plutarchus.consolatio-ad-apollonium-sp-101f-122a 34
ὅτι γὰρ οἱ ταῖς ἀρεταῖς διενεγκόντες ὡς θεοφιλεῖς νέοι μετέστησαν πρὸς τὸ χρεὼν καὶ πάλαι μὲν διὰ τῶν πρόσθεν ὑπέμνησα λόγων , καὶ νῦν δὲ πειράσομαι διὰ βραχυτάτων ἐπιδραμεῖν , προσμαρτυρήσας τῷ καλῶς ὑπὸ Μενάνδρου ῥηθέντι τούτῳ ὃν οἱ θεοὶ φιλοῦσιν ἀποθνῄσκει νέος ἀλλʼ ἴσως ὑποτυχὼν ἂν φαίης Ἀπολλώνιε φίλτατε,σφόδρʼ ἦν ἐπιτεταγμένος ὁ νεανίσκος Ἀπόλλωνι καὶ μοίραις , καὶ σὲ ἔδει ὑπʼ ἐκείνου τελείου γενομένου κηδευθῆναι μεταλλάξαντα τὸν βίον · τοῦτο γὰρ εἶναι κατὰ φύσιν , τὴν ἡμετέραν δηλονότι καὶ τὴν ἀνθρωπίνην , ἀλλʼ οὐ κατὰ τὴν τῶν ὅλων πρόνοιαν καὶ τὴν κοσμικὴν διάταξιν . ἐκείνῳ δὲ τῷ μακαρισθέντι οὐκ ἦν κατὰ φύσιν περαιτέρω τοῦ ἀπονεμηθέντος αὐτῷ χρόνου πρὸς τὸν ἐνθάδε βίον περιμένειν , ἀλλʼ εὐτάκτως τοῦτον ἐκπλήσαντι πρὸς τὴν εἱμαρμένην ἐπανάγειν πορείαν , καλούσης αὐτῆς , φησίν , ἤδη πρὸς ἑαυτήν . ἀλλʼ ἄωρος ἐτελεύτησεν ; οὐκοῦν εὐποτμότερος διὰ τοῦτο καὶ κακῶν ἀπείρατός ἐστιν · ὁ βίος γάρ φησὶν Εὐριπίδης ὄνομʼ ἔχει μόνον μόρος γεγώς . οὗτος δʼ ἐπὶ τῆς εὐανθεστάτης ἡλικίας προαπεφοίτησεν ὁλόκληρος ἠίθεος , ζηλωτὸς καὶ περίβλεπτος πᾶσι τοῖς συνήθεσιν αὐτῷ , φιλοπάτωρ γενόμενος καὶ φιλομήτωρ καὶ φιλοίκειος καὶ φιλόσοφος , τὸ δὲ σύμπαν εἰπεῖν φιλάνθρωπος , αἰδούμενος μὲν τοὺς πρεσβυτέρους τῶν φίλων ὥσπερ πατέρας , στέργων δὲ τοὺς ὁμήλικας καὶ συνήθεις , τιμητικὸς δὲ τῶν καθηγησαμένων , ξένοις δὲ καὶ ἀστοῖς πραότατος , πᾶσι δὲ μείλιχος καὶ φίλος διά τε τὴν ἐξ ὄψεως χάριν καὶ τὴν , εὐπροσήγορον φιλανθρωπίαν . ἀλλὰ γὰρ ἐκεῖνος μὲν τῆς τε σῆς εὐσεβείας καὶ τῆς ἑαυτοῦ τὴν πρέπουσαν εὐφημίαν ἔχων πρὸς τὸν ἀεὶ χρόνον προαπεφοίτησε τοῦ θνητοῦ βίου , καθάπερ ἔκ του συμποσίου , πρὶν εἴς τινα παροινίαν ἐκπεσεῖν τὴν τῷ μακρῷ γήρᾳ παρεπομένην . εἰ δʼ ὁ τῶν παλαιῶν ποιητῶν τε καὶ φιλοσόφων λόγος ἐστὶν ἀληθὴς ὥσπερ εἰκὸς ἔχειν , οὕτω καὶ τοῖς εὐσεβέσι τῶν μεταλλαξάντων ἔστι τις τιμὴ καὶ προεδρία καθάπερ λέγεται , καὶ χῶρός τις ἀποτεταγμένος ἐν ᾧ διατρίβουσιν αἱ τούτων ψυχαί , καλὰς ἐλπίδας ἔχειν σε δεῖ περὶ τοῦ μακαρίτου υἱέος σου , ὅτι τούτοις συγκαταριθμηθεὶς συνέσται .
