plutarchus.de-sollertia-animalium-959a-985c 26
οἱ δʼ ἁλιεῖς συνορῶντες ὥσπερ ἀλεξήμασι παλαισμάτων τὰ πλεῖστα διακρουόμενα τὰς ἀπʼ ἀγκίστρου βολὰς ἐπὶ βίας ἐτράπησαν , καθάπερ οἱ Πέρσαι σαγηνεύοντες , ὡς τοῖς ἐνσχεθεῖσιν οὐδεμίαν ἐκ λογισμοῦ καὶ σοφίας διάφευξιν οὖσαν . ἀμφιβλήστροις μὲν γὰρ καὶ ὑποχαῖς κεστρεῖς καὶ ἰουλίδες ἁλίσκονται , μόρμυροί τε καὶ σαργοὶ καὶ κωβιοὶ καὶ λάβρακες · τὰ δὲ βολιστικὰ καλούμενα , τρίγλαν καὶ χρυσωπὸν καὶ σκορπίον , γρίποις τε καὶ σαγήναις σύρουσι περιλαμβάνοντες τῶν δικτύων οὖν τὸ γένος ὀρθῶς Ὅμηρος πανάγραν προσεῖπεν . ἀλλὰ καὶ πρὸς ταῦτα μηχαναὶ ταῖς γαλαῖς εἰσιν ὥσπερ τῷ λάβρακι συρομένην γὰρ αἰσθανόμενος βίᾳ διίστησι καὶ τύπτει κοιλαίνων τοὔδαφος ὅταν δὲ ποιήσῃ ταῖς ἐπιδρομαῖς τοῦ δικτύου χώραν , ἔωσεν ἑαυτὸν καὶ προσέχεται , μέχρι ἂν παρέλθῃ . δελφὶς δὲ περιληφθείς , ὅταν συναίσθηται γεγονὼς ἐν ἀγκάλαις σαγήνης , ὑπομένει μὴ ταραττόμενος ἀλλὰ χαίρων · εὐωχεῖται γὰρ ἄνευ πραγματείας ἀφθόνων ἰχθύων παρόντων ὅταν δὲ πλησίον τῇ γῇ προσίῃ , φαγὼν τὸ δίκτυον ἄπεισιν . εἰ δὲ μὴ φθαίη διαφυγών , τὸ πρῶτον οὐδὲν ἔπαθε δεινὸν ἀλλὰ διαρράψαντες αὐτοῦ περὶ τὸν λόφον ὁλοσχοίνους ἀφῆκαν · αὖθις δὲ ληφθέντα πληγαῖς κολάζουσι , γνωρίσαντες ἐκ τοῦ διαρράμματος . σπανίως δὲ τοῦτο συμβαίνει συγγνώμης γὰρ τυγχάνοντες τὸ πρῶτον εὐγνωμονοῦσιν οἱ πλεῖστοι καὶ φυλάττονται τὸ λοιπὸν μὴ ἀδικεῖν . ἔτι δὲ πολλῶν τῶν πρὸς εὐλάβειαν καὶ προφυλακὴν καὶ ἀπόδρασιν ὄντων παραδειγμάτων , οὐκ ἄξιόν ἐστι τὸ τῆς σηπίας παρελθεῖν . τὴν γὰρ καλουμένην μύτιν παρὰ τὸν τράχηλον ἔχουσα πλήρη ζοφερᾶς ὑγρότητος , ἣν θόλον καλοῦσιν , ὅταν καταλαμβάνηται , μεθίησιν ἔξω , τεχνωμένη , τῆς θαλάττης διαθολωθείσης ποιήσασα περὶ αὑτὴν σκότος , ὑπεκδῦναι καὶ ἀποδρᾶναι τὴν τοῦ θηρεύοντος ὄψιν · ἀπομιμουμένη τοὺς Ὁμήρου θεοὺς κυανέῃ νεφέλῃ πολλάκις οὓς ; ἂν σῶσαι θέλωσιν ὑφαιρουμένους καὶ διακλέπτοντας . ἀλλὰ τούτων μὲν ἅλις .
Lemmas: ὁ δέ ἁλιεύς συνοράω ὥσπερ ἀλέξημα πάλαισμα ὁ πολύς διακρούω ὁ ἀπό ἄγκιστρον βολή ἐπί βία τρέπω , καθά ὁ Πέρσης σαγηνεύω , ὡς ὁ ἐνέχω οὐδείς ἐκ λογισμός καί σοφία διάφευξις εἰμί . ἀμφίβληστρον μέν γάρ καί ὑποχή κεστρεύς καί ἰουλίς ἁλίσκομαι , μόρμυρος τε καί σαργός καί κωβιός καί λάβραξ · ὁ δέ βολιστικός καλέω , τρίγλη καί χρυσωπός καί σκορπίος , γρῖφος τε καί σαγήνη σύρω περιλαμβάνω ὁ δίκτυον οὖν ὁ γένος ὀρθός Ὅμηρος πανάγρα προσλέγω . ἀλλά καί πρός οὗτος μηχανή ὁ γαλέη εἰμί ὥσπερ ὁ λάβραξ σύρω γάρ αἰσθάνομαι βία διίστημι καί τύπτω κοιλαίνω ἔδαφος ὅταν δέ ποιέω ὁ ἐπιδρομή ὁ δίκτυον χώρα , ὠθέω ἑαυτοῦ καί προσέχω , μέχρι ἄν παρέρχομαι . δελφίς δέ περιλαμβάνω , ὅταν συναισθάνομαι γίγνομαι ἐν ἀγκάλη σαγήνη , ὑπομένω μή ταράσσω ἀλλά χαίρω · εὐωχέω γάρ ἄνευ πραγματεία ἄφθονος ἰχθῦς πάρειμι ὅταν δέ πλησίον ὁ γῆ προσέρχομαι , ἐσθίω ὁ δίκτυον ἄπειμι . εἰ δέ μή φθάνω διαφεύγω , ὁ πρῶτος οὐδείς πάσχω δεινός ἀλλά διαρράπτω αὐτοῦ περί ὁ λόφος ὁλόσχοινος ἀφίημι · αὖθις δέ λαμβάνω πληγή κολάζω , γνωρίζω ἐκ ὁ διάρραμμα . σπάνιος δέ οὗτος συμβαίνω συγγνώμη γάρ τυγχάνω ὁ πρῶτος εὐγνωμονέω ὁ πολύς καί φυλάσσω ὁ λοιπός μή ἀδικέω . ἔτι δέ πολύς ὁ πρός εὐλάβεια καί προφυλακή καί ἀπόδρασις εἰμί παράδειγμα , οὐ ἄξιος εἰμί ὁ ὁ σηπία παρέρχομαι . ὁ γάρ καλέω μύτις παρά ὁ τράχηλος ἔχω πλήρης ζοφερός ὑγρότης , ὅς θόλος καλέω , ὅταν καταλαμβάνω , μεθίημι ἔξω , τεχνάομαι , ὁ θάλασσα διαθολόω ποιέω περί ἑαυτοῦ σκότος , ὑπεκδύομαι καί ἀποδιδράσκω ὁ ὁ θηρεύω ὄψις · ἀπομιμέομαι ὁ Ὅμηρος θεός κυάνεος νεφέλη πολλάκις ὅς ; ἄν σῴζω ἐθέλω ὑφαιρέω καί διακλέπτω . ἀλλά οὗτος μέν ἅλις .