plutarchus.de-defectu-oraculorum-409e-438d 22
σιωπήσαντος δὲ τοῦ Κλεομβρότου , πᾶσι μὲν ὁ λόγος ἐφάνη θαυμαστός . τοῦ δʼ Ἡρακλέωνος πυθομένου πῆ ταῦτα προσήκει Πλάτωνι καὶ πῶς ἐκεῖνος τὸ ἐνδόσιμον τῷ λόγῳ τούτῳ παρέσχεν , ὁ Κλεόμβροτος ; εὖ μνημονεύεις εἶπεν ὅτι τὴν μὲν ἀπειρίαν αὐτόθεν ἀπέγνω τῶν κόσμων , περὶ δὲ πλήθους ὡρισμένου διηπόρησε , καὶ μέχρι τῶν πέντε τοῖς ὑποτιθεμένοις κατὰ στοιχεῖον ἕνα κόσμον ἐπιχωρήσας τὸ εἰκὸς , αὐτὸς ἑαυτὸν ἐφʼ ἑνὸς ἐτήρησεν . καὶ δοκεῖ τοῦτο Πλάτωνος ἴδιον εἶναι , τῶν ἄλλων σφόδρα φοβηθέντων τὸ πλῆθος , ὡς τοὺς ἑνὶ τὴν ὕλην μὴ ὁρίσαντας ἀλλʼ , ἐκβάντας εὐθὺς ἀορίστου καὶ χαλεπῆς ἀπειρίας ὑπολαμβανούσης . ὁ δὲ ξένος ἔφην ἐγώ περὶ πλήθους κόσμων ὥριζεν Πλάτων ἤ , ὅτε συνεγένου τἀνδρὶ τούτῳ , οὐδὲ , διεπειράθης;ʼ ἀλλʼ οὐκ ἔμελλον εἶπεν ὁ Κλεόμβροτος εἰ μηδὲν ἄλλο , τῶν περὶ ταῦτα λιπαρὴς εἶναι καὶ πρόθυμος ἀκροατὴς , ἐνδιδόντος ἑαυτὸν ἵλεων καὶ παρέχοντος ; ἔλεγε δὲ μήτʼ ἀπείρους μήθʼ ἕνα μήτε πέντε κόσμους , ἀλλὰ τρεῖς καὶ ὀγδοήκοντα καὶ ἑκατὸν εἶναι συντεταγμένους κατὰ σχῆμα τριγωνοειδές , οὗ πλευρὰν ἑκάστην ἑξήκοντα κόσμους ἔχειν · τριῶν δὲ τῶν λοιπῶν ἕκαστον ἱδρῦσθαι κατὰ γωνίαν , ἅπτεσθαι δὲ τοὺς ἐφεξῆς ἀλλήλων ἀτρέμα περιιόντας ὥσπερ ἐν χορείᾳ · τὸ δʼ ἐντὸς ἐπίπεδον τοῦ τριγώνου κοινὴν ἑστίαν εἶναι πάντων , καλεῖσθαι δὲ πεδίον ἀληθείας , ἐν ᾧ τοὺς λόγους καὶ τὰ εἴδη καὶ τὰ παραδείγματα τῶν γεγονότων καὶ τῶν γενησομένων ἀκίνητα κεῖσθαι , καὶ περὶ αὐτὰ τοῦ αἰῶνος ὄντος οἷον ἀπορροὴν ἐπὶ τοὺς κόσμους φέρεσθαι τὸν χρόνον . ὄψιν δὲ τούτων καὶ θέαν ψυχαῖς ἀνθρωπίναις ἅπαξ ἐν ἔτεσι μυρίοις ὑπάρχειν , ἄν γʼ βιώσωσι · καὶ τῶν ἐνταῦθα τελετῶν τὰς ἀρίστας ἐκείνης ὄνειρον εἶναι τῆς ἐποπτείας καὶ τελετῆς · καὶ τοὺς λόγους ἀναμνήσεως ἕνεκα τῶν ἐκεῖ φιλοσοφεῖσθαι καλῶν ἢ μάτην περαίνεσθαι . ταῦτʼ ἔφη περὶ τούτων μυθολογοῦντος ἤκουον ἀτεχνῶς καθάπερ ἐν τελετῇ καὶ μυήσει , μηδεμίαν ἀπόδειξιν τοῦ λόγου μηδὲ πίστιν ἐπιφέροντος .
