ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.cato-minor 1.1
Κάτωνι δὲ τὸ μὲν γένος ἀρχὴν ἐπιφανείας ἔλαβε καὶ δόξης ἀπὸ τοῦ προπάππου Κάτωνος , ἀνδρὸς ἐν δόξῃ καὶ δυνάμει μάλιστα Ῥωμαίων γενομένου διʼ ἀρετήν , ὡς ἐν τοῖς περὶ ἐκείνου γέγραπται , κατελείφθη δὲ γονέων ὀρφανὸς μετʼ ἀδελφοῦ Καιπίωνος καὶ Πορκίας ἀδελφῆς . ἦν δὲ καὶ Σερβιλία Κάτωνος ὁμομήτριος ἀδελφή . καὶ πάντες οὗτοι παρὰ Λιβίῳ Δρούσῳ τροφὴν καὶ δίαιταν εἶχον , θείῳ μὲν ὄντι πρὸς μητρός , ἄγοντι δὲ τὴν πολιτείαν τότε · καὶ γὰρ εἰπεῖν δεινότατος ἦν , καὶ τἆλλα σώφρων ἀνὴρ ἐν τοῖς μάλιστα , καὶ φρονήματος οὐδενὶ Ῥωμαίων ὑφιέμενος .
Lemmas: Κάτων δέ ὁ μέν γένος ἀρχή ἐπιφάνεια λαμβάνω καί δόξα ἀπό ὁ πρόπαππος Κάτων , ἀνήρ ἐν δόξα καί δύναμις μάλα Ῥωμαῖος γίγνομαι διά ἀρετή , ὡς ἐν ὁ περί ἐκεῖνος γράφω , καταλείπω δέ γονεύς ὀρφανός μετά ἀδελφός Καιπίων καί Πορκίας ἀδελφή . εἰμί δέ καί σερvιλια Κάτων ὁμομήτριος ἀδελφή . καί πᾶς οὗτος παρά λιvιυς Δροῦσος τροφή καί δίαιτα ἔχω , θεῖος μέν εἰμί πρός μήτηρ , ἄγω δέ ὁ πολιτεία τότε · καί γάρ λέγω δεινός εἰμί , καί ἄλλος σώφρων ἀνήρ ἐν ὁ μάλα , καί φρόνημα οὐδείς Ῥωμαῖος ὑφίημι .
plutarchus.cato-minor 1.2
λέγεται δὲ Κάτων εὐθὺς ἐκ παιδίου τῇ τε φωνῇ καὶ τῷ προσώπῳ καὶ ταῖς περὶ τὰς παιδιὰς διατριβαῖς ἦθος ὑποφαίνειν ἄτρεπτον καὶ ἀπαθὲς καὶ βέβαιον ἐν πᾶσιν . ἰσχύν τε γὰρ εἶχον αὐτοῦ παρʼ ἡλικίαν τελεσιουργὸν αἱ ὁρμαί , καὶ τοῖς κολακεύουσι τραχὺς ὢν καὶ προσάντης , ἔτι μᾶλλον ἐκράτει τῶν ἐκφοβούντων . ἦν δὲ καὶ πρὸς γέλωτα κομιδῇ δυσκίνητος , ἄχρι μειδιάματος σπανίως τῷ προσώπῳ διαχεόμενος , καὶ πρὸς ὀργὴν οὐ ταχὺς οὐδὲ ὀλισθηρός , ὀργισθεὶς δὲ δυσπαραίτητος .
Lemmas: λέγω δέ Κάτων εὐθύς ἐκ παιδίον ὁ τε φωνή καί ὁ πρόσωπον καί ὁ περί ὁ παιδιά διατριβή ἦθος ὑποφαίνω ἄτρεπτος καί ἀπαθής καί βέβαιος ἐν πᾶς . ἰσχύς τε γάρ ἔχω αὐτός παρά ἡλικία τελεσιουργός ὁ ὁρμή , καί ὁ κολακεύω τραχύς εἰμί καί προσάντης , ἔτι μάλα κρατέω ὁ ἐκφοβέω . εἰμί δέ καί πρός γέλως κομιδῇ δυσκίνητος , ἄχρι μειδίαμα σπάνιος ὁ πρόσωπον διηχέω , καί πρός ὀργή οὐ ταχύς οὐδέ ὀλισθηρός , ὀργίζω δέ δυσπαραίτητος .
plutarchus.cato-minor 1.3
ὡς οὖν εἰς τὸ μανθάνειν ἧκε , νωθρὸς ἦν ἀναλαβεῖν καὶ βραδύς , ἀναλαβὼν δὲ κάτοχος καὶ μνημονικός , ὃ δὴ καὶ πέφυκεν ἄλλως , τοὺς μὲν εὐφυεῖς ἀναμνηστικοὺς μᾶλλον εἶναι , μνημονικοὺς δὲ τοὺς μετὰ πόνου καὶ πραγματείας παραδεχομένους · γίνεται γὰρ οἷον ἔγκαυμα τῆς ψυχῆς τῶν μαθημάτων ἕκαστον .
Lemmas: ὡς οὖν εἰς ὁ μανθάνω ἵημι , νωθρός εἰμί ἀναλαμβάνω καί βραδύς , ἀναλαμβάνω δέ κάτοχος καί μνημονικός , ὅς δή καί φύω ἄλλος , ὁ μέν εὐφυής ἀναμνηστικός μάλα εἰμί , μνημονικός δέ ὁ μετά πόνος καί πραγματεία παραδέχομαι · γίγνομαι γάρ οἷος ἔγκαυμα ὁ ψυχή ὁ μάθημα ἕκαστος .
plutarchus.cato-minor 1.4
ἔοικε δὲ καὶ τὸ δύσπειστον τῷ Κάτωνι ποιεῖν ἐργωδεστέραν τὴν μάθησιν · πάσχειν γάρ τι τὸ μανθάνειν ἀτεχνῶς ἐστι , καὶ τὸ πείθεσθαι ταχὺ τοῖς ἧττον ἀντέχειν δυναμένοις συμβέβηκε . διὸ πείθονται μᾶλλον νέοι γερόντων καὶ νοσοῦντες ὑγιαινόντων , καὶ ὅλως ἐν οἷς τὸ ἀποροῦν ἀσθενέστατόν ἐστι , ῥᾷστον τὸ προστιθέμενον .
Lemmas: ἔοικα δέ καί ὁ δύσπειστος ὁ Κάτων ποιέω ἐργώδης ὁ μάθησις · πάσχω γάρ τις ὁ μανθάνω ἄτεχνος εἰμί , καί ὁ πείθω ταχύς ὁ ἥσσων ἀντέχω δύναμαι συμβαίνω . διό πείθω μάλα νέος γέρων καί νοσέω ὑγιαίνω , καί ὅλος ἐν ὅς ὁ ἀπορέω ἀσθενής εἰμί , ῥᾴδιος ὁ προστίθημι .
plutarchus.cato-minor 1.5
τῷ μέντοι παιδαγωγῷ τὸν Κάτωνα πείθεσθαι μὲν λέγουσι καὶ ποιεῖν ἅπαν τὸ προσταττόμενον , ἑκάστου δὲ τὴν αἰτίαν ἀπαιτεῖν καὶ τὸ διὰ τί πυνθάνεσθαι . καὶ γὰρ ἦν χαρίεις ὁ παιδαγωγὸς αὐτοῦ καὶ λόγον ἔχων τοῦ κονδύλου προχειρότερον , ὄνομα Σαρπηδών .
Lemmas: ὁ μέντοι παιδαγωγός ὁ Κάτων πείθω μέν λέγω καί ποιέω ἅπας ὁ προστάσσω , ἕκαστος δέ ὁ αἰτία ἀπαιτέω καί ὁ διά τίς πυνθάνομαι . καί γάρ εἰμί χαρίεις ὁ παιδαγωγός αὐτός καί λόγος ἔχω ὁ κόνδυλος πρόχειρος , ὄνομα Σαρπηδών .
plutarchus.cato-minor 2.1
ἔτι δὲ παιδὸς τοῦ Κάτωνος ὄντος ἔπραττον οἱ σύμμαχοι τῶν Ῥωμαίων ὅπως μεθέξουσι τῆς ἐν Ῥώμῃ πολιτείας · καί τις Πομπαίδιος Σίλλων , ἀνὴρ πολεμικὸς καί μέγιστον ἔχων ἀξίωμα , τοῦ δὲ Δρούσου φίλος , κατέλυσε παρʼ αὐτῷ πλείονας ἡμέρας , ἐν αἷς γεγονὼς τοῖς παιδίοις συνήθης , ἄγε , εἶπεν , ὅπως ὑπὲρ ἡμῶν δεήσεσθε τοῦ θείου συναγωνίσασθαι περὶ τῆς πολιτείας .
Lemmas: ἔτι δέ παῖς ὁ Κάτων εἰμί πράσσω ὁ σύμμαχος ὁ Ῥωμαῖος ὅπως μετέχω ὁ ἐν Ῥώμη πολιτεία · καί τις Πομπαίδιος Σίλλος , ἀνήρ πολεμικός καί μέγας ἔχω ἀξίωμα , ὁ δέ Δροῦσος φίλος , καταλύω παρά αὐτός πολύς ἡμέρα , ἐν ὅς γίγνομαι ὁ παιδίον συνήθης , ἄγω , λέγω , ὅπως ὑπέρ ἐγώ δέω ὁ θεῖος συναγωνίζομαι περί ὁ πολιτεία .
plutarchus.cato-minor 2.2
ὁ μὲν οὖν Καιπίων διαμειδιάσας ἐπένευσε , τοῦ δὲ Κάτωνος οὐδὲν ἀποκριναμένου καί βλέποντος εἷς τοὺς ξένους ἀτενὲς καί βλοσυρόν , ὁ Πομπαίδιος , σὺ δέ , εἶπεν , ἡμῖν , ὦ νεανία , τί λέγεις ; οὐχ οἷος εἶ τοῖς ξένοις συλλαμβάνεσθαι πρὸς τὸν θεῖον , ὥσπερ ὁ ἀδελφός ;
Lemmas: ὁ μέν οὖν Καιπίων διαμειδιάω ἐπινεύω , ὁ δέ Κάτων οὐδείς ἀποκρίνω καί βλέπω εἷς ὁ ξένος ἀτενής καί βλοσυρός , ὁ Πομπαίδιος , σύ δέ , λέγω , ἐγώ , ὦ νεανίας , τίς λέγω ; οὐ οἷος εἰμί ὁ ξένος συλλαμβάνω πρός ὁ θεῖος , ὥσπερ ὁ ἀδελφός ;
plutarchus.cato-minor 2.3
μὴ φθεγγομένου δὲ τοῦ Κάτωνος , ἀλλὰ τῇ σιωπῇ καί τῷ προσώπῳ δοκοῦντος ἀπολέγεσθαι τὴν δέησιν , ἀράμενος αὐτὸν ὁ Πομπαίδιος ὑπὲρ θυρίδος ὡς ἀφήσων ὁμολογεῖν ἐκέλευεν ἢ ῥίψειν ἔφασκεν , ἅμα τῇ τε φωνῇ τραχυτέρᾳ χρώμενος καί ταῖς χερσὶν ἀπηρτημένον τὸ σῶμα πολλάκις ὑπὲρ τῆς θυρίδος κραδαίνων .
Lemmas: μή φθέγγομαι δέ ὁ Κάτων , ἀλλά ὁ σιωπή καί ὁ πρόσωπον δοκέω ἀπολέγω ὁ δέησις , ἀείρω αὐτός ὁ Πομπαίδιος ὑπέρ θυρίς ὡς ἀφίημι ὁμολογέω κελεύω ἤ ῥίπτω φάσκω , ἅμα ὁ τε φωνή τραχύς χράω καί ὁ χείρ ἀπαρτάω ὁ σῶμα πολλάκις ὑπέρ ὁ θυρίς κραδαίνω .
plutarchus.cato-minor 2.4
ἐπεὶ δὲ πολὺν χρόνον οὕτω διεκαρτέρησεν ὁ Κάτων ἀνέκπληκτος καί ἀδεής , καταθέμενος αὐτὸν Πομπαίδιος ἡσυχῇ πρὸς τοὺς φίλους εἶπεν · οἷον εὐτύχημα τῆς Ἰταλίας ὅτι παῖς οὗτός ἐστιν · εἰ δὲ ἀνὴρ ἦν , μίαν οὐκ ἂν οἶμαι ψῆφον ἡμῖν ἐν τῷ δήμῳ γίνέσθαι .
Lemmas: ἐπεί δέ πολύς χρόνος οὕτως διακαρτερέω ὁ Κάτων ἀνέκπληκτος καί ἀδεής , κατατίθημι αὐτός Πομπαίδιος ἡσυχῇ πρός ὁ φίλος λέγω · οἷος εὐτύχημα ὁ Ἰταλία ὅτι παῖς οὗτος εἰμί · εἰ δέ ἀνήρ εἰμί , εἷς οὐ ἄν οἴομαι ψῆφος ἐγώ ἐν ὁ δῆμος γίγνομαι .
plutarchus.cato-minor 2.5
πάλιν δὲ συγγενοῦς τινος ἐν γενεθλίοις καλέσαντος ἐπὶ δεῖπνον ἄλλους τε παῖδας καί τοὺς περὶ Κάτωνα , σχολὴν ἄγοντες ἔν τινι μέρει τῆς οἰκίας ἔπαιζον αὐτοὶ καθʼ ἑαυτοὺς ἀναμεμιγμένοι νεώτεροι καί πρεσβύτεροι , τὸ δὲ παιζόμενον ἦν δίκαι καί κατηγορίαι καί ἀγωγαὶ τῶν ἁλισκομένων .
