ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.de-capienda-ex-inimicis-utilitate-86b-92f 1
ὁρῶ μὲν ὅτι τὸν πραότατον , ὦ Κορνήλιε Ποῦλχερ , πολιτείας ᾕρησαι τρόπον , ἐν ᾧ μάλιστα τοῖς κοινοῖς ὠφέλιμος ; ὢν ἀλυπότατον ἰδίᾳ τοῖς ἐντυγχάνουσι παρέχεις σεαυτόν . ἐπεὶ δὲ χώραν μὲν ἄθηρον ὥσπερ ἱστοροῦσι τὴν Κρήτην εὑρεῖν ἔστι , πολιτεία δὲ μήτε φθόνον ἐνηνοχυῖα μήτε ζῆλον φιλονεικίαν , ἔχθρας γονιμώτατα πάθη , μέχρι νῦν οὐ γέγονεν ἀλλʼ εἰ μηδὲν ἄλλο , ταῖς ἔχθραις αἱ φιλίαι συμπλέκουσιν ἡμᾶς · ὃ καὶ Χίλων ὁ σοφὸς νοήσας τὸν εἰπόντα μηδένα ἔχειν ἐχθρὸν ἠρώτησεν εἰ μηδὲ φίλον ἔχοι , δοκεῖ μοι τὰ τʼ ἄλλα περὶ ἐχθρῶν τῷ πολιτικῷ διεσκέφθαι προσήκειν καὶ τοῦ Ξενοφῶντος ἀκηκοέναι μὴ παρέργως εἰπόντος ὅτι τοῦ νοῦν ἔχοντός ἐστι καὶ ἀπὸ τῶν ἐχθρῶν ὠφελεῖσθαι ἅπερ οὖν εἰς τοῦτο πρῴην εἰπεῖν μοι παρέστη , συναγαγὼν ὁμοῦ τι τοῖς αὐτοῖς ὀνόμασιν ἀπέσταλκά σοι , φεισάμενος ὡς ἐνῆν μάλιστα τῶν ἐν τοῖς Πολιτικοῖς Παραγγέλμασι γεγραμμένων , ἐπεὶ κἀκεῖνο τὸ βιβλίον ὁρῶ σε πρόχειρον ἔχοντα πολλάκις .
Lemmas: ὁράω μέν ὅτι ὁ πρᾶος , ὦ Κορνήλιος Ποῦλχερ , πολιτεία αἱρέω τρόπος , ἐν ὅς μάλα ὁ κοινός ὠφέλιμος ; εἰμί ἄλυπος ἴδιος ὁ ἐντυγχάνω παρέχω σεαυτοῦ . ἐπεί δέ χώρα μέν ἄθηρος ὥσπερ ἱστορέω ὁ Κρήτη εὑρίσκω εἰμί , πολιτεία δέ μήτε φθόνος φέρω μήτε ζῆλος φιλονικία , ἔχθρα γόνιμος πάθος , μέχρι νῦν οὐ γίγνομαι ἀλλά εἰ μηδείς ἄλλος , ὁ ἔχθρα ὁ φιλία συμπλέκω ἐγώ · ὅς καί Χίλων ὁ σοφός νοέω ὁ λέγω μηδείς ἔχω ἐχθρός ἐρωτάω εἰ μηδέ φίλος ἔχω , δοκέω ἐγώ ὁ τε ἄλλος περί ἐχθρός ὁ πολιτικός διασκοπέω προσήκω καί ὁ Ξενοφῶν ἀκούω μή πάρεργος λέγω ὅτι ὁ νόος ἔχω εἰμί καί ἀπό ὁ ἐχθρός ὠφελέω ὅς οὖν εἰς οὗτος πρῴην λέγω ἐγώ παρίστημι , συνάγω ὁμοῦ τις ὁ αὐτός ὄνομα ἀποστέλλω σύ , φείδομαι ὡς ἔνειμι μάλα ὁ ἐν ὁ Πολιτικός Παράγγελμα γράφω , ἐπεί ἐκεῖνος ὁ βιβλίον ὁράω σύ πρόχειρος ἔχω πολλάκις .
