plutarchus.de-alexandri-magni-fortuna-aut-virtute-326d-345b 1.11
εἶεν · αἱ δὴ πράξεις αὐτοῦ πότερον αὐτοματισμὸν ἐπιφαίνουσι τύχης καὶ βίαν πολεμικὴν καὶ χειροκρατίαν , ἢ πολλὴν μὲν ἀνδρείαν καὶ δικαιοσύνην , πολλὴν δὲ σωφροσύνην καὶ πραότητα μετὰ κόσμου καὶ συνέσεως , νήφοντι καὶ πεπνυμένῳ τῷ λογισμῷ πάντα πράττοντος ; οὐ γὰρ ἔστιν εἰπεῖν διακρίναντά με μὰ τοὺς θεοὺς , ὅτι τοῦτο μὲν ἀνδρείας , τοῦτο δὲ φιλανθρωπίας , τοῦτο δʼ ἐγκρατείας · ἀλλὰ πᾶν ἔργον ἐκ πασῶν ἔοικε τῶν ἀρετῶν μεμεῖχθαι · βεβαιοῦντος αὐτοῦ τὸν Στωικὸν ἐκεῖνον λόγον ὅτι πᾶν ὃ ἂν δρᾷ ὁ σοφὸς κατὰ πᾶσαν ἀρετὴν ἐνεργεῖ , καὶ μία μέν , ὡς ἔοικεν , ἀρετὴ πρωταγωνιστεῖ πράξεως ἑκάστης , παρακαλεῖ δὲ τὰς ἄλλας καὶ συντείνει πρὸς τὸ τέλος . ἰδεῖν γοῦν ἔστιν ἐν Ἀλεξάνδρῳ τὸ μὲν πολεμικὸν φιλάνθρωπον , τὸ δὲ πρᾶον ἀνδρῶδες , τὸ δὲ χαριστικὸν οἰκονομικόν , τὸ δὲ θυμικὸν εὐδιάλλακτον , τὸ δʼ ἐρωτικὸν σῶφρον , τὸ δʼ ἀνειμένον οὐκ ἀργόν , τὸ δʼ ἐπίπονον οὐκ ἀπαραμύθητον , τίς ἔμειξε πολέμοις ἑορτάς ; τίς δὲ κώμοις στρατείας ; τίς δὲ πολιορκίαις καὶ παρατάξεσι βακχείας καὶ γάμους καὶ ὑμεναίους ; τίς ἀδικοῦσιν ἐχθρότερος ἢ δυστυχοῦσιν ἡμερώ τερος ; τίς μαχομένοις βαρύτερος ἢ δεομένοις εὐγνωμονέστερος ; ἔπεισί μοι τὸ τοῦ Πώρου δεῦρο μετενεγκεῖν . ἐκεῖνος γὰρ ὡς ἤχθη πρὸς Ἀλέξανδρον αἰχμάλωτος , πυθομένου πῶς αὐτῷ χρήσεται , βασιλικῶς , εἶπεν , ὦ Ἀλέξανδρε . πάλιν δʼ ἐπερομένου , μή τι ἄλλο ; οὐδέν , εἶπε , πάντα γάρ ἐστιν ἐν τῷ βασιλικῶς . κἀμοὶ δὴ ταῖς Ἀλεξάνδρου πράξεσιν ἔπεισιν ἐπιφωνεῖν ἀεί φιλοσόφως ἐν τούτῳ γὰρ πάντʼ ἔνεστι . Ῥωξάνης ἐρασθεὶς τῆς Ὀξυάρτου θυγατρὸς ἐν ταῖς αἰχμαλωτίσι χορευούσης οὐχ ὕβρισεν ἀλλʼ ἔγημε · φιλοσόφως . Δαρεῖον ἰδὼν κατηκοντισμένον οὐκ ἔθυσεν οὐδʼ ἐπαιάνισεν ὡς τοῦ μακροῦ πολέμου τέλος ἔχοντος , ἀλλὰ τὴν χλαμύδα τὴν ἑαυτοῦ περιελὼν ἐπέρριψε τῷ νεκρῷ καθάπερ τὴν νέμεσιν τύχης βασιλικῆς συγκαλύπτων · φιλοσόφως . ἐπιστολὴν δέ ποτε τῆς μητρὸς ἀπόρρητον διερχόμενος Ἡφαιστίωνος , ὡς ἔτυχε , παρακαθημένου καὶ ἁπλῶς συναναγιγνώσκοντος , οὐκ ἐκώλυσεν , ἀλλὰ τὸν δακτύλιον αὑτοῦ τῷ στόματι προσέθηκεν αὐτοῦ , κατασφραγισάμενος φιλικῇ πίστει τὴν σιωπήν · φιλοσόφως . εἰ γάρ ταῦτα οὐκ ἔστι φιλοσόφως , τίνʼ ἐστὶν ἄλλα ;
