ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.de-herodoti-malignitate-854e-874c 1
τοῦ Ἡροδότου πολλοὺς μέν , ὦ Ἀλέξανδρε , καὶ ἡ λέξις ὡς ἀφελὴς καὶ δίχα πόνου καὶ ῥᾳδίως ἐπιτρέχουσα τοῖς πράγμασιν ἐξηπάτηκε · πλείονες δὲ τοῦτο πρὸς τὸ ἦθος αὐτοῦ πεπόνθασιν . οὐ γὰρ μόνον , ὥς φησιν ὁ Πλάτων , τῆς ἐσχάτης ἀδικίας μὴ ὄντα δοκεῖν εἶναι δίκαιον · ἀλλὰ καὶ κακοηθείας ἄκρας ἔργον εὐκολίαν μιμούμενον καὶ ἁπλότητα δυσφώρατον εἶναι . μάλιστα πρός τε Βοιωτοὺς καὶ Κορινθίους κέχρηται μηδὲ τῶν ἄλλων τινὸς ἀπεσχημένος , οἶμαι προσήκειν ἡμῖν ἀμυνομένοις ὑπὲρ τῶν προγόνων ἅμα καὶ τῆς ἀληθείας , κατʼ αὐτὸ τοῦτο τῆς γραφῆς τὸ μέρος ἐπεὶ τὰ γʼ ἄλλα ψεύσματα καὶ πλάσματα βουλομένοις ἐπεξιέναι πολλῶν ἂν βιβλίων δεήσειεν . ἀλλὰ δεινὸν τὸ τᾶς Πειθοῦς πρόσωπον ὥς φησιν ὁ Σοφοκλῆς , μάλιστα δʼ ὅταν ἐν λόγῳ χάριν ἔχοντι καὶ δύναμιν τοσαύτην ἐγγένηται τὰς τʼ ἄλλας ἀτοπίας καὶ τὸ ἦθος ἀποκρύπτειν τοῦ συγγραφέως . ὁ μὲν γὰρ Φίλιππος ἔλεγε πρὸς τοὺς ἀφισταμένους Ἕλληνας αὐτοῦ καὶ τῷ Τίτῳ προστιθεμένους , ὅτι λειότερον μὲν μακρότερον δὲ κλοιὸν μεταλαμβάνουσιν · ἡ δʼ Ἡροδότου κακοήθεια λειοτέρα μέν ἐστιν ἀμέλει καὶ μαλακωτέρα τῆς Θεοπόμπου , καθάπτεται δὲ καὶ λυπεῖ μᾶλλον , ὥσπερ οἱ κρύφα διὰ στενοῦ παραπνέοντες ἄνεμοι τῶν διακεχυμένων . δοκεῖ δέ μοι βέλτιον εἶναι τύπῳ τινὶ λαβόντας ὅσα κοινῇ μὴ καθαρᾶς μηδʼ εὐμενοῦς ἐστιν ἀλλὰ κακοήθους οἷον ἴχνη καὶ γνωρίσματα διηγήσεως , εἰς ταῦτα τῶν ἐξεταζομένων ἕκαστον , ἂν ἐναρμόττῃ , τίθεσθαι .
Lemmas: ὁ Ἡρόδοτος πολύς μέν , ὦ Ἀλέξανδρος , καί ὁ λέξις ὡς ἀφελής καί δίχα πόνος καί ῥᾴδιος ἐπιτρέχω ὁ πρᾶγμα ἐξαπατάω · πολύς δέ οὗτος πρός ὁ ἦθος αὐτός πάσχω . οὐ γάρ μόνος , ὡς φημί ὁ Πλάτων , ὁ ἔσχατος ἀδικία μή εἰμί δοκέω εἰμί δίκαιος · ἀλλά καί κακοήθεια ἄκρος ἔργον εὐκολία μιμέομαι καί ἁπλότης δυσφώρατος εἰμί . μάλα πρός τε Βοιωτός καί Κορίνθιος χράω μηδέ ὁ ἄλλος τις ἀπέχω , οἴομαι προσήκω ἐγώ ἀμύνω ὑπέρ ὁ πρόγονος ἅμα καί ὁ ἀλήθεια , κατά αὐτός οὗτος ὁ γραφή ὁ μέρος ἐπεί ὁ γε ἄλλος ψεῦσμα καί πλάσμα βούλομαι ἐπεξέρχομαι πολύς ἄν βιβλίον δέω . ἀλλά δεινός ὁ ὁ Πειθώ πρόσωπον ὡς φημί ὁ Σοφοκλῆς , μάλα δέ ὅταν ἐν λόγος χάρις ἔχω καί δύναμις τοσοῦτος ἐγγίγνομαι ὁ τε ἄλλος ἀτοπία καί ὁ ἦθος ἀποκρύπτω ὁ συγγραφεύς . ὁ μέν γάρ Φίλιππος λέγω πρός ὁ ἀφίστημι Ἕλλην αὐτός καί ὁ Τίτος προστίθημι , ὅτι λεῖος μέν μακρός δέ κλοιός μεταλαμβάνω · ὁ δέ Ἡρόδοτος κακοήθεια λεῖος μέν εἰμί ἀμέλει καί μαλακός ὁ Θεόπομπος , καθάπτω δέ καί λυπέω μάλα , ὥσπερ ὁ κρύφα διά στενός παραπνέω ἄνεμος ὁ διαχέω . δοκέω δέ ἐγώ ἀγαθός εἰμί τύπος τις λαμβάνω ὅσος κοινῇ μή καθαρός μηδέ εὐμενής εἰμί ἀλλά κακοήθης οἷος ἴχνος καί γνώρισμα διήγησις , εἰς οὗτος ὁ ἐξετάζω ἕκαστος , ἐάν ἐναρμόζω , τίθημι .
plutarchus.de-herodoti-malignitate-854e-874c 2
πρῶτον μὲν οὖν ὁ τοῖς δυσχερεστάτοις ὀνόμασι καὶ ῥήμασιν , ἐπιεικεστέρων παρόντων , ἐν τῷ λέγειν τὰ πεπραγμένα χρώμενος ʽὥσπερ εἰ θειασμῷ προσκείμενον ἄγαν ἐξὸν εἰπεῖν τὸν Νικίαν ὁ δὲ θεόληπτον προσείποι , ἢ θρασύτητα καὶ μανίαν Κλέωνος μᾶλλον ἢ κουφολογίανʼ οὐκ εὐμενής ἐστιν , ἀλλʼ οἷον ἀπολαύων τῷ σοφῶς διηγεῖσθαι τοῦ πράγματος .
Lemmas: πρῶτος μέν οὖν ὁ ὁ δυσχερής ὄνομα καί ῥῆμα , ἐπιεικής πάρειμι , ἐν ὁ λέγω ὁ πράσσω χράω ὥσπερ εἰ θειασμός πρόσκειμαι ἄγαν ἔξεστι λέγω ὁ Νικίας ὁ δέ θεόληπτος προσλέγω , ἤ θρασύτης καί μανία Κλέων μάλα ἤ κουφολογία οὐ εὐμενής εἰμί , ἀλλά οἷος ἀπολαύω ὁ σοφός διηγέομαι ὁ πρᾶγμα .
plutarchus.de-herodoti-malignitate-854e-874c 3
δεύτερον , ὅτῳ κακὸν πρόσεστιν ἄλλως τῇ δʼ ἱστορίᾳ μὴ προσῆκον , ὁ δὲ συγγραφεὺς ἐπιδράττεται τούτου καὶ παρεμβάλλει τοῖς πράγμασιν οὐδὲν δεομένοις , ἀλλὰ τὴν διήγησιν ἐπεξάγων καὶ κυκλούμενος , ὅπως ἐμπεριλάβῃ ἀτύχημά τινος ἢ πρᾶξιν ἄτοπον καὶ οὐ χρηστήν , δῆλός ἐστιν ἡδόμενος τῷ κακολογεῖν . ὅθεν ὁ Θουκυδίδης οὐδὲ τῶν Κλέωνος ἁμαρτημάτων ἀφθόνων ὄντων ἐποιήσατο σαφῆ τὴν · διήγησιν · Ὑπερβόλου τε τοῦ δημαγωγοῦ θιγὼν ἑνὶ ῥήματι καὶ μοχθηρὸν ἄνθρωπον προσειπὼν ἀφῆκε Φίλιστος δὲ καὶ Διονυσίου τῶν πρὸς τοὺς βαρβάρους ἀδικιῶν ὅσαι μὴ συνεπλέκοντο τοῖς Ἑλληνικοῖς πράγμασιν , ἁπάσας παρέλιπεν . αἱ γὰρ ἐκβολαὶ καὶ παρατροπαὶ τῆς ἱστορίας μάλιστα τοῖς μύθοις δίδονται καὶ ταῖς ἀρχαιολογίαις , ἔτι δὲ πρὸς τοὺς ἐπαίνους · ὁ δὲ παρενθήκην λόγου τὸ βλασφημεῖν καὶ ψέγειν ποιούμενος ἔοικεν εἰς τὴν τραγικὴν ἐμπίπτειν κατάραν θνητῶν ἐκλέγων τὰς συμφοράς .
Lemmas: δεύτερος , ὅστις κακός πρόσειμι ἄλλος ὁ δέ ἱστορία μή προσήκω , ὁ δέ συγγραφεύς ἐπιδράσσομαι οὗτος καί παρεμβάλλω ὁ πρᾶγμα οὐδείς δέω , ἀλλά ὁ διήγησις ἐπεξάγω καί κυκλέω , ὅπως ἐμπεριλαμβάνω ἀτύχημα τις ἤ πρᾶξις ἄτοπος καί οὐ χρηστός , δῆλος εἰμί ἥδομαι ὁ κακολογέω . ὅθεν ὁ Θουκυδίδης οὐδέ ὁ Κλέων ἁμάρτημα ἄφθονος εἰμί ποιέω σαφής ὁ · διήγησις · Ὑπέρβολος τε ὁ δημαγωγός θιγγάνω εἷς ῥῆμα καί μοχθηρός ἄνθρωπος προσλέγω ἀφίημι Φίλιστος δέ καί Διονύσιος ὁ πρός ὁ βάρβαρος ἀδικία ὅσος μή συμπλέκω ὁ Ἑλληνικός πρᾶγμα , ἅπας παραλείπω . ὁ γάρ ἐκβολή καί παρατροπή ὁ ἱστορία μάλα ὁ μῦθος δίδωμι καί ὁ ἀρχαιολογία , ἔτι δέ πρός ὁ ἔπαινος · ὁ δέ παρενθήκη λόγος ὁ βλασφημέω καί ψέγω ποιέω ἔοικα εἰς ὁ τραγικός ἐμπίπτω κατάρα θνητός ἐκλέγω ὁ συμφορά .
plutarchus.de-herodoti-malignitate-854e-874c 4
καὶ μὴν τὸ γʼ ἀντίστροφον τούτῳ παντὶ δῆλον ὡς καλοῦ τινος κἀγαθοῦ παράλειψίς ; ἐστιν , ἀνυπεύθυνον δοκοῦν πρᾶγμα εἶναι , γιγνόμενον δὲ κακοήθως , ἄνπερ ἐμπίπτῃ τὸ παραλειφθὲν εἰς τόπον προσήκοντα τῇ ἱστορίᾳ · τὸ γὰρ ἀπροθύμως ἐπαινεῖν τοῦ ψέγοντα χαίρειν οὐκ ἐπιεικέστερον , ἀλλὰ πρὸς τῷ μὴ ἐπιεικέστερον ἴσως καὶ χεῖρον .
Lemmas: καί μήν ὁ γε ἀντίστροφος οὗτος πᾶς δῆλος ὡς καλός τις ἀγαθός παράλειψις ; εἰμί , ἀνυπεύθυνος δοκέω πρᾶγμα εἰμί , γίγνομαι δέ κακοήθης , ἐάν ἐμπίπτω ὁ παραλείπω εἰς τόπος προσήκω ὁ ἱστορία · ὁ γάρ ἀπρόθυμος ἐπαινέω ὁ ψέγω χαίρω οὐ ἐπιεικής , ἀλλά πρός ὁ μή ἐπιεικής ἴσως καί κακός .
plutarchus.de-herodoti-malignitate-854e-874c 5
τέταρτον τοίνυν τίθεμαι σημεῖον οὐκ εὐμενοῦς ἐν ἱστορίᾳ τρόπου τὸ δυεῖν ἢ πλειόνων περὶ ταὐτοῦ λόγων ὄντων τῷ χείρονι προστίθεσθαι . τοῖς γὰρ σοφισταῖς ἐφεῖται πρὸς ἐργασίαν ἢ δόξαν ἔστιν ὅτε τῶν λόγων κοσμεῖν τὸν ἥττονα παραλαμβάνοντας · οὐ γὰρ ἐμποιοῦσι πίστιν ἰσχυρὰν περὶ τοῦ πράγματος οὐδʼ ἀρνοῦνται πολλάκις εἰς τὸ παρὰ δοξον ἐπιχειρεῖν ὑπὲρ τῶν ἀπίστων · ὁ δʼ ἱστορίαν γράφων ἃ μὲν οἶδεν ἀληθῆ λέγειν δίκαιός ἐστι , τῶν δʼ ἀδήλων τὰ βελτίονα δοκεῖν ἀληθῶς λέγεσθαι μᾶλλον ἢ τὰ χείρονα . πολλοὶ δʼ ὅλως τὰ χείρονα παραλείπουσιν ὥσπερ ἀμέλει περὶ Θεμιστοκλέους Ἔφορος μὲν εἰπὼν , ὅτι τὴν Παυσανίου προδοσίαν ἔγνω καὶ τὰ πρασσόμενα πρὸς τοὺς βασιλέως στρατηγούς , ἀλλʼ οὐκ ἐπείσθη φησὶν οὐδὲ προσεδέξατο κοινουμένου καὶ παρακαλοῦντος αὐτὸν ἐπὶ τὰς αὐτὰς ἐλπίδας · Θουκυδίδης δὲ καὶ τὸ παράπαν τὸν λόγον τοῦτον ὡς κατεγνωκὼς παρῆκεν .
