plutarchus.de-iside-et-osiride-351c-384c 26
ἀκούομεν δὲ καὶ Ὁμήρου τοὺς μὲν ἀγαθοὺς διαφόρως θεοειδέας ἑκάστοτε καλοῦντος καὶ ἀντιθέους καί θεῶν ἄπο μήδεʼ ἔχοντας · τῷ δʼ ἀπὸ τῶν δαιμόνων προσρήματι χρωμένου κοινῶς ἐπί τε χρηστῶν καὶ φαύλων , δαιμόνιε σχεδὸν ἐλθέ · τίη δειδίσσεαι οὕτως Ἀργείους ; καὶ πάλιν ἀλλʼ ὅτε δὴ τὸ τέταρτον ἐπέσσυτο δαίμονι ἶσος · καὶ δαιμονίη , τί νύ σε Πρίαμος Πριάμοιό τε παῖδες τόσσα κακὰ ῥέζουσιν , ὅ,τʼ ἀσπερχὲς μενεαίνεις Ἰλίου ἐξαλαπάξαι ἐυκτίμενον πτολίεθρον ; ὡς τῶν δαιμόνων μικτὴν καὶ ἀνώμαλον φύσιν ἐχόντων καὶ προαίρεσιν . ὅθεν ὁ μὲν Πλάτων Ὀλυμπίοις θεοῖς τὰ δεξιὰ καὶ περιττὰ τὰ δʼ ἀντίφωνα τούτων δαίμοσιν ἀποδίδωσιν . ὁ δὲ Ξενοκράτης καὶ τῶν ἡμερῶν τὰς ἀποφράδας καὶ τῶν ἑορτῶν , ὅσαι πληγάς τινας ἢ κοπετοὺς ἢ νηστείας ἢ δυσφημίας ἢ αἰσχρολογίαν ἔχουσιν , οὔτε θεῶν τιμαῖς οὔτε δαιμόνων οἴεται προσήκειν χρηστῶν , ἀλλʼ εἶναι φύσεις ἐν τῷ περιέχοντι μεγάλας μὲν καὶ ἰσχυράς , δυστρόπους δὲ καὶ σκυθρωπάς , αἳ χαίρουσι τοῖς τοιούτοις , καὶ τυγχάνουσαι πρὸς οὐθὲν ἄλλο χεῖρον τρέπονται · τοὺς δὲ χρηστοὺς πάλιν καὶ ἀγαθοὺς ὅ θʼ Ἡσίοδος ἁγνοὺς δαίμονας καὶ φύλακας ἀνθρώπων προσαγορεύει , πλουτοδότας καὶ τοῦτο γέρας βασιλήιον ἔχοντας . ὅ τε Πλάτων ἑρμηνευτικὸν τὸ τοιοῦτον ὀνομάζει γένος καὶ διακονικὸν ἐν μέσῳ θεῶν καὶ ἀνθρώπων , εὐχὰς μὲν ἐκεῖ καὶ δεήσεις ἀνθρώπων ἀναπέμποντας , ἐκεῖθεν δὲ μαντεῖα δεῦρο καὶ δόσεις ἀγαθῶν φέροντας , Ἐμπεδοκλῆς δὲ καὶ δίκας φησὶ διδόναι τοὺς δαίμονας ὧν ἂν ἐξαμάρτωσι καὶ πλημμελήσωσιν , αἰθέριον μὲν γάρ σφε μένος πόντονδε διώκει , πόντος δʼ ἐς χθονὸς οὖδας ἀπέπτυσε , γαῖα δʼ ἐς αὐγὰς ἠελίου ἀκάμαντος , ὁ δʼ αἰθέρος ἔμβαλε δίναις · ἄλλος δʼ ἐξ ἄλλου δέχεται , στυγέουσι δὲ πάντες · ἄχρι οὗ κολασθέντες οὕτω καὶ καθαρθέντες αὖθις τὴν κατὰ φύσιν χώραν καὶ τάξιν ἀπολάβωσι .
Lemmas: ἀκούω δέ καί Ὅμηρος ὁ μέν ἀγαθός διάφορος θεοειδής ἑκάστοτε καλέω καί ἀντίθεος καί θεός ἀπό μῆδος ἔχω · ὁ δέ ἀπό ὁ δαίμων πρόσρημα χράω κοινός ἐπί τε χρηστός καί φαῦλος , δαιμόνιος σχεδόν ἔρχομαι · τίη δειδίσσομαι οὕτως Ἀργεῖος ; καί πάλιν ἀλλά ὅτε δή ὁ τέταρτος ἐπισεύω δαίμων ἴσος · καί δαιμόνιος , τίς νῦν σύ Πρίαμος Πρίαμος τε παῖς τόσος κακός ῥέζω , ὅς ἀσπερχές μενεαίνω Ἴλιος ἐξαλαπάζω ἐϋκτίμενος πτολίεθρον ; ὡς ὁ δαίμων μικτός καί ἀνώμαλος φύσις ἔχω καί προαίρεσις . ὅθεν ὁ μέν Πλάτων Ὀλύμπιος θεός ὁ δεξιός καί περισσός ὁ δέ ἀντίφωνος οὗτος δαίμων ἀποδίδωμι . ὁ δέ Ξενοκράτης καί ὁ ἡμέρα ὁ ἀποφράς καί ὁ ἑορτή , ὅσος πληγή τις ἤ κοπετός ἤ νηστεία ἤ δυσφημία ἤ αἰσχρολογία ἔχω , οὔτε θεός τιμή οὔτε δαίμων οἴομαι προσήκω χρηστός , ἀλλά εἰμί φύσις ἐν ὁ περιέχω μέγας μέν καί ἰσχυρός , δύστροπος δέ καί σκυθρωπός , ὅς χαίρω ὁ τοιοῦτος , καί τυγχάνω πρός οὐδείς ἄλλος κακός τρέπω · ὁ δέ χρηστός πάλιν καί ἀγαθός ὁ τε Ἡσίοδος ἁγνός δαίμων καί φύλαξ ἄνθρωπος προσαγορεύω , πλουτοδότης καί οὗτος γέρας βασίλειος ἔχω . ὁ τε Πλάτων ἑρμηνευτικός ὁ τοιοῦτος ὀνομάζω γένος καί διακονικός ἐν μέσος θεός καί ἄνθρωπος , εὐχή μέν ἐκεῖ καί δέησις ἄνθρωπος ἀναπέμπω , ἐκεῖθεν δέ μαντεῖον δεῦρο καί δόσις ἀγαθός φέρω , Ἐμπεδοκλῆς δέ καί δίκη φημί δίδωμι ὁ δαίμων ὅς ἄν ἐξαμαρτάνω καί πλημμελέω , αἰθέριος μέν γάρ σφεῖς μένος πόντονδε διώκω , πόντος δέ εἰς χθών οὖδας ἀποπτύω , γῆ δέ εἰς αὐγή ἥλιος ἀκάμας , ὁ δέ αἰθήρ ἐμβάλλω δίνη · ἄλλος δέ ἐκ ἄλλος δέχομαι , στυγέω δέ πᾶς · ἄχρι ὅς κολάζω οὕτως καί καθαίρω αὖθις ὁ κατά φύσις χώρα καί τάξις ἀπολαμβάνω .