ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.de-amicorum-multitudine-93a-97b 1
Μένωνα τὸν Θετταλὸν οἰόμενον ἐν λόγοις ἱκανῶς γεγυμνάσθαι καὶ τοῦτο δὴ τὸ ὑπὸ τοῦ Ἐμπεδοκλέους λεγόμενον σοφίης ἐπʼ ἄκροισι θαμίζειν ἠρώτησεν ὁ Σωκράτης τί ἀρετή ἐστιν · ἀποκριναμένου δʼ ἰταμῶς ἐκείνου καὶ προχείρως ὅτι καὶ παιδός ἐστιν ἀρετὴ καὶ πρεσβύτου καὶ ἀνδρὸς καὶ γυναικὸς καὶ ἄρχοντος καὶ ἰδιώτου καὶ δεσπότου καὶ θεράποντος , εὖ γʼ εἶπεν ὁ Σωκράτης , ὅτι μίαν ἀρετὴν αἰτηθεὶς σμῆνος ἀρετῶν κεκίνηκας , οὐ κακῶς τεκμαιρόμενος ὅτι μηδεμίαν εἰδὼς ἀρετὴν ἄνθρωπος πολλὰς ὠνόμαζεν . ἆρʼ οὖν οὐχὶ καὶ ἡμῖν ἄν τις ἐπιχλευάσειεν ὅτι μηδέπω μίαν φιλίαν κεκτημένοι βεβαίως φοβούμεθα μὴ λάθωμεν εἰς πολυφιλίαν ἐμπεσόντες ; σχεδὸν γὰρ οὐδὲν διαφέρομεν ἀνθρώπου κολοβοῦ καὶ τυφλοῦ , φοβουμένου μὴ Βριάρεως ὁ ἑκατόγχειρ καὶ Ἄργος ὁ πανόπτης γένηται . καίτοι τόν γε παρὰ τῷ Μενάνδρῳ νεανίσκον ὑπερφυῶς ἐπαινοῦμεν εἰπόντα θαυμαστὸν ὅσον νομίζειν ἀγαθὸν ἕκαστον , ἂν ἔχῃ φίλου σκιάν
Lemmas: μένων ὁ Θεσσαλός οἴομαι ἐν λόγος ἱκανός γυμνάζω καί οὗτος δή ὁ ὑπό ὁ Ἐμπεδοκλῆς λέγω σοφία ἐπί ἄκρος θαμίζω ἐρωτάω ὁ Σωκράτης τίς ἀρετή εἰμί · ἀποκρίνω δέ ἰταμός ἐκεῖνος καί πρόχειρος ὅτι καί παῖς εἰμί ἀρετή καί πρεσβύτης καί ἀνήρ καί γυνή καί ἄρχων καί ἰδιώτης καί δεσπότης καί θεράπων , εὖ γε λέγω ὁ Σωκράτης , ὅτι εἷς ἀρετή αἰτέω σμῆνος ἀρετή κινέω , οὐ κακός τεκμαίρομαι ὅτι μηδείς οἶδα ἀρετή ἄνθρωπος πολύς ὀνομάζω . ἆρα οὖν οὐ καί ἐγώ ἄν τις ἐπιχλευάζω ὅτι μηδέπω εἷς φίλιος κτάομαι βέβαιος φοβέω μή λανθάνω εἰς πολυφιλία ἐμπίπτω ; σχεδόν γάρ οῦδες διαφέρω ἄνθρωπος κολοβός καί τυφλός , φοβέω μή Βριάρεως ὁ ἑκατόγχειρος καί Ἄργος ὁ πανόπτης γίγνομαι . καίτοι ὁ γε παρά ὁ Μένανδρος νεανίσκος ὑπερφυής ἐπαινέω λέγω θαυμαστός ὅσος νομίζω ἀγαθός ἕκαστος , ἐάν ἔχω φίλος σκιά
plutarchus.de-amicorum-multitudine-93a-97b 4
διὸ δεῖ μὴ ῥᾳδίως προσδέχεσθαι μηδὲ κολλᾶσθαι τοῖς ἐντυγχάνουσι μηδὲ φιλεῖν τοὺς διώκοντας , ἀλλὰ τοὺς ἀξίους φιλίας διώκειν . οὐ γὰρ αἱρετέον πάντως τὸ ῥᾳδίως ἁλισκόμενον . καὶ γὰρ ἀπαρίνην καὶ βάτον ἐπιλαμβανομένην ὑπερβάντες καὶ διωσάμενοι βαδίζομεν ἐπὶ τὴν ἐλαίαν καὶ τὴν ἄμπελον . οὕτως ἀεὶ μὴ τὸν εὐχερῶς περιπλεκόμενον ποιεῖσθαι συνήθη καλόν , ἀλλὰ τοῖς ἀξίοις σπουδῆς καὶ ὠφελίμοις αὐτοὺς περιπλέκεσθαι δοκιμάζοντας .
