ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.cato-minor 63.6
οἱ δὲ ἰδόντες ἄσμενοι προσελαύνοντα καὶ ἐδέξαντο καὶ παρεκάλουν σῴζεσθαι μετʼ αὐτῶν , τότε καὶ δακρῦσαι τὸν Κάτωνά φασιν ὑπὲρ τῶν συγκλητικῶν δεόμενον καὶ προτείνοντα τὰς χεῖρας , ἐνίων δὲ καὶ τοὺς ἵππους ἀναστρέφοντα καὶ τῶν ὅπλων ἀντιλαμβανόμενον , μέχρι οὗ κατειργάσατο τὴν γοῦν ἡμέραν ἐκείνην ἐπιμείναντας ἀσφαλῆ τοῖς ἀνδράσι φυγὴν παρασχεῖν .
Lemmas: ὁ δέ ὁράω ἄσμενος προσελαύνω καί δέχομαι καί παρακαλέω σῴζω μετά αὐτός , τότε καί δακρύω ὁ Κάτων φημί ὑπέρ ὁ συγκλητικός δέω καί προτείνω ὁ χείρ , ἔνιοι δέ καί ὁ ἵππος ἀναστρέφω καί ὁ ὅπλον ἀντιλαμβάνω , μέχρι ὅς κατεργάζομαι ὁ γοῦν ἡμέρα ἐκεῖνος ἐπιμένω ἀσφαλής ὁ ἀνήρ φυγή παρέχω .
plutarchus.cato-minor 64.1
ὡς οὖν ἔχων αὐτούς ἀφίκετο καὶ τοὺς μὲν ἐπὶ τὰς πύλας κατέστησε , τοῖς δὲ τὴν ἄκραν φυλάττειν παρέδωκεν , ἔδεισαν οἱ τριακόσιοι μὴ δίκην δῶσι τῆς μεταβολῆς · καὶ πρὸς τὸν Κάτωνα πέμποντες ἐδέοντο πάντως ἀφικέσθαι πρὸς αὑτούς , οἱ . δὲ συγκλητικοὶ περιχυθέντες οὐκ εἴων , οὐδὲ ἔφασαν προήσεσθαι τὸν κηδεμόνα καὶ σωτῆρα τοῖς ἀπίστοις καὶ προδόταις .
Lemmas: ὡς οὖν ἔχω αὐτός ἀφικνέομαι καί ὁ μέν ἐπί ὁ πύλη καθίστημι , ὁ δέ ὁ ἄκρα φυλάσσω παραδίδωμι , δείδω ὁ τριακόσιοι μή δίκη δίδωμι ὁ μεταβολή · καί πρός ὁ Κάτων πέμπω δέω πάντως ἀφικνέομαι πρός ἑαυτοῦ , ὁ . δέ συγκλητικός περιχέω οὐ ἐάω , οὐδέ φημί προίημι ὁ κηδεμών καί σωτήρ ὁ ἄπιστος καί προδότης .
plutarchus.cato-minor 64.2
σαφεστάτη γὰρ , ὡς ἔοικεν , αἴσθησις τότε παρέστη καὶ πόθος καὶ θαῦμα τῆς τοῦ Κάτωνος ἀρετῆς πᾶσιν ὁμαλῶς τοῖς ἐν τῇ Ἰτύκῃ γενομένοις , ὡς οὐδὲν ἄρα κίβδηλον οὐδὲ ἀπατηλὸν ἐμέμικτο τοῖς πραττομένοις ὑπʼ αὐτοῦ . πάλαι δὲ ἅνθρωπος ἑαυτὸν ἐγνωκὼς ἀνελεῖν δεινοὺς πόνους ἐπόνει καὶ φροντίδας καὶ ὠδῖνας εἶχεν ὑπὲρ ἄλλων , ὅπως εἰς ἀσφαλὲς καταστήσας ἅπαντας ἀπαλλάξαιτο τοῦ ζῆν .
Lemmas: σαφής γάρ , ὡς ἔοικα , αἴσθησις τότε παρίστημι καί πόθος καί θαῦμα ὁ ὁ Κάτων ἀρετή πᾶς ὁμαλής ὁ ἐν ὁ Ἰτύκη γίγνομαι , ὡς οὐδείς ἄρα κίβδηλος οὐδέ ἀπατηλός μείγνυμι ὁ πράσσω ὑπό αὐτός . πάλαι δέ ἄνθρωπος ἑαυτοῦ γιγνώσκω ἀναιρέω δεινός πόνος πονέω καί φροντίς καί ὠδίς ἔχω ὑπέρ ἄλλος , ὅπως εἰς ἀσφαλής καθίστημι ἅπας ἀπαλλάσσω ὁ ζάω .
plutarchus.cato-minor 64.3
οὐ γὰρ ἦν ἄδηλος ἡ πρὸς τὸν θάνατον αὐτοῦ φορά , καίπερ οὐ φάσκοντος . ὑπήκουσεν οὖν τότε τοῖς τριακοσίοις παραμυθησάμενος τοὺς συγκλητικούς · καὶ μόνος ἧκε πρὸς αὐτούς χάριν ἔχειν ὁμολογοῦντας καὶ δεομένους τὰ μὲν ἄλλα χρῆσθαι καὶ πιστεύειν , εἰ δὲ Κάτωνες οὐκ εἰσὶν οὐδὲ τὸ Κάτωνος φρόνημα χωροῦσιν , οἰκτείρειν τὴν ἀσθένειαν αὐτῶν ·
Lemmas: οὐ γάρ εἰμί ἄδηλος ὁ πρός ὁ θάνατος αὐτός φορά , καίπερ οὐ φάσκω . ὑπακούω οὖν τότε ὁ τριακόσιοι παραμυθέομαι ὁ συγκλητικός · καί μόνος ἵημι πρός αὐτός χάρις ἔχω ὁμολογέω καί δέω ὁ μέν ἄλλος χράω καί πιστεύω , εἰ δέ Κάτων οὐ εἰμί οὐδέ ὁ Κάτων φρόνημα χωρέω , οἰκτίρω ὁ ἀσθένεια αὐτός ·
plutarchus.cato-minor 64.4
ἐγνωκότες δʼ οὖν Καίσαρος δεῖσθαι καὶ πέμπειν πρὸς αὐτόν , ὑπὲρ ἐκείνου μάλιστα καὶ πρώτου ποιήσεσθαι δέησιν · εἰ δὲ μὴ πείθοιεν , οὐδʼ αὐτοῖς διδομένην δέξεσθαι τὴν χάριν , ἀλλʼ ἄχρι ἂν ἐμπνέωσι πολεμήσειν ὑπὲρ ἐκείνου . πρὸς ταῦτα ὁ Κάτων ἐπαινέσας τὴν εὔνοιαν ἔφη χρῆναι τῆς αὐτῶν σωτηρίας ἕνεκα πέμπειν κατὰ τάχος , ὑπὲρ αὐτοῦ δὲ μὴ δεῖσθαι ·
Lemmas: γιγνώσκω δέ οὖν Καῖσαρ δέω καί πέμπω πρός αὐτός , ὑπέρ ἐκεῖνος μάλα καί πρῶτος ποιέω δέησις · εἰ δέ μή πείθω , οὐδέ αὐτός δίδωμι δείκνυμι ὁ χάρις , ἀλλά ἄχρι ἄν ἐμπνέω πολεμέω ὑπέρ ἐκεῖνος . πρός οὗτος ὁ Κάτων ἐπαινέω ὁ εὔνοια φημί χρή ὁ αὐτός σωτηρία ἕνεκα πέμπω κατά τάχος , ὑπέρ αὐτός δέ μή δέω ·
plutarchus.cato-minor 64.5
κεκρατημένων γὰρ εἶναι δέησιν καὶ ἀδικούντων παραίτησιν αὐτὸς δὲ οὐ μόνον ἀήττητος γεγονέναι παρὰ πάντα τὸν βίον , ἀλλὰ καὶ νικᾶν ἐφʼ ὅσον ἐβούλετο καὶ κρατεῖν Καίσαρος τοῖς καλοῖς καὶ δικαίοις · ἐκεῖνον δʼ εἶναι τὸν ἑαλωκότα καὶ νενικημένον ἃ γὰρ ἠρνεῖτο πράττων κατὰ τῆς πατρίδος πάλαι , νῦν ἐξηλέγχθαι καὶ πεφωρᾶσθαι .
