ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.antonius 18.2
πολλῶν δὲ καὶ πρὸς τὴν ὄψιν ἐπικλωμένων καὶ τοῖς λόγοις ἀγομένων , δείσας ὁ Λέπιδος τὰς σάλπιγγας ἐκέλευσε συνηχούσας ἀφελέσθαι τὸ κατακούεσθαι τὸν Ἀντώνιον . οἱ δὲ στρατιῶται μᾶλλον ᾤκτειραν καὶ διελέγοντο κρύφα , Λαίλιον καὶ Κλώδιον ἀποστείλαντες πρὸς αὐτόν , ἐσθῆτας λαβόντας ἑταιρευομένων γυναικῶν , οἳ τὸν Ἀντώνιον ἐκέλευον ἐπιχειρεῖν θαρροῦντα τῷ χάρακι · πολλοὺς γὰρ εἶναι δεξομένους καὶ τὸν Λέπιδον , εἰ βούλοιτο , κτενοῦντας .
Lemmas: πολύς δέ καί πρός ὁ ὄψις ἐπικλάω καί ὁ λόγος ἄγω , δείδω ὁ Λέπιδος ὁ σάλπιγξ κελεύω συνηχέω ἀφαιρέω ὁ κατακούω ὁ Ἀντώνιος . ὁ δέ στρατιώτης μάλα οἰκτίρω καί διαλέγω κρύφα , Λαίλιος καί Κλώδιος ἀποστέλλω πρός αὐτός , ἐσθής λαμβάνω ἑταιρεύομαι γυνή , ὅς ὁ Ἀντώνιος κελεύω ἐπιχειρέω θαρσέω ὁ χάραξ · πολύς γάρ εἰμί δέχομαι καί ὁ Λέπιδος , εἰ βούλομαι , κτείνω .
plutarchus.antonius 18.3
Ἀντώνιος δὲ Λεπίδου μὲν οὐκ εἴασεν ἅψασθαι , μεθʼ ἡμέραν δὲ τὸν στρατὸν ἔχων ἀπεπειρᾶτο τοῦ ποταμοῦ . καὶ πρῶτος αὐτὸς ἐμβὰς ἐπορεύετο πρὸς τὴν ἀντιπέρας ὄχθην , ὁρῶν ἤδη πολλοὺς τῶν Λεπίδου στρατιωτῶν τάς τε χεῖρας ὀρέγοντας αὐτῷ καὶ τὸν χάρακα διασπῶντας . εἰσελθὼν δὲ καὶ κρατήσας ἁπάντων ἡμερώτατα Λεπίδῳ προσηνέχθη . πατέρα γὰρ προσηγόρευσεν αὐτὸν ἀσπασάμενος · καὶ τῷ μὲν ἔργῳ πάντων αὐτὸς ἦν κύριος , ἐκείνῳ δʼ ὄνομα καὶ τιμὴν αὐτοκράτορος διετέλει φυλάττων .
Lemmas: Ἀντώνιος δέ Λέπιδος μέν οὐ ἐάω ἅπτω , μετά ἡμέρα δέ ὁ στρατός ἔχω ἀποπειράομαι ὁ ποταμός . καί πρῶτος αὐτός ἐμβαίνω πορεύω πρός ὁ ἀντιπέρας ὄχθη , ὁράω ἤδη πολύς ὁ Λέπιδος στρατιώτης ὁ τε χείρ ὀρέγω αὐτός καί ὁ χάραξ διασπάω . εἰσέρχομαι δέ καί κρατέω ἅπας ἥμερος Λέπιδος προσφέρω . πατήρ γάρ προσαγορεύω αὐτός ἀσπάζομαι · καί ὁ μέν ἔργον πᾶς αὐτός εἰμί κύριος , ἐκεῖνος δέ ὄνομα καί τιμή αὐτοκράτωρ διατελέω φυλάσσω .
plutarchus.antonius 18.4
τοῦτο καὶ Πλάγκον αὐτῷ Μουνάτιον ἐποίησε προσθέσθαι , καθήμενον οὐ πρόσω μετὰ συχνῆς δυνάμεως . οὕτω δὲ μέγας ἀρθεὶς αὖθις ὑπερέβαλε τὰς Ἄλπεις , εἰς τὴν Ἰταλίαν ἄγων ἑπτακαίδεκα τέλη πεζῶν σὺν αὑτῷ καὶ μυρίους ἱππεῖς · χωρὶς δὲ φρουρὰν Γαλατίας ἓξ τάγματα λελοίπει μετὰ Οὐαρίου τινὸς τῶν συνήθων καὶ συμποτῶν , ὃν Κοτύλωνα προσηγόρευον .
