ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.aristides 1.1
Ἀριστείδης ὁ Λυσιμάχου φυλῆς μὲν ἦν Ἀντιοχίδος , τῶν δὲ δήμων Ἀλωπεκῆθεν . περὶ δʼ οὐσίας αὐτοῦ λόγοι διάφοροι γεγόνασιν , οἱ μὲν ὡς ἐν πενίᾳ συντόνῳ καταβιώσαντος καὶ μετὰ τὴν τελευτὴν ἀπολιπόντος θυγατέρας δύο πολὺν χρόνον ἀνεκδότους διʼ ἀπορίαν γενομένας ·
Lemmas: Ἀριστείδης ὁ Λυσίμαχος φυλή μέν εἰμί Ἀντιοχίς , ὁ δέ δῆμος Ἀλωπεκῆθεν . περί δέ οὐσία αὐτός λόγος διάφορος γίγνομαι , ὁ μέν ὡς ἐν πενία σύντονος καταβιόω καί μετά ὁ τελευτή ἀπολείπω θυγάτηρ δύο πολύς χρόνος ἀνέκδοτος διά ἀπορία γίγνομαι ·
plutarchus.aristides 1.2
πρὸς δὲ τοῦτον τὸν λόγον ὑπὸ πολλῶν εἰρημένον ἀντιτασσόμενος ὁ Φαληρεὺς Δημήτριος ἐν τῷ Σωκράτει χωρίον Φαληροῖ φησι γινώσκειν Ἀριστείδου γενόμενον , ἐν ᾧ τέθαπται , καὶ τεκμήρια τῆς περὶ τὸν οἶκον εὐπορίας ἓν μὲν ἡγεῖται τὴν ἐπώνυμον ἀρχήν , ἣν ἦρχεν ὁ τῷ κυάμῳ λαχὼν ἐκ τῶν γενῶν τῶν τὰ μέγιστα τιμήματα κεκτημένων , οὓς πεντακοσιομεδίμνους προσηγόρευον , ἕτερον δὲ τὸν ἐξοστρακισμόν ·
Lemmas: πρός δέ οὗτος ὁ λόγος ὑπό πολύς λέγω ἀντιτάσσω ὁ Φαληρεύς Δημήτριος ἐν ὁ Σωκράτης χωρίον Φαληροῖ φημί γιγνώσκω Ἀριστείδης γίγνομαι , ἐν ὅς θάπτω , καί τεκμήριον ὁ περί ὁ οἶκος εὐπορία εἷς μέν ἡγέομαι ὁ ἐπώνυμος ἀρχή , ὅς ἄρχω ὁ ὁ κύαμος λαγχάνω ἐκ ὁ γένος ὁ ὁ μέγας τίμημα κτάομαι , ὅς πεντακοσιομέδιμνος προσαγορεύω , ἕτερος δέ ὁ ἐξοστρακισμός ·
plutarchus.aristides 1.3
οὐδενὶ γὰρ τῶν πενήτων , ἀλλὰ τοῖς ἐξ οἴκων τε μεγάλων καὶ διὰ γένους ὄγκον ἐπιφθόνων ὄστρακον ἐπιφέρεσθαι · τρίτον δὲ καὶ τελευταῖον , ὅτι νίκης ἀναθήματα χορηγικοὺς τρίποδας ἐν Διονύσου καταλέλοιπεν , οἳ καὶ καθʼ ἡμᾶς ἐδείκνυντο τοιαύτην ἐπιγραφὴν διασώζοντες · Ἀντιοχὶς ἐνίκα , Ἀριστείδης ἐχορήγει , Ἀρχέστρατος ἐδίδασκε .
Lemmas: οὐδείς γάρ ὁ πένης , ἀλλά ὁ ἐκ οἶκος τε μέγας καί διά γένος ὄγκος ἐπίφθονος ὄστρακον ἐπιφέρω · τρίτος δέ καί τελευταῖος , ὅτι νίκη ἀνάθημα χορηγικός τρίπους ἐν Διόνυσος καταλείπω , ὅς καί κατά ἐγώ δείκνυμι τοιοῦτος ἐπιγραφή διασῴζω · Ἀντιοχίς νικάω , Ἀριστείδης χορηγέω , Ἀρχέστρατος διδάσκω .
plutarchus.aristides 1.4
τουτὶ μὲν οὖν , καίπερ εἶναι δοκοῦν μέγιστον , ἀσθενέστατόν ἐστι . καὶ γὰρ Ἐπαμεινώνδας , ὃν πάντες ἄνθρωποι γινώσκουσιν ἐν πενίᾳ καὶ τραφέντα πολλῇ καὶ βιώσαντα , καὶ Πλάτων ὁ φιλόσοφος οὐκ ἀφιλοτίμους ἀνεδέξαντο χορηγίας , ὁ μὲν αὐληταῖς ἀνδράσιν , ὁ δὲ παισὶ κυκλίοις χορηγήσας , τούτῳ μὲν Δίωνος τοῦ Συρακουσίου τὴν δαπάνην παρέχοντος , Ἐπαμεινώνδᾳ δὲ τῶν περὶ Πελοπίδαν .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν , καίπερ εἰμί δοκέω μέγας , ἀσθενής εἰμί . καί γάρ Ἐπαμεινώνδας , ὅς πᾶς ἄνθρωπος γιγνώσκω ἐν πενία καί τρέφω πολύς καί βιόω , καί Πλάτων ὁ φιλόσοφος οὐ ἀφιλότιμος ἀναδέχομαι χορηγία , ὁ μέν αὐλητής ἀνήρ , ὁ δέ παῖς κύκλιος χορηγέω , οὗτος μέν Δίων ὁ Συρακούσιος ὁ δαπάνη παρέχω , Ἐπαμεινώνδας δέ ὁ περί Πελοπίδης .
plutarchus.aristides 1.5
οὐ γὰρ ἔστι τοῖς ἀγαθοῖς ἀκήρυκτος καὶ ἄσπονδος πρὸς τὰς παρὰ τῶν φίλων δωρεὰς πόλεμος , ἀλλὰ τὰς εἰς ἀπόθεσιν καὶ πλεονεξίαν ἀγεννεῖς ἡγούμενοι καὶ ταπεινάς , ὅσαι φιλοτιμίας τινὸς ἀκερδοῦς ἔχονται καὶ λαμπρότητος οὐκ ἀπωθοῦνται . Παναίτιος μέντοι περὶ τοῦ τρίποδος ἀποφαίνει τὸν Δημήτριον ὁμωνυμίᾳ διεψευσμένον ·
Lemmas: οὐ γάρ εἰμί ὁ ἀγαθός ἀκήρυκτος καί ἄσπονδος πρός ὁ παρά ὁ φίλος δωρεά πόλεμος , ἀλλά ὁ εἰς ἀπόθεσις καί πλεονεξία ἀγεννής ἡγέομαι καί ταπεινός , ὅσος φιλοτιμία τις ἀκερδής ἔχω καί λαμπρότης οὐ ἀπωθέω . Παναίτιος μέντοι περί ὁ τρίπους ἀποφαίνω ὁ Δημήτριος ὁμωνυμία διαψεύδω ·
plutarchus.aristides 1.6
ἀπὸ γὰρ τῶν Μηδικῶν εἰς τὴν τελευτὴν τοῦ Πελοποννησιακοῦ πολέμου δύο μόνους Ἀριστείδας χορηγοὺς ἀναγράφεσθαι νικῶντας , ὧν οὐδέτερον εἶναι τῷ Λυσιμάχου τὸν αὐτόν , ἀλλὰ τὸν μὲν Ξενοφίλου πατρός , τὸν δὲ χρόνῳ πολλῷ νεώτερον , ὡς ἐλέγχει τὰ γράμματα τῆς μετʼ Εὐκλείδην ὄντα γραμματικῆς καὶ προσγεγραμμένος ὁ Ἀρχέστρατος , ὃν ἐν τοῖς Μηδικοῖς οὐδείς , ἐν δὲ τοῖς Πελοποννησιακοῖς συχνοὶ χορῶν διδάσκαλον ἀναγράφουσι .
Lemmas: ἀπό γάρ ὁ Μηδικός εἰς ὁ τελευτή ὁ Πελοποννησιακός πόλεμος δύο μόνος Ἀριστείδης χορηγός ἀναγράφω νικάω , ὅς οὐδέτερος εἰμί ὁ Λυσίμαχος ὁ αὐτός , ἀλλά ὁ μέν Ξενόφιλος πατήρ , ὁ δέ χρόνος πολύς νέος , ὡς ἐλέγχω ὁ γράμμα ὁ μετά Εὐκλείδης εἰμί γραμματικός καί προσγράφω ὁ Ἀρχέστρατος , ὅς ἐν ὁ Μηδικός οὐδείς , ἐν δέ ὁ Πελοποννησιακός συχνός χορός διδάσκαλος ἀναγράφω .
plutarchus.aristides 1.7
τὸ μὲν οὖν τοῦ Παναιτίου βέλτιον ἐπισκεπτέον ὅπως ἔχει . τῷ δʼ ὀστράκῳ πᾶς ὁ διὰ δόξαν ἢ γένος ἢ λόγου δύναμιν ὑπὲρ τοὺς πολλοὺς νομιζόμενος ὑπέπιπτεν · ὅπου καὶ Δάμων ὁ Περικλέους διδάσκαλος , ὅτι τὸ φρονεῖν ἐδόκει τις εἶναι περιττός , ἐξωστρακίσθη .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ὁ Παναίτιος ἀγαθός ἐπισκοπέω ὅπως ἔχω . ὁ δέ ὄστρακον πᾶς ὁ διά δόξα ἤ γένος ἤ λόγος δύναμις ὑπέρ ὁ πολύς νομίζω ὑποπίπτω · ὅπου καί Δάμων ὁ Περικλῆς διδάσκαλος , ὅτι ὁ φρονέω δοκέω τις εἰμί περισσός , ἐξοστρακίζω .
plutarchus.aristides 1.8
καὶ μὴν ἄρξαι γε τὸν Ἀριστείδην ὁ Ἰδομενεὺς οὐ κυαμευτόν , ἀλλʼ ἑλομένων Ἀθηναίων φησίν . εἰ δὲ καὶ μετὰ τὴν ἐν Πλαταιαῖς μάχην ἦρξεν , ὡς αὐτὸς ὁ Δημήτριος γέγραφε , καὶ πάνυ πιθανόν ἐστιν ἐπὶ δόξῃ τοσαύτῃ καὶ κατορθώμασι τηλικούτοις ἀξιωθῆναι διʼ ἀρετὴν ἧς διὰ πλοῦτον ἐτύγχανον οἱ λαγχάνοντες .
Lemmas: καί μήν ἄρχω γε ὁ Ἀριστείδης ὁ Ἰδομενεύς οὐ κυαμευτός , ἀλλά αἱρέω Ἀθηναῖος φημί . εἰ δέ καί μετά ὁ ἐν Πλάταια μάχη ἄρχω , ὡς αὐτός ὁ Δημήτριος γράφω , καί πάνυ πιθανός εἰμί ἐπί δόξα τοσοῦτος καί κατόρθωμα τηλικοῦτος ἀξιόω διά ἀρετή ὅς διά πλοῦτος τυγχάνω ὁ λαγχάνω .
plutarchus.aristides 1.9
ἀλλὰ γὰρ ὁ μὲν Δημήτριος οὐ μόνον Ἀριστείδην , ἀλλὰ καὶ Σωκράτην δῆλός ἐστι τῆς πενίας ἐξελέσθαι φιλοτιμούμενος ὡς μεγάλου κακοῦ · καὶ γὰρ ἐκείνῳ φησὶν οὐ μόνον τὴν οἰκίαν ὑπάρχειν , ἀλλὰ καὶ μνᾶς ἑβδομήκοντα τοκιζομένας ὑπὸ Κρίτωνος .
