ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.cimon 1.1
Περιπόλτας ὁ μάντις ἐκ Θετταλίας εἰς Βοιωτίαν Ὀφέλταν τὸν βασιλέα καὶ τοὺς ὑπʼ αὐτῷ λαοὺς καταγαγὼν γένος εὐδοκιμῆσαν ἐπὶ πολλοὺς χρόνους κατέλιπεν , οὗ τὸ πλεῖστον ἐν Χαιρωνείᾳ κατῴκησεν , ἣν πρώτην πόλιν ἔσχον ἐξελάσαντες τοὺς βαρβάρους . οἱ μὲν οὖν πλεῖστοι τῶν ἀπὸ τοῦ γένους φύσει μάχιμοι καὶ ἀνδρώδεις γενόμενοι καταναλώθησαν ἐν ταῖς Μηδικαῖς ἐπιδρομαῖς καὶ τοῖς Γαλατικοῖς ἀγῶσιν ἀφειδήσαντες ἑαυτῶν ·
Lemmas: Περιπόλτας ὁ μάντις ἐκ Θεσσαλία εἰς Βοιωτία Ὀφέλτης ὁ βασιλεύς καί ὁ ὑπό αὐτός λαός κατάγω γένος εὐδοκιμέω ἐπί πολύς χρόνος καταλείπω , ὅς ὁ πολύς ἐν Χαιρωνεία κατοικέω , ὅς πρῶτος πόλις ἔχω ἐξελαύνω ὁ βάρβαρος . ὁ μέν οὖν πολύς ὁ ἀπό ὁ γένος φύσις μάχιμος καί ἀνδρώδης γίγνομαι καταναλίσκω ἐν ὁ Μηδικός ἐπιδρομή καί ὁ Γαλατικός ἀγών ἀφειδέω ἑαυτοῦ ·
plutarchus.cimon 1.2
λείπεται δὲ παῖς ὀρφανὸς γονέων , ὄνομα Δάμων , παρωνύμιον δὲ Περιπόλτας , πολὺ δή τι καὶ σώματος κάλλει καὶ ψυχῆς φρονήματι τοὺς καθʼ αὑτὸν ὑπεραίρων νέους , ἄλλως δʼ ἀπαίδευτος καὶ σκληρὸς τὸ ἦθος . τούτου Ῥωμαῖος ἡγεμὼν σπείρας τινὸς ἐν Χαιρωνείᾳ διαχειμαζούσης ἐρασθεὶς ἄρτι τὴν παιδικὴν ἡλικίαν παρηλλαχότος , ὡς οὐκ ἔπειθε πειρῶν καὶ διδούς , δῆλος ἦν οὐκ ἀφεξόμενος βίας , ἅτε δὴ καὶ τῆς πατρίδος ἡμῶν τότε λυπρὰ πραττούσης καὶ διὰ μικρότητα καὶ πενίαν παρορωμένης .
Lemmas: λείπω δέ παῖς ὀρφανός γονεύς , ὄνομα Δάμων , παρωνύμιος δέ Περιπόλτας , πολύς δή τις καί σῶμα κάλλος καί ψυχή φρόνημα ὁ κατά ἑαυτοῦ ὑπεραίρω νέος , ἄλλος δέ ἀπαίδευτος καί σκληρός ὁ ἦθος . οὗτος Ῥωμαῖος ἡγεμών σπεῖρα τις ἐν Χαιρωνεία διαχειμάζω ἔραμαι ἄρτι ὁ παιδικός ἡλικία παραλλάσσω , ὡς οὐ πείθω πειράω καί δίδωμι , δῆλος εἰμί οὐ ἀπέχω βία , ἅτε δή καί ὁ πατρίς ἐγώ τότε λυπρός πράσσω καί διά μικρότης καί πενία παροράω .
plutarchus.cimon 1.3
τοῦτο δὴ δεδιὼς ὁ Δάμων , καὶ τὴν πεῖραν αὐτὴν διʼ ὀργῆς πεποιημένος , ἐπεβούλευε τῷ ἀνδρὶ καὶ συνίστη τῶν ἡλικιωτῶν τινας ἐπʼ αὐτόν , οὐ πολλοὺς ἕνεκα τοῦ λαθεῖν , ἀλλʼ οἱ σύμπαντες ἑκκαίδεκα γενόμενοι χρίονται μὲν αἰθάλῳ τὰ πρόσωπα νυκτός , ἐμπιόντες δὲ ἄκρατον ἅμʼ ἡμέρᾳ προσπίπτουσι τῷ Ῥωμαίῳ κατʼ ἀγορὰν θύοντι , καὶ καταβαλόντες αὐτόν τε καὶ τῶν περὶ αὐτὸν οὐκ ὀλίγους ἐκ τῆς πόλεως μετέστησαν .
Lemmas: οὗτος δή δείδω ὁ Δάμων , καί ὁ πεῖρα αὐτός διά ὀργή ποιέω , ἐπιβουλεύω ὁ ἀνήρ καί συνίστημι ὁ ἡλικιώτης τις ἐπί αὐτός , οὐ πολύς ἕνεκα ὁ λανθάνω , ἀλλά ὁ σύμπας ἑκκαίδεκα γίγνομαι χρίω μέν αἴθαλος ὁ πρόσωπον νύξ , ἐμπίνω δέ ἄκρατος ἅμα ἡμέρα προσπίπτω ὁ Ῥωμαῖος κατά ἀγορά θύω , καί καταβάλλω αὐτός τε καί ὁ περί αὐτός οὐ ὀλίγος ἐκ ὁ πόλις μεθίστημι .
plutarchus.cimon 1.4
γενομένης δὲ ταραχῆς ἡ τῶν Χαιρωνέων βουλὴ συνελθοῦσα θάνατον αὐτῶν κατέγνω · καὶ τοῦτο ἦν ὑπὲρ τῆς πόλεως ἀπολόγημα πρὸς τοὺς Ῥωμαίους . ἑσπέρας δὲ τῶν ἀρχόντων , ὥσπερ ἔθος ἐστί , κοινῇ δειπνούντων οἱ περὶ τὸν Δάμωνα παρεισπεσόντες εἰς τὸ ἀρχεῖον ἀπέσφαξαν αὐτοὺς καὶ πάλιν ᾤχοντο φεύγοντες ἐκ τῆς πόλεως .
Lemmas: γίγνομαι δέ ταραχή ὁ ὁ Χαιρωνεύς βουλή συνέρχομαι θάνατος αὐτός καταγιγνώσκω · καί οὗτος εἰμί ὑπέρ ὁ πόλις ἀπολόγημα πρός ὁ Ῥωμαῖος . ἑσπέρα δέ ὁ ἄρχων , ὥσπερ ἔθος εἰμί , κοινῇ δειπνέω ὁ περί ὁ Δάμων παρεισπίπτω εἰς ὁ ἀρχεῖον ἀποσφάζω αὐτός καί πάλιν οἴχομαι φεύγω ἐκ ὁ πόλις .
plutarchus.cimon 1.5
ἔτυχε δὲ περὶ τὰς ἡμέρας ἐκείνας Λεύκιος Λούκουλλος ἐπί τινα πρᾶξιν μετὰ δυνάμεως παρερχόμενος . ἐπιστήσας δὲ τὴν πορείαν καὶ τῶν γεγονότων προσφάτων ὄντων ἐξέτασιν ποιησάμενος εὗρε τὴν πόλιν οὐδενὸς αἰτίαν , ἀλλὰ μᾶλλον συνηδικημένην · καὶ τοὺς στρατιώτας ἀναλαβὼν ἀπήγαγε μεθʼ ἑαυτοῦ .
Lemmas: τυγχάνω δέ περί ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος Λεύκιος Λούκουλλος ἐπί τις πρᾶξις μετά δύναμις παρέρχομαι . ἐφίστημι δέ ὁ πορεία καί ὁ γίγνομαι πρόσφατος εἰμί ἐξέτασις ποιέω εὑρίσκω ὁ πόλις οὐδείς αἰτία , ἀλλά μάλα συναδικέω · καί ὁ στρατιώτης ἀναλαμβάνω ἀπάγω μετά ἑαυτοῦ .
plutarchus.cimon 1.6
τὸν δὲ Δάμωνα λῃστείαις καὶ καταδρομαῖς πορθοῦντα τὴν χώραν καὶ τῇ πόλει προσκείμενον ὑπηγάγοντο πρεσβείαις καὶ ψηφίσμασι φιλανθρώποις οἱ πολῖται , κατελθόντα δὲ γυμνασίαρχον κατέστησαν · εἶτʼ ἀλειφόμενον ἐν τῷ πυριατηρίῳ διέφθειραν . ἐπὶ πολὺν δὲ χρόνον εἰδώλων τινῶν ἐν τῷ τόπῳ προφαινομένων καὶ στεναγμῶν ἐξακουομένων , ὡς οἱ πατέρες ἡμῶν λέγουσι , τὰς θύρας ἀνῳκοδόμησαν τοῦ πυριατηρίου · καὶ μέχρι νῦν οἱ τῷ τόπῳ γειτνιῶντες οἴονταί τινας ὄψεις καὶ φωνὰς ταραχώδεις φέρεσθαι .
Lemmas: ὁ δέ Δάμων λῃστεία καί καταδρομή πορθέω ὁ χώρα καί ὁ πόλις πρόσκειμαι ὑπάγω πρεσβεία καί ψήφισμα φιλάνθρωπος ὁ πολίτης , κατέρχομαι δέ γυμνασίαρχος καθίστημι · εἶτα ἀλείφω ἐν ὁ πυριατήριον διαφθείρω . ἐπί πολύς δέ χρόνος εἴδωλον τις ἐν ὁ τόπος προφαίνω καί στεναγμός ἐξακούω , ὡς ὁ πατήρ ἐγώ λέγω , ὁ θύρα ἀνοικοδομέω ὁ πυριατήριον · καί μέχρι νῦν ὁ ὁ τόπος γειτνιάω οἴομαι τις ὄψις καί φωνή ταραχώδης φέρω .
plutarchus.cimon 1.7
τοὺς δʼ ἀπὸ τοῦ γένους αὐτοῦ ( διασώζονται γὰρ ἔνιοι , μάλιστα τῆς Φωκίδος περὶ Στεῖριν , αἰολίζοντες ) ἀσβολωμένους καλοῦσι διὰ τὸ τὸν Δάμωνα πρὸς τὸν φόνον ἀσβόλῳ χρισάμενον ἐξελθεῖν .
Lemmas: ὁ δέ ἀπό ὁ γένος αὐτός ( διασῴζω γάρ ἔνιοι , μάλα ὁ Φωκίς περί Στεῖρις , αἰολίζω ) ἀσβολάω καλέω διά ὁ ὁ Δάμων πρός ὁ φόνος ἄσβολος χρίω ἐξέρχομαι .
plutarchus.cimon 2.1
ἐπεὶ δʼ ἀστυγείτονες ὄντες Ὀρχομένιοι καὶ διάφοροι τοῖς Χαιρωνεῦσιν ἐμισθώσαντο Ῥωμαϊκὸν συκοφάντην , ὁ δʼ ὥσπερ ἑνὸς ἀνθρώπου τὸ τῆς πόλεως ὄνομα κατενεγκὼν ἐδίωκε φόνου τῶν ὑπὸ τοῦ Δάμωνος ἀνῃρημένων , ἡ δὲ κρίσις ἦν ἐπὶ τοῦ στρατηγοῦ τῆς Μακεδονίας ( οὔπω γὰρ εἰς τὴν Ἑλλάδα Ῥωμαῖοι στρατηγοὺς διεπέμποντο ) ,
Lemmas: ἐπεί δέ ἀστυγείτων εἰμί Ὀρχομένιος καί διάφορος ὁ Χαιρωνεύς μισθόω Ῥωμαῖος συκοφάντης , ὁ δέ ὥσπερ εἷς ἄνθρωπος ὁ ὁ πόλις ὄνομα καταφέρω διώκω φόνος ὁ ὑπό ὁ Δάμων ἀναιρέω , ὁ δέ κρίσις εἰμί ἐπί ὁ στρατηγός ὁ Μακεδονία ( οὔπω γάρ εἰς ὁ Ἑλλάς Ῥωμαῖος στρατηγός διαπέμπω ) ,
plutarchus.cimon 2.2
οἱ λέγοντες ὑπὲρ τῆς πόλεως ἐπεκαλοῦντο τὴν Λουκούλλου μαρτυρίαν , γράψαντος δὲ τοῦ στρατηγοῦ πρὸς Λούκουλλον ἐκεῖνος ἐμαρτύρησε τἀληθῆ , καὶ τὴν δίκην οὕτως ἀπέφυγεν ἡ πόλις κινδυνεύουσα περὶ τῶν μεγίστων . ἐκεῖνοι μὲν οὖν οἱ τότε σωθέντες εἰκόνα τοῦ Λουκούλλου λιθίνην ἐν ἀγορᾷ παρὰ τὸν Διόνυσον ἀνέστησαν , ἡμεῖς δʼ , εἰ καὶ πολλαῖς ἡλικίαις λειπόμεθα , τὴν μὲν χάριν οἰόμεθα διατείνειν καὶ πρὸς ἡμᾶς τοὺς νῦν ὄντας ,
Lemmas: ὁ λέγω ὑπέρ ὁ πόλις ἐπικαλέω ὁ Λουκούλλος μαρτυρία , γράφω δέ ὁ στρατηγός πρός Λούκουλλος ἐκεῖνος μαρτυρέω ἀληθής , καί ὁ δίκη οὕτως ἀποφεύγω ὁ πόλις κινδυνεύω περί ὁ μέγας . ἐκεῖνος μέν οὖν ὁ τότε σῴζω εἰκών ὁ Λουκούλλος λίθινος ἐν ἀγορά παρά ὁ Διόνυσος ἀνίστημι , ἐγώ δέ , εἰ καί πολύς ἡλικία λείπω , ὁ μέν χάρις οἴομαι διατείνω καί πρός ἐγώ ὁ νῦν εἰμί ,
plutarchus.cimon 2.3
εἰκόνα δὲ πολὺ καλλίονα νομίζοντες εἶναι τῆς τὸ σῶμα καὶ τὸ πρόσωπον ἀπομιμουμένης τὴν τὸ ἦθος καὶ τὸν τρόπον ἐμφανίζουσαν , ἀναληψόμεθα τῇ γραφῇ τῶν παραλλήλων βίων τὰς πράξεις τοῦ ἀνδρός , τἀληθῆ διεξιόντες . ἀρκεῖ γὰρ ἡ τῆς μνήμης χάρις · ἀληθοῦς δὲ μαρτυρίας οὐδʼ ἂν αὐτὸς ἐκεῖνος ἠξίωσε μισθὸν λαβεῖν ψευδῆ καὶ πεπλασμένην ὑπὲρ αὐτοῦ διήγησιν .
