plutarchus.de-fraterno-amore-478a-492d 12
ὁ μὲν οὖν Σόλων ἀποφηνάμενος περὶ πολιτείας , ὡς ἰσότης στάσιν οὐ ποιεῖ , λίαν ἔδοξεν ὀχλικός , ἀριθμητικὴν καὶ δημοκρατικὴν ἐπεισάγων ἀναλογίαν ἀντὶ τῆς καλῆς γεωμετρικῆς · ὁ δʼ ἐν οἰκίᾳ παραινῶν ἀδελφοῖς μάλιστα μὲν ὡς ὁ Πλάτων παρῄνει τοῖς πολίταις , τὸ ἐμόν ἐξαιρεῖν καὶ τὸ οὐκ ἐμόν , εἰ δὲ μή , τὴν ἴσην ἀγαπᾶν καὶ τῆς ἴσης περιέχεσθαι , καλὴν κρηπῖδα καὶ μόνιμον ὁμονοίας καὶ εἰρήνης καταβαλλόμενος ἐστι . χρήσθω δὲ καὶ παραδείγμασιν ἐνδόξοις οἷόν ἐστι , καὶ τὸ τοῦ Πιττακοῦ πρὸς τὸν βασιλέα Λυδῶν πυνθανόμενον εἰ χρήματʼ ἔστιν αὐτῷ , διπλάσιʼ εἶπεν ἢ ἐβουλόμην , τἀδελφοῦ τεθνηκότος . ἐπεὶ δʼ οὐ μόνον ἐν χρημάτων κτήσει καὶ μειώσει τῷ πλείονι πολέμιον καθίσταται τοὔλασσον ἀλλʼ ἁπλῶς , ᾗ φησιν ὁ Πλάτων ἐν μὲν ἀνωμαλίᾳ κίνησιν ἐν δʼ ὁμαλότητι στάσιν ἐγγίγνεσθαι καὶ μονήν , οὕτω πᾶσα μὲν ἀνισότης ἐπισφαλής ἐστι πρὸς διαφορὰν ἀδελφῶν , ἐν πᾶσι δʼ ἴσους γενέσθαι καὶ ὁμαλοὺς ἀδύνατον · τὰ μὲν γὰρ αἱ φύσεις εὐθὺς ἀνίσως νέμουσι , τὰ δʼ ὕστερον αἱ τύχαι φθόνους ἐμποιοῦσαι καὶ ζηλοτυπίας , αἴσχιστα νοσήματα καὶ κῆρας οὐκ οἰκίαις μόνον ἀλλὰ καὶ πόλεσιν ὀλεθρίους δεῖ καὶ ταῦτα φυλάττεσθαι καὶ θεραπεύειν , ἂν ἐγγένηται . τῷ μὲν οὖν ὑπερέχοντι παραινέσειεν ἄν τις , πρῶτον μὲν οἷς δοκεῖ διαφέρειν , ταῦτα κοινὰ ποιεῖν τοῖς ἀδελφοῖς , συνεπικοσμοῦντα τῇ δόξῃ καὶ συνεισποιοῦντα ταῖς φιλίαις · κἂν λέγειν δεινότερος ᾖ , χρῆσθαι παρέχοντα τὴν δύναμιν , ὡς ἐκείνου μηθὲν ἧττον οὖσαν · ἔπειτα μήτʼ ὄγκον ἐμφαίνειν τινὰ μήθʼ ὑπεροψίαν , ἀλλὰ μᾶλλον ἐνδιδόντα καὶ συγκαθιέντα τῷ ἤθει τὴν ὑπεροχὴν ἀνεπίφθονον ποιεῖν , καὶ τὴν τῆς τύχης ἀνωμαλίαν ἐπανισοῦν , ὡς ἀνυστόν ἐστι , τῇ μετριότητι τοῦ φρονήματος . ὁ γοῦν Λεύκολλος οὐκ ἠξίωσε πρότερος ; τἀδελφοῦ τὴν ἀρχὴν λαβεῖν πρεσβύτερος ὤν , ἀλλὰ τὸν αὑτοῦ παρεὶς καιρὸν τὸν ἐκείνου περιέμεινεν . ὁ δὲ Πολυδεύκης οὐδὲ θεὸς ἠθέλησε μόνος ἀλλὰ μᾶλλον ἡμίθεος σὺν τἀδελφῷ γενέσθαι καὶ τῆς θνητῶν μερίδος μετασχεῖν ἐπὶ τῷ μεταδοῦναι τῆς ἀθανασίας ἐκείνῳ . σοὶ δέ , φαίη τις ἄν , ὦ μακάριε , μηθὲν ἐλαττοῦντι τῶν προσόντων ἀγαθῶν ὑπάρχει συνεξομοιοῦν καὶ συνεπικοσμεῖν τὸν ἀδελφόν , ὥσπερ αὐγῆς ἀπολαύοντα τῆς περὶ σὲ δόξης ἢ ἀρετῆς ἢ εὐτυχίας · ὥσπερ Πλάτων τοὺς ἀδελφοὺς εἰς τὰ κάλλιστα τῶν αὑτοῦ συγγραμμάτων θέμενος ὀνομαστοὺς ἐποίησε , Γλαύκωνα μὲν καὶ Ἀδείμαντον εἰς τὴν Πολιτείαν , Ἀντιφῶντα δὲ τὸν νεώτατον εἰς τὸν Παρμενίδην .
