plutarchus.de-animae-procreatione-in-timaeo-1012b-1030c 33
σκοπεῖτε δὲ μὴ τὸν μὲν οὐρανὸν ἄγει καὶ τὰ οὐράνια ταῖς περὶ αὐτὴν ἐμμελείαις καὶ κινήσεσιν ἡ ψυχὴ φρονιμωτάτη καὶ δικαιοτάτη γεγονυῖα · γέγονε δὲ τοιαύτη τοῖς καθʼ ἁρμονίαν λόγοις , ὧν εἰκόνες μὲν ὑπάρχουσιν εἰς τὰ ἀσώματα ἐν τοῖς ὁρατοῖς καὶ ὁρωμένοις μέρεσι τοῦ κόσμου καὶ σώμασιν ἡ δὲ πρώτη καὶ κυριωτάτη δύναμις ὁρατῶς ἐγκέκραται τῇ ψυχῇ καὶ παρέχει σύμφωνον ἑαυτὴν καὶ πειθήνιον , ἀεὶ τῷ κρατίστῳ καὶ θειοτάτῳ μέρει τῶν ἄλλων ἁπάντων ὁμονοούντων . παραλαβὼν γὰρ ὁ δημιουργὸς ἀταξίαν καὶ πλημμέλειαν ἐν ταῖς κινήσεσι τῆς ἀναρμόστου καὶ ἀνοήτου ψυχῆς διαφερομένης πρὸς ἑαυτὴν τὰ μὲν διώρισε καὶ διέστησε τὰ δὲ συνήγαγε πρὸς ἄλληλα καὶ συνέταξεν , ἁρμονίαις καὶ ἀριθμοῖς χρησάμενος · οἷς καὶ τὰ κωφότατα σώματα , λίθοι καὶ ξύλα καὶ φλοιοὶ φυτῶν καὶ θηρίων ὀστᾶ καὶ πυτίαι , συγκεραννύμενα καὶ συναρμοττόμενα θαυμαστὰς μὲν ἀγαλμάτων ὄψεις , θαυμαστὰς δὲ παρέχει φαρμάκων καὶ ὀργάνων δυνάμεις ᾗ καὶ Ζήνων ὁ Κιτιεὺς ἐπὶ θέαν αὐλητῶν παρεκάλει τὰ μειράκια καταμανθάνειν , οἵαν κέρατα καὶ ξύλα καὶ κάλαμοι καὶ ὀστᾶ , λόγου μετέχοντα καὶ συμφωνίας , φωνὴν ἀφίησι . τὸ μὲν γὰρ ἀριθμῷ πάντα ἐπεοικέναι κατὰ τὴν Πυθαγορικὴν ἀπόφανσιν λόγου δεῖται · τὸ δὲ πᾶσιν , οἷς ἐκ διαφορᾶς καὶ ἀνομοιότητος ἐγγέγονε κοινωνία τις πρὸς ἄλληλα καὶ συμφωνία , ταύτης αἰτίαν εἶναι μετριότητα καὶ τάξιν , ἀριθμοῦ καὶ ἁρμονίας μετασχοῦσιν , οὐδὲ τοὺς ποιητὰς λέληθεν ἄρθμια μὲν τὰ φίλα καὶ προσηνῆ καλοῦντας ἀναρσίους δὲ τοὺς ἐχθροὺς καὶ τοὺς πολεμίους , ὡς ἀναρμοστίαν τὴν διαφορὰν οὖσαν . ὁ δὲ τῷ Πινδάρῳ ποιήσας τὸ ἐπικήδειον ἄρμενος ἦν ξείνοισιν ἀνὴρ ὅδε καὶ φίλος ἀστοῖς εὐαρμοστίαν δῆλός ἐστι τὴν ἀρετὴν ἡγούμενος · ὥς που καὶ αὐτὸς ὁ Πίνδαρος τοῦ θεοῦ φησιν ἐπα κοῦσαι μουσικὰν ὀρθὰν ἐπιδεικνυμένου