plutarchus.de-herodoti-malignitate-854e-874c 39
ἀλλʼ ὃ μὲν ἔψευσται , λόγος ἡμῖν οὐδείς ἃ δὲ τ ψεῦσται μόνον ἐξετάζομεν . φησὶ τοίνυν Ἀθηναίους · λέγειν , ὡς Ἀδείμαντος ὁ Κορινθίων στρατηγός , ἐν χερσὶ τῶν πολεμίων γενομένων , ὑπερεκπλαγεὶς καὶ καταδείσας ἔφευγεν · οὐ πρύμναν κρουσάμενος οὐδὲ διαδὺς ἀτρέμα διὰ τῶν μαχομένων , ἀλλὰ λαμπρῶς ἐπαιρόμενος τὰ ἱστία καὶ τὰς ναῦς ἁπάσας ἀποστρέψας · εἶτα μέντοι κέλης ἐλαυνόμενος αὐτῷ συνέτυχε περὶ τὰ λήγοντα τῆς Σαλαμινίας , ἐκ δὲ τοῦ κέλητος ἐφθέγξατό τις σὺ μέν , ὦ Ἀδείμαντε , φεύγεις καταπροδοὺς τοὺς Ἕλληνας · οἱ δὲ καὶ δὴ νικῶσι , καθάπερ ἠρῶντο ἐπικρατῆσαι τῶν ἐχθρῶν ὁ δὲ κέλης οὗτος ἦν , ὡς ἔοικεν , οὐρανοπετής · τί γὰρ ἔδει τίθεσθαι μηχανῆς τραγικῆς , ἐν πᾶσι τοῖς ἄλλοις ὑπερπαίοντα τοὺς τραγῳδοὺς ἀλαζονείᾳ ; πιστεύσας οὖν ὁ Ἀδείμαντος ἐπανῆλθεν εἰς τὸ στρατόπεδον ἐπʼ ἐξειργασμένοις αὕτη φάτις ἔχει ὑπὸ Ἀθηναίων οὐ μέντοι Κορίνθιοι ὁμολογέουσι , ἀλλὰ ἐν πρώτοισι σφέας αὐτοὺς τῆς ναυμαχίης νομίζουσι γενέσθαι μαρτυρεῖ δέ σφι καὶ ἡ ἄλλη Ἑλλάς . Τοιοῦτός ἐστιν ἐν πολλοῖς ὁ ἄνθρωπος ἑτέρας καθʼ ἑτέρων διαβολὰς καὶ κατηγορίας κατατίθησιν , ὥστε μὴ διαμαρτεῖν τοῦ φανῆναὶ τινα πάντως πονηρόν ὥσπερ ἐνταῦθα περίεστιν αὐτῷ , ἀπιστουμένους μὲν τῆς διαβολῆς , Κορινθίους ἀδοξεῖν , ἀπιστουμένης δέ , Ἀθηναίους , ἢν οἶμαι μηδὲ Κορινθίων Ἀθηναίους , ἀλλὰ τοῦτον ἀμφοτέρων ὁμοῦ καταψεύδεσθαι . Θουκυδίδης γοῦν ἀντιλέγοντα ποιῶν τῷ Κορινθίῳ τὸν Ἀθηναῖον ἐν Λακεδαίμονι καὶ πολλὰ περὶ τῶν Μηδικῶν λαμπρυνόμενον ἔργων καὶ περὶ τῆς ἐν Σαλαμῖνι ναυμαχίας οὐδεμίαν αἰτίαν προδοσίας ἢ λιποταξίας ἐπενήνοχε Κορινθίοις · οὐδὲ γὰρ εἰκὸς ἦν Ἀθηναίους ταῦτα βλασφημεῖν περὶ τῆς Κορινθίων πόλεως , ἣν τρίτην μὲν ἑώρων μετὰ Λακεδαιμονίους καὶ μετʼ αὐτοὺς ἐγχαραττομένην τοῖς ἀπὸ τῶν βαρβάρων