plutarchus.de-gloria-atheniensium-345c-351b 6
βούλεσθε τοὺς ἄνδρας εἰσάγωμεν αὐτοὺς τὰ σύμβολα καὶ τὰ παράσημα τῶν ἔργων κομίζοντας , ἰδίαν ἑκατέρῳ πάροδον ἀποδόντες ; ἔνθεν μὲν δὴ προσίτωσαν ὑπʼ αὐλοῖς καὶ λύραις ποιηταὶ λέγοντες καὶ ᾄδοντες , εὐφημεῖν χρὴ κἀξίστασθαι τοῖς ἡμετέροισι χοροῖσιν ὅστις ἄπειρος τοιῶνδε λόγων ἢ γνώμην μὴ καθαρεύει , ἢ γενναίων ὄργια Μουσῶν μήτʼ ᾖσεν μήτʼ ἐχόρευσε , μηδὲ Κρατίνου τοῦ ταυροφάγου γλώττης βακχεῖʼ ἐτελέσθη , καὶ σκευὰς καὶ προσωπεῖα καὶ βωμοὺς καὶ μηχανὰς ἀπὸ σκηνῆς καὶ περιάκτους καὶ τρίποδας ἐπινικίους κομίζοντες τραγικοὶ δʼ αὐτοῖς ὑποκριταὶ καὶ Νικόστρατοι καὶ Καλλιππίδαι καὶ Μυννίσκοι καὶ Θεόδωροι καὶ Πῶλοι συνίτωσαν , ὥσπερ γυναικὸς πολυτελοῦς τῆς τραγῳδίας κομμωταὶ καὶ διφροφόροι , μᾶλλον δʼ ὡς ἀγαλμάτων ἐγκαυσταὶ καὶ χρυσωταὶ καὶ βαφεῖς παρακολουθοῦντες · σκευῶν δὲ καὶ προσώπων καὶ ξυστίδων ἁλουργῶν καὶ μηχανῶν ἀπὸ σκηνῆς καὶ χοροποιῶν καὶ δορυφόρων δυσπραγμάτευτος λαὸς καὶ χορηγία πολυτελὴς παρασκευαζέσθω . πρὸς ἃ Λάκων ἀνὴρ ἀποβλέψας οὐ κακῶς εἶπεν ὡς ἁμαρτάνουσιν Ἀθηναῖοι μεγάλα τὴν σπουδὴν εἰς τὴν παιδιὰν καταναλίσκοντες , τουτέστι μεγάλων ἀποστόλων δαπάνας καὶ στρατευμάτων ἐφόδια καταχορηγοῦντες εἰς τὸ θέατρον . ἂν γὰρ ἐκλογισθῇ τῶν δραμάτων ἕκαστον ὅσου κατέστη , πλέον ἀνηλωκὼς φανεῖται ὁ δῆμος εἰς Βάκχας καὶ Φοινίσσας καὶ Οἰδίποδας καὶ Ἀντιγόνας καὶ τὰ Μηδείας κακὰ καὶ Ἠλέκτρας , ὧν ὑπὲρ τῆς ἡγεμονίας καὶ τῆς ἐλευθερίας πολεμῶν τοὺς βαρβάρους ἀνάλωσεν . οἱ μὲν γὰρ στρατηγοὶ πολλάκις παραγγείλαντες ἄπυρα σιτία κομίζειν ἐξῆγον ἐπὶ τὰς μάχας τοὺς ἄνδρας · καὶ νὴ Δίʼ οἱ τριήραρχοι τοῖς ἐλαύνουσιν ἄλφιτα παρασκευάσαντες , τοῖς δὲ κρόμμυα καὶ τυρόν , ἐνεβίβαζον εἰς τὰς τριήρεις · οἱ δὲ χορηγοὶ τοῖς χορευταῖς ἐγχέλεια καὶ θριδάκια καὶ σκελίδας καὶ μυελὸν παρατιθέντες , εὐώχουν ἐπὶ πολὺν χρόνον φωνασκουμένους καὶ τρυφῶντας . καὶ τούτων τοῖς μὲν ἡττηθεῖσι περιῆν προσυβρίσθαι καὶ γεγονέναι καταγελάστους · τοῖς δὲ νικήσασιν τρίπους ὑπῆρχεν , οὐκ ἀνάθημα τῆς νίκης , ὡς Δημήτριός φησιν , ἀλλʼ ἐπίσπεισμα τῶν ἐκκεχυμένων βίων καὶ τῶν ἐκλελοιπότων κενοτάφιον οἴκων . τοιαῦτα γὰρ τὰ ποιητικῆς τέλη καὶ λαμπρότερον οὐδὲν ἐξ αὐτῶν .
