plutarchus.consolatio-ad-apollonium-sp-101f-122a 5
ὥσπερ γὰρ ἐν φυτοῖς ποτὲ μὲν πολυκαρπίαι γίγνονται ποτὲ δʼ ἀκαρπίαι , καὶ ἐν ζῴοις ποτὲ μὲν πολυγονίαι ποτὲ δὲ καὶ ἀγονίαι , καὶ ἐν θαλάττῃ εὐδίαι τε καὶ χειμῶνες , οὕτω καὶ ἐν βίῳ πολλαὶ καὶ ποικίλαι περιστάσεις γιγνόμεναι πρὸς τὰς ἐναντίας περιάγουσι τοὺς ἀνθρώπους τύχας . εἰς ἃς διαβλέψας ἄν τις οὐκ ἀπεικότως εἴποι οὐκ ἐπὶ πᾶσίν σʼ ἐφύτευσʼ ἀγαθοῖς , Ἀγάμεμνον , Ἀτρεύς . δεῖ δέ σε χαίρειν καὶ λυπεῖσθαι · θνητὸς γὰρ ἔφυς . κἂν μὴ σὺ θέλῃς , τὰ θεῶν οὕτω βουλόμενʼ ἔσται καὶ τὸ ὑπὸ Μενάνδρου ῥηθὲν εἰ γὰρ ἐγένου σύ , τρόφιμε , τῶν πάντων μόνος , ὅτʼ ἔτικτεν ἡ μήτηρ σʼ , ἐφʼ ᾧ τε διατελεῖν πράσσων ἃ βούλει καὶ διευτυχῶν ἀεί , καὶ τοῦτο τῶν θεῶν τις ὡμολόγησέ σοι , ὀρθῶς ἀγανακτεῖς · ἔστι γάρ σʼ ἐψευσμένος , ἄτοπόν τε πεποίηκʼ εἰ δʼ ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς νόμοις ἐφʼ οἷσπερ ἡμεῖς ἔσπασας τὸν ἀέρα τὸν κοινόν , ἵνα σοι καὶ τραγικώτερον λαλῶ , οἰστέον ἄμεινον ταῦτα καὶ λογιστέον . τὸ δὲ κεφάλαιον τῶν λόγων , ἄνθρωπος εἶ , οὗ μεταβολὴν θᾶττον πρὸς ὕψος καὶ πάλιν ταπεινότητα ζῷον οὐδὲν λαμβάνει . καὶ μάλα δικαίως · ἀσθενέστατον γὰρ ὂν φύσει μεγίστοις οἰκονομεῖται πράγμασιν , ὅταν πέσῃ δέ , πλεῖστα συντρίβει καλά . σὺ δʼ οὔθʼ ὑπερβάλλοντα τρόφιμʼ ἀπώλεσας ἀγαθά , τὰ νυνὶ τʼ ἐστὶ μέτριά σοι κακά . ὥστʼ ἀνὰ μέσον που καὶ τὸ λοιπὸν ὂν φέρε . ἀλλʼ ὅμως τοιούτων ὄντων τῶν πραγμάτων ἔνιοι διὰ τὴν ἀφροσύνην οὕτως εἰσὶν ἀβέλτεροι καὶ κεναυχεῖς , ὥστε μικρὸν ἐπαρθέντες ἢ διὰ χρημάτων περιουσίαν ἄφθονον ἢ διὰ μέγεθος ἀρχῆς ἢ διά τινας προεδρίας πολιτικὰς ἢ διὰ τιμὰς καὶ δόξας ἐπαπειλεῖν τοῖς ἥττοσι καὶ ἐξυβρίζειν , οὐκ ἐνθυμούμενοι τὸ τῆς · τύχης ἄστατον καὶ ἀβέβαιον , οὐδʼ ὅτι ῥᾳδίως τὰ ὑψηλὰ γίγνεται ταπεινὰ καὶ τὰ χθαμαλὰ πάλιν ὑψοῦται ταῖς ὀξυρρόποις μεθιστάμενα τῆς τύχης μεταβολαῖς . ζητεῖν οὖν ἐν ἀβεβαίοις βέβαιόν τι λογιζομένων ἐστὶ περὶ τῶν πραγμάτων οὐκ ὀρθῶς τροχοῦ γὰρ περιστείχοντος ἄλλοθʼ ἡτέρα ἁψὶς ὕπερθε γίγνετʼ ἄλλοθʼ ἡτέρα .
