plutarchus.de-alexandri-magni-fortuna-aut-virtute-326d-345b 2.9
Ἀλεξάνδρῳ δὲ τ ι παρʼ ἀξίαν , τί ἀνιδρωτί , τί ἀναιμωτί , τί προῖκα , τί μὴ πονήσαντι τῶν μεγάλων ; αἵματι κεκραμένους ποταμοὺς ἔπιε καὶ νεκροῖς γεγεφυρωμένους διέβη , καὶ πόαν ἔφαγε διὰ λιμὸν ἣν πρώτην εἶδε , καὶ βάθεσι χιόνων κατακεχωσμένα ἔθνη καὶ πόλεις ὑπὸ γῆν ἐνδεδυκυίας διώρυξε , καὶ θάλατταν μαχομένην ἔπλευσε , καὶ θῖνας ἀνύδρους τὰς Γεδρωσίων καὶ Ἀραχωσίων ὁδεύων ἐν θαλάττῃ πρότερον ἢ ἐν γῇ φυτὸν εἶδεν . εἰ γὰρ ἦν ὡς πρὸς ἄνθρωπον ἀγαγεῖν Παρρησίαν ὑπὲρ Ἀλεξάνδρου πρὸς τὴν Τύχην , οὐκ ἂν εἶπε , ποῦ σὺ καὶ πότε ταῖς Ἀλεξάνδρου πράξεσιν ὁδὸν ἔδωκας ; ποίαν πέτραν ἀναιμωτὶ διὰ σὲ εἷλε ; ποίαν πόλιν ἀφρούρητον αὐτῷ παρέδωκας ἢ ποίαν ἄνοπλον φάλαγγα ; τίς εὑρέθη βασιλεὺς ῥᾴθυμος ἢ στρατηγὸς ἀμελὴς ἢ κοιμώμενος πυλωρός ; ἀλλʼ οὐδʼ εὔβατος ποταμὸς οὐδὲ χειμὼν μέτριος οὐδὲ θέρος ἄλυπον . ἄπιθι πρὸς Ἀντίοχον τὸν Σελεύκου , πρὸς Ἀρταξέρξην τὸν Κύρου ἀδελφόν · ἄπελθε πρὸς Πτολεμαῖον τὸν Φιλάδελφον . ἐκείνους ζῶντες οἱ πατέρες βασιλεῖς ἀνηγόρευσαν , ἐκεῖνοι μάχας ἀδακρύτους ἐνίκων ἐκεῖνοι πανηγυρίζοντες ἐν πομπαῖς καὶ θεάτροις διετέλεσαν , ἐκείνων ἕκαστος διʼ εὐτυχίαν βασιλεύων ἐγήρασεν . Ἀλεξάνδρου δʼ εἰ μηδὲν ἄλλο , τὸ σῶμʼ ἰδοῦ κατατετρωμένον ἐξ ἄκρας κεφαλῆς ἄχρι ποδῶν διακέκοπται καὶ περιτέθλασται τυπτόμενον ὑπὸ τῶν πολεμίων ἔγχεΐ τʼ ἄορί τε μεγάλοισί τε χερμαδίοισιν ἐπὶ Γρανίκου ξίφει διακοπεὶς τὸ κράνος ἄχρι τῶν τριχῶν , ἐν Γάζῃ βέλει πληγεὶς τὸν ὦμον , ἐν Μαρακάνδοις τοξεύματι τὴν κνήμην ὥστε τῆς κερκίδος τὸ ὀστέον ἀποκλασθὲν ὑπὸ τῆς πληγῆς ἐξαλέγθαι · περὶ τὴν Ὑρκανίαν λίθῳ τὸν τράχηλον , ἐξ οὗ καὶ τὰς ὄψεις ἀμαυρωθεὶς ἐφʼ ἡμέρας πολλὰς ἐν φόβῳ πηρώσεως ἐγένετο · πρὸς Ἀσσακηνοῖς Ἰνδικῷ βέλει τὸ σφυρόν , ὅτε καὶ πρὸς τοὺς κόλακας εἶπεν ἐπιμειδιάσας , τουτὶ μὲν αἷμα , οὐκ ἰχώρ , οἷός πέρ τε ῥέει μακάρεσσι θεοῖσιν ἐν Ἰσσῷ ξίφει τὸν μηρόν , ὡς Χάρης φησίν , ὑπὸ Δαρείου τοῦ βασιλέως εἰς χεῖρας αὐτῷ συνδραμόντος · αὐτὸς δʼ Ἀλέξανδρος ἁπλῶς γράφων καὶ μετὰ πάσης ἀληθείας πρὸς Ἀντίπατρον,συνέβη δέ μοι , φησί , καὶ αὐτῷ ἐγχειριδίῳ πληγῆναι εἰς τὸν μηρόν · ἀλλʼ οὐδὲν ἄτοπον οὔτε παραχρῆμα οὔθʼ ὕστερον ἐκ τῆς πληγῆς ἀπήντησεν . ἐν Μαλλοῖς τοξεύματι διπήχει διὰ τοῦ θώρακος εἰς τὸ στῆθος ὑπελάσας δέ τις ἔβαλε κατὰ τοῦ αὐχένος , ὡς Ἀριστόβουλος ἱστόρηκε . διαβὰς δὲ τὸν Τάναϊν ἐπὶ τοὺς Σκύθας καὶ τρεψάμενος , ἐδίωξεν ἵππῳ πεντήκοντα καὶ ἑκατὸν σταδίους , ὑπὸ διαρροίας ἐνοχλούμενος .
