plutarchus.de-pythiae-oraculis-394d-409d 5
ἐκ τούτου γενομένης σιωπῆς , πάλιν οἱ περιηγηταὶ προεχειρίζοντο τὰς ῥήσεις . χρησμοῦ δέ τινος ἐμμέτρου λεχθέντος , οἶμαι , περὶ τῆς Αἴγωνος τοῦ Ἀργείου βασιλείας , πολλάκις ἔφη θαυμάσαι τῶν ἐπῶν ὁ Διογενιανός , ἐν οἷς οἱ χρησμοὶ λέγονται , τὴν φαυλότητα καὶ τὴν εὐτέλειαν . καίτοι μουσηγέτης ὁ θεός , καὶ τῆς λεγομένης λογιότητος οὐχ ἧττον αὐτῷ καλὸν ἢ τῆς περὶ μέλη καὶ ᾠδὰς εὐφωνίας μετεῖναι , καὶ πολὺ τὸν Ἡσίοδον εὐεπείᾳ καὶ τὸν Ὅμηρον ὑπερφθέγγεσθαι · τοὺς δὲ πολλοὺς τῶν χρησμῶν ὁρῶμεν καὶ τοῖς μέτροις καὶ τοῖς ὀνόμασι πλημμελείας καὶ φαυλότητος ἀναπεπλησμένους . παρὼν οὖν Ἀθήνηθεν ὁ ποιητὴς Σαραπίων εἶτʼ ἔφη ταῦτα τὰ ἔπη τοῦ θεοῦ πιστεύοντες εἶναι , τολμῶμεν αὖ πάλιν , ὡς λείπεται κάλλει τῶν Ὁμήρου καὶ Ἡσιόδου , λέγειν , καὶ οὐ χρησόμεθα τούτοις ὡς ἄριστα καὶ κάλλιστα πεποιημένοις , ἐπανορθούμενοι τὴν αὑτῶν κρίσιν προκατειλημμένην ὑπὸ φαύλης συνηθείας ὑπολαβὼν οὖν Βόηθος ὁ γεωμέτρης ʽ οἶσθα γὰρ τὸν ἄνδρα μεταταττόμενον ἢδη πρὸς τὸν Ἐπίκουρονʼ , ἆρʼ οὖν ἔφη τὸ τοῦ ζωγράφου Παύσωνος ἀκήκοας;ʼ οὐκ ἔγωγʼ εἶπεν ὁ Σαραπίων . ἀλλὰ μὴν ἄξιον . ἐκλαβὼν γὰρ ὡς ἔοικεν ἵππον ἀλινδούμενον γράψαι τρέχοντʼ ἔγραψεν . ἀγανακτοῦντος δὲ τάνθρώπου , γελάσας ὁ Παύσων κατέστρεψε τὸν πίνακα · καὶ γενομένων ἄνω τῶν κάτω , πάλιν ὁ ἵππος τρέχων ἀλλʼ ἀλινδούμενος ἐφαίνετο . τοῦτό φησιν ὁ Βίων ἐνίους τῶν λόγων πάσχειν , ὅταν ἀναστρέφωσι . διὸ καὶ τοὺς χρησμοὺς ; ἔνιοι φήσουσιν εὖ καὶ καλῶς ἔχειν , ὅτι τοῦ θεοῦ εἰσιν · ἄλλοι τοῦ θεοῦ μὴ εἶναι , ὅτι φαύλως ἔχουσιν . ἐκεῖνο μὲν γὰρ ἐν ἀδήλῳ · τὸ δʼ οὐκ εὖ τὰ ἔπη πεποιῆσθαι τὰ περὶ τοὺς χρησμοὺς καὶ σοὶ κριτῇ δήπουθεν , ὦ φίλε Σαραπίων , εἶπεν , ἐναργές ; ἐστι . ποιήματα γὰρ γράφεις τοῖς μὲν πράγμασι φιλοσόφως καὶ αὐστηρῶς , δυνάμει δὲ καὶ χάριτι καὶ κατασκευῇ τῇ περὶ λέξιν ἐοικότα τοῖς Ὁμήρου καὶ Ἡσιόδου μᾶλλον ἢ τοῖς ὑπὸ τῆς Πυθίας ἐκφερομένοις .
