ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.de-facie-in-orbe-lunae-920b-945e 1
Ὁ μὲν οὖν Σύλλοις ταῦτʼ εἶπε τῷ γʼ ἐμῷ μύθῳ προσήκει κἀκεῖθέν ἐστι · ἀλλʼ εἰ δή τι πρὸς τὰς ἀνὰ χεῖρα ταύτας καὶ διὰ στόματος πᾶσι δόξας περὶ τοῦ προσώπου τῆς σελήνης προανεκρούσασθε , πρῶτον ἡδέως ἄν μοι δοκῶ πυθέσθαι . τί δʼ οὐκ · ἐμέλλομεν εἶπον ὑπὸ τῆς ἐν τούτοις ἀπορίας ἐπʼ ἐκείνους ἀπωσθέντες ; ὡς γὰρ οἱ ἐν νοσήμασι χρονίοις πρὸς τὰ κοινὰ βοηθήματα καὶ τὰς συνήθεις διαίτας ἀπειπόντες ἐπὶ καθαρμοὺς καὶ περίαπτα καὶ ὀνείρους τρέπονται , οὕτως ἀναγκαῖον ἐν δυσθεωρήτοις καὶ ἀπόροις σκέψεσιν , ὅταν οἱ κοινοὶ καὶ ἔνδοξοι καὶ συνήθεις λόγοι μὴ πείθωσι , πειρᾶσθαι τῶν ἀτοπωτέρων καὶ μὴ καταφρονεῖν ἀλλʼ ἐπᾴδειν ἀτεχνῶς ἑαυτοῖς τὰ τῶν παλαιῶν καὶ διὰ πάντων τἀληθὲς ἐξελέγχειν .
Lemmas: ὁ μέν οὖν Σύλλος οὗτος λέγω ὁ γε ἐμός μῦθος προσήκω ἐκεῖθεν εἰμί · ἀλλά εἰ δή τις πρός ὁ ἀνά χείρ οὗτος καί διά στόμα πᾶς δοκέω περί ὁ πρόσωπον ὁ σελήνη προανακρούω , πρῶτος ἡδύς ἄν ἐγώ δοκέω πυνθάνομαι . τίς δέ οὐ · μέλλω λέγω ὑπό ὁ ἐν οὗτος ἀπορία ἐπί ἐκεῖνος ἀπωθέω ; ὡς γάρ ὁ ἐν νόσημα χρόνιος πρός ὁ κοινός βοήθημα καί ὁ συνήθης δίαιτα ἀπολέγω ἐπί καθαρμός καί περίαπτος καί ὄνειρος τρέπω , οὕτως ἀναγκαῖος ἐν δυσθεώρητος καί ἄπορος σκέψις , ὅταν ὁ κοινός καί ἔνδοξος καί συνήθης λόγος μή πείθω , πειράω ὁ ἄτοπος καί μή καταφρονέω ἀλλά ἐπαείδω ἄτεχνος ἑαυτοῦ ὁ ὁ παλαιός καί διά πᾶς ἀληθής ἐξελέγχω .
plutarchus.de-facie-in-orbe-lunae-920b-945e 2
ὁρᾷς γὰρ εὐθὺς , ὡς ἄτοπος ὁ λέγων τὸ φαινόμενον εἶδος ἐν τῇ σελήνῃ πάθος εἶναι τῆς ὄψεως , ὑπεικούσης τῇ λαμπρότητι διʼ ἀσθένειαν , ὃ καλοῦμεν · οὐ συνορῶν ὅτι πρὸς τὸν ἣλιον ἔδει τοῦτο γίγνεσθαι μᾶλλον , ὀξὺν ἀπαντῶντα καὶ πλήκτην ὥς που καὶ Ἐμπεδοκλῆς τὴν ἑκατέρων ἀποδίδωσιν οὐκ ἀηδῶς διαφορὰν ἣλιος ὀξυβελὴς ἠδʼ ἱλάειρα σελήνη ; τὸ ἐπαγωγὸν αὐτῆς καὶ ἱλαρὸν καὶ ἄλυπον οὕτω προσαγορεύσας · ἔπειτα λόγον ἀποδιδούς , καθʼ ὃν αἱ ἀμυδραὶ καὶ ἀσθενεῖς ὄψεις οὐδεμίαν διαφορὰν ἐν τῇ σελήνῃ μορφῆς ἐνορῶσιν ,, ἀλλὰ λεῖος αὐταῖς ; ἀντιλάμπει καὶ περίπλεως αὐτῆς ὁ κύκλος , οἱ δʼ ὀξὺ καὶ σφοδρὸν ὁρῶντες ἐξακριβοῦσι μᾶλλον καὶ διαστέλλουσιν ἐκτυπούμενα τὰ εἴδη τοῦ προσώπου , καὶ τῆς διαφορᾶς ἅπτονται σαφέστερον ἔδει γάρ , οἶμαι , τοὐναντίον , εἴπερ ἡττωμένου πάθος ὄμματος ἐποίει τὴν φαντασίαν · ὅπου τὸ πάσχον ἀσθενέστερον , σαφέστερον εἶναι τὸ φαινόμενον . ἡ δʼ ἀνωμαλία καὶ παντάπασιν ἐλέγχει τὸν λόγον · οὐ γὰρ ἔστι συνεχοῦς σκιᾶς καὶ συγκεχυμένης ὄψις , ἀλλʼ οὐ φαύλως ὑπογράφων ὁ Ἀγησιάναξ εἴρηκε πᾶσα μὲν ἣδε πέριξ πυρὶ λάμπεται ἐν δʼ ἄρα μέσσῃ γλαυκότερον κυάνοιο φαείνεται ἠύτε κούρης ὄμμα καὶ ὑγρὰ μέτωπα · τὰ δὲ ῥέθει ἄντα ἔοικεν · ὄντως γὰρ ὑποδύεται περιιόντα τοῖς λαμπροῖς τὰ σκιερὰ , καὶ πιέζει πάλιν ὑπʼ αὐτῶν καὶ ἀποκοπτόμενα , καὶ ὅλως πέπλεκται διʼ ἀλλήλων · ὥστε γραφικὴν τὴν διατύπωσιν εἶναι τοῦ σχήματος · τοῦτο δὲ καὶ πρὸς Κλέαρχον , ὦ Ἀριστότελες , οὐκ ἀπιθάνως ἐδόκει λέγεσθαι τὸν ὑμέτερον ὑμέτερος γὰρ ἁνήρ , Ἀριστοτέλους τοῦ παλαιοῦ γεγονὼς συνήθης , εἰ καὶ πολλὰ τοῦ Περιπάτου παρέτρεψεν .