Lemmas: κρατέω γάρ εἰμί δέησις καί ἀδικέω παραίτησις αὐτός δέ οὐ μόνος ἀήσσητος γίγνομαι παρά πᾶς ὁ βίος , ἀλλά καί νικάω ἐπί ὅσος βούλομαι καί κρατέω Καῖσαρ ὁ καλός καί δίκαιος · ἐκεῖνος δέ εἰμί ὁ ἁλίσκομαι καί νικάω ὅς γάρ ἀρνέομαι πράσσω κατά ὁ πατρίς πάλαι , νῦν ἐξαλέγσσω καί φωράω .
plutarchus.cato-minor 65.1
τοιαῦτα διαλεχθεὶς τοῖς τριακοσίοις ἀπηλλάττετο · καὶ πυθόμενος Καίσαρα πᾶσαν ἄγοντα τήν στρατιὰν ἤδη καθʼ ὁδὸν εἶναι , παπαὶ , εἶπεν , ὡς ἐπʼ ἄνδρας ἡμᾶς ἐκεῖνος καὶ τραπόμενος πρὸς τοὺς συγκλητικοὺς ἐκέλευε μὴ μέλλειν , ἀλλʼ ἕως παραμένουσιν οἱ ἱππεῖς σῴζεσθαι . καὶ τὰς μὲν ἄλλας ἀπέκλεισε θύρας , μιᾷ δὲ τῇ πρὸς θάλασσαν φερούσῃ τά τε πλοῖα τοῖς ὑφʼ ἑαυτὸν διένειμε καὶ τάξεως ἐπεμελεῖτο , παύων τὰς ἀδικίας καὶ διαλύων τοὺς θορύβους , καὶ τοὺς ἀπόρως ἔχοντας ἐφοδιάζων .
Lemmas: τοιοῦτος διαλέγω ὁ τριακόσιοι ἀπαλλάσσω · καί πυνθάνομαι Καῖσαρ πᾶς ἄγω ὁ στρατιά ἤδη κατά ὁδός εἰμί , παπαί , λέγω , ὡς ἐπί ἀνήρ ἐγώ ἐκεῖνος καί τρέπω πρός ὁ συγκλητικός κελεύω μή μέλλω , ἀλλά ἕως παραμένω ὁ ἱππεύς σῴζω . καί ὁ μέν ἄλλος ἀποκλείω θύρα , εἷς δέ ὁ πρός θάλασσα φέρω ὁ τε πλοῖον ὁ ὑπό ἑαυτοῦ διανέμω καί τάξις ἐπιμελέομαι , παύω ὁ ἀδικία καί διαλύω ὁ θόρυβος , καί ὁ ἄπορος ἔχω ἐφοδιάζω .
plutarchus.cato-minor 65.2
ἐπεὶ δὲ Μᾶρκος Ὀκτάβιος ἄγων δύο τάγματα πλησίον κατεστρατοπέδευσε καὶ πέμπων ἠξίου τὸν Κάτωνα περὶ ἀρχῆς διορίσασθαι πρὸς αὐτόν , ἐκείνῳ μὲν οὐθὲν ἀπεκρίνατο , πρὸς δὲ τοὺς φίλους εἶπεν εἶτα θαυμάζομεν ὅπως ἀπόλωλε τὰ πράγματα , τήν φιλαρχίαν ὁρῶντες ἡμῖν ἐν αὐτῷ τῷ ὀλέθρῳ βεβηκόσι παραμένουσαν ;
Lemmas: ἐπεί δέ Μάρκος Ὀκτάβιος ἄγω δύο τάγμα πλησίον καταστρατοπεδεύω καί πέμπω ἀξιόω ὁ Κάτων περί ἀρχή διορίζω πρός αὐτός , ἐκεῖνος μέν οὐδείς ἀποκρίνω , πρός δέ ὁ φίλος λέγω εἶτα θαυμάζω ὅπως ἀπόλλυμι ὁ πρᾶγμα , ὁ φιλαρχία ὁράω ἐγώ ἐν αὐτός ὁ ὄλεθρος βαίνω παραμένω ;
plutarchus.cato-minor 65.3
ἐν τούτῳ δὲ τοὺς ἱππεῖς ἀκούσας ἀπιόντας ἤδη φέρειν καὶ ἄγειν τὰ τῶν Ἰτυκαίων ὥσπερ λάφυρα , δρόμῳ συνέτεινε πρὸς αὐτούς καὶ τοῖς πρώτοις ἐντυχὼν ἀφῃρεῖτο , τῶν δὲ ἄλλων ἕκαστος ἔφθανε ῥίπτων καὶ κατατιθέμενος , πάντες δὲ ὑπʼ αἰσχύνης σιωπῇ καὶ κάτω βλέποντες ἀπῄεσαν . ὁ δὲ Κάτων εἰς τήν πόλιν τοὺς Ἰτυκαίους συναγαγών ἐδεῖτο περὶ τῶν τριακοσίων , μὴ παροξῦναι Καίσαρα κατʼ αὐτῶν , ἀλλὰ καὶ κοινῇ τήν σωτηρίαν πράττειν ἀλλήλοις .
Lemmas: ἐν οὗτος δέ ὁ ἱππεύς ἀκούω ἀπέρχομαι ἤδη φέρω καί ἄγω ὁ ὁ Ἰτυκαῖος ὥσπερ λάφυρα , δρόμος συντείνω πρός αὐτός καί ὁ πρῶτος ἐντυγχάνω ἀφαιρέω , ὁ δέ ἄλλος ἕκαστος φθάνω ῥίπτω καί κατατίθημι , πᾶς δέ ὑπό αἰσχύνη σιωπή καί κάτω βλέπω ἀπέρχομαι . ὁ δέ Κάτων εἰς ὁ πόλις ὁ Ἰτυκαῖος συνάγω δέω περί ὁ τριακόσιοι , μή παροξύνω Καῖσαρ κατά αὐτός , ἀλλά καί κοινῇ ὁ σωτηρία πράσσω ἀλλήλων .
plutarchus.cato-minor 65.4
εἶτα πάλιν τραπόμενος πρὸς τήν θάλατταν ἐπεσκόπει τοὺς ἐμβαίνοντας , καὶ τῶν φίλων καὶ ξένων ὅσους ἔπεισεν ἠσπάζετο καὶ προὔπεμπε . τὸν δὲ υἱὸν οὐκ ἔπεισε λαβεῖν πλοῖον , οὐδὲ ᾤετο δεῖν ἀποτρέπειν περιεχόμενον τοῦ πατρός , ἦν δέ τις Στατύλλιος , ἀνὴρ τῇ μὲν ἡλικίᾳ , νέος , ἰσχυρὸς δέ τῇ γνώμῃ βουλόμενος εἶναι καὶ τοῦ Κάτωνος ἀπομιμεῖσθαι τὴν ἀπάθειαν .
