plutarchus.de-fortuna-romanorum-316c-326c 5
ἆρʼ οὖν ταύτην τις ἀρχὴν ποιησάμενος οἰ - κείαν ἂν ὑπὲρ τῆς Τύχης ἐπάγοιτο μάρτυρας αὖ τοὺς Ῥωμαίους , ὡς τῇ Τύχῃ πλέον ἢ τῇ Ἀρετῇ νέμοντας ; ἀρετῆς μέν γε παρʼ αὐτοῖς ὀψὲ καὶ μετὰ πολλοὺς χρόνους ἱερὸν ἱδρύσατο Σκιπίων ὁ Νομαντῖνος , εἶτα Μάρκελλος τὸ Οὐιρτοῦτίς τε καὶ Ὀνῶρις προσαγορευόμενον , καὶ τὸ τῆς Μέντις καλουμένης Γνώμης ἂν νομίζοιτο Σκαῦρος Αἰμίλιος , περὶ τὰ Κιμβρικὰ τοῖς χρόνοις γεγονώς · ἤδη τότε λόγων καὶ σοφισμάτων καὶ στωμυλίας παρεισρυείσης εἰς τὴν πόλιν ἤρχοντο σεμνύνειν τὰ τοιαῦτα . σοφίας δὲ μέχρι καὶ νῦν ἱερὸν οὐκ ἔστιν οὐδὲ Σωφροσύνης ἢ μεγαλοψυχίας ἢ καρτερίας ἢ ἐγκρατείας · ἀλλὰ τά γε τῆς Τύχης ἱερὰ λαμπρὰ καὶ παλαιά , καὶ ὁμοῦ τι τοῖς πρώτοις καταμεμειγμένα τῆς πόλεως θεμελίοις γέγονε . πρῶτος μὲν γὰρ ἱδρύσατο Τύχης ἱερὸν Μάρκιος Ἄγκος , ὁ Νομᾶ θυγατριδοῦς καὶ τέταρτος ἀπὸ Ῥωμύλου βασιλεὺς γενόμενος · καὶ τάχα που τῇ τύχῃ τὴν ἀνδρείαν παρωνόμασεν , ᾗ πλεῖστον εἰς τὸ νικᾶν τύχης μέτεστι . τὸ δὲ τῆς Γυναικείας Τύχης κατεσκευάσαντο πρὸ Καμίλλου ὅτε Μάρκιον Κοριόλανον ἐπάγοντα τῇ πόλει Οὐολούσκους ἀπεστρέψαντο διὰ τῶν γυναικῶν . πρεσβευσάμεναι γὰρ αὗται πρὸς τὸν ἄνδρα μετὰ τῆς μητρὸς αὐτοῦ καὶ τῆς γυναικός , ἐξελιπάρησαν καὶ κατειργάσαντο φείσασθαι τῆς πόλεως καὶ τὴν στρατιὰν τῶν βαρβάρων ἀπαγαγεῖν . τότε λέγεται τὸ ἄγαλμα τῆς Τύχης ἅμα τῷ καθιερωθῆναι φωνὴν ἀφεῖναι καὶ εἰπεῖν , ὁσίῳ με πόλεως νόμῳ , γυναῖκες ἀσταί , καθιδρύσασθε . καὶ μὴν καὶ Φούριος Κάμιλλος , ὅτε τὸ Κελτικὸν ἔσβεσε πῦρ , καὶ τὴν Ῥώμην ἀντίρροπον χρυσῷ κεκλιμένην ἀπὸ τοῦ ζυγοῦ καὶ τῆς πλάστιγγος καθεῖλεν , οὔτʼ εὐβουλίας οὔτʼ ἀνδρείας , ἀλλὰ Φήμης ἱδρύσατο καὶ Κληδόνος ἱερὸν παρὰ τὴν Καινὴν ὁδόν , ὅπου φασὶ πρὸ τοῦ πολέμου Μάρκῳ Καιδικίῳ βαδίζοντι νύκτωρ φωνὴν γενέσθαι κελεύουσαν ὀλίγῳ χρόνῳ Γαλατικὸν πόλεμον προσδέχεσθαι . τὴν δὲ πρὸς τῷ ποταμῷ Τύχην φόρτιν ιν καλοῦσιν ὅπερ ἐστὶν ἰσχυρὰν ἢ ἀριστευτικὴν ἢ ἀνδρείαν , ὡς τὸ νικητικὸν ἁπάντων κράτος ἔχουσαν . καὶ τόν γε ναὸν αὐτῆς ἐν τοῖς ὑπὸ Καίσαρος τῷ δήμῳ καταλειφθεῖσι κήποις ᾠκοδόμησαν , ἡγούμενοι κἀκεῖνον εὐτυχίᾳ γενέσθαι μέγιστον , ὡς αὐτὸς ἐμαρτύρησε .