Lemmas: ἀλλά γάρ ὁ μέν Δημήτριος οὐ μόνος Ἀριστείδης , ἀλλά καί Σωκράτης δῆλος εἰμί ὁ πενία ἐξαιρέω φιλοτιμέομαι ὡς μέγας κακός · καί γάρ ἐκεῖνος φημί οὐ μόνος ὁ οἰκία ὑπάρχω , ἀλλά καί μνᾶ ἑβδομήκοντα τοκίζω ὑπό Κρίτων .
plutarchus.aristides 2.1
Ἀριστείδης δὲ Κλεισθένους μὲν τοῦ καταστησαμένου τὴν πολιτείαν μετὰ τοὺς τυράννους ἑταῖρος γενόμενος , ζηλώσας δὲ καὶ θαυμάσας μάλιστα τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν Λυκοῦργον τὸν Λακεδαιμόνιον , ἥψατο μὲν ἀριστοκρατικῆς πολιτείας , ἔσχε δʼ ἀντιτασσόμενον ὑπὲρ τοῦ δήμου Θεμιστοκλέα τὸν Νεοκλέους . ἔνιοι μὲν οὖν φασιν παῖδας ὄντας αὐτοὺς καὶ συντρεφομένους ἀπʼ ἀρχῆς ἐν παντὶ καὶ σπουδῆς ἐχομένῳ καὶ παιδιᾶς πράγματι καὶ λόγῳ διαφέρεσθαι πρὸς ἀλλήλους ,
Lemmas: Ἀριστείδης δέ Κλεισθένης μέν ὁ καθίστημι ὁ πολιτεία μετά ὁ τύραννος ἑταῖρος γίγνομαι , ζηλόω δέ καί θαυμάζω μάλα ὁ πολιτικός ἀνήρ Λυκοῦργος ὁ Λακεδαιμόνιος , ἅπτω μέν ἀριστοκρατικός πολιτεία , ἔχω δέ ἀντιτάσσω ὑπέρ ὁ δῆμος Θεμιστοκλῆς ὁ Νεοκλῆς . ἔνιοι μέν οὖν φημί παῖς εἰμί αὐτός καί συντρέφω ἀπό ἀρχή ἐν πᾶς καί σπουδή ἔχω καί παιδιά πρᾶγμα καί λόγος διαφέρω πρός ἀλλήλων ,
plutarchus.aristides 2.2
καὶ τὰς φύσεις εὐθὺς ὑπὸ τῆς φιλονεικίας ἐκείνης ἀνακαλύπτεσθαι , τὴν μὲν εὐχερῆ καὶ παράβολον καὶ πανοῦργον οὖσαν καὶ μετʼ ὀξύτητος ἐπὶ πάντα ῥᾳδίως φερομένην , τὴν δʼ ἱδρυμένην ἐν ἤθει βεβαίῳ καὶ πρὸς τὸ δίκαιον ἀτενῆ , ψεῦδος δὲ καὶ βωμολοχίαν καὶ ἀπάτην οὐδʼ ἐν παιδιᾶς τινι τρόπῳ προσιεμένην . ἀρίστων δʼ ὁ Κεῖος ἐξ ἐρωτικῆς ἀρχῆς γενέσθαι φησὶ καὶ προελθεῖν ἐπὶ τοσοῦτον τὴν ἔχθραν αὐτῶν .
Lemmas: καί ὁ φύσις εὐθύς ὑπό ὁ φιλονικία ἐκεῖνος ἀνακαλύπτω , ὁ μέν εὐχερής καί παράβολος καί πάνουργος εἰμί καί μετά ὀξύτης ἐπί πᾶς ῥᾴδιος φέρω , ὁ δέ ἱδρύω ἐν ἦθος βέβαιος καί πρός ὁ δίκαιος ἀτενής , ψεῦδος δέ καί βωμολοχία καί ἀπάτη οὐδέ ἐν παιδιά τις τρόπος προσίημι . ἀγαθός δέ ὁ Κεῖος ἐκ ἐρωτικός ἀρχή γίγνομαι φημί καί προέρχομαι ἐπί τοσοῦτος ὁ ἔχθρα αὐτός .
plutarchus.aristides 2.3
Στησίλεω γάρ , ὃς ἦν γένει Κεῖος , ἰδέᾳ τε καὶ μορφῇ σώματος πολὺ τῶν ἐν ὥρᾳ λαμπρότατος , ἀμφοτέρους ἐρασθέντας οὐ μετρίως ἐνεγκεῖν τὸ πάθος οὐδʼ ἅμα λήγοντι τῷ κάλλει τοῦ παιδὸς ἀποθέσθαι τὴν φιλονεικίαν , ἀλλʼ ὥσπερ ἐγγυμνασαμένους ἐκείνῃ πρὸς τὴν πολιτείαν εὐθὺς ὁρμῆσαι διαπύρους ὄντας καὶ διαφόρως ἔχοντας .
Lemmas: Στησίλαος γάρ , ὅς εἰμί γένος Κέως , ἰδέα τε καί μορφή σῶμα πολύς ὁ ἐν ὥρα λαμπρός , ἀμφότερος ἔραμαι οὐ μέτριος φέρω ὁ πάθος οὐδέ ἅμα λήγω ὁ κάλλος ὁ παῖς ἀποτίθημι ὁ φιλονικία , ἀλλά ὥσπερ ἐγγυμνάζω ἐκεῖνος πρός ὁ πολιτεία εὐθύς ὁρμάω διάπυρος εἰμί καί διάφορος ἔχω .
plutarchus.aristides 2.4
ὁ μὲν οὖν Θεμιστοκλῆς εἰς ἑταιρείαν ἐμβαλὼν ἑαυτὸν εἶχε πρόβλημα καὶ δύναμιν οὐκ εὐκαταφρόνητον , ὥστε καὶ πρὸς τὸν εἰπόντα καλῶς αὐτὸν ἄρξειν Ἀθηναίων , ἄνπερ ἴσος ᾖ καὶ κοινὸς ἅπασι μηδέποτε , εἰπεῖν , εἰς τοῦτον ἐγὼ καθίσαιμι τὸν θρόνον , ἐν ᾧ πλέον οὐδὲν ἕξουσιν οἱ φίλοι παρʼ ἐμοὶ τῶν ἀλλοτρίων ·
Lemmas: ὁ μέν οὖν Θεμιστοκλῆς εἰς ἑταιρεία ἐμβάλλω ἑαυτοῦ ἔχω πρόβλημα καί δύναμις οὐ εὐκαταφρόνητος , ὥστε καί πρός ὁ λέγω καλός αὐτός ἄρχω Ἀθηναῖος , ἐάν ἴσος εἰμί καί κοινός ἅπας μηδέποτε , λέγω , εἰς οὗτος ἐγώ καθίζω ὁ θρόνος , ἐν ὅς πολύς οὐδείς ἔχω ὁ φίλος παρά ἐγώ ὁ ἀλλότριος ·
plutarchus.aristides 2.5
Ἀριστείδης δὲ καθʼ ἑαυτὸν ὥσπερ ὁδὸν ἰδίαν ἐβάδιζε διὰ τῆς πολιτείας , πρῶτον μὲν οὐ βουλόμενος συναδικεῖν τοῖς ἑταίροις ἢ λυπηρὸς εἶναι μὴ χαριζόμενος , ἔπειτα τὴν ἀπὸ τῶν φίλων δύναμιν οὐκ ὀλίγους ἰδὼν ἐπαίρουσαν ἀδικεῖν ἐφυλάττετο , μόνῳ τῷ χρηστὰ καὶ δίκαια πράττειν καὶ λέγειν ἀξιῶν θαρρεῖν τὸν ἀγαθὸν πολίτην .
Lemmas: Ἀριστείδης δέ κατά ἑαυτοῦ ὥσπερ ὁδός ἴδιος βαδίζω διά ὁ πολιτεία , πρῶτος μέν οὐ βούλομαι συναδικέω ὁ ἑταῖρος ἤ λυπηρός εἰμί μή χαρίζω , ἔπειτα ὁ ἀπό ὁ φίλος δύναμις οὐ ὀλίγος ὁράω ἐπαίρω ἀδικέω φυλάσσω , μόνος ὁ χρηστός καί δίκαιος πράσσω καί λέγω ἀξιόω θαρσέω ὁ ἀγαθός πολίτης .
plutarchus.aristides 3.1
οὐ μὴν ἀλλά , πολλὰ κινουμένου τοῦ Θεμιστοκλέους παραβόλως καὶ πρὸς πᾶσαν αὐτῷ πολιτείαν ἐνισταμένου καὶ διακόπτοντος , ἠναγκάζετό που καὶ αὐτὸς τὰ μὲν ἀμυνόμενος , τὰ δὲ κολούων τὴν ἐκείνου δύναμιν χάριτι τῶν πολλῶν αὐξομένην ὑπεναντιοῦσθαι οἷς ἔπραττεν ὁ Θεμιστοκλῆς , βέλτιον ἡγούμενος παρελθεῖν ἔνια τῶν συμφερόντων τὸν δῆμον ἢ τῷ κρατεῖν ἐκεῖνον ἐν πᾶσιν ἰσχυρὸν γενέσθαι .
Lemmas: οὐ μήν ἀλλά , πολύς κινέω ὁ Θεμιστοκλῆς παράβολος καί πρός πᾶς αὐτός πολιτεία ἐνίστημι καί διακόπτω , ἀναγκάζω που καί αὐτός ὁ μέν ἀμύνω , ὁ δέ κολούω ὁ ἐκεῖνος δύναμις χάρις ὁ πολύς αὐξάνω ὑπεναντιόομαι ὅς πράσσω ὁ Θεμιστοκλῆς , ἀγαθός ἡγέομαι παρέρχομαι ἔνιοι ὁ συμφέρω ὁ δῆμος ἤ ὁ κρατέω ἐκεῖνος ἐν πᾶς ἰσχυρός γίγνομαι .
plutarchus.aristides 3.2
τέλος δέ ποτε τοῦ Θεμιστοκλέους πράττοντός τι τῶν δεόντων ἀντικρούσας καὶ περιγενόμενος οὐ κατέσχεν , ἀλλʼ εἶπεν ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας ἀπιών , ὡς οὐκ ἔστι σωτηρία τοῖς Ἀθηναίων πράγμασιν , εἰ μὴ καὶ Θεμιστοκλέα καὶ αὐτὸν εἰς τὸ βάραθρον ἐμβάλοιεν . πάλιν δὲ γράψας τινὰ γνώμην εἰς τὸν δῆμον , ἀντιλογίας οὔσης πρὸς αὐτὴν καὶ φιλονεικίας , ἐκράτει · μέλλοντος δὲ τοῦ προέδρου τὸν δῆμον ἐπερωτᾶν αἰσθόμενος ἐκ τῶν λόγων αὐτῶν τὸ ἀσύμφορον ἀπέστη τοῦ ψηφίσματος .
Lemmas: τέλος δέ ποτέ ὁ Θεμιστοκλῆς πράσσω τις ὁ δέω ἀντικρούω καί περιγίγνομαι οὐ κατέχω , ἀλλά λέγω ἀπό ὁ ἐκκλησία ἀπέρχομαι , ὡς οὐ εἰμί σωτηρία ὁ Ἀθηναῖος πρᾶγμα , εἰ μή καί Θεμιστοκλῆς καί αὐτός εἰς ὁ βάραθρον ἐμβάλλω . πάλιν δέ γράφω τις γνώμη εἰς ὁ δῆμος , ἀντιλογία εἰμί πρός αὐτός καί φιλονικία , κρατέω · μέλλω δέ ὁ πρόεδρος ὁ δῆμος ἐπερωτάω αἰσθάνομαι ἐκ ὁ λόγος αὐτός ὁ ἀσύμφορος ἀφίστημι ὁ ψήφισμα .
plutarchus.aristides 3.3
πολλάκις δὲ καὶ διʼ ἑτέρων εἰσέφερε τὰς γνώμας , ὡς μὴ φιλονεικίᾳ τῇ πρὸς αὐτὸν ὁ Θεμιστοκλῆς ἐμπόδιος εἴη τῷ συμφέροντι . θαυμαστὴ δέ τις ἐφαίνετο αὐτοῦ παρὰ τὰς ἐν τῇ πολιτείᾳ μεταβολὰς ἡ εὐστάθεια , μήτε ταῖς τιμαῖς ἐπαιρομένου πρός τε τὰς δυσημερίας ἀθορύβως καὶ πρᾴως ἔχοντος , καὶ ὁμοίως ἡγουμένου χρῆναι τῇ πατρίδι παρέχειν ἑαυτὸν οὐ χρημάτων μόνον , ἀλλὰ καὶ δόξης προῖκα καὶ ἀμισθὶ πολιτευόμενον .
Lemmas: πολλάκις δέ καί διά ἕτερος εἰσφέρω ὁ γνώμη , ὡς μή φιλονικία ὁ πρός αὐτός ὁ Θεμιστοκλῆς ἐμπόδιος εἰμί ὁ συμφέρω . θαυμαστός δέ τις φαίνω αὐτός παρά ὁ ἐν ὁ πολιτεία μεταβολή ὁ εὐστάθεια , μήτε ὁ τιμή ἐπαίρω πρός τε ὁ δυσημερία ἀθόρυβος καί πρᾶος ἔχω , καί ὅμοιος ἡγέομαι χρή ὁ πατρίς παρέχω ἑαυτοῦ οὐ χρῆμα μόνος , ἀλλά καί δόξα προίξ καί ἀμισθί πολιτεύω .
plutarchus.aristides 3.4
ὅθεν , ὡς ἔοικε , τῶν εἰς Ἀμφιάραον ὑπʼ Αἰσχύλου πεποιημένων ἰαμβείων ἐν τῷ θεάτρῳ λεγομένων · οὐ γὰρ δοκεῖν δίκαιος , ἀλλʼ εἶναι θέλει , βαθεῖαν ἄλοκα διὰ φρενὸς καρπούμενος , ἀφʼ ἧς τὰ κεδνὰ βλαστάνει βουλεύματα , πάντες ἀπέβλεψαν εἰς Ἀριστείδην , ὡς ἐκείνῳ μάλιστα τῆς ἀρετῆς ταύτης προσηκούσης .