Lemmas: διό δέω μή ῥᾴδιος προσδέχομαι μηδέ κολλάω ὁ ἐντυγχάνω μηδέ φιλέω ὁ διώκω , ἀλλά ὁ ἄξιος φιλία διώκω . οὐ γάρ αἱρέω πάντως ὁ ῥᾴδιος ἁλίσκομαι . καί γάρ ἀπαρίνη καί βάτος ἐπιλαμβάνω ὑπερβαίνω καί διωθέω βαδίζω ἐπί ὁ ἐλαία καί ὁ ἄμπελος . οὕτως ἀεί μή ὁ εὐχερής περιπλέκω ποιέω συνήθης καλός , ἀλλά ὁ ἄξιος σπουδή καί ὠφέλιμος αὐτός περιπλέκω δοκιμάζω .
plutarchus.de-amicorum-multitudine-93a-97b 5
ὥσπερ οὖν ὁ Ζεῦξις αἰτιωμένων αὐτόν τινων ὅτι ζωγραφεῖ βραδέως , ὁμολογῶ εἶπεν ἐν πολλῷ χρόνῳ γράφειν , καὶ γὰρ εἰς πολύν , οὕτω φιλίαν δεῖ καὶ συνήθειαν σῴζειν παραλαβόντας ἐν πολλῷ κριθεῖσαν . ἆρʼ οὖν κρῖναι μὲν οὐκ ἔστι πολλοὺς φίλους ῥᾴδιον , συνεῖναι δὲ πολλοῖς ὁμοῦ ῥᾴδιον , ἢ καὶ τοῦτο ἀδύνατον ; καὶ μὴν ἀπόλαυσίς ἐστιν ἡ συνήθεια τῆς φιλίας , καὶ τὸ ἥδιστον ἐν τῷ συνεῖναι καὶ συνδιημερεύειν οὐ μὲν γὰρ ζωοί γε φίλων ἀπάνευθεν ἑταίρων βουλὰς ἑζόμενοι βουλεύσομεν καὶ περὶ τοῦ Ὀδυσσέως ὁ Μενέλαος οὐδέ κεν ἄλλο ἄμμε διέκρινεν φιλέοντέ τε τερπομένω τε , πρὶν γʼ ὅτε δὴ θανάτοιο μέλαν νέφος ἀμφεκάλυψε τοὐναντίον οὖν ἔοικεν ἡ καλουμένη πολυφιλία ποιεῖν . ἡ μὲν γὰρ συνάγει καὶ συνίστησι καὶ συνέχει καταπυκνοῦσα ταῖς ὁμιλίαις καὶ φιλοφροσύναις ὡς δʼ ὅτʼ ὀπὸς γάλα λευκὸν ἐγόμφωσεν καὶ ἔδησε κατʼ Ἐμπεδοκλέα τοιαύτην γὰρ ἡ φιλία βούλεται ποιεῖν ἑνότητα καὶ σύμπηξιν , ἡ δὲ πολυφιλία διίστησι καὶ ἀποσπᾷ καὶ ἀποστρέφει , τῷ μετακαλεῖν καὶ μεταφέρειν ἄλλοτε πρὸς ἄλλον οὐκ ἐῶσα κρᾶσιν οὐδὲ κόλλησιν εὐνοίας ἐν τῇ συνηθείᾳ περιχυθείσῃ καὶ παγείσῃ γενέσθαι . τοῦτο δʼ εὐθὺς ὑποβάλλει καὶ τὴν περὶ τὰς ὑπουργίας ἀνωμαλίαν καὶ δυσωπίαν · τὰ γὰρ εὔχρηστα τῆς φιλίας δύσχρηστα γίγνεται διὰ τὴν πολυφιλίαν . ἄλλον τρόπον γὰρ ἄλλων ἐγείρει φροντὶς ἀνθρώπων οὔτε γὰρ αἱ φύσεις ἡμῶν ἐπὶ ταὐτὰ ταῖς ὁρμαῖς ῥέπουσιν , οὔτε τύχαις ὁμοτρόποις ἀεὶ σύνεσμεν οἵ τε τῶν πράξεων καιροὶ καθάπερ τὰ πνεύματα τοὺς μὲν φέρουσι τοῖς δʼ ἀντιπίπτουσι .
