ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.crassus 25.4
ἐνταῦθα ἔστησαν , οἰόμενοι συνάψειν αὐτοῖς εἰς χεῖράς ὀλίγοις οὖσι τοὺς πολεμίους , οἱ δὲ τοὺς καταφράκτους προτάξαντες ἐναντίους τοῖς Ῥωμαίοις , τὴν δʼ ἄλλην ἵππον ἄτακτον περὶ αὐτοὺς ἐλαύνοντες , καὶ συνταράττοντες τὸ πεδίον , ἀνίστασαν ἐκ βυθοῦ θῖνας ἄμμου κονιορτὸν ἐπαγούσας ἄπλετον , ὡς μήτε διορᾶν ῥᾳδίως μήτε φθέγγεσθαι τοὺς Ῥωμαίους ,
Lemmas: ἐνταῦθα ἵστημι , οἴομαι συνάπτω αὐτός εἰς χείρ ὀλίγος εἰμί ὁ πολέμιος , ὁ δέ ὁ κατάφρακτος προτάσσω ἐναντίος ὁ Ῥωμαῖος , ὁ δέ ἄλλος ἵππος ἄτακτος περί αὐτός ἐλαύνω , καί συνταράσσω ὁ πεδίον , ἀνίστημι ἐκ βυθός θίς ἄμμος κονιορτός ἐπάγω ἄπλετος , ὡς μήτε διοράω ῥᾴδιος μήτε φθέγγομαι ὁ Ῥωμαῖος ,
plutarchus.crassus 25.5
εἱλουμένους δὲ ἐν ὀλίγῳ καὶ συμπίπτοντας ἀλλήλοις βάλλεσθαι καὶ ἀποθνῄσκειν οὐ ῥᾴδιον οὐδʼ ὀξὺν θάνατον , ἀλλʼ ὑπὸ σπασμοῦ καὶ ὀδύνης δυσανασχετοῦντας καὶ κυλινδουμένους περὶ τοῖς ὀιστοῖς ἐναποθραύειν τοῖς τραύμασι , βίᾳ τε πειρωμένους ἐξέλκειν ἠγκιστρωμένας ἀκίδας καὶ δεδυκυίας διὰ φλεβῶν καὶ νεύρων προσαναρρηγνύναι καὶ λυμαίνεσθαι σφᾶς αὐτούς .
Lemmas: εἱλέω δέ ἐν ὀλίγος καί συμπίπτω ἀλλήλων βάλλω καί ἀποθνῄσκω οὐ ῥᾴδιος οὐδέ ὀξύς θάνατος , ἀλλά ὑπό σπασμός καί ὀδύνη δυσανασχετέω καί κυλινδέω περί ὁ ὀιστός ἐναποθραύω ὁ τραῦμα , βία τε πειράω ἐξέλκω ἀγκιστρόομαι ἀκίς καί δύω διά φλέψ καί νεῦρον προσαναρρήγνυμι καί λυμαίνομαι σφεῖς αὐτός .
plutarchus.crassus 25.6
οὕτω δὲ πολλῶν ἀποθνῃσκόντων ἄπρακτοι καὶ οἱ ζῶντες ἦσαν πρὸς ἀλκήν · καὶ τοῦ Ποπλίου παρακαλοῦντος ἐμβαλεῖν εἰς τὴν κατάφρακτον , ἐπεδείκνυσαν ἑαυτῶν χεῖράς τε θυρεοῖς πεπερονημένας καὶ πόδας διαμπὰξ προσεληλαμένους πρὸς τοὔδαφος , ὥστε καὶ πρὸς φυγὴν ἀμηχάνους εἶναι καὶ πρὸς ἄμυναν .
Lemmas: οὕτως δέ πολύς ἀποθνῄσκω ἄπρακτος καί ὁ ζάω εἰμί πρός ἀλκή · καί ὁ Πόπλιος παρακαλέω ἐμβάλλω εἰς ὁ κατάφρακτος , ἐπιδείκνυμι ἑαυτοῦ χείρ τε θυρεός περονάω καί πούς διαμπάξ προσελαύνω πρός ἔδαφος , ὥστε καί πρός φυγή ἀμήχανος εἰμί καί πρός ἄμυνα .
plutarchus.crassus 25.7
αὐτὸς οὖν τοὺς ἱππεῖς παρορμήσας προσέβαλε μὲν ἐρρωμένως καὶ συνῆψε τοῖς ἀνδράσιν , ἦν δὲ ἄνισος ἔν τε ταῖς πληγαῖς καὶ τῷ φυλάττεσθαι , παίων μὲν ἀσθενέσι καὶ μικροῖς δορατίοις θώρακας ὠμοβύρσους καὶ σιδηροῦς , παιόμενος δὲ κοντοῖς εἰς εὐσταλῆ καὶ γυμνὰ σώματα τῶν Γαλατῶν τούτοις γὰρ ἐθάρρει μάλιστα , καὶ μετὰ τούτων ἔργα θαυμαστὰ διεπράττετο .
Lemmas: αὐτός οὖν ὁ ἱππεύς παρορμάω προσβάλλω μέν ἐρρωμένος καί συνάπτω ὁ ἀνήρ , εἰμί δέ ἄνισος ἐν τε ὁ πληγή καί ὁ φυλάσσω , παίω μέν ἀσθενής καί μικρός δοράτιον θώραξ ὠμόβυρσος καί σιδήρεος , παίω δέ κοντός εἰς εὐσταλής καί γυμνός σῶμα ὁ Γαλάτης οὗτος γάρ θαρσέω μάλα , καί μετά οὗτος ἔργον θαυμαστός διαπράσσω .
plutarchus.crassus 25.8
τῶν τε γὰρ κοντῶν ἐπελαμβάνοντο , καὶ συμπλεκόμενοι τοὺς ἄνδρας ἀπὸ τῶν ἵππων ἐώθουν τῇ βαρύτητι τοῦ ὁπλισμοῦ δυσκινήτους ὄντας , πολλοὶ δὲ τοὺς ἑαυτῶν ἀπολείποντες ἵππους καὶ ὑποδυόμενοι τοῖς ἐκείνων ἔτυπτον εἰς τὰς γαστέρας · οἱ δʼ ἀνεσκίρτων ὑπʼ ὀδύνης , καὶ συμπατοῦντες ἐν ταὐτῷ τοὺς ἐπιβάτας καὶ τοὺς πολεμίους ἀναπεφυρμένους ἀπέθνῃσκον .
Lemmas: ὁ τε γάρ κοντός ἐπιλαμβάνω , καί συμπλέκω ὁ ἀνήρ ἀπό ὁ ἵππος ὠθέω ὁ βαρύτης ὁ ὁπλισμός δυσκίνητος εἰμί , πολύς δέ ὁ ἑαυτοῦ ἀπολείπω ἵππος καί ὑποδύω ὁ ἐκεῖνος τύπτω εἰς ὁ γαστήρ · ὁ δέ ἀνασκιρτάω ὑπό ὀδύνη , καί συμπατέω ἐν αὐτός ὁ ἐπιβάτης καί ὁ πολέμιος ἀναφύρω ἀποθνῄσκω .
plutarchus.crassus 25.9
ἐπίεζε δὲ τοὺς Γαλάτας μάλιστα τό τε θάλπος καὶ τὸ δίψος , ἀμφοτέρων ἀήθεις ὄντας · καὶ τῶν ἵππων ἀπολώλεισαν οἱ πλεῖστοι πρὸς ἐναντίους ἐλαυνόμενοι τοὺς κοντούς , ἐβιάσθησαν οὖν ἀναχωρῆσαι πρὸς τοὺς ὁπλίτας , ἔχοντες τὸν Πόπλιον ὑπὸ τραυμάτων ἤδη κακῶς διακείμενον . ἰδόντες δὲ θῖνα βουνώδη πλησίον ἐχώρουν ἐπʼ αὐτήν , καὶ τοὺς μὲν ἵππους ἐν μέσῳ κατέδησαν , ἔξωθεν δὲ τοῖς θυρεοῖς συγκλείσαντες ᾤοντο ῥᾷον ἀμυνεῖσθαι τοὺς βαρβάρους .
Lemmas: πιέζω δέ ὁ Γαλάτης μάλα ὁ τε θάλπος καί ὁ δίψος , ἀμφότερος ἀήθης εἰμί · καί ὁ ἵππος ἀπόλλυμι ὁ πολύς πρός ἐναντίος ἐλαύνω ὁ κοντός , βιάζω οὖν ἀναχωρέω πρός ὁ ὁπλίτης , ἔχω ὁ Πόπλιος ὑπό τραῦμα ἤδη κακός διάκειμαι . ὁράω δέ θίς βουνώδης πλησίον χωρέω ἐπί αὐτός , καί ὁ μέν ἵππος ἐν μέσος καταδέω , ἔξωθεν δέ ὁ θυρεός συγκλείω οἴομαι ῥᾴδιος ἀμύνω ὁ βάρβαρος .
plutarchus.crassus 25.10
ἀπέβαινε δὲ τοὐναντίον , ἐν μὲν γὰρ τῷ ὁμαλῷ τοῖς ὄπισθεν ἁμῶς γέ πως παρέχουσιν οἱ πρότακτοι ῥᾳστώνην , ἐκεῖ δʼ ἄλλον ὑπὲρ ἄλλον διὰ τὴν ἀνωμαλίαν ἀνέχοντος τοῦ χωρίου καὶ μᾶλλον ἀεὶ τὸν κατόπιν ἐξαίροντος , οὐδὲν ἦν τὸ διαφεῦγον , ἀλλʼ ἐβάλλοντο πάντες ὁμαλῶς , ὀδυρόμενοι τὴν ἀκλεῆ καὶ ἄπρακτον αὑτῶν τελευτήν .
Lemmas: ἀποβαίνω δέ ἐναντίος , ἐν μέν γάρ ὁ ὁμαλός ὁ ὄπισθεν ἀμῶς γε πως παρέχω ὁ πρότακτος ῥᾳστώνη , ἐκεῖ δέ ἄλλος ὑπέρ ἄλλος διά ὁ ἀνωμαλία ἀνέχω ὁ χωρίον καί μάλα ἀεί ὁ κατόπιν ἐξαίρω , οὐδείς εἰμί ὁ διαφεύγω , ἀλλά βάλλω πᾶς ὁμαλής , ὀδύρομαι ὁ ἀκλεής καί ἄπρακτος ἑαυτοῦ τελευτή .
plutarchus.crassus 25.11
ἦσαν δὲ περὶ τὸν Πόπλιον ἄνδρες Ἕλληνες δύο τῶν αὐτόθι κατοικούντων ἐν Κάρραις , Ἱερώνυμος καὶ Νικόμαχος , οἱ συνέπειθον αὐτὸν ὑπεξελθεῖν μετʼ αὑτῶν καὶ διαφεύγειν εἰς Ἴχνας , πόλιν ᾑρημένην τὰ Ῥωμαίων καὶ οὐ μακρὰν οὖσαν . ὁ δὲ φήσας οὐδένα δεινὸν οὕτως ἔσεσθαι θάνατον ὃν φοβηθεὶς Πόπλιος ἀπολείψει τοὺς ἀπολλυμένους διʼ αὑτόν , ἐκείνους μὲν ἐκέλευσε σῴζεσθαι καὶ δεξιωσάμενος ἀπέλυσεν , αὐτὸς δὲ τῇ χειρὶ χρήσασθαι μὴ δυνάμενος διελήλατο γὰρ βέλει , τὸν ὑπασπιστὴν ἐκέλευσε πατάξαι τῷ ξίφει , παρασχὼν τὸ πλευρόν .
Lemmas: εἰμί δέ περί ὁ Πόπλιος ἀνήρ Ἕλλην δύο ὁ αὐτόθι κατοικέω ἐν Κάρραι , Ἱερώνυμος καί Νικόμαχος , ἕ συμπείθω αὐτός ὑπεξέρχομαι μετά ἑαυτοῦ καί διαφεύγω εἰς Ἴχναι , πόλις αἱρέω ὁ Ῥωμαῖος καί οὐ μακρός εἰμί . ὁ δέ φημί οὐδείς δεινός οὕτως εἰμί θάνατος ὅς φοβέω Πόπλιος ἀπολείπω ὁ ἀπόλλυμι διά ἑαυτοῦ , ἐκεῖνος μέν κελεύω σῴζω καί δεξιόομαι ἀπολύω , αὐτός δέ ὁ χείρ χράω μή δύναμαι διελαύνω γάρ βέλος , ὁ ὑπασπιστής κελεύω πατάσσω ὁ ξίφος , παρέχω ὁ πλευρόν .
plutarchus.crassus 25.12
ὁμοίως δὲ καὶ Κηνσωρῖνον ἀποθανεῖν λέγουσιν · Μεγάβακχος δʼ αὐτὸς αὑτὸν διεχρήσατο , καὶ τῶν ἄλλων οἱ δοκιμώτατοι . τοὺς δʼ ὑπολελειμμένους ἀναβαίνοντες οἱ Πάρθοι τοῖς κοντοῖς διήλαυνον μαχομένους · ζῶντας δʼ οὐ πλείονας ἁλῶναι φασι πεντακοσίων , τὰς δὲ κεφαλὰς τῶν περὶ τὸν Πόπλιον ἀποκόψαντες ἤλαυνον εὐθὺς ἐπὶ τὸν Κράσσον .
Lemmas: ὅμοιος δέ καί Κηνσωρῖνος ἀποθνῄσκω λέγω · Μεγάβακχος δέ αὐτός ἑαυτοῦ διαχράω , καί ὁ ἄλλος ὁ δόκιμος . ὁ δέ ὑπολείπω ἀναβαίνω ὁ Πάρθοι ὁ κοντός διελαύνω μάχομαι · ζάω δέ οὐ πολύς ἁλίσκομαι φημί πεντακόσιοι , ὁ δέ κεφαλή ὁ περί ὁ Πόπλιος ἀποκόπτω ἐλαύνω εὐθύς ἐπί ὁ Κράσσος .
plutarchus.crassus 26.1
εἶχε δὲ τὰ κατʼ αὐτὸν οὕτως , ὡς ἐκέλευσε τόν υἱὸν ἐμβαλεῖν τοῖς Πάρθοις καί τις ἤγγειλεν αὐτῷ μακρὰν τροπὴν εἶναι καί δίωξιν ἰσχυρὰν τῶν πολεμίων , ἑώρα δὲ καί τοὺς καθʼ αὑτὸν οὐκέτι προσκειμένους ὁμοίως ἐκεῖ γὰρ ἐρρύησαν οἱ πλεῖστοι , μικρὸν ἀνεθάρρησε , καί συναγαγὼν ὑπέστειλεν ἐν χωρίοις προσάντεσι τόν στρατόν , αὐτίκα προσδοκῶν τόν υἱὸν ἐπανήξειν ἀπὸ τῆς διώξεως .
Lemmas: ἔχω δέ ὁ κατά αὐτός οὕτως , ὡς κελεύω ὁ υἱός ἐμβάλλω ὁ Πάρθοι καί τις ἀγγέλλω αὐτός μακρός τροπή εἰμί καί δίωξις ἰσχυρός ὁ πολέμιος , ὁράω δέ καί ὁ κατά ἑαυτοῦ οὐκέτι πρόσκειμαι ὅμοιος ἐκεῖ γάρ ῥέω ὁ πολύς , μικρός ἀναθαρσέω , καί συνάγω ὑποστέλλω ἐν χωρίον προσάντης ὁ στρατός , αὐτίκα προσδοκάω ὁ υἱός ἐπανήκω ἀπό ὁ δίωξις .
plutarchus.crassus 26.2
τῶν δὲ πεμφθέντων ὑπὸ τοῦ Ποπλίου πρὸς αὐτόν , ὡς ἐκινδύνευεν , οἱ μὲν πρῶτοι διεφθάρησαν ἐμπεσόντες εἰς τοὺς βαρβάρους , οἱ δʼ ὕστεροι μόγις διαφυγόντες ἀπήγγελλον οἴχεσθαι τόν Πόπλιον , εἰ μὴ ταχεῖα καί πολλὴ βοήθεια παρʼ ἐκείνου γένοιτο .
Lemmas: ὁ δέ πέμπω ὑπό ὁ Πόπλιος πρός αὐτός , ὡς κινδυνεύω , ὁ μέν πρῶτος διαφθείρω ἐμπίπτω εἰς ὁ βάρβαρος , ὁ δέ ὕστερος μόγις διαφεύγω ἀπαγγέλλω οἴχομαι ὁ Πόπλιος , εἰ μή ταχύς καί πολύς βοήθεια παρά ἐκεῖνος γίγνομαι .
plutarchus.crassus 26.3
τόν δὲ Κράσσον ἅμα πολλὰ πάθη κατέσχε · καί λογισμῷ μὲν οὐδὲν ἔτι τῶν πραγμάτων ἑώρα , φόβῳ δὲ περὶ τοῦ σύμπαντος ἅμα καί πόθῳ τοῦ παιδὸς ἑλκόμενος βοηθεῖν καί μὴ βοηθεῖν , τέλος ὥρμησε προάγειν τὴν δύναμιν . ἐν τούτῳ δʼ οἱ πολέμιοι προσεφέροντο κλαγγῇ καί παιᾶνι φοβερώτεροι , καί πολλὰ τῶν τυμπάνων αὖθις περιεμυκᾶτο τοὺς Ῥωμαίους ἑτέρας μάχης ἀρχὴν προσδοκῶντας .
Lemmas: ὁ δέ Κράσσος ἅμα πολύς πάθος κατέχω · καί λογισμός μέν οὐδείς ἔτι ὁ πρᾶγμα ὁράω , φόβος δέ περί ὁ σύμπας ἅμα καί πόθος ὁ παῖς ἕλκω βοηθέω καί μή βοηθέω , τέλος ὁρμάω προάγω ὁ δύναμις . ἐν οὗτος δέ ὁ πολέμιος προσφέρω κλαγγή καί Παιάν φοβερός , καί πολύς ὁ τύμπανος αὖθις περιμυκάομαι ὁ Ῥωμαῖος ἕτερος μάχη ἀρχή προσδοκάω .
plutarchus.crassus 26.4
οἱ δὲ τὴν κεφαλὴν τοῦ Ποπλίου κομίζοντες ὑπὲρ αἰχμῆς ἀναπεπηγυῖαν ἐγγὺς προσελάσαντες ἀνέδειξαν , ὕβρει πυνθανόμενοι τοκέας αὐτοῦ καί γένος · οὐ γὰρ δὴ πρέπειν γε Κράσσου πατρὸς ἀνανδροτάτου καί κακίστου γενναῖον οὕτω παῖδα καί λαμπρὸν ἀρετῇ γενέσθαι . τοῦτο τὸ θέαμα Ῥωμαίων ὑπὲρ ἅπαντα τἆλλα δεινὰ τὰς ψυχὰς κατέκλασε καί παρέλυσεν , οὐ θυμοῦ πρὸς ἄμυναν , ὥσπερ ἦν εἰκός , ἀλλὰ φρίκης καί τρόμου πᾶσιν ἐγγενομένου .
Lemmas: ὁ δέ ὁ κεφαλή ὁ Πόπλιος κομίζω ὑπέρ αἰχμή ἀναπήγνυμι ἐγγύς προσελαύνω ἀναδείκνυμι , ὕβρις πυνθάνομαι τοκεύς αὐτός καί γένος · οὐ γάρ δή πρέπω γε Κράσσος πατήρ ἄνανδρος καί κακός γενναῖος οὕτως παῖς καί λαμπρός ἀρετή γίγνομαι . οὗτος ὁ θέαμα Ῥωμαῖος ὑπέρ ἅπας ἄλλος δεινός ὁ ψυχή κατακλάω καί παραλύω , οὐ θυμός πρός ἄμυνα , ὥσπερ εἰμί ἔοικα , ἀλλά φρίκη καί τρόμος πᾶς ἐγγίγνομαι .
plutarchus.crassus 26.5
καίτοι τόν γε Κράσσον αὑτοῦ λαμπρότατον ἐν τῷ τότε πάθει φανῆναι λέγουσιν · ἐβόα γὰρ ἐπιὼν τὰς τάξεις · ἐμὸν , ὦ Ῥωμαῖοι , τοῦτο τὸ πένθος ἴδιόν ἐστιν ἡ δὲ μεγάλη τύχη καί δόξα τῆς Ῥώμης ἐν ὑμῖν ἕστηκε σῳζομένοις ἄθραυστος καί ἀήττητος . εἰ δὲ καί ἐμοῦ τις οἶκτος ἀφῃρημένου παῖδα πάντων ἄριστον , ἐπιδείξασθε τοῦτο ὀργῇ πρὸς τοὺς πολεμίους , ἀφέλεσθε τὴν χαρὰν αὐτῶν , τιμωρήσασθε τὴν ὠμότητα , μὴ καταπλαγῆτε τοῖς γεγενημένοις , εἰ δεῖ τι καί παθεῖν μεγάλων ἐφιεμένους .
Lemmas: καίτοι ὁ γε Κράσσος ἑαυτοῦ λαμπρός ἐν ὁ τότε πάθος φαίνω λέγω · βοάω γάρ ἐπέρχομαι ὁ τάξις · ἐμός , ὦ Ῥωμαῖος , οὗτος ὁ πένθος ἴδιος εἰμί ὁ δέ μέγας τύχη καί δόξα ὁ Ῥώμη ἐν σύ ἵστημι σῴζω ἄθραυστος καί ἀήσσητος . εἰ δέ καί ἐγώ τις οἶκτος ἀφαιρέω παῖς πᾶς ἀγαθός , ἐπιδείκνυμι οὗτος ὀργή πρός ὁ πολέμιος , ἀφαιρέω ὁ χαρά αὐτός , τιμωρέω ὁ ὠμότης , μή καταπλάσσω ὁ γίγνομαι , εἰ δέω τις καί πάσχω μέγας ἐφίημι .
plutarchus.crassus 26.6
οὐδὲ Λούκουλλος Τιγράνην ἀναιμωτὶ καθεῖλεν , οὐδὲ Σκηπίων Ἀντίοχον , χιλίας δὲ ναῦς οἱ παλαιοὶ περὶ Σικελίαν ἀπώλεσαν , ἐν δʼ Ἰταλίᾳ πολλοὺς αὐτοκράτορας καί στρατηγούς , ὧν οὐδεὶς προηττηθεὶς ἐκώλυσεν αὐτοὺς κρατῆσαι τῶν νενικηκότων . οὐ γὰρ εὐτυχίᾳ τὰ Ῥωμαίων , ἀλλὰ τλημοσύνῃ καί ἀρετῇ πρὸς τὰ δεινὰ χωρούντων εἰς τοῦτο προῆλθε δυνάμεως .