Lemmas: εἶτα πάλιν τρέπω πρός ὁ θάλασσα ἐπισκοπέω ὁ ἐμβαίνω , καί ὁ φίλος καί ξένος ὅσος πείθω ἀσπάζομαι καί προπέμπω . ὁ δέ υἱός οὐ πείθω λαμβάνω πλοῖον , οὐδέ οἴομαι δέω ἀποτρέπω περιέχω ὁ πατήρ , εἰμί δέ τις Στατύλλιος , ἀνήρ ὁ μέν ἡλικία , νέος , ἰσχυρός δέ ὁ γνώμη βούλομαι εἰμί καί ὁ Κάτων ἀπομιμέομαι ὁ ἀπάθεια .
plutarchus.cato-minor 65.5
τοῦτον ἠξίου πλεῖν · καὶ γὰρ ἦν καταφανὴς μισοκαῖσαρ · ὡς δὲ οὐκ ἤθελεν , Ἀπολλωνίδῃ τῷ Στωϊκῷ καὶ Δημητρίῳ τῷ Περιπατητικῷ προσβλέψας ὁ Κάτων , ὑμέτερον , εἶπεν , ἔργον οἰδοῦντα τοῦτον μαλάξαι καὶ καταρτίσαι πρὸς τὸ συμφέρον αὐτὸς δὲ τοὺς λοιποὺς συνεκπέμπων καὶ χρηματίζων τοῖς δεομένοις τήν τε νύκτα διέτριβε περὶ ταῦτα καὶ τῆς ἐπιούσης ἡμέρας τὸ πλεῖστον μέρος .
Lemmas: οὗτος ἀξιόω πλέω · καί γάρ εἰμί καταφανής μισοκαῖσαρ · ὡς δέ οὐ ἐθέλω , Ἀπολλωνίδης ὁ Στωϊκός καί Δημήτριος ὁ Περιπατητικός προσβλέπω ὁ Κάτων , ὑμέτερος , λέγω , ἔργον οἰδέω οὗτος μαλάσσω καί καταρτίζω πρός ὁ συμφέρω αὐτός δέ ὁ λοιπός συνεκπέμπω καί χρηματίζω ὁ δέω ὁ τε νύξ διατρίβω περί οὗτος καί ὁ ἐπέρχομαι ἡμέρα ὁ πολύς μέρος .
plutarchus.cato-minor 66.1
ἐπεὶ δὲ Λεύκιος Καῖσαρ , οἰκεῖος μὲν ὢν Καίσαρος ἐκείνου , μέλλων δὲ πρεσβεύειν ὑπὲρ τῶν τριακοσίων , παρεκάλει τὸν Κάτωνα λόγον αὐτῷ συνυποθέσθαι πιθανόν ᾧ χρήσεται περὶ ἐκείνων , ὑπὲρ σοῦ μὲν γὰρ αὐτοῦ καὶ χειρῶν ἐμοὶ καλὸν ἅψασθαι καὶ γόνασι προσπεσεῖν Καίσαρος οὐκ εἴα ταῦτά ποιεῖν ὁ Κάτων αὐτόν .
Lemmas: ἐπεί δέ Λεύκιος Καῖσαρ , οἰκεῖος μέν εἰμί Καῖσαρ ἐκεῖνος , μέλλω δέ πρεσβεύω ὑπέρ ὁ τριακόσιοι , παρακαλέω ὁ Κάτων λόγος αὐτός συνυποτίθεμαι πιθανός ὅς χράω περί ἐκεῖνος , ὑπέρ σύ μέν γάρ αὐτός καί χείρ ἐγώ καλός ἅπτω καί γόνυ προσπίπτω Καῖσαρ οὐ ἐάω οὗτος ποιέω ὁ Κάτων αὐτός .
plutarchus.cato-minor 66.2
ἐμοὶ γὰρ , εἶπεν , εἰ σῴζεσθαι χάριτι Καίσαρος ἐβουλόμην , αὐτῷ βαδιστέον ἦν πρὸς ἐκεῖνον μόνον , οὐ βούλομαι δὲ τῷ τυράννῳ χάριν ἔχειν ὑπὲρ ὧν παρανομεῖ , παρανομεῖ δὲ σῴζων ὡς κύριος ὧν αὐτῷ δεσπόζειν οὐδὲν προσῆκεν . ὅπως μέντοι παραιτήσῃ τοὺς τριακοσίους κοινῇ σκοπῶμεν , εἰ βούλει .
Lemmas: ἐγώ γάρ , λέγω , εἰ σῴζω χάρις Καῖσαρ βούλομαι , αὐτός βαδίζω εἰμί πρός ἐκεῖνος μόνος , οὐ βούλομαι δέ ὁ τύραννος χάρις ἔχω ὑπέρ ὅς παρανομέω , παρανομέω δέ σῴζω ὡς κύριος ὅς αὐτός δεσπόζω οὐδείς προσήκω . ὅπως μέντοι παραιτέομαι ὁ τριακόσιοι κοινῇ σκοπέω , εἰ βούλομαι .
plutarchus.cato-minor 66.3
γενόμενος δὲ πρὸς τούτῳ μετὰ τοῦ Λευκίου τὸν υἱὸν αὐτῷ συνέστησε καὶ τοὺς ἑταίρους ἀπιόντι · καὶ προπέμψας ἐκεῖνον καὶ δεξιωσάμενος ἐπανῆλθεν οἴκαδε , καὶ τὸν υἱὸν καὶ τοὺς φίλους συναγαγὼν ἄλλα τε πολλὰ διελέχθη καὶ πολιτείας ἀπεῖπεν ἅψασθαι τῷ μειρακίῳ · τὸ μὲν γὰρ ἀξίως Κάτωνος οὐκέτι τὰ πράγματα δέξασθαι , τὸ δὲ ἄλλως αἰσχρὸν εἶναι , καὶ περὶ ἑσπέραν ἤδη τρέπεται πρὸς τὸ βαλανεῖον .
Lemmas: γίγνομαι δέ πρός οὗτος μετά ὁ Λεύκιος ὁ υἱός αὐτός συνίστημι καί ὁ ἑταῖρος ἀπέρχομαι · καί προπέμπω ἐκεῖνος καί δεξιόομαι ἐπανέρχομαι οἴκαδε , καί ὁ υἱός καί ὁ φίλος συνάγω ἄλλος τε πολύς διαλέγω καί πολιτεία ἀπολέγω ἅπτω ὁ μειράκιον · ὁ μέν γάρ ἄξιος Κάτων οὐκέτι ὁ πρᾶγμα δέχομαι , ὁ δέ ἄλλος αἰσχρός εἰμί , καί περί ἑσπέρα ἤδη τρέπω πρός ὁ βαλανεῖον .
plutarchus.cato-minor 66.4
ἐν δὲ τῷ λούεσθαι τοῦ Στατυλλίου μνησθεὶς καὶ μέγα φθεγξάμενος , ἐξέπεμψας , εἶπεν , ὦ Ἀπολλωνίδη , τὸν Στατύλλιον ἀπὸ τοῦ φρονήματος ἐκείνου καθελών ; καὶ πέπλευκεν ὁ ἀνὴρ μηδὲ ἀσπασάμενος ἡμᾶς ; πόθεν ; εἶπεν ὁ Ἀπολλωνίδης · καίτοι πολλὰ διελέχθημεν · ἀλλὰ ὑψηλός ἐστι καὶ ἄτρεπτος , καὶ μένειν φησὶ καὶ πράττειν ὅ τι ἂν σὺ πράττῃς . πρὸς ταῦτά φασι τὸν Κάτωνα μειδιᾶσαι καὶ εἰπεῖν ἀλλὰ τοῦτο μὲν αὐτίκα φανεῖται .