Lemmas: ὅθεν , ὡς ἔοικα , ὁ εἰς Ἀμφιάραος ὑπό Αἰσχύλος ποιέω ἰαμβεῖον ἐν ὁ θέατρον λέγω · οὐ γάρ δοκέω δίκαιος , ἀλλά εἰμί ἐθέλω , βαθύς αὖλαξ διά φρήν καρπόω , ἀπό ὅς ὁ κεδνός βλαστάνω βούλευμα , πᾶς ἀποβλέπω εἰς Ἀριστείδης , ὡς ἐκεῖνος μάλα ὁ ἀρετή οὗτος προσήκω .
plutarchus.aristides 4.1
οὐ μόνον δὲ πρὸς εὔνοιαν καὶ χάριν , ἀλλὰ καὶ πρὸς ὀργὴν καὶ πρὸς ἔχθραν ἰσχυρότατος ἦν ὑπὲρ τῶν δικαίων ἀντιστῆναι . λέγεται γοῦν ποτε διώκων ἐχθρόν ἐν δικαστηρίῳ , μετὰ τὴν κατηγορίαν οὐ βουλομένων ἀκούειν τοῦ κινδυνεύοντος τῶν δικαστῶν , ἀλλὰ τὴν ψῆφον εὐθὺς αἰτούντων ἐπʼ αὐτόν , ἀναπηδήσας τῷ κρινομένῳ συνικετεύειν , ὅπως ἀκουσθείη καὶ τύχοι τῶν νομίμων ·
Lemmas: οὐ μόνος δέ πρός εὔνοια καί χάρις , ἀλλά καί πρός ὀργή καί πρός ἔχθρα ἰσχυρός εἰμί ὑπέρ ὁ δίκαιος ἀνθίστημι . λέγω γοῦν ποτέ διώκω ἐχθρός ἐν δικαστήριον , μετά ὁ κατηγορία οὐ βούλομαι ἀκούω ὁ κινδυνεύω ὁ δικαστής , ἀλλά ὁ ψῆφος εὐθύς αἰτέω ἐπί αὐτός , ἀναπηδάω ὁ κρίνω συνικετεύω , ὅπως ἀκούω καί τυγχάνω ὁ νόμιμος ·
plutarchus.aristides 4.2
πάλιν δὲ κρίνων ἰδιώταις δυσί , τοῦ ἑτέρου λέγοντος , ὡς πολλὰ τυγχάνει τὸν Ἀριστείδην ὁ ἀντίδικος λελυπηκὼς λέγʼ , ὦ ʼγαθέ , φάναι , μᾶλλον , εἴ τι σὲ κακὸν πεποίηκε · σοὶ γάρ , οὐκ ἐμαυτῷ , δικάζω . τῶν δὲ δημοσίων προσόδων αἱρεθεὶς ἐπιμελητὴς οὐ μόνον τοὺς καθʼ αὑτόν , ἀλλὰ καὶ τοὺς πρὸ αὑτοῦ γενομένους ἄρχοντας ἀπεδείκνυε πολλὰ νενοσφισμένους , καὶ μάλιστα τὸν Θεμιστοκλέα · σοφὸς γὰρ ἁνήρ , τῆς δὲ χειρὸς οὐ κρατῶν .
Lemmas: πάλιν δέ κρίνω ἰδιώτης δύο , ὁ ἕτερος λέγω , ὡς πολύς τυγχάνω ὁ Ἀριστείδης ὁ ἀντίδικος λυπέω λέγω , ὦ ἀγαθός , φημί , μάλα , εἰ τις σύ κακός ποιέω · σύ γάρ , οὐ ἐμαυτοῦ , δικάζω . ὁ δέ δημόσιος πρόσοδος αἱρέω ἐπιμελητής οὐ μόνος ὁ κατά ἑαυτοῦ , ἀλλά καί ὁ πρό ἑαυτοῦ γίγνομαι ἄρχων ἀποδείκνυμι πολύς νοσφίζω , καί μάλα ὁ Θεμιστοκλῆς · σοφός γάρ ἀνήρ , ὁ δέ χείρ οὐ κρατέω .
plutarchus.aristides 4.3
διὸ καὶ συναγαγὼν πολλοὺς ἐπὶ τὸν Ἀριστείδην ἐν ταῖς εὐθύναις διώκων κλοπῆς καταδίκῃ περιέβαλεν , ὥς φησιν Ἰδομενεύς . ἀγανακτούντων δὲ τῶν πρώτων ἐν τῇ πόλει καὶ βελτίστων , οὐ μόνον ἀφείθη τῆς ζημίας , ἀλλὰ καὶ πάλιν ἄρχων ἐπὶ τὴν αὐτὴν διοίκησιν ἀπεδείχθη . προσποιούμενος δὲ τῶν προτέρων μεταμέλειν αὐτῷ καὶ μαλακώτερον ἐνδιδοὺς ἑαυτόν , ἤρεσκε τοῖς τὰ κοινὰ κλέπτουσιν οὐκ ἐξελέγχων οὐδʼ ἀκριβολογούμενος ,
Lemmas: διό καί συνάγω πολύς ἐπί ὁ Ἀριστείδης ἐν ὁ εὔθυνα διώκω κλοπή καταδίκη περιβάλλω , ὡς φημί Ἰδομενεύς . ἀγανακτέω δέ ὁ πρῶτος ἐν ὁ πόλις καί ἀγαθός , οὐ μόνος ἀφίημι ὁ ζημία , ἀλλά καί πάλιν ἄρχω ἐπί ὁ αὐτός διοίκησις ἀποδείκνυμι . προσποιέω δέ ὁ πρότερος μεταμέλομαι αὐτός καί μαλακός ἐνδίδωμι ἑαυτοῦ , ἀρέσκω ὁ ὁ κοινός κλέπτω οὐ ἐξελέγχω οὐδέ ἀκριβολογέομαι ,
plutarchus.aristides 4.4
ὥστε καταπιμπλαμένους τῶν δημοσίων ὑπερεπαινεῖν τὸν Ἀριστείδην καὶ δεξιοῦσθαι τὸν δῆμον ὑπὲρ αὐτοῦ , σπουδάζοντας ἄρχοντα πάλιν αἱρεθῆναι . μελλόντων δὲ χειροτονεῖν ἐπετίμησε τοῖς Ἀθηναίοις · ὅτε μὲν γάρ , ἔφη , πιστῶς καὶ καλῶς ὑμῖν ἦρξα , προὐπηλακίσθην · ἐπεὶ δὲ πολλὰ τῶν κοινῶν καταπροεῖμαι τοῖς κλέπτουσι θαυμαστὸς εἶναι δοκῶ πολίτης .
Lemmas: ὥστε καταπίμπλημι ὁ δημόσιος ὑπερεπαινέω ὁ Ἀριστείδης καί δεξιόομαι ὁ δῆμος ὑπέρ αὐτός , σπουδάζω ἄρχω πάλιν αἱρέω . μέλλω δέ χειροτονέω ἐπιτιμάω ὁ Ἀθηναῖος · ὅτε μέν γάρ , φημί , πιστός καί καλός σύ ἄρχω , προπηλακίζω · ἐπεί δέ πολύς ὁ κοινός καταπροίημι ὁ κλέπτω θαυμαστός εἰμί δοκέω πολίτης .
plutarchus.aristides 4.5
αὐτὸς μὲν οὖν αἰσχύνομαι τῇ νῦν τιμῇ μᾶλλον ἢ τῇ πρώην καταδίκῃ , συνάχθομαι δʼ ὑμῖν , παρʼ οἷς ἐνδοξότερόν ἐστι τοῦ σώζειν τὰ δημόσια τὸ χαρίζεσθαι τοῖς πονηροῖς . ταῦτα δʼ εἰπὼν καὶ τὰς κλοπὰς ἐξελέγξας τοὺς μὲν τότε βοῶντας ὑπὲρ αὐτοῦ καὶ μαρτυροῦντας ἐπεστόμισε , τὸν δʼ ἀληθινὸν καὶ δίκαιον ἀπὸ τῶν βελτίστων ἔπαινον εἶχεν .
Lemmas: αὐτός μέν οὖν αἰσχύνω ὁ νῦν τιμή μάλα ἤ ὁ πρῴην καταδίκη , συνάχθομαι δέ σύ , παρά ὅς ἔνδοξος εἰμί ὁ σῴζω ὁ δημόσιος ὁ χαρίζω ὁ πονηρός . οὗτος δέ λέγω καί ὁ κλοπή ἐξελέγχω ὁ μέν τότε βοάω ὑπέρ αὐτός καί μαρτυρέω ἐπιστομίζω , ὁ δέ ἀληθινός καί δίκαιος ἀπό ὁ ἀγαθός ἔπαινος ἔχω .
plutarchus.aristides 5.1
ἐπεὶ δὲ Δᾶτις ὑπὸ Δαρείου πεμφθεὶς λόγῳ μὲν ἐπιθεῖναι δίκην Ἀθηναίοις , ὅτι Σάρδεις ἐνέπρησαν , ἔργῳ δὲ καταστρέψασθαι τοὺς Ἕλληνας , εἰς Μαραθῶνα παντὶ τῷ στόλῳ κατέσχε καὶ τὴν χώραν ἐπόρθει , τῶν δέκα καθεστώτων τοῖς Ἀθηναίοις ἐπὶ τὸν πόλεμον στρατηγῶν μέγιστον μὲν εἶχεν ἀξίωμα Μιλτιάδης , δόξῃ δὲ καὶ δυνάμει δεύτερος ἦν Ἀριστείδης .
Lemmas: ἐπεί δέ Δᾶτις ὑπό Δαρεῖος πέμπω λόγος μέν ἐπιτίθημι δίκη Ἀθηναῖος , ὅτι Σάρδεις ἐμπίμπρημι , ἔργον δέ καταστρέφω ὁ Ἕλλην , εἰς Μαραθών πᾶς ὁ στόλος κατέχω καί ὁ χώρα πορθέω , ὁ δέκα καθίστημι ὁ Ἀθηναῖος ἐπί ὁ πόλεμος στρατηγός μέγας μέν ἔχω ἀξίωμα Μιλτιάδης , δόξα δέ καί δύναμις δεύτερος εἰμί Ἀριστείδης .
plutarchus.aristides 5.2
καὶ τότε περὶ τῆς μάχης γνώμῃ τῇ Μιλτιάδου προσθέμενος οὐ μικρὰν ἐποίησε ῥοπήν · καὶ παρʼ ἡμέραν ἑκάστου στρατηγοῦ τὸ κράτος ἔχοντος , ὡς περιῆλθεν εἰς αὐτὸν ἡ ἀρχή , παρέδωκε Μιλτιάδῃ , διδάσκων τοὺς συνάρχοντας , ὅτι τὸ πείθεσθαι καὶ ἀκολουθεῖν τοῖς εὖ φρονοῦσιν οὐκ αἰσχρόν , ἀλλὰ σεμνόν ἐστι καὶ σωτήριον . οὕτω δὲ πραΰνας τὴν φιλονεικίαν καὶ προτρεψάμενος αὐτοὺς ἀγαπᾶν μιᾷ γνώμῃ τῇ κρατίστῃ χρωμένους , ἔρρωσε τὸν Μιλτιάδην τῷ ἀπερισπάστῳ τῆς ἐξουσίας ἰσχυρὸν γενόμενον . χαίρειν γὰρ ἐῶν ἕκαστος ἤδη τὸ παρʼ ἡμέραν ἄρχειν ἐκείνῳ προσεῖχεν .
Lemmas: καί τότε περί ὁ μάχη γνώμη ὁ Μιλτιάδης προστίθημι οὐ μικρός ποιέω ῥοπή · καί παρά ἡμέρα ἕκαστος στρατηγός ὁ κράτος ἔχω , ὡς περιέρχομαι εἰς αὐτός ὁ ἀρχή , παραδίδωμι Μιλτιάδης , διδάσκω ὁ συνάρχω , ὅτι ὁ πείθω καί ἀκολουθέω ὁ εὖ φρονέω οὐ αἰσχρός , ἀλλά σεμνός εἰμί καί σωτήριος . οὕτως δέ πραύνω ὁ φιλονικία καί προσρέπω αὐτός ἀγαπάω εἷς γνώμη ὁ κρατύς χράω , ῥώννυμι ὁ Μιλτιάδης ὁ ἀπερίσπαστος ὁ ἐξουσία ἰσχυρός γίγνομαι . χαίρω γάρ ἐάω ἕκαστος ἤδη ὁ παρά ἡμέρα ἄρχω ἐκεῖνος προσέχω .