Lemmas: οὐδέ Λούκουλλος Τιγράνης ἀναιμωτί καθαιρέω , οὐδέ Σκιπίων Ἀντίοχος , χίλιοι δέ ναῦς ὁ παλαιός περί Σικελία ἀπόλλυμι , ἐν δέ Ἰταλία πολύς αὐτοκράτωρ καί στρατηγός , ὅς οὐδείς προηττάω κωλύω αὐτός κρατέω ὁ νικάω . οὐ γάρ εὐτυχία ὁ Ῥωμαῖος , ἀλλά τλημοσύνη καί ἀρετή πρός ὁ δεινός χωρέω εἰς οὗτος προέρχομαι δύναμις .
plutarchus.crassus 27.1
τοιαῦτα λέγων καὶ παραθαρσύνων ὁ Κράσσος οὐ πολλοὺς ἑώρα προθύμως ὑπακούοντας , ἀλλὰ καὶ συναλαλάξαι κελεύσας ἤλεγξε τοῦ στρατοῦ τήν κατήφειαν , ὡς ἀσθενῆ καὶ ὀλίγην καὶ ἀνώμαλον κραυγὴν ἐποιήσαντο · ἡ δὲ παρὰ τῶν βαρβάρων λαμπρὰ καὶ θρασεῖα κατεῖχεν . τραπομένων δὲ πρὸς ἔργον οἱ μὲν ἱππόται πλάγιοι περιελαύνοντες ἐτόξευον , αὐτοὶ δὲ τοῖς κοντοῖς οἱ πρότακτοι χρώμενοι συνέστελλον εἰς ὀλίγον τοὺς Ῥωμαίους ,
Lemmas: τοιοῦτος λέγω καί παραθαρσύνω ὁ Κράσσος οὐ πολύς ὁράω πρόθυμος ὑπακούω , ἀλλά καί συναλαλάζω κελεύω ἐλέγχω ὁ στρατός ὁ κατήφεια , ὡς ἀσθενής καί ὀλίγος καί ἀνώμαλος κραυγή ποιέω · ὁ δέ παρά ὁ βάρβαρος λαμπρός καί θρασύς κατέχω . τρέπω δέ πρός ἔργον ὁ μέν ἱππότης πλάγιος περιελαύνω τοξεύω , αὐτός δέ ὁ κοντός ὁ πρότακτος χράω συστέλλω εἰς ὀλίγος ὁ Ῥωμαῖος ,
plutarchus.crassus 27.2
πλὴν ὅσοι τὸν ὑπὸ τῶν τοξευμάτων φεύγοντες θάνατον ἀπετόλμων παραβόλως εἰς αὐτοὺς φέρεσθαι , μικρὰ μὲν βλάπτοντες , ὀξέως δὲ θνῄσκοντες ὑπὸ τραυμάτων μεγάλων καὶ καιρίων , παχὺν ἐπωθούντων τῷ σιδήρῳ τὸν κοντόν εἰς τοὺς ἵππους , πολλάκις δὲ καὶ διὰ δυεῖν ἀνδρῶν ὑπὸ ῥύμης διαπορευόμενον . οὕτω δὲ ἀγωνισάμενοι νυκτὸς ἐπιούσης ἀπηλλάγησαν , εἰπόντες ὅτι Κράσσῳ χαρίζονται νύκτα μίαν ἀποθρηνῆσαι τὸν υἱόν , ἢν ἄρα μὴ βέλτιον ὑπὲρ ἑαυτοῦ σκεψάμενος ἐλθεῖν μᾶλλον ἐθελήσῃ πρὸς Ἀρσάκην ἢ κομισθῆναι .
Lemmas: πλήν ὅσος ὁ ὑπό ὁ τόξευμα φεύγω θάνατος ἀποτολμάω παράβολος εἰς αὐτός φέρω , μικρός μέν βλάπτω , ὀξύς δέ θνῄσκω ὑπό τραῦμα μέγας καί καίριος , παχύς ἐπωθέω ὁ σίδηρος ὁ κοντός εἰς ὁ ἵππος , πολλάκις δέ καί διά δύο ἀνήρ ὑπό ῥύμη διαπορεύω . οὕτως δέ ἀγωνίζομαι νύξ ἐπέρχομαι ἀπαλλάσσω , λέγω ὅτι Κράσσος χαρίζω νύξ εἷς ἀποθρηνέω ὁ υἱός , ἐάν ἄρα μή ἀγαθός ὑπέρ ἑαυτοῦ σκοπέω ἔρχομαι μάλα ἐθέλω πρός Ἀρσάκης ἤ κομίζω .
plutarchus.crassus 27.3
οὗτοι μὲν οὖν ἐπαυλισάμενοι πλησίον ἐν ἐλπίσι μεγάλαις ἦσαν νὺξ δὲ χαλεπὴ τοὺς Ῥωμαίους κατελάμβανεν , οὔτε ταφῆς τῶν κειμένων οὔτε θεραπείας τῶν τετρωμένων καὶ ψυχορραγούντων ποιουμένους λόγον , ἑκάστου δʼ ἑαυτὸν ἀποκλαίοντος . ἄφυκτα γὰρ ἐφαίνετο τήν τε ἡμέραν αὐτοῦ προσμείνασι καὶ νύκτωρ εἰς πεδίον ἀχανὲς ἐμβαλοῦσιν · οἵ τε τραυματίαι πολλὴν ἀπορίαν παρεῖχον , καὶ κομίζειν , ἐμποδὼν τῷ τάχει τῆς φυγῆς ἐσόμενοι , καὶ ἀπολείπειν , βοῇ τήν ἀπόδρασιν ἐξαγγελοῦντες .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν ἐπαυλίζομαι πλησίον ἐν ἐλπίς μέγας εἰμί νύξ δέ χαλεπός ὁ Ῥωμαῖος καταλαμβάνω , οὔτε ταφή ὁ κεῖμαι οὔτε θεραπεία ὁ τιτρώσκω καί ψυχορραγέω ποιέω λόγος , ἕκαστος δέ ἑαυτοῦ ἀποκλαίω . ἄφυκτος γάρ φαίνω ὁ τε ἡμέρα αὐτοῦ προσμένω καί νύκτωρ εἰς πεδίον ἀχανής ἐμβάλλω · ὁ τε τραυματίας πολύς ἀπορία παρέχω , καί κομίζω , ἐμποδών ὁ τάχος ὁ φυγή εἰμί , καί ἀπολείπω , βοή ὁ ἀπόδρασις ἐξαγγέλλω .
plutarchus.crassus 27.4
τοῦ δὲ Κράσσου , καίπερ αἴτιον ἁπάντων νομίζοντες , ἐπόθουν ὅμως τήν τε ὄψιν καὶ τήν φωνήν . ὁ δὲ καθʼ ἑαυτὸν ἐγκεκαλυμμένος ὑπὸ σκότους ἔκειτο , παράδειγμα τοῖς πολλοῖς τύχης , τοῖς δʼ εὖ φρονοῦσιν ἀβουλίας καὶ φιλοτιμίας , διʼ ἣν οὐκ ἠγάπα πρῶτος ὢν καὶ μέγιστος ἐν μυριάσιν ἀνθρώπων τοσαύταις , ἀλλʼ ὅτι δυεῖν μόνον ἀνδρῶν ὕστερος ἐκρίνετο , τοῦ παντὸς ἀποδεῖν νομίζων .
Lemmas: ὁ δέ Κράσσος , καίπερ αἴτιος ἅπας νομίζω , ποθέω ὅμως ὁ τε ὄψις καί ὁ φωνή . ὁ δέ κατά ἑαυτοῦ ἐγκαλύπτω ὑπό σκότος κεῖμαι , παράδειγμα ὁ πολύς τύχη , ὁ δέ εὖ φρονέω ἀβουλία καί φιλοτιμία , διά ὅς οὐ ἀγαπάω πρῶτος εἰμί καί μέγας ἐν μυριάς ἄνθρωπος τοσοῦτος , ἀλλά ὅτι δύο μόνος ἀνήρ ὕστερος κρίνω , ὁ πᾶς ἀποδέω νομίζω .
plutarchus.crassus 27.5
τότε δʼ οὖν αὑτὸν Ὀκταούϊος ὁ πρεσβευτὴς καὶ Κάσσιος ἀνίστασαν καὶ παρεθάρρυνον , ὡς δʼ ἀπηγορεύκει παντάπασιν , αὐτοὶ συγκαλέσαντες ἑκατοντάρχας καὶ λοχαγούς , ὡς ἔδοξε βουλευομένοις μὴ μένειν , ἀνίστασαν τὸν στρατὸν ἄνευ σάλπιγγος καὶ διʼ ἡσυχίας τὸ πρῶτον · εἶτʼ αἰσθομένων ὡς ἀπελείποντο τῶν ἀδυνάτων , ἀκοσμία δεινὴ καὶ σύγχυσις μετʼ οἰμωγῆς καὶ βοῆς τὸ στρατόπεδον κατεῖχεν .
Lemmas: τότε δέ οὖν ἑαυτοῦ Ὀκταούϊος ὁ πρεσβευτής καί Κάσσιος ἀνίστημι καί παραθαρσύνω , ὡς δέ ἀπαγορεύω παντάπασι , αὐτός συγκαλέω ἑκατοντάρχης καί λοχαγός , ὡς δοκέω βουλεύω μή μένω , ἀνίστημι ὁ στρατός ἄνευ σάλπιγξ καί διά ἡσυχία ὁ πρῶτος · εἶτα αἰσθάνομαι ὡς ἀπολείπω ὁ ἀδύνατος , ἀκοσμία δεινός καί σύγχυσις μετά οἰμωγή καί βοή ὁ στρατόπεδον κατέχω .
plutarchus.crassus 27.6
ἐκ τούτου δὲ ταραχὴ καὶ πτοία προϊόντας αὐτοὺς ὑπελάμβανεν , ὡς ἐπιφερομένων τῶν πολεμίων , καὶ πολλάκις μὲν ἐκτρεπόμενοι , πολλάκις δὲ εἰς τάξιν καθιστάμενοι , τῶν δὲ τραυματιῶν ὅσοι παρηκολούθουν τοὺς μὲν ἀναλαμβάνοντες , τοὺς δὲ ἀποτιθέμενοι , διατριβὴν εἶχον , πλὴν τριακοσίων ἱππέων , οὓς Ἰγνάτιος ἔχων προσέμιξε ταῖς Κάρραις περὶ μέσας νύκτας .
