plutarchus.de-communibus-notitiis-adversus-stoicos-1058e-1086b 1
σοὶ μὲν εἰκός , ὦ Διαδούμενε , μὴ πάνυ μέλειν , εἴ τινι δοκεῖτε παρὰ τὰς κοινὰς φιλοσοφεῖν ἐννοίας ὁμολογοῦντί γε καὶ τῶν αἰσθήσεων περιφρονεῖν , ἀφʼ ὧν σχεδὸν αἱ πλεῖσται γεγόνασιν ἔννοιαι , τήν γε περὶ τὰ φαινόμενα πίστιν ἕδραν ἔχουσαι καὶ ἀσφάλειαν . ἐμὲ δὲ πολλῆς , ὣς γʼ ἐμαυτῷ φαίνομαι , καὶ ἀτόπου μεστὸν ἥκοντα ταραχῆς εἴτε τισὶ λόγοις εἴτʼ ἐπῳδαῖς εἴτʼ ἄλλον ἐπίστασαι τρόπον παρηγορίας οὐκ ἂν φθάνοις ἰατρεύων οὕτω σοι διασέσεισμαι καὶ γέγονα μετέωρος ὑπὸ Στωικῶν ἀνδρῶν , τὰ μὲν ἄλλα βελτίστων καὶ νὴ Δία συνήθων καὶ φίλων , πικρῶς δʼ ἄγαν ἐγκειμένων τῇ Ἀκαδημίᾳ καὶ ἀπεχθῶς · οἵ γε πρὸς μικρὰ καὶ μετʼ αἰδοῦς τὰ παρʼ ἐμοῦ λεχθέντα σεμνῶς , οὐ γὰρ ψεύσομαι , οὐ πράως ᾐτιάσαντο · τοὺς δὲ πρεσβυτέρους μετʼ ὀργῆς σοφιστὰς καὶ λυμεῶνας τῶν ἐν φιλοσοφίᾳ δογμάτων ὁδῷ βαδιζόντων καὶ δε ξομμιινιβης νοτιτιις . ἀνατροπέας καὶ πολλὰ τούτων ἀτοπώτερα λέγοντες καὶ νομίζοντες τέλος ἐπὶ τὰς ἐννοίας ἐρρύησαν , ὡς δή τινα σύγχυσιν καὶ ἀναδασμὸν αὐταῖς ἐπάγοντας τοὺς ἐκ τῆς Ἀκαδημείας . εἶτά τις εἶπεν αὐτῶν ὡς οὐκ ἀπὸ τύχης ἀλλʼ ἐκ προνοίας θεῶν νομίζοι μετʼ Ἀρκεσίλαον καὶ πρὸ Καρνεάδου γεγονέναι Χρύσιππον , ὧν ὁ μὲν ὑπῆρξε τῆς εἰς τὴν συνήθειαν ὕβρεως καὶ παρανομίας ὁ δʼ , ἤνθησε μάλιστα τῶν Ἀκαδημαϊκῶν · Χρύσιππος οὖν ἐν μέσῳ γενόμενος , ταῖς πρὸς Ἀρκεσίλαον ἀντιγραφαῖς καὶ τὴν Καρνεάδου δεινότητα ἐνέφραξε , πολλὰ μὲν τῇ αἰσθήσει καταλιπὼν ὥσπερ εἰς πολιορκίαν βοηθήματα , τὸν δὲ περὶ τὰς προλήψεις καὶ τὰς ἐννοίας τάραχον ἀφελὼν παντάπασι καὶ διορθώσας ἑκάστην καὶ θέμενος εἰς οἰκεῖον · ὥστε καὶ τοὺς αὖθις ἐκκρούειν τὰ πράγματα καὶ παραβιάζεσθαι βουλομένους μηδὲν περαίνειν ἀλλʼ ἐλέγχεσθαι κακουργοῦντας καὶ σοφιζομένους . ὑπὸ τοιούτων ἐγὼ λόγων διακεκαυμένος ἕωθεν σβεστηρίων δέομαι , καθάπερ τινὰ φλεγμονὴν ἀφαιρούντων τὴν ἀπορίαν τῆς ψυχῆς ,
Lemmas: σύ μέν ἔοικα , ὦ Διαδούμενος , μή πάνυ μέλω , εἰ τις δοκέω παρά ὁ κοινός φιλοσοφέω ἔννοια ὁμολογέω γε καί ὁ αἴσθησις περιφρονέω , ἀπό ὅς σχεδόν ὁ πολύς γίγνομαι ἔννοια , ὁ γε περί ὁ φαίνω πίστις ἕδρα ἔχω καί ἀσφάλεια . ἐγώ δέ πολύς , ὡς γε ἐμαυτοῦ φαίνω , καί ἄτοπος μεστός ἥκω ταραχή εἴτε τις λόγος εἴτε ἐπῳδή εἴτε ἄλλος ἐπίσταμαι τρόπος παρηγορία οὐ ἄν φθάνω ἰατρεύω οὕτως σύ διασείω καί γίγνομαι μετέωρος ὑπό Στωϊκός ἀνήρ , ὁ μέν ἄλλος ἀγαθός καί νή Ζεύς συνήθης καί φίλος , πικρός δέ ἄγαν ἔγκειμαι ὁ Ἀκαδημία καί ἀπεχθῶς · ὁ γε πρός μικρός καί μετά αἰδώς ὁ παρά ἐγώ λέγω σεμνός , οὐ γάρ ψεύδω , οὐ πρᾶος αἰτιάομαι · ὁ δέ πρέσβυς μετά ὀργή σοφιστής καί λυμεών ὁ ἐν φιλοσοφία δόγμα ὁδός βαδίζω καί ε ξομμιινιβαινω νοτιτιις . ἀνατροπεύς καί πολύς οὗτος ἄτοπος λέγω καί νομίζω τέλος ἐπί ὁ ἔννοια ῥέω , ὡς δή τις σύγχυσις καί ἀναδασμός αὐτός ἐπάγω ὁ ἐκ ὁ Ἀκαδήμεια . εἶτα τις λέγω αὐτός ὡς οὐ ἀπό τύχη ἀλλά ἐκ πρόνοια θεός νομίζω μετά Ἀρκεσίλαος καί πρό Καρνεάδης γίγνομαι Χρύσιππος , ὅς ὁ μέν ὑπάρχω ὁ εἰς ὁ συνήθεια ὕβρις καί παρανομία ὁ δέ , ἀνθέω μάλα ὁ Ἀκαδημαικός · Χρύσιππος οὖν ἐν μέσος γίγνομαι , ὁ πρός Ἀρκεσίλαος ἀντιγραφή καί ὁ Καρνεάδης δεινότης ἐμφράσσω , πολύς μέν ὁ αἴσθησις καταλείπω ὥσπερ εἰς πολιορκία βοήθημα , ὁ δέ περί ὁ πρόληψις καί ὁ ἔννοια τάραχος ἀφαιρέω παντάπασι καί διορθόω ἕκαστος καί τίθημι εἰς οἰκεῖος · ὥστε καί ὁ αὖθις ἐκκρούω ὁ πρᾶγμα καί παραβιάζομαι βούλομαι μηδείς περαίνω ἀλλά ἐλέγχω κακουργέω καί σοφίζω . ὑπό τοιοῦτος ἐγώ λόγος διακαίω ἕωθεν σβεστήριος δέω , καθά τις φλεγμονή ἀφαιρέω ὁ ἀπορία ὁ ψυχή ,