Lemmas: ὁράω γάρ εὐθύς , ὡς ἄτοπος ὁ λέγω ὁ φαίνω εἶδος ἐν ὁ σελήνη πάθος εἰμί ὁ ὄψις , ὑπείκω ὁ λαμπρότης διά ἀσθένεια , ὅς καλέω · οὐ συνοράω ὅτι πρός ὁ ἥλιος δέω οὗτος γίγνομαι μάλα , ὀξύς ἀπαντάω καί πλήκτης ὡς που καί Ἐμπεδοκλῆς ὁ ἑκάτερος ἀποδίδωμι οὐ ἀηδής διαφορά ἥλιος ὀξυβελής ἠδέ ἱλάειρα Σελήνη ; ὁ ἐπαγωγός αὐτός καί ἱλαρός καί ἄλυπος οὕτως προσαγορεύω · ἔπειτα λόγος ἀποδίδωμι , κατά ὅς ὁ ἀμυδρός καί ἀσθενής ὄψις οὐδείς διαφορά ἐν ὁ σελήνη μορφή ἐνοράω ,, ἀλλά λεῖος αὐτός ; ἀντιλάμπω καί περίπλεως αὐτός ὁ κύκλος , ὁ δέ ὀξύς καί σφοδρός ὁράω ἐξακριβόω μάλα καί διαστέλλω ἐκτυπόω ὁ εἶδος ὁ πρόσωπον , καί ὁ διαφορά ἅπτω σαφής δέω γάρ , οἴομαι , ἐναντίος , εἴπερ ἡσσάομαι πάθος ὄμμα ποιέω ὁ φαντασία · ὅπου ὁ πάσχω ἀσθενής , σαφής εἰμί ὁ φαίνω . ὁ δέ ἀνωμαλία καί παντάπασι ἐλέγχω ὁ λόγος · οὐ γάρ εἰμί συνεχής σκιά καί συγχέω ὄψις , ἀλλά οὐ φαῦλος ὑπογράφω ὁ Ἀγησιάναξ λέγω πᾶς μέν ὅδε πέριξ πῦρ λάμπω ἐν δέ ἄρα μέσος γλαυκός κύανος φαίνω ἠΰτε κόρη ὄμμα καί ὑγρός μέτωπον · ὁ δέ ῥέθος ἄντα ἔοικα · ὄντως γάρ ὑποδύω περιέρχομαι ὁ λαμπρός ὁ σκιερός , καί πιέζω πάλιν ὑπό αὐτός καί ἀποκόπτω , καί ὅλος πλέκω διά ἀλλήλων · ὥστε γραφικός ὁ διατύπωσις εἰμί ὁ σχῆμα · οὗτος δέ καί πρός Κλέαρχος , ὦ Ἀριστοτέλης , οὐ ἀπίθανος δοκέω λέγω ὁ ὑμέτερος ὑμέτερος γάρ ἀνήρ , Ἀριστοτέλης ὁ παλαιός γίγνομαι συνήθης , εἰ καί πολύς ὁ Περίπατος παρατρέπω .
plutarchus.de-facie-in-orbe-lunae-920b-945e 3
ὑπολαβόντος δὲ τοῦ Ἀπολλωνίδου τὸν λόγον καὶ τίς ἦν ἡ δόξα τοῦ Κλεάρχου διαπυθομένου , παντὶ μᾶλλον ἔφην ἀγνοεῖν ἢ σοὶ προσῆκόν ἐστι λόγον , ὥσπερ ἀφʼ ἑστίας τῆς γεωμετρίας ὁρμώμενον · λέγει γὰρ ἁνὴρ εἰκόνας ἐσοπτρικὰς εἶναι καὶ εἴδωλα τῆς μεγάλης θαλάσσης ἐμφαινόμενα τῇ σελήνῃ τὸ καλούμενον πρόσωπον ἥ τε γὰρ ἴτυς ἀνακλωμένη πολλαχόθεν ἅπτεσθαι τῶν οὐ κατʼ εὐθυωρίαν ὁρωμένων πέφυκεν , ἥ τε πανσέληνος αὐτὴ πάντων ἐσόπτρων ὁμαλότητι καὶ στιλπνότητι κάλλιστόν ἐστι καὶ καθαρώτατον . ὥσπερ οὖν τὴν ἶριν οἴεσθʼ·θʼ ὑμεῖς ἀνακλωμένης ἐπὶ τὸν ἣλιον τῆς ὄψεως ἐνορᾶσθαι τῷ νέφει λαβόντι νοτερὰν ἡσυχῇ λειότητα καὶ σύντηξιν , οὕτως ἐκεῖνος ἐνορᾶσθαι τῇ σελήνῃ τὴν ἔξω θάλασσαν οὐκ ἐφʼ ἧς ἐστι χώρας , ἀλλʼ ὅθεν ἡ κλάσις ἐποίησε τῇ ὄψει τὴν ἐπαφὴν αὐτῆς καὶ τὴν ἀνταύγειαν · ὥς που πάλιν ὁ Ἀγησιάναξ εἴρηκεν ἢ πόντου μέγα κῦμα καταντία κυμαίνοντος δείκελον ἰνδάλλοιτο πυριφλεγέθοντος ἐσόπτρου .