Lemmas: πάλιν δέ συγγενής τις ἐν γενέθλιος καλέω ἐπί δεῖπνον ἄλλος τε παῖς καί ὁ περί Κάτων , σχολή ἄγω ἐν τις μέρος ὁ οἰκία παίζω αὐτός κατά ἑαυτοῦ ἀναμείγνυμι νέος καί πρέσβυς , ὁ δέ παίζω εἰμί δίκη καί κατηγορία καί ἀγωγή ὁ ἁλίσκομαι .
plutarchus.cato-minor 2.6
εἷς οὖν τῶν ἑαλωκότων παίδων εὐπρεπὴς τὴν ὄψιν ὑπὸ πρεσβυτέρου παιδὸς ἀχθεὶς εἴς τι δωμάτιον καί εἱρχθείς ἐπεκαλεῖτο τὸν Κάτωνα , ταχὺ δὴ τὸ γινόμενον συνεὶς ἧκεν ἐπὶ τὰς θύρας ὁ Κάτων , καί διωσάμενος τοὺς προεστῶτας καί διακωλύοντας ἐξήγαγε τὸν παῖδα · καί μετʼ ὀργῆς ἔχων ἀπῆλθεν οἴκαδε , καί παῖδες ἕτεροι συνηκολούθησαν .
Lemmas: εἷς οὖν ὁ ἁλίσκομαι παῖς εὐπρεπής ὁ ὄψις ὑπό πρέσβυς παῖς ἄγω εἰς τις δωμάτιον καί ἔργω ἐπικαλέω ὁ Κάτων , ταχύς δή ὁ γίγνομαι συνίημι ἥκω ἐπί ὁ θύρα ὁ Κάτων , καί διωθέω ὁ προΐστημι καί διακωλύω ἐξάγω ὁ παῖς · καί μετά ὀργή ἔχω ἀπέρχομαι οἴκαδε , καί παῖς ἕτερος συνακολουθέω .
plutarchus.cato-minor 3.1
οὕτω δʼ ἦν περιβόητος ὥστʼ , ἐπειδὴ Σύλλας τὴν παιδικὴν καὶ ἱερὰν ἱπποδρομίαν , ἣν καλοῦσι Τροίαν , ἐπὶ θέᾳ διδάσκων καὶ συναγαγὼν τοὺς εὐγενεῖς παῖδας ἀπέδειξεν ἡγεμόνας δύο , τὸν μὲν ἕτερον οἱ παῖδες ἐδέξαντο διὰ τὴν μητέρα Μετέλλης γὰρ ἦν υἱός , τῆς Σύλλα γυναικός , τὸν δὲ ἕτερον , ἀδελφιδοῦν ὄντα Πομπηΐου , Σέξτον , οὐκ εἴων οὐδὲ ἐβούλοντο μελετᾶν οὐδὲ ἕπεσθαι , πυνθανομένου δὲ τοῦ Σύλλα τίνα βούλοιντο , πάντες ἐβόησαν Κάτωνα , καὶ ὅ γε Σέξτος αὐτὸς εἴξας παρῆκεν ὡς κρείττονι τὴν φιλοτιμίαν .
Lemmas: οὕτως δέ εἰμί περιβόητος ὥστε , ἐπειδή Σύλλας ὁ παιδικός καί ἱερός ἱπποδρομία , ὅς καλέω Τροία , ἐπί θέα διδάσκω καί συνάγω ὁ εὐγενής παῖς ἀποδείκνυμι ἡγεμών δύο , ὁ μέν ἕτερος ὁ παῖς δέχομαι διά ὁ μήτηρ μετελλα γάρ εἰμί υἱός , ὁ Σύλλας γυνή , ὁ δέ ἕτερος , ἀδελφιδέος εἰμί Πομπήϊος , Σέξτος , οὐ ἐάω οὐδέ βούλομαι μελετάω οὐδέ ἕπομαι , πυνθάνομαι δέ ὁ Σύλλας τίς βούλομαι , πᾶς βοάω Κάτων , καί ὁ γε Σέξτος αὐτός εἴκω παρίημι ὡς κρατύς ὁ φιλοτιμία .
plutarchus.cato-minor 3.2
ἔτυχε δὲ καὶ φίλος ὢν ὁ Σύλλας πατρικὸς αὐτοῖς , καί ποτε καὶ προσηγάγετο καὶ προσωμίλησεν , ὀλίγοις πάνυ νέμων τὴν τοιαύτην φιλοφροσύνην , διὰ βάρος καὶ ὄγκον ἧς εἶχεν ἀρχῆς καὶ δυνάμεως , μέγα δὴ ποιούμενος ὁ Σαρπηδὼν τοῦτο πρὸς τιμὴν ἅμα καὶ ἀσφάλειαν , ἦγεν ἀσπασόμενον τὸν Κάτωνα συνεχῶς εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ Σύλλα , μηδὲν τότε προσιδεῖν ἀσεβῶν χώρου διαφέρουσαν , ὑπὸ πλήθους τῶν ἀγομένων καὶ στρεβλουμένων .
Lemmas: τυγχάνω δέ καί φίλος εἰμί ὁ Σύλλας πατρικός αὐτός , καί ποτέ καί προσάγω καί προσομιλέω , ὀλίγος πάνυ νέμω ὁ τοιοῦτος φιλοφροσύνη , διά βάρος καί ὄγκος ὅς ἔχω ἀρχή καί δύναμις , μέγας δή ποιέω ὁ Σαρπηδών οὗτος πρός τιμή ἅμα καί ἀσφάλεια , ἄγω ἀσπάζομαι ὁ Κάτων συνεχής εἰς ὁ οἰκία ὁ Σύλλας , μηδείς τότε προσοράω ἀσεβέω χῶρος διαφέρω , ὑπό πλῆθος ὁ ἄγω καί στρεβλόω .
plutarchus.cato-minor 3.3
ἦν μὲν οὖν ἔτος ἐκεῖνο τῷ Κάτωνι τεσσαρεσκαιδέκατον ἰδὼν δὲ κεφαλὰς ἐπιφανῶν ἀνδρῶν λεγομένων ἐκκομιζομένας , καὶ κρύφα τοὺς παρόντας ἐπιστένοντας , ἠρώτησε τὸν παιδαγωγόν ὅ τι δὴ τοῦτον τὸν ἄνθρωπον οὐδεὶς ἀποκτίννυσιν . εἰπόντος δὲ ἐκείνου , φοβοῦνται γὰρ αὐτὸν , ὦ παῖ , μᾶλλον , ἢ μισοῦσι , τί οὖν , εἶπεν , οὐκ ἐμοὶ ξίφος ἔδωκας , ἵνα αὐτὸν ἀνελὼν ἀπήλλαξα δουλείας τὴν πατρίδα ;
Lemmas: εἰμί μέν οὖν ἔτος ἐκεῖνος ὁ Κάτων τεσσαρεσκαιδέκατος ὁράω δέ κεφαλή ἐπιφανής ἀνήρ λέγω ἐκκομίζω , καί κρύφα ὁ πάρειμι ἐπιστένω , ἐρωτάω ὁ παιδαγωγός ὅς τις δή οὗτος ὁ ἄνθρωπος οὐδείς ἀποκτίννμαι . λέγω δέ ἐκεῖνος , φοβέω γάρ αὐτός , ὦ παῖς , μάλα , ἤ μισέω , τίς οὖν , λέγω , οὐ ἐγώ ξίφος δίδωμι , ἵνα αὐτός ἀναιρέω ἀπαλλάσσω δουλεία ὁ πατρίς ;
plutarchus.cato-minor 3.4
τοῦτον τὸν λόγον ἀκούσας ὁ Σαρπηδών , ἅμα δὲ καὶ τὸ βλέμμα καὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ πιμπλάμενον ὀργῆς καὶ μένους κατιδών , οὕτως ἔδεισεν ὥστε τὸ λοιπὸν ἤδη προσέχειν ἀκριβῶς καὶ παραφυλάττειν , μή τι τολμήσῃ παραβολώτερον .
Lemmas: οὗτος ὁ λόγος ἀκούω ὁ Σαρπηδών , ἅμα δέ καί ὁ βλέμμα καί ὁ πρόσωπον αὐτός πίμπλημι ὀργή καί μένος κατοράω , οὕτως δείδω ὥστε ὁ λοιπός ἤδη προσέχω ἀκριβής καί παραφυλάσσω , μή τις τολμάω παράβολος .
plutarchus.cato-minor 3.5
ἔτι μὲν οὖν παιδάριον ὢν μικρόν , ἀπεκρίνατο τοῖς ἐρωτῶσι τίνα φιλεῖ μάλιστα , τὸν ἀδελφόν τίνα δεύτερον , ὁμοίως τὸν ἀδελφόν , καὶ τρίτον , ἄχρι οὗ πολλάκις λέγοντος ἀπεῖπεν ὁ ἐρωτῶν , γενόμενος δʼ ἐν ἡλικίᾳ μᾶλλον ἐβεβαίου τὴν πρὸς τὸν ἀδελφόν εὔνοιαν . ἔτη γὰρ εἴκοσι γεγονώς χωρὶς Καιπίωνος οὐκ ἐδείπνησεν , οὐκ ἀπεδήμησεν , εἰς ἀγορὰν οὐ προῆλθε .
Lemmas: ἔτι μέν οὖν παιδάριον εἰμί μικρός , ἀποκρίνω ὁ ἐρωτάω τίς φιλέω μάλα , ὁ ἀδελφός τίς δεύτερος , ὅμοιος ὁ ἀδελφός , καί τρίτος , ἄχρι ὅς πολλάκις λέγω ἀπολέγω ὁ ἐρωτάω , γίγνομαι δέ ἐν ἡλικία μάλα βεβαιόω ὁ πρός ὁ ἀδελφός εὔνοια . ἔτος γάρ εἴκοσι γίγνομαι χωρίς Καιπίων οὐ δειπνέω , οὐ ἀποδημέω , εἰς ἀγορά οὐ προέρχομαι .
plutarchus.cato-minor 3.6
μύρον δʼ ἐκείνου λαμβάνοντος αὐτὸς παρῃτεῖτο · καὶ τἆλλα τὰ περὶ τὴν δίαιταν ἦν ἀκριβὴς καὶ σύντονος , ὁ γοῦν Καιπίων ἐπὶ σωφροσύνῃ καὶ μετριότητι θαυμαζόμενος ὡμολόγει τοιοῦτος εἶναι πρὸς τοὺς ἄλλους ἐξεταζόμενος , ἀλλʼ ὅταν , ἔφη , παρὰ τὸν Κάτωνος βίον παραβάλλω τὸν ἐμόν , οὐδὲν ἐμαυτῷ φαίνομαι Σιππίου διαφέρειν , τῶν ἐπὶ τρυφῇ τινα καὶ μαλακίᾳ περιβοήτων ὀνομάσας .
Lemmas: μύρον δέ ἐκεῖνος λαμβάνω αὐτός παραιτέομαι · καί ἄλλος ὁ περί ὁ δίαιτα εἰμί ἀκριβής καί σύντονος , ὁ γοῦν Καιπίων ἐπί σωφροσύνη καί μετριότης θαυμάζω ὁμολογέω τοιοῦτος εἰμί πρός ὁ ἄλλος ἐξετάζω , ἀλλά ὅταν , φημί , παρά ὁ Κάτων βίος παραβάλλω ὁ ἐμός , οὐδείς ἐμαυτοῦ φαίνω Σίππιος διαφέρω , ὁ ἐπί τρυφή τις καί μαλακία περιβόητος ὀνομάζω .
plutarchus.cato-minor 4.1
ὁ δὲ Κάτων ἐπειδὴ τὴν ἱερωσύνην ἔλαβε τοῦ Ἀπόλλωνος , μετοικήσας καὶ νειμάμενος μοῖραν τῶν πατρῴων ἑκατὸν εἴκοσι ταλάντων γενομένην , τὴν μὲν δίαιταν ἔτι μᾶλλον συνέστειλεν , Ἀντίπατρον δὲ Τύριον τῶν ἀπὸ τῆς στοᾶς φιλοσόφων προσεταιρισάμενος , τοῖς ἠθικοῖς μάλιστα καὶ πολιτικοῖς ἐνεφύετο δόγμασι , περὶ πᾶσαν μὲν ἀρετὴν ὥσπερ ἐπιπνοίᾳ τινὶ κατάσχετος γεγονώς , διαφόρως δὲ τοῦ καλοῦ τὸ περὶ τὴν δικαιοσύνην ἀτενὲς , καὶ ἄκαμπτον εἰς ἐπιείκειαν ἢ χάριν , ὑπερηγαπηκώς .
