plutarchus.de-esu-carnium-i-993a-996c 2
ἢ τοῖς μὲν πρώτοις ἐκείνοις ἐπιχειρήσασι σαρκοφαγεῖν τὴν αἰτίαν ἂν εἴποι τις πᾶσαν εἶναι τὴν ἀπορίαν · οὐ γὰρ ἐπιθυμίαις ἀνόμοις συνδιάγοντες οὐδʼ ἐν περιουσίᾳ τινὶ ἀναγκαίων ὑβρίσαντες εἰς ἡδονὰς παρὰ φύσιν ἀσυμφύλους ἐπὶ ταῦτʼ ἦλθον · ἀλλʼ εἴποιεν ἂν αἴσθησιν ἐν τῷ παρόντι καὶ φωνὴν λαβόντες · ὦ μακάριοι . καὶ θεοφιλεῖς οἱ νῦν ὄντες ὑμεῖς οἷον βίου λαχόντες αἰῶνα καρποῦσθε καὶ νέμεσθε κλῆρον ἀγαθῶν ἄφθονον , ὅσα φύεται ὑμῖν ; ὅσα τρυγᾶται ; ὅσον πλοῦτον ἐκ πεδίων , ὅσας ἀπὸ φυτῶν ἡδονὰς δρέπεσθαι πάρεστιν ; ἔξεστιν ὑμῖν καὶ τρυφᾶν μὴ μιαινομένοις . ἡμᾶς δὲ σκυθρωπότατον καὶ φοβερώτατον ἐδέξατο βίου καὶ χρόνου μέρος , εἰς πολλὴν καὶ ἀμήχανον ἐκπεσόντας ὑπὸ τῆς πρώτης γενέσεως ἀπορίαν ἔτι μὲν οὐρανὸν ἔκρυπτεν ἀήρ , καὶ ἄστρα θολερῷ καὶ δυσδιαστατοῦντι πεφυρμένα ὑγρῷ καὶ πυρὶ καὶ ζάλαις ἀνέμων οὔπω δʼ ἥλιος ἵδρυτο ἀπλανῆ καὶ βέβαιον ἔχων δρόμον ἠὼ καὶ δύσιν ἔκρινεν , περὶ δʼ ἢγαγεν αὖθις ὀπίσσω καρποφόροισιν ἐπιστέψας κάλυκος στεφάνοισιν ὥρας · γῆ δʼ ὕβριστο ποταμῶν ἐκβολαῖς ἀτάκτοις , καὶ πολλὰ λίμναισιν ἄμορφα καὶ πηλοῖς βαθέσι καὶ λόχμαις ἀφόροις καὶ ὕλαις ἐξηγρίωτο · φορᾶς δʼ ἡμέρων καρπῶν καὶ τέχνης ὄργανον οὐδὲν οὐδὲ μηχανὴ σοφίας · ὁ δὲ λιμὸς οὐκ ἐδίδου χρόνον οὐδʼ ὥρας ἐτησίους σπόρος οὐκ ὢν τότʼ ἀνέμενε .. τί θαυμαστόν , εἰ ζῴων ἐχρησάμεθα σαρξὶ παρὰ φύσιν , ὅτʼ ἰλὺς ἠσθίετο καὶ φλοιὸς ἐβρώθη ξύλου , καὶ ἄγρωστιν εὑρεῖν βλαστάνουσαν ἢ φλεώ τινα ῥίζαν εὐτυχὲς ἦν ; βαλάνου δὲ γευσάμενοι καὶ φαγόντες ἐχόρευσαν ὑφʼ ἡδονῆς περὶ δρῦν τινα καὶ φηγόν , ζείδωρον καὶ μητέρα καὶ τροφὸν ἀποκαλοῦντες · ἐκείνην ὁ τότε βίος ἑορτὴν ἔγνω , τὰ δʼ ἄλλα φλεγμονῆς ἦν ἅπαντα μεστὰ καὶ στυγνότητος . ὑμᾶς δὲ τοὺς νῦν τίς λύσσα καὶ τίς οἶστρος ἄγει πρὸς μιαιφονίαν , οἷς τοσαῦτα περίεστι τῶν ἀναγκαίων ; τί καταψεύδεσθε τῆς γῆς ὡς · τρέφειν μὴ δυναμένης ; τί τὴν θεσμοφόρον ἀσεβεῖτε Δήμητρα καὶ τὸν ἡμερίδην καὶ μειλίχιον δε εσυ ξαρνιυμ αἰσχύνετε Διόνυσον , ὡς οὐχ ἱκανὰ παρὰ τούτων λαμβάνοντες ; οὐκ αἰδεῖσθε τοὺς ἡμέρους καρποὺς αἵματι καὶ φόνῳ μιγνύοντες ; ἀλλὰ δράκοντας ἀγρίους καλεῖτε καὶ παρδάλεις καὶ λέοντας , αὐτοὶ δὲ μιαιφονεῖτε εἰς ὠμότητα καταλιπόντες ἐκείνοις οὐδέν · ἐκείνοις μὲν γὰρ ὁ φόνος τροφή , ὑμῖν δʼ ὄψον ἐστίν .