ἀναθήμασιν · ἐν δὲ Σαλαμῖνι παρὰ τὴν πόλιν ἔδωκαν αὐτοῖς θάψαι τε τοὺς ἀποθανόντας , ὡς ἄνδρας ἀγαθοὺς γενομένους , καὶ ἐπιγράψαι τόδε τὸ ἐλεγεῖον ὦ ξένε , εὔυδρὸν ποτʼ ἐναίομεν ἄστυ Κορίνθου , νῦν δʼ ἅμʼ Αἴαντος νᾶσος ἔχει Σαλαμίς . ἐνθάδε Φοινίσσας νῆας καὶ Πέρσας ἑλόντες καὶ Μήδους , ἱερὰν Ἑλλάδα ῥυσάμεθα . τὸ δʼ ἐν Ἰσθμῷ κενοτάφιον ἐπιγραφὴν ἔχει ταύτην ἀκμᾶς ἑστακυῖαν ἐπὶ ξυροῦ Ἑλλάδα πᾶσαν ταῖς αὐτῶν ψυχαῖς κείμεθα ῥυσάμενοι . Διοδώρου δέ τινος τῶν Κορινθίων τριηράρχων ἐν ἱερῷ Λητοῦς ἀναθήμασι κειμένοις καὶ τοῦτʼ ἐπιγέγραπται ταῦτʼ ἀπὸ δυσμενέων Μήδων ναῦται Διοδώρου ὅπλʼ ἀνέθεν Λατοῖ , μνάματα ναυμαχίας . αὐτός γε μὴν ὁ Ἀδείμαντος , πλεῖστα λοιδορούμενος Ἡρόδοτος διατελεῖ καὶ λέγων μοῦνον ἀσπαίρειν τῶν στρατηγῶν , ὡς φευξόμενον ἀπʼ Ἀρτεμισίου καὶ · μὴ περιμενοῦντα σκόπει τίνα δόξαν εἶχεν οὗτος Ἀδειμάντου κείνου τάφος , ὃν δία πᾶσα Ἑλλὰς ἐλευθερίας ἀμφέθετο στέφανον . οὔτε γὰρ τελευτήσαντι τοιαύτην εἰκὸς ἦν ἀνδρὶ δειλῷ καὶ προδότῃ γενέσθαι τιμήν , οὔτʼ ἂν ἐτόλμησε τῶν θυγατέρων ὄνομα θέσθαι τῇ μὲν Ναυσινίκην τῇ δʼ Ἀκροθίνιον τῇ δʼ Ἀλεξιβίαν , Ἀριστέα δὲ καλέσαι τὸν υἱόν , εἰ μή τις ἦν ἐπιφάνεια καὶ λαμπρότης περὶ αὐτὸν ἀπὸ τῶν ἔργων ἐκείνων . καὶ μὴν ὅτι μόναι τῶν Ἑλληνίδων αἱ Κορίνθιαι γυναῖκες εὔξαντο τὴν καλὴν ἐκείνην καὶ δαιμόνιον εὐχήν , ἔρωτα τοῖς ἀνδράσι τῆς πρὸς τοὺς βαρβάρους μάχης ἐμβαλεῖν τὴν θεόν , οὐχ ὅπως τοὺς περὶ τὸν Ἡρόδοτον ἀγνοῆσαι πιθανὸν ἦν , ἀλλʼ οὐδὲ τὸν ἔσχατον Καρῶν · διεβοήθη γὰρ τὸ πρᾶγμα καὶ Σιμωνίδης ἐποίησεν ἐπίγραμμα , χαλκῶν εἰκόνων ἀνασταθεισῶν ἐν τῷ ναῷ τῆς Ἀφροδίτης , ὃν ἱδρύσασθαι Μήδειαν λέγουσιν , οἱ μὲν αὐτὴν παυσαμένην τἀνδρός , οἱ δʼ ἐπὶ τῷ τὸν Ἰάσονα τῆς Θέτιδος ἐρῶντα παῦσαι τὴν θεόν . τὸ δʼ ἐπίγραμμα τοῦτʼ ἐστὶν αἵδʼ ὑπὲρ Ἑλλάνων τε καὶ ἰθυμάχων πολιητᾶν ἔσταθεν εὐξάμεναι Κύπριδι δαιμόνια . οὐ γὰρ τοξοφόροισιν ἐμήδετο δῖʼ Ἀφροδίτα Μήδοις Ἑλλάνων ἀκρόπολιν προδόμεν . ταῦτʼ ἔδει γράφειν καὶ τούτων μεμνῆσθαι μᾶλλον , ἢ τὴν Ἀμεινοκλέους ἐμβαλεῖν παιδοφονίαν .