Lemmas: ὁ δέ Κάτων ἐπειδή ὁ ἱερωσύνη λαμβάνω ὁ Ἀπόλλων , μετοικέω καί νέμω μοῖρα ὁ πατρῷος ἑκατόν εἴκοσι τάλαντον γίγνομαι , ὁ μέν δίαιτα ἔτι μάλα συστέλλω , Ἀντίπατρος δέ Τύριος ὁ ἀπό ὁ στοά φιλόσοφος προσεταιρίζομαι , ὁ ἠθικός μάλα καί πολιτικός ἐμφύω δόγμα , περί πᾶς μέν ἀρετή ὥσπερ ἐπίπνοια τις κατάσχετος γίγνομαι , διάφορος δέ ὁ καλός ὁ περί ὁ δικαιοσύνη ἀτενής , καί ἄκαμπτος εἰς ἐπιείκεια ἤ χάρις , ὑπεραγαπάω .
plutarchus.cato-minor 4.2
ἤσκει δὲ καὶ τὸν ὀργανικὸν εἰς πλήθη λόγον , ἀξιῶν ὥσπερ ἐν πόλει μεγάλῃ τῇ πολιτικῇ φιλοσοφίᾳ καὶ μάχιμον εἶναί τι παρατρεφόμενον . οὐ μέντοι μεθʼ ἑτέρων ἐποιεῖτο τὰς μελέτας , οὐδʼ ἠκροάσατο λέγοντος οὐδείς , ἀλλὰ καὶ πρός τινα τῶν ἑταίρων εἰπόντα , μέμφονταί σου , Κάτων , οἱ ἄνθρωποι τὴν σιωπήν , μόνον , ἔφη , μὴ τὸν βίον . ἄρξομαι δὲ λέγειν , ὅταν μὴ μέλλω λέγειν ἄξια σιωπῆς .
Lemmas: ἀσκέω δέ καί ὁ ὀργανικός εἰς πλῆθος λόγος , ἀξιόω ὥσπερ ἐν πόλις μέγας ὁ πολιτικός φιλοσοφία καί μάχιμος εἰμί τις παρατρέφω . οὐ μέντοι μετά ἕτερος ποιέω ὁ μελέτη , οὐδέ ἀκροάομαι λέγω οὐδείς , ἀλλά καί πρός τις ὁ ἑταῖρος λέγω , μέμφομαι σύ , Κάτων , ὁ ἄνθρωπος ὁ σιωπή , μόνος , φημί , μή ὁ βίος . ἄρχω δέ λέγω , ὅταν μή μέλλω λέγω ἄξιος σιωπή .
plutarchus.cato-minor 5.1
ἡ δὲ καλουμένη Πορκία βασιλικὴ τιμητικὸν ἦν ἀνάθημα τοῦ παλαιοῦ Κάτωνος , εἰωθότες οὖν ἐκεῖ χρηματίζειν οἱ δήμαρχοι , καὶ κίονος τοῖς δίφροις ἐμποδὼν εἶναι δοκοῦντος , ἔγνωσαν ὑφελεῖν αὐτὸν ἢ μεταστῆσαι . τοῦτο Κάτωνα πρῶτον εἰς ἀγορὰν ἄκοντα προήγαγεν · ἀντέστη γὰρ αὐτοῖς , καὶ πεῖραν ἅμα τοῦ λόγου καὶ τοῦ φρονήματος δούς ἐθαυμάσθη .
Lemmas: ὁ δέ καλέω Πορκίας βασιλικός τιμητικός εἰμί ἀνάθημα ὁ παλαιός Κάτων , εἴωθα οὖν ἐκεῖ χρηματίζω ὁ δήμαρχος , καί κίων ὁ δίφρος ἐμποδών εἰμί δοκέω , γιγνώσκω ὑφαιρέω αὐτός ἤ μεθίστημι . οὗτος Κάτων πρῶτος εἰς ἀγορά ἄκων προάγω · ἀνθίστημι γάρ αὐτός , καί πεῖρα ἅμα ὁ λόγος καί ὁ φρόνημα δίδωμι θαυμάζω .
plutarchus.cato-minor 5.2
καὶ γὰρ ὁ λόγος νεαρὸν μὲν οὐδὲν οὐδὲ κομψὸν εἶχεν , ἀλλʼ ἦν ὄρθιος καὶ περιπληθὴς καὶ τραχύς , οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ χάρις ἀγωγὸς ἀκοῆς ἐπέτρεχε τῇ τραχύτητι τῶν νοημάτων , καὶ τὸ ἦθος αὐτοῦ καταμιγνύμενον ἡδονήν τινα καὶ μειδίαμα τῷ σεμνῷ παρεῖχεν οὐκ ἀπάνθρωπον . ἡ δὲ φωνὴ μεγέθει μὲν ἀποχρῶσα καὶ διαρκὴς εἰς τοσοῦτον ἐξικέσθαι δῆμον , ἰσχὺν δὲ καὶ τόνον ἄρρηκτον εἶχε καὶ ἄτρυτον · ἡμέραν γὰρ ὅλην εἰπὼν πολλάκις οὐκ ἀπηγόρευσε .
Lemmas: καί γάρ ὁ λόγος νεαρός μέν οὐδείς οὐδέ κομψός ἔχω , ἀλλά εἰμί ὄρθιος καί περιπληθής καί τραχύς , οὐ μήν ἀλλά καί χάρις ἀγωγός ἀκοή ἐπιτρέχω ὁ τραχύτης ὁ νόημα , καί ὁ ἦθος αὐτός καταμείγνυμι ἡδονή τις καί μειδίαμα ὁ σεμνός παρέχω οὐ ἀπάνθρωπος . ὁ δέ φωνή μέγεθος μέν ἀποχράω καί διαρκής εἰς τοσοῦτος ἐξικνέομαι δῆμος , ἰσχύς δέ καί τόνος ἄρρηκτος ἔχω καί ἄτρυτος · ἡμέρα γάρ ὅλος λέγω πολλάκις οὐ ἀπαγορεύω .
plutarchus.cato-minor 5.3
τότε δʼ οὖν κρατήσας τῆς δίκης πάλιν ἑαυτὸν εἰς τὴν σιωπὴν καὶ τὴν ἄσκησιν συνέστειλε · καὶ διεπόνει τὸ σῶμα γυμνασίοις ἐνεργοῖς , ἐθιζόμενος ἀνέχεσθαι καὶ καύματα καὶ νιφετὸν ἀκαλύπτῳ κεφαλῇ , καὶ βαδίζειν ἐν ταῖς ὁδοῖς πᾶσαν ὥραν ἄτερ ὀχήματος , τῶν δὲ φίλων οἱ συνεκδημοῦντες ἵπποις ἐχρῶντο , καὶ πολλάκις ἑκάστῳ παρέβαλλεν ὁ Κάτων ἐν μέρει προσδιαλεγόμενος , περιπατῶν αὐτὸς ὀχουμένων . θαυμαστῇ δὲ καὶ περὶ τὰς νόσους ὑπομονῇ μετʼ ἐγκρατείας ἐχρῆτο · πυρέττων γὰρ μόνος ἐφʼ ἑαυτοῦ διημέρευε μηδένα προσιέμενος , ἄχρι οὗ βέβαιον αἴσθοιτο ῥᾳστώνην καὶ μεταβολὴν τοῦ νοσήματος .
Lemmas: τότε δέ οὖν κρατέω ὁ δίκη πάλιν ἑαυτοῦ εἰς ὁ σιωπή καί ὁ ἄσκησις συστέλλω · καί διαπονέω ὁ σῶμα γυμνάσιον ἐνεργός , ἐθίζω ἀνέχω καί καῦμα καί νιφετός ἀκάλυπτος κεφαλή , καί βαδίζω ἐν ὁ ὁδός πᾶς ὥρα ἄτερ ὄχημα , ὁ δέ φίλος ὁ συνεκδημέω ἵππος χράω , καί πολλάκις ἕκαστος παραβάλλω ὁ Κάτων ἐν μέρος προσδιαλέγομαι , περιπατέω αὐτός ὀχέω . θαυμαστός δέ καί περί ὁ νόσος ὑπομονή μετά ἐγκράτεια χράω · πυρέσσω γάρ μόνος ἐπί ἑαυτοῦ διημερεύω μηδείς προσίημι , ἄχρι ὅς βέβαιος αἰσθάνομαι ῥᾳστώνη καί μεταβολή ὁ νόσημα .
plutarchus.cato-minor 6.1
ἐν δὲ τοῖς δείπνοις ἐκληροῦτο περὶ τῶν μερίδων εἰ δὲ ἀπολάχοι , πρῶτον αἴρειν τῶν φίλων κελευόντων , ἔλεγε μὴ καλῶς ἔχειν , ἀκούσης τῆς Ἀφροδίτης , καὶ κατʼ ἀρχὰς μὲν ἅπαξ ἐπιπιὼν τὸ δεῖπνον ἀνέλυε , προϊόντι δὲ τῷ χρόνῳ μάλιστα προσίετο τὸ πίνειν , ὥστε πολλάκις ἐν οἴνῳ διάγειν εἰς ὄρθρον .
Lemmas: ἐν δέ ὁ δεῖπνον κληρόω περί ὁ μερίς εἰ δέ ἀπολαγχάνω , πρῶτος ἀείρω ὁ φίλος κελεύω , λέγω μή καλός ἔχω , ἀκούω ὁ Ἀφροδίτη , καί κατά ἀρχή μέν ἅπαξ ἐπιπίνω ὁ δεῖπνον ἀναλύω , προέρχομαι δέ ὁ χρόνος μάλα προσίημι ὁ πίνω , ὥστε πολλάκις ἐν οἶνος διάγω εἰς ὄρθρος .
plutarchus.cato-minor 6.2
αἰτίαν δὲ ἔλεγον οἱ φίλοι τούτου τὴν πολιτείαν καὶ τὰ δημόσια πράγματα , πρὸς οἷς ὅλας τὸν Κάτωνα τὰς ἡμέρας ὄντα , καὶ κωλυόμενον φιλολογεῖν , νύκτωρ καὶ παρὰ πότον συγγίνεσθαι τοῖς φιλοσόφοις . διὸ καὶ Μεμμίου τινὸς ἐν συλλόγῳ φήσαντος ὅλας τὸν Κάτωνα μεθύσκεσθαι τὰς νύκτας , ὑπολαβὼν ὁ Κικέρων , ἐκεῖνο δὲ οὐ λέγεις , εἶπεν , ὅτι καὶ τὰς ἡμέρας ὅλας κυβεύει ;
Lemmas: αἰτία δέ λέγω ὁ φίλος οὗτος ὁ πολιτεία καί ὁ δημόσιος πρᾶγμα , πρός ὅς ὅλος ὁ Κάτων ὁ ἡμέρα εἰμί , καί κωλύω φιλολογέω , νύκτωρ καί παρά πότος συγγίγνομαι ὁ φιλόσοφος . διό καί Μέμμιος τις ἐν σύλλογος φημί ὅλος ὁ Κάτων μεθύσκω ὁ νύξ , ὑπολαμβάνω ὁ Κικέρων , ἐκεῖνος δέ οὐ λέγω , λέγω , ὅτι καί ὁ ἡμέρα ὅλος κυβεύω ;
plutarchus.cato-minor 6.3
καθόλου δὲ τοῖς τότε βίοις καὶ τοῖς ἐπιτηδεύμασιν ὁ Κάτων τὴν ἐναντίαν ὁδὸν οἰόμενος δεῖν βαδίζειν , ὡς οὖσι φαύλοις καὶ μεγάλης δεομένοις μεταβολῆς , ἐπεὶ πορφύραν ἑώρα τὴν κατακόρως ἐρυθρὰν καὶ ὀξεῖαν ἀγαπωμένην , αὐτὸς ἐφόρει τὴν μέλαιναν , πολλάκις δʼ ἀνυπόδητος καὶ ἀχίτων εἰς τὸ δημόσιον προῄει μετʼ ἄριστον , οὐ δόξαν ἐκ ταύτης τῆς καινότητος θηρώμενος , ἀλλὰ ἐθίζων ἑαυτὸν ἐπὶ τοῖς αἰσχροῖς αἰσχύνεσθαι μόνοις , τῶν δὲ ἄλλων ἀδόξων καταφρονεῖν .
Lemmas: καθόλου δέ ὁ τότε βίος καί ὁ ἐπιτήδευμα ὁ Κάτων ὁ ἐναντίος ὁδός οἴομαι δέω βαδίζω , ὡς εἰμί φαῦλος καί μέγας δέω μεταβολή , ἐπεί πορφύρα ὁράω ὁ κατάκορος ἐρυθρός καί ὀξύς ἀγαπάω , αὐτός φορέω ὁ μέλας , πολλάκις δέ ἀνυπόδητος καί ἀχίτων εἰς ὁ δημόσιος προέρχομαι μετά ἀγαθός , οὐ δόξα ἐκ οὗτος ὁ καινότης θηράω , ἀλλά ἐθίζω ἑαυτοῦ ἐπί ὁ αἰσχρός αἰσχύνω μόνος , ὁ δέ ἄλλος ἄδοξος καταφρονέω .
plutarchus.cato-minor 6.4
καὶ κληρονομίαν δὲ αὐτῷ προσγενομένην ἀνεψιοῦ Κάτωνος ἑκατὸν ταλάντων εἰς ἀργύριον συναγαγών παρεῖχεν ἄνευ τόκων χρῆσθαι τῷ δεομένῳ τῶν φίλων , ἔνιοι δὲ καὶ χωρία καὶ θεράποντας αὐτοῦ διδόντος καὶ βεβαιοῦντος ὑπέθεντο πρὸς τὸ δημόσιον .
