plutarchus.de-communibus-notitiis-adversus-stoicos-1058e-1086b 37
ἀφέντες οὖν ἤδη τοὺς θεοὺς καὶ προσευξάμενοι κοινὰς φρένας διδόναι καὶ κοινὸν νοῦν , τὰ περὶ στοιχείων πῶς ἔχει αὐτοῖς ἴδωμεν . παρὰ τὴν ἔννοιάν ἐστι . σῶμα σώματος εἶναι τόπον καὶ σῶμα χωρεῖν διὰ σώματος , κενὸν μηδετέρου περιέχοντος , ἀλλὰ τοῦ πλήρους εἰς τὸ πλῆρες ἐνδυομένου καὶ δεχομένου τὸ ἐπιμιγνύμενον τοῦ διάστασιν οὐκ ἔχοντος οὐδὲ χώραν ἐν αὑτῷ διὰ τὴν συνέχειαν . οἱ δʼ οὐχ ἓν εἰς ἓν οὐδὲ δύο οὐδὲ τρία καὶ δέκα συνωθοῦντες , ἀλλὰ πάντα μέρη τοῦ κόσμου κατακερματισθέντος ἐμβάλλοντες εἰς ἓν ὅ τι ἂν τύχωσι , καὶ τοὐλάχιστον αἰσθητὸν ἐπιφάσκοντες ἐπιλείψειν ἐπιόντι τῷ μεγίστῳ νεανιεύονται , δόγμα ποιούμενοι τὸν ἔλεγχον , ὡς ἐν ἄλλοις πολλοῖς , ἅτε δὴ μαχομένας ὑποθέσεις ταῖς ἐννοίαις λαμβάνοντες . αὐτίκα γοῦν τῷ λόγῳ τούτῳ πολλὰ τερατώδη καὶ ἀλλόκοτα προσδέχεσθαι τοὺς τὰ σώματα τοῖς σώμασιν ὅλοις ὅλα κεραννύντας . ὧν ἐστι καὶ τὸ τὰ τρία τέσσαρα εἶναι · τουτὶ γὰρ οἱ μὲν ἄλλοι λέγουσιν ἐν ὑπερβολῇ παράδειγμα τῶν ἀδιανοήτων τούτοις δὲ συμβαίνει τὸν ἕνα κύαθον τοῦ οἴνου πρὸς δύο κεραννύμενον ὕδατος , εἰ μέλλει μὴ ἀπολείπειν ἀλλʼ ἐξισοῦσθαι , παράγοντας ἐπὶ πᾶν καὶ διασυγχέοντας ἕνʼ ὄντα δύο ποιεῖν τῇ πρὸς τὰ δύο τῆς κράσεως ἐξισώσει τὸ γὰρ μένειν ἕνα καὶ δυεῖν παρεκτείνειν καὶ ποιεῖν ἴσον τῷ διπλασίῳ · ἔτι δʼ , ὅπως ἐξίκηται τῇ κράσει πρὸς τοὺς δύο , δυεῖν λαμβάνειν μέτρον ἐν τῇ διαχύσει , τοῦτο μέτρον ἅμα καὶ τριῶν ἐστι καὶ τεσσάρων · τριῶν μέν , ὅτι τοῖς δύο εἷς μέμικται · τεσσάρων δέ , ὅτι δυσὶ μεμιγμένος ἴσον ἔσχηκε πλῆθος οἷς μίγνυται . τοῦτό δὴ συμβαίνει τὸ καλὸν αὐτοῖς , ἐμβάλλουσιν εἰς ; σῶμα σώματα , καὶ τὸ τῆς περιοχῆς ἀδιανόητον . ἀνάγκη γάρ , εἰς ἄλληλα χωρούντων τῷ κεράννυσθαι , μὴ θάτερον μὲν περιέχειν περιέχεσθαι δὲ θάτερον , καὶ τὸ μὲν δέχεσθαι τὸ δʼ ἐνυπάρχειν οὕτω γὰρ οὐ κρᾶσις ἁφὴ δὲ καὶ ψαῦσις ἔσται τῶν ἐπιφανειῶν , τῆς μὲν ἐντὸς ὑποδυομένης τῆς δʼ ἐκτὸς περιεχούσης , τῶν δʼ ἄλλων μερῶν ἀμίκτων καὶ καθαρῶν ἐνδιαφερομένων · ἀλλʼ ἀνάγκη , γιγνομένης ὥσπερ ἀξιοῦσι τῆς ἀνακράσεως , ἐν ἀλλήλοις ιὰ μιγνύμενα γίγνεσθαι καὶ ταὐτὸν ὁμοῦ τῷ ἐνυπάρχειν περιέχεσθαι καὶ τῷ δέχεσθαι περιέχειν θάτερον καὶ μηδʼ ἕτερον αὐτῶν αὖ πάλιν δυνατὸν εἶναι , συμβαίνειν δʼ ἀμφότερα , τῆς κράσεως διʼ ἀλλήλων