plutarchus.de-herodoti-malignitate-854e-874c 32
ὁ δʼ Ἡρόδοτος ἐν τῇ διηγήσει τῆς μάχης καὶ τοῦ Λεωνίδου τὴν μεγίστην ἠμαύρωκε πρᾶξιν , αὐτοῦ πεσεῖν πάντας εἰπὼν ἐν τοῖς στενοῖς περὶ τὸν Κολωνόν · ἐπράχθη δʼ ἄλλως . ἐπεὶ γὰρ ἐπύθοντο νύκτωρ τὴν περίοδον τῶν πολεμίων , ἀναστάντες ἐβάδιζον ἐπὶ τὸ στρατόπεδον καὶ τὴν σκηνὴν ὀλίγου δεῖν βασιλέως , ὡς ἐκεῖνον αὐτὸν ἀποκτενοῦντες καὶ περὶ ἐκείνῳ τεθνηξόμενοι μέχρι μὲν οὖν τῆς σκηνῆς ἀεὶ τὸν ἐμποδὼν φονεύοντες , τοὺς δʼ ἄλλους τρεπόμενοι προῆλθον · ἐπεὶ δʼ οὐχ εὑρίσκετο Ξέρξης , ζητοῦντες ἐν μεγάλῳ καὶ ἀχανεῖ στρατεύματι καὶ πλανώμενοι μόλις ὑπὸ τῶν βαρβάρων πανταχόθεν περιχυθέντων διεφθάρησαν , ὅσα δʼ ἄλλα πρὸς τούτῳ τολμήματα καὶ ῥήματα τῶν Σπαρτιατῶν παραλέλοιπεν , ἐν τῷ Λεωνίδου βίῳ γραφήσεται μικρὰ δ’ οὐ χεῖρόν ἐστι καὶ νῦν διελθεῖν . ἀγῶνα μὲν γὰρ ἐπιτάφιον αὐτῶν ἠγωνίσαντο πρὸ τῆς ἐξόδου καὶ τοῦτον ἐθεῶντο πατέρες ; αὐτῶν καὶ μητέρες · αὐτὸς δʼ ὁ Λεωνίδας πρὸς μὲν τὸν εἰπόντα παντελῶς ὀλίγους ἐξάγειν αὐτὸν ἐπὶ τὴν μάχην πολλοὺς μὲν ἔφη τεθνηξομένους · πρὸς δὲ τὴν γυναῖκα , πυνθανομένην ἐξιόντος εἴ τι λέγοι , μεταστραφεὶς εἶπεν ἀγαθοῖς γαμεῖσθαι καὶ ἀγαθὰ τίκτειν . ἐν δὲ Θερμοπύλαις μετὰ τὴν κύκλωσιν δύο τῶν ἀπὸ γένους ὑπεξελέσθαι βουλόμενος ἐπιστολὴν ἐδίδου τῷ ἑτέρῳ καὶ ἔπεμπεν ὁ δʼ οὐκ ἐδέξατο φήσας μετʼ ὀργῆς μαχατάς τοι , οὐκ ἀγγελιαφόρος , εἱπόμαν · τὸν δʼ ἕτερον ἐκέλευεν εἰπεῖν τι πρὸς τὰ τέλη τῶν Σπαρτιατῶν ὁ δʼ ἀπεκρίνατο τῷ πράγματι , καὶ τὴν ἀσπίδα λαβὼν εἰς τάξιν κατέστη . ταῦτʼ οὐκ ἄν τις ἐπετίμησεν , ἄλλου παραλιπόντος · ὁ δὲ τὴν Ἀμάσιδος ἀποψόφησιν καὶ τὴν τῶν ὄνων τοῦ κλέπτου προσέλασιν καὶ τὴν τῶν ἀσκῶν ἐπίδοσιν καὶ πολλὰ τοιαῦτα συναγαγὼν καὶ διαμνημονεύων , οὐκ ἀμελείᾳ δόξειεν ἂν καὶ ὑπεροψίᾳ προΐεσθαι καλὰ μὲν ἔργα καλὰς δὲ φωνὰς ἀλλʼ οὐκ εὐμενὴς ὢν πρὸς ἐνίους οὐδὲ δίκαιος .
Lemmas: ὁ δέ Ἡρόδοτος ἐν ὁ διήγησις ὁ μάχη καί ὁ Λεωνίδας ὁ μέγας ἀμαυρόω πρᾶξις , αὐτοῦ πίπτω πᾶς λέγω ἐν ὁ στενός περί ὁ Κολωνός · πράσσω δέ ἄλλος . ἐπεί γάρ πυνθάνομαι νύκτωρ ὁ περίοδος ὁ πολέμιος , ἀνίστημι βαδίζω ἐπί ὁ στρατόπεδον καί ὁ σκηνή ὀλίγος δέω βασιλεύς , ὡς ἐκεῖνος αὐτός ἀποκτείνω καί περί ἐκεῖνος τεθνάσσω μέχρι μέν οὖν ὁ σκηνή ἀεί ὁ ἐμποδών φονεύω , ὁ δέ ἄλλος τρέπω προέρχομαι · ἐπεί δέ οὐ εὑρίσκω Ξέρξης , ζητέω ἐν μέγας καί ἀχανής στράτευμα καί πλανάω μόλις ὑπό ὁ βάρβαρος πανταχόθεν περιχέω διαφθείρω , ὅσος δέ ἄλλος πρός οὗτος τόλμημα καί ῥῆμα ὁ Σπαρτιάτης παραλείπω , ἐν ὁ Λεωνίδας βίος γράφω μικρός δέ οὐ κακός εἰμί καί νῦν διέρχομαι . ἀγών μέν γάρ ἐπιτάφιος αὐτός ἀγωνίζομαι πρό ὁ ἔξοδος καί οὗτος θεάομαι πατήρ ; αὐτός καί μήτηρ · αὐτός δέ ὁ Λεωνίδας πρός μέν ὁ λέγω παντελής ὀλίγος ἐξάγω αὐτός ἐπί ὁ μάχη πολύς μέν φημί τεθν́ηχω · πρός δέ ὁ γυνή , πυνθάνομαι ἐξέρχομαι εἰ τις λέγω , μεταστρέφω λέγω ἀγαθός γαμέω καί ἀγαθός τίκτω . ἐν δέ Θερμοπύλαι μετά ὁ κύκλωσις δύο ὁ ἀπό γένος ὑπεξαιρέω βούλομαι ἐπιστολή δίδωμι ὁ ἕτερος καί πέμπω ὁ δέ οὐ δέχομαι φημί μετά ὀργή μαχητής σύ , οὐ ἀγγελιαφόρος , ἕπομαι · ὁ δέ ἕτερος κελεύω λέγω τις πρός ὁ τέλος ὁ Σπαρτιάτης ὁ δέ ἀποκρίνω ὁ πρᾶγμα , καί ὁ ἀσπίς λαμβάνω εἰς τάξις καθίστημι . οὗτος οὐ ἄν τις ἐπιτιμάω , ἄλλος παραλείπω · ὁ δέ ὁ Ἄμασις ἀποψόφησις καί ὁ ὁ ὄνος ὁ κλέπτης προσέλασις καί ὁ ὁ ἀσκός ἐπίδοσις καί πολύς τοιοῦτος συνάγω καί διαμνημονεύω , οὐ ἀμέλεια δοκέω ἄν καί ὑπεροψία προίημι καλός μέν ἔργον καλός δέ φωνή ἀλλά οὐ εὐμενής εἰμί πρός ἔνιοι οὐδέ δίκαιος .