plutarchus.de-defectu-oraculorum-409e-438d 23
κἀγὼ τὸν Δημήτριον προσαγορεύσας πῶς ἔχει ἔφην τὰ τῶν μνηστήρων ἔπη , τὸν Ὀδυσσέα θαυμασάντων τὸ τόξον μεταχειριζόμενον ὑπομνησθέντος δὲ τοῦ Δημητρίου , ταῦτʼ ἔφην ἐπέρχεται κἀμοὶ περὶ τοῦ ξένου εἰπεῖν ἦ τις θηητὴρ καὶ ἐπίκλοπος ἔπλετο δογμάτων τε καὶ λόγων παντοδαπῶν , καὶ πολυπλανὴς ἐν γράμμασι καὶ οὐ βάρβαρος ἀλλʼ Ἕλλην γένος ἦν , πολλῆς Ἑλληνίδος μούσης ἀνάπλεως . ἐλέγχει ὁ αὐτὸν ὁ τῶν κόσμων ἀριθμὸς οὐκ ὢν Αἰγύπτιος οὐδʼ Ἰνδὸς ἀλλὰ Δωριεὺς ἀπὸ Σικελίας , ἀνδρὸς Ἱμεραίου τοὔνομα Πέτρωνος · αὐτοῦ μὲν ἐκείνου βιβλίδιον οὐκ ἀνέγνων οὐδʼ οἶδα διασῳζόμενον Ἵππυς δʼ ὁ Ῥηγῖνος , οὗ μέμνηται Φανίας ὁ Ἐρέσιος , ἱστορεῖ δόξαν εἶναι ταύτην Πέτρωνος καὶ λόγον , ὡς ἑκατὸν καὶ ὀγδοήκοντα καὶ τρεῖς κόσμους ὄντας ἁπτομένους δʼ ἀλλήλων κατὰ στοιχεῖον · ὅ τι τοῦτʼ ἐστί , κατὰ στοιχεῖον ἅπτεσθαι , μὴ προσδιασαφῶν μηδʼ ἄλλην τινὰ πιθανότητα προσάπτων . ὑπολαβὼν δʼ ὁ Δημήτριος τίς δʼ ἄν εἶπεν ἐν τοιούτοις πράγμασιν εἴη πιθανότης , ὅπου καὶ Πλάτων οὐδὲν εἰπὼν εὔλογον οὐδʼ εἰκὸς οὕτω κατέβαλε τὸν λόγον;ʼ καὶ ὁ Ἡρακλέων ἀλλὰ μὴν ὑμῶν ἔφη τῶν γραμματικῶν ἀκούομεν εἰς Ὅμηρον ἀναγόντων στεγμαννυς · ἀγόντωντὴν δόξαν , ὡς ἐκείνου τὸ πᾶν εἰς πέντε κόσμους διανέμοντος , οὐρανὸν ὕδωρ ἀέρα γῆν ὄλυμπον . ὧν τὰ μὲν δύο κοινὰ καταλείπει , γῆν μὲν τοῦ κάτω παντὸς οὖσαν ὄλυμπον δὲ τοῦ · ἄνω παντός · οἱ δʼ ἐν μέσῳ τρεῖς τοῖς τρισὶ θεοῖς ἀπεδόθησαν . οὕτω δὲ καὶ Πλάτων ἔοικε τὰ κάλλιστα καὶ πρῶτα σωμάτων εἴδη καὶ σχήματα συννέμων ταῖς τοῦ ὅλου διαφοραῖς πέντε κόσμους καλεῖν , τὸν γῆς τὸν ὕδατος τὸν ἀέρος τὸν πυρός · ἔσχατον δὲ τὸν περιέχοντα τούτους , τὸν τοῦ δωδεκαέδρου , πολύχυτον καὶ πολύτρεπτον , ᾧ μάλιστα δὴ ταῖς ψυχικαῖς ; περιόδοις καὶ κινήσεσι πρέπον σχῆμα καὶ συναρμόττον ἀπέδωκε καὶ ὁ Δημήτριος Ὅμηρον ἔφη τί κινοῦμεν ἐν τῷ παρόντι ; μύθων γὰρ ἅλις . Πλάτων δὲ πολλοῦ δεῖ τὰς πέντε τοῦ κόσμου διαφορὰς πέντε κόσμους ; προσαγορεύειν ἐν οἷς τε μάχεται τοῖς ἀπείρους κόσμους ὑποτιθεμένοις , αὑτῷ δή φησὶ δοκεῖν ἕνα τοῦτον εἶναι μονογενῆ τῷ θεῷ καὶ ἀγαπητόν , ἐκ τοῦ σωματοειδοῦς παντὸς ὅλον καὶ τέλειον καὶ αὐτάρκη γεγενημένον . ὅθεν ἄν τις καὶ θαυμάσειεν , ὅτι τἀληθὲς εἰπὼν αὐτὸς ἑτέροις ἀπιθάνου καὶ λόγον οὐκ ἐχούσης ἀρχὴν παρέσχε δόξης . τὸ μὲν γὰρ ἕνα μὴ φυλάξαι κόσμον εἶχεν ἁμωσγέπως ὑπόθεσιν τὴν τοῦ παντὸς ἀπειρίαν , τὸ δʼ ἀφωρισμένως ; ποιῆσαι τοσούτους καὶ μήτε πλείους τῶν πέντε μήτʼ ἐλάττους κομιδῇ παράλογον καὶ πάσης πιθανότητος ἀπηρτημένον , εἰ μὴ τι σὺ λέγεις ἔφη πρὸς ἐμὲ βλέψας.ʼ κἀγὼ δοκεῖ γὰρ οὕτως ἔφηνʼ ἀφέντας ἤδη τὸν περὶ χρηστηρίων λόγον ὡς τέλος ἔχοντα , μεταλαμβάνειν ἕτερον τοσοῦτον οὐκ ἀφέντας εἶπεν ὁ Δημήτριος ἐκεῖνον , ἀλλὰ μὴ παρελθόντας τοῦτον ἀντιλαμβανόμενον ἡμῶν . οὐ γὰρ ἐνδιατρίψομεν , ἀλλʼ ὅσον ἱστορῆσαι τὴν πιθανότητα θιγόντες αὐτοῦ μέτιμεν ἐπὶ τὴν ἐξ ἀρχῆς ὑπόθεσιν .
Lemmas: ἐγώ ὁ Δημήτριος προσαγορεύω πῶς ἔχω φημί ὁ ὁ μνηστήρ ἔπος , ὁ Ὀδυσσεύς θαυμάζω ὁ τόξον μεταχειρίζω ὑπομιμνῄσκω δέ ὁ Δημήτριος , οὗτος φημί ἐπέρχομαι ἐγώ περί ὁ ξένος λέγω ἦ τις θηητήρ καί ἐπίκλοπος πέλω δόγμα τε καί λόγος παντοδαπής , καί πολυπλανής ἐν γράμμα καί οὐ βάρβαρος ἀλλά Ἕλλην γένος εἰμί , πολύς Ἑλληνίς μοῦσαι ἀνάπλεος . ἐλέγχω ὁ αὐτός ὁ ὁ κόσμος ἀριθμός οὐ εἰμί Αἰγύπτιος οὐδέ Ἰνδός ἀλλά Δωριεύς ἀπό Σικελία , ἀνήρ Ἱμεραῖος ὄνομα Πέτρων · αὐτός μέν ἐκεῖνος βιβλίδιον οὐ ἀναγιγνώσκω οὐδέ οἶδα διασῴζω Ἵππυς δέ ὁ Ῥήγιον , ὅς μιμνῄσκω Φανίας ὁ Ἐρέσιος , ἱστορέω δόξα εἰμί οὗτος Πέτρων καί λόγος , ὡς ἑκατόν καί ὀγδοήκοντα καί τρεῖς κόσμος εἰμί ἅπτω δέ ἀλλήλων κατά στοιχεῖον · ὅς τις οὗτος