Lemmas: καί κληρονομία δέ αὐτός προσγίγνομαι ἀνεψιός Κάτων ἑκατόν τάλαντον εἰς ἀργύριον συνάγω παρέχω ἄνευ τόκος χράω ὁ δέω ὁ φίλος , ἔνιοι δέ καί χωρίον καί θεράπων αὐτός δίδωμι καί βεβαιόω ὑποτίθημι πρός ὁ δημόσιος .
plutarchus.cato-minor 7.1
ἐπεὶ δὲ ὥραν ᾤετο πρὸς γάμον ἔχειν , οὐδεμιᾷ γυναικὶ συνεληλυθώς , ἡρμόσατο Λεπίδαν , πρότερον μὲν ἐγγυηθεῖσαν Σκηπίωνι Μετέλλῳ , τότε δὲ ἀπειπαμένου τοῦ Σκηπίωνος καὶ τῆς ἐγγύης λυθείσης σχολάζουσαν . οὐ μὴν ἀλλὰ πρὸ τοῦ γάμου μεταμεληθεὶς πάλιν ὁ Σκηπίων καὶ πάντα ποιήσας ἔλαβε τὴν κόρην .
Lemmas: ἐπεί δέ ὥρα οἴομαι πρός γάμος ἔχω , οὐδείς γυνή συνέρχομαι , ἁρμόζω Λεπίδη , πρότερος μέν ἐγγυάω Σκιπίων Μέτελλος , τότε δέ ἀπολέγω ὁ Σκηπίων καί ὁ ἐγγύη λύω σχολάζω . οὐ μήν ἀλλά πρό ὁ γάμος μεταμέλομαι πάλιν ὁ Σκιπίων καί πᾶς ποιέω λαμβάνω ὁ κόρη .
plutarchus.cato-minor 7.2
ὁ δὲ Κάτων σφόδρα παροξυνθεὶς καὶ διακαείς ἐπεχείρησε μὲν ἐπεξελθεῖν διὰ δίκης , ὡς δὲ οἱ φίλοι τοῦτο ἐκώλυσαν , ὀργῇ καὶ νεότητι τρέψας ἑαυτὸν εἰς ἰάμβους πολλὰ τὸν Σκηπίωνα καθύβρισε , τῷ πικρῷ προσχρησάμενος τοῦ Ἀρχιλόχου , τὸ δὲ ἀκόλαστον ἀφεὶς καὶ παιδαριῶδες .
Lemmas: ὁ δέ Κάτων σφόδρα παροξύνω καί διακαίω ἐπιχειρέω μέν ἐπεξέρχομαι διά δίκη , ὡς δέ ὁ φίλος οὗτος κωλύω , ὀργή καί νεότης τρέπω ἑαυτοῦ εἰς ἴαμβος πολύς ὁ Σκιπίων καθυβρίζω , ὁ πικρός προσχράομαι ὁ Ἀρχίλοχος , ὁ δέ ἀκόλαστος ἀφίημι καί παιδαριώδης .
plutarchus.cato-minor 7.3
ἔγημε δὲ Ἀτιλίαν , Σερρανοῦ θυγατέρα , καὶ ταύτῃ πρῶτον συνῆλθεν , οὐ μόνῃ δέ , καθάπερ Λαίλιος , ὁ Σκηπίωνος ἑταῖρος · ἀλλʼ εὐτυχέστερος ? ἐκεῖνος , ἐν πολλοῖς οἷς ἐβίωσε χρόνοις μίαν ἣν ἔγημεν ἐξ ἀρχῆς γνοὺς γυναῖκα .
Lemmas: γαμέω δέ Ἀτιλία , Σερρανός θυγάτηρ , καί οὗτος πρῶτος συνέρχομαι , οὐ μόνος δέ , καθά Λαίλιος , ὁ Σκηπίων ἑταῖρος · ἀλλά εὐτυχής ? ἐκεῖνος , ἐν πολύς ὅς βιόω χρόνος εἷς ὅς γαμέω ἐκ ἀρχή γιγνώσκω γυνή .
plutarchus.cato-minor 8.1
τοῦ δὲ δουλικοῦ πολέμου συνεστῶτος , ὃν Σπαρτάκειον ἐκάλουν , Γέλλιος μὲν ἐστρατήγει , Κάτων δὲ τῆς στρατείας μετεῖχεν ἐθελοντὴς , διὰ τὸν ἀδελφόν · ἐχιλιάρχει γὰρ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ Καιπίων . καὶ χρήσασθαι μὲν εἰς ὅσον ἐβούλετο τῇ προθυμίᾳ καὶ ἀσκήσει τῆς ἀρετῆς οὐχ ὑπῆρξεν αὐτῷ , διὰ τὸ μὴ καλῶς στρατηγεῖσθαι τὸν πόλεμον ἄλλως δὲ , παρὰ πολλὴν μαλακίαν καὶ τρυφὴν τῶν ἐκεῖ στρατευομένων ἐπιδεικνύμενος εὐταξίαν καὶ ἐγκράτειαν καὶ τὸ θαρραλέον ἐν πᾶσι καὶ ξυνετόν , ἐδόκει μηθὲν ἀποδεῖν τοῦ παλαιοῦ Κάτωνος .
Lemmas: ὁ δέ δουλικός πόλεμος συνίστημι , ὅς Σπαρτάκειος καλέω , Γέλλιος μέν στρατηγέω , Κάτων δέ ὁ στρατεία μετέχω ἐθελοντής , διά ὁ ἀδελφός · χιλιαρχέω γάρ ὁ ἀδελφός αὐτός Καιπίων . καί χράω μέν εἰς ὅσος βούλομαι ὁ προθυμία καί ἄσκησις ὁ ἀρετή οὐ ὑπάρχω αὐτός , διά ὁ μή καλός στρατηγέω ὁ πόλεμος ἄλλος δέ , παρά πολύς μαλακία καί τρυφή ὁ ἐκεῖ στρατεύω ἐπιδείκνυμι εὐταξία καί ἐγκράτεια καί ὁ θαρσαλέος ἐν πᾶς καί συνετός , δοκέω μηδείς ἀποδέω ὁ παλαιός Κάτων .
plutarchus.cato-minor 8.2
ὁ δὲ Γέλλιος ἀριστεῖα καὶ τιμὰς αὐτῷ διαπρεπεῖς ἔγραψεν , ἃς ἐκεῖνος οὐκ ἔλαβεν οὐδὲ προσήκατο , φήσας ἄξιον μηθὲν εἰργάσθαι τιμῶν , ἔκ τε δὴ τούτων ἀλλόκοτος ἐδόκει , καὶ νόμου γραφέντος ὅπως τοῖς παραγγέλλουσιν εἰς ἀρχὴν ὀνοματολόγοι μὴ παρῶσι , χιλιαρχίαν μετιὼν μόνος ἐπείθετο τῷ νόμῳ καὶ διʼ αὑτοῦ ποιησάμενος ἔργον ἀσπάζεσθαι καὶ προσαγορεύειν τοὺς ἐντυγχάνοντας , οὐδὲ αὐτοῖς ἀνεπαχθὴς ἦν τοῖς ἐπαινοῦσιν , ὅσον μᾶλλον ἐνόουν τὸ καλὸν ὧν ἐπετήδευε , τὸ δυσμίμητον αὐτῶν βαρυνομένοις .
Lemmas: ὁ δέ Γέλλιος ἀριστεῖα καί τιμή αὐτός διαπρεπής γράφω , ὅς ἐκεῖνος οὐ λαμβάνω οὐδέ προσίημι , φημί ἄξιος μηδείς ἐργάζομαι τιμή , ἐκ τε δή οὗτος ἀλλόκοτος δοκέω , καί νόμος γράφω ὅπως ὁ παραγγέλλω εἰς ἀρχή ὀνοματολόγος μή πάρειμι , χιλιαρχία μετέρχομαι μόνος πείθω ὁ νόμος καί διά ἑαυτοῦ ποιέω ἔργον ἀσπάζομαι καί προσαγορεύω ὁ ἐντυγχάνω , οὐδέ αὐτός ἀνεπαχθής εἰμί ὁ ἐπαινέω , ὅσος μάλα νοέω ὁ καλός ὅς ἐπιτηδεύω , ὁ δυσμίμητος αὐτός βαρύνω .
plutarchus.cato-minor 9.1
ἀποδειχθεὶς δὲ χιλίαρχος εἰς Μακεδονίαν ἐπέμπετο πρὸς Ῥούβριον τὸν στρατηγόν . ἔνθα δὴ λέγεται τῆς γυναικὸς ἀχθομένης καὶ δακρυούσης ἕνα τῶν φίλων τοῦ Κάτωνος Μουνάτιον εἰπεῖν · ὦἈτιλία , θάρσει · τοῦτον ἐγώ σοι φυλάξω . πάνυ μὲν οὖν , φάναι τὸν Κάτωνα , καὶ προελθόντων μιᾶς ἡμέρας ὁδόν , εὐθὺς εἰπεῖν μετὰ τὸ δεῖπνον ἄγε , ὅπως , ὦ Μουνάτιε , τῇ Ἀτιλίᾳ τὴν ὑπόσχεσιν ἐμπεδώσεις , μήτε ἡμέρας ἐμοῦ μήτε νυκτὸς ἀφιστάμενος .
Lemmas: ἀποδείκνυμι δέ χιλίαρχος εἰς Μακεδονία πέμπω πρός Ῥούβριος ὁ στρατηγός . ἔνθα δή λέγω ὁ γυνή ἄχθομαι καί δακρύω εἷς ὁ φίλος ὁ Κάτων Μουνάτιος λέγω · Ἀτιλία , θαρσέω · οὗτος ἐγώ σύ φυλάσσω . πάνυ μέν οὖν , φημί ὁ Κάτων , καί προέρχομαι εἷς ἡμέρα ὁδός , εὐθύς λέγω μετά ὁ δεῖπνον ἄγω , ὅπως , ὦ Μουνάτιος , ὁ Ἀτιλία ὁ ὑπόσχεσις ἐμπεδόω , μήτε ἡμέρα ἐγώ μήτε νύξ ἀφίστημι .
plutarchus.cato-minor 9.2
ἐκ δὲ τούτου δύο κλίνας εἰς ταὐτὸ δωμάτιον ἐκέλευε τίθεσθαι , καὶ τὸν Μουνάτιον οὕτως ἀεὶ καθεύδειν μετὰ παιδιᾶς φυλασσόμενον ὑπὸ τοῦ Κάτωνος . εἵποντο δὲ αὐτῷ πεντεκαίδεκα μὲν οἰκέται , δύο δ ὲ ἀπελεύθεροι , φίλοι δὲ τέσσαρες , ὧν ὀχουμένων ἵπποις αὐτὸς ἀεὶ περιπατῶν ἑκάστῳ παρέβαλλεν ἐν μέρει προσδιαλεγόμενος . ἐπεὶ δὲ ἧκεν εἰς τὸ στρατόπεδον , πλειόνων ταγμάτων ὄντων , ἑνὸς ἄρχων ἀποδειχθεὶς ὑπὸ τοῦ στρατηγοῦ , τῆς μὲν ἰδίας ἀρετῆς , μιᾶς οὔσης , μικρὸν ἔργον ἡγεῖτο καὶ οὐκ ἀνύσιμον τὴν ἐπίδειξιν ,
Lemmas: ἐκ δέ οὗτος δύο κλίνη εἰς αὐτός δωμάτιον κελεύω τίθημι , καί ὁ Μουνάτιος οὕτως ἀεί καθεύδω μετά παιδιά φυλάσσω ὑπό ὁ Κάτων . ἕπομαι δέ αὐτός πεντεκαίδεκα μέν οἰκέτης , δύο δ έ ἀπελεύθερος , φίλος δέ τέσσαρες , ὅς ὀχέω ἵππος αὐτός ἀεί περιπατέω ἕκαστος παραβάλλω ἐν μέρος προσδιαλέγομαι . ἐπεί δέ ἥκω εἰς ὁ στρατόπεδον , πολύς τάγμα εἰμί , εἷς ἄρχων ἀποδείκνυμι ὑπό ὁ στρατηγός , ὁ μέν ἴδιος ἀρετή , εἷς εἰμί , μικρός ἔργον ἡγέομαι καί οὐ ἀνύσιμος ὁ ἐπίδειξις ,
plutarchus.cato-minor 9.3
αὑτῷ δὲ ποιῆσαι τοὺς ἀρχομένους ὁμοίους μάλιστα φιλοτιμούμενος οὐ τὸν φόβον ἀφεῖλε τῆς ἐξουσίας , ἀλλὰ προσέθηκε τὸν λόγον ᾧ πείθων περὶ ἑκάστου καὶ διδάσκων , ἑπομένης τιμῆς καὶ κολάσεως , χαλεπὸν ἦν εἰπεῖν πότερον εἰρηνικοὺς μᾶλλον ἢ πολεμικούς καὶ προθυμοτέρους ἢ δικαιοτέρους παρεσκεύασε τοὺς ἄνδρας · οὕτως ἐφαίνοντο φοβεροὶ μὲν τοῖς πολεμίοις , ἥμεροι δὲ τοῖς συμμάχοις , ἄτολμοι δὲ πρὸς τὸ ἀδικεῖν , φιλότιμοι δὲ πρὸς τοὺς ἐπαίνους .
