plutarchus.de-pythiae-oraculis-394d-409d 11
τοιαῦτα τοῦ Βοήθου διελθόντος , ὁ Σαραπίων δίκαιον ἔφη τὸ ἀξίωμα περὶ τῶν οὕτως , ὡς λέγει Βόηθος , ἀορίστως καὶ ἀνυποθέτως λεγομένων · εἰ νίκη στρατηγῷ προείρηται , νενίκηκεν · εἰ πόλεως ἀναίρεσις , ἀπόλωλεν ὅπου δʼ οὐ μόνον λέγεται τὸ γενησόμενον , ἀλλὰ καὶ πῶς καὶ πότε καὶ μετὰ τί καὶ μετά τίνος , οὐκ ἔστιν εἰκασμὸς τῶν τάχα γενησομένων ἀλλὰ τῶν πάντως ἐσομένων προδήλωσις . καὶ ταῦτʼ ἔστιν εἰς τὴν Ἀγησιλάου χωλότητα · φράζεο δή , Σπάρτη , καίπερ μεγάλαυχος ἐοῦσα , μὴ σέθεν ἀρτίποδος βλάψῃ χωλὴ βασιλεία . δηρὸν γὰρ μόχθοι σε κατασχήσουσιν ἄελπτοι , φθισίβροτὸν τʼ ἐπὶ κῦμα κυλινδομένου πολέμοιο καὶ τὰ περὶ τῆς νήσου πάλιν , ἣν ἀνῆκεν ἡ πρὸ Θήρας καὶ Θηρασίας ; θάλασσα · καὶ περὶ τὸν Φιλίππου καὶ Ῥωμαίων πόλεμον · ἀλλʼ ὁπότε Τρώων γενεὰ καθύπερθε γένηται Φοινίκων ἐν ἀγῶνι , τότʼ ἔσσεται ἔργα ἄπιστα · πόντος μὲν λάμψει πῦρ ἄσπετον , ἐκ δὲ κεραυνῶν πρηστῆρες μὲν ἄνω διὰ κύματος ἀίξουσιν ἄμμιγα σὺν πέτρᾳ , ἡ δὲ στηρίξεται αὐτοῦ οὐ φατὸς ἀνθρώποις νῆσος καὶ χείρονες ἄνδρες χερσὶ βιησάμενοι τὸν κρείσσονα νικήσουσι . τὸ γὰρ ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ Ῥωμαίους τε Καρχηδονίων περιγενέσθαι καταπολεμήσαντας Ἀννίβαν , καὶ Φίλιππον Αἰτωλοῖς συμβαλόντα καὶ Ῥωμαίοις μάχῃ κρατηθῆναι , καὶ τέλος ἐκ βυθοῦ νῆσον ἀναδῦναι μετὰ πυρὸς πολλοῦ καὶ κλύδωνος ἐπιζέσαντος , οὐκ ἂν εἴποι τις ὡς ἀπήντησεν ἅμα πάντα καὶ συνέπεσε κατὰ τύχην καὶ αὐτομάτως , ἀλλʼ ἡ τάξις ἐμφαίνει τὴν πρόγνωσιν καὶ τὸ Ῥωμαίοις πρὸ ἐτῶν ὁμοῦ τι πεντακοσίων προειπεῖν τὸν χρόνον , ἐν ᾧ πρὸς ἅπαντα τὰ ἔθνη πολεμήσοιεν ἅμα · τοῦτο δʼ ἦν τὸ πολεμῆσαι τοῖς οἰκέταις ἀποστᾶσιν . ἐν τούτοις γὰρ οὐδὲν ἀτέκμαρτον οὐδὲ τυφλὸν ἀμφί τε τύχην ζητεῖν ἐν ἀπειρίᾳ ὁ λόγος ἀλλὰ πολλὰ τῆς πείρας ἐνέχυρα δίδωσι καὶ δείκνυσι τὴν ὁδόν , βαδίζει τὸ πεπρωμένον . οὐ γὰρ οἶμαὶ τινʼ ἐρεῖν , ὅτι μετὰ τούτων ὡς προερρήθη συνέπεσε κατὰ τύχην ἐπεὶ τί κωλύει λέγειν ἕτερον , ὡς προερρήθη οὐκ ἔγραψε τὰς ὑμῖν Ἐπίκουρος , ὦ Βόηθε , δόξας , ἀλλʼ ἀπὸ τύχης καὶ αὐτομάτως οὕτω πρὸς ἄλληλα τῶν γραμμάτων συνεμπεσόντων , ἀπετελέσθη τὸ βιβλίον;ʼ
