ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.de-iside-et-osiride-351c-384c 1
πάντα μέν , ὦ Κλέα , δεῖ τἀγαθὰ τοὺς νοῦν ἔχοντας αἰτεῖσθαι παρὰ τῶν θεῶν , μάλιστα δὲ τῆς περὶ αὐτῶν ἐπιστήμης ὅσον ἐφικτόν ἐστιν ἀνθρώποις μετιόντες εὐχώμεθα τυγχάνειν παρʼ αὐτῶν ἐκείνων · ὡς οὐδὲν ἀνθρώπῳ λαβεῖν μεῖζον οὐδὲ χαρίσασθαι θεῷ σεμνότερον ἀληθείας . τἄλλα μὲν γὰρ ἀνθρώποις ὁ θεὸς ὧν δέονται δίδωσιν , νοῦ δὲ καὶ φρονήσεως μεταδίδωσιν , οἰκεῖα κεκτημένος ταῦτα καὶ χρώμενος . οὐ γὰρ ἀργύρῳ καὶ χρυσῷ μακάριον τὸ θεῖον , οὐδὲ βρονταῖς καὶ κεραυνοῖς ἰσχυρόν , ἀλλʼ ἐπιστήμῃ καὶ φρονήσει . καὶ τοῦτο κάλλιστα πάντων Ὅμηρος ὧν εἴρηκε περὶ θεῶν ἀναφθεγξάμενος ἦ μὰν ἀμφοτέροισιν ὁμὸν γένος ἠδʼ ἴα πάτρη , ἀλλὰ Ζεὺς πρότερος γεγόνει καὶ πλείονα ᾔδει , σεμνοτέραν ἀπέφηνε τὴν τοῦ Διὸς ἡγεμονίαν , ἐπιστήμῃ καὶ σοφίᾳ πρεσβυτέραν οὖσαν . οἶμαι δὲ καὶ τῆς αἰωνίου ζωῆς , ἣν ὁ θεὸς εἴληχεν , εὔδαιμον εἶναι τὸ τῇ γνώσει μὴ προαπολείπειν τὰ γιγνόμενα · τοῦ δὲ γιγνώσκειν τὰ ὄντα καὶ φρονεῖν ἀφαιρεθέντος , οὐ βίον ἀλλὰ χρόνον εἶναι τὴν ἀθανασίαν .
Lemmas: πᾶς μέν , ὦ Κλέα , δέω ἀγαθός ὁ νόος ἔχω αἰτέω παρά ὁ θεός , μάλα δέ ὁ περί αὐτός ἐπιστήμη ὅσος ἐφικτός εἰμί ἄνθρωπος μετέρχομαι εὔχομαι τυγχάνω παρά αὐτός ἐκεῖνος · ὡς οὐδείς ἄνθρωπος λαμβάνω μέγας οὐδέ χαρίζω θεός σεμνός ἀλήθεια . ἄλλος μέν γάρ ἄνθρωπος ὁ θεός ὅς δέω δίδωμι , νόος δέ καί φρόνησις μεταδίδωμι , οἰκεῖος κτάομαι οὗτος καί χράω . οὐ γάρ ἄργυρος καί χρυσός μακάριος ὁ θεῖος , οὐδέ βροντή καί κεραυνός ἰσχυρός , ἀλλά ἐπιστήμη καί φρόνησις . καί οὗτος καλός πᾶς Ὅμηρος ὅς λέγω περί θεός ἀναφθέγγομαι ἦ μήν ἀμφότερος ὁμός γένος ἠδέ εἷς πάτρα , ἀλλά Ζεύς πρότερος γίγνομαι καί πολύς οἶδα , σεμνός ἀποφαίνω ὁ ὁ Ζεύς ἡγεμονία , ἐπιστήμη καί σοφία πρέσβυς εἰμί . οἴομαι δέ καί ὁ αἰώνιος ζωή , ὅς ὁ θεός λαγχάνω , εὐδαίμων εἰμί ὁ ὁ γνῶσις μή προαπολείπω ὁ γίγνομαι · ὁ δέ γιγνώσκω ὁ εἰμί καί φρονέω ἀφαιρέω , οὐ βίος ἀλλά χρόνος εἰμί ὁ ἀθανασία .
plutarchus.de-iside-et-osiride-351c-384c 2
διὸ θειότητος ὄρεξίς ἐστιν ἡ τῆς ἀληθείας μάλιστα δὲ τῆς περὶ θεῶν ἔφεσις , ὥσπερ ἀνάληψιν ἱερῶν τὴν μάθησιν ἔχουσα καὶ τὴν ζήτησιν , ἁγνείας τε πάσης καὶ νεωκορίας ἔργον ὁσιώτερον , οὐχ ἥκιστα δὲ τῇ θεῷ ταύτῃ κεχαρισμένον , ἣν σὺ θεραπεύεις ἐξαιρέτως σοφὴν καὶ φιλόσοφον οὖσαν , ὡς τοὔνομά γε φράζειν ἔοικε , παντὸς μᾶλλον αὐτῇ τὸ εἰδέναι καὶ τὴν ἐπιστήμην προσήκουσαν . Ἑλληνικὸν γὰρ ἡ Ἶσίς ἐστι καὶ ὁ Τυφὼν , ὢν πολέμιος τῇ θεῷ καὶ διʼ ἄγνοιαν καὶ ἀπάτην τετυφωμένος καὶ διασπῶν καὶ ἀφανίζων τὸν ἱερὸν λόγον , ὃν ἡ θεὸς συνάγει καὶ συντίθησι καὶ παραδίδωσι τοῖς τελουμένοις θειώσεως , σώφρονι μὲν ἐνδελεχῶς διαίτῃ καὶ βρωμάτων πολλῶν καὶ ἀφροδισίων ἀποχαῖς κολουούσης τὸ ἀκόλαστον καὶ φιλήδονον , ἀθρύπτους δὲ καὶ στερρὰς ἐν ἱεροῖς λατρείας ἐθιζούσης ὑπομένειν , ὧν τέλος ἐστὶν ἡ τοῦ πρώτου καὶ κυρίου καὶ νοητοῦ γνῶσις , ὃν ἡ θεὸς παρακαλεῖ ζητεῖν παρʼ αὐτῇ καὶ μετʼ αὐτῆς ὄντα καὶ συνόντα . τοῦ δʼ ἱεροῦ τοὔνομα καὶ σαφῶς ἐπαγγέλλεται καὶ γνῶσιν καὶ εἴδησιν τοῦ ὄντος . ὀνομάζεται γὰρ Ἰσεῖον ὡς εἰσομένων τὸ ὄν , ἂν μετὰ λόγου καὶ ὁσίως εἰς τὰ ἱερὰ παρέλθωμεν τῆς θεοῦ .
Lemmas: διό θειότης ὄρεξις εἰμί ὁ ὁ ἀλήθεια μάλα δέ ὁ περί θεός ἔφεσις , ὥσπερ ἀνάληψις ἱερός ὁ μάθησις ἔχω καί ὁ ζήτησις , ἁγνεία τε πᾶς καί νεωκορία ἔργον ὅσιος , οὐ ἦκα δέ ὁ θεός οὗτος χαρίζω , ὅς σύ θεραπεύω ἐξαιρετός σοφός καί φιλόσοφος εἰμί , ὡς ὄνομα γε φράζω ἔοικα , πᾶς μάλα αὐτός ὁ οἶδα καί ὁ ἐπιστήμη προσήκω . Ἑλληνικός γάρ ὁ Ἶσις εἰμί καί ὁ Τυφῶν , εἰμί πολέμιος ὁ θεός καί διά ἄγνοια καί ἀπάτη τυφόω καί διασπάω καί ἀφανίζω ὁ ἱερός λόγος , ὅς ὁ θεός συνάγω καί συντίθημι καί παραδίδωμι ὁ τελέω θείωσις , σώφρων μέν ἐνδελεχής δίαιτα καί βρῶμα πολύς καί ἀφροδίσιος ἀποχή κολούω ὁ ἀκόλαστος καί φιλήδονος , ἄθρυπτος δέ καί στερρός ἐν ἱερόν λατρεία ἐθίζω ὑπομένω , ὅς τέλος εἰμί ὁ ὁ πρῶτος καί κύριος καί νοητός γνῶσις , ὅς ὁ θεός παρακαλέω ζητέω παρά αὐτός καί μετά αὐτηες͂ς εἰμί καί σύνειμι . ὁ δέ ἱερός ὄνομα καί σαφής ἐπαγγέλλω καί γνῶσις καί εἴδησις ὁ εἰμί . ὀνομάζω γάρ Ἰσεῖον ὡς οἶδα ὁ εἰμί , ἐάν μετά λόγος καί ὅσιος εἰς ὁ ἱερόν παρέρχομαι ὁ θεός .
plutarchus.de-iside-et-osiride-351c-384c 3
ἔτι πολλοὶ μὲν Ἑρμοῦ , πολλοὶ δὲ Προμηθέως ἱστορήκασιν αὐτὴν θυγατέρα · ὧν τὸν μὲν ἕτερον σοφίας καὶ προνοίας , Ἑρμῆν δὲ γραμματικῆς καὶ μουσικῆς εὑρετὴν νομίζοντες . διὸ καὶ τῶν ἐν Ἑρμοῦ πόλει Μουσῶν τὴν προτέραν Ἶσιν ἅμα καὶ Δικαιοσύνην καλοῦσι , σοφὴν οὖσαν , ὥσπερ εἴρηται , καὶ δεικνύουσαν τὰ θεῖα τοῖς ἀληθῶς καὶ δικαίως ἱεραφόροις καὶ ἱεροστόλοις προσαγορευομένοις . οὗτοι δʼ εἰσὶν οἱ τὸν ἱερὸν λόγον περὶ θεῶν πάσης καθαρεύοντα δεισιδαιμονίας καὶ περιεργίας ἐν τῇ ψυχῇ φέροντες ὥσπερ ἐν κίστῃ καὶ περιστέλλοντες , τὰ μὲν μέλανα καὶ σκιώδη τὰ δὲ φανερὰ καὶ λαμπρὰ τῆς περὶ θεῶν ὑποδηλοῦντα οἰήσεως , οἷα καὶ περὶ τὴν ἐσθῆτα τὴν ἱερὰν ἀποφαίνεται . διὸ καὶ τὸ κοσμεῖσθαι τούτοις τοὺς ἀποθανόντας Ἰσιακοὺς σύμβολόν ἐστι τοῦτον τὸν λόγον εἶναι μετʼ αὐτῶν , καὶ τοῦτον ἔχοντας ἄλλο δὲ μηδὲν ἐκεῖ βαδίζειν . οὔτε γὰρ φιλοσόφους πωγωνοτροφίαι , ὦ Κλέα , καὶ τριβωνοφορίαι ποιοῦσιν , οὔτʼ Ἰσιακοὺς αἱ λινοστολίαι καὶ ξυρήσεις · ἀλλʼ Ἰσιακός ἐστιν ὡς ἀληθῶς ὁ τὰ δεικνύμενα καὶ δρώμενα περὶ τοὺς θεοὺς τούτους , ὅταν νόμῳ παραλάβῃ , λόγῳ ζητῶν καὶ φιλοσοφῶν περὶ τῆς ἐν αὐτοῖς ἀληθείας .
Lemmas: ἔτι πολύς μέν Ἑρμῆς , πολύς δέ Προμηθεύς ἱστορέω αὐτός θυγάτηρ · ὅς ὁ μέν ἕτερος σοφία καί πρόνοια , Ἑρμῆς δέ γραμματικός καί μουσικός εὑρετής νομίζω . διό καί ὁ ἐν Ἑρμῆς πόλις Μοῦσα ὁ πρότερος Ἶσις ἅμα καί Δικαιοσύνη καλέω , σοφός εἰμί , ὥσπερ λέγω , καί δείκνυμι ὁ θεῖος ὁ ἀληθής καί δίκαιος ἱεραφόρος καί ἱερόστολος προσαγορεύω . οὗτος δέ εἰμί ὁ ὁ ἱερός λόγος περί θεός πᾶς καθαρεύω δεισιδαιμονία καί περιεργία ἐν ὁ ψυχή φέρω ὥσπερ ἐν κίστη καί περιστέλλω , ὁ μέν μέλας καί σκιώδης ὁ δέ φανερός καί λαμπρός ὁ περί θεός ὑποδηλόω οἴησις , οἷος καί περί ὁ ἐσθής ὁ ἱερός ἀποφαίνω . διό καί ὁ κοσμέω οὗτος ὁ ἀποθνῄσκω Ἰσιακός σύμβολον εἰμί οὗτος ὁ λόγος εἰμί μετά αὐτός , καί οὗτος ἔχω ἄλλος δέ μηδείς ἐκεῖ βαδίζω . οὔτε γάρ φιλόσοφος πωγωνοτροφία , ὦ Κλέα , καί τριβωνοφορία ποιέω , οὔτε Ἰσιακός ὁ λινοστολία καί ξύρησις · ἀλλά Ἰσιακός εἰμί ὡς ἀληθής ὁ ὁ δείκνυμι καί δράω περί ὁ θεός οὗτος , ὅταν νόμος παραλαμβάνω , λόγος ζητέω καί φιλοσοφέω περί ὁ ἐν αὐτός ἀλήθεια .
