plutarchus.de-stoicorum-repugnantiis-1033a-1057b 32
ἐγκαλοῦσιν αὐτῷ τινες τῶν Πυθαγορικῶν ἐν τοῖς περὶ Δικαιοσύνης γράφοντι περὶ τῶν ἀλεκτρυόνων ὅτι χρησίμως γεγόνασι · ἐπεγείρουσι γὰρ ἡμᾶς καὶ τοὺς σκορπίους ἐκλέγουσι καὶ κατὰ τὰς μάχας ἐπιστρέφουσι , ζῆλόν τινα πρὸς ἀλκὴν ἐμποιοῦντες · ὅμως δὲ δεῖ κατεσθίειν καὶ τούτους , ἵνα μὴ τὴν χρείαν ὑπερβάλλῃ τὸ πλῆθος τῶν νεοττῶν . ὁ δʼ οὕτω καταγελᾷ τῶν ἐπὶ τούτοις ἐγκαλούντων , ὥστε περὶ τοῦ Διός , τοῦ Σωτῆρος καὶ Γενέτορος καὶ πατρὸς Δίκης καὶ Εὐνομίας καὶ Εἰρήνης , ταῦτα γράφειν ἐν τῷ τρίτῳ περὶ Θεῶν ὡς δʼ αἱ πόλεις πλεονάσασαι εἰς ἀποικίας ἀπερῶσι τὰ πλήθη καὶ πολέμους ἐνίστανται πρός τινας , οὕτως ὁ θεὸς φθορᾶς ἀρχὰς δίδωσι · καὶ τὸν Εὐριπίδην μάρτυρα καὶ τοὺς ἄλλους προσάγεται , τοὺς λέγοντας ὡς ὁ Τρωικὸς πόλεμος ὑπὸ τῶν θεῶν ἀπαντλήσεως χάριν τοῦ πλήθους τοῦ τῶν ἀνθρώπων γένους γένοιτο · τούτων δὲ τὰς μὲν ἄλλας ἀτοπίας ἄφες οὐ γὰρ εἴ τι μὴ καλῶς ἀλλʼ ὅσα πρὸς ἑαυτοὺς διαφόρως λέγουσιν , ἐξετάσαι μόνον πρόκειται · σκόπει δʼ ὅτι τῷ θεῷ καλὰς μὲν ἐπικλήσεις ἀεὶ καὶ φιλανθρώπους , ἄγρια δʼ ἔργα καὶ βάρβαρα καὶ Γαλατικὰ προστίθησιν . οὐ γὰρ ἀποικίαις ἐοίκασιν αἱ τοσαῦται φθοραὶ καὶ πανωλεθρίαι τῶν ἀνθρώπων , οἵας ὁ Τρωικὸς εἰργάσατο πόλεμος καὶ πάλιν ὁ Μηδικὸς καὶ Πελοποννησιακός , εἰ μή τινας ἐν Ἅιδου καὶ ὑπὸ γῆς ἴσασιν οὗτοι πόλεις κτιζομένας , ἀλλὰ τῷ Γαλάτῃ Δηιοτάρῳ ποιεῖ Χρύσιππος ; ὅμοιον τὸν θεὸν , ὅς , πλειόνων αὐτῷ παίδων γεγονότων , ἑνὶ βουλόμενος τὴν ἀρχὴν ἀπολιπεῖν καὶ τὸν οἶκον ἅπαντας ἐκείνους ἀπέσφαξεν , ὥσπερ ἀμπέλου βλαστοὺς ἀποτεμὼν καὶ κολούσας , ἵνʼ εἷς ὁ λειφθεὶς ἰσχυρὸς γένηται καὶ μέγας . καίτοι γʼ ὁ μὲν ἀμπελουργὸς ἔτι μικρῶν ὄντων καὶ ἀσθενῶν τοῦτο ποιεῖ τῶν κλημάτων , καὶ ἡμεῖς νεογνῶν καὶ τυφλῶν ὄντων τῶν σκυλακίων ὑφαιροῦμεν τὰ πολλὰ φειδόμενοι τῆς κυνός ὁ δὲ Ζεὺς οὐ μόνον ἐάσας καὶ περιιδὼν ἐν ἡλικίᾳ γενομένους ἀλλὰ καὶ φύσας αὐτὸς καὶ αὐξήσας ἀποτυμπανίζει , φθορᾶς καὶ ὀλέθρου μηχανώμενος προφάσεις , δέον αἰτίας καὶ ἀρχὰς γενέσεως μὴ παρασχεῖν .
