ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.de-e-apud-delphos-384d-394c 2
ὅτι μὲν γὰρ οὐχ ἧττον ὁ θεὸς φιλόσοφος ἢ μάντις , ἐδόκει πᾶσιν ὀρθῶς πρὸς τοῦτο τῶν ὀνομάτων ἕκαστον Ἀμμώνιος τίθεσθαι καὶ διδάσκειν , ὡς Πύθιος μέν ἐστι τοῖς ἀρχομένοις μανθάνειν καὶ διαπυνθάνεσθαι · Δήλιος δὲ καὶ Φαναῖος οἷς ἤδη τι δηλοῦται καὶ ὑποφαίνεται τῆς ἀληθείας · Ἰσμήνιος δὲ τοῖς ἔχουσι τὴν ἐπιστήμην , καὶ Λεσχηνόριος ὅταν ἐνεργῶσι καὶ ἀπολαύωσι χρώμενοι τῷ διαλέγεσθαι καὶ φιλοσοφεῖν πρὸς ἀλλήλους . ἐπεὶ δὲ τοῦ φιλοσοφεῖν ἔφη τὸ ζητεῖν τὸ · θαυμάζειν καὶ ἀπορεῖν , εἰκότως τὰ πολλὰ τῶν περὶ τὸν θεὸν ἔοικεν αἰνίγμασι κατακεκρύφθαι , καὶ λόγον τινὰ ποθοῦντα διὰ τί καὶ διδασκαλίαν τῆς αἰτίας · οἷον ἐπὶ τοῦ πυρὸς τοῦ ἀθανάτου , τὸ κάεσθαι μόνον αὐτόθι τῶν , ξύλων ἐλάτην καὶ δάφνην ἐπιθυμιᾶσθαι , καὶ τὸ δύο Μοίρας ἱδρῦσθαι πανταχοῦ τριῶν νομιζομένων , τὸ μηδεμιᾷ γυναικὶ πρὸς τὸ χρηστήριον εἶναι προσελθεῖν · καὶ τὸ τοῦ τρίποδος , καὶ ὅσα τοιαῦτα , τοῖς μὴ παντάπασιν ἀλόγοις καὶ ἀψύχοις ὑφειμένα δελεάζει καὶ παρακαλεῖ πρὸς τὸ σκοπεῖν τι καὶ ἀκούειν καὶ διαλέγεσθαι περὶ αὐτῶν . ὅρα δὲ καὶ ταυτὶ τὰ προγράμματα , τὸ γνῶθι σαυτόν καὶ τὸ μηδὲν ἄγαν , ὅσας ζητήσεις κεκίνηκε φιλοσόφους καὶ ὅσον λόγων πλῆθος ἀφʼ ἑκάστου καθάπερ ἀπὸ σπέρματος ἀναπέφυκεν · ὧν οὐδενὸς ἧττον οἶμαι γόνιμον λόγων εἶναι τὸ νῦν ζητούμενον .
Lemmas: ὅτι μέν γάρ οὐ ἥσσων ὁ θεός φιλόσοφος ἤ μάντις , δοκέω πᾶς ὀρθός πρός οὗτος ὁ ὄνομα ἕκαστος Ἀμμώνιος τίθημι καί διδάσκω , ὡς Πύθιος μέν εἰμί ὁ ἄρχω μανθάνω καί διαπυνθάνομαι · Δήλιος δέ καί Φαναῖος ὅς ἤδη τις δηλόω καί ὑποφαίνω ὁ ἀλήθεια · Ἰσμήνιος δέ ὁ ἔχω ὁ ἐπιστήμη , καί Λεσχηνόριος ὅταν ἐνεργέω καί ἀπολαύω χράω ὁ διαλέγω καί φιλοσοφέω πρός ἀλλήλων . ἐπεί δέ ὁ φιλοσοφέω φημί ὁ ζητέω ὁ · θαυμάζω καί ἀπορέω , ἔοικα ὁ πολύς ὁ περί ὁ θεός ἔοικα αἴνιγμα κατακρύπτω , καί λόγος τις ποθέω διά τίς καί διδασκαλία ὁ αἰτία · οἷον ἐπί ὁ πῦρ ὁ ἀθάνατος , ὁ καίω μόνος αὐτόθι ὁ , ξύλον ἐλάτη καί δάφνη ἐπιθυμιάω , καί ὁ δύο Μοῖρα ἱδρύω πανταχοῦ τρεῖς νομίζω , ὁ μηδείς γυνή πρός ὁ χρηστήριον εἰμί προσέρχομαι · καί ὁ ὁ τρίπους , καί ὅσος τοιοῦτος , ὁ μή παντάπασι ἄλογος καί ἄψυχος ὑφίημι δελεάζω καί παρακαλέω πρός ὁ σκοπέω τις καί ἀκούω καί διαλέγω περί αὐτός . ὁράω δέ καί οὗτος ὁ πρόγραμμα , ὁ γιγνώσκω σεαυτοῦ καί ὁ μηδείς ἄγαν , ὅσος ζήτησις κινέω φιλόσοφος καί ὅσος λόγος πλῆθος ἀπό ἕκαστος καθά ἀπό σπέρμα ἀναφύω · ὅς οὐδείς ἥσσων οἴομαι γόνιμος λόγος εἰμί ὁ νῦν ζητέω .
plutarchus.de-e-apud-delphos-384d-394c 3
εἰπόντος δὲ ταῦτα τοῦ Ἀμμωνίου ; Λαμπρίας ὁ ἀδελφὸς εἶπε καὶ μὴν ὃν ἡμεῖς ἀκηκόαμεν λόγον ἁπλοῦς τίς ἐστι καὶ κομιδῇ βραχύς . λέγουσι γὰρ ἐκείνους ; τοὺς σοφοὺς ὑπʼ ἐνίων δὲ σοφιστὰς προσαγορευθέντας αὐτοὺς μὲν εἶναι πέντε , Χίλωνα καὶ Θαλῆν καὶ Σόλωνα καὶ Βίαντα καὶ Πιττακόν · ἐπεὶ δὲ Κλεόβουλος ὁ Λινδίων τύραννος , εἶτα Περίανδρος ὁ Κορίνθιος , οὐδὲν αὐτοῖς ἀρετῆς μετὸν οὐδὲ σοφίας , ἀλλὰ δυνάμει καὶ φίλοις καὶ χάρισι καταβιαζόμενοι τὴν δόξαν , ἐνέβαλον εἰς τοὔνομα τῶν σοφῶν καί τινας γνώμας καὶ λόγους ἐξέπεμπον καὶ διέσπειρον εἰς τὴν Ἑλλάδα τοῖς ὑπʼ ἐκείνων λεγομένοις ὁμοίους · δυσχεράναντας ἄρα τοὺς ἄνδρας ἐξελέγχειν μὲν οὐκ ἐθέλειν τὴν ἀλαζονείαν οὐδὲ φανερῶς ὑπὲρ δόξης ἀπεχθάνεσθαι καὶ διαμάχεσθαι πρὸς ἀνθρώπους μέγα δυναμένους , ἐνταῦθα δὲ συνελθόντας αὐτοὺς καθʼ αὑτοὺς καὶ διαλεχθέντας ἀλλήλοις , ἀναθεῖναι τῶν γραμμάτων ὃ τῇ τε τάξει πέμπτον ἐστὶ καὶ τοῦ ἀριθμοῦ τὰ πέντε δηλοῖ , μαρτυρομένους μὲν ὑπὲρ αὑτῶν πρὸς τὸν θεὸν ὅτι πέντʼ εἰσί , τὸν δʼ ἕβδομον καὶ τὸν ἕκτον ἀποποιουμένους καὶ ἀποβάλλοντας ὡς οὐ προσήκοντας αὑτοῖς · ὅτι δʼ οὐκ ἀπὸ σκοποῦ ταῦτα λέγεται , γνοίη τις ἂν ἀκούσας τῶν κατὰ τὸ ἱερὸν τὸ μὲν χρυσοῦν Λιβίοις τῆς Καίσαρος γυναικὸς ὀνομαζόντων , τὸ δὲ χαλκοῦν Ἀθηναίων τὸ δὲ πρῶτον καὶ παλαιότατον τῇ δʼ οὐσίᾳ ξύλινον ἔτι νῦν τῶν σοφῶν καλοῦσιν , ὡς οὐχ ἑνὸς ἀλλὰ κοινὸν ἀνάθημα πάντων γενόμενον .