Lemmas: σιωπάω δέ ὁ Κλεόμβροτος , πᾶς μέν ὁ λόγος φαίνω θαυμαστός . ὁ δέ Ἡρακλέων πυνθάνομαι πῇ οὗτος προσήκω Πλάτων καί πῶς ἐκεῖνος ὁ ἐνδόσιμος ὁ λόγος οὗτος παρέχω , ὁ Κλεόμβροτος ; εὖ μνημονεύω λέγω ὅτι ὁ μέν ἀπειρία αὐτόθεν ἀπογιγνώσκω ὁ κόσμος , περί δέ πλῆθος ὁρίζω διαπορέω , καί μέχρι ὁ πέντε ὁ ὑποτίθημι κατά στοιχεῖον εἷς κόσμος ἐπιχωρέω ὁ ἔοικα , αὐτός ἑαυτοῦ ἐπί εἷς τηρέω . καί δοκέω οὗτος Πλάτων ἴδιος εἰμί , ὁ ἄλλος σφόδρα φοβέω ὁ πλῆθος , ὡς ὁ εἷς ὁ ὕλη μή ὁρίζω ἀλλά , ἐκβαίνω εὐθύς ἀόριστος καί χαλεπός ἀπειρία ὑπολαμβάνω . ὁ δέ ξένος φημί ἐγώ περί πλῆθος κόσμος ὁρίζω Πλάτων ἤ , ὅτε συγγίγνομαι ἀνήρ οὗτος , οὐδέ , διαπειράω ἀλλά οὐ μέλλω λέγω ὁ Κλεόμβροτος εἰ μηδείς ἄλλος , ὁ περί οὗτος λιπαρής εἰμί καί πρόθυμος ἀκροατής , ἐνδίδωμι ἑαυτοῦ ἵλαος καί παρέχω ; λέγω δέ μήτε ἄπειρος μήτε εἷς μήτε πέντε κόσμος , ἀλλά τρεῖς καί ὀγδοήκοντα καί ἑκατόν εἰμί συντάσσω κατά σχῆμα τριγωνοειδής , ὅς πλευρά ἕκαστος ἑξήκοντα κόσμος ἔχω · τρεῖς δέ ὁ λοιπός ἕκαστος ἱδρύω κατά γωνία , ἅπτω δέ ὁ ἐφεξῆς ἀλλήλων ἀτρέμας περιέρχομαι ὥσπερ ἐν χορεία · ὁ δέ ἐντός ἐπίπεδος ὁ τρίγωνον κοινός ἑστία εἰμί πᾶς , καλέω δέ πεδίον ἀλήθεια , ἐν ὅς ὁ λόγος καί ὁ εἶδος καί ὁ παράδειγμα ὁ γίγνομαι καί ὁ γίγνομαι ἀκίνητος κεῖμαι , καί περί αὐτός ὁ αἰών εἰμί οἷος ἀπορροή ἐπί ὁ κόσμος φέρω ὁ χρόνος . ὄψις δέ οὗτος καί θέα ψυχή ἀνθρώπινος ἅπαξ ἐν ἔτος μυρίος ὑπάρχω , ἐάν γε βιόω · καί ὁ ἐνταῦθα τελετή ὁ ἀγαθός ἐκεῖνος ὄνειρος εἰμί ὁ ἐποπτεία καί τελετή · καί ὁ λόγος ἀνάμνησις ἕνεκα ὁ ἐκεῖ φιλοσοφέω καλός ἤ μάτην περαίνω . οὗτος φημί περί οὗτος μυθολογέω ἀκούω ἄτεχνος καθά ἐν τελετή καί μύησις , μηδείς ἀπόδειξις ὁ λόγος μηδέ πίστις ἐπιφέρω .