plutarchus.de-e-apud-delphos-384d-394c 1
στιχιδίοις τισὶν οὐ φαύλως ἔχουσιν , ὦ φίλε Σαραπίων , ἐνέτυχον πρῴην , ἃ Δικαίαρχος Εὐριπίδην οἴεται πρὸς Ἀρχέλαον εἰπεῖν · ʼοὐ βούλομαι πλουτοῦντι . δωρεῖσθαι πένης , μὴ μʼ ἄφρονα κρίνῃς ἢ διδοὺς αἰτεῖν δοκῶ . χαρίζεται ; μὲν γὰρ οὐδὲν ὁ διδοὺς ἀπʼ ὀλίγων μικρὰ τοῖς πολλὰ κεκτημένοις , ἀπιστούμενος δʼ ἀντὶ μηδενὸς διδόναι κακοηθείας καὶ ἀνελευθερίας προσλαμβάνει δόξαν . ὅρα δὴ ὅσον ἐλευθεριότητι καὶ κάλλει τὰ χρηματικὰ δῶρα λείπεται τῶν ἀπὸ λόγου σοφίας , ἃ καὶ διδόναι καλόν ἐστι καὶ διδόντας ἀνταιτεῖν ὅμοια παρὰ τῶν λαμβανόντων . ἐγὼ γοῦν πρὸς σὲ καὶ διὰ σὲ τοῖς αὐτόθι φίλοις τῶν Πυθικῶν λόγων ἐνίους ὥσπερ ἀπαρχὰς ; ἀποστέλλων , ὁμολογῶ προσδοκᾶν ἑτέρους καὶ πλείονας καὶ βελτίονας παρʼ ὑμῶν , ἅτε δὴ καὶ πόλει χρωμένων μεγάλῃ καὶ σχολῆς μᾶλλον ἐν βιβλίοις πολλοῖς καὶ παντοδαπαῖς διατριβαῖς εὐπορούντων . ὁ δʼ οὖν φίλος Ἀπόλλων ἔοικε τὰς μὲν περὶ τὸν βίον ἀπορίας ἰᾶσθαι καὶ διαλύειν θεμιστεύων τοῖς χρωμένοις , τὰς δὲ περὶ τὸν λόγον αὐτὸς ἐνιέναι καὶ προβάλλειν τῷ φύσει φιλοσόφῳ , τῆ ψυχῇ ὄρεξιν ἐμποιῶν ἀγωγὸν ἐπὶ τὴν ἀλήθειαν , ὡς ἄλλοις τε πολλοῖς δῆλόν ἐστι καὶ τῇ τοῦ Ε καθιερώσει . τοῦτο γὰρ εἰκὸς οὐ κατὰ τύχην οὐδʼ οἷον ἀπὸ κλήρου τῶν γραμμάτων μόνον ἐν προεδρίᾳ παρὰ τῷ θεῷ γενέσθαι καὶ λαβεῖν ἀναθήματος τάξιν ἱεροῦ καὶ θεάματος ἀλλʼ ἢ δύναμιν αὐτοῦ κατιδόντας ἰδίαν καὶ περιττὴν ἢ συμβόλῳ χρωμένους πρὸς ἕτερόν τι τῶν ἀξίων σπουδῆς τοὺς ἐν ἀρχῇ περὶ τὸν θεὸν φιλοσοφήσαντας , οὕτω προσέσθαι . πολλάκις οὖν ἄλλοτε τὸν λόγον ἐν τῇ σχολῇ προβαλλόμενον ἐκκλίνας ἀτρέμα καὶ παρελθὼν , ἔναγχος ὑπὸ τῶν υἱῶν ἐλήφθην ξένοις τισὶ συμφιλοτιμούμενος , οὓς εὐθὺς ἐκ Δελφῶν ἀπαίρειν μέλλοντας οὐκ ἦν εὐπρεπὲς παράγειν οὐδὲ παραιτεῖσθαι , πάντως ἀκοῦσαί τι προθυμουμένους . ὡς δὲ καθίσας παρὰ τὸν νεὼν τὰ μὲν αὐτὸς ἠρξάμην ζητεῖν , τὰ δʼ ἐκείνους ἐρωτᾶν , ὑπὸ τοῦ τόπου καὶ τῶν λόγων αὐτῶν · ἃ πάλαι ποτὲ καθʼ ὃν καιρὸν ἐπεδήμει Νέρων ἠκούσαμεν Ἀμμωνίου καί τινων ἄλλων διεξιόντων , ἐνταῦθα τῆς αὐτῆς ἀπορίας ὁμοίως ἐμπεσούσης .