Lemmas: λέγω δέ οὗτος ὁ Ἀμμώνιος ; Λαμπρίας ὁ ἀδελφός λέγω καί μήν ὅς ἐγώ ἀκούω λόγος ἁπλόος τις εἰμί καί κομιδῇ βραχύς . λέγω γάρ ἐκεῖνος ; ὁ σοφός ὑπό ἔνιοι δέ σοφιστής προσαγορεύω αὐτός μέν εἰμί πέντε , Χίλων καί Θαλῆς καί Σόλων καί Βίας καί Πιττακός · ἐπεί δέ Κλεόβουλος ὁ Λινδίοι τύραννος , εἶτα Περίανδρος ὁ Κορίνθιος , οὐδείς αὐτός ἀρετή μέτειμι οὐδέ σοφία , ἀλλά δύναμις καί φίλος καί χάρις καταβιάζω ὁ δόξα , ἐμβάλλω εἰς ὄνομα ὁ σοφός καί τις γνώμη καί λόγος ἐκπέμπω καί διασπείρω εἰς ὁ Ἑλλάς ὁ ὑπό ἐκεῖνος λέγω ὅμοιος · δυσχεραίνω ἄρα ὁ ἀνήρ ἐξελέγχω μέν οὐ ἐθέλω ὁ ἀλαζονεία οὐδέ φανερός ὑπέρ δόξα ἀπεχθάνομαι καί διαμάχομαι πρός ἄνθρωπος μέγας δύναμαι , ἐνταῦθα δέ συνέρχομαι αὐτός κατά ἑαυτοῦ καί διαλέγω ἀλλήλων , ἀνατίθημι ὁ γράμμα ὅς ὁ τε τάξις πέμπτος εἰμί καί ὁ ἀριθμός ὁ πέντε δηλόω , μαρτύρομαι μέν ὑπέρ ἑαυτοῦ πρός ὁ θεός ὅτι πέντε εἰμί , ὁ δέ ἕβδομος καί ὁ ἕκτος ἀποποιέω καί ἀποβάλλω ὡς οὐ προσήκω ἑαυτοῦ · ὅτι δέ οὐ ἀπό σκοπός οὗτος λέγω , γιγνώσκω τις ἄν ἀκούω ὁ κατά ὁ ἱερός ὁ μέν χρύσεος Λίβιος ὁ Καῖσαρ γυνή ὀνομάζω , ὁ δέ χάλκεος Ἀθηναῖος ὁ δέ πρῶτος καί παλαιός ὁ δέ οὐσία ξύλινος ἔτι νῦν ὁ σοφός καλέω , ὡς οὐ εἷς ἀλλά κοινός ἀνάθημα πᾶς γίγνομαι .
plutarchus.de-e-apud-delphos-384d-394c 4
ὁ μὲν οὖν Ἀμμώνιος ἡσυχῆ διεμειδίασεν , ὑπονοήσας ἰδίᾳ τὸν Λαμπρίαν δόξῃ κεχρῆσθαι , πλάττεσθαι δʼ , ἱστορίαν καὶ ἀκοὴν ἑτέρων πρὸς τὸ ἀνυπεύθυνον . ἕτερος δέ τις ἔφη τῶν παρόντων , ὡς ὅμοια ταῦτʼ ἐστὶν οἷς πρῴην ὁ Χαλδαῖος ἐφλυάρει ξένος , ἑπτὰ μὲν εἶναι τὰ φωνὴν ἰδίαν ἀφιέντα τῶν γραμμάτων , ἑπτὰ δὲ τοὺς κίνησιν αὐτοτελῆ καὶ ἀσύνδετον ἐν οὐρανῷ κινουμένους ἀστέρας εἶναι δὲ τῇ τάξει δεύτερον τὸ τʼ Ε τῶν φωνηέντων ἀπʼ ἀρχῆς καὶ τὸν ἥλιον ἀπὸ σελήνης τῶν πλανήτων · ἡλίῳ δʼ Ἀπόλλωνα τὸν αὐτὸν ὡς ἔπος εἰπεῖν πάντας Ἕλληνας νομίζειν . ἀλλὰ ταυτὶ μέν ἔφη παντάπασιν ἐκ πίνακος καὶ πυλαίας . ὁ δὲ Λαμπρίας ἔλαθεν , ὡς ἔοικε , τοὺς ἀφʼ ἱεροῦ κινήσας ἐπὶ τὸν αὑτοῦ λόγον . ἃ μὲν γὰρ ἐκεῖνος εἶπεν , οὐδεὶς ἐγίγνωσκε Δελφῶν · τὴν δὲ κοινὴν καὶ περιηγητικὴν δόξαν εἰς τὸ μέσον προῆγον , οὔτε τὴν ὄψιν ἀξιοῦντες οὔτε τὸν φθόγγον ἀλλὰ τοὔνομα μόνον τοῦ γράμματος ἔχειν τι σύμβολον .
Lemmas: ὁ μέν οὖν Ἀμμώνιος ἡσυχῆ διαμειδιάω , ὑπονοέω ἴδιος ὁ Λαμπρίας δόξα χράω , πλάσσω δέ , ἱστορία καί ἀκοή ἕτερος πρός ὁ ἀνυπεύθυνος . ἕτερος δέ τις φημί ὁ πάρειμι , ὡς ὅμοιος οὗτος εἰμί ὅς πρῴην ὁ Χαλδαῖος φλυαρέω ξένος , ἑπτά μέν εἰμί ὁ φωνή ἴδιος ἀφίημι ὁ γράμμα , ἑπτά δέ ὁ κίνησις αὐτοτελής καί ἀσύνδετος ἐν οὐρανός κινέω ἀστήρ εἰμί δέ ὁ τάξις δεύτερος ὁ τε Ε ὁ φωνήεις ἀπό ἀρχή καί ὁ ἥλιος ἀπό σελήνη ὁ πλάνης · ἥλιος δέ Ἀπόλλων ὁ αὐτός ὡς ἔπος λέγω πᾶς Ἕλλην νομίζω . ἀλλά οὗτος μέν φημί παντάπασι ἐκ πίναξ καί πυλαῖος . ὁ δέ Λαμπρίας λανθάνω , ὡς ἔοικα , ὁ ἀπό ἱερός κινέω ἐπί ὁ ἑαυτοῦ λόγος . ὅς μέν γάρ ἐκεῖνος λέγω , οὐδείς γιγνώσκω Δελφοί · ὁ δέ κοινός καί περιηγητικός δόξα εἰς ὁ μέσος προάγω , οὔτε ὁ ὄψις ἀξιόω οὔτε ὁ φθόγγος ἀλλά ὄνομα μόνος ὁ γράμμα ἔχω τις σύμβολον .
