plutarchus.de-communibus-notitiis-adversus-stoicos-1058e-1086b 13
ἀλλὰ τί ἄν τις ἐπὶ τούτοις δυσχεραίνοι , μεμνημένος ὧν ἐν τῷ δευτέρῳ περὶ Φύσεως γέγραφεν , ἀποφαίνων οὐκ ἀχρήστως τὴν κακίαν πρὸς τὰ ὅλα γεγενημένην ; ἄξιον δʼ ἀναλαβεῖν τὸ δόγμα ταῖς ἐκείνου λέξεσιν , ἵνα καὶ μάθῃς πως , οἱ τοῦ Ξενοκράτους καὶ Σπευσίππου κατηγοροῦντες ἐπὶ τῷ μὴ τὴν ὑγίειαν ἀδιάφορον ἡγεῖσθαι μηδὲ τὸν πλοῦτον ἀνωφελὲς ἐν τίνι τόπῳ τὴν κακίαν αὐτοὶ τίθενται καὶ τίνας λόγους περὶ αὐτῆς διεξίασιν ἡ δὲ κακία πρὸς τὰ λοιπὰ συμπτώματα ἔχει ὅρον γίνεται γὰρ αὐτή πως κατὰ τὸν τῆς φύσεως λόγον καί , ἵνʼ οὕτως εἴπω , οὐκ ἀχρήστως γίγνεται πρὸς τὰ ὅλα · οὐδὲ γὰρ ἂν τἀγαθὸν ἦν . οὐκοῦν ἐν θεοῖς ἀγαθὸν οὐδὲν ἔστιν , ἐπεὶ μηδὲ κακόν · οὐδέ , ὅταν ὁ Ζεὺς εἰς ἑαυτὸν ἀναλώσας τὴν ὕλην ἅπασαν εἷς γένηται καὶ τὰς ἄλλας ἀνέλῃ διαφοράς , οὐδὲν ἔστιν ἀγαθὸν τηνικαῦτα , μηδενός γε κακοῦ παρόντος · ἀλλὰ χοροῦ μὲν ἔστιν ἐμμέλεια μηδενὸς ἀπᾴδοντος ἐν αὐτῷ , καὶ σώματος ὑγίεια μηδενὸς μορίου νοσοῦντος ἀρετὴ δʼ ἄνευ κακίας οὐκ ἔχει γένεσιν , ἀλλʼ ὥσπερ ἐνίαις τῶν ἰατρικῶν δυνάμεων ἰὸς ὄφεως καὶ χολὴ ὑαίνης ἀναγκαῖόν ἐστιν , οὕτως ἐπιτηδειότης ἑτέρα τῇ Μελήτου μοχθηρίᾳ πρὸς τὴν Σωκράτους δικαιοσύνην καὶ τῇ Κλέωνος ἀναγωγίᾳ πρὸς τὴν Περικλέους καλοκἀγαθίαν πῶς δʼ ἂν εὗρεν ὁ Ζεὺς τὸν Ἡρακλέα φῦσαι καὶ τὸν Λυκοῦργον , εἰ μὴ καὶ Σαρδανάπαλον ἡμῖν ἔφυσε καὶ Φάλαριν ; ὥρα λέγειν αὐτοῖς ὅτι καὶ φθίσις γέγονεν ἀνθρώπῳ πρὸς εὐεξίαν καὶ ποδάγρα πρὸς ὠκύτητα καὶ οὐκ ἂν ἦν Ἀχιλλεὺς κομήτης , εἰ μὴ φαλακρὸς Θερσίτης . τί γὰρ διαφέρουσι τῶν ταῦτα ληρούντων καὶ φλυαρούντων οἱ λέγοντες μὴ ἀχρήστως γεγονέναι πρὸς τὴν ἐγκράτειαν τὴν ἀκολασίαν καὶ πρὸς τὴν δικαιοσύνην τὴν ἀδικίαν ; ὅπως εὐχώμεθα τοῖς θεοῖς ἀεὶ μοχθηρίαν εἶναι ψεύδεά θʼ αἱμυλίους τε λόγους καὶ ἐπίκλοπον ἦθος , εἰ , τούτων ἀναιρεθέντων , οἴχεται φροῦδος ἡ ἀρετὴ καὶ συναπόλωλεν .
