ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.bruta-animalia-ratione-uti-985d-992e 2
. χαῖρε , Ὀδυσσεῦ . καὶ σὺ νὴ Δία , Γρύλλε . Τί βούλει ἐρωτᾶν ; ἐγὼ γινώσκων ὑμᾶς ἀνθρώπους γεγονότας οἰκτείρω μὲν ἅπαντας οὕτως ἔχοντας , εἰκὸς δέ μοι μᾶλλον διαφέρειν ὅσοι Ἕλληνες ὄντες εἰς ταύτην ἀφῖχθε τὴν δυστυχίαν νῦν οὖν ἐποιησάμην τῆς Κίρκης δέησιν , ὅπως τὸν βουλόμενον ὑμῶν ἀναλύσασα καὶ καταστήσασα πάλιν εἰς τὸ ἀρχαῖον εἶδος ἀποπέμψῃ μεθʼ ἡμῶν . Παῦε , Ὀδυσσεῦ , καὶ περαιτέρω μηδὲν εἴπῃς ὡς καὶ σοῦ πάντες ἡμεῖς καταφρονοῦμεν , ὡς μάτην ἄρα δεινὸς ἐλέγου καὶ τῷ φρονεῖν πολὺ τῶν ἄλλων ἀνθρώπων ἐδόκεις διαφέρειν , ὃς αὐτὸ τοῦτʼ ἔδεισας , τὴν μεταβολὴν ἐκ χειρόνων εἰς ἀμείνω , μὴ σκεψάμενος · ὡς γὰρ οἱ παῖδες τὰ φάρμακα τῶν ἰατρῶν φοβοῦνται , καὶ τὰ παθήματα φεύγουσιν , ἃ μεταβάλλοντα ἐκ νοσερῶν καὶ ἀνοήτων ὑγιεινοτέρους καὶ φρονιμωτέρους ποιοῦσιν αὐτούς , οὕτω σὺ διεκρούσω τὸ ἄλλος ἐξ ἄλλου γενέσθαι , καὶ νῦν αὐτός τε φρίττων καὶ ὑποδειμαίνων τῇ Κίρκῃ σύνει , μή σε ποιήσῃ λαθοῦσα σῦν ἢ λύκον , ἡμᾶς τε πείθεις , ἐν ἀφθόνοις ζῶντας ἀγαθοῖς , ἀπολιπόντας ἅμα τούτοις τὴν ταῦτα παρασκευάζουσαν ἐκπλεῖν μετὰ σοῦ , τὸ πάντων φιλοποτμότατον ξῷον αὖθις ἀνθρώπους γενομένους . ἐμοὶ σύ , Γρύλλε , δοκεῖς οὐ τὴν μορφὴν μόνον ἀλλὰ καὶ τὴν διάνοιαν ὑπὸ τοῦ πώματος ἐκείνου διεφθάρθαι καὶ γεγονέναι μεστὸς ἀτόπων καὶ διαλελωβημένων παντάπασι δοξῶν · ἢ σέ τις αὖ συνηθείας ἡδονὴ πρὸς τόδε τὸ σῶμα καταγεγοήτευκεν ; Οὐδέτερα τούτων , ὦ βασιλεῦ Κεφαλλήνων · ἂν δὲ διαλέγεσθαι μᾶλλον ἐθέλῃς ἢ λοιδορεῖσθαι , ταχύ σε μεταπείσομεν , ἑκατέρου τῶν βίων ἐμπείρως ἔχοντες , ὅ τι ταῦτα πρὸ ἐκείνων εἰκότως ἀγαπῶμεν πῶμεν . ἀλλὰ μὴν ἐγὼ πρόθυμος ἀκροᾶσθαι .