Lemmas: ὑπολαμβάνω δέ ὁ Ἀπολλωνίδης ὁ λόγος καί τίς εἰμί ὁ δόξα ὁ Κλέαρχος διαπυνθάνομαι , πᾶς μάλα φημί ἀγνοέω ἤ σύ προσήκω εἰμί λόγος , ὥσπερ ἀπό ἑστία ὁ γεωμετρία ὁρμάω · λέγω γάρ ἀνήρ εἰκών ἐσοπτρικός εἰμί καί εἴδωλον ὁ μέγας θάλασσα ἐμφαίνω ὁ σελήνη ὁ καλέω πρόσωπον ὁ τε γάρ ἴτυς ἀνακλάω πολλαχόθεν ἅπτω ὁ οὐ κατά εὐθυωρία ὁράω φύω , ὁ τε πανσέληνος αὐτός πᾶς εἴσοπτρον ὁμαλότης καί στιλπνότης καλός εἰμί καί καθαρός . ὥσπερ οὖν ὁ ἶρις οἴομαι σύ ἀνακλάω ἐπί ὁ ἥλιος ὁ ὄψις ἐνοράω ὁ νέφος λαμβάνω νοτερός ἡσυχῇ λειότης καί σύντηξις , οὕτως ἐκεῖνος ἐνοράω ὁ σελήνη ὁ ἔξω θάλασσα οὐ ἐπί ὅς εἰμί χώρα , ἀλλά ὅθεν ὁ κλάσις ποιέω ὁ ὄψις ὁ ἐπαφή αὐτός καί ὁ ἀνταύγεια · ὡς που πάλιν ὁ Ἀγησιάναξ λέγω ἧ πόντος μέγας κῦμα καταντία κυμαίνω δείκελον ἰνδάλλομαι πυριφλεγέθων εἴσοπτρον .
plutarchus.de-facie-in-orbe-lunae-920b-945e 8
τοιούτων μέντοι καὶ τοσούτων παραδοξολογιῶν οὐ μὰ Δία πήραν , ἀλλὰ θαυματοποιοῦ τινος ἀποσκευὴν καὶ πυλαίαν κατανωτισάμενοι καὶ παρέλκοντες ἑτέρους φασὶ γελοιάζειν ἄνω τὴν σελήνην , γῆν οὖσαν , ἐνιδρύοντας οὐχ ὅπου τὸ μέσον ἐστί . καίτοι γʼ εἰ πᾶν σῶμα ἐμβριθὲς εἰς τὸ αὐτὸ συννεύει καὶ πρὸς τὸ αὑτοῦ μέσον ἀντερείδει πᾶσι τοῖς μορίοις , οὐχ ὡς μέσον οὖσα τοῦ παντὸς ἡ γῆ μᾶλλον ἢ ὡς ὅλον οἰκειώσεται μέρη , αὐτῆς ὄντα τὰ βάρη · καὶ τεκμήριον ἔσται τῶν ῥεπόντων οὐ τῇ γῇ μεσότητος πρὸς τὸν κόσμον , ἀλλὰ πρὸς τὴν γῆν κοινωνίας τινὸς καὶ συμφυΐας τοῖς ἀπωσμένοις αὐτῆς εἶτα πάλιν καταφερομένοις . ὡς γὰρ ὁ ἥλιος εἰς ἑαυτὸν ἐπιστρέφει τὰ μέρη ἐξ ὧν συνέστηκε , καὶ ἡ γῆ τὸν λίθον ὥσπερ ἴδιον καὶ προσήκοντα δέχεται καὶ φέρει πρὸς ἐκεῖνον · ὅθεν ἑνοῦται τῷ χρόνῳ καὶ συμφύεται πρὸς ; αὐτὴν τῶν τοιούτων ἕκαστον . εἰ δέ τι τυγχάνει σῶμα τῇ γῇ μὴ προσνενεμημένον ἀπʼ ἀρχῆς μηδʼ ἀπεσπασμένον , ἀλλά που καθʼ αὑτὸ σύστασιν ἔσχεν ἰδίαν καὶ φύσιν , ὡς φαῖεν ἂν ἐκεῖνοι τὴν σελήνην , τί κωλύει χωρὶς εἶναι καὶ μένειν περὶ αὑτό , τοῖς αὑτοῦ πεπιεσμένον μέρεσι καὶ συμπεπεδημένον ; οὔτε γὰρ ἡ γῆ μέσον οὖσα δείκνυται τοῦ παντὸς ἥ τε πρὸς τὴν γῆν τῶν ἐνταῦθα συνέρεισις καὶ σύστασις ὑφηγεῖται τὸν τρόπον , ᾧ μένειν τὰ ἐκεῖ συμπεσόντα πρὸς τὴν σελήνην εἰκός ἐστιν . ὁ δὲ πάντα τὰ γεώδη καὶ βαρέα συνελαύνων εἰς μίαν χώραν καὶ μέρη ποιῶν ἑνὸς σώματος , οὐχ ὁρῶ διὰ τί τοῖς κούφοις τὴν αὐτὴν ἀνάγκην οὐκ ἀνταποδίδωσιν , ἀλλʼ ἐᾷ χωρὶς εἶναι συστάσεις πυρὸς τοσαύτας καὶ οὐ πάντας εἰς ταὐτὸ συνάγων τοὺς ἀστέρας σαφῶς οἴεται δεῖν καὶ σῶμα κοινὸν εἶναι τῶν ἀνωφερῶν καὶ φλογοειδῶν ἁπάντων .
Lemmas: τοιοῦτος μέντοι καί τοσοῦτος παραδοξολογία οὐ μά Ζεύς πήρα , ἀλλά θαυματοποιός τις ἀποσκευή καί πυλαῖος κατανωτίζομαι καί παρέλκω ἕτερος φημί γελοιάζω ἄνω ὁ σελήνη , γῆ εἰμί , ἐνιδρύω οὐ ὅπου ὁ μέσος εἰμί . καίτοι γε εἰ πᾶς σῶμα ἐμβριθής εἰς ὁ αὐτός συννεύω καί πρός ὁ ἑαυτοῦ μέσος ἀντερείδω πᾶς ὁ μόριον , οὐ ὡς μέσος εἰμί ὁ πᾶς ὁ γῆ μάλα ἤ ὡς ὅλος οἰκειόω μέρος , αὐτός εἰμί ὁ βάρος · καί τεκμήριον εἰμί ὁ ῥέπω οὐ ὁ γῆ μεσότης πρός ὁ κόσμος , ἀλλά πρός ὁ γῆ κοινωνία τις καί συμφυία ὁ ἀπωθέω αὐτός εἶτα πάλιν καταφέρω . ὡς γάρ ὁ ἥλιος εἰς ἑαυτοῦ ἐπιστρέφω ὁ μέρος ἐκ ὅς συνίστημι , καί ὁ γῆ ὁ λίθος ὥσπερ ἴδιος καί προσήκω δέχομαι καί φέρω πρός ἐκεῖνος · ὅθεν ἑνόω ὁ χρόνος καί συμφύω πρός ; αὐτός ὁ τοιοῦτος ἕκαστος . εἰ δέ τις τυγχάνω σῶμα ὁ γῆ μή προσνέμω ἀπό ἀρχή μηδέ ἀποσπάω , ἀλλά που κατά ἑαυτοῦ σύστασις ἔχω ἴδιος καί φύσις , ὡς φημί ἄν ἐκεῖνος ὁ σελήνη , τίς κωλύω χωρίς εἰμί καί μένω περί ἑαυτοῦ , ὁ ἑαυτοῦ πιέζω μέρος καί συμπεδάω ; οὔτε γάρ ὁ γῆ μέσος εἰμί δείκνυμι ὁ πᾶς ὁ τε πρός ὁ γῆ ὁ ἐνταῦθα συνέρεισις καί σύστασις ὑφηγέομαι ὁ τρόπος , ὅς μένω ὁ ἐκεῖ συμπίπτω πρός ὁ σελήνη ἔοικα εἰμί . ὁ δέ πᾶς ὁ γεώδης καί βαρύς συνελαύνω εἰς εἷς χώρα καί μέρος ποιέω εἷς σῶμα , οὐ ὁράω διά τίς ὁ κοῦφος ὁ αὐτός ἀνάγκη οὐ ἀνταποδίδωμι , ἀλλά ἐάω χωρίς εἰμί σύστασις πῦρ τοσοῦτος καί οὐ πᾶς εἰς αὐτός συνάγω ὁ ἀστήρ σαφής οἴομαι δέω καί σῶμα κοινός εἰμί ὁ ἀνωφερής καί φλογοειδής ἅπας .