Lemmas: Ἀλέξανδρος δέ τ ι παρά ἀξία , τίς ἀνιδρωτί , τίς ἀναιμωτί , τίς προίξ , τίς μή πονέω ὁ μέγας ; αἷμα κεράννυμι ποταμός πίνω καί νεκρός γεφυρόω διαβαίνω , καί πόα ἐσθίω διά λιμός ὅς πρῶτος ὁράω , καί βάθος χιών καταχώννυμι ἔθνος καί πόλις ὑπό γῆ ἐνδύω διορύσσω , καί θάλασσα μάχομαι πλέω , καί θίς ἄνυδρος ὁ Γεδρώσιοι καί Ἀραχώσιος ὁδεύω ἐν θάλασσα πρότερος ἤ ἐν γῆ φυτόν ὁράω . εἰ γάρ εἰμί ὡς πρός ἄνθρωπος ἄγω Παρρησία ὑπέρ Ἀλέξανδρος πρός ὁ Τύχη , οὐ ἄν λέγω , ποῦ σύ καί πότε ὁ Ἀλέξανδρος πρᾶξις ὁδός δίδωμι ; ποῖος πέτρα ἀναιμωτί διά σύ αἱρέω ; ποῖος πόλις ἀφρούρητος αὐτός παραδίδωμι ἤ ποῖος ἄνοπλος φάλαγξ ; τίς εὑρίσκω βασιλεύς ῥᾴθυμος ἤ στρατηγός ἀμελής ἤ κοιμάω πυλωρός ; ἀλλά οὐδέ εὔβατος ποταμός οὐδέ χειμών μέτριος οὐδέ θέρος ἄλυπος . ἀπέρχομαι πρός Ἀντίοχος ὁ Σέλευκος , πρός Ἀρταξέρξης ὁ Κῦρος ἀδελφός · ἀπέρχομαι πρός Πτολεμαῖος ὁ Φιλάδελφος . ἐκεῖνος ζάω ὁ πατήρ βασιλεύς ἀναγορεύω , ἐκεῖνος μάχη ἀδάκρυτος νικάω ἐκεῖνος πανηγυρίζω ἐν πομπή καί θέατρον διατελέω , ἐκεῖνος ἕκαστος διά εὐτυχία βασιλεύω γηράσκω . Ἀλέξανδρος δέ εἰ μηδείς ἄλλος , ὁ σῶμα ὁράω κατατιτρώσκω ἐκ ἄκρος κεφαλή ἄχρι πούς διακόπτω καί περιτιθλέλσω τύπτω ὑπό ὁ πολέμιος ἔγχος τε ἄορ τε μέγας τε χερμάδιον ἐπί Γράνικος ξίφος διακόπτω ὁ κράνος ἄχρι ὁ θρίξ , ἐν Γάζα βέλος πλήσσω ὁ ὦμος , ἐν Μαράκανδα τόξευμα ὁ κνήμη ὥστε ὁ κερκίς ὁ ὀστέον ἀποκλάζω ὑπό ὁ πληγή ἐξαλέγνυμι · περί ὁ Ὑρκανία λίθος ὁ τράχηλος , ἐκ ὅς καί ὁ ὄψις ἀμαυρόω ἐπί ἡμέρα πολύς ἐν φόβος πήρωσις γίγνομαι · πρός Ἀσσακηνοί Ἰνδικός βέλος ὁ σφυρόν , ὅτε καί πρός ὁ κόλαξ λέγω ἐπιμειδιάω , οὗτος μέν αἷμα , οὐ ἰχώρ , οἷος περ τε ῥέω μάκαρ θεός ἐν Ἰσσός ξίφος ὁ μηρός , ὡς Χάρης φημί , ὑπό Δαρεῖος ὁ βασιλεύς εἰς χείρ αὐτός συντρέχω · αὐτός δέ Ἀλέξανδρος ἁπλῶς γράφω καί μετά πᾶς ἀλήθεια πρός Ἀντίπατρος δέ ἐγώ , φημί , καί αὐτός ἐγχειρίδιον πλήσσω εἰς ὁ μηρός · ἀλλά οὐδείς ἄτοπος οὔτε παραχρῆμα οὔτε ὕστερον ἐκ ὁ πληγή ἀπαντάω . ἐν Μαλλός τόξευμα δίπηχυς διά ὁ θώραξ εἰς ὁ στῆθος ὑπελαύνω δέ τις βάλλω κατά ὁ αὐχήν , ὡς Ἀριστόβουλος ἱστορέω . διαβαίνω δέ ὁ Τάναϊν ἐπί ὁ Σκύθης καί τρέπω , διώκω ἵππος πεντήκοντα καί ἑκατόν στάδιον , ὑπό διάρροια ἐνοχλέω .