Lemmas: ἑαυτοῦ δέ ποιέω ὁ ἄρχω ὅμοιος μάλα φιλοτιμέομαι οὐ ὁ φόβος ἀφαιρέω ὁ ἐξουσία , ἀλλά προστίθημι ὁ λόγος ὅς πείθω περί ἕκαστος καί διδάσκω , ἕπομαι τιμή καί κόλασις , χαλεπός εἰμί λέγω πότερος εἰρηνικός μάλα ἤ πολεμικός καί πρόθυμος ἤ δίκαιος παρασκευάζω ὁ ἀνήρ · οὕτως φαίνω φοβερός μέν ὁ πολέμιος , ἥμερος δέ ὁ σύμμαχος , ἄτολμος δέ πρός ὁ ἀδικέω , φιλότιμος δέ πρός ὁ ἔπαινος .
plutarchus.cato-minor 9.4
οὗ δὲ ἥκιστα Κάτων ἐπεμελήθη , τοῦτο πλεῖστον ὑπῆρχεν αὐτῷ , καὶ δόξα καὶ χάρις καὶ ὑπερβάλλουσα τιμὴ καὶ φιλοφροσύνη παρὰ τῶν στρατιωτῶν , ἃ γὰρ ἑτέροις ἐπέταττεν ἑκουσίως διαπονῶν , καὶ στολὴν μὲν καὶ δίαιταν καὶ πορείαν ἐκείνοις μᾶλλον ἢ τοῖς ἄρχουσιν ὁμοιούμενος , ἤθει δὲ καὶ φρονήματι καὶ λόγῳ πάντας ὑπεραίρων τοὺς αὐτοκράτορας καὶ στρατηγοὺς προσαγορευομένους , ἔλαθε διὰ τούτων ἅμα τὴν πρὸς αὑτὸν εὔνοιαν ἐνεργασάμενος τοῖς ἀνδράσιν .
Lemmas: ὅς δέ ἦκα Κάτων ἐπιμελέομαι , οὗτος πολύς ὑπάρχω αὐτός , καί δόξα καί χάρις καί ὑπερβάλλω τιμή καί φιλοφροσύνη παρά ὁ στρατιώτης , ὅς γάρ ἕτερος ἐπιτάσσω ἑκούσιος διαπονέω , καί στολή μέν καί δίαιτα καί πορεία ἐκεῖνος μάλα ἤ ὁ ἄρχων ὁμοιόω , ἦθος δέ καί φρόνημα καί λόγος πᾶς ὑπεραίρω ὁ αὐτοκράτωρ καί στρατηγός προσαγορεύω , λανθάνω διά οὗτος ἅμα ὁ πρός ἑαυτοῦ εὔνοια ἐνεργάζομαι ὁ ἀνήρ .
plutarchus.cato-minor 9.5
ἀρετῆς γὰρ ἀληθινὸς οὐκ ἐγγίνεται ζῆλος ἢ διʼ ἄκρας τοῦ παραδιδόντος εὐνοίας καὶ τιμῆς · οἱ δὲ ἄνευ τοῦ φιλεῖν ἐπαινοῦντες τοὺς ἀγαθοὺς αἰδοῦνται τὴν δόξαν αὐτῶν , οὐ θαυμάζουσι δὲ τὴν ἀρετὴν οὐδὲ μιμοῦνται .
Lemmas: ἀρετή γάρ ἀληθινός οὐ ἐγγίγνομαι ζῆλος ἤ διά ἄκρος ὁ παραδίδωμι εὔνοια καί τιμή · ὁ δέ ἄνευ ὁ φιλέω ἐπαινέω ὁ ἀγαθός αἰδέομαι ὁ δόξα αὐτός , οὐ θαυμάζω δέ ὁ ἀρετή οὐδέ μιμέομαι .
plutarchus.cato-minor 10.1
πυθόμενος δὲ Ἀθηνόδωρον , τὸν ἐπικαλούμενον Κορδυλίωνα , μεγάλην ἕξιν ἐν τοῖς Στωϊκοῖς λόγοις ἔχοντα , διατρίβειν περὶ Πέργαμον , ἤδη γηραιὸν ὄντα καὶ πάσαις ἐρρωμενέστατα ταῖς ἡγεμονικαῖς καὶ βασιλικαῖς συνηθείαις καὶ φιλίαις διαμεμαχημένον , οὐδὲν ᾤετο πέμπων καὶ γράφων περαίνειν πρὸς αὐτόν , ἀλλὰ ἔχων παρὰ τοῦ νόμου δεδομένην ἀποδημίαν δυεῖν μηνῶν ἔπλευσεν εἰς τὴν Ἀσίαν ἐπὶ τὸν ἄνδρα , πιστεύων τοῖς ἐν αὑτῷ καλοῖς μὴ ἀτυχήσειν τῆς ἄγρας .
Lemmas: πυνθάνομαι δέ Ἀθηνόδωρος , ὁ ἐπικαλέω Κορδυλίων , μέγας ἕξις ἐν ὁ Στωϊκός λόγος ἔχω , διατρίβω περί Πέργαμον , ἤδη γηραιός εἰμί καί πᾶς ἐρρωμένος ὁ ἡγεμονικός καί βασιλικός συνήθεια καί φιλία διαμάχομαι , οὐδείς οἴομαι πέμπω καί γράφω περαίνω πρός αὐτός , ἀλλά ἔχω παρά ὁ νόμος δίδωμι ἀποδημία δύο μείς πλέω εἰς ὁ Ἀσία ἐπί ὁ ἀνήρ , πιστεύω ὁ ἐν ἑαυτοῦ καλός μή ἀτυχέω ὁ ἄγρα .
plutarchus.cato-minor 10.2
συγγενόμενος δὲ καὶ καταγωνισάμενος καὶ μεταστήσας ἐκ τῆς προαιρέσεως αὐτόν ἧκεν ἄγων εἰς τὸ στρατόπεδον , περιχαρὴς καὶ μεγαλοφρονῶν , ὥς τι λιστον ᾑρηκὼς καὶ λαμπρότερον ὧν Πομπήϊος τότε καὶ Λεύκολλος ἐθνῶν καὶ βασιλειῶν κατεστρέφοντο σὺν ὅπλοις περιϊόντες .
Lemmas: συγγίγνομαι δέ καί καταγωνίζομαι καί μεθίστημι ἐκ ὁ προαίρεσις αὐτός ἥκω ἄγω εἰς ὁ στρατόπεδον , περιχαρής καί μεγαλοφρονέω , ὡς τις λας αἱρέω καί λαμπρός ὅς Πομπήϊος τότε καί Λεύκολλος ἔθνος καί βασίλεια καταστρέφω σύν ὅπλον περιέρχομαι .
plutarchus.cato-minor 11.1
ἔτι δὲ αὐτοῦ περὶ τὴν στρατείαν ὄντος ὁ ἀδελφὸς εἰς τὴν Ἀσίαν βαδίζων ἐνόσησε περὶ Θρᾴκην ἐν Αἴνῳ . καὶ γράμματα μὲν εὐθὺς ἧκε πρὸς τὸν Κάτωνα · χειμῶνος δὲ πολλοῦ κατέχοντος τὴν θάλατταν καὶ νεὼς ἱκανῆς μεγέθει μὴ παρούσης , εἰς μικρὰν ὁλκάδα μόνον δύο φίλους καὶ τρεῖς οἰκέτας ἀναλαβὼν ἐκ Θεσσαλονίκης ἀνήχθη ·
Lemmas: ἔτι δέ αὐτός περί ὁ στρατεία εἰμί ὁ ἀδελφός εἰς ὁ Ἀσία βαδίζω νοσέω περί Θρᾴκη ἐν Αἶνος . καί γράμμα μέν εὐθύς ἵημι πρός ὁ Κάτων · χειμών δέ πολύς κατέχω ὁ θάλασσα καί ναῦς ἱκανός μέγεθος μή πάρειμι , εἰς μικρός ὁλκάς μόνος δύο φίλος καί τρεῖς οἰκέτης ἀναλαμβάνω ἐκ Θεσσαλονίκη ἀνάγω ·
plutarchus.cato-minor 11.2
καὶ παρʼ οὐδὲν ἐλθὼν καταποντωθῆναι , τύχῃ τινὶ παραλόγῳ σωθεὶς ἄρτι τεθνηκότος τοῦ Καιπίωνος , ἐμπαθέστερον ἔδοξεν ἢ φιλοσοφώτερον ἐνεγκεῖν τὴν συμφοράν , οὐ μόνον κλαυθμοῖς καὶ περιπτύξεσι τοῦ νεκροῦ καὶ βαρύτητι λύπης , ἀλλὰ καὶ δαπάνῃ περὶ τὴν ταφὴν καὶ πραγματείαις θυμιαμάτων καὶ ἱματίων πολυτελῶν συγκατακαέντων καὶ μνήματος ξεστοῦ λίθων Θασίων ἀπὸ ταλάντων ὀκτὼ κατασκευασθέντος ἐν τῇ Αἰνίων ἀγορᾷ .
Lemmas: καί παρά οὐδείς ἔρχομαι καταποντίζω , τύχη τις παράλογος σῴζω ἄρτι θνῄσκω ὁ Καιπίων , ἐμπαθής δοκέω ἤ φιλόσοφος φέρω ὁ συμφορά , οὐ μόνος κλαυθμός καί περίπτυξις ὁ νεκρός καί βαρύτης λύπη , ἀλλά καί δαπάνη περί ὁ ταφή καί πραγματεία θυμίαμα καί ἱμάτιον πολυτελής συγκατακαίω καί μνῆμα ξεστός λίθος Θάσιος ἀπό τάλαντον ὀκτώ κατασκευάζω ἐν ὁ Αἴνιος ἀγορά .
plutarchus.cato-minor 11.3
ταῦτα γὰρ ἔνιοι ἐσυκοφάντουν πρὸς τὴν ἄλλην ἀτυφίαν τοῦ Κάτωνος , οὐ καθορῶντες ὅσον ἐν τῷ πρὸς ἡδονὰς καὶ φόβους καὶ δεήσεις ἀναισχύντους ἀγνάμπτῳ καὶ στερρῷ τοῦ ἀνδρὸς τὸ ἥμερον ἐνῆν καὶ φιλόστοργον . εἰς δὲ ταῦτα καὶ πόλεις αὐτῷ καὶ δυνάσται πολλὰ κατὰ τιμὴν τοῦ τεθνεῶτος ἔπεμπον , ὧν ἐκεῖνος χρήματα μὲν παρʼ οὐδενὸς ἐδέξατο , θυμιάματα δὲ καὶ κόσμον ἐλάμβανε , τὴν τιμὴν ἀποδιδοὺς τοῖς πέμπουσι .
Lemmas: οὗτος γάρ ἔνιοι συκοφαντέω πρός ὁ ἄλλος ἀτυφία ὁ Κάτων , οὐ καθοράω ὅσος ἐν ὁ πρός ἡδονή καί φόβος καί δέησις ἀναίσχυντος ἄγναμπτος καί στερρός ὁ ἀνήρ ὁ ἥμερος ἔνειμι καί φιλόστοργος . εἰς δέ οὗτος καί πόλις αὐτός καί δυνάστης πολύς κατά τιμή ὁ θνῄσκω πέμπω , ὅς ἐκεῖνος χρῆμα μέν παρά οὐδείς δέχομαι , θυμίαμα δέ καί κόσμος λαμβάνω , ὁ τιμή ἀποδίδωμι ὁ πέμπω .
plutarchus.cato-minor 11.4
τῆς δὲ κληρονομίας εἰς αὐτόν τε καὶ θυγάτριον τοῦ Καιπίωνος ἡκούσης , οὐθὲν ὧν ἀνάλωσε περὶ τὸν τάφον ἀπῄτησεν ἐν τῇ νεμήσει . καὶ ταῦτα πράξαντος αὐτοῦ καὶ πράττοντος , ἦν ὁ γράψας ὅτι κοσκίνῳ τὴν τέφραν τοῦ νεκροῦ μετέβαλε καὶ διήθησε , χρυσίον ζητῶν κατακεκαυμένον . οὕτως οὐ τῷ ξίφει μόνον , ἀλλὰ καὶ τῷ γραφείῳ τὸ ἀνυπεύθυνον καὶ τὸ ἀνυπόδικον ἐπίστευσεν .
Lemmas: ὁ δέ κληρονομία εἰς αὐτός τε καί θυγάτριον ὁ Καιπίων ἥκω , οὐδείς ὅς ἀναλίσκω περί ὁ τάφος ἀπαιτέω ἐν ὁ νέμησις . καί οὗτος πράσσω αὐτός καί πράσσω , εἰμί ὁ γράφω ὅτι κόσκινον ὁ τέφρα ὁ νεκρός μεταβάλλω καί διηθέω , χρυσίον ζητέω κατακαίω . οὕτως οὐ ὁ ξίφος μόνος , ἀλλά καί ὁ γραφεῖον ὁ ἀνυπεύθυνος καί ὁ ἀνυπόδικος πιστεύω .
plutarchus.cato-minor 12.1
ἐπεὶ δὲ τέλος εἶχεν ἡ στρατεία τῷ Κάτωνι , προεπέμφθη , οὐκ εὐχαῖς , ὃ κοινόν ἐστιν , οὐδʼ ἐπαίνοις , ἀλλὰ δάκρυσι καὶ περιβολαῖς ἀπλήστοις , ὑποτιθέντων τὰ ἱμάτια τοῖς ποσὶν ᾗ βαδίζοι καὶ καταφιλούντων τὰς χεῖρας , ἃ τῶν αὐτοκρατόρων ὀλίγοις μόλις ἐποίουν οἱ τότε Ῥωμαῖοι .
