ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.de-cupiditate-divitiarum-523c-528b 1
Ἱππόμαχος ὁ ἀλείπτης , ἐπαινούντων τινῶν ἄνθρωπον εὐμήκη καὶ μακρὰς ἔχοντα χεῖρας ὡς πυκτικόν , εἴπερ ἔφη καθελεῖν ἔδει τὸν στέφανον κρεμάμενον τοῦτʼ ἔστιν εἰπεῖν πρὸς τοὺς τὰ καλὰ χωρία καὶ τὰς μεγάλας οἰκίας καὶ τὸ πολὺ ἀργύριον ὑπερεκπεπληγμένους καὶ μακαρίζοντας , εἴ γʼ ἔδει πωλουμένην πρίασθαι τὴν εὐδαιμονίαν καίτοι πολλοὺς ἂν εἴποι τις , ὅτι μᾶλλον ἐθέλουσι πλουτεῖν καὶ κακοδαιμονοῦντες μακάριοι γενέσθαι δόντες ἀργύριον , ἀλλʼ οὐκ ἔστι γε χρημάτων ὤνιον ἀλυπία , μεγαλοφροσύνη , εὐστάθεια , θαρραλεότης , αὐτάρκεια · τῷ πλουτεῖν οὐκ ἔνεστι τὸ πλούτου καταφρονεῖν οὐδὲ τῷ τὰ περιττὰ κεκτῆσθαι τὸ μὴ δεῖσθαι τῶν περιττῶν .
Lemmas: Ἱππόμαχος ὁ ἀλείπτης , ἐπαινέω τις ἄνθρωπος εὐμήκης καί μακρός ἔχω χείρ ὡς πυκτικός , εἴπερ φημί καθαιρέω δέω ὁ στέφανος κρεμάννυμι οὗτος εἰμί λέγω πρός ὁ ὁ καλός χωρίον καί ὁ μέγας οἰκία καί ὁ πολύς ἀργύριον ὑπερεκπλήσσω καί μακαρίζω , εἰ γε δέω πωλέω πρίαμαι ὁ εὐδαιμονία καίτοι πολύς ἄν λέγω τις , ὅτι μάλα ἐθέλω πλουτέω καί κακοδαιμονέω μακάριος γίγνομαι δίδωμι ἀργύριον , ἀλλά οὐ εἰμί γε χρῆμα ὤνιος ἀλυπία , μεγαλοφροσύνη , εὐστάθεια , θαρσαλεότης , αὐτάρκεια · ὁ πλουτέω οὐ ἔνειμι ὁ πλοῦτος καταφρονέω οὐδέ ὁ ὁ περισσός κτάομαι ὁ μή δέω ὁ περισσός .
plutarchus.de-cupiditate-divitiarum-523c-528b 2
τίνος οὖν ἀπαλλάττει τῶν ἄλλων κακῶν ὁ πλοῦτος , εἰ μηδὲ φιλοπλουτίας ; ἀλλὰ ποτῷ μὲν ἔσβεσαν τὴν τοῦ ποτοῦ ὄρεξιν καὶ τροφὴ τὴν τῆς τροφῆς ἐπιθυμίαν ἠκέσαντο · κἀκεῖνος ὁ λέγων δὸς χλαῖναν Ἱππώνακτι , κάρτα γὰρ ῥιγῶ , πλειόνων ἐπιφερομένων δυσανασχετεῖ καὶ διωθεῖται · φιλαργυρίαν δʼ οὐ σβέννυσιν ἀργύριον οὐδὲ χρυσίον οὐδὲ πλεονεξία παύεται κτωμένη τὸ πλέον . ἀλλʼ ἔστιν εἰπεῖν πρὸς τὸν πλοῦτον ὥσπερ ἰατρὸν ἀλαζόνα τὸ φάρμακόν σου τὴν νόσον μείζω ποιεῖ · ἄρτου δεομένους καὶ οἴκου καὶ σκέπης μετρίας καὶ τοῦ τυχόντος ὄψου παραλαβὼν ἐμπέπληκεν ἐπιθυμίας χρυσοῦ καὶ ἀργύρου καὶ ἐλέφαντος