plutarchus.de-sera-numinis-vindicta-548a-568a 22
ἐπεὶ δὲ ταῦτʼ εἰπὼν ἐσιώπησα , διαμειδιάσας ὁ Ὀλύμπιχος οὐκ ἐπαινοῦμέν σʼ εἶπεν ὅπως μὴ δόξωμεν ἀφιέναι τὸν μῦθον , ὡς τοῦ λόγου πρὸς ἀπόδειξιν ἱκανῶς ἔχοντος , ἀλλὰ τότε δώσομεν τὴν ἀπόφασιν , ὅταν κἀκεῖνον ἀκούσωμεν οὕτως οὖν ἔφην , ὅτι ὁ Σολεὺς Θεσπέσιος , ἀνὴρ ἐκείνου τοῦ γενομένου καθʼ ἡμᾶς ἐνταῦθα Πρωτογένους οἰκεῖος καὶ φίλος , ἐν πολλῇ βιώσας ἀκολασίᾳ τὸν πρῶτον χρόνον , εἶτα ταχὺ τὴν οὐσίαν ἀπολέσας , ἤδη χρόνον τινὰ καὶ διὰ τὴν ἀνάγκην ἐγένετο πονηρός , καὶ τὸν πλοῦτον ἐκ μετανοίας διώκων ταὐτὸ τοῖς ἀκολάστοις ἔπασχε πάθος , οἳ τὰς γυναῖκας ἔχοντες μὲν οὐ φυλάττουσι , προέμενοι δὲ πειρῶσιν αὖθις ἀδίκως ἑτέροις συνούσας . οὐδενὸς οὖν ἀπεχόμενος αἰσχροῦ φέροντος εἰς ἀπόλαυσιν ἢ κέρδος , οὐσίαν μὲν οὐ πολλὴν δόξαν δὲ πονηρίας ἐν ὀλίγῳ πλείστην συνήγαγε . μάλιστα δʼ αὐτὸν διέβαλεν ἀνενεχθεῖσά τις ἐξ Ἀμφιλόχου μαντεία · πέμψας γὰρ ὡς ἔοικεν ἠρώτα τὸν θεόν , εἰ βέλτιον βιώσεται τὸν ἐπίλοιπον βίον · ὁ δʼ ἀνεῖλεν , ὅτι πράξει βέλτιον , ὅταν ἀποθάνῃ . καὶ δὴ τρόπον τινὰ τοῦτο μετʼ οὐ πολὺν χρόνον αὐτῷ συνέπεσε . κατενεχθεὶς γὰρ ἐξ ὕψους τινὸς εἰς τράχηλον , οὐ γενομένου τραύματος ἀλλὰ πληγῆς μόνον ἐξέθανε , καὶ τριταῖος ἤδη περὶ τὰς ταφὰς αὐτὰς ἀνήνεγκε . ταχὺ δὲ ῥωσθεὶς ; καὶ παρʼ αὑτῷ γενόμενος , ἄπιστόν τινα τοῦ βίου τὴν μεταβολὴν ἐποίησεν · οὔτε γὰρ δικαιότερον περὶ τὰ συμβόλαια γιγνώσκουσιν ἕτερον Κίλικες ἐν τοῖς τότε χρόνοις γενόμενον , οὔτε πρὸς τὸ θεῖον ὁσιώτερον οὔτε λυπηρότερον ἐχθροῖς ἢ βεβαιότερον φίλοις · ὥστε καὶ ποθεῖν τοὺς ἐντυγχάνοντας αὐτῷ τὴν αἰτίαν ἀκοῦσαι τῆς διαφορᾶς , οὐκ ἀπὸ τοῦ τυχόντος οἰομένους γεγονέναι διακόσμησιν εἰς ἦθος τοσαύτην , ὅπερ ἦν ἀληθές , ὡς αὐτὸς διηγεῖτο τῷ τε Πρωτογένει καὶ τοῖς ὁμοίως ἐπιεικέσι τῶν φίλων .
Lemmas: ἐπεί δέ οὗτος λέγω σιωπάω , διαμειδιάω ὁ Ὀλύμπιχος οὐ ἐπαινέω σύ λέγω ὅπως μή δοκέω ἀφίημι ὁ μῦθος , ὡς ὁ λόγος πρός ἀπόδειξις ἱκανός ἔχω , ἀλλά τότε δίδωμι ὁ ἀπόφασις , ὅταν ἐκεῖνος ἀκούω οὕτως οὖν φημί , ὅτι ὁ Σολεύς Θεσπέσιος , ἀνήρ ἐκεῖνος ὁ γίγνομαι κατά ἐγώ ἐνταῦθα Πρωτογένης οἰκεῖος καί φίλος , ἐν πολύς βιόω ἀκολασία ὁ πρῶτος χρόνος , εἶτα ταχύς ὁ οὐσία ἀπόλλυμι , ἤδη χρόνος τις καί διά ὁ ἀνάγκη γίγνομαι πονηρός , καί ὁ πλοῦτος ἐκ μετάνοια διώκω αὐτός ὁ ἀκόλαστος πάσχω πάθος , ὅς ὁ γυνή ἔχω μέν οὐ φυλάσσω , προίημι δέ πειράω αὖθις ἄδικος ἕτερος σύνειμι . οὐδείς οὖν ἀπέχω αἰσχρός φέρω εἰς ἀπόλαυσις ἤ κέρδος , οὐσία μέν οὐ πολύς δόξα δέ πονηρία ἐν ὀλίγος πολύς συνάγω . μάλα δέ αὐτός διαβάλλω ἀναφέρω τις ἐκ Ἀμφίλοχος μαντεία · πέμπω γάρ ὡς ἔοικα ἐρωτάω ὁ θεός , εἰ ἀγαθός βιόω ὁ ἐπίλοιπος βίος · ὁ δέ ἀναιρέω , ὅτι πράσσω ἀγαθός , ὅταν ἀποθνῄσκω . καί δή τρόπος τις οὗτος μετά οὐ πολύς χρόνος αὐτός συμπίπτω . καταφέρω γάρ ἐκ ὕψος τις εἰς τράχηλος , οὐ γίγνομαι τραῦμα ἀλλά πληγή μόνος ἐκθνῄσκω , καί τριταῖος ἤδη περί ὁ ταφή αὐτός ἀναφέρω . ταχύς δέ ῥώννυμι ; καί παρά ἑαυτοῦ γίγνομαι , ἄπιστος τις ὁ βίος ὁ μεταβολή ποιέω · οὔτε γάρ δίκαιος περί ὁ συμβόλαιον γιγνώσκω ἕτερος Κίλιξ ἐν ὁ τότε χρόνος γίγνομαι , οὔτε πρός ὁ θεῖος ὅσιος οὔτε λυπηρός ἐχθρός ἤ βέβαιος φίλος · ὥστε καί ποθέω ὁ ἐντυγχάνω αὐτός ὁ αἰτία ἀκούω ὁ διαφορά , οὐ ἀπό ὁ τυγχάνω οἴομαι γίγνομαι διακόσμησις εἰς ἦθος τοσοῦτος , ὅς εἰμί ἀληθής , ὡς αὐτός διηγέομαι ὁ τε Πρωτογένης καί ὁ ὅμοιος ἐπιεικής ὁ φίλος .