plutarchus.de-exilio-599a-607f 10
ὅπου γὰρ οὐ φαύλως δοκεῖ λέγειν ὁ Καλλίμαχος τό μὴ μετρεῖν σχοίνῳ Περσίδι τὴν σοφίην ; ἦπου τὴν εὐδαιμονίαν σχοίνοις καὶ παρασάγγαις μετροῦντες , ἐὰν νῆσον οἰκῶμεν διακοσίων σταδίων , ἀλλὰ μὴ τεσσάρων ἡμερῶν ὥσπερ ἡ Σικελία περίπλουν ἔχουσαν , ὀδυνᾶν ἑαυτοὺς καὶ θρηνεῖν ὀφείλομεν ὡς κακοδαιμονοῦντες ; τί γὰρ ἡ πλατεῖα χώρα πρὸς τὸν ἄλυπον βίον ; οὐκ ἀκούεις τοῦ Ταντάλου λέγοντος ἐν τῇ τραγῳδίᾳ σπείρω δʼ ἄρουραν δώδεχʼ ἡμερῶν ὁδόν , Βερέκυντα χῶρον εἶτα μετʼ ὀλίγον λέγοντος οὑμὸς δὲ πότμος οὐρανῷ κυρῶν ἄνω , ἔραζε πίπτει , καί με προσφωνεῖ τάδε · γίγνωσκε τἀνθρώπεια μὴ σέβειν ἄγαν ; ὁ δὲ Ναυσίθοος τὴν εὐρύχωρον Ὑπέρειαν καταλιπὼν διὰ τὸ γειτνιᾶν τοὺς Κύκλωπας αὐτῇ , καὶ μεταστὰς εἰς νῆσον ἑκὰς ἀνδρῶν ἀλφηστάων καὶ κατοικῶν ἀνεπίμικτος ἀνθρώπων ἀπάνευθε , πολυκλύστῳ ἐνὶ πόντῳ , τὸν ἥδιστον παρεσκεύασε βίον τοῖς ἑαυτοῦ πολίταις . τὰς δὲ Κυκλάδας πρότερον μὲν οἱ Μίνω παῖδες , ὕστερον δʼ οἱ Κόδρου καὶ Νείλεω κατῴκησαν , ἐν αἷς τὰ νῦν οἱ ἀνόητοι φυγάδες οἴονται κολάζεσθαι . καίτοι ποία φυγαδικὴ νῆσος οὐκ ἔστι πλατυτέρα τῆς Σκιλλουντίας χώρας , ἐν ᾗ Ξενοφῶν μετὰ τὴν στρατείαν τὸ λιπαρὸν εἶδε γῆρας ; ἡ δʼ Ἀκαδήμεια , τρισχιλίων χωρίδιον ἐωνημένον , οἰκητήριον ἦν Πλάτωνος καὶ Ξενοκράτους καὶ Πολέμωνος αὐτόθι σχολαζόντων καὶ καταβιούντων τὸν ἅπαντα χρόνον , πλὴν μίαν ἡμέραν , ἐν Ξενοκράτης καθʼ ἕκαστον ἔτος εἰς ἄστυ κατῄει Διονυσίων καινοῖς τραγῳδοῖς , ὡς ἔφασαν , τὴν ἑορτήν . Ἀριστοτέλην δὲ καὶ λελοιδόρηκε Θεόκριτος ὁ Χῖος , ὅτι τὴν παρὰ Φιλίππῳ καὶ Ἀλεξάνδρῳ δίαιταν ἀγαπήσας εἵλετο ναίειν ἀντʼ Ἀκαδημείας Βορβόρου ἐν προχοαῖς . ἔστι γὰρ ποταμὸς περὶ Πέλλην , ὃν Μακεδόνες Βόρβορον καλοῦσι . τὰς δὲ νήσους ὥσπερ ἐπίτηδες ὑμνῶν καὶ συνιστὰς ἡμῖν ὁ ποιητής , Λῆμνον δʼ εἰσαφίκανε , πόλιν θείοιο Θόαντος · καὶ ὅσσον Λέσβος ἄνω , μακάρων ἕδος , ἐντὸς ἐέργει · καί Σκῦρον ἑλὼν αἰπεῖαν , Ἐνυῆος πτολίεθρον · καὶ οἳ δʼ ἐκ Δουλιχίοιο Ἐχινάων θʼ ἱεράων νήσων , αἳ ναίουσι πέρην ἁλὸς , Ἤλιδος ἄντα . καὶ τῶν ἐπιφανῶν ἀνδρῶν νῆσον οἰκεῖν φησι τὸν θεοφιλέστατον Αἴολον , τὸν σοφώτατον Ὀδυσσέα , τὸν ἀνδρειότατον Αἴαντα , τὸν φιλοξενώτατον Ἀλκίνουν .