plutarchus.de-iside-et-osiride-351c-384c 4
ἐπεὶ τούς γε πολλοὺς καὶ τὸ κοινότατον τοῦτο καὶ σμικρότατον λέληθεν , ἐφʼ ὅτῳ τὰς τρίχας οἱ ἱερεῖς ἀποτίθενται καὶ λινᾶς ἐσθῆτας φοροῦσιν · οἱ μὲν γὰρ οὐδʼ ὅλως φροντίζουσιν εἰδέναι περὶ τούτων , οἱ δὲ τῶν μὲν ἐρίων ὥσπερ τῶν κρεῶν , σεβομένους τὸ πρόβατον , ἀπέχεσθαι λέγουσι , ξυρεῖσθαι δὲ τὰς κεφαλὰς διὰ τὸ πένθος , φορεῖν δὲ τὰ λινᾶ διὰ τὴν χρόαν , ἣν τὸ λίνον ἀνθοῦν ἀνίησι τῇ περιεχούσῃ τὸν κόσμον αἰθερίῳ χαροπότητι προσεοικυῖαν . ἡ δʼ ἀληθὴς αἰτία μία πάντων ἐστί · καθαροῦ γάρ , ᾗ φησιν ὁ Πλάτων , οὐ θεμιτὸν ἅπτεσθαι μὴ καθαρῷ · περίσσωμα δὲ τροφῆς καὶ σκύβαλον οὐδὲν ἁγνὸν οὐδὲ καθαρόν ἐστιν · ἐκ δὲ περιττωμάτων ἔρια καὶ λάχναι καὶ τρίχες καὶ ὄνυχες ἀναφύονται καὶ βλαστάνουσι . γελοῖον οὖν ἦν τὰς μὲν αὑτῶν τρίχας ἐν ταῖς ἁγνείαις ἀποτίθεσθαι ξυρουμένους καὶ λειαινομένους πᾶν ὁμαλῶς τὸ σῶμα , τὰς δὲ τῶν θρεμμάτων ἀμπέχεσθαι καὶ φορεῖν · καὶ γὰρ τὸν Ἡσίοδον οἴεσθαι δεῖ λέγοντα μηδʼ ἀπὸ πεντόζοιο θεῶν ἐν δαιτὶ θαλείῃ αὖον ἀπὸ χλωροῦ τάμνειν αἴθωνι σιδήρῳ διδάσκειν ὅτι δεῖ καθαροὺς τῶν τοιούτων γενομένους ἑορτάζειν , οὐκ ἐν αὐταῖς ταῖς ἱερουργίαις χρῆσθαι καθάρσει καὶ ἀφαιρέσει τῶν περιττωμάτων . τὸ δὲ λίνον φύεται μὲν ἐξ ἀθανάτου τῆς γῆς καὶ καρπὸν ἐδώδιμον ἀναδίδωσι , λιτὴν δὲ παρέχει καὶ καθαρὰν ἐσθῆτα καὶ τῷ σκέποντι μὴ βαρύνουσαν , εὐάρμοστον δὲ πρὸς πᾶσαν ὥραν , ἥκιστα δὲ φθειροποιόν , ὡς λέγουσι · περὶ ὧν ἕτερος λόγος .
Lemmas: ἐπεί ὁ γε πολύς καί ὁ κοινός οὗτος καί μικρός λανθάνω , ἐπί ὅστις ὁ θρίξ ὁ ἱερεύς ἀποτίθημι καί λίνεος ἐσθής φορέω · ὁ μέν γάρ οὐδέ ὅλος φροντίζω οἶδα περί οὗτος , ὁ δέ ὁ μέν ἔριον ὥσπερ ὁ κρέας , σέβομαι ὁ πρόβατον , ἀπέχω λέγω , ξυρέω δέ ὁ κεφαλή διά ὁ πένθος , φορέω δέ ὁ λίνεος διά ὁ χροιά , ὅς ὁ λίνον ἀνθέω ἀνίημι ὁ περιέχω ὁ κόσμος αἰθέριος χαροπότης προσέοικα . ὁ δέ ἀληθής αἰτία εἷς πᾶς εἰμί · καθαρός γάρ , ᾗ φημί ὁ Πλάτων , οὐ θεμιτός ἅπτω μή καθαρός · περίσσωμα δέ τροφή καί σκύβαλον οὐδείς ἁγνός οὐδέ καθαρός εἰμί · ἐκ δέ περίσσωμα ἔριον καί λάχνη καί θρίξ καί ὄνυξ ἀναφύω καί βλαστάνω . γέλοιος οὖν εἰμί ὁ μέν ἑαυτοῦ θρίξ ἐν ὁ ἁγνεία ἀποτίθημι ξυρέω καί λεαίνω πᾶς ὁμαλής ὁ σῶμα , ὁ δέ ὁ θρέμμα ἀμπέχω καί φορέω · καί γάρ ὁ Ἡσίοδος οἴομαι δέω λέγω μηδέ ἀπό πέντοζος θεός ἐν δαίς θάλεια αὖος ἀπό χλωρός τέμνω αἴθων σίδηρος διδάσκω ὅτι δέω καθαρός ὁ τοιοῦτος γίγνομαι ἑορτάζω , οὐ ἐν αὐτός ὁ ἱερουργία χράω κάθαρσις καί ἀφαίρεσις ὁ περίσσωμα . ὁ δέ λίνον φύω μέν ἐκ ἀθάνατος ὁ γῆ καί καρπός ἐδώδιμος ἀναδίδωμι , λιτός δέ παρέχω καί καθαρός ἐσθής καί ὁ σκέπω μή βαρύνω , εὐάρμοστος δέ πρός πᾶς ὥρα , ἦκα δέ φθειροποιός , ὡς λέγω · περί ὅς ἕτερος λόγος .
plutarchus.de-iside-et-osiride-351c-384c 5
οἱ δʼ ἱερεῖς οὕτω δυσχεραίνουσι τὴν τῶν περιττωμάτων φύσιν , ὥστε μὴ μόνον παραιτεῖσθαι τῶν ὀσπρίων τὰ πολλὰ καὶ τῶν κρεῶν τὰ μήλεια καὶ ὕεια , πολλὴν ποιοῦντα περίττωσιν , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἅλας τῶν σιτίων ἐν ταῖς ἁγνείαις ἀφαιρεῖν , ἄλλας τε πλείονας αἰτίας ἔχοντας καὶ τὸ ποτικωτέρους καὶ βρωτικωτέρους ποιεῖν ἐπιθήγοντας τὴν ὄρεξιν . τὸ γάρ , ὡς Ἀρισταγόρας ἔλεγε , διὰ τὸ πηγνυμένοις πολλὰ τῶν μικρῶν ζῴων ἐναποθνήσκειν ἁλισκόμενα μὴ καθαροὺς λογίζεσθαι τοὺς ἅλας εὔηθές ἐστι . λέγονται δὲ καὶ τὸν Ἆπιν ἐκ φρέατος ἰδίου ποτίζειν , τοῦ δὲ Νείλου παντάπασιν ἀπείργειν , οὐ μιαρὸν ἡγούμενοι τὸ ὕδωρ διὰ τὸν κροκόδειλον , ὡς ἔνιοι νομίζουσιν οὐδὲν γὰρ οὕτω τίμιον Αἰγυπτίοις , ὡς ὁ Νεῖλος ἀλλὰ πιαίνειν δοκεῖ καὶ μάλιστα πολυσαρκίαν ποιεῖν τὸ Νειλῷον ὕδωρ πινόμενον . οὐ βούλονται δὲ τὸν Ἆπιν οὕτως ἔχειν οὐδʼ ἑαυτούς , ἀλλʼ εὐσταλῆ καὶ κοῦφα ταῖς ψυχαῖς περικεῖσθαι τὰ σώματα καὶ μὴ πιέζειν μηδὲ καταθλίβειν ἰσχύοντι τῷ θνητῷ καὶ βαρύνοντι τὸ θεῖον .
Lemmas: ὁ δέ ἱερεύς οὕτως δυσχεραίνω ὁ ὁ περίσσωμα φύσις , ὥστε μή μόνος παραιτέομαι ὁ ὄσπριον ὁ πολύς καί ὁ κρέας ὁ μήλειος καί ὕειος , πολύς ποιέω περίσσωσις , ἀλλά καί ὁ ἅλς ὁ σιτίον ἐν ὁ ἁγνεία ἀφαιρέω , ἄλλος τε πολύς αἰτία ἔχω καί ὁ ποτικός καί βρωτικός ποιέω ἐπιθήγω ὁ ὄρεξις . ὁ γάρ , ὡς Ἀρισταγόρας λέγω , διά ὁ πήγνυμι πολύς ὁ μικρός ζῷον ἐναποθνῄσκω ἁλίσκομαι μή καθαρός λογίζομαι ὁ ἅλς εὐήθης εἰμί . λέγω δέ καί ὁ Ἆπις ἐκ φρέαρ ἴδιος ποτίζω , ὁ δέ Νεῖλος παντάπασι ἀπείργω , οὐ μιαρός ἡγέομαι ὁ ὕδωρ διά ὁ κροκόδειλος , ὡς ἔνιοι νομίζω οὐδείς γάρ οὕτως τίμιος Αἰγύπτιος , ὡς ὁ Νεῖλος ἀλλά πιαίνω δοκέω καί μάλα πολυσαρκία ποιέω ὁ Νειλῷος ὕδωρ πίνω . οὐ βούλομαι δέ ὁ Ἆπις οὕτως ἔχω οὐδέ ἑαυτοῦ , ἀλλά εὐσταλής καί κοῦφος ὁ ψυχή περίκειμαι ὁ σῶμα καί μή πιέζω μηδέ καταθλίβω ἰσχύω ὁ θνητός καί βαρύνω ὁ θεῖος .
plutarchus.de-iside-et-osiride-351c-384c 6
οἶνον δʼ οἱ μὲν ἐν Ἡλίου πόλει θεραπεύοντες τὸν θεὸν οὐκ εἰσφέρουσι τὸ παράπαν εἰς τὸ ἱερόν , ὡς οὐ προσῆκον ἡμέρας πίνειν , τοῦ κυρίου καὶ βασιλέως ἐφορῶντος · οἱ δʼ ἄλλοι χρῶνται μὲν ὀλίγῳ δέ . πολλὰς δʼ ἀοίνους ἁγνείας ἔχουσιν , ἐν αἷς φιλοσοφοῦντες καὶ μανθάνοντες καὶ διδάσκοντες τὰ θεῖα διατελοῦσιν . οἱ δὲ βασιλεῖς καὶ μετρητὸν ἔπινον ἐκ τῶν ἱερῶν γραμμάτων , ὡς Ἑκαταῖος ἱστόρηκεν , ἱερεῖς ὄντες · ἤρξαντο δὲ πίνειν ἀπὸ Ψαμμητίχου , πρότερον δʼ οὐκ ἔπινον οἶνον οὐδʼ ἔσπενδον ὡς φίλιον θεοῖς , ἀλλʼ ὡς αἷμα τῶν πολεμησάντων ποτὲ τοῖς θεοῖς , ἐξ ὧν οἴονται πεσόντων καὶ τῇ γῇ συμμιγέντων ἀμπέλους γενέσθαι · διὸ καὶ τὸ μεθύειν ἔκφρονας ποιεῖν καὶ παραπλῆγας , ἅτε δὴ τῶν προγόνων τοῦ αἵματος ἐμπιπλαμένους . ταῦτα μὲν οὖν Εὔδοξος ἐν τῇ δευτέρᾳ τῆς περιόδου λέγεσθαί φησιν οὕτως ὑπὸ τῶν ἱερέων .