Lemmas: ὁ μέν οὖν Σόλων ἀποφαίνω περί πολιτεία , ὡς ἰσότης στάσις οὐ ποιέω , λίαν δοκέω ὀχλικός , ἀριθμητικός καί δημοκρατικός ἐπεισάγω ἀναλογία ἀντί ὁ καλός γεωμετρικός · ὁ δέ ἐν οἰκία παραινέω ἀδελφός μάλα μέν ὡς ὁ Πλάτων παραινέω ὁ πολίτης , ὁ ἐμός ἐξαιρέω καί ὁ οὐ ἐμός , εἰ δέ μή , ὁ ἴσος ἀγαπάω καί ὁ ἴσος περιέχω , καλός κρηπίς καί μόνιμος ὁμόνοια καί εἰρήνη καταβάλλω εἰμί . χράω δέ καί παράδειγμα ἔνδοξος οἷος εἰμί , καί ὁ ὁ Πιττακός πρός ὁ βασιλεύς Λυδός πυνθάνομαι εἰ χρῆμα εἰμί αὐτός , διπλάσιος λέγω ἤ βούλομαι , ἀδελφός θνῄσκω . ἐπεί δέ οὐ μόνος ἐν χρῆμα κτῆσις καί μείωσις ὁ πολύς πολέμιος καθίστημι ἐλαχύς ἀλλά ἁπλῶς , ᾗ φημί ὁ Πλάτων ἐν μέν ἀνωμαλία κίνησις ἐν δέ ὁμαλότης στάσις ἐγγίγνομαι καί μονή , οὕτως πᾶς μέν ἀνισότης ἐπισφαλής εἰμί πρός διαφορά ἀδελφός , ἐν πᾶς δέ ἴσος γίγνομαι καί ὁμαλός ἀδύνατος · ὁ μέν γάρ ὁ φύσις εὐθύς ἄνισος νέμω , ὁ δέ ὕστερον ὁ τύχη φθόνος ἐμποιέω καί ζηλοτυπία , αἰσχρός νόσημα καί κήρ οὐ οἰκία μόνος ἀλλά καί πόλις ὀλέθριος δέω καί οὗτος φυλάσσω καί θεραπεύω , ἐάν ἐγγίγνομαι . ὁ μέν οὖν ὑπερέχω παραινέω ἄν τις , πρῶτος μέν ὅς δοκέω διαφέρω , οὗτος κοινός ποιέω ὁ ἀδελφός , συνεπικοσμέω ὁ δόξα καί συνεισποιέω ὁ φιλία · ἐάν λέγω δεινός εἰμί , χράω παρέχω ὁ δύναμις , ὡς ἐκεῖνος μηδείς ἥσσων εἰμί · ἔπειτα μήτε ὄγκος ἐμφαίνω τις μήτε ὑπεροψία , ἀλλά μάλα ἐνδίδωμι καί συγκαθίημι ὁ ἦθος ὁ ὑπεροχή ἀνεπίφθονος ποιέω , καί ὁ ὁ τύχη ἀνωμαλία ἐπανισόω , ὡς ἀνυστός εἰμί , ὁ μετριότης ὁ φρόνημα . ὁ γοῦν Λεύκολλος οὐ ἀξιόω πρότερος ; ἀδελφός ὁ ἀρχή λαμβάνω πρέσβυς εἰμί , ἀλλά ὁ ἑαυτοῦ παρίημι καιρός ὁ ἐκεῖνος περιμένω . ὁ δέ Πολυδεύκης οὐδέ θεός ἐθέλω μόνος ἀλλά μάλα ἡμίθεος σύν ἀδελφός γίγνομαι καί ὁ θνητός μερίς μετέχω ἐπί ὁ μεταδίδωμι ὁ ἀθανασία ἐκεῖνος . σύ δέ , φημί τις ἄν , ὦ μακάριος , μηδείς ἐλασσόω ὁ πρόσειμι ἀγαθός ὑπάρχω συνεξομοιόω καί συνεπικοσμέω ὁ ἀδελφός , ὥσπερ αὐγή ἀπολαύω ὁ περί σύ δόξα ἤ ἀρετή ἤ εὐτυχία · ὥσπερ Πλάτων ὁ ἀδελφός εἰς ὁ καλός ὁ ἑαυτοῦ σύγγραμμα τίθημι ὀνομαστός ποιέω , Γλαύκων μέν καί Ἀδείμαντος εἰς ὁ Πολιτεία , Ἀντιφῶν δέ ὁ νέος εἰς ὁ Παρμενίδης .