plutarchus.de-pythiae-oraculis-394d-409d 19
ὑπολαβὼν δʼ ὁ Θέων ἀλλὰ ταῦτα μέν εἶπε μεγάλας ἔσχηκε τῷ ὄντι παραλλαγὰς καὶ καινοτομίας τῶν δʼ ἐνταῦθα πολλοὺς ἴσμεν χρησοὺς καὶ τότε καταλογάδην ἐκφερομένους καὶ περὶ πραγμάτων οὐ τῶν τυχόντων · Λακεδαιμονίοις τε γάρ , ὡς Θουκυδίδης ἱστόρηκε , περὶ τοῦ πρὸς Ἀθηναίους πολέμου χρωμένοις ἀνεῖλε νίκην καὶ κράτος , καὶ βοηθήσειν αὐτὸς καὶ παρακαλούμενος καὶ ἀπαράκλητος · καὶ Παυσανίαν εἰ μὴ καταγάγοιεν ἀργυρέᾳ εὐλάκᾳ εὐλάξειν Ἀθηναίοις δὲ περὶ τῆς ἐν Σικελίᾳ μαντευομένοις στρατιᾶς προσέταξε τὴν ἐξ Ἐρυθρῶν ἱέρειαν ἀνάγειν τῆς Ἀθηνᾶς · ἐκαλεῖτο δʼ Ἡσυχία τὸ γύναιον . Δεινομένους δὲ τοῦ Σικελιώτου μαντευομένου περὶ τῶν υἱέων , ἀνεῖλεν ὡς οἱ τρεῖς τυραννήσοιεν · ὑποτυχόντος δὲ τοῦ Δεινομένους οἰμωξόμενοί γʼ ὦ δέσποτʼ Ἄπολλον , καὶ τοῦθʼ οἱ ἔφη διδόναι καὶ προσαναιρεῖν ; ἴστε τοίνυν , ὅτι Γέλων μὲν ὑδρωπιῶν Ἱέρων δὲ λιθιῶν ἐτυράννησεν ὁ δὲ τρίτος Θρασύβουλος ἐν στάσεσι καὶ πολέμοις γενόμενος χρόνον οὐ πολὺν ἐξέπεσε τῆς ἀρχῆς . Προκλῆς τοίνυν ὁ Ἐπιδαύρου τύραννος ἄλλους τε πολλοὺς ὠμῶς καὶ παρανόμως ἀνεῖλε καὶ Τίμαρχον ἀπʼ Ἀθηνῶν παραγενόμενον μετὰ χρημάτων πρὸς αὐτὸν ὑποδεξάμενος καὶ φιλοφρονηθεὶς ἀπέκτεινε , καὶ τὸ σῶμα κατεπόντισεν ἐμβαλὼν εἰς φορμόν · ἔπραξε δὲ ταῦτα διὰ Κλεάνδρου τοῦ Αἰγινήτου , τῶν ἄλλων ἀγνοούντων . ὕστερον δὲ τῶν πραγμάτων αὐτῷ ταραττομένων , ἔπεμψεν ἐνταῦθα Κλεότιμον τὸν ἀδελφὸν ἐν ἀπορρήτῳ μαντευσόμενον περὶ φυγῆς αὐτοῦ καὶ μεταστάσεως . ἀνεῖλεν οὖν ὁ θεὸς διδόναι Προκλεῖ φυγὴν καὶ μετάστασιν , ὅπου τὸν φορμὸν ἐκέλευσε καταθέσθαι τὸν Αἰγινήτην ξένον ἢ ὅπου τὸ κέρας ; ἀποβάλλει ὁ ἔλαφος . συνεὶς οὖν ὁ τύραννος , ὅτι κελεύει καταποντίζειν αὑτὸν ἢ κατορύττειν ὁ θεὸς ( οἱ γὰρ ἔλαφοι κατορύττουσι καὶ ἀφανίζουσι κατὰ τῆς γῆς ὅταν ἐκπέσῃ τὸ κέρας ) , ἐπέσχεν ὀλίγον χρόνον , εἶτα τῶν πραγμάτων παντάπασι μοχθηρῶν γενομένων , ἐξέπεσε . λαβόντες δʼ αὐτὸν οἱ τοῦ Τιμάρχου φίλοι καὶ διαφθείραντες ἐξέβαλον τὸν νεκρὸν εἰς τὴν θάλασσαν . ὃ δʼ ἐστὶ μέγιστον , αἱ ῥῆτραι , διʼ ὧν ἐκόσμησε τὴν Λακεδαιμονίων πολιτείαν Λυκοῦργος , ἐδόθησαν αὐτῷ καταλογάδην . Ἀλυρίου τοίνυν καὶ Ἡροδότου καὶ Φιλοχόρου καὶ Ἴστρου , τῶν μάλιστα τὰς ἐμμέτρους μαντείας φιλοτιμηθέντων συναγαγεῖν , ἄνευ μέτρου χρησμοὺς γεγραφότων , Θεόπομπος οὐδενὸς ἧττον ἀνθρώπων ἐσπουδακὼς περὶ · τὸ χρηστήριον , ἰσχυρῶς ἐπιτετίμηκε τοῖς μὴ νομίζουσι κατὰ τὸν τότε χρόνον ἔμμετρα τὴν Πυθίαν θεσπίζειν · εἶτα τοῦτο βουλόμενος ἀποδεῖξαι , παντάπασιν ὀλίγων χρησμῶν ηὐπόρηκεν , ὡς τῶν ἄλλων καὶ τότʼ ἤδη καταλογάδην ἐκφερομένων .