plutarchus.aristides 5.3
ἐν δὲ τῇ μάχῃ μάλιστα τῶν Ἀθηναίων τοῦ μέσου πονήσαντος καὶ πλεῖστον ἐνταῦθα χρόνον τῶν βαρβάρων ἀντερεισάντων κατὰ τὴν Λεοντίδα καὶ τὴν Ἀντιοχίδα φυλήν , ἠγωνίσαντο λαμπρῶς τεταγμένοι παρʼ ἀλλήλους ὅ τε Θεμιστοκλῆς καὶ ὁ Ἀριστείδης · ὁ μὲν γὰρ Λεοντίδος ἦν , ὁ δʼ Ἀντιοχίδος ·
Lemmas: ἐν δέ ὁ μάχη μάλα ὁ Ἀθηναῖος ὁ μέσος πονέω καί πολύς ἐνταῦθα χρόνος ὁ βάρβαρος ἀντερείδω κατά ὁ Λεοντίς καί ὁ Ἀντιοχίς φυλή , ἀγωνίζομαι λαμπρός τάσσω παρά ἀλλήλων ὁ τε Θεμιστοκλῆς καί ὁ Ἀριστείδης · ὁ μέν γάρ Λεοντίς εἰμί , ὁ δέ Ἀντιοχίς ·
plutarchus.aristides 5.4
ἐπεὶ δὲ τρεψάμενοι τοὺς βαρβάρους ἐνέβαλον εἰς τὰς ναῦς καὶ πλέοντας οὐκ ἐπὶ νήσων ἑώρων , ἀλλʼ ὑπὸ τοῦ πνεύματος καὶ τῆς θαλάσσης εἴσω πρὸς τὴν Ἀττικὴν ἀποβιαζομένους , φοβηθέντες μὴ τὴν πόλιν ἔρημον λάβωσι τῶν ἀμυνομένων , ταῖς μὲν ἐννέα φυλαῖς ἠπείγοντο πρὸς τὸ ἄστυ καὶ κατήνυσαν αὐθημερόν ·
Lemmas: ἐπεί δέ τρέπω ὁ βάρβαρος ἐμβάλλω εἰς ὁ ναῦς καί πλέω οὐ ἐπί νῆσος ὁράω , ἀλλά ὑπό ὁ πνεῦμα καί ὁ θάλασσα εἴσω πρός ὁ Ἀττική ἀποβιάζω , φοβέω μή ὁ πόλις ἐρῆμος λαμβάνω ὁ ἀμύνω , ὁ μέν ἐννέα φυλή ἐπείγω πρός ὁ ἄστυ καί κατανύω αὐθημερόν ·
plutarchus.aristides 5.5
ἐν δὲ Μαραθῶνι μετὰ τῆς ἑαυτοῦ φυλῆς Ἀριστείδης ἀπολειφθεὶς φύλαξ τῶν αἰχμαλώτων καὶ τῶν λαφύρων οὐκ ἐψεύσατο τὴν δόξαν , ἀλλὰ χύδην μὲν ἀργύρου καὶ χρυσοῦ παρόντος , ἐσθῆτος δὲ παντοδαπῆς καὶ χρημάτων ἄλλων ἀμυθήτων ἐν ταῖς σκηναῖς καὶ τοῖς ἡλωκόσι σκάφεσιν ὑπαρχόντων , οὔτʼ αὐτὸς ἐπεθύμησε θιγεῖν οὔτʼ ἄλλον εἴασε , πλὴν εἴ τινες ἐκεῖνον λαθόντες ὠφελήθησαν · ὧν ἦν καὶ Καλλίας ὁ δᾳδοῦχος .
Lemmas: ἐν δέ Μαραθών μετά ὁ ἑαυτοῦ φυλή Ἀριστείδης ἀπολείπω φύλαξ ὁ αἰχμάλωτος καί ὁ λάφυρα οὐ ψεύδω ὁ δόξα , ἀλλά χύδην μέν ἄργυρος καί χρυσός πάρειμι , ἐσθής δέ παντοδαπός καί χρῆμα ἄλλος ἀμύθητος ἐν ὁ σκηνή καί ὁ ἁλίσκομαι σκάφος ὑπάρχω , οὔτε αὐτός ἐπιθυμέω θιγγάνω οὔτε ἄλλος ἐάω , πλήν εἰ τις ἐκεῖνος λανθάνω ὠφελέω · ὅς εἰμί καί Καλλίας ὁ δᾳδοῦχος .
plutarchus.aristides 5.6
τούτῳ γάρ τις , ὡς ἔοικε , τῶν βαρβάρων προσέπεσεν οἰηθεὶς βασιλέα διὰ τὴν κόμην καὶ τὸ στρόφιον εἶναι · προσκυνήσας δὲ καὶ λαβόμενος τῆς δεξιᾶς ἔδειξε πολὺ χρυσίον ἐν λάκκῳ τινὶ κατορωρυγμένον . ὁ δὲ Καλλίας ὠμότατος ἀνθρώπων καὶ παρανομώτατος γενόμενος τὸν μὲν χρυσὸν ἀνείλετο , τὸν δʼ ἄνθρωπον , ὡς μὴ κατείποι πρὸς ἑτέρους , ἀπέκτεινεν . ἐκ τούτου φασὶ καὶ λακκοπλούτους ὑπὸ τῶν κωμικῶν τοὺς ἀπὸ τῆς οἰκίας λέγεσθαι , σκωπτόντων εἰς τὸν τόπον , ἐν ᾧ τὸ χρυσίον ὁ Καλλίας εὗρεν .
Lemmas: οὗτος γάρ τις , ὡς ἔοικα , ὁ βάρβαρος προσπίπτω οἴομαι βασιλεύς διά ὁ κόμη καί ὁ στρόφιον εἰμί · προσκυνέω δέ καί λαμβάνω ὁ δεξιά δείκνυμι πολύς χρυσίον ἐν λάκκος τις κατορύσσω . ὁ δέ Καλλίας ὠμός ἄνθρωπος καί παράνομος γίγνομαι ὁ μέν χρυσός ἀναιρέω , ὁ δέ ἄνθρωπος , ὡς μή καταλέγω πρός ἕτερος , ἀποκτείνω . ἐκ οὗτος φημί καί λακκόπλουτος ὑπό ὁ κωμικός ὁ ἀπό ὁ οἰκία λέγω , σκώπτω εἰς ὁ τόπος , ἐν ὅς ὁ χρυσίον ὁ Καλλίας εὑρίσκω .
plutarchus.aristides 5.7
Ἀριστείδης δὲ τὴν ἐπώνυμον εὐθὺς ἀρχὴν ἦρξε . καίτοι φησὶν ὁ Φαληρεὺς Δημήτριος ἄρξαι τὸν ἄνδρα μικρὸν ἔμπροσθεν τοῦ θανάτου μετὰ τὴν ἐν Πλαταιαῖς μάχην . ἐν δὲ ταῖς ἀναγραφαῖς μετὰ μὲν Ξανθιππίδην , ἐφʼ οὗ Μαρδόνιος ἡττήθη Πλαταιᾶσιν , οὐδʼ ὁμώνυμον Ἀριστείδην ἐν πάνυ πολλοῖς λαβεῖν ἔστι , μετὰ δὲ Φαίνιππον , ἐφʼ οὗ τὴν ἐν Μαραθῶνι μάχην ἐνίκων , εὐθὺς Ἀριστείδης ἄρχων ἀναγέγραπται .
Lemmas: Ἀριστείδης δέ ὁ ἐπώνυμος εὐθύς ἀρχή ἄρχω . καίτοι φημί ὁ Φαληρεύς Δημήτριος ἄρχω ὁ ἀνήρ μικρός ἔμπροσθεν ὁ θάνατος μετά ὁ ἐν Πλάταια μάχη . ἐν δέ ὁ ἀναγραφή μετά μέν Ξανθιππίδης , ἐπί ὅς Μαρδόνιος ἡσσάομαι Πλαταιᾶσι , οὐδέ ὁμώνυμος Ἀριστείδης ἐν πάνυ πολύς λαμβάνω εἰμί , μετά δέ Φαίνιππος , ἐπί ὅς ὁ ἐν Μαραθών μάχη νικάω , εὐθύς Ἀριστείδης ἄρχων ἀναγράφω .
plutarchus.aristides 6.1
πασῶν δὲ τῶν περὶ αὐτὸν ἀρετῶν ἡ δικαιοσύνη μάλιστα τοῖς πολλοῖς αἴσθησιν παρεῖχε διὰ τὸ τὴν χρείαν ἐνδελεχεστάτην αὐτῆς καὶ κοινοτάτην ὑπάρχειν . ὅθεν ἀνὴρ πένης καὶ δημοτικὸς ἐκτήσατο τὴν βασιλικωτάτην καὶ θειοτάτην προσηγορίαν τὸν Δίκαιον ·
Lemmas: πᾶς δέ ὁ περί αὐτός ἀρετή ὁ δικαιοσύνη μάλα ὁ πολύς αἴσθησις παρέχω διά ὁ ὁ χρεία ἐνδελεχής αὐτός καί κοινός ὑπάρχω . ὅθεν ἀνήρ πένης καί δημοτικός κτάομαι ὁ βασιλικός καί θεῖος προσηγορία ὁ Δίκαιος ·
plutarchus.aristides 6.2
ὃ τῶν βασιλέων καὶ τυράννων οὐδεὶς ἐζήλωσεν , ἀλλὰ Πολιορκηταὶ καὶ Κεραυνοὶ καὶ Νικάτορες , ἔνιοι δʼ Ἀετοὶ καὶ Ἱέρακες ἔχαιρον προσαγορευόμενοι , τὴν ἀπὸ τῆς βίας καὶ τῆς δυνάμεως , ὡς ἔοικε , μᾶλλον ἢ τὴν ἀπὸ τῆς ἀρετῆς δόξαν ἀγαπῶντες . καίτοι τὸ θεῖον , ᾧ γλίχονται συνοικειοῦν καὶ συναφομοιοῦν αὑτούς , τρισὶ δοκεῖ διαφέρειν , ἀφθαρσίᾳ καὶ δυνάμει καὶ ἀρετῇ , ὧν καὶ σεμνότατον ἡ ἀρετὴ καὶ θειότατόν ἐστιν .
Lemmas: ὅς ὁ βασιλεύς καί τύραννος οὐδείς ζηλόω , ἀλλά Πολιορκητής καί Κεραυνός καί Νικάτωρ , ἔνιοι δέ Ἀετός καί Ἱέραξ χαίρω προσαγορεύω , ὁ ἀπό ὁ βία καί ὁ δύναμις , ὡς ἔοικα , μάλα ἤ ὁ ἀπό ὁ ἀρετή δόξα ἀγαπάζω . καίτοι ὁ θεῖος , ὅς γλίχομαι συνοικειόω καί συναφομοιόω ἑαυτοῦ , τρεῖς δοκέω διαφέρω , ἀφθαρσία καί δύναμις καί ἀρετή , ὅς καί σεμνός ὁ ἀρετή καί θεῖος εἰμί .
plutarchus.aristides 6.3
ἀφθάρτῳ μὲν γὰρ εἶναι καὶ τῷ κενῷ καὶ τοῖς στοιχείοις συμβέβηκε , δύναμιν δὲ καὶ σεισμοὶ καὶ κεραυνοὶ καὶ πνευμάτων ὁρμαὶ καὶ ῥευμάτων ἐπιφοραὶ μεγάλην ἔχουσι , δίκης δὲ καὶ θέμιδος οὐδὲν ὅτι μὴ τῷ φρονεῖν καὶ λογίζεσθαι μεταλαγχάνει . διὸ καὶ τριῶν ὄντων , ἃ πεπόνθασιν οἱ πολλοὶ πρὸς τὸ θεῖον , ζήλου καὶ φόβου καὶ τιμῆς , ζηλοῦν μὲν αὐτοὺς καὶ μακαρίζειν ἐοίκασι κατὰ τὸ ἄφθαρτον καὶ ἀΐδιον , ἐκπλήττεσθαι δὲ καὶ δεδιέναι κατὰ τὸ κύριον καὶ δυνατόν , ἀγαπᾶν δὲ καὶ τιμᾶν καὶ σέβεσθαι κατὰ τὴν δικαιοσύνην .
Lemmas: ἄφθαρτος μέν γάρ εἰμί καί ὁ κενός καί ὁ στοιχεῖον συμβαίνω , δύναμις δέ καί σεισμός καί κεραυνός καί πνεῦμα ὁρμή καί ῥεῦμα ἐπιφορά μέγας ἔχω , δίκη δέ καί θέμις οὐδείς ὅτι μή ὁ φρονέω καί λογίζομαι μεταλαγχάνω . διό καί τρεῖς εἰμί , ὅς πάσχω ὁ πολύς πρός ὁ θεῖος , ζῆλος καί φόβος καί τιμή , ζηλόω μέν αὐτός καί μακαρίζω ἔοικα κατά ὁ ἄφθαρτος καί ἀίδιος , ἐκπλήσσω δέ καί δείδω κατά ὁ κύριος καί δυνατός , ἀγαπάω δέ καί τιμάω καί σέβω κατά ὁ δικαιοσύνη .
plutarchus.aristides 6.4
ἀλλά , καίπερ οὕτω διακείμενοι , τῆς μὲν ἀθανασίας , ἣν ἡ φύσις ἡμῶν οὐ δέχεται , καὶ τῆς δυνάμεως , ἧς ἐν τῇ τύχῃ κεῖται τὸ πλεῖστον , ἐπιθυμοῦσι , τὴν δʼ ἀρετήν , ὃ μόνον ἐστὶ τῶν θείων ἀγαθῶν ἐφʼ ἡμῖν , ἐν ὑστέρῳ τίθενται , κακῶς φρονοῦντες , ὡς τὸν ἐν δυνάμει καὶ τύχῃ μεγάλῃ καὶ ἀρχῇ βίον ἡ μὲν δικαιοσύνη ποιεῖ θεῖον , ἡ δʼ ἀδικία θηριώδη .