plutarchus.de-capienda-ex-inimicis-utilitate-86b-92f 5
ὁ μὲν οὖν Πλάτων ὁσάκις ἀσχημονοῦσιν ἀνθρώποις παραγένοιτο , πρὸς αὑτὸν εἰώθει λέγειν μή που ἄρʼ ἐγὼ τοιοῦτος ; ὁ δὲ λοιδορήσας τὸν ἑτέρου βίον ἂν εὐθὺς ἐπισκοπῇ τὸν ἑαυτοῦ καὶ μεθαρμόττῃ πρὸς τοὐναντίον ἀπευθύνων καὶ ἀποστρέφων , ἕξει τι χρήσιμον ἐκ τοῦ λοιδορεῖν , ἄλλως ἀχρήστου καὶ κενοῦ δοκοῦντος εἶναι καὶ ὄντος . οἱ μὲν οὖν πολλοὶ γελῶσιν , ἄν τις ὢν φαλακρὸς ἢ κυρτὸς ἑτέρους εἰς ταῦτα λοιδορῇ καὶ σκώπτῃ · γελοῖον δʼ ὅλως ἐστὶ τὸ λοιδορεῖν καὶ σκώπτειν ὁτιοῦν ἀντιλοιδορηθῆναι δυνάμενον , ὡς Λέων ὁ Βυζάντιος ὑπὸ κυρτοῦ λοιδορηθεὶς εἰς τὴν τῶν ὀμμάτων ἀσθένειαν ἀνθρώπινον ἔφη πάθος ὀνειδίζεις , ἐπὶ τοῦ νώτου φέρων τὴν νέμεσιν οὐκοῦν μηδὲ μοιχὸν λοιδορήσῃς , αὐτὸς ὢν παιδομανής · μηδʼ ἄσωτον , αὐτὸς ὢν ἀνελεύθερος . ἀνδροκτόνου γυναικὸς ὁμογενὴς ἔφυς πρὸς τὸν Ἄδραστον ὁ Ἀλκμέων . τί οὖν ἐκεῖνος ; οὐκ ἀλλότριον ἀλλʼ ἴδιον αὐτῷ προφέρων ὄνειδος σὺ , δʼ αὐτόχειρ γε μητρὸς ἣ σʼ ἐγείνατο πρὸς τὸν Κράσσον ὁ Δομίτιος οὐ σὺ μυραίνης ἐν ζωγρείῳ σοι τρεφομένης εἶτʼ ἀποθανούσης ἔκλαυσας ; καὶ ὁ ἕτερος οὐ σὺ τρεῖς γυναῖκας ἐκκομίσας οὐκ ἐδάκρυσας ; οὐκ εὐφυᾶ δεῖ τὸν λοιδορησόμενον εἶναι καὶ μεγαλόφωνον καὶ ἰταμόν , ἀλλʼ ἀλοιδόρητον καὶ ἀνέγκλητον οὐδενὶ γὰρ οὕτως ἔοικε προστάττειν ὁ θεὸς ὡς τῷ μέλλοντι ψέγειν ἕτερον τὸ γνῶθι σαυτόν , ἵνα μὴ λέγοντες ἃ θέλουσιν ἀκούωσιν ἃ μὴ θέλουσι ; φιλεῖ γὰρ ὁ τοιοῦτος κατὰ τὸν Σοφοκλέα γλῶσσαν ἐκχέας μάτην ἄκων ἀκούειν οὓς ἑκὼν εἴπῃ λόγους
Lemmas: ὁ μέν οὖν Πλάτων ὁσάκις ἀσχημονέω ἄνθρωπος παραγίγνομαι , πρός ἑαυτοῦ εἴωθα λέγω μή που ἄρα ἐγώ τοιοῦτος ; ὁ δέ λοιδορέω ὁ ἕτερος βίος ἐάν εὐθύς ἐπισκοπέω ὁ ἑαυτοῦ καί μεθαρμόζω πρός ἐναντίος ἀπευθύνω καί ἀποστρέφω , ἔχω τις χρήσιμος ἐκ ὁ λοιδορέω , ἄλλος ἄχρηστος καί κενός δοκέω εἰμί καί εἰμί . ὁ μέν οὖν πολύς γελάω , ἐάν τις εἰμί φαλακρός ἤ κυρτός ἕτερος εἰς οὗτος λοιδορέω καί σκώπτω · γέλοιος δέ ὅλος εἰμί ὁ λοιδορέω καί σκώπτω ὁστισοῦν