plutarchus.de-herodoti-malignitate-854e-874c 42
πάλιν δὲ τοῖς Ἀθηναίοις οὐκ ἔχων ὅ τι χρήσαιτο , ποτὲ μὲν αἴρει ποτὲ καταβάλλει τὴν πόλιν ἄνω καὶ κάτω μεταφέρων , οὓς Τεγεάταις μὲν εἰς ἀγῶνα λέγει περὶ τῶν δευτερείων καταστάντας Ἡρακλειδῶν τε μεμνῆσθαι καὶ τὰ πρὸς Ἀμαζόνας πραχθέντα προφέρειν ταφάς τε Πελοποννησίων τῶν ὑπὸ τῇ Καδμείᾳ πεσόντων · καὶ τέλος , εἰς τὸν Μαραθῶνα καταβαίνειν τῷ λόγῳ φιλοτιμουμένους καὶ ἀγαπῶντας ἡγεμονίας τυχεῖν τοῦ ἀριστεροῦ κέρως ὀλίγον δʼ ὕστερον αὐτοῖς Παυσανίαν καὶ Σπαρτιάτας τῆς ἡγεμονίας ὑφίεσθαι καὶ παρακαλεῖν , ὅπως κατὰ Πέρσας ἀντιταχθῶσι τὸ δεξιὸν κέρας παραλαβόντες , αὐτοῖς δὲ παραδόντες τὸ εὐώνυμον , ὡς ἀηθείᾳ τὴν πρὸς τοὺς βαρβάρους μάχην ἀπολεγομένους . καίτοι γελοῖον , εἰ συνήθεις ; εἶεν οἱ πολέμιοι , μάχεσθαι μὴ θέλειν . ἀλλὰ τοὺς γʼ ἄλλους Ἕλληνας εἰς ἕτερον τῶν στρατηγῶν ἀγομένους στρατόπεδον , ὡς ἐκινήθησαν , φησὶ φεύγειν ἀσμένως τὴν ἵππον πρὸς τὴν τῶν Πλαταιέων πόλιν · φεύγοντας δʼ ἀφικέσθαι πρὸς τὸ Ἡραῖον ἐν ᾧ καὶ ἀπείθειαν καὶ λιποταξίαν καὶ προδοσίαν ὁμοῦ τι πάντων κατηγόρησε . τέλος μόνους φησὶ τοῖς μὲν βαρβάροις Λακεδαιμονίους καὶ Τεγεάτας τοῖς δὲ Θηβαίοις Ἀθηναίους συμπεσόντας διαγωνίσασθαι , τὰς δʼ ἄλλας πόλεις ὁμαλῶς ἁπάσας τοῦ κατορθώματος ἀπεστέρηκεν · οὐδένα συνεφάψασθαι τοῦ ἀγῶνος , ἀλλὰ καθημένους πάντας τῶν ὅπλων καταλιπεῖν καὶ προδοῦναι τοὺς ὑπὲρ αὐτῶν μαχομένους · ὀψὲ δὲ Φλιασίους καὶ Μεγαρέας πυθομένους νικῶντα Παυσανίαν , προσφερομένους καὶ ἐμπεσόντας εἰς τὸ Θηβαίων ἱππικόν , οὐδενὶ λόγῳ διαφθαρῆναι Κορινθίους δὲ τῇ μὲν μάχῃ μὴ παραγενέσθαι , μετὰ δὲ τὴν νίκην ἐπειγομένους διὰ τῶν λόφων , μὴ περιπεσεῖν τοῖς ἱππεῦσι τῶν Θηβαίων · οἱ γὰρ Θηβαῖοι , τῆς τροπῆς γενομένης , προϊππεύοντες τῶν βαρβάρων προθύμως παρεβοήθουν φεύγουσιν αὐτοῖς , δηλονότι τῶν ἐν Θερμοπύλαις στιγμάτων χάριν ἀποδιδόντες . ἀλλὰ Κορινθίους γε καὶ τάξιν ἣν ἐμάχοντο τοῖς βαρβάροις , καὶ τέλος ἡλίκον ὑπῆρξεν αὐτοῖς