plutarchus.de-fraterno-amore-478a-492d 11
ἀποθανόντος γε μὴν πατρὸς ἐμφύεσθαι μᾶλλον ἢ πρότερον ὀρθῶς ; ἔχει τῇ εὐνοίᾳ τοὺς ἀδελφούς , εὐθὺς μὲν ἐν τῷ συνδακρύειν καὶ συνάχθεσθαι κοινουμένους ; τὸ φιλόστοργον , ὑπονοίας δὲ θεραπόντων καὶ διαβολὰς ἑταίρων ἑτέροις αὑτοὺς προσνεμόντων ἀπωθουμένους , καὶ πιστεύοντας τοῖς τʼ ἄλλοις ἃ μυθολογοῦσι περὶ τῶν Διοσκόρων τῆς φιλαδελφίας , καὶ ὅτι ὁ Πολυδεύκης τὸν καταψιθυρίζοντα τἀδελφοῦ πρὸς αὐτὸν κονδύλῳ παίσας ἀπέκτεινεν . ἐπὶ δὲ τὴν νέμησιν τῶν πατρῴων , μὴ καταγγείλαντας ἀλλήλοις πόλεμον ὥσπερ οἱ πολλοὶ κλῦθʼ , Ἀλαλά Πολέμου θύγατερ , ἐκ παρασκευῆς ἀπαντᾶν ἀλλὰ μάλιστα δεῖ τὴν ἡμέραν ἐκείνην φυλαττομένους , ὡς τοῖς μὲν ἔχθρας ἀνηκέστου καὶ διαφορᾶς τοῖς δὲ φιλίας καὶ ὁμονοίας οὖσαν ἀρχήν , μάλιστα μὲν αὐτοὺς καθʼ ἑαυτούς , εἰ δὲ μή , φίλου κοινοῦ παρόντος ἀμφοτέροις μάρτυρος εὐγνώμονος δίκης κλήροις , ᾗ φησιν ὁ Πλάτων , τὰ φίλα καὶ προσήκοντα λαμβάνοντας καὶ διδόντας οἴεσθαι τὴν ἐπιμέλειαν νέμεσθαι καὶ τὴν οἰκονομίαν , χρῆσιν δὲ καὶ κτῆσιν ἐν μέσῳ κεῖσθαι κοινὴν καὶ ἀνέμητον ἁπάντων , οἱ δὲ καὶ τίτθας ἀποσπῶντες ἀλλήλων καὶ συντρόφους καὶ συνήθεις παῖδας ὑπερβαλλόμενοι τοῖς διωγμοῖς , ἀπίασιν ἀνδραπόδου τιμὴν πλέον ἔχοντες , τὸ δὲ μέγιστον καὶ τιμιώτατον τῶν πατρῴων , φιλίαν ἀδελφοῦ καὶ πίστιν , ἀπολωλεκότες ἐνίους δὲ καὶ ἀκερδῶς φιλονεικίας ἕνεκα χρησαμένους τοῖς πατρῴοις οὐθὲν ἐπιεικέστερον ἢ λαφύροις ἴσμεν . ὧν καὶ Χαρικλῆς καὶ Ἀντίοχος ἦσαν οἱ Ὀπούντιοι · καὶ γὰρ ἔκπωμα διακόψαντες ἀργυροῦν καὶ ἱμάτιον διατεμόντες ἀπῄεσαν , ὥσπερ ἐκ τραγικῆς τινος κατάρας θηκτῷ σιδήρῳ δῶμα διαλαχόντες οἱ δὲ καὶ διηγοῦνται πρὸς ἑτέρους γαυριῶντες , ὅτι τῶν ἀδελφῶν πανουργίᾳ καὶ δριμύτητι καὶ παραλογισμῷ πλέον ἔσχον ἐν τῷ νέμεσθαι , δέον ἀγάλλεσθαι καὶ μέγα φρονεῖν ἐπιεικείᾳ καὶ χάριτι καὶ ὑπείξει περιγενομένους . ὅθεν ἄξιόν Ἀθηνοδώρου μεμνῆσθαι , καὶ μέμνηνταί γε πάντες παρʼ ἡμῖν . ἦν γὰρ ἀδελφὸς πρεσβύτερος αὐτῷ ὄνομα Ξένων , καὶ πολλὰ τῆς οὐσίας ἐπιτροπεύων διεφόρησε · τέλος δʼ ἁρπάσας γυναῖκα καὶ καταδικασθεὶς ἀπώλεσε τὴν οὐσίαν , εἰς τὸ Καίσαρος ταμιεῖον ἀναληφθεῖσαν . ὁ δʼ Ἀθηνόδωρος ἦν μὲν ἔτι μειράκιον οὐδέπω γενειῶν · ἀποδοθέντος δὲ τοῦ μέρους αὐτῷ τῶν χρημάτων , οὐ περιεῖδε τὸν ἀδελφὸν ἀλλʼ εἰς μέσον ἅπαντα καταθεὶς ἐνείματο , καὶ πολλὰ περὶ τὴν νέμησιν ἀγνωμονούμενος οὐκ ἠγανάκτησεν οὐδὲ μετενόησεν , ἀλλὰ πράως καὶ ἱλαρῶς ἤνεγκε τἀδελφοῦ τὴν ἄνοιαν , περιβόητον ἐν τῇ Ἑλλάδι γενομένην .
