plutarchus.de-garrulitate-502b-515a 12
ὀρθῶς οὖν Φιλιππίδης ὁ κωμῳδιοποιὸς φιλοφρονουμένου τοῦ βασιλέως αὐτὸν Λυσιμάχου καὶ λέγοντος τίνος σοι μεταδῶ τῶν ἐμῶν ; οὗ βούλει φησὶ βασιλεῦ , πλὴν τῶν ἀπορρήτων τῇ δʼ ἀδολεσχίᾳ καὶ ἡ περιεργία κακὸν οὐκ ἔλαττον πρόσεστι πολλὰ γὰρ ἀκούειν θέλουσιν , ἵνα πολλὰ λέγειν ἔχωσι · καὶ μάλιστα τοὺς ἀπορρήτους καὶ κεκρυμμένους τῶν λόγων περιιόντες ἐξιχνεύουσι καὶ ἀνερευνῶσιν , ὥσπερ ὕλην πυλαίαν τινὰ φορυτῶν τῇ φλυαρίᾳ παρατιθέμενοι , εἶθʼ ὥσπερ οἱ παῖδες τὸν κρύσταλλον οὔτε κατέχειν οὔτʼ ἀφιέναι θέλουσι · μᾶλλον δʼ ὥσπερ ἑρπετὰ τοὺς ἀπορρήτους λόγους ἐγκολπισάμενοι καὶ συλλαβόντες οὐ συγκρατοῦσιν ἀλλὰ διαβιβρώσκονται ὑπʼ αὐτῶν . τὰς μὲν γὰρ βελόνας φασὶ ῥήγνυσθαι τικτούσας καὶ τὰς ἐχίδνας , οἱ δʼ ἀπόρρητοι λόγοι τοὺς μὴ στέγοντας ἐκπίπτοντες ἀπολλύουσι καὶ διαφθείρουσι . Σέλευκος ὁ Καλλίνικος ἐν τῇ πρὸς Γαλάτας μάχῃ πᾶν ἀποβαλὼν τὸ στράτευμα καὶ τὴν δύναμιν , αὐτὸς περισπάσας τὸ διάδημα καὶ φυγὼν ἵππῳ μετὰ τριῶν ἢ τεττάρων ἀνοδίαις καὶ πλάναις πολὺν δρόμον , ἤδη διʼ ἔνδειαν ἀπαγορεύων ἐπαυλίῳ τινὶ προσῆλθε , καὶ τὸν δεσπότην αὐτὸν εὑρὼν κατὰ τύχην ἄρτον καὶ ὕδωρ ᾔτησεν . ὁ δὲ καὶ ταῦτα · καὶ τῶν ἄλλων ὅσα παρῆν ἐν τῷ ἀγρῷ δαψιλῶς ἐπιδιδοὺς καὶ φιλοφρονούμενος ἐγνώρισε τὸ πρόσωπον τοῦ βασιλέως , καὶ περιχαρὴς γενόμενος τῇ συντυχίᾳ τῆς χρείας οὐ κατέσχεν οὐδὲ συνεψεύσατο βουλομένῳ λανθάνειν , ἀλλʼ ἄχρι τῆς ὁδοῦ προπέμψας . καὶ ἀπολυόμενος ὑγίαινʼ εἶπεν ὦ βασιλεῦ Σέλευκε . κἀκεῖνος ἐκτείνας τὴν δεξιὰν αὐτῷ καὶ προσελκόμενος ; ὡς φιλήσων , ἔνευσεν ἑνὶ τῶν μετʼ αὐτοῦ ξίφει τὸν τράχηλον ἀποκόψαι τοῦ ἀνθρώπου · φθεγγομένου δʼ ἄρα τοῦ γε κάρη κονίῃσιν ἐμίχθη . εἰ · δʼ ἐσίγησε τότε καρτερήσας ὀλίγον χρόνον , εὐτυχήσαντος ὕστερον τοῦ βασιλέως καὶ μεγάλου γενομένου μείζονας ἂν οἶμαι χάριτας ἐκομίσατο ἀντὶ τῆς σιωπῆς ἢ τῆς φιλοξενίας . οὗτος μὲν οὖν ἁμωσγέπως ἔσχε πρόφασιν τῆς ἀκρασίας τὴν ἐλπίδα καὶ τὴν φιλοφροσύνην .