ἀπὸ τοῦ Πλαταιᾶσιν ἀγῶνος ἔξεστι Σιμωνίδου πυθέσθαι γράφοντος ἐν τούτοις μέσσοι δʼ οἳ τʼ Ἔφυραν πολυπίδακα ναιετάοντες , παντοίης ἀρετῆς ἴδριες ἐν πολέμῳ , οἵ τε πόλιν Γλαύκοιο , Κορίνθιον ἄστυ , νέμοντες , οἵ κάλλιστον μάρτυν ἔθεντο πόνων χρυσοῦ τιμήεντος ἐν αἰθέρι καί σφιν ἀέξει αὐτῶν τʼ εὐρεῖαν κληδόνα καὶ πατέρων . ταῦτα γὰρ οὐ χορὸν ἐν Κορίνθῳ διδάσκων οὐδʼ ᾆσμα ποιῶν εἰς τὴν πόλιν , ἄλλως δὲ τὰς πράξεις ἐκείνας , ἐλεγείᾳ γράφων , ἱστόρηκεν . ὁ δὲ προλαμβάνων τὸν ἔλεγχον τοῦ ψεύσματος τῶν ἐρησομένων πόθεν οὖν πολυάνδρια καὶ θῆκαι τοσαῦται καὶ μνήματα νεκρῶν , ἐν οἷς ἐναγίζουσιν ἄχρι νῦν Πλαταιεῖς τῶν Ἑλλήνων συμπαρόντων αἴσχιον , ὡς οἶμαι , τῆς προδοσίας τῶν γενεῶν κατηγόρηκεν ἐν τούτοις τῶν δὲ ἄλλων ὅσοι καὶ φαίνονται ἐν Πλαταιῇσι ἐόντες τάφοι , τούτους δέ , ὡς ἐγὼ πυνθάνομαι , αἰσχυνομένους τῇ ἀπεστοῖ τῆς μάχης ἑκάστους χώματα χῶσαι κεινὰ τῶν ἐπιγινομένων εἵνεκʼ ἀνθρώπων ταύτην τὴν ἀπεστὼ τῆς μάχης προδοσίαν οὖσαν Ἡρόδοτος ἀνθρώπων μόνος ἁπάντων ἢκουσε , Παυσανίαν δὲ καὶ Ἀριστείδην καὶ Λακεδαιμονίους καὶ Ἀθηναίους ἔλαθον οἱ Ἕλληνες ἐγκαταλιπόντες τὸν κίνδυνον καὶ οὔτʼ Αἰγινήτας Ἀθηναῖοι διαφόρους ὄντας εἶρξαν τῆς ἐπιγραφῆς , οὔτε Κορινθίους ἤλεγξαν , οὓς πρότερον νικῶντες φεύγειν ἀπὸ Σαλαμῖνος , ἀντιμαρτυρούσης αὐτοῖς τῆς Ἑλλάδος . καίτοι Κλεάδας ἦν ὁ Πλαταιεύς , ὃς ἔτεσι , δέκα ὔστερον τῶν Μηδικῶν Αἰγινήταις χαριζόμενος , ὥς φησιν Ἡρόδοτος , ἐπώνυμον ἔχωσεν αὐτῶν πολυάνδριον . Ἀθηναῖοι δὲ καὶ Λακεδαιμόνιοι τί παθόντες εὐθὺς τότε πρὸς μὲν ἀλλήλους ὀλίγον ἐδέησαν εἰς χεῖρας ἐλθεῖν περὶ τοῦ τροπαίου τῆς ἀναστάσεως · τοὺς δʼ Ἕλληνας ἀποδειλιάσαντας καὶ ἀποδράντας οὐκ ἀπήλαυνον τῶν ἀριστείων , ἀλλʼ ἐνέγραφον τοῖς τροπαίοις καὶ τοῖς κολοσσοῖς καὶ μετεδίδοσαν τῶν λαφύρων τέλος δὲ τῷ βωμῷ τοὐπίγραμμα τοῦτο γράφοντες ἐνεχάραξαν τόνδε ποθʼ Ἕλληνες Νίκης κράτει , ἔργῳ Ἄρηος , εὐτόλμῳ ψυχῆς λήματι πειθόμενοι , Πέρσας ἐξελάσαντες , ἐλευθέρᾳ Ἑλλάδι κοινὸν ἱδρύσαντο Διὸς βωμὸν Ἐλευθερίου ; μὴ καὶ τοῦτο Κλεάδας ἤ τις ἄλλος , ὦ Ἡρόδοτε , κολακεύων τὰς πόλεις ἐπέγραψε ; τί οὖν ἐδέοντο τὴν γῆν ὀρύσσοντες διακενῆς ἔχειν πράγματα καὶ ῥᾳδιουργεῖν χώματα καὶ μνήματα τῶν ἐπιγινομένων ἕνεκʼ ἀνθρώπων κατασκευάζοντες , ἐν τοῖς ἐπιφανεστάτοις καὶ μεγίστοις ἀναθήμασι τὴν δόξαν αὑτῶν καθιερουμένην ὁρῶντες ; καὶ μὴν Παυσανίας , ὡς λέγουσιν , ἤδη τυραννικὰ φρονῶν ἐπέγραψεν ἐν Δελφοῖς Ἑλλήνων ἀρχηγὸς ἐπεὶ στρατὸν ὤλεσε Μήδων Παυσανίας , Φοίβῳ μνῆμʼ ἀνέθηκε τόδε , κοινούμενος ἁμωσγέπως τοῖς Ἕλλησι τὴν δόξαν ὧν ἑαυτὸν ἀνηγόρευσεν ἡγεμόνα τῶν δʼ Ἑλλήνων οὐκ ἀνασχομένων ἀλλʼ ἐγκαλούντων , πέμψαντες εἰς Δελφοὺς Λακεδαιμόνιοι τοῦτο μὲν ἐξεκόλαψαν , τὰ δʼ ὀνόματα τῶν πόλεων , ὥσπερ ἦν δίκαιον , ἐνεχάραξαν . καίτοι πῶς εἰκός ἐστιν ἢ τοὺς Ἕλληνας ἀγανακτεῖν τῆς ἐπιγραφῆς μὴ μετασχόντας , εἰ συνῄδεσαν ἑαυτοῖς τὴν ἀπόλειψιν τῆς μάχης , ἢ Λακεδαιμονίους τὸν ἡγεμόνα καὶ στρατηγὸν ἐκχαράξαντας , ἐπιγράψαι τοὺς ἐγκαταλιπόντας καὶ περιιδόντας τὸν κίνδυνον ; ὡς δεινότατόν ἐστιν , εἰ Σωφάνης μὲν καὶ Ἀείμνηστος καὶ πάντες οἱ διαπρεπῶς ἀγωνισάμενοι τὴν μάχην ἐκείνην οὐδὲ Κυθνίων ἐπιγραφομένων τοῖς τροπαίοις οὐδὲ Μηλίων ἠχθέσθησαν Ἡρόδοτος · δὲ τρισὶ μόναις πόλεσιν ἀναθεὶς τὸν ἀγῶνα τὰς ἄλλας πάσας ἐκχαράττει τῶν τροπαίων καὶ τῶν ἱερῶν .
Lemmas: πάλιν δέ ὁ Ἀθηναῖος οὐ ἔχω ὅς τις χράω , ποτέ μέν ἀείρω ποτέ καταβάλλω ὁ πόλις ἄνω καί κάτω μεταφέρω , ὅς Τεγεάτης μέν εἰς ἀγών λέγω περί ὁ δευτερεῖος καθίστημι Ἡρακλείδαι τε μιμνῄσκω καί ὁ πρός Ἀμαζών πράσσω προφέρω ταφή τε Πελοποννήσιος ὁ ὑπό ὁ Καδμεῖος πίπτω · καί τέλος , εἰς ὁ Μαραθών καταβαίνω ὁ λόγος φιλοτιμέομαι καί ἀγαπάω ἡγεμονία τυγχάνω ὁ ἀριστερός κέρας ὀλίγος δέ ὕστερον αὐτός Παυσανίας καί Σπαρτιάτης ὁ ἡγεμονία ὑφίημι καί παρακαλέω , ὅπως κατά Πέρσης ἀντιτάσσω ὁ δεξιός κέρας παραλαμβάνω , αὐτός δέ παραδίδωμι ὁ εὐώνυμος , ὡς ἀήθεια ὁ πρός ὁ βάρβαρος μάχη ἀπολέγω . καίτοι