Lemmas: ἐπεί δέ τέλος ἔχω ὁ στρατεία ὁ Κάτων , προπέμπω , οὐ εὐχή , ὅς κοινός εἰμί , οὐδέ ἔπαινος , ἀλλά δάκρυον καί περιβολή ἄπληστος , ὑποτίθημι ὁ ἱμάτιον ὁ πούς ᾗ βαδίζω καί καταφιλέω ὁ χείρ , ὅς ὁ αὐτοκράτωρ ὀλίγος μόλις ποιέω ὁ τότε Ῥωμαῖος .
plutarchus.cato-minor 12.2
βουληθεὶς δὲ πρὸ τοῦ πολιτείᾳ προσελθεῖν ἅμα μὲν πλανηθῆναι καθʼ ἱστορίαν τῆς Ἀσίας καὶ γενέσθαι θεατὴς ἠθῶν καὶ βίων καὶ δυνάμεως τῆς περὶ ἑκάστην ἐπαρχίαν , ἅμα δὲ τῷ Γαλάτῃ Δηϊοτάρῳ διὰ ξενίαν καὶ φιλίαν πατρῴαν δεομένῳ πρὸς αὐτὸν ἐλθεῖν μὴ ἀχαριστῆσαι , τοῦτον τὸν τρόπον ἐποιεῖτο τὴν ἀποδημίαν . προὔπεμπεν ἅμʼ ἡμέρᾳ τὸν ἀρτοποιὸν καὶ τὸν μάγειρον ὅπου καταλύσειν ἔμελλεν .
Lemmas: βούλομαι δέ πρό ὁ πολιτεία προσέρχομαι ἅμα μέν πλανάω κατά ἱστορία ὁ Ἀσία καί γίγνομαι θεατής ἦθος καί βίος καί δύναμις ὁ περί ἕκαστος ἐπαρχία , ἅμα δέ ὁ Γαλάτης Δηϊόταρος διά ξενία καί φιλία πατρῷος δέω πρός αὐτός ἔρχομαι μή ἀχαριστέω , οὗτος ὁ τρόπος ποιέω ὁ ἀποδημία . προπέμπω ἅμα ἡμέρα ὁ ἀρτοποιός καί ὁ μάγειρος ὅπου καταλύω μέλλω .
plutarchus.cato-minor 12.3
οἱ δὲ πάνυ κοσμίως καὶ μεθʼ ἡσυχίας εἰσελθόντες ἂν εἰς τὴν πόλιν , εἰ μηδεὶς τύχοι τῷ Κάτωνι φίλος ὢν αὐτόθι πατρῷος ἢ γνώριμος , ἐν πανδοκείῳ τὴν ὑποδοχὴν αὐτῷ παρεσκεύαζον , ἐνοχλοῦντες οὐδενί · πανδοκείου δὲ μὴ ὄντος , οὕτως πρὶς τοὺς ἄρχοντας τραπόμενοι ξενίαν ἐλάμβανον , ἀγαπῶντες τὴν δοθεῖσαν .
Lemmas: ὁ δέ πάνυ κόσμιος καί μετά ἡσυχία εἰσέρχομαι ἄν εἰς ὁ πόλις , εἰ μηδείς τυγχάνω ὁ Κάτων φίλος εἰμί αὐτόθι πατρῷος ἤ γνώριμος , ἐν πανδοκεῖον ὁ ὑποδοχή αὐτός παρασκευάζω , ἐνοχλέω οὐδείς · πανδοκεῖον δέ μή εἰμί , οὕτως πρίς ὁ ἄρχων τρέπω ξενία λαμβάνω , ἀγαπάζω ὁ δίδωμι .
plutarchus.cato-minor 12.4
πολλάκις δὲ ἀπιστούμενοι καὶ περιορώμενοι διὰ τὸ μὴ θορύβῳ μηδὲ ἀπειλῇ ταῦτα πράσσειν πρὸς τοὺς ἄρχοντας , ὑπὸ τοῦ Κάτωνος ἄπρακτοι κατελαμβάνοντο , καὶ μᾶλλον αὐτὸς ὀφθεὶς ὠλιγωρεῖτο , καὶ παρεῖχεν ἐπὶ τῶν φορτίων σιωπῇ καθεζόμενος ὑπόνοιαν ἀνθρώπου ταπεινοῦ καὶ περιδεοῦς .
Lemmas: πολλάκις δέ ἀπιστέω καί περιοράω διά ὁ μή θόρυβος μηδέ ἀπειλή οὗτος πράσσω πρός ὁ ἄρχων , ὑπό ὁ Κάτων ἄπρακτος καταλαμβάνω , καί μάλα αὐτός ὁράω ὀλιγωρέω , καί παρέχω ἐπί ὁ φορτίον σιωπή καθέζομαι ὑπόνοια ἄνθρωπος ταπεινός καί περιδεής .
plutarchus.cato-minor 12.5
οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ προσκαλούμενος αὐτοὺς εἰώθει λέγειν ὦ μοχθηροί , μεταβάλεσθε ταύτης τῆς κακοξενίας . οὐ πάντες ὑμῖν ἀφίξονται Κάτωνες . ἀμβλύνατε ταῖς φιλοφροσύναις τὴν ἐξουσίαν τῶν δεομένων προφάσεως , ἵνα βίᾳ , λαμβάνωσιν , ὡς παρʼ ἑκόντων μὴ τυγχάνοντες .
Lemmas: οὐ μήν ἀλλά καί προσκαλέω αὐτός εἴωθα λέγω ὦ μοχθηρός , μεταβάλλω οὗτος ὁ κακοξενία . οὐ πᾶς σύ ἀφικνέομαι Κάτων . ἀμβλύνω ὁ φιλοφροσύνη ὁ ἐξουσία ὁ δέω πρόφασις , ἵνα βία , λαμβάνω , ὡς παρά ἑκών μή τυγχάνω .
plutarchus.cato-minor 13.1
ἐν δὲ Συρίᾳ καὶ γελοῖόν τι λέγεται παθεῖν . βαδίζων γὰρ εἰς Ἀντιόχειαν εἶδε περὶ τὰς πύλας ἔξω πλῆθος ἀνθρώπων ἑκατέρωθεν τῆς ὁδοῦ παρακεκριμένων , ἐν οἷς ἔφηβοι μὲν χωρὶς ἐν χλαμύσι καὶ παῖδες ἑτέρωθεν κοσμίως εἱστήκεσαν , ἐσθῆτας δὲ καθαρὰς ἔνιοι καὶ στεφάνους εἶχον , ἱερεῖς θεῶν ὄντες ἢ ἄρχοντες , πάντων οὖν μᾶλλον οἰηθεὶς ὁ Κάτων αὐτῷ τινα πράττεσθαι τιμὴν καὶ δεξίωσιν ὑπὸ τῆς πόλεως , ὠργίζετο μὲν τοῖς προπεμφθεῖσι τῶν ἰδίων , ὡς μὴ κωλύσασιν , ἐκέλευσε δὲ καταβῆναι τοὺς φίλους , καὶ πεζῇ προῄει μετʼ αὐτῶν .
Lemmas: ἐν δέ Συρία καί γέλοιος τις λέγω πάσχω . βαδίζω γάρ εἰς Ἀντιοχεία ὁράω περί ὁ πύλη ἔξω πλῆθος ἄνθρωπος ἑκατέρωθεν ὁ ὁδός παρακρίνω , ἐν ὅς ἔφηβος μέν χωρίς ἐν χλαμύς καί παῖς ἑτέρωθεν κόσμιος ἵστημι , ἐσθής δέ καθαρός ἔνιοι καί στέφανος ἔχω , ἱερεύς θεός εἰμί ἤ ἄρχων , πᾶς οὖν μάλα οἴομαι ὁ Κάτων αὐτός τις πράσσω τιμή καί δεξίωσις ὑπό ὁ πόλις , ὀργίζω μέν ὁ προπέμπω ὁ ἴδιος , ὡς μή κωλύω , κελεύω δέ καταβαίνω ὁ φίλος , καί πεζός προέρχομαι μετά αὐτός .
plutarchus.cato-minor 13.2
ὡς δʼ ἐγγὺς ἦσαν , ὁ πάντα διακοσμῶν ἐκεῖνα καὶ τὸν ὄχλον εἰς τάξιν καθιστάς , ἀνὴρ πρεσβύτερος ἤδη , ῥάβδον ἐν τῇ χειρὶ καὶ στέφανον κρατῶν , ἀπήντησε τῷ Κάτωνι πρὸ τῶν ἄλλων , καὶ μηδὲ ἀσπασάμενος ἠρώτα ποῦ Δημήτριον ἀπολελοίπασι καὶ πηνίκα παρέσται . Πομπηΐου δὲ ἦν γεγονὼς ὁ Δημήτριος οἰκέτης · τότε δὲ πάντων , ὡς ἔπος εἰπεῖν , ἀνθρώπων εἰς Πομπήϊον ἀποβλεπόντων , ἐθεραπεύετο παρʼ ἀξίαν , μέγα παρʼ αὐτῷ δυνάμενος .
Lemmas: ὡς δέ ἐγγύς εἰμί , ὁ πᾶς διακοσμέω ἐκεῖνος καί ὁ ὄχλος εἰς τάξις καθίστημι , ἀνήρ πρέσβυς ἤδη , ῥάβδος ἐν ὁ χείρ καί στέφανος κρατέω , ἀπαντάω ὁ Κάτων πρό ὁ ἄλλος , καί μηδέ ἀσπάζομαι ἐρωτάω ποῦ Δημήτριος ἀπολείπω καί πηνίκα πάρειμι . Πομπήϊος δέ εἰμί γίγνομαι ὁ Δημήτριος οἰκέτης · τότε δέ πᾶς , ὡς ἔπος λέγω , ἄνθρωπος εἰς Πομπήϊος ἀποβλέπω , θεραπεύω παρά ἀξία , μέγας παρά αὐτός δύναμαι .
plutarchus.cato-minor 13.3
τοῖς μὲν οὖν φίλοις τοῦ Κάτωνος γέλως ἐνέπεσε τοσοῦτος ὥστε ἀναλαβεῖν ἑαυτοὺς οὐκ ἐδύναντο διὰ τοῦ πλήθους ἅμα βαδίζοντες , ὁ δὲ Κάτων τότε μὲν ἰσχυρῶς διατραπείς , ὦ τῆς κακοδαίμονος , ἔφη , πόλεως , ἄλλο δὲ οὐδὲν ἐφθέγξατο , χρόνῳ δὲ ὕστερον εἰώθει γελᾶν καὶ αὐτὸς ἐπὶ τούτῳ , καὶ διηγούμενος καὶ μνημονεύων .
Lemmas: ὁ μέν οὖν φίλος ὁ Κάτων γέλως ἐμπίπτω τοσοῦτος ὥστε ἀναλαμβάνω ἑαυτοῦ οὐ δύναμαι διά ὁ πλῆθος ἅμα βαδίζω , ὁ δέ Κάτων τότε μέν ἰσχυρός διατρέπω , ὦ ὁ κακοδαίμων , φημί , πόλις , ἄλλος δέ οὐδείς φθέγγομαι , χρόνος δέ ὕστερον εἴωθα γελάω καί αὐτός ἐπί οὗτος , καί διηγέομαι καί μνημονεύω .
plutarchus.cato-minor 14.1
οὐ μὴν ἀλλὰ Πομπήϊος αὐτὸς ἐπέστρεψε τοὺς ἀνθρώπους οὕτω πλημμελοῦντας εἰς τὸν Κάτωνα διʼ ἄγνοιαν . ὡς γὰρ εἰς Ἔφεσον ἐλθὼν ἐπορεύετο πρὸς αὐτόν ἀσπασόμενος πρεσβύτερον ὄντα , καὶ δόξῃ πολὺ προήκοντα , καὶ δυνάμεων τότε μεγίστων ἡγούμενον , ἰδὼν ὁ Πομπήϊος οὐκ ἔμεινεν , οὐδὲ εἴασε καθεζομένῳ προσελθεῖν , ἀλλʼ ὥς τινι τῶν κρειττόνων ἀναθορὼν ἀπήντησε , καὶ τὴν δεξιὰν ἐνέβαλε .
