plutarchus.de-curiositate-515b-523b 10
διὸ καὶ χρήσιμον ὡς ἔνι μάλιστα πρὸς τὴν ἀποτροπὴν τοῖς πολυπράγμοσιν ἡ τῶν προεγνωσμένων ἀνάμνησις . ἂν γάρ , ὥσπερ ὁ Σιμωνίδης ἔλεγε τὰς κιβωτοὺς ἀνοίγων διὰ χρόνου τὴν μὲν τῶν μισθῶν ἀεὶ μεστὴν τὴν δὲ τῶν χαρίτων εὑρίσκειν ἀεὶ κενήν , οὕτως ; ἄν τις τῆς πολυπραγμοσύνης τὴν ἀποθήκην ἀνοίγῃ διὰ χρόνου καὶ κατασκέπτηται πολλῶν ἀχρήστων καὶ ματαίων καὶ ἀτερπῶν γέμουσαν , ἴσως ἂν αὐτῷ τὸ πρᾶγμα προσσταίη , φανὲν ἀηδὲς παντάπασι καὶ φλυαρῶδες . φέρε γάρ , εἴ τις ἐπιὼν τὰ συγγράμματα τῶν παλαιῶν ἐκλαμβάνοι τὰ κάκιστα τῶν ἐν αὐτοῖς , καὶ βιβλίον ἔχοι συντεταγμένον , οἷον Ὁμηρικῶν στίχων ἀκεφάλων καὶ τραγικῶν σολοικισμῶν καὶ τῶν ὑπʼ Ἀρχιλόχου πρὸς τὰς γυναῖκας ἀπρεπῶς καὶ ἀκολάστως εἰρημένων , ἑαυτὸν παραδειγματίζοντος · ἆρʼ οὐκ ἔστι τῆς τραγικῆς κατάρας ἄξιος , ὄλοιο θνητῶν ἐκλέγων τὰς συμφοράς;ʼ καὶ ἄνευ δὲ τῆς κατάρας ἀπρεπὴς καὶ ἀνωφελὴς ὁ θησαυρὸς αὐτοῦ τῶν ἀλλοτρίων ἁμαρτημάτων ὥσπερ ἡ πόλις , ἣν ἐκ τῶν κακίστων καὶ ἀναγωγοτάτων οἰκίσας ὁ Φίλιππος Πονηρόπολιν προσηγόρευσεν . οἱ τοίνυν πολυπράγμονες οὐ στίχων οὐδὲ ποιημάτων , ἀλλὰ βίων ἀστοχήματα καὶ πλημμελήματα καὶ σολοικισμοὺς ἀναλεγόμενοι καὶ συνάγοντες , ἀμουσότατον καὶ ἀτερπέστατον κακῶν γραμματοφυλακεῖον τὴν ἑαυτῶν μνήμην περιφέρουσιν . ὥσπερ οὖν ἐν Ῥώμῃ τινὲς τὰς γραφὰς καὶ τοὺς ἀνδριάντας καὶ νὴ Δία τὰ κάλλη τῶν ὠνίων παίδων καὶ γυναικῶν ἐν μηδενὶ λόγῳ τιθέμενοι , περὶ τὴν τῶν τεράτων ἀγορὰν ἀναστρέφονται , τοὺς ἀκνήμους καὶ τοὺς γαλεάγκωνας καὶ τοὺς τριοφθάλμους καὶ τοὺς στρουθοκεφάλους καταμανθάνοντες καὶ ζητοῦντες εἴ τι γεγένηται σύμμικτον εἶδος κἀποφώλιον τέρας · ἀλλʼ ἐὰν συνεχῶς τις ἐπάγῃ τοῖς τοιούτοις αὐτοὺς θεάμασι , ταχὺ πλησμονὴν καὶ ναυτίαν τὸ πρᾶγμα παρέξει · οὕτως οἱ τὰ περὶ τὸν βίον ἀστοχήματα καὶ γενῶν αἴσχη καὶ διαστροφάς τινας ἐν οἴκοις ἀλλοτρίοις καὶ πλημμελείας πολυπραγμονοῦντες , τῶν πρώτων ἀναμιμνησκέτωσαν ἑαυτοὺς ὅτι χάριν καὶ ὄνησιν οὐδεμίαν ἤνεγκε .