ἀντιλοιδορέω δύναμαι , ὡς Λέων ὁ Βυζάντιος ὑπό κυρτός λοιδορέω εἰς ὁ ὁ ὄμμα ἀσθένεια ἀνθρώπινος φημί πάθος ὀνειδίζω , ἐπί ὁ νῶτον φέρω ὁ νέμεσις οὐκοῦν μηδέ μοιχός λοιδορέω , αὐτός εἰμί παιδομανής · μηδέ ἄσωτος , αὐτός εἰμί ἀνελεύθερος . ἀνδροκτόνος γυνή ὁμογενής φύω πρός ὁ Ἄδραστος ὁ Ἀλκμέων . τίς οὖν ἐκεῖνος ; οὐ ἀλλότριος ἀλλά ἴδιος αὐτός προφέρω ὄνειδος σύ , δέ αὐτόχειρ γε μήτηρ ὅς σύ γίγνομαι πρός ὁ Κράσσος ὁ Δομίτιος οὐ σύ μύραινα ἐν ζωγρεῖον σύ τρέφω εἶτα ἀποθνῄσκω κλαίω ; καί ὁ ἕτερος οὐ σύ τρεῖς γυνή ἐκκομίζω οὐ δακρύω ; οὐ εὐφυής δέω ὁ λοιδορέω εἰμί καί μεγαλόφωνος καί ἰταμός , ἀλλά ἀλοιδόρητος καί ἀνέγκλητος οὐδείς γάρ οὕτως ἔοικα προστάσσω ὁ θεός ὡς ὁ μέλλω ψέγω ἕτερος ὁ γιγνώσκω σεαυτοῦ , ἵνα μή λέγω ὅς ἐθέλω ἀκούω ὅς μήτε ἐθέλω ; φιλέω γάρ ὁ τοιοῦτος κατά ὁ Σοφοκλῆς γλῶσσα ἐκχέω μάτην ἄκων ἀκούω ὅς ἑκών λέγω λόγος
plutarchus.de-capienda-ex-inimicis-utilitate-86b-92f 7
ὅταν οὖν λεχθῇ τι μὴ ἀληθές , οὐχ ὅτι ψεῦδός ἐστι δεῖ καταφρονεῖν καὶ ἀμελεῖν , ἀλλὰ σκοπεῖν τί τῶν ὑπὸ σοῦ λεγομένων ἢ πραττομένων ἢ σπουδαζομένων ἢ συνόντων ὁμοιότητα τῇ διαβολῇ παρέσχηκε , καὶ τοῦτο διευλαβεῖσθαι καὶ φεύγειν . εἰ γὰρ ἕτεροι πράγμασιν ἀβουλήτοις περιπεσόντες διδάσκονται ; τὸ χρήσιμον , ὥσπερ ἡ Μερόπη φησὶν αἱ τύχαι δέ με μισθὸν λαβοῦσαι τῶν ἐμῶν τὰ φίλτατα σοφὴν ἔθηκαν , τί κωλύει διδάσκαλον ἄμισθον λαβόντα τὸν ἐχθρὸν ὠφεληθῆναι καὶ μαθεῖν τι τῶν λανθανόντων ; πολλὰ γὰρ ὁ ἐχθρὸς αἰσθάνεται τοῦ φίλου μᾶλλον ( τυφλοῦται γὰρ τὸ φιλοῦν περὶ τὸ φιλούμενον ὡς ὁ Πλάτων φησί ) , τῷ δὲ μισεῖν μετὰ τοῦ πολυπραγμονεῖν καὶ τὸ λαλεῖν ἔνεστιν . ὁ Ἱέρων ὑπό τινος τῶν ἐχθρῶν εἰς τὴν δυσωδίαν ἐλοιδορήθη τοῦ στόματος . ἐλθὼν οὖν οἴκαδε πρὸς τὴν γυναῖκα τί λέγεις ; εἶπεν , οὐδὲ σύ μοι τοῦτʼ ἔφρασας ; ἡ δʼ οὖσα σώφρων καὶ ἄκακος ᾤμην εἶπεν ὅτι τοιοῦτο πάντες ὄζουσιν οἱ ἄνδρες . οὕτω καὶ τὰ αἰσθητὰ καὶ τὰ σωματικὰ καὶ τὰ καταφανῆ πᾶσι παρὰ τῶν ἐχθρῶν μαθεῖν πρότερον ἔστιν ἢ τῶν φίλων καὶ συνήθων .