γέλοιος , εἰ συνήθης ; εἰμί ὁ πολέμιος , μάχομαι μή ἐθέλω . ἀλλά ὁ γε ἄλλος Ἕλλην εἰς ἕτερος ὁ στρατηγός ἄγω στρατόπεδον , ὡς κινέω , φημί φεύγω ἄσμενος ὁ ἵππος πρός ὁ ὁ Πλαταιεύς πόλις · φεύγω δέ ἀφικνέομαι πρός ὁ Ἡραῖος ἐν ὅς καί ἀπείθεια καί λιποταξία καί προδοσία ὁμοῦ τις πᾶς κατηγορέω . τέλος μόνος φημί ὁ μέν βάρβαρος Λακεδαιμόνιος καί Τεγεάτης ὁ δέ Θηβαῖος Ἀθηναῖος συμπίπτω διαγωνίζομαι , ὁ δέ ἄλλος πόλις ὁμαλής ἅπας ὁ κατόρθωμα ἀποστερέω · οὐδείς συνεφάπτομαι ὁ ἀγών , ἀλλά κάθημαι πᾶς ὁ ὅπλον καταλείπω καί προδίδωμι ὁ ὑπέρ αὐτός μάχομαι · ὀψέ δέ Φλιάσιος καί Μεγαρεύς πυνθάνομαι νικάω Παυσανίας , προσφέρω καί ἐμπίπτω εἰς ὁ Θηβαῖος ἱππικός , οὐδείς λόγος διαφθείρω Κορίνθιος δέ ὁ μέν μάχη μή παραγίγνομαι , μετά δέ ὁ νίκη ἐπείγω διά ὁ λόφος , μή περιπίπτω ὁ ἱππεύς ὁ Θηβαῖος · ὁ γάρ Θηβαῖος , ὁ τροπή γίγνομαι , προιππεύω ὁ βάρβαρος πρόθυμος παραβοηθέω φεύγω αὐτός , δηλονότι ὁ ἐν Θερμοπύλαι στίγμα χάριν ἀποδίδωμι . ἀλλά Κορίνθιος γε καί τάξις ὅς μάχομαι ὁ βάρβαρος , καί τέλος ἡλίκος ὑπάρχω αὐτός ἀπό ὁ Πλαταιᾶσι ἀγών ἔξεστι Σιμωνίδης πυνθάνομαι γράφω ἐν οὗτος μέσος δέ ὅς τε Ἔφυρα πολυπῖδαξ ναιετάω , παντοῖος ἀρετή ἴδρις ἐν πόλεμος , ὅς τε πόλις Γλαῦκος , Κορίνθιος ἄστυ , νέμω , ὅς καλός μάρτυς τίθημι πόνος χρυσός τιμήεις ἐν αἰθήρ καί σφεῖς ἀέξω αὐτός τε εὐρύς κληδών καί πατήρ . οὗτος γάρ οὐ χορός ἐν Κόρινθος διδάσκω οὐδέ ᾆσμα ποιέω εἰς ὁ πόλις , ἄλλος δέ ὁ πρᾶξις ἐκεῖνος , ἐλεγεία γράφω , ἱστορέω . ὁ δέ προλαμβάνω ὁ ἔλεγχος ὁ ψεῦσμα ὁ ἔρομαι πόθεν οὖν πολυανδρεῖον καί θήκη τοσοῦτος καί μνῆμα νεκρός , ἐν ὅς ἐναγίζω ἄχρι νῦν Πλαταιεύς ὁ Ἕλλην συμπάρειμι αἰσχρός , ὡς οἴομαι , ὁ προδοσία ὁ γενεά κατηγορέω ἐν οὗτος ὁ δέ ἄλλος ὅσος καί φαίνω ἐν Πλάταια εἰμί τάφος , οὗτος δέ , ὡς ἐγώ πυνθάνομαι , αἰσχύνω ὁ ἀπεστώ ὁ μάχη ἕκαστος χῶμα χόω κενός ὁ ἐπιγίγνομαι ἕνεκα ἄνθρωπος οὗτος ὁ ἀπεστώ ὁ μάχη προδοσία εἰμί Ἡρόδοτος ἄνθρωπος μόνος ἅπας ἀκούω , Παυσανίας δέ καί Ἀριστείδης καί Λακεδαιμόνιος καί Ἀθηναῖος λανθάνω ὁ Ἕλλην ἐγκαταλείπω ὁ κίνδυνος καί οὔτε Αἰγινήτης Ἀθηναῖος διάφορος εἰμί ἔργω ὁ ἐπιγραφή , οὔτε Κορίνθιος ἐλέγχω , ὅς πρότερος νικάω φεύγω ἀπό Σαλαμίς , ἀντιμαρτυρέω αὐτός ὁ Ἑλλάς . καίτοι Κλεάδης εἰμί ὁ Πλαταιεύς , ὅς ἔτος , δέκα ὕστερον ὁ Μηδικός Αἰγινήτης χαρίζω , ὡς φημί Ἡρόδοτος , ἐπώνυμος χόω αὐτός πολυανδρεῖον . Ἀθηναῖος δέ καί Λακεδαιμόνιος τίς πάσχω εὐθύς τότε πρός μέν ἀλλήλων ὀλίγος δέω εἰς χείρ ἔρχομαι περί ὁ τρόπαιον ὁ ἀνάστασις · ὁ δέ Ἕλλην ἀποδειλιάω καί ἀποδιδράσκω οὐ ἀπελαύνω ὁ ἀριστεῖα , ἀλλά ἐγγράφω ὁ τρόπαιον καί ὁ κολοσσός καί μεταδίδωμι ὁ λάφυρα τέλος δέ ὁ βωμός ἐπίγραμμα οὗτος γράφω ἐγχαράσσω ὅδε ποτέ Ἕλλην Νίκη κράτος , ἔργον Ἄρης , εὔτολμος ψυχή λῆμα πείθω , Πέρσης ἐξελαύνω , ἐλεύθερος Ἑλλάς κοινός ἱδρύω Ζεύς βωμός Ἐλευθέριος ; μή καί οὗτος Κλεάδης ἤ τις ἄλλος , ὦ Ἡρόδοτος , κολακεύω ὁ πόλις ἐπιγράφω ; τίς οὖν δέω ὁ γῆ ὀρύσσω διακενῆς ἔχω πρᾶγμα καί ῥᾳδιουργέω χῶμα καί μνῆμα ὁ ἐπιγίγνομαι ἕνεκα ἄνθρωπος κατασκευάζω , ἐν ὁ ἐπιφανής καί μέγας ἀνάθημα ὁ δόξα ἑαυτοῦ καθιερόω ὁράω ; καί μήν Παυσανίας , ὡς λέγω , ἤδη τυραννικός φρονέω ἐπιγράφω ἐν Δελφοί Ἕλλην ἀρχηγός ἐπεί στρατός ὄλλυμι Μῆδος Παυσανίας , Φοῖβος μνῆμα ἀνατίθημι ὅδε , κοινόω ἀμῶς ὁ Ἕλλην ὁ δόξα ὅς ἑαυτοῦ ἀναγορεύω ἡγεμών ὁ δέ Ἕλλην οὐ ἀνέχω ἀλλά ἐγκαλέω , πέμπω εἰς Δελφοί Λακεδαιμόνιος οὗτος μέν ἐκκολάπτω , ὁ δέ ὄνομα ὁ πόλις , ὥσπερ εἰμί δίκαιος , ἐγχαράσσω . καίτοι πῶς ἔοικα εἰμί ἤ ὁ Ἕλλην ἀγανακτέω ὁ ἐπιγραφή μή μετέχω , εἰ σύνοιδα ἑαυτοῦ ὁ ἀπόλειψις ὁ μάχη , ἤ Λακεδαιμόνιος ὁ ἡγεμών καί στρατηγός ἐκχαράσσω , ἐπιγράφω ὁ ἐγκαταλείπω καί περιοράω ὁ κίνδυνος ; ὡς δεινός εἰμί , εἰ Σωφάνης μέν καί Ἀείμνηστος καί πᾶς ὁ διαπρεπής ἀγωνίζομαι ὁ μάχη ἐκεῖνος οὐδέ Κύθνιος ἐπιγράφω ὁ τρόπαιον οὐδέ Μήλιος ἄχθομαι Ἡρόδοτος · δέ τρεῖς μόνος πόλις ἀνατίθημι ὁ ἀγών ὁ ἄλλος πᾶς ἐκχαράσσω ὁ τρόπαιον καί ὁ ἱερός .