Lemmas: τοιοῦτος ὁ Βόηθος διέρχομαι , ὁ Σαραπίων δίκαιος φημί ὁ ἀξίωμα περί ὁ οὕτως , ὡς λέγω Βόηθος , ἀόριστος καί ἀνυπόθετος λέγω · εἰ νίκη στρατηγός προλέγω , νικάω · εἰ πόλις ἀναίρεσις , ἀπόλλυμι ὅπου δέ οὐ μόνος λέγω ὁ γίγνομαι , ἀλλά καί πῶς καί πότε καί μετά τίς καί μετά τίς , οὐ εἰμί εἰκασμός ὁ τάχα γίγνομαι ἀλλά ὁ πάντως εἰμί προδήλωσις . καί οὗτος εἰμί εἰς ὁ Ἀγησίλαος χωλότης · φράζω δή , Σπάρτη , καίπερ μεγάλαυχος εἰμί , μή σύ ἀρτίπους βλάπτω χωλός βασιλεία . δηρός γάρ μόχθος σύ κατέχω ἄελπτος , φθισίμβροτος τε ἐπί κῦμα κυλίνδω πόλεμος καί ὁ περί ὁ νῆσος πάλιν , ὅς ἀνίημι ὁ πρό Θήρα καί Θηρασία ; θάλασσα · καί περί ὁ Φίλιππος καί Ῥωμαῖος πόλεμος · ἀλλά ὁπότε Τρώς γενεά καθύπερθε γίγνομαι Φοῖνιξ ἐν ἀγών , τότε εἰμί ἔργον ἄπιστος · πόντος μέν λάμπω πῦρ ἄσπετος , ἐκ δέ κεραυνός πρηστήρ μέν ἄνω διά κῦμα ἀίσσω ἄμμιγα σύν πέτρα , ὁ δέ στηρίζω αὐτοῦ οὐ φατός ἄνθρωπος νῆσος καί κακός ἀνήρ χείρ βιάζω ὁ κρατύς νικάω . ὁ γάρ ἐν ὀλίγος χρόνος Ῥωμαῖος τε Καρχηδόνιος περιγίγνομαι καταπολεμέω Ἀννίβας , καί Φίλιππος Αἰτωλός συμβάλλω καί Ῥωμαῖος μάχη κρατέω , καί τέλος ἐκ βυθός νῆσος ἀναδύνω μετά πῦρ πολύς καί κλύδων ἐπιζέω , οὐ ἄν λέγω τις ὡς ἀπαντάω ἅμα πᾶς καί συμπίπτω κατά τύχη καί αὐτόματος , ἀλλά ὁ τάξις ἐμφαίνω ὁ πρόγνωσις καί ὁ Ῥωμαῖος πρό ἔτος ὁμοῦ τις πεντακόσιοι προλέγω ὁ χρόνος , ἐν ὅς πρός ἅπας ὁ ἔθνος πολεμέω ἅμα · οὗτος δέ εἰμί ὁ πολεμέω ὁ οἰκέτης ἀφίστημι . ἐν οὗτος γάρ οὐδείς ἀτέκμαρτος οὐδέ τυφλός ἀμφί τε τύχη ζητέω ἐν ἀπειρία ὁ λόγος ἀλλά πολύς ὁ πεῖρα ἐνέχυρον δίδωμι καί δείκνυμι ὁ ὁδός , βαδίζω ὁ πόρω . οὐ γάρ οἴομαι τις λέγω , ὅτι μετά οὗτος ὡς προλέγω συμπίπτω κατά τύχη ἐπεί τίς κωλύω λέγω ἕτερος , ὡς προλέγω οὐ γράφω ὁ σύ Ἐπίκουρος , ὦ Βόηθος , δόξα , ἀλλά ἀπό τύχη καί αὐτόματος οὕτως πρός ἀλλήλων ὁ γράμμα συνεμπίπτω , ἀποτελέω ὁ βιβλίον