Lemmas: ἐν δέ ὁ λούω ὁ Στατύλλιος μιμνῄσκω καί μέγας φθέγγομαι , ἐκπέμπω , λέγω , ὦ Ἀπολλωνίδης , ὁ Στατύλλιος ἀπό ὁ φρόνημα ἐκεῖνος καθαιρέω ; καί πλέω ὁ ἀνήρ μηδέ ἀσπάζομαι ἐγώ ; πόθεν ; λέγω ὁ Ἀπολλωνίδης · καίτοι πολύς διαλέγω · ἀλλά ὑψηλός εἰμί καί ἄτρεπτος , καί μένω φημί καί πράσσω ὅς τις ἄν σύ πράσσω . πρός οὗτος φημί ὁ Κάτων μειδιάω καί λέγω ἀλλά οὗτος μέν αὐτίκα φαίνω .
plutarchus.cato-minor 67.1
λουσάμενος δὲ μετὰ πολλῶν ἐδείπνει καθήμενος , ὥσπερ εἰώθει μετὰ τὴν μάχην οὐ γὰρ κατεκλίθη πλὴν καθεύδων συνεδείπνουν δὲ πάντες οἱ ἑταῖροι καὶ τῶν Ἰτυκαίων οἱ ἄρχοντες , καὶ μετὰ τὸ δεῖπνον ὁ πότος ἔσχε μοῦσαν πολλὴν καὶ χάριν , ἄλλων ἐπʼ ἄλλοις λόγων φιλοσόφων κυκλούντων , ἄχρι οὗ περιῆλθεν ἡ ζήτησις εἰς ταῦτα δὴ τὰ παράδοξα καλούμενα τῶν Στωϊκῶν , τὸ μόνον εἶναι τὸν ἀγαθὸν ἐλεύθερον , δούλους δὲ τοὺς φαύλους ἅπαντας .
Lemmas: λούω δέ μετά πολύς δειπνέω κάθημαι , ὥσπερ εἴωθα μετά ὁ μάχη οὐ γάρ κατακλίνω πλήν καθεύδω συνδειπνέω δέ πᾶς ὁ ἑταῖρος καί ὁ Ἰτυκαῖος ὁ ἄρχων , καί μετά ὁ δεῖπνον ὁ πότος ἔχω μοῦσα πολύς καί χάρις , ἄλλος ἐπί ἄλλος λόγος φιλόσοφος κυκλέω , ἄχρι ὅς περιέρχομαι ὁ ζήτησις εἰς οὗτος δή ὁ παράδοξος καλέω ὁ Στωϊκός , ὁ μόνος εἰμί ὁ ἀγαθός ἐλεύθερος , δοῦλος δέ ὁ φαῦλος ἅπας .
plutarchus.cato-minor 67.2
ἐνταῦθα δή , ὡς εἰκός , ἀντιβάντος τοῦ Περιπατητικοῦ , σφοδρὸς ἐμπεσὼν ὁ Κάτων καὶ τόνον προσθεὶς καὶ τραχύτητα φωνῆς ἀπέτεινε πορρωτάτω τὸν λόγον , ἀγῶνι θαυμαστῷ χρησάμενος , ὥστε μηδένα λαθεῖν ὅτι τῷ βίῳ πέρας ἔγνωκεν ἐπιθεὶς ἀπαλλάττεσθαι τῶν παρόντων , διὸ καὶ μετὰ τὸν λόγον σιωπῆς καὶ κατηφείας γενομένης ἐν πᾶσιν , ἀναλαμβάνων αὐτοὺς καὶ ἀπάγων τῆς ὑποψίας ὁ Κάτων αὖθις ὑπὲρ τῶν παρόντων ἐνέβαλλεν ἐρωτήματα καὶ φροντίδας , ὡς δεδιὼς μὲν ὑπὲρ τῶν πλεόντων , δεδιὼς δὲ ὑπὲρ τῶν ὁδευόντων ἐρημίαν ἄνυδρον καὶ βάρβαρον .
Lemmas: ἐνταῦθα δή , ὡς ἔοικα , ἀντιβαίνω ὁ Περιπατητικός , σφοδρός ἐμπίπτω ὁ Κάτων καί τόνος προστίθημι καί τραχύτης φωνή ἀποτείνω πόρρω ὁ λόγος , ἀγών θαυμαστός χράω , ὥστε μηδείς λανθάνω ὅτι ὁ βίος πέρας γιγνώσκω ἐπιτίθημι ἀπαλλάσσω ὁ πάρειμι , διό καί μετά ὁ λόγος σιωπή καί κατήφεια γίγνομαι ἐν πᾶς , ἀναλαμβάνω αὐτός καί ἀπάγω ὁ ὑποψία ὁ Κάτων αὖθις ὑπέρ ὁ πάρειμι ἐμβάλλω ἐρώτημα καί φροντίς , ὡς δείδω μέν ὑπέρ ὁ πλέω , δείδω δέ ὑπέρ ὁ ὁδεύω ἐρημία ἄνυδρος καί βάρβαρος .
plutarchus.cato-minor 68.1
οὕτω δὲ διαλύσας τὸ σύνδειπνον , καὶ περιπατήσας μετὰ τῶν φίλων τόν συνήθη μετὰ τὸ δεῖπνον περίπατον , καὶ τοῖς ἄρχουσι τῶν φυλάκων ἃ καιρὸς ἦν προστάξας , ἀπιὼν εἰς τὸ δωμάτιον ἤδη , τόν τε παῖδα καὶ τῶν φίλων ἕκαστον μᾶλλον ἢ πρότερον εἰώθει προσαγαγόμενος καὶ φιλοφρονηθείς , πάλιν ὑποψίαν παρέσχε τοῦ μέλλοντος .
Lemmas: οὕτως δέ διαλύω ὁ σύνδειπνον , καί περιπατέω μετά ὁ φίλος ὁ συνήθης μετά ὁ δεῖπνον περίπατος , καί ὁ ἄρχων ὁ φύλαξ ὅς καιρός εἰμί προστάσσω , ἀπέρχομαι εἰς ὁ δωμάτιον ἤδη , ὁ τε παῖς καί ὁ φίλος ἕκαστος μάλα ἤ πρότερος εἴωθα προσάγω καί φιλοφρονέομαι , πάλιν ὑποψία παρέχω ὁ μέλλω .
plutarchus.cato-minor 68.2
εἰσελθὼν δὲ καὶ κατακλιθεὶς ἔλαβεν εἰς χεῖρας τῶν Πλάτωνος διαλόγων τόν περὶ ψυχῆς · καὶ διελθὼν τοῦ βιβλίου τὸ πλεῖστον καὶ ἀναβλέψας ὑπὲρ κεφαλῆς , ὡς οὐκ εἶδε κρεμάμενον τὸ ξίφος ʽὑφῄρητο γὰρ ὁ παῖς ἔτι δειπνοῦντος αὐτοῦ , καλέσας οἰκέτην ἠρώτησεν ὅστις λάβοι τὸ ἐγχειρίδιον . σιωπῶντος δὲ ἐκείνου πάλιν ἦν πρὸς τῷ βιβλίῳ · καὶ μικρὸν διαλιπών , ὥσπερ οὐ σπεύδων οὐδὲ ἐπειγόμενος , ἄλλως δὲ τὸ ξίφος ἐπιζητῶν , ἐκέλευσε κομίσαι .
