plutarchus.de-animae-procreatione-in-timaeo-1012b-1030c 9
τίς οὖν τούτων ἐπανόρθωσις ἑτέρα πλὴν ἧς αὐτὸς δίδωσι τοῖς δέχεσθαι βουλομένοις ; ἀγένητον μὲν γὰρ ἀποφαίνει ψυχὴν τὴν πρὸ τῆς κόσμου γενέσεως πλημμελῶς πάντα καὶ ἀτάκτως κινοῦσαν γενομένην δὲ καὶ γενητὴν πάλιν , ἣν ὁ θεὸς ἔκ τε ταύτης καὶ τῆς μονίμου τε καὶ ἀρίστης οὐσίας ἐκείνης ἔμφρονα καὶ τεταγμένην ἀπεργασάμενος καθάπερ εἶδος , καὶ τῷ αἰσθητικῷ τὸ νοερὸν καὶ τῷ κινητικῷ τὸ τεταγμένον ἀφʼ αὑτοῦ παρασχὼν ἡγεμόνα τοῦ παντὸς ἐγκατέστησεν . οὕτω γὰρ καὶ τὸ σῶμα τοῦ κόσμου πῇ μὲν ἀγένητον ἀποφαίνει πῇ δὲ γενητόν · ὅταν μὲν γὰρ εἴπῃ πᾶν ὅσον ἦν ὁρατὸν οὐχ ἡσυχίαν ἄγον ἀλλὰ κινούμενον ἀτάκτως τὸν θεὸν παραλαβόντα διακοσμεῖν καὶ πάλιν τὰ τέτταρα γένη , πῦρ καὶ ὕδωρ καὶ γῆν καὶ ἀέρα , πρὶν ἢ τὸ πᾶν ὑπʼ αὐτῶν διακοσμηθὲν γενέσθαι , σεισμὸν ἐμποιεῖν τῇ ὕλῃ καὶ ὑπʼ ἐκείνης τινάσσεσθαι διὰ τὴν ἀνωμαλίαν · ὄντα που ποιεῖ καὶ ὑποκείμενα τὰ σώματα πρὸ τῆς τοῦ κόσμου γενέσεως . ὅταν δὲ πάλιν λέγῃ τῆς ψυχῆς νεώτερον γεγονέναι τὸ σῶμα καὶ τὸν κόσμον εἶναι γενητόν , ὅτι ὁρατὸς καὶ ἁπτὸς καὶ σῶμα ἔχων ἐστὶ τὰ δὲ τοιαῦτα γιγνόμενα καὶ γενητὰ ἐφάνη παντὶ δῆλον ὡς γένεσιν τῇ φύσει τοῦ σώματος ἀποδίδωσιν . ἀλλὰ πολλοῦ δεῖ τἀναντία λέγειν καὶ διαφέρεσθαι πρὸς αὑτὸν οὕτως ἐκφανῶς ἐν τοῖς μεγίστοις . οὐ γὰρ ὡσαύτως οὐδὲ ταὐτὸ σῶμα γίγνεσθαὶ τέ φησιν ὑπὸ τοῦ θεοῦ καὶ εἶναι πρὶν ἢ γενέσθαι ταῦτα γὰρ ἄντικρυς φαρμακῶντός ἐστιν . ἀλλὰ τί δεῖ νοεῖν καὶ τὴν γένεσιν , αὐτὸς διδάσκει . τὸ μὲν γὰρ πρὸ τούτου φησὶ ταῦτα πάντα εἶχεν ἀλόγως καὶ ἀμέτρως · ὅτε δʼ ἐπεχειρεῖτο κοσμεῖσθαι τὸ πᾶν , πῦρ πρῶτον καὶ ὕδωρ καὶ γῆν καὶ ἀέρα , ἴχνη μὲν ἔχοντα ἄττα αὑτῶν , παντάπασι μὴν διακείμενα , ὥσπερ εἰκὸς ἔχειν ἅπαν , ὅταν ἀπῇ τινος θεός οὕτω δὴ τότε πεφυκότα