plutarchus.de-herodoti-malignitate-854e-874c 28
ἐπεὶ δʼ Ἀργείους ἅπαντες ἴσασιν οὐκ ἀπειπαμένους τοῖς Ἕλλησι τὴν συμμαχίαν , ἀξιώσαντας ὡς ἂν μὴ Λακεδαιμονίοις , ἐχθίστοις καὶ πολεμιωτάτοις οὖσι , ποιοῦντες ἀεὶ τὸ προστασσόμενον ἕπωνται , καὶ τοῦτʼ ἄλλως οὐκ ἦν , αἰτίαν κακοηθεστάτην ὑποβάλλεται , γράφων ἐπεὶ δέ σφεας παραλαμβάνειν τοὺς Ἕλληνας , οὕτω δὴ ἐπισταμένους , ὅτι οὐ μεταδώσουσι τῆς ἀρχῆς ; Λακεδαιμόνιοι , μεταιτέειν ἵνα ἐπὶ προφάσεως ἡσυχίαν ἄγωσι τούτων δʼ ὕστερον ἀναμνῆσαί φησιν Ἀρταξέρξην ἀναβάντας εἰς Σοῦσα πρέσβεις Ἀργείων , κἀκεῖνον εἰπεῖν ὡς οὐδεμίαν νομίζοι πόλιν Ἄργεος φιλιωτέρην · εἶθʼ ὑπειπών , ὥσπερ εἴωθε , καὶ ἀναδυόμενος οὐκ εἰδέναι φησὶ περὶ τούτων ἀτρεκέως , εἰδέναι δʼ ὅτι πᾶσιν ἀνθρώποις ἐστὶν ἐγκλήματα καὶ οὐκ Ἀργείοισι αἴσχιστα πεποίηται . ἐγὼ δὲ λέγειν ὀφείλω τὰ λεγόμενα , πείθεσθαί γε μὴν οὐ παντάπασι ὀφείλω , καί μοι τὸ ἔπος τοῦτο ἐχέτω ἐς πάντα τὸν λόγον . ἐπεὶ καὶ ταῦτα λέγεται , ὡς ἄρα Ἀργεῖοι ἦσαν οἱ ἐπικαλεσάμενοι τὸν Πέρσην ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα , ἐπειδή σφι πρὸς τοὺς Λακεδαιμονίους κακῶς ἡ αἰχμὴ ἑστήκεε , πᾶν δὴ βουλόμενοι σφίσι προεῖναι τῆς παρούσης λύπης . ἆρʼ οὖν οὐχ , ὅπερ αὐτὸς τὸν Αἰθίοπά φησι πρὸς τὰ μύρα καὶ τὴν πορφύραν εἰπεῖν , ὡς δολερὰ μὲν τὰ ῥήματα δολερὰ δὲ τὰ εἵματα τῶν Περσέων ἐστί , τοῦτ̓ ἄν τις εἴποι πρὸς αὐτόν , ὡς δολερὰ μὲν τὰ ῥήματα δολερὰ δὲ τὰ σχήματα τῶν Ἡροδότου λόγων ἑλικτὰ κοὐδὲν ὑγιὲς ἀλλὰ πᾶν πέριξ , ὥσπερ οἱ ζῳγράφοι τὰ λαμπρὰ τῇ σκιᾷ τρανότερα ποιοῦσιν , οὕτω ταῖς ἀρνήσεσι τὰς διαβολὰς ἐπιτείνοντος αὐτοῦ καὶ τὰς ὑπονοίας ταῖς ἀμφιβολίαις βαθυτέρας ποιοῦντος ; Ἀργεῖοι δʼ ὅτι μὲν οὐ συναράμενοι τοῖς Ἕλλησιν , ἀλλὰ διὰ τὴν ἡγεμονίαν καὶ τῆς ἀρετῆς Λακεδαιμονίοις ἐκστάντες , κατῄσχυναν τὸν Ἡρακλέα καὶ τὴν εὐγένειαν , οὐδʼ ἔστιν ἀντειπεῖν , ὑπὸ Σιφνίοις γὰρ ἦν καὶ Κυθνίοις ἄμεινον ἐλευθεροῦν τεὺς Ἕλληνας ἢ Σπαρτιάταις φιλονεικοῦντας ὑπὲρ ἀρχῆς ἐγκαταλιπεῖν τοσούτους καὶ τοιούτους ἀγῶνας . εἰ δʼ αὐτοὶ ἦσαν οἱ ἐπικαλεσάμενοι τὸν Πέρσην ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα διὰ τὴν κακῶς ἑστῶσαν αὐτοῖς αἰχμὴν πρὸς Λακεδαιμονίους , πῶς οὐκ ἐμήδιζον ἀναφανδὸν ἥκοντος οὐδ̓ , εἰ μὴ συστρατεύειν ἐβούλοντο βασιλεῖ , τὴν γοῦν Λακωνικὴν ὑπολειπόμενοι κακῶς ἐποίουν , ἢ Θυρέας ἣπτοντο πάλιν ἢ τρόπον ἄλλον ἀντελαμβάνοντο καὶ παρηνώχλουν Λακεδαιμονίοις , μέγα βλάψαι δυνάμενοι τοὺς Ἕλληνας , εἰ μὴ παρῆκαν εἰς Πλαταιὰς ἐκείνους ἐκστρατεῦσαι τοσούτοις ὁπλίταις ;