Lemmas: ἐκ οὗτος δέ ταραχή καί πτόα προέρχομαι αὐτός ὑπολαμβάνω , ὡς ἐπιφέρω ὁ πολέμιος , καί πολλάκις μέν ἐκτρέπω , πολλάκις δέ εἰς τάξις καθίστημι , ὁ δέ τραυματίας ὅσος παρακολουθέω ὁ μέν ἀναλαμβάνω , ὁ δέ ἀποτίθημι , διατριβή ἔχω , πλήν τριακόσιοι ἱππεύς , ὅς Ἰγνάτιος ἔχω προσμείγνυμι ὁ Κάρραι περί μέσος νύξ .
plutarchus.crassus 27.7
φθεγξάμενος δὲ Ῥωμαϊστὶ τοῖς τειχοφυλακοῦσιν , ὡς ὑπήκουσαν , ἐκέλευσε Κοπωνίῳ τῷ ἄρχοντι φράζειν ὅτι γέγονε μάχη μεγάλη Κράσσῳ πρὸς Πάρθους , ἄλλο δʼ οὐδὲν εἰπὼν οὐδʼ αὑτὸν ὅστις ἦν ἀπήλαυνεν ἐπὶ τὸ Ζεῦγμα , καὶ διέσωσε μὲν τοὺς σὺν αὑτῷ , κακῶς δʼ ἤκουσε καταλιπὼν τὸν στρατηγόν .
Lemmas: φθέγγομαι δέ Ῥωμαϊστί ὁ τειχοφυλακέω , ὡς ὑπακούω , κελεύω Κοπώνιος ὁ ἄρχων φράζω ὅτι γίγνομαι μάχη μέγας Κράσσος πρός Πάρθοι , ἄλλος δέ οὐδείς λέγω οὐδέ ἑαυτοῦ ὅστις εἰμί ἀπελαύνω ἐπί ὁ Ζεῦγμα , καί διασῴζω μέν ὁ σύν ἑαυτοῦ , κακός δέ ἀκούω καταλείπω ὁ στρατηγός .
plutarchus.crassus 27.8
οὐ μὴν ἀλλʼ ὤνησέ γε τὸν Κράσσον ἡ προσριφεῖσα τότε τῷ Κοπωνίῳ φωνή · συμφρονήσας γὰρ ὅτι οὐδὲν χρηστὸν ἀγγέλλειν ἔχοντός ἐστι τὸ τάχος καὶ τὸ συγκεχυμένον τοῦ λόγου , παρήγγειλεν εὐθὺς ἐξοπλίζεσθαι τοὺς στρατιώτας · καὶ ἅμα τῷ πρῶτον αἰσθέσθαι τὸν Κράσσον ἐν ὁδῷ γεγενημένον ἀπαντήσας ἀνελάμβανε καὶ παρέπεμπε τήν στρατιὰν εἰς τήν πόλιν .
Lemmas: οὐ μήν ἀλλά ὀνίνημι γε ὁ Κράσσος ὁ προσρίπτω τότε ὁ Κοπώνιος φωνή · συμφρονέω γάρ ὅτι οὐδείς χρηστός ἀγγέλλω ἔχω εἰμί ὁ τάχος καί ὁ συγχέω ὁ λόγος , παραγγέλλω εὐθύς ἐξοπλίζω ὁ στρατιώτης · καί ἅμα ὁ πρῶτος αἰσθάνομαι ὁ Κράσσος ἐν ὁδός γίγνομαι ἀπαντάω ἀναλαμβάνω καί παραπέμπω ὁ στρατιά εἰς ὁ πόλις .
plutarchus.crassus 28.1
οἱ δὲ Πάρθοι νυκτὸς μὲν αἰσθόμενοι τὴν ἀπόδρασιν οὐκ ἐδίωκον , ἅμα δʼ ἡμέρᾳ τοὺς μὲν ἐν τῷ στρατοπέδῳ καταλειφθέντας οὐ μείους τετρακισχιλίων ἐπελθόντες ἀπέσφαξαν , ἐν δὲ τῷ πεδίῳ πλανωμένους πολλοὺς ἱππασάμενοι συνέλαβον .
Lemmas: ὁ δέ Πάρθοι νύξ μέν αἰσθάνομαι ὁ ἀπόδρασις οὐ διώκω , ἅμα δέ ἡμέρα ὁ μέν ἐν ὁ στρατόπεδον καταλείπω οὐ μείων τετρακισχίλιοι ἐπέρχομαι ἀποσφάζω , ἐν δέ ὁ πεδίον πλανάω πολύς ἱππάζομαι συλλαμβάνω .
plutarchus.crassus 28.2
τέσσαρας δʼ ὁμοῦ σπείρας , ἃς ἔτι νυκτὸς ἀπέρρηξε Βαργοντήιος ὁ πρεσβευτής , ἐκπεσούσας τῆς ὁδοῦ περισχόντες ἔν τινι λόφῳ διέφθειραν ἀμυνομένας , πλὴν ἀνδρῶν εἴκοσιν . τούτους δὲ γυμνοῖς τοῖς ξίφεσιν ὠθουμένους διʼ αὐτῶν θαυμάσαντες εἶξαν , καὶ διέξοδον ἀπιοῦσι βάδην εἰς τὰς Κάρρας ἐδίδοσαν . τῷ δὲ Σουρήνᾳ προσέπεσε ψευδὴς λόγος ἐκπεφευγέναι Κράσσον μετὰ τῶν ἀρίστων , τὸ δʼ εἰς Κάρρας συνερρυηκὸς ὄχλον εἶναι σύμμικτον οὐκ ἀξίων σπουδῆς ἀνθρώπων .
Lemmas: τέσσαρες δέ ὁμοῦ σπεῖρα , ὅς ἔτι νύξ ἀπορρήγνυμι Βαργοντήϊος ὁ πρεσβευτής , ἐκπίπτω ὁ ὁδός περιέχω ἐν τις λόφος διαφθείρω ἀμύνω , πλήν ἀνήρ εἴκοσι . οὗτος δέ γυμνός ὁ ξίφος ὠθέω διά αὐτός θαυμάζω εἴκω , καί διέξοδος ἀπέρχομαι βάδην εἰς ὁ Κάρραι δίδωμι . ὁ δέ Σουρήνας προσπίπτω ψευδής λόγος ἐκφεύγω Κράσσος μετά ὁ ἀγαθός , ὁ δέ εἰς Κάρραι συρρέω ὄχλος εἰμί σύμμικτος οὐ ἄξιος σπουδή ἄνθρωπος .
plutarchus.crassus 28.3
οἰόμενος οὖν ἀποβεβληκέναι τὸ τῆς νίκης τέλος , ἔτι δʼ ἀμφιδοξῶν καὶ μαθεῖν βουλόμενος τἀληθές , ὅπως ἢ προσμένων ἐνταῦθα πολιορκοίη Κράσσον ἢ διώκοι χαίρειν ἐάσας Καρρηνούς , ὑποπέμπει τινὰ τῶν παρʼ αὐτῷ διγλώττων πρὸς τὰ τείχη , κελεύσας ἱέντα Ῥωμαϊκὴν διάλεκτον καλεῖν Κράσσον αὐτὸν ἢ Κάσσιον , ὡς Σουρήνα διὰ λόγων ἐθέλοντος αὐτοῖς συγγενέσθαι .
Lemmas: οἴομαι οὖν ἀποβάλλω ὁ ὁ νίκη τέλος , ἔτι δέ ἀμφιδοξέω καί μανθάνω βούλομαι ἀληθής , ὅπως ἤ προσμένω ἐνταῦθα πολιορκέω Κράσσος ἤ διώκω χαίρω ἐάω Καρρηνός , ὑποπέμπω τις ὁ παρά αὐτός δίγλωσσος πρός ὁ τεῖχος , κελεύω ἵημι Ῥωμαικός διάλεκτος καλέω Κράσσος αὐτός ἤ Κάσσιος , ὡς Σουρήνας διά λόγος ἐθέλω αὐτός συγγίγνομαι .
plutarchus.crassus 28.4
ταῦτα τοῦ διγλώττου φράσαντος , ὡς ἀπηγγέλη τοῖς περὶ Κράσσον , ἐδέχοντο τὰς προκλήσεις · καὶ μετὰ μικρὸν ἧκον ἀπὸ τῶν βαρβάρων Ἄραβες , οἳ Κράσσον εὖ καὶ Κάσσιον ἀπʼ ὄψεως ἐγνώριζον , ἐν τῷ στρατοπέδῳ πρὸ τῆς μάχης γεγονότες . οὗτοι τὸν Κάσσιον ἰδόντες ἀπὸ τοῦ τείχους , ἔλεγον ὅτι Σουρήνας σπένδεται καὶ δίδωσιν αὐτοῖς φίλοις οὖσι βασιλέως σῴζεσθαι , Μεσοποταμίαν ἐκλιποῦσιν · τοῦτο γὰρ ὁρᾶν λυσιτελὲς ἀμφοτέροις πρὸ τῆς ἐσχάτης ἀνάγκης .
Lemmas: οὗτος ὁ δίγλωσσος φράζω , ὡς ἀπαγγέλλω ὁ περί Κράσσος , δέχομαι ὁ πρόκλησις · καί μετά μικρός ἥκω ἀπό ὁ βάρβαρος Ἄραψ , ὅς Κράσσος εὖ καί Κάσσιος ἀπό ὄψις γνωρίζω , ἐν ὁ στρατόπεδον πρό ὁ μάχη γίγνομαι . οὗτος ὁ Κάσσιος ὁράω ἀπό ὁ τεῖχος , λέγω ὅτι Σουρήνας σπένδω καί δίδωμι αὐτός φίλος εἰμί βασιλεύς σῴζω , Μεσοποταμία ἐκλείπω · οὗτος γάρ ὁράω λυσιτελής ἀμφότερος πρό ὁ ἔσχατος ἀνάγκη .
plutarchus.crassus 28.5
δεξαμένου δὲ τοῦ Κασσίου , καὶ τόπον ὁρισθῆναι καὶ χρόνον ἀξιοῦντος , ἐν ᾧ συνίασι Σουρήνας καὶ Κράσσος , οὕτω φάμενοι ποιήσειν ἀπήλαυνον .
Lemmas: δέχομαι δέ ὁ Κάσσιος , καί τόπος ὁρίζω καί χρόνος ἀξιόω , ἐν ὅς συνέρχομαι Σουρήνας καί Κράσσος , οὕτως φημί ποιέω ἀπελαύνω .
plutarchus.crassus 29.1
ἡσθεὶς οὖν ὁ Σουρήνας ἐπὶ τῷ τοὺς ἄνδρας ἐνέχεσθαι τῇ πολιορκίᾳ , μεθʼ ἡμέραν ἐπῆγε τοὺς Πάρθους πολλὰ καθυβρίζοντας καὶ κελεύοντας , εἰ βούλονται τυχεῖν σπονδῶν Ῥωμαῖοι , Κράσσον ἐγχειρίσαι σφίσι καὶ Κάσσιον δεδεμένους .