Lemmas: οὗτος καί Πλάγκος αὐτός Μουνάτιος ποιέω προστίθημι , κάθημαι οὐ πρόσω μετά συχνός δύναμις . οὕτως δέ μέγας ἀείρω αὖθις ὑπερβάλλω ὁ Ἄλπις , εἰς ὁ Ἰταλία ἄγω ἑπτακαίδεκα τέλος πεζός σύν ἑαυτοῦ καί μυρίος ἱππεύς · χωρίς δέ φρουρά Γαλατία ἕξ τάγμα λείπω μετά Οὐάριος τις ὁ συνήθης καί συμπότης , ὅς Κοτύλων προσαγορεύω .
plutarchus.antonius 19.1
Καῖσαρ δὲ Κικέρωνι μὲν οὐκέτι προσεῖχε , τῆς ἐλευθερίας ὁρῶν περιεχόμενον , Ἀντώνιον δὲ προὐκαλεῖτο διὰ τῶν φίλων εἰς διαλύσεις . καὶ συνελθόντες οἱ τρεῖς εἰς νησῖδα ποταμῷ περιρρεομένην ἐπὶ τρεῖς ἡμέρας συνήδρευσαν . καὶ τἆλλα μὲν ἐπιεικῶς ὡμολογεῖτο , καὶ διενείμαντο τὴν σύμπασαν ἀρχὴν ὥσπερ οὐσίαν πατρῴαν ἀλλήλοις , ἡ δὲ περὶ τῶν ἀπολουμένων ἀνδρῶν ἀμφισβήτησις αὐτοῖς πλεῖστα πράγματα παρέσχε , τοὺς μὲν ἐχθροὺς ἀνελεῖν ἑκάστου , σῶσαι δὲ τοὺς προσήκοντας ἀξιοῦντος .
Lemmas: Καῖσαρ δέ Κικέρων μέν οὐκέτι προσέχω , ὁ ἐλευθερία ὁράω περιέχω , Ἀντώνιος δέ προκαλέω διά ὁ φίλος εἰς διάλυσις . καί συνέρχομαι ὁ τρεῖς εἰς νησίς ποταμός περιλέγω ἐπί τρεῖς ἡμέρα συνεδρεύω . καί ἄλλος μέν ἐπιεικής ὁμολογέω , καί διανέμω ὁ σύμπας ἀρχή ὥσπερ οὐσία πατρῷος ἀλλήλων , ὁ δέ περί ὁ ἀπολούω ἀνήρ ἀμφισβήτησις αὐτός πολύς πρᾶγμα παρέχω , ὁ μέν ἐχθρός ἀναιρέω ἕκαστος , σῴζω δέ ὁ προσήκω ἀξιόω .
plutarchus.antonius 19.2
τέλος δὲ τῇ πρὸς τοὺς μισουμένους ὀργῇ καὶ συγγενῶν τιμὴν καὶ φίλων εὔνοιαν προέμενοι , Κικέρωνος μὲν Ἀντωνίῳ Καῖσαρ ἐξέστη , τούτῳ δὲ Ἀντώνιος Λευκίου Καίσαρος , ὃς ἦν θεῖος αὐτῷ πρὸς μητρός · ἐδόθη δὲ καὶ Λεπίδῳ Παῦλον ἀνελεῖν τὸν ἀδελφόν · οἱ δέ φασιν ἐκστῆναι τοῦ Παύλου τὸν Λέπιδον ἐκείνοις ἀποθανεῖν αὐτὸν αἰτησαμένοις .