Lemmas: εἰκών δέ πολύς καλός νομίζω εἰμί ὁ ὁ σῶμα καί ὁ πρόσωπον ἀπομιμέομαι ὁ ὁ ἦθος καί ὁ τρόπος ἐμφανίζω , ἀναλαμβάνω ὁ γραφή ὁ παράλληλος βίος ὁ πρᾶξις ὁ ἀνήρ , ἀληθής διεξέρχομαι . ἀρκέω γάρ ὁ ὁ μνήμη χάρις · ἀληθής δέ μαρτυρία οὐδέ ἄν αὐτός ἐκεῖνος ἀξιόω μισθός λαμβάνω ψευδής καί πλάσσω ὑπέρ αὐτός διήγησις .
plutarchus.cimon 2.4
ὥσπερ γὰρ τοὺς τὰ καλὰ καὶ πολλὴν ἔχοντα χάριν εἴδη ζῳγραφοῦντας , ἂν προσῇ τι μικρὸν αὐτοῖς δυσχερές , ἀξιοῦμεν μήτε παραλιπεῖν τοῦτο τελέως μήτε ἐξακριβοῦν · τὸ μὲν γὰρ αἰσχράν , τὸ δʼ ἀνομοίαν παρέχεται τὴν ὄψιν · οὕτως , ἐπεὶ χαλεπόν ἐστι , μᾶλλον δʼ ἴσως ἀμήχανον , ἀμεμφῆ καὶ καθαρὸν ἀνδρὸς ἐπιδεῖξαι βίον , ἐν τοῖς καλοῖς ἀναπληρωτέον ὥσπερ ὁμοιότητα τὴν ἀλήθειαν .
Lemmas: ὥσπερ γάρ ὁ ὁ καλός καί πολύς ἔχω χάρις εἶδος ζωγραφέω , ἐάν προσέρχομαι τις μικρός αὐτός δυσχερής , ἀξιόω μήτε παραλείπω οὗτος τέλειος μήτε ἐξακριβόω · ὁ μέν γάρ αἰσχρός , ὁ δέ ἀνόμοιος παρέχω ὁ ὄψις · οὕτως , ἐπεί χαλεπός εἰμί , μάλα δέ ἴσως ἀμήχανος , ἄμεμπτος καί καθαρός ἀνήρ ἐπιδείκνυμι βίος , ἐν ὁ καλός ἀναπληρωτέον ὥσπερ ὁμοιότης ὁ ἀλήθεια .
plutarchus.cimon 2.5
τὰς δʼ ἐκ πάθους τινὸς ἢ πολιτικῆς ἀνάγκης ἐπιτρεχούσας ταῖς πράξεσιν ἁμαρτίας καὶ κῆρας ἐλλείμματα μᾶλλον ἀρετῆς τινος ἢ κακίας πονηρεύματα νομίζοντας οὐ δεῖ πάνυ προθύμως ἐναποσημαίνειν τῇ ἱστορίᾳ καὶ περιττῶς , ἀλλʼ ὥσπερ αἰδουμένους ὑπὲρ τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως , εἰ καλὸν οὐδὲν εἰλικρινὲς οὐδʼ ἀναμφισβήτητον εἰς ἀρετὴν ἦθος γεγονὸς ἀποδίδωσιν .
Lemmas: ὁ δέ ἐκ πάθος τις ἤ πολιτικός ἀνάγκη ἐπιτρέχω ὁ πρᾶξις ἁμαρτία καί κήρ ἔλλειμμα μάλα ἀρετή τις ἤ κακία πονήρευμα νομίζω οὐ δέω πάνυ πρόθυμος ἐναποσημαίνω ὁ ἱστορία καί περισσός , ἀλλά ὥσπερ αἰδέομαι ὑπέρ ὁ ἀνθρώπινος φύσις , εἰ καλός οὐδείς εἰλικρινής οὐδέ ἀναμφισβήτητος εἰς ἀρετή ἦθος γίγνομαι ἀποδίδωμι .
plutarchus.cimon 3.1
ὁ δʼ οὖν Λούκουλλος ἐδόκει σκοποῦσιν ἡμῖν τῷ Κίμωνι παραβλητέος εἶναι . πολεμικοὶ γὰρ ἀμφότεροι καὶ πρὸς τοὺς βαρβάρους λαμπροί , πρᾷοι δὲ τὰ πολιτικὰ καὶ μάλιστα τῶν ἐμφυλίων στάσεων ἀναπνοὴν ταῖς πατρίσι παρασχόντες , ἕκαστος δέ τις αὐτῶν στήσαντες τρόπαια καὶ νίκας ἀνελόμενοι περιβοήτους .
Lemmas: ὁ δέ οὖν Λούκουλλος δοκέω σκοπέω ἐγώ ὁ Κίμων παραβλητέος εἰμί . πολεμικός γάρ ἀμφότερος καί πρός ὁ βάρβαρος λαμπρός , πρᾶος δέ ὁ πολιτικός καί μάλα ὁ ἐμφύλιος στάσις ἀναπνοή ὁ πατρίς παρέχω , ἕκαστος δέ τις αὐτός ἵστημι τρόπαιον καί νίκη ἀναιρέω περιβόητος .
plutarchus.cimon 3.2
οὔτε γὰρ Ἑλλήνων Κίμωνος οὔτε Ῥωμαίων Λουκούλλου πρότερος οὐδεὶς οὕτω μακρὰν πολεμῶν προῆλθεν , ἔξω λόγου τιθεμένων τῶν καθʼ Ἡρακλέα καὶ Διόνυσον , εἴ τέ τι Περσέως πρὸς Αἰθίοπας ἢ Μήδους καὶ Ἀρμενίους ἢ Ἰάσονος ἔργον ἀξιόπιστον ἐκ τῶν τότε χρόνων μνήμῃ φερόμενον εἰς τοὺς νῦν ἀφῖκται .
Lemmas: οὔτε γάρ Ἕλλην Κίμων οὔτε Ῥωμαῖος Λουκούλλος πρότερος οὐδείς οὕτως μακρός πολεμέω προέρχομαι , ἔξω λόγος τίθημι ὁ κατά Ἡρακλῆς καί Διόνυσος , εἰ τε τις Περσεύς πρός Αἰθίοψ ἤ Μῆδος καί Ἀρμένιος ἤ Ἰάσων ἔργον ἀξιόπιστος ἐκ ὁ τότε χρόνος μνήμη φέρω εἰς ὁ νῦν ἀφικνέομαι .
plutarchus.cimon 3.3
κοινὸν δέ πως αὐτῶν καὶ τὸ ἀτελὲς γέγονε τῆς στρατηγίας , ἑκατέρου μὲν συντρίψαντος , οὐδετέρου δὲ καταλύσαντος τὸν ἀνταγωνιστήν . μάλιστα δʼ ἡ περὶ τὰς ὑποδοχὰς καὶ τὰς φιλανθρωπίας ταύτας ὑγρότης καὶ δαψίλεια καὶ τὸ νεαρὸν καὶ ἀνειμένον ἐν τῇ διαίτῃ παραπλήσιον ἐπʼ ἀμφοτέρων ἰδεῖν ὑπάρχει . παραλείπομεν δʼ ἴσως καὶ ἄλλας τινὰς ὁμοιότητας , ἃς οὐ χαλεπὸν ἐκ τῆς διηγήσεως αὐτῆς συναγαγεῖν .
Lemmas: κοινός δέ πως αὐτός καί ὁ ἀτελής γίγνομαι ὁ στρατηγία , ἑκάτερος μέν συντρίβω , οὐδέτερος δέ καταλύω ὁ ἀνταγωνιστής . μάλα δέ ὁ περί ὁ ὑποδοχή καί ὁ φιλανθρωπία οὗτος ὑγρότης καί δαψίλεια καί ὁ νεαρός καί ἀνίημι ἐν ὁ δίαιτα παραπλήσιος ἐπί ἀμφότερος ὁράω ὑπάρχω . παραλείπω δέ ἴσως καί ἄλλος τις ὁμοιότης , ὅς οὐ χαλεπός ἐκ ὁ διήγησις αὐτός συνάγω .
plutarchus.cimon 4.1
Κίμων ὁ Μιλτιάδου μητρὸς ἦν Ἡγησιπύλης , γένος Θρᾴττης , θυγατρὸς Ὀλόρου τοῦ βασιλέως , ὡς ἐν τοῖς Ἀρχελάου καὶ Μελανθίου ποιήμασιν εἰς αὐτὸν Κίμωνα γεγραμμένοις ἱστόρηται . διὸ καὶ Θουκυδίδης ὁ ἱστορικὸς τοῖς περὶ Κίμωνα κατὰ γένος προσήκων Ὀλόρου τε πατρὸς ἦν , εἰς τὸν πρόγονον ἀναφέροντος τὴν ὁμωνυμίαν , καὶ τὰ χρυσεῖα περὶ τὴν Θρᾴκην ἐκέκτητο .
Lemmas: Κίμων ὁ Μιλτιάδης μήτηρ εἰμί Ἡγησιπύλη , γένος Θρᾷσσα , θυγάτηρ Ὄλορος ὁ βασιλεύς , ὡς ἐν ὁ Ἀρχέλαος καί Μελάνθιος ποίημα εἰς αὐτός Κίμων γράφω ἱστορέω . διό καί Θουκυδίδης ὁ ἱστορικός ὁ περί Κίμων κατά γένος προσήκω Ὄλορος τε πατήρ εἰμί , εἰς ὁ πρόγονος ἀναφέρω ὁ ὁμωνυμία , καί ὁ χρυσεῖον περί ὁ Θρᾴκη κτάομαι .
plutarchus.cimon 4.2
καὶ τελευτῆσαι μὲν ἐν τῇ Σκαπτῇ ὓλῃ ( τοῦτο δʼ ἔστι τῆς Θρᾴκης χωρίον)̓ λέγεται φονευθεὶς ἐκεῖ , μνῆμα δʼ αὐτοῦ τῶν λειψάνων εἰς τὴν Ἀττικὴν κομισθέντων ἐν τοῖς Κιμωνείοις δείκνυται παρὰ τὸν Ἐλπινίκης τῆς Κίμωνος ἀδελφῆς τάφον . ἀλλὰ Θουκυδίδης μὲν Ἁλιμούσιος γέγονε τῶν δήμων , οἱ δὲ περὶ τὸν Μιλτιάδην Λακιάδαι .
Lemmas: καί τελευτάω μέν ἐν ὁ Σκαπτή ὕλη ( οὗτος δέ εἰμί ὁ Θρᾴκη χωρίον)̓ λέγω φονεύω ἐκεῖ , μνῆμα δέ αὐτός ὁ λείψανον εἰς ὁ Ἀττική κομίζω ἐν ὁ Κιμωνεῖον δείκνυμι παρά ὁ Ἐλπινίκη ὁ Κίμων ἀδελφή τάφος . ἀλλά Θουκυδίδης μέν Ἁλιμούσιος γίγνομαι ὁ δῆμος , ὁ δέ περί ὁ Μιλτιάδης Λακίαδαι .
plutarchus.cimon 4.3
Μιλτιάδης μὲν οὖν πεντήκοντα ταλάντων ὀφλὼν δίκην καὶ πρὸς τὴν ἔκτισιν εἱρχθεὶς ἐτελεύτησεν ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ , Κίμων δὲ μειράκιον παντάπασιν ἀπολειφθεὶς μετὰ τῆς ἀδελφῆς ἔτι κόρης οὔσης καὶ ἀγάμου τὸν πρῶτον ἠδόξει χρόνον ἐν τῇ πόλει καὶ κακῶς ἤκουεν ὡς ἄτακτος καὶ πολυπότης καὶ τῷ πάππῳ Κίμωνι προσεοικὼς τὴν φύσιν , ὃν διʼ εὐήθειάν φασι Κοάλεμον προσαγορευθῆναι .
