ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.de-latenter-vivendo-1128a-1130e 1
ἀλλʼ οὐδʼ ὁ τοῦτʼ εἰπὼν λαθεῖν ἠθέλησεν αὐτὸ γὰρ τοῦτʼ εἶπεν , ἵνα μὴ λάθῃ , ὥς τι φρονῶν περιττότερον · ἐκ τῆς εἰς ἀδοξίαν προτροπῆς δόξαν ἄδικον ποριζόμενος · μισῶ σοφιστήν , ὅστις οὐχ αὑτῷ σοφός · τοὺς μὲν γὰρ περὶ Φιλόξενον τὸν Ἐρύξιδος καὶ Γνάθωνα τὸν Σικελιώτην ἐπτοημένους περὶ τὰ ὄψα λέγουσιν ἐναπομύττεσθαι ταῖς παροψίσιν , ὅπως τοὺς συνεσθίοντας διατρέψαντες αὐτοὶ μόνοι τῶν παρακειμένων ἐμφορηθῶσιν οἱ δʼ ἀκράτως φιλόδοξοι καὶ κατακόρως διαβάλλουσιν ἑτέροις τὴν δόξαν ὥσπερ ἀντερασταῖς , ἵνα τυγχάνωσιν αὐτῆς ἀνανταγωνίστως καὶ ταὐτὰ τοῖς ἐρέσσουσι ποιοῦσιν · ὡς γὰρ ἐκεῖνοι , πρὸς τὴν πρύμναν ἀφορῶντες τῆς νεώς , τῇ κατὰ πρῷραν ὁρμῇ συνεργοῦσιν , ὡς ἂν ἐκ τῆς ἀνακοπῆς περίρροια καταλαμβάνουσα συνεπωθῇ τὸ πορθμεῖον , οὕτως οἱ τὰ τοιαῦτα παραγγέλματα διδόντες ὥσπερ ἀπεστραμμένοι τὴν δόξαν διώκουσιν . ἐπεὶ τί λέγειν ἔδει τοῦτο ; τί δὲ γράφειν καὶ γράψαντα ἐκδιδόναι πρὸς τὸν μετὰ ταῦτα χρόνον , εἰ λαθεῖν ἐβούλετο τοὺς ὄντας ὁ μηδὲ τοὺς ἐσομένους ;
Lemmas: ἀλλά οὐδέ ὁ οὗτος λέγω λανθάνω ἐθέλω αὐτός γάρ οὗτος λέγω , ἵνα μή λανθάνω , ὡς τις φρονέω περισσός · ἐκ ὁ εἰς ἀδοξία προτροπή δόξα ἄδικος πορίζω · μισέω σοφιστής , ὅστις οὐ ἑαυτοῦ σοφός · ὁ μέν γάρ περί Φιλόξενος ὁ Ἐρύξις καί Γνάθων ὁ Σικελιώτης πτοέω περί ὁ ὄψον λέγω ἐναπομύσσομαι ὁ παροψίς , ὅπως ὁ συνεσθίω διατρέπω αὐτός μόνος ὁ παράκειμαι ἐμφορέω ὁ δέ ἀκράτως φιλόδοξος καί κατάκορος διαβάλλω ἕτερος ὁ δόξα ὥσπερ ἀντεραστής , ἵνα τυγχάνω αὐτός ἀνανταγώνιστος καί αὐτός ὁ ἐρέσσω ποιέω · ὡς γάρ ἐκεῖνος , πρός ὁ πρύμνα ἀφοράω ὁ ναῦς , ὁ κατά πρῷρα ὁρμή συνεργέω , ὡς ἄν ἐκ ὁ ἀνακοπή περίρροια καταλαμβάνω συνεπωθέω ὁ πορθμεῖον , οὕτως ὁ ὁ τοιοῦτος παράγγελμα δίδωμι ὥσπερ ἀποστρέφω ὁ δόξα διώκω . ἐπεί τίς λέγω δέω οὗτος ; τίς δέ γράφω καί γράφω ἐκδίδωμι πρός ὁ μετά οὗτος χρόνος , εἰ λανθάνω βούλομαι ὁ εἰμί ὁ μηδέ ὁ εἰμί ;
plutarchus.de-latenter-vivendo-1128a-1130e 2
ἀλλὰ τοῦτο μὲν ἐῶμεν · αὐτὸ δὲ τὸ πρᾶγμα πῶς οὐ πονηρόν , λάθε βιώσας ; ὡς τυμβωρυχήσας ; ἀλλʼ αἰσχρόν ἐστι τὸ ζῆν , ἵνʼ ἀγνοῶμεν πάντες ; ἐγὼ δʼ ἂν εἴποιμι , μηδὲ κακῶς βιώσας λάθε , ἀλλὰ γνώσθητι σωφρονίσθητι μετανόησον εἴτʼ ἀρετὴν ἔχεις , μὴ γένῃ ἄχρηστος εἴτε κακίαν , μὴ μείνῃς ἀθεράπευτος . μᾶλλον δὲ διελοῦ καὶ διόρισον , τίνι τοῦτο προστάττεις · εἰ μὲν ἀμαθεῖ καὶ πονηρῷ καὶ ἀγνώμονι , οὐδὲν διαφέρεις τοῦ λέγοντος , λάθε καὶ πυρέττων , λάθε φρενιτίζων , μὴ γνῷ σε ὁ ἰατρός · ἴθι ῥίψας ποι κατὰ σκότου σεαυτόν , ἀγνοούμενος ὁμοῦ τοῖς πάθεσι · καὶ σὺ ἴθι τῇ κακίᾳ νόσον ἀνήκεστον νοσῶν καὶ ὀλέθριον , ἀποκρύπτων τοὺς φθόνους , τὰς δεισιδαιμονίας , ὥσπερ τινὰς σφυγμούς , δεδιὼς παρασχεῖν τοῖς νουθετεῖν καὶ ἰᾶσθαι δυναμένοις . οἱ δὲ σφόδρα παλαιοὶ καὶ τοὺς νοσοῦντας φανερῶς προῆγον · τούτων δʼ ἕκαστος εἴ τι πρόσφορον ἔχοι , παθὼν αὐτὸς ἢ παθόντα θεραπεύσας , ἔφραζε τῷ δεομένῳ · καὶ τέχνην οὕτω φασὶν ἐκ πείρας συνερανιζομένην μεγάλην γενέσθαι . ἔδει δὴ καὶ τοὺς νοσώδεις βίους καὶ τὰ τῆς ψυχῆς πᾶσιν ἀπογυμνοῦν καὶ ἅπτεσθαι καὶ λέγειν ἑκάστων ἐπισκοποῦντα τὰς διαθέσεις ὀργίζῃ ; τοῦτο φύλαξαι · ζηλοτυπεῖς ; ἐκεῖνο ποίησον · ἐρᾷς ; κἀγώ ποτʼ ἠράσθην ἀλλὰ μετενόησα νῦν δʼ ἀρνούμενοι , ἀποκρυπτόμενοι , περιστέλλοντες , ἐμβαθύνουσι τὴν κακίαν ἑαυτοῖς .