Lemmas: οἶνος δέ ὁ μέν ἐν Ἥλιος πόλις θεραπεύω ὁ θεός οὐ εἰσφέρω ὁ παράπαν εἰς ὁ ἱερός , ὡς οὐ προσήκω ἡμέρα πίνω , ὁ κύριος καί βασιλεύς ἐφοράω · ὁ δέ ἄλλος χράω μέν ὀλίγος δέ . πολύς δέ ἄοινος ἁγνεία ἔχω , ἐν ὅς φιλοσοφέω καί μανθάνω καί διδάσκω ὁ θεῖος διατελέω . ὁ δέ βασιλεύς καί μετρητός πίνω ἐκ ὁ ἱερός γράμμα , ὡς Ἑκαταῖος ἱστορέω , ἱερεύς εἰμί · ἄρχω δέ πίνω ἀπό Ψαμμήτιχος , πρότερος δέ οὐ πίνω οἶνος οὐδέ σπένδω ὡς φίλιος θεός , ἀλλά ὡς αἷμα ὁ πολεμέω ποτέ ὁ θεός , ἐκ ὅς οἴομαι πίπτω καί ὁ γῆ συμμείγνυμι ἄμπελος γίγνομαι · διό καί ὁ μεθύω ἔκφρων ποιέω καί παραπλήξ , ἅτε δή ὁ πρόγονος ὁ αἷμα ἐμπίμπλημι . οὗτος μέν οὖν Εὔδοξος ἐν ὁ δεύτερος ὁ περίοδος λέγω φημί οὕτως ὑπό ὁ ἱερεύς .
plutarchus.de-iside-et-osiride-351c-384c 7
ἰχθύων δὲ θαλαττίων πάντες μὲν οὐ πάντων ἀλλʼ ἐνίων ἀπέχονται , καθάπερ Ὀξυρυγχῖται τῶν ἀπʼ ἀγκίστρου · σεβόμενοι γὰρ τὸν ὀξύρυγχον ἰχθὺν δεδίασι μή ποτε τὸ ἄγκιστρον οὐ καθαρόν ἐστιν ὀξυρύγχου περιπεσόντος αὐτῷ . Συηνῖται δὲ φάγρου · δοκεῖ γὰρ ἐπιόντι τῷ Νείλῳ συνεπιφαίνεσθαι , καὶ τὴν αὔξησιν ἀσμένοις φράζειν αὐτάγγελος ὁρώμενος . οἱ δʼ ἱερεῖς ἀπέχονται πάντων · πρώτου δὲ μηνὸς ἐνάτῃ τῶν ἄλλων Αἰγυπτίων ἑκάστου πρὸ τῆς αὐλείου θύρας ὀπτὸν ἰχθὺν κατεσθίοντος , οἱ ἱερεῖς οὐ γεύονται μὲν κατακάουσι δὲ πρὸ τῶν θυρῶν τοὺς ἰχθῦς , δύο λόγους ἔχοντες , ὧν τὸν μὲν ἱερὸν καὶ περιττὸν αὖθις ἀναλήψομαι , συνᾴδοντα τοῖς περὶ Ὀσίριδος καὶ Τυφῶνος ὁσίως φιλοσοφουμένοις · ὁ δʼ ἐμφανὴς καὶ πρόχειρος οὐκ ἀναγκαῖον οὐδʼ ἀπερίεργον ὄψον ἀποφαίνων τὸν ἰχθύν , Ὁμήρῳ μαρτυρεῖ μήτε Φαίακας τοὺς ἁβροβίους μήτε τοὺς Ἰθακησίους ἀνθρώπους νησιώτας ἰχθύσι χρωμένους ποιοῦντι μήτε τοὺς Ὀδυσσέως ἑταίρους ἐν πλῷ τοσούτῳ καὶ ἐν θαλάττῃ πρὶν εἰς ἐσχάτην ἐλθεῖν ἀπορίαν . ὅλως δὲ καὶ τὴν θάλατταν ἐκ πυρὸς ἡγοῦνται καὶ παρωρισμένην , οὐδὲ μέρος οὐδὲ στοιχεῖον ἀλλʼ ἀλλοῖον περίττωμα διεφθορὸς καὶ νοσῶδες .
Lemmas: ἰχθῦς δέ θαλάσσιος πᾶς μέν οὐ πᾶς ἀλλά ἔνιοι ἀπέχω , καθά Ὀξυρυγχίτης ὁ ἀπό ἄγκιστρον · σέβω γάρ ὁ ὀξύρυγχος ἰχθῦς δείδω μή ποτέ ὁ ἄγκιστρον οὐ καθαρός εἰμί ὀξύρυγχος περιπίπτω αὐτός . Συηνίτης δέ φάγρος · δοκέω γάρ ἐπέρχομαι ὁ Νεῖλος συνεπιφαίνω , καί ὁ αὔξησις ἄσμενος φράζω αὐτάγγελος ὁράω . ὁ δέ ἱερεύς ἀπέχω πᾶς · πρῶτος δέ μείς ἔνατος ὁ ἄλλος Αἰγύπτιος ἕκαστος πρό ὁ αὔλειος θύρα ὀπτός ἰχθῦς κατεσθίω , ὁ ἱερεύς οὐ γεύω μέν κατακαίω δέ πρό ὁ θύρα ὁ ἰχθῦς , δύο λόγος ἔχω , ὅς ὁ μέν ἱερός καί περισσός αὖθις ἀναλαμβάνω , συνᾴδω ὁ περί Ὄσιρις καί Τυφῶν ὅσιος φιλοσοφέω · ὁ δέ ἐμφανής καί πρόχειρος οὐ ἀναγκαῖος οὐδέ ἀπερίεργος ὄψον ἀποφαίνω ὁ ἰχθῦς , Ὅμηρος μαρτυρέω μήτε Φαίαξ ὁ ἁβρόβιος μήτε ὁ Ἰθακήσιος ἄνθρωπος νησιώτης ἰχθῦς χράω ποιέω μήτε ὁ Ὀδυσσεύς ἑταῖρος ἐν πλόος τοσοῦτος καί ἐν θάλασσα πρίν εἰς ἔσχατος ἔρχομαι ἀπορία . ὅλος δέ καί ὁ θάλασσα ἐκ πῦρ ἡγέομαι καί παρορίζω , οὐδέ μέρος οὐδέ στοιχεῖον ἀλλά ἀλλοῖος περίσσωμα διαφθείρω καί νοσώδης .
plutarchus.de-iside-et-osiride-351c-384c 8
οὐδὲν γὰρ ἄλογον οὐδὲ μυθῶδες οὐδʼ ὑπὸ δεισιδαιμονίας , ὥσπερ ἔνιοι νομίζουσιν , ἐγκατεστοιχειοῦτο ταῖς ἱερουργίαις , ἀλλὰ τὰ μὲν ἠθικὰς ἔχοντα καὶ χρειώδεις αἰτίας , τὰ δʼ οὐκ ἄμοιρα κομψότητος ἱστορικῆς ἢ φυσικῆς ἐστιν , οἷον τὸ περὶ κρομμύου . τὸ γὰρ ἐμπεσεῖν εἰς τὸν ποταμὸν καὶ ἀπολέσθαι τὸν τῆς Ἴσιδος τρόφιμον Δίκτυν τῶν κρομμύων ἐπιδρασσόμενον ἐσχάτως ἀπίθανον · οἱ δʼ ἱερεῖς ἀφοσιοῦνται καὶ δυσχεραίνουσι τὸ κρόμμυον παραφυλάττοντες , ὅτι τῆς σελήνης φθινούσης μόνον εὐτροφεῖν τοῦτο καὶ τεθηλέναι πέφυκεν . ἔστι δὲ πρόσφορον οὔθʼ ἁγνεύουσιν οὔθʼ ἑορτάζουσι , τοῖς μὲν ὅτι διψῆν , τοῖς δʼ ὅτι δακρύειν ποιεῖ τοὺς προσφερομένους . ὁμοίως δὲ καὶ τὴν ὗν ἀνίερον ζῷον ἡγοῦνται · ὡς μάλιστα γὰρ ὀχεύεσθαι δοκεῖ τῆς σελήνης φθινούσης · καὶ τῶν τὸ γάλα πινόντων ἐξανθεῖ τὰ σώματα λέπραν καὶ ψωρικὰς τραχύτητας , τὸν δὲ λόγον , ὃν θύοντες ἅπαξ ὗν ἐν πανσελήνῳ καὶ ἐσθίοντες ἐπιλέγουσιν , ὡς ὁ Τυφὼν ὗν διώκων πρὸς τὴν πανσέληνον εὗρε τὴν ξυλίνην σορόν , ἐν ᾗ τὸ σῶμα τοῦ Ὀσίριδος ἔκειτο , καὶ διέρριψεν , οὐ πάντες ἀποδέχονται , παρακουσμάτιον ὥσπερ ἄλλα πολλὰ νομίζοντες · ἀλλὰ τρυφήν τε καὶ πολυτέλειαν καὶ ἡδυπάθειαν οὕτω προβάλλεσθαι τοὺς παλαιοὺς λέγουσιν , ὥστε καὶ στήλην ἔφασαν ἐν Θήβαις ἐν τῷ ἱερῷ κεῖσθαι κατάρας ἐγγεγραμμένας ἔχουσαν κατὰ Μείνιος τοῦ βασιλέως , ὃς πρῶτος Αἰγυπτίους τῆς ἀπλούτου καὶ ἀχρημάτου καὶ λιτῆς ἀπήλλαξε διαίτης . λέγεται δὲ καὶ Τέχνακτις ὁ Βοκχόρεως πατὴρ στρατεύων ἐπʼ Ἄραβας , τῆς ἀποσκευῆς βραδυνούσης , ἡδέως τῷ προστυχόντι σιτίῳ χρησάμενος , εἶτα κοιμηθεὶς βαθὺν ὕπνον ἐπὶ στιβάδος , ἀσπάσασθαι τὴν εὐτέλειαν · ἐκ δὲ τούτου καταράσασθαι τῷ Μεινίῳ , καὶ τῶν ἱερέων ἐπαινεσάντων στηλιτεῦσαι τὴν κατάραν .
Lemmas: οὐδείς γάρ ἄλογος οὐδέ μυθώδης οὐδέ ὑπό δεισιδαιμονία , ὥσπερ ἔνιοι νομίζω , ἐγκαταστοιχειόω ὁ ἱερουργία , ἀλλά ὁ μέν ἠθικός ἔχω καί χρειώδης αἰτία , ὁ δέ οὐ ἄμοιρος κομψότης ἱστορικός ἤ φυσικός εἰμί , οἷος ὁ περί κρόμμυον . ὁ γάρ ἐμπίπτω εἰς ὁ ποταμός καί ἀπόλλυμι ὁ ὁ Ἶσις τρόφιμος Δίκτυς ὁ κρόμμυον ἐπιδράσσομαι ἔσχατος ἀπίθανος · ὁ δέ ἱερεύς ἀφοσιόω καί δυσχεραίνω ὁ κρόμμυον παραφυλάσσω , ὅτι ὁ σελήνη φθίω μόνος εὐτροφέω οὗτος καί θάλλω φύω . εἰμί δέ πρόσφορος οὔτε ἁγνεύω οὔτε ἑορτάζω , ὁ μέν ὅτι διψάω , ὁ δέ ὅτι δακρύω ποιέω ὁ προσφέρω . ὅμοιος δέ καί ὁ ὗς ἀνίερος ζῷον ἡγέομαι · ὡς μάλα γάρ ὀχεύω δοκέω ὁ σελήνη φθίω · καί ὁ ὁ γάλα πίνω ἐξανθέω ὁ σῶμα λέπρα καί ψωρικός τραχύτης , ὁ δέ λόγος , ὅς θύω ἅπαξ ὗς ἐν πανσέληνος καί ἐσθίω ἐπιλέγω , ὡς ὁ Τυφῶν ὗς διώκω πρός ὁ πανσέληνος εὑρίσκω ὁ ξύλινος σορός , ἐν ὅς ὁ σῶμα ὁ Ὄσιρις κεῖμαι , καί διαρρίπτω , οὐ πᾶς ἀποδέχομαι , παρακουσμάτιον ὥσπερ ἄλλος πολύς νομίζω · ἀλλά τρυφή τε καί πολυτέλεια καί ἡδυπάθεια οὕτως προβάλλω ὁ παλαιός λέγω , ὥστε καί στήλη φημί ἐν Θῆβαι ἐν ὁ ἱερός κεῖμαι κατάρα ἐγγράφω ἔχω κατά Μεῖνις ὁ βασιλεύς , ὅς πρῶτος Αἰγύπτιος ὁ ἄπλουτος καί ἀχρήματος καί λιτός ἀπαλλάσσω δίαιτα . λέγω δέ καί Τέχνακτις ὁ Βόκχορις πατήρ στρατεύω ἐπί Ἄραψ , ὁ ἀποσκευή βραδύνω , ἡδύς ὁ προστυγχάνω σιτίον χράω , εἶτα κοιμάω βαθύς ὕπνος ἐπί στιβάς , ἀσπάζομαι ὁ εὐτέλεια · ἐκ δέ οὗτος καταράομαι ὁ μεινιον , καί ὁ ἱερεύς ἐπαινέω στηλιτεύω ὁ κατάρα .
plutarchus.de-iside-et-osiride-351c-384c 9
οἱ δὲ βασιλεῖς ἀπεδείκνυντο μὲν ἐκ τῶν ἱερέων ἢ τῶν μαχίμων , τοῦ μὲν διʼ ἀνδρείαν τοῦ δὲ διὰ σοφίαν γένους ἀξίωμα καὶ τιμὴν ἔχοντος . ὁ δʼ ἐκ μαχίμων ἀποδεδειγμένος εὐθὺς ἐγίγνετο τῶν ἱερέων καὶ μετεῖχε τῆς φιλοσοφίας , ἐπικεκρυμμένης τὰ πολλὰ μύθοις καὶ λόγοις ἀμυδρὰς ἐμφάσεις τῆς ἀληθείας καὶ διαφάσεις ἔχουσιν , ὥσπερ ἀμέλει καὶ παραδηλοῦσιν αὐτοὶ πρὸ τῶν ἱερῶν τὰς σφίγγας ἐπιεικῶς ἱστάντες , ὡς αἰνιγματώδη σοφίαν τῆς θεολογίας αὐτῶν ἐχούσης . τὸ δʼ ἐν Σάι τῆς Ἀθηνᾶς , ἣν καὶ Ἶσιν νομίζουσιν , ἕδος ἐπιγραφὴν εἶχε τοιαύτην ἐγώ εἰμι πᾶν τὸ γεγονὸς καὶ ὂν καὶ ἐσόμενον καὶ τὸν ἐμὸν πέπλον οὐδείς πω θνητὸς ἀπεκάλυψεν ἔτι δὲ τῶν πολλῶν νομιζόντων ἴδιον παρʼ Αἰγυπτίοις ὄνομα τοῦ Διὸς εἶναι τὸν Ἀμοῦν ( ὃ παράγοντες ἡμεῖς Ἄμμωνα λέγομεν ) , Μανεθὼς μὲν ὁ Σεβεννύτης τὸ κεκρυμμένον οἴεται καὶ τὴν κρύψιν ὑπὸ ταύτης δηλοῦσθαι τῆς φωνῆς · Ἑκαταῖος δʼ ὁ Ἀβδηρίτης φησὶ τούτῳ καὶ πρὸς ἀλλήλους τῷ ῥήματι χρῆσθαι τοὺς Αἰγυπτίους , ὅταν τινὰ προσκαλῶνται · προσκλητικὴν γὰρ εἶναι τὴν φωνήν . διὸ τὸν πρῶτον θεόν , ὃν τῷ παντὶ τὸν αὐτὸν νομίζουσιν , ὡς ἀφανῆ καὶ κεκρυμμένον ὄντα προσκαλούμενοι καὶ παρακαλοῦντες ἐμφανῆ γενέσθαι καὶ δῆλον αὐτοῖς , Ἀμοῦν λέγουσιν . ἡ μὲν οὖν εὐλάβεια τῆς περὶ τὰ θεῖα σοφίας Αἰγυπτίων τοσαύτη ἦν .
