plutarchus.de-stoicorum-repugnantiis-1033a-1057b 38
πρὸς τὸν Ἐπίκουρον μάλιστα μάχεται καὶ πρὸς τοὺς ἀναιροῦντας τὴν πρόνοιαν ἀπὸ τῶν ἐννοιῶν , ἃς ἔχομεν περὶ θεῶν , εὐεργετικοὺς καὶ φιλανθρώπους ἐπινοοῦντες . καὶ τούτων πολλαχοῦ γραφομένων καὶ λεγομένων παρʼ αὐτοῖς οὐδὲν ἔδει λέξεις παρατίθεσθαι καὶ τὸ χρηστοὺς ἅπαντας εἶναι τοὺς θεοὺς προσλαμβάνειν . ὅρα γὰρ οἷα · Ἰουδαῖοι καὶ Σύροι περὶ θεῶν φρονοῦσιν , ὅρα τὰ τῶν ποιητῶν πόσης ἐμπέπλησται δεισιδαιμονίας . φθαρτὸν δὲ καὶ γενητὸν οὐδεὶς ὡς ἔπος εἰπεῖν διανοεῖται θεόν . ὧν ἵνα τοὺς ἄλλους ἀφῶ πάντας , Ἀντίπατρος ὁ Ταρσεὺς ἐν τῷ περὶ Θεῶν γράφει ταῦτα κατὰ λέξιν πρὸ δὲ τοῦ σύμπαντος λόγου τὴν ἐνάργειαν , ἣν ἔχομεν περὶ θεοῦ , διὰ βραχέων ἐπιλογιούμεθα . θεὸν τοίνυν νοοῦμεν ζῷον μακάριον καὶ ἄφθαρτον καὶ εὐποιητικὸν ἀνθρώπων εἶτα τούτων ἕκαστον ἀφηγούμενος φησιν οὕτω καὶ μὴν ἀφθάρτους αὐτοὺς ἡγοῦνται πάντες . οὐδεὶς οὖν ἐστι τῶν πάντων ὁ Χρύσιππος κατʼ Ἀντίπατρον · οὐδένα γὰρ οἴεται πλὴν τοῦ πυρὸς ἄφθαρτον εἶναι τῶν θεῶν , ἀλλὰ πάντας ὁμαλῶς καὶ γεγονότας καὶ φθαρησομένους . ταῦτα δὲ πανταχοῦ , ὡς ἔπος εἰπεῖν , ὑπʼ αὐτοῦ λέγεται . παραθήσομαι δὲ λέξιν ἐκ τοῦ τρίτου περὶ Θεῶν καθʼ ἕτερον λόγον οἱ μὲν γὰρ γενητοὶ εἶναι καὶ φθαρτοὶ λέγονται , οἱ δʼ ἀγένητοι · καὶ ταῦτʼ ἀπʼ ἀρχῆς ὑποδείκνυσθαι φυσικώτερον . ἥλιος μὲν γὰρ καὶ σελήνη καὶ οἱ ἄλλοι θεοὶ παραπλήσιον ἔχοντες λόγον γενητοὶ εἰσιν , ὁ δὲ Ζεὺς ἀίδιός ἐστιν . καὶ πάλιν προελθὼν ὅμοια δὲ καὶ περὶ τοῦ φθίνειν καὶ περὶ τοῦ γενέσθαι ῥηθήσεται , περί τε τῶν ἄλλων θεῶν καὶ τοῦ Διός · οἱ μὲν γὰρ φθαρτοί εἰσι · τοῦ δὲ τὰ μέρη ἄφθαρτα τούτοις ἔτι βούλομαι παραβαλεῖν μικρὰ τῶν ὑπὸ τοῦ Ἀντιπάτρου λεγομένων · ὅσοι δὲ περιαιροῦνται τὸ εὐποιητικὸν ἐκ τῶν θεῶν , ἀπὸ μέρους προσβάλλουσι τῇ τούτων προλήψει · κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον καὶ οἱ νομίζοντες αὐτοὺς γενέσεώς τε καὶ φθορᾶς κοινωνεῖν εἴπερ οὖν ἐπίσης ἄτοπος ὁ φθαρτοὺς ἡγούμενος τοὺς θεοὺς τῷ μὴ νομίζοντι προνοητικοὺς εἶναι καὶ φιλανθρώπους , ἐπίσης ; διαπέπτωκεν Ἐπικούρῳ Χρύσιππος · ὁ μὲν γὰρ τὸ εὐποιητικὸν ὁ δὲ τὸ ἄφθαρτον ἀφαιρεῖται τῶν θεῶν .