Lemmas: ὥσπερ οὖν ὁ Ζεῦξις αἰτιάομαι αὐτός τις ὅτι ζωγραφέω βραδύς , ὁμολογέω λέγω ἐν πολύς χρόνος γράφω , καί γάρ εἰς πολύς , οὕτως φιλία δέω καί συνήθεια σῴζω παραλαμβάνω ἐν πολύς κρίνω . ἆρα οὖν κρίνω μέν οὐ εἰμί πολύς φίλος ῥᾴδιος , σύνειμι δέ πολύς ὁμοῦ ῥᾴδιος , ἤ καί οὗτος ἀδύνατος ; καί μήν ἀπόλαυσις εἰμί ὁ συνήθεια ὁ φιλία , καί ὁ ἡδύς ἐν ὁ σύνειμι καί συνδιημερεύω οὐ μέν γάρ ζωός γε φίλος ἀπάνευθε ἑταῖρος βουλή ἕζομαι βουλεύω καί περί ὁ Ὀδυσσεύς ὁ Μενέλαος οὐδέ ἄν ἄλλος ἐγώ διακρίνω φιλέω τε τέρπω τε , πρίν γε ὅτε δή θάνατος μέλας νέφος ἀμφικαλύπτω ἐναντίος οὖν ἔοικα ὁ καλέω πολυφιλία ποιέω . ὁ μέν γάρ συνάγω καί συνίστημι καί συνέχω καταπυκνόω ὁ ὁμιλία καί φιλοφροσύνη ὡς δέ ὅτε ὄψ γάλα λευκός γομφόω καί δέω κατά Ἐμπεδοκλῆς τοιοῦτος γάρ ὁ φιλία βούλομαι ποιέω ἑνότης καί σύμπηξις , ὁ δέ πολυφιλία διίστημι καί ἀποσπάω καί ἀποστρέφω , ὁ μετακαλέω καί μεταφέρω ἄλλοτε πρός ἄλλος οὐ ἐάω κρᾶσις οὐδέ κόλλησις εὔνοια ἐν ὁ συνήθεια περιχέω καί πήγνυμι γίγνομαι . οὗτος δέ εὐθύς ὑποβάλλω καί ὁ περί ὁ ὑπουργία ἀνωμαλία καί δυσωπία · ὁ γάρ εὔχρηστος ὁ φιλία δύσχρηστος γίγνομαι διά ὁ πολυφιλία . ἄλλος τρόπος γάρ ἄλλος ἐγείρω φροντίς ἄνθρωπος οὔτε γάρ ὁ φύσις ἐγώ ἐπί αὐτός ὁ ὁρμή ῥέπω , οὔτε τύχη ὁμότροπος ἀεί σύνειμι ὁ τε ὁ πρᾶξις καιρός καθά ὁ πνεῦμα ὁ μέν φέρω ὁ δέ ἀντιπίπτω .
plutarchus.de-amicorum-multitudine-93a-97b 7
οὐκ ἔστι φίλον μὴ συναδικεῖσθαι μηδὲ συναδοξεῖν μηδὲ συναπεχθάνεσθαι · οἱ γὰρ ἐχθροὶ τὸν φίλον εὐθὺς ὑφορῶνταί τε καὶ μισοῦσιν , οἱ δὲ φίλοι πολλάκις φθονοῦσί τε καὶ ζηλοτυποῦσι καὶ περισπῶσιν . ὥσπερ οὖν ὁ τῷ Τιμησίᾳ περὶ τῆς ἀποικίας δοθεὶς χρησμὸς προηγόρευσε σμῆνα μελισσάων τάχα τοι καὶ σφῆκες ; ἔσονται , οὕτως οἱ φίλων ζητοῦντες ἑσμὸν ἔλαθον ἐχθρῶν σφηκιαῖς περιπεσόντες . καὶ οὐκ ἴσον ἄγει σταθμὸν ἐχθροῦ μνησικακία καὶ φίλου χάρις . ὅρα δὲ τοὺς Φιλώτου καὶ Παρμενίωνος φίλους καὶ οἰκείους ἃ διέθηκεν Ἀλέξανδρος , ἃ τοὺς Δίωνος Διονύσιος τοὺς Πλαύτου Νέρων καὶ τοὺς Σηιανοῦ Τιβέριος στρεβλοῦντες καὶ ἀποκτιννύοντες . ὡς γὰρ τὸν Κρέοντα τῆς θυγατρὸς οὐδὲν ὁ χρυσὸς οὐδʼ ὁ πέπλος ὠφέλει , τὸ δὲ πῦρ ἀναφθὲν αἰφνιδίως προσδραμόντα καὶ περιπτύξαντα κατέκαυσε καὶ συναπώλεσεν , οὕτως ἔνιοι τῶν φίλων οὐδὲν ἀπολαύσαντες εὐτυχούντων συναπόλλυνται δυστυχοῦσι . καὶ τοῦτο μάλιστα πάσχουσιν οἱ φιλόσοφοι καὶ χαρίεντες , ὡς Θησεὺς τῷ Πειρίθῳ κολαζομένῳ καὶ δεδεμένῳ αἰδοῦς ἀχαλκεύτοις συνέζευκται πέδαις , ἐν δὲ τῷ λοιμῷ φησιν ὁ Θουκυδίδης τοὺς ἀρετῆς μάλιστα μεταποιουμένους συναπόλλυσθαι τοῖς φίλοις νοσοῦσιν ἠφείδουν γὰρ σφῶν αὐτῶν ἰόντες παρὰ τοὺς ἐπιτηδείους .