Lemmas: . χαίρω , Ὀδυσσεύς . καί σύ νή Ζεύς , Γρύλλος . τίς βούλομαι ἐρωτάω ; ἐγώ γιγνώσκω σύ ἄνθρωπος γίγνομαι οἰκτίρω μέν ἅπας οὕτως ἔχω , ἔοικα δέ ἐγώ μάλα διαφέρω ὅσος Ἕλλην εἰμί εἰς οὗτος ἀφικνέομαι ὁ δυστυχία νῦν οὖν ποιέω ὁ Κίρκη δέησις , ὅπως ὁ βούλομαι σύ ἀναλύω καί καθίστημι πάλιν εἰς ὁ ἀρχαῖος εἶδος ἀποπέμπω μετά ἐγώ . παύω , Ὀδυσσεύς , καί περαιτέρω μηδείς λέγω ὡς καί σύ πᾶς ἐγώ καταφρονέω , ὡς μάτην ἄρα δεινός λέγω καί ὁ φρονέω πολύς ὁ ἄλλος ἄνθρωπος δοκέω διαφέρω , ὅς αὐτός οὗτος δείδω , ὁ μεταβολή ἐκ κακός εἰς ἀγαθός , μή σκοπέω · ὡς γάρ ὁ παῖς ὁ φάρμακον ὁ ἰατρός φοβέω , καί ὁ πάθημα φεύγω , ὅς μεταβάλλω ἐκ νοσερός καί ἀνόητος ὑγιεινός καί φρόνιμος ποιέω αὐτός , οὕτως σύ διακρούω ὁ ἄλλος ἐκ ἄλλος γίγνομαι , καί νῦν αὐτός τε φρίσσω καί ὑποδειμαίνω ὁ Κίρκη σύνειμι , μή σύ ποιέω λανθάνω ὗς ἤ λύκος , ἐγώ τε πείθω , ἐν ἄφθονος ζάω ἀγαθός , ἀπολείπω ἅμα οὗτος ὁ οὗτος παρασκευάζω ἐκπλέω μετά σύ , ὁ πᾶς φιλόποτμος ξῷον αὖθις ἄνθρωπος γίγνομαι . ἐγώ σύ , Γρύλλος , δοκέω οὐ ὁ μορφή μόνος ἀλλά καί ὁ διάνοια ὑπό ὁ πῶμα ἐκεῖνος διαφθείρω καί γίγνομαι μεστός ἄτοπος καί διαλωβάομαι παντάπασι δόξα · ἤ σύ τις αὖ συνήθεια ἡδονή πρός ὅδε ὁ σῶμα καταγοητεύω ; οὐδέτερος οὗτος , ὦ βασιλεύς Κεφαλλήν · ἐάν δέ διαλέγω μάλα ἐθέλω ἤ λοιδορέω , ταχύς σύ μεταπείθω , ἑκάτερος ὁ βίος ἔμπειρος ἔχω , ὁ τίς οὗτος πρό ἐκεῖνος ἔοικα ἀγαπάω πω . ἀλλά μήν ἐγώ πρόθυμος ἀκροάομαι .
plutarchus.bruta-animalia-ratione-uti-985d-992e 3
Καὶ ἡμεῖς τοίνυν λέγειν . ἀρκτέον δὲ πρῶτον ἀπὸ τῶν ἀρετῶν , ἐφʼ αἷς ὁρῶμεν ὑμᾶς μέγα φρονοῦντας , ὡς τῶν θηρίων πολὺ καὶ δικαιοσύνῃ καὶ φρονήσει καὶ ἀνδρείᾳ καὶ ταῖς ἄλλαις ἀρεταῖς διαφέροντας . ἀπόκριναι δή μοι , σοφώτατʼ ἀνδρῶν ἤκουσα γάρ σού ποτε διηγουμένου τῇ Κίρκῃ περὶ τῆς τῶν Κυκλώπων γῆς , ὡς οὔτʼ ἀρουμένη τὸ παράπαν , οὔτε τινὸς εἰς αὐτὴν φυτεύοντος οὐδὲν , οὕτως ἐστὶν ἀγαθὴ καὶ γενναία τὴν φύσιν , ὥσθʼ ἅπαντας ἐκφέρειν τοὺς καρποὺς ἀπʼ αὐτῆς · πότερον οὖν ταύτην ἐπαινεῖς μᾶλλον ἢ τὴν αἰγίβοτον Ἰθάκην καὶ τραχεῖαν , ἣ μόλις ἀπʼ ἔργων τε πολλῶν καὶ διὰ πόνων μεγάλων μικρὰ καὶ γλίσχρα καὶ μηδενὸς ἄξια τοῖς γεωργοῦσιν ἀναδίδωσι ; καὶ ὅπως οὐ χαλεπῶς οἴσεις , παρὰ τὸ φαινόμενον εὐνοίᾳ τῆς πατρίδος ἀποκρινόμενος . ἀλλʼ οὐ δεῖ ψεύδεσθαι φιλῶ μὲν γὰρ καὶ ἀσπάζομαι τὴν ἐμαυτοῦ πατρίδα καὶ χώραν μᾶλλον , ἐπαινῶ δὲ καὶ θαυμάζω τὴν ἐκείνων . Οὐκοῦν τοῦτο μὲν οὕτως ἔχειν φήσομεν , ὡς ὁ φρονιμώτατος ἀνθρώπων ἄλλα μὲν οἴεται δεῖν ἐπαινεῖν καὶ δοκιμάζειν ἄλλα δʼ αἱρεῖσθαι καὶ ἀγαπᾶν , ἐκεῖνο δʼ οἶμαί σε καὶ περὶ τῆς ψυχῆς ἀποκεκρίσθαι ταὐτὸν γάρ ἐστι τῷ περὶ τῆς χώρας , ὡς ἀμείνων ἣτις ἄνευ πόνου τὴν ἀρετὴν ὥσπερ αὐτοφυῆ καρπὸν ἀναδίδωσιν . ἔστω σοι καὶ τοῦθʼ οὕτως . Ἤδη οὖν ὁμολογεῖς τὴν τῶν θηρίων ψυχὴν εὐφυεστέραν εἶναι πρὸς γένεσιν ἀρετῆς καὶ τελειοτέραν · ἀνεπίτακτος γὰρ καὶ ἀδίδακτος ὥσπερ ἄσπορος καὶ ἀνήροτος ἐκφέρει καὶ αὔξει κατὰ φύσιν τὴν ἑκάστῳ προσήκουσαν ἀρετήν . καὶ τίνος ποτʼ ἀρετῆς , ὦ Γρύλλε , μέτεστι τοῖς θηρίοις ;
Lemmas: καί ἐγώ τοίνυν λέγω . ἄρχω δέ πρῶτος ἀπό ὁ ἀρετή , ἐπί ὅς ὁράω σύ μέγας φρονέω , ὡς ὁ θηρίον πολύς καί δικαιοσύνη καί φρόνησις καί ἀνδρεία καί ὁ ἄλλος ἀρετή διαφέρω . ἀποκρίνω δή ἐγώ , σοφός ἀνήρ ἀκούω γάρ σύ ποτέ διηγέομαι ὁ Κίρκη περί ὁ ὁ Κύκλωψ γῆ , ὡς οὔτε ἀρόω ὁ παράπαν , οὔτε τις εἰς αὐτός φυτεύω οὐδείς , οὕτως εἰμί ἀγαθός καί γενναῖος ὁ φύσις , ὥστε ἅπας ἐκφέρω ὁ καρπός ἀπό ἑαυτοῦ · πότερος οὖν οὗτος ἐπαινέω μάλα ἤ ὁ αἰγίβοτος Ἰθάκη καί τραχύς , ὅς μόλις ἀπό ἔργον τε πολύς καί διά πόνος μέγας μικρός καί γλίσχρος καί μηδείς ἄξιος ὁ γεωργέω ἀναδίδωμι ; καί ὅπως οὐ χαλεπός φέρω , παρά ὁ φαίνω εὔνοια ὁ πατρίς ἀποκρίνω . ἀλλά οὐ δέω ψεύδω φιλέω μέν γάρ καί ἀσπάζομαι ὁ ἐμαυτοῦ πατρίς καί χώρα μάλα , ἐπαινέω δέ καί θαυμάζω ὁ ἐκεῖνος . οὐκοῦν οὗτος μέν οὕτως ἔχω φημί , ὡς ὁ φρόνιμος ἄνθρωπος ἄλλος μέν οἴομαι δέω ἐπαινέω καί δοκιμάζω ἄλλος δέ αἱρέω καί ἀγαπάω , ἐκεῖνος δέ οἴομαι σύ καί περί ὁ ψυχή ἀποκρίνω αὐτός γάρ εἰμί ὁ περί ὁ χώρα , ὡς ἀγαθός ὅστις ἄνευ πόνος ὁ ἀρετή ὥσπερ αὐτοφυής καρπός ἀναδίδωμι . εἰμί σύ καί οὗτος οὕτως . ἤδη οὖν ὁμολογέω ὁ ὁ θηρίον ψυχή εὐφυής εἰμί πρός γένεσις ἀρετή καί τέλειος · ἀνεπίτακτος γάρ καί ἀδίδακτος ὥσπερ ἄσπορος καί ἀνήροτος ἐκφέρω καί αὐξάνω κατά φύσις ὁ ἕκαστος προσήκω ἀρετή . καί τίς ποτέ ἀρετή , ὦ Γρύλλος , μέτειμι ὁ θηρίον ;
plutarchus.bruta-animalia-ratione-uti-985d-992e 5