Lemmas: ὑπολαμβάνω δέ ὁ Θέων ἀλλά οὗτος μέν λέγω μέγας ἔχω ὁ εἰμί παραλλαγή καί καινοτομία ὁ δέ ἐνταῦθα πολύς οἶδα χρησοὺς καί τότε καταλογάδην ἐκφέρω καί περί πρᾶγμα οὐ ὁ τυγχάνω · Λακεδαιμόνιος τε γάρ , ὡς Θουκυδίδης ἱστορέω , περί ὁ πρός Ἀθηναῖος πόλεμος χράω ἀναιρέω νίκη καί κράτος , καί βοηθέω αὐτός καί παρακαλέω καί ἀπαράκλητος · καί Παυσανίας εἰ μή κατάγω ἀργύρεος εὐλάκα εὐλάζω Ἀθηναῖος δέ περί ὁ ἐν Σικελία μαντεύομαι στρατιά προστάσσω ὁ ἐκ Ἐρυθραί ἱέρεια ἀνάγω ὁ Ἀθήνη · καλέω δέ Ἡσυχία ὁ γύναιον . Δεινομένης δέ ὁ Σικελιώτης μαντεύομαι περί ὁ υἱός , ἀναιρέω ὡς ὁ τρεῖς τυραννεύω · ὑποτυγχάνω δέ ὁ Δεινομένης οἰμώσσω γε ὦ δεσπότης Ἀπόλλων , καί οὗτος ἕ φημί δίδωμι καί προσαναιρέω ; οἶδα τοίνυν , ὅτι Γέλων μέν ὑδρωπία Ἱέρων δέ λιθιάω τυραννεύω ὁ δέ τρίτος Θρασύβουλος ἐν στάσις καί πόλεμος γίγνομαι χρόνος οὐ πολύς ἐκπίπτω ὁ ἀρχή . Προκλῆς τοίνυν ὁ Ἐπίδαυρος τύραννος ἄλλος τε πολύς ὠμός καί παράνομος ἀναιρέω καί Τίμαρχος ἀπό Ἀθῆναι παραγίγνομαι μετά χρῆμα πρός αὐτός ὑποδέχομαι καί φιλοφρονέομαι ἀποκτείνω , καί ὁ σῶμα καταποντίζω ἐμβάλλω εἰς φορμός · πράσσω δέ οὗτος διά Κλέανδρος ὁ Αἰγινήτης , ὁ ἄλλος ἀγνοέω . ὕστερον δέ ὁ πρᾶγμα αὐτός ταράσσω , πέμπω ἐνταῦθα Κλεότιμος ὁ ἀδελφός ἐν ἀπόρρητος μαντεύομαι περί φυγή αὐτός καί μετάστασις . ἀναιρέω οὖν ὁ θεός δίδωμι Προκλῆς φυγή καί μετάστασις , ὅπου ὁ φορμός κελεύω κατατίθημι ὁ Αἰγινήτης ξένος ἤ ὅπου ὁ κέρας ; ἀποβάλλω ὁ ἔλαφος . συνίημι οὖν ὁ τύραννος , ὅτι κελεύω καταποντίζω ἑαυτοῦ ἤ κατορύσσω ὁ θεός ( ὁ γάρ ἔλαφος κατορύσσω καί ἀφανίζω κατά ὁ γῆ ὅταν ἐκπίπτω ὁ κέρας ) , ἐπέχω ὀλίγος χρόνος , εἶτα ὁ πρᾶγμα παντάπασι μοχθηρός γίγνομαι , ἐκπίπτω . λαμβάνω δέ αὐτός ὁ ὁ Τίμαρχος φίλος καί διαφθείρω ἐκβάλλω ὁ νεκρός εἰς ὁ θάλασσα . ὅς δέ εἰμί μέγας , ὁ ῥήτρα , διά ὅς κοσμέω ὁ Λακεδαιμόνιος πολιτεία Λυκοῦργος , δίδωμι αὐτός καταλογάδην . Ἀλύριος τοίνυν καί Ἡρόδοτος καί Φιλόχορος καί Ἴστρος , ὁ μάλα ὁ ἔμμετρος μαντεία φιλοτιμέομαι συνάγω , ἄνευ μέτρον χρησμός γράφω , Θεόπομπος οὐδείς ἥσσων ἄνθρωπος σπουδάζω περί · ὁ χρηστήριον , ἰσχυρός ἐπιτιμάω ὁ μή νομίζω κατά ὁ τότε χρόνος ἔμμετρος ὁ Πυθία θεσπίζω · εἶτα οὗτος βούλομαι ἀποδείκνυμι , παντάπασι ὀλίγος χρησμός εὐπορέω , ὡς ὁ ἄλλος καί τότε ἤδη καταλογάδην ἐκφέρω .