plutarchus.de-gloria-atheniensium-345c-351b 8
ἀλλὰ νὴ Δία παιδιὰ τὰ τῶν ποιητῶν οἱ δὲ ῥήτορες ἔχουσί τι παραβαλλόμενοι πρὸς τοὺς στρατηγούς , ἐξ ὧν εἰκότως Αἰσχίνης σκώπτων τὸν Δημοσθένην λέγειν φησὶν ὅτι γράψεται τῷ βήματι διαδικασίαν πρὸς τὸ στρατήγιον . ἆρʼ οὖν ἄξιον προκρῖναι τὸν Ὑπερείδου Πλαταϊκὸν τῆς Ἀριστείδου Πλαταιᾶσι νίκης ; ἢ τὸν Λυσίου κατὰ τῶν τριάκοντα τῆς Θρασυβούλου καὶ Ἀρχίνου τυραννοκτονίας ; ἢ τὸν Αἰσχίνου κατὰ Τιμάρχου ἑταιρήσεως τῆς Φωκίωνος εἰς Βυζάντιον βοηθείας , διʼ ἧς ἐκώλυσε τοὺς τῶν συμμάχων υἱοὺς ἐνύβρισμά τε καὶ παροίνημα γενέσθαι Μακεδόνων ; ἢ τοῖς κοινοῖς στεφάνοις , οὓς τὴν Ἑλλάδα ἐλευθερώσας ἔλαβεν ὁ δῆμος , τὸν Δημοσθένους περὶ τοῦ στεφάνου παραβάλωμεν , ἐν ᾧ τοῦτο λαμπρότατον καὶ λογιώτατον ὁ ῥήτωρ πεποίηκεν , ὀμόσας τοὺς ἐν Μαραθῶνι προκινδυνεύσαντας τῶν προγόνων , οὐ τοὺς ἐν ταῖς σχολαῖς τὰ μειράκια προδιδάσκοντας . ἐφʼ οἷς οὐ τοὺς Ἰσοκράτεις καὶ Ἀντιφῶντας καὶ Ἰσαίους , ἀλλὰ τούτους ἡ πόλις δημοσίαις ταφαῖς ἔθαψεν , ὑποδεξαμένη τὰ λείψανα τῶν σωμάτων , καὶ τούτους ἀπεθέωσε τοῖς ὅρκοις ὁ ῥήτωρ ὀμνύων οὓς οὐκ ἐμιμεῖτο . Ἰσοκράτης δὲ τοὺς ἐν Μαραθῶνι προκινδυνεύσαντας ὥσπερ ἀλλοτρίαις ψυχαῖς φήσας ἐναγωνίσασθαι καὶ καθυμνήσας τὴν τόλμαν αὐτῶν καὶ τὴν ὑπεροψίαν τοῦ ζῆν , αὐτός , ὥς φασιν , ἤδη γέρων γεγονὼς πρὸς τὸν πυθόμενον πῶς διάγει , οὕτως , εἶπεν , ὡς ἄνθρωπος ὑπὲρ ἐνενήκοντα ἔτη γεγονὼς καὶ μέγιστον ἡγούμενος τῶν κακῶν τὸν θάνατον . οὐ γὰρ ἀκονῶν ξίφος οὐδὲ λόγχην χαράττων οὐδὲ λαμπρύνων κράνος οὐδὲ στρατευόμενος οὐδʼ ἐρέττων , ἀλλʼ ἀντίθετα καὶ πάρισα καὶ ὁμοιόπτωτα κολλῶν καὶ συντιθείς , μονονοὺ κολαπτῆρσι καὶ ξυστῆρσι τὰς περιόδους ἀπολεαίνων καὶ ῥυθμίζων ἐγήρασε . πῶς οὖν οὐκ ἔμελλεν ἄνθρωπος ψόφον ὅπλων φοβεῖσθαι καὶ σύρρηγμα φαλάγγων ὁ φοβούμενος φωνῆεν φωνήεντι συγκροῦσαι καὶ συλλαβῇ τὸ ἰσόκωλον ἐνδεὲς ἐξενεγκεῖν ; Μιλτιάδης μὲν γὰρ ἄρας ἐς Μαραθῶνα τῇ ὑστεραίᾳ τὴν μάχην συνάψας ἧκεν εἰς ἄστυ μετὰ τῆς στρατιᾶς νενικηκώς , καὶ Περικλῆς ἐννέα μησὶ Σαμίους καταστρεψάμενος ἐφρόνει τοῦ Ἀγαμέμνονος μεῖζον ἔτει δεκάτῳ τὴν Τροίαν ἑλόντος · Ἰσοκράτης δὲ μικροῦ τρεῖς ὀλυμπιάδας ἀνήλωσεν , ἵνα γράψῃ τὸν πανηγυρικὸν