Lemmas: οὐ μήν ἀλλά Πομπήϊος αὐτός ἐπιστρέφω ὁ ἄνθρωπος οὕτως πλημμελέω εἰς ὁ Κάτων διά ἄγνοια . ὡς γάρ εἰς Ἔφεσος ἔρχομαι πορεύω πρός αὐτός ἀσπάζομαι πρέσβυς εἰμί , καί δόξα πολύς προήκω , καί δύναμις τότε μέγας ἡγέομαι , ὁράω ὁ Πομπήϊος οὐ μένω , οὐδέ ἐάω καθέζομαι προσέρχομαι , ἀλλά ὡς τις ὁ κρατύς ἀναθρῴσκω ἀπαντάω , καί ὁ δεξιά ἐμβάλλω .
plutarchus.cato-minor 14.2
καὶ πολλὰ μὲν εὐθὺς ἐν τῷ φιλοφρονεῖσθαι καὶ ἀσπάζεσθαι παρόντα , πλείω δὲ ἔτι μεταστάντος ἐγκώμια διῆλθεν αὐτοῦ τῆς ἀρετῆς , ὥστε πάντας ἐπιστρεφομένους καὶ προσέχοντας ἤδη τῷ Κάτωνι , θαυμάζειν ἐξ ὧν πρότερον κατεφρονεῖτο , καὶ πρᾳότητα καὶ μεγαλοψυχίαν ἀναθεωρεῖν . καὶ γὰρ ἡ Πομπηΐου σπουδὴ περὶ αὐτόν οὐκ ἐλάνθανε θεραπεύοντος οὖσα μᾶλλον ἢ φιλοῦντος , ἀλλʼ ἔγνωσαν ὅτι θαυμάζει μὲν παρὄντα , χαίρει δὲ ἀπερχομένῳ .
Lemmas: καί πολύς μέν εὐθύς ἐν ὁ φιλοφρονέομαι καί ἀσπάζομαι πάρειμι , πολύς δέ ἔτι μεθίστημι ἐγκώμιον διέρχομαι αὐτός ὁ ἀρετή , ὥστε πᾶς ἐπιστρέφω καί προσέχω ἤδη ὁ Κάτων , θαυμάζω ἐκ ὅς πρότερος καταφρονέω , καί πραότης καί μεγαλοψυχία ἀναθεωρέω . καί γάρ ὁ Πομπήϊος σπουδή περί αὐτός οὐ λανθάνω θεραπεύω εἰμί μάλα ἤ φιλέω , ἀλλά γιγνώσκω ὅτι θαυμάζω μέν πάρειμι , χαίρω δέ ἀπέρχομαι .
plutarchus.cato-minor 14.3
τοὺς γὰρ ἄλλους νέους , ὅσοι παρʼ αὐτόν ἀφικνοῦντο , φιλοτιμούμενος κατεῖχε καὶ ποθῶν αὐτῷ συνεῖναι , τοῦ δὲ Κάτωνος οὐδὲν ἐδεήθη τοιοῦτον , ἀλλʼ ὥσπερ οὐκ ἀνυπεύθυνος ἄρχων ἐκείνου παρόντος ἐξέπεμψεν ἄσμενος , μόνῳ σχεδὸν ἐκείνῳ τῶν εἰς Ῥώμην πλεόντων τὰ τέκνα καὶ τὴν γυναῖκα παρακαταθέμενος , ἄλλως αὐτῷ προσήκοντα καὶ διὰ συγγένειαν . ἐκ τούτου δόξα καὶ σπουδὴ καὶ ἅμιλλα περὶ αὐτὸν ἦν τῶν πόλεων καὶ δεῖπνα καὶ κλήσεις , ἐν οἷς τοὺς φίλους ἐκέλευε προσέχειν αὐτῷ , μὴ λάθῃ βεβαιώσας τὸν Κουρίωνος λόγον .
Lemmas: ὁ γάρ ἄλλος νέος , ὅσος παρά αὐτός ἀφικνέομαι , φιλοτιμέομαι κατέχω καί ποθέω αὐτός σύνειμι , ὁ δέ Κάτων οὐδείς δέω τοιοῦτος , ἀλλά ὥσπερ οὐ ἀνυπεύθυνος ἄρχων ἐκεῖνος πάρειμι ἐκπέμπω ἄσμενος , μόνος σχεδόν ἐκεῖνος ὁ εἰς Ῥώμη πλέω ὁ τέκνον καί ὁ γυνή παρακατατίθεμαι , ἄλλος αὐτός προσήκω καί διά συγγένεια . ἐκ οὗτος δόξα καί σπουδή καί ἅμιλλα περί αὐτός εἰμί ὁ πόλις καί δεῖπνον καί κλῆσις , ἐν ὅς ὁ φίλος κελεύω προσέχω αὐτός , μή λανθάνω βεβαιόω ὁ Κουρίων λόγος .
plutarchus.cato-minor 14.4
ὁ γὰρ Κουρίων ἀχθόμενος τῷ αὐστηρῷ τοῦ Κάτωνος , φίλου καὶ συνήθους ὄντος , ἠρώτησεν αὐτόν εἰ πρόθυμός ἐστι μετὰ τὴν στρατείαν γενέσθαι τῆς Ἀσίας θεατής , τοῦ δὲ καὶ πάνυ φήσαντος , εὖ λέγεις , εἶπεν ὁ Κουρίων , ἡδίων γὰρ ἐπανήξεις ἐκεῖθεν καὶ μᾶλλον ἥμερος οὕτω πως καὶ τῷ ῥήματι χρησάμενος .
Lemmas: ὁ γάρ Κουρίων ἄχθομαι ὁ αὐστηρός ὁ Κάτων , φίλος καί συνήθης εἰμί , ἐρωτάω αὐτός εἰ πρόθυμος εἰμί μετά ὁ στρατεία γίγνομαι ὁ Ἀσία θεατής , ὁ δέ καί πάνυ φημί , εὖ λέγω , λέγω ὁ Κουρίων , ἡδύς γάρ ἐπανήκω ἐκεῖθεν καί μάλα ἥμερος οὕτως πως καί ὁ ῥῆμα χράω .
plutarchus.cato-minor 15.1
Δηϊόταρος δὲ ὁ Γαλάτης μετεπέμψατο μὲν τὸν Κάτωνα πρεσβύτερος ὢν ἤδη παραθέσθαι τοὺς παῖδας αὐτῷ βουλόμενος καὶ τὸν οἶκον , ἐλθόντι δὲ προσφέρων δῶρα παντοδαπὰ καὶ πειρῶν καὶ δεόμενος πάντα τρόπον οὕτω παρώξυνεν ὥστε , δείλης ἐλθόντα καὶ νυκτερεύσαντα , τῇ ὑστεραίᾳ περὶ τρίτην ὥραν ἀπᾶραι .
Lemmas: Δηϊόταρος δέ ὁ Γαλάτης μεταπέμπω μέν ὁ Κάτων πρέσβυς εἰμί ἤδη παρατίθημι ὁ παῖς αὐτός βούλομαι καί ὁ οἶκος , ἔρχομαι δέ προσφέρω δῶρον παντοδαπός καί πειράω καί δέω πᾶς τρόπος οὕτως παροξύνω ὥστε , δείλη ἔρχομαι καί νυκτερεύω , ὁ ὑστεραῖος περί τρίτος ὥρα ἀπαίρω .
plutarchus.cato-minor 15.2
προελθὼν μέντοι μιᾶς ἡμέρας ὁδόν εὗρεν ἐν Πεσσινοῦντι πλείονα τῶν ἐκεῖ δώρων αὖθις αὐτὸν ὑπομένοντα , καὶ γράμματα τοῦ Γαλάτου δεομένου , λαβεῖν αὐτὸς εἰ μὴ πρόθυμός ἐστιν , ἀλλὰ τοὺς φίλους ἐᾶσαι , πάντως μὲν ἀξίους ὄντας εὖ παθεῖν διʼ ἐκεῖνον οὐκ ὄντων δὲ τῶν ἰδίων τοῦ Κάτωνος τοσούτων .
Lemmas: προέρχομαι μέντοι εἷς ἡμέρα ὁδός εὑρίσκω ἐν Πεσσινοῦς πολύς ὁ ἐκεῖ δῶρον αὖθις αὐτός ὑπομένω , καί γράμμα ὁ Γαλάτης δέω , λαμβάνω αὐτός εἰ μή πρόθυμος εἰμί , ἀλλά ὁ φίλος ἐάω , πάντως μέν ἄξιος εἰμί εὖ πάσχω διά ἐκεῖνος οὐ εἰμί δέ ὁ ἴδιος ὁ Κάτων τοσοῦτος .
plutarchus.cato-minor 15.3
ἀλλʼ οὐδὲ τούτοις ἐνέδωκεν ὁ Κάτων , καίπερ ἐνίους τῶν φίλων μαλασσομένους καὶ ὑπομεμφομένους ὁρῶν , ἀλλὰ φήσας ὅτι πᾶσα δωροδοκία προφάσεως ἂν εὐπορήσειεν , οἱ δὲ φίλοι μεθέξουσιν ὧν ἂν ἔχῃ καλῶς καὶ δικαίως κτησάμενος , ἀπέπεμψε τὰ δῶρα πρὸς τὸν Δηϊόταρον .
Lemmas: ἀλλά οὐδέ οὗτος ἐνδίδωμι ὁ Κάτων , καίπερ ἔνιοι ὁ φίλος μαλάσσω καί ὑπομέμφομαι ὁράω , ἀλλά φημί ὅτι πᾶς δωροδοκία πρόφασις ἄν εὐπορέω , ὁ δέ φίλος μετέχω ὅς ἄν ἔχω καλός καί δίκαιος κτάομαι , ἀποπέμπω ὁ δῶρον πρός ὁ Δηϊόταρος .
plutarchus.cato-minor 15.4
ἐπεὶ δὲ μέλλοντος ἀπαίρειν εἰς τὸ Βρεντέσιον ᾤοντο δεῖν οἱ φίλοι τὰ λείψανα τοῦ Καιπίωνος εἰς ἕτερον θέσθαι πλοῖον , εἰπὼν ὅτι τῆς ψυχῆς μεθήσεται μᾶλλον ἢ τούτων , ἀνήχθη . καὶ μέντοι λέγεται κατὰ τύχην ἐπισφαλέστατα περᾶσαι , τῶν ἄλλων μετρίως κομιζομένων .
Lemmas: ἐπεί δέ μέλλω ἀπαίρω εἰς ὁ Βρεντέσιον οἴομαι δέω ὁ φίλος ὁ λείψανον ὁ Καιπίων εἰς ἕτερος τίθημι πλοῖον , λέγω ὅτι ὁ ψυχή μεθίημι μάλα ἤ οὗτος , ἀνάγω . καί μέντοι λέγω κατά τύχη ἐπισφαλής περάω , ὁ ἄλλος μέτριος κομίζω .
plutarchus.cato-minor 16.1
ἐπανελθὼν δὲ εἰς Ῥώμην τὸν μὲν ἄλλον χρόνον κατʼ οἶκον Ἀθηνοδώρῳ συνών , ἢ κατʼ ἀγορὰν τοῖς φίλοις παριστάμενος διετέλεσεν . ἐπιβάλλουσαν δὲ αὐτῷ τὴν ταμιευτικὴν ἀρχὴν οὐ πρότερον μετῆλθεν ἢ τούς τε νόμους ἀναγνῶναι τοὺς ταμιευτικοὺς καὶ διαπυθέσθαι τῶν ἐμπείρων ἕκαστα καὶ τύπῳ τινὶ τῆς ἀρχῆς τὴν δύναμιν περιλαβεῖν .
Lemmas: ἐπανέρχομαι δέ εἰς Ῥώμη ὁ μέν ἄλλος χρόνος κατά οἶκος Ἀθηνόδωρος σύνειμι , ἤ κατά ἀγορά ὁ φίλος παρίστημι διατελέω . ἐπιβάλλω δέ αὐτός ὁ ταμιευτικός ἀρχή οὐ πρότερος μετέρχομαι ἤ ὁ τε νόμος ἀναγιγνώσκω ὁ ταμιευτικός καί διαπυνθάνομαι ὁ ἔμπειρος ἕκαστος καί τύπος τις ὁ ἀρχή ὁ δύναμις περιλαμβάνω .
plutarchus.cato-minor 16.2
ὅθεν εὐθὺς εἰς τὴν ἀρχὴν καταστάς μεγάλην ἐποίησε μεταβολὴν τῶν περὶ τὸ ταμιεῖον ὑπηρετῶν καὶ γραμματέων , οἳ διὰ χειρὸς ἀεὶ τὰ δημόσια γράμματα καὶ τοὺς νόμους ἔχοντες , εἶτα νέους ἄρχοντας παραλαμβάνοντες διʼ ἀπειρίαν καὶ ἄγνοιαν ἀτεχνῶς διδασκάλων ἑτέρων καὶ παιδαγωγῶν δεομένους , οὐχ ὑφίεντο τῆς ἐξουσίας ἐκείνοις , ἀλλὰ ἦσαν ἄρχοντες αὐτοί ,
Lemmas: ὅθεν εὐθύς εἰς ὁ ἀρχή καθίστημι μέγας ποιέω μεταβολή ὁ περί ὁ ταμιεῖον ὑπηρέτης καί γραμματεύς , ὅς διά χείρ ἀεί ὁ δημόσιος γράμμα καί ὁ νόμος ἔχω , εἶτα νέος ἄρχων παραλαμβάνω διά ἀπειρία καί ἄγνοια ἄτεχνος διδάσκαλος ἕτερος καί παιδαγωγός δέω , οὐ ὑφίημι ὁ ἐξουσία ἐκεῖνος , ἀλλά εἰμί ἄρχω αὐτός ,
plutarchus.cato-minor 16.3
μέχρι οὗ Κάτων ἐπιστὰς τοῖς πράγμασι νεανικῶς , οὐκ ὄνομα καὶ τιμὴν ἔχων ἄρχοντος , ἀλλὰ καὶ νοῦν καὶ φρόνημα καὶ λόγον , ὑπηρέταις , ὅπερ ἦσαν , ἠξίου χρῆσθαι τοῖς γραμματεῦσι , τὰ μὲν · ἐξελέγχων κακουργοῦντας αὐτούς , τὰ δὲ ἁμαρτά · νοντας ἀπειρίᾳ διδάσκων , ὡς δὲ ἦσαν ἰταμοὶ καὶ τοὺς ἄλλους ἐθώπευον ὑποτρέχοντες , ἐκείνῳ δὲ ἐπολέμουν , τὸν μὲν πρῶτον αὐτῶν καταγνοὺς περὶ πίστιν ἐν κληρονομίᾳ γεγονέναι πονηρόν ἀπήλασε τοῦ ταμιείου , δευτέρῳ δέ τινὶ ῥᾳδιουργίας προὔθηκε κρίσιν .
