plutarchus.de-defectu-oraculorum-409e-438d 3
θαυμασάντων δέ τῶν παρόντων , τοῦ δὲ Δημητρίου καὶ γελοῖον φήσαντος εἶναι ἀπὸ μικρῶν πραγμάτων οὕτω μεγάλα θηρᾶν , οὐ κατʼ Ἀλκαῖον ἐξ ὄνυχος τὸν λέοντα γράφοντας , ἀλλὰ θρυαλλίδι καὶ λύχνῳ τὸν οὐρανὸν ὁμοῦ τι σύμπαντα μεθιστάντας καὶ τὴν μαθηματικὴν ἄρδην ἀναιροῦντας · ὁ Κλεόμβροτος οὐδέν ἔφη τούτων διαταράξει τοὺς ἄνδρας ἀλλὰ τοῖς μαθηματικοῖς οὐχ ὑφήσονται τῆς ἀκριβείας , ὡς μᾶλλον ἂν ἐκείνους διαφυγόντα τὸν χρόνον ἐν κινήσεσι καὶ περιόδοις οὕτω μακρὰν ἀφεστώσαις , ἢ τὸ μέτρον αὐτοὺς τοῦ ἐλαίου προσέχοντας ἀεὶ διὰ τὴν ἀτοπίαν τῷ παραλόγῳ καὶ παραφυλάττοντας . τὸ δὲ μικρὰ μὴ διδόναι σημεῖα γίγνεσθαι μεγάλων , ὦ Δημήτριε , πολλαῖς ἐστι τέχναις ἐμποδών · ἐπεὶ καὶ πολλῶν μὲν ἀποδείξεις παραιρεῖσθαι συμβήσεται πολλῶν δὲ προαγορεύσεις . καίτοι καὶ ὑμεῖς οὐ μικρὸν ἀποδείκνυτε πρᾶγμα , λεαίνεσθαι ξυρῷ τὰ σώματα τοὺς ἥρωας , ἐντυχόντες παρʼ Ὁμήρῳ ξυρὸν ὀνομάσαντι καὶ δανείζειν ἐπὶ τόκοις , ὅτι που χρέος ὀφέλλεσθαι φησὶν οὔτι νέον οὐδʼ ὀλίγον,ʼ ὡς τοῦ ὀφέλλεσθαι τὸ αὔξεσθαι δηλοῦντος . αὖθις δὲ τὴν νύκτα θοήν εἰπόντος , ἀγαπητῶς ἐμφύεσθε τῷ ῥήματι καὶ τοῦτʼ ἐκεῖνό φατε , φράζεσθαι τὴν σκιὰν τῆς γῆς ὑπʼ αὐτοῦ κωνικήν , οὖσαν ἀπὸ σφαιροειδοῦς . ἰατρικὴν δὲ λοιμῶδες θέρος ἀραχνίων πλήθει προδηλοῦν , καὶ θρίοις ἐαρινοῖς ὅταν κορώνης ποδὶ εἴκελα γένηται , τίς ἐάσει τῶν ἀξιούντων μικρὰ σημεῖα μὴ γίγνεσθαι τῶν μεγάλων ; τίς δʼ ἀνέξεται πρὸς χοῦν καὶ κοτύλην ὕδατος τὸ τοῦ ἡλίου μέγεθος μετρούμενον , ἢ τῆς ἐνταῦθα πλινθίδος , ἣν ποιεῖ γωνίαν ὀξεῖαν κεκλιμένην πρὸς τὸ ἐπίπεδον , μέτρον εἶναι λεγομένην τοῦ ἐξάρματος , ὃ ἐξῆρται τῶν πόλων ὁ ἀεὶ φανερὸς ἀπὸ τοῦ ὁρίζοντος ; ταῦτα γὰρ ἦν ἀκούειν τῶν ἐκεῖ προφητῶν . ὥστʼ ἄλλο τι λέγωμεν πρὸς αὐτούς , εἰ βουλόμεθα τῷ ἡλίῳ κατὰ τὰ πάτρια τὴν νενομισμένην τάξιν ἀπαράβατον ποιεῖν .
Lemmas: θαυμάζω δέ ὁ πάρειμι , ὁ δέ Δημήτριος καί γέλοιος φημί εἰμί ἀπό μικρός πρᾶγμα οὕτως μέγας θηράω , οὐ κατά Ἀλκαῖος ἐκ ὄνυξ ὁ λέων γράφω , ἀλλά θρυαλλίς καί λύχνος ὁ οὐρανός ὁμοῦ τίς σύμπας μεθίστημι καί ὁ μαθηματικός ἄρδην ἀναιρέω · ὁ Κλεόμβροτος οὐδείς φημί οὗτος διαταράσσω ὁ ἀνήρ ἀλλά ὁ μαθηματικός οὐ ὑφίημι ὁ ἀκρίβεια , ὡς μάλα ἄν ἐκεῖνος διαφεύγω ὁ χρόνος ἐν κίνησις καί περίοδος οὕτως μακρός ἀφίστημι , ἤ ὁ μέτρον αὐτός ὁ ἔλαιον προσέχω ἀεί διά ὁ ἀτοπία ὁ παράλογος καί παραφυλάσσω . ὁ δέ μικρός μή δίδωμι σημεῖον γίγνομαι μέγας , ὦ Δημήτριος , πολύς εἰμί τέχνη ἐμποδών · ἐπεί καί πολύς μέν ἀπόδειξις παραιρέω συμβαίνω πολύς δέ προαγόρευσις . καίτοι καί σύ οὐ μικρός ἀποδείκνυμι πρᾶγμα , λεαίνω ξυρόν ὁ σῶμα ὁ ἥρως , ἐντυγχάνω παρά Ὅμηρος ξυρόν ὀνομάζω καί δανείζω ἐπί τόκος , ὅτι που χρέος ὀφέλλω φημί οὔτι νέος οὐδέ ὀλίγος ὡς ὁ ὀφέλλω ὁ αὐξάνω δηλόω . αὖθις δέ ὁ νύξ θοός λέγω , ἀγαπητός ἐμφύω ὁ ῥῆμα καί οὗτος ἐκεῖνος φημί , φράζω ὁ σκιά ὁ γῆ ὑπό αὐτός κωνικός , εἰμί ἀπό σφαιροειδής . ἰατρικός δέ λοιμώδης θέρος ἀράχνιον πλῆθος προδηλόω , καί θρῖον ἐαρινός ὅταν κορώνη πούς εἴκελος γίγνομαι , τίς ἐάω ὁ ἀξιόω μικρός σημεῖον μή γίγνομαι ὁ μέγας ; τίς δέ ἀνέχω πρός χοῦς καί κοτύλη ὕδωρ ὁ ὁ ἥλιος μέγεθος μετρέω , ἤ ὁ ἐνταῦθα πλινθίς , ὅς ποιέω γωνία ὀξύς κλίνω πρός ὁ ἐπίπεδος , μέτρον εἰμί λέγω ὁ ἔξαρμα , ὅς ἐξαίρω ὁ πόλος ὁ ἀεί φανερός ἀπό ὁ ὁρίζων ; οὗτος γάρ εἰμί ἀκούω ὁ ἐκεῖ προφήτης . ὥστε ἄλλος τις λέγω πρός αὐτός , εἰ βούλομαι ὁ ἥλιος κατά ὁ πάτριος ὁ νομίζω τάξις ἀπαράβατος ποιέω .