plutarchus.de-fraterno-amore-478a-492d 21
ἐπιμέλεια δὲ καλὴ μὲν αὐτῶν τῶν ἀδελφῶν , ἔτι δὲ καλλίων πενθεροῖς καὶ γαμβροῖς τοῖς ἐκείνων εὔνουν ἀεὶ παρέχειν εἰς ἅπαντα καὶ πρόθυμον ἑαυτόν , οἰκέτας τε φιλοδεσπότους ἀσπάζεσθαι καὶ φιλοφρονεῖσθαι , καὶ χάριν ἔχειν ἰατροῖς θεραπεύσασιν αὐτοὺς καὶ φίλοις πιστοῖς προθύμως καὶ χρησίμως συνδιενεγκοῦσιν ἀποδημίαν ἢ στρατείαν γυναῖκα δʼ ἀδελφοῦ γαμετὴν ὡς ἁπάντων ἱερῶν ἁγιώτατον προσορῶντα καὶ σεβόμενον , τιμᾶν διὰ τὸν ἄνδρα καὶ εὐφημεῖν , ἀμελουμένῃ δὲ συναγανακτεῖν χαλεπαίνουσαν δὲ πραΰνειν ἂν δʼ ἁμάρτῃ τι τῶν μετρίων , συνδιαλλάττειν καὶ συμπαρακαλεῖν τὸν ἄνδρα · κἂν αὐτῷ τις ἰδίᾳ γένηται διαφορὰ πρὸς τὸν ἀδελφόν , αἰτιᾶσθαι παρʼ ἐκείνῃ καὶ διαλύεσθαι τὴν μέμψιν . ἀγαμίαν δʼ ἀδελφοῦ καὶ ἀπαιδίαν μάλιστα δυσχεραίνειν , καὶ παρακαλοῦντα καὶ λοιδοροῦντα συνελαύνειν πανταχόθεν εἰς γάμον καὶ συνειργνύναι νομίμοις κηδεύμασι · κτησαμένου δὲ παῖδας , ἐμφανέστερον χρῆσθαι τῇ τε πρὸς αὐτὸν εὐνοίᾳ καὶ τῇ πρὸς τὴν γυναῖκα τιμῇ . τοῖς δὲ παισὶν εὔνουν μὲν ὥσπερ ἰδίοις ἤπιον δὲ μᾶλλον εἶναι καὶ μειλίχιον , ὅπως ἁμαρτάνοντες οἷα νέοι μὴ δραπετεύωσι μηδὲ καταδύωνται διὰ φόβον πατρὸς ἢ μητρὸς εἰς ὁμιλίας φαύλας καὶ ὀλιγώρους , ἀλλʼ ἀποστροφὴν καὶ καταφυγὴν ἅμα νουθετοῦσαν εὐνοίᾳ καὶ παραιτουμένην ἔχωσιν . οὕτω καὶ Πλάτων ἀδελφιδοῦν ὄντα Σπεύσιππον ἐκ πολλῆς ἀνέσεως καὶ ἀκολασίας ἐπέστρεψεν , οὐδὲν οὔτʼ εἰπὼν ἀνιαρὸν οὔτε ποιήσας πρὸς αὐτόν , ἀλλὰ φεύγοντι , τοὺς γονεῖς ἐλέγχοντας αὐτὸν ἀεὶ καὶ λοιδοροῦντας ἐνδιδοὺς ἑαυτὸν εὐμενῆ καὶ ἀμήνιτον , αἰδῶ τε πολλὴν ἐνειργάσατο καὶ ζῆλον ἑαυτοῦ καὶ φιλοσοφίας . καίτοι πολλοὶ τῶν φίλων ἐνεκάλουν ὡς μὴ νουθετοῦντι τὸ · μειράκιον · ὁ δὲ καὶ πάνυ νουθετεῖν ἔλεγε , τῷ βίῳ καὶ τῇ διαίτῃ τῆς πρὸς τὰ αἰσχρὰ τῶν καλῶν διαφορᾶς παρέχων κατανόησιν . Ἀλεύαν δὲ τὸν Θεσσαλὸν ὁ μὲν πατὴρ ἀγέρωχον ὄντα καὶ ὑβριστὴν ἐκόλουε καὶ χαλεπὸς ἦν , ὁ δὲ θεῖος ἀνελάμβανε καὶ προσήγετο · πεμπόντων δὲ τῶν Θεσσαλῶν φρυκτοὺς περὶ βασιλέως πρὸς τὸν θεὸν εἰς Δελφούς , ἐνέβαλε κρύφα τοῦ πατρὸς ὁ θεῖος ὑπὲρ τοῦ Ἀλεύα · καὶ τῆς Πυθίας τοῦτον ἀνελούσης , ὅ τε πατὴρ ἀπέφησεν ἐμβεβληκέναι τὸν φρυκτὸν ὑπὲρ αὐτοῦ , καὶ πᾶσιν ἐδόκει πλάνη τις ἐν ταῖς καταγραφαῖς τῶν ὀνομάτων γεγονέναι . διὸ καὶ πέμψαντες