Lemmas: ἆρα οὖν οὗτος τις ἀρχή ποιέω ὁ - καίω ἄν ὑπέρ ὁ Τύχη ἐπάγω μάρτυς αὖ ὁ Ῥωμαῖος , ὡς ὁ Τύχη πολύς ἤ ὁ ἀρετή νέμω ; ἀρετή μέν γε παρά αὐτός ὀψέ καί μετά πολύς χρόνος ἱερόν ἱδρύω Σκιπίων ὁ Νομαντῖνος , εἶτα Μάρκελλος ὁ Οὐιρτός τε καί Ὀνῶρ προσαγορεύω , καί ὁ ὁ Μένς καλέω γνώμη ἄν νομίζω Σκαῦρος Αἰμίλιος , περί ὁ Κιμβρικός ὁ χρόνος γίγνομαι · ἤδη τότε λόγος καί σόφισμα καί στωμυλία παρεισρέω εἰς ὁ πόλις ἄρχω σεμνύνω ὁ τοιοῦτος . σοφία δέ μέχρι καί νῦν ἱερόν οὐ εἰμί οὐδέ σωφροσύνη ἤ μεγαλοψυχία ἤ καρτερία ἤ ἐγκράτεια · ἀλλά ὁ γε ὁ Τύχη ἱερόν λαμπρός καί παλαιός , καί ὁμοῦ τις ὁ πρότερος καταμείγνυμι ὁ πόλις θεμέλιος γίγνομαι . πρότερος μέν γάρ ἱδρύω Τύχη ἱερόν Μάρκιος Ἄγκος , ὁ Νομᾶς θυγατριδοῦς καί τέταρτος ἀπό Ῥωμύλος βασιλεύς γίγνομαι · καί τάχα που ὁ τύχη ὁ ἀνδρεία παρονομάζω , ὅς πολύς εἰς ὁ νικάω τύχη μέτειμι . ὁ δέ ὁ γυναικεῖος Τύχη κατασκευάζω πρό Καμίλλος ὅτε Μάρκιος Κοριόλανος ἐπάγω ὁ πόλις Οὐόλουσκος ἀποστρέφω διά ὁ γυνή . πρεσβεύω γάρ οὗτος πρός ὁ ἀνήρ μετά ὁ μήτηρ αὐτός καί ὁ γυνή , ἐκλιπαρέω καί κατεργάζομαι φείδομαι ὁ πόλις καί ὁ στρατιά ὁ βάρβαρος ἀπάγω . τότε λέγω ὁ ἄγαλμα ὁ Τύχη ἅμα ὁ καθιερόω φωνή ἀφίημι καί λέγω , ὅσιος ἐγώ πόλις νόμος , γυνή ἀστή , καθιδρύω . καί μήν καί Φούριος Κάμιλλος , ὅτε ὁ Κελτικός σβέννυμι πῦρ , καί ὁ Ῥώμη ἀντίρροπος χρυσός κλίνω ἀπό ὁ ζυγόν καί ὁ πλάστιγξ καθαιρέω , οὔτε εὐβουλία οὔτε ἀνδρεία , ἀλλά φήμη ἱδρύω καί κληδών ἱερόν παρά ὁ καινός ὁδός , ὅπου φημί πρό ὁ πόλεμος Μάρκος Καιδικίος βαδίζω νύκτωρ φωνή γίγνομαι κελεύω ὀλίγος χρόνος Γαλατικός πόλεμος προσδέχομαι . ὁ δέ πρός ὁ ποταμός Τύχη φόρτις ἴς καλέω ὅς εἰμί ἰσχυρός ἤ ἀριστευτικός ἤ ἀνδρεῖος , ὡς ὁ νικητικός ἅπας κράτος ἔχω . καί ὁ γε ναός αὐτός ἐν ὁ ὑπό Καῖσαρ ὁ δῆμος καταλείπω κῆπος οἰκοδομέω , ἡγέομαι ἐκεῖνος εὐτυχία γίγνομαι μέγας , ὡς αὐτός μαρτυρέω .