plutarchus.de-animae-procreatione-in-timaeo-1012b-1030c 3
ὁμαλῶς δὲ πάντες οὗτοι χρόνῳ μὲν οἴονται τὴν ψυχὴν μὴ γεγονέναι μηδʼ εἶναι γενητήν , πλείονας δὲ δυνάμεις ἔχειν , εἰς ἃς ἀναλύοντα θεωρίας ἕνεκα τὴν οὐσίαν αὐτῆς λόγῳ τὸν Πλάτωνα γιγνομένην ὑποτίθεσθαι καὶ συγκεραννυμένην τὰ δʼ αὐτὰ καὶ περὶ τοῦ κόσμου διανοούμενον ἐπίστασθαι μὲν ἀίδιον ὄντα καὶ ἀγένητον , τὸ δʼ ᾧ τρόπῳ συντέτακται καὶ διοικεῖται καταμαθεῖν οὐ ῥᾴδιον ὁρῶντα τοῖς μήτε γένεσιν αὐτοῦ μήτε τῶν γενητικῶν σύνοδον ἐξ ἀρχῆς προϋποθεμένοις ταύτην τὴν ὁδὸν Ἰν τιμαεο πλατονις . τραπέσθαι . τοιούτων δὲ τῶν καθόλου λεγομένων , ὁ μὲν Εὔδωρος οὐδετέρους ἀμοιρεῖν οἴεται τοῦ εἰκότος · ἐμοὶ δὲ δοκοῦσι τῆς Πλάτωνος ἀμφότεροι διαμαρτάνειν δόξης , εἰ κανόνι τῷ πιθανῷ χρηστέον , οὐκ ἴδια δόγματα περαίνοντας ἀλλʼ ἐκείνῳ τι βουλομένους λέγειν ὁμολογούμενον . ἡ μὲν γὰρ ἐκ τῆς νοητῆς καὶ τῆς αἰσθητῆς οὐσίας λεγομένη μῖξις οὐ διασαφεῖται πῆ ποτε ψυχῆς μᾶλλον ἢ τῶν ἄλλων , ὅ τι ἄν τις εἴπῃ , γένεσίς ἐστιν . αὐτός τε γὰρ ὁ κόσμος οὗτος καὶ τῶν μερῶν ἕκαστον αὐτοῦ συνέστηκεν ἔκ τε σωματικῆς οὐσίας καὶ νοητῆς , ὧν ἡ μὲν ὕλην καὶ ὑποκείμενον ἡ δὲ μορφὴν καὶ εἶδος τῷ γενομένῳ παρέσχε · καὶ τῆς μὲν ὕλης τὸ μετοχῇ καὶ εἰκασίᾳ τοῦ νοητοῦ μορφωθὲν εὐθὺς ; ἁπτὸν καὶ ὁρατόν ἐστιν , ἡ ψυχὴ δὲ πᾶσαν αἴσθησιν ἐκπέφευγεν . ἀριθμὸν γε μὴν ὁ Πλάτων οὐδέποτε τὴν ψυχὴν προσεῖπεν , ἀλλὰ κίνησιν αὐτοκίνητον ἀεὶ καὶ κινήσεως πηγὴν καὶ ἀρχήν · ἀριθμῷ δὲ καὶ λόγῳ καὶ ἁρμονίᾳ διακεκόσμηκε τὴν οὐσίαν αὐτῆς ὑποκειμένην καὶ δεχομένην τὸ κάλλιστον εἶδος ὑπὸ τούτων ἐγγιγνόμενον . οἶμαι δὲ μὴ ταὐτὸν εἶναι τῷ κατʼ ἀριθμὸν συνεστάναι τὴν ψυχὴν τὸ τὴν οὐσίαν αὐτῆς ἀριθμὸν ὑπάρχειν · ἐπεὶ καθʼ ἁρμονίαν συνέστηκεν , ἁρμονία δʼ οὔκ ἐστιν , ὡς αὐτὸς ἐν τῷ περὶ Ψυχῆς ἀπέδειξεν . ἐκφανῶς δὲ τούτοις ἠγνόηται τὸ περὶ τοῦ ταὐτοῦ καὶ τοῦ ἑτέρου · λέγουσι γὰρ ὡς τὸ μὲν στάσεως τὸ δὲ κινήσεως συμβάλλεται δύναμιν εἰς τὴν τῆς ψυχῆς γένεσιν , αὐτοῦ Πλάτωνος ἐν τῷ Σοφιστῇ τὸ ὂν καὶ τὸ ταὐτὸν καὶ τὸ ἕτερον , πρὸς δὲ τούτοις στάσιν καὶ κίνησιν , ὡς ἕκαστον ἑκάστου διαφέρον καὶ πέντε ὄντα χωρὶς ἀλλήλων τιθεμένου καὶ διορίζοντος