Lemmas: Μιλτιάδης μέν οὖν πεντήκοντα τάλαντον ὀφλισκάνω δίκη καί πρός ὁ ἔκτεισις ἔργω τελευτάω ἐν ὁ δεσμωτήριον , Κίμων δέ μειράκιον παντάπασι ἀπολείπω μετά ὁ ἀδελφή ἔτι κόρη εἰμί καί ἄγαμος ὁ πρῶτος ἀδοξέω χρόνος ἐν ὁ πόλις καί κακός ἀκούω ὡς ἄτακτος καί πολυπότης καί ὁ πάππος Κίμων προσέοικα ὁ φύσις , ὅς διά εὐήθεια φημί Κοάλεμος προσαγορεύω .
plutarchus.cimon 4.4
Στησίμβροτος δʼ ὁ Θάσιος περὶ τὸν αὐτὸν ὁμοῦ τι χρόνον τῷ Κίμωνι γεγονώς φησιν αὐτὸν οὔτε μουσικὴν οὔτε ἄλλο τι μάθημα τῶν ἐλευθερίων καὶ τοῖς Ἕλλησιν ἐπιχωριαζόντων ἐκδιδαχθῆναι , δεινότητός τε καὶ στωμυλίας Ἀττικῆς ὅλως ἀπηλλάχθαι , καὶ τῷ τρόπῳ πολὺ τὸ γενναῖον καὶ ἀληθὲς ἐνυπάρχειν , καὶ μᾶλλον εἶναι Πελοποννήσιον τὸ σχῆμα τῆς ψυχῆς τοῦ ἀνδρός , φαῦλον , ἄκομψον , τὰ μέγιστʼ ἀγαθόν , κατὰ τὸν Εὐριπίδειον Ἡρακλέα · ταῦτα γὰρ ἔστι τοῖς ὑπὸ τοῦ Στησιμβρότου γεγραμμένοις ἐπειπεῖν .
Lemmas: Στησίμβροτος δέ ὁ Θάσιος περί ὁ αὐτός ὁμοῦ τις χρόνος ὁ Κίμων γίγνομαι φημί αὐτός οὔτε μουσική οὔτε ἄλλος τις μάθημα ὁ ἐλευθέριος καί ὁ Ἕλλην ἐπιχωριάζω ἐκδιδάσκω , δεινότης τε καί στωμυλία Ἀττικός ὅλος ἀπαλλάσσω , καί ὁ τρόπος πολύς ὁ γενναῖος καί ἀληθής ἐνυπάρχω , καί μάλα εἰμί Πελοποννήσιος ὁ σχῆμα ὁ ψυχή ὁ ἀνήρ , φαῦλος , ἄκομψος , ὁ μέγας ἀγαθός , κατά ὁ Εὐριπίδειος Ἡρακλῆς · οὗτος γάρ εἰμί ὁ ὑπό ὁ Στησίμβροτος γράφω ἐπιλέγω .
plutarchus.cimon 4.5
ἔτι δὲ νέος ὢν αἰτίαν ἔσχε πλησιάζειν τῇ ἀδελφῇ . καὶ γὰρ οὐδʼ ἄλλως τὴν Ἐλπινίκην εὔτακτόν τινα γεγονέναι λέγουσιν , ἀλλὰ καὶ πρὸς Πολύγνωτον ἐξαμαρτεῖν τὸν ζῳγράφον · καὶ διὰ τοῦτό φασιν ἐν τῇ Πεισιανακτείῳ τότε καλουμένῃ , Ποικίλῃ δὲ νῦν στοᾷ , γράφοντα τὰς Τρῳάδας τὸ τῆς Λαοδίκης ποιῆσαι πρόσωπον ἐν εἰκόνι τῆς Ἐλπινίκης .
Lemmas: ἔτι δέ νέος εἰμί αἰτία ἔχω πλησιάζω ὁ ἀδελφή . καί γάρ οὐδέ ἄλλος ὁ Ἐλπινίκη εὔτακτος τις γίγνομαι λέγω , ἀλλά καί πρός Πολύγνωτος ἐξαμαρτάνω ὁ ζωγράφος · καί διά οὗτος φημί ἐν ὁ Πεισιανάκτειος τότε καλέω , Ποικίλη δέ νῦν στοά , γράφω ὁ Τρῳάς ὁ ὁ Λαοδίκη ποιέω πρόσωπον ἐν εἰκών ὁ Ἐλπινίκη .
plutarchus.cimon 4.6
ὁ δὲ Πολύγνωτος οὐκ ἦν τῶν βαναύσων οὐδʼ ἀπʼ ἐργολαβίας ἔγραφε τὴν στοάν , ἀλλὰ προῖκα , φιλοτιμούμενος πρὸς τὴν πόλιν , ὡς οἵ τε συγγραφεῖς ἱστοροῦσι καὶ Μελάνθιος ὁ ποιητὴς λέγει τὸν τρόπον τοῦτον · αὑτοῦ γὰρ δαπάναισι θεῶν ναοὺς ἀγοράν τε Κεκροπίαν κόσμησʼ ἡμιθέων ἀρεταῖς .
Lemmas: ὁ δέ Πολύγνωτος οὐ εἰμί ὁ βάναυσος οὐδέ ἀπό ἐργολαβία γράφω ὁ στοά , ἀλλά προίξ , φιλοτιμέομαι πρός ὁ πόλις , ὡς ὁ τε συγγραφεύς ἱστορέω καί Μελάνθιος ὁ ποιητής λέγω ὁ τρόπος οὗτος · ἑαυτοῦ γάρ δαπάνη θεός ναός ἀγορά τε Κεκροπία κοσμέω ἡμίθεος ἀρετή .
plutarchus.cimon 4.7
εἰσὶ δʼ οἳ τὴν Ἐλπινίκην οὐ κρύφα τῷ Κίμωνι , φανερῶς δὲ γημαμένην συνοικῆσαι λέγουσιν , ἀξίου τῆς εὐγενείας νυμφίου διὰ τὴν πενίαν ἀποροῦσαν · ἐπεὶ δὲ Καλλίας τῶν εὐπόρων τις Ἀθήνησιν ἐρασθεὶς προσῆλθε τὴν ὑπὲρ τοῦ πατρὸς καταδίκην ἐκτίνειν ἕτοιμος ὢν πρὸς τὸ δημόσιον , αὐτήν τε πεισθῆναι καὶ τὸν Κίμωνα τῷ Καλλίᾳ συνοικίσαι τὴν Ἐλπινίκην .
Lemmas: εἰμί δέ ὅς ὁ Ἐλπινίκη οὐ κρύφα ὁ Κίμων , φανερός δέ γαμέω συνοικέω λέγω , ἄξιος ὁ εὐγένεια νυμφίος διά ὁ πενία ἀφοράω · ἐπεί δέ Καλλίας ὁ εὔπορος τις Ἀθήνησι ἔραμαι προσέρχομαι ὁ ὑπέρ ὁ πατήρ δίκη ἐκτίνω ἑτοῖμος εἰμί πρός ὁ δημόσιος , αὐτός τε πείθω καί ὁ Κίμων ὁ Καλλίας συνοικίζω ὁ Ἐλπινίκη .
plutarchus.cimon 4.8
οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ὅλως φαίνεται τοῖς περὶ τὰς γυναῖκας ἐρωτικοῖς ὁ Κίμων ἔνοχος γενέσθαι . καὶ γὰρ Ἀστερίας τῷ γένει Σαλαμινίας καὶ πάλιν Μνήστρας τινὸς ὁ ποιητὴς Μελάνθιος μνημονεύει πρὸς τὸν Κίμωνα παίζων διʼ ἐλεγείας , ὡς σπουδαζομένων ὑπʼ αὐτοῦ .
Lemmas: οὐ μήν ἀλλά καί ὅλος φαίνω ὁ περί ὁ γυνή ἐρωτικός ὁ Κίμων ἔνοχος γίγνομαι . καί γάρ Ἀστερίη ὁ γένος Σαλαμινία καί πάλιν Μνήστρη τις ὁ ποιητής Μελάνθιος μνημονεύω πρός ὁ Κίμων παίζω διά ἐλεγεία , ὡς σπουδάζω ὑπό αὐτός .
plutarchus.cimon 4.9
δῆλος δʼ ἐστὶ καὶ πρὸς Ἰσοδίκην τὴν Εὐρυπτολέμου μὲν θυγατέρα τοῦ Μεγακλέους , κατὰ νόμους δʼ αὐτῷ συμβιώσασαν ὁ Κίμων ἐμπαθέστερον διατεθεὶς καὶ δυσφορήσας ἀποθανούσης , εἴ τι δεῖ τεκμαίρεσθαι ταῖς γεγραμμέναις ἐπὶ παρηγορίᾳ τοῦ πένθους ἐλεγείαις πρὸς αὐτόν , ὧν Παναίτιος ὁ φιλόσοφος οἴεται ποιητὴν γεγονέναι τὸν φυσικὸν Ἀρχέλαον , οὐκ ἀπὸ τρόπου τοῖς χρόνοις εἰκάζων .
Lemmas: δῆλος δέ εἰμί καί πρός Ἰσοδίκη ὁ Εὐρυπτόλεμος μέν θυγάτηρ ὁ Μεγακλῆς , κατά νόμος δέ αὐτός συμβιόω ὁ Κίμων ἐμπαθής διατίθημι καί δυσφορέω ἀποθνῄσκω , εἰ τις δέω τεκμαίρομαι ὁ γράφω ἐπί παρηγορία ὁ πένθος ἐλεγεία πρός αὐτός , ὅς Παναίτιος ὁ φιλόσοφος οἴομαι ποιητής γίγνομαι ὁ φυσικός Ἀρχέλαος , οὐ ἀπό τρόπος ὁ χρόνος εἰκάζω .
plutarchus.cimon 5.1
τὰ δʼ ἄλλα πάντα τοῦ ἤθους ἀγαστὰ καὶ γενναῖα τοῦ Κίμωνος . οὔτε γὰρ τόλμῃ Μιλτιάδου λειπόμενος οὔτε συνέσει Θεμιστοκλέους , δικαιότερος ἀμφοῖν ὁμολογεῖται γενέσθαι , καὶ ταῖς πολεμικαῖς οὐδὲ μικρὸν ἀποδέων ἀρεταῖς ἐκείνων ἀμήχανον ὅσον ἐν ταῖς πολιτικαῖς ὑπερβαλέσθαι νέος ὢν ἔτι καὶ πολέμων ἄπειρος .
Lemmas: ὁ δέ ἄλλος πᾶς ὁ ἦθος ἀγαστός καί γενναῖος ὁ Κίμων . οὔτε γάρ τόλμα Μιλτιάδης λείπω οὔτε σύνεσις Θεμιστοκλῆς , δίκαιος ἄμφω ὁμολογέω γίγνομαι , καί ὁ πολεμικός οὐδέ μικρός ἀποδέω ἀρετή ἐκεῖνος ἀμήχανος ὅσος ἐν ὁ πολιτικός ὑπερβάλλω νέος εἰμί ἔτι καί πόλεμος ἄπειρος .
plutarchus.cimon 5.2
ὅτε γὰρ τὸν δῆμον ἐπιόντων Μήδων Θεμιστοκλῆς ἔπειθε προέμενον τὴν πόλιν καὶ τὴν χώραν ἐκλιπόντα πρὸ τῆς Σαλαμῖνος ἐν ταῖς ναυσὶ τὰ ὅπλα θέσθαι καὶ διαγωνίσασθαι κατὰ θάλατταν , ἐκπεπληγμένων τῶν πολλῶν τὸ τόλμημα πρῶτος Κίμων ὤφθη διὰ τοῦ Κεραμεικοῦ φαιδρὸς ἀνιὼν εἰς τὴν ἀκρόπολιν μετὰ τῶν ἑταίρων ἵππου τινὰ χαλινὸν ἀναθεῖναι τῇ θεῷ , διὰ χειρῶν κομίζων , ὡς οὐδὲν ἱππικῆς ἀλκῆς , ἀλλὰ ναυμάχων ἀνδρῶν ἐν τῷ παρόντι τῆς πόλεως δεομένης .
Lemmas: ὅτε γάρ ὁ δῆμος ἐπέρχομαι Μῆδος Θεμιστοκλῆς πείθω προίημι ὁ πόλις καί ὁ χώρα ἐκλείπω πρό ὁ Σαλαμίς ἐν ὁ ναῦς ὁ ὅπλον τίθημι καί διαγωνίζομαι κατά θάλασσα , ἐκπλήσσω ὁ πολύς ὁ τόλμημα πρῶτος Κίμων ὁράω διά ὁ Κεραμεικός φαιδρός ἀνέρχομαι εἰς ὁ ἀκρόπολις μετά ὁ ἑταῖρος ἵππος τις χαλινός ἀνατίθημι ὁ θεός , διά χείρ κομίζω , ὡς οὐδείς ἱππικός ἀλκή , ἀλλά ναύμαχος ἀνήρ ἐν ὁ πάρειμι ὁ πόλις δέω .
plutarchus.cimon 5.3
ἀναθεὶς δὲ τὸν χαλινὸν καὶ λαβὼν ἐκ τῶν περὶ τὸν ναὸν κρεμαμένων ἀσπίδων , καὶ προσευξάμενος τῇ θεῷ , κατέβαινεν ἐπὶ θάλασσαν , οὐκ ὀλίγοις ἀρχὴ τοῦ θαρρεῖν γενόμενος . ἦν δὲ καὶ τὴν ἰδέαν οὐ μεμπτός , ὡς Ἴων ὁ ποιητής φησιν , ἀλλὰ μέγας , οὔλῃ καὶ πολλῇ τριχὶ κομῶν τὴν κεφαλήν . φανεὶς δὲ καὶ κατʼ αὐτὸν τὸν ἀγῶνα λαμπρὸς καὶ ἀνδρώδης ταχὺ δόξαν ἐν τῇ πόλει μετʼ εὐνοίας ἔσχεν , ἀθροιζομένων πολλῶν πρὸς αὐτὸν καὶ παρακαλούντων ἄξια τοῦ Μαραθῶνος ἤδη διανοεῖσθαι καὶ πράσσειν .