τὸν Κάδμον οἵ τε πάλαι θεολόγοι , πρεσβύτατοι φιλοσόφων ὄντες , ὄργανα μουσικὰ θεῶν ἐνεχείριζον ἀγάλμασιν · οὐχ ὡς λύραν που καὶ αὐλοῦσιν , ἀλλʼ οὐδὲν ἔργον οἰόμενοι θεῶν οἷον ἁρμονίαν εἶναι καὶ συμφωνίαν . ὥσπερ οὖν ὁ τοὺς ἐπιτρίτους καὶ ἡμιολίους καὶ διπλασίους λόγους ζητῶν ἐν τῷ ζυγῷ τῆς λύρας καὶ τῇ χελώνῃ καὶ τοῖς κολλάβοις γελοῖός ἐστι δεῖ μὲν γὰρ ἀμέλει καὶ ταῦτα συμμέτρως γεγονέναι πρὸς ἄλληλα μήκεσι καὶ πάχεσι , τὴν δʼ ἁρμονίαν ἐκείνην ἐπὶ τῶν φθόγγων θεωρεῖν οὕτως εἰκὸς μέν ἐστι καὶ τὰ σώματα τῶν ἀστέρων καὶ τὰ διαστήματα τῶν κύκλων καὶ τὰ τάχη τῶν περιφορῶν , ὥσπερ ὄργανα ἐν τεταγμένοις λόγοις ἔχειν ἐμμέτρως πρὸς ἄλληλα καὶ πρὸς τὸ ὅλον , εἰ καὶ τὸ ποσὸν ἡμᾶς τοῦ μετρίου διαπέφευγε · τῶν μέντοι λόγων ἐκείνων , οἷς ὁ δημιουργὸς ἐχρήσατο , καὶ τῶν ἀριθμῶν ἔργον ἡγεῖσθαι τὴν αὐτῆς τῆς ψυχῆς ἐμμέλειαν καὶ ἁρμονίαν πρὸς αὑτήν , ὑφʼ ἧς καὶ τὸν οὐρανὸν ἐγγενομένη μυρίων ἀγαθῶν ἐμπέπληκε , καὶ τὰ περὶ γῆν ὥραις καὶ μεταβολαῖς μέτρον ἐχούσαις ἄριστα καὶ κάλλιστα πρός τε γένεσιν καὶ σωτηρίαν τῶν γιγνομένων διακεκόσμηκεν .
Lemmas: σκοπέω δέ μή ὁ μέν οὐρανός ἄγω καί ὁ οὐράνιος ὁ περί αὐτός ἐμμέλεια καί κίνησις ὁ ψυχή φρόνιμος καί δίκαιος γίγνομαι · γίγνομαι δέ τοιοῦτος ὁ κατά ἁρμονία λόγος , ὅς εἰκών μέν ὑπάρχω εἰς ὁ ἀσώματος ἐν ὁ ὁρατός καί ὁράω μέρος ὁ κόσμος καί σῶμα ὁ δέ πρῶτος καί κύριος δύναμις ὁρατός ἐγκεράννυμι ὁ ψυχή καί παρέχω σύμφωνος ἑαυτοῦ καί πειθήνιος , ἀεί ὁ κρατύς καί θεῖος μέρος ὁ ἄλλος ἅπας ὁμονοέω . παραλαμβάνω γάρ ὁ δημιουργός ἀταξία καί πλημμέλεια ἐν ὁ κίνησις ὁ ἀνάρμοστος καί ἀνόητος ψυχή διαφέρω πρός ἑαυτοῦ ὁ μέν διορίζω καί διΐστημι ὁ δέ συνάγω πρός ἀλλήλων καί συντάσσω , ἁρμονία καί ἀριθμός χράω · ὅς καί ὁ κωφός σῶμα , λίθος καί ξύλον καί φλοιός φυτόν καί θηρίον ὀστέον καί πυτία , συγκεράννυμι