ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.comparationis-aristophanis-et-menandri-compendium-853a-854d 1
ὠς μὲν κοινῶς καὶ καθόλου εἰπεῖν πολλῷ προκρίνει τὸν Μένανδρον , ὡς δʼ ἐπὶ μέρους καὶ ταῦτα προστίθησι τὸ φορτικόν φησὶν ἐν λόγοις καὶ θυμελικὸν καὶ βάναυσον ὥς ἐστιν Ἀριστοφάνει , Μενάνδρῳ δʼ οὐδαμῶς . καὶ γὰρ ὁ μὲν ἀπαίδευτος καὶ ἰδιώτης , οἷς ἐκεῖνος λέγει , ἁλίσκεται ὁ δὲ πεπαιδευμένος δυσχερανεῖ · λέγω δὲ τὰ ἀντίθετα καὶ ὁμοιόπτωτα καὶ παρωνυμίας . τούτοις γὰρ ὁ μὲν μετὰ τοῦ προσήκοντος λόγου καὶ ὀλιγάκις χρῆται ἐπιμελείας αὐτὰ ἀξιῶν , ὁ δὲ καὶ πολλάκις καὶ οὐκ εὐκαίρως καὶ ψυχρῶς · ἐπαινεῖται γάρ φησὶν ʼ ὅτι τοὺς ταμίας ἐβάπτισεν , οὐχὶ ταμίας ἀλλὰ Λαμίας ὄντας · καὶ οὗτος ἤτοι καικίας ἢ συκοφαντίας πνεῖ καὶ γάστριζε καὶ τοῖς ἐντέροις καὶ τοῖς κόλοις καὶ ὑπὸ τοῦ γέλωτος εἰς Γέλαν ἀφίξομαι καὶ τί δῆτα σοι δράσω , κακόδαιμον , ἀμφορεὺς ἑξοστρακισθείς ; καὶ ἄγρια γὰρ ἡμᾶς , ὦ γυναῖκες , δρᾷ κακά , ἅτʼ ἐν ἀγρίοισι τοῖς λαχάνοις αὐτὸς τραφείς καὶ ἀλλʼ ἦ τριχόβρωτες τὸν λόφον μου κατέφαγον καὶ φέρε δεῦρο γοργόνωτον ἀσπίδος κύκλον . κἀμοὶ πλακοῦντος τυρόνωτον δὸς κύκλον καὶ πολλὰ τοιαῦτα . ἔνεστι μὲν οὖν ἐν τῇ κατασκευῇ τῶν ὀνομάτων αὐτῷ τὸ τραγικὸν τὸ κωμικὸν τὸ σοβαρὸν τὸ πεζόν , ἀσάφεια κοινότης , ὄγκος καὶ δίαρμα , σπερμολογία καὶ φλυαρία ναυτιώδης . καὶ τοσαύτας διαφορὰς ἔχουσα καὶ ἀνομοιότητας ἡ λέξις οὐδὲ τὸ πρέπον ἑκάστῃ καὶ οἰκεῖον ἀποδίδωσιν οἷον λέγω βασιλεῖ τὸν ὄγκον ῥήτορι τὴν δεινότητα γυναικὶ τὸ ἁπλοῦν ἰδιώτῃ τὸ πεζὸν ἀγοραίῳ τὸ φορτικόν · ἀλλʼ ὥσπερ ἀπὸ κλήρου ἀπονέμει τοῖς προσώποις τὰ προστυχόντα τῶν ὀνομάτων , καὶ οὐκ ἂν διαγνοίης εἴθʼ υἱός ἐστιν εἴτε πατὴρ εἴτʼ , ἄγροικος εἴτε θεὸς εἴτε γραῦς εἴθʼ ἣρως ὁ διαλεγόμενος .