Lemmas: ἥδομαι οὖν ὁ Σουρήνας ἐπί ὁ ὁ ἀνήρ ἐνέχω ὁ πολιορκία , μετά ἡμέρα ἐπάγω ὁ Πάρθοι πολύς καθυβρίζω καί κελεύω , εἰ βούλομαι τυγχάνω σπονδή Ῥωμαῖος , Κράσσος ἐγχειρίζω σφεῖς καί Κάσσιος δέω .
plutarchus.crassus 29.2
οἱ δʼ ἤχθοντο μὲν ἠπατημένοι , μακρὰς δὲ καὶ κενὰς τὰς Ἀρμενίων ἐλπίδας καταβάλλειν τῷ Κράσσῳ φράσαντες εἴχοντο δρασμοῦ · καὶ τοῦτʼ ἔδει μηδένα πρὸ καιροῦ Καρρηνῶν πυθέσθαι , πυνθάνεται δʼ ὁ πάντων ἀπιστότατος Ἀνδρόμαχος , ὑπὸ Κράσσου καὶ τοῦτο πιστευθεὶς καὶ τῆς ὁδοῦ τὴν ἡγεμονίαν . οὐδὲν οὖν ἔλαθε τοὺς Πάρθους , ἐξαγγέλλοντος τοῦ Ἀνδρομάχου καθʼ ἕκαστον .
Lemmas: ὁ δέ ἄχθομαι μέν ἀπατάω , μακρός δέ καί κενός ὁ Ἀρμένιος ἐλπίς καταβάλλω ὁ Κράσσος φράζω ἔχω δρασμός · καί οὗτος δέω μηδείς πρό καιρός Καρρηνός πυνθάνομαι , πυνθάνομαι δέ ὁ πᾶς ἄπιστος Ἀνδρόμαχος , ὑπό Κράσσος καί οὗτος πιστεύω καί ὁ ὁδός ὁ ἡγεμονία . οὐδείς οὖν λανθάνω ὁ Πάρθοι , ἐξαγγέλλω ὁ Ἀνδρόμαχος κατά ἕκαστος .
plutarchus.crassus 29.3
ἐπεὶ δὲ νυκτομαχεῖν οὐ πάτριον αὐτοῖς ἐστιν οὐδὲ ῥᾴδιον , ἐξῄει δὲ νύκτωρ ὁ Κράσσος , ὅπως μὴ καθυστερήσωσι πολὺ τῇ διώξει στρατηγῶν ὁ Ἀνδρόμαχος ἄλλοτε ἄλλας ὁδοὺς ὑφηγεῖτο , καὶ τέλος ἐξέτρεψεν εἰς ἕλη βαθέα καὶ χωρία τάφρων μεστὰ τὴν πορείαν , χαλεπὴν καὶ πολυπλανῆ γινομένην τοῖς ἐπισπομένοις .
Lemmas: ἐπεί δέ νυκτομαχέω οὐ πάτριος αὐτός εἰμί οὐδέ ῥᾴδιος , ἐξέρχομαι δέ νύκτωρ ὁ Κράσσος , ὅπως μή καθυστερέω πολύς ὁ δίωξις στρατηγέω ὁ Ἀνδρόμαχος ἄλλοτε ἄλλος ὁδός ὑφηγέομαι , καί τέλος ἐκτρέπω εἰς ἕλος βαθύς καί χωρίον τάφρος μεστός ὁ πορεία , χαλεπός καί πολυπλανής γίγνομαι ὁ ἐφέπω .
plutarchus.crassus 29.4
ἐγένοντο γάρ τινες οἳ μηδὲν ὑγιὲς τὸν Ἀνδρόμαχον στρέφειν καὶ περιελίττειν εἰκάσαντες οὐκ ἠκολούθησαν , ἀλλὰ Κάσσιος μὲν ἐπανῆλθεν εἰς Κάρρας πάλιν , καὶ τῶν ὁδηγῶν Ἄραβες δʼ ἦσαν ἀναμένειν κελευόντων ἄχρι ἂν σελήνη παραλλάξῃ τὸν σκορπίον , ἀλλʼ ἔγωγε , εἰπών , ἔτι τοῦτον μᾶλλον φοβοῦμαι τὸν τοξότην , ἀπήλαυνεν εἰς Συρίαν μεθʼ ἱππέων πεντακοσίων ·
Lemmas: γίγνομαι γάρ τις ὅς μηδείς ὑγιής ὁ Ἀνδρόμαχος στρέφω καί περιελίσσω εἰκάζω οὐ ἀκολουθέω , ἀλλά Κάσσιος μέν ἐπανέρχομαι εἰς Κάρραι πάλιν , καί ὁ ὁδηγός Ἄραψ δέ εἰμί ἀναμένω κελεύω ἄχρι ἄν σελήνη παραλήγω ὁ σκορπίος , ἀλλά ἐγώ , λέγω , ἔτι οὗτος μάλα φοβέω ὁ τοξότης , ἀπελαύνω εἰς Συρία μετά ἱππεύς πεντακόσιοι ·
plutarchus.crassus 29.5
ἄλλοι δὲ χρησάμενοι πιστοῖς ὁδηγοῖς ἐλάβοντο χωρίων ὀρεινῶν , ἃ καλεῖται Σίννακα , καὶ κατέστησαν ἐν ἀσφαλεῖ πρὸ ἡμέρας , οὗτοι περὶ πεντακισχιλίους ἦσαν ἡγεῖτο δʼ αὐτῶν ἀνὴρ ἀγαθὸς Ὀκταούϊος . τὸν δὲ Κράσσον ἡμέρα κατελάμβανεν ἐπιβουλευόμενον ὑπʼ Ἀνδρομάχου περὶ τὰς δυσχωρίας καὶ τὸ ἕλος .
Lemmas: ἄλλος δέ χράω πιστός ὁδηγός λαμβάνω χωρίον ὀρεινός , ὅς καλέω Σίννακα , καί καθίστημι ἐν ἀσφαλής πρό ἡμέρα , οὗτος περί πεντακισχίλιοι εἰμί ἡγέομαι δέ αὐτός ἀνήρ ἀγαθός Ὀκταούϊος . ὁ δέ Κράσσος ἡμέρα καταλαμβάνω ἐπιβουλεύω ὑπό Ἀνδρόμαχος περί ὁ δυσχωρία καί ὁ ἕλος .
plutarchus.crassus 29.6
ἦσαν δὲ τέσσαρες σπεῖραι σὺν αὐτῷ θυρεαοφόρων , ἱππεῖς δὲ παντελῶς ὀλίγοι καὶ πέντε ῥαβδοῦχοι , μεθʼ ὧν ἐπιπόνως εἰς τὴν ὁδὸν καὶ μόλις καταστάς , ἤδη τῶν πολεμίων ἐπικειμένων , ὅσον δώδεκα σταδίους ἀπολιπὼν τοῦ συμμῖξαι τοῖς περὶ τὸν Ὀκταούϊον ἐπʼ ἄλλον ἀναφεύγει λόφον , οὐχ οὕτω μὲν ἄφιππον οὐδʼ ὀχυρόν , ὑποκείμενον δὲ τοῖς Σιννάκοις καὶ συνηρτημένον αὐχένι μακρῷ διὰ μέσου κατατείνοντι τοῦ πεδίου πρὸς τοῦτον , ἦν οὖν ἐν ὄψει τοῖς περὶ τὸν Ὀκταούϊον ὁ κίνδυνος αὐτοῦ .
Lemmas: εἰμί δέ τέσσαρες σπεῖρα σύν αὐτός θυρεαοφόρος , ἱππεύς δέ παντελής ὀλίγος καί πέντε ῥαβδοῦχος , μετά ὅς ἐπίπονος εἰς ὁ ὁδός καί μόλις καθίστημι , ἤδη ὁ πολέμιος ἐπίκειμαι , ὅσος δώδεκα στάδιον ἀπολείπω ὁ συμμείγνυμι ὁ περί ὁ Ὀκταούϊος ἐπί ἄλλος ἀναφεύγω λόφος , οὐ οὕτως μέν ἄφιππος οὐδέ ὀχυρός , ὑπόκειμαι δέ ὁ Σιννάκος καί συναρτάω αὐχήν μακρός διά μέσος κατατείνω ὁ πεδίον πρός οὗτος , εἰμί οὖν ἐν ὄψις ὁ περί ὁ Ὀκταούϊος ὁ κίνδυνος αὐτός .
plutarchus.crassus 29.7
καὶ πρῶτος Ὀκταούϊος ἔθει μετʼ ὀλίγων ἄνωθεν ἐπιβοηθῶν , εἶτα οἱ λοιποὶ κακίσαντες ἑαυτοὺς ἐπεφέροντο , καὶ προσπεσόντες καὶ ὠσάμενοι τοὺς πολεμίους ἀπὸ τοῦ λόφου περιέσχον ἐν μέσῳ τὸν Κράσσον καὶ προεβάλλοντο τοὺς θυρεούς , μεγαληγοροῦντες ὡς οὐκ ἔστι Πάρθοις βέλος ὃ προσπεσεῖται τῷ σώματι τοῦ αὐτοκράτορος πρὶν ἢ σφᾶς ἅπαντας ὑπὲρ αὐτοῦ μαχομένους ἀποθανεῖν .
Lemmas: καί πρῶτος Ὀκταούϊος θέω μετά ὀλίγος ἄνωθεν ἐπιβοηθέω , εἶτα ὁ λοιπός κακίζω ἑαυτοῦ ἐπιφέρω , καί προσπίπτω καί ὠθέω ὁ πολέμιος ἀπό ὁ λόφος περιέχω ἐν μέσος ὁ Κράσσος καί προβάλλω ὁ θυρεός , μεγαληγορέω ὡς οὐ εἰμί Πάρθοι βέλος ὅς προσπίπτω ὁ σῶμα ὁ αὐτοκράτωρ πρίν ἤ σφεῖς ἅπας ὑπέρ αὐτός μάχομαι ἀποθνῄσκω .
