plutarchus.de-fortuna-romanorum-316c-326c 11
ἀλλʼ ἵνα μὴ δοκῶμεν ὥσπερ εἰς τόπον ἀμαυρὸν τὸν παλαιὸν χρόνον ἐκ τῶν λαμπρῶν καὶ ἐναργῶν τεκμηρίων φεύγειν καὶ ὑποχωρεῖν , φέρε τοὺς βασιλεῖς ἐάσαντες ἐπὶ τὰς γνωριμωτάτας πράξεις καὶ τοὺς ἐπιφανεστάτους πολέμους τὸν λόγον μεταγάγωμεν , ἐν οἷς πολλὴν τόλμαν καὶ ἀνδρείαν εἶναιαἰδῶ τε συνεργὸν ἀρετᾶς δοριμάχου , ὥς φησι Τιμόθεος , τίς οὐκ ἂν ὁμολογήσειεν ; ἡ δʼ εὔροια τῶν πραγμάτων καὶ τὸ ῥόθιον τῆς εἰς τοσαύτην δύναμιν καὶ αὔξησιν ὁρμῆς , οὐ χερσὶν ἀνθρώπων οὐδὲ ὁρμαῖς προχωροῦσαν ἡγεμονίαν , θείᾳ δὲ πομπῇ καὶ πνεύματι Τύχης ἐπιταχυνομένην , ἐπιδείκνυται τοῖς ὀρθῶς λογιζομένοις . τρόπαια τροπαίοις ἐπανίσταται καὶ θριάμβοι θριάμβοις ἀπαντῶσι , καὶ τὸ πρῶτον αἷμα τῶν ὅπλων ἔτι θερμὸν ἀποκλύζεται τῷ δευτέρῳ καταλαμβανόμενον . τὰς δὲ νίκας ἀριθμοῦσιν οὐ νεκρῶν πλήθει καὶ λαφύρων , ἀλλὰ βασιλείαις αἰχμαλώτοις καὶ δεδουλωμένοις ἔθνεσι καὶ νήσοις καὶ ἠπείροις προσοριζομέναις τῷ μεγέθει τῆς ἡγεμονίας . μιᾷ μάχῃ Φίλιππος ἀπέβαλε Μακεδονίαν , μιᾷ πληγῇ παρεχώρησεν Ἀντίοχος Ἀσίας , ἅπαξ Καρχηδόνιοι σφα λέντες ἀπώλεσαν Λιβύην . εἷς ἀνὴρ μιᾶς ὁρμῇ στρατιᾶς Ἀρμενίαν προσεκτήσατο , Πόντον , Εὔξεινον , Συρίαν , Ἀραβίαν , Ἀλβανούς , Ἴβηρας , τὰ μέχρι Καυκάσου καὶ Ὑρκανῶν · καὶ τρὶς αὐτὸν ὁ περιρρέων τὴν οἰκουμένην Ὠκεανὸς εἶδε νικῶντα . Νομάδας μὲν ἐν Λιβύῃ μέχρι τῶν μεσημβρινῶν ἀνέκοψεν ἠιόνων , Ἰβηρίαν δὲ Σερτωρίῳ συννοσήσασαν ἄχρι τῆς Ἀτλαντικῆς κατεστρέψατο θαλάττης · τοὺς δʼ Ἀλβανῶν βασιλεῖς διωκομένους περὶ τὸ Κάσπιον πέλαγος ἔστησε . ταῦτα πάντα κατώρθωσε δημοσίᾳ τύχῃ χρώμενος , εἶθʼ ὑπὸ τῆς ἰδίας ἀνετράπη μοίρας . ὁ δὲ Ῥωμαίων μέγας δαίμων οὐκ ἐφήμερος πνεύσας οὐδὲ καιρὸν ἀκμάσας βραχὺν ὡς ὁ Μακεδόνων , οὐδὲ χερσαῖος μόνον ὡς ὁ Λακώνων οὐδʼ ἐνάλιος ὡς ὁ Ἀθηναίων , οὐδʼ ὀψὲ κινηθεὶς ὡς ὁ Περσῶν , οὐδὲ ταχὺ παυσάμενος ὡς ὁ Καρχηδονίων ἀλλʼ ἄνωθεν ἐκ πρώτων γενέσεων τῇ πόλει συνηβήσας καὶ συναυξηθεὶς καὶ συμπολιτευσάμενος , καὶ παραμείνας βέβαιος ἐν γῇ καὶ θαλάττῃ καὶ πολέμοις καὶ εἰρήνῃ καὶ πρὸς βαρβάρους καὶ πρὸς Ἕλληνας . οὗτος Ἀννίβαν τὸν Καρχηδόνιον , φθόνῳ καὶ ταῖς πολιτικαῖς δυσμενείαις μηδενὸς οἴκοθεν ἐπιρρέοντος , ὥσπερ χείμαρρον ἐξέχεε καὶ κατανήλωσε περὶ τὴν Ἰταλίαν . οὗτος τὸ Κίμβρων καὶ τὸ Τευτόνων στράτευμα μεγάλοις διαστήμασι τόπων καὶ χρόνων ἐχώρισε καὶ διέσπασεν , ἵνʼ ἀρκέσῃ Μάριος ἑκατέροις ἀνὰ μέρος μαχόμενος , καὶ μὴ συμπεσοῦσαι τριάκοντα μυριάδες ἀνδρῶν ἀηττήτων καὶ ἀμάχων ὅπλων ὁμοῦ κατακλύσωσι τὴν Ἰταλίαν . διὰ τοῦτον Ἀντίοχος μὲν ἠσχολεῖτο πολεμουμένου Φιλίππου , Φίλιππος δὲ κινδυνεύοντος Ἀντιόχου προηττημένος ἔπιπτε · Μιθριδάτην δέ , τοῦ Μαρσικοῦ πολέμου τὴν Ῥώμην ἐπιφλέγοντος , οἱ Σαρματικοὶ καὶ Βασταρνικοὶ πόλεμοι κατεῖχον · Τιγράνην δὲ Μιθριδάτου λαμπροῦ μὲν ὄντος ὑπόνοια καὶ φθόνος ἐχώριζεν , ἡττωμένῳ δʼ ἀνέμειξεν ἑαυτὸν συναπολέσθαι ,
Lemmas: ἀλλά ἵνα μή δοκέω ὥσπερ εἰς τόπος ἀμαυρός ὁ παλαιός χρόνος ἐκ ὁ λαμπρός καί ἐναργής τεκμήριον φεύγω καί ὑποχωρέω , φέρω ὁ βασιλεύς ἐάω ἐπί ὁ γνώριμος πρᾶξις καί ὁ ἐπιφανής πόλεμος ὁ λόγος μετάγω , ἐν ὅς πολύς τόλμα καί ἀνδρεία ειναιαιδως τε συνεργός ἀρετή δορίμαχος , ὡς φημί Τιμόθεος , τίς οὐ ἄν ὁμολογέω ; ὁ δέ εὔροια ὁ πρᾶγμα καί ὁ ῥόθιος ὁ εἰς τοσοῦτος δύναμις καί αὔξησις ὁρμή , οὐ χείρ ἄνθρωπος οὐδέ ὁρμή προχωρέω ἡγεμονία , θεῖος δέ πομπή καί πνεῦμα Τύχη ἐπιταχύνω , ἐπιδείκνυμι ὁ ὀρθός λογίζομαι . τρόπαιον τρόπαιον ἐπανίστημι καί θρίαμβος θρίαμβος ἀπαντάω , καί ὁ πρότερος αἷμα ὁ ὅπλον ἔτι θερμός ἀποκλύζω ὁ δεύτερος καταλαμβάνω . ὁ δέ νίκη ἀριθμέω οὐ νεκρός πλῆθος καί λάφυρα , ἀλλά