Lemmas: οὐ εἰμί φίλος μή συναδικέω μηδέ συναδοξέω μηδέ συναπεχθάνομαι · ὁ γάρ ἐχθρός ὁ φίλος εὐθύς ὑφοράω τε καί μισέω , ὁ δέ φίλος πολλάκις φθονέω τε καί ζηλοτυπέω καί περισπάω . ὥσπερ οὖν ὁ ὁ Τιμησίας περί ὁ ἀποικία δίδωμι χρησμός προαγορεύω σμῆνα μέλισσα τάχα σύ καί σφήξ ; εἰμί , οὕτως ὁ φίλος ζητέω ἑσμός λανθάνω ἐχθρός σφηκιά περιπίπτω . καί οὐ ἴσος ἄγω σταθμός ἐχθρός μνησικακία καί φίλος χάρις . ὁράω δέ ὁ Φιλώτας καί Παρμενίων φίλος καί οἰκεῖος ὅς διατίθημι Ἀλέξανδρος , ὅς ὁ Δίων Διονύσιος ὁ Πλαῦτος Νέρων καί ὁ σεςανυς Τιβέριος στρεβλόω καί ἀποκτείνω . ὡς γάρ ὁ Κρέων ὁ θυγάτηρ οὐδείς ὁ χρυσός οὐδέ ὁ πέπλος ὠφελέω , ὁ δέ πῦρ ἀνάπτω αἰφνίδιος προστρέχω καί περιπτύσσω κατακαίω καί συναπόλλυμι , οὕτως ἔνιοι ὁ φίλος οὐδείς ἀπολαύω εὐτυχέω συναπόλλυμι δυστυχέω . καί οὗτος μάλα πάσχω ὁ φιλόσοφος καί χαρίεις , ὡς Θησεύς ὁ Πειρίθοος κολάζω καί δέω αἰδώς ἀχάλκευτος συζεύγνυμι πέδη , ἐν δέ ὁ λοιμός φημί ὁ Θουκυδίδης ὁ ἀρετή μάλα μεταποιέω συναπόλλυμι ὁ φίλος νοσέω ἀφειδέω γάρ σφεῖς αὐτός ἔρχομαι παρά ὁ ἐπιτήδειος .