plutarchus.crassus 30.1
ὁρῶν οὖν ὁ Σουρήνας τούς τε Πάρθους ἀμβλύτερον ἤδη κινδυνεύοντας , καὶ ἤν ἥ τε νὺξ ἐπίσχῃ καὶ τῶν ὀρῶν οἱ Ῥωμαῖοι λάβωνται , παντάπασιν αὐτοὺς ἐσομένους ἀλήπτους , ἐπῆγε τῷ Κράσσῳ δόλον . ἀφείθησαν μὲν γὰρ ἔνιοι τῶν αἰχμαλώτων ἀκηκοότες ἐν τῷ στρατοπέδῳ τῶν βαρβάρων πρὸς ἀλλήλους ἐπίτηδες διαλεγομένων ὡς οὐ βούλεται βασιλεὺς ἄσπονδον αὑτῷ τὸν πόλεμον εἶναι πρὸς Ῥωμαίους , τὴν δὲ φιλίαν ἀναλαβεῖν χάριτι , Κράσσῳ χρησάμενος φιλανθρώπως ,
Lemmas: ὁράω οὖν ὁ Σουρήνας ὁ τε Πάρθοι ἀμβλύς ἤδη κινδυνεύω , καί ἐάν ὁ τε νύξ ἐπέχω καί ὁ ὄρος ὁ Ῥωμαῖος λαμβάνω , παντάπασι αὐτός εἰμί ἄληπτος , ἐπάγω ὁ Κράσσος δόλος . ἀφίημι μέν γάρ ἔνιοι ὁ αἰχμάλωτος ἀκούω ἐν ὁ στρατόπεδον ὁ βάρβαρος πρός ἀλλήλων ἐπίτηδες διαλέγω ὡς οὐ βούλομαι βασιλεύς ἄσπονδος ἑαυτοῦ ὁ πόλεμος εἰμί πρός Ῥωμαῖος , ὁ δέ φιλία ἀναλαμβάνω χάρις , Κράσσος χράω φιλάνθρωπος ,
plutarchus.crassus 30.2
ἔσχοντο δὲ μάχης οἱ βάρβαροι , Σουρήνας δὲ μετὰ τῶν ἀρίστων προσελάσας ἀτρέμα τῷ λόφῳ τοῦ μὲν τόξου τὸν τόνον ἀνῆκε , τὴν δὲ δεξιὰν προὔτεινεν , ἐκάλει δὲ τὸν Κράσσον ἐπὶ συμβάσεις , εἰπὼν ὅτι τῆς μὲν ἀνδρείας καὶ δυνάμεως ἄκοντος πεπείραται βασιλέως , πρᾳότητα δʼ αὐτοῖς καὶ φιλοφροσύνην ἑκὼν ἐπιδείκνυται σπενδόμενος ἀπιοῦσι καὶ παρέχων σῴζεσθαι .
Lemmas: ἔχω δέ μάχη ὁ βάρβαρος , Σουρήνας δέ μετά ὁ ἀγαθός προσελαύνω ἀτρέμας ὁ λόφος ὁ μέν τόξον ὁ τόνος ἀνίημι , ὁ δέ δεξιά προτείνω , καλέω δέ ὁ Κράσσος ἐπί σύμβασις , λέγω ὅτι ὁ μέν ἀνδρεία καί δύναμις ἄκων πειράω βασιλεύς , πραότης δέ αὐτός καί φιλοφροσύνη ἑκών ἐπιδείκνυμι σπένδω ἀπέρχομαι καί παρέχω σῴζω .
plutarchus.crassus 30.3
ταῦτα τοῦ Σουρήνα λέγοντος οἱ μὲν ἄλλοι προθύμως ἐδέξαντο καὶ περιχαρεῖς ἦσαν , ὁ δὲ Κράσσος οὐδὲν ὅ τι μὴ διʼ ἀπάτης ἐσφαλμένος ὑπʼ αὐτῶν , καὶ τὸ αἰφνίδιον τῆς μεταβολῆς ἄλογον ἡγούμενος , οὐχ ὑπήκουεν , ἀλλʼ ἐβουλεύετο .
Lemmas: οὗτος ὁ Σουρήνας λέγω ὁ μέν ἄλλος πρόθυμος δέχομαι καί περιχαρής εἰμί , ὁ δέ Κράσσος οὐδείς ὅς τις μή διά ἀπάτη σφάλλω ὑπό αὐτός , καί ὁ αἰφνίδιος ὁ μεταβολή ἄλογος ἡγέομαι , οὐ ὑπακούω , ἀλλά βουλεύω .
plutarchus.crassus 30.4
τῶν δὲ στρατιωτῶν βοώντων καὶ κελευόντων , εἶτα λοιδορούντων καὶ κακιζόντων ὡς προβάλλοντα μαχουμένους αὐτοὺς οἷς αὐτὸς ἀνόπλοις εἰς λόγους οὐ θαρρεῖ συνελθεῖν , πρῶτον μὲν ἐπειρᾶτο δεῖσθαι καὶ λέγειν ὅτι τὸ λειπόμενον μέρος τῆς ἡμέρας διακαρτερήσαντες ἐν τοῖς ὀρεινοῖς καὶ τραχέσι δύνανται διὰ νυκτὸς ἰέναι , καὶ τὴν ὁδὸν ἐδείκνυε , καὶ παρεκάλει τὴν ἐλπίδα μὴ προέσθαι τῆς σωτηρίας ἐγγὺς οὔσης .
Lemmas: ὁ δέ στρατιώτης βοάω καί κελεύω , εἶτα λοιδορέω καί κακίζω ὡς προβάλλω μαχάω αὐτός ὅς αὐτός ἄνοπλος εἰς λόγος οὐ θαρσέω συνέρχομαι , πρῶτος μέν πειράω δέω καί λέγω ὅτι ὁ λείπω μέρος ὁ ἡμέρα διακαρτερέω ἐν ὁ ὀρεινός καί τραχύς δύναμαι διά νύξ ἔρχομαι , καί ὁ ὁδός δείκνυμι , καί παρακαλέω ὁ ἐλπίς μή προίημι ὁ σωτηρία ἐγγύς εἰμί .
plutarchus.crassus 30.5
ὡς δὲ χαλεπαίνοντες αὐτῷ καὶ τὰ ὅπλα κρούοντες ἠπείλουν , φοβηθεὶς ἐχώρει , καὶ τοσοῦτον εἶπε μεταστραφείς Ὀκταούϊε καὶ Πετρώνιε καὶ ὅσοι πάρεστε Ῥωμαίων ἄρχοντες , ὑμεῖς ὁρᾶτε τῆς ἐμῆς ὁδοῦ τὴν ἀνάγκην , καὶ σύνιστε παρόντες ὡς αἰσχρὰ πάσχω καὶ βίαια τοῖς δʼ ἄλλοις ἅπασιν ἀνθρώποις λέγετε σωθέντες ὡς Κράσσος ἀπατηθεὶς ὑπὸ τῶν πολεμίων , οὐκ ἐκδοθεὶς ὑπὸ τῶν πολιτῶν ἀπώλετο .
Lemmas: ὡς δέ χαλεπαίνω αὐτός καί ὁ ὅπλον κρούω ἀπειλέω , φοβέω χωρέω , καί τοσοῦτος λέγω μεταστρέφω Ὀκταούϊος καί Πετρώνιος καί ὅσος πάρειμι Ῥωμαῖος ἄρχω , σύ ὁράω ὁ ἐμός ὁδός ὁ ἀνάγκη , καί σύνοιδα πάρειμι ὡς αἰσχρός πάσχω καί βίαιος ὁ δέ ἄλλος ἅπας ἄνθρωπος λέγω σῴζω ὡς Κράσσος ἀπατάω ὑπό ὁ πολέμιος , οὐ ἐκδίδωμι ὑπό ὁ πολίτης ἀπόλλυμι .
plutarchus.crassus 31.1
οὐ μὴν ἔμειναν οἱ περὶ τόν Ὀκταούϊον , ἀλλὰ συγκατέβαινον ἀπὸ τοῦ λόφου · τοὺς δὲ ῥαβδούχους ἑπομένους ὁ Κράσσος ἀπήλασεν . πρῶτοι δὲ τῶν βαρβάρων ἀπήντησαν αὐτῷ δύο μιξέλληνες , οἳ καὶ προσεκύνησαν τόν Κράσσον ἀπὸ τῶν ἵππων ἁλόμενοι , καὶ προσαγορεύσαντες ἑλλάδι φωνῇ παρεκάλουν προπέμψαι τινάς , οἷς ἐπιδείξεται Σουρήνας ἑαυτὸν καὶ τοὺς περὶ αὑτὸν ἀνόπλους καὶ ἀσιδήρους προσερχομένους .
Lemmas: οὐ μήν μένω ὁ περί ὁ Ὀκταούϊος , ἀλλά συγκαταβαίνω ἀπό ὁ λόφος · ὁ δέ ῥαβδοῦχος ἕπομαι ὁ Κράσσος ἀπελαύνω . πρῶτος δέ ὁ βάρβαρος ἀπαντάω αὐτός δύο μιξέλληνες , ὅς καί προσκυνέω ὁ Κράσσος ἀπό ὁ ἵππος ἅλλομαι , καί προσαγορεύω ἑλλάς φωνή παρακαλέω προπέμπω τις , ὅς ἐπιδείκνυμι Σουρήνας ἑαυτοῦ καί ὁ περί ἑαυτοῦ ἄνοπλος καί ἀσίδηρος προσέρχομαι .
plutarchus.crassus 31.2
ὁ δὲ Κράσσος ἀπεκρίνατο μέν ὡς , εἰ καὶ τόν ἐλάχιστον εἶχε τοῦ ζῆν λόγον , οὐκ ἂν εἷς χεῖρας αὐτοῖς ἦλθεν , ὅμως δὲ δύο Ῥωσκίους ἀδελφοὺς ἔπεμψε πευσομένους ἐπί τίσι καὶ πόσοι συνίασιν . οὓς εὐθὺς συλλαβὼν ὁ Σουρήνας κατέσχεν , αὐτὸς δὲ μετὰ τῶν ἀρίστων ἱππότης προσῄει καὶ τί τοῦτʼ , ἔφη , πεζὸς ὁ Ῥωμαίων αὐτοκράτωρ , ἡμεῖς δὲ ὀχούμεθα ; καὶ προσαγαγεῖν ἐκέλευσεν ἵππον αὐτῷ .
Lemmas: ὁ δέ Κράσσος ἀποκρίνω μέν ὡς , εἰ καί ὁ ἐλαχύς ἔχω ὁ ζάω λόγος , οὐ ἄν εἷς χείρ αὐτός ἔρχομαι , ὅμως δέ δύο Ῥώσκιος ἀδελφός πέμπω πυνθάνομαι ἐπί τίς καί πόσος συνέρχομαι . ὅς εὐθύς συλλαμβάνω ὁ Σουρήνας κατέχω , αὐτός δέ μετά ὁ ἀγαθός ἱππότης προσέρχομαι καί τίς οὗτος , φημί , πεζός ὁ Ῥωμαῖος αὐτοκράτωρ , ἐγώ δέ ὀχέω ; καί προσάγω κελεύω ἵππος αὐτός .
plutarchus.crassus 31.3
τοῦ δὲ Κράσσου φήσαντος οὔτε αὐτὸν ἁμαρτάνειν οὔτʼ ἐκεῖνον , ὡς ἑκατέρῳ πάτριόν ἐστι ποιουμένους τὴν σύνοδον , εἶναι μέν αὐτόθεν ἔφη σπονδὰς καὶ εἰρήνην ὁ Σουρήνας Ὑρώδῃ τε βασιλεῖ καὶ Ῥωμαίοις , δεῖν δὲ γράψασθαι τὰς συνθήκας ἐπὶ τόν ποταμὸν προσελθόντας · οὐ γὰρ ὑμεῖς γε , ἔφη , πάνυ μνήμονες ὁμολογιῶν οἱ Ῥωμαῖοι , καὶ προὔτεινε τὴν δεξιὰν αὐτῷ . μεταπεμπομένου δʼ ἵππον οὐδὲν ἔφη δεῖν βασιλεὺς γάρ σοι δίδωσι τοῦτον .