plutarchus.de-e-apud-delphos-384d-394c 5
ἔστι γάρ ὡς ὑπολαμβάνουσι Δελφοὶ καὶ τότε προηγορῶν ἔλεγε Νίκανδρος ὁ ἱερεὺς σχῆμα καὶ μορφὴ τῆς πρὸς τὸν , θεὸν ἐντεύξεως , καὶ τάξιν ἡγεμονικὴν ἐν τοῖς ἐρωτήμασιν ἔχει τῶν χρωμένων ἑκάστοτε καὶ διαπυνθανομένων , εἰ νικήσουσιν , εἰ γαμήσουσιν , εἰ συμφέρει πλεῖν , εἰ γεωργεῖν , εἰ ἀποδημεῖν . τοῖς δὲ διαλεκτικοῖς χαίρειν ἔλεγε σοφὸς ὁ θεός , οὐδὲν οἰομένοις ἐκ τοῦ εἰ μορίου καὶ τοῦ μετʼ αὐτοῦ ἀξιώματος πρᾶγμα γίγνεσθαι , πάσας τὰς ἐρωτήσεις ὑποτεταγμένας τούτῳ καὶ νοῶν ὡς πράγματα καὶ προσιέμενος . ἐπεὶ δʼ ἴδιον τὸ ἐρωτᾶν ὡς μάντιν ἐστὶν ἡμῖν καὶ τὸ εὔχεσθαι κοινὸν ὡς πρὸς θεὸν , οὐχ ἧττον οἴονται τῆς πευστικῆς τὴν εὐκτικὴν τὸ γράμμα περιέχειν δύναμιν · εἰ γὰρ ὤφελον φησὶν ἕκαστος τῶν εὐχομένων . καὶ Ἀρχίλοχος εἰ γὰρ ὣς ἐμοὶ γένοιτο χεῖρα Νεοβούλης θιγεῖν . καὶ τοῦ εἴθε τὴν δευτέραν συλλαβὴν παρέλκεσθαί φασιν , οἷον τὸ Σώφρονος ἃμα τέκνων θην δευομένα · καὶ τὸ Ὁμηρικὸν ὥς θην καὶ σὸν ἐγὼ λύσω μένος · ἐν δὲ τῷ εἰ τὸ εὐκτικὸν καὶ ἀποχρώντως δηλοῦσθαι .
Lemmas: εἰμί γάρ ὡς ὑπολαμβάνω Δελφοί καί τότε προηγορέω λέγω Νίκανδρος ὁ ἱερεύς σχῆμα καί μορφή ὁ πρός ὁ , θεός ἔντευξις , καί τάξις ἡγεμονικός ἐν ὁ ἐρώτημα ἔχω ὁ χράω ἑκάστοτε καί διαπυνθάνομαι , εἰ νικάω , εἰ γαμέω , εἰ συμφέρω πλέω , εἰ γεωργέω , εἰ ἀποδημέω . ὁ δέ διαλεκτικός χαίρω λέγω σοφός ὁ θεός , οὐδείς οἴομαι ἐκ ὁ εἰ μόριον καί ὁ μετά αὐτός ἀξίωμα πρᾶγμα γίγνομαι , πᾶς ὁ ἐρώτησις ὑποτάσσω οὗτος καί νοέω ὡς πρᾶγμα καί προσίημι . ἐπεί δέ ἴδιος ὁ ἐρωτάω ὡς μάντις εἰμί ἐγώ καί ὁ εὔχομαι κοινός ὡς πρός θεός , οὐ ἥσσων οἴομαι ὁ πευστικός ὁ εὐκτικός ὁ γράμμα περιέχω δύναμις · εἰ γάρ ὀφείλω φημί ἕκαστος ὁ εὔχομαι . καί Ἀρχίλοχος εἰ γάρ ὡς ἐγώ γίγνομαι χείρ Νεοβούλη θιγγάνω . καί ὁ εἴθε ὁ δεύτερος συλλαβή παρέλκω φημί , οἷος ὁ Σώφρων ἅμα τέκνον θήν δέω · καί ὁ Ὁμηρικός ὡς θήν καί σός ἐγώ λύω μένος · ἐν δέ ὁ εἰ ὁ εὐκτικός καί ἀποχρώντως δηλόω .
plutarchus.de-e-apud-delphos-384d-394c 7
παυσαμένου δὲ τοῦ Θέωνος , Εὔστροφον Ἀθηναῖον οἶμαι τὸν εἰπόντα εἶναι πρὸς ἡμᾶς ὁρᾷς , ὡς ἀμύνει τῇ διαλεκτικῇ Θέων προθύμως , μονονοὺ τὴν λεοντῆν ἐπενδυσάμενος ; οὕτως οὐδʼ ἡμᾶς τοὺς πάντα συλλήβδην πράγματα καὶ φύσεις καὶ ἀρχὰς θείων ὁμοῦ καὶ ἀνθρωπείων ἐν ἀριθμῷ τιθεμένους , καὶ πολὺ μάλιστα τῶν καλῶν καὶ τιμίων τοῦτον ἡγεμόνα ποιουμένους καὶ κύριον , εἰκὸς ἡσυχίαν ἄγειν , ἀλλʼ ἀπάρξασθαι τῷ θεῷ τῆς φίλης μαθηματικῆς , αὐτὸ μὲν ἐφʼ ἑαυτοῦ μήτε δυνάμει μήτε μορφῇ μήτε τῷ ῥήματι τὸ Ε τῶν ἄλλων στοιχείων διαφέρειν ἡγουμένους , ὡς δὲ μεγάλου πρὸς τὰ ὅλα καὶ κυρίου σημεῖον ἀριθμοῦ τετιμῆσθαι τῆς πεμπάδος , ἀφʼ οὗ τὸ ἀριθμεῖν οἱ σοφοὶ πεμπάζειν ὠνόμαζον . ταῦτα δὲ πρὸς ἡμᾶς ἔλεγεν οὐ παίζων ὁ Εὔστροφος , ἀλλʼ ἐπεὶ τηνικαῦτα προσεκείμην τοῖς μαθήμασιν ἐμπαθῶς , τάχα δʼ ἔμελλον εἰς πάντα τιμήσειν τὸ μηδὲν ἄγαν ἐν Ἀκαδημείᾳ γενόμενος .
Lemmas: παύω δέ ὁ Θέων , Εὔστροφος Ἀθηναῖος οἴομαι ὁ λέγω εἰμί πρός ἐγώ ὁράω , ὡς ἀμύνω ὁ διαλεκτικός Θέων πρόθυμος , μονονού ὁ λεοντέη ἐπενδύνω ; οὕτως οὐδέ ἐγώ ὁ πᾶς συλλήβδην πρᾶγμα καί φύσις καί ἀρχή θεῖος ὁμοῦ καί ἀνθρώπειος ἐν ἀριθμός τίθημι , καί πολύς μάλα ὁ καλός καί τίμιος οὗτος ἡγεμών ποιέω καί κύριος , ἔοικα ἡσυχία ἄγω , ἀλλά ἀπάρχομαι ὁ θεός ὁ φίλος μαθηματικός , αὐτός μέν ἐπί ἑαυτοῦ μήτε δύναμις μήτε μορφή μήτε ὁ ῥῆμα ὁ Ε ὁ ἄλλος στοιχεῖον διαφέρω ἡγέομαι , ὡς δέ μέγας πρός ὁ ὅλος καί κύριος σημεῖον ἀριθμός τιμάω ὁ πεμπάς , ἀπό ὅς ὁ ἀριθμέω ὁ σοφός πεμπάζω ὀνομάζω . οὗτος δέ πρός ἐγώ λέγω οὐ παίζω ὁ Εὔστροφος , ἀλλά ἐπεί τηνικαῦτα πρόσκειμαι ὁ μάθημα ἐμπαθής , τάχα δή μέλλω εἰς πᾶς τιμάω ὁ μηδείς ἄγαν ἐν Ἀκαδήμεια γίγνομαι .
