plutarchus.de-sollertia-animalium-959a-985c 11
τὰς δὲ μυρμήκων οἰκονομίας καὶ παρασκευὰς ἐκφράσαι μὲν ἀκριβῶς ἀμήχανον , ὑπερβῆναι δὲ παντελῶς ὀλίγωρον · οὐδὲν γὰρ οὕτω μικρὸν ἡ φύσις ἔχει μειζόνων καὶ καλλιόνων κάτοπτρον , ἀλλʼ ὥσπερ ἐν σταγόνι καθαρᾷ πάσης ἔνεστιν ἀρετῆς ἔμφασις , ἔνθʼ ἔνι μὲν φιλότης τὸ κοινωνικόν , ἔνι δʼ ἀνδρείας εἰκὼν τὸ φιλόπονον · ἔνεστι δὲ πολλὰ μὲν ἐγκρατείας σπέρματα πολλὰ δὲ φρονήσεως καὶ δικαιοσύνης . ὁ μὲν οὖν Κλεάνθης ἔλεγε , καίπερ οὐ φάσκων μετέχειν λόγου τὰ ζῷα , τοιαύτῃ θεωρίᾳ παρατυχεῖν μύρμηκας ἐλθεῖν ἐπὶ μυρμηκιὰν ἑτέραν μύρμηκα νεκρὸν φέροντας ἀνιόντας οὖν ἐκ τῆς μυρμηκιᾶς ἐνίους οἷον ἐντυγχάνειν αὐτοῖς ; καὶ πάλιν κατέρχεσθαι καὶ τοῦτο δὶς ἢ τρὶς γενέσθαι τέλος δὲ τοὺς μὲν κάτωθεν ἀνενεγκεῖν ὥσπερ λύτρα τοῦ νεκροῦ σκώληκα , τοὺς δʼ ἐκεῖνον ἀραμένους ἀποδόντας δὲ τὸν νεκρὸν οἴχεσθαι . τῶν δὲ πᾶσιν ἐμφανῶν ἥ τε περὶ τὰς ἀπαντήσεις ἐστὶν εὐγνωμοσύνη , τῶν μηδὲν φερόντων τοῖς φέρουσιν ἐξισταμένων ὁδοῦ καὶ παρελθεῖν διδόντων · αἵ τε τῶν δυσφόρων καὶ δυσπαρακομίστων διαβρώσεις καὶ διαιρέσεις , ὅπως εὐβάστακτα πλείοσι γένηται . τὰς δὲ τῶν κυημάτων διαθέσεις καὶ διαψύξεις ἐκτὸς ὑετοῦ ποιεῖται σημεῖον ὁ Ἄρατος ἢ κοίλης μύρμηκες ὀχῆς ἐξ ὤεα πάντα θᾶσσον ἀνηνέγκαντο 1 καί τινες οὐκ ᾠά γράφουσιν , ἀλλʼ ἑά ὡς τοὺς ἀποκειμένους καρποὺς , ὅταν εὐρῶτα συνάγοντας αἴσθωνται καὶ φοβηθῶσι φθορὰν καὶ σῆψιν , ἀναφερόντων . ὑπερβάλλει δὲ πᾶσαν ἐπίνοιαν συνέσεως ἡ τοῦ πυροῦ τῆς βλαστήσεως προκατάληψις · οὐ γὰρ δὴ παραμένει ξηρὸς οὐδʼ ἄσηπτος ἀλλὰ διαχεῖται καὶ γαλακτοῦται μεταβάλλων εἰς τὸ φύειν · ἵνʼ οὖν μὴ γενόμενος σπέρμα τὴν σιτίου χρείαν διαφθείρῃ παραμένῃ δʼ αὐτοῖς ἐδώδιμος , ἐξεσθίουσι τὴν ἀρχήν , ἀφʼ ἧς τὸν βλαστὸν ὁ πυρὸς ἀφίησιν . τοὺς δὲ τὰς μυρμηκιὰς ; αὐτῶν ἐπὶ τῷ καταμαθεῖν ὥσπερ ἐξ ἀνατομῆς πληροῦντας οὐκ ἀποδέχομαι λέγουσι δʼ οὖν οὐκ εὐθεῖαν εἶναι τὴν ἀπὸ τῆς ὀπῆς κάθοδον οὐδʼ εὔπορον ἄλλῳ θηρίῳ διεξελθεῖν , ἀλλὰ καμπαῖς καὶ στρεβλότησι κεκλασμένας ὑποπορεύσεις καὶ ἀνατρήσεις ἐχούσαις εἰς τρεῖς κοιλότητας ἀποτελευτῶσαν , ὧν τὴν μὲν ἐνδιαίτημα κοινὸν αὐτοῖς εἶναι , τὴν δὲ τῶν ἐδωδίμων ταμιεῖον , εἰς δὲ τὴν τρίτην ἀποτίθεσθαι τοὺς θνήσκοντας ;