καὶ σμαράγδων καὶ κυνῶν καὶ ἵππων , εἰς χαλεπὰ καὶ σπάνια καὶ δυσπόριστα καὶ ἄχρηστα μεταθεὶς ἐκ τῶν ἀναγκαίων τὴν ὄρεξιν . ἐπεὶ τῶν γʼ ἀρκούντων οὐδεὶς πένης ἐστίν · οὐδὲ δεδάνεισται πώποτʼ ἄνθρωπος ἀργύριον , ἵνʼ ἄλφιτα πρίηται ἢ τυρὸν ἢ ἄρτον ἢ ἐλαίας · ἀλλὰ τὸν μὲν οἰκία πολυτελὴς χρεωφειλέτην πεποίηκε , τὸν δʼ ὁμοροῦν ἐλαιόφυτον , τὸν δὲ σιτῶνες ἀμπελῶνες , ἄλλον ἡμίονοι Γαλατικαὶ , ἄλλον ἵπποι ζυγοφόροι κείνʼ ὄχεα κροτέοντες ἐνσεσείκασιν εἰς βάραθρον συμβολαίων καὶ τόκων καὶ ὑποθηκῶν . εἶθʼ ὥσπερ οἱ πίνοντες μετὰ τὸ μὴ διψῆν ἢ ἐσθίοντες μετὰ τὸ μὴ πεινῆν καὶ ὅσα διψῶντες ἢ πεινῶντες ἔλαβον προσεξεμοῦσιν , οὕτως οἱ τῶν ἀχρήστων ἐφιέμενοι καὶ περιττῶν οὐδὲ τῶν ἀναγκαίων κρατοῦσιν . οὗτοι μὲν οὖν τοιοῦτοι .
Lemmas: τίς οὖν ἀπαλλάσσω ὁ ἄλλος κακός ὁ πλοῦτος , εἰ μηδέ φιλοπλουτία ; ἀλλά ποτός μέν σβέννυμι ὁ ὁ ποτόν ὄρεξις καί τροφή ὁ ὁ τροφή ἐπιθυμία ἀκέομαι · ἐκεῖνος ὁ λέγω δίδωμι χλαῖνα Ἵππωναξ , κάρτα γάρ ῥιγέω , πολύς ἐπιφέρω δυσανασχετέω καί διωθέω · φιλαργυρία δέ οὐ σβέννυμι ἀργύριον οὐδέ χρυσίον οὐδέ πλεονεξία παύω κτάομαι ὁ πολύς . ἀλλά εἰμί λέγω πρός ὁ πλοῦτος ὥσπερ ἰατρός ἀλαζών ὁ φάρμακον σύ ὁ νόσος μέγας ποιέω · ἄρτος δέω καί οἶκος καί σκέπη μέτριος καί ὁ τυγχάνω ὄψον παραλαμβάνω ἐμπίμπλημι ἐπιθυμία χρυσός καί ἄργυρος καί ἐλέφας καί σμάραγδος καί κύων καί ἵππος , εἰς χαλεπός καί σπάνιος καί δυσπόριστος καί ἄχρηστος μετατίθημι ἐκ ὁ ἀναγκαῖος ὁ ὄρεξις . ἐπεί ὁ γε ἀρκέω οὐδείς πένης εἰμί · οὐδέ δανείζω πώποτε ἄνθρωπος ἀργύριον , ἵνα ἄλφιτον πρίαμαι ἤ τυρός ἤ ἄρτος ἤ ἐλαία · ἀλλά ὁ μέν οἰκίον πολυτελής χρεωφειλέτης ποιέω , ὁ δέ ὁμορέω ἐλαιόφυτος , ὁ δέ σιτών ἀμπελών , ἄλλος ἡμίονος Γαλατικός , ἄλλος ἵππος ζυγοφόρος ἐκεῖνος ὄχος κροτέω ἐνσείω εἰς βάραθρον συμβόλαιον καί τόκος καί ὑποθήκη . εἶτα ὥσπερ ὁ πίνω μετά ὁ μή διψάω ἤ ἐσθίω μετά ὁ μή πεινάω καί ὅσος διψάω ἤ πεινάω λαμβάνω προσεξεμέω , οὕτως ὁ ὁ ἄχρηστος ἐφίημι καί περισσός οὐδέ ὁ ἀναγκαῖος κρατέω . οὗτος μέν οὖν τοιοῦτος .