Lemmas: ὁ δέ βασιλεύς ἀποδείκνυμι μέν ἐκ ὁ ἱερεύς ἤ ὁ μάχιμος , ὁ μέν διά ἀνδρεία ὁ δέ διά σοφία γένος ἀξίωμα καί τιμή ἔχω . ὁ δέ ἐκ μάχιμος ἀποδείκνυμι εὐθύς γίγνομαι ὁ ἱερεύς καί μετέχω ὁ φιλοσοφία , ἐπικρύπτω ὁ πολύς μῦθος καί λόγος ἀμυδρός ἔμφασις ὁ ἀλήθεια καί διάφασις ἔχω , ὥσπερ ἀμέλει καί παραδηλόω αὐτός πρό ὁ ἱερός ὁ Σφίγξ ἐπιεικής ἵστημι , ὡς αἰνιγματώδης σοφία ὁ θεολογία αὐτός ἔχω . ὁ δέ ἐν Σάϊς ὁ Ἀθήνη , ὅς καί Ἶσις νομίζω , ἕδος ἐπιγραφή ἔχω τοιοῦτος ἐγώ εἰμί πᾶς ὁ γίγνομαι καί εἰμί καί εἰμί καί ὁ ἐμός πέπλος οὐδείς πω θνητός ἀποκαλύπτω ἔτι δέ ὁ πολύς νομίζω ἴδιος παρά Αἰγύπτιος ὄνομα ὁ Ζεύς εἰμί ὁ Ἀμμοῦς ( ὅς παράγω ἐγώ Ἄμμων λέγω ) , Μανεθώς μέν ὁ Σεβεννύτη ὁ κρύπτω οἴομαι καί ὁ κρύψις ὑπό οὗτος δηλόω ὁ φωνή · Ἑκαταῖος δέ ὁ Ἀβδηρίτης φημί οὗτος καί πρός ἀλλήλων ὁ ῥῆμα χράω ὁ Αἰγύπτιος , ὅταν τις προσκαλέω · προσκλητικός γάρ εἰμί ὁ φωνή . διό ὁ πρῶτος θεός , ὅς ὁ πᾶς ὁ αὐτός νομίζω , ὡς ἀφανής καί κρύπτω εἰμί προσκαλέω καί παρακαλέω ἐμφανής γίγνομαι καί δῆλος αὐτός , Ἀμμοῦς λέγω . ὁ μέν οὖν εὐλάβεια ὁ περί ὁ θεῖος σοφία Αἰγύπτιος τοσοῦτος εἰμί .
plutarchus.de-iside-et-osiride-351c-384c 10
μαρτυροῦσι δὲ καὶ τῶν Ἑλλήνων οἱ σοφώτατοι , Σόλων Θαλῆς Πλάτων Εὔδοξος Πυθαγόρας , ὡς δʼ ἔνιοί φασι , καὶ Λυκοῦργος , εἰς Αἴγυπτον ἀφικόμενοι καὶ συγγενόμενοι τοῖς ἱερεῦσιν . Εὔδοξος μὲν οὖν Χονούφεώς φασι Μεμφίτου διακοῦσαι , Σόλωνα δὲ Σόγχιτος Σαΐτου , Πυθαγόραν δʼ Οἰνούφεως Ἡλιοπολίτου . μάλιστα δʼ οὗτος , ὡς ἔοικε , θαυμασθεὶς καὶ θαυμάσας τοὺς ἄνδρας ἀπεμιμήσατο τὸ συμβολικὸν αὐτῶν καὶ μυστηριῶδες , ἀναμίξας αἰνίγμασι τὰ δόγματα · τῶν γὰρ καλουμένων ἱερογλυφικῶν γραμμάτων οὐδὲν ἀπολείπει τὰ πολλὰ τῶν Πυθαγορικῶν παραγγελμάτων , οἷόν ἐστι τὸ μὴ ἐσθίειν ἐπὶ δίφρου μηδʼ ἐπὶ χοίνικος καθῆσθαι μηδὲ φοίνικα φυτεύειν μηδὲ πῦρ μαχαίρᾳ σκαλεύειν ἐν οἰκίᾳ δοκῶ δʼ ἔγωγε καὶ τὸ τὴν μονάδα τοὺς ἄνδρας ὀνομάζειν Ἀπόλλωνα καὶ τὴν δυάδα Ἄρτεμιν , Ἀθηνᾶν δὲ τὴν ἑβδομάδα , Ποσειδῶνα δὲ τὸν πρῶτον κύβον , ἐοικέναι τοῖς ἐπὶ τῶν ἱερῶν ἱδρυμένοις καὶ δρωμένοις νὴ Δία καὶ γραφομένοις . τὸν γὰρ βασιλέα καὶ κύριον Ὄσιριν ὀφθαλμῷ καὶ σκήπτρῳ γράφουσιν · ἔνιοι δὲ καὶ τοὔνομα διερμηνεύουσι πολυόφθαλμον , ὡς τοῦ μὲν ος , τὸ πολύ , τοῦ δʼ ιρι τὸν ὀφθαλμὸν Αἰγυπτίᾳ γλώττῃ φράζοντος τὸν δʼ οὐρανὸν ὡς ἀγήρων διʼ ἀιδιότητα καρδίᾳ θυμὸν ἐσχάρας ὑποκειμένης . ἐν δὲ Θήβαις εἰκόνες ἦσαν ἀνακείμεναι δικαστῶν ἄχειρες , ἡ δὲ τοῦ ἀρχιδικαστοῦ καταμύουσα τοῖς ὄμμασιν , ὡς ἄδωρον ἅμα τὴν δικαιοσύνην καὶ ἀνέντευκτον οὖσαν . τοῖς δὲ μαχίμοις κάνθαρος ἦν γλυφὴ σφραγῖδος · οὐ γὰρ ἔστι κάνθαρος θῆλυς , ἀλλὰ πάντες ἄρσενες . τίκτουσι δὲ τὸν γόνον εἰς ὕλην , ἣν σφαιροποιοῦσιν , οὐ τροφῆς μᾶλλον ἢ γενέσεως χώραν παρασκευάζοντες .
Lemmas: μαρτυρέω δέ καί ὁ Ἕλλην ὁ σοφός , Σόλων Θαλῆς Πλάτων Εὔδοξος Πυθαγόρας , ὡς δέ ἔνιοι φημί , καί Λυκοῦργος , εἰς Αἴγυπτος ἀφικνέομαι καί συγγίγνομαι ὁ ἱερεύς . Εὔδοξος μέν οὖν Χόνουφις φημί Μεμφίτης διακούω , Σόλων δέ Σόγχιτος Σαΐτης , Πυθαγόρας δέ Οἴνουφις Ἡλιοπολίτης . μάλα δέ οὗτος , ὡς ἔοικα , θαυμάζω καί θαυμάζω ὁ ἀνήρ ἀπομιμέομαι ὁ συμβολικός αὐτός καί μυστηριώδης , ἀναμίσγω αἴνιγμα ὁ δόγμα · ὁ γάρ καλέω ἱερογλυφικός γράμμα οὐδείς ἀπολείπω ὁ πολύς ὁ Πυθαγορικός παράγγελμα , οἷος εἰμί ὁ μή ἐσθίω ἐπί δίφρος μηδέ ἐπί χοῖνιξ κάθημαι μηδέ φοῖνιξ φυτεύω μηδέ πῦρ μάχαιρα σκαλεύω ἐν οἰκία δοκέω δέ ἐγώ καί ὁ ὁ μονάς ὁ ἀνήρ ὀνομάζω Ἀπόλλων καί ὁ δυάς Ἄρτεμις , Ἀθήνη δέ ὁ ἑβδομάς , Ποσειδῶν δέ ὁ πρῶτος κύβος , ἔοικα ὁ ἐπί ὁ ἱερός ἱδρύω καί δράω νή Ζεύς καί γράφω . ὁ γάρ βασιλεύς καί κύριος Ὄσιρις ὀφθαλμός καί σκῆπτρον γράφω · ἔνιοι δέ καί ὄνομα διερμηνεύω πολυόφθαλμος , ὡς ὁ μέν ος , ὁ πολύς , ὁ δέ ιρι ὁ ὀφθαλμός Αἰγύπτιος γλῶσσα φράζω ὁ δέ οὐρανός ὡς Ἀγήρων διά ἀιδιότης καρδία θυμός ἐσχάρα ὑπόκειμαι . ἐν δέ Θῆβαι εἰκών εἰμί ἀνάκειμαι δικαστής ἀχειρής , ὁ δέ ὁ ἀρχιδικαστής καταμύω ὁ ὄμμα , ὡς ἄδωρος ἅμα ὁ δικαιοσύνη καί ἀνέντευκτος εἰμί . ὁ δέ μάχιμος κάνθαρος εἰμί γλυφή σφραγίς · οὐ γάρ εἰμί κάνθαρος θῆλυς , ἀλλά πᾶς ἄρσην . τίκτω δέ ὁ γόνος εἰς ὕλη , ὅς σφαιροποιέω , οὐ τροφή μάλα ἤ γένεσις χώρα παρασκευάζω .
plutarchus.de-iside-et-osiride-351c-384c 11
ὅταν οὖν ἃ μυθολογοῦσιν Αἰγύπτιοι περὶ τῶν θεῶν ἀκούσῃς , πλάνας καὶ διαμελισμοὺς καὶ πολλὰ τοιαῦτα παθήματα , δεῖ τῶν προειρημένων μνημονεύειν καὶ μηδὲν οἴεσθαι τούτων λέγεσθαι γεγονὸς οὕτω καὶ πεπραγμένον . οὐ γὰρ τὸν κύνα κυρίως Ἑρμῆν λέγουσιν , ἀλλὰ τοῦ ζῴου τὸ φυλακτικὸν καὶ τὸ ἄγρυπνον καὶ τὸ φιλόσοφον , γνώσει καὶ ἀγνοίᾳ τὸ φίλον καὶ τὸ ἐχθρὸν ὁρίζοντος , ᾗ φησιν ὁ Πλάτων , τῷ λογιωτάτῳ τῶν θεῶν συνοικειοῦσιν . οὐδὲ τὸν ἥλιον ἐκ λωτοῦ νομίζουσι βρέφος ἀνίσχειν νεογνόν , ἀλλʼ οὕτως ἀνατολὴν ἡλίου γράφουσι , τὴν ἐξ ὑγρῶν ἡλίου γιγνομένην ἄναψιν αἰνιττόμενοι . καὶ γὰρ τὸν ὠμότατον Περσῶν βασιλέα καὶ φοβερώτατον Ὦχον ἀποκτείναντα πολλούς , τέλος δὲ καὶ τὸν Ἆπιν ἀποσφάξαντα καὶ καταδειπνήσαντα μετὰ τῶν φίλων , ἐκάλεσαν μάχαιραν , καὶ καλοῦσι μέχρι νῦν οὕτως ἐν τῷ καταλόγῳ τῶν βασιλέων , οὐ κυρίως δήπου τὴν οὐσίαν αὐτοῦ σημαίνοντες , ἀλλὰ τοῦ τρόπου τὴν σκληρότητα καὶ κακίαν ὀργάνῳ φονικῷ παρεικάζοντες . οὕτω δὴ τὰ περὶ θεῶν ἀκούσασα καὶ δεχομένη παρὰ τῶν ἐξηγουμένων τὸν μῦθον ὁσίως καὶ φιλοσόφως , καὶ δρῶσα μὲν ἀεὶ καὶ διαφυλάττουσα τῶν ἱερῶν τὰ νενομισμένα , τοῦ δʼ ἀληθῆ δόξαν ἔχειν περὶ θεῶν μηδὲν οἰομένη μᾶλλον αὐτοῖς μήτε θύσειν μήτε ποιήσειν κεχαρισμένον , οὐδὲν ἔλαττον ἀποφεύξῃ κακὸν ἀθεότητος δεισιδαιμονίαν .