plutarchus.de-e-apud-delphos-384d-394c 10
ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἱκανοῦ καιροῦ μᾶλλον ἀπομεμήκυνται · δῆλον δʼ ὅτι συνοικειοῦσιν αὐτῷ τὴν πεμπάδα , νῦν μὲν αὐτὴν ἑαυτὴν ὡς τὸ πῦρ αὖθις δὲ τὴν δεκάδα ποιοῦσαν ἐξ ἑαυτῆς ὡς τὸν κόσμον . τῆς δὲ δὴ μάλιστα κεχαρισμένης τῷ θεῷ μουσικῆς οὐκ οἰόμεθα τούτῳ τῷ ἀριθμῷ · μετεῖναι ; τὸ γὰρ πλεῖστον ὡς ἔνι εἰπεῖν ἔργον ἁρμονικῆς περὶ τὰς συμφωνίας ἐστίν . αὗται δʼ ὅτι πέντε καὶ οὐ πλείους , ὁ λόγος ἐξελέγχει τὸν ἐν χορδαῖς καὶ τρυπήμασι ταῦτα θηρᾶν ἀλόγως τῇ αἰσθήσει βουλόμενον . πᾶσαι γὰρ ἐν λόγοις τὴν γένεσιν ἀριθμῶν λαμβάνουσιν · καὶ λόγος ἐστὶ τῆς μὲν διὰ τεσσάρων ἐπίτριτος , τῆς δὲ διὰ πέντε ἡμιόλιος , διπλάσιος δὲ τῆς διὰ πασῶν , τῆς δὲ διὰ πασῶν καὶ διὰ πέντε τριπλάσιος , τῆς δὲ δὶς διὰ πασῶν τετραπλάσιος . ἣν δὲ ταύταις ἐπεισάγουσιν οἱ ἁρμονικοὶ διὰ πασῶν καὶ διὰ τεσσάρων ὀνομάζοντες , ἔξω μέτρου βαίνουσαν , οὐκ ἄξιόν ἐστι δέχεσθαι , τῆς ἀκοῆς τῷ ἀλόγῳ παρὰ τὸν λόγον ὥσπερ νόμον χαριζομένους . ἵνα τοίνυν ἀφῶ πέντε τετραχόρδων θέσεις , καὶ πέντε τοὺς πρώτους , εἴτε τόνους ἢ τρόπους ; εἴθʼ ἁρμονίας χρὴ καλεῖν , ὧν ἐπιτάσει καὶ ὑφέσει τρεπομένων κατὰ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον αἱ λοιπαὶ βαρύτητές εἰσι καὶ ὀξύτητες ἆρʼ οὐχὶ πολλῶν , μᾶλλον δʼ ἀπείρων διαστημάτων ὄντων , τὰ μελῳδούμενα μόνα πέντʼ ἐστί , δίεσις καὶ ἡμιτόνιον καὶ τόνος καὶ τριημιτόνιον καὶ δίτονον , ἄλλο δʼ οὐδὲν οὔτε μικρότερον οὔτε μεῖζον ἐν φωναῖς χωρίον ὀξύτητι καὶ βαρύτητι περατούμενον μελῳδητόν ἐστι ;
Lemmas: ἀλλά οὗτος μέν ἱκανός καιρός μάλα ἀπομηκύνω · δῆλος δέ ὅτι συνοικειόω αὐτός ὁ πεμπάς , νῦν μέν αὐτός ἑαυτοῦ ὡς ὁ πῦρ αὖθις δέ ὁ δεκάς ποιέω ἐκ ἑαυτοῦ ὡς ὁ κόσμος . ὁ δέ δή μάλα χαρίζω ὁ θεός μουσικός οὐ οἴομαι οὗτος ὁ ἀριθμός · μέτειμι ; ὁ γάρ πολύς ὡς ἔνειμι λέγω ἔργον ἁρμονικός περί ὁ συμφωνία εἰμί . οὗτος δέ ὅτι πέντε καί οὐ πολύς , ὁ λόγος ἐξελέγχω ὁ ἐν χορδή καί τρύπημα οὗτος θηράω ἄλογος ὁ αἴσθησις βούλομαι . πᾶς γάρ ἐν λόγος ὁ γένεσις ἀριθμός λαμβάνω · καί λόγος εἰμί ὁ μέν διά τέσσαρες ἐπίτριτος , ὁ δέ διά πέντε ἡμιόλιος , διπλάσιος δέ ὁ διά πᾶς , ὁ δέ διά πᾶς καί διά πέντε τριπλάσιος , ὁ δέ δίς διά πᾶς τετραπλάσιος . ὅς δέ οὗτος ἐπεισάγω ὁ ἁρμονικός διά πᾶς καί διά τέσσαρες ὀνομάζω , ἔξω μέτρον βαίνω , οὐ ἄξιος εἰμί δέχομαι , ὁ ἀκοή ὁ ἄλογος παρά ὁ λόγος ὥσπερ νόμος χαρίζω . ἵνα τοίνυν ἀφίημι πέντε τετράχορδος θέσις , καί πέντε ὁ πρῶτος , εἴτε τόνος ἤ τρόπος ; εἴτε ἁρμονία χρή καλέω , ὅς ἐπίτασις καί ὕφεσις τρέπω κατά ὁ μάλα καί ἥσσων ὁ λοιπός βαρύτης εἰμί καί ὀξύτης ἆρα οὐ πολύς , μάλα δέ ἄπειρος διάστημα εἰμί , ὁ μελῳδέω μόνος πέντε εἰμί , δίεσις καί ἡμιτόνιον καί τόνος καί τριημιτόνιον καί δίτονος , ἄλλος δέ οὐδείς οὔτε μικρός οὔτε μέγας ἐν φωνή χωρίον ὀξύτης καί βαρύτης περατόω μελῳδητός εἰμί ;
plutarchus.de-e-apud-delphos-384d-394c 11
πολλὰ δʼ ἄλλα τοιαῦτʼ ἔφην ἐγὼ παρελθὼν τὸν Πλάτωνα προσάξομαι λέγοντα κόσμον ἕνα , ὡς εἴπερ εἰσὶ παρὰ τοῦτον ἕτεροι καὶ μὴ μόνος οὗτος εἷς , πέντε τοὺς πάντας ὄντας καὶ μὴ πλείονας . μὴν ἀλλὰ κἂν εἷς οὗτος μονογενής , ὡς οἴεται καὶ Ἀριστοτέλης , τρόπον τινὰ καὶ τοῦτον ἐκ πέντε συγκείμενον κόσμων καὶ συνηρμοσμένον εἶναι · ὧν ὁ μὲν ἐστι γῆς ὁ δʼ ὕδατος , τρίτος δὲ πυρὸς καὶ τέταρτος ἀέρος · τὸν δὲ πέμπτον οὐρανὸν οἱ δὲ φῶς οἱ δʼ αἰθέρα καλοῦσιν , οἱ δʼ αὐτὸ τοῦτο πέμπτην οὐσίαν , τὸ κύκλῳ περιφέρεσθαι μόνῃ τῶν σωμάτων κατὰ φύσιν ἐστίν , οὐκ ἐξ ἀνάγκης οὔτʼ ἄλλως συμβεβηκὸς δὴ καὶ τὰ πέντε καὶ κάλλιστα καὶ τελεώτατα σχήματα τῶν ἐν τῇ φύσει κατανοήσας , πυραμίδα καὶ κύβον καὶ ὀκτάεδρον καὶ εἰκοσάεδρον καὶ δωδεκάεδρον , ἕκαστον οἰκείως ἑκάστῳ προσένειμεν .
