plutarchus.de-curiositate-515b-523b 3
ἀλλʼ ἔνιοι τὸν ἴδιον βίον ὡς ἀτερπέστατον θέαμα προσιδεῖν οὐχ ὑπομένουσιν οὐδʼ ἀνακλάσαι τὸν λογισμὸν ὡς φῶς ἐφʼ ἑαυτοὺς καὶ περιαγαγεῖν , ἀλλʼ ἡ ψυχὴ γέμουσα κακῶν παντοδαπῶν καὶ φρίττουσα καὶ φοβουμένη τὰ ἔνδον ἐκπηδᾷ θύραζε καὶ πλανᾶται περὶ τἀλλότρια , βόσκουσα καὶ πιαίνουσα τὸ κακόηθες . ὡς γὰρ ὄρνις ἐν οἰκίᾳ πολλάκις , τροφῆς πολλῆς παρακειμένης , εἰς γωνίαν καταδῦσα σκαλεύει ἔνθα γέ που διαφαίνεθʼ ἅτʼ ἐν κοπρίῃ μία κριθή · παραπλησίως οἱ πολυπράγμονες , ὑπερβάντες τοὺς ἐν μέσῳ λόγους καὶ ἱστορίας καὶ ἃ μηδεὶς κωλύει πυνθάνεσθαι μηδʼ ἄχθεται πυνθανομένοις , τὰ κρυπτόμενα καὶ λανθάνοντα κακὰ πάσης οἰκίας ἐκλέγουσι . καίτοι γε τὸ τοῦ Αἰγυπτίου χάριεν πρὸς τὸν ἐρωτῶντα τί φέρει συγκεκαλυμμένον , διὰ τοῦτο συγκεκάλυπται καὶ σὺ δὴ τί πολυπραγμονεῖς τὸ ἀποκρυπτόμενον ; εἰ μή τι κακὸν ἦν , οὐκ ἂν ἀπεκρύπτετο . καίτοι μὴ κόψαντά γε θύραν εἰς οἰκίαν ἀλλοτρίαν οὐ νομίζεται παρελθεῖν ἀλλὰ νῦν μὲν εἰσὶ θυρωροί , πάλαι δὲ ῥόπτρα κρουόμενα πρὸς ταῖς θύραις αἴσθησιν παρεῖχεν , ἵνα μὴ τὴν οἰκοδέσποιναν ἐν μέσῳ καταλάβῃ ὁ ἀλλότριος ἢ τὴν παρθένον ἢ κολαζόμενον οἰκέτην ἢ κεκραγυίας τὰς θεραπαινίδας · ὁ δὲ πολυπράγμων ἐπʼ αὐτὰ ταῦτα παραδύεται , σώφρονος μὲν οἰκίας καὶ καθεστώσης οὐδʼ ἂν παρακαλῇ τις ἡδέως γιγνόμενος θεατής · ὧν δʼ ἕνεκα κλεὶς καὶ μοχλὸς καὶ αὔλειος , ταῦτʼ ἀνακαλύπτων καὶ φέρων εἰς τὸ μέσον ἑτέροις . καίτοι καὶ τῶν ἀνέμων μάλιστα δυσχεραίνομεν ὡς Ἀρίστων φησὶν ὅσοι τὰς περιβολὰς ἀναστέλλουσιν ἡμῶν · ὁ δὲ πολυπράγμων οὐ τὰ ἱμάτια τῶν πέλας οὐδὲ τοὺς χιτῶνας , ἀλλὰ τοὺς τοίχους ἀπαμφιέννυσι , τὰς θύρας ἀναπετάννυσι , καὶ διὰ παρθενικῆς ἁπαλόχροος ὡς πνεῦμα διαδύεται καὶ διέρπει , βακχεῖα καὶ χοροὺς καὶ παννυχίδας ἐξετάζων καὶ συκοφαντῶν .
Lemmas: ἀλλά ἔνιοι ὁ ἴδιος βίος ὡς ἀτερπής θέαμα προσοράω οὐ ὑπομένω οὐδέ ἀνακλάω ὁ λογισμός ὡς φάος ἐπί ἑαυτοῦ καί περιάγω , ἀλλά ὁ ψυχή γέμω κακός παντοδαπής καί φρίσσω καί φοβέω ὁ ἔνδον ἐκπηδάω θύραζε καί πλανάω περί ἀλλότριος , βόσκω καί πιαίνω ὁ κακοήθης . ὡς γάρ ὄρνις ἐν οἰκία πολλάκις , τροφή πολύς παράκειμαι , εἰς γωνία καταδύω σκαλεύω ἔνθα γε που διαφαίνω ὅστε ἐν κοπρία εἷς κριθή · παραπλήσιος ὁ πολυπράγμων , ὑπερβαίνω ὁ ἐν μέσος λόγος καί ἱστορία καί ὅς μηδείς κωλύω πυνθάνομαι μηδέ ἄχθομαι πυνθάνομαι , ὁ κρύπτω καί λανθάνω κακός πᾶς οἰκία ἐκλέγω . καίτοι γε ὁ ὁ Αἰγύπτιος χαρίεις πρός ὁ ἐρωτάω τίς φέρω συγκαλύπτω , διά οὗτος συγκαλύπτω καί σύ δή τίς πολυπραγμονέω ὁ ἀποκρύπτω ; εἰ μή τις κακός εἰμί , οὐ ἄν ἀποκρύπτω . καίτοι μή κόπτω γε θύρα εἰς οἰκία ἀλλότριος οὐ νομίζω παρέρχομαι ἀλλά νῦν μέν εἰμί θυρωρός , πάλαι δέ ῥόπτρον κρούω πρός ὁ θύρα αἴσθησις παρέχω , ἵνα μή ὁ οἰκοδέσποινα ἐν μέσος καταλαμβάνω ὁ ἀλλότριος ἤ ὁ παρθένος ἤ κολάζω οἰκέτης ἤ κράζω ὁ θεραπαινίς · ὁ δέ πολυπράγμων ἐπί αὐτός οὗτος παραδύομαι , σώφρων μέν οἰκία καί καθίστημι οὐδέ ἐάν παρακαλέω τις ἡδύς γίγνομαι θεατής · ὅς δέ ἕνεκα κλείς καί μοχλός καί αὔλειος , οὗτος ἀνακαλύπτω καί φέρω εἰς ὁ μέσος ἕτερος . καίτοι καί ὁ ἄνεμος μάλα δυσχεραίνω ὡς Ἀρίστων φημί ὅσος ὁ περιβολή ἀναστέλλω ἐγώ · ὁ δέ πολυπράγμων οὐ ὁ ἱμάτιον ὁ πέλας οὐδέ ὁ χιτών , ἀλλά ὁ τοῖχος ἀπαμφιέννυμι , ὁ θύρα ἀναπετάννυμι , καί διά παρθενική ἁπαλόχροος ὡς πνεῦμα διαδύνω καί διέρπω , Βακχεῖον καί χορός καί παννυχίς ἐξετάζω καί συκοφαντέω .