plutarchus.de-facie-in-orbe-lunae-920b-945e 9
ἀλλʼ ἥλιον μὲν ἀπλέτους μυριάδας ἀπέχειν τῆς ἄνω περιφορᾶς φατε εἶπον ὦ φίλε Ἀπολλωνίδη , καὶ φωσφόρον ἐπʼ αὐτῷ καὶ στίλβοντα καὶ τοὺς ἄλλους πλάνητας ὑφιεμένους τε τῶν ἀπλανῶν καὶ πρὸς ἀλλήλους ἐν διαστάσεσι μεγάλαις φέρεσθαι · τοῖς δὲ βαρέσι καὶ γεώδεσιν οὐδεμίαν οἴεσθε τὸν κόσμον εὐρυχωρίαν παρέχειν ἐν ἑαυτῷ καὶ διάστασιν ὁρᾶτε ὅτι γελοῖόν ἐστιν , εἰ γῆν οὐ φήσομεν εἶναι τὴν σελήνην , ὅτι τῆς κάτω χώρας ἀφέστηκεν , ἄστρον δὲ φήσομεν , ὁρῶντες ἀπωσμένην τῆς ἄνω περιφορᾶς μυριάσι σταδίων τοσαύταις καὶ ὥσπερ εἰς βυθόν τινα καταδεδυκυῖαν τῶν μὲν γʼ ἄστρων κατωτέρω τοσοῦτὸν ἐστιν , ὅσον οὐκ ἄν τις εἴποι μέτρον , ἀλλʼ ἐπιλείπουσιν ὑμᾶς τοὺς μαθηματικοὺς ἐκλογιζομένους οἱ ἀριθμοί , τῆς δὲ γῆς τρόπον τινὰ ψαύει καὶ περιφερομένη πλησίον ἅρματος ὥσπερ ἂν ἴχνος ἑλίσσεται φησὶν Ἐμπεδοκλῆς ἥ τε περὶ ἄκραν οὐδὲ γὰρ τὴν σκιὰν αὐτῆς ; ὑπερβάλλει πολλάκις ἐπὶ μικρὸν αἰρομένην τῷ παμμέγεθες εἶναι τὸ φωτίζον · ἀλλʼ οὕτως ἔοικεν ἐν χρῷ καὶ σχεδὸν ἐν ἀγκάλαις τῆς γῆς περιπολεῖν , ὥστʼ ἀντιφράττεσθαι πρὸς τὸν ἥλιον ὑπʼ αὐτῆς , μὴ ὑπεραίρουσα τὸν σκιερὸν καὶ χθόνιον καὶ νυκτέριον τοῦτον τόπον , ὃς γῆς κλῆρός ἐστι . διὸ λεκτέον οἶμαι θαρροῦντας ἐν τοῖς τῆς γῆς ὅροις εἶναι τὴν σελήνην ὑπὸ τῶν ἄκρων αὐτῆς ἐπιπροσθουμένην .
Lemmas: ἀλλά ἥλιος μέν ἄπλετος μυριάς ἀπέχω ὁ ἄνω περιφορά φημί λέγω ὦ φίλος Ἀπολλωνίδης , καί φωσφόρος ἐπί αὐτός καί στίλβω καί ὁ ἄλλος πλάνης ὑφίημι τε ὁ ἀπλανής καί πρός ἀλλήλων ἐν διάστασις μέγας φέρω · ὁ δέ βαρύς καί γεώδης οὐδείς οἴομαι ὁ κόσμος εὐρυχωρία παρέχω ἐν ἑαυτοῦ καί διάστασις ὁράω ὅτι γέλοιος εἰμί , εἰ γῆ οὐ φημί εἰμί ὁ σελήνη , ὅτι ὁ κάτω χώρα ἀφίστημι , ἄστρον δέ φημί , ὁράω ἀπωθέω ὁ ἄνω περιφορά μυριάς στάδιον τοσοῦτος καί ὥσπερ εἰς βυθός τις καταδύω ὁ μέν γε ἄστρον κάτω τοσοῦτος εἰμί , ὅσος οὐ ἄν τις λέγω μέτρον , ἀλλά ἐπιλείπω σύ ὁ μαθηματικός ἐκλογίζομαι ὁ ἀριθμός , ὁ δέ γῆ τρόπος τις ψαύω καί περιφέρω πλησίον ἅρμα ὥσπερ ἄν ἴχνος ἑλίσσω φημί Ἐμπεδοκλῆς ὁ τε περί ἄκρα οὐδέ γάρ ὁ σκιά αὐτός ; ὑπερβάλλω πολλάκις ἐπί μικρός ἀείρω ὁ παμμεγέθης εἰμί ὁ φωτίζω · ἀλλά οὕτως ἔοικα ἐν χρώς καί σχεδόν ἐν ἀγκάλη ὁ γῆ περιπολέω , ὥστε ἀντιφράσσω πρός ὁ ἥλιος ὑπό αὐτός , μή ὑπεραίρω ὁ σκιερός καί χθόνιος καί νυκτέριος οὗτος τόπος , ὅς γῆ κλῆρος εἰμί . διό λεκτέος οἴομαι θαρσέω ἐν ὁ ὁ γῆ ὅρος εἰμί ὁ σελήνη ὑπό ὁ ἄκρον αὐτός ἐπιπροσθέω .
