plutarchus.de-communibus-notitiis-adversus-stoicos-1058e-1086b 26
παρὰ τὴν ἔννοιάν ἐστι · δύο τέλη καὶ σκοποὺς προκεῖσθαι τοῦ βίου , καὶ μὴ πάντων , ὅσα πράττομεν , ἐφʼ ἕν τι γίγνεσθαι τὴν ἀναφορὰν ἔτι δὲ μᾶλλόν ἐστι παρὰ τὴν ἔννοιαν ἄλλο μὲν εἶναι τέλος , ἐπʼ ἄλλο δὲ τῶν πραττομένων ἕκαστον ἀναφέρεσθαι τούτων δʼ αὐτοὺς ὑπομένειν ἀνάγκη θάτερον . εἰ γὰρ αὐτὰ μὲν τὰ πρῶτα κατὰ φύσιν ἀγαθὰ μή ἐστιν , ἡ δʼ εὐλόγιστος ἐκλογὴ καὶ λῆψις αὐτῶν καὶ τὸ πάντα τὰ παρʼ ἑαυτὸν ποιεῖν ἕκαστον ἕνεκα τοῦ τυγχάνειν τῶν πρώτων κατὰ φύσιν , ἐπʼ ἐκεῖνο δεῖ πάντα ἔχειν τὰ πραττόμενα τὴν ἀναφοράν , τὸ τυγχάνειν τῶν πρώτων κατὰ φύσιν . εἴπερ γὰρ οἴονται μὴ στοχαζομένους μηδʼ ἐφιεμένους τοῦ τυχεῖν ἐκείνων τὸ τέλος ἔχειν , ἀλλʼ οὗ δεῖ ἐκεῖνα ἀναφέρεσθαι , τὴν τούτων ἐκλογὴν καὶ μὴ ταῦτα · τέλος μὲν γὰρ τὸ ἐκλέγεσθαι καὶ λαμβάνειν ἐκεῖνα φρονίμως · ἐκεῖνα δʼ αὐτὰ καὶ τὸ τυγχάνειν αὐτῶν οὐ τέλος , ἀλλʼ ὥσπερ ὕλη τις ὑπόκειται τὴν ἐκλεκτικὴν ἀξίαν ἔχουσα · τοῦτο γὰρ οἶμαι καὶ τοὔνομα λέγειν καὶ γράφειν αὐτούς , ἐνδεικνυμένους τὴν διαφοράν . Ἀνδρικῶς ; μὲν ἀπομεμνημόνευκας καὶ ὃ λέγουσι καὶ ὡς λέγουσι . . σκόπει δʼ ὅτι ταὐτὸ πάσχουσι τοῖς τὴν σκιὰν ὑπεράλλεσθαι τὴν ἑαυτῶν ἐφιεμένοις · οὐ γὰρ ἀπολείπουσιν ἀλλὰ συμμεταφέρουσι τὴν ἀτοπίαν τῷ λόγῳ , πορρωτάτω τῶν ἐννοιῶν ἀφισταμένην . ὡς γὰρ εἰ τοξεύοντα φαίη τις οὐχὶ πάντα ποιεῖν τὰ παρʼ αὑτὸν ἕνεκα τοῦ βαλεῖν τὸν σκοπὸν ἀλλʼ ἕνεκα τοῦ πάντα ποιῆσαι τὰ παρʼ αὑτόν , αἰνίγμασιν ὅμοια καὶ τεράστια δόξειεν ἂν περαίνειν οὕτως οἱ τριπέμπελοι βιαζόμενοι μὴ τὸ τυγχάνειν τῶν κατὰ φύσιν τοῦ στοχάζεσθαι τῶν κατὰ φύσιν εἶναι τέλος , ἀλλὰ τὸ λαμβάνειν τὸ ἐκλέγεσθαι , μηδὲ τὴν ἔφεσιν τῆς ὑγιείας καὶ δίωξιν εἰς τὸ ὑγιαίνειν ἑκάστῳ τελευτᾶν , ἀλλὰ τοὐναντίον τὸ ὑγιαίνειν ἐπὶ τὴν ἔφεσιν αὐτοῦ καὶ δίωξιν ἀναφέρεσθαι , περιπάτους τινὰς καὶ ἀναφωνήσεις καὶ τομὰς νὴ Δία καὶ φαρμακείας εὐλογίστους τέλη ποιούμενοι τῆς ὑγιείας , οὐχὶ τούτων ἐκείνην , ὅμοια ληροῦσι τῷ λέγοντι δειπνῶμεν , ἵνα θύωμεν , ἵνα λουώμεθα μᾶλλον δʼ ἐκεῖνος εἰωθός τι καὶ νενομισμένον ἀλλάττει καὶ ταράττει τὴν τάξιν · ἃ δʼ οὗτοι λέγουσι τὴν πᾶσαν ἔχει τῶν πραγμάτων ἀνατροπὴν καὶ σύγχυσιν οὐ σπουδάζομεν εὐκαίρως περιπατεῖν ἕνεκα τοῦ πέττειν τὴν τροφὴν ἀλλὰ πέττειν τὴν τροφὴν ἕνεκα τοῦ περιπατεῖν εὐκαίρως ἦπου καὶ τὴν ὑγίειαν ἡ φύσις τοῦ ἐλλεβόρου χάριν πεποίηκεν , οὐ τῆς · ὑγιείας τὸν ἐλλέβορον . τί γὰρ ἄλλο καταλείπεται αὐτοῖς εἰς ὑπερβολὴν παραδοξολογίας ἢ τοιαῦτα ληρεῖν ; τί γὰρ διαφέρει τοῦ λέγοντος γεγονέναι τὴν ὑγίειαν τῶν φαρμάκων ἕνεκα , μὴ τὰ φάρμακα τῆς ὑγιείας , ὁ τὴν ἐκλογὴν τὴν περὶ τὰ φάρμακα καὶ σύνθεσιν καὶ · χρῆσιν αὐτῶν αἱρετωτέραν ποιῶν τῆς ὑγιείας μᾶλλον τὴν μὲν οὐδʼ ὅλως αἱρετὸν ἡγούμενος , ἐν δὲ τῇ περὶ ἐκεῖνα πραγματείᾳ τὸ τέλος τιθέμενος καὶ ἔφεσιν ἀποφαίνων τέλος τῆς τεύξεως , οὐ τῆς ἐφέσεως τὴν τεῦξιν ; τῇ γὰρ ἐφέσει νὴ Δία τὸ εὐλογίστως καὶ τὸ φρονίμως πρόσεστι πάνυ μὲν οὖν , φήσομεν , ἂν ὡς πρὸς τέλος ὁρᾷ τὴν τεῦξιν ὧν διώκει καὶ τὴν κτῆσιν εἰ μή , τὸ εὐλόγιστον αὐτῆς ; ἀφαιρεῖται , πάντα ποιούσης ἕνεκα τσῦ τυχεῖν , οὗ τυχεῖν οὐ σεμνὸν οὐδὲ μακάριόν ἐστι .
Lemmas: παρά ὁ ἔννοια εἰμί · δύο τέλος καί σκοπός πρόκειμαι ὁ βίος , καί μή πᾶς , ὅσος πράσσω , ἐπί εἷς τις γίγνομαι ὁ ἀναφορά ἔτι δέ μάλα εἰμί παρά ὁ ἔννοια ἄλλος μέν εἰμί τέλος , ἐπί ἄλλος δέ ὁ πράσσω ἕκαστος ἀναφέρω οὗτος δέ αὐτός ὑπομένω ἀνάγκη ἕτερος . εἰ γάρ αὐτός μέν ὁ πρῶτος κατά φύσις ἀγαθός μή εἰμί , ὁ δέ εὐλόγιστος ἐκλογή καί λῆψις αὐτός καί ὁ πᾶς ὁ παρά ἑαυτοῦ ποιέω ἕκαστος ἕνεκα ὁ τυγχάνω ὁ πρῶτος κατά φύσις , ἐπί ἐκεῖνος δέω πᾶς ἔχω ὁ πράσσω ὁ ἀναφορά , ὁ τυγχάνω ὁ πρῶτος κατά φύσις . εἴπερ γάρ οἴομαι μή στοχάζομαι μηδέ ἐφίημι ὁ τυγχάνω ἐκεῖνος ὁ τέλος ἔχω , ἀλλά ὅς δέω ἐκεῖνος ἀναφέρω , ὁ οὗτος ἐκλογή καί μή οὗτος · τέλος μέν γάρ ὁ ἐκλέγω καί λαμβάνω ἐκεῖνος φρόνιμος · ἐκεῖνος δέ αὐτός καί ὁ τυγχάνω αὐτός οὐ τέλος , ἀλλά ὥσπερ ὕλη τις ὑπόκειμαι ὁ ἐκλεκτικός ἀξία ἔχω · οὗτος γάρ οἴομαι καί ὄνομα λέγω καί γράφω αὐτός , ἐνδείκνυμι ὁ διαφορά . ἀνδρικός ; μέν ἀπομνημονεύω καί ὅς λέγω καί ὡς λέγω . . σκοπέω δέ ὅτι αὐτός πάσχω ὁ ὁ σκιά ὑπεράλλομαι ὁ ἑαυτοῦ ἐφίημι · οὐ γάρ ἀπολείπω ἀλλά συμμεταφέρομαι ὁ ἀτοπία ὁ λόγος , πόρρω ὁ ἔννοια ἀφίστημι . ὡς γάρ εἰ τοξεύω φημί τις οὐ πᾶς ποιέω ὁ παρά ἑαυτοῦ ἕνεκα ὁ βάλλω ὁ σκοπός ἀλλά ἕνεκα ὁ πᾶς ποιέω ὁ παρά ἑαυτοῦ , αἴνιγμα ὅμοιος καί τεράστιος δοκέω ἄν περαίνω οὕτως ὁ τριπέμπελος βιάζω μή ὁ τυγχάνω ὁ κατά φύσις ὁ στοχάζομαι ὁ κατά φύσις εἰμί τέλος , ἀλλά ὁ λαμβάνω ὁ ἐκλέγω , μηδέ ὁ ἔφεσις ὁ ὑγίεια καί δίωξις εἰς ὁ ὑγιαίνω ἕκαστος τελευτάω , ἀλλά ἐναντίος ὁ ὑγιαίνω ἐπί ὁ ἔφεσις αὐτός καί δίωξις ἀναφέρω , περίπατος τις καί ἀναφώνησις καί τομή νή Ζεύς καί φαρμακεία εὐλόγιστος τέλος ποιέω ὁ ὑγίεια , οὐ οὗτος ἐκεῖνος , ὅμοιος ληρέω ὁ λέγω δειπνέω , ἵνα θύω , ἵνα λούω μάλα δέ ἐκεῖνος εἴωθα τις καί νομίζω ἀλλάσσω καί ταράσσω ὁ τάξις · ὅς δέ οὗτος λέγω ὁ πᾶς ἔχω ὁ πρᾶγμα ἀνατροπή καί σύγχυσις οὐ σπουδάζω εὔκαιρος περιπατέω ἕνεκα ὁ πέσσω ὁ τροφή ἀλλά πέσσω ὁ τροφή ἕνεκα ὁ περιπατέω εὔκαιρος ἦπου καί ὁ ὑγίεια ὁ φύσις ὁ ἑλλέβορος χάριν ποιέω , οὐ ὁ · ὑγίεια ὁ ἑλλέβορος . τίς γάρ ἄλλος καταλείπω αὐτός εἰς ὑπερβολή παραδοξολογία ἤ τοιοῦτος ληρέω ; τίς γάρ διαφέρω ὁ λέγω γίγνομαι ὁ ὑγίεια ὁ φάρμακον ἕνεκα , μή ὁ φάρμακον ὁ ὑγίεια , ὁ ὁ ἐκλογή ὁ περί ὁ φάρμακον καί σύνθεσις καί · χρῆσις αὐτός αἱρετός ποιέω ὁ ὑγίεια μάλα ὁ μέν οὐδέ ὅλος αἱρετός ἡγέομαι , ἐν δέ ὁ περί ἐκεῖνος πραγματεία ὁ τέλος τίθημι καί ἔφεσις ἀποφαίνω τέλος ὁ τεῦξις , οὐ ὁ ἔφεσις ὁ τεῦξις ; ὁ γάρ ἔφεσις νή Ζεύς ὁ εὐλόγιστος καί ὁ φρόνιμος πρόσειμι πάνυ μέν οὖν , φημί , ἐάν ὡς πρός τέλος ὁράω ὁ τεῦξις ὅς διώκω καί ὁ κτῆσις εἰ μή , ὁ εὐλόγιστος αὐτός ; ἀφαιρέω , πᾶς ποιέω ἕνεκα τσῦ τυγχάνω , ὅς τυγχάνω οὐ σεμνός οὐδέ μακάριος εἰμί .