Lemmas: ὀρθός οὖν Φιλιππίδης ὁ κωμῳδιοποιός φιλοφρονέομαι ὁ βασιλεύς αὐτός Λυσίμαχος καί λέγω τίς σύ μεταδίδωμι ὁ ἐμός ; οὗ βούλομαι φημί βασιλεύς , πλήν ὁ ἀπόρρητος ὁ δέ ἀδολεσχία καί ὁ περιεργία κακός οὐ ἐλαχύς πρόσειμι πολύς γάρ ἀκούω ἐθέλω , ἵνα πολύς λέγω ἔχω · καί μάλα ὁ ἀπόρρητος καί κρύπτω ὁ λόγος περιέρχομαι ἐξιχνεύω καί ἀνερευνάω , ὥσπερ ὕλη πυλαῖος τις φορυτός ὁ φλυαρία παρατίθημι , εἶτα ὥσπερ ὁ παῖς ὁ κρύσταλλος οὔτε κατέχω οὔτε ἀφίημι ἐθέλω · μάλα δέ ὥσπερ ἑρπετόν ὁ ἀπόρρητος λόγος ἐγκολπίζω καί συλλαμβάνω οὐ συγκρατέω ἀλλά διαβιβρώσκω ὑπό αὐτός . ὁ μέν γάρ βελόνη φημί ῥήγνυμι τίκτω καί ὁ ἔχιδνα , ὁ δέ ἀπόρρητος λόγος ὁ μή στέγω ἐκπίπτω ἀπολύω καί διαφθείρω . Σέλευκος ὁ Καλλίνικος ἐν ὁ πρός Γαλάτης μάχη πᾶς ἀποβάλλω ὁ στράτευμα καί ὁ δύναμις , αὐτός περισπάω ὁ διάδημα καί φεύγω ἵππος μετά τρεῖς ἤ τέσσαρες ἀνοδία καί πλάνη πολύς δρόμος , ἤδη διά ἔνδεια ἀπαγορεύω ἐπαύλιον τις προσέρχομαι , καί ὁ δεσπότης αὐτός εὑρίσκω κατά τύχη ἄρτος καί ὕδωρ αἰτέω . ὁ δέ καί οὗτος · καί ὁ ἄλλος ὅσος πάρειμι ἐν ὁ ἀγρός δαψιλός ἐπιδίδωμι καί φιλοφρονέομαι γνωρίζω ὁ πρόσωπον ὁ βασιλεύς , καί περιχαρής γίγνομαι ὁ συντυχία ὁ χρεία οὐ κατέχω οὐδέ συμψεύδω βούλομαι λανθάνω , ἀλλά ἄχρι ὁ ὁδός προπέμπω . καί ἀπολύω ὑγιαίνω λέγω ὦ βασιλεύς Σέλευκος . ἐκεῖνος ἐκτείνω ὁ δεξιά αὐτός καί προσέλκω ; ὡς φιλέω , νεύω εἷς ὁ μετά αὐτός ξίφος ὁ τράχηλος ἀποκόπτω ὁ ἄνθρωπος · φθέγγομαι δέ ἄρα ὁ γε κάρα κονία μείγνυμι . εἰ · δέ σιγάω τότε καρτερέω ὀλίγος χρόνος , εὐτυχέω ὕστερον ὁ βασιλεύς καί μέγας γίγνομαι μέγας ἄν οἴομαι χάρις κομίζω ἀντί ὁ σιωπή ἤ ὁ φιλοξενία . οὗτος μέν οὖν ἀμῶς ἔχω πρόφασις ὁ ἀκρασία ὁ ἐλπίς καί ὁ φιλοφροσύνη .