plutarchus.de-iside-et-osiride-351c-384c 48
Χαλδαῖοι δὲ τῶν πλανήτων οὓς θεοὺς γενεθλίους καλοῦσι , δύο μὲν ἀγαθουργούς δύο δὲ κακοποιούς , μέσους δὲ τοὺς τρεῖς ἀποφαίνουσι καὶ κοινούς . τὰ δʼ Ἑλλήνων πᾶσί που δῆλα , τὴν μὲν ἀγαθὴν Διὸς Ὀλυμπίου μερίδα , τὴν δʼ ἀποτρόπαιον ᾍδου ποιουμένων . ἐκ δʼ Ἀφροδίτης καὶ Ἄρεος Ἁρμονίαν γεγονέναι μυθολογοῦνται · ὧν ὁ μὲν ἀπηνὴς καὶ φιλόνεικος , ἡ δὲ μειλίχιος καὶ γενέθλιος . σκόπει δὲ τοὺς φιλοσόφους τούτοις συμφερομένους . Ἡράκλειτος μὲν γὰρ ἄντικρυς πόλεμον ὀνομάζει πατέρα καὶ βασιλέα καὶ κύριον πάντων , καὶ τὸν μὲν Ὅμηρον εὐχόμενον ἔκ τε θεῶν ἔριν ἔκ τʼ ἀνθρώπων ἀπολέσθαι λανθάνειν φησὶ τῇ πάντων γενέσει καταρώμενον , ἐκ μάχης καὶ ἀντιπαθείας τὴν γένεσιν ἐχόντων , ἥλιον δὲ μὴ ὑπερβήσεσθαι τοὺς προσήκοντας ὅρους · εἰ δὲ μή , Λύττας μιν Δίκης ἐπικούρους ἐξευρήσειν Ἐμπεδοκλῆς δὲ τὴν μὲν ἀγαθουργὸν ἀρχὴν φιλότητα καὶ φιλίαν πολλάκις δʼ ἁρμονίαν καλεῖ θεμερῶπιν , τὴν δὲ χείρονα νεῖκος οὐλόμενον καὶ δῆριν αἱματόεσσαν οἱ μὲν Πυθαγορικοὶ διὰ πλειόνων ὀνομάτων κατηγοροῦσι τοῦ μὲν ἀγαθοῦ τὸ ἓν τὸ πεπερασμένον τὸ μένον τὸ εὐθὺ τὸ περισσὸν τὸ τετράγωνον τὸ ἴσον τὸ δεξιὸν τὸ λαμπρόν · τοῦ δὲ κακοῦ τὴν δυάδα τὸ ἄπειρον τὸ φερόμενον τὸ καμπύλον τὸ ἄρτιον τὸ ἑτερόμηκες τὸ ἄνισον τὸ ἀριστερὸν τὸ σκοτεινόν , ὡς τοιαύτας ἀρχὰς γενέσεως ὑποκειμένας . Ἀναξαγόρας δὲ νοῦν καὶ ἄπειρον . Ἀριστοτέλης δὲ τὸ μὲν εἶδος τὸ δὲ στέρησιν . Πλάτων δὲ πολλαχοῦ μὲν οἷον ἐπηλυγαζόμενος καὶ παρακαλυπτόμενος , τῶν ἐναντίων ἀρχῶν τὴν μὲν ταὐτὸν ὀνομάζει , τὴν δὲ θάτερον ἐν δὲ τοῖς Νόμοις ἤδη πρεσβύτερος ὢν οὐ διʼ αἰνιγμῶν οὐδὲ συμβολικῶς , ἀλλὰ κυρίοις ὀνόμασιν οὐ μιᾷ ψυχῇ φησι κινεῖσθαι τὸν κόσμον , ἀλλὰ πλείοσιν ἴσως , δυεῖν δὲ πάντως οὐκ ἐλάττοσιν · ὧν τὴν μὲν ἀγαθουργὸν εἶναι , τὴν δʼ ἐναντίαν ταύτῃ καὶ τῶν ἐναντίων δημιουργόν · ἀπολείπει δὲ καὶ τρίτην τινὰ μεταξὺ φύσιν οὐκ ἄψυχον οὐδʼ ἄλογον οὐδʼ ἀκίνητον ἐξ αὑτῆς , ὥσπερ ἔνιοι νομίζουσιν , ἀλλʼ ἀνακειμένην ἀμφοῖν ἐκείναις , ἐφιεμένην δὲ τῆς ἀμείνονος ἀεὶ καὶ ποθοῦσαν καὶ διώκουσαν , ὡς τὰ ἐπιόντα δηλώσει τοῦ λόγου , τὴν Αἰγυπτίων θεολογίαν μάλιστα ταύτῃ τῇ φιλοσοφίᾳ συνοικειοῦντος .
