plutarchus.de-cupiditate-divitiarum-523c-528b 5
ὁ Σοφοκλῆς ἐρωτηθείς , εἰ δύναται γυναικὶ πλησιάζειν , εὐφήμει , ἄνθρωπε εἶπεν ἐλεύθερος γέγονα , λυττῶντας καὶ ἀγρίους δεσπότας διὰ τὸ γῆρας ἀποφυγών . χάριεν γὰρ ἅμα ταῖς ἡδοναῖς συνεκλιπεῖν τὰς ἐπιθυμίας , ἃς μήτε ἄνδρα φησὶν Ἀλκαῖος ; διαφυγεῖν μήτε γυναῖκα . τοῦτο δʼ οὐκ ἔστιν ἐπὶ τῆς φιλοπλουτίας · ἀλλʼ ὥσπερ βαρεῖα καὶ πικρὰ δέσποινα κτάσθαι μὲν ἀναγκάζει χρῆσθαι δὲ κωλύει , καὶ τὴν μὲν ἐπιθυμίαν ἐγείρει τὴν δʼ ἡδονὴν ἀφαιρεῖται . τοὺς μὲν οὖν Ῥοδίους ὁ Στρατόνικος ἐπέσκωπτεν εἰς πολυτέλειαν , οἰκοδομεῖν μὲν ὡς ἀθανάτους λέγων ὀψωνεῖν δʼ ὡς ὀλιγοχρονίους οἱ δὲ φιλάργυροι κτῶνται μὲν ὡς πολυτελεῖς χρῶνται δʼ ὡς ἀνελεύθεροι , καὶ τοὺς μὲν πόνους ὑπομένουσι τὰς δʼ ἡδονὰς οὐκ ἔχουσιν . ὁ γοῦν Δημάδης ἐπιστὰς ἀριστῶντί ποτε Φωκίωνι καὶ θεασάμενος αὐτοῦ τὴν τράπεζαν αὐστηρὰν καὶ λιτήν , θαυμάζω σʼ ὦ Φωκίων εἶπεν ὅτι οὕτως ἀριστᾶν δυνάμενος πολιτεύῃ αὐτὸς γὰρ εἰς τὴν γαστέρα ἐδημαγώγει , καὶ τὰς Ἀθήνας μικρὸν ἡγούμενος τῆς ἀσωτίας ἐφόδιον ἐκ τῆς Μακεδονίας ἐπεσιτίζετο · καὶ διὰ τοῦτʼ Ἀντίπατρος εἶπε θεασάμενος αὐτὸν γέροντα · καθάπερ ἱερείου διαπεπραγμένου μηδὲν ἔτι λοιπὸν ἢ τὴν γλῶσσαν εἶναι καὶ τὴν κοιλίαν σὲ δʼ οὐκ ἄν τις , ὦ κακόδαιμον , θαυμάσειεν , εἰ δυνάμενος οὕτω ζῆν ἀνελευθέρως καὶ ἀπανθρώπως καὶ ἀμεταδότως καὶ πρὸς φίλους ἀπηνῶς καὶ πρὸς πολίτας ἀφιλοτίμως , κακοπαθεῖς καὶ ἀγρυπνεῖς καὶ ἐργολαβεῖς καὶ κληρονομεῖς καὶ ὑποπίπτεις τηλικοῦτον ἔχων τῆς ἀπραγμοσύνης ἐφόδιον , τὴν ἀνελευθερίαν ; Βυζάντιόν τινα λέγουσιν ἐπὶ δυσμόρφῳ γυναικὶ μοιχὸν εὑρόντʼ εἰπεῖν , ὦ ταλαίπωρε , τίς ἀνάγκη ; σαπραγόρα προῖξ . ἄγε σὺ κυκᾷς ὑφάπτεις , ὦ πόνηρε , τοὺς βασιλεῖς πορίζεσθαι δεῖ τοὺς ἐπιτρόπους τῶν βασιλέων τοὺς ἐν ταῖς πόλεσι πρωτεύειν καὶ ἄρχειν ἐθέλοντας · ἐκείνοις ἀνάγκη διὰ τὴν φιλοτιμίαν καὶ ἀλαζονείαν καὶ τὴν κενὴν δόξαν ἑστιῶσιν χαριζομένοις δορυφοροῦσι δῶρα πέμπουσι , στρατεύματα τρέφουσι μονομάχους ὠνουμένοις · σὺ δὲ τοσαῦτα πράγματα συγχεῖς καὶ ταράττεις καὶ στροβεῖς σεαυτόν , κοχλίου βίον ζῶν διὰ τὴν μικρολογίαν , καὶ τὰ δυσχερῆ πάνθʼ ὑπομένεις οὐδὲν εὖ πάσχων , ὥσπερ ὄνος βαλανέως ξύλα καὶ φρύγανα κατακομίζων , ἀεὶ καπνοῦ τε καί τέφρας ἀναπιμπλάμενος λουτροῦ δὲ μὴ μετέχων μηδʼ ἀλέας μηδὲ καθαρειότητος .