Lemmas: ἀποθνῄσκω γε μήν πατήρ ἐμφύω μάλα ἤ πρότερος ὀρθός ; ἔχω ὁ εὔνοια ὁ ἀδελφός , εὐθύς μέν ἐν ὁ συνδακρύω καί συνάχθομαι κοινόω ; ὁ φιλόστοργος , ὑπόνοια δέ θεράπων καί διαβολή ἑταῖρος ἕτερος ἑαυτοῦ προσνέμω ἀπωθέω , καί πιστεύω ὁ τε ἄλλος ὅς μυθολογέω περί ὁ Διόσκοροι ὁ φιλαδελφία , καί ὅτι ὁ Πολυδεύκης ὁ καταψιθυρίζω ἀδελφός πρός αὐτός κόνδυλος παίω ἀποκτείνω . ἐπί δέ ὁ νέμησις ὁ πατρῷος , μή καταγγέλλω ἀλλήλων πόλεμος ὥσπερ ὁ πολύς κλύω , Ἀλαλά Πόλεμος θυγάτηρ , ἐκ παρασκευή ἀπαντάω ἀλλά μάλα δέω ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος φυλάσσω , ὡς ὁ μέν ἔχθρα ἀνήκεστος καί διαφορά ὁ δέ φιλία καί ὁμόνοια εἰμί ἀρχή , μάλα μέν αὐτός κατά ἑαυτοῦ , εἰ δέ μή , φίλος κοινός πάρειμι ἀμφότερος μάρτυς εὐγνώμων δίκη κλῆρος , ὅς φημί ὁ Πλάτων , ὁ φίλος καί προσήκω λαμβάνω καί δίδωμι οἴομαι ὁ ἐπιμέλεια νέμω καί ὁ οἰκονομία , χρῆσις δέ καί κτῆσις ἐν μέσος κεῖμαι κοινός καί ἀνέμητος ἅπας , ὁ δέ καί τίτθη ἀποσπάω ἀλλήλων καί σύντροφος καί συνήθης παῖς ὑπερβάλλω ὁ διωγμός , ἀπέρχομαι ἀνδράποδον τιμή πολύς ἔχω , ὁ δέ μέγας καί τίμιος ὁ πατρῷος , φιλία ἀδελφός καί πίστις , ἀπόλλυμι ἔνιοι δέ καί ἀκερδής φιλονικία ἕνεκα χράω ὁ πατρῷος οὐδείς ἐπιεικής ἤ λάφυρα οἶδα . ὅς καί Χαρικλῆς καί Ἀντίοχος εἰμί ὁ Ὀπούντιοι · καί γάρ ἔκπωμα διακόπτω ἀργύρεος καί ἱμάτιον διατέμνω ἀπέρχομαι , ὥσπερ ἐκ τραγικός τις κατάρα θηκτός σίδηρος δῶμα διαλαγχάνω ὁ δέ καί διηγέομαι πρός ἕτερος γαυριάω , ὅτι ὁ ἀδελφός πανουργία καί δριμύτης καί παραλογισμός πολύς ἔχω ἐν ὁ νέμω , δέω ἀγάλλω καί μέγας φρονέω ἐπιείκεια καί χάρις καί ὕπειξις περιγίγνομαι . ὅθεν ἄξιος Ἀθηνόδωρος μιμνῄσκω , καί μιμνῄσκω γε πᾶς παρά ἐγώ . εἰμί γάρ ἀδελφός πρέσβυς αὐτός ὄνομα Ξένων , καί πολύς ὁ οὐσία ἐπιτροπεύω διαφορέω · τέλος δέ ἁρπάζω γυνή καί καταδικάζω ἀπόλλυμι ὁ οὐσία , εἰς ὁ Καῖσαρ ταμιεῖον ἀναλαμβάνω . ὁ δέ Ἀθηνόδωρος εἰμί μέν ἔτι μειράκιον οὐδέπω γενειάω · ἀποδίδωμι δέ ὁ μέρος αὐτός ὁ χρῆμα , οὐ περιοράω ὁ ἀδελφός ἀλλά εἰς μέσος ἅπας κατατίθημι νέμω , καί πολύς περί ὁ νέμησις ἀγνωμονέω οὐ ἀγανακτέω οὐδέ μετανοέω , ἀλλά πρᾶος καί ἱλαρός φέρω ἀδελφός ὁ ἄνοια , περιβόητος ἐν ὁ Ἑλλάς γίγνομαι .