plutarchus.de-sollertia-animalium-959a-985c 23
ἄναγε τὰς ὀφρῦς , ὦ φίλε Φαίδιμε , καὶ διέγειρε σεαυτὸν ἡμῖν τοῖς ἐνάλοις καὶ νησιώταις οὐ παιδιὰ τὸ χρῆμα τοῦ λόγου γέγονεν , ἀλλʼ ἐρρωμένος ἀγὼν καὶ ῥητορεία κιγκλίδων ἐπιδέουσα καὶ βήματος . ἐνέδρα μὲν οὖν , ὦ Ἡρακλέων , σὺν δόλῳ καταφανής · κραιπαλῶσι γὰρ ἔτι τὸ χθιζὸν καὶ βεβαπτισμένοις νήφων , ὡς ὁρᾷς , ὁ γενναῖος ἐκ παρασκευῆς ἐπιτέθειται . παραιτεῖσθαι δʼ οὐκ ἔστιν · οὐ γὰρ βούλομαι Πινδάρου ζηλωτὴς ; ὢν ἀκοῦσαι τὸ τιθεμένων ἀγώνων πρόφασις ἀρετὰν ἐς αἰπὺν ἔβαλε σκότον · σχολὴ μὲν γὰρ πολλὴ πάρεστιν ὑμῖν , ἀργούντων οὐ χορῶν ἀλλὰ κυνῶν καὶ ἵππων καὶ δικτύου καὶ πάσης σαγήνης , διὰ τοὺς λόγους ἐκεχειρίας κοινῇ πᾶσι τοῖς ζῴοις κατά τε γῆν καὶ κατὰ θάλατταν δεδομένης τὸ σήμερον . ἀλλὰ μὴ φοβηθῆτε · χρήσομαι γὰρ αὐτῇ μετρίως , οὔτε δόξας φιλοσόφων οὔτε Αἰγυπτίων μύθους οὔτʼ ἀμαρτύρους Ἰνδῶν ἐπαγόμενος ἢ Λιβύων διηγήσεις · ἃ δὲ πανταχοῦ μάρτυρας ἔχει τοὺς ἐργαζομένους τὴν θάλατταν ὁρώμενα καὶ δίδωσι τῇ ὄψει πίστιν , τούτων ὀλίγα παραθήσομαι . καίτοι τῶν ἐν γῇ παραδειγμάτων ἐπιπροσθοῦν οὐδέν ἐστιν , ἀλλʼ ἀνεῳγμένη παρέχει τῇ αἰσθήσει τὴν ἱστορίαν · ἡ δὲ θάλασσα μικρὰ κατιδεῖν καὶ γλίσχρα δίδωσι τῶν δὲ πλείστων κατακαλύπτει γενέσεις καὶ τροφὰς ἐπιθέσεις τε καὶ φυλακὰς ἀλλήλων , ἐν αἷς οὐκ ὀλίγα καὶ συνέσεως ; ἔργα καὶ μνήμης καὶ κοινωνίας ἀγνοούμενα βλάπτει τὸν λόγον . ἔπειτα τὰ μὲν ἐν γῇ διὰ τὴν ὁμοφυλίαν καὶ τὴν συνδιαίτησιν ἁμωσγέπως συναναχρωννύμενα τοῖς ἀνθρωπίνοις ἤθεσιν ἀπολαύει καὶ τροφῆς καὶ διδασκαλίας καὶ μιμήσεως · ἣ τὸ μὲν πικρὸν ἅπαν καὶ σκυθρωπὸν ὥσπερ ἐπιμιξία ποτίμου θάλασσαν ἐφηδύνει , τὸ δὲ δυσξύνετον ἅπαν καὶ νωθρὸν ἐπεγείρει ταῖς μετʼ ἀνθρώπων κινήσεσιν ἀναρριπιζόμενον . ὁ δὲ τῶν ἐνάλων βίος ὅροις μεγάλοις τῆς πρὸς ἀνθρώπους ἀπῳκισμένος ὁμιλίας ἐπείσακτον οὐδὲν οὐδὲ συνειθισμένον ἔχων ἴδιός ἐστι καὶ αὐθιγενὴς καὶ ἄκρατος ἀλλοτρίοις ἤθεσι διὰ τὸν τόπον , οὐ διὰ τὴν φύσιν . ἡ γὰρ φύσις ὅσον ἐξικνεῖται μαθήσεως ἐπʼ αὐτὴν δεχομένη καὶ στέγουσα παρέχει πολλὰς ; μὲν ἐγχέλεις ἱερὰς