αὖθις ἐπανήροντο τὸν θεόν · ἡ δὲ Πυθία καθάπερ ἐκβεβαιουμένη τὴν προτέραν ἀναγόρευσιν εἶπε τὸν πυρρόν τοί φημι , τὸν Ἀρχεδίκη τέκε παῖδα . καὶ τοῦτον τὸν τρόπον ὁ Ἀλεύας ὑπὸ τοῦ θεοῦ βασιλεὺς διὰ τὸν τοῦ πατρὸς ἀδελφὸν ἀποδειχθεὶς , αὐτός τε πολὺ πάντων ἐπρώτευσε τῶν πρὸ αὐτοῦ καὶ τὸ ἔθνος εἰς δόξαν προήγαγε μεγάλην καὶ δύναμιν . ἀλλὰ μὴν εὐπραξίαις τε καὶ τιμαῖς καὶ ἀρχαῖς παίδων ἀδελφοῦ χαίροντα καὶ σεμνυνόμενον αὔξειν προσήκει καὶ συνεξορμᾶν πρὸς τὰ καλὰ καὶ κατορθοῦντας ἀφειδῶς ἐπαινεῖν · αὑτοῦ γὰρ υἱὸν ἐπαχθὲς ἴσως ἐγκωμιάζειν , ἀδελφοῦ δὲ σεμνὸν καὶ οὐ φίλαυτον ἀλλὰ φιλόκαλον καὶ θεῖον ὡς ἀληθῶς . δοκεῖ γάρ μοι καὶ τοὔνομα καλῶς ὑφηγεῖσθαι πρὸς εὔνοιαν ἀδελφιδῶν καὶ ἀγάπησιν . δεῖ δὲ καὶ τὰ τῶν κρειττόνων ζηλοῦν · Ἡρακλῆς τε γὰρ δυεῖν δέοντας ἑβδομήκοντα γεννήσας παῖδας , οὐδενὸς ἧττον αὐτῶν τὸν ἀδελφιδοῦν ἠγάπησεν ἀλλὰ καὶ νῦν πολλαχοῦ σύμβωμός ἐστιν Ἰόλαος αὐτῷ , καὶ συγκατεύχονται παραστάτην Ἡρακλέους ὀνομάζοντες . Ἰφικλέους δὲ τοῦ ἀδελφοῦ πεσόντος ἐν τῇ περὶ Λακεδαίμονα μάχῃ , περίλυπος γενόμενος πᾶσαν ἐξέλιπε Πελοπόννησον . ἡ δὲ Λευκοθέα τῆς ἀδελφῆς ἀποθανούσης ἔθρεψε τὸ βρέφος καὶ συνεξεθείασεν · ὅθεν αἱ Ῥωμαίων γυναῖκες ἐν ταῖς τῆς Λευκοθέας ἑορταῖς , ἣν Ματοῦταν ὀνομάζουσιν , οὐ τοὺς ἑαυτῶν παῖδας ἀλλὰ τοὺς τῶν ἀδελφῶν ἐναγκαλίζονται καὶ τιμῶσιν .
Lemmas: ἐπιμέλεια δέ καλός μέν αὐτός ὁ ἀδελφός , ἔτι δέ καλός πενθερός καί γαμβρός ὁ ἐκεῖνος εὔνους ἀεί παρέχω εἰς ἅπας καί πρόθυμος ἑαυτοῦ , οἰκέτης τε φιλοδέσποτος ἀσπάζομαι καί φιλοφρονέομαι , καί χάρις ἔχω ἰατρός θεραπεύω αὐτός καί φίλος πιστός πρόθυμος καί χρήσιμος συνδιαφέρω ἀποδημία ἤ στρατεία γυνή δέ ἀδελφός γαμετή ὡς ἅπας ἱερός ἅγιος προσοράω καί σέβομαι , τιμάω διά ὁ ἀνήρ καί εὐφημέω , ἀμελέω δέ συναγανακτέω χαλεπαίνω δέ πραύνω ἐάν δέ ἁμαρτάνω τις ὁ μέτριος , συνδιαλλάσσω καί συμπαρακαλέω ὁ ἀνήρ · ἐάν αὐτός τις ἴδιος γίγνομαι διαφορά πρός ὁ ἀδελφός , αἰτιάομαι παρά ἐκεῖνος καί διαλύω ὁ μέμψις . ἀγαμία δέ ἀδελφός καί ἀπαιδία μάλα δυσχεραίνω , καί παρακαλέω καί λοιδορέω συνελαύνω πανταχόθεν εἰς γάμος καί συνείργνυμι νόμιμος κήδευμα · κτάομαι δέ παῖς , ἐμφανής χράω ὁ τε πρός αὐτός εὔνοια καί ὁ πρός ὁ γυνή τιμή . ὁ δέ παῖς εὔνους μέν ὥσπερ ἴδιος ἤπιος δέ μάλα