plutarchus.de-stoicorum-repugnantiis-1033a-1057b 18
οὐσίαν κακοδαιμονίας ἀποφαίνει τὴν κακίαν , ἐν παντὶ βιβλίῳ φυσικῷ καὶ ἠθικῷ γράφων καὶ διατεινόμενος ὅτι τὸ κατὰ κακίαν ζῆν τῷ κακοδαιμόνως ζῆν ταὐτόν ἐστιν · ἐν δὲ τῷ τρίτῳ περὶ Φύσεως ὑπειπὼν ὅτι λυσιτελεῖ ζῆν ἄφρονα μᾶλλον , ἢ μὴ βιοῦν , κἂν μηδέποτε μέλλῃ φρονήσειν ἐπιλέγει τοιαῦτα γὰρ τἀγαθά ἐστι τοῖς ἀνθρώποις , ὥστε τρόπον τινὰ τὰ κακὰ τῶν ἀνὰ μέσον προτερεῖν . ὅτι μὲν οὖν εἰρηκὼς ἐν ἑτέροις μηδὲν εἶναι λυσιτελὲς τοῖς ἄφροσιν ἐνταῦθά φησι λυσιτελεῖν τὸ ἀφρόνως ζῆν , ἀφίημι . τῶν δʼ ἀνὰ μέσον λεγομένων παρὰ τοῖς Στωικοῖς μήτε κακῶν ὄντων μήτʼ ἀγαθῶν , τὰ κακὰ προτερεῖν λέγων οὐδὲν ἄλλο λέγει πλὴν τῶν μὴ κακῶν τὰ κακὰ προτερεῖν καὶ τὸ κακοδαιμονεῖν λυσιτελέστερον εἶναι τοῦ μὴ κακοδαιμονεῖν καὶ τοῦ κακοδαιμονεῖν ἀλυσιτελέστερον ἡγεῖται τὸ μὴ κακοδαιμονεῖν · εἰ δʼ ἀλυσιτελέστερον , καὶ βλαβερώτερον τὸ μὴ κακοδαιμονεῖν ἄρα βλαβερώτερον τοῦ κακοδαιμονεῖν βουλόμενος οὖν ταύτην ἐπιλεαίνειν τὴν ἀτοπίαν ἐπιλέγει περὶ τῶν κακῶν ἔστι δʼ οὐ ταῦτα προτεροῦντα , ἀλλʼ ὁ λόγος , μεθʼ οὗ βιοῦν ἐπιβάλλει μᾶλλον , καὶ εἰ ἄφρονες ἐσόμεθα πρῶτον μὲν οὖν τὰ κακὰ κακίαν λέγει καὶ τὰ μετέχοντα κακίας , ἄλλο δʼ οὐδέν · ἡ δὲ κακία λογικόν ἐστι μᾶλλον δὲ λόγος ἡμαρτημένος · οὐδὲν οὖν ἕτερόν ἐστι τὸ μετὰ λόγου βιοῦν ἄφρονας ὄντας ἢ τὸ μετὰ κακίας βιοῦν ἔπειτα τὸ βιοῦν ἄφρονας ὄντας βιοῦν ἐστι κακοδαιμονεῖν ὄντας . πρὸς τί οὖν προτερεῖ τοῦτο τῶν ἀνὰ μέσον ; οὐ γὰρ πρός γε τὸ εὐδαιμονεῖν φήσει προτερεῖν τὸ κακοδαιμονεῖν . ἀλλʼ οὐδʼ ὅλως , φασίν , οἴεται δεῖν Χρύσιππος οὔτε μονὴν ἐν τῷ βίῳ τοῖς ἀγαθοῖς οὔτʼ ἐξαγωγὴν τοῖς κακοῖς παραμετρεῖν ἀλλὰ τοῖς μέσοις κατὰ φύσιν · διὸ καὶ τοῖς εὐδαιμονοῦσι γίγνεταί ποτε καθῆκον ἐξάγειν ἑαυτοὺς καὶ μένειν αὖθις ἐν τῷ ζῆν τοῖς κακοδαιμονοῦσιν . εἶτα τί τούτου μεῖζὸν ἐστιν ὑπεναντίωμα πρὸς αἳρεσιν καὶ φυγήν , εἰ τοῖς ἐπʼ ἄκρον εὐδαιμονοῦσιν ἀπουσίᾳ τῶν ἀδιαφόρων ἀφίστασθαι τῶν ἀγαθῶν παρόντων καθήκει ; καίτοι τῶν ἀδιαφόρων οὐδὲν αἱρετὸν οὐδὲ φευκτόν , ἀλλὰ μόνον αἱρετὸν τἀγαθὸν καὶ μόνον φευκτὸν ἡγοῦνται τὸ κακόν . ὥστε συμβαίνει κατʼ αὐτοὺς μὴ πρὸς τὰ αἱρετὰ μηδὲ πρὸς τὰ φευκτὰ τοὺς τῶν πράξεων γίγνεσθαι λογισμούς , ἑτέρων στοχαζομένους ἃ μήτε φεύγουσι μήθʼ αἱροῦνται , πρὸς ταῦτα καὶ ζῆν καὶ ἀποθνήσκειν .