Lemmas: τέταρτος τοίνυν τίθημι σημεῖον οὐ εὐμενής ἐν ἱστορία τρόπος ὁ δύο ἤ πολύς περί αὐτός λόγος εἰμί ὁ κακός προστίθημι . ὁ γάρ σοφιστής ἐφίημι πρός ἐργασία ἤ δόξα εἰμί ὅτε ὁ λόγος κοσμέω ὁ ἥσσων παραλαμβάνω · οὐ γάρ ἐμποιέω πίστις ἰσχυρός περί ὁ πρᾶγμα οὐδέ ἀρνέομαι πολλάκις εἰς ὁ παρά δοκέω ἐπιχειρέω ὑπέρ ὁ ἄπιστος · ὁ δέ ἱστορία γράφω ὅς μέν οἶδα ἀληθής λέγω δίκαιος εἰμί , ὁ δέ ἄδηλος ὁ ἀγαθός δοκέω ἀληθής λέγω μάλα ἤ ὁ κακός . πολύς δέ ὅλος ὁ κακός παραλείπω ὥσπερ ἀμέλει περί Θεμιστοκλῆς Ἔφορος μέν λέγω , ὅτι ὁ Παυσανίας προδοσία γιγνώσκω καί ὁ πράσσω πρός ὁ βασιλεύς στρατηγός , ἀλλά οὐ πείθω φημί οὐδέ προσδέχομαι κοινόω καί παρακαλέω αὐτός ἐπί ὁ αὐτός ἐλπίς · Θουκυδίδης δέ καί ὁ παράπαν ὁ λόγος οὗτος ὡς καταγιγνώσκω παρίημι .
plutarchus.de-herodoti-malignitate-854e-874c 6
ἔτι τοίνυν ἐπὶ τῶν ὁμολογουμένων πεπρᾶχθαι , τὴν δʼ αἰτίαν ἀφʼ ἧς πέπρακται καὶ τὴν διάνοιαν ἐχόντων ἄδηλον , ὁ πρὸς τὸ χεῖρον εἰκάζων δυσμενής ἐστι καὶ κακοήθης · ὥσπερ οἱ κωμικοὶ τὸν πόλεμον ὑπὸ τοῦ Περικλέους ἐκκεκαῦσθαι διʼ Ἀσπασίαν ἢ διὰ Φειδίαν ἀποφαίνοντες , οὐ φιλοτιμίᾳ τινὶ καὶ φιλονεικίᾳ μᾶλλον στορέσαι τὸ φρόνημα Πελοποννησίων καὶ μηδενὸς ὑφεῖσθαι Λακεδαιμονίων ἐθελήσαντος . εἰ μὲν γάρ τις εὐδοκιμοῦσιν ἔργοις καὶ πράγμασιν ἐπαινουμένοις αἰτίαν φαύλην ὑποτίθησι καὶ κατάγεται ταῖς διαβολαῖς εἰς ὑποψίας ἀτόπους περὶ τῆς ἐν ἀφανεῖ προαιρέσεως τοῦ πράξαντος , αὐτὸ τὸ πεπραγμένον ἐμφανῶς οὐ δυνάμενος ψέγειν ( ὥσπερ οἱ τὸν ὑπὸ Θήβης Ἀλεξάνδρου τοῦ τυράννου φόνον οὐ μεγαλονοίας οὐδὲ μισοπονηρίας , ζήλου δέ τινος ἔργον καὶ πάθους γυναικείου τνθέμενοι καὶ Κάτωνα λέγοντες ἑαυτὸν ἀνελεῖν δείσαντα τὸν μετʼ αἰκίας θάνατον ὑπὸ Καίσαρος ) , εὔδηλον ὅτι φθόνου καὶ κακοηθείας ὑπερβολὴν οὐ λέλοιπε .
Lemmas: ἔτι τοίνυν ἐπί ὁ ὁμολογέω πράσσω , ὁ δέ αἰτία ἀπό ὅς πράσσω καί ὁ διάνοια ἔχω ἄδηλος , ὁ πρός ὁ κακός εἰκάζω δυσμενής εἰμί καί κακοήθης · ὥσπερ ὁ κωμικός ὁ πόλεμος ὑπό ὁ Περικλῆς ἐκκαίω διά Ἀσπασία ἤ διά Φειδίας ἀποφαίνω , οὐ φιλοτιμία τις καί φιλονικία μάλα στόρνυμι ὁ φρόνημα Πελοποννήσιος καί μηδείς ὑφάω Λακεδαιμόνιος ἐθέλω . εἰ μέν γάρ τις εὐδοκιμέω ἔργον καί πρᾶγμα ἐπαινέω αἰτία φαῦλος ὑποτίθημι καί κατάγω ὁ διαβολή εἰς ὑποψία ἄτοπος περί ὁ ἐν ἀφανής προαίρεσις ὁ πράσσω , αὐτός ὁ πράσσω ἐμφανής οὐ δύναμαι ψέγω ( ὥσπερ ὁ ὁ ὑπό Θήβη Ἀλέξανδρος ὁ τύραννος φόνος οὐ μεγαλόνοια οὐδέ μισοπονηρία , ζῆλος δέ τις ἔργον καί πάθος γυναικεῖος θνῄσκω καί Κάτων λέγω ἑαυτοῦ ἀναιρέω δείδω ὁ μετά αἰκία θάνατος ὑπό Καῖσαρ ) , εὔδηλος ὅτι φθόνος καί κακοήθεια ὑπερβολή οὐ λείπω .
plutarchus.de-herodoti-malignitate-854e-874c 7
δέχεται δὲ καὶ παρὰ τὸν τρόπον τοῦ ἔργου διήγησις ἱστορικὴ κακοήθειαν , ἂν χρήμασι φάσκῃ μὴ διʼ ἀρετῆς κατειργάσθαι τὴν πρᾶξιν , ὡς Φίλιππον ἔνιοι φάσκουσιν ἂν σὺν οὐδενὶ πόνῳ καὶ ῥᾳδίως , ὡς Ἀλέξανδρον ἂν μὴ φρονίμως ἀλλʼ εὐτυχῶς , ὡς Τιμόθεον οἱ ἐχθροί , γράφοντες ἐν πίναξιν εἰς κύρτον τινὰ τὰς πόλεις αὐτάς , ἐκείνου καθεύδοντος , ὑποδυομένας . δῆλον γὰρ ὅτι τῶν πράξεων ἐλαττοῦσι τὸ μέγεθος καὶ τὸ κάλλος οἱ τὸ γενναίως καὶ φιλοπόνως καὶ κατʼ ἀρετὴν καὶ διʼ αὑτῶν ἀφαιροῦντες .
Lemmas: δέχομαι δέ καί παρά ὁ τρόπος ὁ ἔργον διήγησις ἱστορικός κακοήθεια , ἐάν χρῆμα φάσκω μή διά ἀρετή κατεργάζομαι ὁ πρᾶξις , ὡς Φίλιππος ἔνιοι φάσκω ἐάν σύν οὐδείς πόνος καί ῥᾴδιος , ὡς Ἀλέξανδρος ἐάν μή φρόνιμος ἀλλά εὐτυχής , ὡς Τιμόθεος ὁ ἐχθρός , γράφω ἐν πίναξ εἰς κύρτος τις ὁ πόλις αὐτός , ἐκεῖνος καθεύδω , ὑποδύω . δῆλος γάρ ὅτι ὁ πρᾶξις ἐλασσόω ὁ μέγεθος καί ὁ κάλλος ὁ ὁ γενναῖος καί φιλόπονος καί κατά ἀρετή καί διά ἑαυτοῦ ἀφαιρέω .
plutarchus.de-herodoti-malignitate-854e-874c 8
ἔστι τοίνυν τοῖς ἀπʼ εὐθείας οὓς βούλονται κακῶς λέγουσι δυσκολίαν ἐπικαλεῖν καὶ θρασύτητα καὶ μανίαν , ἐὰν μὴ μετριάζωσιν · οἱ δὲ πλαγίως οἷον ἐξ ἀφανοῦς βέλεσι χρώμενοι ταῖς διαβολαῖς , εἶτα περιιόντες ὀπίσω καὶ ἀναδυόμενοι , τῷ φάσκειν ἀπιστεῖν ἃ πάνυ πιστεύεσθαι θέλουσιν ἀρνούμενοι κακοήθειαν , ἀνελευθερίαν τῇ κακοηθείᾳ προσοφλισκάνουσιν .
Lemmas: εἰμί τοίνυν ὁ ἀπό εὐθεῖα ὅς βούλομαι κακός λέγω δυσκολία ἐπικαλέω καί θρασύτης καί μανία , ἐάν μή μετριάζω · ὁ δέ πλάγιος οἷος ἐκ ἀφανής βέλος χράω ὁ διαβολή , εἶτα περιέρχομαι ὀπίσω καί ἀναδύνω , ὁ φάσκω ἀπιστέω ὅς πάνυ πιστεύω ἐθέλω ἀρνέομαι κακοήθεια , ἀνελευθερία ὁ κακοήθεια προσοφλισκάνω .
plutarchus.de-herodoti-malignitate-854e-874c 9
ἐγγὺς δὲ τούτων εἰσὶν οἱ τοῖς ψόγοις ἐπαίνους τινὰς παρατιθέντες , ὡς ἐπὶ , Σωκράτους Ἀρι στύξενος , ἀπαίδευτον καὶ ἀμαθῆ καὶ ἀκόλαστον εἰπών , ἐπήνεγκεν ἀδικία δʼ οὐ προσῆν ὥσπερ γὰρ οἱ σύν τινι τέχνῃ καὶ δεινότητι κολακεύοντες ἔστιν ὅτε πολλοῖς καὶ μακροῖς ἐπαίνοις ψόγους παραμιγνύουσιν ἐλαφρούς , οἷον ἥδυσμα τῇ κολακείᾳ τὴν παρρησίαν ἐμβάλλοντες , οὕτω τὸ κακόηθες εἰς πίστιν ὧν ψέγει προαποτίθεται τὸν ἔπαινον .
Lemmas: ἐγγύς δέ οὗτος εἰμί ὁ ὁ ψόγος ἔπαινος τις παρατίθημι , ὡς ἐπί , Σωκράτης ἀρι στυγέω , ἀπαίδευτος καί ἀμαθής καί ἀκόλαστος λέγω , ἐπιφέρω ἀδικία δέ οὐ πρόσειμι ὥσπερ γάρ ὁ σύν τις τέχνη καί δεινότης κολακεύω εἰμί ὅτε πολύς καί μακρός ἔπαινος ψόγος παραμείγνυμι ἐλαφρός , οἷος ἥδυσμα ὁ κολακεία ὁ παρρησία ἐμβάλλω , οὕτως ὁ κακοήθης εἰς πίστις ὅς ψέγω προαποτίθημι ὁ ἔπαινος .
plutarchus.de-herodoti-malignitate-854e-874c 10
ἦν δὲ καὶ πλείονας καταριθμεῖσθαι τῶν χαρακτήρων · ἀρκοῦσι δʼ οὗτοι κατανόησιν τάνθρὼπου τῆς προαιρέσεως καὶ τοῦ τρόπου παρασχεῖν .