Lemmas: ἀλλά ὅς μέν ψεύδω , λόγος ἐγώ οὐδείς ὅς δέ τ ψεύστης μόνος ἐξετάζω . φημί τοίνυν Ἀθηναῖος · λέγω , ὡς Ἀδείμαντος ὁ Κορίνθιος στρατηγός , ἐν χείρ ὁ πολέμιος γίγνομαι , ὑπερεκπλήσσω καί καταδείδω φεύγω · οὐ πρύμνα κρούω οὐδέ διαδύνω ἀτρέμας διά ὁ μάχομαι , ἀλλά λαμπρός ἐπαίρω ὁ ἱστίον καί ὁ ναῦς ἅπας ἀποστρέφω · εἶτα μέντοι κέλης ἐλαύνω αὐτός συντυγχάνω περί ὁ λήγω ὁ Σαλαμινία , ἐκ δέ ὁ κέλης φθέγγομαι τις σύ μέν , ὦ Ἀδείμαντος , φεύγω καταπροδίδωμι ὁ Ἕλλην · ὁ δέ καί δή νικάω , καθά ἀράομαι ἐπικρατέω ὁ ἐχθρός ὁ δέ κέλης οὗτος εἰμί , ὡς ἔοικα , οὐρανοπετής · τίς γάρ δέω τίθημι μηχανή τραγικός , ἐν πᾶς ὁ ἄλλος ὑπερπαίω ὁ τραγῳδός ἀλαζονεία ; πιστεύω οὖν ὁ Ἀδείμαντος ἐπανέρχομαι εἰς ὁ στρατόπεδον ἐπί ἐξεργάζομαι οὗτος φάτις ἔχω ὑπό Ἀθηναῖος οὐ μέντοι Κορίνθιος ὁμολογέω , ἀλλά ἐν πρῶτος σφεῖς αὐτός ὁ ναυμαχία νομίζω γίγνομαι μαρτυρέω δέ σφεῖς καί ὁ ἄλλος Ἑλλάς . τοιοῦτος εἰμί ἐν πολύς ὁ ἄνθρωπος ἕτερος κατά ἕτερος διαβολή καί κατηγορία κατατίθημι , ὥστε μή διαμαρτάνω ὁ φαίνω τις πάντως πονηρός ὥσπερ ἐνταῦθα περίειμι αὐτός , ἀπιστέω μέν ὁ διαβολή , Κορίνθιος ἀδοξέω , ἀπιστέω δέ , Ἀθηναῖος , ἐάν οἴομαι μηδέ Κορίνθιος Ἀθηναῖος , ἀλλά οὗτος ἀμφότερος ὁμοῦ καταψεύδομαι . Θουκυδίδης γοῦν ἀντιλέγω ποιέω ὁ Κορίνθιος ὁ Ἀθηναῖος ἐν Λακεδαίμων καί πολύς περί ὁ Μηδικός λαμπρύνω ἔργον καί περί ὁ ἐν Σαλαμίς ναυμαχία οὐδείς αἰτία προδοσία ἤ λιποταξία ἐπιφέρω Κορίνθιος · οὐδέ γάρ ἔοικα εἰμί Ἀθηναῖος οὗτος βλασφημέω περί ὁ Κορίνθιος πόλις , ὅς τρίτος μέν ὁράω μετά Λακεδαιμόνιος καί μετά αὐτός ἐγχαράσσω