plutarchus.de-cupiditate-divitiarum-523c-528b 3
τοὺς δὲ μηδὲν ἀποβάλλοντας ἔχοντας δὲ πολλὰ πλειόνων δʼ ἀεὶ δεομένους ἔτι μᾶλλον θαυμάσειεν ἄν τις τοῦ Ἀριστίππου μεμνημένος ἐκεῖνος γὰρ εἰώθει λέγειν , ὅτι πολλὰ μέν τις ἐσθίων πολλὰ δὲ πίνων πληρούμενος δὲ μηδέποτε , πρὸς τοὺς ἰατροὺς βαδίζει καὶ πυνθάνεται τί τὸ πάθος καί τίς ἡ διάθεσις καὶ πῶς ἂν ἀπαλλαγείη · εἰ δέ τις ἔχων πέντε κλίνας δέκα ζητεῖ , καὶ κεκτημένος δέκα τραπέζας ἑτέρας συνωνεῖται τοσαύτας , καὶ χωρίων πολλῶν παρόντων καὶ ἀργυρίου , οὐ γίγνεται μεστὸς ἀλλʼ ἐπʼ ἄλλα συντέταται καὶ ἀγρυπνεῖ καὶ ἀπλήρωτός ἐστι . πάντων , οὗτος οὐκ οἴεται δεῖσθαι τοῦ θεραπεύσοντος καὶ δείξοντος ἀφʼ ἧς αἰτίας τοῦτο πέπονθε . καίτοι τῶν διψώντων τὸν μὲν οὐ πεπωκότα προσδοκήσειεν ἄν τις ἀπαλλαγήσεσθαι πιόντα τοῦ διψῆν , τὸν δὲ πίνοντα συνεχῶς καὶ μὴ παυόμενον οὐ πληρώσεως ἀλλὰ καθάρσεως οἰόμεθα δεῖσθαι · καὶ κελεύομεν ἐμεῖν , ὡς οὐχ ὑπʼ ἐνδείας ὀχλούμενον ἀλλά τινος δριμύτητος ἢ θερμότητος αὐτῷ παρὰ φύσιν ἐνούσης · οὐκοῦν καὶ τῶν ποριζόντων ὁ μὲν ἐνδεὴς · καὶ ἄπορος παύσεται ἴσως ἑστίαν κτησάμενος ἢ θησαυρὸν εὑρὼν , ἢ φίλου βοηθήσαντος ἐκτίσας καὶ ἀπαλλαγεὶς τοῦ δανειστοῦ · τὸν δὲ πλείω τῶν ἱκανῶν ἔχοντα καὶ πλειόνων ὀρεγόμενον οὐ χρυσίον ἐστὶν οὐδʼ ἀργύριον τὸ θεραπεῦον οὐδʼ ἵπποι καὶ πρόβατα καὶ βόες , ἀλλʼ ἐκβολῆς δεῖται καὶ καθαρμοῦ . πενία γὰρ οὐκ ἔστιν ἀλλʼ ἀπληστία τὸ πάθος αὐτοῦ καὶ φιλοπλουτία , διὰ κρίσιν φαύλην καὶ ἀλόγιστον ἐνοῦσα · ἣν ἂν μή τις ἐξέληται τῆς ψυχῆς ὥσπερ ἕλμιγγα πλατεῖαν , οὐ παύσονται δεόμενοι τῶν περιττῶν , τουτέστιν ἐπιθυμοῦντες ὧν οὐ δέονται .
