plutarchus.de-defectu-oraculorum-409e-438d 21
καὶ ὁ Κλεόμβροτος ἀλλὰ θαυμάσαιμʼ ἄν εἶπεν εἰ μὴ πολὺ φαίνεται τῶν εἰρημένων ἡμῖν ἀτοπώτερος . καίτοι δοκεῖ φυσιολογίας ἔχεσθαι , καὶ Πλάτων αὐτῷ παρέσχε τὸ ἐνδόσιμον οὐχ ἁπλῶς ἀποφηνάμενος ἐκ δόξης δʼ ἀμαυρᾶς καὶ ὑπόνοιαν ἐμβαλὼν αἰνιγματώδη μετʼ εὐλαβείας · ἀλλʼ ὅμως πολλὴ γέγονε κἀκείνου καταβόησις ὑπὸ τῶν ἄλλων φιλοσόφων . ἐπεὶ δὲ μύθων καὶ λόγων ἀναμεμιγμένων κρατὴρ ἐν μέσῳ πρόκειται ʽ καὶ ποῦ τις ἂν εὐμενεστέροις ἀκροαταῖς ἐπιτυχὼν ὥσπερ νομίσματα ξενικὰ τούτους δοκιμάσειε τοὺς λόγους;ʼ , οὐκ ὀκνῶ χαρίζεσθαι βαρβάρου διήγησιν ἀνδρός , ὃν πλάναις πολλαῖς καὶ μήνυτρα τελέσας μεγάλα , περὶ τὴν Ἐρυθρὰν θάλασσαν ἀνθρώποις ἀνὰ πᾶν ἔτος ἅπαξ ἐντυγχάνοντα τἄλλα δὲ συνόντα νύμφαις νομάσι καὶ δαίμοσιν , ὡς ἔφασκε , μόλις ἐξανευρὼν ἔτυχον λόγου καὶ φιλοφροσύνης . κάλλιστος μὲν ἦν ὧν εἶδον ἀνθρώπων ὀφθῆναι νόσου τε πάσης ἀπαθὴς διετέλει , Β καρπόν τινα πόας φαρμακώδη καὶ πικρὸν ἑκάστου μηνὸς ἅπαξ προσφερόμενος · γλώσσαις δὲ πολλαῖς ἤσκητο χρῆσθαι , πρὸς δʼ ἐμὲ τὸ πλεῖστον ἐδώριζεν οὐ πόρρω μελῶν . φθεγγομένου δέ , τὸν τόπον εὐωδία κατεῖχε , τοῦ στόματος ἥδιστον ἀποπνέοντος . ἡ μὲν οὖν ἄλλη μάθησις καὶ ἱστορία συνῆν αὐτῷ τὸν πάντα χρόνον · εἰς δὲ μαντικὴν ἐνεπνεῖτο μίαν ἡμέραν ἔτους ἑκάστου καὶ προεθέσπιζε κατιὼν ἐπὶ θάλατταν , ἐπεφοίτων δὲ καὶ δυνάσται καὶ γραμματεῖς βασιλέων εἶτʼ ἀπῄεσαν . ἐκεῖνος οὖν τὴν μαντικὴν ἀνῆγεν εἰς δαίμονας · πλεῖστον δὲ Δελφῶν λόγον εἶχε , καὶ τῶν λεγομένων περὶ τὸν Διόνυσον ἐνταῦθα καὶ δρωμένων ἱερῶν οὐδενὸς ἀνήκοος ἦν , ἀλλὰ κἀκεῖνα δαιμόνων ἔφασκεν εἶναι πάθη μεγάλα καὶ ταῦτα δὴ τὰ περὶ Πύθωνα . τῷ δʼ ἀποκτείναντι μήτʼ ἐννέα ἐτῶν μήτʼ εἰς τὰ Τέμπη γενέσθαι τὴν φυγήν , ἀλλʼ ἐκπεσόντʼ ἐλθεῖν εἰς ἕτερον κόσμον · ὕστερον δʼ ἐκεῖθεν ἐνιαυτῶν μεγάλων ἐννέα περιόδοις ἁγνὸν γενόμενον καὶ Φοῖβον ἀληθῶς κατελθόντα τὸ χρηστήριον παραλαβεῖν , τέως ὑπὸ Θέμιδος φυλαττόμενον . οὕτω δʼ ἔχειν καὶ τὰ Τυφωνικὰ καὶ τὰ Τιτανικά · δαιμόνων μάχας γεγονέναι πρὸς δαίμονας , εἶτα φυγὰς τῶν κρατηθέντων ἢ δίκας ὑπὸ θεοῦ τῶν ἐξαμαρτόντων , οἷα Τυφὼν λέγεται περὶ Ὄσιριν ἐξαμαρτεῖν καὶ Κρόνος περὶ Οὐρανόν , ὧν ἀμαυρότεραι γεγόνασιν αἱ τιμαὶ ἢ καὶ παντάπασιν ἐκλελοίπασι , μεταστάντων εἰς ἕτερον κόσμον . ἐπεὶ καὶ Σολύμους πυνθάνομαι τοὺς Λυκίων προσοίκους ἐν τοῖς μάλιστα τιμᾶν τὸν Κρόνον · ἐπεὶ δʼ ἀποκτείνας τοὺς ἄρχοντας αὐτῶν , Ἄρσαλον καὶ Δρύον καὶ Τρωσοβιόν , ἔφυγε καὶ μετεχώρησεν ὁποιδήποτε ʽ τοῦτο γὰρ οὐκ ἔχουσιν εἰπεῖν̓ , ἐκεῖνον μὲν ἀμεληθῆναι , τοὺς δὲ περὶ τὸν Ἄρσαλον σκληροὺς θεοὺς προσαγορεύεσθαι , καὶ τὰς κατάρας ἐπὶ τούτων ποιεῖσθαι δημοσίᾳ καὶ ἰδίᾳ Λυκίους . τούτοις μὲν οὖν ὅμοια πολλὰ λαβεῖν ἔστιν ἐκ τῶν θεολογουμένων . εἰ δὲ τοῖς νενομισμένοις τῶν θεῶν ὀνόμασι δαίμονάς τινας καλοῦμεν , οὐ θαυμαστέον εἶπεν ὁ ξένος ᾧ γὰρ ἕκαστος θεῷ συντέτακται καὶ παρʼ οὗ δυνάμεως καὶ τιμῆς εἴληχεν , ἀπὸ τούτου φιλεῖ καλεῖσθαι . καὶ γὰρ ἡμῶν ὁ μὲν τίς ἐστι Δίιος ὁ δʼ Ἀθηναῖος ὁ δʼ Ἀπολλώνιος ἢ Διονύσιος ἢ Ἑρμαῖος · ἀλλʼ ἔνιοι μὲν ὀρθῶς ; κατὰ τύχην ἐκλήθησαν , οἱ δὲ πολλοὶ μηδὲν προσηκούσας ἀλλʼ ἐνηλλαγμένας ἐκτήσαντο θεῶν παρωνυμίας .
Lemmas: καί ὁ Κλεόμβροτος ἀλλά θαυμάζω ἄν λέγω εἰ μή πολύς φαίνω ὁ λέγω ἐγώ ἄτοπος . καίτοι δοκέω φυσιολογία ἔχω , καί Πλάτων αὐτός παρέχω ὁ ἐνδόσιμος οὐ ἁπλῶς ἀποφαίνω ἐκ δόξα δέ ἀμαυρός καί ὑπόνοια ἐμβάλλω αἰνιγματώδης μετά εὐλάβεια · ἀλλά ὅμως πολύς γίγνομαι ἐκεῖνος καταβόησις ὑπό ὁ ἄλλος φιλόσοφος . ἐπεί δέ μῦθος καί λόγος ἀναμίσγω κρατήρ ἐν μέσος πρόκειμαι ʽ καί ποῦ τις ἄν εὐμενής ἀκροατής ἐπιτυγχάνω ὥσπερ νόμισμα ξενικός οὗτος δοκιμάζω ὁ λόγος , οὐ ὀκνέω χαρίζω βάρβαρος διήγησις ἀνήρ , ὅς πλάνη πολύς καί μήνυτρον τελέω μέγας , περί ὁ Ἐρυθραί θάλασσα ἄνθρωπος ἀνά πᾶς ἔτος ἅπαξ ἐντυγχάνω ἄλλος δέ σύνειμι νύμφη νομάς καί δαίμων , ὡς φάσκω , μόλις ἐξανευρίσκω τυγχάνω λόγος καί φιλοφροσύνη . καλός μέν εἰμί ὅς ὁράω ἄνθρωπος ὁράω νόσος τε πᾶς ἀπαθής διατελέω , Β καρπός