διιέναι καὶ μηδὲν ἐπιλείπεσθαι μηδενὸς μόριον ἀλλὰ πᾶν παντὸς ἀναπίμπλασθαι βιαζομένης . ἐνταῦθα δήπου καὶ τὸ θρυλούμενον ἐν ταῖς διατριβαῖς Ἀρκεσιλάου σκέλος ; ἥκει ταῖς ἀτοπίαις ἐπεμβαῖνον αὐτῶν μετὰ γέλωτος . εἰ γάρ εἰσιν αἱ κράσεις διʼ ὅλων , τί κωλύει , τοῦ σκέλους ἀποκοπέντος καὶ κατασαπέντος καὶ ῥιφέντος εἰς τὴν θάλατταν καὶ διαχυθέντος , οὐ τὸν Ἀντιγόνου μόνον στόλον διεκπλεῖν , ὡς ἔλεγεν Ἀρκεσίλαος , ἀλλὰ τὰς Ξέρξου χιλίας καὶ διακοσίας καὶ τὰς Ἑλληνικὰς ὁμοῦ τριακοσίας τριήρεις ἐν τῷ σκέλει ναυμαχούσας ; οὐ γὰρ ἐπιλείψει δήπουθεν προϊὸν οὐδὲ παύσεται ἐν τῷ μείζονι τοὔλαττον ἢ πέρας ἡ κρᾶσις ἕξει καὶ τὸ τελευταῖον αὐτῆς ἁφὴν ὅπου λήγει ποιησάμενον εἰς ὅλον οὐ δίεισιν ἀλλʼ ἀπαγορεύει μιγνύμενον . εἰ δὲ μεμίξεται διʼ ὅλων , οὐ μὰ Δία τὸ σκέλος ἐνναυμαχῆσαι παρέξει τοῖς Ἕλλησιν · ἀλλὰ τοῦτο μὲν δεῖται σήψεως καὶ μεταβολῆς · εἷς δέ τις κύαθος ; ἢ μία σταγὼν αὐτόθεν εἰς τὸ Αἰγαῖον ἐμπεσοῦσα πέλαγος ἢ τὸ Κρητικὸν ἐφίξεται τοῦ Ὠκεανοῦ καὶ τῆς Ἀτλαντικῆς θαλάσσης , οὐκ ἐπιπολῆς ψαύουσα τῆς ἐπιφανείας ἀλλὰ πάντῃ διὰ βάθους εἰς πλάτος ὁμοῦ καὶ μῆκος ἀναχεομένη . καὶ ταῦτα προσδέχεται Χρύσιππος εὐθὺς ἐν τῷ πρώτῳ τῶν Φυσικῶν Ζητημάτων οὐδὲν ἀπέχειν φάμενος οἴνου σταλαγμὸν ἕνα κεράσαι τὴν θάλατταν · καὶ ἵνα δὴ μὴ τοῦτο θαυμάζωμεν , εἰς ὅλον φησὶ τὸν κόσμον διατενεῖν τῇ κράσει τὸν σταλαγμόν ὧν οὐκ οἶδα τί ἂν ἀτοπώτερον φανείη .
Lemmas: ἀφίημι οὖν ἤδη ὁ θεός καί προσεύχομαι κοινός φρήν δίδωμι καί κοινός νόος , ὁ περί στοιχεῖον πῶς ἔχω αὐτός ὁράω . παρά ὁ ἔννοια εἰμί . σῶμα σῶμα εἰμί τόπος καί σῶμα χωρέω διά σῶμα , κενός μηδέτερος περιέχω , ἀλλά ὁ πλήρης εἰς ὁ πλήρης ἐνδύω καί δέχομαι ὁ ἐπιμείγνυμι ὁ διάστασις οὐ ἔχω οὐδέ χώρα ἐν ἑαυτοῦ διά ὁ συνέχεια . ὁ δέ οὐ εἷς εἰς εἷς οὐδέ δύο οὐδέ τρεῖς καί δέκα συνωθέω , ἀλλά πᾶς μέρος ὁ κόσμος κατακερματίζω ἐμβάλλω εἰς εἷς ὅς τις ἄν τυγχάνω , καί ἐλαχύς αἰσθητός ἐπιφάσκω ἐπιλείπω ἐπέρχομαι ὁ μέγας νεανιεύομαι , δόγμα ποιέω ὁ ἔλεγχος , ὡς ἐν ἄλλος πολύς , ἅτε δή μάχομαι ὑπόθεσις ὁ ἔννοια λαμβάνω . αὐτίκα γοῦν ὁ λόγος οὗτος πολύς τερατώδης καί ἀλλόκοτος προσδέχομαι ὁ ὁ σῶμα ὁ σῶμα ὅλος ὅλος κεράννυμι . ὅς εἰμί καί ὁ ὁ τρεῖς τέσσαρες εἰμί · οὗτος γάρ ὁ μέν ἄλλος λέγω ἐν ὑπερβολή παράδειγμα ὁ ἀδιανόητος οὗτος δέ συμβαίνω ὁ εἷς κύαθος ὁ οἶνος