Lemmas: ἀνατίθημι δέ ὁ χαλινός καί λαμβάνω ἐκ ὁ περί ὁ ναός κρεμάννυμι ἀσπίς , καί προσεύχομαι ὁ θεός , καταβαίνω ἐπί θάλασσα , οὐ ὀλίγος ἀρχή ὁ θαρσέω γίγνομαι . εἰμί δέ καί ὁ ἰδέα οὐ μεμπτός , ὡς Ἴων ὁ ποιητής φημί , ἀλλά μέγας , ὅλος καί πολύς θρίξ κομάω ὁ κεφαλή . φαίνω δέ καί κατά αὐτός ὁ ἀγών λαμπρός καί ἀνδρώδης ταχύς δόξα ἐν ὁ πόλις μετά εὔνοια ἔχω , ἀθροίζω πολύς πρός αὐτός καί παρακαλέω ἄξιος ὁ Μαραθών ἤδη διανοέω καί πράσσω .
plutarchus.cimon 5.4
ὁρμήσαντα δʼ αὐτὸν ἐπὶ τὴν πολιτείαν ἄσμενος ὁ δῆμος ἐδέξατο , καὶ μεστὸς ὢν τοῦ Θεμιστοκλέους ἀνῆγε πρὸςτὰς μεγίστας ἐν τῇ πόλει τιμὰς καὶ ἀρχάς , εὐάρμοστον ὄντα καὶ προσφιλῆ τοῖς πολλοῖς διὰ πρᾳότητα καὶ ἀφέλειαν . οὐχ ἥκιστα δὲ αὐτὸν ηὔξησεν Ἀριστείδης ὁ Λυσιμάχου , τὴν εὐφυΐαν ἐνορῶν τῷ ἤθει , καὶ ποιούμενος οἷον ἀντίπαλον πρὸς τὴν Θεμιστοκλέους δεινότητα καὶ τόλμαν .
Lemmas: ὁρμάω δέ αὐτός ἐπί ὁ πολιτεία ἄσμενος ὁ δῆμος δέχομαι , καί μεστός εἰμί ὁ Θεμιστοκλῆς ἀνάγω πρόσθη μέγας ἐν ὁ πόλις τιμή καί ἀρχή , εὐάρμοστος εἰμί καί προσφιλής ὁ πολύς διά πραότης καί ἀφέλεια . οὐ ἦκα δέ αὐτός αὐξάνω Ἀριστείδης ὁ Λυσίμαχος , ὁ εὐφυΐα ἐνοράω ὁ ἦθος , καί ποιέω οἷος ἀντίπαλος πρός ὁ Θεμιστοκλῆς δεινότης καί τόλμα .
plutarchus.cimon 6.1
ἐπεὶ δὲ Μήδων φυγόντων ἐκ τῆς Ἑλλάδος ἐπέμφθη στρατηγός , κατὰ θάλατταν οὔπω τὴν ἀρχὴν Ἀθηναίων ἐχόντων , ἔτι δὲ Παυσανίᾳ τε καὶ Λακεδαιμονίοις ἑπομένων , πρῶτον μὲν ἐν ταῖς στρατείαις ἀεὶ παρεῖχε τοὺς πολίτας κόσμῳ τε θαυμαστοὺς καὶ προθυμίᾳ πολὺ πάντων διαφέροντας ·
Lemmas: ἐπεί δέ Μῆδος φεύγω ἐκ ὁ Ἑλλάς πέμπω στρατηγός , κατά θάλασσα οὔπω ὁ ἀρχή Ἀθηναῖος ἔχω , ἔτι δέ Παυσανίας τε καί Λακεδαιμόνιος ἕπομαι , πρῶτος μέν ἐν ὁ στρατεία ἀεί παρέχω ὁ πολίτης κόσμος τε θαυμαστός καί προθυμία πολύς πᾶς διαφέρω ·
plutarchus.cimon 6.2
ἔπειτα Παυσανίου τοῖς μὲν βαρβάροις διαλεγομένου περὶ προδοσίας καὶ βασιλεῖ γράφοντος ἐπιστολάς , τοῖς δὲ συμμάχοις τραχέως καὶ αὐθαδῶς προσφερομένου καὶ πολλὰ διʼ ἐξουσίαν καὶ ὄγκον ἀνόητον ὑβρίζοντος , ὑπολαμβάνων πράως τοὺς ἀδικουμένους καὶ φιλανθρώπως ἐξομιλῶν ἔλαθεν οὐ διʼ ὅπλων τὴν τῆς Ἑλλάδος ἡγεμονίαν , ἀλλὰ λόγῳ καὶ ἤθει παρελόμενος .
Lemmas: ἔπειτα Παυσανίας ὁ μέν βάρβαρος διαλέγω περί προδοσία καί βασιλεύς γράφω ἐπιστολή , ὁ δέ σύμμαχος τραχύς καί αὐθάδης προσφέρω καί πολύς διά ἐξουσία καί ὄγκος ἀνόητος ὑβρίζω , ὑπολαμβάνω πρᾶος ὁ ἀδικέω καί φιλάνθρωπος ἐξομιλέω λανθάνω οὐ διά ὅπλον ὁ ὁ Ἑλλάς ἡγεμονία , ἀλλά λόγος καί ἦθος παραιρέω .
plutarchus.cimon 6.3
προσετίθεντο γὰρ οἱ πλεῖστοι τῶν συμμάχων ἐκείνῳ τε καὶ Ἀριστείδῃ τὴν χαλεπότητα καὶ ὑπεροψίαν τοῦ Παυσανίου μὴ φέροντες . οἱ δὲ καὶ τούτους ἅμα προσήγοντο καὶ τοῖς ἐφόροις πέμποντες ἔφραζον , ὡς ἀδοξούσης τῆς Σπάρτης καὶ ταραττομένης τῆς Ἑλλάδος , ἀνακαλεῖν τὸν Παυσανίαν .
Lemmas: προστίθημι γάρ ὁ πολύς ὁ σύμμαχος ἐκεῖνος τε καί Ἀριστείδης ὁ χαλεπότης καί ὑπεροψία ὁ Παυσανίας μή φέρω . ὁ δέ καί οὗτος ἅμα προσάγω καί ὁ ἔφορος πέμπω φράζω , ὡς ἀδοξέω ὁ Σπάρτη καί ταράσσω ὁ Ἑλλάς , ἀνακαλέω ὁ Παυσανίας .
plutarchus.cimon 6.4
λέγεται δὲ παρθένον τινὰ Βυζαντίαν ἐπιφανῶν γονέων , ὄνομα Κλεονίκην , ἐπʼ αἰσχύνῃ τοῦ Παυσανίου μεταπεμπομένου , τοὺς μὲν γονεῖς ὑπʼ ἀνάγκης καὶ φόβου προέσθαι τὴν παῖδα , τὴν δὲ τῶν πρὸ τοῦ δωματίου δεηθεῖσαν ἀνελέσθαι τὸ φῶς , διὰ σκότους καὶ σιωπῆς τῇ κλίνῃ προσιοῦσαν ἤδη τοῦ Παυσανίου καθεύδοντος , ἐμπεσεῖν καὶ ἀνατρέψαι τὸ λυχνίον ἄκουσαν ·
Lemmas: λέγω δέ παρθένος τις Βυζάντιος ἐπιφανής γονεύς , ὄνομα Κλεονίκη , ἐπί αἰσχύνη ὁ Παυσανίας μεταπέμπω , ὁ μέν γονεύς ὑπό ἀνάγκη καί φόβος προίημι ὁ παῖς , ὁ δέ ὁ πρό ὁ δωμάτιον δέω ἀναιρέω ὁ φάος , διά σκότος καί σιωπή ὁ κλίνη προσέρχομαι ἤδη ὁ Παυσανίας καθεύδω , ἐμπίπτω καί ἀνατρέπω ὁ λυχνίον ἀέκων ·
plutarchus.cimon 6.5
τὸν δʼ ὑπὸ τοῦ ψόφου ταραχθέντα καὶ σπασάμενοντὸ παρακείμενον ἐγχειρίδιον , ὥς τινος ἐπʼ αὐτὸν ἐχθροῦ βαδίζοντος , πατάξαι καὶ καταβαλεῖν τὴν παρθένον , ἐκ δὲ τῆς πληγῆς ἀποθανοῦσαν αὐτὴν οὐκ ἐᾶν τὸν Παυσανίαν ἡσυχάζειν , ἀλλὰ νύκτωρ εἴδωλον αὐτῷ φοιτῶσαν εἰς τὸν ὕπνον ὀργῇ λέγειν τόδε τὸ ἡρῷον · στεῖχε δίκης ἆσσον · μάλα τοι κακὸν ἀνδράσιν ὕβρις . ἐφʼ ᾧ καὶ μάλιστα χαλεπῶς ἐνεγκόντες οἱ σύμμαχοι μετὰ τοῦ Κίμωνος ἐξεπολιόρκησαν αὐτόν .
Lemmas: ὁ δέ ὑπό ὁ ψόφος ταράσσω καί σπασάμενομοι παράκειμαι ἐγχειρίδιον , ὡς τις ἐπί αὐτός ἐχθρός βαδίζω , πατάσσω καί καταβάλλω ὁ παρθένος , ἐκ δέ ὁ πληγή ἀποθνῄσκω αὐτός οὐ ἐάω ὁ Παυσανίας ἡσυχάζω , ἀλλά νύκτωρ εἴδωλον αὐτός φοιτάω εἰς ὁ ὕπνος ὀργή λέγω ὅδε ὁ ἡρῷον · στείχω δίκη ἆσσον · μάλα τοι κακός ἀνήρ ὕβρις . ἐπί ὅς καί μάλα χαλεπός φέρω ὁ σύμμαχος μετά ὁ Κίμων ἐκπολιορκέω αὐτός .
plutarchus.cimon 6.6
ὁ δʼ ἐκπεσὼν τοῦ Βυζαντίου καὶ τῷ φάσματι ταραττόμενος , ὡς λέγεται , κατέφυγε πρὸς τὸ νεκυομαντεῖον εἰς Ἡράκλειαν , καὶ τὴν ψυχὴν ἀνακαλούμενος τῆς Κλεονίκης παρῃτεῖτο τὴν ὀργήν . ἡ δʼ εἰς ὄψιν ἐλθοῦσα ταχέως ἔφη παύσεσθαι τῶν κακῶν αὐτὸν ἐν Σπάρτῃ γενόμενον , αἰνιττομένη , ὡς ἔοικε , τὴν μέλλουσαν αὐτῷ τελευτήν . ταῦτα μὲν οὖν ὑπὸ πολλῶν ἱστόρηται .
Lemmas: ὁ δέ ἐκπίπτω ὁ Βυζάντιος καί ὁ φάσμα ταράσσω , ὡς λέγω , καταφεύγω πρός ὁ νεκυομαντεῖον εἰς Ἡράκλεια , καί ὁ ψυχή ἀνακαλέω ὁ Κλεονίκη παραιτέομαι ὁ ὀργή . ὁ δέ εἰς ὄψις ἔρχομαι ταχύς φημί παύω ὁ κακός αὐτός ἐν Σπάρτη γίγνομαι , αἰνίσσομαι , ὡς ἔοικα , ὁ μέλλω αὐτός τελευτή . οὗτος μέν οὖν ὑπό πολύς ἱστορέω .
plutarchus.cimon 7.1
Κίμων δέ , τῶν συμμάχων ἤδη προσκεχωρηκότων αὐτῷ , στρατηγὸς εἰς Θρᾴκην ἔπλευσε , πυνθανόμενος Περσῶν ἄνδρας ἐνδόξους καὶ συγγενεῖς βασιλέως Ἠϊόνα πόλιν παρὰ τῷ Στρυμόνι κειμένην ποταμῷ κατέχοντας ἐνοχλεῖν τοῖς περὶ τὸν τόπον ἐκεῖνον Ἕλλησι .
Lemmas: Κίμων δέ , ὁ σύμμαχος ἤδη προσχωρέω αὐτός , στρατηγός εἰς Θρᾴκη πλέω , πυνθάνομαι Πέρσης ἀνήρ ἔνδοξος καί συγγενής βασιλεύς Ἠϊών πόλις παρά ὁ Στρυμών κεῖμαι ποταμός κατέχω ἐνοχλέω ὁ περί ὁ τόπος ἐκεῖνος Ἕλλην .
plutarchus.cimon 7.2
πρῶτον μὲν οὖν αὐτοὺς μάχῃ τοὺς Πέρσας ἐνίκησε καὶ κατέκλεισεν εἰς τὴν πόλιν · ἔπειτα τοὺς ὑπὲρ Στρυμόνα Θρᾷκας , ὅθεν αὐτοῖς ἐφοίτα σῖτος , ἀναστάτους ποιῶν καὶ τὴν χώραν παραφυλάττων ἅπασαν εἰς τοσαύτην ἀπορίαν τοὺς πολιορκουμένους κατέστησεν , ὥστε Βούτην τὸν βασιλέως στρατηγὸν ἀπογνόντα τὰ πράγματα τῇ πόλει πῦρ ἐνεῖναι καὶ συνδιαφθεῖραι μετὰ τῶν φίλων καὶ τῶν χρημάτων ἑαυτόν .