Lemmas: εἰσέρχομαι δέ καί κατακλίνω λαμβάνω εἰς χείρ ὁ Πλάτων διάλογος ὁ περί ψυχή · καί διέρχομαι ὁ βιβλίον ὁ πολύς καί ἀναβλέπω ὑπέρ κεφαλή , ὡς οὐ ὁράω κρεμάννυμι ὁ ξίφος ὑφαιρέω γάρ ὁ παῖς ἔτι δειπνέω αὐτός , καλέω οἰκέτης ἐρωτάω ὅστις λαμβάνω ὁ ἐγχειρίδιον . σιωπάω δέ ἐκεῖνος πάλιν εἰμί πρός ὁ βιβλίον · καί μικρός διαλείπω , ὥσπερ οὐ σπεύδω οὐδέ ἐπείγω , ἄλλος δέ ὁ ξίφος ἐπιζητέω , κελεύω κομίζω .
plutarchus.cato-minor 68.3
διατριβῆς δὲ γινομένης καὶ μηδενὸς κομίζοντος , ἐξαναγνοὺς τὸ βιβλίον αὖθις ἐκάλει καθʼ ἕνα τῶν οἰκετῶν καὶ μᾶλλον ἐνέτεινε τὴν φωνὴν τὸ ξίφος ἀπαιτῶν · ἑνὸς δὲ καὶ πὺξ τὸ στόμα πατάξας ᾕμαξε τὴν αὐτοῦ χεῖρα , χαλεπαίνων καὶ βοῶν ἤδη μέγα παραδίδοσθαι τῷ πολεμίῳ γυμνὸς ὑπὸ τοῦ παιδὸς αὐτοῦ καὶ τῶν οἰκετῶν , ἄχρι οὗ κλαίων ὁ υἱὸς εἰσέδραμε μετὰ τῶν φίλων καὶ περιπεσὼν ὠδύρετο καὶ καθικέτευεν .
Lemmas: διατριβή δέ γίγνομαι καί μηδείς κομίζω , ἐξαναγιγνώσκω ὁ βιβλίον αὖθις καλέω κατά εἷς ὁ οἰκέτης καί μάλα ἐντείνω ὁ φωνή ὁ ξίφος ἀπαιτέω · εἷς δέ καί πύξ ὁ στόμα πατάσσω αἱμάσσω ὁ αὐτός χείρ , χαλεπαίνω καί βοάω ἤδη μέγας παραδίδωμι ὁ πολέμιος γυμνός ὑπό ὁ παῖς αὐτός καί ὁ οἰκέτης , ἄχρι ὅς κλαίω ὁ υἱός εἰστρέχω μετά ὁ φίλος καί περιπίπτω ὀδύρομαι καί καθικετεύω .
plutarchus.cato-minor 68.4
ὁ δὲ Κάτων ἐξαναστὰς ἐνέβλεψέ τε δεινὸν καὶ πότε , εἶπεν , ἐγὼ καὶ ποῦ λέληθα παρανοίας ἡλωκώς , ὅτι διδάσκει μέν οὐδεὶς οὐδεὶς μεταπείθει περὶ ὧν δοκῶ κακῶς βεβουλεῦσθαι , κωλύομαι δὲ χρῆσθαι τοῖς ἐμαυτοῦ λογισμοῖς καὶ παροπλίζομαι ; τί δʼ οὐχὶ καὶ συνδεῖς , ὦ γενναῖε , τόν πατέρα καὶ τὰς χεῖρας ἀποστρέφεις , μέχρι ἂν ἐλθὼν Καῖσαρ εὕρῃ με μηδὲ ἀμύνασθαι δυνάμενον ;
Lemmas: ὁ δέ Κάτων ἐξανίστημι ἐμβλέπω τε δεινός καί πότε , λέγω , ἐγώ καί ποῦ λανθάνω παράνοια ἁλίσκομαι , ὅτι διδάσκω μέν οὐδείς οὐδείς μεταπείθω περί ὅς δοκέω κακός βουλεύω , κωλύω δέ χράω ὁ ἐμαυτοῦ λογισμός καί παροπλίζω ; τίς δέ οὐ καί συνδέω , ὦ γενναῖος , ὁ πατήρ καί ὁ χείρ ἀποστρέφω , μέχρι ἄν ἔρχομαι Καῖσαρ εὑρίσκω ἐγώ μηδέ ἀμύνω δύναμαι ;
plutarchus.cato-minor 68.5
οὐ γὰρ ἐπʼ ἐμαυτόν γε δέομαι ξίφους , ὅπου καὶ τὸ πνεῦμα βραχὺν χρόνον ἐπισχόντα καὶ τὴν κεφαλὴν ἅπαξ πατάξαντα πρὸς τὸν τοῖχον ἀποθανεῖν ἔνεστι .
Lemmas: οὐ γάρ ἐπί ἐμαυτοῦ γε δέω ξίφος , ὅπου καί ὁ πνεῦμα βραχύς χρόνος ἐπέχω καί ὁ κεφαλή ἅπαξ πατάσσω πρός ὁ τοῖχος ἀποθνῄσκω ἔνειμι .
plutarchus.cato-minor 69.1
ταῦτα λέγοντος αὐτοῦ τὸ μὲν μειράκιον ἐξῆλθε μετὰ κλαυθμοῦ καὶ πάντες οἱ λοιποί · τῷ δὲ Δημητρίῳ καὶ τῷ Ἀπολλωνίδῃ μόνοις ὑπολειφθεῖσι πρᾳότερον ἤδη λαλῶν , ἦ που καὶ ὑμῖν , ἔφη , δέδοκται βίᾳ κατέχειν ἄνδρα τοσοῦτον ἡλικίας ἐν τῷ βίῳ καὶ καθημένους αὐτοῦ σιωπῇ παραφυλάσσειν , ἢ λόγον ἥκετε κομίζοντες ὡς οὐ δεινὸν οὐδὲ αἰσχρόν ἐστιν ἀποροῦντα σωτηρίας ἑτέρας Κάτωνα τὴν ἀπὸ τοῦ πολεμίου περιμένειν ;
Lemmas: οὗτος λέγω αὐτός ὁ μέν μειράκιον ἐξέρχομαι μετά κλαυθμός καί πᾶς ὁ λοιπός · ὁ δέ Δημήτριος καί ὁ Ἀπολλωνίδης μόνος ὑπολείπω πρᾶος ἤδη λαλέω , ἦ που καί σύ , φημί , δοκέω βία κατέχω ἀνήρ τοσοῦτος ἡλικία ἐν ὁ βίος καί κάθημαι αὐτοῦ σιωπή παραφυλάσσω , ἤ λόγος ἥκω κομίζω ὡς οὐ δεινός οὐδέ αἰσχρός εἰμί ἀπορέω σωτηρία ἕτερος Κάτων ὁ ἀπό ὁ πολέμιος περιμένω ;
plutarchus.cato-minor 69.2
τί οὖν οὐ λέγετε πείθοντες ἡμᾶς ταῦτα καὶ μεταδιδάσκοντες , ἵνα τὰς προτέρας δόξας ἐκείνας καὶ λόγους , οἷς συμβεβιώκαμεν , ἐκβαλόντες καὶ γενόμενοι διὰ Καίσαρα σοφώτεροι μείζονα χάριν εἰδῶμεν αὐτῷ ; καίτοι βεβούλευμαι μὲν οὐθὲν ἔγωγε περὶ ἐμαυτοῦ · δεῖ δέ με βουλευσάμενον εἶναι κύριον οἷς ἔγνωκα χρῆσθαι .