Lemmas: ὁ δέ μηδείς ἀποβάλλω ἔχω δέ πολύς πολύς δέ ἀεί δέω ἔτι μάλα θαυμάζω ἄν τις ὁ Ἀρίστιππος μιμνῄσκω ἐκεῖνος γάρ εἴωθα λέγω , ὅτι πολύς μέν τις ἐσθίω πολύς δέ πίνω πληρόω δέ μηδέποτε , πρός ὁ ἰατρός βαδίζω καί πυνθάνομαι τίς ὁ πάθος καί τίς ὁ διάθεσις καί πῶς ἄν ἀπαλλάσσω · εἰ δέ τις ἔχω πέντε κλίνη δέκα ζητέω , καί κτάομαι δέκα τράπεζα ἕτερος συνωνέομαι τοσοῦτος , καί χωρίον πολύς πάρειμι καί ἀργύριον , οὐ γίγνομαι μεστός ἀλλά ἐπί ἄλλος συντείνω καί ἀγρυπνέω καί ἀπλήρωτος εἰμί . πᾶς , οὗτος οὐ οἴομαι δέω ὁ θεραπεύω καί δείκνυμι ἀπό ὅς αἰτία οὗτος πάσχω . καίτοι ὁ διψάω ὁ μέν οὐ πίνω προσδοκέω ἄν τις ἀπαλλάσσω πίνω ὁ διψάω , ὁ δέ πίνω συνεχής καί μή παύω οὐ πλήρωσις ἀλλά κάθαρσις οἴομαι δέω · καί κελεύω ἐμέω , ὡς οὐ ὑπό ἔνδεια ὀχλέω ἀλλά τις δριμύτης ἤ θερμότης αὐτός παρά φύσις ἔνειμι · οὐκοῦν καί ὁ πορίζω ὁ μέν ἐνδεής · καί ἄπορος παύω ἴσως ἑστία κτάομαι ἤ θησαυρός εὑρίσκω , ἤ φίλος βοηθέω ἐκτίνω καί ἀπαλλάσσω ὁ δανειστής · ὁ δέ πολύς ὁ ἱκανός ἔχω καί πολύς ὀρέγω οὐ χρυσίον εἰμί οὐδέ ἀργύριον ὁ θεραπεύω οὐδέ ἵππος καί πρόβατον καί βοῦς , ἀλλά ἐκβολή δέω καί καθαρμός . πενία γάρ οὐ εἰμί ἀλλά ἀπληστία ὁ πάθος αὐτός καί φιλοπλουτία , διά κρίσις φαῦλος καί ἀλόγιστος ἔνειμι · ὅς ἄν μή τις ἐξαιρέω ὁ ψυχή ὥσπερ ἕλμιγξ πλατεῖα , οὐ παύω δέω ὁ περισσός , τουτέστι ἐπιθυμέω ὅς οὐ δέω .
plutarchus.de-cupiditate-divitiarum-523c-528b 4
ὅταν ἰατρὸς πρὸς ἄνθρωπον εἰσελθὼν ἐρριμμένον ἐν τῷ κλινιδίῳ καὶ στένοντα καὶ μὴ βουλόμενον τροφὴν λαβεῖν , ἅψηται καὶ ἀνακρίνῃ καὶ εὕρῃ μὴ πυρέττοντα , ψυχικὴ νόσος ἔφη καὶ ἀπῆλθεν οὐκοῦν καὶ ἡμεῖς ὅταν ἴδωμεν ἄνδρα τῷ πορισμῷ προστετηκότα καὶ τοῖς ἀναλώμασιν ἐπιστένοντα καὶ μηδενὸς εἰς χρηματισμὸν συντελοῦντος αἰσχροῦ μηδʼ ἀνιαροῦ φειδόμενον , οἰκίας δʼ ἔχοντα καὶ χώρας καὶ ἀγέλας καὶ ἀνδράποδα σὺν ἱματίοις , τί φήσομεν τὸ πάθος εἶναι τἀνθρώπου ἢ πενίαν ψυχικήν ; ἐπεὶ τήν γε χρηματικήν , ὥς φησιν ὁ Μένανδρος , εἷς ἂν φίλος ἀπαλλάξειεν εὐεργετήσας · τὴν δὲ ψυχικὴν ἐκείνην οὐκ ἂν ἐμπλήσειαν ἅπαντες οὔτε ζῶντες οὔτε ἀποθανόντες . ὅθεν εὖ πρὸς τούτους λέλεκται ὑπὸ τοῦ Σόλωνος πλούτου δʼ οὐδὲν τέρμα πεφασμένον ἀνθρώποισιν . ἐπεὶ τοῖς γε νοῦν ἔχουσιν ὁ τῆς φύσεως πλοῦτος