Lemmas: ὅτι γάρ ὁ ὁ ἀρετή διαφέρω ὡς θεοφιλής νέος μεθίστημι πρός ὁ χρεών καί πάλαι μέν διά ὁ πρόσθεν ὑπομιμνῄσκω λόγος , καί νῦν δέ πειράω διά βραχύς ἐπιτρέχω , προσμαρτυρέω ὁ καλός ὑπό Μένανδρος λέγω οὗτος ὅς ὁ θεός φιλέω ἀποθνῄσκω νέος ἀλλά ἴσως ὑποτυγχάνω ἄν φημί Ἀπολλώνιος φίλτατε,σφόδρʼ εἰμί ἐπιτάσσω ὁ νεανίσκος Ἀπόλλων καί Μοῖρα , καί σύ δέω ὑπό ἐκεῖνος τέλειος γίγνομαι κηδεύω μεταλλάσσω ὁ βίος · οὗτος γάρ εἰμί κατά φύσις , ὁ ἡμέτερος δηλονότι καί ὁ ἀνθρώπινος , ἀλλά οὐ κατά ὁ ὁ ὅλος πρόνοια καί ὁ κοσμικός διάταξις . ἐκεῖνος δέ ὁ μακαρίζω οὐ εἰμί κατά φύσις πέρα ὁ ἀπονέμω αὐτός χρόνος πρός ὁ ἐνθάδε βίος περιμένω , ἀλλά εὐτάκτως οὗτος ἐκπίμπλημι πρός ὁ μείρομαι ἐπανάγω πορεία , καλέω αὐτός , φημί , ἤδη πρός ἑαυτοῦ . ἀλλά ἄωρος τελευτάω ; οὐκοῦν εὔποτμος διά οὗτος καί κακός ἀπείρατος εἰμί · ὁ βίος γάρ φημί Εὐριπίδης ὄνομα ἔχω μόνος μόρος γίγνομαι . οὗτος δέ ἐπί ὁ εὐανθής ἡλικία προαποφοιτάω ὁλόκληρος ἠίθεος , ζηλωτός καί περίβλεπτος πᾶς ὁ συνήθης αὐτός , φιλοπάτωρ γίγνομαι καί φιλομήτωρ καί φιλοίκειος καί φιλόσοφος , ὁ δέ σύμπας λέγω φιλάνθρωπος , αἰδέομαι μέν ὁ πρέσβυς ὁ φίλος ὥσπερ πατήρ , στέργω δέ ὁ ὁμῆλιξ καί συνήθης , τιμητικός δέ ὁ καθηγέομαι , ξένος δέ καί ἀστός πρᾶος , πᾶς δέ μείλιχος καί φίλος διά τε ὁ ἐκ ὄψις χάρις καί ὁ , εὐπροσήγορος φιλανθρωπία . ἀλλά γάρ ἐκεῖνος μέν ὁ τε σός εὐσέβεια καί ὁ ἑαυτοῦ ὁ πρέπω εὐφημία ἔχω πρός ὁ ἀεί χρόνος προαποφοιτάω ὁ θνητός βίος , καθά ἐκ τις συμπόσιον , πρίν εἰς τις παροινία ἐκπίπτω ὁ ὁ μακρός γῆρας παρέπομαι . εἰ δέ ὁ ὁ παλαιός ποιητής τε καί φιλόσοφος λόγος εἰμί ἀληθής ὥσπερ ἔοικα ἔχω , οὕτως καί ὁ εὐσεβής ὁ μεταλήγω εἰμί τις τιμή καί προεδρία καθά λέγω , καί χῶρος τις ἀποτάσσω ἐν ὅς διατρίβω ὁ οὗτος ψυχή , καλός ἐλπίς ἔχω σύ δέω περί ὁ μακαρίτης υἱός σύ , ὅτι οὗτος συγκαταριθμέω σύνειμι .