plutarchus.de-facie-in-orbe-lunae-920b-945e 12
οὐ μὴν ἀλλὰ θέντες , εἰ βούλει , παρὰ φύσιν ἐν οὐρανῷ τοῖς γεώδεσι τὰς κινήσεις ὑπάρχειν , ἀτρέμα , μὴ τραγικῶς , ἀλλὰ πράως σκοπῶμεν ; ὅτι τοῦτο τὴν σελήνην οὐ δείκνυσι γῆν μὴ οὖσαν ἀλλὰ γῆν ὅπου μὴ πέφυκεν οὖσαν · ἐπεὶ καὶ τὸ πῦρ τὸ Αἰτναῖον ὑπὸ γῆν παρὰ φύσιν ἐστὶν , ἀλλὰ πῦρ ἐστι · καὶ τὸ πνεῦμα τοῖς ἀσκοῖς περιληφθὲν ἔστι μὲν ἀνωφερὲς φύσει καὶ κοῦφον , ἣκει δʼ ὅπου μὴ πέφυκεν ὑπʼ ἀνάγκης . αὐτὴ δʼ ἡ ψυχή , πρὸς Διός εἶπον οὐ παρὰ φύσιν τῷ σώματι συνεῖρκται βραδεῖ ταχεῖα καὶ ψυχρῷ πυρώδης , ὥσπερ ὑμεῖς φατε , καὶ ἀόρατος αἰσθητῷ ; διὰ τοῦτʼ οὖν σώματι ψυχὴν μὴ λέγωμεν εἶναι μηδὲ νοῦ χρῆμα θεῖον ὑπὸ βρίθους ἢ πάχους , οὐρανόν τε πάντα καὶ γῆν καὶ θάλασσαν ἐν ταὐτῷ περιπολοῦντα καὶ διιπτάμενον , εἰς σάρκας ἥκειν καὶ νεῦρα καὶ μυελοὺς καὶ παθέων μυρίων μεστὰς ὑγρότητας . ὁ δὲ Ζεὺς ὑμῖν οὗτος οὐ τῇ μὲν αὑτοῦ φύσει χρώμενος ἕν ἐστι μέγα πῦρ καὶ συνεχές , νυνὶ δʼ ὑφεῖται καὶ κέκαμπται καὶ διεσχημάτισται , πᾶν χρῶμα γεγονὼς καὶ γιγνόμενος ἐν ταῖς μεταβολαῖς ; ὥσθʼ ὅρα καὶ σκόπει , δαιμόνιε , μὴ μεθιστὰς καὶ ἀπάγων ἕκαστον , ὅπου πέφυκεν εἶναι , διάλυσίν τινα . κόσμου φιλοσοφῇς καὶ τὸ νεῖκος ἐπάγῃς τὸ Ἐμπεδοκλέους τοῖς πράγμασι · μᾶλλον δὲ τοὺς παλαιοὺς κινῇς Τιτᾶνας ἐπὶ τὴν φύσιν καὶ Γίγαντας καὶ τὴν μυθικὴν ἐκείνην καὶ φοβερὰν ἀκοσμίαν καὶ πλημμέλειαν ἐπιδεῖν ποθῇς , χωρὶς τὸ βαρὺ πᾶν καὶ χωρὶς τιθεὶς τὸ κοῦφον ἔνθʼ οὔτʼ ἠελίοιο δεδίσκεται ἀγλαὸν εἶδος , οὐδὲ μὲν οὐδʼ αἴης λάσιον γένος , οὐδὲ θάλασσα ὥς φησιν Ἐμπεδοκλῆς · οὐ γῆ θερμότητος μετεῖχεν , οὐχ ὕδωρ πνεύματος , οὐκ ἄνω τι τῶν βαρέων οὐ κάτω τι τῶν κούφων , ἀλλʼ ἄκρατοι καὶ ἄστοργοι καὶ μονάδες αἱ τῶν ὅλων ἀρχαί , μὴ προσιέμεναι σύγκρισιν ἑτέρου πρὸς ἕτερον μηδὲ κοινωνίαν , ἀλλὰ φεύγουσαι καὶ ἀποστρεφόμεναι καὶ φερόμεναι φορὰς ἰδίας καὶ αὐθάδεις οὕτως εἶχον , ὡς ἔχει πᾶν οὗ θεὸς ἄπεστι , κατὰ Πλάτωνα , τουτέστιν , ὡς ἔχει τὰ σώματα , νοῦ καὶ ψυχῆς ἀπολιπούσης · ἄχρι οὗ τὸ ἱμερτὸν ἧκεν ἐπὶ τὴν φύσιν ἐκ προνοίας , φιλότητος ἐγγενομένης καὶ Ἀφροδίτης καὶ Ἔρωτος , ὡς Ἐμπεδοκλῆς λέγει καὶ Παρμενίδης καὶ Ἡσίδος , ἵνα καὶ τόπους ἀμείψαντα καὶ δυνάμεις ἀπʼ ἀλλήλων μεταλαβόντα καὶ τὰ μὲν κινήσεως τὰ δὲ μονῆς ἀνάγκαις ἐνδεθέντα καὶ καταβιασθέντα πρὸς τὸ βέλτιον , ἐξ οὗ πέφυκεν , ἐνδοῦναι καὶ μεταστῆναι ἁρμονίαν καὶ κοινωνίαν ἀπεργάσηται τοῦ παντός .