ὥρισται καὶ τὸ τέρμα πάρεστι τῆς χρείας καθάπερ κέντρῳ καὶ διαστήματι περιγραφόμενον . ἀλλὰ καὶ τοῦτο τῆς φιλαργυρίας ἴδιον · ἐπιθυμία γάρ ἐστι μαχομένη πρὸς τὴν αὑτῆς πλήρωσιν · αἱ δʼ ἄλλαι καὶ συνεργοῦσιν οὐδεὶς γοῦν ἀπέχεται χρήσεως ὄψου διὰ φιλοψίαν οὐδʼ οἴνου διʼ οἰνοφλυγίαν , ὡς χρημάτων ἀπέχονται διὰ φιλοχρηματίαν . καίτοι πῶς οὐ μανικὸν οὐδʼ οἰκτρὸν τὸ πάθος , εἴ τις ἱματίῳ μὴ χρῆται διὰ τὸ ῥιγοῦν μηδʼ ἄρτῳ διὰ τὸ πεινῆν μηδὲ πλούτῳ διὰ τὸ φιλοπλουτεῖν ; ἀλλʼ ἐν τοῖς Θρασωνίδου κακοῖς ἐστιν · παρʼ ἐμοὶ γάρ ἐστιν ἔνδον , ἔξεστιν δέ μοι καὶ βούλομαι τοῦθʼ ὡς ἂν ἐμμανέστατα ἐρῶν τις , οὐ ποιῶ δέ · κατακλείσας δὲ πάντα καὶ κατασφραγισάμενος , καὶ παραριθμήσας τοκισταῖς καὶ πραγματευταῖς , ἄλλα συνάγω καὶ διώκω · καὶ ζυγομαχῶ πρὸς τοὺς οἰκέτας πρὸς τοὺς γεωργοὺς πρὸς τοὺς χρεώστας · Ἄπολλον , ἀνθρώπων τινʼ ἀθλιώτερον ἑόρακας ἢ ἐρῶντα δυσποτμώτερον ;
Lemmas: ὅταν ἰατρός πρός ἄνθρωπος εἰσέρχομαι ῥίπτω ἐν ὁ κλινίδιον καί στένω καί μή βούλομαι τροφή λαμβάνω , ἅπτω καί ἀνακρίνω καί εὑρίσκω μή πυρέσσω , ψυχικός νόσος φημί καί ἀπέρχομαι οὐκοῦν καί ἐγώ ὅταν ὁράω ἀνήρ ὁ πορισμός προστήκομαι καί ὁ ἀνάλωμα ἐπιστένω καί μηδείς εἰς χρηματισμός συντελέω αἰσχρός μηδέ ἀνιαρός φείδομαι , οἰκία δέ ἔχω καί χώρα καί ἀγέλη καί ἀνδράποδον σύν ἱμάτιον , τίς φημί ὁ πάθος ἔρχομαι ἄνθρωπος ἤ πενία ψυχικός ; ἐπεί ὁ γε χρηματικός , ὡς φημί ὁ Μένανδρος , εἷς ἄν φίλος ἀπαλλάσσω εὐεργετέω · ὁ δέ ψυχικός ἐκεῖνος οὐ ἄν ἐμπίμπλημι ἅπας οὔτε ζάω οὔτε ἀποθνῄσκω . ὅθεν εὖ πρός οὗτος λέγω ὑπό ὁ Σόλων πλοῦτος δέ οὐδείς τέρμα φαίνω ἄνθρωπος . ἐπεί ὁ γε νόος ἔχω ὁ ὁ φύσις πλοῦτος ὁρίζω καί ὁ τέρμα πάρειμι ὁ χρεία καθά κέντρον καί διάστημα περιγράφω . ἀλλά καί οὗτος ὁ φιλαργυρία ἴδιος · ἐπιθυμία γάρ εἰμί μάχομαι πρός ὁ ἑαυτοῦ πλήρωσις · ὁ δέ ἄλλος καί συνεργέω οὐδείς γοῦν ἀπέχω χρῆσις ὄψον διά φιλοψία οὐδέ οἶνος διά οἰνοφλυγία , ὡς χρῆμα ἀπέχω διά φιλοχρηματία . καίτοι πῶς οὐ μανικός οὐδέ οἰκτρός ὁ πάθος , εἰ τις ἱμάτιον μή χράω διά ὁ ῥιγόω μηδέ ἄρτος διά ὁ πεινάω μηδέ πλοῦτος διά ὁ φιλοπλουτέω ; ἀλλά ἐν ὁ Θρασωνίδης κακός εἰμί · παρά ἐγώ γάρ εἰμί ἔνδον , ἔξεστι δέ ἐγώ καί βούλομαι οὗτος ὡς ἄν ἐμμανής ἐράω τις , οὐ ποιέω δέ · κατακλείω δέ πᾶς καί κατασφραγίζω , καί παραριθμέω τοκιστής καί πραγματευτής , ἄλλος συνάγω καί διώκω · καί ζυγομαχέω πρός ὁ οἰκέτης πρός ὁ γεωργός πρός ὁ χρεώστης · Ἀπόλλων , ἄνθρωπος τις ἄθλιος ὁράω ἤ ἐράω δύσποτμος ;