plutarchus.de-amicorum-multitudine-93a-97b 8
ὅθεν οὕτω τῆς ἀρετῆς ἀφειδεῖν οὐ προσῆκον ἄλλοτʼ ἄλλοις συνδέοντας αὐτὴν καὶ συμπλέκοντας , ἀλλὰ τοῖς ἀξίοις τὴν αὐτῆς κοινωνίαν φυλάττειν , τουτέστι τοῖς ὁμοίως φιλεῖν καὶ κοινωνεῖν δυναμένοις . καὶ γὰρ δὴ τοῦτο πάντων μέγιστόν ἐστιν ἐναντίωμα πρὸς τὴν πολυφιλίαν , ὅτι τῇ φιλίᾳ γένεσις διʼ ὁμοιότητός ἐστιν . ὅπου γὰρ καὶ τὰ ἄψυχα τὰς μίξεις πρὸς τὰ ἀνόμοια ποιεῖται μετὰ βίας ἀναγκαζόμενα καὶ ὀκλάζει καὶ ἀγανακτεῖ φεύγοντα ἀπʼ ἀλλήλων , τοῖς δὲ συγγενέσι καὶ οἰκείοις ὁμοπαθεῖ κεραννύμενα καὶ προσίεται τὴν κοινωνίαν λείως καὶ μετʼ εὐμενείας , πῶς οἷόν τε φιλίαν ἤθεσι διαφόροις , ἐγγενέσθαι καὶ πάθεσιν ἀνομοίοις καὶ βίοις ἑτέρας προαιρέσεις ἔχουσιν ; ἡ μὲν γὰρ περὶ ψαλμοὺς καὶ φόρμιγγας ἁρμονία διʼ ἀντιφώνων ἔχει τὸ σύμφωνον , ὀξύτησι καὶ βαρύτησιν ἁμωσγέπως ὁμοιότητος ἐγγιγνομένης · τῆς δὲ φιλικῆς συμφωνίας ταύτης καὶ ἁρμονίας οὐδὲν ἀνόμοιον οὐδʼ ἀνώμαλον οὐδʼ ἄνισον εἶναι δεῖ μέρος , ἀλλʼ ἐξ ἁπάντων ὁμοίως ἐχόντων ὁμολογεῖν καὶ ὁμοβουλεῖν καὶ ὁμοδοξεῖν καὶ συνομοπαθεῖν , ὥσπερ μιᾶς ψυχῆς ἐν πλείοσι διῃρημένης σώμασι .
Lemmas: ὅθεν οὕτως ὁ ἀρετή ἀφειδέω οὐ προσήκω ἄλλοτε ἄλλος συνδέω αὐτός καί συμπλέκω , ἀλλά ὁ ἄξιος ὁ αὐτός κοινωνία φυλάσσω , τουτέστι ὁ ὅμοιος φιλέω καί κοινωνέω δύναμαι . καί γάρ δή οὗτος πᾶς μέγας εἰμί ἐναντίωμα πρός ὁ πολυφιλία , ὅτι ὁ φιλία γένεσις διά ὁμοιότης εἰμί . ὅπου γάρ καί ὁ ἄψυχος ὁ μίξις πρός ὁ ἀνόμοιος ποιέω μετά βία ἀναγκάζω καί ὀκλάζω καί ἀγανακτέω φεύγω ἀπό ἀλλήλων , ὁ δέ συγγενής καί οἰκεῖος ὁμοπαθέω κεράννυμι καί προσίημι ὁ κοινωνία λεῖος καί μετά εὐμένεια , πῶς οἷος τε φιλία ἦθος διάφορος , ἐγγίγνομαι καί πάθος ἀνόμοιος καί βίος ἕτερος προαίρεσις ἔχω ; ὁ μέν γάρ περί ψαλμός καί φόρμιγξ ἁρμονία διά ἀντίφωνος ἔχω ὁ σύμφωνος , ὀξύτης καί βαρύτης ἀμῶς ὁμοιότης ἐγγίγνομαι · ὁ δέ φιλικός συμφωνία οὗτος καί ἁρμονία οὐδείς ἀνόμοιος οὐδέ ἀνώμαλος οὐδέ ἄνισος εἰμί δέω μέρος , ἀλλά ἐκ ἅπας ὅμοιος ἔχω ὁμολογέω καί ὁμοβουλέω καί ὁμοδοξέω καί συνομοπαθέω , ὥσπερ εἷς ψυχή ἐν πολύς διαιρέω σῶμα .
