plutarchus.de-garrulitate-502b-515a 4
ἔτι τοίνυν τὸ μεθύειν πᾶς ἄνθρωπος αἰδήμων καὶ κόσμιος φυλάξαιτʼ ἄν · μανίᾳ γὰρ ὁμότοιχος μὲν ἡ ὀργὴ κατʼ ἐνίους ἡ δὲ μέθη σύνοικος · μᾶλλον δὲ μανία τῷ μὲν χρόνῳ ἥττων , τῇ δʼ αἰτίᾳ μείζων , ὅτι τὸ αὐθαίρετον αὐτῇ πρόσεστι . τῆς δὲ μέθης οὐθὲν οὕτω κατηγοροῦσιν ὡς τὸ περὶ τοὺς λόγους ἀκρατὲς καὶ ἀόριστον οἶνος γάρ τʼ ἐφέηκε πολύφρονά περ μάλʼ ἀεῖσαι , καὶ θʼ ἁπαλὸν γελάσαι καί τʼ ὀρχήσασθαι ἀνῆκε . καίτοι τὸ δεινότατον , ᾠδὴ καὶ γέλως καὶ ὄρχησις , οὐδὲν ἄχρι τούτων . καί τι ἔπος προέηκεν , ὅπερ τʼ ἄρρητον ἄμεινον τοῦτʼ ἤδη δεινὸν καὶ ἐπικίνδυνον καὶ μή ποτε τὸ ζητούμενον παρὰ τοῖς φιλοσόφοις λύων ὁ ποιητὴς οἰνώσεως καὶ μέθης διαφορὰν εἴρηκεν , οἰνώσεως μὲν ἄνεσιν μέθης δὲ φλυαρίαν . τὸ . γὰρ ἐν τῇ καρδίᾳ τοῦ νήφοντος ἐπὶ τῆς γλώττης ἐστὶ τοῦ μεθύοντος , ὡς οἱ παροιμιαζόμενοι φασιν . ὅθεν ὁ μὲν Βίας ἔν τινι πότῳ σιωπῶν καὶ σκωπτόμενος εἰς ἀβελτερίαν ὑπό τινος ἀδολέσχου , καὶ τίς ἄν ἔφη δύναιτο μωρὸς ὢν ἐν οἴνῳ σιωπᾶν ; Ἀθήνησι δέ τις ἑστιῶν πρέσβεις βασιλικοὺς ἐφιλοτιμήθη σπουδάζουσιν αὐτοῖς συναγαγεῖν εἰς ταὐτὸ τοὺς φιλοσόφους · χρωμένων δὲ τῶν ἄλλων κοινολογίᾳ καὶ τὰς συμβολὰς ἀποδιδόντων , τοῦ δὲ Ζήνωνος ἡσυχίαν ἄγοντος , φιλοφρονησάμενοι καὶ προπιόντες οἱ ξένοι περὶ σοῦ δὲ τί χρὴ λέγειν ἔφασαν ὦ Ζήνων τῷ βασιλεῖ ; κἀκεῖνος ἄλλο μηθέν εἶπεν ἢ ὅτι πρεσβύτης ἐστὶν ἐν Ἀθήναις παρὰ πότον σιωπᾶν δυνάμενος . οὕτω τι βαθὺ καὶ μυστηριῶδες ἡ σιγὴ καὶ νηφάλιον , ἡ δὲ μέθη λάλον · ἄνουν γὰρ καὶ ὀλιγόφρον , διὰ τοῦτο καὶ πολύφωνον . οἱ δὲ φιλόσοφοι καὶ ὁριζόμενοι τὴν μέθην λέγουσιν εἶναι λήρησιν πάροινον · οὕτως οὐ ψέγεται τὸ πίνειν , εἰ προσείη τῷ πίνειν τὸ σιωπᾶν · ἀλλʼ ἡ μωρολογία μέθην ποιεῖ τὴν οἴνωσιν . ὁ μὲν οὖν μεθύων ληρεῖ παρʼ οἶνον , ὁ δʼ ἀδόλεσχος πανταχοῦ ληρεῖ , ἐν ἀγορᾷ ἐν θεάτρῳ ἐν περιπάτῳ ἐν μέθῃ μεθʼ ἡμέραν νύκτωρ · ἔστι δὲ θεραπεύων τῆς νόσου βαρύτερος , συμπλέων τῆς ναυτίας ἀηδέστερος , ἐπαινῶν τοῦ ψέγοντος ἐπαχθέστερος . ἥδιόν γέ τοι πονηροῖς ὁμιλοῦσιν ἐπιδεξίοις ἢ χρηστοῖς ἀδολέσχαις . ὁ μὲν γὰρ Σοφοκλέους Νέστωρ τὸν Αἴαντα τραχυνόμενον τῷ λόγῳ πραΰνων ἠθικῶς τοῦτʼ εἴρηκεν οὐ μέμφομαί σε · δρῶν γὰρ εὖ κακῶς λέγεις · πρὸς δὲ τὸν ἀδολέσχην οὐχ οὕτως ἔχομεν , ἀλλὰ πᾶσαν ἔργου χάριν ἡ τῶν λόγων ἀκαιρία διαφθείρει καὶ ἀπόλλυσι .