Lemmas: εἰμί δέ καί πολύς καταριθμέω ὁ χαρακτήρ · ἀρκέω δέ οὗτος κατανόησις ἄνθρωπος ὁ προαίρεσις καί ὁ τρόπος παρέχω .
plutarchus.de-herodoti-malignitate-854e-874c 11
πρῶτα δὴ πάντων ὥσπερ ἀφʼ ἑστίας ἀρξάμενος Ἰοῦς τῆς Ἰνάχου θυγατρός , ἣν πάντες Ἕλληνες ἐκτεθειῶσθαι νομίζουσι ταῖς τιμαῖς ὑπὸ τῶν βαρβάρων καὶ καταλιπεῖν ὄνομα πολλαῖς μὲν θαλάτταις , πορθμῶν δὲ τοῖς μεγίστοις ἀφʼ αὑτῆς διὰ τὴν δόξαν , ἀρχὴν δὲ καὶ πηγὴν τῶν ἐπιφανεστάτων καὶ βασιλικωτάτων γενῶν παρασχεῖν · ταύτην ὁ γενναῖος ἐπιδοῦναί φησιν ἑαυτὴν Φοίνιξι φορτηγοῖς , ὑπὸ τοῦ ναυκλήρου διαφθαρεῖσαν ἑκουσίως καὶ φοβουμένην μὴ κύουσα φανερὰ γένηται . καὶ καταψεύδεται Φοινίκων ὡς ταῦτα περὶ αὐτῆς λεγόντων . Περσῶν δὲ τοὺς λογίους μαρτυρεῖν φήσας , ὅτι τὴν Ἰοῦν μετʼ ἄλλων γυναικῶν οἱ Φοίνικες ἀφαρπάσειαν , εὐθὺς ἀποφαίνεται γνώμην τὸ κάλλιστον ἔργον καὶ μέγιστον τῆς Ἑλλάδος ἀβελτερίᾳ τὸν Τρωικὸν πόλεμον γενέσθαι διὰ γυναῖκα φαύλην . δῆλον γάρ φησὶν ὅτι , εἰ μὴ αὐταὶ ἐβούλοντο , οὐκ ἂν ἡρπάζοντο . καὶ τοὺς θεοὺς τοίνυν ἀβέλτερα ποιεῖν λέγωμεν , ὑπὲρ τῶν Λεύκτρου θυγατέρων βιασθεισῶν μηνίοντας Λακεδαιμονίοις καὶ κολάζοντας Αἴαντα διὰ τὴν Κασάνδρας ὕβριν · δῆλα γὰρ δὴ καθʼ Ἡρόδοτον , ὅτι , εἰ μὴ αὐταὶ ἐβούλοντο , οὐκ ἂν ὑβρίζοντο . καίτοι καὶ Ἀριστομένη φησὶν αὐτὸς ὑπὸ Λακεδαιμονίων ζῶντα συναρπασθῆναι , καὶ Φιλοποίμην ὕστερον ὁ τῶν Ἀχαιῶν στρατηγὸς ταὐτὸ τοῦτʼ ἔπαθε , καὶ Ῥηγοῦλον ἐχειρώσαντο Καρχηδόνιοι τὸν Ῥωμαίων ὕπατον · ὧν ἔργον εὑρεῖν μαχιμωτέρους καὶ πολεμικωτέρους ἄνδρας . ἀλλὰ θαυμάζειν οὐκ ἄξιον , ὅπου καὶ παρδάλεις ζώσας καὶ τίγρεις συναρπάζουσιν ἄνθρωποι Ἡρόδοτος δὲ κατηγορεῖ τῶν βιασθεισῶν γυναικῶν , ἀπολογούμενος ὑπὲρ τῶν ἁρπασάντων .
Lemmas: πρῶτος δή πᾶς ὥσπερ ἀπό ἑστία ἄρχω Ἰώ ὁ Ἴναχος θυγάτηρ , ὅς πᾶς Ἕλλην ἐκθειόω νομίζω ὁ τιμή ὑπό ὁ βάρβαρος καί καταλείπω ὄνομα πολύς μέν θάλασσα , πορθμός δέ ὁ μέγας ἀπό ἑαυτοῦ διά ὁ δόξα , ἀρχή δέ καί πηγή ὁ ἐπιφανής καί βασιλικός γένος παρέχω · οὗτος ὁ γενναῖος ἐπιδίδωμι φημί ἑαυτοῦ Φοῖνιξ φορτηγός , ὑπό ὁ ναύκληρος διαφθείρω ἑκούσιος καί φοβέω μή κύω φανερός γίγνομαι . καί καταψεύδομαι Φοῖνιξ ὡς οὗτος περί αὐτός λέγω . Πέρσης δέ ὁ λόγιος μαρτυρέω φημί , ὅτι ὁ Ἰώ μετά ἄλλος γυνή ὁ Φοῖνιξ ἀφαρπάζω , εὐθύς ἀποφαίνω γνώμη ὁ καλός ἔργον καί μέγας ὁ Ἑλλάς ἀβελτερία ὁ Τρωϊκός πόλεμος γίγνομαι διά γυνή φαῦλος . δῆλος γάρ φημί ὅτι , εἰ μή αὐτός βούλομαι , οὐ ἄν ἁρπάζω . καί ὁ θεός τοίνυν ἀβέλτερος ποιέω λέγω , ὑπέρ ὁ Λεῦκτρος θυγάτηρ βιάζω μηνίω Λακεδαιμόνιος καί κολάζω Αἴας διά ὁ Κασσάνδρη ὕβρις · δῆλος γάρ δή κατά Ἡρόδοτος , ὅτι , εἰ μή αὐτός βούλομαι , οὐ ἄν ὑβρίζω . καίτοι καί Ἀριστομένης φημί αὐτός ὑπό Λακεδαιμόνιος ζάω συναρπάζω , καί Φιλοποίμην ὕστερον ὁ ὁ Ἀχαιός στρατηγός αὐτός οὗτος πάσχω , καί Ῥηγοῦλος χειρόω Καρχηδόνιος ὁ Ῥωμαῖος ὕπατος · ὅς ἔργον εὑρίσκω μάχιμος καί πολεμικός ἀνήρ . ἀλλά θαυμάζω οὐ ἄξιος , ὅπου καί πάρδαλις ζάω καί τίγρις συναρπάζω ἄνθρωπος Ἡρόδοτος δέ κατηγορέω ὁ βιάζω γυνή , ἀπολογέομαι ὑπέρ ὁ ἁρπάζω .
plutarchus.de-herodoti-malignitate-854e-874c 12
οὕτω δὲ φιλοβάρβαρός ἐστιν , ὥστε Βούσιριν ἀπολύσας τῆς λεγομένης ἀνθρωποθυσίας καὶ ξενοκτονίας , καὶ πᾶσιν Αἰγυπτίοις ὁσιότητα πολλὴν καὶ δικαιοσύνην μαρτυρήσας ἐφʼ Ἕλληνας ἀναστρέφει τὸ μύσος τοῦτο καὶ τὴν μιαιφονίαν . ἐν γὰρ τῇ δευτέρᾳ βίβλῳ Μενέλαόν φησι παρὰ Πρωτέως ἀπολαβόντα τὴν Ἑλένην καὶ τιμηθέντα δωρεαῖς μεγάλαις ἀδικώτατον ἀνθρώπων γενέσθαι καὶ κάκιστον · ὑπὸ γὰρ ἀπλοίας συνεχόμενον ἐπιτεχνήσασθαι πρᾶγμα οὐχ ὅσιον , καὶ λαβόντα δύο παιδία ἀνδρῶν ἐπιχωρίων ἔντομά σφεα ποιῆσαι μισηθέντα δʼ ἐπὶ τούτῳ καὶ διωκόμενον οἴχεσθαι φεύγοντα νηυσὶν ἐπὶ Λιβύης . τοῦτον δὲ τὸν λόγον οὐκ οἶδʼ ὅστις Αἰγυπτίων εἴρηκεν · ἀλλὰ τἀναντία πολλαὶ μὲν Ἑλένης πολλαὶ δὲ Μενελάου τιμαὶ διαφυλάττονται παρʼ αὐτοῖς .
Lemmas: οὕτως δέ φιλοβάρβαρος εἰμί , ὥστε Βούσιρις ἀπολύω ὁ λέγω ἀνθρωποθυσία καί ξενοκτονία , καί πᾶς Αἰγύπτιος ὁσιότης πολύς καί δικαιοσύνη μαρτυρέω ἐπί Ἕλλην ἀναστρέφω ὁ μύσος οὗτος καί ὁ μιαιφονία . ἐν γάρ ὁ δεύτερος βίβλος Μενέλαος φημί παρά Πρωτεύς ἀπολαμβάνω ὁ Ἑλένη καί τιμάω δωρεά μέγας ἄδικος ἄνθρωπος γίγνομαι καί κακός · ὑπό γάρ ἄπλοια συνέχω ἐπιτεχνάομαι πρᾶγμα οὐ ὅσιος , καί λαμβάνω δύο παιδίον ἀνήρ ἐπιχώριος ἔντομος σφεῖς ποιέω μισέω δέ ἐπί οὗτος καί διώκω οἴχομαι φεύγω ναῦς ἐπί Λιβύη . οὗτος δέ ὁ λόγος οὐ οἶδα ὅστις Αἰγύπτιος λέγω · ἀλλά ἐναντίος πολύς μέν Ἑλένη πολύς δέ Μενέλαος τιμή διαφυλάσσω παρά αὐτός .
plutarchus.de-herodoti-malignitate-854e-874c 13
ὁ δὲ συγγραφεὺς ἐπιμένων Πέρσας , μὲν φησι παισὶ μίσγεσθαι παρʼ Ἑλλήνων μαθόντας καίτοι πῶς Ἕλλησι Πέρσαι διδασκάλια ταύτης ὀφείλουσι τῆς ἀκολασίας , παρʼ οἷς ὀλίγου δεῖν ὑπὸ πάντων ὁμολογεῖται παῖδας ἐκτετμῆσθαι , πρὶν Ἑλληνικὴν ἰδεῖν θάλασσαν ; Ἕλληνας δὲ μαθεῖν παρʼ Αἰγυπτίων πομπὰς καὶ πανηγύρεις , καὶ τούτους τοὺς δώδεκα θεοὺς σέβεσθαι Διονύσου δὲ καὶ τοὔνομα παρʼ Αἰγυπτίων Μελάμποδα μαθεῖν καὶ διδάξαι τοὺς ἄλλους Ἕλληνας · μυστήρια δὲ καὶ τὰς περὶ Δήμητρα τελετὰς ὑπὸ τῶν Δαναοῦ θυγατέρων ἐξ Αἰγύπτου κομισθῆναι καὶ τύπτεσθαι μὲν Αἰγυπτίους φησὶ καὶ πενθεῖν , τίνας δʼ οὐ βούλεσθαι αὐτὸς ὀνομάζειν , ἀλλʼ εὐστόμως κεῖσθαι περὶ τῶν θείων Ἡρακλέα δὲ καὶ Διόνυσον , οὗ μὲν Αἰγύπτιοι , ἀποφαίνων ὄντας θεούς , οὗ δʼ Ἕλληνες , ἀνθρώπους καταγεγηρακότας , οὐδαμοῦ ταύτην προύθετο τὴν εὐλάβειαν · καίτοι καὶ τὸν Αίγύπτιον Ἡρακλέα τῶν δευτέρων θεῶν γενέσθαι λέγει καὶ τὸν Διόνυσον τῶν τρίτων , ὡς ἀρχὴν ἐσχηκότας γενέσεως καὶ οὐκ ὄντας ἀιδίους · ἀλλʼ ὅμως ἐκείνους μὲν ἀποφαίνει θεούς , τούτοις δʼ ὡς φθιτοῖς καὶ ἥρωσιν ἐναγίζειν οἴεται δεῖν ἀλλὰ μὴ θύειν ὡς θεοῖς . ταὐτὰ καὶ περὶ Πανὸς εἴρηκε , ταῖς Αἰγυπτίων ἀλαζονείαις καὶ μυθολογίαις τὰ σεμνότατα καὶ ἁγνότατα τῶν Ἑλληνικῶν ἱερῶν ἀνατρέπων .
