plutarchus.de-fato-sp-568b-574f 4
σχεδὸν μὲν οὖν καὶ τοῦτο δηλοῖ , ὁποῖόν τι τυγχάνει ἡ εἱμαρμένη , πλὴν οὐχ ἥ γε κατὰ μέρος οὐδʼ ἡ καθʼ ἕκαστα . ποία τις οὖν καὶ ἥδε κατʼ αὖ τόδε τὸ εἶδος τοῦ λόγου ; ἔστι τοίνυν , ὡς ἄν τις εἰκάσαι , οἷος ὁ πολιτικὸς νόμος ὃς πρῶτον μὲν τὰ πλεῖστα , εἰ καὶ μὴ πάντα , ἐξ ὑποθέσεως προστάττει · ἔπειτα μὴν καθόλου τὰ πόλει προσήκοντα εἰς δύναμιν περιλαμβάνει . πάλιν δὲ τούτων ἑκάτερον ὁποῖὸν τί ἐστι , σκεπτέον . ἀκολούθως τοίνυν ὁ πολιτικὸς νόμος περὶ τʼ ἀριστέως καὶ λιποτάκτου διαλέγεται καὶ περὶ τῶν ἄλλων ὡσαύτως · ἀλλʼ οὐ περὶ τοῦδʼ ἢ τοῦδʼ νόμιμόν ἐστιν , ἀλλὰ τὰ μὲν καθόλου προηγουμένως , τὰ δʼ ὑποπίπτοντα τούτων ἑπομένως . καὶ γὰρ τὸ τιμῆσαι τόνδε τινὰ ἠριστευκότα καὶ τὸ κολάσαι τόνδε τινὰ λιποτακτήσαντα νόμιμον ἂν φήσαιμεν , ὡς δυνάμει καὶ περὶ τούτων διατεταγμένου τοῦ νόμου · ὃν τρόπον ὁ ἰατρικὸς καὶ ὁ γυμναστικὸς ὡς εἰπεῖν νόμος δυνάμει τὰ καθʼ ἕκαστα τοῖς ὅλοις συμπεριλαμβάνει · οὕτω δὲ καὶ ὁ τῆς φύσεως νόμος τὰ μὲν καθόλου προηγουμένως , τὰ δὲ καθʼ ἕκαστα ἑπομένως . ἔστι θʼ εἱμαρμένα τρόπον τινὰ καὶ ταῦτα , ὄντʼ ἐκείνοις συνειμαρμένα , τάχα δʼ ἄν τις τῶν ἄγαν ἀκριβολογουμένων τὰ τοιαῦτα καί τοὐναντίον φαίη προηγούμενα συντετάχθαι τὰ καθʼ ἕκαστα , εἶναί τε τούτων ἕνεκα καὶ τὸ καθόλου , προηγεῖσθαι δὲ τῶν ἕνεκά του τὸ οὗ ἕνεκα . ἀλλὰ περὶ μέν τούτων ἐν ἄλλοις σκεπτέον . ὅτι δʼ οὐ πάντα καθαρῶς οὐδὲ διαρρήδην ἡ εἱμαρμένη περιέχει ἀλλʼ ὅσα καθόλου , τοῦτο δὴ ἐν τῷ παρόντι ῥηθὲν πρός τε τὸν ἑξῆς λόγον καὶ τὸν ὀλίγον ἔμπροσθεν χώραν ἔχει . τὸ μὲν γὰρ ὡρισμένον οἰκεῖον τῇ θείᾳ φρονήσει ἐν τῷ καθόλου μᾶλλον θεωρεῖται · τοιοῦτο καὶ ὁ θεῖος νόμος , ὁ μέντοι γε πολιτικός , τὸ δʼ ἄπειρον ἐν τῷ καθʼ ἕκαστα μετὰ δὴ ταῦτα , οἷον μέν ἐστιν ἐξ ὑποθέσεως · ὅτι δὲ τοιοῦτον καὶ ἡ εἱμαρμένη , οἰέσθω . ἐξ ὑποθέσεως δὴ ἔφαμεν τὸ μὴ καθʼ ἑαυτὸ τιθέμενον , ἀλλά πως ἑτέρῳ τινὶ ὡς ἀληθῶς ὑποτεθέν , ὁπόσα ἀκολουθίαν σημαίνει . θεσμός τε Ἀδραστείας ὅδε · ἣτις ἂν ψυχὴ συνοπαδὸς γενομένη κατίδῃ τι τῶν ἀληθῶν , μέχρι τῆς ἑτέρας περιόδου εἶναι ἀπήμονα · κἂν ἀεὶ δύνηται τοῦτο ποιεῖν , ἀεὶ ἀβλαβῆ εἶναι . τοιοῦτον μὲν δὴ τὸ ἐξ ὑποθέσεως ἅμα καὶ καθόλου . ὅτι δὲ καὶ ἡ εἱμαρμένη τοιοῦτον τυγχάνει ὄν , ἔκ τε τῆς οὐσίας αὐτῆς καὶ ἐκ τῆς προσηγορίας δῆλον . εἱμαρμένη τε γὰρ προσαγορεύεται ὡς ἂν εἰρομένη τις · θεσμὸς δὲ καὶ νόμος ὑπάρχει τῷ τὰ ἀκόλουθα τοῖς γιγνομένοις πολιτικῶς διατετάχθαι .
