plutarchus.de-sollertia-animalium-959a-985c 12
οἶμαι δὲ μὴ ἄκαιρος ὑμῖν φανεῖσθαι τοῖς μύρμηξιν ἐπεισάγων τοὺς ἐλέφαντας , ἵνα τοῦ νοῦ τὴν φύσιν ἔν τε τοῖς μικροτάτοις ἅμα καὶ μεγίστοις σώμασι κατανοήσωμεν , μήτε τούτοις ἐναφανιζομένην μήτʼ ἐκείνοις ἐνδέουσαν . οἱ μὲν οὖν ἄλλοι θαυμάζουσι τοῦ ἐλέφαντος ὅσα μανθάνων καὶ διδασκόμενος ἐν θεάτροις ἐπιδείκνυται σχημάτων εἴδη καὶ μεταβολάς , ὧν οὐδʼ ἀνθρωπίναις μελέταις τὸ ποικίλον καὶ περιττὸν ἐν μνήμῃ καὶ καθέξει γενέσθαι πάνυ ῥᾴδιόν ἐστιν · ἐγὼ δὲ μᾶλλον ἐν τοῖς ἀφʼ αὑτοῦ καὶ ἀδιδάκτοις τοῦ θηρίου πάθεσι καὶ κινήμασιν , ὥσπερ ἀκράτοις καὶ ἀπαραχύτοις , ἐμφαινομένην ὁρῶ τὴν σύνεσιν . ἐν Ῥώμῃ μὲν γὰρ οὐ πάλαι πολλῶν προδιδασκομένων στάσεις τινὰς ἵστασθαι παραβόλους καὶ κινήσεις δυσεξελίκτους ἀνακυκλεῖν , εἷς ὁ δυσμαθέστατος ἀκούων κακῶς ἑκάστοτε καὶ κολαζόμενος πολλάκις ὤφθη νυκτὸς αὐτὸς ἀφʼ ἑαυτοῦ πρὸς τὴν σελήνην ἀναταττόμενος ; τὰ μαθήματα καὶ μελετῶν . ἐν δὲ Συρίᾳ πρότερον Ἅγνων ἱστορεῖ , τρεφομένου κατʼ οἰκίαν ἐλέφαντος , τὸν ἐπιστάτην λαμβάνοντα κριθῶν μέτρον ὑφαιρεῖν καὶ χρεωκοπεῖν μέρος ἣμισυ καθʼ ἡμέραν · ἐπεὶ δέ , τοῦ δεσπότου παρόντος ποτὲ καὶ θεωμένου , πᾶν τὸ μέτρον κατήρασεν , ἐμβλέψαντα καὶ διαγαγόντα τὴν προβοσκίδα τῶν κριθῶν ἀποδιαστῆσαι καὶ διαχωρίσαι τὸ μέρος , ὡς ἐνῆν λογιώτατα κατειπόντα τοῦ ἐπιστάτου τὴν ἀδικίαν · ἄλλον δέ , ταῖς κριθαῖς λίθους καὶ γῆν εἰς τὸ μέτρον τοῦ ἐπιστάτου καταμιγνύοντος , ἑψομένων κρεῶν , δραξάμενον τῆς τέφρας ἐμβαλεῖν εἰς τὴν χύτραν . ὁ δʼ ὑπὸ τῶν παιδαρίων προπηλακισθεὶς ἐν Ῥώμῃ τοῖς γραφείοις τὴν προβοσκίδα κεντούντων ὃν συνέλαβε μετέωρον ἐξάρας ἐπίδοξος ἦν ἀποτυμπανίσειν κραυγῆς δὲ τῶν παρόντων γενομένης , ἀτρέμα πρὸς τὴν γῆν πάλιν ἀπηρείσατο καὶ παρῆλθεν , ἀρκοῦσαν ἡγούμενος δίκην τῷ τηλικούτῳ φοβηθῆναι . περὶ τῶν ἀγρίων καὶ αὐτονόμων ἄλλα τε θαυμάσια καὶ τὰ περὶ τὰς διαβάσεις τῶν ποταμῶν ἱστοροῦσι προδιαβαίνει γὰρ ἐπιδοὺς αὑτὸν ὁ νεώτατος καὶ μικρότατος οἱ δʼ , ἑστῶτες ἀποθεωροῦσιν ὡς , ἂν ἐκεῖνος ὑπεραίρῃ τῷ μεγέθει τὸ ῥεῦμα , πολλὴν τοῖς μείζοσι πρὸς τὸ θαρρεῖν περιουσίαν τῆς ; ἀσφαλείας οὖσαν .