Lemmas: ὡς μέν κοινός καί καθόλου λέγω πολύς προκρίνω ὁ Μένανδρος , ὡς δέ ἐπί μέρος καί οὗτος προστίθημι ὁ φορτικός φημί ἐν λόγος καί θυμελικός καί βάναυσος ὡς εἰμί Ἀριστοφάνης , Μένανδρος δέ οὐδαμῶς . καί γάρ ὁ μέν ἀπαίδευτος καί ἰδιώτης , ὅς ἐκεῖνος λέγω , ἁλίσκομαι ὁ δέ παιδεύω δυσχεραίνω · λέγω δέ ὁ ἀντίθετος καί ὁμοιόπτωτος καί παρωνυμία . οὗτος γάρ ὁ μέν μετά ὁ προσήκω λόγος καί ὀλιγάκις χράω ἐπιμέλεια αὐτός ἀξιόω , ὁ δέ καί πολλάκις καί οὐ εὔκαιρος καί ψυχρός · ἐπαινέω γάρ φημί ʼ ὅτι ὁ ταμίας βαπτίζω , οὐ ταμίας ἀλλά Λάμια εἰμί · καί οὗτος ἤτοι καικίας ἤ συκοφαντία πνέω καί γαστρίζω καί ὁ ἔντερον καί ὁ κόλον καί ὑπό ὁ γέλως εἰς Γέλα ἀφικνέομαι καί τίς δῆτα σύ δράω , κακοδαίμων , ἀμφορεύς ἐξοστρακίζω ; καί ἄγριος γάρ ἐγώ , ὦ γυνή , δράω κακός , ὅστε ἐν ἄγριος ὁ λάχανον αὐτός τρέφω καί ἀλλά ἦ τριχόβρως ὁ λόφος ἐγώ κατεσθίω καί φέρω δεῦρο γοργόνωτος ἀσπίς κύκλος . ἐγώ πλακοῦς τυρόνωτος δίδωμι κύκλος καί πολύς τοιοῦτος . ἔνειμι μέν οὖν ἐν ὁ κατασκευή ὁ ὄνομα αὐτός ὁ τραγικός ὁ κωμικός ὁ σοβαρός ὁ πεζός , ἀσάφεια κοινότης , ὄγκος καί δίαρμα , σπερμολογία καί φλυαρία ναυτιώδης . καί τοσοῦτος διαφορά ἔχω καί ἀνομοιότης ὁ λέξις οὐδέ ὁ πρέπω ἕκαστος καί οἰκεῖος ἀποδίδωμι οἷος λέγω βασιλεύς ὁ ὄγκος ῥήτωρ ὁ δεινότης γυνή ὁ ἁπλόος ἰδιώτης ὁ πεζός ἀγοραῖος ὁ φορτικός · ἀλλά ὥσπερ ἀπό κλῆρος ἀπονέμω ὁ πρόσωπον ὁ προστυγχάνω ὁ ὄνομα , καί οὐ ἄν διαγιγνώσκω εἴτε υἱός εἰμί εἴτε πατήρ εἴτε , ἄγροικος εἴτε θεός εἴτε γραῦς εἴτε ἥρως ὁ διαλέγω .
plutarchus.comparationis-aristophanis-et-menandri-compendium-853a-854d 2
ἡ δὲ Μενάνδρου φράσις οὕτω συνέξεσται καὶ συμπέπνευκε κεκραμένη πρὸς ἑαυτήν , ὥστε διὰ πολλῶν ἀγομένη παθῶν καὶ ἠθῶν καὶ προσώποις ἐφαρμόττουσα παντοδαποῖς μία τε φαίνεσθαι καὶ τὴν ὁμοιότητα τηρεῖν ἐν τοῖς κοινοῖς καὶ συνήθεσι καὶ ὑπὸ τὴν χρείαν ὀνόμασιν · ἐὰν δέ τινος ἄρα ν