Lemmas: ὁ δέ συγγραφεύς ἐπιμένω Πέρσης , μέν φημί παῖς μείγνυμι παρά Ἕλλην μανθάνω καίτοι πῶς Ἕλλην Πέρσης διδασκάλιον οὗτος ὀφείλω ὁ ἀκολασία , παρά ὅς ὀλίγος δέω ὑπό πᾶς ὁμολογέω παῖς ἐκτέμνω , πρίν Ἑλληνικός ὁράω θάλασσα ; Ἕλλην δέ μανθάνω παρά Αἰγύπτιος πομπή καί πανήγυρις , καί οὗτος ὁ δώδεκα θεός σέβω Διόνυσος δέ καί ὄνομα παρά Αἰγύπτιος Μελαμπόδης μανθάνω καί διδάσκω ὁ ἄλλος Ἕλλην · μυστήριον δέ καί ὁ περί Δημήτηρ τελετή ὑπό ὁ Δαναός θυγάτηρ ἐκ Αἴγυπτος κομίζω καί τύπτω μέν Αἰγύπτιος φημί καί πενθέω , τίς δέ οὐ βούλομαι αὐτός ὀνομάζω , ἀλλά εὔστομος κεῖμαι περί ὁ θεῖος Ἡρακλῆς δέ καί Διόνυσος , ὅς μέν Αἰγύπτιος , ἀποφαίνω εἰμί θεός , ὅς δέ Ἕλλην , ἄνθρωπος καταγηράσκω , οὐδαμοῦ οὗτος προτίθημι ὁ εὐλάβεια · καίτοι καί ὁ Αἰγύπτιος Ἡρακλῆς ὁ δεύτερος θεός γίγνομαι λέγω καί ὁ Διόνυσος ὁ τρίτος , ὡς ἀρχή ἔχω γένεσις καί οὐ εἰμί ἀίδιος · ἀλλά ὅμως ἐκεῖνος μέν ἀποφαίνω θεός , οὗτος δέ ὡς φθιτός καί ἥρως ἐναγίζω οἴομαι δέω ἀλλά μή θύω ὡς θεός . αὐτός καί περί Πάν λέγω , ὁ Αἰγύπτιος ἀλαζονεία καί μυθολογία ὁ σεμνός καί ἁγνός ὁ Ἑλληνικός ἱερός ἀνατρέπω .
plutarchus.de-herodoti-malignitate-854e-874c 14
καὶ οὐ τοῦτο δεινόν · ἀλλʼ ἀναγαγὼν εἰς Περσέα τὸ Ἡρακλέους γένος Περσέα μὲν Ἀσσύριον γεγονέναι λέγει κατὰ τὸν Περσῶν λόγον · οἱ δὲ Δωριέων φησὶν ἡγεμόνες φαίνοιντʼ ἂν Αἰγύπτιοι ἰθαγενέες ἐόντες , καταλέγοντι τοὺς ἄνω ἀπὸ Δανάης τῆς Ἀκρισίου πατέρας . τὸν γὰρ Ἔπαφον καὶ τὴν Ἰὼ καὶ τὸν Ἴασον καὶ τὸν Ἄργον ὅλως ἀφῆκε , φιλοτιμούμενος μὴ μόνον ἄλλους Ἡρακλεῖς Αἰγυπτίους καὶ Φοίνικας ἀποφαίνειν , ἀλλὰ καὶ τοῦτον , ὃν αὐτὸς τρίτον γεγονέναι φησίν , εἰς βαρβάρους ἀποξενῶσαι τῆς Ἑλλάδος . καίτοι τῶν παλαιῶν καὶ λογίων ἀνδρῶν οὐχ Ὅμηρος οὐχ Ἡσίοδος οὐκ Ἀρχίλοχος οὐ Πείσανδρος οὐ Στησίχορος οὐκ Ἀλκμὰν οὐ Πίνδαρος Αἰγυπτίου ἔσχον λόγον Ἡρακλέους ἢ Φοίνικος , ἀλλʼ ἕνα τοῦτον ἴσασι πάντες Ἡρακλέα τὸν Βοιώτιον ὁμοῦ καὶ Ἀργεῖον .
Lemmas: καί οὐ οὗτος δεινός · ἀλλά ἀνάγω εἰς Περσεύς ὁ Ἡρακλῆς γένος Περσεύς μέν Ἀσσύριος γίγνομαι λέγω κατά ὁ Πέρσης λόγος · ὁ δέ Δωριεύς φημί ἡγεμών φαίνω ἄν Αἰγύπτιος ἰθαγενής εἰμί , καταλέγω ὁ ἄνω ἀπό Δανάη ὁ Ἀκρίσιος πατήρ . ὁ γάρ Ἔπαφος καί ὁ Ἰώ καί ὁ Ἴασος καί ὁ Ἄργος ὅλος ἀφίημι , φιλοτιμέομαι μή μόνος ἄλλος Ἡρακλεύς Αἰγύπτιος καί Φοῖνιξ ἀποφαίνω , ἀλλά καί οὗτος , ὅς αὐτός τρίτος γίγνομαι φημί , εἰς βάρβαρος ἀποξενόω ὁ Ἑλλάς . καίτοι ὁ παλαιός καί λόγιος ἀνήρ οὐ Ὅμηρος οὐ Ἡσίοδος οὐ Ἀρχίλοχος οὐ Πείσανδρος οὐ Στησίχορος οὐ Ἀλκμάν οὐ Πίνδαρος Αἰγύπτιος ἔχω λόγος Ἡρακλῆς ἤ Φοῖνιξ , ἀλλά εἷς οὗτος οἶδα πᾶς Ἡρακλῆς ὁ Βοιώτιος ὁμοῦ καί Ἀργεῖος .
plutarchus.de-herodoti-malignitate-854e-874c 15
καὶ μὴν τῶν ἑπτὰ σοφῶν , οὓς αὐτὸς σοφιστὰς προσεῖπε , τὸν μὲν Θάλητα Φοίνικα τῷ γένει τὸ ἀνέκαθεν ἀποφαίνεται βάρβαρον · τοῖς δὲ θεοῖς λοιδορούμενος ἐν τῷ Σόλωνος προσωπείῳ ταῦτʼ εἴρηκεν ὦ Κροῖσε , ἐπιστάμενόν με τὸ θεῖον πᾶν ἐὸν φθονερόν τε καὶ ταραχῶδες ἐπειρωτᾷς ἀνθρωπηίων πέρι πραγμάτων · ἃ γὰρ αὐτὸς ἐφρόνει περὶ τῶν θεῶν τῷ Σόλωνι προστριβόμενος κακοήθειαν τῇ βλασφημίᾳ προστίθησι . Πιττακῷ τοίνυν εἰς μικρὰ καὶ οὐκ ἄξια λόγου χρησάμενος , ὃ μέγιστόν ἐστι τῶν πεπραγμένων τἀνδρὶ καὶ κάλλιστον , ἐν ταῖς πράξεσι γενόμενος παρῆκε . πολεμούντων γὰρ Ἀθηναίων καὶ Μυτιληναίων περὶ Σιγείου καὶ Φρύνωνος τοῦ στρατηγοῦ τῶν Ἀθηναίων προκαλεσαμένου τὸν βουλόμενον εἰς μονομαχίαν , ἀπήντησεν ὁ Πιττακὸς καὶ δικτύῳ περιβαλὼν τὸν ἄνδρα ῥωμαλέον ὄντα καὶ μέγαν ἀπέκτεινε · τῶν δὲ Μυτιληναίων δωρεὰς αὐτῷ μεγάλας διδόντων , ἀκοντίσας τὸ δόρυ τοῦτο μόνον τὸ χωρίον ἠξίωσεν ὅσον ἐπέσχεν ἡ αἰχμὴ καὶ καλεῖται μέχρι νῦν Πιττάκειον . τί οὖν ὁ Ἡρὸδοτος , κατὰ τὸν τόπον γενόμενος τοῦτον ; ἀντὶ τῆς Πιττακοῦ ἀριστείας τὴν Ἀλκαίου διηγήσατο τοῦ ποιητοῦ φυγὴν ἐκ τῆς μάχης , τὰ ὅπλα ῥίψαντος τῷ τὰ μὲν χρηστὰ μὴ γράψαι τὰ δʼ αἰσχρὰ μὴ παραλιπεῖν μαρτυρήσας τοῖς ἀπὸ μιᾶς · κακίας καὶ τὸν φθόνον φύεσθαι καὶ τὴν ἐπιχαιρεκακίαν λέγουσι .
Lemmas: καί μήν ὁ ἑπτά σοφός , ὅς αὐτός σοφιστής προσλέγω , ὁ μέν Θάλης Φοῖνιξ ὁ γένος ὁ ἀνέκαθεν ἀποφαίνω βάρβαρος · ὁ δέ θεός λοιδορέω ἐν ὁ Σόλων προσωπεῖον οὗτος λέγω ὦ Κροῖσος , ἐπίσταμαι ἐγώ ὁ θεῖος πᾶς εἰμί φθονερός τε καί ταραχώδης ἐπερωτάω ἀνθρώπειος περί πρᾶγμα · ὅς γάρ αὐτός φρονέω περί ὁ θεός ὁ Σόλων προστρίβω κακοήθεια ὁ βλασφημία προστίθημι . Πιττακός τοίνυν εἰς μικρός καί οὐ ἄξιος λόγος χράω , ὅς μέγας εἰμί ὁ πράσσω ἀνήρ καί καλός , ἐν ὁ πρᾶξις γίγνομαι παρίημι . πολεμέω γάρ Ἀθηναῖος καί Μυτιληναῖος περί Σίγειον καί Φρύνων ὁ στρατηγός ὁ Ἀθηναῖος προκαλέω ὁ βούλομαι εἰς μονομαχία , ἀπαντάω ὁ Πιττακός καί δίκτυον περιβάλλω ὁ ἀνήρ ῥωμαλέος εἰμί καί μέγας ἀποκτείνω · ὁ δέ Μυτιληναῖος δωρεά αὐτός μέγας δίδωμι , ἀκοντίζω ὁ δόρυ οὗτος μόνος ὁ χωρίον ἀξιόω ὅσος ἐπέχω ὁ αἰχμή καί καλέω μέχρι νῦν Πιττάκειος . τίς οὖν ὁ Ἡρόδοτος , κατά ὁ τόπος γίγνομαι οὗτος ; ἀντί ὁ Πιττακός ἀριστεία ὁ Ἀλκαῖος διηγέομαι ὁ ποιητής φυγή ἐκ ὁ μάχη , ὁ ὅπλον ῥίπτω ὁ ὁ μέν χρηστός μή γράφω ὁ δέ αἰσχρός μή παραλείπω μαρτυρέω ὁ ἀπό εἷς · κακία καί ὁ φθόνος φύω καί ὁ ἐπιχαιρεκακία λέγω .
plutarchus.de-herodoti-malignitate-854e-874c 16
μετὰ ταῦτα τοὺς Ἀλκμεωνίδας , ἄνδρας γενομένους καὶ τὴν πατρίδα τῆς τυραννίδος ἐλευθερώσαντας , εἰς αἰτίαν ἐμβαλὼν προδοσίας δέξασθαί φησι τὸν Πεισίστρατον ἐκ τῆς φυγῆς καὶ συγκαταγαγεῖν ἐπὶ τῷ γάμῳ τῆς Μεγακλέους θυγατρός · τὴν δὲ παῖδα πρὸς τὴν μητέρα φράσαι τὴν ἑαυτῆς ὅτι ὦ μαμμίδιον , ὁρᾷς ; οὐ μίγνυταί μοι κατὰ νόμον Πεισίστρατος . ἐπὶ τούτῳ δὲ τοὺς Ἀλκμεωνίδας τῷ παρανομήματι σχετλιάσαντας ἐξελάσαι τὸν τύραννον .
Lemmas: μετά οὗτος ὁ Ἀλκμεωνίδης , ἀνήρ γίγνομαι καί ὁ πατρίς ὁ τυραννίς ἐλευθερόω , εἰς αἰτία ἐμβάλλω προδοσία δέχομαι φημί ὁ Πεισίστρατος ἐκ ὁ φυγή καί συγκατάγω ἐπί ὁ γάμος ὁ Μεγακλῆς θυγάτηρ · ὁ δέ παῖς πρός ὁ μήτηρ φράζω ὁ ἑαυτοῦ ὅτι ὦ μαμμίδιον , ὁράω ; οὐ μείγνυμι ἐγώ κατά νόμος Πεισίστρατος . ἐπί οὗτος δέ ὁ Ἀλκμεωνίδης ὁ παρανόμημα σχετλιάζω ἐξελαύνω ὁ τύραννος .
plutarchus.de-herodoti-malignitate-854e-874c 17
ἵνα τοίνυν μηδʼ οἱ Λακεδαιμόνιοι τῶν Ἀθηναίων ἔλαττον ἔχωσι τῆς κακοηθείας , τὸν ἐν αὐτοῖς μάλιστα θαυμαζόμενον καὶ τιμώμενον ὅρα πῶς διαλελύμανται , τὸν Ὀθρυάδαν · τὸν δὲ ἕνα φησὶ τὸν περιλειφθέντα τῶν τριηκοσίων αἰσχυνό μενον ἀπονοστέειν ἐς Σπάρτην , τῶν συλλοχιτέων διεφθαρμένων , αὐτοῦ μιν ἐν τῇσι Θυρέῃσι καταχρήσασθαι ἑωυτόν . ἄνω μὲν γὰρ ἀμφοτέροις ἐπίδικον εἶναι τὸ νίκημά φησιν , ἐνταῦθα δὲ τῇ αἰσχύνῃ τοῦ Ὀθρυάδου ἧτταν τῶν Λακεδαιμονίων κατεμαρτύρησεν ἡττηθέντα μὲν γὰρ ζῆν αἰσχρὸν ἦν , περιγενέσθαι δὲ νικῶντα κάλλιστον .