Lemmas: ἀλλά , καίπερ οὕτως διάκειμαι , ὁ μέν ἀθανασία , ὅς ὁ φύσις ἐγώ οὐ δέχομαι , καί ὁ δύναμις , ὅς ἐν ὁ τύχη κεῖμαι ὁ πολύς , ἐπιθυμέω , ὁ δέ ἀρετή , ὅς μόνος εἰμί ὁ θεῖος ἀγαθός ἐπί ἐγώ , ἐν ὕστερος τίθημι , κακός φρονέω , ὡς ὁ ἐν δύναμις καί τύχη μέγας καί ἀρχή βίος ὁ μέν δικαιοσύνη ποιέω θεῖος , ὁ δέ ἀδικία θηριώδης .
plutarchus.aristides 7.1
τῷ δʼ οὖν Ἀριστείδῃ συνέβη τὸ πρῶτον ἀγαπωμένῳ διὰ τὴν ἐπωνυμίαν ὕστερον φθονεῖσθαι , μάλιστα μὲν τοῦ Θεμιστοκλέους λόγον εἰς τοὺς πολλοὺς διαδιδόντος , ὡς Ἀριστείδης ἀνῃρηκὼς τὰ δικαστήρια τῷ κρίνειν ἅπαντα καὶ δικάζειν , λέληθε μοναρχίαν ἀδορυφόρητον ἑαυτῷ κατεσκευασμένος · ἤδη δέ που καὶ ὁ δῆμος ἐπὶ τῇ νίκῃ μέγα φρονῶν καὶ τῶν μεγίστων ἀξιῶν αὑτὸν ἤχθετο τοῖς ὄνομα καὶ δόξαν ὑπὲρ τοὺς πολλοὺς ἔχουσι .
Lemmas: ὁ δέ οὖν Ἀριστείδης συμβαίνω ὁ πρῶτος ἀγαπάω διά ὁ ἐπωνυμία ὕστερον φθονέω , μάλα μέν ὁ Θεμιστοκλῆς λόγος εἰς ὁ πολύς διαδίδωμι , ὡς Ἀριστείδης ἀναλέγω ὁ δικαστήριον ὁ κρίνω ἅπας καί δικάζω , λανθάνω μοναρχία ἀδορυφόρητος ἑαυτοῦ κατασκευάζω · ἤδη δέ που καί ὁ δῆμος ἐπί ὁ νίκη μέγας φρονέω καί ὁ μέγας ἀξιόω ἑαυτοῦ ἄχθομαι ὁ ὄνομα καί δόξα ὑπέρ ὁ πολύς ἔχω .
plutarchus.aristides 7.2
καὶ συνελθόντες εἰς ἄστυ πανταχόθεν ἐξοστρακίζουσι τὸν Ἀριστείδην , ὄνομα τῷ φθόνῳ τῆς δόξης φόβον τυραννίδος θέμενοι . μοχθηρίας γὰρ οὐκ ἦν κόλασις ὁ ἐξοστρακισμός , ἀλλʼ ἐκαλεῖτο μὲν διʼ εὐπρέπειαν ὄγκου καὶ δυνάμεως βαρυτέρας ταπείνωσις καὶ κόλουσις , ἦν δὲ φθόνου παραμυθία φιλάνθρωπος , εἰς ἀνήκεστον οὐδέν , ἀλλʼ εἰς μετάστασιν ἐτῶν δέκα τὴν πρὸς τὸ λυποῦν ἀπερειδομένου δυσμένειαν .
Lemmas: καί συνέρχομαι εἰς ἄστυ πανταχόθεν ἐξοστρακίζω ὁ Ἀριστείδης , ὄνομα ὁ φθόνος ὁ δόξα φόβος τυραννίς τίθημι . μοχθηρία γάρ οὐ εἰμί κόλασις ὁ ἐξοστρακισμός , ἀλλά καλέω μέν διά εὐπρέπεια ὄγκος καί δύναμις βαρύς ταπείνωσις καί κόλουσις , εἰμί δέ φθόνος παραμυθία φιλάνθρωπος , εἰς ἀνήκεστος οὐδείς , ἀλλά εἰς μετάστασις ἔτος δέκα ὁ πρός ὁ λυπέω ἀπερείδω δυσμένεια .
plutarchus.aristides 7.3
ἐπεὶ δʼ ἤρξαντό τινες ἀνθρώπους ἀγεννεῖς καὶ πονηροὺς ὑποβάλλειν τῷ πράγματι , τελευταῖον ἁπάντων Ὑπέρβολον ἐξοστρακίσαντες ἐπαύσαντο . λέγεται δὲ τὸν Ὑπέρβολον ἐξοστρακισθῆναι διὰ τοιαύτην αἰτίαν . Ἀλκιβιάδης καὶ Νικίας μέγιστον ἐν τῇ πόλει δυνάμενοι διεστασίαζον . ὡς οὖν ὁ δῆμος ἔμελλε φέρειν τὸ ὄστρακον καὶ δῆλος ἦν τὸν ἕτερον γράψων , διαλεχθέντες ἀλλήλοις καὶ τὰς στάσεις ἑκατέρας εἰς ταὐτὸ συναγαγόντες τὸν Ὑπέρβολον ἐξοστρακισθῆναι παρεσκεύασαν .
Lemmas: ἐπεί δέ ἄρχω τις ἄνθρωπος ἀγεννής καί πονηρός ὑποβάλλω ὁ πρᾶγμα , τελευταῖος ἅπας Ὑπέρβολος ἐξοστρακίζω παύω . λέγω δέ ὁ Ὑπέρβολος ἐξοστρακίζω διά τοιοῦτος αἰτία . Ἀλκιβιάδης καί Νικίας μέγας ἐν ὁ πόλις δύναμαι διαστασιάζω . ὡς οὖν ὁ δῆμος μέλλω φέρω ὁ ὄστρακον καί δῆλος εἰμί ὁ ἕτερος γράφω , διαλέγω ἀλλήλων καί ὁ στάσις ἑκάτερος εἰς αὐτός συνάγω ὁ Ὑπέρβολος ἐξοστρακίζω παρασκευάζω .
plutarchus.aristides 7.4
ἐκ δὲ τούτου δυσχεράνας ὁ δῆμος ὡς καθυβρισμένον τὸ πρᾶγμα καὶ προπεπηλακισμένον ἀφῆκε παντελῶς καὶ κατέλυσεν . ἦν δὲ τοιοῦτον , ὡς τύπῳ φράσαι , τὸ γινόμενον . ὄστρακον λαβὼν ἕκαστος καὶ γράψας ὃν ἐβούλετο μεταστῆσαι τῶν πολιτῶν , ἔφερεν εἰς ἕνα τόπον τῆς ἀγορᾶς περιπεφραγμένον ἐν κύκλῳ δρυφάκτοις .
Lemmas: ἐκ δέ οὗτος δυσχεραίνω ὁ δῆμος ὡς καθυβρίζω ὁ πρᾶγμα καί προπηλακίζω ἀφίημι παντελής καί καταλύω . εἰμί δέ τοιοῦτος , ὡς τύπος φράζω , ὁ γίγνομαι . ὄστρακον λαμβάνω ἕκαστος καί γράφω ὅς βούλομαι μεθίστημι ὁ πολίτης , φέρω εἰς εἷς τόπος ὁ ἀγορά περιφράσσω ἐν κύκλος δρύφακτος .
plutarchus.aristides 7.5
οἱ δʼ ἄρχοντες πρῶτον μὲν διηρίθμουν τὸ σύμπαν ἐν ταὐτῷ τῶν ὀστράκων πλῆθος · εἰ γὰρ ἑξακισχιλίων ἐλάττονες οἱ φέροντες εἶεν , ἀτελὴς ἦν ὁ ἐξοστρακισμός · ἔπειτα τῶν ὀνομάτων ἕκαστον ἰδίᾳ θέντες τὸν ὑπὸ τῶν πλείστων γεγραμμένον ἐξεκήρυττον εἰς ἔτη δέκα , καρπούμενον τὰ αὑτοῦ . γραφομένων οὖν τότε τῶν ὀστράκων λέγεταί τινα τῶν ἀγραμμάτων καὶ παντελῶς ἀγροίκων ἀναδόντα τῷ Ἀριστείδῃ τὸ ὄστρακον ὡς ἑνὶ τῶν τυχόντων παρακαλεῖν , ὅπως Ἀριστείδην ἐγγράψειε .
Lemmas: ὁ δέ ἄρχων πρῶτος μέν διαριθμέω ὁ σύμπας ἐν αὐτός ὁ ὄστρακον πλῆθος · εἰ γάρ ἑξακισχίλιοι ἐλαχύς ὁ φέρω εἰμί , ἀτελής εἰμί ὁ ἐξοστρακισμός · ἔπειτα ὁ ὄνομα ἕκαστος ἴδιος τίθημι ὁ ὑπό ὁ πολύς γράφω ἐκκηρύσσω εἰς ἔτος δέκα , καρπόω ὁ ἑαυτοῦ . γράφω οὖν τότε ὁ ὄστρακον λέγω τις ὁ ἀγράμματος καί παντελής ἄγροικος ἀναδίδωμι ὁ Ἀριστείδης ὁ ὄστρακον ὡς εἷς ὁ τυγχάνω παρακαλέω , ὅπως Ἀριστείδης ἐγγράφω .
plutarchus.aristides 7.6
τοῦ δὲ θαυμάσαντος καὶ πυθομένου , μή τι κακὸν αὐτὸν Ἀριστείδης πεποίηκεν , οὐδέν , εἶπεν , οὐδὲ γιγνώσκω τὸν ἄνθρωπον , ἀλλʼ ἐνοχλοῦμαι πανταχοῦ τὸν Δίκαιον ἀκούων . ταῦτα ἀκούσαντα τὸν Ἀριστείδην ἀποκρίνασθαι μὲν οὐδέν , ἐγγράψαι δὲ τοὔνομα τῷ ὀστράκῳ καὶ ἀποδοῦναι . τῆς δὲ πόλεως ἀπαλλαττόμενος ἤδη , τὰς χεῖρας ἀνατείνας πρὸς τὸν οὐρανὸν εὔξατο τὴν ἐναντίαν , ὡς ἔοικεν , εὐχὴν τῷ Ἀχιλλεῖ , μηδένα καιρὸν Ἀθηναίους καταλαβεῖν , ὃς ἀναγκάσει τὸν δῆμον Ἀριστείδου μνησθῆναι .
Lemmas: ὁ δέ θαυμάζω καί πυνθάνομαι , μή τις κακός αὐτός Ἀριστείδης ποιέω , οὐδείς , λέγω , οὐδέ γιγνώσκω ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά ἐνοχλέω πανταχοῦ ὁ Δίκαιος ἀκούω . οὗτος ἀκούω ὁ Ἀριστείδης ἀποκρίνω μέν οὐδείς , ἐγγράφω δέ ὄνομα ὁ ὄστρακον καί ἀποδίδωμι . ὁ δέ πόλις ἀπαλλάσσω ἤδη , ὁ χείρ ἀνατείνω πρός ὁ οὐρανός εὔχομαι ὁ ἐναντίος , ὡς ἔοικα , εὐχή ὁ Ἀχιλλεύς , μηδείς καιρός Ἀθηναῖος καταλαμβάνω , ὅς ἀναγκάζω ὁ δῆμος Ἀριστείδης μιμνῄσκω .
plutarchus.aristides 8.1
τρίτῳ δʼ ἔτει Ξέρξου διὰ Θετταλίας καὶ Βοιωτίας ἐλαύνοντος ἐπὶ τὴν Ἀττικήν , λύσαντες τὸν νόμον ἐψηφίσαντο τοῖς μεθεστῶσι κάθοδον , μάλιστα φοβούμενοι τὸν Ἀριστείδην , μὴ προσθέμενος τοῖς πολεμίοις διαφθείρῃ καὶ μεταστήσῃ πολλοὺς τῶν πολιτῶν πρὸς τὸν βάρβαρον , οὐκ ὀρθῶς στοχαζόμενοι τοῦ ἀνδρός , ὅς γε καὶ πρὸ τοῦ δόγματος τούτου διετέλει προτρέπων καὶ παροξύνων τοὺς Ἕλληνας ἐπὶ τὴν ἐλευθερίαν , καὶ μετὰ τὸ δόγμα τοῦτο , Θεμιστοκλέους στρατηγοῦντος αὐτοκράτορος , πάντα συνέπραττε καὶ συνεβούλευεν , ἐνδοξότατον ἐπὶ σωτηρίᾳ κοινῇ ποιῶν τὸν ἔχθιστον .
Lemmas: τρίτος δέ ἔτος Ξέρξης διά Θεσσαλία καί Βοιωτία ἐλαύνω ἐπί ὁ Ἀττική , λύω ὁ νόμος ψηφίζω ὁ μεθίστημι κάθοδος , μάλα φοβέω ὁ Ἀριστείδης , μή προστίθημι ὁ πολέμιος διαφθείρω καί μεθίστημι πολύς ὁ πολίτης πρός ὁ βάρβαρος , οὐ ὀρθός στοχάζομαι ὁ ἀνήρ , ὅς γε καί πρό ὁ δόγμα οὗτος διατελέω προτρέπω καί παροξύνω ὁ Ἕλλην ἐπί ὁ ἐλευθερία , καί μετά ὁ δόγμα οὗτος , Θεμιστοκλῆς στρατηγέω αὐτοκράτωρ , πᾶς συμπράσσω καί συμβουλεύω , ἔνδοξος ἐπί σωτηρία κοινῇ ποιέω ὁ ἐχθρός .
plutarchus.aristides 8.2
ὡς γὰρ ἀπολιπεῖν τὴν Σαλαμῖνα βουλευομένων τῶν περὶ Εὐρυβιάδην αἱ βαρβαρικαὶ τριήρεις νύκτωρ ἀναχθεῖσαι καὶ περιβαλοῦσαι τόν τε πόρον ἐν κύκλῳ καὶ τὰς νήσους κατεῖχον , οὐδενὸς προειδότος τὴν κύκλωσιν ἧκεν ὁ Ἀριστείδης ἀπʼ Αἰγίνης παραβόλως διὰ τῶν πολεμίων νεῶν διεκπλεύσας · καὶ νυκτὸς ἐλθὼν ἐπὶ τὴν σκηνὴν τοῦ Θεμιστοκλέους καὶ καλέσας αὐτὸν ἔξω μόνον .