Lemmas: εἶεν · ὁ δή πρᾶξις αὐτός πότερος αὐτοματισμός ἐπιφαίνω τύχη καί βία πολεμικός καί χειροκρατία , ἤ πολύς μέν ἀνδρεία καί δικαιοσύνη , πολύς δέ σωφροσύνη καί πραότης μετά κόσμος καί σύνεσις , νήφω καί πέπνυμαι ὁ λογισμός πᾶς πράσσω ; οὐ γάρ εἰμί λέγω διακρίνω ἐγώ μά ὁ θεός , ὅτι οὗτος μέν ἀνδρεία , οὗτος δέ φιλανθρωπία , οὗτος δέ ἐγκράτεια · ἀλλά πᾶς ἔργον ἐκ πᾶς ἔοικα ὁ ἀρετή μείγνυμι · βεβαιόω αὐτός ὁ Στωϊκός ἐκεῖνος λόγος ὅτι πᾶς ὅς ἄν δράω ὁ σοφός κατά πᾶς ἀρετή ἐνεργέω , καί εἷς μέν , ὡς ἔοικα , ἀρετή πρωταγωνιστέω πρᾶξις ἕκαστος , παρακαλέω δέ ὁ ἄλλος καί συντείνω πρός ὁ τέλος . ὁράω γοῦν εἰμί ἐν Ἀλέξανδρος ὁ μέν πολεμικός φιλάνθρωπος , ὁ δέ πρᾶος ἀνδρώδης , ὁ δέ χαριστικός οἰκονομικός , ὁ δέ θυμικός εὐδιάλλακτος , ὁ δέ ἐρωτικός σώφρων , ὁ δέ ἀνίημι οὐ ἀργός , ὁ δέ ἐπίπονος οὐ ἀπαραμύθητος , τίς μείγνυμι πόλεμος ἑορτή ; τίς δέ κῶμος στρατεία ; τίς δέ πολιορκία καί παράταξις βακχεία καί γάμος καί ὑμέναιος ; τίς ἀδικέω ἐχθρός ἤ δυστυχέω ἥμερος τέρος ; τίς μάχομαι βαρύς ἤ δέω εὐγνώμων ; ἔπειμι ἐγώ ὁ ὁ Πῶρος δεῦρο μεταφέρω . ἐκεῖνος γάρ ὡς ἄγω πρός Ἀλέξανδρος αἰχμάλωτος , πυνθάνομαι πῶς αὐτός χράω , βασιλικός , λέγω , ὦ Ἀλέξανδρος . πάλιν δέ ἐπέρομαι , μή τις ἄλλος ; οὐδείς , λέγω , πᾶς γάρ εἰμί ἐν ὁ βασιλικός . ἐγώ δή ὁ Ἀλέξανδρος πρᾶξις ἐπέρχομαι ἐπιφωνέω ἀεί φιλόσοφος ἐν οὗτος γάρ πᾶς ἔνειμι . Ῥωξάνη ἔραμαι ὁ Ὀξυάρτης θυγάτηρ ἐν ὁ αἰχμαλωτίς χορεύω οὐ ὑβρίζω ἀλλά γαμέω · φιλόσοφος . Δαρεῖος ὁράω κατακοντίζω οὐ θύω οὐδέ παιανίζω ὡς ὁ μακρός πόλεμος τέλος ἔχω , ἀλλά ὁ χλαμύς ὁ ἑαυτοῦ περιαιρέω ἐπιρριπτέω ὁ νεκρός καθά ὁ νέμεσις τύχη βασιλικός συγκαλύπτω · φιλόσοφος . ἐπιστολή δέ ποτέ ὁ μήτηρ ἀπόρρητος διέρχομαι Ἡφαιστίων , ὡς τυγχάνω , παρακάθημαι καί ἁπλῶς συναναγιγνώσκω , οὐ κωλύω , ἀλλά ὁ δακτύλιος αὐτός ὁ στόμα προστίθημι αὐτός , κατασφραγίζω φιλικός πίστις ὁ σιωπή · φιλόσοφος . εἰ γάρ οὗτος οὐ εἰμί φιλόσοφος , τίς εἰμί ἄλλος ;