plutarchus.de-facie-in-orbe-lunae-920b-945e 10
σκόπει δὲ τοὺς ἄλλους ἀφεὶς ἀπλανεῖς καὶ πλάνητας , ἃ δείκνυσιν Ἀρίσταρχος ; ἐν τῷ Περὶ μεγεθῶν καὶ ἀποστημάτων ὅτι τὸ τοῦ ἡλίου ἀπόστημα τοῦ ἀποστήματος τῆς σελήνης ὃ ἀφέστηκεν ἡμῶν πλέον μὲν ἢ ὀκτωκαιδεκαπλάσιον ἔλαττον δʼ ἢ εἰκοσαπλάσιόν ἐστι καίτοι ὁ τὴν σελήνην ἐπὶ μήκιστον αἴρων ἀπέχειν φησὶν ἡμῶν ἓξ καὶ πεντηκονταπλάσιον τῆς , · ἐκ τοῦ κέντρου τῆς γῆς · αὕτη δʼ ἐστὶ τεσσάρων μυριάδων καὶ κατὰ τοὺς μέσως ἀναμετροῦντας · καὶ ἀπὸ ταύτης συλλογιζομένοις ἀπέχει ὁ ἥλιος τῆς σελήνης πλέον ἢτετρακισχιλίας τριάκοντα μυριάδας οὕτως ἀπῴκισται τοῦ ἡλίου διὰ βάρος καὶ τοσοῦτο τῇ γῇ προσκεχώρηκεν , ὥστε , εἰ τοῖς τόποις τὰς οὐσίας διαιρετέον , ἡ γῆς μοῖρα καὶ ὥρα προσκαλεῖται σελήνην καὶ τοῖς περὶ γῆν πράγμασι καὶ σώμασιν ἐπίδικὸς ἐστι κατʼ ἀγχιστείαν καὶ γειτνίασιν . καὶ οὐδὲν , οἶμαι , πλημμελοῦμεν , ὅτι τοῖς ἄνω προσαγορευομένοις βάθος τοσοῦτο καὶ διάστημα διδόντες ἀπολείπομὲν τινα καὶ τῷ κάτω περιδρομὴν καὶ πλάτος , ὅσον ἐστὶν ἀπὸ γῆς ἐπὶ σελήνην οὔτε γὰρ ὁ τὴν ἄκραν ἐπιφάνειαν τοῦ οὐρανοῦ μόνην ἄνω τἄλλα δὲ κάτω προσαγορεύων ἅπαντα μέτριός ἐστιν , οὔθʼ ὁ τῇ γῇ μᾶλλον δʼ ὁ τῷ κέντρῳ τὸ κάτω περιγράφων ἀνεκτός · ἀλλὰ καὶ κινητικο ταύτῃ διάστημα τὸ δέον ἐπιχωροῦντος τοῦ κόσμου · διὰ μέγεθος . πρὸς δὲ τὸν ἀξιοῦντα πᾶν εὐθὺς ἄνω καὶ μετέωρον εἶναι τὸ ἀπὸ τῆς γῆς ἕτερος ἀντηχεῖ πάλιν εὐθὺς εἶναι κάτω τὸ ἀπὸ τῆς ἀπλανοῦς περιφορᾶς .
Lemmas: σκοπέω δέ ὁ ἄλλος ἀφίημι ἀπλανής καί πλάνης , ὅς δείκνυμι Ἀρίσταρχος ; ἐν ὁ Περι μέγεθος καί ἀπόστημα ὅτι ὁ ὁ ἥλιος ἀπόστημα ὁ ἀπόστημα ὁ σελήνη ὅς ἀφίστημι ἐγώ πολύς μέν ἤ ὀκτωκαιδεκαπλάσιος ἐλαχύς δέ ἤ εἰκοσαπλάσιος εἰμί καίτοι ὁ ὁ σελήνη ἐπί μήκιστος ἀείρω ἀπέχω φημί ἐγώ ἕξ καί πεντηκονταπλάσιον ὁ , · ἐκ ὁ κέντρον ὁ γῆ · οὗτος δέ εἰμί τέσσαρες μυριάς καί κατά ὁ μέσος ἀναμετρέω · καί ἀπό οὗτος συλλογίζομαι ἀπέχω ὁ ἥλιος ὁ σελήνη πολύς ἢτετρακισχιλίας τριάκοντα μυριάς οὕτως ἀποικίζω ὁ ἥλιος διά βάρος καί τοσοῦτος ὁ γῆ προσχωρέω , ὥστε , εἰ ὁ τόπος ὁ οὐσία διαιρετέον , ὁ γῆ μοῖρα καί ὥρα προσκαλέω σελήνη καί ὁ περί γῆ πρᾶγμα καί σῶμα ἐπίδικος εἰμί κατά ἀγχιστεία καί γειτνίασις . καί οὐδείς , οἴομαι , πλημμελέω , ὅτι ὁ ἄνω προσαγορεύω βάθος τοσοῦτος καί διάστημα δίδωμι ἀπολείπω τις καί ὁ κάτω περιδρομή καί πλάτος , ὅσος εἰμί ἀπό γῆ ἐπί σελήνη οὔτε γάρ ὁ ὁ ἄκρος ἐπιφάνεια ὁ οὐρανός μόνος ἄνω ἄλλος δέ κάτω προσαγορεύω ἅπας μέτριος εἰμί , οὔτε ὁ ὁ γῆ μάλα δέ ὁ ὁ κέντρον ὁ κάτω περιγράφω ἀνεκτός · ἀλλά καί κινητικός οὗτος διάστημα ὁ δέω ἐπιχωρέω ὁ κόσμος · διά μέγεθος . πρός δέ ὁ ἀξιόω πᾶς εὐθύς ἄνω καί μετέωρος εἰμί ὁ ἀπό ὁ γῆ ἕτερος ἀντηχέω πάλιν εὐθύς εἰμί κάτω ὁ ἀπό ὁ ἀπλανής περιφορά .
