plutarchus.de-curiositate-515b-523b 2
νῦν δʼ ὥσπερ ἐν τῷ μύθῳ τὴν Λάμιαν λέγουσιν οἴκοι μὲν εὕδειν τυφλήν , ἐν ἀγγείῳ τινὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἔχουσαν ἀποκειμένους , ἔξω δὲ προϊοῦσαν ἐπιτίθεσθαι καὶ βλέπειν · οὕτως ἡμῶν ἕκαστος ἔξω καὶ πρὸς ἑτέρους τῇ κακονοίᾳ τὴν περιεργίαν ὥσπερ ὀφθαλμὸν ἐντίθησι · τοῖς δʼ ἑαυτῶν ἁμαρτήμασι καὶ κακοῖς πολλάκις περιπταίομεν ὑπʼ ἀγνοίας , ὄψιν ἐπʼ αὐτὰ καὶ φῶς οὐ ποριζόμενοι . διὸ καὶ τοῖς ἐχθροῖς ὠφελιμώτερός ἐστιν ὁ πολυπράγμων · τὰ γὰρ ἐκείνων ἐλέγχει καὶ προφέρεται καὶ δείκνυσιν αὐτοῖς ἃ δεῖ φυλάξασθαι καὶ διορθῶσαι , τῶν δʼ οἴκοι τὰ πλεῖστα παρορᾷ διὰ τὴν περὶ τὰ ἔξω πτόησιν . ὁ μὲν γὰρ Ὀδυσσεὺς οὐδὲ τῇ μητρὶ διαλεχθῆναι πρότερον ὑπέμεινεν ἢ πυθέσθαι παρὰ τοῦ μάντεως , ὧν ἕνεκʼ ἦλθεν εἰς Ἅιδου · πυθόμενος δὲ τοῦτο πρός τε ταύτην ἔτρεψεν αὑτόν , καὶ τὰς ἄλλας γυναῖκας ἀνέκρινε , τίς ἡ Τυρὼ καί τίς ἡ καλὴ Χλωρὶς καὶ διὰ τί Ἐπικάστη Ἐπικάστη ἁψαμένη βρόχον αἰπὺν ἀφʼ ὑψηλοῖο μελάθρου ἡμεῖς δὲ τὰ καθʼ αὑτοὺς ἐν πολλῇ ῥᾳθυμίᾳ καὶ ἀγνοίᾳ θέμενοι καὶ ἀμελήσαντες ἑτέρους γενεαλογοῦμεν , ὅτι τοῦ γείτονος ὁ πάππος ἦν Σύρος , Θρᾷττα δʼ ἡ τήθη · ὁ δεῖνα δʼ ὀφείλει τάλαντα τρία καὶ τοὺς τόκους οὐκ ἀπέδωκεν . ἐξετάζομεν δὲ καὶ τὰ τοιαῦτα πόθεν ἡ γυνὴ τοῦ δεῖνος ἐπανήρχετο , τί δʼ ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα καθʼ ἑαυτοὺς ἐν τῇ γωνίᾳ διελέγοντο . Σωκράτης δὲ περιῄει διαπορῶν , τί Πυθαγόρας λὲγων ἔπειθε · καὶ Ἀρίστιππος Ὀλυμπίασιν Ἰσχομάχῳ συμβαλὼν ἠρώτα τί Σωκράτης διαλεγόμενος οὕτω τοὺς Ἀθηναίους διατίθησι · καὶ μίκρʼ ἄττα τῶν λόγων αὐτοῦ σπέρματα καὶ δείγματα λαβὼν οὕτως ἐμπαθῶς ἔσχεν , ὥστε τῷ σώματι συμπεσεῖν καὶ γενέσθαι παντάπασιν ὠχρὸς καὶ ἰσχνός ἄχρι οὗ πλεύσας Ἀθήναζε διψῶν καὶ διακεκαυμένος ἠρύσατο τῆς πηγῆς , καὶ τὸν ἄνδρα καὶ τοὺς λόγους αὐτοῦ καὶ τὴν φιλοσοφίαν ἱστόρησεν , ἧς ἦν τέλος ἐπιγνῶναι τὰ ἑαυτοῦ κακὰ καὶ ἀπαλλαγῆναι .