Lemmas: ὁμαλής δέ πᾶς οὗτος χρόνος μέν οἴομαι ὁ ψυχή μή γίγνομαι μηδέ εἰμί γενητός , πολύς δέ δύναμις ἔχω , εἰς ὅς ἀναλύω θεωρία ἕνεκα ὁ οὐσία αὐτός λόγος ὁ Πλάτων γίγνομαι ὑποτίθημι καί συγκεράννυμι ὁ δέ αὐτός καί περί ὁ κόσμος διανοέω ἐπίσταμαι μέν ἀίδιος εἰμί καί ἀγένητος , ὁ δέ ὅς τρόπος συντάσσω καί διοικέω καταμανθάνω οὐ ῥᾴδιος ὁράω ὁ μήτε γένεσις αὐτός μήτε ὁ γενητικός σύνοδος ἐκ ἀρχή προυποτίθημι οὗτος ὁ ὁδός ἐν τιμάω πλάτων . τρέπω . τοιοῦτος δέ ὁ καθόλου λέγω , ὁ μέν Εὔδωρος οὐδέτερος ἀμοιρέω οἴομαι ὁ ἔοικα · ἐγώ δέ δοκέω ὁ Πλάτων ἀμφότερος διαμαρτάνω δόξα , εἰ κανών ὁ πιθανός χράω , οὐ ἴδιος δόγμα περαίνω ἀλλά ἐκεῖνος τις βούλομαι λέγω ὁμολογέω . ὁ μέν γάρ ἐκ ὁ νοητός καί ὁ αἰσθητός οὐσία λέγω μῖξις οὐ διασαφέω πῇ ποτέ ψυχή μάλα ἤ ὁ ἄλλος , ὅς τις ἄν τις λέγω , γένεσις εἰμί . αὐτός τε γάρ ὁ κόσμος οὗτος καί ὁ μέρος ἕκαστος αὐτός συνίστημι ἐκ τε σωματικός οὐσία καί νοητός , ὅς ὁ μέν ὕλη καί ὑπόκειμαι ὁ δέ μορφή καί εἶδος ὁ γίγνομαι παρέχω · καί ὁ μέν ὕλη ὁ μετοχή καί εἰκασία ὁ νοητός μορφόω εὐθύς ; ἁπτός καί ὁρατός εἰμί , ὁ ψυχή δέ πᾶς αἴσθησις ἐκφεύγω . ἀριθμός γε μήν ὁ Πλάτων οὐδέποτε ὁ ψυχή προσλέγω , ἀλλά κίνησις αὐτοκίνητος ἀεί καί κίνησις πηγή καί ἀρχή · ἀριθμός δέ καί λόγος καί ἁρμονία διακοσμέω ὁ οὐσία αὐτός ὑπόκειμαι καί δέχομαι ὁ καλός εἶδος ὑπό οὗτος ἐγγίγνομαι . οἴομαι δέ μή αὐτός εἰμί ὁ κατά ἀριθμός συνίστημι ὁ ψυχή ὁ ὁ οὐσία αὐτός ἀριθμός ὑπάρχω · ἐπεί κατά ἁρμονία συνίστημι , ἁρμονία δέ οὐ εἰμί , ὡς αὐτός ἐν ὁ περί Ψυχή ἀποδείκνυμι . ἐκφανής δέ οὗτος ἀγνοέω ὁ περί ὁ αὐτός καί ὁ ἕτερος · λέγω γάρ ὡς ὁ μέν στάσις ὁ δέ κίνησις συμβάλλω δύναμις εἰς ὁ ὁ ψυχή γένεσις , αὐτός Πλάτων ἐν ὁ Σοφιστής ὁ εἰμί καί ὁ αὐτός καί ὁ ἕτερος , πρός δέ οὗτος στάσις καί κίνησις , ὡς ἕκαστος ἕκαστος διαφέρω καί πέντε εἰμί χωρίς ἀλλήλων τίθημι καί διορίζω