plutarchus.de-fraterno-amore-478a-492d 19
ἔτι τοίνυν ἐκεῖνο δεῖ μνημονεύειν ἐν ταῖς πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς διαφοραῖς καὶ φυλάττειν , τὸ τοῖς φίλοις αὐτῶν ὁμιλεῖν , καὶ πλησιάζειν τότε μάλιστα · φεύγειν δὲ τοὺς ἐχθροὺς καὶ μὴ προσδέχεσθαι , μιμούμενον αὐτὸ γοῦν τοῦτο τὸ Κρητῶν , οἳ πολλάκις στασιάζοντες ἀλλήλοις καὶ πολεμοῦντες , ἔξωθεν ἐπιόντων πολεμίων διελύοντο καὶ συνίσταντο · καὶ τοῦτʼ ἦν ὁ καλούμενος ὑπʼ αὐτῶν συγκρητισμός . ἔνιοι γὰρ ὥσπερ ὕδωρ τοῖς χαλῶσι καὶ διισταμένοις ὑπορρέοντες ἀνατρέπουσιν οἰκειότητας καὶ φιλίας , μισοῦντες μὲν ἀμφοτέρους ἐπιτιθέμενοι δὲ τῷ μᾶλλον ὑπʼ ἀσθενείας ἐνδιδόντι . τῷ μὲν γὰρ ἐρῶντι συνερῶσιν οἱ νεαροὶ καὶ ἄκακοι τῶν φίλων , τῷ δʼ ὀργιζομένῳ καὶ διαφερομένῳ πρὸς ἀδελφὸν οἱ κακοηθέστατοι τῶν ἐχθρῶν συναγανακτεῖν καὶ συνοργίζεσθαι δοκοῦσι . καθάπερ οὖν ἡ Αἰσώπειος ἀλεκτορὶς πρὸς τὴν αἴλουρον , ὡς δὴ κατʼ εὔνοιαν αὐτῆς νοσούσης ὅπως ἔχει πυθανομένην , καλῶς εἶπεν ἂν σὺ ἀποστῇς · οὕτω καὶ πρὸς τοιοῦτον ἄνθρωπον , ἐμβάλλοντα λόγον ὑπὲρ τῆς διαφορᾶς καὶ πυνθανόμενον καὶ ὑπορύττοντα τῶν ἀπορρήτων ἔνια , χρὴ λέγειν ἀλλʼ ἔμοιγε πρᾶγμα πρὸς τὸν ἀδελφὸν οὐθέν ἐστιν , ἂν μήτʼ ἐγὼ τοῖς διαβάλλουσι προσέχω μήτʼ ἐκεῖνος . νυνὶ δʼ οὐκ οἶδʼ ὅπως ὀφθαλμιῶντες μὲν οἰόμεθα δεῖν ἀποστρέφειν ἐπὶ τὰ μὴ ποιοῦντα , πληγὴν μηδʼ ἀντιτυπίαν χρώματα καὶ σώματα τὴν ὄψιν , ἐν δὲ μέμψεσι καὶ ὀργαῖς καὶ ὑπονοίαις πρὸς ἀδελφοὺς γενόμενοι χαίρομεν καὶ προσαναχρωννύμεθα τοῖς ἐκταράττουσιν , ὅτε καλῶς εἶχε τοὺς μὲν ἐχθροὺς καὶ δυσμενεῖς ἀποδιδράσκειν καὶ λανθάνειν , συνεῖναι δὲ καὶ συνδιημερεύειν μάλιστα κηδεσταῖς ἐκείνων καὶ οἰκείοις καὶ φίλοις , καὶ πρὸς γυναῖκας αὐτῶν εἰσιόντας αἰτιᾶσθαι καὶ παρρησιάζεσθαι . καίτοι λίθον οὔ φασι χρῆναι μέσον ἀδελφοὺς λαμβάνειν ὁδὸν βαδίζοντας , ἄχθονται δὲ καὶ κυνὸς διεκδραμόντος , καὶ πολλὰ τοιαῦτα δεδίασιν ὧν οὐδὲν ὁμόνοιαν ἀδελφῶν διέστησεν , ἀνθρώπους δὲ κυνικοὺς καὶ διαβόλους ἐν μέσῳ λαμβάνοντες αὑτῶν καὶ περιπταίοντες οὐ συνορῶσι .