Lemmas: ὅταν οὖν ὅς μυθολογέω Αἰγύπτιος περί ὁ θεός ἀκούω , πλάνη καί διαμελισμός καί πολύς τοιοῦτος πάθημα , δέω ὁ προλέγω μνημονεύω καί μηδείς οἴομαι οὗτος λέγω γίγνομαι οὕτως καί πράσσω . οὐ γάρ ὁ κύων κύριος Ἑρμῆς λέγω , ἀλλά ὁ ζῷον ὁ φυλακτικός καί ὁ ἄγρυπνος καί ὁ φιλόσοφος , γνῶσις καί ἄγνοια ὁ φίλος καί ὁ ἐχθρός ὁρίζω , ὅς φημί ὁ Πλάτων , ὁ λόγιος ὁ θεός συνοικειόω . οὐδέ ὁ Ἥλιος ἐκ λωτός νομίζω βρέφος ἀνίσχω νεογνός , ἀλλά οὕτως ἀνατολή ἥλιος γράφω , ὁ ἐκ ὑγρός ἥλιος γίγνομαι ἄναψις αἰνίσσομαι . καί γάρ ὁ ὠμός Πέρσης βασιλεύς καί φοβερός Ὦχος ἀποκτείνω πολύς , τέλος δέ καί ὁ Ἆπις ἀποσφάζω καί καταδειπνέω μετά ὁ φίλος , καλέω μάχαιρα , καί καλέω μέχρι νῦν οὕτως ἐν ὁ κατάλογος ὁ βασιλεύς , οὐ κύριος δήπου ὁ οὐσία αὐτός σημαίνω , ἀλλά ὁ τρόπος ὁ σκληρότης καί κακία ὄργανον φονικός παρεικάζω . οὕτως δή ὁ περί θεός ἀκούω καί δέχομαι παρά ὁ ἐξηγέομαι ὁ μῦθος ὅσιος καί φιλόσοφος , καί δράω μέν ἀεί καί διαφυλάσσω ὁ ἱερός ὁ νομίζω , ὁ δέ ἀληθής δόξα ἔχω περί θεός μηδείς οἴομαι μάλα αὐτός μήτε θύω μήτε ποιέω χαρίζω , οὐδείς ἐλαχύς ἀποφεύζω κακός ἀθεότης δεισιδαιμονία .
plutarchus.de-iside-et-osiride-351c-384c 13
βασιλεύοντα δʼ Ὄσιριν Αἰγυπτίους μὲν εὐθὺς ἀπόρου βίου καὶ θηριώδους ἀπαλλάξαι , καρπούς τε δείξαντα καὶ νόμους θέμενον αὐτοῖς καὶ θεοὺς διδάξαντα τιμᾶν · ὕστερον δὲ γῆν πᾶσαν ἡμερούμενον ἐπελθεῖν , ἐλάχιστα μὲν ὅπλων δεηθέντα , πειθοῖ δὲ τοὺς πλείστους καὶ λόγῳ μετʼ ᾠδῆς καὶ πάσης μουσικῆς θελγομένους προσαγόμενον · ὅθεν Ἕλλησι δόξαι Διονύσῳ τὸν αὐτὸν εἶναι . Τυφῶνα δʼ ἀπόντος μὲν οὐδὲν νεωτερίζειν , διὰ τὸ τὴν Ἶσιν εὖ μάλα φυλάττεσθαι καὶ προσέχειν ἐγκρατῶς ἔχουσαν , ἐπανελθόντι δὲ δόλον μηχανᾶσθαι , συνωμότας ἄνδρας ἑβδομήκοντα καὶ δύο πεποιημένον καὶ συνεργὸν ἔχοντα βασίλισσαν ἐξ Αἰθιοπίας παροῦσαν , ἣν ὀνομάζουσιν Ἀσώ · τοῦ δʼ Ὀσίριδος ἐκμετρησάμενον λάθρα τὸ σῶμα καὶ κατασκευάσαντα πρὸς τὸ μέγεθος λάρνακα καλὴν καὶ κεκοσμημένην περιττῶς εἰσενεγκεῖν εἰς τὸ συμπόσιον . ἡσθέντων δὲ τῇ ὄψει καὶ θαυμασάντων , ὑποσχέσθαι τὸν Τυφῶνα μετὰ παιδιᾶς , ὃς ἂν ἐγκατακλιθεὶς ἐξισωθῇ , διδόναι δῶρον αὐτῷ τὴν λάρνακα . πειρωμένων δὲ πάντων καθʼ ἕκαστον , ὡς οὐδεὶς ἐνήρμοττεν , ἐμβάντα τὸν Ὄσιριν κατακλιθῆναι . τοὺς δὲ συνόντας ἐπιδραμόντας ἐπιρράξαι τὸ πῶμα καί , τῶν μὲν γόμφοις καταλαβόντων ἔξωθεν , τῶν δὲ θερμοῦ μολίβδου καταχεαμένων , ἐπὶ τὸν ποταμὸν ἐξενεγκεῖν καὶ μεθεῖναι διὰ τοῦ Τανιτικοῦ στόματος εἰς τὴν θάλασσαν , ὃ διὰ τοῦτο μισητὸν ἔτι νῦν καὶ κατάπτυστον ὀνομάζειν Αἰγυπτίους . ταῦτα δὲ πραχθῆναι λέγουσιν ἑβδόμῃ ἐπὶ δέκα μηνὸς Ἀθύρ , ἐν ᾧ τὸν σκορπίον ὁ ἥλιος διέξεισιν , ὄγδοον ἔτος καὶ εἰκοστὸν ἐκεῖνο βασιλεύοντος Ὀσίριδος . ἔνιοι δὲ βεβιωκέναι φασὶν αὐτόν , οὐ βεβασιλευκέναι χρόνον τοσοῦτον .
Lemmas: βασιλεύω δέ Ὄσιρις Αἰγύπτιος μέν εὐθύς ἄπορος βίος καί θηριώδης ἀπαλλάσσω , καρπός τε δείκνυμι καί νόμος τίθημι αὐτός καί θεός διδάσκω τιμάω · ὕστερον δέ γῆ πᾶς ἡμερόω ἐπέρχομαι , ἐλαχύς μέν ὅπλον δέω , πειθώ δέ ὁ πολύς καί λόγος μετά ἀοιδή καί πᾶς μουσική θέλγω προσάγω · ὅθεν Ἕλλην δοκέω Διόνυσος ὁ αὐτός εἰμί . Τυφῶν δέ ἄπειμι μέν οὐδείς νεωτερίζω , διά ὁ ὁ Ἶσις εὖ μάλα φυλάσσω καί προσέχω ἐγκρατής ἔχω , ἐπανέρχομαι δέ δόλος μηχανάομαι , συνωμότης ἀνήρ ἑβδομήκοντα καί δύο ποιέω καί συνεργός ἔχω βασίλισσα ἐκ Αἰθιοπία πάρειμι , ὅς ὀνομάζω Ἀσώ · ὁ δέ Ὄσιρις ἐκμετρέω λάθρῃ ὁ σῶμα καί κατασκευάζω πρός ὁ μέγεθος λάρναξ καλός καί κοσμέω περισσός εἰσφέρω εἰς ὁ συμπόσιον . ἥδομαι δέ ὁ ὄψις καί θαυμάζω , ὑπισχνέομαι ὁ Τυφῶν μετά παιδιά , ὅς ἄν ἐγκατακλίνω ἐξισόω , δίδωμι δῶρον αὐτός ὁ λάρναξ . πειράω δέ πᾶς κατά ἕκαστος , ὡς οὐδείς ἐναρμόζω , ἐμβαίνω ὁ Ὄσιρις κατακλίνω . ὁ δέ σύνειμι ἐπιτρέχω ἐπιρράσσω ὁ πῶμα καί , ὁ μέν γόμφος καταλαμβάνω ἔξωθεν , ὁ δέ θερμός μόλυβδος καταχέω , ἐπί ὁ ποταμός ἐκφέρω καί μεθίημι διά ὁ Τανιτικός στόμα εἰς ὁ θάλασσα , ὅς διά οὗτος μισητός ἔτι νῦν καί κατάπτυστος ὀνομάζω Αἰγύπτιος . οὗτος δέ πράσσω λέγω ἕβδομος ἐπί δέκα μείς Ἀθύρ , ἐν ὅς ὁ σκορπίος ὁ ἥλιος διεξέρχομαι , ὄγδοος ἔτος καί εἰκοστός ἐκεῖνος βασιλεύω Ὄσιρις . ἔνιοι δέ βιόω φημί αὐτός , οὐ βασιλεύω χρόνος τοσοῦτος .
plutarchus.de-iside-et-osiride-351c-384c 14
πρώτων δὲ τῶν τὸν περὶ Χέμμιν οἰκούντων τόπον Πανῶν καὶ Σατύρων τὸ πάθος αἰσθομένων καὶ λόγον ἐμβαλόντων περὶ τοῦ γεγονότος , τὰς μὲν αἰφνιδίους τῶν ὄχλων ταραχὰς καὶ πτοήσεις ἔτι νῦν διὰ τοῦτο πανικὰς προσαγορεύεσθαι · τὴν δʼ Ἶσιν αἰσθομένην κείρασθαι μὲν ἐνταῦθα τῶν πλοκάμων ἕνα καὶ πένθιμον στολὴν ἀναλαβεῖν , ὅπου τῇ πόλει μέχρι νῦν ὄνομα Κοπτώ . ἕτεροι δὲ τοὔνομα σημαίνειν οἴονται στέρησιν · τὸ γὰρ ἀποστερεῖν κόπτειν λέγουσι . πλανωμένην δὲ πάντῃ καὶ ἀποροῦσαν οὐδένα προσελθεῖν ἀπροσαύδητον , ἀλλὰ καὶ παιδαρίοις συντυχοῦσαν ἐρωτᾶν περὶ τῆς λάρνακος · τὰ δὲ τυχεῖν ἑωρακότα καὶ φράσαι τὸ στόμα , διʼ οὗ τὸ ἀγγεῖον οἱ φίλοι τοῦ Τυφῶνος εἰς τὴν θάλασσαν ἔωσαν . ἐκ τούτου τὰ παιδάρια μαντικὴν δύναμιν ἔχειν οἴεσθαι τοὺς Αἰγυπτίους , καὶ μάλιστα ταῖς τούτων ὀττεύεσθαι κληδόσι παιζόντων ἐν ἱεροῖς καὶ φθεγγομένων ὅ τι ἂν τύχωσι . αἰσθομένην δὲ τῇ ἀδελφῇ ἐρῶντα συγγεγονέναι διʼ ἄγνοιαν ὡς ἑαυτῇ τὸν Ὄσιριν , καὶ τεκμήριον ἰδοῦσαν τὸν μελιλώτινον στέφανον , ὃν ἐκεῖνος παρὰ τῇ Νέφθυι κατέλιπε , τὸ παιδίον ζητεῖν ( ἐκθεῖναι γὰρ εὐθὺς τεκοῦσαν διὰ φόβον τοῦ Τυφῶνος ) · εὑρεθὲν δὲ χαλεπῶς καὶ μόγις , κυνῶν ἐπαγόντων τὴν Ἶσιν , ἐκτραφῆναι καὶ γενέσθαι φύλακα καὶ ὀπαδὸν αὐτῆς , Ἄνουβιν προσαγορευθέντα , καὶ λεγόμενον τοὺς θεοὺς φρουρεῖν , ὥσπερ οἱ κύνες τοὺς ἀνθρώπους .
Lemmas: πρῶτος δέ ὁ ὁ περί Χέμμις οἰκέω τόπος Πάν καί Σάτυρος ὁ πάθος αἰσθάνομαι καί λόγος ἐμβάλλω περί ὁ γίγνομαι , ὁ μέν αἰφνίδιος ὁ ὄχλος ταραχή καί πτόησις ἔτι νῦν διά οὗτος Πανικός προσαγορεύω · ὁ δέ Ἶσις αἰσθάνομαι κείρω μέν ἐνταῦθα ὁ πλόκαμος εἷς καί πένθιμος στολή ἀναλαμβάνω , ὅπου ὁ πόλις μέχρι νῦν ὄνομα Κοπτός . ἕτερος δέ ὄνομα σημαίνω οἴομαι στέρησις · ὁ γάρ ἀποστερέω κόπτω λέγω . πλανάω δέ πάντῃ καί ἀφοράω οὐδείς προσέρχομαι ἀπροσαύδητος , ἀλλά καί παιδάριον συντυγχάνω ἐρωτάω περί ὁ λάρναξ · ὁ δέ τυγχάνω ὁράω καί φράζω ὁ στόμα , διά ὅς ὁ ἀγγεῖον ὁ φίλος ὁ Τυφῶν εἰς ὁ θάλασσα ὠθέω . ἐκ οὗτος ὁ παιδάριον μαντικός δύναμις ἔχω οἴομαι ὁ Αἰγύπτιος , καί μάλα ὁ οὗτος ὀττεύομαι κληδών παίζω ἐν ἱερόν καί φθέγγομαι ὅς τις ἄν τυγχάνω . αἰσθάνομαι δέ ὁ ἀδελφή ἐράω συγγίγνομαι διά ἄγνοια ὡς ἑαυτοῦ ὁ Ὄσιρις , καί τεκμήριον ὁράω ὁ μελιλώτινος στέφανος , ὅς ἐκεῖνος παρά ὁ Νέφθυς καταλείπω , ὁ παιδίον ζητέω ( ἐκτίθημι γάρ εὐθύς τίκτω διά φόβος ὁ Τυφῶν ) · εὑρίσκω δέ χαλεπός καί μόγις , κύων ἐπάγω ὁ Ἶσις , ἐκτρέφω καί γίγνομαι φύλαξ καί ὀπηδός αὐτός , Ἄνουβις προσαγορεύω , καί λέγω ὁ θεός φρουρέω , ὥσπερ ὁ κύων ὁ ἄνθρωπος .