Lemmas: τίς οὖν οὐ λέγω πείθω ἐγώ οὗτος καί μεταδιδάσκω , ἵνα ὁ πρότερος δόξα ἐκεῖνος καί λόγος , ὅς συμβιόω , ἐκβάλλω καί γίγνομαι διά Καῖσαρ σοφός μέγας χάρις οἶδα αὐτός ; καίτοι βουλεύω μέν οὐδείς ἐγώ περί ἐμαυτοῦ · δέω δέ ἐγώ βουλεύω εἰμί κύριος ὅς γιγνώσκω χράω .
plutarchus.cato-minor 69.3
βουλεύσομαι δὲ τρόπον τινὰ μεθʼ ὑμῶν , βουλευόμενος μετὰ τῶν λόγων οἷς καὶ ὑμεῖς φιλοσοφοῦντες χρῆσθε · θαρροῦντες οὖν ἄπιτε , καὶ κελεύετε τὸν υἱόν ἃ μὴ δύναται τὸν πατέρα πείθειν μὴ βιάζεσθαι .
Lemmas: βουλεύω δέ τρόπος τις μετά σύ , βουλεύω μετά ὁ λόγος ὅς καί σύ φιλοσοφέω χράω · θαρσέω οὖν ἀπέρχομαι , καί κελεύω ὁ υἱός ὅς μή δύναμαι ὁ πατήρ πείθω μή βιάζω .
plutarchus.cato-minor 70.1
πρὸς ταῦτά μηθὲν ἀντειπόντες οἱ περὶ τὸν Δημήτριον , ἀλλὰ δακρύσαντες ὑπεξῆλθον . εἰσπέμπεται δὲ διὰ παιδίου μικροῦ τὸ ἐγχειρίδιον καὶ λαβὼν ἐσπάσατο καὶ κατενόησεν . ὡς δὲ εἶδεν ἑστῶτα τὸν ἀθέρα καὶ τὴν ἀκμὴν διαμένουσαν , εἰπὼν , νῦν ἐμός εἰμι , τὸ μὲν ξίφος ἔθηκε , τὸ δὲ βιβλίον αὖθις ἀνεγίνωσκε , καὶ λέγεται δὶς ὅλον διεξελθεῖν .
Lemmas: πρός οὗτος μηδείς ἀντιλέγω ὁ περί ὁ Δημήτριος , ἀλλά δακρύω ὑπεξέρχομαι . εἰσπέμπω δέ διά παιδίον μικρός ὁ ἐγχειρίδιον καί λαμβάνω σπάω καί κατανοέω . ὡς δέ ὁράω ἵστημι ὁ ἀθήρ καί ὁ ἀκμή διαμένω , λέγω , νῦν ἐμός εἰμί , ὁ μέν ξίφος τίθημι , ὁ δέ βιβλίον αὖθις ἀναγιγνώσκω , καί λέγω δίς ὅλος διεξέρχομαι .
plutarchus.cato-minor 70.2
εἶτα κοιμηθεὶς ὕπνον βαθύν , ὥστε τοὺς ἐκτὸς αἰσθέσθαι , περὶ μέσας νύκτας ἐκάλει τῶν ἀπελευθέρων Κλεάνθην τὸν ἰατρὸν καὶ Βούταν , ᾧ μάλιστα πρὸς τὰς πολιτικὰς πράξεις ἐχρῆτο . καὶ τοῦτον μὲν ἐπὶ θάλατταν ἔπεμψεν , ὅπως σκεψάμενος εἰ πάντες ἀνηγμένοι τυγχάνουσι , φράσοι πρὸς αὐτόν τῷ δὲ ἰατρῷ τὴν χεῖρα φλεγμαίνουσαν ὑπὸ τῆς πληγῆς ἣν ἔπληξε τὸν οἰκέτην , ἐπιδῆσαι παρέσχε .
Lemmas: εἶτα κοιμάω ὕπνος βαθύς , ὥστε ὁ ἐκτός αἰσθάνομαι , περί μέσος νύξ καλέω ὁ ἀπελεύθερος Κλεάνθης ὁ ἰατρός καί Βούτης , ὅς μάλα πρός ὁ πολιτικός πρᾶξις χράω . καί οὗτος μέν ἐπί θάλασσα πέμπω , ὅπως σκοπέω εἰ πᾶς ἀνάγω τυγχάνω , φράζω πρός αὐτός ὁ δέ ἰατρός ὁ χείρ φλεγμαίνω ὑπό ὁ πληγή ὅς πλήσσω ὁ οἰκέτης , ἐπιδέω παρέχω .
plutarchus.cato-minor 70.3
καὶ τοῦτʼ ἐποίησεν ἡδίους ἅπαντας , ὡς ζωτικῶς ἔχοντος αὐτοῦ . μετʼ ὀλίγον δὲ παρῆν ὁ Βούτας ἀπαγγέλλων τοὺς μὲν ἄλλους ἀνῆχθαι , Κράσσον δὲ λείπεσθαι ὑπὸ ἀσχολίας τινός , ὅσον δὲ οὔπω καὶ τοῦτον ἐμβαίνειν , πολὺν δὲ χειμῶνα καὶ μέγα πνεῦμα κατέχειν τὴν θάλατταν . τοῦτο ἀκούσας ὁ Κάτων ἐστέναξεν οἴκτῳ τῶν πλεόντων , καὶ πάλιν ἔπεμψε τὸν Βούταν ἐπὶ θάλατταν , εἴ τις ἄρα παλινδρομήσας δέοιτό τινος τῶν ἀναγκαίων , ἀπαγγελοῦντα πρὸς αὐτόν .
Lemmas: καί οὗτος ποιέω ἡδύς ἅπας , ὡς ζωτικός ἔχω αὐτός . μετά ὀλίγος δέ πάρειμι ὁ Βούτης ἀπαγγέλλω ὁ μέν ἄλλος ἀνάγω , Κράσσος δέ λείπω ὑπό ἀσχολία τις , ὅσος δέ οὔπω καί οὗτος ἐμβαίνω , πολύς δέ χειμών καί μέγας πνεῦμα κατέχω ὁ θάλασσα . οὗτος ἀκούω ὁ Κάτων στενάζω οἶκτος ὁ πλέω , καί πάλιν πέμπω ὁ Βούτης ἐπί θάλασσα , εἰ τις ἄρα παλινδρομέω δέω τις ὁ ἀναγκαῖος , ἀπαγγέλλω πρός αὐτός .
plutarchus.cato-minor 70.4
ἤδη δὲ ὄρνιθες ᾖδον , καὶ μικρὸν αὖθις κατηνέχθη πρὸς ὕπνον . ἐπανελθόντος δὲ τοῦ Βούτα καὶ φράσαντος πολλὴν ἡσυχίαν περὶ τοὺς λιμένας εἶναι , προσέταξεν αὐτῷ τὴν θύραν κλεῖσαι , καὶ καθῆκεν ἑαυτὸν εἰς τὸ κλινίδιον ὡς τὸ λοιπὸν ἔτι τῆς νυκτὸς ἀναπαυσόμενος .
