plutarchus.de-defectu-oraculorum-409e-438d 5
παυσαμένου δὲ τοῦ Ἀμμωνίου μᾶλλον ἔφην ἐγώ περὶ τοῦ μαντείου δίελθʼ ἡμῖν , ὦ Κλεόμβροτε · μεγάλη γὰρ ἡ παλαιὰ δόξα τῆς ἐπεῖ θειότητος , τὰ δὲ νῦν ἔοικεν ὑπομαραίνεσθαι . τοῦ δὲ Κλεομβρότου σιωπῶντος καὶ κάτω βλέποντος , ὁ Δημήτριος οὐδέν ἔφη δεῖ περὶ τῶν ἐπεῖ πυνθάνεσθαι καὶ διαπορεῖν τὴν ἐνταῦθα τῶν χρηστηρίων ἀμαύρωσιν , μᾶλλον δὲ πλὴν ἑνὸς ἢ δυεῖν ἁπάντων ἔκλειψιν ὁρῶντας · ἀλλʼ ἐκεῖνο σκοπεῖν , διʼ ἣν αἰτίαν οὕτως ἐξησθένηκε . τὰ γὰρ ἄλλα τί δεῖ λέγειν , ὅπου τὴν Βοιωτίαν ἕνεκα χρηστηρίων πολύφωνον οὖσαν ἐν τοῖς πρότερον χρόνοις νῦν ἐπιλέλοιπε κομιδῇ καθάπερ νάματα , καὶ πολὺς ἐπέσχηκε μαντικῆς αὐχμὸς τὴν χώραν ; οὐδαμοῦ γὰρ ἀλλαχόθι νῦν ἢ περὶ Λεβάδειαν ἡ Βοιωτία παρέχει τοῖς χρῄζουσιν ἀρύσασθαι μαντικῆς , τῶν δʼ ἄλλων τὰ μὲν σιγὴ τὰ δὲ παντελὴς ἐρημία κατέσχηκε . καίτοι γε περὶ τὰ Μηδικὰ μὲν εὐδοκίμησεν οὐχ ἧττον ἢ τὸ τοῦ Ἀμφιάρεω καὶ ἀπεπειράθη Μῦς ὡς ἔοικεν ἀμφοτέρων . ὁ μὲν οὖν τοῦ Πτῴου μαντείου προφήτης φωνῇ Αἰολίδι χρώμενος τὸ πρὸ τοῦ τότε τῇ τῶν βαρβάρων χρησμὸν ἐξήνεγκεν , ὥστε μηδένα ξυνεῖναι ἁγίων τῶν παρόντων ὃν ἐκεῖνον , ὡς τοῦ ἐνθουσιασμοῦ τι τοῖς βαρβάροις οὐκ ἔστιν οὐδὲ δέδοται φωνὴν Ἑλληνίδα λαβεῖν τὸ προσταττόμενον ὑπηρετοῦσαν . ὁ δὲ πεμφθεὶς εἰς Ἀμφιάρεω δοῦλος ἔδοξε κατὰ τοὺς ὕπνους ὑπηρέτην τοῦ θεοῦ φανέντα , πρῶτον μὲν ἀπὸ φωνῆς ἐκβάλλειν αὐτόν , ὡς τοῦ θεοῦ μὴ παριέντος , ἔπειτα ταῖς χερσὶν ὠθεῖν ἐπιμένοντος δέ , λίθον εὐμεγέθη λαβόντα τὴν κεφαλὴν πατάξαι . ταῦτα δʼ ἦν ὥσπερ ἀντίφωνα τῶν γενησομένων · ἡττήθη γὰρ ὁ Μαρδόνιος , οὐ βασιλέως ἀλλʼ ἐπιτρόπου καὶ διακόνου βασιλέως ἡγουμένου τῶν Ἑλλήνων , καὶ λίθῳ πληγεὶς ἔπεσεν , ὥσπερ ὁ Λυδὸς ἔδοξε πληγῆναι κατὰ τοὺς ὕπνους . ἤκμαζε δὲ τότε καὶ τὸ περὶ τὰς Τεγύρας χρηστήριον , ὅπου καὶ γενέσθαι