Lemmas: ὡς γάρ ἀπολείπω ὁ Σαλαμίς βουλεύω ὁ περί Εὐρυβιάδης ὁ βαρβαρικός τριήρης νύκτωρ ἀνάγω καί περιβάλλω ὁ τε πόρος ἐν κύκλος καί ὁ νῆσος κατέχω , οὐδείς πρόοιδα ὁ κύκλωσις ἥκω ὁ Ἀριστείδης ἀπό Αἰγίνη παράβολος διά ὁ πολέμιος ναῦς διεκπλέω · καί νύξ ἔρχομαι ἐπί ὁ σκηνή ὁ Θεμιστοκλῆς καί καλέω αὐτός ἔξω μόνος .
plutarchus.aristides 8.3
ἡμεῖς , εἶπεν , ὦ Θεμιστόκλεις , εἰ σωφρονοῦμεν , ἤδη τὴν κενὴν καὶ μειρακιώδη στάσιν ἀφέντες ἀρξώμεθα σωτηρίου καὶ καλῆς φιλονεικίας πρὸς ἀλλήλους ἁμιλλώμενοι σῶσαι τὴν Ἑλλάδα , σὺ μὲν ἄρχων καὶ στρατηγῶν , ἐγὼ δʼ ὑπουργῶν καὶ συμβουλεύων , ἐπεὶ καὶ νῦν σε πυνθάνομαι μόνον ἅπτεσθαι τῶν ἀρίστων λογισμῶν , κελεύοντα διαναυμαχεῖν ἐν τοῖς στενοῖς τὴν ταχίστην .
Lemmas: ἐγώ , λέγω , ὦ Θεμιστοκλῆς , εἰ σωφρονέω , ἤδη ὁ κενός καί μειρακιώδης στάσις ἀφίημι ἄρχω σωτήριος καί καλός φιλονικία πρός ἀλλήλων ἁμιλλάομαι σῴζω ὁ Ἑλλάς , σύ μέν ἄρχων καί στρατηγέω , ἐγώ δέ ὑπουργέω καί συμβουλεύω , ἐπεί καί νῦν σύ πυνθάνομαι μόνος ἅπτω ὁ ἀγαθός λογισμός , κελεύω διαναυμαχέω ἐν ὁ στενός ὁ ταχύς .
plutarchus.aristides 8.4
καί σοι τῶν συμμάχων ἀντιπραττόντων οἱ πολέμιοι συνεργεῖν ἐοίκασι · τὸ γὰρ ἐν κύκλῳ καὶ κατόπιν ἤδη πέλαγος ἐμπέπλησται νεῶν πολεμίων , ὥστε καὶ τοὺς μὴ θέλοντας ἀνάγκη κατείληφεν ἀγαθοὺς ἄνδρας εἶναι καὶ μάχεσθαι · φυγῆς γὰρ ὁδὸς οὐ λέλειπται .
Lemmas: καί σύ ὁ σύμμαχος ἀντιπράσσω ὁ πολέμιος συνεργέω ἔοικα · ὁ γάρ ἐν κύκλος καί κατόπιν ἤδη πέλαγος ἐμπίμπλημι ναῦς πολέμιος , ὥστε καί ὁ μή ἐθέλω ἀνάγκη καταλαμβάνω ἀγαθός ἀνήρ εἰμί καί μάχομαι · φυγή γάρ ὁδός οὐ λείπω .
plutarchus.aristides 8.5
πρὸς ταῦτα ὁ Θεμιστοκλῆς εἶπεν · οὐκ ἂν ἐβουλόμην , ὦ Ἀριστείδη , σὲ κατὰ τοῦτό μου κρείττονα γενέσθαι , πειράσομαι δὲ πρὸς καλὴν ἀρχὴν ἁμιλλώμενος ὑπερβάλλεσθαι τοῖς ἔργοις . ἅμα δʼ αὐτῷ φράσας τὴν ὑφʼ ἑαυτοῦ κατασκευασθεῖσαν ἀπάτην πρὸς τὸν βάρβαρον , παρεκάλει πείθειν τὸν Εὐρυβιάδην καὶ διδάσκειν , ὡς ἀμήχανόν ἐστι σωθῆναι μὴ ναυμαχήσαντας · εἶχε γὰρ αὐτοῦ μᾶλλον πίστιν .
Lemmas: πρός οὗτος ὁ Θεμιστοκλῆς λέγω · οὐ ἄν βούλομαι , ὦ Ἀριστείδης , σύ κατά οὗτος ἐγώ κρατύς γίγνομαι , πειράω δέ πρός καλός ἀρχή ἁμιλλάομαι ὑπερβάλλω ὁ ἔργον . ἅμα δέ αὐτός φράζω ὁ ὑπό ἑαυτοῦ κατασκευάζω ἀπάτη πρός ὁ βάρβαρος , παρακαλέω πείθω ὁ Εὐρυβιάδης καί διδάσκω , ὡς ἀμήχανος εἰμί σῴζω μή ναυμαχέω · ἔχω γάρ αὐτός μάλα πίστις .
plutarchus.aristides 8.6
ὅθεν ἐν τῷ συλλόγῳ τῶν στρατηγῶν εἰπόντος Κλεοκρίτου τοῦ Κορινθίου πρὸς τὸν Θεμιστοκλέα , μηδʼ Ἀριστείδῃ τὴν γνώμην ἀρέσκειν αὐτοῦ , παρόντα γὰρ σιωπᾶν , ἀντεῖπεν ὁ Ἀριστείδης , ὡς οὐκ ἂν ἐσιώπα μὴ λέγοντος τὰ ἄριστα τοῦ Θεμιστοκλέους · νῦν δʼ ἡσυχίαν ἄγειν οὐ διʼ εὔνοιαν τοῦ ἀνδρός , ἀλλὰ τὴν γνώμην ἐπαινῶν .
Lemmas: ὅθεν ἐν ὁ σύλλογος ὁ στρατηγός λέγω Κλεόκριτος ὁ Κορίνθιος πρός ὁ Θεμιστοκλῆς , μηδέ Ἀριστείδης ὁ γνώμη ἀρέσκω αὐτός , πάρειμι γάρ σιωπάω , ἀντιλέγω ὁ Ἀριστείδης , ὡς οὐ ἄν σιωπάω μή λέγω ὁ ἀγαθός ὁ Θεμιστοκλῆς · νῦν δέ ἡσυχία ἄγω οὐ διά εὔνοια ὁ ἀνήρ , ἀλλά ὁ γνώμη ἐπαινέω .
plutarchus.aristides 9.1
οἱ μὲν οὖν ναύαρχοι τῶν Ἑλλήνων ταῦτʼ ἔπραττον . Ἀριστείδης δʼ ὁρῶν τὴν Ψυττάλειαν , ἣ πρὸ τῆς Σαλαμῖνος ἐν τῷ πόρῳ κεῖται νῆσος οὐ μεγάλη , πολεμίων ἀνδρῶν μεστὴν οὖσαν , ἐμβιβάσας εἰς ὑπηρετικὰ τοὺς προθυμοτάτους καὶ μαχιμωτάτους τῶν πολιτῶν προσέμιξε τῇ Ψυτταλείᾳ , καὶ μάχην πρὸς τοὺς βαρβάρους συνάψας ἀπέκτεινε πάντας , πλὴν ὅσοι τῶν ἐπιφανῶν ζῶντες ἥλωσαν . ἐν δὲ τούτοις ἦσαν ἀδελφῆς βασιλέως ὄνομα Σανδαύκης τρεῖς παῖδες , οὓς εὐθὺς ἀπέστειλε πρὸς τὸν Θεμιστοκλέα ·
Lemmas: ὁ μέν οὖν ναύαρχος ὁ Ἕλλην οὗτος πράσσω . Ἀριστείδης δέ ὁράω ὁ Ψυτταλεία , ὅς πρό ὁ Σαλαμίς ἐν ὁ πόρος κεῖμαι νῆσος οὐ μέγας , πολέμιος ἀνήρ μεστός εἰμί , ἐμβιβάζω εἰς ὑπηρετικός ὁ πρόθυμος καί μάχιμος ὁ πολίτης προσμείγνυμι ὁ Ψυτταλεία , καί μάχη πρός ὁ βάρβαρος συνάπτω ἀποκτείνω πᾶς , πλήν ὅσος ὁ ἐπιφανής ζάω ἁλίσκομαι . ἐν δέ οὗτος εἰμί ἀδελφή βασιλεύς ὄνομα Σανδαύκη τρεῖς παῖς , ὅς εὐθύς ἀποστέλλω πρός ὁ Θεμιστοκλῆς ·
plutarchus.aristides 9.2
καὶ λέγονται κατά τι λόγιον , τοῦ μάντεως Εὐφραντίδου κελεύσαντος , ὠμηστῇ Διονύσῳ καθιερευθῆναι . τὴν δὲ νησῖδα τοῖς ὅπλοις πανταχόθεν ὁ Ἀριστείδης περιστέψας ἐφήδρευε τοῖς ἐκφερομένοις πρὸς αὐτήν , ὡς μήτε τῶν φίλων τινὰ διαφθαρῆναι μήτε τῶν πολεμίων διαφυγεῖν . ὁ γὰρ πλεῖστος ὠθισμὸς τῶν νεῶν καὶ τῆς μάχης τὸ καρτερώτατον ἔοικε περὶ τὸν τόπον ἐκεῖνον γενέσθαι · διὸ καὶ τρόπαιον ἕστηκεν ἐν τῇ Ψυτταλείᾳ .
Lemmas: καί λέγω κατά τίς λόγιος , ὁ μάντις Εὐφραντίδης κελεύω , ὠμηστής Διόνυσος καθιερεύω . ὁ δέ νησίς ὁ ὅπλον πανταχόθεν ὁ Ἀριστείδης περιστέφω ἐφεδρεύω ὁ ἐκφέρω πρός αὐτός , ὡς μήτε ὁ φίλος τις διαφθείρω μήτε ὁ πολέμιος διαφεύγω . ὁ γάρ πολύς ὠθισμός ὁ ναῦς καί ὁ μάχη ὁ καρτερός ἔοικα περί ὁ τόπος ἐκεῖνος γίγνομαι · διό καί τρόπαιον ἵστημι ἐν ὁ Ψυτταλεία .
plutarchus.aristides 9.3
μετὰ δὲ τὴν μάχην ὁ Θεμιστοκλῆς ἀποπειρώμενος τοῦ Ἀριστείδου καλὸν μὲν εἶναι καὶ τὸ πεπραγμένον αὐτοῖς ἔργον ἔλεγε , κρεῖττον δὲ λείπεσθαι τὸ λαβεῖν ἐν τῇ Εὐρώπῃ τὴν Ἀσίαν , ἀναπλεύσαντας εἰς Ἑλλήσποντον τὴν ταχίστην καὶ τὰ ζεύγματα διακόψαντας . ἐπεὶ δʼ Ἀριστείδης ἀνακραγὼν τοῦτον μὲν ἐκέλευε τὸν λόγον καταβαλεῖν , σκοπεῖν δὲ καὶ ζητεῖν , ὅπως τὴν ταχίστην ἐκβάλωσι τὸν Μῆδον ἐκ τῆς Ἑλλάδος ,
Lemmas: μετά δέ ὁ μάχη ὁ Θεμιστοκλῆς ἀποπειράομαι ὁ Ἀριστείδης καλός μέν εἰμί καί ὁ πράσσω αὐτός ἔργον λέγω , κρατύς δέ λείπω ὁ λαμβάνω ἐν ὁ Εὐρώπη ὁ Ἀσία , ἀναπλέω εἰς Ἑλλήσποντος ὁ ταχύς καί ὁ ζεῦγμα διακόπτω . ἐπεί δέ Ἀριστείδης ἀνακράζω οὗτος μέν κελεύω ὁ λόγος καταβάλλω , σκοπέω δέ καί ζητέω , ὅπως ὁ ταχύς ἐκβάλλω ὁ Μῆδος ἐκ ὁ Ἑλλάς ,
plutarchus.aristides 9.4
μὴ κατακλεισθεὶς ἀπορίᾳ φυγῆς μετὰ τοσαύτης δυνάμεως τραπῇ πρὸς ἄμυναν ὑπʼ ἀνάγκης , οὕτω πέμπει πάλιν Ἀρνάκην εὐνοῦχον ὁ Θεμιστοκλῆς ἐκ τῶν αἰχμαλώτων κρύφα , φράσαι τῷ βασιλεῖ κελεύσας , ὅτι πλεῖν ἐπὶ τὰς γεφύρας ὡρμημένους τοὺς Ἕλληνας αὐτὸς ἀποστρέψειε σώζεσθαι βασιλέα βουλόμενος .