Lemmas: ὅταν οὖν λέγω τις μή ἀληθής , οὐ ὅτι ψεῦδος εἰμί δέω καταφρονέω καί ἀμελέω , ἀλλά σκοπέω τίς ὁ ὑπό σύ λέγω ἤ πράσσω ἤ σπουδάζω ἤ σύνειμι ὁμοιότης ὁ διαβολή παρέχω , καί οὗτος διευλαβέομαι καί φεύγω . εἰ γάρ ἕτερος πρᾶγμα ἀβούλητος περιπίπτω διδάσκω ; ὁ χρήσιμος , ὥσπερ ὁ Μερόπη φημί ὁ τύχη δέ ἐγώ μισθός λαμβάνω ὁ ἐμός ὁ φίλος σοφός τίθημι , τίς κωλύω διδάσκαλος ἄμισθος λαμβάνω ὁ ἐχθρός ὠφελέω καί μανθάνω τις ὁ λανθάνω ; πολύς γάρ ὁ ἐχθρός αἰσθάνομαι ὁ φίλος μάλα ( τυφλόω γάρ ὁ φιλέω περί ὁ φιλέω ὡς ὁ Πλάτων φημί ) , ὁ δέ μισέω μετά ὁ πολυπραγμονέω καί ὁ λαλέω ἔνειμι . ὁ Ἱέρων ὑπό τις ὁ ἐχθρός εἰς ὁ δυσωδία λοιδορέω ὁ στόμα . ἔρχομαι οὖν οἴκαδε πρός ὁ γυνή τίς λέγω ; λέγω , οὐδέ σύ ἐγώ οὗτος φράζω ; ὁ δέ εἰμί σώφρων καί ἄκακος οἴομαι λέγω ὅτι τοιοῦτος πᾶς ὄζω ὁ ἀνήρ . οὕτως καί ὁ αἰσθητός καί ὁ σωματικός καί ὁ καταφανής πᾶς παρά ὁ ἐχθρός μανθάνω πρότερος εἰμί ἤ ὁ φίλος καί συνήθης .
plutarchus.de-capienda-ex-inimicis-utilitate-86b-92f 8
ἄνευ δὲ τούτου τὴν περὶ τὴν γλῶτταν ἐγκράτειαν , οὐ μικρὸν ἀρετῆς μέρος οὖσαν , ὑπήκοον ἀεὶ τῷ λογισμῷ καὶ πειθήνιον ἔχειν οὐκ ἔνεστιν , ἂν μή τις ἀσκήσει καὶ μελέτῃ καὶ φιλοπονίᾳ τὰ κάκιστα τῶν παθῶν , οἷόν ἐστιν ἡ ὀργή , κατεργάσηται . ἡ γὰρ ἀκουσίως ἐκπίπτουσα φωνὴ καὶ τὸ ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων , καὶ τὸ ἔνια ἐξίπτασθαι τῶν ῥημάτων αὐτόματα τοῖς ἀνασκήτοις μάλιστα θυμοῖς οἷον ὀλισθάνουσι καὶ διαρρέουσιν ἐπιγίγνεται διʼ ἀσθένειαν θυμοῦ , διʼ ἀκρατῆ γνώμην , διαίτῃ θρασείᾳ . λόγου δὲ κουφοτάτου πράγματος βαρυτάτη ζημία κατὰ τὸν θεῖον Πλάτωνα καὶ παρὰ θεῶν ἕπεται καὶ παρʼ ἀνθρώπων . ἡ δὲ σιγὴ πανταχοῦ μὲν ἀνυπεύθυνον οὐ μόνον ἄδιψον , ὥς φησιν Ἱπποκράτης , ἐν δὲ λοιδορίαις σεμνὸν καὶ Σωκρατικόν , μᾶλλον δʼ Ἡράκλειον , εἴ γε κἀκεῖνος οὐδʼ ὅσσον μυίας στυγερῶν ἐμπάζετο μύθων οὔτι μὴν τούτου σεμνότερον καὶ κάλλιόν ἐστι , τοῦ λοιδοροῦντος ἐχθροῦ τὴν ἡσυχίαν ἄγειν λισσάδα πέτραν φιλοκέρτομον