Lemmas: ἐγκαλέω αὐτός τις ὁ Πυθαγορικός ἐν ὁ περί Δικαιοσύνη γράφω περί ὁ ἀλεκτρυών ὅτι χρήσιμος γίγνομαι · ἐπεγείρω γάρ ἐγώ καί ὁ σκορπίος ἐκλέγω καί κατά ὁ μάχη ἐπιστρέφω , ζῆλος τις πρός ἀλκή ἐμποιέω · ὅμως δέ δέω κατεσθίω καί οὗτος , ἵνα μή ὁ χρεία ὑπερβάλλω ὁ πλῆθος ὁ νεοσσός . ὁ δέ οὕτως καταγελάω ὁ ἐπί οὗτος ἐγκαλέω , ὥστε περί ὁ Ζεύς , ὁ Σωτήρ καί Γενέτωρ καί πατήρ Δίκη καί Εὐνομίη καί Εἰρήνη , οὗτος γράφω ἐν ὁ τρίτος περί θεός ὡς δέ ὁ πόλις πλεονάζω εἰς ἀποικία ἀπεράω ὁ πλῆθος καί πόλεμος ἐνίστημι πρός τις , οὕτως ὁ θεός φθορά ἀρχή δίδωμι · καί ὁ Εὐριπίδης μάρτυς καί ὁ ἄλλος προσάγω , ὁ λέγω ὡς ὁ Τρωϊκός πόλεμος ὑπό ὁ θεός ἀπάντλησις χάριν ὁ πλῆθος ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος γίγνομαι · οὗτος δέ ὁ μέν ἄλλος ἀτοπία ἀφίημι οὐ γάρ εἰ τις μή καλός ἀλλά ὅσος πρός ἑαυτοῦ διάφορος λέγω , ἐξετάζω μόνος πρόκειμαι · σκοπέω δέ ὅτι ὁ θεός καλός μέν ἐπίκλησις ἀεί καί φιλάνθρωπος , ἄγριος δέ ἔργον καί βάρβαρος καί Γαλατικός προστίθημι . οὐ γάρ ἀποικία ἔοικα ὁ τοσοῦτος φθορά καί πανωλεθρία ὁ ἄνθρωπος , οἷος ὁ Τρωϊκός ἐργάζομαι πόλεμος καί πάλιν ὁ Μηδικός καί Πελοποννησιακός , εἰ μή τις ἐν ᾍδης καί ὑπό γῆ οἶδα οὗτος πόλις κτίζω , ἀλλά ὁ Γαλάτης Δηϊόταρος ποιέω Χρύσιππος ; ὅμοιος ὁ θεός , ὅς , πολύς αὐτός παῖς γίγνομαι , εἷς βούλομαι ὁ ἀρχή ἀπολείπω καί ὁ οἶκος ἅπας ἐκεῖνος ἀποσφάζω , ὥσπερ ἄμπελος βλαστός ἀποτέμνω καί κολούω , ἵνα εἷς ὁ λείπω ἰσχυρός γίγνομαι καί μέγας . καίτοι γε ὁ μέν ἀμπελουργός ἔτι μικρός εἰμί καί ἀσθενής οὗτος ποιέω ὁ κλῆμα , καί ἐγώ νεογνός καί τυφλός εἰμί ὁ σκυλάκιον ὑφαιρέω ὁ πολύς φείδομαι ὁ κύων ὁ δέ Ζεύς οὐ μόνος ἐάω καί περιοράω ἐν ἡλικία γίγνομαι ἀλλά καί φύω αὐτός καί αὐξάνω ἀποτυμπανίζω , φθορά καί ὄλεθρος μηχανάομαι πρόφασις , δέω αἰτία καί ἀρχή γένεσις μή παρέχω .