παπαί , ὦ Γρύλλε , δεινός μοι δοκεῖς γεγονέναι σοφιστής , ὅς γε καὶ νῦν ἐκ τῆς συηνίας φθεγγόμενος οὕτω νεανικῶς πρὸς τὴν ὑπόθεσιν ἐπικεχείρηκας . ἀλλὰ τί οὐ περὶ τῆς σωφροσύνης ἐφεξῆς διεξῆλθες ; ὅτι ᾤμην σε τῶν εἰρημένων πρότερον ἐπιλήψεσθαι σὺ δὲ σπεύδεις ἀκοῦσαι τὸ περὶ τῆς σωφροσύνης , ἐπεὶ σωφρονεστάτης μὲν ἀνὴρ εἶ γυναικός , ἀπόδειξιν δὲ σωφροσύνης αὐτὸς οἴει δεδωκέναι , τῶν Κίρκης ἀφροδισίων περιφρονήσας . καὶ τούτῳ μὲν οὐδενὸς τῶν θηρίων διαφέρεις πρὸς ἐγκράτειαν οὐδὲ γὰρ ἐκεῖνα τοῖς κρείττοσιν ἐπιθυμεῖ πλησιάζειν ἀλλὰ καὶ τὰς ἡδονὰς καὶ τοὺς ἔρωτας πρὸς τὰ ὁμόφυλα ποιεῖται . οὐ θαυμαστὸν μὲν οὖν ἐστιν , εἰ καθάπερ ὁ Μενδήσιος ἐν Αἰγύπτῳ τράγος λέγεται πολλαῖς καὶ καλαῖς συνειργνύμενος γυναιξὶν οὐκ εἶναι μίγνυσθαι πρόθυμος ἀλλὰ πρὸς τὰς αἶγας ἐπτόηται μᾶλλον , οὕτω σὺ χαίρων ἀφροδισίοις συνήθεσιν οὐ θέλεις ἄνθρωπος ; ὢν θεᾷ συγκαθεύδειν . τὴν δὲ Πηνελόπης σωφροσύνην μυρίαι κορῶναι κρώζουσαι γέλωτα θήσονται καὶ καταφρονήσουσιν , ὧν ἑκάστη , ἂν ἀποθάνῃ ὁ ἄρρην , οὐκ ὀλίγον χρόνον ἀλλʼ ἐννέα χηρεύει γενεὰς ἀνθρώπων ὥστε σοι τὴν καλὴν Πηνελόπην ἐννάκις ἀπολείπεσθαι τῷ σωφρονεῖν ἧς βούλει κορώνης .
Lemmas: παπαί , ὦ Γρύλλος , δεινός ἐγώ δοκέω γίγνομαι σοφιστής , ὅς γε καί νῦν ἐκ ὁ συανία φθέγγομαι οὕτως νεανικός πρός ὁ ὑπόθεσις ἐπιχειρέω . ἀλλά τίς οὐ περί ὁ σωφροσύνη ἐφεξῆς διεξέρχομαι ; ὅτι οἴομαι σύ ὁ λέγω πρότερος ἐπιλαμβάνω σύ δέ σπεύδω ἀκούω ὁ περί ὁ σωφροσύνη , ἐπεί σώφρων μέν ἀνήρ εἰμί γυνή , ἀπόδειξις δέ σωφροσύνη αὐτός οἴομαι δίδωμι , ὁ Κίρκη ἀφροδίσιος περιφρονέω . καί οὗτος μέν οὐδείς ὁ θηρίον διαφέρω πρός ἐγκράτεια οὐδέ γάρ ἐκεῖνος ὁ κρατύς ἐπιθυμέω πλησιάζω ἀλλά καί ὁ ἡδονή καί ὁ ἔρως πρός ὁ ὁμόφυλος ποιέω . οὐ θαυμαστός μέν οὖν εἰμί , εἰ καθά ὁ Μενδήσιος ἐν Αἴγυπτος τράγος λέγω πολύς καί καλός συνείργνυμι γυνή οὐ εἰμί μείγνυμι πρόθυμος ἀλλά πρός ὁ αἴξ πτοέω μάλα , οὕτως σύ χαίρω ἀφροδίσιος συνήθης οὐ ἐθέλω ἄνθρωπος ; εἰμί θεά συγκαθεύδω . ὁ δέ Πηνελόπεια σωφροσύνη μυρίος κορώνη κρώζω γέλως τίθημι καί καταφρονέω , ὅς ἕκαστος , ἐάν ἀποθνῄσκω ὁ ἄρσην , οὐ ὀλίγος χρόνος ἀλλά ἐννέα χηρεύω γενεά ἄνθρωπος ὥστε σύ ὁ καλός Πηνελόπη ἐννάκις ἀπολείπω ὁ σωφρονέω ὅς βούλομαι κορώνη .
plutarchus.bruta-animalia-ratione-uti-985d-992e 8
οὕτω δὲ φαῦλοι καὶ ἀκρατεῖς περὶ τὰς εἰρημένας ἐπιθυμίας ὄντες ἔτι μᾶλλον ἐν ταῖς ἀναγκαίαις ἐλέγχονται πολὺ τῷ σωφρονεῖν ἀπολειπόμενοι τῶν θηρίων , αὗται δʼ εἰσὶν αἱ περὶ βρῶσιν καὶ πόσιν ὧν ἡμεῖς μὲν τὸ ἡδὺ μετὰ χρείας τινὸς ἀεὶ λαμβάνομεν ὑμεῖς δὲ τὴν ἡδονὴν μᾶλλον ἢ τὸ κατὰ φύσιν τῆς τροφῆς διώκοντες ὑπὸ πολλῶν καὶ μακρῶν κολάζεσθε νοσημάτων , ἅπερ ἐκ μιᾶς πηγῆς ἐπαντλούμενα τῆς πλησμονῆς τοῖς σώμασι παντοδαπῶν πνευμάτων καὶ δυσκαθάρτων ὑμᾶς ἐμπίπλησι . πρῶτον μὲν γὰρ ἑκάστῳ γένει ζῴου μία τροφὴ σύμφυλός ἐστι , τοῖς μὲν πόα τοῖς δὲ ῥίζα τις ἢ καρπός · ὅσα δὲ σαρκοφαγεῖ , πρὸς οὐδὲν ἄλλο τρέπεται βορᾶς εἶδος οὐδʼ ἀφαιρεῖται τῶν ἀσθενεστέρων τὴν τροφήν · ἀλλʼ ἐᾷ νέμεσθαι καὶ λέων ἔλαφον καὶ λύκος πρόβατον πέφυκεν . ὁ δʼ ἄνθρωπος ἐπὶ πάντα ταῖς ἡδοναῖς ὑπὸ λαιμαργίας ἐξαγόμενος καὶ πειρώμενος πάντων καὶ ἀπογευόμενος , ὡς οὐδέπω τὸ πρόσφορον καὶ οἰκεῖον ἐγνωκώς , μόνος γέγονε τῶν ὄντων παμφάγον . καὶ σαρξὶ χρῆται πρῶτον ὑπʼ οὐδεμιᾶς ἀπορίας οὐδʼ ἀμηχανίας , ᾧ πάρεστιν ἀεὶ καθʼ ὥραν ἄλλα ἐπʼ ἄλλοις ἀπὸ φυτῶν καὶ σπερμάτων τρυγῶντι καὶ λαμβάνοντι καὶ δρεπομένῳ μὴ κάμνειν διὰ πλῆθος · ἀλλʼ ὑπὸ τρυφῆς καὶ κόρου τῶν ἀναγκαίων βρώσεις ἀνεπιτηδείους καὶ οὐ καθαρὰς σφαγαῖς ζῴων μετερχόμενος πολὺ τῶν ἀγριωτάτων θηρίων ὠμότερον . αἷμα μὲν γὰρ καὶ φόνος καὶ σάρκες ἰκτίνῳ καὶ λύκῳ καὶ δράκοντι σιτίον οἰκεῖον , ἀνθρώπῳ δʼ ὄψον ἐστίν . ἔπειτα παντὶ γένει χρώμενος οὐχ ὡς , · τὰ θηρία τῶν πλείστων ἀπέχεται , ὀλίγοις δὲ πολεμεῖ διὰ τὴν τῆς τροφῆς ἀνάγκην ἀλλʼ οὔτε τι πτηνὸν οὔτε νηκτόν , ὡς ἔπος εἰπεῖν , οὔτε χερσαῖον ἐκπέφευγε τὰς ἡμέρους δὴ λεγομένας ; ὑμῶν καὶ φιλοξένους τραπέζας .