Lemmas: ἀλλά οὗτος μέν ἐάω · αὐτός δέ ὁ πρᾶγμα πῶς οὐ πονηρός , λανθάνω βιόω ; ὡς τυμβωρυχέω ; ἀλλά αἰσχρός εἰμί ὁ ζάω , ἵνα ἀγνοέω πᾶς ; ἐγώ δέ ἄν λέγω , μηδέ κακός βιόω λανθάνω , ἀλλά γιγνώσκω σωφρονίζω μετανοέω εἴτε ἀρετή ἔχω , μή γίγνομαι ἄχρηστος εἴτε κακία , μή μένω ἀθεράπευτος . μάλα δέ διαιρέω καί διορίζω , τίς οὗτος προστάσσω · εἰ μέν ἀμαθής καί πονηρός καί ἀγνώμων , οὐδείς διαφέρω ὁ λέγω , λανθάνω καί πυρέσσω , λανθάνω φρενιτίζω , μή γιγνώσκω σύ ὁ ἰατρός · ἔρχομαι ῥίπτω ποι κατά σκότος σεαυτοῦ , ἀγνοέω ὁμοῦ ὁ πάθος · καί σύ ἔρχομαι ὁ κακία νόσος ἀνήκεστος νοσέω καί ὀλέθριος , ἀποκρύπτω ὁ φθόνος , ὁ δεισιδαιμονία , ὥσπερ τις σφυγμός , δείδω παρέχω ὁ νουθετέω καί ἰάομαι δύναμαι . ὁ δέ σφόδρα παλαιός καί ὁ νοσέω φανερός προάγω · οὗτος δέ ἕκαστος εἰ τις πρόσφορος ἔχω , πάσχω αὐτός ἤ πάσχω θεραπεύω , φράζω ὁ δέω · καί τέχνη οὕτως φημί ἐκ πεῖρα συνερανίζω μέγας γίγνομαι . δέω δή καί ὁ νοσώδης βίος καί ὁ ὁ ψυχή πᾶς ἀπογυμνόω καί ἅπτω καί λέγω ἕκαστος ἐπισκοπέω ὁ διάθεσις ὀργίζω ; οὗτος φυλάσσω · ζηλοτυπέω ; ἐκεῖνος ποιέω · ἐράω ; ἐγώ ποτέ ἔραμαι ἀλλά μετανοέω νῦν δέ ἀρνέομαι , ἀποκρύπτω , περιστέλλω , ἐμβαθύνω ὁ κακία ἑαυτοῦ .
plutarchus.de-latenter-vivendo-1128a-1130e 3
καὶ μὴν εἴ γε τοῖς χρηστοῖς λανθάνειν καὶ ἀγνοεῖσθαι παραινεῖς , Ἐπαμεινώνδᾳ λέγεις μὴ στρατήγει καὶ Λυκούργῳ μὴ νομοθέτει καὶ Θρασυβούλῳ μὴ τυραννοκτόνει καὶ Πυθαγόρᾳ μὴ παίδευε καὶ Σωκράτει μὴ διαλέγου · καὶ σεαυτῷ πρῶτον Ἐπίκουρε , μὴ γράφε τοῖς ἐν Ἀσίᾳ φίλοις μηδὲ τοῖς ἀπʼ Αἰγύπτου ξενολόγει μηδὲ τοὺς Λαμψακηνῶν ἐφήβους δορυφόρει · μηδὲ διάπεμπε βίβλους , πᾶσι καὶ πάσαις ἐπιδεικνύμενος τὴν σοφίαν , μηδὲ διατάσσου περὶ ταφῆς . τί γὰρ αἱ κοιναὶ τράπεζαι ; τί δʼ αἱ τῶν ἐπιτηδείων καὶ καλῶν σύνοδοι ; τί δʼ αἱ τοσαῦται μυριάδες στίχων ἐπὶ Μητρόδωρον , ἐπʼ Ἀριστόβουλον , ἐπὶ Χαιρέδημον γραφόμεναι καὶ συντασσόμεναι φιλοπόνως ; ἵνα μηδʼ ἀποθανόντες λάθωσιν , ἢ ἵνʼ ἀμνηστίαν νομοθετῇς ἀρετῇ καὶ ἀπραξίαν τέχνῃ καὶ σιωπὴν φιλοσοφίᾳ καὶ λήθην εὐπραγίᾳ ;