Lemmas: μή κατακλείω ἀπορία φυγή μετά τοσοῦτος δύναμις τρέπω πρός ἄμυνα ὑπό ἀνάγκη , οὕτως πέμπω πάλιν Ἀρνάκης εὐνοῦχος ὁ Θεμιστοκλῆς ἐκ ὁ αἰχμάλωτος κρύφα , φράζω ὁ βασιλεύς κελεύω , ὅτι πλέω ἐπί ὁ γέφυρα ὁρμάω ὁ Ἕλλην αὐτός ἀποστρέφω σῴζω βασιλεύς βούλομαι .
plutarchus.aristides 10.1
ἐκ τούτου Ξέρξης μὲν περίφοβος γενόμενος εὐθὺς ἐπὶ τὸν Ἑλλήσποντον ἠπείγετο , Μαρδόνιος δὲ τοῦ στρατοῦ τὸ δοκιμώτατον ἔχων περὶ τριάκοντα μυριάδας ὑπελείπετο , καὶ φοβερὸς ἦν ἀπʼ ἰσχυρᾶς τῆς περὶ τὸ πεζὸν ἐλπίδος ἀπειλῶν τοῖς Ἕλλησι καὶ γράφων τοιαῦτα ·
Lemmas: ἐκ οὗτος Ξέρξης μέν περίφοβος γίγνομαι εὐθύς ἐπί ὁ Ἑλλήσποντος ἐπείγω , Μαρδόνιος δέ ὁ στρατός ὁ δόκιμος ἔχω περί τριάκοντα μυριάς ὑπολείπω , καί φοβερός εἰμί ἀπό ἰσχυρός ὁ περί ὁ πεζός ἐλπίς ἀπειλέω ὁ Ἕλλην καί γράφω τοιοῦτος ·
plutarchus.aristides 10.2
νενικήκατε θαλασσίοις ξύλοις χερσαίους ἀνθρώπους οὐκ ἐπισταμένους κώπην ἐλαύνειν · ἀλλὰ νῦν πλατεῖα μὲν ἡ Θετταλῶν γῆ , καλὸν δὲ τὸ Βοιώτιον πεδίον ἀγαθοῖς ἱππεῦσι καὶ ὁπλίταις ἐναγωνίσασθαι . πρὸς δὲ Ἀθηναίους ἔπεμψεν ἰδίᾳ γράμματα καὶ λόγους παρὰ βασιλέως , τήν τε πόλιν αὐτοῖς ἀναστήσειν ἐπαγγελλομένου καὶ χρήματα πολλὰ δώσειν καὶ τῶν Ἑλλήνων κυρίους καταστήσειν ἐκποδὼν τοῦ πολέμου γενομένους .
Lemmas: νικάω θαλάσσιος ξύλον χερσαῖος ἄνθρωπος οὐ ἐπίσταμαι κώπη ἐλαύνω · ἀλλά νῦν πλατύς μέν ὁ Θεσσαλός γῆ , καλός δέ ὁ Βοιώτιος πεδίον ἀγαθός ἱππεύς καί ὁπλίτης ἐναγωνίζομαι . πρός δέ Ἀθηναῖος πέμπω ἴδιος γράμμα καί λόγος παρά βασιλεύς , ὁ τε πόλις αὐτός ἀνίστημι ἐπαγγέλλω καί χρῆμα πολύς δίδωμι καί ὁ Ἕλλην κύριος καθίστημι ἐκποδών ὁ πόλεμος γίγνομαι .
plutarchus.aristides 10.3
οἱ δὲ Λακεδαιμόνιοι πυθόμενοι ταῦτα καὶ δείσαντες ἔπεμψαν Ἀθήναζε πρέσβεις , δεόμενοι τῶν Ἀθηναίων , ὅπως παῖδας μὲν καὶ γυναῖκας εἰς Σπάρτην ἀποστείλωσι , τοῖς δὲ πρεσβυτέροις τροφὰς παρʼ αὐτῶν λαμβάνωσιν · ἰσχυρὰ γὰρ ἦν ἀπορία περὶ τὸν δῆμον ἀπολωλεκότα καὶ τὴν χώραν καὶ τὴν πόλιν .
Lemmas: ὁ δέ Λακεδαιμόνιος πυνθάνομαι οὗτος καί δείδω πέμπω Ἀθήναζε πρέσβυς , δέω ὁ Ἀθηναῖος , ὅπως παῖς μέν καί γυνή εἰς Σπάρτη ἀποστέλλω , ὁ δέ πρέσβυς τροφή παρά αὐτός λαμβάνω · ἰσχυρός γάρ εἰμί ἀπορία περί ὁ δῆμος ἀπόλλυμι καί ὁ χώρα καί ὁ πόλις .
plutarchus.aristides 10.4
οὐ μὴν ἀλλὰ τῶν πρέσβεων ἀκούσαντες , Ἀριστείδου ψήφισμα γράψαντος , ἀπεκρίναντο θαυμαστὴν ἀπόκρισιν , τοῖς μὲν πολεμίοις συγγνώμην ἔχειν φάσκοντες , εἰ πάντα πλούτου καὶ χρημάτων ὤνια νομίζοιεν , ὧν κρεῖττον οὐδὲν ἴσασιν , ὀργίζεσθαι δὲ Λακεδαιμονίοις , ὅτι τὴν πενίαν καὶ τὴν ἀπορίαν τὴν νῦν παροῦσαν Ἀθηναίοις μόνον ὁρῶσι , τῆς δʼ ἀρετῆς καὶ τῆς φιλοτιμίας ἀμνημονοῦσιν ἐπὶ σιτίοις ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος ἀγωνίζεσθαι παρακαλοῦντες .
Lemmas: οὐ μήν ἀλλά ὁ πρέσβυς ἀκούω , Ἀριστείδης ψήφισμα γράφω , ἀποκρίνω θαυμαστός ἀπόκρισις , ὁ μέν πολέμιος συγγνώμη ἔχω φάσκω , εἰ πᾶς πλοῦτος καί χρῆμα ὤνιος νομίζω , ὅς κρατύς οὐδείς οἶδα , ὀργίζω δέ Λακεδαιμόνιος , ὅτι ὁ πενία καί ὁ ἀπορία ὁ νῦν πάρειμι Ἀθηναῖος μόνος ὁράω , ὁ δέ ἀρετή καί ὁ φιλοτιμία ἀμνημονέω ἐπί σιτίον ὑπέρ ὁ Ἑλλάς ἀγωνίζομαι παρακαλέω .
plutarchus.aristides 10.5
ταῦτα γράψας Ἀριστείδης καὶ τοὺς πρέσβεις εἰς τὴν ἐκκλησίαν παραγαγών , Λακεδαιμονίοις μὲν ἐκέλευσε φράζειν , ὡς οὐκ ἔστι χρυσοῦ τοσοῦτον πλῆθος οὔθʼ ὑπὲρ γῆν οὔθʼ ὑπὸ γῆν , ὅσον Ἀθηναῖοι δέξαιντο ἂν πρὸ τῆς τῶν Ἑλλήνων ἐλευθερίας . τοῖς δὲ παρὰ Μαρδονίου τὸν ἥλιον δείξας , ἄχρι ἂν οὗτος , ἔφη , ταύτην πορεύηται τὴν πορείαν , Ἀθηναῖοι πολεμήσουσι Πέρσαις ὑπὲρ τῆς δεδῃωμένης χώρας καὶ τῶν ἠσεβημένων καὶ κατακεκαυμένων ἱερῶν .
Lemmas: οὗτος γράφω Ἀριστείδης καί ὁ πρέσβυς εἰς ὁ ἐκκλησία παράγω , Λακεδαιμόνιος μέν κελεύω φράζω , ὡς οὐ εἰμί χρυσός τοσοῦτος πλῆθος οὔτε ὑπέρ γῆ οὔτε ὑπό γῆ , ὅσος Ἀθηναῖος δέχομαι ἄν πρό ὁ ὁ Ἕλλην ἐλευθερία . ὁ δέ παρά Μαρδόνιος ὁ ἥλιος δείκνυμι , ἄχρι ἄν οὗτος , φημί , οὗτος πορεύω ὁ πορεία , Ἀθηναῖος πολεμέω Πέρσης ὑπέρ ὁ δηϊόω χώρα καί ὁ ἀσεβέω καί κατακαίω ἱερός .
plutarchus.aristides 10.6
ἔτι δὲ ἀρὰς θέσθαι τοὺς ἱερεῖς ἔγραψεν , εἴ τις ἐπικηρυκεύσαιτο Μήδοις ἢ τὴν συμμαχίαν ἀπολίποι τῶν Ἑλλήνων . ἐμβαλόντος δὲ Μαρδονίου τὸ δεύτερον εἰς τὴν Ἀττικήν , αὖθις εἰς Σαλαμῖνα διεπέρασαν . Ἀριστείδης δὲ πεμφθεὶς εἰς Λακεδαίμονα τῆς μὲν βραδυτῆτος αὐτοῖς ἐνεκάλει καὶ τῆς ὀλιγωρίας , προεμένοις αὖθις τῷ βαρβάρῳ τὰς Ἀθήνας , ἠξίου δὲ πρὸς τὰ ἔτι σωζόμενα τῆς Ἑλλάδος βοηθεῖν .
Lemmas: ἔτι δέ ἀρά τίθημι ὁ ἱερεύς γράφω , εἰ τις ἐπικηρυκεύομαι Μῆδος ἤ ὁ συμμαχία ἀπολείπω ὁ Ἕλλην . ἐμβάλλω δέ Μαρδόνιος ὁ δεύτερος εἰς ὁ Ἀττική , αὖθις εἰς Σαλαμίς διαπεράω . Ἀριστείδης δέ πέμπω εἰς Λακεδαίμων ὁ μέν βραδυτής αὐτός ἐγκαλέω καί ὁ ὀλιγωρία , προίημι αὖθις ὁ βάρβαρος ὁ Ἀθῆναι , ἀξιόω δέ πρός ὁ ἔτι σῴζω ὁ Ἑλλάς βοηθέω .
plutarchus.aristides 10.7
ταῦτα ἀκούσαντες οἱ Ἔφοροι μεθʼ ἡμέραν μὲν ἐδόκουν παίζειν καὶ ῥᾳθυμεῖν ἑορτάζοντες · ἦν γὰρ αὐτοῖς Ὑακίνθια · νυκτὸς δὲ πεντακισχιλίους Σπαρτιατῶν ἐπιλέξαντες , ὧν ἕκαστος ἑπτὰ περὶ αὑτὸν εἵλωτας εἶχεν , ἐξέπεμψαν οὐκ εἰδότων τῶν Ἀθηναίων . ἐπεὶ δὲ πάλιν ἐγκαλῶν ὁ Ἀριστείδης προσῆλθεν , οἱ δὲ σὺν γέλωτι ληρεῖν αὐτὸν ἔφασκον καὶ καθεύδειν , ἤδη γὰρ ἐν Ὀρεστείῳ τὸν στρατὸν εἶναι πορευόμενον ἐπὶ τοὺς ξένους ( ξένους γὰρ ἐκάλουν τοὺς Πέρσασς ) ,
Lemmas: οὗτος ἀκούω ὁ Ἔφορος μετά ἡμέρα μέν δοκέω παίζω καί ῥαθυμέω ἑορτάζω · εἰμί γάρ αὐτός Ὑακίνθια · νύξ δέ πεντακισχίλιοι Σπαρτιάτης ἐπιλέγω , ὅς ἕκαστος ἑπτά περί ἑαυτοῦ εἵλως ἔχω , ἐκπέμπω οὐ οἶδα ὁ Ἀθηναῖος . ἐπεί δέ πάλιν ἐγκαλέω ὁ Ἀριστείδης προσέρχομαι , ὁ δέ σύν γέλως ληρέω αὐτός φάσκω καί καθεύδω , ἤδη γάρ ἐν Ὀρέστειος ὁ στρατός εἰμί πορεύω ἐπί ὁ ξένος ( ξένος γάρ καλέω ὁ Πέρσα ) ,
plutarchus.aristides 10.8
οὐ κατὰ καιρὸν ἔφη παίζειν αὐτοὺς ὁ Ἀριστείδης , ἀντὶ τῶν πολεμίων τοὺς φίλους ἐξαπατῶντας . ταῦθʼ οἱ περὶ τὸν Ἰδομενέα λέγουσιν . ἐν δὲ τῷ ψηφίσματι τοῦ Ἀριστείδου πρεσβευτὴς οὐκ αὐτός , ἀλλὰ Κίμων καὶ Ξάνθιππος καὶ Μυρωνίδης φέρονται .
Lemmas: οὐ κατά καιρός φημί παίζω αὐτός ὁ Ἀριστείδης , ἀντί ὁ πολέμιος ὁ φίλος ἐξαπατάω . οὗτος ὁ περί ὁ Ἰδομενεύς λέγω . ἐν δέ ὁ ψήφισμα ὁ Ἀριστείδης πρεσβευτής οὐ αὐτός , ἀλλά Κίμων καί Ξάνθιππος καί Μυρωνίδης φέρω .
plutarchus.aristides 11.1
χειροτονηθεὶς δὲ στρατηγὸς αὐτοκράτωρ ἐπὶ τὴν μάχην , καὶ τῶν Ἀθηναίων ὀκτακισχιλίους ὁπλίτας ἀναλαβών , ἧκεν εἰς Πλαταιάς . ἐκεῖ δὲ καὶ Παυσανίας ὁ τοῦ σύμπαντος ἡγούμενος Ἑλληνικοῦ συνέμιξεν ἔχων τοὺς Σπαρτιάτας , καὶ τῶν ἄλλων Ἑλλήνων ἐπέρρει τὸ πλῆθος .
