plutarchus.de-stoicorum-repugnantiis-1033a-1057b 14
πολλαχοῦ μὲν οὖν τοιοῦτός ἐστιν · ἐν δὲ ταῖς πρὸς , · ἑτέρους ἀντιλογίαις ἥκιστα φροντίζει τοῦ μηδὲν εἰπεῖν ἐναντίον ἑαυτῷ καὶ διάφωνον . ἐν γοῦν τοῖς περὶ τοῦ Προτρέπεσθαι τοῦ Πλάτωνος ἐπιλαμβανόμενος , λέγοντος ὅτι τῷ μηδὲ μαθόντι μηδʼ ἐπισταμένῳ ζῆν λυσιτελεῖ μὴ ζῆν , ταῦτʼ εἴρηκε κατὰ λέξιν ὁ γὰρ τοιοῦτος λόγος καὶ ἑαυτῷ μάχεται καὶ ἥκιστʼ ἐστὶ προτρεπτικός . πρῶτον γὰρ παραδεικνύων ὅτι κράτιστον ἡμῖν ἐστι τὸ μὴ ζῆν καὶ τρόπον τινὰ ἀποθνήσκειν ἀξιῶν , πρὸς ἕτερά τινα μᾶλλον ἡμᾶς προύτρεψεν ἢ τὸ φιλοσοφεῖν οὐ γὰρ ἔστι μὴ ζῶντα φιλοσοφεῖν οὐδὲ μὴ πολὺν χρόνον ἐπιζήσαντα κακῶς ; καὶ ῥᾳθύμως φρόνιμον γενέσθαι . καὶ προελθὼν δέ φησιν ὅτι καὶ τοῖς φαύλοις καθήκει μένειν ἐν τῷ ζῆν · εἶτα κατὰ λέξιν πρῶτον γὰρ ἡ ἀρετὴ ψιλῶς οὐδέν ἐστι πρὸς τὸ ζῆν ἡμᾶς , οὕτω δʼ οὐδʼ ἡ κακία οὐδέν ἐστι πρὸς τὸ δεῖν ἡμᾶς ἀπιέναι καὶ μὴν οὐχ ἕτερα δεῖ βιβλία διειλῆσαι , τοῦ Χρυσίππου τὴν πρὸς αὑτὸν ἐνδεικνυμένους μάχην · ἀλλʼ ἐν αὐτοῖς τούτοις ποτὲ μὲν τοῦ Ἀντισθένους ἐπαινῶν φαίνεται τὸ δεῖν κτᾶσθαι νοῦν ἢ βρόχον καὶ τοῦ Τυρταίου τὸ πρὶν ἀρετῆς πελάσαι τέρμασιν ἢ θανάτου · καίτοι τί ταῦτα βούλεται δηλοῦν ἄλλο , πλὴν ὅτι τὸ μὴ ζῆν λυσιτελέστερόν ἐστι τοῦ ζῆν τοῖς κακοῖς καὶ ἀνοήτοις ; ποτὲ δὲ τὸν Θέογνιν ἐπανορθούμενος οὐκ ἔδει φησὶν εἰπεῖν χρὴ πενίην φεύγοντα , μᾶλλον δὲ χρὴ κακίαν φεύγοντα , καὶ ἐς βαθυκήτεα πόντον ῥιπτεῖν καὶ πετρῶν , Κύρνε , κατʼ ἠλιβάτων . τί οὖν ἄλλο δόξειεν ἂν ποιεῖν ἢ ταὐτὰ πράγματα καὶ δόγματα παρεγγράφειν αὐτός , ἑτέρων δὲ γραφόντων ἐξαλείφειν , Πλάτωνι μὲν ἐγκαλῶν ὅτι τοῦ κακῶς ζῆν καὶ ἀμαθῶς τὸ μὴ ζῆν ἀποδείκνυσι λυσιτελέστερον , Θεόγνιδι δὲ συμβουλεύων κατακρημνίζειν καὶ καταποντίζειν ἑαυτὸν ὑπὲρ τοῦ ἀποφυγεῖν τὴν κακίαν ; Ἀντισθένη μὲν γὰρ ἐπαινῶν ὅτι τοὺς μὴ νοῦν ἔχοντας εἰς βρόχον συνήλαυνεν , αὑτὸν αὐτὸς ἔψεγεν , εἰπόντα μηδὲν εἶναι τὴν κακίαν πρὸς τὸ ἐκ τοῦ ζῆν ἡμᾶς ἀπαλλάττειν .