plutarchus.de-amicorum-multitudine-93a-97b 9
τίς οὖν ἐστιν οὕτως ἐπίπονος καὶ μετάβολος καὶ παντοδαπὸς ἄνθρωπος , ὥστε πολλοῖς ἑαυτὸν ἐξομοιοῦν καὶ προσαρμόττειν καὶ μὴ καταγελᾶν τοῦ Θεόγνιδος παραινοῦντος πουλύποδος νόον ἴσχε πολυχρόου , ὃς ποτὶ πέτρῃ , τῇ περ ὁμιλήσῃ , τοῖος ἰδεῖν ἐφάνη ; καίτοι τοῦ πολύποδος αἱ μεταβολαὶ βάθος οὐκ ἔχουσιν , ἀλλὰ περὶ αὐτὴν γίγνονται τὴν ἐπιφάνειαν , στυφότητι καὶ μανότητι τὰς ἀπορροὰς τῶν πλησιαζόντων ἀναλαμβάνουσαν · αἱ δὲ φιλίαι τὰ ἤθη ζητοῦσι συνεξομοιοῦν καὶ τὰ πάθη καὶ τοὺς λόγους καὶ τὰ ἐπιτηδεύματα καὶ τὰς διαθέσεις . Πρωτέως τινὸς οὐκ εὐτυχοῦς οὐδὲ πάνυ χρηστοῦ τὸ ἔργον , ἀλλʼ ὑπὸ γοητείας ἑαυτὸν εἰς ἕτερον εἶδος ἐξ ἑτέρου μεταλλάττοντος ἐν ταὐτῷ πολλάκις , φιλολόγοις συναναγιγνώσκοντος καὶ παλαισταῖς συγκονιομένου καὶ φιλοθήροις συγκυνηγετοῦντος καὶ φιλοπόταις συμμεθυσκομένου καὶ πολιτικοῖς συναρχαιρεσιάζοντος , ἰδίαν ἤθους ἑστίαν οὐκ ἔχοντος , · . ὡς δὲ τὴν ἀσχημάτιστον οἱ φυσικοὶ καὶ ἀχρώματον οὐσίαν καὶ ὕλην λέγουσιν ὑποκειμένην καὶ τρεπομένην ὑφʼ αὑτῆς νῦν μὲν φλέγεσθαι νῦν δʼ ἐξυγραίνεσθαι , τοτὲ δʼ ἐξαεροῦσθαι πήγνυσθαι δʼ αὖθις , οὕτως ἄρα τῇ πολυφιλίᾳ ψυχὴν ὑποκεῖσθαι δεήσει πολυπαθῆ καὶ πολύτροπον καὶ ὑγρὰν καὶ ῥᾳδίαν μεταβάλλειν . ἀλλʼ ἡ φιλία στάσιμόν τι ζητεῖ καὶ βέβαιον ἦθος καὶ ἀμετάπτωτον ἐν μιᾷ χώρᾳ καὶ συνηθείᾳ · διὸ καὶ σπάνιον καὶ δυσεύρετόν ἐστι φίλος βέβαιος .
Lemmas: τίς οὖν εἰμί οὕτως ἐπίπονος καί μετάβολος καί παντοδαπός ἄνθρωπος , ὥστε πολύς ἑαυτοῦ ἐξομοιόω καί προσαρμόζω καί μή καταγελάω ὁ Θέογνις παραινέω πολύπους νόος ἴσχω πολύχροος , ὅς πρός πέτρα , ὁ περ ὁμιλέω , τοῖος ὁράω φαίνω ; καίτοι ὁ πολύπους ὁ μεταβολή βάθος οὐ ἔχω , ἀλλά περί αὐτός γίγνομαι ὁ ἐπιφάνεια , στυφότης καί μανότης ὁ ἀπορροή ὁ πλησιάζω ἀναλαμβάνω · ὁ δέ φιλία ὁ ἦθος ζητέω συνεξομοιόω καί ὁ πάθος καί ὁ λόγος καί ὁ ἐπιτήδευμα καί ὁ διάθεσις . Πρωτεύς τις οὐ εὐτυχής οὐδέ πάνυ χρηστός ὁ ἔργον , ἀλλά ὑπό γοητεία ἑαυτοῦ εἰς ἕτερος εἶδος ἐκ ἕτερος μεταλλάσσω ἐν αὐτός πολλάκις , φιλόλογος συναναγιγνώσκω καί παλαιστής συγκονέω καί φιλόθηρος συγκυνηγετέω καί φιλοπότης συμμεθύσκω καί πολιτικός συναρχαιρεσιάζω , ἴδιος ἦθος ἑστία οὐ ἔχω , · . ὡς δέ ὁ ἀσχημάτιστος ὁ φυσικός καί ἀχρώματος οὐσία καί ὕλη λέγω ὑπόκειμαι καί τρέπω ὑπό ἑαυτοῦ νῦν μέν φλέγω νῦν δέ ἐξυγραίνω , τότε δέ ἐξαερόω πήγνυμι δέ αὖθις , οὕτως ἄρα ὁ πολυφιλία ψυχή ὑπόκειμαι δέω πολυπαθής καί πολύτροπος καί ὑγρός καί ῥᾴδιος μεταβάλλω . ἀλλά ὁ φιλία στάσιμος τις ζητέω καί βέβαιος ἦθος καί ἀμετάπτωτος ἐν εἷς χώρα καί συνήθεια · διό καί σπάνιος καί δυσεύρετος εἰμί φίλος βέβαιος .