τὸν θεὸν ἱστοροῦσι , καὶ ναμάτων δυεῖν παραρρεόντων τὸ μὲν Φοίνικα θάτερον δʼ Ἐλαίαν ἄχρι νῦν ὡς ἔνιοι λέγουσιν . ἐν μὲν οὖν τοῖς Μηδικοῖς Ἐχεκράτους προφητεύοντος , ἀνεῖλε νίκην καὶ κράτος πολέμου τοῖς Ἕλλησιν ὁ θεός · ἐν δὲ τῷ Πελοποννησιακῷ πολέμῳ Δηλίοις ἐκπεσοῦσι τῆς νήσου φασὶ χρησμὸν ἐκ Δελφῶν κομισθῆναι , προστάττοντα τὸν τόπον ἀνευρεῖν , ἐν ᾧ γέγονεν ὁ Ἀπόλλων , καὶ θυσίας τινὰς ἐκεῖ τελέσαι . θαυμαζόντων δὲ καὶ διαπορούντων , εἰ μὴ παρʼ αὐτοῖς ὁ θεὸς ἀλλʼ ἑτέρωθι γεγόνοι , τὴν Πυθίαν προσανελεῖν , ὅτι κορώνη φράσει τὸ χωρίον αὐτοῖς . ἀπιόντας οὖν ἐν Χαιρωνείᾳ γενέσθαι , καὶ τῆς πανδοκευτρίας ἀκοῦσαι πρός τινας ξένους βαδίζοντας εἰς Τεγύρας περὶ τοῦ χρηστηρίου διαλεγομένης · τῶν δὲ ξένων , ὡς ἀπῄεσαν , ἀσπαζομένων καὶ προσαγορευόντων τὴν ἄνθρωπον , ὅπερ ὠνομάζετο , Κορώνην , συνεῖναι τὸ λόγιον , καὶ θύσαντας ἐν ταῖς Τεγύραις τυχεῖν καθόδου μετʼ ὀλίγον χρόνον . γεγόνασι δὲ καὶ νεώτεραι τούτων ἐπιφάνειαι περὶ τὰ μαντεῖα ταῦτα , νῦν δʼ ἐκλέλοιπεν ὥστε τὴν αἰτίαν ἄξιον εἶναι παρὰ τῷ Πυθίῳ διαπορῆσαι τῆς μεταβολῆσ .
Lemmas: παύω δέ ὁ Ἀμμώνιος μάλα φημί ἐγώ περί ὁ μαντεῖον διέρχομαι ἐγώ , ὦ Κλεόμβροτος · μέγας γάρ ὁ παλαιός δόξα ὁ ἔπειμι θειότης , ὁ δέ νῦν ἔοικα ὑπομαραίνω . ὁ δέ Κλεόμβροτος σιωπάω καί κάτω βλέπω , ὁ Δημήτριος οὐδείς φημί δέω περί ὁ ἔπειμι πυνθάνομαι καί διαπορέω ὁ ἐνταῦθα ὁ χρηστήριον ἀμαύρωσις , μάλα δέ πλήν εἷς ἤ δύο ἅπας ἔκλειψις ὁράω · ἀλλά ἐκεῖνος σκοπέω , διά ὅς αἰτία οὕτως ἐξασθενέω . ὁ γάρ ἄλλος τίς δέω λέγω , ὅπου ὁ Βοιωτία ἕνεκα χρηστήριον πολύφωνος εἰμί ἐν ὁ πρότερος χρόνος νῦν ἐπιλείπω κομιδῇ καθά νᾶμα , καί πολύς ἐπέχω μαντικός αὐχμός ὁ χώρα ; οὐδαμοῦ γάρ ἀλλαχόθι νῦν ἤ περί Λεβαδεία ὁ Βοιωτία παρέχω ὁ χρῄζω ἀρύω μαντικός , ὁ δέ ἄλλος ὁ μέν σιγή ὁ δέ παντελής ἐρημία κατέχω . καίτοι γε περί ὁ Μηδικός μέν εὐδοκιμέω οὐ ἥσσων ἤ ὁ ὁ Ἀμφιάραος καί ἀποπειράομαι Μῦς ὡς ἔοικα ἀμφότερος . ὁ μέν οὖν ὁ Πτῷον μαντεῖον προφήτης φωνή Αἰολεύς χράω ὁ πρό ὁ τότε ὁ ὁ βάρβαρος χρησμός ἐκφέρω , ὥστε μηδείς συνίημι ἅγιος ὁ πάρειμι ὅς ἐκεῖνος , ὡς ὁ ἐνθουσιασμός τις ὁ βάρβαρος οὐ εἰμί οὐδέ δίδωμι φωνή Ἑλληνίς λαμβάνω ὁ προστάσσω ὑπηρετέω . ὁ δέ πέμπω εἰς Ἀμφιάραος δοῦλος δοκέω κατά ὁ ὕπνος ὑπηρέτης ὁ θεός φαίνω , πρῶτος μέν ἀπό φωνή ἐκβάλλω αὐτός , ὡς ὁ θεός μή παρίημι , ἔπειτα ὁ χείρ ὠθέω ἐπιμένω δέ , λίθος εὐμεγέθης λαμβάνω ὁ κεφαλή πατάσσω . οὗτος δέ εἰμί ὥσπερ ἀντίφωνος ὁ γίγνομαι · ἡσσάομαι γάρ ὁ Μαρδόνιος , οὐ βασιλεύς ἀλλά ἐπίτροπος καί διάκονος βασιλεύς ἡγέομαι ὁ Ἕλλην , καί λίθος πλήσσω πίπτω , ὥσπερ ὁ Λυδός δοκέω πλήσσω κατά ὁ ὕπνος . ἀκμάζω δέ τότε καί ὁ περί ὁ Τεγύρα χρηστήριον , ὅπου καί γίγνομαι ὁ θεός ἱστορέω , καί νᾶμα δύο παραρρέω ὁ μέν Φοῖνιξ ἕτερος δέ Ἐλαία ἄχρι νῦν ὡς ἔνιοι λέγω . ἐν μέν οὖν ὁ Μηδικός Ἐχεκράτης προφητεύω , ἀναιρέω νίκη καί κράτος πόλεμος ὁ Ἕλλην ὁ θεός · ἐν δέ ὁ Πελοποννησιακός πόλεμος Δήλιος ἐκπίπτω ὁ νῆσος φημί χρησμός ἐκ Δελφοί κομίζω , προστάσσω ὁ τόπος ἀνευρίσκω , ἐν ὅς γίγνομαι ὁ Ἀπόλλων , καί θυσία τις ἐκεῖ τελέω . θαυμάζω δέ καί διαπορέω , εἰ μή παρά αὐτός ὁ θεός ἀλλά ἑτέρωθι γίγνομαι , ὁ Πυθία προσαναιρέω , ὅτι κορώνη φράζω ὁ χωρίον αὐτός . ἀπέρχομαι οὖν ἐν Χαιρωνεία γίγνομαι , καί ὁ πανδοκεύτρια ἀκούω πρός τις ξένος βαδίζω εἰς Τεγύρα περί ὁ χρηστήριον διαλέγω · ὁ δέ ξένος , ὡς ἀπέρχομαι , ἀσπάζομαι καί προσαγορεύω ὁ ἄνθρωπος , ὅς ὀνομάζω , Κορώνη , σύνειμι ὁ λόγιον , καί θύω ἐν ὁ Τεγύρα τυγχάνω κάθοδος μετά ὀλίγος χρόνος . γίγνομαι δέ καί νέος οὗτος ἐπιφάνεια περί ὁ μαντεῖον οὗτος , νῦν δέ ἐκλείπω ὥστε ὁ αἰτία ἄξιος εἰμί παρά ὁ Πύθιος διαπορέω ὁ μεταβολή .