εἰμί καί μειλίχιος , ὅπως ἁμαρτάνω οἷος νέος μή δραπετεύω μηδέ καταδύω διά φόβος πατήρ ἤ μήτηρ εἰς ὁμιλία φαῦλος καί ὀλίγωρος , ἀλλά ἀποστροφή καί καταφυγή ἅμα νουθετέω εὔνοια καί παραιτέομαι ἔχω . οὕτως καί Πλάτων ἀδελφιδέος εἰμί Σπεύσιππος ἐκ πολύς ἄνεσις καί ἀκολασία ἐπιστρέφω , οὐδείς οὔτε λέγω ἀνιαρός οὔτε ποιέω πρός αὐτός , ἀλλά φεύγω , ὁ γονεύς ἐλέγχω αὐτός ἀεί καί λοιδορέω ἐνδίδωμι ἑαυτοῦ εὐμενής καί ἀμήνιτος , αἰδώς τε πολύς ἐνεργάζομαι καί ζῆλος ἑαυτοῦ καί φιλοσοφία . καίτοι πολύς ὁ φίλος ἐγκαλέω ὡς μή νουθετέω ὁ · μειράκιον · ὁ δέ καί πάνυ νουθετέω λέγω , ὁ βίος καί ὁ δίαιτα ὁ πρός ὁ αἰσχρός ὁ καλός διαφορά παρέχω κατανόησις . Ἀλεύης δέ ὁ Θεσσαλός ὁ μέν πατήρ ἀγέρωχος εἰμί καί ὑβριστής κολούω καί χαλεπός εἰμί , ὁ δέ θεῖος ἀναλαμβάνω καί προσάγω · πέμπω δέ ὁ Θεσσαλός φρυκτός περί βασιλεύς πρός ὁ θεός εἰς Δελφοί , ἐμβάλλω κρύφα ὁ πατήρ ὁ θεῖος ὑπέρ ὁ Ἀλεύης · καί ὁ Πυθία οὗτος ἀναιρέω , ὁ τε πατήρ ἀπόφημι ἐμβάλλω ὁ φρυκτός ὑπέρ αὐτός , καί πᾶς δοκέω πλάνη τις ἐν ὁ καταγραφή ὁ ὄνομα γίγνομαι . διό καί πέμπω αὖθις ἐπαναρόω ὁ θεός · ὁ δέ Πυθία καθά ἐκβεβαιόομαι ὁ πρότερος ἀναγόρευσις λέγω ὁ πυρρός σύ φημί , ὁ Ἀρχεδίκη τίκτω παῖς . καί οὗτος ὁ τρόπος ὁ Ἀλεύης ὑπό ὁ θεός βασιλεύς διά ὁ ὁ πατήρ ἀδελφός ἀποδείκνυμι , αὐτός τε πολύς πᾶς πρωτεύω ὁ πρό αὐτός καί ὁ ἔθνος εἰς δόξα προάγω μέγας καί δύναμις . ἀλλά μήν εὐπραξία τε καί τιμή καί ἀρχή παῖς ἀδελφός χαίρω καί σεμνύνω αὐξάνω προσήκω καί συνεξορμάω πρός ὁ καλός καί κατορθόω ἀφειδής ἐπαινέω · ἑαυτοῦ γάρ υἱός ἐπαχθής ἴσως ἐγκωμιάζω , ἀδελφός δέ σεμνός καί οὐ φίλαυτος ἀλλά φιλόκαλος καί θεῖος ὡς ἀληθής . δοκέω γάρ ἐγώ καί ὄνομα καλός ὑφηγέομαι πρός εὔνοια ἀδελφιδέος καί ἀγάπησις . δέω δέ καί ὁ ὁ κρατύς ζηλόω · Ἡρακλῆς τε γάρ δύο δέω ἑβδομήκοντα γεννάω παῖς , οὐδείς ἥσσων αὐτός ὁ ἀδελφιδέος ἀγαπάω ἀλλά καί νῦν πολλαχοῦ σύμβωμος εἰμί Ἰόλαος αὐτός , καί συγκατεύχομαι παραστάτης Ἡρακλῆς ὀνομάζω . Ἰφικλῆς δέ ὁ ἀδελφός πίπτω ἐν ὁ περί Λακεδαίμων μάχη , περίλυπος γίγνομαι πᾶς ἐκλείπω Πελοπόννησος . ὁ δέ Λευκοθέα ὁ ἀδελφή ἀποθνῄσκω τρέφω ὁ βρέφος καί συνεκθειάζω · ὅθεν ὁ Ῥωμαῖος γυνή ἐν ὁ ὁ Λευκοθέα ἑορτή , ὅς Ματοῦτα ὀνομάζω , οὐ ὁ ἑαυτοῦ παῖς ἀλλά ὁ ὁ ἀδελφός ἐναγκαλίζομαι καί τιμάω .