βασίλεια αἰχμάλωτος καί δουλόω ἔθνος καί νῆσος καί ἤπειρος προσορίζω ὁ μέγεθος ὁ ἡγεμονία . εἷς μάχη Φίλιππος ἀποβάλλω Μακεδονία , εἷς πληγή παραχωρέω Ἀντίοχος Ἀσία , ἅπαξ Καρχηδόνιος σφός λέντα ἀπόλλυμι Λιβύη . εἷς ἀνήρ εἷς ὁρμή στρατιά Ἀρμενία προσκτάομαι , Πόντος , Εὔξεινος , Συρία , Ἀραβία , Ἀλβανός , Ἴβηρ , ὁ μέχρι Καύκασος καί Ὑρκανός · καί τρίς αὐτός ὁ περιρρέω ὁ οἰκουμένη Ὠκεανός ὁράω νικάω . νομάς μέν ἐν Λιβύη μέχρι ὁ μεσημβρινός ἀνακόπτω ἠιών , Ἰβηρία δέ Σερτώριος συννοσέω ἄχρι ὁ Ἀτλαντικός καταστρέφω θάλασσα · ὁ δέ Ἀλβανός βασιλεύς διώκω περί ὁ Κάσπιος πέλαγος ἵστημι . οὗτος πᾶς κατορθόω δημόσιος τύχη χράω , εἶτα ὑπό ὁ ἴδιος ἀνατρέπω μοῖρα . ὁ δέ Ῥωμαῖος μέγας δαίμων οὐ ἐφήμερος πνέω οὐδέ καιρός ἀκμάζω βραχύς ὡς ὁ Μακεδών , οὐδέ χερσαῖος μόνος ὡς ὁ Λάκων οὐδέ ἐνάλιος ὡς ὁ Ἀθηναῖος , οὐδέ ὀψέ κινέω ὡς ὁ Πέρσης , οὐδέ ταχύς παύω ὡς ὁ Καρχηδόνιος ἀλλά ἄνωθεν ἐκ πρότερος γένεσις ὁ πόλις συνηβάω καί συναυξάνω καί συμπολιτεύω , καί παραμένω βέβαιος ἐν γῆ καί θάλασσα καί πόλεμος καί εἰρήνη καί πρός βάρβαρος καί πρός Ἕλλην . οὗτος Ἀννίβας ὁ Καρχηδόνιος , φθόνος καί ὁ πολιτικός δυσμένεια μηδείς οἴκοθεν ἐπιρρέω , ὥσπερ χείμαρρος ἐκχέω καί καταναλίσκω περί ὁ Ἰταλία . οὗτος ὁ Κίμβροι καί ὁ Τεύτων στράτευμα μέγας διάστημα τόπος καί χρόνος χωρίζω καί διασπάω , ἵνα ἀρκέω Μάρης ἑκάτερος ἀνά μέρος μάχομαι , καί μή συμπίπτω τριάκοντα μυριάς ἀνήρ ἀήσσητος καί ἄμαχος ὅπλον ὁμοῦ κατακλύζω ὁ Ἰταλία . διά οὗτος Ἀντίοχος μέν ἀσχολέω πολεμέω Φίλιππος , Φίλιππος δέ κινδυνεύω Ἀντίοχος προησσάω πίπτω · Μιθριδάτης δέ , ὁ Μαρσικός πόλεμος ὁ Ῥώμη ἐπιφλέγω , ὁ Σαρματίκος καί Βασταρνίκος πόλεμος κατέχω · Τιγράνης δέ Μιθριδάτης λαμπρός μέν εἰμί ὑπόνοια καί φθόνος χωρίζω , ἡσσάομαι δέ ἀναμείγνυμι ἑαυτοῦ συναπόλλυμι ,