Lemmas: σχεδόν μέν οὖν καί οὗτος δηλόω , ὁποῖος τις τυγχάνω ὁ μείρομαι , πλήν οὐ ὁ γε κατά μέρος οὐδέ ὁ κατά ἕκαστος . ποῖος τις οὖν καί ὅδε κατά αὖ ὅδε ὁ εἶδος ὁ λόγος ; εἰμί τοίνυν , ὡς ἄν τις εἰκάζω , οἷος ὁ πολιτικός νόμος ὅς πρῶτος μέν ὁ πολύς , εἰ καί μή πᾶς , ἐκ ὑπόθεσις προστάσσω · ἔπειτα μήν καθόλου ὁ πόλις προσήκω εἰς δύναμις περιλαμβάνω . πάλιν δέ οὗτος ἑκάτερος ὁποῖος τίς εἰμί , σκοπέω . ἀκόλουθος τοίνυν ὁ πολιτικός νόμος περί τε ἀρίστευς καί λιπότακτος διαλέγω καί περί ὁ ἄλλος ὡσαύτως · ἀλλά οὐ περί ὅδε ἤ ὅδε νόμιμος εἰμί , ἀλλά ὁ μέν καθόλου προηγέομαι , ὁ δέ ὑποπίπτω οὗτος ἑπομένως . καί γάρ ὁ τιμάω ὅδε τις ἀριστεύω καί ὁ κολάζω ὅδε τις λιποτακτέω νόμιμος ἄν φημί , ὡς δύναμις καί περί οὗτος διατάσσω ὁ νόμος · ὅς τρόπος ὁ ἰατρικός καί ὁ γυμναστικός ὡς λέγω νόμος δύναμις ὁ κατά ἕκαστος ὁ ὅλος συμπεριλαμβάνω · οὕτως δέ καί ὁ ὁ φύσις νόμος ὁ μέν καθόλου προηγέομαι , ὁ δέ κατά ἕκαστος ἑπομένως . εἰμί τε μείρομαι τρόπος τις καί οὗτος , εἰμί ἐκεῖνος συμμείρομαι , τάχα δέ ἄν τις ὁ ἄγαν ἀκριβολογέομαι ὁ τοιοῦτος καί ἐναντίος φημί προηγέομαι συντάσσω ὁ κατά ἕκαστος , εἰμί τε οὗτος ἕνεκα καί ὁ καθόλου , προηγέομαι δέ ὁ ἕνεκα τις ὁ ὅς ἕνεκα . ἀλλά περί μέν οὗτος ἐν ἄλλος σκοπέω . ὅτι δέ οὐ πᾶς καθαρός οὐδέ διαρρήδην ὁ μείρομαι περιέχω ἀλλά ὅσος καθόλου , οὗτος δή ἐν ὁ πάρειμι λέγω πρός τε ὁ ἑξῆς λόγος καί ὁ ὀλίγος ἔμπροσθεν χώρα ἔχω . ὁ μέν γάρ ὁρίζω οἰκεῖος ὁ θεῖος φρόνησις ἐν ὁ καθόλου μάλα θεωρέω · τοιοῦτος καί ὁ θεῖος νόμος , ὁ μέντοι γε πολιτικός , ὁ δέ ἄπειρος ἐν ὁ κατά ἕκαστος μετά δή οὗτος , οἷος μέν εἰμί ἐκ ὑπόθεσις · ὅτι δέ τοιοῦτος καί ὁ μείρομαι , οἴομαι . ἐκ ὑπόθεσις δή φημί ὁ μή κατά ἑαυτοῦ τίθημι , ἀλλά πως ἕτερος τις ὡς ἀληθής ὑποτίθημι , ὁπόσος ἀκολουθία σημαίνω . θεσμός τε Ἀδράστεια ὅδε · ὅστις ἄν ψυχή συνοπαδός γίγνομαι καθοράω τις ὁ ἀληθής , μέχρι ὁ ἕτερος περίοδος εἰμί ἀπήμων · ἐάν ἀεί δύναμαι οὗτος ποιέω , ἀεί ἀβλαβής εἰμί . τοιοῦτος μέν δή ὁ ἐκ ὑπόθεσις ἅμα καί καθόλου . ὅτι δέ καί ὁ μείρομαι τοιοῦτος τυγχάνω εἰμί , ἐκ τε ὁ οὐσία αὐτός καί ἐκ ὁ προσηγορία δῆλος . μείρομαι τε γάρ προσαγορεύω ὡς ἄν ἔρομαι τις · θεσμός δέ καί νόμος ὑπάρχω ὁ ὁ ἀκόλουθος ὁ γίγνομαι πολιτικός διατάσσω .