plutarchus.de-garrulitate-502b-515a 7
τῶν δʼ ἄλλων παθῶν καὶ νοσημάτων τὰ μέν ἐστιν ἐπικίνδυνα τὰ δὲ μισητὰ τὰ δὲ καταγέλαστα , τῇ δʼ ἀδολεσχίᾳ πάντα συμβέβηκε . χλευάζονται μὲν γὰρ ἐν ταῖς κοιναῖς διηγήσεσι , μισοῦνται δὲ διὰ τὰς τῶν κακῶν προσαγγελίας , κινδυνεύουσι δὲ τῶν ἀπορρήτων μὴ κρατοῦντες , ὅθεν Ἀνάχαρσις ἑστιαθεὶς παρὰ Σόλωνι καὶ κοιμώμενος , ὤφθη τὴν μὲν ἀριστερὰν χεῖρα τοῖς μορίοις τὴν δὲ δεξιὰν τῷ στόματι προσκειμένην ἔχων · ἐγκρατεστέρου γὰρ ᾤετο χαλινοῦ δεῖσθαι τὴν γλῶτταν , ὀρθῶς οἰόμενος . οὐ γὰρ ἄν τις ἐξαριθμήσαιτο ῥᾳδίως ἄνδρας τοσούτους ἀφροδισίων ἀκρασίᾳ πεπτωκότας , ὅσας πόλεις καὶ ἡγεμονίας λόγος ἐξενεχθεὶς ἀπόρρητος ἀναστάτους ἐποίησε . Σύλλας ἐπολιόρκει τὰς Ἀθήνας , οὐκ ἔχων σχολὴν ἐνδιατρῖψαι χρόνον πολὺν ἐπεὶ πόνος ἄλλος ἔπειγεν ἡρπακότος μὲν Ἀσίαν Μιθριδάτου τῶν δὲ περὶ Μάριον αὖθις ἐν Ῥώμῃ κρατούντων · ἀλλὰ πρεσβυτῶν τινων ἐπὶ κουρείου διαλεγομένων ὡς οὐ φυλάττεται τὸ Ἑπτάχαλκον καὶ κινδυνεύει τὸ ἄστυ κατʼ ἐκεῖνο ληφθῆναι τὸ μέρος , ἀκούσαντες οἱ κατάσκοποι πρὸς τὸν Σύλλαν ἐξήγγειλαν . ὁ δʼ εὐθὺς τὴν δύναμιν προσαγαγὼν περὶ μέσας νύκτας εἰσήγαγε τὸ στράτευμα , καὶ μικροῦ μὲν κατέσκαψε τὴν πόλιν ἐνέπλησε δὲ φόνου καὶ νεκρῶν , ὥστε τὸν Κεραμεικὸν αἵματι ῥυῆναι . χαλεπῶς δὲ πρὸς τοὺς Ἀθηναίους ἔσχε διὰ τοὺς λόγους μᾶλλον ἢ τὰ ἔργα · κακῶς γὰρ αὐτὸν ἔλεγον καὶ τὴν Μετέλλαν , ἀναπηδῶντες ἐπὶ τὰ τείχη καὶ σκώπτοντες συκάμινον ἔσθʼ ὁ Σύλλας ἀλφίτῳ πεπασμένον,ʼ καὶ τοιαῦτα πολλὰ φλυαροῦντες ἐπεσπάσαντο κουφοτάτου πράγματος λόγων ὥς φησιν ὁ Πλάτων βαρυτάτην ζημίαν τὴν δὲ Ῥωμαίων πόλιν ἐκώλυσεν ἐλευθέραν γενέσθαι , Νέρωνος ἀπαλλαγεῖσαν , ἑνὸς ἀνδρὸς ἀδολεσχία . μία γὰρ ἦν νύξ , μεθʼ ἣν ἔδει τὸν τύραννον ἀπολωλέναι , παρεσκευασμένων ἀπάντων · ὁ δὲ μέλλων αὐτὸν ἀποκτιννύναι , πορευόμενος εἰς θέατρον ἰδών τινα τῶν δεδεμένων ἐπὶ θύραις μέλλοντα προσάγεσθαι τῷ Νέρωνι καὶ τὴν αὑτοῦ τύχην ἀποδυρόμενον , ἐγγὺς προσῆλθεν αὐτῷ καὶ προσψιθυρίσας εὔχου φησὶν ὦ ἄνθρωπε , τὴν σήμερον ἡμέραν παρελθεῖν μόνον , αὔριον δέ μοι εὐχαριστήσεις . ἁρπάσας οὖν τὸ αἰνιχθὲν ἐκεῖνος καὶ νοήσας , οἶμαι , ὅτι νήπιος , ὃς τὰ ἕτοιμα λιπὼν ἀνέτοιμα διώκει τὴν βεβαιοτέραν εἵλετο σωτηρίαν πρὸ τῆς δικαιοτέρας . ἐμήνυσε γὰρ τῷ Νέρωνι τὴν φωνὴν τἀνθρώπου · κἀκεῖνος εὐθὺς ἀνήρπαστο , καὶ βάσανοι καὶ πῦρ καὶ μάστιγες ἐπʼ αὐτόν , ἀρνούμενον πρὸς τὴν ἀνάγκην ἃ χωρὶς ἀνάγκης ἐμήνυσε .