Lemmas: οὕτως δέ φαῦλος καί ἀκρατής περί ὁ λέγω ἐπιθυμία εἰμί ἔτι μάλα ἐν ὁ ἀναγκαῖος ἐλέγχω πολύς ὁ σωφρονέω ἀπολείπω ὁ θηρίον , οὗτος δέ εἰμί ὁ περί βρῶσις καί πόσις ὅς ἐγώ μέν ὁ ἡδύς μετά χρεία τις ἀεί λαμβάνω σύ δέ ὁ ἡδονή μάλα ἤ ὁ κατά φύσις ὁ τροφή διώκω ὑπό πολύς καί μακρός κολάζω νόσημα , ὅς ἐκ εἷς πηγή ἐπαντλέω ὁ πλησμονή ὁ σῶμα παντοδαπής πνεῦμα καί δυσκάθαρτος σύ ἐμπίμπλημι . πρῶτος μέν γάρ ἕκαστος γένος ζῷον εἷς τροφή σύμφυλος εἰμί , ὁ μέν πόα ὁ δέ ῥίζα τις ἤ καρπός · ὅσος δέ σαρκοφαγέω , πρός οὐδείς ἄλλος τρέπω βορά εἶδος οὐδέ ἀφαιρέω ὁ ἀσθενής ὁ τροφή · ἀλλά ἐάω νέμω καί λέων ἔλαφος καί λύκος πρόβατον φύω . ὁ δέ ἄνθρωπος ἐπί πᾶς ὁ ἡδονή ὑπό λαιμαργία ἐξάγω καί πειράω πᾶς καί ἀπογεύω , ὡς οὐδέπω ὁ πρόσφορος καί οἰκεῖος γιγνώσκω , μόνος γίγνομαι ὁ εἰμί παμφάγος . καί σάρξ χράω πρῶτος ὑπό οὐδείς ἀπορία οὐδέ ἀμηχανία , ὅς πάρειμι ἀεί κατά ὥρα ἄλλος ἐπί ἄλλος ἀπό φυτόν καί σπέρμα τρυγάω καί λαμβάνω καί δρέπω μή κάμνω διά πλῆθος · ἀλλά ὑπό τρυφή καί κόρος ὁ ἀναγκαῖος βρῶσις ἀνεπιτήδειος καί οὐ καθαρός σφαγή ζῷον μετέρχομαι πολύς ὁ ἄγριος θηρίον ὠμός . αἷμα μέν γάρ καί φόνος καί σάρξ ἰκτῖνος καί λύκος καί δράκων σιτίον οἰκεῖος , ἄνθρωπος δέ ὄψον εἰμί . ἔπειτα πᾶς γένος χράω οὐ ὡς , · ὁ θηρίον ὁ πολύς ἀπέχω , ὀλίγος δέ πολεμέω διά ὁ ὁ τροφή ἀνάγκη ἀλλά οὔτε τις πτηνός οὔτε νηκτός , ὡς ἔπος λέγω , οὔτε χερσαῖος ἐκφεύγω ὁ ἥμερος δή λέγω ; σύ καί φιλόξενος τράπεζα .
