plutarchus.de-capienda-ex-inimicis-utilitate-86b-92f 4
ἔτι τοίνυν πρόσλαβε τὴν Διογένους ἀπόφασιν , φιλόσοφον σφόδρα καὶ πολιτικὴν οὖσαν · πῶς ἀμυνοῦμαι τὸν ἐχθρόν ; αὐτὸς καλὸς κἀγαθὸς γενόμενος . ἵππους ἐχθρῶν ὁρῶντες εὐδοκιμοῦντας ἀνιῶνται καὶ κύνας ἐπαινουμένους . ἂν χωρίον ἐκπεπονημένον ἴδωσιν , ἂν εὐθαλοῦντα κῆπον , ἐπιστένουσι . τί οὖν οἴει ; σεαυτὸν ἐπιδεικνύμενος ἄνδρα δίκαιον ἀρτίφρονα χρηστόν , ἐν λόγοις εὐδόκιμον , ἐν πράξεσι καθαρόν , ἐν διαίτῃ κόσμιον , βαθεῖαν αὔλακα διὰ φρενὸς καρπούμενον , ἐξ ἧς τὰ κεδνὰ βλαστάνει βουλεύματα ; νικώμενοι φησὶ Πίνδαρος ἄνδρες ἀγρυξίᾳ δέδενται , οὐχ ἁπλῶς οὐδὲ πάντες , ἀλλʼ ὅσοι νικωμένους αὑτοὺς ὁρῶσιν ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν ἐπιμελείᾳ χρηστότητι μεγαλοφροσύνῃ φιλανθρωπίαις εὐεργεσίαις · ταῦτʼ ἀποστρέφει τὴν γλῶτταν ὡς ὁ Δημοσθένης φησίν , ἐμφράττει τὸ στόμα , ἄγχει , σιωπᾶν ποιεῖ . σύ τοι διάφερε τῶν κακῶν · ἔξεστι γάρ . εἰ θέλεις ἀνιᾶν τὸν μισοῦντα , μὴ λοιδόρει κίναιδον μηδὲ μαλακὸν μηδʼ ἀκόλαστον μηδὲ βωμολόχον μηδʼ ἀνελεύθερον , ἀλλʼ αὐτὸς ἀνὴρ ἴσθι καὶ σωφρόνει καὶ ἀλήθευε καὶ χρῶ φιλανθρώπως καὶ δικαίως τοῖς ἐντυγχάνουσιν . ἂν δὲ λοιδορῆσαι προαχθῇς , ἄπαγε πορρωτάτω σεαυτὸν ὧν λοιδορεῖς ἐκεῖνον . ἐνδύου τῇ ψυχῇ , περισκόπει τὰ σαθρά , μὴ τίς σοί ποθεν ὑποφθέγγηται κακία τὸ τοῦ τραγῳδοῦ ἄλλων ἰατρὸς αὐτὸς ἕλκεσι βρύων ἂν ἀπαίδευτον εἴπῃς , ἐπίτεινε τὸ φιλομαθὲς ἐν σεαυτῷ καὶ φιλόπονον · ἂν δειλόν , ἔγειρε μᾶλλον τὸ θαρραλέον καὶ ἀνδρῶδες · κἂν ἀσελγῆ καὶ ἀκόλαστον , ἐξάλειφε τῆς ψυχῆς ; εἴ τι λανθάνον ἐστὶ φιληδονίας ἴχνος . οὐδὲν γὰρ αἴσχιόν ἐστι · βλασφημίας παλινδρομούσης οὐδὲ λυπηρότερον , ἀλλʼ ἔοικε καὶ τοῦ φωτὸς ; τὸ ἀνακλώμενον μᾶλλον ἐνοχλεῖν τὰς ἀσθενεῖς ὁράσεις καὶ τῶν ψόγων οἱ πρὸς αὐτοὺς ἀναφερόμενοι τοὺς ψέγοντας ὑπὸ τῆς ἀληθείας . ὡς γὰρ ὁ καικίας τὰ νέφη , καὶ ὁ φαῦλος βίος ἐφʼ ἑαυτὸν ἕλκει τὰς λοιδορίας .
Lemmas: ἔτι τοίνυν προσλαμβάνω ὁ Διογένης ἀπόφασις , φιλόσοφος σφόδρα καί πολιτικός εἰμί · πῶς ἀμύνω ὁ ἐχθρός ; αὐτός καλός ἀγαθός γίγνομαι . ἵππος ἐχθρός ὁράω εὐδοκιμέω ἀνιάω καί κύων ἐπαινέω . ἐάν χωρίον ἐκπονέω ὁράω , ἐάν εὐθαλέω κῆπος , ἐπιστένω . τίς οὖν οἴομαι ; σεαυτοῦ ἐπιδείκνυμι ἀνήρ δίκαιος ἀρτίφρων χρηστός , ἐν λόγος εὐδόκιμος , ἐν πρᾶξις καθαρός , ἐν δίαιτα κόσμιος , βαθύς αὖλαξ διά φρήν καρπόω , ἐκ ὅς ὁ κεδνός βλαστάνω βούλευμα ; νικάω φημί Πίνδαρος ἀνήρ ἀγρυξία δέω , οὐ ἁπλῶς οὐδέ πᾶς , ἀλλά ὅσος νικάω ἑαυτοῦ ὁράω ὑπό ὁ ἐχθρός ἐπιμέλεια χρηστότης μεγαλοφροσύνη φιλανθρωπία εὐεργεσία · οὗτος ἀποστρέφω ὁ γλῶσσα ὡς ὁ Δημοσθένης φημί , ἐμφράσσω ὁ στόμα , ἄγχω , σιωπάω ποιέω . σύ τοι διαφέρω ὁ κακός · ἔξεστι γάρ . εἰ ἐθέλω ἀνιάω ὁ μισέω , μή λοιδορέω κίναιδος μηδέ μαλακός μηδέ ἀκόλαστος μηδέ βωμολόχος μηδέ ἀνελεύθερος , ἀλλά αὐτός ἀνήρ οἶδα καί σωφρονέω καί ἀληθεύω καί χράω φιλάνθρωπος καί δίκαιος ὁ ἐντυγχάνω . ἐάν δέ λοιδορέω προάγω , ἀπάγω πόρρω σεαυτοῦ ὅς λοιδορέω ἐκεῖνος . ἐνδύω ὁ ψυχή , περισκοπέω ὁ σαθρός , μή τίς σύ ποθεν ὑποφθέγγομαι κακία ὁ ὁ τραγῳδός ἄλλος ἰατρός αὐτός ἕλκος βρύω ἐάν ἀπαίδευτος λέγω , ἐπιτείνω ὁ φιλομαθής ἐν σεαυτοῦ καί φιλόπονος · ἐάν δειλός , ἐγείρω μάλα ὁ θαρσαλέος καί ἀνδρώδης · ἐάν ἀσελγής καί ἀκόλαστος , ἐξαλείφω ὁ ψυχή ; εἰ τις λανθάνω εἰμί φιληδονία ἴχνος . οὐδείς γάρ αἰσχρός εἰμί · βλασφημία παλινδρομέω οὐδέ λυπηρός , ἀλλά ἔοικα καί ὁ φώς ; ὁ ἀνακλάω μάλα ἐνοχλέω ὁ ἀσθενής ὅρασις καί ὁ ψόγος ὁ πρός αὐτός ἀναφέρω ὁ ψέγω ὑπό ὁ ἀλήθεια . ὡς γάρ ὁ καικίας ὁ νέφος , καί ὁ φαῦλος βίος ἐπί ἑαυτοῦ ἕλκω ὁ λοιδορία .