plutarchus.de-esu-carnium-i-993a-996c 5
ἄλογον γὰρ εἶναί φαμεν ἐκείνους λέγειν τοὺς ἄνδρας ἀρχὴν ἔχειν τὴν φύσιν ὅτι γὰρ οὐκ ἔστιν ἀνθρώπῳ κατὰ φύσιν τὸ σαρκοφαγεῖν , πρῶτον μὲν ἀπὸ τῶν σωμάτων δηλοῦται τῆς · κατασκευῆς . οὐδενὶ γὰρ ἔοικε τὸ ἀνθρώπου σῶμα τῶν ὑ ἐπὶ σαρκοφαγίᾳ γεγονότων , οὐ γρυπότης χείλους , οὐκ ὀξύτης ; ὄνυχος , οὐ τραχύτης ὀδόντος πρόσεστιν , οὐ κοιλίας εὐτονία καὶ πνεύματος θερμότης , τρέψαι καὶ κατεργάσασθαι δυνατὴ τὸ βαρὺ καὶ κρεῶδες ἀλλʼ αὐτόθεν ἡ φύσις τῇ λειότητι τῶν ὀδόντων καὶ τῇ σμικρότητι τοῦ στόματος καὶ τῇ μαλακότητι τῆς γλώσσης καὶ τῇ πρὸς πέψιν ἀμβλύτητι τοῦ πνεύματος ἐξόμνυται τὴν σαρκοφαγίαν . εἰ δὲ λέγεις πεφυκέναι σεαυτὸν ἐπὶ τοιαύτην ἐδωδήν , ὃ βούλει φαγεῖν πρῶτον αὐτὸς ἀπόκτεινον , ἀλλʼ αὐτὸς διὰ σεαυτοῦ , μὴ χρησάμενος κοπίδι μηδὲ τυμπάνῳ τινὶ μηδὲ πελέκει · ἀλλά , ὡς λύκοι καὶ ἄρκτοι καὶ λέοντες αὐτοὶ ὅσα ἐσθίουσι φονεύουσιν , ἄνελε δήγματι βοῦν ἢ στόματι σῦν , ἢ ἄρνα ἢ λαγωὸν διάρρηξον καὶ φάγε προσπεσὼν ἔτι ζῶντος , ὡς ἐκεῖνα . εἰ δʼ ἀναμένεις νεκρὸν γενέσθαι τὸ αἰσθόμενον καὶ δυσωπεῖ σε παροῦσα ψυχὴ ἀπολαύειν τῆς σαρκός , τί παρὰ φύσιν ἐσθίεις τὸ ἔμψυχον ; ἀλλʼ οὐδʼ ἄψυχον ἄν τις φάγοι καὶ νεκρὸν οἷόν ἐστιν , ἀλλʼ ἕψουσιν ὀπτῶσι μεταβάλλουσι διὰ πυρὸς καὶ φαρμάκων , ἀλλοιοῦντες καὶ τρέποντες καὶ σβεννύοντες ἡδύσμασι μυρίοις τὸν φόνον , ἵνʼ ἡ γεῦσις ἐξαπατηθεῖσα προσδέξηται τἀλλότριον . καίτοι χάριέν γε τὸ τοῦ Λάκωνος , ὃς ἰχθύδιον ἐν πανδοκείῳ πριάμενος τῷ πανδοκεῖ σκευάσαι παρέδωκεν · αἰτοῦντος δʼ ἐκείνου τυρὸν καὶ ὄξος καὶ ἔλαιον , ἀλλʼ εἰ ταῦτʼ εἶχον εἶπεν οὐκ ἂν ἰχθὺν ἐπριάμην ἡμεῖς δʼ οὕτως ἐν τῷ μιαιφόνῳ τρυφῶμεν , ὥστʼ ὄψον τὸ κρέας προσαγορεύομεν , εἶτ̓ ὄψων πρὸς αὐτὸ τὸ κρέας δεόμεθα , ἀναμιγνύντες ἔλαιον οἶνον μέλι γάρον ὄντως ἡδύσμασι Συριακοῖς Ἀραβικοῖς , ὥσπερ ὄξος νεκρὸν ἐνταφιάζοντες . καὶ γὰρ οὕτως αὐτῶν διαλυθέντων καὶ μαλαχθέντων καὶ τρόπον τινὰ προσαπέντων ἔργον ἐστὶ τὴν πέψιν κρατῆσαι , καὶ διακρατηθείσης δὲ δεινὰς βαρύτητας ἐμποιεῖ καὶ νοσώδεις ἀπεψίας .
Lemmas: ἄλογος γάρ εἰμί φημί ἐκεῖνος λέγω ὁ ἀνήρ ἀρχή ἔχω ὁ φύσις ὅτι γάρ οὐ εἰμί ἄνθρωπος κατά φύσις ὁ σαρκοφαγέω , πρῶτος μέν ἀπό ὁ σῶμα δηλόω ὁ · κατασκευή . οὐδείς γάρ ἔοικα ὁ ἄνθρωπος σῶμα ὁ ὗς ἐπί σαρκοφαγία γίγνομαι , οὐ γρυπότης χεῖλος , οὐ ὀξύτης ; ὄνυξ , οὐ τραχύτης ὀδούς πρόσειμι , οὐ κοιλία εὐτονία καί πνεῦμα θερμότης , τρέπω καί κατεργάζομαι δυνατός ὁ βαρύς καί κρεώδης ἀλλά αὐτόθεν ὁ φύσις ὁ λειότης ὁ ὀδούς καί ὁ μικρότης ὁ στόμα καί ὁ μαλακότης ὁ γλῶσσα καί ὁ πρός πέψις ἀμβλύτης ὁ πνεῦμα ἐξόμνυμι ὁ σαρκοφαγία . εἰ δέ λέγω φύω σεαυτοῦ ἐπί τοιοῦτος ἐδωδή , ὅς βούλομαι ἐσθίω πρῶτος αὐτός ἀποκτείνω , ἀλλά αὐτός διά σεαυτοῦ , μή χράω κοπίς μηδέ τύμπανον τις μηδέ πέλεκυς · ἀλλά , ὡς λύκος καί ἄρκτος καί λέων αὐτός ὅσος ἐσθίω φονεύω , ἀναιρέω δῆγμα βοῦς ἤ στόμα ὗς , ἤ ἀρήν ἤ λαγώς διαρρήγνυμι καί ἐσθίω προσπίπτω ἔτι ζάω , ὡς ἐκεῖνος . εἰ δέ ἀναμένω νεκρός γίγνομαι ὁ αἰσθάνομαι καί δυσωπέω σύ πάρειμι ψυχή ἀπολαύω ὁ σάρξ , τίς παρά φύσις ἐσθίω ὁ ἔμψυχος ; ἀλλά οὐδέ ἄψυχος ἄν τις ἐσθίω καί νεκρός οἷος εἰμί , ἀλλά ἕψω ὀπτάω μεταβάλλω διά πῦρ καί φάρμακον , ἀλλοιόω καί τρέπω καί σβέννυμι ἥδυσμα μυρίος ὁ φόνος , ἵνα ὁ γεῦσις ἐξαπατάω προσδέχομαι ἀλλότριος . καίτοι χαρίεις γε ὁ ὁ Λάκων , ὅς ἰχθύδιον ἐν πανδοκεῖον πρίαμαι ὁ πανδοκεύς σκευάζω παραδίδωμι · αἰτέω δέ ἐκεῖνος τυρός καί ὄξος καί ἔλαιον , ἀλλά εἰ οὗτος ἔχω λέγω οὐ ἄν ἰχθῦς πρίαμαι ἐγώ δέ οὕτως ἐν ὁ μιαιφόνος τρυφάω , ὥστε ὄψον ὁ κρέας προσαγορεύω , εἶτα ὄψον πρός αὐτός ὁ κρέας δέω , ἀναμίσγω ἔλαιον οἶνος μέλι γάρον ὄντως ἥδυσμα Συριακός Ἀραβικός , ὥσπερ ὄξος νεκρός ἐνταφιάζω . καί γάρ οὕτως αὐτός διαλύω καί μαλάσσω καί τρόπος τις προσαφίημι ἔργον εἰμί ὁ πέψις κρατέω , καί διακρατέω δέ δεινός βαρύτης ἐμποιέω καί νοσώδης ἀπεψία .