Lemmas: πρός ὁ Ἐπίκουρος μάλα μάχομαι καί πρός ὁ ἀναιρέω ὁ πρόνοια ἀπό ὁ ἔννοια , ὅς ἔχω περί θεός , εὐεργετικός καί φιλάνθρωπος ἐπινοέω . καί οὗτος πολλαχοῦ γράφω καί λέγω παρά αὐτός οὐδείς δέω λέξις παρατίθημι καί ὁ χρηστός ἅπας εἰμί ὁ θεός προσλαμβάνω . ὁράω γάρ οἷος · Ἰουδαῖος καί Σύρος περί θεός φρονέω , ὁράω ὁ ὁ ποιητής πόσος ἐμπίμπλημι δεισιδαιμονία . φθαρτός δέ καί γενητός οὐδείς ὡς ἔπος λέγω διανοέω θεός . ὅς ἵνα ὁ ἄλλος ἀφίημι πᾶς , Ἀντίπατρος ὁ Ταρσεύς ἐν ὁ περί θεός γράφω οὗτος κατά λέξις πρό δέ ὁ σύμπας λόγος ὁ ἐνάργεια , ὅς ἔχω περί θεός , διά βραχύς ἐπιλογίζομαι . θεός τοίνυν νοέω ζῷον μακάριος καί ἄφθαρτος καί εὐποιητικός ἄνθρωπος εἶτα οὗτος ἕκαστος ἀφηγέομαι φημί οὕτως καί μήν ἄφθαρτος αὐτός ἡγέομαι πᾶς . οὐδείς οὖν εἰμί ὁ πᾶς ὁ Χρύσιππος κατά Ἀντίπατρος · οὐδείς γάρ οἴομαι πλήν ὁ πῦρ ἄφθαρτος εἰμί ὁ θεός , ἀλλά πᾶς ὁμαλής καί γίγνομαι καί φθείρω . οὗτος δέ πανταχοῦ , ὡς ἔπος λέγω , ὑπό αὐτός λέγω . παρατίθημι δέ λέξις ἐκ ὁ τρίτος περί θεός κατά ἕτερος λόγος ὁ μέν γάρ γενητός εἰμί καί φθαρτός λέγω , ὁ δέ ἀγένητος · καί οὗτος ἀπό ἀρχή ὑποδείκνυμι φυσικός . ἥλιος μέν γάρ καί σελήνη καί ὁ ἄλλος θεός παραπλήσιος ἔχω λόγος γενητός εἰμί , ὁ δέ Ζεύς ἀίδιος εἰμί . καί πάλιν προέρχομαι ὅμοιος δέ καί περί ὁ φθίω καί περί ὁ γίγνομαι λέγω , περί τε ὁ ἄλλος θεός καί ὁ Ζεύς · ὁ μέν γάρ φθαρτός εἰμί · ὁ δέ ὁ μέρος ἄφθαρτος οὗτος ἔτι βούλομαι παραβάλλω μικρός ὁ ὑπό ὁ Ἀντίπατρος λέγω · ὅσος δέ περιαιρέω ὁ εὐποιητικός ἐκ ὁ θεός , ἀπό μέρος προσβάλλω ὁ οὗτος πρόληψις · κατά ὁ αὐτός λόγος καί ὁ νομίζω αὐτός γένεσις τε καί φθορά κοινωνέω εἴπερ οὖν ἐπίσης ἄτοπος ὁ φθαρτός ἡγέομαι ὁ θεός ὁ μή νομίζω προνοητικός εἰμί καί φιλάνθρωπος , ἐπίσης ; διαπίπτω Ἐπίκουρος Χρύσιππος · ὁ μέν γάρ ὁ εὐποιητικός ὁ δέ ὁ ἄφθαρτος ἀφαιρέω ὁ θεός .