Lemmas: ἵνα τοίνυν μηδέ ὁ Λακεδαιμόνιος ὁ Ἀθηναῖος ἐλαχύς ἔχω ὁ κακοήθεια , ὁ ἐν αὐτός μάλα θαυμάζω καί τιμάω ὁράω πῶς διαλυμαίνομαι , ὁ Ὀθρυάδης · ὁ δέ εἷς φημί ὁ περιλείπομαι ὁ τριακόσιοι αἰσχύνω μένω ἀπονοστέω εἰς Σπάρτη , ὁ συλλοχίτης διαφθείρω , αὐτοῦ μιν ἐν ὁ Θυρέα καταχράομαι ἑαυτοῦ . ἄνω μέν γάρ ἀμφότερος ἐπίδικος εἰμί ὁ νίκημα φημί , ἐνταῦθα δέ ὁ αἰσχύνη ὁ Ὀθρυάδης ἧσσα ὁ Λακεδαιμόνιος καταμαρτυρέω ἡττάω μέν γάρ ζάω αἰσχρός εἰμί , περιγίγνομαι δέ νικάω καλός .
plutarchus.de-herodoti-malignitate-854e-874c 18
ἐῶ τοίνυν ὅτι τὸν Κροῖσον ἀμαθῆ καὶ ἀλαζόνα καὶ γελοῖον φήσας ἐν πᾶσιν , ὑπὸ τούτου φησίν , αἰχμαλώτου γενομένου , καὶ παιδαγωγεῖσθαι καὶ νουθετεῖσθαι τὸν Κῦρον , ὃς φρονήσει καὶ ἀρετῇ καὶ μεγαλονοίᾳ πολὺ πάντων δοκεῖ πεπρωτευκέναι τῶν βασιλέων · τῷ δὲ Κροίσῳ μηδὲν ἄλλο καλὸν ἢ τὸ τιμῆσαι τοὺς θεοὺς ἀναθήμασι πολλοῖς καὶ μεγάλοις μαρτυρήσας , αὐτὸ τοῦτο πάντων ἀσεβέστατον ἀποδείκνυσιν ἔργον . ἀδελφὸν γὰρ αὐτῷ Πανταλέοντα περὶ τῆς βασιλείας αὐτῷ διαφέρεσθαι , ζῶντος ἔτι τοῦ πατρός · τὸν οὖν Κροῖσον , ὡς εἰς τὴν βασιλείαν κατέστη , τῶν ἑταίρων καὶ φίλων τοῦ Πανταλέοντος ἕνα τῶν γνωρίμων ἐπὶ γνάφου διαφθεῖραι καταξαινόμενον , ἐκ δὲ τῶν χρημάτων αὐτοῦ ποιησάμενον ἀναθήματα τοῖς θεοῖς ἀποστεῖλαι . Δηιόκην δὲ τὸν Μῆδον ἀρετῇ καὶ δικαιοσύνῃ κτησάμενον τὴν ἡγεμονίαν οὐ φύσει γενέσθαι φησὶ τοιοῦτον , ἐρασθέντα δὲ τυραννίδος ἐπιθέσθαι προσποιήματι δικαιοσύνης .
Lemmas: ἐάω τοίνυν ὅτι ὁ Κροῖσος ἀμαθής καί ἀλαζών καί γέλοιος φημί ἐν πᾶς , ὑπό οὗτος φημί , αἰχμάλωτος γίγνομαι , καί παιδαγωγέω καί νουθετέω ὁ Κῦρος , ὅς φρόνησις καί ἀρετή καί μεγαλόνοια πολύς πᾶς δοκέω πρωτεύω ὁ βασιλεύς · ὁ δέ Κροῖσος μηδείς ἄλλος καλός ἤ ὁ τιμάω ὁ θεός ἀνάθημα πολύς καί μέγας μαρτυρέω , αὐτός οὗτος πᾶς ἀσεβής ἀποδείκνυμι ἔργον . ἀδελφός γάρ αὐτός Πανταλέων περί ὁ βασιλεία αὐτός διαφέρω , ζάω ἔτι ὁ πατήρ · ὁ οὖν Κροῖσος , ὡς εἰς ὁ βασιλεία καθίστημι , ὁ ἑταῖρος καί φίλος ὁ Πανταλέων εἷς ὁ γνώριμος ἐπί γνάφω διαφθείρω καταξαίνω , ἐκ δέ ὁ χρῆμα αὐτός ποιέω ἀνάθημα ὁ θεός ἀποστέλλω . Δηϊόκης δέ ὁ Μῆδος ἀρετή καί δικαιοσύνη κτάομαι ὁ ἡγεμονία οὐ φύσις γίγνομαι φημί τοιοῦτος , ἔραμαι δέ τυραννίς ἐπιτίθημι προσποίημα δικαιοσύνη .
plutarchus.de-herodoti-malignitate-854e-874c 19
ἀλλʼ ἀφίημι τὰ τῶν βαρβάρων ἀφθονίαν γὰρ αὐτὸς ἐν τοῖς Ἑλληνικοῖς πεποίηκεν . Ἀθηναίους τοίνυν καὶ τοὺς πολλοὺς τῶν ἄλλων Ἰώνων ἐπαισχύνεσθαι τῷ ὀνόματι τούτῳ , μὴ βουλομένους ἀλλὰ φεύγοντας Ἴωνας κεκλῆσθαι , τοὺς δὲ νομίζοντας αὐτῶν γενναιοτάτους εἶναι καὶ ὁρμηθέντας ἀπὸ τοῦ πρυτανηίου τῶν Ἀθηναίων ἐκ βαρβάρων παιδοποιήσασθαι γυναικῶν , πατέρας αὐτῶν καὶ ἄνδρας καὶ παῖδας φονεύσαντας · διὸ τὰς γυναῖκας νόμον θέσθαι καὶ ὅρκους ἐπελάσαι καὶ παραδοῦναι ταῖς θυγατράσι , μήποτε ὁμοσιτῆσαι τοῖς ἀνδράσι μηδʼ ὀνομαστὶ βοῆσαι τὸν αὑτῆς ἄνδρα , καὶ τοὺς νῦν ὄντας Μιλησίους ἐξ ἐκείνων γεγονέναι τῶν γυναικῶν ὑπειπὼν δὲ καθαρῶς Ἴωνας γεγονέναι τοὺς Ἀπατούρια ἄγοντας ἑορτὴν ἄγουσι δὲ πάντες φησὶ πλὴν Ἐφεσίων καὶ Κολοφωνίων . τούτους μὲν οὖν οὕτως ἐκκέκλεικε τῆς εὐγενείας .
Lemmas: ἀλλά ἀφίημι ὁ ὁ βάρβαρος ἀφθονία γάρ αὐτός ἐν ὁ Ἑλληνικός ποιέω . Ἀθηναῖος τοίνυν καί ὁ πολύς ὁ ἄλλος Ἴων ἐπαισχύνομαι ὁ ὄνομα οὗτος , μή βούλομαι ἀλλά φεύγω Ἴων καλέω , ὁ δέ νομίζω αὐτός γενναῖος εἰμί καί ὁρμάω ἀπό ὁ πρυτανεῖον ὁ Ἀθηναῖος ἐκ βάρβαρος παιδοποιέω γυνή , πατήρ αὐτός καί ἀνήρ καί παῖς φονεύω · διό ὁ γυνή νόμος τίθημι καί ὅρκος ἐπελαύνω καί παραδίδωμι ὁ θυγάτηρ , μήποτε ὁμοσιτέω ὁ ἀνήρ μηδέ ὀνομαστί βοάω ὁ ἑαυτοῦ ἀνήρ , καί ὁ νῦν εἰμί Μιλήσιος ἐκ ἐκεῖνος γίγνομαι ὁ γυνή ὑπολέγω δέ καθαρός Ἴων γίγνομαι ὁ Ἀπατούρια ἄγω ἑορτή ἄγω δέ πᾶς φημί πλήν Ἐφέσιος καί Κολοφώνιος . οὗτος μέν οὖν οὕτως ἐκκλῄζω ὁ εὐγένεια .
plutarchus.de-herodoti-malignitate-854e-874c 20
Πακτύην δʼ ἀποστάντα Κύρου φησὶ Κυμαίους καὶ Μυτιληναίους ἐκδιδόναι παρασκευάζεσθαι τὸν ἄνθρωπον ἐπὶ μισθῷ ὅσῳ δή , οὐ γὰρ ἔχω γε εἰπεῖν ἀτρεκέως · ʽ εὖ τὸ μὴ διαβεβαιοῦσθαι πόσος ἦν ὁ μισθός , τηλικοῦτο δʼ Ἑλληνίδι πόλει προσβαλεῖν ὄνειδος , ὡς δὴ σαφῶς εἰδότα Χίους μέντοι τὸν Πακτύην κομισθέντα πρὸς αὐτοὺς ἐξ ἱροῦ Ἀθηναίης πολιούχου ἐκδοῦναι , καὶ ταῦτα ποιῆσαι τοὺς Χίους τὸν Ἀταρνέα μισθὸν λαβόντας καίτοι Χάρων ὁ Λαμψακηνός ἀνὴρ πρεσβύτερος , ἐν τοῖς περὶ Πακτύην λόγοις γενόμενος , τοιοῦτον οὐδὲν οὔτε Μυτιληναίοις οὔτε Χίοις ἄγος προστέτριπται ταυτὶ δὲ κατὰ λέξιν γέγραφε Πακτύης δʼ ὡς ἐπύθετο προσελαύνοντα τὸν στρατὸν τὸν Περσικὸν ᾤχετο φεύγων ἄρτι μὲν εἰς Μυτιλήνην , ἔπειτα δʼ εἰς Χίον · καὶ αὐτοῦ ἐκράτησε Κῦρος .
Lemmas: Πακτύης δέ ἀφίστημι Κῦρος φημί Κυμαῖος καί Μυτιληναῖος ἐκδίδωμι παρασκευάζω ὁ ἄνθρωπος ἐπί μισθός ὅσος δή , οὐ γάρ ἔχω γε λέγω ἀτρεκής · ʽ εὖ ὁ μή διαβεβαιόω πόσος εἰμί ὁ μισθός , τηλικοῦτος δέ Ἑλληνίς πόλις προσβάλλω ὄνειδος , ὡς δή σαφής οἶδα Χῖος μέντοι ὁ Πακτύης κομίζω πρός αὐτός ἐκ ἱερός Ἀθήνη πολιοῦχος ἐκδίδωμι , καί οὗτος ποιέω ὁ Χῖος ὁ Ἀταρνεύς μισθός λαμβάνω καίτοι Χάρων ὁ Λαμψακηνός ἀνήρ πρέσβυς , ἐν ὁ περί Πακτύης λόγος γίγνομαι , τοιοῦτος οὐδείς οὔτε Μυτιληναῖος οὔτε Χῖος ἄγος προστρίβω οὗτος δέ κατά λέξις γράφω Πακτύης δέ ὡς πυνθάνομαι προσελαύνω ὁ στρατός ὁ Περσικός οἴχομαι φεύγω ἄρτι μέν εἰς Μυτιλήνη , ἔπειτα δέ εἰς Χίος · καί αὐτός κρατέω Κῦρος .
plutarchus.de-herodoti-malignitate-854e-874c 21
ἐν δὲ τῇ τρίτῃ τῶν βίβλων διηγούμενος τὴν Λακεδαιμονίων ἐπὶ Πολυκράτη τὸν τύραννον στρατείαν αὐτοὺς μὲν οἴεσθαί φησι καὶ λέγειν Σαμίους , ὡς χάριν ἐκτίνοντες αὐτοῖς τῆς ἐπὶ Μεσσηνίους βοηθείας στρατεύσειαν , τούς τε φεύγοντας κατάγοντες τῶν πολιτῶν καὶ τῷ τυράννῳ πολεμοῦντες · ἀρνεῖσθαι δὲ τὴν αἰτίαν ταύτην Λακεδαιμονίους καὶ λέγειν , ὡς οὐ βοηθοῦντες οὐδʼ ἐλευθεροῦντες , ἀλλὰ τιμωρούμενοι Σαμίους στρατεύσαιντο , κρατῆρά τινα πεμπόμενον Κροίσῳ παρʼ αὐτῶν καὶ θώρακα πάλιν παρʼ Ἀμάσιδος κομιζόμενον αὐτοῖς ἀφελομένους . καίτοι πόλιν ἐν τοῖς τότε χρόνοις οὔτε φιλότιμον οὕτως οὔτε μισοτύραννον ἴσμεν ὡς τὴν Λακεδαιμονίων γενομένην · ποίου γὰρ ἕνεκα θώρακος ἢ τίνος κρατῆρος ἑτέρου Κυψελίδας μὲν ἐξέβαλον ἐκ Κορίνθου καὶ Ἀμπρακίας ἐκ δὲ Νάξου Λύγδαμιν ἐξ Ἀθηνῶν δὲ τοὺς Πεισιστράτου παῖδας ἐκ δὲ Σικυῶνος Αἰσχίνην ἐκ Θάσου δὲ Σύμμαχον ἐκ δὲ Φωκέων Αὖλιν ἐκ Μιλήτου δʼ Ἀριστογένη , τὴν δʼ ἐν Θετταλοῖς δυναστείαν ἔπαυσαν , Ἀριστομήδη καὶ Ἄγγελον καταλύσαντες διὰ Λεωτυχίδου τοῦ βασιλέως ; περὶ ὧν ἐν ἄλλοις ἀκριβέστερον γέγραπται · κατὰ δʼ Ἡρόδοτον οὔτε κακίας οὔτʼ ἀβελτερίας ὑπερβολὴν λελοίπασιν , εἰ τὴν καλλίστην καὶ δικαιοτάτην τῆς στρατείας ἀρνούμενοι πρόφασιν ὡμολόγουν διὰ μνησικακίαν καὶ μικρολογίαν ἐπιτίθεσθαι δυστυχοῦσιν ἀνθρώποις καὶ κακῶς πράττουσιν .
