plutarchus.de-sera-numinis-vindicta-548a-568a 19
ὁ γὰρ Βίων τὸν θεὸν κολάζοντα τοὺς παῖδας τῶν πονηρῶν γελοιότερον εἶναί φησιν ἰατροῦ , διὰ νόσον πάππου καὶ πατρὸς ἔκγονον ἢ παῖδα φαρμακεύοντος . ἔστι δὲ πῆ μὲν ἀνόμοια τὰ πράγματα πῆ δʼ ἐοικότα καὶ ὅμοια . νόσου μὲν γὰρ ἄλλος ἄλλον οὐ παύει θεραπευόμενος , οὐδὲ βέλτιόν τις ἔσχε τῶν ὀφθαλμιώντων ἢ πυρεττόντων ἰδὼν ἄλλον ὑπαλειφόμενον ἢ καταπλαττόμενον αἱ δὲ τιμωρίαι τῶν πονηρῶν διὰ τοῦτο δείκνυνται πᾶσιν , ὅτι δίκης κατὰ λόγον περαινομένης ἔργον ἐστὶν ἑτέρους διʼ ἑτέρων κολαζομένων ἐπισχεῖν . δὲ προσέοικε τῷ ζητουμένῳ τὸ παραβαλλόμενον ὑπὸ τοῦ Βίωνος ἔλαθεν αὐτόν · ἤδη γὰρ ἀνδρὸς εἰς νόσημα μοχθηρὸν οὐ μὴν ἀνίατον ἐμπεσόντος , εἶτʼ ἀκρασίᾳ καὶ μαλακίᾳ προεμένου τῷ πάθει τὸ σῶμα καὶ διαφθαρέντος υἱὸν οὐ δοκοῦντα νοσεῖν , ἀλλὰ μόνον ἐπιτηδείως ἔχοντα πρὸς τὴν αὐτὴν νόσον ἰατρὸς ἢ οἰκεῖος ἢ ἀλείπτης καταμαθὼν ἢ δεσπότης χρηστός , ἐμβαλὼν εἰς δίαιταν αὐστηρὰν καὶ ἀφελὼν ὄψα καὶ πέμματα καὶ πότους καὶ γύναια , φαρμακείαις δὲ χρησάμενος ἐνδελεχέσι καὶ διαπονήσας τὸ σῶμα γυμνασίοις , ἐσκέδασε καὶ ἀπέπεμψε , μεγάλου πάθους σπέρμα μικρὸν οὐκ ἐάσας εἰς μέγεθος προελθεῖν . ἦ γὰρ οὐχ οὕτω παρακελευόμεθα , προσέχειν ἀξιοῦντες ἑαυτοῖς καὶ παραφυλάττεσθαι καὶ μὴ παραμελεῖν ὅσοι γεγόνασιν ἐκ πατέρων ἢ μητέρων νοσηματικῶν , ἀλλʼ εὐθὺς ἐξωθεῖν τὴν ἐγκεκραμένην ἀρχὴν εὐκίνητον οὖσαν καὶ ἀκροσφαλῆ προκαταλαμβάνοντας ; πάνυ μὲν οὖν ἔφασαν . οὐ τοίνυν ἄτοπον εἶπον ἀλλʼ ἀναγκαῖον , οὐδὲ γελοῖον ἀλλʼ ὠφέλιμον πρᾶγμα ποιοῦμεν , ἐπιληπτικῶν παισὶ καὶ μελαγχολικῶν καὶ ποδαγρικῶν γυμνάσια καὶ διαίτας καὶ φάρμακα προσάγοντες οὐ νοσοῦσιν ἀλλʼ ἕνεκα τοῦ μὴ νοσῆσαι · τὸ γὰρ ἐκ πονηροῦ σώματος γιγνόμενον σῶμα τιμωρίας μὲν οὐδεμιᾶς ἰατρείας δὲ καὶ φυλακῆς ἄξιόν ἐστιν · ἣν εἴ τις , ὅτι τὰς ἡδονὰς ἀφαιρεῖ καὶ δηγμὸν ἐπάγει καὶ πόνον , τιμωρίαν ὑπὸ δειλίας καὶ μαλακίας ἀποκαλεῖ , χαίρειν ἐατέον . ἆρʼ οὖν σῶμα μὲν ἔκγονον φαύλου σώματος ἄξιόν ἐστι θεραπεύειν καὶ φυλάττειν , κακίας δὲ ὁμοιότητα συγγενικὴν ἐν νέῳ βλαστάνουσαν ἤθει καὶ ἀναφυομένην ἐᾶν δεῖ καὶ περιμένειν καὶ μέλλειν , ἄχρι ἐν ἐκχυθεῖσα τοῖς πάθεσιν ἐμφανὴς γένηται κακόφρονά τʼ ἀμφάνῃ πραπίδων καρπόν ὥς φησι Πίνδαρος ;