Lemmas: ἤδη δέ ὄρνις ἀείδω , καί μικρός αὖθις καταφέρω πρός ὕπνος . ἐπανέρχομαι δέ ὁ Βούτης καί φράζω πολύς ἡσυχία περί ὁ λιμήν εἰμί , προστάσσω αὐτός ὁ θύρα κλείω , καί καθίημι ἑαυτοῦ εἰς ὁ κλινίδιον ὡς ὁ λοιπός ἔτι ὁ νύξ ἀναπαύω .
plutarchus.cato-minor 70.5
ἐξελθόντος δὲ τοῦ Βούτα σπασάμενος τὸ ξίφος ἔωσε μὲν ὑπὸ τὸ στῆθος , τῇ δὲ χειρὶ κουφότερον διὰ τὴν φλεγμονὴν χρησάμενος οὐκ εὐθὺς ἀπήλλαξεν ἑαυτόν , ἀλλὰ δυσθανατῶν ἐξέπεσε τῆς κλίνης καὶ ψόφον ἐποίησε , καταβαλὼν ἀβάκιόν τι τῶν γεωμετρικῶν παρακείμενον , ὥστε τοὺς θεράποντας αἰσθομένους ἀναβοῆσαι καὶ τὸν υἱὸν αὐτίκα καὶ τοὺς φίλους ἐπεισελθεῖν .
Lemmas: ἐξέρχομαι δέ ὁ Βούτης σπάω ὁ ξίφος ὠθέω μέν ὑπό ὁ στῆθος , ὁ δέ χείρ κοῦφος διά ὁ φλεγμονή χράω οὐ εὐθύς ἀπαλλάσσω ἑαυτοῦ , ἀλλά δυσθανατέω ἐκπίπτω ὁ κλίνη καί ψόφος ποιέω , καταβάλλω ἀβάκιον τις ὁ γεωμετρικός παράκειμαι , ὥστε ὁ θεράπων αἰσθάνομαι ἀναβοάω καί ὁ υἱός αὐτίκα καί ὁ φίλος ἐπεισέρχομαι .
plutarchus.cato-minor 70.6
ἰδόντες δὲ πεφυρμένον αἵματι καὶ τῶν ἐντέρων τὰ πολλὰ προπεπτωκότα , ζῶντα δʼ αὐτόν ἔτι καὶ βλέποντα , δεινῶς μὲν ἅπαντες ἔσχον , ὁ δὲ ἰατρὸς προσελθὼν ἐπειρᾶτο τῶν ἐντέρων ἀτρώτων διαμεινάντων ταῦτά τε καθιστάναι καὶ τὸ τραῦμα διαρράπτειν . ὡς οὖν ἀνήνεγκεν ὁ Κάτων καὶ συνεφρόνησε , τὸν μὲν ἰατρὸν ἀπεώσατο , ταῖς χερσὶ δὲ τὰ ἔντερα σπαράξας καὶ τὸ τραῦμα ἐπαναρρήξας ἀπέθανεν .
Lemmas: ὁράω δέ φύρω αἷμα καί ὁ ἔντερον ὁ πολύς προπίπτω , ζάω δέ αὐτός ἔτι καί βλέπω , δεινός μέν ἅπας ἔχω , ὁ δέ ἰατρός προσέρχομαι πειράω ὁ ἔντερον ἄτρωτος διαμένω οὗτος τε καθίστημι καί ὁ τραῦμα διαρράπτω . ὡς οὖν ἀναφέρω ὁ Κάτων καί συμφρονέω , ὁ μέν ἰατρός ἀπωθέω , ὁ χείρ δέ ὁ ἔντερον σπαράσσω καί ὁ τραῦμα ἐπαναρρήγνυμι ἀποθνῄσκω .
plutarchus.cato-minor 71.1
ἐν ᾧ δὲ οὐκ ἄν τις ᾤετο χρόνῳ τοὺς κατὰ τὴν οἰκίαν πάντας ᾐσθῆσθαι τὸ πάθος , ἐπὶ ταῖς θύραις ἦσαν οἱ τριακόσιοι , καὶ μικρὸν ὕστερον ὁ δῆμος ἤθροιστο τῶν Ἰτυκαίων , μιᾷ φωνῇ τὸν εὐεργέτην καὶ σωτῆρα καὶ μόνον ἐλεύθερον καὶ μόνον ἀήττητον καλούντων .
Lemmas: ἐν ὅς δέ οὐ ἄν τις οἴομαι χρόνος ὁ κατά ὁ οἰκία πᾶς αἰσθάνομαι ὁ πάθος , ἐπί ὁ θύρα εἰμί ὁ τριακόσιοι , καί μικρός ὕστερον ὁ δῆμος ἀθροίζω ὁ Ἰτυκαῖος , εἷς φωνή ὁ εὐεργέτης καί σωτήρ καί μόνος ἐλεύθερος καί μόνος ἀήσσητος καλέω .
plutarchus.cato-minor 71.2
καὶ ταῦτα ἔπραττον ἀγγελλομένου προσιέναι Καίσαρος · ἀλλʼ οὔτε φόβος αὐτοὺς οὔτε κολακεία τοῦ κρατοῦντος οὔτε ἡ πρὸς ἀλλήλους διαφορὰ καὶ στάσις ἀμβλυτέρους ἐποίησε τῆς πρὸς Κάτωνα τιμῆς , κοσμήσαντες δὲ τὸ σῶμα λαμπρῶς καὶ πομπὴν ἐπιφανῆ παρασχόντες καὶ θάψαντες παρὰ τὴν θάλασσαν , οὗ νῦν ἀνδριὰς ἐφέστηκεν αὐτοῦ ξιφήρης , οὕτως ἐτράποντο πρὸς τὸ σῴζειν ἑαυτοὺς καὶ τὴν πόλιν .
Lemmas: καί οὗτος πράσσω ἀγγέλλω προσέρχομαι Καῖσαρ · ἀλλά οὔτε φόβος αὐτός οὔτε κολακεία ὁ κρατέω οὔτε ὁ πρός ἀλλήλων διαφορά καί στάσις ἀμβλύς ποιέω ὁ πρός Κάτων τιμή , κοσμέω δέ ὁ σῶμα λαμπρός καί πομπή ἐπιφανής παρέχω καί θάπτω παρά ὁ θάλασσα , οὗ νῦν ἀνδριάς ἐφίστημι αὐτός ξιφήρης , οὕτως τρέπω πρός ὁ σῴζω ἑαυτοῦ καί ὁ πόλις .
plutarchus.cato-minor 72.1
Καῖσαρ δὲ πυνθανόμενος παρὰ τῶν ἀφικνουμένων ὑπομένειν ἐν Ἰτύκῃ τὸν Κάτωνα μηδὲ φεύγειν , ἀλλὰ τοὺς ἄλλους προπέμπειν , αὐτὸν δὲ καὶ τοὺς ἑταίρους καὶ τὸν υἱὸν ἀδεῶς ἀναστρέφεσθαι , δυστέκμαρτον ἡγεῖτο τὴν γνώμην τοῦ ἀνδρός , ἅτε δὲ τὸν πλεῖστον λόγον ἔχων ἐκείνου προσῆγε μετὰ τῆς δυνάμεως ἐπειγόμενος .