Lemmas: ὁ δέ Κράσσος φημί οὔτε αὐτός ἁμαρτάνω οὔτε ἐκεῖνος , ὡς ἑκάτερος πάτριος εἰμί ποιέω ὁ σύνοδος , εἰμί μέν αὐτόθεν φημί σπονδή καί εἰρήνη ὁ Σουρήνας Ὑρώδης τε βασιλεύς καί Ῥωμαῖος , δέω δέ γράφω ὁ συνθήκη ἐπί ὁ ποταμός προσέρχομαι · οὐ γάρ σύ γε , φημί , πάνυ μνήμων ὁμολογία ὁ Ῥωμαῖος , καί προτείνω ὁ δεξιά αὐτός . μεταπέμπω δέ ἵππος οὐδείς φημί δέω βασιλεύς γάρ σύ δίδωμι οὗτος .
plutarchus.crassus 31.4
ἅμα δʼ ἵππος τε τῷ Κράσσῳ παρέστη χρυσοχάλινος , οἵ τε ἀναβολεῖς αὐτὸν ἀράμενοι περιεβίβασαν καὶ παρείποντο πληγῇ τόν ἵππον ἐπιταχύνοντες . Ὀκταούϊος δὲ πρῶτος ἀντιλαμβάνεται τῶν χαλινῶν , καὶ μετʼ ἐκεῖνον εἷς τῶν χιλιάρχων Πετρώνιος , εἶτα οἱ λοιποὶ περιίσταντο τόν τε ἵππον ἀνακόπτειν πειρώμενοι καὶ τοὺς πιεζοῦντας τόν Κράσσον ἐξ ἐκατέρου μέρους ἀφέλκοντες .
Lemmas: ἅμα δέ ἵππος τε ὁ Κράσσος παρίστημι χρυσοχάλινος , ὁ τε ἀναβολεύς αὐτός ἀράομαι περιβιβάζω καί παρέπομαι πληγή ὁ ἵππος ἐπιταχύνω . Ὀκταούϊος δέ πρῶτος ἀντιλαμβάνω ὁ χαλινός , καί μετά ἐκεῖνος εἷς ὁ χιλίαρχος Πετρώνιος , εἶτα ὁ λοιπός περιίστημι ὁ τε ἵππος ἀνακόπτω πειράω καί ὁ πιέζω ὁ Κράσσος ἐκ ἐκάς μέρος ἀφέλκω .
plutarchus.crassus 31.5
ὠθισμοῦ δὲ γενομένου καὶ ταραχῆς , εἶτα πληγῶν , Ὀκταούϊος μέν ἀνασπάσας τὸ ξίφος ἑνὸς τῶν βαρβάρων κτείνει τόν ἱπποκόμον , ἕτερος δὲ τόν Ὀκταούϊον ἐκ τῶν ὄπισθεν πατάξας . Πετρώνιος δὲ ὅπλου μέν οὐκ εὐπόρησεν , εἷς δὲ τόν θώρακα πληγεὶς ἀπεπήδησεν ἄτρωτος · τόν δὲ Κράσσον ὄνομα Πομαξάθρης Πάρθος ἀπέκτεινεν .
Lemmas: ὠθισμός δέ γίγνομαι καί ταραχή , εἶτα πληγή , Ὀκταούϊος μέν ἀνασπάω ὁ ξίφος εἷς ὁ βάρβαρος κτείνω ὁ ἱπποκόμος , ἕτερος δέ ὁ Ὀκταούϊος ἐκ ὁ ὄπισθεν πατάσσω . Πετρώνιος δέ ὅπλον μέν οὐ εὐπορέω , εἷς δέ ὁ θώραξ πλήσσω ἀποπηδάω ἄτρωτος · ὁ δέ Κράσσος ὄνομα Πομαξάθρας Πάρθος ἀποκτείνω .
plutarchus.crassus 31.6
οἱ δʼ οὔ φασιν , ἀλλʼ ἕτερον μέν εἶναι τόν ἀποκτείναντα , τοῦτον δὲ κειμένου τὴν κεφαλὴν ἀποκόψαι καὶ τὴν δεξιάν . εἰκάζεται δὲ ταῦτα μᾶλλον ἢ γινώσκεται · τῶν γὰρ παρόντων οἱ μέν ἐκεῖ μαχόμενοι περὶ τόν Κράσσον ἀνῃρέθησαν , οἱ δʼ εὐθὺς ἀνεπήδησαν ἐπὶ τόν λόφον .
Lemmas: ὁ δέ οὐ φημί , ἀλλά ἕτερος μέν εἰμί ὁ ἀποκτείνω , οὗτος δέ κεῖμαι ὁ κεφαλή ἀποκόπτω καί ὁ δεξιός . εἰκάζω δέ οὗτος μάλα ἤ γιγνώσκω · ὁ γάρ πάρειμι ὁ μέν ἐκεῖ μάχομαι περί ὁ Κράσσος ἀναιρέω , ὁ δέ εὐθύς ἀναπηδάω ἐπί ὁ λόφος .
plutarchus.crassus 31.7
ἐπελθόντων δὲ τῶν Πάρθων καὶ λεγόντων ὅτι Κράσσος μέν δίκην δέδωκε , τοὺς δʼ ἄλλους κελεύει Σουρήνας κατιέναι θαρροῦντας , οἱ μέν ἐνεχείρισαν αὑτοὺς καταβάντες , οἱ δὲ τῆς νυκτὸς ἐσπάρησαν , καὶ τούτων ὀλίγοι παντάπασι διεσώθησαν · τοὺς δʼ ἄλλους ἐκθηρεύοντες οἱ Ἄραβες συνελάμβανον καὶ διέφθειρον . λέγονται δʼ οἱ πάντες δισμύριοι μέν ἀποθανεῖν , μύριοι δὲ ἁλῶναι ζῶντες .
Lemmas: ἐπέρχομαι δέ ὁ Πάρθοι καί λέγω ὅτι Κράσσος μέν δίκη δίδωμι , ὁ δέ ἄλλος κελεύω Σουρήνας κατέρχομαι θαρσέω , ὁ μέν ἐγχειρίζω ἑαυτοῦ καταβαίνω , ὁ δέ ὁ νύξ σπείρω , καί οὗτος ὀλίγος παντάπασι διασῴζω · ὁ δέ ἄλλος ἐκθηράομαι ὁ Ἄραψ συλλαμβάνω καί διαφθείρω . λέγω δέ ὁ πᾶς δισμύριοι μέν ἀποθνῄσκω , μυρίος δέ ἁλίσκομαι ζάω .
plutarchus.crassus 32.1
ὁ δὲ Σουρήνας τὴν κεφαλὴν τοῦ Κράσσου καὶ τὴν χεῖρα πρὸς Ὑρώδην ἔπεμψεν εἰς Ἀρμενίαν , αὐτὸς δὲ διαδοὺς λόγον ὑπʼ ἀγγέλων εἰς Σελεύκειαν ὡς ζῶντα Κράσσον ἄγοι , παρεσκευάζετο πομπήν τινα γελοίαν ὕβρει προσαγορεύων θρίαμβον .
Lemmas: ὁ δέ Σουρήνας ὁ κεφαλή ὁ Κράσσος καί ὁ χείρ πρός Ὑρώδης πέμπω εἰς Ἀρμενία , αὐτός δέ διαδίδωμι λόγος ὑπό ἄγγελος εἰς Σελεύκεια ὡς ζάω Κράσσος ἄγω , παρασκευάζω πομπή τις γέλοιος ὕβρις προσαγορεύω θρίαμβος .
plutarchus.crassus 32.2
ὁ μὲν γὰρ ἐμφερέστατος Κράσσῳ τῶν αἰχμαλώτων Γάιος Πακκιανός , ἐσθῆτα βασιλικὴν γυναικὸς ἐνδὺς καὶ διδαχθεὶς Κράσσος ὑπακούειν καὶ αὐτοκράτωρ τοῖς καλοῦσιν , ἐφʼ ἵππου καθήμενος ἤγετο · πρὸ αὐτοῦ δὲ σαλπιγκταὶ καὶ ῥαβδοῦχοί τινες ὀχούμενοι καμήλοις ἤλαυνον · ἐξήρτητο δὲ τῶν ῥάβδων βαλάντια καὶ παρὰ τοὺς πελέκεις πρόσφατοι κεφαλαὶ Ῥωμαίων ἀποτετμημέναι .
Lemmas: ὁ μέν γάρ ἐμφερής Κράσσος ὁ αἰχμάλωτος Γάιος Πακκιανός , ἐσθής βασιλικός γυνή ἐνδύω καί διδάσκω Κράσσος ὑπακούω καί αὐτοκράτωρ ὁ καλέω , ἐπί ἵππος κάθημαι ἄγω · πρό αὐτός δέ σαλπιγκτής καί ῥαβδοῦχος τις ὀχέω κάμηλος ἐλαύνω · ἐξαρτάω δέ ὁ ῥάβδος βαλλάντιον καί παρά ὁ πέλεκυς πρόσφατος κεφαλή Ῥωμαῖος ἀποτέμνω .
plutarchus.crassus 32.3
κατόπιν δʼ εἵποντο Σελευκίδες ἑταῖραι μουσουργοί , πολλὰ βωμολόχα καὶ γελοῖα διʼ ᾀσμάτων εἰς θηλύτητα καὶ ἀνανδρίαν τοῦ Κράσσου λέγουσαι . ταῦτά μὲν οὖν πάντες ἐθεῶντο . τὴν δὲ γερουσίαν τῶν Σελευκέων ἀθροίσας εἰσήνεγκεν ἀκόλαστα βιβλία τῶν Ἀριστείδου Μιλησιακῶν , οὔτι ταῦτά γε καταψευσάμενος · εὑρέθη γὰρ ἐν τοῖς Ῥωσκίου σκευοφόροις , καὶ παρέσχε τῷ Σουρήνᾳ καθυβρίσαι πολλὰ καὶ κατασκῶψαι τοὺς Ῥωμαίους , εἰ μηδὲ πολεμοῦντες ἀπέχεσθαι πραγμάτων καὶ γραμμάτων δύνανται τοιούτων .
