plutarchus.de-communibus-notitiis-adversus-stoicos-1058e-1086b 20
ὁ τοίνυν λέγων οὐκ ἀχρήστως γεγονέναι τὴν κακίαν , ὅρα πάλιν οἷον αὐτὴν ἀποδείκνυσι χρῆμα καὶ κτῆμα τοῖς ἔχουσι , γράφων ἐν τοῖς περὶ Κατορθωμάτων ὡς ὁ φαῦλος οὐδενὸς · δεῖται , οὐδενὸς ἔχει χρείαν · οὐδέν ἐστιν αὐτῷ χρήσιμον , οὐδὲν οἰκεῖον , οὐδὲν ἁρμόττον . πῶς οὖν εὔχρηστος ἡ κακία , μεθʼ ἧς οὐδʼ ὑγίεια χρήσιμον οὐδὲ πλῆθος χρημάτων οὐδὲ προκοπή ; οὐ δεῖται δέ τις ὧν · τὰ μὲν προηγμένα · καὶ ληπτὰ καὶ νὴ Δίʼ εὔχρηστα , τὰ δὲ κατὰ φύσιν , ὡς αὐτοὶ καλοῦσιν ; εἶτα τούτων οὐδεὶς ἔχει χρείαν , ἂν μὴ γένηται σοφός . οὐδὲ τοῦ σοφὸς οὖν γενέσθαι χρείαν ἔχει ὁ φαῦλος . οὐδὲ διψῶσιν οὐδὲ πεινῶσιν ἄνθρωποι , πρὶν σοφοὶ γενέσθαι · διψῶντες οὖν ὕδατος οὐκ ἔχουσι χρείαν οὐδʼ ἄρτου πεινῶντες . ἔστε ξένοισι μειλίχοις ἐοικότες στέγης τε μοῦνον καὶ πυρὸς κεχρημένοις · οὗτος οὐκ εἶχε χρείαν ὑποδοχῆς ; οὐδὲ χλαίνης ἐκεῖνος ὁ λέγων δὸς χλαῖναν Ἱππώνακτι κάρτα γὰρ ῥιγῶ ; ἀλλὰ βούλει παράδοξον εἰπεῖν τι καὶ περιττὸν καὶ ἴδιον ; λέγε τὸν σοφὸν μηδενὸς ἔχειν χρείαν μηδὲ δεῖσθαί τινος , ἐκεῖνος ὄλβιος , ἐκεῖνος ἀπροσδεής , ἐκεῖνος αὐτάρκης μακάριος τέλειος . νυνὶ δὲ τίς ὁ ἴλιγγος οὗτος τὸν μὲν ἀνενδεᾶ δεῖσθαι ὧν ἔχει ἀγαθῶν , τὸν δὲ φαῦλον ἐνδεᾶ μὲν εἶναι πολλῶν δεῖσθαι δὲ μηδενός ; τουτὶ γὰρ λέγει Χρύσιππος , ὡς οὐ δέονται μὲν ἐνδέονται δʼ οἱ φαῦλοι , πεττῶν δίκην δεῦρο κἀκεῖ τὰς κοινὰς ἐννοίας μετατιθείς . πάντες γὰρ ἄνθρωποι τὸ δεῖσθαι πρότερον εἶναι τοῦ ἐνδεῖσθαι νομίζουσιν , ἡγούμενοι τὸν οὐχ ἑτοίμων οὐδʼ εὐπορίστων δεόμενον ἐνδεῖσθαι . κεράτων γοῦν καὶ πτερῶν οὐδεὶς ἐνδεὴς ἄνθρωπός ἐστιν , ὅτι μηδὲ δεῖται τούτων · ἀλλʼ ὅπλων ἐνδεεῖς , λέγομεν καὶ χρημάτων καὶ ἱματίων , ὅταν ἐν χρείᾳ γενόμενοι μὴ τυγχάνωσι μηδʼ ἔχωσιν . οἱ δʼ οὕτως ἐπιθυμοῦσιν ἀεί τι παρὰ τὰς κοινὰς ἐννοίας φαίνεσθαι λέγοντες , ὥστε πολλάκις ἐξίστασθαι καὶ τῶν ἰδίων ἐπιθυμίᾳ καινολογίας , ὥσπερ ἐνταῦθα .