Lemmas: πρῶτος μέν οὖν αὐτός μάχη ὁ Πέρσης νικάω καί κατακλείω εἰς ὁ πόλις · ἔπειτα ὁ ὑπέρ Στρυμών Θρᾷξ , ὅθεν αὐτός φοιτάω σῖτος , ἀνάστατος ποιέω καί ὁ χώρα παραφυλάσσω ἅπας εἰς τοσοῦτος ἀπορία ὁ πολιορκέω καθίστημι , ὥστε Βούτης ὁ βασιλεύς στρατηγός ἀπογιγνώσκω ὁ πρᾶγμα ὁ πόλις πῦρ ἔνειμι καί συνδιαφθείρομαι μετά ὁ φίλος καί ὁ χρῆμα ἑαυτοῦ .
plutarchus.cimon 7.3
οὕτω δὲ λαβὼν τὴν πόλιν ἄλλο μὲν οὐδὲν ἀξιόλογον ὠφελήθη , τῶν πλείστων τοῖς βαρβάροις συγκατακαέντων , τὴν δὲ χώραν εὐφυεστάτην οὖσαν καὶ καλλίστην οἰκῆσαι παρέδωκε τοῖς Ἀθηναίοις . καὶ τοὺς Ἑρμᾶς αὐτῷ τοὺς λιθίνους ὁ δῆμος ἀναθεῖναι συνεχώρησεν , ὧν ἐπιγέγραπται τῷ μὲν πρώτῳ ·
Lemmas: οὕτως δέ λαμβάνω ὁ πόλις ἄλλος μέν οὐδείς ἀξιόλογος ὠφελέω , ὁ πολύς ὁ βάρβαρος συγκατακαίω , ὁ δέ χώρα εὐφυής εἰμί καί καλός οἰκέω παραδίδωμι ὁ Ἀθηναῖος . καί ὁ Ἑρμῆς αὐτός ὁ λίθινος ὁ δῆμος ἀνατίθημι συγχωρέω , ὅς ἐπιγράφω ὁ μέν πρῶτος ·
plutarchus.cimon 7.4
ἦν ἄρα κἀκεῖνοι ταλακάρδιοι , οἵ ποτε Μήδων παισὶν ἐπʼ Ἠϊόνι , Στρυμόνος ἀμφὶ ῥοάς , λιμόν τʼ αἴθωνα κρυερόν τʼ ἐπάγοντες Ἄρηα πρῶτοι δυσμενέων εὗρον ἀμηχανίην . τῷ δὲ δευτέρῳ · ἡγεμόνεσσι δὲ μισθὸν Ἀθηναῖοι τάδʼ ἔδωκαν ἀντʼ εὐεργεσίης καὶ μεγάλων ἀγαθῶν . μᾶλλόν τις τάδʼ ἰδὼν καὶ ἐπεσσομένων ἐθελήσει ἀμφὶ περὶ ξυνοῖς πράγμασι δῆριν ἔχειν .
Lemmas: εἰμί ἄρα ἐκεῖνος ταλακάρδιος , ὅς ποτέ Μῆδος παῖς ἐπί Ἠϊών , Στρυμών ἀμφί ῥοή , λιμός τε αἴθων κρυερός τε ἐπάγω Ἄρης πρῶτος δυσμενής εὑρίσκω ἀμηχανία . ὁ δέ δεύτερος · ἡγεμών δέ μισθός Ἀθηναῖος ὅδε δίδωμι ἀντί εὐεργεσία καί μέγας ἀγαθός . μάλα τις ὅδε ὁράω καί ἔπειμι ἐθέλω ἀμφί περί ξυνός πρᾶγμα δῆρις ἔχω .
plutarchus.cimon 7.5
τῷ δὲ τρίτῳ · ἔκ ποτε τῆσδε πόληος ἅμʼ Ἀτρείδῃσι Μενεσθεὺς ἡγεῖτο ζάθεον Τρωϊκὸν ἐς πεδίον · ὅν ποθʼ Ὅμηρος ἔφη Δαναῶν πύκα θωρηκτάων κοσμητῆρα μάχης ἔξοχον ὄντα μολεῖν . οὕτως οὐδὲν ἀεικὲς Ἀθηναίοισι καλεῖσθαι κοσμηταῖς πολέμου τʼ ἀμφὶ καὶ ἠνορέης .
Lemmas: ὁ δέ τρίτος · ἐκ ποτέ ὅδε πόλις ἅμα Ἀτρείδης Μενεσθεύς ἡγέομαι ζάθεος Τρωϊκός εἰς πεδίον · ὅς ποτέ Ὅμηρος φημί Δαναοί πύκα θωρηκτής κοσμητήρ μάχη ἔξοχος εἰμί βλώσκω . οὕτως οὐδείς ἀεικής Ἀθηναῖος καλέω κοσμητής πόλεμος τε ἀμφί καί ἠνορέα .
plutarchus.cimon 8.1
ταῦτα καίπερ οὐδαμοῦ τὸ Κίμωνος ὄνομα δηλοῦντα τιμῆς ὑπερβολὴν ἔχειν ἐδόκει τοῖς τότε ἀνθρώποις . οὔτε γὰρ Θεμιστοκλῆς τοιούτου τινὸς οὔτε Μιλτιάδης ἔτυχεν , ἀλλὰ τούτῳ γε θαλλοῦ στέφανον αἰτοῦντι Σωφάνης ὁ Δεκελεὺς ἐκ μέσου τῆς ἐκκλησίας ἀναστὰς ἀντεῖπεν , οὐκ εὐγνώμονα μέν , ἀρέσασαν δὲ τῷ δήμῳ τότε φωνὴν ἀφείς · ὅταν γάρ , ἔφη , μόνος ἀγωνισάμενος , ὦ Μιλτιάδη , νικήσῃς τοὺς βαρβάρους , τότε καὶ τιμᾶσθαι μόνος ἀξίου .
Lemmas: οὗτος καίπερ οὐδαμοῦ ὁ Κίμων ὄνομα δηλόω τιμή ὑπερβολή ἔχω δοκέω ὁ τότε ἄνθρωπος . οὔτε γάρ Θεμιστοκλῆς τοιοῦτος τις οὔτε Μιλτιάδης τυγχάνω , ἀλλά οὗτος γε θαλλός στέφανος αἰτέω Σωφάνης ὁ Δεκελεύς ἐκ μέσος ὁ ἐκκλησία ἀνίστημι ἀντιλέγω , οὐ εὐγνώμων μέν , ἀρέσκω δέ ὁ δῆμος τότε φωνή ἀφίημι · ὅταν γάρ , φημί , μόνος ἀγωνίζομαι , ὦ Μιλτιάδης , νικάω ὁ βάρβαρος , τότε καί τιμάω μόνος ἀξιόω .
plutarchus.cimon 8.2
διὰ τί τοίνυν τὸ Κίμωνος ὑπερηγάπησαν ἔργον ; ἢ ὅτι τῶν μὲν ἄλλων στρατηγούντων ὑπὲρ τοῦ μὴ παθεῖν ἠμύνοντο τοὺς πολεμίους , τούτου δὲ καὶ ποιῆσαι κακῶς ἠδυνήθησαν ἐπὶ τὴν ἐκείνων αὐτοὶ στρατεύσαντες , καὶ προσεκτήσαντο χώρας αὐτήν τε τὴν Ἠϊόνα καὶ τὴν Ἀμφίπολιν οἰκίσαντες ;
Lemmas: διά τίς τοίνυν ὁ Κίμων ὑπεραγαπάω ἔργον ; ἤ ὅτι ὁ μέν ἄλλος στρατηγέω ὑπέρ ὁ μή πάσχω ἀμύνω ὁ πολέμιος , οὗτος δέ καί ποιέω κακός δύναμαι ἐπί ὁ ἐκεῖνος αὐτός στρατεύω , καί προσκτάομαι χώρα αὐτός τε ὁ Ἠϊών καί ὁ Ἀμφίπολις οἰκίζω ;
plutarchus.cimon 8.3
ὤικισαν δὲ καὶ Σκῦρον ἑλόντος Κίμωνος ἐξ αἰτίας τοιαύτης . Δόλοπες ᾤκουν τὴν νῆσον , ἐργάται κακοὶ γῆς · ληϊζόμενοι δὲ τὴν θάλασσαν ἐκ παλαιοῦ , τελευτῶντες οὐδὲ τῶν εἰσπλεόντων παρʼ αὐτοὺς καὶ χρωμένων ἀπείχοντο ξένων , ἀλλὰ Θετταλούς τινας ἐμπόρους περὶ τὸ Κτήσιον ὁρμισαμένους συλήσαντες εἷρξαν .
Lemmas: οἰκίζω δέ καί Σκῦρος αἱρέω Κίμων ἐκ αἰτία τοιοῦτος . Δόλοψ οἰκέω ὁ νῆσος , ἐργάτης κακός γῆ · ληΐζομαι δέ ὁ θάλασσα ἐκ παλαιός , τελευτάω οὐδέ ὁ εἰσπλέω παρά αὐτός καί χράω ἀπέχω ξένος , ἀλλά Θεσσαλός τις ἔμπορος περί ὁ Κτήσιος ὁρμίζω συλάω ἔργω .
plutarchus.cimon 8.4
ἐπεὶ δὲ διαδράντες ἐκ τῶν δεσμῶν οἱ ἄνθρωποι δίκην κατεδικάσαντο τῆς πόλεως Ἀμφικτυονικήν , οὐ βουλομένων τὰ χρήματα τῶν πολλῶν συνεκτίνειν , ἀλλὰ τοὺς ἔχοντας καὶ διηρπακότας ἀποδοῦναι κελευόντων , δείσαντες ἐκεῖνοι πέμπουσι γράμματα πρὸς Κίμωνα , κελεύοντες ἥκειν μετὰ τῶν νεῶν ληψόμενον τὴν πόλιν ὑπʼ αὐτῶν ἐνδιδομένην .
Lemmas: ἐπεί δέ διαδιδράσκω ἐκ ὁ δεσμός ὁ ἄνθρωπος δίκη καταδικάζω ὁ πόλις Ἀμφικτυονικός , οὐ βούλομαι ὁ χρῆμα ὁ πολύς συνεκτίνω , ἀλλά ὁ ἔχω καί διαρπάζω ἀποδίδωμι κελεύω , δείδω ἐκεῖνος πέμπω γράμμα πρός Κίμων , κελεύω ἥκω μετά ὁ ναῦς λαμβάνω ὁ πόλις ὑπό αὐτός ἐνδίδωμι .
plutarchus.cimon 8.5
παραλαβὼν δʼ οὕτω τὴν νῆσον ὁ Κίμων τοὺς μὲν Δόλοπας ἐξήλασε καὶ τὸν Αἰγαῖον ἠλευθέρωσε , πυνθανόμενος δὲ τὸν παλαιὸν Θησέα τὸν Αἰγέως φυγόντα μὲν ἐξ Ἀθηνῶν εἰς Σκῦρον , αὐτοῦ δʼ ἀποθανόντα δόλῳ διὰ φόβον ὑπὸ Λυκομήδους τοῦ βασιλέως , ἐσπούδασε τὸν τάφον ἀνευρεῖν .
Lemmas: παραλαμβάνω δέ οὕτως ὁ νῆσος ὁ Κίμων ὁ μέν Δόλοψ ἐξελαύνω καί ὁ Αἰγαῖος ἐλευθερόω , πυνθάνομαι δέ ὁ παλαιός Θησεύς ὁ Αἰγεύς φεύγω μέν ἐκ Ἀθῆναι εἰς Σκῦρος , αὐτοῦ δέ ἀποθνῄσκω δόλος διά φόβος ὑπό Λυκομήδης ὁ βασιλεύς , σπουδάζω ὁ τάφος ἀνευρίσκω .
plutarchus.cimon 8.6
καὶ γὰρ ἦν χρησμὸς Ἀθηναίοις τὰ Θησέως λείψανα κελεύων ἀνακομίζειν εἰς ἄστυ καὶ τιμᾶν ὡς ἥρωα πρεπόντως , ἀλλʼ ἠγνόουν ὅπου κεῖται , Σκυρίων οὐχ ὁμολογούντων οὐδʼ ἐώντων ἀναζητεῖν . τότε δὴ πολλῇ φιλοτιμίᾳ τοῦ σηκοῦ μόγις ἐξευρεθέντος , ἐνθέμενος ὁ Κίμων εἰς τὴν αὑτοῦ τριήρη τὰ ὀστᾶ καὶ τἆλλα κοσμήσας μεγαλοπρεπῶς κατήγαγεν εἰς τὴν αὐτοῦ διʼ ἐτῶν σχεδὸν τετρακοσίων . ἐφʼ ᾧ καὶ μάλιστα πρὸς αὐτὸν ἡδέως ὁ δῆμος ἔσχεν .