plutarchus.de-iside-et-osiride-351c-384c 15
ἐκ δὲ τούτου πυθέσθαι περὶ τῆς λάρνακος , ὡς πρὸς τὴν Βύβλου χώραν ὑπὸ τῆς θαλάσσης ἐκκυμανθεῖσαν αὐτὴν ἐρείκῃ τινὶ μαλθακῶς ὁ κλύδων προσέμιξεν · ἡ δʼ ἐρείκη κάλλιστον ἔρνος ὀλίγῳ χρόνῳ καὶ μέγιστον ἀναδραμοῦσα περιέπτυξε καὶ περιέφυ καὶ ἀπέκρυψεν ἐντὸς ἑαυτῆς · θαυμάσας δʼ ὁ βασιλεὺς τοῦ φυτοῦ τὸ μέγεθος καὶ περιτεμὼν τὸν περιέχοντα τὴν σορὸν οὐχ ὁρωμένην κορμὸν ἔρεισμα τῆς στέγῃ ὑπέστησε . ταῦτά τε πνεύματί φασι δαιμονίῳ φήμης πυθομένην τὴν Ἶσιν εἰς Βύβλον ἀφικέσθαι , καὶ καθίσασαν ἐπὶ κρήνης ταπεινὴν καὶ δεδακρυμένην ἄλλῳ μὲν μηδενὶ προσδιαλέγεσθαι , τῆς δὲ βασιλίδος τὰς θεραπαινίδας ἀσπάζεσθαι καὶ φιλοφρονεῖσθαι τήν τε κόμην παραπλέκουσαν αὐτῶν καὶ τῷ χρωτὶ θαυμαστὴν εὐωδίαν ἐπιπνέουσαν ἀφʼ ἑαυτῆς . ἰδούσης δὲ τῆς βασιλίδος τὰς θεραπαινίδας , ἵμερον ἐμπεσεῖν τῆς ξένης τῶν τε τριχῶν τοῦ τε χρωτὸς ἀμβροσίαν πνέοντος · οὕτω δὲ μεταπεμφθεῖσαν καὶ γενομένην συνήθη ποιήσασθαι τοῦ παιδίου τίτθην . ὄνομα δὲ τῷ μὲν βασιλεῖ Μάλκανδρον εἶναί φασιν · αὐτῇ δʼ οἱ μὲν Ἀστάρτην οἱ δὲ Σάωσιν οἱ δὲ Νεμανοῦν , ὅπερ ἂν Ἕλληνες Ἀθηναΐδα προσείποιεν .
Lemmas: ἐκ δέ οὗτος πυνθάνομαι περί ὁ λάρναξ , ὡς πρός ὁ Βύβλος χώρα ὑπό ὁ θάλασσα ἐκκυμαν́ͅζω αὐτός ἐρείκη τις μαλθακός ὁ κλύδων προσμείγνυμι · ὁ δέ ἐρείκη καλός ἔρνος ὀλίγος χρόνος καί μέγας ἀνατρέχω περιπτύσσω καί περιφύομαι καί ἀποκρύπτω ἐντός ἑαυτοῦ · θαυμάζω δέ ὁ βασιλεύς ὁ φυτόν ὁ μέγεθος καί περιτέμνω ὁ περιέχω ὁ σορός οὐ ὁράω κορμός ἔρεισμα ὁ στέγη ὑφίστημι . οὗτος τε πνεῦμα φημί δαιμόνιος φήμη πυνθάνομαι ὁ Ἶσις εἰς Βύβλος ἀφικνέομαι , καί καθίζω ἐπί κρήνη ταπεινός καί δακρύω ἄλλος μέν μηδείς προσδιαλέγομαι , ὁ δέ βασιλίς ὁ θεραπαινίς ἀσπάζομαι καί φιλοφρονέομαι ὁ τε κόμη παραπλέκω αὐτός καί ὁ χρώς θαυμαστός εὐωδία ἐπιπνέω ἀπό ἑαυτοῦ . ἰδέω δέ ὁ βασιλίς ὁ θεραπαινίς , ἵμερος ἐμπίπτω ὁ ξένος ὁ τε θρίξ ὁ τε χρώς ἀμβροσία πνέω · οὕτως δέ μεταπέμπω καί γίγνομαι συνήθης ποιέω ὁ παιδίον τίτθη . ὄνομα δέ ὁ μέν βασιλεύς Μάλκανδρος εἰμί φημί · αὐτός δέ ὁ μέν Ἀστάρτη ὁ δέ Σάωσις ὁ δέ Νεμανοῦς , ὅς ἄν Ἕλλην Ἀθηναΐς προσλέγω .
plutarchus.de-iside-et-osiride-351c-384c 16
τρέφειν δὲ τὴν Ἶσιν ἀντὶ μαστοῦ τὸν δάκτυλον εἰς τὸ στόμα τοῦ παιδίου διδοῦσαν , νύκτωρ δὲ περικάειν τὰ θνητὰ τοῦ σώματος · αὐτὴν δὲ γενομένην χελιδόνα τῇ κίονι περιπέτεσθαι καὶ θρηνεῖν , ἄχρι οὗ τὴν βασίλισσαν παραφυλάξασαν καὶ ἐκκραγοῦσαν , ὡς εἶδε περικαόμενον τὸ βρέφος , ἀφελέσθαι τὴν ἀθανασίαν αὐτοῦ . τὴν δὲ θεὰν φανερὰν γενομένην αἰτήσασθαι τὴν κίονα τῆς στέγης · ὑφελοῦσαν δὲ ῥᾷστα περικόψαι τὴν ἐρείκην , εἶτα ταύτην μὲν ὀθόνῃ περικαλύψασαν καὶ μύρον καταχεαμένην ἐγχειρίσαι τοῖς βασιλεῦσι , καὶ νῦν ἔτι σέβεσθαι Βυβλίους τὸ ξύλον ἐν ἱερῷ κείμενον Ἴσιδος . τῇ δὲ σορῷ περιπεσεῖν καὶ κωκῦσαι τηλικοῦτον , ὥστε τῶν παίδων τοῦ βασιλέως τὸν νεώτερον ἐκθανεῖν , τὸν δὲ πρεσβύτερον μεθʼ ἑαυτῆς ἔχουσαν καὶ τὴν σορὸν εἰς πλοῖον ἐνθεμένην ἀναχθῆναι . τοῦ δὲ Φαίδρου ποταμοῦ πνεῦμα τραχύτερον ἐκθρέψαντος ὑπὸ τὴν ἕω , θυμωθεῖσαν ἀναξηρᾶναι τὸ ῥεῖθρον .
Lemmas: τρέφω δέ ὁ Ἶσις ἀντί μαστός ὁ δάκτυλος εἰς ὁ στόμα ὁ παιδίον δίδωμι , νύκτωρ δέ περικαέω ὁ θνητός ὁ σῶμα · αὐτός δέ γίγνομαι χελιδών ὁ κίων περιπέτομαι καί θρηνέω , ἄχρι ὅς ὁ βασίλισσα παραφυλάσσω καί ἐκκράζω , ὡς ὁράω περικαίω ὁ βρέφος , ἀφαιρέω ὁ ἀθανασία αὐτός . ὁ δέ θεά φανερός γίγνομαι αἰτέω ὁ κίων ὁ στέγη · ὑφαιρέω δέ ῥᾴδιος περικόπτω ὁ ἐρείκη , εἶτα οὗτος μέν ὀθόνη περικαλύπτω καί μύρον καταχέω ἐγχειρίζω ὁ βασιλεύς , καί νῦν ἔτι σέβω Βύβλιος ὁ ξύλον ἐν ἱερόν κεῖμαι Ἶσις . ὁ δέ σορός περιπίπτω καί κωκύω τηλικοῦτος , ὥστε ὁ παῖς ὁ βασιλεύς ὁ νέος ἐκθνῄσκω , ὁ δέ πρέσβυς μετά ἑαυτοῦ ἔχω καί ὁ σορός εἰς πλοῖον ἐντίθημι ἀνάγω . ὁ δέ Φαῖδρας ποταμός πνεῦμα τραχύς ἐκτρέφω ὑπό ὁ ἠώς , θυμόω ἀναξηραίνω ὁ ῥεῖθρον .
plutarchus.de-iside-et-osiride-351c-384c 17
ὅπου δὲ πρῶτον ἐρημίας ἔτυχεν , αὐτὴν καθʼ ἑαυτὴν γενομένην ἀνοῖξαι τὴν λάρνακα , καὶ τῷ προσώπῳ τὸ πρόσωπον ἐπιθεῖσαν ἀσπάσασθαι καὶ δακρύειν · τοῦ δὲ παιδίου σιωπῇ προσελθόντος ἐκ τῶν ὄπισθεν καὶ καταμανθάνοντος , αἰσθομένην μεταστραφῆναι καὶ δεινὸν ὑπʼ ὀργῆς ἐμβλέψαι . τὸ δὲ παιδίον οὐκ ἀνασχέσθαι τὸ τάρβος , ἀλλʼ ἀποθανεῖν . οἱ δέ φασιν οὐχ οὕτως , ἀλλʼ ὡς εἴρηται πρότερον ἐκπεσεῖν εἰς τὴν θάλασσαν . ἔχει δὲ τιμὰς διὰ τὴν θεόν · ὃν γὰρ ᾄδουσιν Αἰγύπτιοι παρὰ τὰ συμπόσια Μανέρωτα , τοῦτον εἶναι . τινὲς δὲ τὸν μὲν παῖδα καλεῖσθαι Παλαιστινὸν ἢ Πηλούσιον , καὶ τὴν πόλιν ἐπώνυμον ἀπʼ αὐτοῦ γενέσθαι κτισθεῖσαν ὑπὸ τῆς θεοῦ · τὸν δʼ ᾀδόμενον Μανέρωτα πρῶτον εὑρεῖν μουσικὴν ἱστοροῦσιν . ἔνιοι δέ φασιν ὄνομα μὲν οὐδενὸς εἶναι , διάλεκτον δὲ πίνουσιν ἀνθρώποις καὶ θαλειάζουσι πρέπουσαν αἴσιμα τὰ τοιαῦτα παρείη · τοῦτο γὰρ τῷ Μανέρωτι φραζόμενον ἀναφωνεῖν ἑκάστοτε τοὺς Αἰγυπτίους · ὥσπερ ἀμέλει καὶ τὸ δεικνύμενον αὐτοῖς εἴδωλον ἀνθρώπου τεθνηκότος ἐν κιβωτίῳ περιφερόμενον οὐκ ἔστιν ὑπόμνημα τοῦ περὶ Ὀσίριδος πάθους , ᾗ τινες ὑπολαμβάνουσιν , ἀλλʼ οἰνωμένους παρακαλεῖν αὑτοὺς χρῆσθαι τοῖς παροῦσι καὶ ἀπολαύειν , ὡς πάντας αὐτίκα μάλα τοιούτους ἐσομένους , ἄχαριν ἐπίκωμον ἐπεισάγουσι .
Lemmas: ὅπου δέ πρῶτος ἐρημία τυγχάνω , αὐτός κατά ἑαυτοῦ γίγνομαι ἀνοίγνυμι ὁ λάρναξ , καί ὁ πρόσωπον ὁ πρόσωπον ἐπιτίθημι ἀσπάζομαι καί δακρύω · ὁ δέ παιδίον σιωπή προσέρχομαι ἐκ ὁ ὄπισθεν καί καταμανθάνω , αἰσθάνομαι μεταστρέφω καί δεινός ὑπό ὀργή ἐμβλέπω . ὁ δέ παιδίον οὐ ἀνέχω ὁ τάρβος , ἀλλά ἀποθνῄσκω . ὁ δέ φημί οὐ οὕτως , ἀλλά ὡς λέγω πρότερος ἐκπίπτω εἰς ὁ θάλασσα . ἔχω δέ τιμή διά ὁ θεός · ὅς γάρ ἀείδω Αἰγύπτιος παρά ὁ συμπόσιον Μανερώς , οὗτος εἰμί . τις δέ ὁ μέν παῖς καλέω Παλαιστινός ἤ Πηλούσιον , καί ὁ πόλις ἐπώνυμος ἀπό αὐτός γίγνομαι κτίζω ὑπό ὁ θεός · ὁ δέ ἀείδω Μανερώς πρῶτος εὑρίσκω μουσική ἱστορέω . ἔνιοι δέ φημί ὄνομα μέν οὐδείς εἰμί , διάλεκτος δέ πίνω ἄνθρωπος καί ἐθαλειάζω πρέπω αἴσιμος ὁ τοιοῦτος πάρειμι · οὗτος γάρ ὁ Μανερώς φράζω ἀναφωνέω ἑκάστοτε ὁ Αἰγύπτιος · ὥσπερ ἀμέλει καί ὁ δείκνυμι αὐτός εἴδωλον ἄνθρωπος θνῄσκω ἐν κιβώτιον περιφέρω οὐ εἰμί ὑπόμνημα ὁ περί Ὄσιρις πάθος , ᾗ τις ὑπολαμβάνω , ἀλλά οἰνόω παρακαλέω ἑαυτοῦ χράω ὁ πάρειμι καί ἀπολαύω , ὡς πᾶς αὐτίκα μάλα τοιοῦτος εἰμί , ἄχαρις ἐπίκωμος ἐπεισάγω .