Lemmas: βούλομαι ὁ ἀνήρ εἰσάγω αὐτός ὁ σύμβολον καί ὁ παράσημος ὁ ἔργον κομίζω , ἴδιος ἑκάτερος πάροδος ἀποδίδωμι ; ἔνθεν μέν δή προσέρχομαι ὑπό αὐλός καί λύρα ποιητής λέγω καί ἀείδω , εὐφημέω χρή ἐξίστημι ὁ ἡμέτερος χορός ὅστις ἄπειρος τοιόσδε λόγος ἤ γνώμη μή καθαρεύω , ἤ γενναῖος ὄργια Μοῦσα μήτε ἀείδω μήτε χορεύω , μηδέ Κρατῖνος ὁ ταυροφάγος γλῶττα Βάκχειος τελέω , καί σκευή καί προσωπεῖον καί βωμός καί μηχανή ἀπό σκηνή καί περίακτος καί τρίπους ἐπινίκιος κομίζω τραγικός δέ αὐτός ὑποκριτής καί Νικόστρατος καί Καλλιππίδης καί Μυννίσκος καί Θεόδωρος καί πῶλος συνέρχομαι , ὥσπερ γυνή πολυτελής ὁ τραγῳδία κομμωτής καί διφροφόρος , μάλα δέ ὡς ἄγαλμα ἐγκαυστής καί χρυσωτής καί βαφεύς παρακολουθέω · σκεῦος δέ καί πρόσωπον καί ξυστίς ἁλουργός καί μηχανή ἀπό σκηνή καί χοροποιός καί δορυφόρος δυσπραγμάτευτος λαός καί χορηγία πολυτελής παρασκευάζω . πρός ὅς Λάκων ἀνήρ ἀποβλέπω οὐ κακός λέγω ὡς ἁμαρτάνω Ἀθηναῖος μέγας ὁ σπουδή εἰς ὁ παιδιά καταναλίσκω , τουτέστι μέγας ἀπόστολος δαπάνη καί στράτευμα ἐφόδια καταχορηγέω εἰς ὁ θέατρον . ἐάν γάρ ἐκλογίζομαι ὁ δρᾶμα ἕκαστος ὅσος καθίστημι , πολύς ἀναλίσκω φαίνω ὁ δῆμος εἰς Βάκχη καί Φοῖνιξ καί Οἰδίπους καί Ἀντιγόνη καί ὁ Μήδεια κακός καί Ἠλέκτρα , ὅς ὑπέρ ὁ ἡγεμονία καί ὁ ἐλευθερία πολεμέω ὁ βάρβαρος ἀναλίσκω . ὁ μέν γάρ στρατηγός πολλάκις παραγγέλλω ἄπυρος σιτίον κομίζω ἐξάγω ἐπί ὁ μάχη ὁ ἀνήρ · καί νή Ζεύς ὁ τριήραρχος ὁ ἐλαύνω ἄλφιτον παρασκευάζω , ὁ δέ κρόμμυον καί τυρός , ἐμβιβάζω εἰς ὁ τριήρης · ὁ δέ χορηγός ὁ χορευτής ἐγχέλειον καί θριδάκιον καί σκελίς καί μυελός παρατίθημι , εὐωχέω ἐπί πολύς χρόνος φωνασκέω καί τρυφάω . καί οὗτος ὁ μέν ἡττάω περίειμι προσυβρίζω καί γίγνομαι καταγέλαστος · ὁ δέ νικάω τρίπους ὑπάρχω , οὐ ἀνάθημα ὁ νίκη , ὡς Δημήτριος φημί , ἀλλά ἐπίσπεισμα ὁ ἐκχέω βίος καί ὁ ἐκλείπω κενοτάφιον οἶκος . τοιοῦτος γάρ ὁ ποιητικός τέλος καί λαμπρός οὐδείς ἐκ αὐτός .