Lemmas: καί γάρ εἰμί χρησμός Ἀθηναῖος ὁ Θησεύς λείψανον κελεύω ἀνακομίζω εἰς ἄστυ καί τιμάω ὡς ἥρως πρεπόντως , ἀλλά ἀγνοέω ὅπου κεῖμαι , Σκύριος οὐ ὁμολογέω οὐδέ ἐάω ἀναζητέω . τότε δή πολύς φιλοτιμία ὁ σηκός μόγις ἐξευρίσκω , ἐντίθημι ὁ Κίμων εἰς ὁ ἑαυτοῦ τριήρης ὁ ὀστέον καί ἄλλος κοσμέω μεγαλοπρεπής κατάγω εἰς ὁ αὐτός διά ἔτος σχεδόν τετρακόσιοι . ἐπί ὅς καί μάλα πρός αὐτός ἡδύς ὁ δῆμος ἔχω .
plutarchus.cimon 8.7
ἔθεντο δʼ εἰς μνήμην αὐτοῦ καὶ τὴν τῶν τραγῳδῶν κρίσιν ὀνομαστὴν γενομένην . πρώτην γὰρ διδασκαλίαν τοῦ Σοφοκλέους ἔτι νέου καθέντος , Ἀψεφίων ὁ ἄρχων , φιλονεικίας οὔσης καὶ παρατάξεως τῶν θεατῶν , κριτὰς μὲν οὐκ ἐκλήρωσε τοῦ ἀγῶνος , ὡς δὲ Κίμων μετὰ τῶν συστρατήγων προελθὼν εἰς τὸ θέατρον ἐποιήσατο τῷ θεῷ τὰς νενομισμένας σπονδάς , οὐκ ἀφῆκεν αὐτοὺς ἀπελθεῖν , ἀλλʼ ὁρκώσας ἠνάγκασε καθίσαι καὶ κρῖναι δέκα ὄντας , ἀπὸ φυλῆς μιᾶς ἕκαστον .
Lemmas: τίθημι δέ εἰς μνήμη αὐτός καί ὁ ὁ τραγῳδός κρίσις ὀνομαστός γίγνομαι . πρῶτος γάρ διδασκαλία ὁ Σοφοκλῆς ἔτι νέος καθίημι , Ἀψεφίων ὁ ἄρχων , φιλονικία εἰμί καί παράταξις ὁ θεατής , κριτής μέν οὐ κληρόω ὁ ἀγών , ὡς δέ Κίμων μετά ὁ συστράτηγος προέρχομαι εἰς ὁ θέατρον ποιέω ὁ θεός ὁ νομίζω σπονδή , οὐ ἀφίημι αὐτός ἀπέρχομαι , ἀλλά ὁρκόω ἀναγκάζω καθίζω καί κρίνω δέκα εἰμί , ἀπό φυλή εἷς ἕκαστος .
plutarchus.cimon 8.8
ὁ μὲν οὖν ἀγὼν καὶ διὰ τὸ τῶν κριτῶν ἀξίωμα τὴν φιλοτιμίαν ὑπερέβαλε . νικήσαντος δὲ τοῦ Σοφοκλέους λέγεται τὸν Αἰσχύλον περιπαθῆ γενόμενον καὶ βαρέως ἐνεγκόντα χρόνον οὐ πολὺν Ἀθήνησι διαγαγεῖν , εἶτʼ οἴχεσθαι διʼ ὀργὴν εἰς Σικελίαν , ὅπου καὶ τελευτήσας περὶ Γέλαν τέθαπται .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἀγών καί διά ὁ ὁ κριτής ἀξίωμα ὁ φιλοτιμία ὑπερβάλλω . νικάω δέ ὁ Σοφοκλῆς λέγω ὁ Αἰσχύλος περιπαθής γίγνομαι καί βαρύς φέρω χρόνος οὐ πολύς Ἀθήνησι διάγω , εἶτα οἴχομαι διά ὀργή εἰς Σικελία , ὅπου καί τελευτάω περί Γέλα θάπτω .
plutarchus.cimon 9.1
συνδειπνῆσαι δὲ τῷ Κίμωνί φησιν ὁ Ἴων παντάπασι μειράκιον ἥκων εἰς Ἀθήνας ἐκ Χίου παρὰ Λαομέδοντι · καὶ τῶν σπονδῶν γενομένων παρακληθέντοςᾆσαι , καὶ ἄσαντοςοὐκ ἀηδῶς ἐπαινεῖν τοὺς παρόντας ὡς δεξιώτερον Θεμιστοκλέους · ἐκεῖνον γὰρ ᾄδειν μὲν οὐ φάναι μαθεῖν οὐδὲ κιθαρίζειν , πόλιν δὲ ποιῆσαι μεγάλην καὶ πλουσίαν ἐπίστασθαι ·
Lemmas: συνδειπνέω δέ ὁ Κίμων φημί ὁ Ἴων παντάπασι μειράκιον ἥκω εἰς Ἀθῆναι ἐκ Χίος παρά Λαομέδων · καί ὁ σπονδή γίγνομαι παρακαλέω , καί ἄσαντος ἀηδής ἐπαινέω ὁ πάρειμι ὡς δεξιός Θεμιστοκλῆς · ἐκεῖνος γάρ ἀείδω μέν οὐ φημί μανθάνω οὐδέ κιθαρίζω , πόλις δέ ποιέω μέγας καί πλούσιος ἐπίσταμαι ·
plutarchus.cimon 9.2
τοὐντεῦθεν , οἷον εἰκὸς ἐν πότῳ , τοῦ λόγου ῥυέντος ἐπὶ τὰς πράξεις τοῦ Κίμωνος καὶ μνημονευομένων τῶν μεγίστων , αὐτὸν ἐκεῖνον ἓν διελθεῖν στρατήγημα τῶν ἰδίων ὡς σοφώτατον . ἐπεὶ γὰρ ἐκ Σηστοῦ καὶ Βυζαντίου πολλοὺς τῶν βαρβάρων αἰχμαλώτους λαβόντες οἱ σύμμαχοι τῷ Κίμωνι διανεῖμαι προσέταξαν , ὁ δὲ χωρὶς μὲν αὐτούς , χωρὶς δὲ τὸν περὶ τοῖς σώμασι κόσμον αὐτῶν ἔθηκεν , ᾐτιῶντο τὴν διανομὴν ὡς ἄνισον .
Lemmas: ἐντεῦθεν , οἷος ἔοικα ἐν πότος , ὁ λόγος ῥέω ἐπί ὁ πρᾶξις ὁ Κίμων καί μνημονεύω ὁ μέγας , αὐτός ἐκεῖνος εἷς διέρχομαι στρατήγημα ὁ ἴδιος ὡς σοφός . ἐπεί γάρ ἐκ Σηστός καί Βυζάντιος πολύς ὁ βάρβαρος αἰχμάλωτος λαμβάνω ὁ σύμμαχος ὁ Κίμων διανέμω προστάσσω , ὁ δέ χωρίς μέν αὐτός , χωρίς δέ ὁ περί ὁ σῶμα κόσμος αὐτός τίθημι , αἰτιάομαι ὁ διανομή ὡς ἄνισος .
plutarchus.cimon 9.3
ὁ δὲ τῶν μερίδων ἐκέλευσεν αὐτοὺς ἑλέσθαι τὴν ἑτέραν , ἣν δʼ ἂν ἐκεῖνοι καταλίπωσιν , ἀγαπήσειν Ἀθηναίους . Ἡροφύτου δὲ τοῦ Σαμίου συμβουλεύσαντος αἱρεῖσθαι τὰ Περσῶν μᾶλλον ἢ Πέρσας , τὸν μὲν κόσμον αὐτοὶ ἔλαβον , Ἀθηναίοις δὲ τοὺς αἰχμαλώτους ἀπέλιπον . καὶ τότε μὲν ὁ Κίμων ἀπῄει γελοῖος εἶναι δοκῶν διανομεύς , τῶν μὲν συμμάχων ψέλια χρυσᾶ καὶ μανιάκας καὶ στρεπτοὺς καὶ κάνδυας καὶ πορφύραν φερομένων , τῶν δʼ Ἀθηναίων γυμνὰ σώματα κακῶς ἠσκημένα πρὸς ἐργασίαν παραλαβόντων .
Lemmas: ὁ δέ ὁ μερίς κελεύω αὐτός αἱρέω ὁ ἕτερος , ὅς δέ ἄν ἐκεῖνος καταλείπω , ἀγαπάω Ἀθηναῖος . Ἡροφύτος δέ ὁ Σάμιος συμβουλεύω αἱρέω ὁ Πέρσης μάλα ἤ Πέρσης , ὁ μέν κόσμος αὐτός λαμβάνω , Ἀθηναῖος δέ ὁ αἰχμάλωτος ἀπολείπω . καί τότε μέν ὁ Κίμων ἀπέρχομαι γέλοιος εἰμί δοκέω διανομεύς , ὁ μέν σύμμαχος ψέλιον χρύσεος καί μανιάκη καί στρεπτός καί κάνδυς καί πορφύρα φέρω , ὁ δέ Ἀθηναῖος γυμνός σῶμα κακός ἀσκέω πρός ἐργασία παραλαμβάνω .
plutarchus.cimon 9.4
μικρὸν δὲ ὕστερον οἱ τῶν ἑαλωκότων φίλοι καὶ οἰκεῖοι καταβαίνοντες ἐκ Φρυγίας καὶ Λυδίας ἐλυτροῦντο μεγάλων χρημάτων ἕκαστον , ὥστε τῷ Κίμωνι τεσσάρων μηνῶν τροφὰς εἰς τὰς ναῦς ὑπάρξαι καὶ προσέτι τῇ πόλει χρυσίον οὐκ ὀλίγον ἐκ τῶν λύτρων περιγενέσθαι .
Lemmas: μικρός δέ ὕστερον ὁ ὁ ἁλίσκομαι φίλος καί οἰκεῖος καταβαίνω ἐκ Φρυγία καί Λυδία λυτρόω μέγας χρῆμα ἕκαστος , ὥστε ὁ Κίμων τέσσαρες μείς τροφή εἰς ὁ ναῦς ὑπάρχω καί προσέτι ὁ πόλις χρυσίον οὐ ὀλίγος ἐκ ὁ λύτρον περιγίγνομαι .
plutarchus.cimon 10.1
ἤδη δʼ εὐπορῶν ὁ Κίμων ἐφόδια τῆς στρατηγίας ἃ καλῶς ἀπὸ τῶν πολεμίων ἔδοξεν ὠφελῆσθαι κάλλιον ἀνήλισκεν εἰς τοὺς πολίτας . τῶν τε γὰρ ἀγρῶν τοὺς φραγμοὺς ἀφεῖλεν , ἵνα καὶ τοῖς ξένοις καὶ τῶν πολιτῶν τοῖς δεομένοις ἀδεῶς ὑπάρχῃ λαμβάνειν τῆς ὀπώρας , καὶ δεῖπνον οἴκοι παρʼ αὐτῷ λιτὸν μέν , ἀρκοῦν δὲ πολλοῖς , ἐποιεῖτο καθʼ ἡμέραν , ἐφʼ ὃ τῶν πενήτων ὁ βουλόμενος εἰσῄει καὶ διατροφὴν εἶχεν ἀπράγμονα , μόνοις τοῖς δημοσίοις σχολάζων .
Lemmas: ἤδη δέ εὐπορέω ὁ Κίμων ἐφόδια ὁ στρατηγία ὅς καλός ἀπό ὁ πολέμιος δοκέω ὠφελέω καλός ἀναλίσκω εἰς ὁ πολίτης . ὁ τε γάρ ἀγρός ὁ φραγμός ἀφαιρέω , ἵνα καί ὁ ξένος καί ὁ πολίτης ὁ δέω ἀδεής ὑπάρχω λαμβάνω ὁ ὀπώρα , καί δεῖπνον οἴκοι παρά αὐτός λιτός μέν , ἀρκέω δέ πολύς , ποιέω κατά ἡμέρα , ἐπί ὅς ὁ πένης ὁ βούλομαι εἰσέρχομαι καί διατροφή ἔχω ἀπράγμων , μόνος ὁ δημόσιος σχολάζω .
plutarchus.cimon 10.2
ὡς δʼ Ἀριστοτέλης φησίν , οὐχ ἁπάντων Ἀθηναίων , ἀλλὰ τῶν δημοτῶν αὐτοῦ Λακιαδῶν παρεσκευάζετο τῷ βουλομένῳ τὸ δεῖπνον . αὐτῷ δὲ νεανίσκοι παρείποντο συνήθεις ἀμπεχόμενοι καλῶς , ὧν ἕκαστος , εἴ τις συντύχοι τῷ Κίμωνι τῶν ἀστῶν πρεσβύτερος ἠμφιεσμένος ἐνδεῶς , διημείβετο πρὸς αὐτὸν τὰ ἱμάτια · καὶ τὸ γινόμενον ἐφαίνετο σεμνόν .
