plutarchus.de-iside-et-osiride-351c-384c 80
τὸ δὲ κῦφι μῖγμα μὲν ἑκκαίδεκα μερῶν συντιθεμένων ἐστί , μέλιτος καὶ οἴνου καὶ σταφίδος καὶ κυπείρου , ῥητίνης τε καὶ σμύρνης καὶ ἀσπαλάθου καὶ σεσέλεως , ἔτι δὲ σχίνου τε καὶ ἀσφάλτου καὶ θρύου καὶ λαπάθου , πρὸς δὲ τούτοις ἀρκευθίδων ἀμφοῖν ( ὧν τὴν μὲν μείζονα τὴν δʼ ἐλάττονα καλοῦσι ) καὶ καρδαμώμου καὶ καλάμου . συντίθενται δʼ οὐχ ὅπως ἔτυχεν , ἀλλὰ γραμμάτων ἱερῶν τοῖς μυρεψοῖς , ὅταν ταῦτα μιγνύωσιν , ἀναγιγνωσκομένων . τὸν δʼ ἀριθμόν , εἰ καὶ πάνυ δοκεῖ τετράγωνος ἀπὸ τετραγώνου καὶ μόνος ἔχων τῶν ἴσων ἰσάκις ἀριθμῶν τῷ χωρίῳ τὴν περίμετρον ἴσην ἀγαγέσθαι προσηκόντως ἐλάχιστα ῥητέον εἴς γε τοῦτο συνεργεῖν , ἀλλὰ τὰ πλεῖστα τῶν συλλαμβανομένων ἀρωματικὰς ἔχοντα δυνάμεις γλυκὺ πνεῦμα καὶ χρηστὴν μεθίησιν ἀναθυμίασιν , ὑφʼ ἧς ὃ τʼ ἀὴρ τρεπόμενος καὶ τὸ σῶμα διὰ τῆς πνοῆς κινούμενον λείως καὶ προσηνῶς ὑπνοῖ τε καὶ κρᾶσιν ἐπαγωγὸν ἴσχει καὶ τὰ λυπηρὰ καὶ σύντονα τῶν μεθημερινῶν φροντίδων ἄνευ μέθης οἷον ἅμματα χαλᾷ καὶ διαλύει · καὶ τὸ φανταστικὸν καὶ δεκτικὸν ὀνείρων μόριον ὥσπερ κάτοπτρον ἀπολεαίνει καὶ ποιεῖ καθαρώτερον οὐδὲν ἧττον ἢ τὰ κρούματα τῆς λύρας , οἷς ἐχρῶντο πρὸ τῶν ὕπνων οἱ Πυθαγόρειοι , τὸ ἐμπαθὲς καὶ ἄλογον τῆς ψυχῆς ἐξεπᾴδοντες οὕτω καὶ θεραπεύοντες . τὰ γὰρ ὀσφραντὰ πολλάκις μὲν τὴν αἴσθησιν ἀπολείπουσαν ἀνακαλεῖται , πολλάκις δὲ πάλιν ἀμβλύνει καὶ κατηρεμίζει διαχεομένων ἐν τῷ σώματι τῶν ἀναδομάτων ὑπὸ λειότητος · ὥσπερ ἔνιοι τῶν ἰατρῶν τὸν ὕπνον ἐγγίγνεσθαι λέγουσιν , ὅταν ἡ τῆς τροφῆς ἀναθυμίασις οἷον ἕρπουσα λείως περὶ τὰ σπλάγχνα καὶ ψηλαφῶσα ποιῇ τινα γαργαλισμόν . τῷ δὲ κῦφι χρῶνται καὶ πώματι καὶ κράματι · πινόμενον γὰρ δοκεῖ τὰ ἐντὸς καθαίρειν , χρὴ μαλακτικόν . ἄνευ δὲ τούτων ῥητίνη μέν ἐστιν ἔργον ἡλίου καὶ σμύρνα πρὸς τὴν εἵλην τῶν φυτῶν ἐκδακρυόντων . τῶν δὲ τὸ κῦφι συντιθέντων ἔστιν ἃ νυκτὶ χαίρει μᾶλλον , ὥσπερ ὅσα πνεύμασι ψυχροῖς καὶ σκιαῖς καὶ δρόσοις καὶ ὑγρότησι τρέφεσθαι πέφυκεν . ἐπεὶ τὸ τῆς ἡμέρας φῶς ἓν μέν ἐστι καὶ ἁπλοῦν καὶ τὸν ἥλιον ὁ Πίνδαρος ὁρᾶσθαί φησιν ἐρήμας διʼ αἰθέρος · ὁ δὲ νυκτερινὸς ἀὴρ κρᾶμα καὶ σύμμιγμα πολλῶν γέγονε φώτων καὶ δυνάμεων , οἷον σπερμάτων εἰς ἓν ἀπὸ παντὸς ἄστρου καταρρεόντων . εἰκότως οὖν ἐκεῖνα μὲν ὡς ἁπλᾶ καὶ ἀφʼ ἡλίου τὴν γένεσιν ἔχοντα διʼ ἡμέρας , ταῦτα δʼ ὡς μικτὰ καὶ παντοδαπὰ ταῖς ποιότησιν ἀρχομένης νυκτὸς ἐπιθυμιῶσι .