Lemmas: οὐ μήν ἀλλά τίθημι , εἰ βούλομαι , παρά φύσις ἐν οὐρανός ὁ γεώδης ὁ κίνησις ὑπάρχω , ἀτρέμας , μή τραγικός , ἀλλά πρᾶος σκοπέω ; ὅτι οὗτος ὁ σελήνη οὐ δείκνυμι γῆ μή εἰμί ἀλλά γῆ ὅπου μή φύω εἰμί · ἐπεί καί ὁ πῦρ ὁ Αἰτναῖος ὑπό γῆ παρά φύσις εἰμί , ἀλλά πῦρ εἰμί · καί ὁ πνεῦμα ὁ ἀσκός περιλαμβάνω εἰμί μέν ἀνωφερής φύσις καί κοῦφος , ἥκω δέ ὅπου μή φύω ὑπό ἀνάγκη . αὐτός δέ ὁ ψυχή , πρός Ζεύς λέγω οὐ παρά φύσις ὁ σῶμα συνέργω βραδύς ταχύς καί ψυχρός πυρώδης , ὥσπερ σύ φημί , καί ἀόρατος αἰσθητός ; διά οὗτος οὖν σῶμα ψυχή μή λέγω ἔρχομαι μηδέ νόος χρῆμα θεῖος ὑπό βρῖθος ἤ πάχος , οὐρανός τε πᾶς καί γῆ καί θάλασσα ἐν αὐτός περιπολέω καί διαπέταμαι , εἰς σάρξ ἥκω καί νεῦρον καί μυελός καί πάθος μυρίος μεστός ὑγρότης . ὁ δέ Ζεύς σύ οὗτος οὐ ὁ μέν ἑαυτοῦ φύσις χράω εἷς εἰμί μέγας πῦρ καί συνεχής , νυνί δέ ὑφάω καί κάμπτω καί διασχηματίζω , πᾶς χρῶμα γίγνομαι καί γίγνομαι ἐν ὁ μεταβολή ; ὥστε ὁράω καί σκοπέω , δαιμόνιος , μή μεθίστημι καί ἀπάγω ἕκαστος , ὅπου φύω εἰμί , διάλυσις τις . κόσμος φιλοσοφέω καί ὁ νεῖκος ἐπάγω ὁ Ἐμπεδοκλῆς ὁ πρᾶγμα · μάλα δέ ὁ παλαιός κινέω Τιτάν ἐπί ὁ φύσις καί Γίγας καί ὁ μυθικός ἐκεῖνος καί φοβερός ἀκοσμία καί πλημμέλεια ἐφοράω ποθέω , χωρίς ὁ βαρύς πᾶς καί χωρίς τίθημι ὁ κοῦφος ἔνθα οὔτε ἥλιος δεδίσκομαι ἀγλαός εἶδος , οὐδέ μέν οὐδέ αἶα λάσιος γένος , οὐδέ θάλασσα ὡς φημί Ἐμπεδοκλῆς · οὐ γῆ θερμότης μετέχω , οὐ ὕδωρ πνεῦμα , οὐ ἄνω τις ὁ βάρος οὐ κάτω τις ὁ κοῦφος , ἀλλά ἄκρατος καί ἄστοργος καί μονάς ὁ ὁ ὅλος ἀρχή , μή προσίημι σύγκρισις ἕτερος πρός ἕτερος μηδέ κοινωνία , ἀλλά φεύγω καί ἀποστρέφω καί φέρω φορά ἴδιος καί αὐθάδης οὕτως ἔχω , ὡς ἔχω πᾶς ὅς θεός ἄπειμι , κατά Πλάτων , τουτέστι , ὡς ἔχω ὁ σῶμα , νόος καί ψυχή ἀπολείπω · ἄχρι ὅς ὁ ἱμερτός ἥκω ἐπί ὁ φύσις ἐκ πρόνοια , Φιλότης ἐγγίγνομαι καί Ἀφροδίτη καί Ἔρως , ὡς Ἐμπεδοκλῆς λέγω καί Παρμενίδης καί Ἡσίδος , ἵνα καί τόπος ἀμείβω καί δύναμις ἀπό ἀλλήλων μεταλαμβάνω καί ὁ μέν κίνησις ὁ δέ μονή ἀνάγκη ἐνδέω καί καταβιάζω πρός ὁ ἀγαθός , ἐκ ὅς φύω , ἐνδίδωμι καί μεθίστημι ἁρμονία καί κοινωνία ἀπεργάζομαι ὁ πᾶς .