εἰμί , κατά στοιχεῖον ἅπτω , μή προσδιασαφέω μηδέ ἄλλος τις πιθανότης προσάπτω . ὑπολαμβάνω δέ ὁ Δημήτριος τίς δέ ἄν λέγω ἐν τοιοῦτος πρᾶγμα εἰμί πιθανότης , ὅπου καί Πλάτων οὐδείς λέγω εὔλογος οὐδέ ἔοικα οὕτως καταβάλλω ὁ λόγος καί ὁ Ἡρακλέων ἀλλά μήν σύ φημί ὁ γραμματικός ἀκούω εἰς Ὅμηρος ἀνάγω στεγμαννυς · ἄγω δόξα , ὡς ἐκεῖνος ὁ πᾶς εἰς πέντε κόσμος διανέμω , οὐρανός ὕδωρ ἀήρ γῆ ὄλυμπος . ὅς ὁ μέν δύο κοινός καταλείπω , γῆ μέν ὁ κάτω πᾶς εἰμί ὄλυμπος δέ ὁ · ἄνω πᾶς · ὁ δέ ἐν μέσος τρεῖς ὁ τρεῖς θεός ἀποδίδωμι . οὕτως δέ καί Πλάτων ἔοικα ὁ καλός καί πρῶτος σῶμα εἶδος καί σχῆμα συννέμω ὁ ὁ ὅλος διαφορά πέντε κόσμος καλέω , ὁ γῆ ὁ ὕδωρ ὁ ἀήρ ὁ πῦρ · ἔσχατος δέ ὁ περιέχω οὗτος , ὁ ὁ δωδεκάεδρος , πολύχυτος καί πολύτρεπτος , ὅς μάλα δή ὁ ψυχικός ; περίοδος καί κίνησις πρέπω σχῆμα καί συναρμόζω ἀποδίδωμι καί ὁ Δημήτριος Ὅμηρος φημί τίς κινέω ἐν ὁ πάρειμι ; μῦθος γάρ ἅλις . Πλάτων δέ πολύς δέω ὁ πέντε ὁ κόσμος διαφορά πέντε κόσμος ; προσαγορεύω ἐν ὅς τε μάχομαι ὁ ἄπειρος κόσμος ὑποτίθημι , ἑαυτοῦ δή φημί δοκέω εἷς οὗτος εἰμί μονογενής ὁ θεός καί ἀγαπητός , ἐκ ὁ σωματοειδής πᾶς ὅλος καί τέλειος καί αὐτάρκης γίγνομαι . ὅθεν ἄν τις καί θαυμάζω , ὅτι ἀληθής λέγω αὐτός ἕτερος ἀπίθανος καί λόγος οὐ ἔχω ἀρχή παρέχω δόξα . ὁ μέν γάρ εἷς μή φυλάσσω κόσμος ἔχω ἀμῶς ὑπόθεσις ὁ ὁ πᾶς ἀπειρία , ὁ δέ ἀφορίζω ; ποιέω τοσοῦτος καί μήτε πολύς ὁ πέντε μήτε ἐλαχύς κομιδῇ παράλογος καί πᾶς πιθανότης ἀπαρτάω , εἰ μή τις σύ λέγω φημί πρός ἐγώ βλέπω ἐγώ δοκέω γάρ οὕτως φαίνω ἀφίημι ἤδη ὁ περί χρηστήριον λόγος ὡς τέλος ἔχω , μεταλαμβάνω ἕτερος τοσοῦτος οὐ ἀφίημι λέγω ὁ Δημήτριος ἐκεῖνος , ἀλλά μή παρέρχομαι οὗτος ἀντιλαμβάνω ἐγώ . οὐ γάρ ἐνδιατρίβω , ἀλλά ὅσος ἱστορέω ὁ πιθανότης θιγγάνω αὐτός μετέρχομαι ἐπί ὁ ἐκ ἀρχή ὑπόθεσις .