plutarchus.de-amicorum-multitudine-93a-97b 2
ἐναντίον δὲ μετὰ πολλῶν ἄλλων οὐχ ἥκιστα πρὸς φιλίας κτῆσιν ἡ τῆς πολυφιλίας ὄρεξις , ὥσπερ ἔρως ἀκολάστων γυναικῶν τῷ πολλάκις καὶ πολλοῖς συμπλέκεσθαι τῶν πρώτων κρατεῖν μὴ δυνάμενος ἀμελουμένων καὶ ἀπορρεόντων · μᾶλλον δʼ ὥσπερ ὁ τῆς Ὑψιπύλης τρόφιμος εἰς τὸν λειμῶνα καθίσας ἔδρεπεν ἕτερον ἐφʼ ἑτέρῳ αἰρόμενος ἄγρευμʼ ἀνθέων ἡδομένᾳ ψυχᾷ τὸ νήπιον ἄπληστον ἔχων , οὕτως ἕκαστον ἡμῶν διὰ τὸ φιλόκαινον καὶ ἁψίκορον ὁ πρόσφατος ἀεὶ καὶ ἀνθῶν ἐπάγεται , καὶ μετατίθησι πολλὰς ὁμοῦ καὶ ἀτελεῖς ἀρχὰς πράττοντας φιλίας καὶ συνηθείας , ἔρωτι τοῦ διωκομένου παρερχομένους τὸ καταλαμβανόμενον . πρῶτον μὲν οὖν ὥσπερ ἀφʼ ἑστίας ἀρξάμενοι τῆς τοῦ βίου φήμης ἣν ὑπὲρ φίλων βεβαίων ἀπολέλοιπεν ἡμῖν , τὸν μακρὸν καὶ παλαιὸν αἰῶνα μάρτυρα ἅμα τοῦ λόγου καὶ σύμβουλον λάβωμεν , ἐν ᾧ κατὰ ζεῦγος φιλίας λέγονται Θησεὺς καὶ Πειρίθους , Ἀχιλλεὺς καὶ Πάτροκλος , Ὀρέστης καὶ Πυλάδης , Φιντίας καὶ Δάμων , Ἐπαμεινώνδας καὶ Πελοπίδας · σύννομον γὰρ ἡ φιλία ζῷον οὐκ ἀγελαῖόν ἐστιν οὐδὲ κολοιῶδες , καὶ τὸ ἄλλον αὑτὸν ἡγεῖσθαι τὸν φίλον καὶ προσαγορεύειν ἑταῖρον ἕτερον οὐδέν ἐστιν ἢ μέτρῳ φιλίας τῇ δυάδι χρωμένων . οὔτε γὰρ δούλους οὔτε φίλους ἔστι κτήσασθαι πολλοὺς ἀπʼ ὀλίγου νομίσματος . τί οὖν νόμισμα φιλίας ; εὔνοια καὶ χάρις μετʼ ἀρετῆς , ὧν οὐδὲν ἔχει σπανιώτερον ἡ φύσις . ὅθεν τὸ σφόδρα φιλεῖν καὶ φιλεῖσθαι πρὸς πολλοὺς οὐκ ἔστιν , ἀλλʼ ὥσπερ οἱ ποταμοὶ πολλὰς σχίσεις καὶ κατατομὰς λαμβάνοντες ἀσθενεῖς καὶ λεπτοὶ ῥέουσιν , οὕτω τὸ φιλεῖν ἐν ψυχῇ σφοδρὸν πεφυκὸς εἰς πολλοὺς μεριζόμενον ἐξαμαυροῦται . διὸ καὶ τῶν ζῴων τὸ φιλότεκνον τοῖς μονοτόκοις ἰσχυρότερον ἐμφύεται , καὶ Ὅμηρος · ἀγαπητὸν υἱὸν ὀνομάζει μοῦνον τηλύγετον τουτέστι τὸν τοῖς μήτʼ ἔχουσιν ἕτερον γονεῦσι μήθʼ ἕξουσι γεγενημένον .
Lemmas: ἐναντίος δέ μετά πολύς ἄλλος οὐ ἦκα πρός φιλία κτῆσις ὁ ὁ πολυφιλία ὄρεξις , ὥσπερ ἔρως ἀκόλαστος γυνή ὁ πολλάκις καί πολύς συμπλέκω ὁ πρῶτος κρατέω μή δύναμαι ἀμελέω καί ἀπορρέω · μάλα δέ ὥσπερ ὁ ὁ Ὑψιπύλη τρόφιμος εἰς ὁ λειμών καθίζω δρέπω ἕτερος ἐπί ἕτερος ἀείρω ἄγρευμα ἄνθος ἥδομαι ψυχή ὁ νήπιος ἄπληστος ἔχω , οὕτως ἕκαστος ἐγώ διά ὁ φιλόκαινος καί ἁψίκορος ὁ πρόσφατος ἀεί καί ἄνθος ἐπάγω , καί μετατίθημι πολύς ὁμοῦ καί ἀτελής ἀρχή πράσσω φιλία καί συνήθεια , ἔρως ὁ διώκω παρέρχομαι ὁ καταλαμβάνω . πρῶτος μέν οὖν ὥσπερ ἀπό ἑστία ἄρχω ὁ ὁ βίος φήμη ὅς ὑπέρ φίλος βέβαιος ἀπολείπω ἐγώ , ὁ μακρός καί παλαιός αἰών μάρτυς ἅμα ὁ λόγος καί σύμβουλος λαμβάνω , ἐν ὅς κατά ζεῦγος φιλία λέγω Θησεύς καί Πειρίθοος , Ἀχιλλεύς καί Πάτροκλος , Ὀρέστης καί Πυλάδης , Φιντίας καί Δάμων , Ἐπαμεινώνδας καί Πελοπίδης · σύννομος γάρ ὁ φιλία ζῷον οὐ ἀγελαῖος εἰμί οὐδέ κολοιώδης , καί ὁ ἄλλος ἑαυτοῦ ἡγέομαι ὁ φίλος καί προσαγορεύω ἑταῖρος ἕτερος οὐδείς εἰμί ἤ μέτρον φιλία ὁ δυάς χράω . οὔτε γάρ δοῦλος οὔτε φίλος εἰμί κτάομαι πολύς ἀπό ὀλίγος νόμισμα . τίς οὖν νόμισμα φιλία ; εὔνοια καί χάρις μετά ἀρετή , ὅς οὐδείς ἔχω σπάνιος ὁ φύσις . ὅθεν ὁ σφόδρα φιλέω καί φιλέω πρός πολύς οὐ εἰμί , ἀλλά ὥσπερ ὁ ποταμός πολύς σχίσις καί κατατομή λαμβάνω ἀσθενής καί λεπτός ῥέω , οὕτως ὁ φιλέω ἐν ψυχή σφοδρός φύω εἰς πολύς μερίζω ἐξαμαυρόω . διό καί ὁ ζῷον ὁ φιλότεκνος ὁ μονοτόκος ἰσχυρός ἐμφύω , καί Ὅμηρος · ἀγαπητός υἱός ὀνομάζω μόνος τηλύγετος τουτέστι ὁ ὁ μήτε ἔχω ἕτερος γονεύς μήτε ἔχω γίγνομαι .