Lemmas: ἐν δέ ὁ τρίτος ὁ βίβλος διηγέομαι ὁ Λακεδαιμόνιος ἐπί Πολυκράτης ὁ τύραννος στρατεία αὐτός μέν οἴομαι φημί καί λέγω Σάμος , ὡς χάριν ἐκτίνω αὐτός ὁ ἐπί Μεσσήνιος βοήθεια στρατεύω , ὁ τε φεύγω κατάγω ὁ πολίτης καί ὁ τύραννος πολεμέω · ἀρνέομαι δέ ὁ αἰτία οὗτος Λακεδαιμόνιος καί λέγω , ὡς οὐ βοηθέω οὐδέ ἐλευθερόω , ἀλλά τιμωρέω Σάμος στρατεύω , κρατήρ τις πέμπω Κροῖσος παρά αὐτός καί θώραξ πάλιν παρά Ἄμασις κομίζω αὐτός ἀφαιρέω . καίτοι πόλις ἐν ὁ τότε χρόνος οὔτε φιλότιμος οὕτως οὔτε μισοτύραννος οἶδα ὡς ὁ Λακεδαιμόνιος γίγνομαι · ποῖος γάρ ἕνεκα θώραξ ἤ τίς κρατήρ ἕτερος Κυψελίδαι μέν ἐκβάλλω ἐκ Κόρινθος καί Ἀμπρακία ἐκ δέ Νάξος Λύγδαμις ἐκ Ἀθῆναι δέ ὁ Πεισίστρατος παῖς ἐκ δέ Σικυών Αἰσχίνης ἐκ Θάσος δέ Σύμμαχος ἐκ δέ Φωκεύς Αὖλις ἐκ Μίλητος δέ Ἀριστογένης , ὁ δέ ἐν Θεσσαλός δυναστεία παύω , Ἀριστομήδης καί Ἄγγελος καταλύω διά Λεωτυχίδης ὁ βασιλεύς ; περί ὅς ἐν ἄλλος ἀκριβής γράφω · κατά δέ Ἡρόδοτος οὔτε κακία οὔτε ἀβελτερία ὑπερβολή λείπω , εἰ ὁ καλός καί δίκαιος ὁ στρατεία ἀρνέομαι πρόφασις ὁμολογέω διά μνησικακία καί μικρολογία ἐπιτίθημι δυστυχέω ἄνθρωπος καί κακός πράσσω .
plutarchus.de-herodoti-malignitate-854e-874c 24
ἐν δὲ τοῖς ἐφεξῆς τὰ περὶ Σάρδεις διηγούμενος , ὡς ἐνῆν μάλιστα διέλυσε καὶ διελυμήνατο τὴν πρᾶξιν · ἃς μὲν Ἀθηναῖοι ναῦς ἐξέπεμψαν Ἴωσι τιμωροὺς ἀποστᾶσι βασιλέως , ἀρχεκάκους τολμήσας προσειπεῖν ὅτι τοσαύτας πόλεις καὶ τηλικαύτας Ἑλληνίδας ἐλευθεροῦν ἐπεχείρησαν ἀπὸ τῶν βαρβάρων , Ἐρετριέων δὲ κομιδῇ μνησθεὶς ἐν παρέργῳ καὶ παρασιωπήσας μέγα κατόρθωμα καὶ ἀοίδιμον . ἤδη γὰρ ὡς περὶ τὴν Ἰωνίαν συγκεχυμένην , καὶ στόλου βασιλικοῦ προσπλέοντος , ἀπαντήσαντες ἔξω Κυπρίους ἐν τῷ Παμφυλίῳ πελάγει κατεναυμάχησαν · εἶτʼ ἀναστρέψαντες ὀπίσω καὶ τὰς ναῦς ἐν Ἐφέσῳ καταλιπόντες ἐπέθεντο Σάρδεσι καὶ Ἀρταφέρνην ἐπολιόρκουν εἰς τὴν ἀκρόπολιν καταφυγόντα , βουλόμενοι τὴν Μιλήτου λῦσαι · πολιορκίαν · καὶ τοῦτο μὲν ἔπραξαν καὶ τοὺς πολεμίους ἀνέστησαν ἐκεῖθεν , ἐν φόβῳ θαυμαστῷ γενομένους πλήθους δʼ ἐπιχυθέντος αὐτοῖς , ἀπεχώρησαν . ταῦτα δʼ ἄλλοι τε καὶ Λυσανίας ὁ Μαλλώτης ἐν τοῖς περὶ Ἐρετρίας εἴρηκε · καὶ καλῶς εἶχεν , εἰ καὶ διὰ μηδὲν ἄλλο , τῇ γοῦν ἁλώσει καὶ φθορᾷ τῆς πόλεως ἐπειπεῖν τὸ ἀνδραγάθημα τοῦτο καὶ τὴν ἀριστείαν ὁ δὲ καὶ κρατηθέντας αὐτοὺς ὑπὸ τῶν βαρβάρων φησὶν εἰς τὰς ναῦς καταδιωχθῆναι , μηδὲν τοιοῦτο τοῦ Λαμψακηνοῦ Χάρωνος ἱστοροῦντος , ἀλλὰ ταυτὶ γράφοντος κατὰ λέξιν Ἀθηναῖοι δʼ εἴκοσι τριήρεσιν ἔπλευσαν ἐπικουρήσοντες τοῖς Ἴωσι , καὶ εἰς Σάρδεις ἐστρατεύσαντο καὶ εἷλον · τὰ περὶ Σάρδεις ἅπαντα χωρὶς τοῦ τείχους τοῦ βασιληίου · ταῦτα δὲ ποιήσαντες ἐπαναχωροῦσιν εἰς Μίλητον .
Lemmas: ἐν δέ ὁ ἐφεξῆς ὁ περί Σάρδεις διηγέομαι , ὡς ἔνειμι μάλα διαλύω καί διαλυμαίνομαι ὁ πρᾶξις · ὅς μέν Ἀθηναῖος ναῦς ἐκπέμπω Ἴων τιμωρός ἀφίστημι βασιλεύς , ἀρχέκακος τολμάω προσλέγω ὅτι τοσοῦτος πόλις καί τηλικοῦτος Ἑλληνίς ἐλευθερόω ἐπιχειρέω ἀπό ὁ βάρβαρος , Ἐρετριεύς δέ κομιδῇ μιμνῄσκω ἐν πάρεργος καί παρασιωπάω μέγας κατόρθωμα καί ἀοίδιμος . ἤδη γάρ ὡς περί ὁ Ἰωνία συγχέω , καί στόλος βασιλικός προσπλέω , ἀπαντάω ἔξω Κύπριος ἐν ὁ Παμφύλιον πέλαγος καταναυμαχέω · εἶτα ἀναστρέφω ὀπίσω καί ὁ ναῦς ἐν Ἔφεσος καταλείπω ἐπιτίθημι Σάρδεις καί Ἀρταφέρνης πολιορκέω εἰς ὁ ἀκρόπολις καταφεύγω , βούλομαι ὁ Μίλητος λύω · πολιορκία · καί οὗτος μέν πράσσω καί ὁ πολέμιος ἀνίστημι ἐκεῖθεν , ἐν φόβος θαυμαστός γίγνομαι πλῆθος δέ ἐπιχέω αὐτός , ἀποχωρέω . οὗτος δέ ἄλλος τε καί Λυσανίας ὁ Μαλλώτης ἐν ὁ περί Ἐρέτρια λέγω · καί καλός ἔχω , εἰ καί διά μηδείς ἄλλος , ὁ γοῦν ἅλωσις καί φθορά ὁ πόλις ἐπιλέγω ὁ ἀνδραγάθημα οὗτος καί ὁ ἀριστεία ὁ δέ καί κρατέω αὐτός ὑπό ὁ βάρβαρος φημί εἰς ὁ ναῦς καταδιώκω , μηδείς τοιοῦτος ὁ Λαμψακηνός Χάρων ἱστορέω , ἀλλά οὗτος γράφω κατά λέξις Ἀθηναῖος δέ εἴκοσι τριήρης πλέω ἐπικουρέω ὁ Ἴων , καί εἰς Σάρδεις στρατεύω καί αἱρέω · ὁ περί Σάρδεις ἅπας χωρίς ὁ τεῖχος ὁ βασίλειος · οὗτος δέ ποιέω ἐπαναχωρέω εἰς Μίλητος .
plutarchus.de-herodoti-malignitate-854e-874c 25
ἐν δὲ τῇ ἕκτῃ διηγησάμενος περὶ Πλαταιέων , ὡς σφᾶς αὐτοὺς ἐδίδοσαν Σπαρτιάταις , οἱ δὲ μᾶλλον ἐκέλευσαν πρὸς Ἀθηναίους τρέπεσθαι πλησιοχώρους ἐόντας αὐτοῖς καὶ τιμωρέειν οὐ κακούς · προστίθησιν οὐ καθʼ ὑπόνοιαν οὐδὲ δόξαν , ἀλλʼ ὡς ἀκριβῶς ἐπιστάμενος , ὅτι ταῦτα συνεβούλευον οἱ Λακεδαιμόνιοι οὐ κατʼ εὔνοιαν οὕτω τῶν Πλαταιέων , ὡς βουλόμενοι τοὺς Ἀθηναίους ἔχειν πόνον συνεστεῶτας Βοιωτοῖς . , οὐκοῦν εἰ μὴ κακοήθης Ἡρόδοτος ἐπίβουλοι μὲν καὶ κακοήθεις Λακεδαιμόνιοι , ἀναίσθητοι δʼ Ἀθηναῖοι παρακρουσθέντες , Πλαταιεῖς δʼ οὐ κατʼ εὔνοιαν οὐδὲ τιμὴν , ἀλλὰ πολέμου πρόφασις εἰς μέσον ἐρρίφησαν .
Lemmas: ἐν δέ ὁ ἕκτος διηγέομαι περί Πλαταιεύς , ὡς σφεῖς αὐτός δίδωμι Σπαρτιάτης , ὁ δέ μάλα κελεύω πρός Ἀθηναῖος τρέπω πλησιόχωρος εἰμί αὐτός καί τιμωρέω οὐ κακός · προστίθημι οὐ κατά ὑπόνοια οὐδέ δόξα , ἀλλά ὡς ἀκριβής ἐπίσταμαι , ὅτι οὗτος συμβουλεύω ὁ Λακεδαιμόνιος οὐ κατά εὔνοια οὕτως ὁ Πλαταιεύς , ὡς βούλομαι ὁ Ἀθηναῖος ἔχω πόνος συνίστημι Βοιωτός . , οὐκοῦν εἰ μή κακοήθης Ἡρόδοτος ἐπίβουλος μέν καί κακοήθης Λακεδαιμόνιος , ἀναίσθητος δέ Ἀθηναῖος παρακρούω , Πλαταιεύς δέ οὐ κατά εὔνοια οὐδέ τιμή , ἀλλά πόλεμος πρόφασις εἰς μέσος ῥίπτω .
plutarchus.de-herodoti-malignitate-854e-874c 29
ἀλλʼ Ἀθηναίους γε μεγάλους ἐνταῦθα τῷ λόγῳ πεποίηκε καὶ σωτῆρας ἀνηγόρευκε τῆς Ἑλλάδος · ὀρθῶς γε ποιῶν καὶ δικαίως , εἰ μὴ πολλὰ καὶ βλάσφημα προσῆν τοῖς ἐπαίνοις . νῦν δὲ προδοθῆναι μὲν ἂν λέγων ὑπὸ τῶν ἄλλων Ἑλλήνων Λακεδαιμονίους , μονωθέντας δʼ ἂν καὶ ἀποδεξαμένους ἔργα μεγάλα ἀποθανεῖν γενναίως , ἢ πρὸ τούτου ὁρῶντας καὶ τοὺς ἄλλους Ἕλληνας μηδίζοντας ὁμολογίῃ ἂν χρήσασθαι πρὸς Ξέρξεα , δῆλός ἐστιν οὐ τοῦτο λέγων εἰς τὸν Ἀθηναίων ἔπαινον , ἀλλʼ Ἀθηναίων ἐπαινῶν , ἵνα κακῶς εἴπῃ τοὺς ἄλλους ἅπαντας . τί γὰρ ἄν τις ἔνι δυσχεραίνοι , Θηβαίους ἀεὶ καὶ Φωκέας πικρῶς αὐτοῦ καὶ κατακόρως ἐξονειδίζοντος , ὅπου καὶ τῶν προκινδυνευσάντων ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος τὴν οὐ γεγενημένην μὲν , γενομένην δʼ ἄν , ὡς αὐτὸς εἰκάζει , καταψηφίζεται προδοσίαν ; αὐτοὺς δὲ Λακεδαιμονίους ἐν ἀδήλῳ θέμενος ἐπηπόρησεν , εἴτʼ ἔπεσον ἂν μαχόμενοι τοῖς πολεμίοις εἴτε παρέδωκαν ἑαυτούς , μικροῖς γε νὴ Δία τεκμηρίοις αὐτῶν ἀπιστήσας τοῖς περὶ Θερμοπύλας .