πρός δύο κεράννυμι ὕδωρ , εἰ μέλλω μή ἀπολείπω ἀλλά ἐξισόω , παράγω ἐπί πᾶς καί διασυγχέω εἷς εἰμί δύο ποιέω ὁ πρός ὁ δύο ὁ κρᾶσις ἐξίσωσις ὁ γάρ μένω εἷς καί δύο παρεκτείνω καί ποιέω ἴσος ὁ διπλάσιος · ἔτι δέ , ὅπως ἐξικνέομαι ὁ κρᾶσις πρός ὁ δύο , δύο λαμβάνω μέτρον ἐν ὁ διάχυσις , οὗτος μέτρον ἅμα καί τρεῖς εἰμί καί τέσσαρες · τρεῖς μέν , ὅτι ὁ δύο εἷς μείγνυμι · τέσσαρες δέ , ὅτι δύο μείγνυμι ἴσος ἔχω πλῆθος ὅς μείγνυμι . οὗτος δή συμβαίνω ὁ καλός αὐτός , ἐμβάλλω εἰς ; σῶμα σῶμα , καί ὁ ὁ περιοχή ἀδιανόητος . ἀνάγκη γάρ , εἰς ἀλλήλων χωρέω ὁ κεράννυμι , μή ἕτερος μέν περιέχω περιέχω δέ ἕτερος , καί ὁ μέν δέχομαι ὁ δέ ἐνυπάρχω οὕτως γάρ οὐ κρᾶσις ἁφή δέ καί ψαῦσις εἰμί ὁ ἐπιφάνεια , ὁ μέν ἐντός ὑποδύω ὁ δέ ἐκτός περιέχω , ὁ δέ ἄλλος μέρος ἄμικτος καί καθαρός ἐνδιαφέρω · ἀλλά ἀνάγκη , γίγνομαι ὥσπερ ἀξιόω ὁ ἀνάκρασις , ἐν ἀλλήλων ἰά μείγνυμι γίγνομαι καί αὐτός ὁμοῦ ὁ ἐνυπάρχω περιέχω καί ὁ δέχομαι περιέχω ἕτερος καί μηδέ ἕτερος αὐτός αὖ πάλιν δυνατός εἰμί , συμβαίνω δέ ἀμφότερος , ὁ κρᾶσις διά ἀλλήλων διΐημι καί μηδείς ἐπιλείπω μηδείς μόριον ἀλλά πᾶς πᾶς ἀναπίμπλημι βιάζω . ἐνταῦθα δήπου καί ὁ θρυλέω ἐν ὁ διατριβή Ἀρκεσίλαος σκέλος ; ἥκω ὁ ἀτοπία ἐπεμβαίνω αὐτός μετά γέλως . εἰ γάρ εἰμί ὁ κρᾶσις διά ὅλος , τίς κωλύω , ὁ σκέλος ἀποκόπτω καί κατασήπω καί ῥίπτω εἰς ὁ θάλασσα καί διαχέω , οὐ ὁ Ἀντίγονος μόνος στόλος διεκπλέω , ὡς λέγω Ἀρκεσίλαος , ἀλλά ὁ Ξέρξης χίλιοι καί διακόσιοι καί ὁ Ἑλληνικός ὁμοῦ τριακόσιοι τριήρης ἐν ὁ σκέλος ναυμαχέω ; οὐ γάρ ἐπιλείπω δήπουθεν πρόειμι οὐδέ παύω ἐν ὁ μέγας ἐλαχύς ἤ πέρας ὁ κρᾶσις ἔχω καί ὁ τελευταῖος αὐτός ἁφή ὅπου λήγω ποιέω εἰς ὅλος οὐ δίειμι ἀλλά ἀπαγορεύω μείγνυμι . εἰ δέ μείγνυμι διά ὅλος , οὐ μά Ζεύς ὁ σκέλος ἐνναυμαχέω παρέχω ὁ Ἕλλην · ἀλλά οὗτος μέν δέω σῆψις καί μεταβολή · εἷς δέ τις κύαθος ; ἤ εἷς σταγών αὐτόθεν εἰς ὁ Αἰγαῖος ἐμπίπτω πέλαγος ἤ ὁ Κρητικός ἐφικνέομαι ὁ Ὠκεανός καί ὁ Ἀτλαντικός θάλασσα , οὐ ἐπιπολή ψαύω ὁ ἐπιφάνεια ἀλλά πάντῃ διά βάθος εἰς πλάτος ὁμοῦ καί μῆκος ἀνηχέω . καί οὗτος προσδέχομαι Χρύσιππος εὐθύς ἐν ὁ πρῶτος ὁ Φυσικός Ζήτημα οὐδείς ἀπέχω φημί οἶνος σταλαγμός εἷς κεράννυμι ὁ θάλασσα · καί ἵνα δή μή οὗτος θαυμάζω , εἰς ὅλος φημί ὁ κόσμος διατείνω ὁ κρᾶσις ὁ σταλαγμός ὅς οὐ οἶδα τίς ἄν ἄτοπος φαίνω .