Lemmas: ὁ δέ κῦφι μῖγμα μέν ἑκκαίδεκα μέρος συντίθημι εἰμί , μέλι καί οἶνος καί σταφίς καί κύπειρος , ῥητίνη τε καί σμύρνα καί ἀσπάλαθος καί σέσελις , ἔτι δέ σχῖνος τε καί ἄσφαλτος καί θρύον καί λάπαθος , πρός δέ οὗτος ἀρκευθίς ἄμφω ( ὅς ὁ μέν μέγας ὁ δέ ἐλαχύς καλέω ) καί καρδάμωμον καί κάλαμος . συντίθημι δέ οὐ ὅπως τυγχάνω , ἀλλά γράμμα ἱερός ὁ μυρεψός , ὅταν οὗτος μείγνυμι , ἀναγιγνώσκω . ὁ δέ ἀριθμός , εἰ καί πάνυ δοκέω τετράγωνος ἀπό τετράγωνος καί μόνος ἔχω ὁ ἴσος ἰσάκις ἀριθμός ὁ χωρίον ὁ περίμετρον ἴσος ἄγω προσηκόντως ἐλαχύς λέγω εἰς γε οὗτος συνεργέω , ἀλλά ὁ πολύς ὁ συλλαμβάνω ἀρωματικός ἔχω δύναμις γλυκύς πνεῦμα καί χρηστός μεθίημι ἀναθυμίασις , ὑπό ὅς ὁ τε ἀήρ τρέπω καί ὁ σῶμα διά ὁ πνοή κινέω λεῖος καί προσηνής ὑπνόω τε καί κρᾶσις ἐπαγωγός ἴσχω καί ὁ λυπηρός καί σύντονος ὁ μεθημερινός φροντίς ἄνευ μέθη οἷος ἅμμα χαλάω καί διαλύω · καί ὁ φανταστικός καί δεκτικός ὄνειρος μόριον ὥσπερ κάτοπτρον ἀπολεαίνω καί ποιέω καθαρός οὐδείς ἥσσων ἤ ὁ κροῦμα ὁ λύρα , ὅς χράω πρό ὁ ὕπνος ὁ Πυθαγόρειος , ὁ ἐμπαθής καί ἄλογος ὁ ψυχή ἐξεπᾴδω οὕτως καί θεραπεύω . ὁ γάρ ὀσφραντός πολλάκις μέν ὁ αἴσθησις ἀπολείπω ἀνακαλέω , πολλάκις δέ πάλιν ἀμβλύνω καί κατηρεμίζω διηχέω ἐν ὁ σῶμα ὁ ανάδομα ὑπό λειότης · ὥσπερ ἔνιοι ὁ ἰατρός ὁ ὕπνος ἐγγίγνομαι λέγω , ὅταν ὁ ὁ τροφή ἀναθυμίασις οἷος ἕρπω λεῖος περί ὁ σπλάγχνον καί ψηλαφάω ποιέω τις γαργαλισμός . ὁ δέ κῦφι χράω καί πῶμα καί κρᾶμα · πίνω γάρ δοκέω ὁ ἐντός καθαίρω , χράω μαλακτικός . ἄνευ δέ οὗτος ῥητίνη μέν εἰμί ἔργον ἥλιος καί σμύρνα πρός ὁ εἵλη ὁ φυτόν ἐκδακρύω . ὁ δέ ὁ κῦφι συντίθημι εἰμί ὅς νύξ χαίρω μάλα , ὥσπερ ὅσος πνεῦμα ψυχρός καί σκιά καί δρόσος καί ὑγρότης τρέφω φύω . ἐπεί ὁ ὁ ἡμέρα φάος εἷς μέν εἰμί καί ἁπλόος καί ὁ ἥλιος ὁ Πίνδαρος ὁράω φημί ἐρῆμος διά αἰθήρ · ὁ δέ νυκτερινός ἀήρ κρᾶμα καί σύμμιγμα πολύς γίγνομαι φάος καί δύναμις , οἷος σπέρμα εἰς εἷς ἀπό πᾶς ἄστρον καταρρέω . ἔοικα οὖν ἐκεῖνος μέν ὡς ἁπλόος καί ἀπό ἥλιος ὁ γένεσις ἔχω διά ἡμέρα , οὗτος δέ ὡς μικτός καί παντοδαπός ὁ ποιότης ἄρχω νύξ ἐπιθυμιάω .