Lemmas: Καῖσαρ δέ πυνθάνομαι παρά ὁ ἀφικνέομαι ὑπομένω ἐν Ἰτύκη ὁ Κάτων μηδέ φεύγω , ἀλλά ὁ ἄλλος προπέμπω , αὐτός δέ καί ὁ ἑταῖρος καί ὁ υἱός ἀδεής ἀναστρέφω , δυστέκμαρτος ἡγέομαι ὁ γνώμη ὁ ἀνήρ , ἅτε δέ ὁ πολύς λόγος ἔχω ἐκεῖνος προσάγω μετά ὁ δύναμις ἐπείγω .
plutarchus.cato-minor 72.2
ὡς δὲ ἤκουσε τὸν θάνατον αὐτοῦ , λέγεται τοσοῦτον εἰπεῖν ὮΚάτων , φθονῶ σοι τοῦ θανάτου · καὶ γὰρ ἐμοὶ σὺ τῆς σαυτοῦ σωτηρίας ἐφθόνησας . τῷ γὰρ ὄντι σωθῆναι Κάτων ἀνασχόμενος ὑπὸ Καίσαρος οὐκ ἂν οὕτω δοκεῖ καταισχῦναι τὴν αὑτοῦ δόξαν , ὡς κοσμῆσαι τὴν ἐκείνου , τὸ δὲ πραχθὲν ἂν ἄδηλον · εἰκάζεται δὲ τὰ χρηστότερα παρὰ Καίσαρος .
Lemmas: ὡς δέ ἀκούω ὁ θάνατος αὐτός , λέγω τοσοῦτος λέγω Ὦ , φθονέω σύ ὁ θάνατος · καί γάρ ἐγώ σύ ὁ σεαυτοῦ σωτηρία φθονέω . ὁ γάρ εἰμί σῴζω Κάτων ἀνέχω ὑπό Καῖσαρ οὐ ἄν οὕτως δοκέω καταισχύνω ὁ ἑαυτοῦ δόξα , ὡς κοσμέω ὁ ἐκεῖνος , ὁ δέ πράσσω ἄν ἄδηλος · εἰκάζω δέ ὁ χρηστός παρά Καῖσαρ .
plutarchus.cato-minor 73.1
ἐτελεύτησε δὲ Κάτων ἔτη δυεῖν δέοντα πεντήκοντα βεβιωκώς . ὁ δὲ υἱὸς αὐτοῦ ὑπὸ Καίσαρος μὲν οὐδὲν ἠδικήθη · λέγεται δὲ ῥᾴθυμος γενέσθαι καὶ περὶ γυναῖκας οὐκ ἀνεπίληπτος . ἐν δὲ Καππαδοκίᾳ , ξένῳ τινὶ χρησάμενος Μαρφαδάτῃ τῶν βασιλικῶν ἔχοντι γύναιον εὐπρεπές , καὶ πλείονα παρʼ αὐτοῖς ἢ καλῶς εἶχε διατρίβων χρόνον ,
Lemmas: τελευτάω δέ Κάτων ἔτος δύο δέω πεντήκοντα βιόω . ὁ δέ υἱός αὐτός ὑπό Καῖσαρ μέν οὐδείς ἀδικέω · λέγω δέ ῥᾴθυμος γίγνομαι καί περί γυνή οὐ ἀνεπίληπτος . ἐν δέ Καππαδοκία , ξένος τις χράω Μαρφαδάτης ὁ βασιλικός ἔχω γύναιον εὐπρεπής , καί πολύς παρά αὐτός ἤ καλός ἔχω διατρίβω χρόνος ,
plutarchus.cato-minor 73.2
ἐσκώπτετο τοιαῦτα γραφόντων εἰς αὐτόν αὔριον Κάτων βαδίζει μετὰ τριάκονθʼ ἡμέρας · καὶ , Πόρκιος καὶ Μαρφαδάτης , δύο φίλοι , ψυχὴ μία . Ψυχὴ γὰρ ἐκαλεῖτο τοῦ Μαρφαδάτου τὸ γύναιον , καὶ ἔτι , εὐγενὴς καὶ λαμπρὸς ὁ Κάτων βασιλικὴν ψυχὴν ἔχει .
Lemmas: σκώπτω τοιοῦτος γράφω εἰς αὐτός αὔριον Κάτων βαδίζω μετά τριάκοντα ἡμέρα · καί , Πόρκιος καί Μαρφαδάτης , δύο φίλος , ψυχή εἷς . ψυχή γάρ καλέω ὁ Μαρφαδάτης ὁ γύναιον , καί ἔτι , εὐγενής καί λαμπρός ὁ Κάτων βασιλικός ψυχή ἔχω .
plutarchus.cato-minor 73.3
ἀλλὰ πᾶσάν γε τὴν τοιαύτην ἐξήλειψε καὶ ἠφάνισε τῷ θανάτῳ δύσκλειαν . ἀγωνιζόμενος γὰρ ἐν Φιλίπποις πρὸς Καίσαρα καὶ Ἀντώνιον ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας , καὶ κλινομένης τῆς φάλαγγος οὔτε φυγεῖν οὔτε λαθεῖν ἀξιώσας , ἀλλὰ προκαλούμενος τοὺς πολεμίους ἔμπροσθεν ἑαυτὸν ἐμφανίζων καὶ συνεξορμῶν τοὺς συμμένοντας ἔπεσε , θαῦμα τῆς ἀρετῆς τοῖς ἐναντίοις παρασχών .
Lemmas: ἀλλά πᾶς γε ὁ τοιοῦτος ἐξαλείφω καί ἀφανίζω ὁ θάνατος δύσκλεια . ἀγωνίζομαι γάρ ἐν Φίλιππος πρός Καῖσαρ καί Ἀντώνιος ὑπέρ ὁ ἐλευθερία , καί κλίνω ὁ φάλαγξ οὔτε φεύγω οὔτε λανθάνω ἀξιόω , ἀλλά προκαλέω ὁ πολέμιος ἔμπροσθεν ἑαυτοῦ ἐμφανίζω καί συνεξορμάω ὁ συμμένω πίπτω , θαῦμα ὁ ἀρετή ὁ ἐναντίος παρέχω .
plutarchus.cato-minor 73.4
ἔτι δὲ μᾶλλον ἡ θυγάτηρ τοῦ Κάτωνος οὔτε σωφροσύνης οὔτε ἀνδρείας ἀπολειφθεῖσα Βρούτῳ γὰρ συνῴκει τῷ κτείναντι Καίσαρα αὐτῆς τε τῆς συνωμοσίας μετέσχε , καὶ προήκατο τὸν βίον ἀξίως τῆς εὐγενείας καὶ ἀρετῆς , ὡς ἐν τοῖς περὶ Βρούτου γέγραπται . Στατύλλιος δὲ φήσας μιμεῖσθαι Κάτωνα τότε μὲν ὑπὸ τῶν φιλοσόφων ἐκωλύθη βουλόμενος ἑαυτὸν ἀνελεῖν , ὕστερον δὲ τῷ Βρούτῳ πιστότατον ἑαυτὸν παρασχὼν καὶ χρησιμώτατον ἐν Φιλίπποις ἀπέθανεν .
Lemmas: ἔτι δέ μάλα ὁ θυγάτηρ ὁ Κάτων οὔτε σωφροσύνη οὔτε ἀνδρεία ἀπολείπω Βροῦτος γάρ συνοικέω ὁ κτείνω Καῖσαρ αὐτός τε ὁ συνωμοσία μετέχω , καί προίημι ὁ βίος ἄξιος ὁ εὐγένεια καί ἀρετή , ὡς ἐν ὁ περί Βροῦτος γράφω . Στατύλλιος δέ φημί μιμέομαι Κάτων τότε μέν ὑπό ὁ φιλόσοφος κωλύω βούλομαι ἑαυτοῦ ἀναιρέω , ὕστερον δέ ὁ Βροῦτος πιστός ἑαυτοῦ παρέχω καί χρήσιμος ἐν Φίλιππος ἀποθνῄσκω .