Lemmas: πολλαχοῦ μέν οὖν τοιοῦτος εἰμί · ἐν δέ ὁ πρός , · ἕτερος ἀντιλογία ἦκα φροντίζω ὁ μηδείς λέγω ἐναντίος ἑαυτοῦ καί διάφωνος . ἐν γοῦν ὁ περί ὁ Προτρέπω ὁ Πλάτων ἐπιλαμβάνω , λέγω ὅτι ὁ μηδέ μανθάνω μηδέ ἐπίσταμαι ζάω λυσιτελέω μή ζάω , οὗτος λέγω κατά λέξις ὁ γάρ τοιοῦτος λόγος καί ἑαυτοῦ μάχομαι καί ἦκα εἰμί προτρεπτικός . πρῶτος γάρ παραδείκνυμι ὅτι κρατύς ἐγώ εἰμί ὁ μή ζάω καί τρόπος τις ἀποθνῄσκω ἀξιόω , πρός ἕτερος τις μάλα ἐγώ προτρέπω ἤ ὁ φιλοσοφέω οὐ γάρ εἰμί μή ζάω φιλοσοφέω οὐδέ μή πολύς χρόνος ἐπιζέω κακός ; καί ῥᾴθυμος φρόνιμος γίγνομαι . καί προέρχομαι δέ φημί ὅτι καί ὁ φαῦλος καθήκω μένω ἐν ὁ ζάω · εἶτα κατά λέξις πρῶτος γάρ ὁ ἀρετή ψιλός οὐδείς εἰμί πρός ὁ ζάω ἐγώ , οὕτως δέ οὐδέ ὁ κακία οὐδείς εἰμί πρός ὁ δέω ἐγώ ἀπέρχομαι καί μήν οὐ ἕτερος δέω βιβλίον διειλέω , ὁ Χρύσιππος ὁ πρός ἑαυτοῦ ἐνδείκνυμι μάχη · ἀλλά ἐν αὐτός οὗτος ποτέ μέν ὁ Ἀντισθένης ἐπαινέω φαίνω ὁ δέω κτάομαι νόος ἤ βρόχος καί ὁ Τυρταῖος ὁ πρίν ἀρετή πελάζω τέρμα ἤ θάνατος · καίτοι τίς οὗτος βούλομαι δηλόω ἄλλος , πλήν ὅτι ὁ μή ζάω λυσιτελής εἰμί ὁ ζάω ὁ κακός καί ἀνόητος ; ποτέ δέ ὁ Θέογνις ἐπανορθόω οὐ δέω φημί λέγω χρή πενία φεύγω , μάλα δέ χρή κακία φεύγω , καί εἰς βαθυκήτης πόντος ῥίπτω καί πέτρα , Κύρνος , κατά ἠλίβατος . τίς οὖν ἄλλος δοκέω ἄν ποιέω ἤ αὐτός πρᾶγμα καί δόγμα παρεγγράφω αὐτός , ἕτερος δέ γράφω ἐξαλείφω , Πλάτων μέν ἐγκαλέω ὅτι ὁ κακός ζάω καί ἀμαθής ὁ μή ζάω ἀποδείκνυμι λυσιτελής , Θέογνις δέ συμβουλεύω κατακρημνίζω καί καταποντίζω ἑαυτοῦ ὑπέρ ὁ ἀποφεύγω ὁ κακία ; Ἀντισθένης μέν γάρ ἐπαινέω ὅτι ὁ μή νόος ἔχω εἰς βρόχος συνελαύνω , ἑαυτοῦ αὐτός ψέγω , λέγω μηδείς εἰμί ὁ κακία πρός ὁ ἐκ ὁ ζάω ἐγώ ἀπαλλάσσω .