Lemmas: πολύς δέ ἄλλος τοιοῦτος φημί ἐγώ παρέρχομαι ὁ Πλάτων προσάγω λέγω κόσμος εἷς , ὡς εἴπερ εἰμί παρά οὗτος ἕτερος καί μή μόνος οὗτος εἷς , πέντε ὁ πᾶς εἰμί καί μή πολύς . μήν ἀλλά ἐάν εἷς οὗτος μονογενής , ὡς οἴομαι καί Ἀριστοτέλης , τρόπος τις καί οὗτος ἐκ πέντε σύγκειμαι κόσμος καί συναρμόζω εἰμί · ὅς ὁ μέν εἰμί γῆ ὁ δέ ὕδωρ , τρίτος δέ πῦρ καί τέταρτος ἀήρ · ὁ δέ πέμπτος οὐρανός ὁ δέ φάος ὁ δέ αἰθήρ καλέω , ὁ δέ αὐτός οὗτος πέμπτος οὐσία , ὁ κύκλος περιφέρω μόνος ὁ σῶμα κατά φύσις εἰμί , οὐ ἐκ ἀνάγκη οὔτε ἄλλος συμβαίνω δή καί ὁ πέντε καί καλός καί τέλειος σχῆμα ὁ ἐν ὁ φύσις κατανοέω , πυραμίς καί κύβος καί ὀκτάεδρος καί εἰκοσάεδρος καί δωδεκάεδρος , ἕκαστος οἰκεῖος ἕκαστος προσνέμω .
plutarchus.de-e-apud-delphos-384d-394c 12
εἰσὶ δʼ οἳ καὶ τὰς τῶν αἰσθήσεων δυνάμεις ἰσαρίθμους οὔσας τοῖς πρώτοις ἐκείνοις συνοικειοῦσι , τὴν μὲν ἁφὴν ὁρῶντες ἀντίτυπον οὖσαν καὶ γεώδη , τὴν δὲ γεῦσιν ὑγρότητι τῶν γευστῶν τὰς ποιότητας προσιεμένην . ἀὴρ δὲ πληγεὶς ἐν ἀκοῇ γίγνεται φωνὴ καὶ ψόφος . δυεῖν δὲ τῶν λοιπῶν ὀσμὴ μέν , ἣν ἡ ὄσφρσις εἴληχεν , ἀναθυμίασις οὖσα καὶ γεννωμένη θερμότητι πυρῶδές ἐστιν · αἰθέρι δὲ καὶ φωτὶ διὰ συγγένειαν διαλαμπούσης τῆς ὄψεως γίγνεται κρᾶσις ἀμφοῖν ὁμοιοπαθὴς καὶ σύμπηξις . ἄλλην δʼ οὔτε τὸ ζῷον αἴσθησιν οὔτε ὁ κόσμος ἔχει φύσιν ἁπλῆν καὶ ἄμικτον ἀλλὰ θαυμαστή τις , ὡς ἔοικε , διανομὴ γέγονε τῶν πέντε πρὸς τὰ πέντε καὶ σύλληξις .
Lemmas: εἰμί δέ ὅς καί ὁ ὁ αἴσθησις δύναμις ἰσάριθμος εἰμί ὁ πρῶτος ἐκεῖνος συνοικειόω , ὁ μέν ἁφή ὁράω ἀντίτυπος εἰμί καί γεώδης , ὁ δέ γεῦσις ὑγρότης ὁ γεύστης ὁ ποιότης προσίημι . ἀήρ δέ πλήσσω ἐν ἀκοή γίγνομαι φωνή καί ψόφος . δύο δέ ὁ λοιπός ὀσμή μέν , ὅς ὁ ὄσφρσις λαγχάνω , ἀναθυμίασις εἰμί καί γεννάω θερμότης πυρώδης εἰμί · αἰθήρ δέ καί φώς διά συγγένεια διαλάμπω ὁ ὄψις γίγνομαι κρᾶσις ἄμφω ὁμοιοπαθής καί σύμπηξις . ἄλλος δέ οὔτε ὁ ζῷον αἴσθησις οὔτε ὁ κόσμος ἔχω φύσις ἁπλόος καί ἄμικτος ἀλλά θαυμαστός τις , ὡς ἔοικα , διανομή γίγνομαι ὁ πέντε πρός ὁ πέντε καί σύλληξις .
plutarchus.de-e-apud-delphos-384d-394c 14
τοσαύτας δὲ καὶ τηλικαύτας ἔχοντος τοῦ ἀριθμοῦ δυνάμεις , καλὴ καὶ ἡ γένεσίς ἐστιν , οὐχ ἣν ἤδη διήλθομεν , ἐκ δυάδος οὖσα καὶ τριάδος , ἀλλʼ ἣν ἡ ἀρχὴ τῷ πρώτῳ συνελθοῦσα τετραγώνῳ παρέσχεν . ἀρχὴ μὲν γὰρ ἀριθμοῦ παντὸς ἡ μονάς , τετράγωνος δὲ πρῶτος ἡ τετράς ἐκ δὲ τούτων , ὥσπερ ἰδέας καὶ ὕλης πέρας ἐχούσης , ἡ πεμπάς . εἰ δὲ δὴ καὶ τὴν μονάδα τετράγωνον ὀρθῶς ἔνιοι τίθενται , δύναμιν οὖσαν ἑαυτῆς καὶ περαίνουσαν εἰς ἑαυτήν , ἐκ δυεῖν πεφυκυῖα τῶν πρώτων τετραγώνων ἡ πεμπὰς οὐκ ἀπολέλοιπεν ὑπερβολὴν εὐγενείας .
Lemmas: τοσοῦτος δέ καί τηλικοῦτος ἔχω ὁ ἀριθμός δύναμις , καλός καί ὁ γένεσις εἰμί , οὐ ὅς ἤδη διέρχομαι , ἐκ δυάς εἰμί καί τριάς , ἀλλά ὅς ὁ ἀρχή ὁ πρῶτος συνέρχομαι τετράγωνος παρέχω . ἀρχή μέν γάρ ἀριθμός πᾶς ὁ μονή , τετράγωνος δέ πρῶτος ὁ τετράς ἐκ δέ οὗτος , ὥσπερ ἰδέα καί ὕλη πέρας ἔχω , ὁ πεμπάς . εἰ δέ δή καί ὁ μονάς τετράγωνος ὀρθός ἔνιοι τίθημι , δύναμις εἰμί ἑαυτοῦ καί περαίνω εἰς ἑαυτοῦ , ἐκ δύο φύω ὁ πρῶτος τετράγωνος ὁ πεμπάς οὐ ἀπολείπω ὑπερβολή εὐγένεια .
