plutarchus.de-sollertia-animalium-959a-985c 30
ἀμίαις δὲ καὶ τοὔνομα παρέσχηκεν ὁ συναγελασμός , οἶμαι δὲ καὶ ταῖς πηλαμύσι . τῶν δʼ ἄλλων γενῶν ὅσα φαίνεται καὶ ζῇ κοινωνικῶς μετʼ ἀλλήλων ἀγεληδὸν οὐκ ἄν τις εἴποι τὸν ἀριθμὸν , ἀλλὰ μᾶλλον ἐπὶ τὰς κατʼ ἰδίαν κοινωνίας αὐτῶν καὶ συμβιώσεις ἰτέον . ὧν ἐστι καὶ ὁ τὸ πλεῖστον ἐξαναλώσας Χρυσίππου μέλαν πιννοτήρας , παντὶ καὶ φυσικῷ βιβλίῳ καὶ ἠθικῷ προεδρίαν ἔχων · τὸν γὰρ σπογγοτήραν οὐχ ἱστόρηκεν , οὐ γὰρ ἂν παρέλιπεν . ὁ μὲν οὖν πιννοτήρας ζῷόν ἐστι . καρκινῶδες , ὥς φασι , καὶ τῇ πίννῃ σύνεστι καὶ πυλωρεῖ τὴν κόγχην προκαθήμενος , ἐῶν ἀνεῳγμένην καὶ διακεχηνυῖαν , ἄχρι οὗ προσπέσῃ τι τῶν ἁλωσίμων αὐτοῖς ἰχθυδίων · τότε δὲ τὴν σάρκα τῆς πίννης δακὼν παρεισῆλθεν , ἡ δὲ συνέκλεισε τὴν κόγχην , καὶ κοινῶς τὴν ἄγραν ἐντὸς ἕρκους γενομένην κατεσθίουσι . τὸν δὲ σπόγγον ἡνιοχεῖ θηρίδιον οὐ καρκινῶδες ἀλλʼ ἀράχνῃ παραπλήσιον · οὐ γὰρ ἄψυχον οὐδʼ ἀναίσθητον οὐδʼ ἄναιμον ὁ σπόγγος ἐστὶν ἀλλὰ ταῖς μὲν πέτραις , ὡς ἄλλα πολλά , προσπέφυκεν , ἔχει δὲ κίνησιν ἰδίαν ἐξ ἑαυτοῦ καὶ εἰς ἑαυτόν , οἷον ὑπομνήσεως καὶ παιδαγωγίας δεομένην · μανὸς γὰρ ὢν ἄλλως καὶ τοῖς ἀραιώμασιν ἀνειμένος ὑπʼ ἀργίας καὶ ἀμβλύτητος , ὅταν ἐμβῇ τι τῶν ἐδωδίμων , ἐκείνου σημήναντος , ἔμυσε καὶ κατηνάλωσεν · ἔτι δὲ μᾶλλον , ἀνθρώπου προσιόντος ἢ θιγόντος , διδασκόμενος καὶ χαρασσόμενος οἷον ἔφριξε καὶ συνέκλεισε τὸ σῶμα πήξας καὶ πυκνώσας , ὥστε ῥᾳδίαν ἀλλὰ δύσεργον εἶναι τὴν ὑποτομὴν αὐ τοῦ τοῖς θηρεύουσιν . αἱ δὲ πορφύραι συναγελαζόμεναι τὸ μὲν κηρίον , ὥσπερ αἱ μέλιτται , κοινῇ ποιοῦσιν , ἐν ᾧ λέγονται γονεύειν · τὰ δʼ ἐδώδιμα τῶν βρύων καὶ τῶν φυκίων ἀναλαμβάνουσαι προσισχόμενα τοῖς ὀστράκοις οἷον ἐν περιόδῳ κυκλουμένην ἑστίασιν ἀλλήλαις παρέχουσιν , ἑτέραν ἑτέρας ἔξωθεν ἐπινεμομένης .
Lemmas: ἀμία δέ καί ὄνομα παρέχω ὁ συναγελασμός , οἴομαι δέ καί ὁ πηλαμύς . ὁ δέ ἄλλος γένος ὅσος φαίνω καί ζάω κοινωνικός μετά ἀλλήλων ἀγεληδόν οὐ ἄν τις λέγω ὁ ἀριθμός , ἀλλά μάλα ἐπί ὁ κατά ἴδιος κοινωνία αὐτός καί συμβίωσις ἔρχομαι . ὅς εἰμί καί ὁ ὁ πολύς ἐξαναλίσκω Χρύσιππος μέλας πιννοτήρης , πᾶς καί φυσικός βιβλίον καί ἠθικός προεδρία ἔχω · ὁ γάρ σπογγοτήρας οὐ ἱστορέω , οὐ γάρ ἄν παραλείπω . ὁ μέν οὖν πιννοτήρης ζῷον εἰμί . καρκινώδης , ὡς φημί , καί ὁ πίννα σύνειμι καί πυλωρέω ὁ κόγχη προκάθημαι , ἐάω ἀνοίγνυμι καί διαχάσκω , ἄχρι ὅς προσπίπτω τις ὁ ἁλώσιμος αὐτός ἰχθύδιον · τότε δέ ὁ σάρξ ὁ πίννα δάκνω παρεισέρχομαι , ὁ δέ συγκλείω ὁ κόγχη , καί κοινός ὁ ἄγρα ἐντός ἕρκος γίγνομαι κατεσθίω . ὁ δέ σπόγγος ἡνιοχέω θηρίδιον οὐ καρκινώδης ἀλλά ἀράχνη παραπλήσιος · οὐ γάρ ἄψυχος οὐδέ ἀναίσθητος οὐδέ ἄναιμος ὁ σπόγγος εἰμί ἀλλά ὁ μέν πέτρα , ὡς ἄλλος πολύς , προσφύω , ἔχω δέ κίνησις ἴδιος ἐκ ἑαυτοῦ καί εἰς ἑαυτοῦ , οἷος ὑπόμνησις καί παιδαγωγία δέω · μανός γάρ εἰμί ἄλλος καί ὁ ἀραίωμα ἀνίημι ὑπό ἀργία καί ἀμβλύτης , ὅταν ἐμβαίνω τις ὁ ἐδώδιμος , ἐκεῖνος σημαίνω , μύω καί καταναλίσκω · ἔτι δέ μάλα , ἄνθρωπος προσέρχομαι ἤ θιγγάνω , διδάσκω καί χαράσσω οἷος φρίσσω καί συγκλείω ὁ σῶμα πήγνυμι καί πυκνόω , ὥστε ῥᾴδιος ἀλλά δύσεργος εἰμί ὁ ὑποτομή αὐ ὁ ὁ θηρεύω . ὁ δέ πορφύρα συναγελάζομαι ὁ μέν κηρίον , ὥσπερ ὁ μέλισσα , κοινῇ ποιέω , ἐν ὅς λέγω γονεύω · ὁ δέ ἐδώδιμος ὁ βρύον καί ὁ φυκίον ἀναλαμβάνω προσίσχω ὁ ὄστρακον οἷος ἐν περίοδος κυκλόω ἑστίασις ἀλλήλων παρέχω , ἕτερος ἕτερος ἔξωθεν ἐπινέμω .