Lemmas: καί μήν εἰ γε ὁ χρηστός λανθάνω καί ἀγνοέω παραινέω , Ἐπαμεινώνδας λέγω μή στρατηγέω καί Λυκοῦργος μή νομοθετέω καί Θρασύβουλος μή τυραννοκτονέω καί Πυθαγόρας μή παιδεύω καί Σωκράτης μή διαλέγω · καί σεαυτοῦ πρῶτος Ἐπίκουρος , μή γράφω ὁ ἐν Ἀσία φίλος μηδέ ὁ ἀπό Αἴγυπτος ξενολογέω μηδέ ὁ Λαμψακηνός ἔφηβος δορυφορέω · μηδέ διαπέμπω βίβλος , πᾶς καί πᾶς ἐπιδείκνυμι ὁ σοφία , μηδέ διατάσσω περί ταφή . τίς γάρ ὁ κοινός τράπεζα ; τίς δέ ὁ ὁ ἐπιτήδειος καί καλός σύνοδος ; τίς δέ ὁ τοσοῦτος μυριάς στίχος ἐπί Μητρόδωρος , ἐπί Ἀριστόβουλος , ἐπί Χαιρέδημος γράφω καί συντάσσω φιλόπονος ; ἵνα μηδέ ἀποθνῄσκω λανθάνω , ἤ ἵνα ἀμνηστία νομοθετέω ἀρετή καί ἀπραξία τέχνη καί σιωπή φιλοσοφία καί λήθη εὐπραγία ;
plutarchus.de-latenter-vivendo-1128a-1130e 5
οὐχ ὁρᾷς , ὅτι νυκτὸς μὲν ἐπιούσης τά τε σώματα δυσεργεῖς βαρύτητες ἴσχουσι καὶ τὰς ψυχὰς ὄκνοι καταλαμβάνουσιν ἀδρανεῖς , καὶ συσταλεὶς ; ὁ λογισμὸς εἰς ἑαυτὸν ὥσπερ πῦρ ἀμαυρὸν ὑπʼ ἀργίας καὶ κατηφείας μακρὰν διεσπασμέναις πάλλεται φαντασίαις , ὅσον αὐτὸ τὸ ζῆν τὸν ἄνθρωπον ὑποσημαίνειν ; ἦμος δʼ ἠπεροπῆας ; ἀπεπτοίησεν ὀνείρους ὁ ἥλιος ἀνασχὼν καὶ καθάπερ εἰς ταὐτὸ συμμίξας ἐπέστρεψε καὶ συνώρμησε τῷ φωτὶ τὰς πράξεις καὶ τὰς νοήσεις τὰς ἁπάντων , ὥς φησι Δημόκριτος νέα ἐφʼ ἡμέρῃ φρονέοντες ἅνθρωποι , τῇ πρὸς ἀλλήλους ὁρμῇ καθάπερ ἀρτήματι συντόνῳ σπασθέντες , ἄλλος ἀλλαχόθεν ἐπὶ τὰς πράξεις ἀνίστανται .
Lemmas: οὐ ὁράω , ὅτι νύξ μέν ἐπέρχομαι ὁ τε σῶμα δυσεργής βαρύτης ἴσχω καί ὁ ψυχή ὄκνος καταλαμβάνω ἀδρανής , καί συστέλλω ; ὁ λογισμός εἰς ἑαυτοῦ ὥσπερ πῦρ ἀμαυρός ὑπό ἀργία καί κατήφεια μακράν διασπάω πάλλω φαντασία , ὅσος αὐτός ὁ ζάω ὁ ἄνθρωπος ὑποσημαίνω ; ἦμος δέ ἠπεροπεύς ; ἀποπτοέω ὄνειρος ὁ ἥλιος ἀνέχω καί καθά εἰς αὐτός συμμείγνυμι ἐπιστρέφω καί συνορμάω ὁ φώς ὁ πρᾶξις καί ὁ νόησις ὁ ἅπας , ὡς φημί Δημόκριτος νέος ἐπί ἡμέρα φρονέω ἄνθρωπος , ὁ πρός ἀλλήλων ὁρμή καθά ἄρτημα σύντονος σπάω , ἄλλος ἀλλαχόθεν ἐπί ὁ πρᾶξις ἀνίστημι .