ὁ ἀπό ὁ βάρβαρος ἀνάθημα · ἐν δέ Σαλαμίς παρά ὁ πόλις δίδωμι αὐτός θάπτω τε ὁ ἀποθνῄσκω , ὡς ἀνήρ ἀγαθός γίγνομαι , καί ἐπιγράφω ὅδε ὁ ἐλεγεῖον ὦ ξένος , εὔυδρος ποτέ ἐναίω ἄστυ Κόρινθος , νῦν δέ ἅμα Αἴας νῆσος ἔχω Σαλαμίς . ἐνθάδε Φοῖνιξ ναῦς καί Πέρσης αἱρέω καί Μῆδος , ἱερός Ἑλλάς ἐρύω . ὁ δέ ἐν Ἰσθμός κενοτάφιον ἐπιγραφή ἔχω οὗτος ἀκμή ἵστημι ἐπί ξυρόν Ἑλλάς πᾶς ὁ αὐτός ψυχή κεῖμαι ἐρύω . Διόδωρος δέ τις ὁ Κορίνθιος τριήραρχος ἐν ἱερός Λητώ ἀνάθημα κεῖμαι καί οὗτος ἐπιγράφω οὗτος ἀπό δυσμενής Μῆδος ναύτης Διόδωρος ὅπλον ἀνέθω Λητώ , μνῆμα ναυμαχία . αὐτός γε μήν ὁ Ἀδείμαντος , πολύς λοιδορέω Ἡρόδοτος διατελέω καί λέγω μόνος ἀσπαίρω ὁ στρατηγός , ὡς φεύγω ἀπό Ἀρτεμίσιον καί · μή περιμένω σκοπέω τίς δόξα ἔχω οὗτος Ἀδείμαντος ἐκεῖνος τάφος , ὅς δῖος πᾶς Ἑλλάς ἐλευθερία ἀμφιτίθημι στέφανος . οὔτε γάρ τελευτάω τοιοῦτος ἔοικα εἰμί ἀνήρ δειλός καί προδότης γίγνομαι τιμή , οὔτε ἄν τολμάω ὁ θυγάτηρ ὄνομα τίθημι ὁ μέν Ναυσινίκη ὁ δέ Ἀκροθίνιος ὁ δέ Ἀλεξιβία , Ἀριστεύς δέ καλέω ὁ υἱός , εἰ μή τις εἰμί ἐπιφάνεια καί λαμπρότης περί αὐτός ἀπό ὁ ἔργον ἐκεῖνος . καί μήν ὅτι μόνος ὁ Ἑλληνίς ὁ Κορίνθιος γυνή εὔχομαι ὁ καλός ἐκεῖνος καί δαιμόνιος εὐχή , ἔρως ὁ ἀνήρ ὁ πρός ὁ βάρβαρος μάχη ἐμβάλλω ὁ θεός , οὐ ὅπως ὁ περί ὁ Ἡρόδοτος ἀγνοέω πιθανός εἰμί , ἀλλά οὐδέ ὁ ἔσχατος Κάρ · διαβοάω γάρ ὁ πρᾶγμα καί Σιμωνίδης ποιέω ἐπίγραμμα , χάλκεος εἰκών ἀνίστημι ἐν ὁ ναός ὁ Ἀφροδίτη , ὅς ἱδρύω Μήδεια λέγω , ὁ μέν αὐτός παύω ἀνήρ , ὁ δέ ἐπί ὁ ὁ Ἰάσων ὁ Θέτις ἐράω παύω ὁ θεός . ὁ δέ ἐπίγραμμα οὗτος εἰμί ὅδε ὑπέρ Ἕλλην τε καί ἰθυμάχος πολίτης ἵστημι εὔχομαι Κύπρις δαιμόνιος . οὐ γάρ τοξοφόρος μήδομαι δῖος Ἀφροδίτη Μῆδος Ἕλλην ἀκρόπολις προδίδωμι . οὗτος δέω γράφω καί οὗτος μιμνῄσκω μάλα , ἤ ὁ Ἀμεινοκλῆς ἐμβάλλω παιδοφονία .