Lemmas: ὁ τοίνυν λέγω οὐ ἄχρηστος γίγνομαι ὁ κακία , ὁράω πάλιν οἷος αὐτός ἀποδείκνυμι χρῆμα καί κτῆμα ὁ ἔχω , γράφω ἐν ὁ περί Κατόρθωμα ὡς ὁ φαῦλος οὐδείς · δέω , οὐδείς ἔχω χρεία · οὐδείς εἰμί αὐτός χρήσιμος , οὐδείς οἰκεῖος , οὐδείς ἁρμόζω . πῶς οὖν εὔχρηστος ὁ κακία , μετά ὅς οὐδέ ὑγίεια χρήσιμος οὐδέ πλῆθος χρῆμα οὐδέ προκοπή ; οὐ δέω δέ τις ὅς · ὁ μέν προάγω · καί ληπτός καί νή Ζεύς εὔχρηστος , ὁ δέ κατά φύσις , ὡς αὐτός καλέω ; εἶτα οὗτος οὐδείς ἔχω χρεία , ἐάν μή γίγνομαι σοφός . οὐδέ ὁ σοφός οὖν γίγνομαι χρεία ἔχω ὁ φαῦλος . οὐδέ διψάω οὐδέ πεινάω ἄνθρωπος , πρίν σοφός γίγνομαι · διψάω οὖν ὕδωρ οὐ ἔχω χρεία οὐδέ ἄρτος πεινάω . εἰμί ξένος μείλιχος ἔοικα στέγη τε μόνος καί πῦρ χράω · οὗτος οὐ ἔχω χρεία ὑποδοχή ; οὐδέ χλαῖνα ἐκεῖνος ὁ λέγω δίδωμι χλαῖνα Ἵππωναξ κάρτα γάρ ῥιγέω ; ἀλλά βούλομαι παράδοξος λέγω τις καί περισσός καί ἴδιος ; λέγω ὁ σοφός μηδείς ἔχω χρεία μηδέ δέω τις , ἐκεῖνος ὄλβιος , ἐκεῖνος ἀπροσδεής , ἐκεῖνος αὐτάρκης μακάριος τέλειος . νυνί δέ τίς ὁ ἴλιγγος οὗτος ὁ μέν ἀνενδεής δέω ὅς ἔχω ἀγαθός , ὁ δέ φαῦλος ἐνδεής μέν εἰμί πολύς δέω δέ μηδείς ; οὗτος γάρ λέγω Χρύσιππος , ὡς οὐ δέω μέν ἐνδέω δέ ὁ φαῦλος , πεσσός δίκη δεῦρο ἐκεῖ ὁ κοινός ἔννοια μετατίθημι . πᾶς γάρ ἄνθρωπος ὁ δέω πρότερος εἰμί ὁ ἐνδέω νομίζω , ἡγέομαι ὁ οὐ ἑτοῖμος οὐδέ εὐπόριστος δέω ἐνδέω . κέρας γοῦν καί πτερόν οὐδείς ἐνδεής ἄνθρωπος εἰμί , ὅτι μηδέ δέω οὗτος · ἀλλά ὅπλον ἐνδεής , λέγω καί χρῆμα καί ἱμάτιον , ὅταν ἐν χρεία γίγνομαι μή τυγχάνω μηδέ ἔχω . ὁ δέ οὕτως ἐπιθυμέω ἀεί τις παρά ὁ κοινός ἔννοια φαίνω λέγω , ὥστε πολλάκις ἐξίστημι καί ὁ ἴδιος ἐπιθυμία καινολογία , ὥσπερ ἐνταῦθα .