plutarchus.de-gloria-atheniensium-345c-351b 3
πλὴν ὁ Σιμωνίδης τὴν μὲν ζωγραφίαν ποίησιν σιωπῶσαν προσαγορεύει , τὴν δὲ ποίησιν ζωγραφίαν λαλοῦσαν . ἃς γάρ οἱ ζωγράφοι πράξεις ὡς γιγνομένας δεικνύουσι , ταύτας οἱ λόγοι γεγενημένας διηγοῦνται καὶ συγγράφουσιν . εἰ δʼ οἱ μὲν χρώμασι καὶ σχήμασιν , οἱ δʼ ὀνόμασι καὶ λέξεσι ταὐτὰ δηλοῦσιν , ὕλῃ καὶ τρόποις μιμήσεως διαφέρουσι , τέλος δʼ ἀμφοτέροις ἓν ὑπόκειται , καὶ τῶν ἱστορικῶν κράτιστος ὁ τὴν διήγησιν ὥσπερ γραφὴν πάθεσι καὶ προσώποις εἰδωλοποιήσας . ὁ δʼ οὗν Θουκυδίδης ἀεὶ τῷ λόγῳ πρὸς ταύτην ἁμιλλᾶται τὴν ἐνάργειαν αν , οἷον θεατὴν ποιῆσαι τὸν ἀκροατὴν καὶ τὰ γιγνόμενα περὶ τοὺς ὁρῶντας ἐκπληκτικὰ καὶ ταρακτικὰ πάθη τοῖς ἀναγινώσκουσιν ἐνεργάσασθαι λιχνευόμενος . ὁ γὰρ παρὰ τὴν ῥαχίαν αὐτὴν τῆς Πύλου παρατάττων τοὺς Ἀθηναίους Δημοσθένης , καί . ὁ δʼ τὸν κυβερνήτην ἐπισπέρχων Βρασίδας ἐξοκέλλειν καί , χωρῶν ἐπί , τὴν ἀποβάθραν καὶ τραυματιζόμενος καὶ λιποφυχῶν καὶ ἀποκλίνων εἰς τὴν παρεξειρεσίαν , καὶ οἱ πεζομαχοῦντες μὲν ἐκ θαλάττης Λακεδαιμόνιοι , ναυμαχοῦντες δʼ ἀπὸ γῆς Ἀθηναῖοι · καὶ πάλιν ὁ ἐν τοῖς Σικελικοῖς ἐκ τῆς γῆς πεζὸς ἀμφοτέρων , ἰσορρόπου τῆς ναυμαχίας καθεστηκυίας , ἄληκτον ἀγῶνα καὶ ξύντασιν τῆς γνώμης ἔχων διὰ τὰς συντάξεις , καὶ , διὰ τὸ ἀκρίτως συνεχὲς τῆς ἁμίλλης καὶ τοῖς σώμασιν αὐτοῖς ἴσα τῇ δόξῃ περιδεῶς συναπονεύων τῇ διαθέσει καὶ τῇ διατυπώσει τῶν γινομένων γραφικῆς ἐναργείας ἐστίν . ὣστʼ εἰ τοὺς ζωγραφοῦντας οὐκ ἄξιον παραβάλλειν τοῖς στρατηγοῖς , μηδὲ τοὺς ἱστοροῦντας παραβάλλωμεν . τὴν τοίνυν ἐν Μαραθῶνι μάχην ἀπήγγειλεν , ὡς μὲν Ἡρακλείδης ὁ Ποντικὸς ἱστορεῖ , Θέρσιππος ὁ Ἐροιεύς · οἱ δὲ πλεῖστοι λέγουσιν Εὐκλέα , δραμόντα σὺν τοῖς ὅπλοις θερμὸν ἀπὸ τῆς μάχης καὶ ταῖς θύραις ἐμπεσόντα τῶν πρώτων , τοσοῦτο μόνον εἰπεῖν , χαίρετε · νικῶμεν , εἶτʼ εὐθὺς ἐκπνεῦσαι . πλὴν οὗτος μὲν αὐτάγγελος ἧκε τῆς μάχης ἀγωνιστὴς γενόμενος . φέρε δʼ εἴ τις ὑπὲρ λόφου τινὸς ἢ σκοπῆς αἰπόλων ἢ βοτήρων τοῦ ἀγῶνος ἄπωθεν γενόμενος θεατὴς , καὶ κατιδὼν τὸ μέγα καὶ παντὸς λόγου μεῖζον ἐκεῖνο ἔργον ἧκεν εἰς τὴν πόλιν ἄτρωτος ἄγγελος καὶ ἀναίμακτος , εἶτʼ ἠξίου τιμὰς ἔχειν ἃς Κυνέγειρος ἔσχεν , ἃς Καλλίμαχος , ἃς Πολύζηλος , ὅτι τὰς τούτων ἀριστείας καὶ τραύματα καὶ θανάτους ἀπήγγειλεν · ἆρ’ οὐκ ἂν ἐδόκει πᾶσαν ὑπερβάλλειν ἀναίδειαν ; ὃπου γε Λακεδαιμονίους φασὶ τῷ τὴν ἐν Μαντινείᾳ φράσαντι νίκην , ἣν Θουκυδίδης ἱστόρηκεν , εὐαγγέλιον ἐκ φιδιτίου κρέας ἀποστεῖλαι . μὴν οἱ συγγράφοντες ἐξάγγελοί τινές εἰσι τῶν πράξεων εὔφωνοι καὶ τῷ λόγῳ διὰ τὸ κάλλος καὶ τὴν δύναμιν ἐξικνούμενοι , οἷς εὐαγγέλιον ὀφείλουσιν οἱ πρώτως ἐντυγχάνοντες καὶ ἱστοροῦντες . ἀμέλει δὲ καὶ ἐγκωμιάζονται μνημονευόμενοι καὶ ἀναγινωσκόμενοι διὰ τοὺς κατορθώσαντας · οὐ γὰρ οἱ λόγοι ποιοῦσι τὰς πράξεις ἀλλὰ διὰ τὰς πράξεις καὶ ἀκοῆς ἀξιοῦνται .