Lemmas: ὁ δέ μύρμηξ οἰκονομία καί παρασκευή ἐκφράζω μέν ἀκριβής ἀμήχανος , ὑπερβαίνω δέ παντελής ὀλίγωρος · οὐδείς γάρ οὕτως μικρός ὁ φύσις ἔχω μέγας καί καλός κάτοπτρον , ἀλλά ὥσπερ ἐν σταγών καθαρός πᾶς ἔνειμι ἀρετή ἔμφασις , ἔνθα ἔνειμι μέν φιλότης ὁ κοινωνικός , ἔνειμι δέ ἀνδρεία εἰκών ὁ φιλόπονος · ἔνειμι δέ πολύς μέν ἐγκράτεια σπέρμα πολύς δέ φρόνησις καί δικαιοσύνη . ὁ μέν οὖν Κλεάνθης λέγω , καίπερ οὐ φάσκω μετέχω λόγος ὁ ζῷον , τοιοῦτος θεωρία παρατυγχάνω μύρμηξ ἔρχομαι ἐπί μυρμηκιά ἕτερος μύρμηξ νεκρός φέρω ἀνέρχομαι οὖν ἐκ ὁ μυρμηκιάω ἔνιοι οἷος ἐντυγχάνω αὐτός ; καί πάλιν κατέρχομαι καί οὗτος δίς ἤ τρίς γίγνομαι τέλος δέ ὁ μέν κάτωθεν ἀναφέρω ὥσπερ λύτρον ὁ νεκρός σκώληξ , ὁ δέ ἐκεῖνος ἀείρω ἀποδίδωμι δέ ὁ νεκρός οἴχομαι . ὁ δέ πᾶς ἐμφανής ὁ τε περί ὁ ἀπάντησις εἰμί εὐγνωμοσύνη , ὁ μηδείς φέρω ὁ φέρω ἐξίστημι ὁδός καί παρέρχομαι δίδωμι · ὁ τε ὁ δύσφορος καί δυσπαρακόμιστος διάβρωσις καί διαίρεσις , ὅπως εὐβάστακτος πολύς γίγνομαι . ὁ δέ ὁ κύημα διάθεσις καί διάψυξις ἐκτός ὑετός ποιέω σημεῖον ὁ Ἄρατος ἤ κοῖλος μύρμηξ ὀχή ἐκ ὤεον πᾶς ταχύς ἀναφέρω 1 καί τις οὐ ᾠόν γράφω , ἀλλά ἑός ὡς ὁ ἀπόκειμαι καρπός , ὅταν εὐρώς συνάγω αἰσθάνομαι καί φοβέω φθορά καί σῆψις , ἀναφέρω . ὑπερβάλλω δέ πᾶς ἐπίνοια σύνεσις ὁ ὁ πυρός ὁ βλάστησις προκατάληψις · οὐ γάρ δή παραμένω ξηρός οὐδέ ἄσηπτος ἀλλά διαχέω καί γαλακτόομαι μεταβάλλω εἰς ὁ φύω · ἵνα οὖν μή γίγνομαι σπέρμα ὁ σιτίον χρεία διαφθείρω παραμένω δέ αὐτός ἐδώδιμος , ἐξεσθίω ὁ ἀρχή , ἀπό ὅς ὁ βλαστός ὁ πῦρ ἀφίημι . ὁ δέ ὁ μυρμηκιά ; αὐτός ἐπί ὁ καταμανθάνω ὥσπερ ἐκ ἀνατομή πληρόω οὐ ἀποδέχομαι λέγω δέ οὖν οὐ εὐθύς εἰμί ὁ ἀπό ὁ ὀπή κάθοδος οὐδέ εὔπορος ἄλλος θηρίον διεξέρχομαι , ἀλλά καμπή καί στρεβλότης κλάω ὑποπόρευσις καί ἀνάτρησις ἔχω εἰς τρεῖς κοιλότης ἀποτελευτάω , ὅς ὁ μέν ἐνδιαίτημα κοινός αὐτός εἰμί , ὁ δέ ὁ ἐδώδιμος ταμιεῖον , εἰς δέ ὁ τρίτος ἀποτίθημι ὁ θνῄσκω ;