plutarchus.de-iside-et-osiride-351c-384c 18
τῆς δʼ Ἴσιδος πρὸς τὸν υἱὸν Ὧρον ἐν Βούτῳ τρεφόμενον πορευθείσης , τὸ δʼ ἀγγεῖον ἐκποδὼν ἀποθεμένης Τυφῶνα κυνηγετοῦντα νύκτωρ πρὸς τὴν σελήνην ἐντυχεῖν αὐτῷ , καὶ τὸ σῶμα γνωρίσαντα διελεῖν εἰς τεσσαρεσκαίδεκα μέρη καὶ διαρρῖψαι · τὴν δʼ Ἶσιν πυθομένην ἀναζητεῖν ἐν βάριδι παπυρίνῃ τὰ ἕλη διεκπλέουσαν · ὅθεν οὐκ ἀδικεῖσθαι τοὺς ἐν παπυρίνοις σκάφεσι πλέοντας ὑπὸ τῶν κροκοδείλων , ἢ φοβουμένων ἢ σεβομένων νὴ διὰ τὴν θεόν . ἐκ τούτου δὲ καὶ πολλοὺς τάφους Ὀσίριδος ἐν Αἰγύπτῳ λέγεσθαι διὰ τὸ προστυγχάνουσαν ἑκάστῳ μέρει ταφὰς ποιεῖν . οἱ δʼ οὔ φασιν , ἀλλʼ εἴδωλα ποιουμένην διδόναι καθʼ ἑκάστην πόλιν ὡς τὸ σῶμα διδοῦσαν ὅπως παρὰ πλείοσιν ἔχῃ τιμάς , κἂν ὁ Τυφὼν ἐπικρατήσῃ τοῦ Ὥρου , τὸν ἀληθινὸν τάφον ζητῶν , πολλῶν λεγομένων καὶ δεικνυμένων ἀπαγορεύσῃ . μόνον δὲ τῶν μερῶν τοῦ Ὀσίριδος τὴν Ἶσιν οὐχ εὑρεῖν τὸ αἰδοῖον · εὐθὺς γὰρ εἰς τὸν ποταμὸν ῥιφῆναι καὶ γεύσασθαι τόν τε λεπιδωτὸν αὐτοῦ καὶ τὸν φάγρον καὶ τὸν ὀξύρυγχον , οὓς μάλιστα τῶν ἰχθύων ἀφοσιοῦσθαι · τὴν δʼ Ἶσιν ἀντʼ ἐκείνου μίμημα ποιησαμένην καθιερῶσαι τὸν φαλλόν , ᾧ καὶ νῦν ἑορτάζειν τοὺς Αἰγυπτίους .
Lemmas: ὁ δέ Ἶσις πρός ὁ υἱός Ὧρος ἐν Βοῦτος τρέφω πορεύω , ὁ δέ ἀγγεῖον ἐκποδών ἀποτίθημι Τυφῶν κυνηγετέω νύκτωρ πρός ὁ σελήνη ἐντυγχάνω αὐτός , καί ὁ σῶμα γνωρίζω διαιρέω εἰς τεσσαρεσκαίδεκα μέρος καί διαρρίπτω · ὁ δέ Ἶσις πυνθάνομαι ἀναζητέω ἐν βᾶρις παπύρινος ὁ ἕλος διεκπλέω · ὅθεν οὐ ἀδικέω ὁ ἐν παπύρινος σκάφος πλέω ὑπό ὁ κροκόδειλος , ἤ φοβέω ἤ σέβω νή διά ὁ θεός . ἐκ οὗτος δέ καί πολύς τάφος Ὄσιρις ἐν Αἴγυπτος λέγω διά ὁ προστυγχάνω ἕκαστος μέρος ταφή ποιέω . ὁ δέ οὐ φημί , ἀλλά εἴδωλον ποιέω δίδωμι κατά ἕκαστος πόλις ὡς ὁ σῶμα δίδωμι ὅπως παρά πολύς ἔχω τιμή , κἀν ὁ Τυφῶν ἐπικρατέω ὁ Ὧρος , ὁ ἀληθινός τάφος ζητέω , πολύς λέγω καί δείκνυμι ἀπαγορεύω . μόνος δέ ὁ μέρος ὁ Ὄσιρις ὁ Ἶσις οὐ εὑρίσκω ὁ αἰδοῖον · εὐθύς γάρ εἰς ὁ ποταμός ῥίπτω καί γεύω ὁ τε λεπιδωτός αὐτός καί ὁ φάγρος καί ὁ ὀξύρυγχος , ὅς μάλα ὁ ἰχθῦς ἀφοσιόω · ὁ δέ Ἶσις ἀντί ἐκεῖνος μίμημα ποιέω καθιερόω ὁ φαλλός , ὅς καί νῦν ἑορτάζω ὁ Αἰγύπτιος .
plutarchus.de-iside-et-osiride-351c-384c 19
ἔπειτα τῷ Ὥρῳ τὸν Ὄσιριν ἐξ ᾍδου παραγενόμενον διαπονεῖν ἐπὶ τὴν μάχην καὶ ἀσκεῖν , εἶτα διερωτῆσαι τί κάλλιστον ἡγεῖται · τοῦ δὲ φήσαντος τῷ πατρὶ καὶ μητρὶ τιμωρεῖν κακῶς παθοῦσιν δεύτερον ἐρέσθαι τί χρησιμώτατον οἴεται ζῷον εἰς μάχην ἐξιοῦσι · τοῦ δʼ Ὥρου ἵππον εἰπόντος , ἐπιθαυμάσαι καὶ διαπορῆσαι , πῶς οὐ λέοντα μᾶλλον ἀλλʼ ἵππον εἶπεν . εἰπεῖν οὖν τὸν Ὧρον ὡς λέων μὲν ὠφέλιμον ἐπιδεομένῳ βοηθείας , ἵππος δὲ φεύγοντα διασπάσαι καὶ καταναλῶσαι τὸν πολέμιον . ἀκούσαντʼ οὖν ἡσθῆναι τὸν Ὄσιριν , ὡς ἱκανῶς παρασκευασαμένου τοῦ Ὥρου . λέγεται δʼ ὅτι , πολλῶν μετατιθεμένων ἀεὶ πρὸς τὸν Ὧρον , καὶ ἡ παλλακὴ τοῦ Τυφῶνος ἀφίκετο Θούηρις . ὄφις δέ τις ἐπιδιώκων αὐτὴν ὑπὸ τῶν περὶ τὸν Ὧρον κατεκόπη , καὶ νῦν διὰ τοῦτο σχοινίον τι προβάλλοντες εἰς μέσον κατακόπτουσι . τὴν μὲν οὖν μάχην ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας γενέσθαι καὶ κρατῆσαι τὸν Ὧρον · τὸν Τυφῶνα δὲ τὴν Ἶσιν δεδεμένον παραλαβοῦσαν οὐκ ἀνελεῖν , ἀλλὰ καὶ λῦσαι καὶ μεθεῖναι · τὸν δʼ Ὧρον οὐ μετρίως ἐνεγκεῖν , ἀλλʼ ἐπιβαλόντα τῇ μητρὶ τὰς χεῖρας ἀποσπάσαι τῆς κεφαλῆς τὸ βασίλειον · Ἑρμῆν δὲ περιθεῖναι βούκρανον αὐτῇ κράνος . τοῦ δὲ Τυφῶνος δίκην τῷ Ὥρῳ νοθείας λαχόντος , βοηθήσαντος δὲ τοῦ Ἑρμοῦ , καὶ τὸν Ὧρον ὑπὸ τῶν θεῶν γνήσιον κριθῆναι , τὸν δὲ Τυφῶνα δυσὶν ἄλλαις μάχαις καταπολεμηθῆναι . τὴν δʼ Ἶσιν ἐξ Ὀσίριδος μετὰ τὴν τελευτὴν συγγενομένου τεκεῖν ἠλιτόμηνον καὶ ἀσθενῆ τοῖς κάτωθεν γυίοις τὸν Ἁρποκράτην .
Lemmas: ἔπειτα ὁ Ὧρος ὁ Ὄσιρις ἐκ ᾍδης παραγίγνομαι διαπονέω ἐπί ὁ μάχη καί ἀσκέω , εἶτα διερωτάω τίς καλός ἡγέομαι · ὁ δέ φημί ὁ πατήρ καί μήτηρ τιμωρέω κακός πάσχω δεύτερος ἔρομαι τίς χρήσιμος οἴομαι ζῷον εἰς μάχη ἐξέρχομαι · ὁ δέ Ὧρος ἵππος λέγω , ἐπιθαυμάζω καί διαπορέω , πῶς οὐ λέων μάλα ἀλλά ἵππος λέγω . λέγω οὖν ὁ Ὧρος ὡς λέων μέν ὠφέλιμος ἐπιδέω βοήθεια , ἵππος δέ φεύγω διασπάω καί καταναλίσκω ὁ πολέμιος . ἀκούω οὖν ἥδομαι ὁ Ὄσιρις , ὡς ἱκανός παρασκευάζω ὁ Ὧρος . λέγω δέ ὅτι , πολύς μετατίθημι ἀεί πρός ὁ Ὧρος , καί ὁ παλλακή ὁ Τυφῶν ἀφικνέομαι Θούηρις . ὄφις δέ τις ἐπιδιώκω αὐτός ὑπό ὁ περί ὁ Ὧρος κατακόπτω , καί νῦν διά οὗτος σχοινίον τις προβάλλω εἰς μέσος κατακόπτω . ὁ μέν οὖν μάχη ἐπί πολύς ἡμέρα γίγνομαι καί κρατέω ὁ Ὧρος · ὁ Τυφῶν δέ ὁ Ἶσις δέω παραλαμβάνω οὐ ἀναιρέω , ἀλλά καί λύω καί μεθίημι · ὁ δέ Ὧρος οὐ μέτριος φέρω , ἀλλά ἐπιβάλλω ὁ μήτηρ ὁ χείρ ἀποσπάω ὁ κεφαλή ὁ βασίλειον · Ἑρμῆς δέ περιτίθημι βούκρανος αὐτός κράνος . ὁ δέ Τυφῶν δίκη ὁ Ὧρος νοθεία λαγχάνω , βοηθέω δέ ὁ Ἑρμῆς , καί ὁ Ὧρος ὑπό ὁ θεός γνήσιος κρίνω , ὁ δέ Τυφῶν δύο ἄλλος μάχη καταπολεμέω . ὁ δέ Ἶσις ἐκ Ὄσιρις μετά ὁ τελευτή συγγίγνομαι τίκτω ἠλιτόμηνος καί ἀσθενής ὁ κάτωθεν γυῖον ὁ Ἁρποκράτης .
plutarchus.de-iside-et-osiride-351c-384c 21
Εὔδοξος δέ , πολλῶν τάφων ἐν Αἰγύπτῳ λεγομένων , ἐν Βουσίριδι τὸ σῶμα κεῖσθαι · καὶ γὰρ πατρίδα ταύτην γεγονέναι τοῦ Ὀσίριδος οὐκέτι μέντοι λόγου δεῖσθαι τὴν Ταφόσιριν · αὐτὸ γὰρ φράζειν τοὔνομα ταφὴν Ὀσίριδος . αἰνῶ δὲ τομὴν ξύλου καὶ σχίσιν λίνου καὶ χοὰς χεομένας διὰ τὸ πολλὰ τῶν μυστικῶν ἀναμεμῖχθαι τούτοις . οὐ μόνον δὲ τούτων οἱ ἱερεῖς λέγουσιν , ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων θεῶν , ὅσοι μὴ ἀγέννητοι μηδʼ ἄφθαρτοι , τὰ μὲν σώματα παρʼ αὐτοῖς κεῖσθαι καμόντα καὶ θεραπεύεσθαι , τὰς δὲ ψυχὰς ἐν οὐρανῷ λάμπειν ἄστρα , καὶ καλεῖσθαι κύνα μὲν τὴν Ἴσιδος ὑφʼ Ἑλλήνων , ὑπʼ Αἰγυπτίων δὲ Σῶθιν Ὠρίωνα δὲ τὴν Ὥρου , τὴν δὲ Τυφῶνος ἄρκτον , εἰς δὲ τὰς ταφὰς τῶν τιμωμένων ζῴων τοὺς μὲν ἄλλους συντεταγμένα τελεῖν , μόνους δὲ μὴ διδόναι τοὺς Θηβαΐδα κατοικοῦντας , ὡς θνητὸν θεὸν οὐδένα νομίζοντας , ἀλλʼ ὃν καλοῦσιν αὐτοὶ Κνήφ , ἀγέννητον ὄντα καὶ ἀθάνατον .