Lemmas: ὡς δέ Ἀριστοτέλης φημί , οὐ ἅπας Ἀθηναῖος , ἀλλά ὁ δημότης αὐτός Λακίαδαι παρασκευάζω ὁ βούλομαι ὁ δεῖπνον . αὐτός δέ νεανίσκος παρέπομαι συνήθης ἀμπέχω καλός , ὅς ἕκαστος , εἰ τις συντυγχάνω ὁ Κίμων ὁ ἀστός πρέσβυς ἀμφιέννυμι ἐνδεής , διαμείβω πρός αὐτός ὁ ἱμάτιον · καί ὁ γίγνομαι φαίνω σεμνός .
plutarchus.cimon 10.3
οἱ δʼ αὐτοὶ καὶ νόμισμα κομίζοντες ἄφθονον παριστάμενοι τοῖς κομψοῖς τῶν πενήτων ἐν ἀγορᾷ σιωπῇ τῶν κερματίων ἐνέβαλλον εἰς τὰς χεῖρας . ὧν δὴ καὶ Κρατῖνος ὁ κωμικὸς ἐν Ἀρχιλόχοις ἔοικε μεμνῆσθαι διὰ τούτων ·
Lemmas: ὁ δέ αὐτός καί νόμισμα κομίζω ἄφθονος παρίστημι ὁ κομψός ὁ πένης ἐν ἀγορά σιωπή ὁ κερμάτιον ἐμβάλλω εἰς ὁ χείρ . ὅς δή καί Κρατῖνος ὁ κωμικός ἐν Ἀρχίλοχος ἔοικα μιμνῄσκω διά οὗτος ·
plutarchus.cimon 10.4
κἀγὼ γὰρ ηὔχουν Μητρόβιος ὁ γραμματεὺς σὺν ἀνδρὶ θείῳ καὶ φιλοξενωτάτῳ καὶ πάντʼ ἀρίστῳ τῶν Πανελλήνων πρὸ τοῦ Κίμωνι λιπαρὸν γῆρας εὐωχούμενος αἰῶνα πάντα συνδιατρίψειν . ὁ δὲ λιπὼν βέβηκε πρότερος .
Lemmas: ἐγώ γάρ αὐχέω Μητρόβιος ὁ γραμματεύς σύν ἀνήρ θεῖος καί φιλόξενος καί πᾶς ἀγαθός ὁ Πανέλληνες πρό ὁ Κίμων λιπαρός γῆρας εὐωχέω αἰών πᾶς συνδιατρίβω . ὁ δέ λείπω βαίνω πρότερος .
plutarchus.cimon 10.5
ἔτι τοίνυν Γοργίας μὲν ὁ Λεοντῖνός φησι τὸν Κίμωνα τὰ χρήματα κτᾶσθαι μὲν ὡς χρῷτο , χρῆσθαι δὲ ὡς τιμῷτο , Κριτίας δὲ τῶν τριάκοντα γενόμενος ἐν ταῖς ἐλεγείαις εὔχεται · πλοῦτον μὲν Σκοπαδῶν , μεγαλοφροσύνην δὲ Κίμωνος , νίκας δʼ Ἀρκεσίλα τοῦ Λακεδαιμονίου . καίτοι Λίχαν γε τὸν Σπαρτιάτην ἀπʼ οὐδενὸς ἄλλου γινώσκομεν ἐν τοῖς Ἕλλησιν ὀνομαστὸν γενόμενον ἢ ὅτι τοὺς ξένους ἐν ταῖς γυμνοπαιδίαις ἐδείπνιζεν · ἡ δὲ Κίμωνος ἀφθονία καὶ τὴν παλαιὰν τῶν Ἀθηναίων φιλοξενίαν καὶ φιλανθρωπίαν ὑπερέβαλεν .
Lemmas: ἔτι τοίνυν Γοργίας μέν ὁ Λεοντῖνος φημί ὁ Κίμων ὁ χρῆμα κτάομαι μέν ὡς χράω , χράω δέ ὡς τιμάω , Κριτίας δέ ὁ τριάκοντα γίγνομαι ἐν ὁ ἐλεγεία εὔχομαι · πλοῦτος μέν Σκόπαδαι , μεγαλοφροσύνη δέ Κίμων , νίκη δέ Ἀρκεσίλας ὁ Λακεδαιμόνιος . καίτοι Λίχας γε ὁ Σπαρτιάτης ἀπό οὐδείς ἄλλος γιγνώσκω ἐν ὁ Ἕλλην ὀνομαστός γίγνομαι ἤ ὅτι ὁ ξένος ἐν ὁ γυμνοπαιδίαι δειπνίζω · ὁ δέ Κίμων ἀφθονία καί ὁ παλαιός ὁ Ἀθηναῖος φιλοξενία καί φιλανθρωπία ὑπερβάλλω .
plutarchus.cimon 10.6
οἱ μὲν γάρ , ἐφʼ οἷς ἡ πόλις μέγα φρονεῖ δικαίως , τό τε σπέρμα τῆς τροφῆς εἰς τοὺς Ἕλληνας ἐξέδωκαν ὑδάτων τε πηγαίων καὶ πυρὸς ἔναυσιν χρῄζουσιν ἀνθρώποις ἐδίδαξαν,ὁ δὲ τὴν μὲν οἰκίαν τοῖς πολίταις πρυτανεῖον ἀποδείξας κοινόν , ἐν δὲ τῇ χώρᾳ καρπῶν ἑτοίμων ἀπαρχὰς καὶ ὅσα ὧραι καλὰ φέρουσι χρῆσθαι καὶ λαμβάνειν ἅπαντα τοῖς ξένοις παρέχων , τρόπον τινὰ τὴν ἐπὶ Κρόνου μυθολογουμένην κοινωνίαν εἰς τὸν βίον αὖθις κατῆγεν .
Lemmas: ὁ μέν γάρ , ἐπί ὅς ὁ πόλις μέγας φρονέω δίκαιος , ὁ τε σπέρμα ὁ τροφή εἰς ὁ Ἕλλην ἐκδίδωμι ὕδωρ τε πηγαῖος καί πῦρ ἔναυσις χρῄζω ἄνθρωπος ἐδίδαξαν,ὁ δέ ὁ μέν οἰκία ὁ πολίτης πρυτανεῖον ἀποδείκνυμι κοινός , ἐν δέ ὁ χώρα καρπός ἑτοῖμος ἀπαρχή καί ὅσος ὥρα καλός φέρω χράω καί λαμβάνω ἅπας ὁ ξένος παρέχω , τρόπος τις ὁ ἐπί Κρόνος μυθολογέω κοινωνία εἰς ὁ βίος αὖθις κατάγω .
plutarchus.cimon 10.7
οἱ δὲ ταῦτα κολακείαν ὄχλου καὶ δημαγωγίαν εἶναι διαβάλλοντες ὑπὸ τῆς ἄλλης ἐξηλέγχοντο τοῦ ἀνδρὸς προαιρέσεως ἀριστοκρατικῆς καὶ Λακωνικῆς οὔσης , ὅς γε καὶ Θεμιστοκλεῖ πέρα τοῦ δέοντος ἐπαίροντι τὴν δημοκρατίαν ἀντέβαινε μετʼ Ἀριστείδου , καὶ πρὸς Ἐφιάλτην ὕστερον χάριτι τοῦ δήμου καταλύοντα τὴν ἐξ Ἀρείου πάγου βουλὴν διηνέχθη ,
Lemmas: ὁ δέ οὗτος κολακεία ὄχλος καί δημαγωγία εἰμί διαβάλλω ὑπό ὁ ἄλλος ἐξελέγχω ὁ ἀνήρ προαίρεσις ἀριστοκρατικός καί Λακωνικός εἰμί , ὅς γε καί Θεμιστοκλῆς πέρα ὁ δέω ἐπαίρω ὁ δημοκρατία ἀντιβαίνω μετά Ἀριστείδης , καί πρός Ἐφιάλτης ὕστερον χάρις ὁ δῆμος καταλύω ὁ ἐκ Ἄρειος πάγος βουλή διαφέρω ,
plutarchus.cimon 10.8
λημμάτων δὲ δημοσίων τοὺς ἄλλους πλὴν Ἀριστείδου καὶ Ἐφιάλτου πάντας ἀναπιμπλαμένους ὁρῶν , αὑτὸν ἀδέκαστον καὶ ἄθικτον ἐκ τῇ πολιτείᾳ δωροδοκίας καὶ πάντα προῖκα καὶ καθαρῶς πράττοντα καὶ λέγοντα διὰ τέλους παρέσχε . λέγεταί γέ τοι Ῥοισάκην τινὰ βάρβαρον ἀποστάτην βασιλέως ἐλθεῖν μετὰ χρημάτων πολλῶν εἰς Ἀθήνας , καὶ σπαραττόμενον ὑπὸ τῶν συκοφαντῶν καταφυγεῖν πρὸς Κίμωνα , καὶ θεῖναι παρὰ τὴν αὔλειον αὐτοῦ φιάλας δύο , τὴν μὲν ἀργυρείων ἐμπλησάμενον Δαρεικῶν , τὴν δὲ χρυσῶν · ἰδόντα δὲ τὸν Κίμωνα καὶ μειδιάσαντα πυθέσθαι τοῦ ἀνθρώπου ,
Lemmas: λῆμμα δέ δημόσιος ὁ ἄλλος πλήν Ἀριστείδης καί Ἐφιάλτης πᾶς ἀναπίμπλημι ὁράω , ἑαυτοῦ ἀδέκαστος καί ἄθικτος ἐκ ὁ πολιτεία δωροδοκία καί πᾶς προίξ καί καθαρός πράσσω καί λέγω διά τέλος παρέχω . λέγω γε τοι Ῥοισάκης τις βάρβαρος ἀποστάτης βασιλεύς ἔρχομαι μετά χρῆμα πολύς εἰς Ἀθῆναι , καί σπαράσσω ὑπό ὁ συκοφάντης καταφεύγω πρός Κίμων , καί τίθημι παρά ὁ αὔλειος αὐτός φιάλη δύο , ὁ μέν ἀργύρειος ἐμπίμπλημι Δαρεικός , ὁ δέ χρύσεος · ὁράω δέ ὁ Κίμων καί μειδιάω πυνθάνομαι ὁ ἄνθρωπος ,
plutarchus.cimon 10.9
πότερον αἱρεῖται Κίμωνα μισθωτὸν ἢ φίλον ἔχειν · τοῦ δὲ φήσαντος φίλον οὐκοῦν , φάναι , ταῦτʼ ἄπιθι μετὰ σεαυτοῦ κομίζων · χρήσομαι γὰρ αὐτοῖς ὅταν δέωμαι φίλος γενόμενος .
Lemmas: πότερος αἱρέω Κίμων μισθωτός ἤ φίλος ἔχω · ὁ δέ φημί φίλος οὐκοῦν , φημί , οὗτος ἀπέρχομαι μετά σεαυτοῦ κομίζω · χράω γάρ αὐτός ὅταν δέω φίλος γίγνομαι .
plutarchus.cimon 11.1
ἐπεὶ δʼ οἱ σύμμαχοι τοὺς φόρους μὲν ἐτέλουν , ἄνδρας δὲ καὶ ναῦς ὡς ἐτάχθησαν οὐ παρεῖχον , ἀλλʼ ἀπαγορεύοντες ἤδη πρὸς τὰς στρατείας , καὶ πολέμου μὲν οὐδὲν δεόμενοι , γεωργεῖν δὲ καὶ ζῆν καθʼ ἡσυχίαν ἐπιθυμοῦντες , ἀπηλλαγμένων τῶν βαρβάρων καὶ μὴ διοχλούντων , οὔτε τὰς ναῦς ἐπλήρουν οὔτʼ ἄνδρας ἀπέστελλον , οἱ μὲν ἄλλοι στρατηγοὶ τῶν Ἀθηναίων προσηνάγκαζον αὐτοὺς ταῦτα ποιεῖν καὶ τοὺς ἐλλείποντας ὑπάγοντες δίκαις καὶ κολάζοντες ἐπαχθῆ τὴν ἀρχὴν καὶ λυπηρὰν ἐποίουν ,
Lemmas: ἐπεί δέ ὁ σύμμαχος ὁ φόρος μέν τελέω , ἀνήρ δέ καί ναῦς ὡς τάσσω οὐ παρέχω , ἀλλά ἀπαγορεύω ἤδη πρός ὁ στρατεία , καί πόλεμος μέν οὐδείς δέω , γεωργέω δέ καί ζάω κατά ἡσυχία ἐπιθυμέω , ἀπαλλάσσω ὁ βάρβαρος καί μή διοχλέω , οὔτε ὁ ναῦς πληρόω οὔτε ἀνήρ ἀποστέλλω , ὁ μέν ἄλλος στρατηγός ὁ Ἀθηναῖος προσαναγκάζω αὐτός οὗτος ποιέω καί ὁ ἐλλείπω ὑπάγω δίκη καί κολάζω ἐπαχθής ὁ ἀρχή καί λυπηρός ποιέω ,
plutarchus.cimon 11.2
Κίμων δὲ τὴν ἐναντίαν ὁδὸν ἐν τῇ στρατηγίᾳ πορευόμενος βίαν μὲν οὐδενὶ τῶν Ἑλλήνων προσῆγε , χρήματα δὲ λαμβάνων παρὰ τῶν οὐ βουλομένων στρατεύεσθαι καὶ ναῦς κενάς , ἐκείνους εἴα δελεαζομένους τῇ σχολῇ περὶ τὰ οἰκεῖα διατρίβειν , γεωργοὺς καὶ χρηματιστὰς ἀπολέμους ἐκ πολεμικῶν ὑπὸ τρυφῆς καὶ ἀνοίας γινομένους , τῶν δʼ Ἀθηναίων ἀνὰ μέρος πολλοὺς ἐμβιβάζων καὶ διαπονῶν ταῖς στρατείαις ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ τοῖς παρὰ τῶν συμμάχων μισθοῖς καὶ χρήμασι δεσπότας αὐτῶν τῶν διδόντων ἐποίησε .