plutarchus.de-facie-in-orbe-lunae-920b-945e 14
οὐ μὴν ἀλλʼ εἴ γε δεῖ τὰς καταδεδουλωμένας ἕξει δόξας ἀφέντας ἤδη τὸ φαινόμενον ἀδεῶς λέγειν , οὐδὲν ἔοικεν ὅλου μέρος αὐτὸ καθʼ ἑαυτὸ τάξιν ἢ θέσιν ἢ κίνησιν ἰδίαν ἔχειν , ἣν ἄν τις ἁπλῶς κατὰ φύσιν προσαγορεύσειεν . ἀλλʼ ὅταν ἕκαστον , οὗ χάριν γέγονε καὶ πρὸς ὃ πέφυκεν ἢ πεποίηται , τούτῳ παρέχῃ χρησίμως καὶ οἰκείως κινούμενον , ἑαυτὸ καὶ πάσχον ἢ ποιοῦν ἢ διακείμενον , ὡς ἐκείνῳ πρὸς σωτηρίαν ἢ κάλλος ἢ δύναμιν ἐπιτήδειόν ἐστι , τότε δοκεῖ τὴν κατὰ φύσιν χώραν ἔχειν καὶ κίνησιν καὶ διάθεσιν . ὁ γοῦν ἄνθρωπος , ὡς εἴ τι τῶν ὄντων ἕτερον κατὰ φύσιν γεγονώς , ἄνω μὲν ἔχει τὰ ἐμβριθῆ καὶ γεώδη μάλιστα περὶ τὴν κεφαλήν , ἐν δὲ τοῖς μέσοις τὰ θερμὰ καὶ πυρώδη · τῶν δʼ ὀδόντων οἱ μὲν ἄνωθεν οἱ δὲ κάτωθεν ἐκφύονται , καὶ οὐδέτεροι παρὰ φύσιν ἔχουσιν · οὐδὲ τοῦ πυρὸς τὸ μὲν ἄνω περὶ τὰ ὄμματα ἀποστίλβον κατὰ φύσιν · ἐστὶ τὸ δʼ ἐν κοιλίᾳ καὶ καρδίᾳ παρὰ φύσιν , ἀλλʼ ἕκαστον οἰκείως καὶ χρησίμως τέτακται ναὶ μὴν κηρύκων τε λιθορρίνων χελύων τε καὶ παντὸς ὀστρέου φύσιν , ὥς φησιν ὁ Ἐμπεδοκλῆς , καταμανθάνων ἔνθʼ ὄψει χθόνα χρωτὸς ὑπέρτατα ναιετάουσαν καὶ οὐ πιέζει τὸ λιθῶδες οὐδὲ καταθλίβει τὴν ἕξιν ἐπικείμενον , οὐδέ γε πάλιν τὸ θερμὸν ὑπὸ κουφότητος εἰς τὴν ἄνω χώραν ἀποπτάμενον οἴχεται · μέμικται δέ πως πρὸς ἄλληλα καὶ συντέτακται κατὰ τὴν ἑκάστου φύσιν ·
Lemmas: οὐ μήν ἀλλά εἰ γε δέω ὁ καταδουλόω ἔχω δόξα ἀφίημι ἤδη ὁ φαίνω ἀδεής λέγω , οὐδείς ἔοικα ὅλος μέρος αὐτός κατά ἑαυτοῦ τάξις ἤ θέσις ἤ κίνησις ἴδιος ἔχω , ὅς ἄν τις ἁπλῶς κατά φύσις προσαγορεύω . ἀλλά ὅταν ἕκαστος , ὅς χάριν γίγνομαι καί πρός ὅς φύω ἤ ποιέω , οὗτος παρέχω χρήσιμος καί οἰκεῖος κινέω , ἑαυτοῦ καί πάσχω ἤ ποιέω ἤ διάκειμαι , ὡς ἐκεῖνος πρός σωτηρία ἤ κάλλος ἤ δύναμις ἐπιτήδειος εἰμί , τότε δοκέω ὁ κατά φύσις χώρα ἔχω καί κίνησις καί διάθεσις . ὁ γοῦν ἄνθρωπος , ὡς εἰ τις ὁ εἰμί ἕτερος κατά φύσις γίγνομαι , ἄνω μέν ἔχω ὁ ἐμβριθής καί γεώδης μάλα περί ὁ κεφαλή , ἐν δέ ὁ μέσος ὁ θερμός καί πυρώδης · ὁ δέ ὀδούς ὁ μέν ἄνωθεν ὁ δέ κάτωθεν ἐκφύω , καί οὐδέτερος παρά φύσις ἔχω · οὐδέ ὁ πῦρ ὁ μέν ἄνω περί ὁ ὄμμα ἀποστίλβω κατά φύσις · εἰμί ὁ δέ ἐν κοιλία καί καρδία παρά φύσις , ἀλλά ἕκαστος οἰκεῖος καί χρήσιμος τάσσω ναί μήν κῆρυξ τε λιθόρρινος χέλυς τε καί πᾶς ὄστρεον φύσις , ὡς φημί ὁ Ἐμπεδοκλῆς , καταμανθάνω ἔνθα ὁράω χθών χρώς ὑπέρ ναιετάω καί οὐ πιέζω ὁ λιθώδης οὐδέ καταθλίβω ὁ ἕξις ἐπίκειμαι , οὐδέ γε πάλιν ὁ θερμός ὑπό κουφότης εἰς ὁ ἄνω χώρα ἀποπέτομαι οἴχομαι · μείγνυμι δέ πως πρός ἀλλήλων καί συντάσσω κατά ὁ ἕκαστος φύσις ·
plutarchus.de-facie-in-orbe-lunae-920b-945e 27