Lemmas: διό καί χρήσιμος ὡς ἔνειμι μάλα πρός ὁ ἀποτροπή ὁ πολυπράγμων ὁ ὁ προγιγνώσκω ἀνάμνησις . ἐάν γάρ , ὥσπερ ὁ Σιμωνίδης λέγω ὁ κιβωτός ἀνοίγνυμι διά χρόνος ὁ μέν ὁ μισθός ἀεί μεστός ὁ δέ ὁ χάρις εὑρίσκω ἀεί κενός , οὕτως ; ἄν τις ὁ πολυπραγμοσύνη ὁ ἀποθήκη ἀνοίγνυμι διά χρόνος καί κατασκέπτομαι πολύς ἄχρηστος καί μάταιος καί ἀτερπής γέμω , ἴσως ἄν αὐτός ὁ πρᾶγμα προσίστημι , φαίνω ἀηδής παντάπασι καί φλυαρώδης . φέρω γάρ , εἰ τις ἐπέρχομαι ὁ σύγγραμμα ὁ παλαιός ἐκλαμβάνω ὁ κακός ὁ ἐν αὐτός , καί βιβλίον ἔχω συντάσσω , οἷος Ὁμηρικός στίχος ἀκέφαλος καί τραγικός σολοικισμός καί ὁ ὑπό Ἀρχίλοχος πρός ὁ γυνή ἀπρεπής καί ἀκόλαστος λέγω , ἑαυτοῦ παραδειγματίζω · ἆρα οὐ εἰμί ὁ τραγικός κατάρα ἄξιος , ὄλλυμι θνητός ἐκλέγω ὁ συμφορά καί ἄνευ δέ ὁ κατάρα ἀπρεπής καί ἀνωφελής ὁ θησαυρός αὐτός ὁ ἀλλότριος ἁμάρτημα ὥσπερ ὁ πόλις , ὅς ἐκ ὁ κακός καί ἀναγωγός οἰκίζω ὁ Φίλιππος Πονηρόπολις προσαγορεύω . ὁ τοίνυν πολυπράγμων οὐ στίχος οὐδέ ποίημα , ἀλλά βίος ἀστόχημα καί πλημμέλημα καί σολοικισμός ἀναλέγω καί συνάγω , ἄμουσος καί ἀτερπής κακός γραμματοφυλακεῖον ὁ ἑαυτοῦ μνήμη περιφέρω . ὥσπερ οὖν ἐν Ῥώμη τις ὁ γραφή καί ὁ ἀνδριάς καί νή Ζεύς ὁ κάλλος ὁ ὤνιος παῖς καί γυνή ἐν μηδείς λόγος τίθημι , περί ὁ ὁ τέρας ἀγορά ἀναστρέφω , ὁ ἄκνημος καί ὁ γαλεάγκων καί ὁ τριόφθαλμος καί ὁ στρουθοκέφαλος καταμανθάνω καί ζητέω εἰ τις γίγνομαι σύμμικτος εἶδος ἀποφώλιος τέρας · ἀλλά ἐάν συνεχής τις ἐπάγω ὁ τοιοῦτος αὐτός θέαμα , ταχύς πλησμονή καί ναυτία ὁ πρᾶγμα παρέχω · οὕτως ὁ ὁ περί ὁ βίος ἀστόχημα καί γένος αἶσχος καί διαστροφή τις ἐν οἶκος ἀλλότριος καί πλημμέλεια πολυπραγμονέω , ὁ πρῶτος ἀναμιμνῄσκω ἑαυτοῦ ὅτι χάριν καί ὄνησις οὐδείς φέρω .