Lemmas: ἔτι τοίνυν ὁ μεθύω πᾶς ἄνθρωπος αἰδήμων καί κόσμιος φυλάσσω ἄν · μανία γάρ ὁμότοιχος μέν ὁ ὀργή κατά ἔνιοι ὁ δέ μέθη σύνοικος · μάλα δέ μανία ὁ μέν χρόνος ἥσσων , ὁ δέ αἰτία μέγας , ὅτι ὁ αὐθαίρετος αὐτός πρόσειμι . ὁ δέ μέθη οὐδείς οὕτως κατηγορέω ὡς ὁ περί ὁ λόγος ἀκρατής καί ἀόριστος οἶνος γάρ τε ἐφίημι πολύφρων περ μάλα ἀείδω , καί τε ἁπαλός γελάω καί τε ὀρχέομαι ἀνίημι . καίτοι ὁ δεινός , ἀοιδή καί γέλως καί ὄρχησις , οὐδείς ἄχρι οὗτος . καί τις ἔπος προίημι , ὅς τε ἄρρητος ἀγαθός οὗτος ἤδη δεινός καί ἐπικίνδυνος καί μή ποτέ ὁ ζητέω παρά ὁ φιλόσοφος λύω ὁ ποιητής οἴνωσις καί μέθη διαφορά λέγω , οἴνωσις μέν ἄνεσις μέθη δέ φλυαρία . ὁ . γάρ ἐν ὁ καρδία ὁ νήφω ἐπί ὁ γλῶσσα εἰμί ὁ μεθύω , ὡς ὁ παροιμιάζω φημί . ὅθεν ὁ μέν Βίας ἐν τις πότος σιωπάω καί σκώπτω εἰς ἀβελτερία ὑπό τις ἀδολέσχης , καί τίς ἄν φημί δύναμαι μωρός εἰμί ἐν οἶνος σιωπάω ; Ἀθήνησι δέ τις ἑστιάω πρέσβυς βασιλικός φιλοτιμέομαι σπουδάζω αὐτός συνάγω εἰς αὐτός ὁ φιλόσοφος · χράω δέ ὁ ἄλλος κοινολογία καί ὁ συμβολή ἀποδίδωμι , ὁ δέ Ζήνων ἡσυχία ἄγω , φιλοφρονέομαι καί προπίνω ὁ ξένος περί σύ δέ τίς χρή λέγω φημί ὦ Ζήνων ὁ βασιλεύς ; ἐκεῖνος ἄλλος μηδείς λέγω ἤ ὅτι πρεσβύτης εἰμί ἐν Ἀθῆναι παρά πότος σιωπάω δύναμαι . οὕτως τις βαθύς καί μυστηριώδης ὁ σιγή καί νηφάλιος , ὁ δέ μέθη λάλος · ἄνοος γάρ καί ὀλιγόφρων , διά οὗτος καί πολύφωνος . ὁ δέ φιλόσοφος καί ὁρίζω ὁ μέθη λέγω εἰμί λήρησις πάροινος · οὕτως οὐ ψέγω ὁ πίνω , εἰ πρόσειμι ὁ πίνω ὁ σιωπάω · ἀλλά ὁ μωρολογία μέθη ποιέω ὁ οἴνωσις . ὁ μέν οὖν μεθύω ληρέω παρά οἶνος , ὁ δέ ἀδόλεσχος πανταχοῦ ληρέω , ἐν ἀγορά ἐν θέατρον ἐν περίπατος ἐν μέθη μετά ἡμέρα νύκτωρ · εἰμί δέ θεραπεύω ὁ νόσος βαρύς , συμπλέω ὁ ναυτία ἀηδής , ἐπαινέω ὁ ψέγω ἐπαχθής . ἡδύς γε τοι πονηρός ὁμιλέω ἐπιδέξιος ἤ χρηστός ἀδολέσχης . ὁ μέν γάρ Σοφοκλῆς Νέστωρ ὁ Αἴας τραχύνω ὁ λόγος πραύνω ἠθικός οὗτος λέγω οὐ μέμφομαι σύ · δράω γάρ εὖ κακός λέγω · πρός δέ ὁ ἀδολέσχης οὐ οὕτως ἔχω , ἀλλά πᾶς ἔργον χάριν ὁ ὁ λόγος ἀκαιρία διαφθείρω καί ἀπόλλυμι .