καί συναρμόζω θαυμαστός μέν ἄγαλμα ὄψις , θαυμαστός δέ παρέχω φάρμακον καί ὄργανον δύναμις ᾟ καί Ζήνων ὁ Κιτιεύς ἐπί θέα αὐλητής παρακαλέω ὁ μειράκιον καταμανθάνω , οἷος κέρας καί ξύλον καί κάλαμος καί ὀστέον , λόγος μετέχω καί συμφωνία , φωνή ἀφίημι . ὁ μέν γάρ ἀριθμός πᾶς ἐπέοικε κατά ὁ Πυθαγορικός ἀπόφανσις λόγος δέω · ὁ δέ πᾶς , ὅς ἐκ διαφορά καί ἀνομοιότης ἐγγίγνομαι κοινωνία τις πρός ἀλλήλων καί συμφωνία , οὗτος αἰτία εἰμί μετριότης καί τάξις , ἀριθμός καί ἁρμονία μετέχω , οὐδέ ὁ ποιητής λανθάνω ἄρθμιος μέν ὁ φίλος καί προσηνής καλέω ἀνάρσιος δέ ὁ ἐχθρός καί ὁ πολέμιος , ὡς ἀναρμοστία ὁ διαφορά εἰμί . ὁ δέ ὁ Πίνδαρος ποιέω ὁ ἐπικήδειος ἀραρίσκω εἰμί ξένος ἀνήρ ὅδε καί φίλος ἀστός εὐαρμοστία δῆλος εἰμί ὁ ἀρετή ἡγέομαι · ὡς που καί αὐτός ὁ Πίνδαρος ὁ θεός φημί επά Χοῦσαι μουσικός ὀρθός ἐπιδείκνυμι ὁ Κάδμος ὁ τε πάλαι θεολόγος , πρέσβυς φιλόσοφος εἰμί , ὄργανον μουσικός θεός ἐγχειρίζω ἄγαλμα · οὐ ὡς λύρα που καί αὐλέω , ἀλλά οὐδείς ἔργον οἴομαι θεός οἷος ἁρμονία εἰμί καί συμφωνία . ὥσπερ οὖν ὁ ὁ ἐπίτριτος καί ἡμιόλιος καί διπλάσιος λόγος ζητέω ἐν ὁ ζυγόν ὁ λύρα καί ὁ χελώνη καί ὁ κόλλαβος γέλοιος εἰμί δέω μέν γάρ ἀμέλει καί οὗτος σύμμετρος γίγνομαι πρός ἀλλήλων μῆκος καί πάχος , ὁ δέ ἁρμονία ἐκεῖνος ἐπί ὁ φθόγγος θεωρέω οὕτως ἔοικα μέν εἰμί καί ὁ σῶμα ὁ ἀστήρ καί ὁ διάστημα ὁ κύκλος καί ὁ τάχος ὁ περιφορά , ὥσπερ ὄργανον ἐν τάσσω λόγος ἔχω ἔμμετρος πρός ἀλλήλων καί πρός ὁ ὅλος , εἰ καί ὁ ποσός ἐγώ ὁ μέτριος διαφεύγω · ὁ μέντοι λόγος ἐκεῖνος , ὅς ὁ δημιουργός χράω , καί ὁ ἀριθμός ἔργον ἡγέομαι ὁ αὐτός ὁ ψυχή ἐμμέλεια καί ἁρμονία πρός ἑαυτοῦ , ὑπό ὅς καί ὁ οὐρανός ἐγγίγνομαι μυρίος ἀγαθός ἐμπίμπλημι , καί ὁ περί γῆ ὥρα καί μεταβολή μέτρον ἔχω ἀγαθός καί καλός πρός τε γένεσις καί σωτηρία ὁ γίγνομαι διακοσμέω .