plutarchus.de-fortuna-romanorum-316c-326c 2
ἐγὼ δέ , ὅτι μέν , εἰ καὶ πάνυ πρὸς ἀλλήλας ἀεὶ πολεμοῦσι καὶ διαφέρονται Τύχη καὶ Ἀρετή , πρός γε τηλικαύτην σύμπηξιν ἀρχῆς καὶ δυνάμεως εἰκός ἐστιν αὐτὰς σπεισαμένας συνελθεῖν καὶ συνελθούσας ἐπιτελειῶσαι καὶ συναπεργάς ασθαι τῶν ἀνθρωπίνων ἔργων τὸ κάλλιστον , ὀρθῶς ὑπονοεῖν οἴομαι . καὶ νομίζω , καθάπερ Πλάτων φησὶν ἐκ πυρὸς καὶ γῆς ὡς ἀναγκαίων τε καὶ πρώτων γεγονέναι τὸν σύμπαντα κόσμον , ἵνʼ ὁρατός τε γένηται καὶ ἁπτός , γῆς μὲν τὸ ἐμβριθὲς καὶ στάσιμον αὐτῷ συμβαλομένης , πυρὸς δὲ χρῶμα καὶ μορφὴν καὶ κίνησιν αἱ ξ δʼ ἐν μέσῳ φύσεις , ὕδωρ καὶ ἀήρ , μαλάξασαι καὶ σβέσασαι τὴν ἑκατέρου τῶν ἄκρων ἀνομοιότητα συνήγαγον καὶ ἀνεμείξαντο τὴν ὕλην διʼ αὐτῶν · οὕτως ἄρα καὶ ὁ τὴν Ῥώμην ὑποβαλόμενος χρόνος μετὰ θεοῦ τύχην καὶ ἀρετὴν ἐκέρασε καὶ συνέζευξεν , ἵνʼ ἑκατέρας λαβὼν τὸ οἰκεῖον ἀπεργάσηται πᾶσιν ἀνθρώποις ἑστίαν ἱερὰν ὡς ἀληθῶς καὶ ἀνησιδώραν καὶ πεῖσμα μόνιμον καὶ στοιχεῖον ἀίδιον , ὑποφερομένοις τοῖς πράγμασιν ἀγκυρηβόλιον σάλου καὶ πλάνης , ὥς φησι Δημόκριτος . ὡς γὰρ οἱ φυσικοὶ τὸν κόσμον λέγουσιν οὐκ εἶναι πάλαι κόσμον οὐδʼ ἐθέλειν τὰ σώματα συνελθόντα καὶ συμμιγέντα κοινὸν ἐκ πάντων εἶδος τῇ φύσει παρασχεῖν , ἀλλὰ τῶν μὲν ἔτι μικρῶν καὶ σποράδην φερομένων καὶ διολισθανόντων καὶ ὑποφευγόντων τὰς ἐναπολήψεις καὶ περιπλοκάς , τῶν δʼ ἀδροτέρων καὶ συνεστηκότων ἤδη δεινοὺς ἀγῶνας πρὸς ἄλληλα καὶ διαταραχὰς λαμβανόντων , κλύδωνα καὶ βρασμὸν εἶναι καὶ φθόρου καὶ πλάνης καὶ ναυαγίων μεστὰ πάντα , πρίν γε τὴν γῆν μέγεθος λαβοῦσαν ἐκ τῶν συνισταμένων καὶ φερομένων ἱδρυθῆναί πως αὐτὴν καὶ τοῖς ἄλλοις ἵδρυσιν ἐν αὑτῇ καὶ περὶ αὑτὴν παρασχεῖν , οὕτω τῶν μεγίστων ἐν ἀνθρώποις δυνάμεων καὶ ἡγεμονιῶν κατὰ τύχας ἐλαυνομένων καὶ συμφερομένων ὑπὸ τοῦ μηδένα κρατεῖν βούλεσθαι δὲ πάντας , ἀμήχανος ἦν ἡ φορὰ καὶ πλάνη καὶ μεταβολὴ πᾶσα πάντων , μέχρι οὗ τῆς Ῥώμης ἰσχὺν καὶ αὔξησιν λαβούσης καὶ ἀναδησαμένης τοῦτο μὲν ἔθνη καὶ δήμους ἐν αὑτῇ , τοῦτο δʼ ἀλλοφύλους καὶ διαποντίους βασιλέων ἡγεμονίας , ἕδραν ἔσχε τὰ μέγιστα καὶ ἀσφάλειαν , εἰς κόσμον εἰρήνης καὶ ἕνα κύκλον τῆς ἡγεμονίας ἀπταίστου περιφερομένης , πάσης μὲν ἀρετῆς ἐγγενομένης τοῖς ταῦτα μηχανησαμένοις , πολλῆς δὲ καὶ τύχης συνελθούσης , ὡς ἐνέσται τοῦ λόγου προϊόντος ἐνδείξασθαι .