τερατείας εἰς τὸ πρᾶγμα καὶ ψόφου δεήσῃ , καθάπερ αὐλοῦ πάντρητον ἀνασπάσας ταχὺ πάλιν καὶ πιθανῶς ἐπέβαλε καὶ κατέστησε τὴν φωνὴν εἰς τὸ οἰκεῖον . πολλῶν δὲ γεγονότων εὐδοκίμων τεχνιτῶν , οὔθʼ ὑπόδημα δημιουργὸς οὔτε προσωπεῖον σκευοποιὸς οὔτε τις ἱμάτιον ἅμα ταὐτὸν ἀνδρὶ καὶ γυναικὶ καὶ μειρακίῳ καὶ γέροντι καὶ οἰκότριβι πρέπον ἐποίησεν · ἀλλὰ Μένανδρος ; οὕτως ἔμιξε τὴν λέξιν , ὥστε πάσῃ καὶ φύσει καὶ διαθέσει καὶ ἡλικίᾳ σύμμετρον εἶναι , καὶ ταῦτα νέος μὲν ἔτι τοῦ πράγματος ἁψάμενος , ἐν ἀκμῇ δὲ τοῦ ποιεῖν καὶ διδάσκειν τελευτήσας , ὅτε μάλιστα καὶ πλείστην ἐπίδοσιν , ὡς Ἀριστοτέλης φησί , λαμβάνει τὰ περὶ τὴν λέξιν τοῖς γράφουσιν . εἰ οὖν πρὸς τὰ πρῶτα τῶν Μενάνδρου δραμάτων τὰ μέσα καὶ τὰ τελευταῖα παραβάλοι τις , ἐξ αὐτῶν ἐπιγνώσεται , ὅσα ἔμελλεν , εἰ ἐπεβίω , καὶ τούτοις ἕτερα προσθήσειν .
Lemmas: ὁ δέ Μένανδρος φράσις οὕτως συνέξεστι καί συμπνέω κεράννυμι πρός ἑαυτοῦ , ὥστε διά πολύς ἄγω πάθος καί ἦθος καί πρόσωπον ἐφαρμόζω παντοδαπός εἷς τε φαίνω καί ὁ ὁμοιότης τηρέω ἐν ὁ κοινός καί συνήθης καί ὑπό ὁ χρεία ὄνομα · ἐάν δέ τις ἄρα ν τερατεία εἰς ὁ πρᾶγμα καί ψόφος δέω , καθά αὐλός πάντρητος ἀνασπάω ταχύς πάλιν καί πιθανός ἐπιβάλλω καί καθίστημι ὁ φωνή εἰς ὁ οἰκεῖος . πολύς δέ γίγνομαι εὐδόκιμος τεχνίτης , οὔτε ὑπόδημα δημιουργός οὔτε προσωπεῖον σκευοποιός οὔτε τις ἱμάτιον ἅμα αὐτός ἀνήρ καί γυνή καί μειράκιον καί γέρων καί οἰκότριψ πρέπω ποιέω · ἀλλά Μένανδρος ; οὕτως μείγνυμι ὁ λέξις , ὥστε πᾶς καί φύσις καί διάθεσις καί ἡλικία σύμμετρος εἰμί , καί οὗτος νέος μέν ἔτι ὁ πρᾶγμα ἅπτω , ἐν ἀκμή δέ ὁ ποιέω καί διδάσκω τελευτάω , ὅτε μάλα καί πολύς ἐπίδοσις , ὡς Ἀριστοτέλης φημί , λαμβάνω ὁ περί ὁ λέξις ὁ γράφω . εἰ οὖν πρός ὁ πρῶτος ὁ Μένανδρος δρᾶμα ὁ μέσος καί ὁ τελευταῖος παραβάλλω τις , ἐκ αὐτός ἐπιγιγνώσκω , ὅσος μέλλω , εἰ ἐπιβιόω , καί οὗτος ἕτερος προστίθημι .