Lemmas: ὁ δέ ἄλλος πάθος καί νόσημα ὁ μέν εἰμί ἐπικίνδυνος ὁ δέ μισητός ὁ δέ καταγέλαστος , ὁ δέ ἀδολεσχία πᾶς συμβαίνω . χλευάζω μέν γάρ ἐν ὁ κοινός διήγησις , μισέω δέ διά ὁ ὁ κακός προσαγγελία , κινδυνεύω δέ ὁ ἀπόρρητος μή κρατέω , ὅθεν Ἀνάχαρσις ἑστιάω παρά Σόλων καί κοιμάω , ὁράω ὁ μέν ἀριστερός χείρ ὁ μόριον ὁ δέ δεξιός ὁ στόμα πρόσκειμαι ἔχω · ἐγκρατής γάρ οἴομαι χαλινός δέω ὁ γλῶσσα , ὀρθός οἴομαι . οὐ γάρ ἄν τις ἐξαριθμέω ῥᾴδιος ἀνήρ τοσοῦτος ἀφροδίσιος ἀκρασία πίπτω , ὅσος πόλις καί ἡγεμονία λόγος ἐκφέρω ἀπόρρητος ἀνάστατος ποιέω . Σύλλας πολιορκέω ὁ Ἀθῆναι , οὐ ἔχω σχολή ἐνδιατρίβω χρόνος πολύς ἐπεί πόνος ἄλλος ἐπείγω ἁρπάζω μέν Ἀσία Μιθριδάτης ὁ δέ περί Μάριος αὖθις ἐν Ῥώμη κρατέω · ἀλλά πρεσβύτης τις ἐπί κουρεῖον διαλέγω ὡς οὐ φυλάσσω ὁ Ἑπτάχαλκον καί κινδυνεύω ὁ ἄστυ κατά ἐκεῖνος λαμβάνω ὁ μέρος , ἀκούω ὁ κατάσκοπος πρός ὁ Σύλλας ἐξαγγέλλω . ὁ δέ εὐθύς ὁ δύναμις προσάγω περί μέσος νύξ εἰσάγω ὁ στράτευμα , καί μικρός μέν κατασκάπτω ὁ πόλις ἐμπίμπλημι δέ φόνος καί νεκρός , ὥστε ὁ Κεραμεικός αἷμα ῥέω . χαλεπός δέ πρός ὁ Ἀθηναῖος ἔχω διά ὁ λόγος μάλα ἤ ὁ ἔργον · κακός γάρ αὐτός λέγω καί ὁ μετελλα , ἀναπηδάω ἐπί ὁ τεῖχος καί σκώπτω συκάμινον εἰμί ὁ Σύλλας ἄλφιτον παίω καί τοιοῦτος πολύς φλυαρέω ἐπισπάω κοῦφος πρᾶγμα λόγος ὡς φημί ὁ Πλάτων βαρύς ζημία ὁ δέ Ῥωμαῖος πόλις κωλύω ἐλεύθερος γίγνομαι , Νέρων ἀπαλλάσσω , εἷς ἀνήρ ἀδολεσχία . εἷς γάρ εἰμί νύξ , μετά ὅς δέω ὁ τύραννος ἀπόλλυμι , παρασκευάζω ἀπαντάω · ὁ δέ μέλλω αὐτός ἀποκτείνω , πορεύω εἰς θέατρον ὁράω τις ὁ δέω ἐπί θύρα μέλλω προσάγω ὁ Νέρων καί ὁ ἑαυτοῦ τύχη ἀποδύρομαι , ἐγγύς προσέρχομαι αὐτός καί προσψιθυρίζω εὔχομαι φημί ὦ ἄνθρωπος , ὁ σήμερον ἡμέρα παρέρχομαι μόνος , αὔριον δέ ἐγώ εὐχαριστέω . ἁρπάζω οὖν ὁ αἰνίζω ἐκεῖνος καί νοέω , οἴομαι , ὅτι νήπιος , ὅς ὁ ἑτοῖμος λείπω ἀνέτοιμος διώκω ὁ βέβαιος αἱρέω σωτηρία πρό ὁ δίκαιος . μηνύω γάρ ὁ Νέρων ὁ φωνή ἄνθρωπος · ἐκεῖνος εὐθύς ἀναρπάζω , καί βάσανος καί πῦρ καί μάστιξ ἐπί αὐτός , ἀρνέομαι πρός ὁ ἀνάγκη ὅς χωρίς ἀνάγκη μηνύω .