Lemmas: ὥσπερ γάρ ἐν φυτόν ποτέ μέν πολυκαρπία γίγνομαι ποτέ δέ ἀκαρπία , καί ἐν ζῷον ποτέ μέν πολυγονία ποτέ δέ καί ἀγονία , καί ἐν θάλασσα εὐδία τε καί χειμών , οὕτως καί ἐν βίος πολύς καί ποικίλος περίστασις γίγνομαι πρός ὁ ἐναντίος περιάγω ὁ ἄνθρωπος τύχη . εἰς ὅς διαβλέπω ἄν τις οὐ ἀπεικότως λέγω οὐ ἐπί πᾶς σύ φυτεύω ἀγαθός , Ἀγαμέμνων , Ἀτρεύς . δέω δέ σύ χαίρω καί λυπέω · θνητός γάρ φύω . ἐάν μή σύ ἐθέλω , ὁ θεός οὕτως βούλομαι εἰμί καί ὁ ὑπό Μένανδρος λέγω εἰ γάρ γίγνομαι σύ , τρόφιμος , ὁ πᾶς μόνος , ὅτε τίκτω ὁ μήτηρ σύ , ἐπί ὅς τε διατελέω πράσσω ὅς βούλομαι καί διευτυχέω ἀεί , καί οὗτος ὁ θεός τις ὁμολογέω σύ , ὀρθός ἀγανακτέω · εἰμί γάρ σύ ψεύδω , ἄτοπος τε ποιέω εἰ δέ ἐπί ὁ αὐτός νόμος ἐπί ὅς ἐγώ σπάω ὁ ἀήρ ὁ κοινός , ἵνα σύ καί τραγικός λαλέω , φέρω ἀγαθός οὗτος καί λογίζομαι . ὁ δέ κεφάλαιος ὁ λόγος , ἄνθρωπος εἰμί , ὅς μεταβολή ταχύς πρός ὕψος καί πάλιν ταπεινότης ζῷον οὐδείς λαμβάνω . καί μάλα δίκαιος · ἀσθενής γάρ εἰμί φύσις μέγας οἰκονομέω πρᾶγμα , ὅταν πίπτω δέ , πολύς συντρίβω καλός . σύ δέ οὔτε ὑπερβάλλω τρόφιμος ἀπόλλυμι ἀγαθός , ὁ νυνί τε εἰμί μέτριος σύ κακός . ὥστε ἀνά μέσος που καί ὁ λοιπός εἰμί φέρω . ἀλλά ὅμως τοιοῦτος εἰμί ὁ πρᾶγμα ἔνιοι διά ὁ ἀφροσύνη οὕτως εἰμί ἀβέλτερος καί κεναυχής , ὥστε μικρός ἐπαίρω ἤ διά χρῆμα περιουσία ἄφθονος ἤ διά μέγεθος ἀρχή ἤ διά τις προεδρία πολιτικός ἤ διά τιμή καί δόξα ἐπαπειλέω ὁ ἥσσων καί ἐξυβρίζω , οὐ ἐνθυμέομαι ὁ ὁ · τύχη ἄστατος καί ἀβέβαιος , οὐδέ ὅτι ῥᾴδιος ὁ ὑψηλός γίγνομαι ταπεινός καί ὁ χθαμαλός πάλιν ὑψόω ὁ ὀξύρροπος μεθίστημι ὁ τύχη μεταβολή . ζητέω οὖν ἐν ἀβέβαιος βέβαιος τις λογίζομαι εἰμί περί ὁ πρᾶγμα οὐ ὀρθός τροχός γάρ περιστείχω ἄλλοτε ἡτέρα ἁψίς ὕπερθεν γίγνομαι ἄλλοτε ἡτέρα .