plutarchus.de-genio-socratis-575a-598f 4
ταῦτά μου διαλεγομένου πρὸς τὸν Θεόκριτον , Θεόκριτον ὁ Γαλαξίδωρος , ἐγγὺς γὰρ Ἀρχίαν ἑώρα καὶ Λυσανορίδαν τὸν Σπαρτιάτην ἀπὸ τῆς Καδμείας ὥσπερ εἰς · ταὐτὸν ἡμῖν σπεύδοντας . ἡμεῖς μὲν οὖν ἐπέσχομεν · ὁ δʼ Ἀρχίας καλέσας τὸν Θεόκριτον καὶ τῷ Λυσανορίδᾳ προσαγαγὼν ἰδίᾳ λαλεῖ πολὺν χρόνον ἐκνεύσας τῆς ὁδοῦ μικρὸν ὑπὸ τὸ Ἄμφιον · ὥσθʼ ἡμᾶς ἀγωνιᾶν , μή τις ὑπόνοια προσπέπτωκεν ἢ μήνυσις αὐτοῖς , περὶ ἧς ἀνακρίνουσι τὸν Θεόκριτον . ἐν τούτῳ δὲ Φυλλίδας , ὃν οἶσθʼ , ὦ Ἀρχίδαμε , τότε τοῖς περὶ τὸν Ἀρχίαν πολεμαρχοῦσι γραμματεύων ἥξειν καὶ τῆς πράξεως μετέχων , λαβόμενός μου τῆς χειρὸς ὥσπερ εἰώθει φανερῶς ἔσκωπτεν εἰς τὰ γυμνάσια καὶ τὴν πάλην . εἶτα πόρρω τῶν ἄλλων ἀπαγαγὼν ἐπυνθάνετο περὶ τῶν φυγάδων , εἰ τὴν ἡμέραν φυλάττουσιν . ἐμοῦ δὲ φήσαντος , οὐκοῦν εἶπεν ὀρθῶς ἐγὼ τὴν ὑποδοχὴν παρεσκεύακα σήμερον , ὡς δεξόμενος Ἀρχίαν καὶ παρέξων ἐν οἴνῳ καὶ μέθῃ τοῖς ἀνδράσιν εὐχείρωτον ἄριστα μὲν οὖν εἶπον ὦ Φυλλίδα , καὶ πειράθητι πάντας ἢ ὅτι πλείστους εἰς ταὐτὸ τῶν ἐχθρῶν συναγαγεῖν ἀλλʼ οὐ ῥᾴδιον ἔφη μᾶλλον δʼ ἀδύνατον · ὁ γὰρ Ἀρχίας ἐλπίζων τινὰ τῶν ἐν ἀξιώματι γυναικῶν ἀφίξεσθαι τηνικαῦτα πρὸς αὐτόν , οὐ βούλεται παρεῖναι τὸν Λεοντίδην · ὥσθʼ ἡμῖν δίχα διαιρετέον αὐτοὺς ἐπὶ τὰς οἰκίας · Ἀρχίου γὰρ ἅμα καὶ Λεοντίδου προκαταληφθέντων , οἶμαι τοὺς ἄλλους ἐκποδὼν ἔσεσθαι φεύγοντας ἢ μενεῖν μεθʼ ἡσυχίας ἀγαπῶντας ἄν τις διδῷ τὴν ἀσφάλειαν οὕτως ἔφην ποιήσομεν . ἀλλὰ τί πρᾶγμα τούτοις πρὸς Θεόκριτόν ἐστιν , ὑπὲρ οὗ διαλέγονται ; καὶ ὁ Φυλλίδασοὐ σαφῶς εἶπεν οὐδʼ ὡς ἐπιστάμενος · ἢκουον δὲ σημεῖα καὶ μαντεύματα δυσχερῆ καὶ χαλεπὰ προστίθεσθαι τῇ Σπάρτῃ . Φειδόλαος ὁ Ἁλιάρτιος ἀπαντήσας μικρόν εἶπεν ὑμᾶς ἐνταῦθα περιμεῖναι Σιμμίας . ἐντυγχάνει γὰρ ἰδίᾳ Λεοντίδῃ περὶ Ἀμφιθέου παραιτούμενος μεῖναι τὸ διαπράξασθαι φυγὴν ἀντὶ θανάτου τῷ ἀνθρώπῳ .