plutarchus.de-cupiditate-divitiarum-523c-528b 6
καὶ ταῦτα πρὸς τὴν ὀνώδη καὶ μυρμηκώδη λέγω ταύτην φιλοπλουτίαν . ἑτέρα δʼ ἐστὶν ἡ θηριώδης , συκοφαντοῦσα καὶ κληρονομοῦσα καὶ παραλογιζομένη καὶ πολυπραγμονοῦσα καὶ φροντίζουσα καὶ ἀριθμοῦσα τῶν φίλων ἔτι πόσοι ζῶσιν , εἶτα πρὸς μηδὲν ἀπολαύουσα τῶν πανταχόθεν προσποριζομένων . ὥσπερ οὖν ἐχίδνας καὶ κανθαρίδας καὶ φαλάγγια μᾶλλον προβαλλόμεθα καὶ δυσχεραίνομεν ἄρκτων καὶ λεόντων , ὅτι κτείνει καὶ ἀπόλλυσιν ἀνθρώπους μηδὲν χρώμενα τοῖς ἀπολλυμένοις ὑπʼ αὐτῶν · οὕτω δεῖ μᾶλλον δυσχεραίνειν τῶν διʼ ἀσωτίαν τοὺς διὰ μικρολογίαν καὶ ἀνελευθερίαν πονηρούς · ἀφαιροῦνται γὰρ ἄλλων , οἷς αὐτοὶ χρῆσθαι μὴ δύνανται μηδὲ πεφύκασιν . ὅθεν ἐκεῖνοι μὲν ἐκεχειρίαν ἄγουσιν , ἐν ἀφθόνοις γενόμενοι καὶ χορηγίαν ἔχοντες · ὥσπερ ὁ Δημοσθένης ; ἔλεγε πρὸς τοὺς νομίζοντας τῆς πονηρίας τὸν Δημάδην πεπαῦσθαι , νῦν γὰρ ἔφη μεστὸν ὁρᾶτε , καθάπερ τοὺς λέοντας · τοῖς δʼ εἰς μηδὲν ἡδὺ μηδὲ χρήσιμον πολιτευομένοις οὐκ ἔστιν ἀνακωχὴ τοῦ πλεονεκτεῖν οὐδʼ ἀσχολία κενοῖς οὖσιν ἀεὶ καὶ προσδεομένοις ἁπάντων .
Lemmas: καί οὗτος πρός ὁ ὀνώδης καί μυρμηκώδης λέγω οὗτος φιλοπλουτία . ἕτερος δέ εἰμί ὁ θηριώδης , συκοφαντέω καί κληρονομέω καί παραλογίζομαι καί πολυπραγμονέω καί φροντίζω καί ἀριθμέω ὁ φίλος ἔτι πόσος ζάω , εἶτα πρός μηδείς ἀπολαύω ὁ πανταχόθεν προσπορίζω . ὥσπερ οὖν ἔχιδνα καί κανθαρίς καί φαλάγγιον μάλα προβάλλω καί δυσχεραίνω ἄρκτος καί λέων , ὅτι κτείνω καί ἀπόλλυμι ἄνθρωπος μηδείς χράω ὁ ἀπόλλυμι ὑπό αὐτός · οὕτως δέω μάλα δυσχεραίνω ὁ διά ἀσωτία ὁ διά μικρολογία καί ἀνελευθερία πονηρός · ἀφαιρέω γάρ ἄλλος , ὅς αὐτός χράω μή δύναμαι μηδέ φύω . ὅθεν ἐκεῖνος μέν ἐκεχειρία ἄγω , ἐν ἄφθονος γίγνομαι καί χορηγία ἔχω · ὥσπερ ὁ Δημοσθένης ; λέγω πρός ὁ νομίζω ὁ πονηρία ὁ Δημάδης παύω , νῦν γάρ φημί μεστός ὁράω , καθά ὁ λέων · ὁ δέ εἰς μηδείς ἡδύς μηδέ χρήσιμος πολιτεύω οὐ εἰμί ἀνοκωχή ὁ πλεονεκτέω οὐδέ ἀσχολία κενός εἰμί ἀεί καί προσδέω ἅπας .