plutarchus.de-e-apud-delphos-384d-394c 15
τὸ δὲ μέγιστον ἔφην δέδια μὴ ῥηθὲν πιέζῃ τὸν Πλάτωνα ἡμῶν , ὡς ἐκεῖνος ἔλεγε πιέζεσθαι τῷ τῆς σελήνης ὀνόματι τὸν Ἀναξαγόραν , παμπάλαιον οὖσαν τινα τὴν περὶ τῶν φωτισμῶν δόξαν αὑτοῦ , ἰδίαν ποιούμενον . ἦ γὰρ οὐ ταῦτʼ εἴρηκεν ἐν Κρατύλῳ ; πάνυ μὲν οὖν ὁ Εὔστροφος ἔφη , τί δʼ ὅμοιον πέφυκεν οὐ συνορῶ . καὶ μὴν οἶσθα δήπουθεν , ὅτι πέντε μὲν ἐν Σοφιστῇ τὰς κυριωτάτας · ἀποδείκνυσιν ἀρχάς , τὸ ὂν τὸ ταὐτὸν τὸ ἕτερον , τέταρτον δὲ καὶ πέμπτον ἐπὶ τούτοις κίνησιν καὶ στάσιν . ἄλλῳ δʼ αὖ τρόπῳ διαιρέσεως ἐν Φιλήβῳ χρώμενος , ἓν μὲν εἶναί φησι τὸ ἄπειρον ἕτερον δὲ τὸ πέρας · τούτων δὲ μιγνυμένων πᾶσαν συνίστασθαι γένεσιν . αἰτίαν δʼ , ὑφʼ ἧς μίγνυται , τέταρτον γένος τίθεται · καὶ πέμπτον ἡμῖν ὑπονοεῖν ἀπολέλοιπεν , ᾧ τὰ μιχθέντα πάλιν ἴσχει διάκρισιν καὶ διάστασιν . τεκμαίρομαι δὲ ταῦτʼ ἐκείνων ὥσπερ εἰκόνας λέγεσθαι , τοῦ μὲν ὄντος τὸ γιγνόμενον , κινήσεως δὲ τὸ ἄπειρον , τὸ δὲ πέρας τῆς στάσεως , ταὐτοῦ δὲ τὴν μιγνύουσαν ἀρχήν , θατέρου δὲ τὴν διακρίνουσαν . εἰ δʼ ἕτερα ταῦτʼ ἐστί , κἀκείνως ἂν εἴη καὶ οὕτως ἐν πέντε γένεσι καὶ διαφοραῖς . πυθόμενος , φήσει δή τις , ταῦτα πρότερος συνιδὼν Πλάτωνος , δύο Ε καθιέρωσε τῷ θεῷ , δήλωμα καὶ σύμβολον τοῦ ἀριθμοῦ τῶν πάντων ἀλλὰ μὴν καὶ τἀγαθὸν ἐν πέντε γένεσι φανταζόμενον κατανοήσας , ὧν πρῶτόν ἐστι τὸ μέτριον δεύτερον δὲ τὸ σύμμετρον , καὶ τρίτον ὁ νοῦς καὶ τέταρτον αἱ περὶ ψυχὴν ἐπιστῆμαι καὶ τέχναι καὶ δόξαι ἀληθεῖς , πέμπτον εἴ τις ἡδονὴ καθαρὰ καὶ πρὸς τὸ λυποῦν ἄκρατος , ἐνταῦθα λήγει τὸ Ὀρφικὸν ὑπειπών ἕκτῃ δʼ ἐν γενεῇ καταπαύσατε θεσμὸν ἀοιδῆς .
Lemmas: ὁ δέ μέγας φημί δείδω μή λέγω πιέζω ὁ Πλάτων ἐγώ , ὡς ἐκεῖνος λέγω πιέζω ὁ ὁ σελήνη ὄνομα ὁ Ἀναξαγόρας , παμπάλαιος εἰμί τις ὁ περί ὁ φωτισμός δόξα ἑαυτοῦ , ἴδιος ποιέω . ἦ γάρ οὐ οὗτος λέγω ἐν Κράτυλος ; πάνυ μέν οὖν ὁ Εὔστροφος φημί , τίς δέ ὅμοιος φύω οὐ συνοράω . καί μήν οἶδα δήπουθεν , ὅτι πέντε μέν ἐν Σοφιστής ὁ κύριος · ἀποδείκνυμι ἀρχή , ὁ εἰμί ὁ αὐτός ὁ ἕτερος , τέταρτος δέ καί πέμπτος ἐπί οὗτος κίνησις καί στάσις . ἄλλος δέ αὖ τρόπος διαίρεσις ἐν Φίληβος χράω , εἷς μέν εἰμί φημί ὁ ἄπειρος ἕτερος δέ ὁ πέρας · οὗτος δέ μείγνυμι πᾶς συνίστημι γένεσις . αἰτία δέ , ὑπό ὅς μείγνυμι , τέταρτος γένος τίθημι · καί πέμπτος ἐγώ ὑπονοέω ἀπολείπω , ὅς ὁ μείγνυμι πάλιν ἴσχω διάκρισις καί διάστασις . τεκμαίρομαι δέ οὗτος ἐκεῖνος ὥσπερ εἰκών λέγω , ὁ μέν εἰμί ὁ γίγνομαι , κίνησις δέ ὁ ἄπειρος , ὁ δέ πέρας ὁ στάσις , αὐτός δέ ὁ μείγνυμι ἀρχή , ἕτερος δέ ὁ διακρίνω . εἰ δέ ἕτερος οὗτος εἰμί , κἀκεῖνος ἄν εἰμί καί οὕτως ἐν πέντε γένος καί διαφορά . πυνθάνομαι , φημί δή τις , οὗτος πρότερος συνοράω Πλάτων , δύο Ε καθιερόω ὁ θεός , δήλωμα καί σύμβολον ὁ ἀριθμός ὁ πᾶς ἀλλά μήν καί ἀγαθός ἐν πέντε γένος φαντάζω κατανοέω , ὅς πρῶτος εἰμί ὁ μέτριος δεύτερος δέ ὁ σύμμετρος , καί τρίτος ὁ νόος καί τέταρτος ὁ περί ψυχή ἐπιστήμη καί τέχνη καί δόξα ἀληθής , πέμπτος εἰ τις ἡδονή καθαρός καί πρός ὁ λυπέω ἄκρατος , ἐνταῦθα λήγω ὁ Ὀρφεύς ὑπολέγω ἕκτος δέ ἐν γενεά καταπαύω θεσμός ἀοιδή .
plutarchus.de-e-apud-delphos-384d-394c 16
ἐπὶ τούτοις ἔφην εἰρημένοις πρὸς ὑμᾶς ἓν βραχύ τοῖς περὶ Νίκανδρον ἀείσω ξυνετοῖσι τῇ γὰρ ἕκτῃ τοῦ νέου μηνὸς ὅταν κατάγῃ εἷς τὴν Πυθίαν εἰς τὸ πρυτανεῖον , ὁ πρῶτος ὑμῖν γίγνεται τῶν τριῶν κλήρων εἰς , τὰ πέντε , πρὸς ἀλλήλους ἐκείνης τὰ τρία τοῦ δὲ τὰ δύο βάλλοντες . ἦ γὰρ οὐχ οὕτως ἔχει ; καὶ ὁ Νίκανδρος οὕτως εἶπεν ἡ δʼ αἰτία πρὸς ἑτέρους ἄρρητός ἐστι . οὐκοῦν ἔφην ἐγὼ μειδιάσας ἄχρι οὗ τἀληθὲς ; ἡμῖν ὁ θεὸς ἱεροῖς γενομένοις γνῶναι παράσχῃ , προσκείσεται καὶ τοῦτο τοῖς ὑπὲρ τῆς πεμπάδος λεγομένοις . τοιοῦτο μὲν καὶ ὁ τῶν ἀριθμητικῶν καὶ ὁ τῶν μαθηματικῶν ἐγκωμίων τοῦ Ε λόγος , ὡς ἐγὼ μέμνημαι , πέρας ἔσχεν .
Lemmas: ἐπί οὗτος φημί λέγω πρός σύ εἷς βραχύς ὁ περί Νίκανδρος ἀείδω συνετός ὁ γάρ ἕκτος ὁ νέος μείς ὅταν κατάγω εἷς ὁ Πυθία εἰς ὁ πρυτανεῖον , ὁ πρῶτος σύ γίγνομαι ὁ τρεῖς κλῆρος εἰς , ὁ πέντε , πρός ἀλλήλων ἐκεῖνος ὁ τρεῖς ὁ δέ ὁ δύο βάλλω . ἦ γάρ οὐ οὕτως ἔχω ; καί ὁ Νίκανδρος οὕτως λέγω ὁ δέ αἰτία πρός ἕτερος ἄρρητος εἰμί . οὐκοῦν φημί ἐγώ μειδιάω ἄχρι ὅς ἀληθής ; ἐγώ ὁ θεός ἱερός γίγνομαι γιγνώσκω παρέχω , πρόσκειμαι καί οὗτος ὁ ὑπέρ ὁ πεμπάς λέγω . τοιοῦτος μέν καί ὁ ὁ ἀριθμητικός καί ὁ ὁ μαθηματικός ἐγκώμιον ὁ ἔ λόγος , ὡς ἐγώ μιμνῄσκω , πέρας ἔχω .