ὣς παρανηχομένους , οὐδʼ ἄλλη μείζων ἄσκησις . ἂν γὰρ ἐχθρὸν ἐθισθῇς λοιδοροῦντα φέρειν σιωπῇ , πάνυ ῥᾳδίως οἴσεις γυναικὸς ὀργὴν κακῶς λεγούσης , καὶ φίλου φωνὰς καὶ ἀδελφοῦ πικροτάτας ἀκούων ὑπομενεῖς ἀθορύβως · πατρὶ δὲ καὶ μητρὶ τυπτόμενος καὶ βαλλόμενος παρέξεις ἄθυμον καὶ ἀμήνιτον σεαυτόν . ὁ μὲν γὰρ Σωκράτης ἔφερε τὴν Ξανθίππην θυμοειδῆ καὶ χαλεπὴν οὖσαν , ὡς εὐκόλως συνεσόμενος ἑτέροις , ἂν ἐκείνην ὑπομένειν ἐθισθῇ · πολὺ δὲ βέλτιον ἐχθρῶν καὶ ἀλλοτρίων ἐγγυμνασάμενον βδελυρίαις καὶ ὀργαῖς καὶ σκώμμασι καὶ λοιδορίαις ἐθίσαι τὸν θυμὸν ἡσυχίαν ἄγειν μηδʼ ἀσχάλλειν ἐν τῷ λοιδορεῖσθαι
Lemmas: ἄνευ δέ οὗτος ὁ περί ὁ γλῶσσα ἐγκράτεια , οὐ μικρός ἀρετή μέρος εἰμί , ὑπήκοος ἀεί ὁ λογισμός καί πειθήνιος ἔχω οὐ ἔνειμι , ἐάν μή τις ἄσκησις καί μελέτη καί φιλοπονία ὁ κακός ὁ πάθος , οἷος εἰμί ὁ ὀργή , κατεργάζομαι . ὁ γάρ ἀκούσιος ἐκπίπτω φωνή καί ὁ ἔπος φεύγω ἕρκος ὀδούς , καί ὁ ἔνιοι ἐκπέτομαι ὁ ῥῆμα αὐτόματος ὁ ἀνάσκητος μάλα θυμός οἷος ὀλισθάνω καί διαρρέω ἐπιγίγνομαι διά ἀσθένεια θυμός , διά ἀκρατής γνώμη , δίαιτα θρασύς . λόγος δέ κοῦφος πρᾶγμα βαρύς ζημία κατά ὁ θεῖος Πλάτων καί παρά θεός ἕπομαι καί παρά ἄνθρωπος . ὁ δέ σιγή πανταχοῦ μέν ἀνυπεύθυνος οὐ μόνος ἄδιψος , ὡς φημί Ἱπποκράτης , ἐν δέ λοιδορία σεμνός καί Σωκρατικός , μάλα δέ Ἡράκλειος , εἰ γε ἐκεῖνος οὐδέ ὅσος μυῖα στυγερός ἐμπάζομαι μῦθος οὔτι μήν οὗτος σεμνός καί καλός εἰμί , ὁ λοιδορέω ἐχθρός ὁ ἡσυχία ἄγω λισσάς πέτρα φιλοκέρτομος ὡς παρανήχομαι , οὐδέ ἄλλος μέγας ἄσκησις . ἐάν γάρ ἐχθρός ἐθίζω λοιδορέω φέρω σιωπή , πάνυ ῥᾴδιος φέρω γυνή ὀργή κακός λέγω , καί φίλος φωνή καί ἀδελφός πικρός ἀκούω ὑπομένω ἀθόρυβος · πατήρ δέ καί μήτηρ τύπτω καί βάλλω παρέχω ἄθυμος καί ἀμήνιτος σεαυτοῦ . ὁ μέν γάρ Σωκράτης φέρω ὁ Ξανθίππη θυμοειδής καί χαλεπός εἰμί , ὡς εὔκολος σύνειμι ἕτερος , ἐάν ἐκεῖνος ὑπομένω ἐθίζω · πολύς δέ ἀγαθός ἐχθρός καί ἀλλότριος ἐγγυμνάζω βδελυρία καί ὀργή καί σκῶμμα καί λοιδορία ἐθίζω ὁ θυμός ἡσυχία ἄγω μηδέ ἀσχάλλω ἐν ὁ λοιδορέω