λόγον , οὐ στρατευσάμενος ἐν τούτοις τοῖς χρόνοις οὐδὲ πρεσβεύσας οὐδὲ πόλιν κτίσας οὐδὲ ναύαρχος ἐκπεμφθείς , καίτοι μυρίους τοῦ τότε χρόνου πολέμους ἐνέγκαντος · ἀλλʼ ἐν ᾧ Τιμόθεος Εὔβοιαν ἠλευθέρου καὶ Χαβρίας περὶ Νάξον ἐναυμάχει καὶ περὶ Λέχαιον Ἰφικράτης κατέκοπτε τὴν Λακεδαιμονίων μόραν , καὶ πᾶσαν ἐλευθερώσας πόλιν ὁ δῆμος ἰσόψηφον αὐτοῖς τὴν Ἑλλάδα κατέστησεν , οἴκοι καθῆστο βιβλίον ἀναπλάττων τοῖς ὀνόμασιν , ὅσῳ χρόνῳ τὰ προπύλαια Περικλῆς ἀνέστησε καὶ τοὺς ἑκατομπέδους . καίτοι καὶ τοῦτον ὡς βραδέως ἀνύοντα τοῖς ἔργοις ἐπισκώπτων Κρατῖνος οὕτω πως λέγει περὶ τοῦ διὰ μέσου τείχους , λόγοισι γὰρ αὐτὸ προάγει Περικλέης , ἔργοισι δʼ οὐδὲ κινεῖ . σκόπει δὲ σοφιστικὴν μικροφροσύνην , τὸ ἔνατον μέρος τοῦ βίου εἰς ἕνα λόγον καταναλίσκουσαν . ἀλλὰ δὴ μέγα τοὺς Δημοσθένους τοῦ ῥήτορος λόγους ἄξιόν ἐστι τοῖς τοῦ στρατηγοῦ ἔργοις παραβάλλειν ; τὸν κατὰ Κόνωνος αἰκίας τοῖς περὶ Πύλον τροπαίοις ἐκείνου ; τὸν πρὸς Ἀρεθούσιον περὶ ἀνδραπόδων τοῖς ἐξανδραποδισθεῖσιν ὑπʼ ἐκείνου Σπαρτιάταις ; ἢ ἡλικίᾳ τοὺς ἐπιτροπικοὺς ἔγραψε , ταύτην Ἀλκιβιάδης ἔχων Μαντινεῖς καὶ Ἠλείους ἐπὶ τὴν Λακεδαίμονα συνέστησε . καὶ μὴν οἵ γε δημόσιοι λόγοι τοῦτʼ ἔχουσι θαυμαστόν , ὅτι τοῖς Φιλιππικοῖς ἐπὶ πράξεις προτρέπεται καὶ τὴν Λεπτίνου πρᾶξιν ἐπαινεῖ .
Lemmas: ἀλλά νή Ζεύς παιδιά ὁ ὁ ποιητής ὁ δέ ῥήτωρ ἔχω τις παραβάλλω πρός ὁ στρατηγός , ἐκ ὅς ἔοικα Αἰσχίνης σκώπτω ὁ Δημοσθένης λέγω φημί ὅτι γράφω ὁ βῆμα διαδικασία πρός ὁ στρατήγιον . ἆρα οὖν ἄξιος προκρίνω ὁ Ὑπερείδης Πλαταϊκός ὁ Ἀριστείδης Πλαταιᾶσι νίκη ; ἤ ὁ Λύσιος κατά ὁ τριάκοντα ὁ Θρασύβουλος καί Ἀρχῖνος τυραννοκτονία ; ἤ ὁ Αἰσχίνης κατά Τίμαρχος ἑταίρησις ὁ Φωκίων εἰς Βυζάντιον βοήθεια , διά ὅς κωλύω ὁ ὁ σύμμαχος υἱός ἐνύβρισμα τε καί παροίνημα γίγνομαι Μακεδών ; ἤ ὁ κοινός στέφανος , ὅς ὁ Ἑλλάς ἐλευθερόω λαμβάνω ὁ δῆμος , ὁ Δημοσθένης περί ὁ στέφανος παραβάλλω , ἐν ὅς οὗτος λαμπρός καί λόγιος ὁ ῥήτωρ ποιέω , ὄμνυμι ὁ ἐν Μαραθών προκινδυνεύω ὁ πρόγονος , οὐ ὁ ἐν ὁ σχολή ὁ μειράκιον προδιδάσκω . ἐπί ὅς οὐ ὁ Ἰσοκράτης καί Ἀντιφών καί Ἰσαῖος , ἀλλά οὗτος ὁ πόλις δημόσιος ταφή θάπτω , ὑποδέχομαι ὁ λείψανον ὁ σῶμα , καί οὗτος ἀποθεόω ὁ ὅρκος ὁ ῥήτωρ ὄμνυμι ὅς οὐ μιμέομαι . Ἰσοκράτης δέ ὁ ἐν Μαραθών προκινδυνεύω ὥσπερ ἀλλότριος ψυχή φημί ἐναγωνίζομαι καί καθυμνέω ὁ τόλμα αὐτός καί ὁ ὑπεροψία ὁ ζάω , αὐτός , ὡς φημί , ἤδη γέρων γίγνομαι πρός ὁ πυνθάνομαι πῶς διάγω , οὕτως , λέγω , ὡς ἄνθρωπος ὑπέρ ἐνενήκοντα ἔτος γίγνομαι καί μέγας ἡγέομαι ὁ κακός ὁ θάνατος . οὐ γάρ ἀκονάω ξίφος οὐδέ λόγχη χαράσσω οὐδέ λαμπρύνω κράνος οὐδέ στρατεύω οὐδέ ἐρέσσω , ἀλλά ἀντίθετος καί πάρισος καί ὁμοιόπτωτος κολλάω καί συντίθημι , μονονού κολαπτήρ καί ξυστήρ ὁ περίοδος ἀπολεαίνω καί ῥυθμίζω γηράσκω . πῶς οὖν οὐ μέλλω ἄνθρωπος ψόφος ὅπλον φοβέω καί σύρρηγμα φάλαγξ ὁ φοβέω φωνήεις φωνήεις συγκρούω καί συλλαβή ὁ ἰσόκωλος ἐνδεής ἐκφέρω ; Μιλτιάδης μέν γάρ ἀείρω εἰς Μαραθών ὁ ὑστεραῖος ὁ μάχη συνάπτω ἥκω εἰς ἄστυ μετά ὁ στρατιά νικάω , καί Περικλῆς ἐννέα μείς Σάμιος καταστρέφω φρονέω ὁ Ἀγαμέμνων μέγας ἔτος δέκατος ὁ Τροία αἱρέω · Ἰσοκράτης δέ μικρός τρεῖς ὀλυμπίας ἀναλίσκω , ἵνα γράφω ὁ πανηγυρικός λόγος , οὐ στρατεύω ἐν οὗτος ὁ χρόνος οὐδέ πρεσβεύω οὐδέ πόλις κτίζω οὐδέ ναύαρχος ἐκπέμπω , καίτοι μυρίος ὁ τότε χρόνος πόλεμος φέρω · ἀλλά ἐν ὅς Τιμόθεος Εὔβοια ἐλευθερόω καί Χαβρίας περί Νάξος ναυμαχέω καί περί Λέχαιον Ἰφικράτης κατακόπτω ὁ Λακεδαιμόνιος μόρα , καί πᾶς ἐλευθερόω πόλις ὁ δῆμος ἰσόψηφος αὐτός ὁ Ἑλλάς καθίστημι , οἴκοι κάθημαι βιβλίον ἀναπλάσσω ὁ ὄνομα , ὅσος χρόνος ὁ προπύλαιος Περικλῆς ἀνίστημι καί ὁ ἑκατόμπεδος . καίτοι καί οὗτος ὡς βραδύς ἀνύω ὁ ἔργον ἐπισκώπτω Κρατῖνος οὕτως πως λέγω περί ὁ διά μέσος τεῖχος , λόγος γάρ αὐτός προάγω Περικλῆς , ἔργον δέ οὐδέ κινέω . σκοπέω δέ σοφιστικός μικροφροσύνη , ὁ ἔνατος μέρος ὁ βίος εἰς εἷς λόγος καταναλίσκω . ἀλλά δή μέγας ὁ Δημοσθένης ὁ ῥήτωρ λόγος ἄξιος εἰμί ὁ ὁ στρατηγός ἔργον παραβάλλω ; ὁ κατά Κόνων αἰκία ὁ περί Πύλος τρόπαιον ἐκεῖνος ; ὁ πρός Ἀρεθούσιος περί ἀνδράποδον ὁ ἐξανδραποδίζω ὑπό ἐκεῖνος Σπαρτιάτης ; ἤ ἡλικία ὁ ἐπιτροπικός γράφω , οὗτος Ἀλκιβιάδης ἔχω Μαντινεύς καί Ἠλεῖος ἐπί ὁ Λακεδαίμων συνίστημι . καί μήν ὁ γε δημόσιος λόγος οὗτος ἔχω θαυμαστός , ὅτι ὁ Φιλιππικός ἐπί πρᾶξις προτρέπω καί ὁ Λεπτίνης πρᾶξις ἐπαινέω .