θαυμάζοντος δʼ ἐμοῦ ταῦτα καὶ δεομένου σαφέστερον ἀκοῦσαι , πολλά εἶπεν ὦ Σύλλα , περὶ θεῶν οὐ πάντα δὲ καλῶς λέγεται παρʼ Ἕλλησιν . οἷον εὐθὺς ὀρθῶς Δήμητρα καὶ Κόρην ὀνομάζοντες οὐκ ὀρθῶς ὁμοῦ καὶ περὶ τὸν αὐτὸν ἀμφοτέρας εἶναι τόπον νομίζουσιν ἡ μὲν γὰρ ἐν γῇ καὶ κυρία τῶν περὶ γῆν ἐστιν ἡ δʼ ἐν σελήνῃ καὶ τῶν περὶ σελήνην . κόρη δὲ καὶ Φερσεφόνη κέκληται τὸ μὲν ὡς φωσφόρος οὖσα , . κόρη δʼ ὅτι καὶ τοῦ ὄμματος , ἐν ᾧ τὸ εἴδωλον ἀντιλάμπει τοῦ βλέποντος ,, ὥσπερ τὸ ἡλίου φέγγος ἐνορᾶται τῇ σελήνῃ , κόρην προσαγορεύομεν . τοῖς τε περὶ τὴν πλάνην καὶ τὴν ζήτησιν αὐτῶν λεγομένοις ἔνεστι ἀληθές · ἀλλήλων γὰρ ἐφίενται χωρὶς οὖσαι καὶ συμπλέκονται περὶ τὴν σκιὰν πολλάκις · τὸ δὲ νῦν μὲν ἐν οὐρανῷ καὶ φωτί , νῦν δʼ ἐν σκότῳ καὶ νυκτὶ γενέσθαι περὶ τὴν Κόρην , ψεῦδος μὲν οὐκ ἔστιν , ὁ δὲ χρόνος τῷ ἀριθμῷ πλάνην παρέσχηκεν . οὐ γὰρ ἓξ μῆνας ἀλλὰ παρʼ ἓξ μῆνας ὁρῶμεν αὐτὴν ὑπὸ τῆς γῆς , ὥσπερ ὑπὸ τῆς μητρός , τῇ σκιᾷ λαμβανομένην , ὀλιγάκις δὲ τοῦτο διὰ πέντε μηνῶν πάσχουσαν · ἐπεὶ τὸν γʼ Ἅιδην ἀπολιπεῖν ἀδύνατόν ἐστιν αὐτήν , τοῦ Ἅιδου πέρας οὖσαν , ὥσπερ καὶ Ὅμηρος ἐπικρυψάμενος οὐ φαύλως τοῦτʼ εἶπεν ἀλλʼ εἰς Ἠλύσιον πεδίον καὶ πείρατα γαίης · ὅπου γὰρ ἡ σκιὰ τῆς γῆς ἐπινεμομένη παύεται , τοῦτο τέρμα τῆς γῆς ἔθετο καὶ πέρας · εἰς δὲ τοῦτο φαῦλος μὲν οὐδεὶς οὐδʼ ἀκάθαρτος ἄνεισιν , οἱ δὲ χρηστοὶ μετὰ τὴν τελευτὴν κομισθέντες αὐτόθι , ῥᾷστον μὲν οὕτω βίον , οὐ μὴν μακάριον οὐδὲ θεῖον ἔχοντες , ἄχρι τοῦ δευτέρου θανάτου διατελοῦσι .
Lemmas: θαυμάζω δέ ἐγώ οὗτος καί δέω σαφής ἀκούω , πολύς λέγω ὦ Σύλλας , περί θεός οὐ πᾶς δέ καλός λέγω παρά Ἕλλην . οἷος εὐθύς ὀρθός Δημήτηρ καί Κόρα ὀνομάζω οὐ ὀρθός ὁμοῦ καί περί ὁ αὐτός ἀμφότερος εἰμί τόπος νομίζω ὁ μέν γάρ ἐν γῆ καί κύριος ὁ περί γῆ εἰμί ὁ δέ ἐν σελήνη καί ὁ περί σελήνη . Κόρα δέ καί Φερσέφασσα καλέω ὁ μέν ὡς φωσφόρος εἰμί , . Κόρα δέ ὅτι καί ὁ ὄμμα , ἐν ὅς ὁ εἴδωλον ἀντιλάμπω ὁ βλέπω ,, ὥσπερ ὁ ἥλιος φέγγος ἐνοράω ὁ σελήνη , κόρη προσαγορεύω . ὁ τε περί ὁ πλάνη καί ὁ ζήτησις αὐτός λέγω ἔνειμι ἀληθής · ἀλλήλων γάρ ἐφίημι χωρίς εἰμί καί συμπλέκω περί ὁ σκιά πολλάκις · ὁ δέ νῦν μέν ἐν οὐρανός καί φώς , νῦν δέ ἐν σκότος καί νύξ γίγνομαι περί ὁ Κόρα , ψεῦδος μέν οὐ εἰμί , ὁ δέ χρόνος ὁ ἀριθμός πλάνη παρέχω . οὐ γάρ ἕξ μείς ἀλλά παρά ἕξ μείς ὁράω αὐτός ὑπό ὁ γῆ , ὥσπερ ὑπό ὁ μήτηρ , ὁ σκιά λαμβάνω , ὀλιγάκις δέ οὗτος διά πέντε μείς πάσχω · ἐπεί ὁ γε ᾍδης ἀπολείπω ἀδύνατος εἰμί αὐτός , ὁ ᾍδης πέρας εἰμί , ὥσπερ καί Ὅμηρος ἐπικρύπτω οὐ φαῦλος οὗτος λέγω ἀλλά εἰς Ἠλύσιος πεδίον καί πεῖραρ γῆ · ὅπου γάρ ὁ σκιά ὁ γῆ ἐπινέμω παύω , οὗτος τέρμα ὁ γῆ τίθημι καί πέρας · εἰς δέ οὗτος φαῦλος μέν οὐδείς οὐδέ ἀκάθαρτος ἀνέρχομαι , ὁ δέ χρηστός μετά ὁ τελευτή κομίζω αὐτόθι , ῥᾴδιος μέν οὕτως βίος , οὐ μήν μακάριος οὐδέ θεῖος ἔχω , ἄχρι ὁ δεύτερος θάνατος διατελέω .