Lemmas: ἔτι τοίνυν ἐκεῖνος δέω μνημονεύω ἐν ὁ πρός ὁ ἀδελφός διαφορά καί φυλάσσω , ὁ ὁ φίλος αὐτός ὁμιλέω , καί πλησιάζω τότε μάλα · φεύγω δέ ὁ ἐχθρός καί μή προσδέχομαι , μιμέομαι αὐτός γοῦν οὗτος ὁ Κρής , ὅς πολλάκις στασιάζω ἀλλήλων καί πολεμέω , ἔξωθεν ἐπέρχομαι πολέμιος διαλύω καί συνίστημι · καί οὗτος εἰμί ὁ καλέω ὑπό αὐτός συγκρητισμός . ἔνιοι γάρ ὥσπερ ὕδωρ ὁ χαλάω καί διίστημι ὑπορρέω ἀνατρέπω οἰκειότης καί φιλία , μισέω μέν ἀμφότερος ἐπιτίθημι δέ ὁ μάλα ὑπό ἀσθένεια ἐνδίδωμι . ὁ μέν γάρ ἐράω συνεράω ὁ νεαρός καί ἄκακος ὁ φίλος , ὁ δέ ὀργίζω καί διαφέρω πρός ἀδελφός ὁ κακοήθης ὁ ἐχθρός συναγανακτέω καί συνοργίζομαι δοκέω . καθά οὖν ὁ Αἰσώπειος ἀλεκτορίς πρός ὁ αἴλουρος , ὡς δή κατά εὔνοια αὐτός νοσέω ὅπως ἔχω πυθάνω , καλός λέγω ἐάν σύ ἀφίστημι · οὕτως καί πρός τοιοῦτος ἄνθρωπος , ἐμβάλλω λόγος ὑπέρ ὁ διαφορά καί πυνθάνομαι καί ὑπορύσσω ὁ ἀπόρρητος ἔνιοι , χρή λέγω ἀλλά ἐγώ πρᾶγμα πρός ὁ ἀδελφός οὐδείς εἰμί , ἐάν μήτε ἐγώ ὁ διαβάλλω προσέχω μήτε ἐκεῖνος . νυνί δέ οὐ οἶδα ὅπως ὀφθαλμιάω μέν οἴομαι δέω ἀποστρέφω ἐπί ὁ μή ποιέω , πληγή μηδέ ἀντιτυπία χρῶμα καί σῶμα ὁ ὄψις , ἐν δέ μέμψις καί ὀργή καί ὑπόνοια πρός ἀδελφός γίγνομαι χαίρω καί προσαναχρώζω ὁ ἐκταράσσω , ὅτε καλός ἔχω ὁ μέν ἐχθρός καί δυσμενής ἀποδιδράσκω καί λανθάνω , σύνειμι δέ καί συνδιημερεύω μάλα κηδεστής ἐκεῖνος καί οἰκεῖος καί φίλος , καί πρός γυνή αὐτός εἰσέρχομαι αἰτιάομαι καί παρρησιάζομαι . καίτοι λίθος οὐ φημί χρή μέσος ἀδελφός λαμβάνω ὁδός βαδίζω , ἄχθομαι δέ καί κύων διεκτρέχω , καί πολύς τοιοῦτος δείδω ὅς οὐδείς ὁμόνοια ἀδελφός διΐστημι , ἄνθρωπος δέ κυνικός καί διάβολος ἐν μέσος λαμβάνω ἑαυτοῦ καί περιπταίω οὐ συνοράω .