Lemmas: Κίμων δέ ὁ ἐναντίος ὁδός ἐν ὁ στρατηγία πορεύω βία μέν οὐδείς ὁ Ἕλλην προσάγω , χρῆμα δέ λαμβάνω παρά ὁ οὐ βούλομαι στρατεύω καί ναῦς κενός , ἐκεῖνος ἐάω δελεάζω ὁ σχολή περί ὁ οἰκεῖος διατρίβω , γεωργός καί χρηματιστής ἀπόλεμος ἐκ πολεμικός ὑπό τρυφή καί ἄνοια γίγνομαι , ὁ δέ Ἀθηναῖος ἀνά μέρος πολύς ἐμβιβάζω καί διαπονέω ὁ στρατεία ἐν ὀλίγος χρόνος ὁ παρά ὁ σύμμαχος μισθός καί χρῆμα δεσπότης αὐτός ὁ δίδωμι ποιέω .
plutarchus.cimon 11.3
πλέοντας γὰρ αὐτοὺς συνεχῶς καὶ διὰ χειρὸς ἔχοντας ἀεὶ τὰ ὅπλα καὶ τρεφομένους καὶ ἀσκοῦντας ἐκ τῆς αὐτῶν ἀστρατείαςἐθισθέντες φοβεῖσθαι καὶ κολακεύειν , ἔλαθον ἀντὶ συμμάχων ὑποτελεῖς καὶ δοῦλοι γεγονότες .
Lemmas: πλέω γάρ αὐτός συνεχής καί διά χείρ ἔχω ἀεί ὁ ὅπλον καί τρέφω καί ἀσκέω ἐκ ὁ αὐτός ἀστρατείαςἐθισθέντες φοβέω καί κολακεύω , λανθάνω ἀντί σύμμαχος ὑποτελής καί δοῦλος γίγνομαι .
plutarchus.cimon 12.1
καὶ μὴν αὐτοῦ γε τοῦ μεγάλου βασιλέως οὐδεὶς ἐταπείνωσε καὶ συνέστειλε τὸ φρόνημα μᾶλλον ἢ Κίμων . οὐ γὰρ ἀνῆκεν ἐκ τῆς Ἑλλάδος ἀπηλλαγμένον , ἀλλʼ ὥσπερ ἐκ ποδὸς διώκων , πρὶν διαπνεῦσαι καὶ στῆναι τοὺς βαρβάρους , τὰ μὲν ἐπόρθει καὶ κατεστρέφετο , τὰ δὲ ἀφίστη καὶ προσήγετο τοῖς Ἕλλησιν , ὥστε τὴν ἀπʼ Ἰωνίας Ἀσίαν ἄχρι Παμφυλίας παντάπασι Περσικῶν ὅπλων ἐρημῶσαι .
Lemmas: καί μήν αὐτός γε ὁ μέγας βασιλεύς οὐδείς ταπεινόω καί συστέλλω ὁ φρόνημα μάλα ἤ Κίμων . οὐ γάρ ἀνίημι ἐκ ὁ Ἑλλάς ἀπαλλάσσω , ἀλλά ὥσπερ ἐκ πούς διώκω , πρίν διαπονέω καί ἵστημι ὁ βάρβαρος , ὁ μέν πορθέω καί καταστρέφω , ὁ δέ ἀφίστημι καί προσάγω ὁ Ἕλλην , ὥστε ὁ ἀπό Ἰωνία Ἀσία ἄχρι Παμφυλία παντάπασι Περσικός ὅπλον ἐρημόω .
plutarchus.cimon 12.2
πυθόμενος δὲ τοὺς βασιλέως στρατηγοὺς μεγάλῳ στρατῷ καὶ ναυσὶ πολλαῖς ἐφεδρεύειν περὶ Παμφυλίαν , καὶ βουλόμενος αὐτοῖς ἄπλουν καὶ ἀνέμβατον ὅλως ὑπὸ φόβου τὴν ἐντὸς Χελιδονίων ποιήσασθαι θάλατταν , ὥρμησεν ἄρας ἀπὸ Κνίδου καὶ Τριοπίου διακοσίαις τριήρεσι , πρὸς μὲν τάχος ἀπʼ ἀρχῆς καὶ περιαγωγὴν ὑπὸ Θεμιστοκλέους ἄριστα κατεσκευασμέναις , ἐκεῖνος δὲ τότε καὶ πλατυτέρας ἐποίησεν αὐτὰς καὶ διάβασιν τοῖς καταστρώμασιν ἔδωκεν , ὡς ἂν ὑπὸ πολλῶν ὁπλιτῶν μαχιμώτεραι προσφέροιντο τοῖς πολεμίοις .
Lemmas: πυνθάνομαι δέ ὁ βασιλεύς στρατηγός μέγας στρατός καί ναῦς πολύς ἐφεδρεύω περί Παμφυλία , καί βούλομαι αὐτός ἄπλοος καί ἀνέμβατος ὅλος ὑπό φόβος ὁ ἐντός Χελιδόνιον ποιέω θάλασσα , ὁρμάω ἀείρω ἀπό Κνίδος καί Τριόπιον διακόσιοι τριήρης , πρός μέν τάχος ἀπό ἀρχή καί περιαγωγή ὑπό Θεμιστοκλῆς ἀγαθός κατασκευάζω , ἐκεῖνος δέ τότε καί πλατύς ποιέω αὐτός καί διάβασις ὁ κατάστρωμα δίδωμι , ὡς ἄν ὑπό πολύς ὁπλίτης μάχιμος προσφέρω ὁ πολέμιος .
plutarchus.cimon 12.3
ἐπιπλεύσας δὲ τῇ πόλει τῶν Φασηλιτῶν , Ἑλλήνων μὲν ὄντων , οὐ δεχομένων δὲ τὸν στόλον οὐδὲ βουλομένων ἀφίστασθαι βασιλέως , τήν τε χώραν κακῶς ἐποίει καὶ προσέβαλλε τοῖς τείχεσιν . οἱ δὲ Χῖοι συμπλέοντες αὐτῷ , πρὸς δὲ τοὺς Φασηλίτας ἐκ παλαιοῦ φιλικῶς ἔχοντες , ἅμα μὲν τὸν Κίμωνα κατεπράϋνον , ἅμα δὲ τοξεύοντες ὑπὲρ τὰ τείχη βιβλίδια προσκείμενα τοῖς ὀϊστοῖς ἐξήγγελλον τοῖς Φασηλίταις .
Lemmas: ἐπιπλέω δέ ὁ πόλις ὁ Φασηλίτης , Ἕλλην μέν εἰμί , οὐ δέχομαι δέ ὁ στόλος οὐδέ βούλομαι ἀφίστημι βασιλεύς , ὁ τε χώρα κακός ποιέω καί προσβάλλω ὁ τεῖχος . ὁ δέ Χῖος συμπλέω αὐτός , πρός δέ ὁ Φασηλίτης ἐκ παλαιός φιλικός ἔχω , ἅμα μέν ὁ Κίμων καταπραύνω , ἅμα δέ τοξεύω ὑπέρ ὁ τεῖχος βιβλίδιον πρόσκειμαι ὁ ὀιστός ἐξαγγέλλω ὁ Φασηλίτης .
plutarchus.cimon 12.4
τέλος δὲ διήλλαξεναὐτούς , ὅπως δέκα τάλαντα δόντες ἀκολουθῶσι καὶ συστρατεύωσιν ἐπὶ τοὺς βαρβάρους . ἔφορος μὲν οὖν Τιθραύστην φησὶ τῶν βασιλικῶν νεῶν ἄρχειν καὶ τοῦ πεζοῦ Φερενδάτην , Καλλισθένης δʼ Ἀριομάνδην τὸν Γωβρύου κυριώτατον ὄντα τῆς δυνάμεως παρὰ τὸν Εὐρυμέδοντα ταῖς ναυσὶ παρορμεῖν , οὐκ ὄντα μάχεσθαι τοῖς Ἕλλησι πρόθυμον , ἀλλὰ προσδεχόμενον ὀγδοήκοντα ναῦς Φοινίσσας ἀπὸ Κύπρου προσπλεούσας .
Lemmas: τέλος δέ διαλαγχάνω , ὅπως δέκα τάλαντον δίδωμι ἀκολουθέω καί συστρατεύω ἐπί ὁ βάρβαρος . ἔφορος μέν οὖν Τιθραύστης φημί ὁ βασιλικός ναῦς ἄρχω καί ὁ πεζός Φερενδάτης , Καλλισθένης δέ Ἀριομάνδης ὁ Γωβρύας κύριος εἰμί ὁ δύναμις παρά ὁ Εὐρυμέδων ὁ ναῦς παρορμέω , οὐ εἰμί μάχομαι ὁ Ἕλλην πρόθυμος , ἀλλά προσδέχομαι ὀγδοήκοντα ναῦς Φοῖνιξ ἀπό Κύπρος προσπλέω .
plutarchus.cimon 12.5
ταύτας φθῆναι βουλόμενος ὁ Κίμων ἀνήχθη , βιάζεσθαι παρεσκευασμένος , ἂν ἑκόντες μὴ ναυμαχῶσιν . οἱ δὲ πρῶτον μέν , ὡς μὴ βιασθεῖεν , εἰς τὸν ποταμὸν εἰσωρμίσαντο , προσφερομένων δὲ τῶν Ἀθηναίων ἀντεξέπλευσαν , ὡς ἱστορεῖ Φανόδημος , ἑξακοσίαις ναυσίν , ὡς δʼ Ἔφορος , πεντήκοντα καὶ τριακοσίαις . ἔργον δὲ κατὰ γοῦν τὴν θάλατταν οὐδὲν ὑπʼ αὐτῶν ἐπράχθη τῆς δυνάμεως ἄξιον ,
Lemmas: οὗτος φθάνω βούλομαι ὁ Κίμων ἀνάγω , βιάζω παρασκευάζω , ἐάν ἑκών μή ναυμαχέω . ὁ δέ πρῶτος μέν , ὡς μή βιάζω , εἰς ὁ ποταμός εἰσορμίζω , προσφέρω δέ ὁ Ἀθηναῖος ἀντεκπλέω , ὡς ἱστορέω Φανόδημος , ἑξακόσιοι ναῦς , ὡς δέ Ἔφορος , πεντήκοντα καί τριακόσιοι . ἔργον δέ κατά γοῦν ὁ θάλασσα οὐδείς ὑπό αὐτός πράσσω ὁ δύναμις ἄξιος ,
plutarchus.cimon 12.6
ἀλλʼ εὐθὺς εἰς τὴν γῆν ἀποστρέφοντες ἐξέπιπτον οἱ πρῶτοι καὶ κατέφευγον εἰς τὸ πεζὸν ἐγγὺς παρατεταγμένον , οἱ δὲ καταλαμβανόμενοι διεφθείροντο μετὰ τῶν νεῶν . ᾧ καὶ δῆλόν ἐστιν , ὅτι πάμπολλαί τινες αἱ πεπληρωμέναι τοῖς βαρβάροις νῆες ἦσαν , ὅτε πολλῶν μέν , ὡς εἰκός , ἐκφυγουσῶν , πολλῶν δὲ συντριβεισῶν , ὅμως αἰχμαλώτους διακοσίας ἔλαβον οἱ Ἀθηναῖοι .
Lemmas: ἀλλά εὐθύς εἰς ὁ γῆ ἀποστρέφω ἐκπίπτω ὁ πρῶτος καί καταφεύγω εἰς ὁ πεζός ἐγγύς παρατάσσω , ὁ δέ καταλαμβάνω διαφθείρω μετά ὁ ναῦς . ὅς καί δῆλος εἰμί , ὅτι πάμπολυς τις ὁ πληρόω ὁ βάρβαρος ναῦς εἰμί , ὅτε πολύς μέν , ὡς ἔοικα , ἐκφεύγω , πολύς δέ συντρίβω , ὅμως αἰχμάλωτος διακόσιοι λαμβάνω ὁ Ἀθηναῖος .
plutarchus.cimon 13.1
τῶν δὲ πεζῶν ἐπικαταβάντων πρὸς τὴν θάλασσαν μέγα μὲν ἔργον ἐφαίνετο τῷ Κίμωνι τὸ βιάζεσθαι τὴν ἀπόβασιν καὶ κεκμηκότας ἀκμῆσι καὶ πολλαπλασίοις ἐπάγειν τοὺς Ἕλληνας , ὅμως δὲ ῥώμῃ καὶ φρονήματι τοῦ κρατεῖν ὁρῶν ἐπηρμένους καὶ προθύμους ὁμόσε χωρεῖν τοῖς βαρβάροις , ἀπεβίβαζε τοὺς ὁπλίτας ἔτι θερμοὺς τῷ κατὰ τὴν ναυμαχίαν ἀγῶνι μετὰ κραυγῆς καὶ δρόμου προσφερομένους .
Lemmas: ὁ δέ πεζός ἐπικαταβαίνω πρός ὁ θάλασσα μέγας μέν ἔργον φαίνω ὁ Κίμων ὁ βιάζω ὁ ἀπόβασις καί κάμνω ἀκμής καί πολλαπλάσιος ἐπάγω ὁ Ἕλλην , ὅμως δέ ῥώμη καί φρόνημα ὁ κρατέω ὁράω ἐπαίρω καί πρόθυμος ὁμόσε χωρέω ὁ βάρβαρος , ἀποβιβάζω ὁ ὁπλίτης ἔτι θερμός ὁ κατά ὁ ναυμαχία ἀγών μετά κραυγή καί δρόμος προσφέρω .