Lemmas: μέχρι ὅς Κάτων ἐφίστημι ὁ πρᾶγμα νεανικός , οὐ ὄνομα καί τιμή ἔχω ἄρχω , ἀλλά καί νόος καί φρόνημα καί λόγος , ὑπηρέτης , ὅς εἰμί , ἀξιόω χράω ὁ γραμματεύς , ὁ μέν · ἐξελέγχω κακουργέω αὐτός , ὁ δέ ἁμαρτάς · νων ἀπειρία διδάσκω , ὡς δέ εἰμί ἰταμός καί ὁ ἄλλος θωπεύω ὑποτρέχω , ἐκεῖνος δέ πολεμέω , ὁ μέν πρῶτος αὐτός καταγιγνώσκω περί πίστις ἐν κληρονομία γίγνομαι πονηρός ἀπελαύνω ὁ ταμιεῖον , δεύτερος δέ τις ῥᾳδιουργία προτίθημι κρίσις .
plutarchus.cato-minor 16.4
ᾧ Κάτλος Λουτάτιος ὁ τιμητὴς ἀνέβη βοηθήσων , ἀνὴρ μέγα τὸ τῆς ἀρχῆς ἔχων ἀξίωμα , τὸ δὲ τῆς ἀρετῆς ἔχων μέγιστον , ὡς πάντων δικαιοσύνῃ καὶ σωφροσύνῃ Ῥωμαίων διαφέρων ἦν δὲ καὶ τοῦ Κάτωνος ἐπαινέτης καὶ συνήθης διὰ τὸν βίον . ὡς οὖν ἡττώμενος τοῖς δικαίοις ἐξῃτεῖτο φανερῶς τὸν ἄνθρωπον , οὐκ εἴα ταῦτα ποιεῖν αὐτὸν ὁ Κάτων .
Lemmas: ὅς Κάτλος Λουτάτιος ὁ τιμητής ἀναβαίνω βοηθέω , ἀνήρ μέγας ὁ ὁ ἀρχή ἔχω ἀξίωμα , ὁ δέ ὁ ἀρετή ἔχω μέγας , ὡς πᾶς δικαιοσύνη καί σωφροσύνη Ῥωμαῖος διαφέρω εἰμί δέ καί ὁ Κάτων ἐπαινέτης καί συνήθης διά ὁ βίος . ὡς οὖν ἡσσάομαι ὁ δίκαιος ἐξαιτέω φανερός ὁ ἄνθρωπος , οὐ ἐάω οὗτος ποιέω αὐτός ὁ Κάτων .
plutarchus.cato-minor 16.5
ἔτι δὲ μᾶλλον προσλιπαροῦντος , αἰσχρόν , εἶπεν , ὦ Κάτλε , σὲ τὸν τιμητὴν καὶ τοὺς ἡμετέρους βίους ὀφείλοντα δοκιμάζειν ὑπὸ τῶν ἡμετέρων ὑπηρετῶν ἐκβάλλεσθαι . ταύτην τὴν φωνὴν ἀφέντος τοῦ Κάτωνος , ὁ Κάτλος προσέβλεψε μὲν αὐτὸν ὡς ἀμειψόμενος , εἶπε δὲ οὐδέν , ἀλλʼ,ʼ εἴτε ὑπʼ ὀργῆς εἴτε ὑπʼ αἰσχύνης ἀπῆλθε σιωπῇ διηπορημένος .
Lemmas: ἔτι δέ μάλα προσλιπαρέω , αἰσχρός , λέγω , ὦ Κάτλος , σύ ὁ τιμητής καί ὁ ἡμέτερος βίος ὀφείλω δοκιμάζω ὑπό ὁ ἡμέτερος ὑπηρέτης ἐκβάλλω . οὗτος ὁ φωνή ἀφίημι ὁ Κάτων , ὁ Κάτλος προσβλέπω μέν αὐτός ὡς ἀμείβω , λέγω δέ οὐδείς , ἀλλʼ,ʼ εἴτε ὑπό ὀργή εἴτε ὑπό αἰσχύνη ἀπέρχομαι σιωπή διαπορέω .
plutarchus.cato-minor 16.6
οὐ μὴν ἥλω γε ὁ ἄνθρωπος , ἀλλʼ ἐπεὶ μιᾷ ψήφῳ τὰς ἀφιείσας ὑπερέβαλλον αἱ καθαιροῦσαι καὶ Λόλλιος Μᾶρκος εἷς , συνάρχων τοῦ Κάτωνος , ὑπὸ ἀσθενείας ἀπελέλειπτο τῆς δίκης , πέμπει πρὸς τοῦτον ὁ Κάτλος δεόμενος βοηθῆσαι τῷ ἀνθρώπῳ · κἀκεῖνος ἐν φορείῳ κομισθεὶς μετὰ τὴν δίκην ἔθετο τὴν ἀπολύουσαν . οὐ μὴν ἐχρήσατό γε τῷ γραμματεῖ ὁ Κάτων , οὐδὲ τὸν μισθὸν ἀπέδωκεν , οὐδὲ ὅλως ἐνάριθμον τοῦ Λολλίου τὴν ψῆφον ἔσχεν .
Lemmas: οὐ μήν ἁλίσκομαι γε ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά ἐπεί εἷς ψῆφος ὁ ἀφίημι ὑπερβάλλω ὁ καθαιρέω καί Λόλλιος Μάρκος εἷς , συνάρχω ὁ Κάτων , ὑπό ἀσθένεια ἀπολείπω ὁ δίκη , πέμπω πρός οὗτος ὁ Κάτλος δέω βοηθέω ὁ ἄνθρωπος · ἐκεῖνος ἐν φορεῖον κομίζω μετά ὁ δίκη τίθημι ὁ ἀπολύω . οὐ μήν χράω γε ὁ γραμματεύς ὁ Κάτων , οὐδέ ὁ μισθός ἀποδίδωμι , οὐδέ ὅλος ἐνάριθμος ὁ Λόλλιος ὁ ψῆφος ἔχω .
plutarchus.cato-minor 17.1
οὕτω δὲ τοὺς γραμματεῖς ταπεινώσας καὶ ποιήσας ὑποχειρίους , καὶ τοῖς πράγμασιν ὡς αὐτὸς ἐβούλετο χρώμενος , ὀλίγῳ χρόνῳ τὸ ταμιεῖον ἀπέδειξε τοῦ βουλευτηρίου σεμνότερον , ὡς καὶ λέγειν καὶ φρονεῖν ἅπαντας ὅτι Κάτων ὑπατείας ἀξίωμα τῇ ταμιείᾳ περιέθηκε .
Lemmas: οὕτως δέ ὁ γραμματεύς ταπεινόω καί ποιέω ὑποχείριος , καί ὁ πρᾶγμα ὡς αὐτός βούλομαι χράω , ὀλίγος χρόνος ὁ ταμιεῖον ἀποδείκνυμι ὁ βουλευτήριον σεμνός , ὡς καί λέγω καί φρονέω ἅπας ὅτι Κάτων ὑπατεία ἀξίωμα ὁ ταμιεία περιτίθημι .
plutarchus.cato-minor 17.2
πρῶτον μὲν γὰρ εὑρὼν χρέα παλαιὰ τῷ δημοσίῳ πολλοὺς ὀφείλοντας καὶ πολλοῖς τὸ δημόσιον , ἅμα τὴν πόλιν ἔπαυσεν ἀδικουμένην καὶ ἀδικοῦσαν , τοὺς μὲν εὐτόνως καὶ ἀπαραιτήτως ἀπαιτῶν , τοῖς δὲ ταχέως ἀποδιδοὺς καὶ προθύμως , ὥστε τὸν δῆμον ἥδεσθαι τοὺς μὲν οἰομένους ἀποστερήσειν ἐκτίνοντας ὁρῶντα , τοὺς δὲ ἃ μὴ προσεδόκων ἀπολαμβάνοντας .
Lemmas: πρῶτος μέν γάρ εὑρίσκω χρέος παλαιός ὁ δημόσιος πολύς ὀφείλω καί πολύς ὁ δημόσιος , ἅμα ὁ πόλις παύω ἀδικέω καί ἀδικέω , ὁ μέν εὔτονος καί ἀπαραίτητος ἀπαιτέω , ὁ δέ ταχύς ἀποδίδωμι καί πρόθυμος , ὥστε ὁ δῆμος ἥδομαι ὁ μέν οἴομαι ἀποστερέω ἐκτίνω ὁράω , ὁ δέ ὅς μή προσδοκάω ἀπολαμβάνω .
plutarchus.cato-minor 17.3
ἔπειτα γράμματα πολλῶν οὐ προσηκόντως ἀναφερόντων , καὶ δόγματα ψευδῆ παραδέχεσθαι χάριτι καὶ δεήσει τῶν προτέρων εἰωθότων , οὐδὲν αὐτὸν ἔλαθε γινόμενον τοιοῦτον , ἀλλʼ ὑπὲρ ἑνός ποτε δόγματος ἐνδοιάσας εἰ κύριον γέγονε , πολλῶν μαρτυρούντων οὐκ ἐπίστευσεν , οὐδὲ κατέταξε πρότερον ἢ τοὺς ὑπάτους ἐπομόσαι παραγενομένους .
Lemmas: ἔπειτα γράμμα πολύς οὐ προσηκόντως ἀναφέρω , καί δόγμα ψευδής παραδέχομαι χάρις καί δέησις ὁ πρότερος εἴωθα , οὐδείς αὐτός λανθάνω γίγνομαι τοιοῦτος , ἀλλά ὑπέρ εἷς ποτέ δόγμα ἐνδοιάζω εἰ κύριος γίγνομαι , πολύς μαρτυρέω οὐ πιστεύω , οὐδέ κατατάσσω πρότερος ἤ ὁ ὕπατος ἐπόμνυμι παραγίγνομαι .
plutarchus.cato-minor 17.4
ὄντων δὲ πολλῶν οἷς Σύλλας ἐκεῖνος ἀποκτείνασιν ἄνδρας ἐκ προγραφῆς γέρας ἔδωκεν ἀνὰ μυρίας δισχιλίας δραχμάς , ἅπαντες μὲν αὐτοὺς ὡς ἐναγεῖς καὶ μιαροὺς ἑμίσουν , ἀμύνασθαι δὲ οὐδεὶς ἐτόλμα , Κάτων δὲ προσκαλούμενος ἕκαστον ἔχοντα δημόσιον ἀργύριον ἀδίκως ἐξέπραττεν , ἅμα θυμῷ καὶ λόγῳ τὸ τῆς πράξεως ἀνόσιον καὶ παράνομον ἐξονειδίζων .
Lemmas: εἰμί δέ πολύς ὅς Σύλλας ἐκεῖνος ἀποκτείνω ἀνήρ ἐκ προγραφή γέρας δίδωμι ἀνά μυρίος δισχίλιοι δραχμή , ἅπας μέν αὐτός ὡς ἐναγής καί μιαρός ἑμισόω , ἀμύνω δέ οὐδείς τολμάω , Κάτων δέ προσκαλέω ἕκαστος ἔχω δημόσιος ἀργύριον ἄδικος ἐκπράσσω , ἅμα θυμός καί λόγος ὁ ὁ πρᾶξις ἀνόσιος καί παράνομος ἐξονειδίζω .
plutarchus.cato-minor 17.5
οἱ δὲ τοῦτο παθόντες εὐθὺς ἦσαν ἔνοχοι φόνῳ , καὶ τρόπον τινὰ προηλωκότες ἀπήγοντο πρὸς τοὺς δικαστὰς καὶ δίκας ἔτινον , ἡδομένων πάντων καὶ νομιζόντων συνεξαλείφεσθαι τὴν τότε τυραννίδα καὶ Σύλλαν αὐτὸν ἐφορᾶν κολαζόμενον .
Lemmas: ὁ δέ οὗτος πάσχω εὐθύς εἰμί ἔνοχος φόνος , καί τρόπος τις προαλίσκομαι ἀπάγω πρός ὁ δικαστής καί δίκη τίνω , ἥδομαι πᾶς καί νομίζω συνεξαλείφω ὁ τότε τυραννίς καί Σύλλας αὐτός ἐφοράω κολάζω .