plutarchus.de-latenter-vivendo-1128a-1130e 7
καίτοι τῆς γε δόξης καὶ τοῦ εἶναι φύσιν εὐσεβῶν χῶρον τοῖσι λάμπει μὲν μένος ἀελίου τὰν ἐνθάδε νύκτα κάτω , φοινικορόδοις ἐνὶ λειμώνεσσι , καὶ τοῖσιν ἀκάρπων μὲν ἀνθηρῶν καὶ σκυθίων δένδρων ἄνθεσι τεθηλὸς ἀναπέπταται πεδίον καὶ ποταμοί τινες ἄκλυστοι καὶ λεῖοι διαρρέουσι , καὶ διατριβὰς ἔχουσιν ἐν μνήμαις καὶ λόγοις τῶν γεγονότων καὶ ὄντων παραπέμποντες αὑτοὺς καὶ συνόντες . ἡ δὲ τρίτη τῶν ἀνοσίως βεβιωκότων καὶ παρανόμως ὁδός ἐστιν , εἰς ἔρεβός τι καὶ βάραθρον ὠθοῦσα τὰς ψυχὰς ἔνθεν τὸν ἄπειρον ἐρεύγονται σκότον βληχροὶ δνοφερᾶς νυκτὸς ποταμοί δεχόμενοι καὶ ἀποκρύπτοντες ἀγνοίᾳ καὶ λήθῃ τοὺς κολαζομένους . οὐ γὰρ οὔτε γῦπες κειμένων ἐν γῇ τῶν πονηρῶν κείρουσιν ἀεὶ τὸ ἧπαρ · κατακέκαυται γὰρ ἢ κατασέσηπεν οὔτε βαρῶν τινων ἀχθοφορίαι θλίβουσι καὶ καταπονοῦσι τὰ σώματα τῶν κολαζομένων οὐ γὰρ ἔτι σάρκας τε καὶ ὀστέα ἶνες ἔχουσιν . οὐδʼ ἔστιν ὑπόλειμμα σώματος τοῖς τεθνηκόσι τιμωρίας ἀπέρεισιν ἀντιτύπου δέξασθαι δυνάμενον · ἀλλʼ ἓν κολαστήριον ὡς ἀληθῶς τῶν κακῶς βιωσάντων , ἀδοξία καὶ ἄγνοια καὶ παντελῶς ἀφανισμός , ὃς αἴρων εἰς τὸν ἀμειδῆ ποταμὸν ἀπὸ τῆς Λήθης καταποντίζει εἰς ἄβυσσον καὶ ἀχανὲς πέλαγος , ἀχρηστίαν καὶ ἀπραξίαν καὶ πᾶσάν ἄγνοιαν καὶ ἀδοξίαν συνεφελκόμενον .
Lemmas: καίτοι ὁ γε δόξα καί ὁ εἰμί φύσις εὐσεβής χῶρος ὁ λάμπω μέν μένος ἥλιος ὁ ἐνθάδε νύξ κάτω , φοινικόροδος ἐν λειμών , καί ὁ ἄκαρπος μέν ἀνθηρός καί σκυθρός δένδρον ἄνθος θάλλω ἀναπετάννυμι πεδίον καί ποταμός τις ἄκλυστος καί λεῖος διαρρέω , καί διατριβή ἔχω ἐν μνήμη καί λόγος ὁ γίγνομαι καί εἰμί παραπέμπω ἑαυτοῦ καί σύνειμι . ὁ δέ τρίτος ὁ ἀνόσιος βιόω καί παράνομος ὁδός εἰμί , εἰς ἔρεβος τις καί βάραθρον ὠθέω ὁ ψυχή ἔνθεν ὁ ἄπειρος ἐρεύγομαι σκότος βληχρός δνοφερός νύξ ποταμός δέχομαι καί ἀποκρύπτω ἄγνοια καί λήθη ὁ κολάζω . οὐ γάρ οὔτε γύψ κεῖμαι ἐν γῆ ὁ πονηρός κείρω ἀεί ὁ ἧπαρ · κατακαίω γάρ ἤ κατασήπω οὔτε βαρύς τις ἀχθοφορία θλίβω καί καταπονέω ὁ σῶμα ὁ κολάζω οὐ γάρ ἔτι σάρξ τε καί ὀστέον ἴς ἔχω . οὐδέ εἰμί ὑπόλειμμα σῶμα ὁ θνῄσκω τιμωρία ἀπέρεισις ἀντίτυπος δέχομαι δύναμαι · ἀλλά εἷς κολαστήριον ὡς ἀληθής ὁ κακός βιόω , ἀδοξία καί ἄγνοια καί παντελής ἀφανισμός , ὅς ἀείρω εἰς ὁ ἀμειδής ποταμός ἀπό ὁ Λήθη καταποντίζω εἰς ἄβυσσος καί ἀχανής πέλαγος , ἀχρηστία καί ἀπραξία καί πᾶς ἄγνοια καί ἀδοξία συνεφέλκω .