plutarchus.de-genio-socratis-575a-598f 1
Απχιδαμος . ζωγράφου τινός , ὦ Καφεισία , μέμνημαί περὶ τῶν θεωμένων τοὺς γεγραμμένους πίνακας λόγον οὐ φαῦλον ἀκούσας ἐν εἰκόνι λελεγμένον . ἔφη γὰρ ἐοικέναι τοὺς μὲν ἰδιώτας καὶ ἀτέχνους θεατὰς ὄχλον ὁμσῦ πολὺν ἀσπαζομένοις , τοὺς δὲ κομψοὺς καὶ φιλοτέχνους καθʼ ἕκαστον ἰδίᾳ τῶν ἐντυγχανόντων προσαγορεύουσι . τοῖς μὲν γὰρ οὐκ ἀκριβὴς ἀλλὰ τύπῳ τινὶ γίγνεται μόνον ἡ τῶν ἀποτελεσμάτων σύνοψις , τοὺς δὲ τῇ κρίσει κατὰ μέρος τὸ ἔργον διαλαμβάνοντας οὐδὲν ἀθέατον οὐδʼ ἀπροσφώνητον ἐκφεύγει τῶν καλῶς ἢ τοὐναντίον γεγονότων . οἶμαι δὴ καὶ περὶ τὰς ἀληθινὰς πράξεις ὁμοίως τῷ μὲν ἀργοτέρῳ τὴν διάνοιαν ἐξαρκεῖν πρὸς ἱστορίαν , εἰ τὸ κεφάλαιον αὐτὸ καὶ τὸ πέρας πύθοιτο τοῦ πράγματος · τὸν δὲ φιλότιμον καὶ φιλόκαλον τῶν ὑπὲρ ἀρετῆς ὥσπερ τέχνης μεγάλης ἀπειργασμένων θεατὴν τὰ καθʼ ἕκαστα μᾶλλον εὐφραίνειν τῷ μὲν τοῦ τέλους πολλὰ κοινὰ πρὸς τὴν τύχην ἔχοντος , τὸν δʼ ἐν ταῖς αἰτίαις καὶ τοῖς ἐπὶ μέρους ἀγῶνας ἀρετῆς πρὸς τὰ συντυγχάνοντα καὶ τόλμας ἔμφρονας παρὰ τὰ δεινὰ καθορῶντα καιρῷ καὶ πάθει μεμιγμένου λογισμοῦ . τοὺτου δὴ τοῦ γένους τῶν θεατῶν καὶ ἡμᾶς ὑπολαμβάνων εἶναι δίελθέ τε τὴν πρᾶξιν ἡμῖν ἀπʼ ἀρχῆς ὡς ἐπράχθη καὶ τοὺς λόγους οὓς εἰκὸς γενέσθαι σοῦ παρόντος , ὡς ἐμοῦ μηδʼ ἂν εἰς Θήβας ἐπὶ τούτῳ κατοκνήσαντος ἐλθεῖν , εἰ μὴ καὶ νῦν Ἀθηναίοις πέρα τοῦ δέοντος ἐδόκουν βοιωτιάζειν . ΚΑΦΕΙΣΙΑΣ . ἀλλʼ ἔδει μέν , ὦ Ἀρχίδαμε , σοῦ διʼ εὔνοιαν οὕτω προθύμως τὰ πεπραγμένα μαθεῖν σπουδάζοντος , ἐμὲ καὶ ἀσχολίας ὑπέρτερον θέσθαι κατὰ Πίνδαρον τὸ δεῦρʼ ἐλθεῖν ἐπὶ τὴν διήγησιν τὸ δὲ πρεσβείας ἀφιγμένους ἕνεκα καὶ σχολὴν ἄγοντας , ἄχρι οὗ τὰς ἀποκρίσεις τοῦ δήμου λάβωμεν , ἀντιτείνειν καὶ ἀγροικίζεσθαι πρὸς εὐγνώμονα καὶ φιλέταιρον , δόξειεν ἂν ἐγείρειν τὸ κατὰ Βοιωτῶν ἀρχαῖον εἰς μισολογίαν ὄνειδος ἤδη μαραινόμενον παρὰ Σωκράτη τὸν ὑμέτερον · ἡμεῖς δὲ παρὰ Λῦσιν τὸν ἱερὸν σπουδάζοντες οὕτω διεφάνημεν . ἀλλʼ ὅρα τοὺς παρόντας , εἰ πρὸς ἀκρόασιν ἅμα πράξεων καὶ λόγων τοσούτων εὐκαίρως ἔχουσιν · οὐ γὰρ βραχὺ μῆκός ἐστι τῆς διηγήσεως , ἐπεὶ σὺ καὶ τοὺς λόγους προσπεριβαλέσθαι κελεύεις . ΑΡΧΙΔ . ἀγνοεῖς , ὦ Καφεισία , τοὺς ἄνδρας . ἦ μὴν ἄξιον εἰδέναι , πατέρων ὄντας ἀγαθῶν καὶ πρὸς ὑμᾶς οἰκείως ἐχόντων . ὁδὶ μέν ἐστιν ἀδελφιδοῦς Θρασυβούλου , Λυσιθείδης ὁδὶ δὲ Τιμόθεος , Κόνωνος υἱός · οὗτοι δʼ Ἀρχίνου παῖδες · οἱ δʼ ἄλλοι τῆς ἑταιρίας τῆς ἡμετέρας πάντες · ὥστε σοι θέατρον εὔνουν καὶ οἰκεῖον ἔχειν τὴν διήγησιν . ΚΑΦ . εὖ λέγεις , ἀλλὰ τίς ἂν ὑμῖν μέτριος ἀρχὴ γένοιτο τῆς διηγήσεως πρὸς ἃς ἴστε πράξεις ; ΑΡΧΙΔ . ἡμεῖς , ὦ Καφεισία , σχεδὸν ὡς εἶχον αἱ Θῆβαι πρὸ τῆς καθόδου τῶν φυγάδων ἐπιστάμεθα . καὶ γάρ , ὡς οἱ περὶ Ἀρχίαν καὶ Λεοντίδην Φοιβίδαν πείσαντες ἐν σπονδαῖς καταλαβεῖν τὴν Καδμείαν τοὺς μὲν ἐξέβαλον τῶν πολιτῶν τοὺς δὲ φόβῳ κατεῖργον ἄρχοντες αὐτοὶ παρανόμως καὶ βιαίως , ἔγνωμεν ἐνταῦθα τῶν περὶ Μέλωνα καὶ Πελοπίδαν , ὡς οἶσθα , ἰδιόξενοι γενόμενοι καὶ παρʼ ὃν χρόνον ἔφευγον ἀεὶ συνδιατρίβοντες αὐτοῖς · καὶ πάλιν ὡς Λακεδαιμόνιοι Φοιβίδαν μὲν ἐζημίωσαν ἐπὶ τῷ τὴν Καδμείαν καταλαβεῖν καὶ τῆς εἰς Ὄλυνθον στρατηγίας ἀπέστησαν , Λυσανορίδαν δὲ τρίτον αὐτὸν ἀντʼ ἐκείνου πέμψαντες ἐγκρατέστερον ἐφρούρουν τὴν ἄκραν , ἠκούσαμεν ἔγνωμεν δὲ καὶ τὸν Ἰσμηνίαν οὐ τοῦ βελτίστου θανάτου τυχόντʼ εὐθὺς ἀπὸ τῆς δίκης τῆς περὶ αὐτοῦ γενομένης , Γοργίδου πάντα τοῖς φυγάσι δεῦρο διὰ γραμμάτων ἐξαγγείλαντος ὥστε σοι λείπεται τὰ περὶ τὴν κάθοδον αὐτὴν τῶν φίλων καὶ τὴν ἅλωσιν τῶν τυράννων διηγεῖσθαι .
Lemmas: απχιδημος . ζωγράφος τις , ὦ καφειθεος , μιμνῄσκω περί ὁ θεάομαι ὁ γράφω πίναξ λόγος οὐ φαῦλος ἀκούω ἐν εἰκών λέγω . φημί γάρ ἔοικα ὁ μέν ἰδιώτης καί ἄτεχνος θεατής ὄχλος ὁμός πολύς ἀσπάζομαι , ὁ δέ κομψός καί φιλότεχνος κατά ἕκαστος ἴδιος ὁ ἐντυγχάνω προσαγορεύω . ὁ μέν γάρ οὐ ἀκριβής ἀλλά τύπος τις γίγνομαι μόνος ὁ ὁ ἀποτέλεσμα σύνοψις , ὁ δέ ὁ κρίσις κατά μέρος ὁ ἔργον διαλαμβάνω οὐδείς ἀθέατος οὐδέ ἀπροσφώνητος ἐκφεύγω ὁ καλός ἤ ἐναντίος γίγνομαι . οἴομαι δή καί περί ὁ ἀληθινός πρᾶξις ὅμοιος ὁ μέν ἀργός ὁ διάνοια ἐξαρκέω πρός ἱστορία , εἰ ὁ κεφάλαιος αὐτός καί ὁ πέρας πυνθάνομαι ὁ πρᾶγμα · ὁ δέ φιλότιμος καί φιλόκαλος ὁ ὑπέρ ἀρετή ὥσπερ τέχνη μέγας ἀπεργάζομαι θεατής ὁ κατά ἕκαστος μάλα εὐφραίνω ὁ μέν ὁ τέλος πολύς κοινός πρός ὁ τύχη ἔχω , ὁ δέ ἐν ὁ αἰτία καί ὁ ἐπί μέρος ἀγών ἀρετή πρός ὁ συντυγχάνω καί τόλμα