Lemmas: ἀλλά Ἀθηναῖος γε μέγας ἐνταῦθα ὁ λόγος ποιέω καί σωτήρ ἀναγορεύω ὁ Ἑλλάς · ὀρθός γε ποιέω καί δίκαιος , εἰ μή πολύς καί βλάσφημος πρόσειμι ὁ ἔπαινος . νῦν δέ προδίδωμι μέν ἄν λέγω ὑπό ὁ ἄλλος Ἕλλην Λακεδαιμόνιος , μονόω δέ ἄν καί ἀποδέχομαι ἔργον μέγας ἀποθνῄσκω γενναῖος , ἤ πρό οὗτος ὁράω καί ὁ ἄλλος Ἕλλην μηδίζω ὁμολογία ἄν χράω πρός Ξέρξης , δῆλος εἰμί οὐ οὗτος λέγω εἰς ὁ Ἀθηναῖος ἔπαινος , ἀλλά Ἀθηναῖος ἐπαινέω , ἵνα κακός λέγω ὁ ἄλλος ἅπας . τίς γάρ ἄν τις ἔνειμι δυσχεραίνω , Θηβαῖος ἀεί καί Φωκεύς πικρός αὐτός καί κατάκορος ἐξονειδίζω , ὅπου καί ὁ προκινδυνεύω ὑπέρ ὁ Ἑλλάς ὁ οὐ γίγνομαι μέν , γίγνομαι δέ ἄν , ὡς αὐτός εἰκάζω , καταψηφίζομαι προδοσία ; αὐτός δέ Λακεδαιμόνιος ἐν ἄδηλος τίθημι ἐπαπορέω , εἴτε πίπτω ἄν μάχομαι ὁ πολέμιος εἴτε παραδίδωμι ἑαυτοῦ , μικρός γε νή Ζεύς τεκμήριον αὐτός ἀπιστέω ὁ περί Θερμοπύλαι .
plutarchus.de-herodoti-malignitate-854e-874c 30
διηγούμενος δὲ συμπεσοῦσαν ναυαγίαν ταῖς βασιλικαῖς ναυσὶ καὶ ὅτι πολλῶν χρημάτων ἐκπεσόντων , Ἀμεινοκλῆς ὁ Κρητίνεω Μάγνης ἀνὴρ ὠφελήθη μεγάλως , χρυσία ἄφατα καὶ χρήματα περιβαλόμενος · οὐδὲ τοῦτον ἄδηκτον παρῆκεν , ἀλλʼ ὁ μὲν τἄλλα φησὶν οὐκ εὐτυχέων εὑρήμασι μέγα πλούσιος ἐγένετο ἦν γάρ τις καὶ τοῦτον ἄχαρις συμφορὴ λυπεῦσα παιδοφόνος . τοῦτο μὲν οὖν παντὶ δῆλον , ὅτι τὰ χρυσᾶ χρήματα καὶ τὰ εὑρήματα καὶ τὸν ἐκβρασσόμενον ὑπὸ τῆς θαλάσσης πλοῦτον ἐπεισήγαγε τῇ ἱστορίᾳ , χώραν καὶ τόπον ποιῶν , ἐν ᾧ θήσεται τὴν Ἀμεινοκλέους παιδοφονίαν .
Lemmas: διηγέομαι δέ συμπίπτω ναυαγία ὁ βασιλικός ναῦς καί ὅτι πολύς χρῆμα ἐκπίπτω , Ἀμεινοκλῆς ὁ Κρητίνης Μάγνης ἀνήρ ὠφελέω μέγας , χρυσίον ἄφατος καί χρῆμα περιβάλλω · οὐδέ οὗτος ἄδηκτος παρίημι , ἀλλά ὁ μέν ἄλλος φημί οὐ εὐτυχέω εὕρημα μέγας πλούσιος γίγνομαι εἰμί γάρ τις καί οὗτος ἄχαρις συμφορά λυπέω παιδοφόνος . οὗτος μέν οὖν πᾶς δῆλος , ὅτι ὁ χρύσεος χρῆμα καί ὁ εὕρημα καί ὁ ἐκβράζω ὑπό ὁ θάλασσα πλοῦτος ἐπεισάγω ὁ ἱστορία , χώρα καί τόπος ποιέω , ἐν ὅς τίθημι ὁ Ἀμεινοκλῆς παιδοφονία .
plutarchus.de-herodoti-malignitate-854e-874c 36
οὐ δεῖ δὲ θαυμάζειν , εἰ τοῖς ἀτυχήσασιν ἔγκειται πικρῶς , ὅπου καὶ τοὺς παραγενομένους καὶ συγκινδυνεύσαντας εἰς τὴν τῶν πολεμίων μερίδα καὶ προδοτῶν μετατίθησι . Νάξιοι γὰρ τρεῖς ἔπεμψαν τριήρεις συμμάχους τοῖς βαρβάροις , εἷς δὲ τῶν τριηράρχων Δημόκριτος ἔπεισε τοὺς ἄλλους ἑλέσθαι τὰ τῶν Ἑλλήνων οὕτως ; οὐδʼ ἐπαινεῖν ἄνευ τοῦ ψέγειν οἶδεν , ἀλλʼ ἵνʼ εἷς ἀνὴρ ἐγκωμιασθῇ , πόλιν ὅλην δεῖ κακῶς ἀκοῦσαι καὶ δῆμον . ἀντιμαρτυρεῖ δʼ αὐτῷ τῶν μὲν πρεσβυτέρων Ἑλλάνικος τῶν δὲ νεωτέρων Ἔφορος , ὁ μὲν ἓξ ὁ δὲ πέντε ναυσὶ τοὺς Ναξίους ἐλθεῖν τοῖς Ἕλλησι βοηθοῦντας ἱστορήσας . αὐτὸς δὲ καὶ παντάπασιν ἑαυτὸν ὁ Ἡρόδοτος ἐξελέγχει ταῦτα πλαττόμενον . οἱ μὲν γὰρ Ναξίων ὡρογράφοι λέγουσι καὶ πρότερον Μεγαβάτην ἀπώσασθαι ναυσὶ διακοσίαις ἐπιπλεύσαντα τῇ νήσῳ , καὶ Δᾶτιν αὖθις τὸν στρατηγὸν ἐξελάσαι καταπλεύσαντα πλοίοις ἑκατόν , εἰ δέ , ὡς Ἡρόδοτος εἴρηκεν ἀλλαχόθι , τὴν μὲν πόλιν αὐτῶν ἐμπρήσαντες διέφθειραν , οἱ δʼ ἄνθρωποι καταφυγόντες εἰς τὰ ὄρη διεσώθησαν , ἦπου καλὴν αἰτίαν εἶχον τοῖς ἀπολέσασι τὴν πατρίδα πέμπειν βοήθειαν , ἀλλὰ μὴ τοῖς ἀμυνομένοις ὑπὲρ τῆς κοινῆς ἐλευθερίας ἀμύνειν . ὅτι δʼ οὐκ ἐπαινέσαι βουληθεὶς Δημόκριτον , ἀλλʼ ἐπʼ αἰσχύνῃ Ναξίων συνέθηκε τὸ ψεῦδος , δῆλός ἐστι τῷ παραλιπεῖν ὅλως καὶ παρασιωπῆσαι τὸ Δημοκρίτου κατόρθωμα καὶ τὴν ἀριστείαν , ἣν ἐπιγράμματι , Σιμωνίδης ἐδήλωσε Δημόκριτος τρίτος ἦρξε μάχης , ὅτε πὰρ Σαλαμῖνα Ἕλληνες Μήδοις σύμβαλον ἐν πελάγει πέντε δὲ νῆας ἕλεν δηίων , ἕκτην δʼ ὑπὸ χεῖρα ῥύσατο βαρβαρικὴν Δωρίδʼ ἁλισκομένην .
Lemmas: οὐ δέω δέ θαυμάζω , εἰ ὁ ἀτυχέω ἔγκειμαι πικρός , ὅπου καί ὁ παραγίγνομαι καί συγκινδυνεύω εἰς ὁ ὁ πολέμιος μερίς καί προδότης μετατίθημι . Νάξιος γάρ τρεῖς πέμπω τριήρης σύμμαχος ὁ βάρβαρος , εἷς δέ ὁ τριήραρχος Δημόκριτος πείθω ὁ ἄλλος αἱρέω ὁ ὁ Ἕλλην οὕτως ; οὐδέ ἐπαινέω ἄνευ ὁ ψέγω οἶδα , ἀλλά ἵνα εἷς ἀνήρ ἐγκωμιάζω , πόλις ὅλος δέω κακός ἀκούω καί δῆμος . ἀντιμαρτυρέω δέ αὐτός ὁ μέν πρέσβυς Ἑλλάνικος ὁ δέ νέος Ἔφορος , ὁ μέν ἕξ ὁ δέ πέντε ναῦς ὁ Νάξιος ἔρχομαι ὁ Ἕλλην βοηθέω ἱστορέω . αὐτός δέ καί παντάπασι ἑαυτοῦ ὁ Ἡρόδοτος ἐξελέγχω οὗτος πλήσσω . ὁ μέν γάρ Νάξιος ὡρογράφος λέγω καί πρότερος Μεγαβάτης ἀπωθέω ναῦς διακόσιοι ἐπιπλέω ὁ νῆσος , καί Δᾶτις αὖθις ὁ στρατηγός ἐξελαύνω καταπλέω πλοῖον ἑκατόν , εἰ δέ , ὡς Ἡρόδοτος λέγω ἀλλαχόθι , ὁ μέν πόλις αὐτός ἐμπίμπρημι διαφθείρω , ὁ δέ ἄνθρωπος καταφεύγω εἰς ὁ ὄρος διασῴζω , ἦπου καλός αἰτία ἔχω ὁ ἀπόλλυμι ὁ πατρίς πέμπω βοήθεια , ἀλλά μή ὁ ἀμύνω ὑπέρ ὁ κοινός ἐλευθερία ἀμύνω . ὅτι δέ οὐ ἐπαινέω βούλομαι Δημόκριτος , ἀλλά ἐπί αἰσχύνη Νάξιος συντίθημι ὁ ψεῦδος , δῆλος εἰμί ὁ παραλείπω ὅλος καί παρασιωπάω ὁ Δημόκριτος κατόρθωμα καί ὁ ἀριστεία , ὅς ἐπίγραμμα , Σιμωνίδης δηλόω Δημόκριτος τρίτος ἄρχω μάχη , ὅτε παρά Σαλαμίς Ἕλλην Μῆδος συμβάλλω ἐν πέλαγος πέντε δέ ναῦς αἱρέω δάϊος , ἕκτος δέ ὑπό χείρ ἐρύω βαρβαρικός Δωρίς ἁλίσκομαι .