plutarchus.de-e-apud-delphos-384d-394c 17
ὁ δʼ Ἀμμώνιος , ἅτε δὴ καὶ αὐτὸς οὐ τὸ φαυλότατον ἐν μαθηματικῇ φιλοσοφίας τιθέμενος , ἥσθη τε τοῖς λεγομένοις καὶ εἶπεν οὐκ ἄξιον πρὸς ταῦτα λίαν ἀκριβῶς ἀντιλέγειν τοῖς νέοις , πλὴν ὅτι τῶν ἀριθμῶν ἕκαστος οὐκ ὀλίγα βουλομένοις ἐπαινεῖν καὶ ὑμνεῖν παρέξει . καὶ τί δεῖ περὶ τῶν ἄλλων λέγειν ; ἡ γὰρ ἱερὰ τοῦ Ἀπόλλωνος ἑβδομὰς ἀναλώσει τὴν ἡμέραν πρότερον ἢ λόγῳ τὰς δυνάμεις αὐτῆς ἁπάσας ἐπεξελθεῖν . εἶτα τῷ κοινῷ νόμῳ πολεμοῦντας ἅμα καὶ τῷ πολλῷ χρόνῳ τοὺς σοφοὺς ἀποφανοῦμεν ἄνδρας , εἰ τὴν ἑβδομάδα τῆς προεδρίας παρώσαντες τῷ θεῷ τὴν πεμπάδα καθιέρωσαν ὡς μᾶλλόν τι προσήκουσαν . οὔτʼ οὖν ἀριθμὸν οὔτε τάξιν οὔτε σύνδεσμον οὔτʼ ἄλλο τῶν ἐλλιπῶν μορίων οὐδὲν οἶμαι τὸ γράμμα σημαίνειν · ἀλλʼ ἔστιν αὐτοτελὴς τοῦ θεοῦ προσαγόρευσις καὶ προσφώνησις , ἅμα τῷ ῥήματι τὸν φθεγγόμενον εἰς ἔννοιαν καθιστᾶσα τῆς τοῦ θεοῦ δυνάμεως . ὁ μὲν γὰρ θεὸς ἕκαστον ἡμῶν ἐνταῦθα προσιόντα οἷον ἀσπαζόμενος προσαγορεύει τὸ γνῶθι σαυτόν , ὃ δὴ τοῦ χαῖρε οὐδὲν μεῖόν ἐστιν . ἡμεῖς δὲ πάλιν ἀμειβόμενοι τὸν θεὸν εἶ φαμέν , ὡς ἀληθῆ καὶ ἀψευδῆ καὶ μόνην μόνῳ προσήκουσαν τὴν τοῦ εἶναι προσαγόρευσιν ἀποδιδόντες .
Lemmas: ὁ δέ Ἀμμώνιος , ἅτε δή καί αὐτός οὐ ὁ φαῦλος ἐν μαθηματικός φιλοσοφία τίθημι , ἥδομαι τε ὁ λέγω καί λέγω οὐ ἄξιος πρός οὗτος λίαν ἀκριβής ἀντιλέγω ὁ νέος , πλήν ὅτι ὁ ἀριθμός ἕκαστος οὐ ὀλίγος βούλομαι ἐπαινέω καί ὑμνέω παρέχω . καί τίς δέω περί ὁ ἄλλος λέγω ; ὁ γάρ ἱερόν ὁ Ἀπόλλων ἑβδομάς ἀναλόω ὁ ἡμέρα πρότερος ἤ λόγος ὁ δύναμις αὐτός ἅπας ἐπεξέρχομαι . εἶτα ὁ κοινός νόμος πολεμέω ἅμα καί ὁ πολύς χρόνος ὁ σοφός ἀποφαίνω ἀνήρ , εἰ ὁ ἑβδομάς ὁ προεδρία παρωθέω ὁ θεός ὁ πεμπάς καθιερόω ὡς μάλα τις προσήκω . οὔτε οὖν ἀριθμός οὔτε τάξις οὔτε σύνδεσμος οὔτε ἄλλος ὁ ἐλλιπής μόριον οὐδείς οἴομαι ὁ γράμμα σημαίνω · ἀλλά εἰμί αὐτοτελής ὁ θεός προσαγόρευσις καί προσφώνησις , ἅμα ὁ ῥῆμα ὁ φθέγγομαι εἰς ἔννοια καθίστημι ὁ ὁ θεός δύναμις . ὁ μέν γάρ θεός ἕκαστος ἐγώ ἐνταῦθα προσέρχομαι οἷος ἀσπάζομαι προσαγορεύω ὁ γιγνώσκω σεαυτοῦ , ὅς δή ὁ χαίρω οὐδείς μείων εἰμί . ἐγώ δέ πάλιν ἀμείβω ὁ θεός εἰμί φημί , ὡς ἀληθής καί ἀψευδής καί μόνος μόνος προσήκω ὁ ὁ εἰμί προσαγόρευσις ἀποδίδωμι .
plutarchus.de-e-apud-delphos-384d-394c 19
τί οὖν ὄντως ὄν ἐστι ; τὸ ἀίδιον καὶ ἀγένητον καὶ ἄφθαρτον , ᾧ χρόνος μεταβολὴν οὐδὲ εἷς , ἐπάγει . κινητὸν γάρ τι καὶ κινουμένῃ συμφανταζόμενον ὕλῃ καὶ ῥέον ἀεὶ καὶ μὴ στέγον , ὥσπερ ἀγγεῖον φθορᾶς καὶ γενέσεως , ὁ χρόνος · οὗ γε δὴ τὸ μὲν ἔπειτα καὶ τὸ πρότερον καὶ τὸ ἔσται λεγόμενον καὶ τὸ γέγονεν , αὐτόθεν ἐξομολόγησίς ἐστι τοῦ μὴ ὄντος · τὸ γὰρ ἐν τῷ εἶναι τὸ μηδέπω γεγονὸς ἢ πεπαυμένον ἤδη τοῦ εἶναι λέγειν ὡς ἔστιν , εὔηθες καὶ ἄτοπον . ᾧ δὲ μάλιστα τὴν νόησιν ἐπερείδοντες τοῦ χρόνου , τὸ ἐνέστηκε καὶ τὸ πάρεστι καὶ τὸ νῦν φθεγγόμεθα , τοῦτʼ αὖ πάλιν ἅπαν ἐκλυόμενος ὁ λόγος ἀπόλλυσιν . ἐκθλίβεται γὰρ εἰς τὸ μέλλον καὶ τὸ παρῳχημένον ὥσπερ ἀκμὴ βουλομένοις ἰδεῖν , ἐξ ἀνάγκης διιστάμενον . εἰ δὲ ταὐτὰ τῷ μετροῦντι πέπονθεν ἡ μετρουμένη φύσις , οὐδὲν αὐτῆς μένον οὐδʼ ὄν ἐστιν , ἀλλὰ γιγνόμενα πάντα καὶ φθειρόμενα κατὰ τὴν πρὸς τὸν χρόνον συννέμησιν . ὅθεν οὐδʼ ὅσιόν ἐστιν οὐδʼ ἐπὶ τοῦ ὄντος λέγειν , ὡς ἦν ἢ ἔσται · ταῦτα γὰρ ἐγκλίσεις τινές εἰσι καὶ μεταβάσεις καὶ παραλλάξεις τοῦ μένειν ἐν τῷ εἶναι μὴ πεφυκότος .