ταῦτα πρῶτον διεσχηματίσατο εἴδεσι καὶ ἀριθμοῖς , ἔτι δὲ πρότερον εἰπὼν ὡς οὐ μιᾶς ἔργον ἦν ἀναλογίας ἀλλὰ δυεῖν τὸ συνδῆσαι στερεὸν ὄντα καὶ βάθος ἔχοντα τὸν τοῦ παντὸς ὄγκον καὶ διελθὼν ὅτι πυρὸς καὶ γῆς ὕδωρ ἀέρα τε ὁ θεὸς ἐν μέσῳ θεὶς συνέδησε καὶ συνεστήσατο τὸν οὐρανόν , ἔκ τε δὴ τούτων φησὶ τοιούτων καὶ τὸν ἀριθμὸν τεττάρων τὸ τοῦ κόσμου σῶμα ἐγεννήθη διʼ ἀναλογίας ὁμολογῆσαν , φιλίαν τʼ ἔσχεν ἐκ τούτων , ὥστʼ εἰς ταὐτὸν αὑτῷ συνελθὸν ἄλυτον ὑπὸ τῶν ἄλλων πλὴν ὑπὸ τοῦ συνδήσαντος γενέσθαι · σαφέστατα διδάσκων ὡς οὐχὶ σώματος ἁπλῶς οὐδʼ ὄγκου καὶ ὕλης , ἀλλὰ συμμετρίας περὶ σῶμα καὶ κάλλους καὶ ὁμοιότητος ἦν ὁ θεὸς πατὴρ καὶ δημιουργός . ταῦτα δὴ δεῖ διανοεῖσθαι καὶ περὶ ψυχῆς , ὡς τὴν μὲν οὔθʼ ὑπὸ τοῦ θεοῦ γενομένην οὔτε κόσμου ψυχὴν οὖσαν , ἀλλά τινα φανταστικῆς καὶ δοξαστικῆς ἀλόγου δὲ καὶ ἀτάκτου φορᾶς καὶ ὁρμῆς δύναμιν αὐτοκίνητον καὶ ἀεικίνητον · τὴν δʼ αὐτὸς ὁ θεὸς διαρμοσάμενος τοῖς προσήκουσιν ἀριθμοῖς καὶ λόγοις ἐγκατέστησεν ἡγεμόνα τοῦ κόσμου γεγονότος γενητὴν οὖσαν .
Lemmas: τίς οὖν οὗτος ἐπανόρθωσις ἕτερος πλήν ὅς αὐτός δίδωμι ὁ δέχομαι βούλομαι ; ἀγένητος μέν γάρ ἀποφαίνω ψυχή ὁ πρό ὁ κόσμος γένεσις πλημμελής πᾶς καί ἄτακτος κινέω γίγνομαι δέ καί γενητός πάλιν , ὅς ὁ θεός ἐκ τε οὗτος καί ὁ μόνιμος τε καί ἀγαθός οὐσία ἐκεῖνος ἔμφρων καί τάσσω ἀπεργάζομαι καθά εἶδος , καί ὁ αἰσθητικός ὁ νοερός καί ὁ κινητικός ὁ τάσσω ἀπό ἑαυτοῦ παρέχω ἡγεμών ὁ πᾶς ἐγκαθίστημι . οὕτως γάρ καί ὁ σῶμα ὁ κόσμος πῇ μέν ἀγένητος ἀποφαίνω πῇ δέ γενητός · ὅταν μέν γάρ λέγω πᾶς ὅσος εἰμί ὁρατός οὐ ἡσυχία ἄγω ἀλλά κινέω ἄτακτος ὁ θεός παραλαμβάνω διακοσμέω καί πάλιν ὁ τέσσαρες γένος , πῦρ καί ὕδωρ καί γῆ καί ἀήρ , πρίν ἤ ὁ πᾶς ὑπό αὐτός διακοσμέω γίγνομαι , σεισμός ἐμποιέω ὁ ὕλη καί