Lemmas: ὁ Σοφοκλῆς ἐρωτάω , εἰ δύναμαι γυνή πλησιάζω , εὐφημέω , ἄνθρωπος λέγω ἐλεύθερος γίγνομαι , λυσσάω καί ἄγριος δεσπότης διά ὁ γῆρας ἀποφεύγω . χαρίεις γάρ ἅμα ὁ ἡδονή συνεκλείπω ὁ ἐπιθυμία , ὅς μήτε ἀνήρ φημί Ἀλκαῖος ; διαφεύγω μήτε γυνή . οὗτος δέ οὐ εἰμί ἐπί ὁ φιλοπλουτία · ἀλλά ὥσπερ βαρύς καί πικρός δέσποινα κτείνω μέν ἀναγκάζω χράω δέ κωλύω , καί ὁ μέν ἐπιθυμία ἐγείρω ὁ δέ ἡδονή ἀφαιρέω . ὁ μέν οὖν Ῥόδιος ὁ Στρατόνικος ἐπισκώπτω εἰς πολυτέλεια , οἰκοδομέω μέν ὡς ἀθάνατος λέγω ὀψωνέω δέ ὡς ὀλιγοχρόνιος ὁ δέ φιλάργυρος κτάομαι μέν ὡς πολυτελής χράω δέ ὡς ἀνελεύθερος , καί ὁ μέν πόνος ὑπομένω ὁ δέ ἡδονή οὐ ἔχω . ὁ γοῦν Δημάδης ἐφίστημι ἀριστάω ποτέ Φωκίων καί θεάομαι αὐτός ὁ τράπεζα αὐστηρός καί λιτός , θαυμάζω σύ ὦ Φωκίων λέγω ὅτι οὕτως ἀριστάω δύναμαι πολιτεύω αὐτός γάρ εἰς ὁ γαστήρ δημαγωγέω , καί ὁ Ἀθῆναι μικρός ἡγέομαι ὁ ἀσωτία ἐφόδιον ἐκ ὁ Μακεδονία ἐπισιτίζομαι · καί διά οὗτος Ἀντίπατρος λέγω θεάομαι αὐτός γέρων · καθά ἱερεῖον διαπράσσω μηδείς ἔτι λοιπός ἤ ὁ γλῶσσα εἰμί καί ὁ κοιλία σύ δέ οὐ ἄν τις , ὦ κακοδαίμων , θαυμάζω , εἰ δύναμαι οὕτως ζάω ἀνελεύθερος καί ἀπάνθρωπος καί ἀμετάδοτος καί πρός φίλος ἀπηνής καί πρός πολίτης ἀφιλότιμος , κακοπαθέω καί ἀγρυπνέω καί ἐργολαβέω καί κληρονομέω καί ὑποπίπτω τηλικοῦτος ἔχω ὁ ἀπραγμοσύνη ἐφόδιον , ὁ ἀνελευθερία ; Βυζάντιος τις λέγω ἐπί δύσμορφος γυνή μοιχός εὑρίσκω λέγω , ὦ ταλαίπωρος , τίς ἀνάγκη ; σαπραγόρα προίξ . ἄγε σύ κυκάω ὑφάπτω , ὦ πονηρός , ὁ βασιλεύς πορίζω δέω ὁ ἐπίτροπος ὁ βασιλεύς ὁ ἐν ὁ πόλις πρωτεύω καί ἄρχω ἐθέλω · ἐκεῖνος ἀνάγκη διά ὁ φιλοτιμία καί ἀλαζονεία καί ὁ κενός δόξα ἑστιάω χαρίζω δορυφορέω δῶρον πέμπω , στράτευμα τρέφω μονόμαχος ὠνέομαι · σύ δέ τοσοῦτος πρᾶγμα συγχέω καί ταράσσω καί στροβέω σεαυτοῦ , κοχλίον βίος ζάω διά ὁ μικρολογία , καί ὁ δυσχερής πᾶς ὑπομένω οὐδείς εὖ πάσχω , ὥσπερ ὄνος βαλανεύς ξύλον καί φρύγανον κατακομίζω , ἀεί καπνός τε καί τέφρα ἀναπίμπλημι λουτρόν δέ μή μετέχω μηδέ ἀλέα μηδέ καθαριότης .