Lemmas: τίς οὖν ὄντως εἰμί εἰμί ; ὁ ἀίδιος καί ἀγένητος καί ἄφθαρτος , ὅς χρόνος μεταβολή οὐδέ εἷς , ἐπάγω . κινητός γάρ τις καί κινέω συμφαντάζομαι ὕλη καί ῥέω ἀεί καί μή στέγω , ὥσπερ ἀγγεῖον φθορά καί γένεσις , ὁ χρόνος · ὅς γε δή ὁ μέν ἔπειτα καί ὁ πρότερος καί ὁ εἰμί λέγω καί ὁ γίγνομαι , αὐτόθεν ἐξομολόγησις εἰμί ὁ μή εἰμί · ὁ γάρ ἐν ὁ εἰμί ὁ μηδέπω γίγνομαι ἤ παύω ἤδη ὁ εἰμί λέγω ὡς εἰμί , εὐήθης καί ἄτοπος . ὅς δέ μάλα ὁ νόησις ἐπερείδω ὁ χρόνος , ὁ ἐνίστημι καί ὁ πάρειμι καί ὁ νῦν φθέγγομαι , οὗτος αὖ πάλιν ἅπας ἐκλύω ὁ λόγος ἀπόλλυμι . ἐκθλίβω γάρ εἰς ὁ μέλλω καί ὁ παροίχομαι ὥσπερ ἀκμή βούλομαι ὁράω , ἐκ ἀνάγκη διίστημι . εἰ δέ αὐτός ὁ μετρέω πάσχω ὁ μετρέω φύσις , οὐδείς αὐτός μένω οὐδέ εἰμί εἰμί , ἀλλά γίγνομαι πᾶς καί φθείρω κατά ὁ πρός ὁ χρόνος συννέμησις . ὅθεν οὐδέ ὅσιος εἰμί οὐδέ ἐπί ὁ εἰμί λέγω , ὡς εἰμί ἤ εἰμί · οὗτος γάρ ἔγκλισις τις εἰμί καί μετάβασις καί παράλλαξις ὁ μένω ἐν ὁ εἰμί μή φύω .
plutarchus.de-e-apud-delphos-384d-394c 20
ἀλλʼ ἔστιν ὁ θεὸς , χρὴ φάναι , καὶ ἔστι κατʼ οὐδένα χρόνον ἀλλὰ κατὰ τὸν αἰῶνα τὸν ἀκίνητον καὶ ἄχρονον καὶ ἀνέγκλιτον καὶ οὗ πρότερον οὐδέν ἐστιν οὐδʼ ὕστερον οὐδὲ μέλλον οὐδὲ παρῳχημένον οὐδὲ πρεσβύτερον οὐδὲ νεώτερον ἀλλʼ εἷς ὢν ἑνὶ τῷ νῦν τὸ ἀεὶ πεπλήρωκε , καὶ μόνον ἐστὶ τὸ κατὰ τοῦτον ὄντως ὄντως ὄν , οὐ γεγονὸς οὐδʼ ἐσόμενον οὐδʼ ἀρξάμενον οὐδὲ παυσόμενον . οὕτως οὖν αὐτὸν δεῖ σεβομένους ἀσπάζεσθαι καὶ προσαγορεύειν , ἢ καὶ νὴ Δία , ὡς ἔνιοι τῶν παλαιῶν , εἶἕν . οὐ γὰρ πολλὰ τὸ θεῖόν ἐστιν , ὡς ἡμῶν ἕκαστος ἐκ μυρίων διαφορῶν ἐν πάθεσι γιγνομένων , ἄθροισμα παντοδαπὸν καὶ πανηγυρικῶς μεμιγμένον · ἀλλʼ ἓν εἶναι δεῖ τὸ ὄν , ὥσπερ ὂν τὸ ἕν . ἡ δʼ ἑτερότης , διαφορᾷ τοῦ ὄντος , εἰς γένεσιν ἐξίσταται τοῦ μὴ ὄντος . ὅθεν εὖ καὶ τὸ πρῶτον ἔχει τῷ θεῷ τῶν ὀνομάτων καὶ τὸ δεύτερον καὶ τὸ τρίτον . Ἀπόλλων μὲν γὰρ οἷον ἀρνούμενος τὰ πολλὰ καὶ τὸ πλῆθος ἀποφάσκων ἐστίν , Ἰήιος δʼ ὡς εἷς καὶ μόνος · Φοῖβον δὲ δήπου τὸ καθαρὸν καὶ ἁγνὸν οἱ παλαιοὶ πᾶν ὠνόμαζον , ὡς ἔτι Θεσσαλοὶ τοὺς ἱερέας ἐν ταῖς ἀποφράσιν ἡμέραις αὐτοὺς ἐφʼ ἑαυτῶν ἔξω διατρίβοντας , οἶμαι , φοιβονομεῖσθαι λέγουσι . τὸ δʼ ἓν εἰλικρινὲς καὶ καθαρόν · ἑτέρου γὰρ μίξει πρὸς ἕτερον ὁ μιασμός , ὥς που καὶ Ὅμηρος ἐλέφαντα τινὰ φοινισσόμενον βαφῇ μιαίνεσθαι φησί · καὶ τὰ μιγνύμενα τῶν χρωμάτων οἱ βαφεῖς φθείρεσθαι καί φθοράν τὴν μῖξιν ὀνομάζουσιν . οὐκοῦν ἕν τʼ εἶναι καὶ ἄκρατον ἀεὶ τῷ ἀφθάρτῳ καὶ καθαρῷ προσήκει .
Lemmas: ἀλλά εἰμί ὁ θεός , χρή φημί , καί εἰμί κατά οὐδείς χρόνος ἀλλά κατά ὁ αἰών ὁ ἀκίνητος καί ἄχρονος καί ἀνέγκλιτος καί ὅς πρότερος οὐδείς εἰμί οὐδέ ὕστερον οὐδέ μέλλω οὐδέ παροίχομαι οὐδέ πρέσβυς οὐδέ νέος ἀλλά εἷς εἰμί εἷς ὁ νῦν ὁ ἀεί πληρόω , καί μόνος εἰμί ὁ κατά οὗτος ὄντως ὄντως εἰμί , οὐ γίγνομαι οὐδέ εἰμί οὐδέ ἄρχω οὐδέ παύω . οὕτως οὖν αὐτός δέω σέβομαι ἀσπάζομαι καί προσαγορεύω , ἤ καί νή Ζεύς , ὡς ἔνιοι ὁ παλαιός , ἄγω . οὐ γάρ πολύς ὁ θεῖος εἰμί , ὡς ἐγώ ἕκαστος ἐκ μυρίος διαφορά ἐν πάθος γίγνομαι , ἄθροισμα παντοδαπός καί πανηγυρικός μείγνυμι · ἀλλά εἷς εἰμί δέω ὁ εἰμί , ὥσπερ εἰμί ὁ εἷς . ὁ δέ ἑτερότης , διαφορά ὁ εἰμί , εἰς γένεσις ἐξίστημι ὁ μή εἰμί . ὅθεν εὖ καί ὁ πρῶτος ἔχω ὁ θεός ὁ ὄνομα καί ὁ δεύτερος καί ὁ τρίτος . Ἀπόλλων μέν γάρ οἷος ἀρνέομαι ὁ πολύς καί ὁ πλῆθος ἀποφάσκω εἰμί , Ἰήϊος δέ ὡς εἷς καί μόνος · Φοῖβος δέ δήπου ὁ καθαρός καί ἁγνός ὁ παλαιός πᾶς ὀνομάζω , ὡς ἔτι Θεσσαλός ὁ ἱερεύς ἐν ὁ ἀποφράς ἡμέρα αὐτός ἐπί ἑαυτοῦ ἔξω διατρίβω , οἴομαι , φοιβονομέομαι λέγω . ὁ δέ εἷς εἰλικρινής καί καθαρός · ἕτερος γάρ μείγνυμι πρός ἕτερος ὁ μιασμός , ὡς που καί Ὅμηρος ἐλέφας τις φοινίσσω βαφή μιαίνω φημί · καί ὁ μείγνυμι ὁ χρῶμα ὁ βαφεύς φθείρω καί φθορά ὁ μίξις ὀνομάζω . οὐκοῦν εἷς τε εἰμί καί ἄκρατος ἀεί ὁ ἄφθαρτος καί καθαρός προσήκω .