plutarchus.de-herodoti-malignitate-854e-874c 37
ἀλλὰ τί ἄν τις ἀγανακτοίη περὶ Ναξίων ; εἰ γάρ εἰσιν ἀντίποδες ἡμῶν , ὥσπερ ἔνιοι λέγουσι , τῆς γῆς τὰ κάτω περιοικοῦντες , οἶμαι μηδʼ ἐκείνους ἀνηκόους εἶναι Θεμιστοκλέους καὶ τοῦ Θεμιστοκλέους βουλεύματος , ὃ βουλεύσας τῇ Ἑλλάδι ναυμαχῆσαι πρὸ τῆς Σαλαμῖνος ἱδρύσατο ναὸν Ἀριστοβούλης Ἀρτέμιδος ἐν Μελίτῃ , τοῦ βαρβάρου καταπολεμηθέντος . τοῦτο μὲν τοῦ Θεμιστοκλέους ὁ χαρίεις συγγραφεὺς ὅσον ἐφʼ ἑαυτῷ παραιρούμενος καὶ τὴν δόξαν εἰς ἕτερον μεταφέρων ταυτὶ γράφει κατὰ λέξιν ἐνταῦθα δὴ Θεμιστοκλέα ἀφικόμενον ἐπὶ τὴν νέα εἴρετο Μνησίφιλος ἀνὴρ Ἀθηναῖος , ὃ τι σφι εἴη βεβουλευμένον πυθόμενος δὲ πρὸς αὐτοῦ , ὡς εἴη δεδογμένον ἀνάγειν τὰς νέας πρὸς τὸν Ἰσθμὸν καὶ πρὸ τῆς Πελοποννήσου ναυμαχέειν , εἶπε οὐκ ἄρα , ἢν ἀπαίρωσι τὰς νέας ἀπὸ Σαλαμῖνος , οὐδὲ περὶ μιῆς ἔτι πατρίδος ναυμαχήσεις · κατὰ γὰρ πόλεις ἕκαστοι τρέψονται . καὶ μετʼ ὀλίγον ἀλλὰ εἴ τις ἔστι μηχανή , ἴθι τε καὶ πειρῶ διαχέαι τὰ βεβουλευμένα , ἤν κως δύνῃ ἀναγνῶσαι Εὐρυβιάδεα μεταβουλεύσασθαι ὥστε αὐτοῦ μενεῖν εὖθʼ ὑπειπὼν ὅτι κάρτα τῷ Θεμιστοκλεῖ ἤρεσε ἡ ὑποθήκη , καὶ οὐδὲν πρὸς ταῦτα ἀμειψάμενος ἀφίκετο πρὸς τὸν Εὐρυβιάδην πάλιν αὐταῖς λέξεσι γέγραφεν ἐνταῦθα δὲ Θεμιστοκλῆς παριζόμενὸς οἱ καταλέγει κεῖνά τε πάντα ἃ ἤκουσε Μνησιφίλου ἑωυτοῦ ποιεύμενος , καὶ ἄλλα προστιθείς . ὁρᾷς ὅτι κακοηθείας προστρίβεται τἀνδρὶ δόξαν , ἴδιον αὐτοῦ βούλευμα ποιεῖσθαι τὸ τοῦ Μνησιφίλου λέγων ;
Lemmas: ἀλλά τίς ἄν τις ἀγανακτέω περί Νάξιος ; εἰ γάρ εἰμί ἀντίπους ἐγώ , ὥσπερ ἔνιοι λέγω , ὁ γῆ ὁ κάτω περιοικέω , οἴομαι μηδέ ἐκεῖνος ἀνήκοος εἰμί Θεμιστοκλῆς καί ὁ Θεμιστοκλῆς βούλευμα , ὅς βουλεύω ὁ Ἑλλάς ναυμαχέω πρό ὁ Σαλαμίς ἱδρύω ναός Ἀριστοβούλη Ἄρτεμις ἐν Μελίτη , ὁ βάρβαρος καταπολεμέω . οὗτος μέν ὁ Θεμιστοκλῆς ὁ χαρίεις συγγραφεύς ὅσος ἐπί ἑαυτοῦ παραλέγω καί ὁ δόξα εἰς ἕτερος μεταφέρω οὗτος γράφω κατά λέξις ἐνταῦθα δή Θεμιστοκλῆς ἀφικνέομαι ἐπί ὁ ναῦς ἔρομαι Μνησίφιλος ἀνήρ Ἀθηναῖος , ὅς τις σφεῖς εἰμί βουλεύω πυνθάνομαι δέ πρός αὐτός , ὡς εἰμί δοκέω ἀνάγω ὁ ναῦς πρός ὁ Ἰσθμός καί πρό ὁ Πελοπόννησος ναυμαχέω , λέγω οὐ ἄρα , ἐάν ἀπαίρω ὁ ναῦς ἀπό Σαλαμίς , οὐδέ περί εἷς ἔτι πατρίς ναυμαχέω · κατά γάρ πόλις ἕκαστος τρέπω . καί μετά ὀλίγος ἀλλά εἰ τις εἰμί μηχανή , ἔρχομαι τε καί πειράω διαχέω ὁ βουλεύω , ἐάν πως δύναμαι ἀναγνοέω Εὐρυβιάδης μεταβουλεύω ὥστε αὐτοῦ μένω εὖτε ὑπολέγω ὅτι κάρτα ὁ Θεμιστοκλῆς ἀρέσκω ὁ ὑποθήκη , καί οὐδείς πρός οὗτος ἀμείβω ἀφικνέομαι πρός ὁ Εὐρυβιάδης πάλιν αὐτός λέξις γράφω ἐνταῦθα δέ Θεμιστοκλῆς παρίζω ἕ καταλέγω ἐκεῖνος τε πᾶς ὅς ἀκούω Μνησίφιλος ἑαυτοῦ ποιέω , καί ἄλλος προστίθημι . ὁράω ὅτι κακοήθεια προστρίβω ἀνήρ δόξα , ἴδιος αὐτός βούλευμα ποιέω ὁ ὁ Μνησίφιλος λέγω ;
plutarchus.de-herodoti-malignitate-854e-874c 38
ἔτι δὲ μᾶλλον τῶν Ἑλλήνων καταγελῶν Θεμιστοκλέα μὲν οὔτε φησὶ φρονῆσαι τὸ συμφέρον ἀλλὰ παριδεῖν , ὃς Ὀδυσσεὺς ἐπωνομάσθη διὰ τὴν φρόνησιν Ἀρτεμισίαν δὲ τὴν Ἡροδότου πολῖτιν , μηδενὸς διδάξαντος , αὐτὴν ἀφʼ ἑαυτῆς ἐπινοήσασαν Ξέρξῃ προειπεῖν , ὡς οὐχ οἷοί τε πολλὸν χρόνον ἔσονταί τοι ἀντέχειν οἱ Ἕλληνες , ἀλλά σφεας διασκεδᾷς , κατὰ πόλεις δὲ ἕκαστοι φεύξονται καὶ οὐκ εἰκὸς αὐτούς , ἢν σὺ ἐπὶ τὴν Πελοπόννησον ἐλαύνῃς τὸν πεζὸν στρατόν , ἀτρεμήσειν , οὐδέ σφι μελήσειν πρὸ τῶν Ἀθηνέων ναυμαχέειν ἢν δὲ αὐτίκα ἐπειχθῇς ναυμαχῆσαι , δειμαίνω μὴ ὁ ναυτικὸς στρατὸς κακωθεὶς καὶ τὸν πεζὸν προσδηλήσηται ταῦτα μὲν οὖν μέτρων ἐνδεῖ τῷ Ἡροδότῳ , Σίβυλλαν ἀποφῆναι τὴν Ἀρτεμισίαν τὰ μέλλοντα προθεσπίζουσαν οὕτως ἀκριβῶς . διὸ καὶ Ξέρξης αὐτῇ παρέδωκε τοὺς ἑαυτοῦ παῖδας ἀπάγειν εἰς Ἔφεσον · ἐπελέληστο γὰρ ἐκ Σούσων , ὡς ἔοικεν , ἄγειν γυναῖκας , εἰ γυναικείας ἐδέοντο παραπομπῆς οἱ παῖδες .
Lemmas: ἔτι δέ μάλα ὁ Ἕλλην καταγελάω Θεμιστοκλῆς μέν οὔτε φημί φρονέω ὁ συμφέρω ἀλλά παροράω , ὅς Ὀδυσσεύς ἐπονομάζω διά ὁ φρόνησις Ἀρτεμισία δέ ὁ Ἡρόδοτος πολῖτις , μηδείς διδάσκω , αὐτός ἀπό ἑαυτοῦ ἐπινοέω Ξέρξης προλέγω , ὡς οὐ οἷος τε πολύς χρόνος εἰμί σύ ἀντέχω ὁ Ἕλλην , ἀλλά σφεῖς διασκεδάω , κατά πόλις δέ ἕκαστος φεύγω καί οὐ ἔοικα αὐτός , ἐάν σύ ἐπί ὁ Πελοπόννησος ἐλαύνω ὁ πεζός στρατός , ἀτρεμέω , οὐδέ σφεῖς μέλω πρό ὁ Ἀθῆναι ναυμαχέω ἐάν δέ αὐτίκα ἐπείγω ναυμαχέω , δειμαίνω μή ὁ ναυτικός στρατός κακόω καί ὁ πεζός προσδηλέομαι οὗτος μέν οὖν μέτρον ἐνδέω ὁ Ἡρόδοτος , Σίβυλλα ἀποφαίνω ὁ Ἀρτεμισία ὁ μέλλω προθεσπίζω οὕτως ἀκριβής . διό καί Ξέρξης αὐτός παραδίδωμι ὁ ἑαυτοῦ παῖς ἀπάγω εἰς Ἔφεσος · ἐπιλανθάνομαι γάρ ἐκ Σοῦσα , ὡς ἔοικα , ἄγω γυνή , εἰ γυναικεῖος δέω παραπομπή ὁ παῖς .
plutarchus.de-herodoti-malignitate-854e-874c 40
τῶν τοίνυν αἰτιῶν τῶν κατὰ Θεμιστοκλέους ἀνέδην ἐμφορηθείς , ἐν οἷς κλέπτοντα καὶ πλεονεκτοῦντα λάθρα τῶν ἄλλων στρατηγῶν οὔ φησι παύσασθαι περὶ τὰς νήσους · τέλος αὐτῶν Ἀθηναίων τὸν στέφανον ἀφελόμενος Αἰγινήταις ἐπιτίθησι , γράφων ταῦτα πέμψαντες ἀκροθίνια , οἱ Ἕλληνες εἰς Δελφοὺς ἐπηρώτων τὸν θεὸν κοινῇ , εἰ λελάβηκε πλήρεα καὶ ἀρεστὰ τὰ ἀκροθίνια · ὁ δὲ παρʼ Ἑλλήνων μὲν τῶν ἄλλων ἔφησε ἔχειν , παρʼ Αἰγινητέων δὲ οὒ · ἀλλʼ ἀπαίτεε αὐτοὺς τὰ ἀριστεῖα τῆς ἐν Σαλαμῖνι ναυμαχίας . οὐκέτι Σκύθαις οὐδὲ Πέρσαις οὐδʼ Αἰγυπτίοις τοὺς ἑαυτοῦ λόγους ἀνατίθησι πλάττων , ὥσπερ Αἴσωπος κόραξι καὶ πιθήκοις , ἀλλὰ τῷ τοῦ Πυθίου προσώπῳ χρώμενος , ἀπωθεῖ τῶν ἐν Σαλαμῖνι πρωτείων τὰς Ἀθήνας . Θεμιστοκλεῖ δὲ τῶν δευτερείων ἐν Ἰσθμῷ γενομένων διὰ τὸ τῶν στρατηγῶν ἕκαστον αὑτῷ μὲν τὸ πρωτεῖον ἐκείνῳ δὲ τὸ δευτερεῖον ἀποδοῦναι , καὶ τέλος τῆς κρίσεως μὴ λαβούσης , δέον αἰτιάσασθαι τὴν φιλοτιμίαν τῶν στρατηγῶν , πάντας ἀποπλεῦσαί φησι τοὺς Ἕλληνας ὑπὸ φθόνου μὴ βουληθέντας ἀναγορεῦσαι τὸν ἄνδρα πρῶτον .
Lemmas: ὁ τοίνυν αἰτία ὁ κατά Θεμιστοκλῆς ἀνέδην ἐμφορέω , ἐν ὅς κλέπτω καί πλεονεκτέω λάθρῃ ὁ ἄλλος στρατηγός οὐ φημί παύω περί ὁ νῆσος · τέλος αὐτός Ἀθηναῖος ὁ στέφανος ἀφαιρέω Αἰγινήτης ἐπιτίθημι , γράφω οὗτος πέμπω ἀκροθίνιον , ὁ Ἕλλην εἰς Δελφοί ἐπερωτάω ὁ θεός κοινῇ , εἰ λαμβάνω πλήρης καί ἀρεστός ὁ ἀκροθίνιον · ὁ δέ παρά Ἕλλην μέν ὁ ἄλλος φημί ἔχω , παρά Αἰγινήτης δέ οὐ · ἀλλά ἀπαιτέω αὐτός ὁ ἀριστεῖα ὁ ἐν Σαλαμίς ναυμαχία . οὐκέτι Σκύθης οὐδέ Πέρσης οὐδέ Αἰγύπτιος ὁ ἑαυτοῦ λόγος ἀνατίθημι πλήσσω , ὥσπερ Αἴσωπος κόραξ καί πίθηκος , ἀλλά ὁ ὁ Πύθιος πρόσωπον χράω , ἀπωθέω ὁ ἐν Σαλαμίς πρωτεῖον ὁ Ἀθῆναι . Θεμιστοκλῆς δέ ὁ δευτερεῖα ἐν Ἰσθμός γίγνομαι διά ὁ ὁ στρατηγός ἕκαστος ἑαυτοῦ μέν ὁ πρωτεῖον ἐκεῖνος δέ ὁ δευτερεῖα ἀποδίδωμι , καί τέλος ὁ κρίσις μή λαμβάνω , δέω αἰτιάομαι ὁ φιλοτιμία ὁ στρατηγός , πᾶς ἀποπλέω φημί ὁ Ἕλλην ὑπό φθόνος μή βούλομαι ἀναγορεύω ὁ ἀνήρ πρῶτος .