ὑπό ἐκεῖνος τινάσσω διά ὁ ἀνωμαλία · εἰμί που ποιέω καί ὑπόκειμαι ὁ σῶμα πρό ὁ ὁ κόσμος γένεσις . ὅταν δέ πάλιν λέγω ὁ ψυχή νέος γίγνομαι ὁ σῶμα καί ὁ κόσμος εἰμί γενητός , ὅτι ὁρατός καί ἁπτός καί σῶμα ἔχω εἰμί ὁ δέ τοιοῦτος γίγνομαι καί γενητός φαίνω πᾶς δῆλος ὡς γένεσις ὁ φύσις ὁ σῶμα ἀποδίδωμι . ἀλλά πολύς δέω ἐναντίος λέγω καί διαφέρω πρός ἑαυτοῦ οὕτως ἐκφανής ἐν ὁ μέγας . οὐ γάρ ὡσαύτως οὐδέ αὐτός σῶμα γίγνομαι τε φημί ὑπό ὁ θεός καί εἰμί πρίν ἤ γίγνομαι οὗτος γάρ ἄντικρυς φαρμακάω εἰμί . ἀλλά τίς δέω νοέω καί ὁ γένεσις , αὐτός διδάσκω . ὁ μέν γάρ πρό οὗτος φημί οὗτος πᾶς ἔχω ἄλογος καί ἄμετρος · ὅτε δέ ἐπιχειρέω κοσμέω ὁ πᾶς , πῦρ πρῶτος καί ὕδωρ καί γῆ καί ἀήρ , ἴχνος μέν ἔχω τις ἑαυτοῦ , παντάπασι μήν διάκειμαι , ὥσπερ ἔοικα ἔχω ἅπας , ὅταν ἀπέρχομαι τις θεός οὕτως δή τότε φύω οὗτος πρῶτος διασχηματίζω εἶδος καί ἀριθμός , ἔτι δέ πρότερος λέγω ὡς οὐ εἷς ἔργον εἰμί ἀναλογία ἀλλά δύο ὁ συνδέω στερεός εἰμί καί βάθος ἔχω ὁ ὁ πᾶς ὄγκος καί διέρχομαι ὅτι πῦρ καί γῆ ὕδωρ ἀήρ τε ὁ θεός ἐν μέσος τίθημι συνδέω καί συνίστημι ὁ οὐρανός , ἐκ τε δή οὗτος φημί τοιοῦτος καί ὁ ἀριθμός τέσσαρες ὁ ὁ κόσμος σῶμα γεννάω διά ἀναλογία ὁμολογέω , φιλία τε ἔχω ἐκ οὗτος , ὥστε εἰς αὐτός ἑαυτοῦ συνέρχομαι ἄλυτος ὑπό ὁ ἄλλος πλήν ὑπό ὁ συνδέω γίγνομαι · σαφής διδάσκω ὡς οὐ σῶμα ἁπλῶς οὐδέ ὄγκος καί ὕλη , ἀλλά συμμετρία περί σῶμα καί κάλλος καί ὁμοιότης εἰμί ὁ θεός πατήρ καί δημιουργός . οὗτος δή δέω διανοέω καί περί ψυχή , ὡς ὁ μέν οὔτε ὑπό ὁ θεός γίγνομαι οὔτε κόσμος ψυχή εἰμί , ἀλλά τις φανταστικός καί δοξαστικός ἄλογος δέ καί ἄτακτος φορά καί ὁρμή δύναμις αὐτοκίνητος καί ἀεικίνητος · ὁ δέ αὐτός ὁ θεός διαρμόζω ὁ προσήκω ἀριθμός καί λόγος ἐγκαθίστημι ἡγεμών ὁ κόσμος γίγνομαι γενητός εἰμί .