plutarchus.de-capienda-ex-inimicis-utilitate-86b-92f 11
εἰ δέ τινας οἱ ἐχθροὶ κολακεύοντες ἢ πανουργοῦντες ἢ δεκάζοντες ἢ μισθαρνοῦντες αἰσχρὰς καὶ ἀνελευθέρους δοκοῦσι καρποῦσθαι δυνάμεις ἐν αὐλαῖς ἢ πολιτείαις , οὐκ ἐνοχλήσουσιν ἡμᾶς ἀλλὰ μᾶλλον εὐφρανοῦσι , τὴν αὑτῶν ἐλευθερίαν καὶ τὸ καθαρὸν τοῦ βίου καὶ ἀνύβριστον ἀντιτιθέντας · ἅπας γὰρ ὁ ὑπὲρ γῆς καὶ ὑπὸ γῆς χρυσὸς ἀρετῆς οὐκ ἀντάξιος κατὰ Πλάτωνα , καὶ τὸ τοῦ Σόλωνος ; ἔχειν ἀεὶ δεῖ πρόχειρον ἀλλʼ ἡμεῖς αὐτοῖς οὐ διαμειψόμεθα τῆς ἀρετῆς τὸν πλοῦτον οὐδέ γε βοὰς δεδειπνισμένων θεάτρων οὐδὲ τιμὰς καὶ προεδρίας παρʼ εὐνούχοις καὶ παλλακαῖς καὶ σατράπαις βασιλέων · ζηλωτὸν γὰρ οὐδὲν οὐδὲ καλὸν ἐξ αἰσχροῦ φυόμενον . ἀλλʼ ἐπεὶ τυφλοῦται τὸ φιλοῦν περὶ τὸ φιλούμενον , ὥς φησιν ὁ Πλάτων , καὶ μᾶλλον ἡμῖν οἱ ἐχθροὶ παρέχουσιν αἴσθησιν ἀσχημονοῦντες , δεῖ μήτε τὸ χαῖρον ἐφʼ οἷς ἁμαρτάνουσιν ἀργὸν εἶναι μήτε τὸ λυπούμενον ἐφʼ οἷς κατορθοῦσιν , ἀλλʼ ἐπιλογίζεσθαι διʼ ἀμφοτέρων ὅπως τὰ μὲν φυλαττόμενοι βελτίονες ὦμεν αὐτῶν , τὰ δὲ μιμούμενοι μὴ χείρονες .
Lemmas: εἰ δέ τις ὁ ἐχθρός κολακεύω ἤ πανουργέω ἤ δεκάζω ἤ μισθαρνέω αἰσχρός καί ἀνελεύθερος δοκέω καρπόω δύναμις ἐν αὐλή ἤ πολιτεία , οὐ ἐνοχλέω ἐγώ ἀλλά μάλα εὐφραίνω , ὁ ἑαυτοῦ ἐλευθερία καί ὁ καθαρός ὁ βίος καί ἀνύβριστος ἀντιτίθημι · ἅπας γάρ ὁ ὑπέρ γῆ καί ὑπό γῆ χρυσός ἀρετή οὐ ἀντάξιος κατά Πλάτων , καί ὁ ὁ Σόλων ; ἔχω ἀεί δέω πρόχειρος ἀλλά ἐγώ αὐτός οὐ διαμείβω ὁ ἀρετή ὁ πλοῦτος οὐδέ γε βοή δειπνίζω θέατρον οὐδέ τιμή καί προεδρία παρά εὐνοῦχος καί παλλακή καί σατράπης βασιλεύς · ζηλωτός γάρ οὐδείς οὐδέ καλός ἐκ αἰσχρός φύω . ἀλλά ἐπεί τυφλόω ὁ φιλέω περί ὁ φιλέω , ὡς φημί ὁ Πλάτων , καί μάλα ἐγώ ὁ ἐχθρός παρέχω αἴσθησις ἀσχημονέω , δέω μήτε ὁ χαίρω ἐπί ὅς ἁμαρτάνω ἀργός εἰμί μήτε ὁ λυπέω ἐπί ὅς κατορθόω , ἀλλά ἐπιλογίζομαι διά ἀμφότερος ὅπως ὁ μέν φυλάσσω ἀγαθός εἰμί αὐτός , ὁ δέ μιμέομαι μή κακός .