Lemmas: ὁ γάρ Βίων ὁ θεός κολάζω ὁ παῖς ὁ πονηρός γέλοιος εἰμί φημί ἰατρός , διά νόσος πάππης καί πατήρ ἔκγονος ἤ παῖς φαρμακεύω . εἰμί δέ πῇ μέν ἀνόμοιος ὁ πρᾶγμα πῇ δέ ἔοικα καί ὅμοιος . νόσος μέν γάρ ἄλλος ἄλλος οὐ παύω θεραπεύω , οὐδέ ἀγαθός τις ἔχω ὁ ὀφθαλμιάω ἤ πυρέσσω ὁράω ἄλλος ὑπαλείφω ἤ καταπλήσσω ὁ δέ τιμωρία ὁ πονηρός διά οὗτος δείκνυμι πᾶς , ὅτι δίκη κατά λόγος περαίνω ἔργον εἰμί ἕτερος διά ἕτερος κολάζω ἐπέχω . δέ προσέοικα ὁ ζητέω ὁ παραβάλλω ὑπό ὁ Βίων λανθάνω αὐτός · ἤδη γάρ ἀνήρ εἰς νόσημα μοχθηρός οὐ μήν ἀνίατος ἐμπίπτω , εἶτα ἀκρασία καί μαλακία προίημι ὁ πάθος ὁ σῶμα καί διαφθείρω υἱός οὐ δοκέω νοσέω , ἀλλά μόνος ἐπιτήδειος ἔχω πρός ὁ αὐτός νόσος ἰατρός ἤ οἰκεῖος ἤ ἀλείπτης καταμανθάνω ἤ δεσπότης χρηστός , ἐμβάλλω εἰς δίαιτα αὐστηρός καί ἀφαιρέω ὄψον καί πέμμα καί πότος καί γύναιον , φαρμακεία δέ χράω ἐνδελεχής καί διαπονέω ὁ σῶμα γυμνάσιον , σκεδάννυμι καί ἀποπέμπω , μέγας πάθος σπέρμα μικρός οὐ ἐάω εἰς μέγεθος προέρχομαι . ἦ γάρ οὐ οὕτως παρακελεύομαι , προσέχω ἀξιόω ἑαυτοῦ καί παραφυλάσσω καί μή παραμελέω ὅσος γίγνομαι ἐκ πατήρ ἤ μήτηρ νοσηματικός , ἀλλά εὐθύς ἐξωθέω ὁ ἐγκεράννυμι ἀρχή εὐκίνητος εἰμί καί ἀκροσφαλής προκαταλαμβάνω ; πάνυ μέν οὖν φημί . οὐ τοίνυν ἄτοπος λέγω ἀλλά ἀναγκαῖος , οὐδέ γέλοιος ἀλλά ὠφέλιμος πρᾶγμα ποιέω , ἐπιληπτικός παῖς καί μελαγχολικός καί ποδαγρικός γυμνάσιον καί δίαιτα καί φάρμακον προσάγω οὐ νοσέω ἀλλά ἕνεκα ὁ μή νοσέω · ὁ γάρ ἐκ πονηρός σῶμα γίγνομαι σῶμα τιμωρία μέν οὐδείς ἰατρεία δέ καί φυλακή ἄξιος εἰμί · ὅς εἰ τις , ὅτι ὁ ἡδονή ἀφαιρέω καί δηγμός ἐπάγω καί πόνος , τιμωρία ὑπό δειλία καί μαλακία ἀποκαλέω , χαίρω ἐάω . ἆρα οὖν σῶμα μέν ἔκγονος φαῦλος σῶμα ἄξιος εἰμί θεραπεύω καί φυλάσσω , κακία δέ ὁμοιότης συγγενικός ἐν νέος βλαστάνω ἦθος καί ἀναφύω ἐάω δέω καί περιμένω καί μέλλω , ἄχρι ἐν ἐκχέω ὁ πάθος ἐμφανής γίγνομαι κακόφρων τε ἀναφαίνω πραπίδες καρπός ὡς φημί Πίνδαρος ;