plutarchus.de-pythiae-oraculis-394d-409d 8
ἤδη δὲ προϊόντες ἦμεν κατὰ τὸν Ἱέρωνος ἀνδριάντα τοῦ τυράννου · καὶ τῶν μὲν ἄλλων ὁ ξένος εἰδὼς ἅπαντα παρεῖχεν ὅμως ὑπʼ εὐκολίας ἀκροατὴν αὑτόν · ἀκούσας δʼ ὅτι κίων τις ἑστὼς ἄνω χαλκοῦς Ἱέρωνος ἔπεσεν , αὐτομάτως τῆς ἡμέρας ἐκείνης , τὸν Ἱέρωνα συνέβαινεν ἐν Συρακούσαις τελευτᾶν , ἐθαύμασε . κἀγὼ τῶν ὁμοίων ἅμα συνανεμίμνησκον , οἷα δὴ τοῦ Ἱέρωνος μὲν τοῦ Σπαρτιάτου , ὅτι πρὸ τῆς ἐν Λεύκτροις αὐτῷ γενομένης τελευτῆς ἐξέπεσον οἱ ὀφθαλμοὶ τοῦ ἀνδριάντος , οἱ δʼ ἀστέρες ἠφανίσθησαν οὓς Λύσανδρος ἀνέθηκεν ἀπὸ τῆς ἐν Αἰγὸς ποταμοῖς ναυμαχίας . ὁ δʼ αὐτοῦ τοῦ Λυσάνδρου λίθινος ἀνδριὰς ἐξήνθησεν ἀγρίαν λόχμην καὶ πόαν τοσαύτην τὸ πλῆθος , ὥστε κατακρύψαι τὸ πρόσωπον . ἐν δὲ τοῖς Σικελικοῖς τῶν Ἀθηναίων ἀτυχήμασιν αἵ τε χρυσαῖ τοῦ φοίνικος ἀπέρρεον βάλανοι , καὶ τὴν ἀσπίδα τοῦ Παλλαδίου κόρακες περιέκοπτον . ὁ δὲ Κνιδίων στέφανος , ὃν Φαρσαλίᾳ τῇ ὀρχηστρίδι Φιλόμηλος ὁ Φωκέων τύραννος ἐδωρήσατο , μεταστᾶσαν αὐτὴν ἐκ τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν Ἰταλίαν , ἀπώλεσεν ἐν Μεταποντίῳ παίζουσαν περὶ τὸν νεὼν τοῦ Ἀπόλλωνος · ὁρμήσαντες γὰρ ἐπὶ τὸν στέφανον οἱ νεανίσκοι καὶ μαχόμενοι περὶ τοῦ χρυσίου πρὸς ἀλλήλους διέσπασαν τὴν ἄνθρωπον . Ἀριστοτέλης μὲν οὖν μόνον Ὅμηρον ἔλεγε κινούμενα ποιεῖν ὀνόματα διὰ τὴν ἐνέργειαν ἐγὼ δὲ φαίην ἂν καὶ τῶν ἀναθημάτων τὰ ἐνταυθοῖ μάλιστα συγκινεῖσθαι καὶ συνεπισημαίνειν τῇ τοῦ θεοῦ προνοίᾳ · καὶ τούτων μέρος μηδὲν εἶναι κενὸν μηδʼ ἀναίσθητον , ἀλλὰ πεπλῆσθαι πάντα θειότητος ; . καὶ ὁ Βόηθος ναί εἶπεν · οὐ γὰρ ἀρκεῖ τὸν θεὸν εἰς σῶμα καθειργνύναι θνητὸν ἅπαξ ἑκάστου μηνός , ἀλλὰ καὶ λίθῳ παντὶ καὶ χαλκῷ συμφυράσομεν αὐτόν , ὥσπερ οὐκ ἔχοντες ἀξιόχρεων τῶν τοιούτων συμπτωμάτων τὴν τύχην δημιουργὸν καὶ ταὐτόματον . εἶτʼ ἔφην ἐγώ τύχῃ σοι δοκεῖ καὶ αὐτόματον τῶν τοιούτων ἕκαστον ἐοικέναι , καὶ πιθανόν ἐστι τὰς ἀτόμους ἐξολισθεῖν καὶ διαλυθῆναι καὶ παρεγκλῖναι μήτε πρότερον μήθʼ ὕστερον , ἀλλὰ κατʼ ἐκεῖνον τὸν χρόνον , ἐν ᾧ τῶν ἀναθέντων ἕκαστος ; ἢ χεῖρον ἔμελλε πράξειν ἢ βέλτιον ; καὶ σὲ μὲν Ἐπίκουρος ὠφελεῖ νῦν ὡς ἔοικεν ἀφʼ ὧν εἶπεν ἢ ἔγραψε πρὸ ἐτῶν τριακοσίων · ὁ θεὸς δʼ , εἰ μὴ συνείρξειε φέρων ἑαυτὸν εἰς ἅπαντα μηδʼ ἀνακερασθείη πᾶσιν , οὐκ ἄν σοι δοκοίη κινήσεως ἀρχὴν καὶ πάθους αἰτίαν παρασχεῖν οὐδενὶ τῶν ὄντων;ʼ