Lemmas: ἐκ οὗτος γίγνομαι σιωπή , πάλιν ὁ περιηγητής προχειρίζω ὁ ῥῆσις . χρησμός δέ τις ἔμμετρος λέγω , οἴομαι , περί ὁ Αἴγων ὁ Ἀργεῖος βασιλεία , πολλάκις φημί θαυμάζω ὁ ἔπος ὁ Διογενιανός , ἐν ὅς ὁ χρησμός λέγω , ὁ φαυλότης καί ὁ εὐτέλεια . καίτοι Μουσαγέτης ὁ θεός , καί ὁ λέγω λογιότης οὐ ἥσσων αὐτός καλός ἤ ὁ περί μέλος καί ἀοιδή εὐφωνία μέτειμι , καί πολύς ὁ Ἡσίοδος εὐέπεια καί ὁ Ὅμηρος ὑπερφθέγγομαι · ὁ δέ πολύς ὁ χρησμός ὁράω καί ὁ μέτρον καί ὁ ὄνομα πλημμέλεια καί φαυλότης ἀναπίμπλημι . πάρειμι οὖν Ἀθῆναι ὁ ποιητής Σαραπίων εἶτα φημί οὗτος ὁ ἔπος ὁ θεός πιστεύω εἰμί , τολμάω αὖ πάλιν , ὡς λείπω κάλλος ὁ Ὅμηρος καί Ἡσίοδος , λέγω , καί οὐ χράω οὗτος ὡς ἀγαθός καί καλός ποιέω , ἐπανορθόω ὁ ἑαυτοῦ κρίσις προκαταλαμβάνω ὑπό φαῦλος συνήθεια ὑπολαμβάνω οὖν Βόηθος ὁ γεωμέτρης ʽ οἶδα γάρ ὁ ἀνήρ μετατάσσω ἤδη πρός ὁ Ἐπίκουρος , ἆρα οὖν φημί ὁ ὁ ζωγράφος Παύσων ἀκήος οὐ ἐγώ λέγω ὁ Σαραπίων . ἀλλά μήν ἄξιος . ἐκλαμβάνω γάρ ὡς ἔοικα ἵππος ἀλινδέω γράφω τρέχω γράφω . ἀγανακτέω δέ ἄνθρωπος , γελάω ὁ Παύσων καταστρέφω ὁ πίναξ · καί γίγνομαι ἄνω ὁ κάτω , πάλιν ὁ ἵππος τρέχω ἀλλά ἀλινδέω φαίνω . οὗτος φημί ὁ Βίων ἔνιοι ὁ λόγος πάσχω , ὅταν ἀναστρέφω . διό καί ὁ χρησμός ; ἔνιοι φημί εὖ καί καλός ἔχω , ὅτι ὁ θεός εἰμί · ἄλλος ὁ θεός μή εἰμί , ὅτι φαῦλος ἔχω . ἐκεῖνος μέν γάρ ἐν ἄδηλος · ὁ δέ οὐ εὖ ὁ ἔπος ποιέω ὁ περί ὁ χρησμός καί σύ κριτής δήπουθεν , ὦ φίλος Σαραπίων , λέγω , ἐναργής ; εἰμί . ποίημα γάρ γράφω ὁ μέν πρᾶγμα φιλόσοφος καί αὐστηρός , δύναμις δέ καί χάρις καί κατασκευή ὁ περί λέξις ἔοικα ὁ Ὅμηρος καί Ἡσίοδος μάλα ἤ ὁ ὑπό ὁ Πυθία ἐκφέρω .