Lemmas: στιχίδιον τις οὐ φαῦλος ἔχω , ὦ φίλος Σαραπίων , ἐντυγχάνω πρῴην , ὅς Δικαίαρχος Εὐριπίδης οἴομαι πρός Ἀρχέλαος λέγω · οὐ βούλομαι πλουτέω . δωρέω πένης , μή ἐγώ ἄφρων κρίνω ἤ δίδωμι αἰτέω δοκέω . χαρίζω ; μέν γάρ οὐδείς ὁ δίδωμι ἀπό ὀλίγος μικρός ὁ πολύς κτάομαι , ἀπιστέω δέ ἀντί μηδείς δίδωμι κακοήθεια καί ἀνελευθερία προσλαμβάνω δόξα . ὁράω δέ ὅσος ἐλευθεριότης καί κάλλος ὁ χρηματικός δῶρον λείπω ὁ ἀπό λόγος σοφία , ὅς καί δίδωμι καλός εἰμί καί δίδωμι ἀνταιτέω ὅμοιος παρά ὁ λαμβάνω . ἐγώ γοῦν πρός σύ καί διά σύ ὁ αὐτόθι φίλος ὁ Πυθικός λόγος ἔνιοι ὥσπερ ἀπαρχή ; ἀποστέλλω , ὁμολογέω προσδοκάω ἕτερος καί πολύς καί ἀγαθός παρά σύ , ἅτε δή καί πόλις χράω μέγας καί σχολή μάλα ἐν βιβλίον πολύς καί παντοδαπός διατριβή εὐπορέω . ὁ δέ οὖν φίλος Ἀπόλλων ἔοικα ὁ μέν περί ὁ βίος ἀπορία ἰάομαι καί διαλύω θεμιστεύω ὁ χράω , ὁ δέ περί ὁ λόγος αὐτός ἐνίημι καί προβάλλω ὁ φύσις φιλόσοφος , ὁ ψυχή ὄρεξις ἐμποιόω ἀγωγός ἐπί ὁ ἀλήθεια , ὡς ἄλλος τε πολύς δῆλος εἰμί καί ὁ ὁ Ε καθιέρωσις . οὗτος γάρ ἔοικα οὐ κατά τύχη οὐδέ οἷος ἀπό κλῆρος ὁ γράμμα μόνος ἐν προεδρία παρά ὁ θεός γίγνομαι καί λαμβάνω ἀνάθημα τάξις ἱερός καί θέαμα ἀλλά ἤ δύναμις αὐτός καθοράω ἴδιος καί περισσός ἤ σύμβολον χράω πρός ἕτερος τις ὁ ἄξιος σπουδή ὁ ἐν ἀρχή περί ὁ θεός φιλοσοφέω , οὕτως προσίημι . πολλάκις οὖν ἄλλοτε ὁ λόγος ἐν ὁ σχολή προβάλλω ἐκκλίνω ἀτρέμας καί παρέρχομαι , ἔναγχος ὑπό ὁ υἱός λαμβάνω ξένος τις συμφιλοτιμέομαι , ὅς εὐθύς ἐκ Δελφοί ἀπαίρω μέλλω οὐ εἰμί εὐπρεπής παράγω οὐδέ παραιτέομαι , πάντως ἀκούω τις προθυμέομαι . ὡς δέ καθίζω παρά ὁ ναός ὁ μέν αὐτός ἄρχω ζητέω , ὁ δέ ἐκεῖνος ἐρωτάω , ὑπό ὁ τόπος καί ὁ λόγος αὐτός · ὅς πάλαι ποτέ κατά ὅς καιρός ἐπιδημέω Νέρων ἀκούω Ἀμμώνιος καί τις ἄλλος διεξέρχομαι , ἐνταῦθα ὁ αὐτός ἀπορία ὅμοιος ἐμπίπτω .