Lemmas: οὐσία κακοδαιμονία ἀποφαίνω ὁ κακία , ἐν πᾶς βιβλίον φυσικός καί ἠθικός γράφω καί διατείνω ὅτι ὁ κατά κακία ζάω ὁ κακοδαίμων ζάω αὐτός εἰμί · ἐν δέ ὁ τρίτος περί Φύσις ὑπολέγω ὅτι λυσιτελέω ζάω ἄφρων μάλα , ἤ μή βιόω , ἐάν μηδέποτε μέλλω φρονέω ἐπιλέγω τοιοῦτος γάρ ἀγαθός εἰμί ὁ ἄνθρωπος , ὥστε τρόπος τις ὁ κακός ὁ ἀνά μέσος προτερέω . ὅτι μέν οὖν λέγω ἐν ἕτερος μηδείς εἰμί λυσιτελής ὁ ἄφρων ἐνταῦθα φημί λυσιτελέω ὁ ἀφρόνως ζάω , ἀφίημι . ὁ δέ ἀνά μέσος λέγω παρά ὁ Στωϊκός μήτε κακός εἰμί μήτε ἀγαθός , ὁ κακός προτερέω λέγω οὐδείς ἄλλος λέγω πλήν ὁ μή κακός ὁ κακός προτερέω καί ὁ κακοδαιμονάω λυσιτελής εἰμί ὁ μή κακοδαιμονάω καί ὁ κακοδαιμονάω ἀλυσιτελής ἡγέομαι ὁ μή κακοδαιμονάω · εἰ δέ ἀλυσιτελής , καί βλαβερός ὁ μή κακοδαιμονάω ἄρα βλαβερός ὁ κακοδαιμονάω βούλομαι οὖν οὗτος ἐπιλεαίνω ὁ ἀτοπία ἐπιλέγω περί ὁ κακός εἰμί δέ οὐ οὗτος προσερέω , ἀλλά ὁ λόγος , μετά ὅς βιόω ἐπιβάλλω μάλα , καί εἰ ἄφρων εἰμί πρῶτος μέν οὖν ὁ κακός κακία λέγω καί ὁ μετέχω κακία , ἄλλος δέ οὐδείς · ὁ δέ κακία λογικός εἰμί μάλα δέ λόγος ἁμαρτάνω · οὐδείς οὖν ἕτερος εἰμί ὁ μετά λόγος βιόω ἄφρων εἰμί ἤ ὁ μετά κακία βιόω ἔπειτα ὁ βιόω ἄφρων εἰμί βιόω εἰμί κακοδαιμονάω εἰμί . πρός τίς οὖν προτερέω οὗτος ὁ ἀνά μέσος ; οὐ γάρ πρός γε ὁ εὐδαιμονέω φημί προτερέω ὁ κακοδαιμονάω . ἀλλά οὐδέ ὅλος , φημί , οἴομαι δέω Χρύσιππος οὔτε μονή ἐν ὁ βίος ὁ ἀγαθός οὔτε ἐξαγωγή ὁ κακός παραμετρέω ἀλλά ὁ μέσος κατά φύσις · διό καί ὁ εὐδαιμονέω γίγνομαι ποτέ καθήκω ἐξάγω ἑαυτοῦ καί μένω αὖθις ἐν ὁ ζάω ὁ κακοδαιμονέω . εἶτα τίς οὗτος μέγας εἰμί ὑπεναντίωμα πρός αἵρεσις καί φυγή , εἰ ὁ ἐπί ἄκρος εὐδαιμονέω ἀπουσία ὁ ἀδιάφορος ἀφίστημι ὁ ἀγαθός πάρειμι καθήκω ; καίτοι ὁ ἀδιάφορος οὐδείς αἱρετός οὐδέ φευκτός , ἀλλά μόνος αἱρετός ἀγαθός καί μόνος φευκτός ἡγέομαι ὁ κακός . ὥστε συμβαίνω κατά αὐτός μή πρός ὁ αἱρετός μηδέ πρός ὁ φευκτός ὁ ὁ πρᾶξις γίγνομαι λογισμός , ἕτερος στοχάζομαι ὅς μήτε φεύγω μήτε αἱρέω , πρός οὗτος καί ζάω καί ἀποθνῄσκω .