λεγομένας ἀνθρώποις χειροήθεις , ὥσπερ τὰς ἐν τῇ Ἀρεθούσῃ , πολλαχοῦ δʼ ἰχθῦς ὑπακούοντας αὐτῶν ὀνόμασιν ὥσπερ τὴν Κράσσου μύραιναν ἱστοροῦσιν , ἧς · ἀποθανούσης ἔκλαυσεν ὁ Κράσσος καί ποτε Δομετίου πρὸς αὐτὸν εἰπόντος οὐ σὺ μυραίνης ἀποθανούσης ἔκλαυσας ; ἀπήντησεν · οὐ σὺ τρεῖς θάψας γυναῖκας οὐκ ἐδάκρυσας ; οἱ δὲ κροκόδειλοι τῶν ἱερέων οὐ μόνον γνωρίζουσι τὴν φωνὴν καλούντων καὶ τὴν ψαῦσιν ὑπομένουσιν , ἀλλὰ καὶ διαχανόντες παρέχουσι τοὺς ὀδόντας ἐκκαθαίρειν ταῖς χερσὶ καὶ περιμάττειν ὀθονίοις . ἔναγχος δὲ Φιλῖνος ὁ βέλτιστος ἥκων πεπλανημένος ἐν Αἰγύπτῳ παρʼ ἡμᾶς διηγεῖτο γραῦν ἰδεῖν ἐν Ἀνταίου πόλει κροκοδείλῳ συγκαθεύδουσαν ἐπὶ σκίμποδος εὖ μάλα κοσμίως παρεκτεταμένῳ . πάλαι δʼ ἱστοροῦσι , Πτολεμαίου τοῦ βασιλέως παρακαλουμένου , τὸν ἱερὸν κροκόδειλον μὴ ἐπακούσαντα μηδὲ πεισθέντα λιπαροῦσι καὶ δεομένοις τοῖς ἱερεῦσι δόξαι προσημαίνειν τὴν μετʼ οὐ πολὺ συμβᾶσαν αὐτῷ τοῦ βίου τελευτὴν ὥστε μηδὲ τῆς πολυτιμήτου μαντικῆς ἄμοιρον εἶναι τὸ τῶν ἐνύδρων γένος μηδʼ ἀγέραστον ἐπεὶ καὶ περὶ Σοῦραν πυνθάνομαι , κώμην ἐν τῇ Λυκίᾳ Φελλοῦ μεταξὺ καὶ Μύρων , καθεζομένους ἐπʼ ἰχθύσιν ὥσπερ οἰωνοῖς διαμαντεύεσθαι τέχνῃ τινὶ καὶ λόγῳ ἑλίξεις καὶ φυγὰς καὶ διώξεις αὐτῶν ἐπισκοποῦντας .
Lemmas: ἀνάγω ὁ ὀφρύς , ὦ φίλος Φαίδιμος , καί διεγείρω σεαυτοῦ ἐγώ ὁ ἔναλος καί νησιώτης οὐ παιδιά ὁ χρῆμα ὁ λόγος γίγνομαι , ἀλλά ῥώννυμι ἀγών καί ῥητορεία κιγκλίς ἐπιδέω καί βῆμα . ἐνέδρα μέν οὖν , ὦ Ἡρακλέων , σύν δόλος καταφανής · κραιπαλάω γάρ ἔτι ὁ χθιζός καί βαπτίζω νήφω , ὡς ὁράω , ὁ γενναῖος ἐκ παρασκευή ἐπιτίθημι . παραιτέομαι δέ οὐ εἰμί · οὐ γάρ βούλομαι Πίνδαρος ζηλωτής ; εἰμί ἀκούω ὁ τίθημι ἀγών πρόφασις ἀρετή εἰς αἰπύς βάλλω σκότος · σχολή μέν γάρ πολύς πάρειμι σύ , ἀργέω οὐ χορός ἀλλά κύων καί ἵππος καί δίκτυον καί πᾶς σαγήνη , διά ὁ λόγος ἐκεχειρία κοινῇ πᾶς ὁ ζῷον κατά τε γῆ καί κατά θάλασσα δίδωμι ὁ σήμερον . ἀλλά μή φοβέω · χράω γάρ αὐτός μέτριος , οὔτε δόξα φιλόσοφος οὔτε Αἰγύπτιος μῦθος οὔτε ἀμάρτυρος Ἰνδός ἐπάγω ἤ Λίβυς διήγησις · ὅς δέ πανταχοῦ μάρτυς