plutarchus.de-cupiditate-divitiarum-523c-528b 9
οἱ δὲ πολλοὶ τὸ τοῦ Τηλεμάχου πάσχομεν καὶ γὰρ ἐκεῖνος ὑπʼ ἀπειρίας μᾶλλον δʼ ἀπειροκαλίας τὴν μὲν Νέστορος ἰδὼν οἰκίαν κλίνας ἔχουσαν τραπέζας ἱμάτια στρώματα οἶνον ἡδύν , οὐκ ἐμακάριζε τὸν εὐποροῦντα τῶν ἀναγκαίων ἢ καὶ τῶν χρησίμων · παρὰ δὲ τῷ Μενελάῳ θεασάμενος ἐλέφαντα καὶ χρυσὸν καὶ ἤλεκτρον ἐξεπλάγη καὶ εἶπε Ζηνὸς που τοιήδε γʼ Ὀλυμπίου ἔνδοθεν αὐλή · ὅσσα τάδʼ ἄσπετα πολλά · σέβας μʼ ἔχει εἰσορόωντα Σωκράτης δʼ ἂν εἶπεν ἢ καὶ Διογένης ὅσσα τάδʼ ἄθλια πολλὰ καὶ ἄχρηστα καὶ μάταια · γέλως μʼ ἔχει εἰσορόωντα . τί λέγεις , ἀβέλτερʼ , ὃς τῆς γυναικὸς ὀφείλων παρελεῖν τὴν πορφύραν καὶ τὸν κόσμον , ἵνα παύσηται τρυφῶσα καὶ ξενομανοῦσα , τὴν οἰκίαν πάλιν καλλωπίζεις ὡς θέατρον ἢ θυμέλην τοῖς εἰσιοῦσι ;
Lemmas: ὁ δέ πολύς ὁ ὁ Τηλέμαχος πάσχω καί γάρ ἐκεῖνος ὑπό ἀπειρία μάλα δέ ἀπειροκαλία ὁ μέν Νέστωρ ὁράω οἰκία κλίνη ἔχω τράπεζα ἱμάτιον στρῶμα οἶνος ἡδύς , οὐ μακαρίζω ὁ εὐπορέω ὁ ἀναγκαῖος ἤ καί ὁ χρήσιμος · παρά δέ ὁ Μενέλαος θεάομαι ἐλέφας καί χρυσός καί ἤλεκτρον ἐκπλήσσω καί λέγω Ζεύς που τοιόσδε γε Ὀλύμπιος ἔνδοθεν αὐλή · ὅσος ὅδε ἄσπετος πολύς · σέβας ἐγώ ἔχω εἰσοράω Σωκράτης δέ ἄν λέγω ἤ καί Διογένης ὅσος ὅδε ἄθλιος πολύς καί ἄχρηστος καί μάταιος · γέλως ἐγώ ἔχω εἰσοράω . τίς λέγω , ἀβέλτερος , ὅς ὁ γυνή ὀφείλω παραιρέω ὁ πορφύρα καί ὁ κόσμος , ἵνα παύω τρυφάω καί ξενομανέω , ὁ οἰκία πάλιν καλλωπίζω ὡς θέατρον ἤ θυμέλη ὁ εἰσέρχομαι ;
plutarchus.de-cupiditate-divitiarum-523c-528b 10
τοιαύτην ὁ πλοῦτος εὐδαιμονίαν ἔχει θεατῶν δεομένην καὶ μαρτύρων , οἷς δεῖ πᾶσιν ἐμπομπεύειν αὐτόν , ἢ · τὸ μηδέν ἐστιν . ἀλλʼ οὐχ ὅμοιόν γε τὸ σωφρονεῖν τὸ φιλοσοφεῖν τὸ γιγνώσκειν ἃ δεῖ περὶ θεῶν · ἀλλὰ κἂν λανθάνῃ πάντας ἀνθρώπους , ἴδιον σέλας ἔχει καὶ φέγγος ἐν τῇ ψυχῇ μέγα καὶ χαρὰν ποιεῖ σύνοικον αὐτῇ ἐν ἑαυτῇ ἀντιλαμβανομένῃ τἀγαθοῦ , ἂν τʼ εἰδῇ τις ἄν τε λανθάνῃ καὶ θεοὺς καὶ ἀνθρώπους ἅπαντας . τοιοῦτόν ἐστιν ἀρετὴ ἀλήθεια μαθημάτων τε κάλλος γεωμετρικῶν ἀστρολογικῶν