plutarchus.de-genio-socratis-575a-598f 30
ὥρα μὲν οὖν ἦν καθʼ ἣν ἅνθρωποι μάλιστα περὶ δεῖπνόν εἰσι , τὸ δὲ πνεῦμα μᾶλλον ἐπιτεῖνον ἤδη νιφετὸν ὑπεκίνει ψεκάδι λεπτῇ μεμιγμένον · ὥστε πολλὴν ἐρημίαν εἶναι διὰ τῶν στενωπῶν διεξιοῦσιν . οἱ μὲν οὖν ἐπὶ τὸν Λεοντίδην καὶ τὸν Ὑπάτην ταχθέντες ἐγγὺς ἀλλήλων οἰκοῦντας , ἐν ἱματίοις ἐξῄεσαν ἔχοντες οὐδὲν ἕτερον τῶν ὅπλων ἢ μάχαιραν ἕκαστος ( ἐν δὲ τούτοις ἦν καὶ Πελοπίδας καὶ Δαμοκλείδας καὶ Κηφισόδωρος ) · Χάρων δὲ καὶ Μέλων καὶ οἱ μετʼ αὐτῶν ἐπιτίθεσθαι τοῖς περὶ Ἀρχίαν μέλλοντες , ἡμιθωράκια ἐνδεδυμένοι καὶ στεφάνους δασεῖς ἔχοντες , οἱ μὲν ἐλάτης οἱ δὲ πεύκης ἔνιοι δὲ καὶ χιτώνια τῶν γυναικείων ἀμπεχόμενοι , μεθύοντας ἀπομιμούμενοι κώμῳ χρωμένους μετὰ γυναικῶν . ἡ δὲ χείρων , ὦ Ἀρχίδαμε , τύχη καὶ τὰς τῶν πολεμίων μαλακίας καὶ ἀγνοίας ταῖς ἡμετέραις ἐπανισοῦσα τόλμαις καὶ παρασκευαῖς , καὶ καθάπερ δρᾶμα τὴν πρᾶξιν ἡμῶν ἀπʼ ἀρχῆς διαποικίλλουσα κινδυνώδεσιν ἐπεισοδίοις , εἰς αὐτὸ συνέδραμε τὸ ἔργον , ὀξὺν ἐπιφέρουσα καὶ δεινὸν ἀνελπίστου περιπετείας ἀγῶνα . τοῦ γὰρ Χάρωνος ὡς ἀνέπεισε τοὺς περὶ Ἀρχίαν καὶ Φίλιππον ἀναχωρήσαντος οἴκαδε καὶ διασκευάζοντος ἡμᾶς ἐπὶ τὴν πρᾶξιν , ἧκεν ἐνθένδε παρʼ ὑμῶν ἐπιστολὴ παρʼ Ἀρχίου τοῦ ἱεροφάντου πρὸς Ἀρχίαν ἐκεῖνον , ὄντα φίλον αὐτῷ καὶ ξένον , ὡς ἔοικεν , ἐξαγγέλλουσα τὴν κάθοδον καὶ τὴν ἐπιβουλὴν τῶν φυγάδων καὶ τὴν οἰκίαν , εἰς ἣν παρεληλύθεισαν , καὶ τοὺς συμπράττοντας αὐτοῖς . ἢδη δʼ καὶ τῇ μέθῃ κατακεκλυσμένος Ἀρχίας καὶ τῇ προσδοκίᾳ τῶν γυναικῶν ἀνεπτοημένος , ἐδέξατο μὲν τὴν ἐπιστολήν , τοῦ δὲ γραμματοφόρου φήσαντος ὑπέρ τινων σπουδαίων αὐτῷ γεγράφθαι · τὰ σπουδαῖα τοίνυν εἰς αὔριον ἔφη . καὶ τὴν μὲν ἐπιστολὴν ὑπέθηκεν ὑπὸ τὸ προσκεφάλαιον , αἰτήσας δὲ ποτήριον ἐκέλευσεν ἐγχεῖν , καὶ τὸν Φυλλίδαν ἐξέπεμπε συνεχῶς ἐπὶ θύρας σκεψόμενον εἰ τὰ γύναια πρόσεισι .
Lemmas: ὥρα μέν οὖν εἰμί κατά ὅς ἄνθρωπος μάλα περί δεῖπνον εἰμί , ὁ δέ πνεῦμα μάλα ἐπιτείνω ἤδη νιφετός ὑποκινέω ψακάς λεπτός μείγνυμι · ὥστε πολύς ἐρημία εἰμί διά ὁ στενωπός διεξέρχομαι . ὁ μέν οὖν ἐπί ὁ Λεοντίδης καί ὁ Ὑπάτη τάσσω ἐγγύς ἀλλήλων οἰκέω , ἐν ἱμάτιον ἐξέρχομαι ἔχω οὐδείς ἕτερος ὁ ὅπλον ἤ μάχαιρα ἕκαστος ( ἐν δέ οὗτος εἰμί καί Πελοπίδης καί Δαμοκλείδης καί Κηφισόδωρος ) · Χάρων δέ καί Μέλων καί ὁ μετά αὐτός ἐπιτίθημι ὁ περί Ἀρχίας μέλλω , ἡμιθωράκιον ἐνδύω καί στέφανος δασύς ἔχω , ὁ μέν ἐλάτη ὁ δέ πεύκη ἔνιοι δέ καί χιτώνιον ὁ γυναικεῖος ἀμπέχω , μεθύω ἀπομιμέομαι κῶμος χράω μετά γυνή . ὁ δέ κακός , ὦ Ἀρχίδαμος , τύχη καί ὁ ὁ πολέμιος μαλακία καί ἄγνοια ὁ ἡμέτερος ἐπανισόω τόλμα καί παρασκευή , καί καθά δρᾶμα ὁ πρᾶξις ἐγώ ἀπό ἀρχή διαποικίλλω κινδυνώδης ἐπεισόδιον , εἰς αὐτός συντρέχω ὁ ἔργον , ὀξύς ἐπιφέρω καί δεινός ἀνέλπιστος περιπέτεια ἀγών . ὁ γάρ Χάρων ὡς ἀναπείθω ὁ περί Ἀρχίας καί Φίλιππος ἀναχωρέω οἴκαδε καί διασκευάζω ἐγώ ἐπί ὁ πρᾶξις , ἥκω ἐνθένδε παρά σύ ἐπιστολή παρά Ἀρχίας ὁ ἱεροφάντης πρός Ἀρχίας ἐκεῖνος , εἰμί φίλος αὐτός καί ξένος , ὡς ἔοικα , ἐξαγγέλλω ὁ κάθοδος καί ὁ ἐπιβουλή ὁ φυγάς καί ὁ οἰκία , εἰς ὅς παρέρχομαι , καί ὁ συμπράσσω αὐτός . ἤδη δέ καί ὁ μέθη κατακλύζω Ἀρχίας καί ὁ προσδοκία ὁ γυνή ἀναπτοέω , δέχομαι μέν ὁ ἐπιστολή , ὁ δέ γραμματοφόρος φημί ὑπέρ τις σπουδαῖος αὐτός γράφω · ὁ σπουδαῖος τοίνυν εἰς αὔριον φημί . καί ὁ μέν ἐπιστολή ὑποτίθημι ὑπό ὁ προσκεφάλαιον , αἰτέω δέ ποτήριον κελεύω ἐγχέω , καί ὁ Φυλλίδας ἐκπέμπω συνεχής ἐπί θύρα σκοπέω εἰ ὁ γύναιον προσέρχομαι .