plutarchus.de-sera-numinis-vindicta-548a-568a 12
ἀλλὰ σκοπεῖτε τὸν λόγον ἔφην μὴ τοῦ καιροῦ πορρωτέρω πρόεισι καὶ ὁ Τίμων τυχόν ἔφη πρὸς τὸ μέλλον καὶ τὸ λειπόμενον αὐτῷ μῆκος ἤδη γὰρ ὥσπερ ἔφεδρον ἀνίστημι τὴν τελευταίαν ἀπορίαν , ἐπεὶ ταῖς πρώταις διηγώνισται μετρίως . ἃ γὰρ Εὐριπίδης ἐγκαλεῖ καὶ παρρησιάζεται πρὸς τοὺς θεούς , τὰ τῶν τεκόντων σφάλματʼ εἰς τοὺς ἐκγόνους τρέποντας , αἰτιᾶσθαι νόμιζε καὶ τοὺς σιωπῶντας ἡμῶν . εἴτε γὰρ οἱ δράσαντες αὐτοὶ δίκην ἔδοσαν , οὐδὲν ἔτι δεῖ κολάζειν τοὺς μὴ ἀδικήσαντας , ὅπου δὶς ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς οὐδὲ τοὺς δράσαντας δίκαιον · εἴτε ῥᾳθυμίᾳ καταπροέμενοι τὴν τιμωρίαν ἐν τοῖς πονηροῖς ὀψὲ παρὰ τῶν ἀναιτίων εἰσπράττουσιν , οὐκ εὖ τὸ ἀδίκως τοῦ βραδέως ἀντιλαμβάνουσιν . οἷον ἐνταῦθα δήπουθεν λέγεται ἐλθεῖν Αἴσωπον , ἔχοντα παρὰ Κροίσου χρυσίον ὅπως θύσῃ τε τῷ θεῷ μεγαλοπρεπῶς καὶ Δελφῶν ἑκάστῳ διανείμῃ μνᾶς τέσσαρας · ὀργῆς δέ τινος , ὡς ἔοικε , καὶ διαφορᾶς αὐτῷ γενομένης πρὸς τοὺς αὐτόθι , τὴν μὲν θυσίαν ἐποιήσατο , τὰ δὲ χρήματʼ ἀνέπεμψεν εἰς Σάρδεις , ὡς οὐκ ἀξίων ὄντων ὠφεληθῆναι τῶν ἀνθρώπων οἱ δὲ συνθέντες ; αἰτίαν ἐπʼ αὐτὸν ἱεροσυλίας ἀπέκτειναν , ὤσαντες ἀπὸ τῆς πέτρας ἐκείνης ἣν Ὑάμπειαν καλοῦσιν . ἐκ δὲ τούτου λέγεται μηνῖσαν τὸ θεῖον αὐτοῖς ἀφορίαν τε γῆς ἐπαγαγεῖν καὶ νόσων ἀτόπων ἰδέαν πᾶσαν , ὥστε περιιόντας ἐν ταῖς Ἑλληνικαῖς ; πανηγύρεσι κηρύσσειν καὶ καλεῖν ἀεὶ τὸν βουλόμενον ὑπὲρ Αἰσώπου δίκην λαμβάνειν παρʼ αὐτῶν . τρίτῃ δὲ γενεᾷ Σάμιος Ἰάδμων ἀφίκετο , γένει μὲν οὐδὲν Αἰσώπῳ προσήκων ἀπόγονος δὲ τῶν πριαμένων αὐτὸν ἐν Σάμῳ γεγονώς · καὶ τούτῳ τινὰς δίκας δόντες οἱ Δελφοὶ τῶν κακῶν ἀπηλλάγησαν . ἐξ ἐκείνου δέ φασι καὶ τὴν τιμωρίαν τῶν ἱεροσύλων ἐπὶ τὴν Ναυπλίαν ἀπὸ τῆς Ὑαμπείας μετατεθῆναι . καὶ τὸν Ἀλέξανδρον οὐδʼ οἱ πάνυ φιλοῦντες , ὧν ἐσμεν καὶ ἡμεῖς , ἐπαινοῦσι , τὸ Βραγχιδῶν ἄστυ συγχέαντα καὶ διαφθείραντα πᾶσαν ἡλικίαν διὰ τὴν γενομένην τοῦ περὶ Μίλητον ἱεροῦ προδοσίαν ὑπὸ τῶν προπάππων αὐτῶν . Ἀγαθοκλῆς δʼ ὁ Συρακοσίων τύραννος , καὶ σὺν γέλωτι χλευάζων Κερκυραίους ἐρωτῶντας διὰ τί πορθοίη τὴν νῆσον αὐτῶν , ὅτι νὴ Δίʼ εἶπεν οἱ πατέρες ὑμῶν ὑπεδέξαντο τὸν Ὀδυσσέα . καὶ τῶν Ἰθακησίων ὁμοίως ἐγκαλούντων ὅτι πρόβατα λαμβάνουσιν αὐτῶν οἱ στρατιῶται , ὁ δʼ ὑμέτερος ἔφη βασιλεὺς ἐλθὼν πρὸς ἡμᾶς καὶ τὸν ποιμένα προσεξετύφλωσεν ἆρʼ οὖν οὐκ ἀτοπώτερος τούτων ὁ Ἀπόλλων , εἰ Φενεάτας ἀπόλλυσι τοὺς νῦν , ἐμφράξας τὸ βάραθρον καὶ κατακλύσας τὴν χώραν ἅπασαν αὐτῶν , ὅτι πρὸ χιλίων ἐτῶν , ὥς φασιν , ὁ Ἡρακλῆς ἀνασπάσας τὸν τρίποδα τὸν μαντικὸν εἰς Φενεὸν ἀπήνεγκε · Συβαρίταις δὲ φράζων ἀπόλυσιν τῶν κακῶν , ὅταν τρισὶν ὀλέθροις ἱλάσωνται τὸ μήνιμα τῆς Λευκαδίας Ἥρας ; καὶ μὴν οὐ πολὺς χρόνος , ἀφʼ οὗ Λοκροὶ πέμποντες εἰς Τροίαν πέπαυνται τὰς παρθένους , αἳ καὶ ἀναμπέχονοι γυμνοῖς ποσὶν ἠύτε δοῦλαι ἠοῖαι σαίρεσκον Ἀθηναίης περὶ βωμόν , νόσφι κρηδέμνοιο , καὶ εἰ βαρὺ γῆρας ἱκάνοι , διὰ τὴν Αἴαντος ἀκολασίαν . ποῦ δὴ ταῦτα τὸ εὔλογον ἴσχει καὶ δίκαιον ; οὐδὲ γὰρ Θρᾷκας ἐπαινοῦμεν , ὅτι στίζουσιν ἄχρι νῦν , τιμωροῦντες Ὀρφεῖ , τὰς αὑτῶν γυναῖκας · οὐδὲ τοὺς περὶ Ἠριδανὸν βαρβάρους , μελανοφοροῦντας ἐπὶ πένθει τοῦ Φαέθοντος , ὥσπερ λέγουσιν . ἔτι δʼ ἂν οἶμαι γελοιότερον ἦν εἰ , τῶν τότʼ ἀνθρώπων , ὅτε διεφθάρη Φαέθων , παραμελησάντων , οἱ πέντε γενεαῖς ἢ δέκα τοῦ πάθους ὕστερον γεγονότες ἤρξαντο τὴν ἐσθῆτα μεταβάλλειν ἐπʼ αὐτῷ καὶ πενθεῖν . καίτοι τοῦτʼ ἀβελτερίαν μὲν ἔχει μόνον οὐδὲν δὲ δεινὸν οὐδʼ ἀνήκεστον αἱ δὲ τῶν θεῶν ὀργαὶ τίνι λόγῳ παραχρῆμα δυόμεναι καθάπερ ἔνιοι τῶν ποταμῶν , εἶθʼ ὕστερον ἐπʼ ἄλλους ἀναφερόμεναι πρὸς ἐσχάτας συμφορὰς τελευτῶσιν ;
Lemmas: ἀλλά σκοπέω ὁ λόγος φημί μή ὁ καιρός πρόσω πρόειμι καί ὁ Τίμων τυγχάνω φημί πρός ὁ μέλλω καί ὁ λείπω αὐτός μῆκος ἤδη γάρ ὥσπερ ἔφεδρος ἀνίστημι ὁ τελευταῖος ἀπορία , ἐπεί ὁ πρῶτος διαγωνίζομαι μέτριος . ὅς γάρ Εὐριπίδης ἐγκαλέω καί παρρησιάζομαι πρός ὁ θεός , ὁ ὁ τίκτω σφάλμα εἰς ὁ ἔκγονος τρέπω , αἰτιάομαι νομίζω καί ὁ σιωπάω ἐγώ . εἴτε γάρ ὁ δράω αὐτός δίκη δίδωμι , οὐδείς ἔτι δέω κολάζω ὁ μή ἀδικέω , ὅπου δίς ἐπί ὁ αὐτός οὐδέ ὁ δράω δίκαιος · εἴτε ῥαθυμία καταπροίημι ὁ τιμωρία ἐν ὁ πονηρός ὀψέ παρά ὁ ἀναίτιος εἰσπράσσω , οὐ εὖ ὁ ἄδικος ὁ βραδύς ἀντινέω . οἷος ἐνταῦθα δήπουθεν λέγω ἔρχομαι Αἴσωπος , ἔχω παρά Κροῖσος χρυσίον ὅπως θύω τε ὁ θεός μεγαλοπρεπής καί Δελφοί ἕκαστος διανέμω μνᾶ τέσσαρες · ὀργή δέ τις , ὡς ἔοικα , καί διαφορά αὐτός γίγνομαι πρός ὁ αὐτόθι , ὁ μέν θυσία ποιέω , ὁ δέ χρῆμα ἀναπέμπω εἰς Σάρδεις , ὡς οὐ ἄξιος εἰμί ὠφελέω ὁ ἄνθρωπος ὁ δέ συντίθημι ; αἰτία ἐπί αὐτός ἱεροσυλία ἀποκτείνω , ὠθέω ἀπό ὁ πέτρα ἐκεῖνος ὅς Ὑαμπεία καλέω . ἐκ δέ οὗτος λέγω μηνίω ὁ θεῖος αὐτός ἀφορία τε γῆ ἐπάγω καί νόσος ἄτοπος ἰδέα πᾶς , ὥστε περιέρχομαι ἐν ὁ Ἑλληνικός ; πανήγυρις κηρύσσω καί καλέω ἀεί ὁ βούλομαι ὑπέρ Αἴσωπος δίκη λαμβάνω παρά αὐτός . τρίτος δέ γενεά Σάμιος Ἰάδμων ἀφικνέομαι , γένος μέν οὐδείς Αἴσωπος προσήκω ἀπόγονος δέ ὁ πρίαμαι αὐτός ἐν Σάμος γίγνομαι · καί οὗτος τις δίκη δίδωμι ὁ Δελφοί ὁ κακός ἀπαλλάσσω . ἐκ ἐκεῖνος δέ φημί καί ὁ τιμωρία ὁ ἱερόσυλος ἐπί ὁ Ναυπλία ἀπό ὁ Ὑαμπεία μετατίθημι . καί ὁ Ἀλέξανδρος οὐδέ ὁ πάνυ φιλέω , ὅς εἰμί καί ἐγώ , ἐπαινέω , ὁ Βραγχίδαι ἄστυ συγχέω καί διαφθείρω πᾶς ἡλικία διά ὁ γίγνομαι ὁ περί Μίλητος ἱερός προδοσία ὑπό ὁ πρόπαππος αὐτός . Ἀγαθοκλῆς δέ ὁ Συρακούσιος τύραννος , καί σύν γέλως χλευάζω Κερκυραῖος ἐρωτάω διά τίς πορθέω ὁ νῆσος αὐτός , ὅτι νή Ζεύς λέγω ὁ πατήρ σύ ὑποδέχομαι ὁ Ὀδυσσεύς . καί ὁ Ἰθακήσιος ὅμοιος ἐγκαλέω ὅτι πρόβατον λαμβάνω αὐτός ὁ στρατιώτης , ὁ δέ ὑμέτερος φημί βασιλεύς ἔρχομαι πρός ἐγώ καί ὁ ποιμήν προσεκτυφλόω ἆρα οὖν οὐ ἄτοπος οὗτος ὁ Ἀπόλλων , εἰ Φενεάτης ἀπόλλυμι ὁ νῦν , ἐμφράσσω ὁ βάραθρον καί κατακλύζω ὁ χώρα ἅπας αὐτός , ὅτι πρό χίλιοι ἔτος , ὡς φημί , ὁ Ἡρακλῆς ἀνασπάω ὁ τρίπους ὁ μαντικός εἰς Φενεός ἀποφέρω · Συβαρίτης δέ φράζω ἀπόλυσις ὁ κακός , ὅταν τρεῖς ὄλεθρος ἱλάσκομαι ὁ μήνιμα ὁ Λευκαδία Ἥρα ; καί μήν οὐ πολύς χρόνος , ἀπό ὅς Λοκροί πέμπω εἰς Τροία παύω ὁ παρθένος , ὅς καί ἀναμπέχονος γυμνός πούς ἠΰτε δούλη ἠοῖος σαίρω Ἀθήνη περί βωμός , νόσφι κρήδεμνον , καί εἰ βαρύς γῆρας ἱκάνω , διά ὁ Αἴας ἀκολασία . ποῦ δή οὗτος ὁ εὔλογος ἴσχω καί δίκαιος ; οὐδέ γάρ Θρᾷξ ἐπαινέω , ὅτι στίζω ἄχρι νῦν , τιμωρέω Ὀρφεύς , ὁ ἑαυτοῦ γυνή · οὐδέ ὁ περί Ἠριδανός βάρβαρος , μελανοφορέω ἐπί πένθος ὁ Φαέθων , ὥσπερ λέγω . ἔτι δέ ἄν οἴομαι γέλοιος εἰμί εἰ , ὁ τότε ἄνθρωπος , ὅτε διαφθείρω Φαέθων , παραμελέω , ὁ πέντε γενεά ἤ δέκα ὁ πάθος ὕστερον γίγνομαι ἄρχω ὁ ἐσθής μεταβάλλω ἐπί αὐτός καί πενθέω . καίτοι οὗτος ἀβελτερία μέν ἔχω μόνος οὐδείς δέ δεινός οὐδέ ἀνήκεστος ὁ δέ ὁ θεός ὀργή τίς λόγος παραχρῆμα δύω καθά ἔνιοι ὁ ποταμός , εἶτα ὕστερον ἐπί ἄλλος ἀναφέρω πρός ἔσχατος συμφορά τελευτάω ;