Lemmas: ἤ ὁ μέν πρῶτος ἐκεῖνος ἐπιχειρέω σαρκοφαγέω ὁ αἰτία ἄν λέγω τις πᾶς εἰμί ὁ ἀπορία · οὐ γάρ ἐπιθυμία ἄνομος συνδιάγω οὐδέ ἐν περιουσία τις ἀναγκαῖος ὑβρίζω εἰς ἡδονή παρά φύσις ἀσύμφυλος ἐπί οὗτος ἔρχομαι · ἀλλά λέγω ἄν αἴσθησις ἐν ὁ πάρειμι καί φωνή λαμβάνω · ὦ μακάριος . καί θεοφιλής ὁ νῦν εἰμί σύ οἷος βίος λαγχάνω αἰών καρπόω καί νέμω κλῆρος ἀγαθός ἄφθονος , ὅσος φύω σύ ; ὅσος τρυγάω ; ὅσος πλοῦτος ἐκ πεδίον , ὅσος ἀπό φυτόν ἡδονή δρέπω πάρειμι ; ἔξεστι σύ καί τρυφάω μή μιαίνω . ἐγώ δέ σκυθρωπός καί φοβερός δέχομαι βίος καί χρόνος μέρος , εἰς πολύς καί ἀμήχανος ἐκπίπτω ὑπό ὁ πρῶτος γένεσις ἀπορία ἔτι μέν οὐρανός κρύπτω ἀήρ , καί ἄστρον θολερός καί δυσδιαστατέω φύρω ὑγρός καί πῦρ καί ζάλη ἄνεμος οὔπω δέ ἥλιος ἱδρύω ἀπλανής καί βέβαιος ἔχω δρόμος ἠώς καί δύσις κρίνω , περί δέ ἄγω αὖθις ὀπίσω καρπόφορος ἐπιστέφω κάλυξ στέφανος ὥρα · γῆ δέ ὑβρίζω ποταμός ἐκβολή ἄτακτος , καί πολύς λίμνη ἄμορφος καί πηλός βαθύς καί λόχμη ἄφορος καί ὕλη ἐξαγριόω · φορά δέ ἥμερος καρπός καί τέχνη ὄργανον οὐδείς οὐδέ μηχανή σοφία · ὁ δέ λιμός οὐ δίδωμι χρόνος οὐδέ ὥρα ἐτήσιος σπόρος οὐ εἰμί τότε ἀναμένω .. τίς θαυμαστός , εἰ ζῷον χράω σάρξ παρά φύσις , ὅτε ἰλύς ἐσθίω καί φλοιός βιβρώσκω ξύλον , καί ἄγρωστις εὑρίσκω βλαστάνω ἤ φλεώ τις ῥίζα εὐτυχής εἰμί ; Βάλανος δέ γεύω καί ἐσθίω χορεύω ὑπό ἡδονή περί δρῦς τις καί φηγός , ζείδωρος καί μήτηρ καί τροφός ἀποκαλέω · ἐκεῖνος ὁ τότε βίος ἑορτή γιγνώσκω , ὁ δέ ἄλλος φλεγμονή εἰμί ἅπας μεστός καί στυγνότης . σύ δέ ὁ νῦν τίς λύσσα καί τίς οἶστρος ἄγω πρός μιαιφονία , ὅς τοσοῦτος περίειμι ὁ ἀναγκαῖος ; τίς καταψεύδομαι ὁ γῆ ὡς · τρέφω μή δύναμαι ; τίς ὁ θεσμοφόρος ἀσεβέω Δημήτηρ καί ὁ ἡμερίδης καί μειλίχιος δέ ΕΣΥ ξαρνιυμ αἰσχύνω Διόνυσος , ὡς οὐ ἱκανός παρά οὗτος λαμβάνω ; οὐ αἰδέομαι ὁ ἥμερος καρπός αἷμα καί φόνος μείγνυμι ; ἀλλά δράκων ἄγριος καλέω καί πάρδαλις καί λέων , αὐτός δέ μιαιφονέω εἰς ὠμότης καταλείπω ἐκεῖνος οὐδείς · ἐκεῖνος μέν γάρ ὁ φόνος τροφή , σύ δέ ὄψον εἰμί .