Lemmas: Εὔδοξος δέ , πολύς τάφος ἐν Αἴγυπτος λέγω , ἐν Βούσιρις ὁ σῶμα κεῖμαι · καί γάρ πατρίς οὗτος γίγνομαι ὁ Ὄσιρις οὐκέτι μέντοι λόγος δέω ὁ Ταφόσιρις · αὐτός γάρ φράζω ὄνομα ταφή Ὄσιρις . αἰνέω δέ τομή ξύλον καί σχίσις λίνος καί χοή χάω διά ὁ πολύς ὁ μυστικός ἀναμείγνυμι οὗτος . οὐ μόνος δέ οὗτος ὁ ἱερεύς λέγω , ἀλλά καί ὁ ἄλλος θεός , ὅσος μή ἀγέννητος μηδέ ἄφθαρτος , ὁ μέν σῶμα παρά αὐτός κεῖμαι κάμνω καί θεραπεύω , ὁ δέ ψυχή ἐν οὐρανός λάμπω ἄστρον , καί καλέω κύων μέν ὁ Ἶσις ὑπό Ἕλλην , ὑπό Αἰγύπτιος δέ Σῶθις Ὠρίων δέ ὁ Ὧρος , ὁ δέ Τυφῶν ἄρκτος , εἰς δέ ὁ ταφή ὁ τιμάω ζῷον ὁ μέν ἄλλος συντάσσω τελέω , μόνος δέ μή δίδωμι ὁ Θηβαίς κατοικέω , ὡς θνητός θεός οὐδείς νομίζω , ἀλλά ὅς καλέω αὐτός Κνήφ , ἀγέννητος εἰμί καί ἀθάνατος .
plutarchus.de-iside-et-osiride-351c-384c 22
πολλῶν δὲ τοιούτων λεγομένων καὶ δεικνυμένων , οἱ μὲν οἰόμενοι βασιλέων ταῦτα καὶ τυράννων , διʼ ἀρετὴν ὑπερφέρουσαν ἢ δύναμιν ἀξίωμα τῇ δόξῃ θεότητος ἐπιγραψαμένων εἶτα χρησαμένων τύχαις , ἔργα καὶ πάθη δεινὰ καὶ μεγάλα διαμνημονεύεσθαι , ῥᾴστῃ μὲν ἀποδράσει τοῦ λόγου χρῶνται καὶ τὸ δύσφημον οὐ φαύλως ἀπὸ τῶν θεῶν ἐπʼ ἀνθρώπους μεταφέρουσι , καὶ ταύτας ἔχουσιν ἀπὸ τῶν ἱστορουμένων βοηθείας . ἱστοροῦσι γὰρ Αἰγύπτιοι τὸν μὲν Ἑρμῆν τῷ σώματι γενέσθαι γαλιάγκωνα , τὸν δὲ Τυφῶνα τῇ χρόᾳ πυρρόν , λευκὸν δὲ τὸν Ὧρον καὶ μελάγχρουν τὸν Ὄσιριν , ὡς τῇ φύσει γεγονότας ἀνθρώπους . ἔτι δὲ καὶ στρατηγὸν ὀνομάζουσιν Ὄσιριν , καὶ κυβερνήτην Κάνωβον , οὗ φασιν ἐπώνυμον γεγονέναι τὸν ἀστέρα · καὶ τὸ πλοῖον , ὃ καλοῦσιν Ἕλληνες Ἀργώ , τῆς Ὀσίριδος νεὼς εἴδωλον ἐπὶ τιμῇ κατηστερισμένον , οὐ μακρὰν φέρεσθαι τοῦ Ὠρίωνος καὶ τοῦ Κυνός , ὧν τὸ μὲν Ὥρου τὸ δʼ Ἴσιδος ἱερὸν Αἰγύπτιοι νομίζουσιν .
Lemmas: πολύς δέ τοιοῦτος λέγω καί δείκνυμι , ὁ μέν οἴομαι βασιλεύς οὗτος καί τύραννος , διά ἀρετή ὑπερφέρω ἤ δύναμις ἀξίωμα ὁ δόξα θεότης ἐπιγράφω εἶτα χράω τύχη , ἔργον καί πάθος δεινός καί μέγας διαμνημονεύω , ῥᾴδιος μέν ἀπόδρασις ὁ λόγος χράω καί ὁ δύσφημος οὐ φαῦλος ἀπό ὁ θεός ἐπί ἄνθρωπος μεταφέρω , καί οὗτος ἔχω ἀπό ὁ ἱστορέω βοήθεια . ἱστορέω γάρ Αἰγύπτιος ὁ μέν Ἑρμῆς ὁ σῶμα γίγνομαι γαλιάγκων , ὁ δέ Τυφῶν ὁ χροιά πυρρός , λευκός δέ ὁ Ὧρος καί μελάγχρους ὁ Ὄσιρις , ὡς ὁ φύσις γίγνομαι ἄνθρωπος . ἔτι δέ καί στρατηγός ὀνομάζω Ὄσιρις , καί κυβερνήτης Κάνωβος , ὅς φημί ἐπώνυμος γίγνομαι ὁ ἀστήρ · καί ὁ πλοῖον , ὅς καλέω Ἕλλην Ἀργώ , ὁ Ὄσιρις ναῦς εἴδωλον ἐπί τιμή καταστερίζω , οὐ μακρός φέρω ὁ Ὠρίων καί ὁ Κυνός , ὅς ὁ μέν Ὧρος ὁ δέ Ἶσις ἱερός Αἰγύπτιος νομίζω .
plutarchus.de-iside-et-osiride-351c-384c 23
ὀκνῶ δέ , μὴ τοῦτʼ ᾖ τὰ ἀκίνητα κινεῖν καὶ πολεμεῖν οὐ τῷ πολλῷ χρόνῳ ( κατὰ Σιμωνίδην ) μόνον , πολλοῖς δʼ ἀνθρώπων ἔθνεσι καὶ γένεσι κατόχοις ὑπὸ τῆς πρὸς τοὺς θεοὺς τούτους ὁσιότητος , οὐδὲν ἀπολιπόντας ἐξ οὐρανοῦ μεταφέρειν ἐπὶ γῆν ὀνόματα τηλικαῦτα , καὶ τιμὴν καὶ πίστιν ὀλίγου δεῖν ἅπασιν ἐκ πρώτης γενέσεως ἐνδεδυκυῖαν ἐξιστάναι καὶ ἀναλύειν , μεγάλας μὲν τῷ ἀθέῳ λεῲ κλισιάδας ἀνοίγοντας καὶ ἐξανθρωπίζοντας τὰ θεῖα , λαμπρὰν δὲ τοῖς Εὐημέρου τοῦ Μεσσηνίου φενακισμοῖς παρρησίαν διδόντας , ὃς αὐτὸς ἀντίγραφα συνθεὶς ἀπίστου καὶ ἀνυπάρκτου μυθολογίας πᾶσαν ἀθεότητα κατασκεδάννυσι τῆς οἰκουμένης , τοὺς νομιζομένους θεοὺς πάντας ὁμαλῶς διαγράφων εἰς ὀνόματα στρατηγῶν καὶ ναυάρχων καὶ βασιλέων ὡς δὴ πάλαι γεγονότων , ἐν δὲ Πάγχοντι γράμμασι χρυσοῖς ἀναγεγραμμένων , οἷς οὔτε βάρβαρος οὐδεὶς οὔθʼ Ἕλλην , ἀλλὰ μόνος Εὐήμερος , ὡς ἔοικε , πλεύσας εἰς τοὺς μηδαμόθι γῆς γεγονότας μηδʼ ὄντας Παγχώους καὶ Τριφύλλους ἐντετυχήκει .
Lemmas: ὀκνέω δέ , μή οὗτος εἰμί ὁ ἀκίνητος κινέω καί πολεμέω οὐ ὁ πολύς χρόνος ( κατά Σιμωνίδης ) μόνος , πολύς δέ ἄνθρωπος ἔθνος καί γένος κάτοχος ὑπό ὁ πρός ὁ θεός οὗτος ὁσιότης , οὐδείς ἀπολείπω ἐκ οὐρανός μεταφέρω ἐπί γῆ ὄνομα τηλικοῦτος , καί τιμή καί πίστις ὀλίγος δέω ἅπας ἐκ πρῶτος γένεσις ἐνδύω ἐξίστημι καί ἀναλύω , μέγας μέν ὁ ἄθεος λαός κλισιάδες ἀνοίγνυμι καί εξανθρωπίζω ὁ θεῖος , λαμπρός δέ ὁ Εὐήμερος ὁ Μεσσήνιος φενακισμός παρρησία δίδωμι , ὅς αὐτός ἀντίγραφον συντίθημι ἄπιστος καί ἀνύπαρκτος μυθολογία πᾶς ἀθεότης κατασκεδάννυμι ὁ οἰκουμένη , ὁ νομίζω θεός πᾶς ὁμαλής διαγράφω εἰς ὄνομα στρατηγός καί ναύαρχος καί βασιλεύς ὡς δή πάλαι γίγνομαι , ἐν δέ Πάγχων γράμμα χρύσεος ἀναγράφω , ὅς οὔτε βάρβαρος οὐδείς οὔτε Ἕλλην , ἀλλά μόνος Εὐήμερος , ὡς ἔοικα , πλέω εἰς ὁ μηδαμόθι γῆ γίγνομαι μηδέ εἰμί Παγχῶος καί Τρίφυλλος ἐντυγχάνω .
plutarchus.de-iside-et-osiride-351c-384c 24
καίτοι μεγάλαι μὲν ὑμνοῦνται πράξεις ἐν Ἀσσυρίοις Σεμιράμιος , μεγάλαι δʼ αἱ Σεσώστριος ἐν Αἰγύπτῳ · Φρύγες δὲ μέχρι νῦν τὰ λαμπρὰ καὶ θαυμαστὰ τῶν ἔργων Μανικὰ καλοῦσι διὰ τὸ Μάνην τινὰ τῶν πάλαι βασιλέων ἀγαθὸν ἄνδρα καὶ δυνατὸν γενέσθαι παρʼ αὐτοῖς , ὃν ἔνιοι Μάσδην καλοῦσι · Κῦρος δὲ Πέρσας Μακεδόνας δʼ Ἀλέξανδρος ὀλίγου δεῖν ἐπὶ πέρας τῆς γῆς κρατοῦντας προήγαγον · ἀλλʼ ὄνομα καὶ μνήμην βασιλέων ἀγαθῶν ἔχουσιν . εἰ δέ τινες ἐξαρθέντες ὑπὸ μεγαλαυχίας ὥς φησιν ὁ Πλάτων ἅμα νεότητι καὶ ἀνοίᾳ φλεγόμενοι τὴν ψυχὴν μεθʼ ὕβρεως ἐδέξαντο θεῶν ἐπωνυμίας καὶ ναῶν ἱδρύσεις , βραχὺν ἤνθησεν ἡ δόξα χρόνον , εἶτα κενότητα καὶ ἀλαζονείαν μετʼ ἀσεβείας καὶ παρανομίας προσοφλόντες . ὠκύμοροι καπνοῖο δίκην ἀρθέντες ἀπέπταν , καὶ νῦν ὥσπερ ἀγώγιμοι δραπέται τῶν ἱερῶν καὶ τῶν βωμῶν ἀποσπασθέντες οὐδὲν ἀλλʼ ἢ τὰ μνήματα καὶ τοὺς τάφους ἔχουσιν . ὅθεν Ἀντίγονος ὁ γέρων , Ἑρμοδότου τινὸς ἐν ποιήμασιν αὐτὸν Ἡλίου παῖδα καὶ θεὸν ἀναγορεύοντος , οὐ τοιαῦτά μοι εἶπεν ὁ λασανοφόρος σύνοιδεν εὖ δὲ καὶ Λύσιππος ὁ πλάστης Ἀπελλῆν ἐμέμψατο τὸν ζωγράφον , ὅτι τὴν Ἀλεξάνδρου γράφων εἰκόνα κεραυνὸν ἐνεχείρισεν αὐτὸς δὲ λόγχην , ἧς τὴν δόξαν οὐδὲ εἷς ἀφαιρήσεται χρόνος ἀληθινὴν καὶ ἰδίαν οὖσαν .
Lemmas: καίτοι μέγας μέν ὑμνέω πρᾶξις ἐν Ἀσσύριος Σεμίραμις , μέγας δέ ὁ Σέσωστρις ἐν Αἴγυπτος · Φρύξ δέ μέχρι νῦν ὁ λαμπρός καί θαυμαστός ὁ ἔργον Μανικός καλέω διά ὁ Μάνης τις ὁ πάλαι βασιλεύς ἀγαθός ἀνήρ καί δυνατός γίγνομαι παρά αὐτός , ὅς ἔνιοι Μάσδην καλέω · Κῦρος δέ Πέρσης Μακεδών δέ Ἀλέξανδρος ὀλίγος δέω ἐπί πέρας ὁ γῆ κρατέω προάγω · ἀλλά ὄνομα καί μνήμη βασιλεύς ἀγαθός ἔχω . εἰ δέ τις ἐξαίρω ὑπό μεγαλαυχία ὡς φημί ὁ Πλάτων ἅμα νεότης καί ἄνοια φλέγω ὁ ψυχή μετά ὕβρις δέχομαι θεός ἐπωνυμία καί ναῦς ἵδρυσις , βραχύς ἀνθέω ὁ δόξα χρόνος , εἶτα κενότης καί ἀλαζονεία μετά ἀσέβεια καί παρανομία προσοφλισκάνω . ὠκύμορος καπνός δίκη ἀραρίσκω ἀποπέτομαι , καί νῦν ὥσπερ ἀγώγιμος δραπέτης ὁ ἱερός καί ὁ βωμός ἀποσπάω οὐδείς ἀλλά ἤ ὁ μνῆμα καί ὁ τάφος ἔχω . ὅθεν Ἀντίγονος ὁ γέρων , Ἑρμόδοτος τις ἐν ποίημα αὐτός Ἥλιος παῖς καί θεός ἀναγορεύω , οὐ τοιοῦτος ἐγώ λέγω ὁ λασανοφόρος σύνοιδα εὖ δέ καί Λύσιππος ὁ πλάστης Ἀπελλῆς μέμφομαι ὁ ζωγράφος , ὅτι ὁ Ἀλέξανδρος γράφω εἰκών κεραυνός ἐγχειρίζω αὐτός δέ λόγχη , ὅς ὁ δόξα οὐδέ εἷς ἀφαιρέω χρόνος ἀληθινός καί ἴδιος εἰμί .