τις πόα φαρμακώδης καί πικρός ἕκαστος μείς ἅπαξ προσφέρω · γλῶσσα δέ πολύς ἀσκέω χράω , πρός δέ ἐγώ ὁ πολύς δωρίζω οὐ πρόσω μέλος . φθέγγομαι δέ , ὁ τόπος εὐωδία κατέχω , ὁ στόμα ἡδύς ἀποπνέω . ὁ μέν οὖν ἄλλος μάθησις καί ἱστορία σύνειμι αὐτός ὁ πᾶς χρόνος · εἰς δέ μαντικός ἐμπνέω εἷς ἡμέρα ἔτος ἕκαστος καί προθεσπίζω κατέρχομαι ἐπί θάλασσα , ἐπιφοιτάω δέ καί δυνάστης καί γραμματεύς βασιλεύς εἶτα ἀπέρχομαι . ἐκεῖνος οὖν ὁ μαντικός ἀνάγω εἰς δαίμων · πολύς δέ Δελφοί λόγος ἔχω , καί ὁ λέγω περί ὁ Διόνυσος ἐνταῦθα καί δράω ἱερός οὐδείς ἀνήκοος εἰμί , ἀλλά ἐκεῖνος δαίμων φάσκω εἰμί πάθος μέγας καί οὗτος δή ὁ περί Πύθων . ὁ δέ ἀποκτείνω μήτε ἐννέα ἔτος μήτε εἰς ὁ Τέμπη γίγνομαι ὁ φυγή , ἀλλά ἐκπίπτω ἔρχομαι εἰς ἕτερος κόσμος · ὕστερον δέ ἐκεῖθεν ἐνιαυτός μέγας ἐννέα περίοδος ἁγνός γίγνομαι καί Φοῖβος ἀληθής κατέρχομαι ὁ χρηστήριον παραλαμβάνω , τέως ὑπό Θέμις φυλάσσω . οὕτως δέ ἔχω καί ὁ Τυφωνικός καί ὁ Τιτανικός · δαίμων μάχη γίγνομαι πρός δαίμων , εἶτα φυγάς ὁ κρατέω ἤ δίκη ὑπό θεός ὁ ἐξαμαρτάνω , οἷος Τυφῶν λέγω περί Ὄσιρις ἐξαμαρτάνω καί Κρόνος περί Οὐρανός , ὅς ἀμαυρός γίγνομαι ὁ τιμή ἤ καί παντάπασι ἐκλείπω , μεθίστημι εἰς ἕτερος κόσμος . ἐπεί καί Σόλυμοι πυνθάνομαι ὁ Λύκιος πρόσοικος ἐν ὁ μάλα τιμάω ὁ Κρόνος · ἐπεί δέ ἀποκτείνω ὁ ἄρχων αὐτός , Ἄρσαλος καί Δρύος καί Τρωσοβιός , φεύγω καί μεταχωρέω ὁποιδήποτεστις ʽ οὗτος γάρ οὐ ἔχω λέγω , ἐκεῖνος μέν ἀμελέω , ὁ δέ περί ὁ Ἄρσαλος σκληρός θεός προσαγορεύω , καί ὁ κατάρα ἐπί οὗτος ποιέω δημόσιος καί ἴδιος Λύκιος . οὗτος μέν οὖν ὅμοιος πολύς λαμβάνω εἰμί ἐκ ὁ θεολογέω . εἰ δέ ὁ νομίζω ὁ θεός ὄνομα δαίμων τις καλέω , οὐ θαυμαστέος λέγω ὁ ξένος ὅς γάρ ἕκαστος θεός συντάσσω καί παρά ὅς δύναμις καί τιμή λαγχάνω , ἀπό οὗτος φιλέω καλέω . καί γάρ ἐγώ ὁ μέν τις εἰμί Δίιος ὁ δέ Ἀθήναιος ὁ δέ Ἀπολλώνιος ἤ Διονύσιος ἤ Ἑρμαῖος · ἀλλά ἔνιοι μέν ὀρθός ; κατά τύχη καλέω , ὁ δέ πολύς μηδείς προσήκω ἀλλά ἐναλλάσσω κτάομαι θεός παρωνυμία .