Lemmas: ἐγώ δέ , ὅτι μέν , εἰ καί πάνυ πρός ἀλλήλων ἀεί πολεμέω καί διαφέρω Τύχη καί ἀρετή , πρός γε τηλικοῦτος σύμπηξις ἀρχή καί δύναμις ἔοικα εἰμί αὐτός σπένδω συνέρχομαι καί συνέρχομαι ἐπιτελειόω καί συναπεργάς οἰδάνω ὁ ἀνθρώπινος ἔργον ὁ καλός , ὀρθός ὑπονοέω οἴομαι . καί νομίζω , καθά Πλάτων φημί ἐκ πῦρ καί γῆ ὡς ἀναγκαῖος τε καί πρότερος γίγνομαι ὁ σύμπας κόσμος , ἵνα ὁρατός τε γίγνομαι καί ἁπτός , γῆ μέν ὁ ἐμβριθής καί στάσιμος αὐτός συμβάλλω , πῦρ δέ χρῶμα καί μορφή καί κίνησις ὁ ξ δέ ἐν μέσος φύσις , ὕδωρ καί ἀήρ , μαλάσσω καί σβέννυμι ὁ ἑκάτερος ὁ ἄκρον ἀνομοιότης συνάγω καί ἀναμείγνυμι ὁ ὕλη διά αὐτός · οὕτως ἄρα καί ὁ ὁ Ῥώμη ὑποβάλλω χρόνος μετά θεός τύχη καί ἀρετή κεράννυμι καί συζεύγνυμι , ἵνα ἑκάτερος λαμβάνω ὁ οἰκεῖος ἀπεργάζομαι πᾶς ἄνθρωπος ἑστία ἱερός ὡς ἀληθής καί ἀνησιδώρα καί πεῖσμα μόνιμος καί στοιχεῖον ἀίδιος , ὑποφέρω ὁ πρᾶγμα ἀγκυρηβόλιον σάλος καί πλάνη , ὡς φημί Δημόκριτος . ὡς γάρ ὁ φυσικός ὁ κόσμος λέγω οὐ εἰμί πάλαι κόσμος οὐδέ ἐθέλω ὁ σῶμα συνέρχομαι καί συμμείγνυμι κοινός ἐκ πᾶς εἶδος ὁ φύσις παρέχω , ἀλλά ὁ μέν ἔτι μικρός καί σποράδην φέρω καί διολισθάνω καί ὑποφεύγω ὁ ἐναπόληψις καί περιπλοκή , ὁ δέ ἀδρός καί συνίστημι ἤδη δεινός ἀγών πρός ἀλλήλων καί διαταραχή λαμβάνω , κλύδων καί βρασμός εἰμί καί φθόρος καί πλάνη καί ναυάγιον μεστός πᾶς , πρίν γε ὁ γῆ μέγεθος λαμβάνω ἐκ ὁ συνίστημι καί φέρω ἱδρύω πως αὐτός καί ὁ ἄλλος ἵδρυσις ἐν ἑαυτοῦ καί περί ἑαυτοῦ παρέχω , οὕτως ὁ μέγας ἐν ἄνθρωπος δύναμις καί ἡγεμονία κατά τύχη ἐλαύνω καί συμφέρω ὑπό ὁ μηδείς κρατέω βούλομαι δέ πᾶς , ἀμήχανος εἰμί ὁ φορά καί πλάνη καί μεταβολή πᾶς πᾶς , μέχρι ὅς ὁ Ῥώμη ἰσχύς καί αὔξησις λαμβάνω καί ἀναδέω οὗτος μέν ἔθνος καί δῆμος ἐν ἑαυτοῦ , οὗτος δέ ἀλλόφυλος καί διαπόντιος βασιλεύς ἡγεμονία , ἕδρα ἔχω ὁ μέγας καί ἀσφάλεια , εἰς κόσμος εἰρήνη καί εἷς κύκλος ὁ ἡγεμονία ἄπταιστος περιφέρω , πᾶς μέν ἀρετή ἐγγίγνομαι ὁ οὗτος μηχανάομαι , πολύς δέ καί τύχη συνέρχομαι , ὡς ἔνειμι ὁ λόγος προέρχομαι ἐνδείκνυμι .