Lemmas: οἴομαι δέ μή ἄκαιρος σύ φαίνω ὁ μύρμηξ ἐπεισάγω ὁ ἐλέφας , ἵνα ὁ νόος ὁ φύσις ἐν τε ὁ μικρός ἅμα καί μέγας σῶμα κατανοέω , μήτε οὗτος ἐναφανίζω μήτε ἐκεῖνος ἐνδέω . ὁ μέν οὖν ἄλλος θαυμάζω ὁ ἐλέφας ὅσος μανθάνω καί διδάσκω ἐν θέατρον ἐπιδείκνυμι σχῆμα εἶδος καί μεταβολή , ὅς οὐδέ ἀνθρώπινος μελέτη ὁ ποικίλος καί περισσός ἐν μνήμη καί κάθεξις γίγνομαι πάνυ ῥᾴδιος εἰμί · ἐγώ δέ μάλα ἐν ὁ ἀπό ἑαυτοῦ καί ἀδίδακτος ὁ θηρίον πάθος καί κίνημα , ὥσπερ ἄκρατος καί ἀπαράχυτος , ἐμφαίνω ὁράω ὁ σύνεσις . ἐν Ῥώμη μέν γάρ οὐ πάλαι πολύς προδιδάσκω στάσις τις ἵστημι παράβολος καί κίνησις δυσεξέλικτος ἀνακυκλέω , εἷς ὁ δυσμαθής ἀκούω κακός ἑκάστοτε καί κολάζω πολλάκις ὁράω νύξ αὐτός ἀπό ἑαυτοῦ πρός ὁ σελήνη ἀνατάσσω ; ὁ μάθημα καί μελετάω . ἐν δέ Συρία πρότερος Ἅγνων ἱστορέω , τρέφω κατά οἰκία ἐλέφας , ὁ ἐπιστάτης λαμβάνω κριθή μέτρον ὑφαιρέω καί χρεωκοπέω μέρος ἥμισυς κατά ἡμέρα · ἐπεί δέ , ὁ δεσπότης πάρειμι ποτέ καί θεάομαι , πᾶς ὁ μέτρον κατερέω , ἐμβλέπω καί διάγω ὁ προβοσκίς ὁ κριθή ἀποδιίστημι καί διαχωρίζω ὁ μέρος , ὡς ἔνειμι λόγιος καταλέγω ὁ ἐπιστάτης ὁ ἀδικία · ἄλλος δέ , ὁ κριθή λίθος καί γῆ εἰς ὁ μέτρον ὁ ἐπιστάτης καταμείγνυμι , ἕψω κρέας , δράσσομαι ὁ τέφρα ἐμβάλλω εἰς ὁ χύτρα . ὁ δέ ὑπό ὁ παιδάριον προπηλακίζω ἐν Ῥώμη ὁ γραφεῖον ὁ προβοσκίς κεντέω ὅς συλλαμβάνω μετέωρος ἐξαίρω ἐπίδοξος εἰμί ἀποτυμπανίζω κραυγή δέ ὁ πάρειμι γίγνομαι , ἀτρέμας πρός ὁ γῆ πάλιν ἀπερείδω καί παρέρχομαι , ἀρκέω ἡγέομαι δίκη ὁ τηλικοῦτος φοβέω . περί ὁ ἄγριος καί αὐτόνομος ἄλλος τε θαυμάσιος καί ὁ περί ὁ διάβασις ὁ ποταμός ἱστορέω προδιαβαίνω γάρ ἐπιδίδωμι ἑαυτοῦ ὁ νέος καί μικρός ὁ δέ , ἵστημι ἀποθεωρέω ὡς , ἐάν ἐκεῖνος ὑπεραίρω ὁ μέγεθος ὁ ῥεῦμα , πολύς ὁ μέγας πρός ὁ θαρσέω περιουσία ὁ ; ἀσφάλεια εἰμί .