Lemmas: χειροτονέω δέ στρατηγός αὐτοκράτωρ ἐπί ὁ μάχη , καί ὁ Ἀθηναῖος ὀκτακισχίλιοι ὁπλίτης ἀναλαμβάνω , ἥκω εἰς Πλαταιαί . ἐκεῖ δέ καί Παυσανίας ὁ ὁ σύμπας ἡγέομαι Ἑλληνικός συμμείγνυμι ἔχω ὁ Σπαρτιάτης , καί ὁ ἄλλος Ἕλλην ἐπιρρέω ὁ πλῆθος .
plutarchus.aristides 11.2
τῶν δὲ βαρβάρων τὸ μὲν ὅλον τῆς στρατοπεδείας παρὰ τὸν Ἀσωπὸν ποταμὸν παρεκτεταμένης οὐδεὶς ἦν ὄρος διὰ τὸ μέγεθος , περὶ δὲ τὰς ἀποσκευὰς καὶ τὰ κυριώτατα τεῖχος περιεφράξαντο τετράγωνον , οὗ τῶν πλευρῶν ἑκάστη μῆκος ἦν δέκα σταδίων . Παυσανίᾳ μὲν οὖν καὶ τοῖς Ἕλλησι κοινῇ Τισαμενὸς ὁ Ἠλεῖος ἐμαντεύσατο , καὶ προεῖπε νίκην ἀμυνομένοις καὶ μὴ προεπιχειροῦσιν ·
Lemmas: ὁ δέ βάρβαρος ὁ μέν ὅλος ὁ στρατοπεδεία παρά ὁ Ἀσωπός ποταμός παρεκτείνω οὐδείς εἰμί ὄρος διά ὁ μέγεθος , περί δέ ὁ ἀποσκευή καί ὁ κύριος τεῖχος περιφράσσω τετράγωνος , ὅς ὁ πλευρά ἕκαστος μῆκος εἰμί δέκα στάδιον . Παυσανίας μέν οὖν καί ὁ Ἕλλην κοινῇ Τισαμενός ὁ Ἠλεῖος μαντεύομαι , καί προλέγω νίκη ἀμύνω καί μή προεπιχειρέω ·
plutarchus.aristides 11.3
Ἀριστείδου δὲ πέμψαντος εἰς Δελφοὺς ἀνεῖλεν ὁ θεὸς Ἀθηναίους καθυπερτέρους ἔσεσθαι τῶν ἐναντίων εὐχομένους τῷ Διῒ καὶ τῇ Ἥρα τῇ Κιθαιρωνίᾳ καὶ Πανὶ καὶ νύμφαις Σφραγίτισι , καὶ θύοντας ἥρωσιν Ἀνδροκράτει , Λεύκωνι , Πεισάνδρῳ , Δαμοκράτει , Ὑψίωνι , Ἀκταίωνι , Πολϋΐδῳ , καὶ τὸν κίνδυνον ἐν γᾷ ἰδίᾳ ποιουμένους ἐν τῷ πεδίῳ τᾶς Δάματρος τᾶς Ἐλευσινίας καὶ τᾶς Κόρας .
Lemmas: Ἀριστείδης δέ πέμπω εἰς Δελφοί ἀναιρέω ὁ θεός Ἀθηναῖος καθυπέρτερος εἰμί ὁ ἐναντίος εὔχομαι ὁ Ζεύς καί ὁ Ἥρα ὁ Κιθαιρώνιος καί Πάν καί νύμφη Σφρήγιτος , καί θύω ἥρως Ἀνδροκράτης , Λεύκων , Πείσανδρος , Δαμοκράτης , Ὑψίων , Ἀκταίων , Πολύϊδος , καί ὁ κίνδυνος ἐν γῆ ἴδιος ποιέω ἐν ὁ πεδίον ὁ Δημήτηρ ὁ Ἐλευσίνιος καί ὁ Κόρα .
plutarchus.aristides 11.4
οὗτος ὁ χρησμὸς ἀνενεχθεὶς ἀπορίαν τῷ Ἀριστείδῃ παρεῖχεν . οἱ μὲν γὰρ ἥρωες , οἷς ἐκέλευε θύειν , ἀρχηγέται Πλαταιέων ἦσαν , καὶ τὸ τῶν Σφραγιτίδων νυμφῶν ἄντρον ἐν μιᾷ κορυφῇ τοῦ Κιθαιρῶνός ἐστιν , εἰς δυσμὰς ἡλίου θερινὰς τετραμμένον , ἐν ᾧ καὶ μαντεῖον ἦν πρότερον , ὥς φασι , καὶ πολλοὶ κατείχοντο τῶν ἐπιχωρίων , οὓς νυμφολήπτους προσηγόρευον .
Lemmas: οὗτος ὁ χρησμός ἀναφέρω ἀπορία ὁ Ἀριστείδης παρέχω . ὁ μέν γάρ ἥρως , ὅς κελεύω θύω , ἀρχηγέτης Πλαταιεύς εἰμί , καί ὁ ὁ Σφραγιτίδες νύμφη ἄντρον ἐν εἷς κορυφή ὁ Κιθαιρών εἰμί , εἰς δυσμή ἥλιος θερινός τρέπω , ἐν ὅς καί μαντεῖον εἰμί πρότερος , ὡς φημί , καί πολύς κατέχω ὁ ἐπιχώριος , ὅς νυμφόληπτος προσαγορεύω .
plutarchus.aristides 11.5
τὸ δὲ τῆς Ἐλευσινίας Δήμητρος πεδίον , καὶ τὸ τὴν μάχην ἐν ἰδίᾳ χώρᾳ ποιουμένοις τοῖς Ἀθηναίοις νίκην δίδοσθαι , πάλιν εἰς τὴν Ἀττικὴν ἀνεκαλεῖτο καὶ μεθίστη τὸν πόλεμον . ἔνθα τῶν Πλαταιέων ὁ στρατηγὸς Ἀρίμνηστος ἔδοξε κατὰ τοὺς ὕπνους ὑπὸ τοῦ Διὸς τοῦ Σωτῆρος ἐπερωτώμενον αὑτόν , ὅ τι δὴ πράττειν δέδοκται τοῖς Ἕλλησιν , εἰπεῖν , αὔριον εἰς Ἐλευσῖνα τὴν στρατιὰν ἀπάξομεν , ὦ δέσποτα , καὶ διαμαχούμεθα τοῖς βαρβάροις ἐκεῖ κατὰ τὸ πυθόχρηστον .
Lemmas: ὁ δέ ὁ Ἐλευσίνιος Δημήτηρ πεδίον , καί ὁ ὁ μάχη ἐν ἴδιος χώρα ποιέω ὁ Ἀθηναῖος νίκη δίδωμι , πάλιν εἰς ὁ Ἀττική ἀνακαλέω καί μεθίστημι ὁ πόλεμος . ἔνθα ὁ Πλαταιεύς ὁ στρατηγός Ἀρίμνηστος δοκέω κατά ὁ ὕπνος ὑπό ὁ Ζεύς ὁ Σωτήρ ἐπερωτάω ἑαυτοῦ , ὅς τις δή πράσσω δοκέω ὁ Ἕλλην , λέγω , αὔριον εἰς Ἐλευσίς ὁ στρατιά ἀπάγω , ὦ δεσπότης , καί διαμάχομαι ὁ βάρβαρος ἐκεῖ κατά ὁ Πυθόχρηστος .
plutarchus.aristides 11.6
τὸν οὖν θεὸν φάναι διαμαρτάνειν αὐτοὺς τοῦ παντός · αὐτόθι γὰρ εἶναι περὶ τὴν Πλαταϊκὴν τὰ πυθόχρηστα καὶ ζητοῦντας ἀνευρήσειν . τούτων ἐναργῶς τῷ Ἀριμνήστῳ φανέντων ἐξεγρόμενος τάχιστα μετεπέμψατο τοὺς ἐμπειροτάτους καὶ πρεσβυτάτους τῶν πολιτῶν , μεθʼ ὧν διαλεγόμενος καὶ συνδιαπορῶν εὗρεν , ὅτι τῶν Ὑσιῶν πλησίον ὑπὸ τὸν Κιθαιρῶνα ναός ἐστιν ἀρχαῖος πάνυ Δήμητρος Ἐλευσινίας καὶ Κόρης προσαγορευόμενος .
Lemmas: ὁ οὖν θεός φημί διαμαρτάνω αὐτός ὁ πᾶς · αὐτόθι γάρ εἰμί περί ὁ Πλαταϊκός ὁ πυθόχρηστος καί ζητέω ἀνευρίσκω . οὗτος ἐναργής ὁ Ἀρίμνηστος φαίνω ἐξεγείρω ταχύς μεταπέμπω ὁ ἔμπειρος καί πρέσβυς ὁ πολίτης , μετά ὅς διαλέγω καί συνδιαπορέω εὑρίσκω , ὅτι ὁ Ὑσία πλησίον ὑπό ὁ Κιθαιρών ναός εἰμί ἀρχαῖος πάνυ Δημήτηρ Ἐλευσίνιος καί Κόρα προσαγορεύω .
plutarchus.aristides 11.7
εὐθὺς οὖν παραλαβὼν τὸν Ἀριστείδην ἦγεν ἐπὶ τὸν τόπον , εὐφυέστατον ὄντα παρατάξαι φάλαγγα πεζικὴν ἱπποκρατουμένοις , διὰ τὰς ὑπωρείας τοῦ Κιθαιρῶνος ἄφιππα ποιούσας τὰ καταλήγοντα καὶ συγκυροῦντα τοῦ πεδίου πρὸς τὸ ἱερόν . αὐτοῦ δʼ ἦν καὶ τὸ τοῦ Ἀνδροκράτους ἡρῷον ἐγγύς , ἄλσει πυκνῶν καὶ συσκίων δένδρων περιεχόμενον .
Lemmas: εὐθύς οὖν παραλαμβάνω ὁ Ἀριστείδης ἄγω ἐπί ὁ τόπος , εὐφυής εἰμί παρατάσσω φάλαγξ πεζικός ἱπποκρατέω , διά ὁ ὑπώρεια ὁ Κιθαιρών ἄφιππος ποιέω ὁ καταλήγω καί συγκυρέω ὁ πεδίον πρός ὁ ἱερός . αὐτοῦ δέ εἰμί καί ὁ ὁ Ἀνδροκράτης ἡρῷον ἐγγύς , ἄλσις πυκνός καί σύσκιος δένδρον περιέχω .
plutarchus.aristides 11.8
ὅπως δὲ μηδὲν ἐλλιπὲς ἔχῃ πρὸς τὴν ἐλπίδα τῆς νίκης ὁ χρησμός , ἔδοξε τοῖς Πλαταιεῦσιν , Ἀριμνήστου γνώμην εἰπόντος , ἀνελεῖν τὰ πρὸς τὴν Ἀττικὴν ὅρια τῆς Πλαταιΐδος καὶ τὴν χώραν ἐπιδοῦναι τοῖς Ἀθηναίοις ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος ἐν οἰκείᾳ κατὰ τὸν χρησμὸν ἐναγωνίσασθαι .
Lemmas: ὅπως δέ μηδείς ἐλλιπής ἔχω πρός ὁ ἐλπίς ὁ νίκη ὁ χρησμός , δοκέω ὁ Πλαταιεύς , Ἀρίμνηστος γνώμη λέγω , ἀναιρέω ὁ πρός ὁ Ἀττική ὅριον ὁ Πλαταιικός καί ὁ χώρα ἐπιδίδωμι ὁ Ἀθηναῖος ὑπέρ ὁ Ἑλλάς ἐν οἰκεῖος κατά ὁ χρησμός ἐναγωνίζομαι .
plutarchus.aristides 11.9
ταύτην μὲν οὖν τὴν φιλοτιμίαν τῶν Πλαταιέων οὕτω συνέβη περιβόητον γενέσθαι , ὥστε καὶ Ἀλέξανδρον ἤδη βασιλεύοντα τῆς Ἀσίας ὕστερον πολλοῖς ἔτεσι τειχίζοντα τὰς Πλαταιὰς ἀνειπεῖν Ὀλυμπιάσιν ὑπὸ κήρυκος , ὅτι ταύτην ὁ βασιλεὺς ἀποδίδωσι Πλαταιεῦσι τῆς ἀνδραγαθίας καὶ τῆς μεγαλοψυχίας χάριν , ἐπειδὴ τοῖς Ἕλλησιν ἐν τῷ Μηδικῷ πολέμῳ τὴν χώραν ἐπέδωκαν καὶ παρέσχον αὑτοὺς προθυμοτάτους .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν ὁ φιλοτιμία ὁ Πλαταιεύς οὕτως συμβαίνω περιβόητος γίγνομαι , ὥστε καί Ἀλέξανδρος ἤδη βασιλεύω ὁ Ἀσία ὕστερον πολύς ἔτος τειχίζω ὁ Πλαταιαί ἀναλέγω Ὀλυμπιάς ὑπό κῆρυξ , ὅτι οὗτος ὁ βασιλεύς ἀποδίδωμι Πλαταιεύς ὁ ἀνδραγαθία καί ὁ μεγαλοψυχία χάριν , ἐπειδή ὁ Ἕλλην ἐν ὁ Μηδικός πόλεμος ὁ χώρα ἐπιδίδωμι καί παρέχω ἑαυτοῦ πρόθυμος .