Lemmas: ὅπου γάρ οὐ φαῦλος δοκέω λέγω ὁ Καλλίμαχος ὁ μή μετρέω σχοῖνος Περσίς ὁ σοφία ; ἦπου ὁ εὐδαιμονία σχοῖνος καί παρασάγγης μετρέω , ἐάν νῆσος οἰκέω διακόσιοι στάδιον , ἀλλά μή τέσσαρες ἡμέρα ὥσπερ ὁ Σικελία περίπλοος ἔχω , ὀδυνάω ἑαυτοῦ καί θρηνέω ὀφείλω ὡς κακοδαιμονέω ; τίς γάρ ὁ πλατύς χώρα πρός ὁ ἄλυπος βίος ; οὐ ἀκούω ὁ Τάνταλος λέγω ἐν ὁ τραγῳδία σπείρω δέ ἄρουρα δώδεκα ἡμέρα ὁδός , Βερέκυντες χῶρος εἶτα μετά ὀλίγος λέγω ἐμός δέ πότμος οὐρανός κυρέω ἄνω , ἔραζε πίπτω , καί ἐγώ προσφωνέω ὅδε · γιγνώσκω ἀνθρώπειος μή σέβω ἄγαν ; ὁ δέ Ναυσίθοος ὁ εὐρύχωρος Ὑπέρεια καταλείπω διά ὁ γειτνιάω ὁ Κύκλωψ αὐτός , καί μεθίστημι εἰς νῆσος ἑκάς ἀνήρ ἀλφηστής καί κατοικέω ἀνεπίμικτος ἄνθρωπος ἀπάνευθε , πολύκλυστος ἐν πόντος , ὁ ἡδύς παρασκευάζω βίος ὁ ἑαυτοῦ πολίτης . ὁ δέ Κυκλάδες πρότερος μέν ὁ Μίνως παῖς , ὕστερον δέ ὁ Κόδρος καί Νειλέως κατοικέω , ἐν ὅς ὁ νῦν ὁ ἀνόητος φυγάς οἴομαι κολάζω . καίτοι ποῖος φυγαδικός νῆσος οὐ εἰμί πλατύς ὁ Σκιλλούντιος χώρα , ἐν ὅς Ξενοφῶν μετά ὁ στρατεία ὁ λιπαρός ὁράω γῆρας ; ὁ δέ Ἀκαδήμεια , τρισχίλιοι χωρίδιον ὠνέομαι , οἰκητήριον εἰμί Πλάτων καί Ξενοκράτης καί Πολέμων αὐτόθι σχολάζω καί καταβιόω ὁ ἅπας χρόνος , πλήν εἷς ἡμέρα , ἐν Ξενοκράτης κατά ἕκαστος ἔτος εἰς ἄστυ κατέρχομαι Διονύσιον καινός τραγῳδός , ὡς φημί , ὁ ἑορτή . Ἀριστοτέλης δέ καί λοιδορέω Θεόκριτος ὁ Χῖος , ὅτι ὁ παρά Φίλιππος καί Ἀλέξανδρος δίαιτα ἀγαπάω αἱρέω ναίω ἀντί Ἀκαδήμεια Βόρβορος ἐν προχοή . εἰμί γάρ ποταμός περί Πέλλη , ὅς Μακεδών Βόρβορος καλέω . ὁ δέ νῆσος ὥσπερ ἐπίτηδες ὑμνέω καί συνίστημι ἐγώ ὁ ποιητής , Λῆμνος δέ εἰσαφικάνω , πόλις θεῖος Θόας · καί ὅσος Λέσβος ἄνω , μάκαρ ἕδος , ἐντός ἔργω · καί Σκῦρος αἱρέω αἰπύς , Ἐνυεύς πτολίεθρον · καί ὁ δέ ἐκ Δουλίχιον Ἐχῖναι τε ἱερός νῆσος , ὅς ναίω πέραν ἅλς , Ἦλις ἄντα . καί ὁ ἐπιφανής ἀνήρ νῆσος οἰκέω φημί ὁ θεοφιλής Αἴολος , ὁ σοφός Ὀδυσσεύς , ὁ ἀνδρεῖος Αἴας , ὁ φιλόξενος Ἀλκίνοος .