ἔχω ὁ ἐργάζομαι ὁ θάλασσα ὁράω καί δίδωμι ὁ ὄψις πίστις , οὗτος ὀλίγος παρατίθημι . καίτοι ὁ ἐν γῆ παράδειγμα ἐπιπροσθέω οὐδείς εἰμί , ἀλλά ἀνοίγνυμι παρέχω ὁ αἴσθησις ὁ ἱστορία · ὁ δέ θάλασσα μικρός κατοράω καί γλίσχρος δίδωμι ὁ δέ πολύς κατακαλύπτω γένεσις καί τροφή ἐπίθεσις τε καί φυλακή ἀλλήλων , ἐν ὅς οὐ ὀλίγος καί σύνεσις ; ἔργον καί μνήμη καί κοινωνία ἀγνοέω βλάπτω ὁ λόγος . ἔπειτα ὁ μέν ἐν γῆ διά ὁ ὁμοφυλία καί ὁ συνδιαίτησις ἀμῶς συναναχρώζω ὁ ἀνθρώπινος ἦθος ἀπολαύω καί τροφή καί διδασκαλία καί μίμησις · ὁ ὁ μέν πικρός ἅπας καί σκυθρωπός ὥσπερ ἐπιμιξία πότιμος θάλασσα ἐφηδύνω , ὁ δέ δυσξύνετος ἅπας καί νωθρός ἐπεγείρω ὁ μετά ἄνθρωπος κίνησις ἀναρριπίζω . ὁ δέ ὁ ἔναλος βίος ὅρος μέγας ὁ πρός ἄνθρωπος ἀποικίζω ὁμιλία ἐπείσακτος οὐδείς οὐδέ συνεθίζω ἔχω ἴδιος εἰμί καί αὐθιγενής καί ἄκρατος ἀλλότριος ἦθος διά ὁ τόπος , οὐ διά ὁ φύσις . ὁ γάρ φύσις ὅσος ἐξικνέομαι μάθησις ἐπί αὐτός δέχομαι καί στέγω παρέχω πολύς ; μέν ἔγχελυς ἱερός λέγω ἄνθρωπος χειροήθης , ὥσπερ ὁ ἐν ὁ Ἀρέθουσα , πολλαχοῦ δέ ἰχθῦς ὑπακούω αὐτός ὄνομα ὥσπερ ὁ Κράσσος μύραινα ἱστορέω , ὅς · ἀποθνῄσκω κλαίω ὁ Κράσσος καί ποτέ Δομέτιος πρός αὐτός λέγω οὐ σύ μύραινα ἀποθνῄσκω κλαίω ; ἀπαντάω · οὐ σύ τρεῖς θάπτω γυνή οὐ δακρύω ; ὁ δέ κροκόδειλος ὁ ἱερεύς οὐ μόνος γνωρίζω ὁ φωνή καλέω καί ὁ ψαῦσις ὑπομένω , ἀλλά καί διαχάσκω παρέχω ὁ ὀδούς ἐκκαθαίρω ὁ χείρ καί περιμάσσω ὀθόνιον . ἔναγχος δέ Φιλῖνος ὁ ἀγαθός ἥκω πλανάω ἐν Αἴγυπτος παρά ἐγώ διηγέομαι γραῦς ὁράω ἐν Ἀνταῖος πόλις κροκόδειλος συγκαθεύδω ἐπί σκίμπους εὖ μάλα κόσμιος παρεκτείνω . πάλαι δέ ἱστορέω , Πτολεμαῖος ὁ βασιλεύς παρακαλέω , ὁ ἱερός κροκόδειλος μή ἐπακούω μηδέ πείθω λιπαρέω καί δέω ὁ ἱερεύς δοκέω προσημαίνω ὁ μετά οὐ πολύς συμβαίνω αὐτός ὁ βίος τελευτή ὥστε μηδέ ὁ πολυτίμητος μαντικός ἄμοιρος εἰμί ὁ ὁ ἔνυδρος γένος μηδέ ἀγέραστος ἐπεί καί περί Σοῦρα πυνθάνομαι , κώμη ἐν ὁ Λυκία Φελλώ μεταξύ καί Μύρων , καθέζομαι ἐπί ἰχθῦς ὥσπερ οἰωνός διαμαντεύομαι τέχνη τις καί λόγος ἑλίσσω καί φυγάς καί δίωξις αὐτός ἐπισκοπέω .