ἔμφρων παρά ὁ δεινός καθοράω καιρός καί πάθος μείγνυμι λογισμός . οὗτος δή ὁ γένος ὁ θεατής καί ἐγώ ὑπολαμβάνω εἰμί διέρχομαι τε ὁ πρᾶξις ἐγώ ἀπό ἀρχή ὡς πράσσω καί ὁ λόγος ὅς ἔοικα γίγνομαι σύ πάρειμι , ὡς ἐγώ μηδέ ἄν εἰς Θῆβαι ἐπί οὗτος κατοκνέω ἔρχομαι , εἰ μή καί νῦν Ἀθηναῖος πέρα ὁ δέω δοκέω βοιωτιάζω . ΑΣ . ἀλλά δέω μέν , ὦ Ἀρχίδαμος , σύ διά εὔνοια οὕτως πρόθυμος ὁ πράσσω μανθάνω σπουδάζω , ἐγώ καί ἀσχολία ὑπέρ τίθημι κατά Πίνδαρος ὁ δεῦρο ἔρχομαι ἐπί ὁ διήγησις ὁ δέ πρεσβεία ἀφικνέομαι ἕνεκα καί σχολή ἄγω , ἄχρι ὅς ὁ ἀπόκρισις ὁ δῆμος λαμβάνω , ἀντιτείνω καί ἀγροικίζομαι πρός εὐγνώμων καί φιλέταιρος , δοκέω ἄν ἐγείρω ὁ κατά Βοιωτός ἀρχαῖος εἰς μισολογία ὄνειδος ἤδη μαραίνω παρά Σωκράτης ὁ ὑμέτερος · ἐγώ δέ παρά Λῦσις ὁ ἱερός σπουδάζω οὕτως διαφαίνω . ἀλλά ὁράω ὁ πάρειμι , εἰ πρός ἀκρόασις ἅμα πρᾶξις καί λόγος τοσοῦτος εὔκαιρος ἔχω · οὐ γάρ βραχύς μῆκος εἰμί ὁ διήγησις , ἐπεί σύ καί ὁ λόγος προσπεριβάλλω κελεύω . ΑΔ . ἀγνοέω , ὦ καφειθεος , ὁ ἀνήρ . ἦ μήν ἄξιος οἶδα , πατήρ εἰμί ἀγαθός καί πρός σύ οἰκεῖος ἔχω . ὅδε μέν εἰμί ἀδελφιδέος Θρασύβουλος , Λυσιθείδης ὅδε δέ Τιμόθεος , Κόνων υἱός · οὗτος δέ Ἀρχῖνος παῖς · ὁ δέ ἄλλος ὁ ἑταιρεία ὁ ἡμέτερος πᾶς · ὥστε σύ θέατρον εὔνους καί οἰκεῖος ἔχω ὁ διήγησις . ΚΑ . εὖ λέγω , ἀλλά τίς ἄν σύ μέτριος ἀρχή γίγνομαι ὁ διήγησις πρός ὅς οἶδα πρᾶξις ; ΑΔ . ἐγώ , ὦ καφειθεος , σχεδόν ὡς ἔχω ὁ Θῆβαι πρό ὁ κάθοδος ὁ φυγάς ἐπίσταμαι . καί γάρ , ὡς ὁ περί Ἀρχίας καί Λεοντίδης Φοιβίδας πείθω ἐν σπονδή καταλαμβάνω ὁ Καδμεῖος ὁ μέν ἐκβάλλω ὁ πολίτης ὁ δέ φόβος κατείργω ἄρχω αὐτός παράνομος καί βίαιος , γιγνώσκω ἐνταῦθα ὁ περί Μέλων καί Πελοπίδης , ὡς οἶδα , ἰδιόξενος γίγνομαι καί παρά ὅς χρόνος φεύγω ἀεί συνδιατρίβω αὐτός · καί πάλιν ὡς Λακεδαιμόνιος Φοιβίδας μέν ζημιόω ἐπί ὁ ὁ Καδμεῖος καταλαμβάνω καί ὁ εἰς Ὄλυνθος στρατηγία ἀφίστημι , Λυσανορίδας δέ τρίτος αὐτός ἀντί ἐκεῖνος πέμπω ἐγκρατής φρουρέω ὁ ἄκρα , ἀκούω γιγνώσκω δέ καί ὁ Ἰσμηνίας οὐ ὁ ἀγαθός θάνατος τυγχάνω εὐθύς ἀπό ὁ δίκη ὁ περί αὐτός γίγνομαι , Γοργίδας πᾶς ὁ φυγάς δεῦρο διά γράμμα ἐξαγγέλλω ὥστε σύ λείπω ὁ περί ὁ κάθοδος αὐτός ὁ φίλος καί ὁ ἅλωσις ὁ τύραννος διηγέομαι .