Lemmas: ἤδη δέ προέρχομαι εἰμί κατά ὁ Ἱέρων ἀνδριάς ὁ τύραννος · καί ὁ μέν ἄλλος ὁ ξένος οἶδα ἅπας παρέχω ὅμως ὑπό εὐκολία ἀκροατής ἑαυτοῦ · ἀκούω δέ ὅτι κίων τις ἵστημι ἄνω χάλκεος Ἱέρων πίπτω , αὐτόματος ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος , ὁ Ἱέρων συμβαίνω ἐν Συράκουσαι τελευτάω , θαυμάζω . ἐγώ ὁ ὅμοιος ἅμα συναναμιμνήσκω , οἷος δή ὁ Ἱέρων μέν ὁ Σπαρτιάτης , ὅτι πρό ὁ ἐν Λεῦκτρον αὐτός γίγνομαι τελευτή ἐκπίπτω ὁ ὀφθαλμός ὁ ἀνδριάς , ὁ δέ ἀστήρ ἀφανίζω ὅς Λύσανδρος ἀνατίθημι ἀπό ὁ ἐν Αἴξ ποταμός ναυμαχία . ὁ δέ αὐτός ὁ Λύσανδρος λίθινος ἀνδριάς ἐξανθέω ἄγριος λόχμη καί πόα τοσοῦτος ὁ πλῆθος , ὥστε κατακρύπτω ὁ πρόσωπον . ἐν δέ ὁ Σικελικός ὁ Ἀθηναῖος ἀτύχημα ὁ τε χρύσεος ὁ φοῖνιξ ἀπορρέω βάλανος , καί ὁ ἀσπίς ὁ Παλλάδιον κόραξ περικόπτω . ὁ δέ Κνίδιον στέφανος , ὅς Φαρσαλία ὁ ὀρχηστρίς Φιλόμηλος ὁ Φωκεύς τύραννος δωρέω , μεθίστημι αὐτός ἐκ ὁ Ἑλλάς εἰς ὁ Ἰταλία , ἀπόλλυμι ἐν Μεταπόντιον παίζω περί ὁ ναός ὁ Ἀπόλλων · ὁρμάω γάρ ἐπί ὁ στέφανος ὁ νεανίσκος καί μάχομαι περί ὁ χρυσίον πρός ἀλλήλων διασπάω ὁ ἄνθρωπος . Ἀριστοτέλης μέν οὖν μόνος Ὅμηρος λέγω κινέω ποιέω ὄνομα διά ὁ ἐνέργεια ἐγώ δέ φημί ἄν καί ὁ ἀνάθημα ὁ ἐνταυθοῖ μάλα συγκινέω καί συνεπισημαίνω ὁ ὁ θεός πρόνοια · καί οὗτος μέρος μηδείς εἰμί κενός μηδέ ἀναίσθητος , ἀλλά πίμπλημι πᾶς θειότης ; . καί ὁ Βόηθος ναί λέγω · οὐ γάρ ἀρκέω ὁ θεός εἰς σῶμα κατέργνυμι θνητός ἅπαξ ἕκαστος μείς , ἀλλά καί λίθος πᾶς καί χαλκός συμφυράω αὐτός , ὥσπερ οὐ ἔχω ἀξιόχρεως ὁ τοιοῦτος σύμπτωμα ὁ τύχη δημιουργός καί αὐτόματος . εἶτα φημί ἐγώ τύχη σύ δοκέω καί αὐτόματος ὁ τοιοῦτος ἕκαστος ἔοικα , καί πιθανός εἰμί ὁ ἄτομος ἐξολισθάνω καί διαλύω καί παρεγκλίνω μήτε πρότερος μήτε ὕστερον , ἀλλά κατά ἐκεῖνος ὁ χρόνος , ἐν ὅς ὁ ἀνατίθημι ἕκαστος ; ἤ κακός μέλλω πράσσω ἤ ἀγαθός ; καί σύ μέν Ἐπίκουρος ὠφελέω νῦν ὡς ἔοικα ἀπό ὅς λέγω ἤ γράφω πρό ἔτος τριακόσιοι · ὁ θεός δέ , εἰ μή συνέργω φέρω ἑαυτοῦ εἰς ἅπας μηδέ ἀνακεράννυμι πᾶς , οὐ ἄν σύ δοκέω κίνησις ἀρχή καί πάθος αἰτία παρέχω οὐδείς ὁ ὅς