Lemmas: ἐπεί δέ Ἀργεῖος ἅπας οἶδα οὐ ἀπολέγω ὁ Ἕλλην ὁ συμμαχία , ἀξιόω ὡς ἄν μή Λακεδαιμόνιος , ἐχθρός καί πολέμιος εἰμί , ποιέω ἀεί ὁ προστάσσω ἕπομαι , καί οὗτος ἄλλος οὐ εἰμί , αἰτία κακοήθης ὑποβάλλω , γράφω ἐπεί δέ σφεῖς παραλαμβάνω ὁ Ἕλλην , οὕτως δή ἐπίσταμαι , ὅτι οὐ μεταδίδωμι ὁ ἀρχή ; Λακεδαιμόνιος , μεταιτέω ἵνα ἐπί πρόφασις ἡσυχία ἄγω οὗτος δέ ὕστερον ἀναμιμνῄσκω φημί Ἀρταξέρξης ἀναβαίνω εἰς Σοῦσα πρέσβυς Ἀργεῖος , ἐκεῖνος λέγω ὡς οὐδείς νομίζω πόλις Ἄργος φίλιος · εἶτα ὑπολέγω , ὥσπερ εἴωθα , καί ἀναδύνω οὐ οἶδα φημί περί οὗτος ἀτρεκής , οἶδα δέ ὅτι πᾶς ἄνθρωπος εἰμί ἔγκλημα καί οὐ Ἀργεῖος αἰσχρός ποιέω . ἐγώ δέ λέγω ὀφείλω ὁ λέγω , πείθω γε μήν οὐ παντάπασι ὀφείλω , καί ἐγώ ὁ ἔπος οὗτος ἔχω εἰς πᾶς ὁ λόγος . ἐπεί καί οὗτος λέγω , ὡς ἄρα Ἀργεῖος εἰμί ὁ ἐπικαλέω ὁ Πέρσης ἐπί ὁ Ἑλλάς , ἐπειδή σφεῖς πρός ὁ Λακεδαιμόνιος κακός ὁ αἰχμή ἵστημι , πᾶς δή βούλομαι σφεῖς προΐημι ὁ πάρειμι λύπη . ἆρα οὖν οὐ , ὅς αὐτός ὁ Αἰθίοψ φημί πρός ὁ μύρον καί ὁ πορφύρα λέγω , ὡς δολερός μέν ὁ ῥῆμα δολερός δέ ὁ εἷμα ὁ Πέρσης εἰμί , οὗτος ἄν τις λέγω πρός αὐτός , ὡς δολερός μέν ὁ ῥῆμα δολερός δέ ὁ σχῆμα ὁ Ἡρόδοτος λόγος Ἑλικτόν οὐδείς ὑγιής ἀλλά πᾶς πέριξ , ὥσπερ ὁ ζωγράφος ὁ λαμπρός ὁ σκιά τρανής ποιέω , οὕτως ὁ ἄρνησις ὁ διαβολή ἐπιτείνω αὐτός καί ὁ ὑπόνοια ὁ ἀμφιβολία βαθύς ποιέω ; Ἀργεῖος δέ ὅτι μέν οὐ συναίρω ὁ Ἕλλην , ἀλλά διά ὁ ἡγεμονία καί ὁ ἀρετή Λακεδαιμόνιος ἐξίστημι , καταισχύνω ὁ Ἡρακλῆς καί ὁ εὐγένεια , οὐδέ εἰμί ἀντιλέγω , ὑπό Σίφνιος γάρ εἰμί καί Κύθνιος ἀγαθός ἐλευθερόω τεῦς Ἕλλην ἤ Σπαρτιάτης φιλονεικέω ὑπέρ ἀρχή ἐγκαταλείπω τοσοῦτος καί τοιοῦτος ἀγών . εἰ δέ αὐτός εἰμί ὁ ἐπικαλέω ὁ Πέρσης ἐπί ὁ Ἑλλάς διά ὁ κακός ἵστημι αὐτός αἰχμή πρός Λακεδαιμόνιος , πῶς οὐ Μηδίζω ἀναφανδόν ἥκω οὐδέ , εἰ μή συστρατεύω βούλομαι βασιλεύς , ὁ γοῦν Λακωνικός ὑπολείπω κακός ποιέω , ἤ Θυρέα ἅπτω πάλιν ἤ τρόπος ἄλλος ἀντιλαμβάνω καί παρανοχλέω Λακεδαιμόνιος , μέγας βλάπτω δύναμαι ὁ Ἕλλην , εἰ μή παρίημι εἰς Πλαταιαί ἐκεῖνος ἐκστρατεύω τοσοῦτος ὁπλίτης ;