Lemmas: πλήν ὁ Σιμωνίδης ὁ μέν ζωγραφία ποίησις σιωπάω προσαγορεύω , ὁ δέ ποίησις ζωγραφία λαλέω . ὅς γάρ ὁ ζωγράφος πρᾶξις ὡς γίγνομαι δείκνυμι , οὗτος ὁ λόγος γίγνομαι διηγέομαι καί συγγράφω . εἰ δέ ὁ μέν χρῶμα καί σχῆμα , ὁ δέ ὄνομα καί λέξις αὐτός δηλόω , ὕλη καί τρόπος μίμησις διαφέρω , τέλος δέ ἀμφότερος εἷς ὑπόκειμαι , καί ὁ ἱστορικός κρατύς ὁ ὁ διήγησις ὥσπερ γραφή πάθος καί πρόσωπον εἰδωλοποιέω . ὁ δέ ἐν Θουκυδίδης ἀεί ὁ λόγος πρός οὗτος ἁμιλλάομαι ὁ ἐνάργεια ἄναξ , οἷος θεατής ποιέω ὁ ἀκροατής καί ὁ γίγνομαι περί ὁ ὁράω ἐκπληκτικός καί ταρακτικός πάθος ὁ ἀναγιγνώσκω ἐνεργάζομαι λιχνεύω . ὁ γάρ παρά ὁ Ῥαχία αὐτός ὁ Πύλος παρατάσσω ὁ Ἀθηναῖος Δημοσθένης , καί . ὁ δέ ὁ κυβερνήτης ἐπισπέρχω Βρασίδας ἐξοκέλλω καί , χωρέω ἐπί , ὁ ἀποβάθρα καί τραυματίζω καί λιποφυχοω καί ἀποκλίνω εἰς ὁ παρεξειρεσία , καί ὁ πεζομαχέω μέν ἐκ θάλασσα Λακεδαιμόνιος , ναυμαχέω δέ ἀπό γῆ Ἀθηναῖος · καί πάλιν ὁ ἐν ὁ Σικελικός ἐκ ὁ γῆ πεζός ἀμφότερος , ἰσόρροπος ὁ ναυμαχία καθίστημι , ἄληκτος ἀγών καί σύντασις ὁ γνώμη ἔχω διά ὁ σύνταξις , καί , διά ὁ ἄκριτος συνεχής ὁ ἅμιλλα καί ὁ σῶμα αὐτός ἴσος ὁ δόξα περιδεής συναπονεύω ὁ διάθεσις καί ὁ διατύπωσις ὁ γίγνομαι γραφικός ἐνάργεια εἰμί . ὥστε εἰ ὁ ζωγραφέω οὐ ἄξιος παραβάλλω ὁ στρατηγός , μηδέ ὁ ἱστορέω παραβάλλω . ὁ τοίνυν ἐν Μαραθών μάχη ἀπαγγέλλω , ὡς μέν Ἡρακλείδης ὁ Ποντικός ἱστορέω , Θέρσιππος ὁ Ἐροιεύς · ὁ δέ πολύς λέγω Εὐκλῆς , τρέχω σύν ὁ ὅπλον θερμός ἀπό ὁ μάχη καί ὁ θύρα ἐμπίπτω ὁ πρῶτος , τοσοῦτος μόνος λέγω , χαίρω · νικάω , εἶτα εὐθύς ἐκπνέω . πλήν οὗτος μέν αὐτάγγελος ἵημι ὁ μάχη ἀγωνιστής γίγνομαι . φέρω δέ εἰ τις ὑπέρ λόφος τις ἤ σκοπή αἴπολος ἤ βοτήρ ὁ ἀγών ἄπωθεν γίγνομαι θεατής , καί κατοράω ὁ μέγας καί πᾶς λόγος μέγας ἐκεῖνος ἔργον ἥκω εἰς ὁ πόλις ἄτρωτος ἄγγελος καί ἀναίμακτος , εἶτα ἀξιόω τιμή ἔχω ὅς Κυνέγειρος ἔχω , ὅς Καλλίμαχος , ὅς Πολύζηλος , ὅτι ὁ οὗτος ἀριστεία καί τραῦμα καί θάνατος ἀπαγγέλλω · ἆρα οὐ ἄν δοκέω πᾶς ὑπερβάλλω ἀναίδεια ; ὅπου γε Λακεδαιμόνιος φημί ὁ ὁ ἐν Μαντίνεια φράζω νίκη , ὅς Θουκυδίδης ἱστορέω , εὐαγγέλιον ἐκ φιλίτιον κρέας ἀποστέλλω . μήν ὁ συγγράφω ἐξάγγελος τις εἰμί ὁ πρᾶξις εὔφωνος καί ὁ λόγος διά ὁ κάλλος καί ὁ δύναμις ἐξικνέομαι , ὅς εὐαγγέλιον ὀφείλω ὁ πρῶτος ἐντυγχάνω καί ἱστορέω . ἀμέλει δέ καί ἐγκωμιάζω μνημονεύω καί ἀναγιγνώσκω διά ὁ κατορθόω · οὐ γάρ ὁ λόγος ποιέω ὁ πρᾶξις ἀλλά διά ὁ πρᾶξις καί ἀκοή ἀξιόω .