Lemmas: κατόπιν δέ ἕπομαι Σελευκίς ἑταίρα μουσουργός , πολύς βωμολόχος καί γέλοιος διά ᾆσμα εἰς θηλύτης καί ἀνανδρία ὁ Κράσσος λέγω . οὗτος μέν οὖν πᾶς θεάομαι . ὁ δέ γερουσία ὁ Σελευκεύς ἀθροίζω εἰσφέρω ἀκόλαστος βιβλίον ὁ Ἀριστείδης Μιλησιακός , οὔτι οὗτος γε καταψεύδομαι · εὑρίσκω γάρ ἐν ὁ Ῥώσκιος σκευόφορος , καί παρέχω ὁ Σουρήνας καθυβρίζω πολύς καί κατασκώπτω ὁ Ῥωμαῖος , εἰ μηδέ πολεμέω ἀπέχω πρᾶγμα καί γράμμα δύναμαι τοιοῦτος .
plutarchus.crassus 32.4
τοῖς μέντοι Σελευκεῦσιν ἐδόκει σοφὸς ἀνὴρ Αἴσωπος εἶναι , τὸν Σουρήναν ὁρῶσι τὴν τῶν Μιλησιακῶν ἀκολαστημάτων πήραν ἐξηρτημένον πρόσθεν , ὄπισθεν δὲ Παρθικὴν Σύβαριν ἐφελκόμενον ἐν τοσαύταις παλλακίδων ἁμάξαις , τρόπον τινὰ ταῖς λεγομέναις ἐχίδναις καὶ σκυτάλαις ἀντιμόρφως τὰ μὲν ἐμφανῆ καὶ πρόσθια μέρη φοβερὰ καὶ θηρικώδη δόρασι καὶ τόξοις καὶ ἵπποις προβαλλομένην ,
Lemmas: ὁ μέντοι Σελευκεύς δοκέω σοφός ἀνήρ Αἴσωπος εἰμί , ὁ Σουρήνας ὁράω ὁ ὁ Μιλησιακός ἀκολάστημα πήρα ἐξαρτάω πρόσθεν , ὄπισθεν δέ Παρθικός Σύβαρις ἐφέλκω ἐν τοσοῦτος παλλακίς ἄμαξα , τρόπος τις ὁ λέγω ἔχιδνα καί σκυτάλη ἀντίμορφος ὁ μέν ἐμφανής καί πρόσθιος μέρος φοβερός καί θηρικόδερος δόρυ καί τόξον καί ἵππος προβάλλω ,
plutarchus.crassus 32.5
κατʼ οὐρὰν δὲ τῆς φάλαγγος εἰς χορείας καὶ κρόταλα καὶ ψαλμοὺς καὶ παννυχίδας ἀκολάστους μετὰ γυναικῶν τελευτῶσαν . ψεκτὸς μὲν γὰρ ὁ Ῥώσκιος , ἀναιδεῖς δὲ Πάρθοι τὰ Μιλησιακὰ ψέγοντες , ὧν πολλοὶ βεβασιλεύκασιν ἐκ Μιλησίων καὶ Ἰωνίδων ἑταιρῶν γεγονότες Ἀρσακίδαι .
Lemmas: κατά οὐρά δέ ὁ φάλαγξ εἰς χορεία καί κρόταλον καί ψαλμός καί παννυχίς ἀκόλαστος μετά γυνή τελευτάω . ψεκτός μέν γάρ ὁ Ῥώσκιος , ἀναιδής δέ Πάρθοι ὁ Μιλησιακός ψέγω , ὅς πολύς βασιλεύω ἐκ Μιλήσιος καί Ἰωνίς ἑταίρα γίγνομαι Ἀρσακίδης .
plutarchus.crassus 33.1
τούτων δὲ πραττομένων Ὑρώδης ἐτύγχανεν ἤδη διηλλαγμένος Ἀρταουάσδῃ τῷ Ἀρμενίῳ καὶ τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ γυναῖκα Πακόρῳ τῷ παιδὶ καθωμολογημένος , ἑστιάσεις τε καὶ πότοι διʼ ἀλλήλων ἦσαν αὐτοῖς , καὶ πολλὰ παρεισήγετο τῶν ἀπὸ τῆς Ἑλλάδος ἀκουσμάτων .
Lemmas: οὗτος δέ πράσσω Ὑρώδης τυγχάνω ἤδη διαλλάσσω Ἀρταουάσδης ὁ Ἀρμένιος καί ὁ ἀδελφή αὐτός γυνή Πάκορος ὁ παῖς καθομολογέω , ἑστίασις τε καί πότος διά ἀλλήλων εἰμί αὐτός , καί πολύς παρεισάγω ὁ ἀπό ὁ Ἑλλάς ἄκουσμα .
plutarchus.crassus 33.2
ἦν γὰρ οὔτε φωνῆς οὔτε γραμμάτων Ὑρώδης Ἑλληνικῶν ἄπειρος , ὁ δʼ Ἀρταοθάσδης καὶ τραγῳδίας ἐποίει καὶ λόγους ἔγραφε καὶ ἱστορίας , ὧν ἔνιαι διασῴζονται , τῆς δὲ κεφαλῆς τοῦ Κράσσου κομισθείσης ἐπὶ θύρας ἀπηρμέναι μὲν ἦσαν αἱ τράπεζαι , τραγῳδιῶν δὲ ὑποκριτὴς Ἰάσων ὄνομα Τραλλιανὸς ᾖδεν Εὐριπίδου Βακχῶν τὰ περὶ τὴν Ἀγαύην . εὐδοκιμοῦντος δʼ αὐτοῦ Σιλλάκης ἐπιστὰς τῷ ἀνδρῶνι καὶ προσκυνήσας προὔβαλεν εἰς μέσον τοῦ Κράσσου τὴν κεφαλήν .
Lemmas: εἰμί γάρ οὔτε φωνή οὔτε γράμμα Ὑρώδης Ἑλληνικός ἄπειρος , ὁ δέ Ἀρταοθάσδης καί τραγῳδία ποιέω καί λόγος γράφω καί ἱστορία , ὅς ἔνιοι διασῴζω , ὁ δέ κεφαλή ὁ Κράσσος κομίζω ἐπί θύρα ἀπαίρω μέν εἰμί ὁ τράπεζα , τραγῳδία δέ ὑποκριτής Ἰάσων ὄνομα Τραλλιανός ἀείδω Εὐριπίδης Βάκχη ὁ περί ὁ Ἀγαυή . εὐδοκιμέω δέ αὐτός Σιλλάκης ἐφίστημι ὁ ἀνδρών καί προσκυνέω προβάλλω εἰς μέσος ὁ Κράσσος ὁ κεφαλή .
plutarchus.crassus 33.3
κρότῳ δὲ τῶν Πάρθων μετὰ κραυγῆς καὶ χαρᾶς ἀραμένων , τὸν μὲν Σιλλάκην κατέκλιναν οἱ ὑπηρέται βασιλέως κελεύσαντος , ὁ δʼ Ἰάσων τὰ μὲν τοῦ Πενθέως σκευοποιήματα παρέδωκέ τινι τῶν χορευτῶν , τῆς δὲ τοῦ Κράσσου κεφαλῆς λαβόμενος καὶ ἀναβακχεύσας ἐπέραινεν ἐκεῖνα τὰ μέλη μετʼ ἐνθουσιασμοῦ καὶ ᾠδῆς · φέρομεν ἐξ ὄρεος ἕλικα νεότομον ἐπὶ μέλαθρα , μακαρίαν θήραν . καὶ ταῦτα μὲν πάντας ἔτερπεν ·
Lemmas: κρότος δέ ὁ Πάρθοι μετά κραυγή καί χαρά ἀείρω , ὁ μέν Σιλλάκης κατακλίνω ὁ ὑπηρέτης βασιλεύς κελεύω , ὁ δέ Ἰάσων ὁ μέν ὁ Πενθεύς σκευοποίημα παραδίδωμι τις ὁ χορευτής , ὁ δέ ὁ Κράσσος κεφαλή λαμβάνω καί ἀναβακχεύω περαίνω ἐκεῖνος ὁ μέλος μετά ἐνθουσιασμός καί ἀοιδή · φέρω ἐκ ὄρος ἕλιξ νεότομος ἐπί μέλαθρον , μακάριος θήρα . καί οὗτος μέν πᾶς τέρπω ·
plutarchus.crassus 33.4
ᾀδομένων δὲ τῶν ἑφεξῆς ἀμοιβαίων πρὸς τὸν χορόν , τίς ἐφόνευσεν ; ἐμὸν τὸ γέρας · ἀναπηδήσας ὁ Πομαξάθρης ἐτύγχανε δὲ δειπνῶν ἀντελαμβάνετο τῆς κεφαλῆς , ὡς ἑαυτῷ λέγειν ταῦτα μᾶλλον ἢ ; ἐκείνῳ προσῆκον . ἡσθεὶς δʼ ὁ βασιλεὺς τὸν μὲν οἷς πάτριόν ἐστιν ἐδωρήσατο , τῷ δʼ Ἰάσονι τάλαντον ἔδωκεν . εἰς τοιοῦτό φασιν ἐξόδιον τὴν Κράσσου στρατηγίαν ὥσπερ τραγῳδίαν τελευτῆσαι .
Lemmas: ἀείδω δέ ὁ ἐφεξῆς ἀμοιβαῖος πρός ὁ χορός , τίς φονεύω ; ἐμός ὁ γέρας · ἀναπηδάω ὁ Πομαξάθρας τυγχάνω δέ δειπνέω ἀντιλαμβάνω ὁ κεφαλή , ὡς ἑαυτοῦ λέγω οὗτος μάλα ἤ ; ἐκεῖνος προσήκω . ἥδομαι δέ ὁ βασιλεύς ὁ μέν ὅς πάτριος εἰμί δωρέω , ὁ δέ Ἰάσων τάλαντον δίδωμι . εἰς τοιοῦτος φημί ἐξόδιος ὁ Κράσσος στρατηγία ὥσπερ τραγῳδία τελευτάω .
plutarchus.crassus 33.5
δίκη μέντοι καὶ τῆς ὠμότητος Ὑρώδην καὶ τῆς ἐπιορκίας Σουρήναν ἀξία μετῆλθεν . Σουρήναν μὲν γὰρ οὐ μετὰ πολὺν χρόνον Ὑρώδης φθόνῶ τῆς δόξης ἀπέκτεινεν , Ὑρώδῃ δὲ ἀποβαλόντι Πάκορον ὑπὸ Ῥωμαίων μάχῃ κρατηθέντα , καὶ νοσήσαντι νόσον εἰς ὓδρωπα τραπεῖσαν , Φραάτης ὁ υἱὸς ἐπιβουλεύων ἀκόνιτον ἔδωκεν . ἀναδεξαμένης δὲ τῆς νόσου τὸ φάρμακον εἰς ἑαυτὴν , ὥστε συνεκκριθῆναι , καὶ τοῦ σώματος κουφισθέντος , ἐπὶ τὴν ταχίστην τῶν ὁδῶν ἐλθὼν ὁ Φραάτης ἀπέπνιξεν αὐτόν .
Lemmas: δίκη μέντοι καί ὁ ὠμότης Ὑρώδης καί ὁ ἐπιορκία Σουρήνας ἄξιος μετέρχομαι . Σουρήνας μέν γάρ οὐ μετά πολύς χρόνος Ὑρώδης φθόνος ὁ δόξα ἀποκτείνω , Ὑρώδης δέ ἀποβάλλω Πάκορος ὑπό Ῥωμαῖος μάχη κρατέω , καί νοσέω νόσος εἰς ὕδρωψ τέρπω , Φραάτης ὁ υἱός ἐπιβουλεύω ἀκόνιτος δίδωμι . ἀναδέχομαι δέ ὁ νόσος ὁ φάρμακον εἰς ἑαυτοῦ , ὥστε συνεκκρίνω , καί ὁ σῶμα κουφίζω , ἐπί ὁ ταχύς ὁ ὁδός ἔρχομαι ὁ Φραάτης ἀποπνίγω αὐτός .