Lemmas: Χαλδαῖος δέ ὁ πλάνης ὅς θεός γενέθλιος καλέω , δύο μέν ἀγαθοεργός δύο δέ κακοποιός , μέσος δέ ὁ τρεῖς ἀποφαίνω καί κοινός . ὁ δέ Ἕλλην πᾶς που δῆλος , ὁ μέν ἀγαθός Ζεύς Ὀλύμπιος μερίς , ὁ δέ ἀποτρόπαιος ᾍδης ποιέω . ἐκ δέ Ἀφροδίτη καί Ἄρης Ἁρμονία γίγνομαι μυθολογέω · ὅς ὁ μέν ἀπηνής καί φιλόνικος , ὁ δέ μειλίχιος καί γενέθλιος . σκοπέω δέ ὁ φιλόσοφος οὗτος συμφέρω . Ἡράκλειτος μέν γάρ ἄντικρυς πόλεμος ὀνομάζω πατήρ καί βασιλεύς καί κύριος πᾶς , καί ὁ μέν Ὅμηρος εὔχομαι ἐκ τε θεός ἔρις ἐκ τε ἄνθρωπος ἀπόλλυμι λανθάνω φημί ὁ πᾶς γένεσις καταράομαι , ἐκ μάχη καί ἀντιπάθεια ὁ γένεσις ἔχω , ἥλιος δέ μή ὑπερβαίνω ὁ προσήκω ὅρος · εἰ δέ μή , Λύσσα μιν Δίκη ἐπίκουρος ἐξευρίσκω Ἐμπεδοκλῆς δέ ὁ μέν ἀγαθοεργός ἀρχή φιλότης καί φιλία πολλάκις δέ ἁρμονία καλέω θεμερῶπις , ὁ δέ κακός νεῖκος ὄλλυμι καί δῆρις αἱματόεις ὁ μέν Πυθαγορικός διά πολύς ὄνομα κατηγορέω ὁ μέν ἀγαθός ὁ εἷς ὁ περαίνω ὁ μένω ὁ εὐθύς ὁ περισσός ὁ τετράγωνος ὁ ἴσος ὁ δεξιός ὁ λαμπρός · ὁ δέ κακός ὁ δυάς ὁ ἄπειρος ὁ φέρω ὁ καμπύλος ὁ ἄρτιος ὁ ἑτερομήκης ὁ ἄνισος ὁ ἀριστερός ὁ σκοτεινός , ὡς τοιοῦτος ἀρχή γένεσις ὑπόκειμαι . Ἀναξαγόρας δέ νόος καί ἄπειρος . Ἀριστοτέλης δέ ὁ μέν εἶδος ὁ δέ στέρησις . Πλάτων δέ πολλαχοῦ μέν οἷος ἐπηλυγάζω καί παρακαλύπτω , ὁ ἐναντίος ἀρχή ὁ μέν αὐτός ὀνομάζω , ὁ δέ ἕτερος ἐν δέ ὁ Νόμος ἤδη πρέσβυς εἰμί οὐ διά αἰνιγμός οὐδέ συμβολικός , ἀλλά κύριος ὄνομα οὐ εἷς ψυχή φημί κινέω ὁ κόσμος , ἀλλά πολύς ἴσως , δύο δέ πάντως οὐ ἐλαχύς · ὅς ὁ μέν ἀγαθοεργός εἰμί , ὁ δέ ἐναντίος οὗτος καί ὁ ἐναντίος δημιουργός · ἀπολείπω δέ καί τρίτος τις μεταξύ φύσις οὐ ἄψυχος οὐδέ ἄλογος οὐδέ ἀκίνητος ἐκ ἑαυτοῦ , ὥσπερ ἔνιοι νομίζω , ἀλλά ἀνάκειμαι ἄμφω ἐκεῖνος , ἐφίημι δέ ὁ ἀγαθός ἀεί καί ποθέω καί διώκω , ὡς ὁ ἐπέρχομαι δηλόω ὁ λόγος , ὁ Αἰγύπτιος θεολογία μάλα οὗτος ὁ φιλοσοφία συνοικειόω .