plutarchus.bruta-animalia-ratione-uti-985d-992e 10
νῦν μὲν οὖν , ὦ Γρύλλε , μεταβέβλησαι σύ , καὶ τὸ πρόβατον λογικὸν ἀποφαίνεις καὶ τὸν ὄνον ; . αὐτοῖς μὲν οὖν τούτοις , ὦ βέλτιστε Ὀδυσσεῦ , μάλιστα δεῖ τεκμαίρεσθαι τὴν τῶν θηρίων φύσιν , ὡς λόγου καὶ συνέσεως οὐκ ἔστιν ἄμοιρος . ὡς γὰρ οὐκ ἔστι δένδρον ἕτερον ἑτέρου μᾶλλον οὐδʼ ἧττον ἄψυχον , ἀλλʼ ὁμοίως ἔχει πάντα πρὸς ἀναισθησίαν · οὐδενὶ γὰρ αὐτῶν ψυχῆς μέτεστιν οὕτως οὐκ ἐδόκει ζῷον ἕτερον ἑτέρου τῷ φρονεῖν ἀργότερον εἶναι καὶ δυσμαθέστερον , εἰ μὴ πάντα λόγου καὶ συνέσεως , ἄλλα δὲ μᾶλλον καὶ ἧττον ἄλλων πως μετεῖχεν . ἐννόησον δʼ ὅτι τὰς ἐνίων ἀβελτερίας καὶ βλακείας ἐλέγχουσιν ἑτέρων πανουργίαι καὶ δριμύτητες , ὅταν ἀλώπεκι καὶ λύκῳ καὶ μελίττῃ παραβάλῃς ὄνον καὶ πρόβατον ὥσπερ εἰ σαυτῷ τὸν Πολύφημον ἢ τῷ πάππῳ σου τῷ Αὐτολύκῳ τὸν Κορίνθιον ἐκεῖνον Ὅμηρον . οὐ γὰρ οἶμαι θηρίου πρὸς θηρίον ἀπόστασιν εἶναι τοσαύτην , ὅσον ἄνθρωπος ἀνθρώπου τῷ φρονεῖν καὶ λογίζεσθαι καὶ μνημονεύειν ἀφέστηκεν . ἀλλʼ ὅρα , Γρύλλε , μὴ δεινὸν ᾖ καὶ βίαιον ἀπολιπεῖν λόγον , οἷς οὐκ ἐγγίγνεται θεοῦ νόησις . Εἶτά σε μὴ φῶμεν , ὦ Ὀδυσσεῦ , σοφὸν οὕτως ὄντα καὶ περιττὸν Σισύφου γεγονέναι ;
Lemmas: νῦν μέν οὖν , ὦ Γρύλλος , μεταβάλλω σύ , καί ὁ πρόβατον λογικός ἀποφαίνω καί ὁ ὄνος ; . αὐτός μέν οὖν οὗτος , ὦ ἀγαθός Ὀδυσσεύς , μάλα δέω τεκμαίρομαι ὁ ὁ θηρίον φύσις , ὡς λόγος καί σύνεσις οὐ εἰμί ἄμοιρος . ὡς γάρ οὐ εἰμί δένδρον ἕτερος ἕτερος μάλα οὐδέ ἥσσων ἄψυχος , ἀλλά ὅμοιος ἔχω πᾶς πρός ἀναισθησία · οὐδείς γάρ αὐτός ψυχή μέτειμι οὕτως οὐ δοκέω ζῷον ἕτερος ἕτερος ὁ φρονέω ἀργός εἰμί καί δυσμαθής , εἰ μή πᾶς λόγος καί σύνεσις , ἄλλος δέ μάλα καί ἥσσων ἄλλος πως μετέχω . ἐννοέω δέ ὅτι ὁ ἔνιοι ἀβελτερία καί βλακεία ἐλέγχω ἕτερος πανουργία καί δριμύτης , ὅταν ἀλώπηξ καί λύκος καί μέλισσα παραβάλλω ὄνος καί πρόβατον ὥσπερ εἰ σεαυτοῦ ὁ Πολύφημος ἤ ὁ πάππος σύ ὁ Αὐτόλυκος ὁ Κορίνθιος ἐκεῖνος Ὅμηρος . οὐ γάρ οἴομαι θηρίον πρός θηρίον ἀπόστασις εἰμί τοσοῦτος , ὅσος ἄνθρωπος ἄνθρωπος ὁ φρονέω καί λογίζομαι καί μνημονεύω ἀφίστημι . ἀλλά ὁράω , Γρύλλος , μή δεινός εἰμί καί βίαιος ἀπολείπω λόγος , ὅς οὐ ἐγγίγνομαι θεός νόησις . εἶτα σύ μή φημί , ὦ Ὀδυσσεύς , σοφός οὕτως εἰμί καί περισσός Σίσυφος γίγνομαι ;