plutarchus.de-curiositate-515b-523b 6
ἀλλʼ ἔοικεν ἡ πολυπραγμοσύνη μὴ χαίρειν ἑώλοις κακοῖς ἀλλὰ θερμοῖς καὶ προσφάτοις · καὶ καινὰς τραγῳδίας ἡδέως θεᾶσθαι , τοῖς δὲ κωμικοῖς καὶ ἱλαρωτέροις πράγμασιν οὐ μάλα προθύμως ὁμιλεῖν . διὸ γάμον μέν τινος ἢ θυσίαν ἢ προπομπὴν διεξιόντος ἀμελὴς ὁ πολυπράγμων καὶ ῥᾴθυμος ἀκροατής ἐστι , καὶ προακηκοέναι τὰ πλεῖστά φησι καὶ κελεύει ταῦτα συντέμνειν καὶ παρέρχεσθαι τὸν διηγούμενον · ἂν δʼ ἢ φθοράν τις παρθένου παρακαθήμενος ἢ μοιχείαν γυναικὸς ἢ δίκης παρασκευὴν ἢ στάσιν ἀδελφῶν διηγῆται , οὔτε νυστάζει οὔτʼ ἀσχολεῖται , ἄλλα τε δίζηται ἐπέων παρὰ τʼ οὔατα βάλλει . καὶ τὸ οἴμοι , τὸ κακὸν τῆς εὐτυχίας ὡς μᾶλλον ἐς οὖς φέρεται θνητῶν ἐπὶ τῶν πολυπραγμόνων ἐστὶν ἀληθῶς εἰρημένον . ὡς γὰρ αἱ σικύαι τὸ χείριστον ἐκ τῆς σαρκὸς ἕλκουσιν , οὕτω τὰ τῶν πολυπραγμόνων ὦτα τοὺς φαυλοτάτους λόγους ἐπισπᾶται · μᾶλλον δʼ , ὥσπερ αἱ πόλεις ἔχουσί τινας πύλας ἀποφράδας καὶ σκυθρωπάς , διʼ ὧν ἐξάγουσι τοὺς θανατουμένους καὶ τὰ λύματα καὶ τοὺς καθαρμοὺς ἐκβάλλουσιν , εὐαγὲς δʼ οὐδὲν οὐδʼ ἱερὸν εἴσεισι οὐδʼ ἔξεισι διʼ αὐτῶν · οὕτω καὶ τὰ τῶν πολυπραγμόνων ὦτα χρηστὸν οὐδὲν οὐδʼ ἀστεῖον ἀλλʼ οἱ φονικοὶ λόγοι διέρχονται καὶ τρίβουσιν , ἐκθύσιμα καὶ μιαρὰ διηγήματα παρακομίζοντες · ἀεὶ δʼ ἀοιδῶν μοῦνος ἐν στέγαις ἐμαῖς κωκυτὸς ἐμπέπτωκεν · αὕτη τοῖς πολυπράγμοσι μοῦσα καὶ σειρὴν μία , τοῦθʼ ἥδιστον ἀκουσμάτων αὐτοῖς . ἔστι γὰρ ἡ πολυπραγμοσύνη φιλοπευστία τῶν ἐν ἀποκρύψει καὶ λανθανόντων οὐδεὶς δʼ ἀγαθὸν ἀποκρύπτει κεκτημένος , ὅπου καὶ τὰ μὴ ὄντα προσποιοῦνται . κακῶν οὖν ἱστορίας ὁ πολυπράγμων ὀρεγόμενος , ἐπιχαιρεκακίας συνέχεται . πάθει , φθόνου καὶ βασκανίας ἀδελφῷ . φθόνος μὲν γάρ ἐστι ; λύπη ἐπʼ ἀλλοτρίοις ἀγαθοῖς , ἐπιχαιρεκακία δʼ ἡδονὴ ἐπʼ ἀλλοτρίοις κακοῖς · ἀμφότερα δʼ ἐκ πάθους ἀνημέρου καὶ θηριώδους γεγένηται , τῆς κακοηθείας .
Lemmas: ἀλλά ἔοικα ὁ πολυπραγμοσύνη μή χαίρω ἕωλος κακός ἀλλά θερμός καί πρόσφατος · καί καινός τραγῳδία ἡδύς θεάομαι , ὁ δέ κωμικός καί ἱλαρός πρᾶγμα οὐ μάλα πρόθυμος ὁμιλέω . διό γάμος μέν τις ἤ θυσία ἤ προπομπή διεξέρχομαι ἀμελής ὁ πολυπράγμων καί ῥᾴθυμος ἀκροατής εἰμί , καί προακούω ὁ πολύς φημί καί κελεύω οὗτος συντέμνω καί παρέρχομαι ὁ διηγέομαι · ἐάν δέ ἤ φθορά τις παρθένος παρακάθημαι ἤ μοιχεία γυνή ἤ δίκη παρασκευή ἤ στάσις ἀδελφός διηγέομαι , οὔτε νυστάζω οὔτε ἀσχολέω , ἄλλος τε δίζημαι ἔπος παρά τε οὖς βάλλω . καί ὁ οἴμοι , ὁ κακός ὁ εὐτυχία ὡς μάλα εἰς οὖς φέρω θνητός ἐπί ὁ πολυπράγμων εἰμί ἀληθής λέγω . ὡς γάρ ὁ σικύα ὁ κακός ἐκ ὁ σάρξ ἕλκω , οὕτως ὁ ὁ πολυπράγμων οὖς ὁ φαῦλος λόγος ἐπισπάω · μάλα δέ , ὥσπερ ὁ πόλις ἔχω τις πύλη ἀποφράς καί σκυθρωπός , διά ὅς ἐξάγω ὁ θανατόω καί ὁ λῦμα καί ὁ καθαρμός ἐκβάλλω , εὐαγής δέ οὐδείς οὐδέ ἱερός εἰσέρχομαι οὐδέ ἐξέρχομαι διά αὐτός · οὕτως καί ὁ ὁ πολυπράγμων οὖς χρηστός οὐδείς οὐδέ ἀστεῖος ἀλλά ὁ φονικός λόγος διέρχομαι καί τρίβω , ἐκθύσιμος καί μιαρός διήγημα παρακομίζω · ἀεί δέ ἀοιδός μόνος ἐν στέγη ἐμός Κωκυτός ἐμπίπτω · οὗτος ὁ πολυπράγμων μοῦσα καί σειρά εἷς , οὗτος ἡδύς ἄκουσμα αὐτός . εἰμί γάρ ὁ πολυπραγμοσύνη φιλοπευστία ὁ ἐν ἀπόκρυψις καί λανθάνω οὐδείς δέ ἀγαθός ἀποκρύπτω κτάομαι , ὅπου καί ὁ μή εἰμί προσποιέω . κακός οὖν ἱστορία ὁ πολυπράγμων ὀρέγω , ἐπιχαιρεκακία συνέχω . πάθος , φθόνος καί βασκανία ἀδελφός . φθόνος μέν γάρ εἰμί ; λύπη ἐπί ἀλλότριος ἀγαθός , ἐπιχαιρεκακία δέ ἡδονή ἐπί ἀλλότριος κακός · ἀμφότερος δέ ἐκ πάθος ἀνήμερος καί θηριώδης γίγνομαι , ὁ κακοήθεια .