plutarchus.comparationis-aristophanis-et-menandri-compendium-853a-854d 3
ὅτι τῶν διδασκόντων οἱ μὲν πρὸς τὸν ὄχλον καὶ τὸν δῆμον γράφουσιν οἱ δὲ τοῖς ὀλίγοις , τὸ δʼ ἐν ἀμφοῖν ἁρμόττον τοῖς γένεσιν οὐ ῥᾴδιον ὅτῳ τῶν πάντων ὑπῆρξεν εἰπεῖν . Ἀριστοφάνης μὲν οὖν οὔτε τοῖς πολλοῖς ἀρεστὸς οὔτε τοῖς φρονίμοις ἀνεκτός , ἀλλʼ ὥσπερ ἑταίρας τῆς ποιήσεως παρηκμακυίας , εἶτα μιμουμένης γαμετήν , οὔθʼ οἱ πολλοὶ τὴν αὐθάδειαν ὑπομένουσιν οἵ τε σεμνοὶ βδελύττονται τὸ ἀκόλαστον καὶ κακόηθες . ὁ δὲ Μένανδρος ; μετὰ χαρίτων μάλιστα ἑαυτὸν αὐτάρκη παρέσχηκεν , ἐν θεάτροις ἐν διατριβαῖς ἐν συμποσίοις , ἀνάγνωσμα καὶ μάθημα καὶ ἀγώνισμα κοινότατον ὧν ἡ Ἑλλὰς ἐνήνοχε καλῶν παρέχων , τὴν ποίησιν , δεικνὺς ὅ τι δὴ καὶ ὁποῖον ἦν ἄρα δεξιότης λόγου , ἐπιὼν ἁπανταχόσε μδτὰ πειθοῦς ἀφύκτου καὶ χειρούμενος ἅπασαν ἀκοὴν καὶ διάνοιαν Ἑλληνικῆς φωνῆς · τίνος γὰρ ἄξιον ἀληθῶς εἰς θέατρον ἐλθεῖν ἄνδρα πεπαιδευμένον ἢ Μενάνδρου ἕνεκα ; πότε θέατρα πίμπλαται ἀνδρῶν φιλολόγων , κωμικοῦ προσώπου δειχθέντος ; ἐν δὲ συμποσίοις τίνι δικαιότερον ἡ τράπεζα παραχωρεῖ καὶ τόπον ὁ Διόνυσος δίδωσι ; φιλοσόφοις καὶ φιλολόγοις , ὥσπερ ὅταν οἱ γραφεῖς ἐκπονηθῶσι τὰς ὄψεις , ἐπὶ τὰ ἀνθηρὰ καὶ ποώδη χρώματα τρέπουσιν , ἀνάπαυλα τῶν ἀκράτων καὶ συντόνων ἐκείνων Μένανδρός ἐστιν , οἷον εὐανθεῖ λειμῶνι καὶ σκιερῷ καὶ πνευμάτων μεστῷ δεχόμενος τὴν διάνοιαν .
Lemmas: ὅτι ὁ διδάσκω ὁ μέν πρός ὁ ὄχλος καί ὁ δῆμος γράφω ὁ δέ ὁ ὀλίγος , ὁ δέ ἐν ἄμφω ἁρμόζω ὁ γένεσις οὐ ῥᾴδιος ὅστις ὁ πᾶς ὑπάρχω λέγω . Ἀριστοφάνης μέν οὖν οὔτε ὁ πολύς ἀρεστός οὔτε ὁ φρόνιμος ἀνεκτός , ἀλλά ὥσπερ ἑταίρα ὁ ποίησις παρακμάζω , εἶτα μιμέομαι γαμετή , οὔτε ὁ πολύς ὁ αὐθάδεια ὑπομένω ὁ τε σεμνός βδελύσσομαι ὁ ἀκόλαστος καί κακοήθης . ὁ δέ Μένανδρος ; μετά χάρις μάλα ἑαυτοῦ αὐτάρκης παρέχω , ἐν θέατρον ἐν διατριβή ἐν συμπόσιον , ἀνάγνωσμα καί μάθημα καί ἀγώνισμα κοινός ὅς ὁ Ἑλλάς φέρω καλός παρέχω , ὁ ποίησις , δείκνυμι ὅς τις δή καί ὁποῖος εἰμί ἄρα δεξιότης λόγος , ἐπέρχομαι ἁπανταχόσε ματός πειθώ ἄφυκτος καί χειρόω ἅπας ἀκοή καί διάνοια Ἑλληνικός φωνή · τίς γάρ ἄξιος ἀληθής εἰς θέατρον ἔρχομαι ἀνήρ παιδεύω ἤ Μένανδρος ἕνεκα ; πότε θέατρον πίμπλημι ἀνήρ φιλόλογος , κωμικός πρόσωπον δείκνυμι ; ἐν δέ συμπόσιον τίς δίκαιος ὁ τράπεζα παραχωρέω καί τόπος ὁ Διόνυσος δίδωμι ; φιλόσοφος καί φιλόλογος , ὥσπερ ὅταν ὁ γραφεύς ἐκπονέω ὁ ὄψις , ἐπί ὁ ἀνθηρός καί ποώδης χρῶμα τρέπω , ἀνάπαυλα ὁ ἄκρατος καί σύντονος ἐκεῖνος Μένανδρος εἰμί , οἷος εὐανθής λειμών καί σκιερός καί πνεῦμα μεστός δέχομαι ὁ διάνοια .