Lemmas: οὗτος ἐγώ διαλέγω πρός ὁ Θεόκριτος , Θεόκριτος ὁ Γαλαξίδωρος , ἐγγύς γάρ Ἀρχίας ὁράω καί Λυσανορίδας ὁ Σπαρτιάτης ἀπό ὁ Καδμεῖος ὥσπερ εἰς · αὐτός ἐγώ σπεύδω . ἐγώ μέν οὖν ἐπέχω · ὁ δέ Ἀρχίας καλέω ὁ Θεόκριτος καί ὁ Λυσανορίδας προσάγω ἴδιος λαλέω πολύς χρόνος ἐκνεύω ὁ ὁδός μικρός ὑπό ὁ Ἄμφιος · ὥστε ἐγώ ἀγωνιάω , μή τις ὑπόνοια προσπίπτω ἤ μήνυσις αὐτός , περί ὅς ἀνακρίνω ὁ Θεόκριτος . ἐν οὗτος δέ Φυλλίδας , ὅς οἶδα , ὦ Ἀρχίδαμος , τότε ὁ περί ὁ Ἀρχίας πολεμαρχέω γραμματεύω ἥκω καί ὁ πρᾶξις μετέχω , λαμβάνω ἐγώ ὁ χείρ ὥσπερ εἴωθα φανερός σκώπτω εἰς ὁ γυμνάσιον καί ὁ πάλη . εἶτα πρόσω ὁ ἄλλος ἀπάγω πυνθάνομαι περί ὁ φυγάς , εἰ ὁ ἡμέρα φυλάσσω . ἐγώ δέ φημί , οὐκοῦν λέγω ὀρθός ἐγώ ὁ ὑποδοχή παρασκευάζω σήμερον , ὡς δέχομαι Ἀρχίας καί παρέχω ἐν οἶνος καί μέθη ὁ ἀνήρ εὐχείρωτος ἀγαθός μέν οὖν λέγω ὦ Φυλλίς , καί πειράω πᾶς ἤ ὅτι πλεῖστος εἰς αὐτός ὁ ἐχθρός συνάγω ἀλλά οὐ ῥᾴδιος φημί μάλα δέ ἀδύνατος · ὁ γάρ Ἀρχίας ἐλπίζω τις ὁ ἐν ἀξίωμα γυνή ἀφικνέομαι τηνικαῦτα πρός αὐτός , οὐ βούλομαι πάρειμι ὁ Λεοντίδης · ὥστε ἐγώ δίχα διαιρετέον αὐτός ἐπί ὁ οἰκία · Ἀρχίας γάρ ἅμα καί Λεοντίδης προκαταλαμβάνω , οἴομαι ὁ ἄλλος ἐκποδών εἰμί φεύγω ἤ μένω μετά ἡσυχία ἀγαπάω ἐάν τις δίδωμι ὁ ἀσφάλεια οὕτως φημί ποιέω . ἀλλά τίς πρᾶγμα οὗτος πρός Θεόκριτος εἰμί , ὑπέρ ὅς διαλέγω ; καί ὁ Φυλλίδης σαφής λέγω οὐδέ ὡς ἐπίσταμαι · ἀκούω δέ σημεῖον καί μάντευμα δυσχερής καί χαλεπός προστίθημι ὁ Σπάρτη . Φειδόλαος ὁ Ἁλιάρτιος ἀπαντάω μικρός λέγω σύ ἐνταῦθα περιμένω Σιμμίας . ἐντυγχάνω γάρ ἴδιος Λεοντίδης περί Ἀμφίθεος παραιτέομαι μένω ὁ διαπράσσω φυγή ἀντί θάνατος ὁ ἄνθρωπος .