plutarchus.de-defectu-oraculorum-409e-438d 10
καὶ ὁ Κλεόμβροτος ὀρθῶς λέγεις ἀλλʼ ἐπεὶ λαβεῖν καὶ διορίσαι , πῶς χρηστέον καὶ μέχρι τίνων τῇ προνοίᾳ , χαλεπόν , οἱ μὲν οὐδενὸς ; ἁπλῶς θεὸν οἱ δʼ ὁμοῦ τι πάντων αἴτιον ποιοῦντες ἀστοχοῦσι τοῦ μετρίου καὶ πρέποντος . εὖ μὲν οὖν λέγουσι καὶ οἱ λέγοντες , ὅτι Πλάτων τὸ ταῖς γεννωμέναις ποιότησιν ὑποκείμενον στοιχεῖον ἐξευρών , ὃ νῦν ὕλην καὶ φύσιν καλοῦσιν , πολλῶν ἀπήλλαξε καὶ μεγάλων ἀποριῶν τοὺς φιλοσόφους · ἐμοὶ δὲ δοκοῦσι πλείονας λῦσαι καὶ μείζονας ἀπορίας οἱ τὸ τῶν δαιμόνων γένος ἐν μέσῳ θέντες θεῶν καὶ ἀνθρώπων καὶ τρόπου τινὰ τὴν κοινωνίαν ἡμῶν συνάγον εἰς ταὐτὸ καὶ συνάπτον ἐξευρόντες · εἴτε μάγων τῶν περὶ Ζωροάστρην ὁ λόγος οὗτός ἐστιν , εἴτε Θρᾴκιος ἀπʼ Ὀρφέως εἴτʼ Αἰγύπτιος ἢ Φρύγιος , ὡς τεκμαιρόμεθα ταῖς ἑκατέρωθι τελεταῖς ἀναμεμιγμένα πολλὰ θνητὰ καὶ πένθιμα τῶν ὀργιαζομένων καὶ δρωμένων ἱερῶν ὁρῶντες . Ἑλλήνων δʼ Ὅμηρος μὲν ἔτι φαίνεται κοινῶς ἀμφοτέροις χρώμενος τοῖς ὀνόμασι καὶ τοὺς θεοὺς ἔστιν ὅτε δαίμονας προσαγορεύων · Ἡσίοδος δὲ καθαρῶς καὶ διωρισμένως πρῶτος ἐξέθηκε τῶν λογικῶν τέσσαρα γένη , θεοὺς εἶτα δαίμονας εἶθʼ ἥρωας , τὸ δʼ ἐπὶ πᾶσιν ἀνθρώπους , ἐξ ὧν ἔοικε ποιεῖν τὴν μεταβολήν , τοῦ μὲν χρυσοῦ γένους εἰς δαίμονας πολλοὺς κἀγαθοὺς τῶν δʼ ἡμιθέων εἰς ἥρωας ἀποκριθέντων . ἕτεροι δὲ μεταβολὴν τοῖς τε σώμασιν ὁμοίως ποιοῦσι καὶ ταῖς ψυχαῖς ὥσπερ γὰρ ἐκ γῆς ὕδωρ ἐκ δʼ ὕδατος ἀὴρ ἐκ δʼ ἀέρος πῦρ γεννώμενον ὁρᾶται , τῆς οὐσίας ἄνω φερομένης · οὕτως ; ἐκ μὲν ἀνθρώπων εἰς ἥρωας ἐκ δʼ ἡρώων εἰς δαίμονας αἱ βελτίονες ψυχαὶ τὴν μεταβολὴν λαμβάνουσιν . ἐκ δὲ δαιμόνων ὀλίγαι μὲν ἐν χρόνῳ πολλῷ διʼ ἀρετῆς καθαρθεῖσαι παντάπασι θειότητος μετέσχον · ἐνίαις δὲ συμβαίνει μὴ κρατεῖν ἑαυτῶν , ἀλλʼ ὑφιεμέναις καὶ ἐνδυομέναις πάλιν σώμασι θνητοῖς ἀλαμπῆ καὶ ἀμυδρὰν ζωὴν ὥσπερ ἀναθυμίασιν ἴσχειν .
Lemmas: καί ὁ Κλεόμβροτος ὀρθός λέγω ἀλλά ἐπεί λαμβάνω καί διορίζω , πῶς χράω καί μέχρι τίς ὁ πρόνοια , χαλεπός , ὁ μέν οὐδείς ; ἁπλῶς θεός ὁ δέ ὁμοῦ τις πᾶς αἴτιος ποιέω ἀστοχέω ὁ μέτριος καί πρέπω . εὖ μέν οὖν λέγω καί ὁ λέγω , ὅτι Πλάτων ὁ ὁ γεννάω ποιότης ὑπόκειμαι στοιχεῖον ἐξευρίσκω , ὅς νῦν ὕλη καί φύσις καλέω , πολύς ἀπαλλάσσω καί μέγας ἀπορία ὁ φιλόσοφος · ἐγώ δέ δοκέω πολύς λύω καί μέγας ἀπορία ὁ ὁ ὁ δαίμων γένος ἐν μέσος τίθημι θεός καί ἄνθρωπος καί τρόπος τις ὁ κοινωνία ἐγώ συνάγω εἰς αὐτός καί συνάπτω ἐξευρίσκω · εἴτε μάγος ὁ περί Ζωροάστρης ὁ λόγος οὗτος εἰμί , εἴτε Θρᾴκιος ἀπό Ὀρφεύς εἴτε Αἰγύπτιος ἤ Φρύγιος , ὡς τεκμαίρομαι ὁ ἑκατέρωθι τελετή ἀναμείγνυμι πολύς θνητός καί πένθιμος ὁ ὀργιάζω καί δράω ἱερός ὁράω . Ἕλλην δέ Ὅμηρος μέν ἔτι φαίνω κοινός ἀμφότερος χράω ὁ ὄνομα καί ὁ θεός εἰμί ὅτε δαίμων προσαγορεύω · Ἡσίοδος δέ καθαρός καί διωρισμένως πρῶτος ἐκτίθημι ὁ λογικός τέσσαρες γένος , θεός εἶτα δαίμων εἶτα ἥρως , ὁ δέ ἐπί πᾶς ἄνθρωπος , ἐκ ὅς ἔοικα ποιέω ὁ μεταβολή , ὁ μέν χρυσός γένος εἰς δαίμων πολύς ἀγαθός ὁ δέ ἡμίθεος εἰς ἥρως ἀποκρίνω . ἕτερος δέ μεταβολή ὁ τε σῶμα ὅμοιος ποιέω καί ὁ ψυχή ὥσπερ γάρ ἐκ γῆ ὕδωρ ἐκ δέ ὕδωρ ἀήρ ἐκ δέ ἀήρ πῦρ γεννάω ὁράω , ὁ οὐσία ἄνω φέρω · οὕτως ; ἐκ μέν ἄνθρωπος εἰς ἥρως ἐκ δέ ἥρως εἰς δαίμων ὁ ἀγαθός ψυχή ὁ μεταβολή λαμβάνω . ἐκ δέ δαίμων ὀλίγος μέν ἐν χρόνος πολύς διά ἀρετή καθαίρω παντάπασι θειότης μετέχω · ἔνιοι δέ συμβαίνω μή κρατέω ἑαυτοῦ , ἀλλά ὑφίημι καί ἐνδύω πάλιν σῶμα θνητός ἀλαμπής καί ἀμυδρός ζωή ὥσπερ ἀναθυμίασις ἴσχω .