plutarchus.comparationis-aristophanis-et-menandri-compendium-853a-854d 4
ὅτι κωμῳδίας ὑποκριτὰς τοῦ χρόνου τούτου πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς τῆς πόλεως ἐνεγκούσης , αἱ Μενάνδρου κωμῳδίαι ἀφθόνων ἁλῶν καὶ ἱερῶν μετέχουσιν , ὥσπερ ἐξ ἐκείνης γεγονότων τῆς θαλάττης , ἐξ ὦν Ἀφροδίτη γέγονεν . οἱ δʼ Ἀριστοφάνους ἅλες πικροὶ καὶ τραχεῖς ὄντες ἑλκωτικὴν δριμύτητα καὶ δηκτικὴν ἔχουσι · καὶ οὐκ οἶδʼ ἐν οἷς ἔστιν ἡ θρυλουμένη δεξιότης ὑπʼ αὐτοῦ , ἐν λόγοις ἢ προσώποις ἀμέλει καὶ τὰ μεμιμημένα πρὸς τὸ χεῖρον μεμίμηται τὸ γὰρ πανοῦργον οὐ πολιτικὸν ἀλλὰ κακόηθες , καὶ τὸ ἄγροικον οὐκ ἀφελὲς ἀλλʼ ἠλίθιον , καὶ τὸ γελοῖον οὐ παιγνιῶδες ἀλλὰ καταγέλαστον , καὶ τὸ ἐρωτικὸν οὐχ ἱλαρὸν ἀλλʼ ἀκόλαστον . οὐδενὶ γὰρ ὁ ἄνθρωπος ἔοικε μετρίῳ τὴν ποίησιν γεγραφέναι , ἀλλὰ τὰ μὲν αἰσχρὰ καὶ ἀσελγῆ τοῖς ἀκολάστοις , τὰ βλάσφημα δὲ καὶ πικρὰ τοῖς βασκάνοις καὶ κακοήθεσιν .
Lemmas: ὅτι κωμῳδία ὑποκριτής ὁ χρόνος οὗτος πολύς καί ἀγαθός ὁ πόλις φέρω , ὁ Μένανδρος κωμῳδία ἄφθονος ἅλς καί ἱερός μετέχω , ὥσπερ ἐκ ἐκεῖνος γίγνομαι ὁ θάλασσα , ἐκ ὅς Ἀφροδίτη γίγνομαι . ὁ δέ Ἀριστοφάνης ἅλς πικρός καί τραχύς εἰμί ἑλκωτικός δριμύτης καί δηκτικός ἔχω · καί οὐ οἶδα ἐν ὅς εἰμί ὁ θρυλέω δεξιότης ὑπό αὐτός , ἐν λόγος ἤ πρόσωπον ἀμέλει καί ὁ μιμέομαι πρός ὁ κακός μιμέομαι ὁ γάρ πάνουργος οὐ πολιτικός ἀλλά κακοήθης , καί ὁ ἄγροικος οὐ ἀφελής ἀλλά ἠλίθιος , καί ὁ γέλοιος οὐ παιγνιώδης ἀλλά καταγέλαστος , καί ὁ ἐρωτικός οὐ ἱλαρός ἀλλά ἀκόλαστος . οὐδείς γάρ ὁ ἄνθρωπος ἔοικα μέτριος ὁ ποίησις γράφω , ἀλλά ὁ μέν αἰσχρός καί ἀσελγής ὁ ἀκόλαστος , ὁ βλάσφημος δέ καί πικρός ὁ βάσκανος καί κακοήθης .