Lemmas: ἀλλά τίς ἄν τις ἐπί οὗτος δυσχεραίνω , μιμνῄσκω ὅς ἐν ὁ δεύτερος περί Φύσις γράφω , ἀποφαίνω οὐ ἄχρηστος ὁ κακία πρός ὁ ὅλος γίγνομαι ; ἄξιος δέ ἀναλαμβάνω ὁ δόγμα ὁ ἐκεῖνος λέξις , ἵνα καί μανθάνω πως , ὁ ὁ Ξενοκράτης καί Σπεύσιππος κατηγορέω ἐπί ὁ μή ὁ ὑγίεια ἀδιάφορος ἡγέομαι μηδέ ὁ πλοῦτος ἀνωφελής ἐν τίς τόπος ὁ κακία αὐτός τίθημι καί τίς λόγος περί αὐτός διεξέρχομαι ὁ δέ κακία πρός ὁ λοιπός σύμπτωμα ἔχω ὅρος γίγνομαι γάρ αὐτός πως κατά ὁ ὁ φύσις λόγος καί , ἵνα οὕτως λέγω , οὐ ἄχρηστος γίγνομαι πρός ὁ ὅλος · οὐδέ γάρ ἄν ἀγαθός εἰμί . οὐκοῦν ἐν θεός ἀγαθός οὐδείς εἰμί , ἐπεί μηδέ κακός · οὐδέ , ὅταν ὁ Ζεύς εἰς ἑαυτοῦ ἀναλίσκω ὁ ὕλη ἅπας εἷς γίγνομαι καί ὁ ἄλλος ἀναιρέω διαφορά , οὐδείς εἰμί ἀγαθός τηνικαῦτα , μηδείς γε κακός πάρειμι · ἀλλά χορός μέν εἰμί ἐμμέλεια μηδείς ἀπᾴδω ἐν αὐτός , καί σῶμα ὑγίεια μηδείς μόριον νοσέω ἀρετή δέ ἄνευ κακία οὐ ἔχω γένεσις , ἀλλά ὥσπερ ἔνιοι ὁ ἰατρικός δύναμις ἰός ὄφις καί χολή ὕαινα ἀναγκαῖος εἰμί , οὕτως ἐπιτηδειότης ἕτερος ὁ Μέλητος μοχθηρία πρός ὁ Σωκράτης δικαιοσύνη καί ὁ Κλέων ἀναγωγία πρός ὁ Περικλῆς καλοκἀγαθία πῶς δέ ἄν εὑρίσκω ὁ Ζεύς ὁ Ἡρακλῆς φύω καί ὁ Λυκοῦργος , εἰ μή καί Σαρδανάπαλος ἐγώ φύω καί Φάλαρις ; ὥρα λέγω αὐτός ὅτι καί φθίσις γίγνομαι ἄνθρωπος πρός εὐεξία καί ποδάγρα πρός ὠκύτης καί οὐ ἄν εἰμί Ἀχιλλεύς κομήτης , εἰ μή φαλακρός Θερσίτης . τίς γάρ διαφέρω ὁ οὗτος ληρέω καί φλυαρέω ὁ λέγω μή ἄχρηστος γίγνομαι πρός ὁ ἐγκράτεια ὁ ἀκολασία καί πρός ὁ δικαιοσύνη ὁ ἀδικία ; ὅπως εὔχομαι ὁ θεός ἀεί μοχθηρία εἰμί ψεῦδος τε αἱμύλιος τε λόγος καί ἐπίκλοπος ἦθος , εἰ , οὗτος ἀναιρέω , οἴχομαι φροῦδος ὁ ἀρετή καί συναπόλλυμι .