Lemmas: νῦν δέ ὥσπερ ἐν ὁ μῦθος ὁ Λάμια λέγω οἴκοι μέν εὕδω τυφλός , ἐν ἀγγεῖον τις ὁ ὀφθαλμός ἔχω ἀπόκειμαι , ἔξω δέ προιόω ἐπιτίθημι καί βλέπω · οὕτως ἐγώ ἕκαστος ἔξω καί πρός ἕτερος ὁ κακόνοια ὁ περιεργία ὥσπερ ὀφθαλμός ἐντίθημι · ὁ δέ ἑαυτοῦ ἁμάρτημα καί κακός πολλάκις περιπταίω ὑπό ἄγνοια , ὄψις ἐπί αὐτός καί φάος οὐ πορίζω . διό καί ὁ ἐχθρός ὠφέλιμος εἰμί ὁ πολυπράγμων · ὁ γάρ ἐκεῖνος ἐλέγχω καί προφέρω καί δείκνυμι αὐτός ὅς δέω φυλάσσω καί διορθόω , ὁ δέ οἴκοι ὁ πολύς παροράω διά ὁ περί ὁ ἔξω πτόησις . ὁ μέν γάρ Ὀδυσσεύς οὐδέ ὁ μήτηρ διαλέγω πρότερος ὑπομένω ἤ πυνθάνομαι παρά ὁ μάντις , ὅς ἕνεκα ἔρχομαι εἰς ᾍδης · πυνθάνομαι δέ οὗτος πρός τε οὗτος τρέπω ἑαυτοῦ , καί ὁ ἄλλος γυνή ἀνακρίνω , τίς ὁ Τυρώ καί τίς ὁ καλός Χλωρίς καί διά τίς Ἰοκάστη Ἐπικάστη ἅπτω βρόχος αἰπύς ἀπό ὑψηλός μέλαθρον ἐγώ δέ ὁ κατά ἑαυτοῦ ἐν πολύς ῥαθυμία καί ἄγνοια τίθημι καί ἀμελέω ἕτερος γενεαλογέω , ὅτι ὁ γείτων ὁ πάππος εἰμί Σύρος , Θρᾷσσα δέ ὁ τήθη · ὁ δεῖνα δέ ὀφείλω τάλαντον τρεῖς καί ὁ τόκος οὐ ἀποδίδωμι . ἐξετάζω δέ καί ὁ τοιοῦτος πόθεν ὁ γυνή ὁ δεῖνα ἐπανέρχομαι , τίς δέ ὁ δεῖνα καί ὁ δεῖνα κατά ἑαυτοῦ ἐν ὁ γωνία διαλέγω . Σωκράτης δέ περιέρχομαι διαπορέω , τίς Πυθαγόρας λέγω πείθω · καί Ἀρίστιππος Ὀλυμπίασι Ἰσχόμαχος συμβάλλω ἐρωτάω τίς Σωκράτης διαλέγω οὕτως ὁ Ἀθηναῖος διατίθημι · καί μικρός τις ὁ λόγος αὐτός σπέρμα καί δεῖγμα λαμβάνω οὕτως ἐμπαθής ἔχω , ὥστε ὁ σῶμα συμπίπτω καί γίγνομαι παντάπασι ὠχρός καί ἰσχνός ἄχρι ὅς πλέω Ἀθήναζε διψάω καί διακαίω ἀρύω ὁ πηγή , καί ὁ ἀνήρ καί ὁ λόγος αὐτός καί ὁ φιλοσοφία ἱστορέω , ὅς εἰμί τέλος ἐπιγιγνώσκω ὁ ἑαυτοῦ κακός καί ἀπαλλάσσω .