οἷς πάντα τὰ τοῦ πλούτου φάλαρα ταῦτα καὶ περιδέραια · καὶ θεάματα κορασιώδη παραβαλεῖν ἄξιον , ἃ μηδενὸς ὁρῶντος μηδὲ προσβλέποντος ὄντως τυφλὸς γίγνεται καὶ ἀφεγγὴς ὁ πλοῦτος ; μόνος γὰρ ὁ πλούσιος δειπνῶν μετὰ τῆς γυναικὸς ἢ τῶν συνήθων οὔτε ταῖς χρυσαῖς παρέχει πράγματα τραπέζαις οὔτε τοῖς χρυσοῖς ἐκπώμασιν ἀλλὰ χρῆται τοῖς προστυχοῦσι , καὶ ἡ γυνὴ ἄχρυσος καὶ ἀπόρφυρος καὶ ἀφελὴς πάρεστιν · ὅταν δὲ σύνδειπνον , τουτέστι πομπὴ καὶ θέατρον , συγκροτῆται καὶ δρᾶμα πλουσιακὸν εἰσάγηται , νηῶν δʼ ἔκφερε λέβητάς τε τρίποδάς τε · τῶν τε λύχνων ἀντέχονται καὶ περισπῶνται περὶ τὰς κύλικας , ἀλλάσσουσι τοὺς οἰνοχόους , μεταμφιεννύουσι πάντα , πάντα κινοῦσι , χρυσόν , ἄργυρον , λιθοκόλλητα , ἁπλῶς πλουτεῖν ὁμολογοῦντες . ἀλλὰ σωφροσύνης γε , κἂν μόνος δειπνῇ , δεῖται κἂν δικαιοσύνης .
Lemmas: τοιοῦτος ὁ πλοῦτος εὐδαιμονία ἔχω θεατής δέω καί μάρτυς , ὅς δέω πᾶς ἐμπομπεύω αὐτός , ἤ · ὁ μηδείς εἰμί . ἀλλά οὐ ὅμοιος γε ὁ σωφρονέω ὁ φιλοσοφέω ὁ γιγνώσκω ὅς δέω περί θεός · ἀλλά ἐάν λανθάνω πᾶς ἄνθρωπος , ἴδιος σέλας ἔχω καί φέγγος ἐν ὁ ψυχή μέγας καί χαρά ποιέω σύνοικος αὐτός ἐν ἑαυτοῦ ἀντιλαμβάνω ἀγαθός , ἐάν τε οἶδα τις ἐάν τε λανθάνω καί θεός καί ἄνθρωπος ἅπας . τοιοῦτος εἰμί ἀρετή ἀλήθεια μάθημα τε κάλλος γεωμετρικός ἀστρολογικός ὅς πᾶς ὁ ὁ πλοῦτος φάλαρος οὗτος καί περιδέραιος · καί θέαμα κορασιώδης παραβάλλω ἄξιος , ὅς μηδείς ὁράω μηδέ προσβλέπω ὄντως τυφλός γίγνομαι καί ἀφεγγής ὁ πλοῦτος ; μόνος γάρ ὁ πλούσιος δειπνέω μετά ὁ γυνή ἤ ὁ συνήθης οὔτε ὁ χρύσεος παρέχω πρᾶγμα τράπεζα οὔτε ὁ χρύσεος ἔκπωμα ἀλλά χράω ὁ προστυγχάνω , καί ὁ γυνή ἄχρυσος καί ἀπόρφυρος καί ἀφελής πάρειμι · ὅταν δέ σύνδειπνον , τουτέστι πομπή καί θέατρον , συγκροτέω καί δρᾶμα πλουσιακός εἰσάγω , ναῦς δέ ἐκφέρω λέβης τε τρίπους τε · ὁ τε λύχνος ἀντέχω καί περισπάω περί ὁ κύλιξ , ἀλλάσσω ὁ οἰνόχοος , μεταμφιέννυμι πᾶς , πᾶς κινέω , χρυσός , ἄργυρος , λιθοκόλλητος , ἁπλῶς πλουτέω ὁμολογέω . ἀλλά σωφροσύνη γε , ἐάν μόνος δειπνέω , δέω ἐάν δικαιοσύνη .