Lemmas: τέλος δέ ὁ πρός ὁ μισέω ὀργή καί συγγενής τιμή καί φίλος εὔνοια προίημι , Κικέρων μέν Ἀντώνιος Καῖσαρ ἐξίστημι , οὗτος δέ Ἀντώνιος Λεύκιος Καῖσαρ , ὅς εἰμί θεῖος αὐτός πρός μήτηρ · δίδωμι δέ καί Λέπιδος Παῦλος ἀναιρέω ὁ ἀδελφός · ὁ δέ φημί ἐξίστημι ὁ Παῦλος ὁ Λέπιδος ἐκεῖνος ἀποθνῄσκω αὐτός αἰτέω .
plutarchus.antonius 19.3
οὐδὲν ὠμότερον οὐδὲ ἀγριώτερον τῆς διαμείψεως ταύτης δοκῶ γενέσθαι . φόνων γὰρ ἀντικαταλλασσόμενοι φόνους ὁμοίως μὲν οἷς ἐλάμβανον ἀνῄρουν οὓς ἐδίδοσαν , ἀδικώτεροι δὲ περὶ τοὺς φίλους ἦσαν , οὓς ἀπεκτίννυσαν μηδὲ μισοῦντες .
Lemmas: οὐδείς ὠμός οὐδέ ἄγριος ὁ διάμειψις οὗτος δοκέω γίγνομαι . φόνος γάρ ἀντικαταλλάσσομαι φόνος ὅμοιος μέν ὅς λαμβάνω ἀναιρέω ὅς δίδωμι , ἄδικος δέ περί ὁ φίλος εἰμί , ὅς ἀποκτείνω μηδέ μισέω .
plutarchus.antonius 20.1
ἐπὶ δʼ οὖν ταῖς διαλλαγαῖς ταύταις οἱ στρατιῶται περιστάντες ἠξίουν καὶ γάμῳ τινὶ τὴν φιλίαν συνάψαι Καίσαρα , λαβόντα τὴν Φουλβίας τῆς Ἀντωνίου γυναικὸς θυγατέρα Κλωδίαν . ὁμολογηθέντος δὲ καὶ τούτου τριακόσιοι μὲν ἐκ προγραφῆς ἐθανατώθησαν ὑπʼ αὐτῶν ·
Lemmas: ἐπί δέ οὖν ὁ διαλλαγή οὗτος ὁ στρατιώτης περιίστημι ἀξιόω καί γάμος τις ὁ φιλία συνάπτω Καῖσαρ , λαμβάνω ὁ Φουλβία ὁ Ἀντώνιος γυνή θυγάτηρ ξλοδια . ὁμολογέω δέ καί οὗτος τριακόσιοι μέν ἐκ προγραφή θανατόω ὑπό αὐτός ·
plutarchus.antonius 20.2
Κικέρωνος δὲ σφαγέντος ἐκέλευσεν Ἀντώνιος τήν τε κεφαλὴν ἀποκοπῆναι καὶ τὴν χεῖρα τὴν δεξιάν , ᾗ τοὺς κατʼ αὐτοῦ λόγους ἔγραψε . καὶ κομισθέντων ἐθεᾶτο γεγηθὼς καὶ ἀνακαγχάζων ὑπὸ χαρᾶς πολλάκις · εἶτα ἐμπλησθεὶς ἐκέλευσεν ὑπὲρ τοῦ βήματος ἐν ἀγορᾷ τεθῆναι , καθάπερ εἰς τὸν νεκρὸν ὑβρίζων , οὐχ αὑτὸν ἐνυβρίζοντα τῇ τύχῃ καὶ καταισχύνοντα τὴν ἐξουσίαν ἐπιδεικνύμενος .
Lemmas: Κικέρων δέ σφάζω κελεύω Ἀντώνιος ὁ τε κεφαλή ἀποκόπτω καί ὁ χείρ ὁ δεξιός , ὅς ὁ κατά αὐτός λόγος γράφω . καί κομίζω θεάομαι γηθέω καί ἀνακαγχάζω ὑπό χαρά πολλάκις · εἶτα ἐμπίμπλημι κελεύω ὑπέρ ὁ βῆμα ἐν ἀγορά τίθημι , καθά εἰς ὁ νεκρός ὑβρίζω , οὐ ἑαυτοῦ ἐνυβρίζω ὁ τύχη καί καταισχύνω ὁ ἐξουσία ἐπιδείκνυμι .
plutarchus.antonius 20.3
ὁ δὲ θεῖος αὐτοῦ Καῖσαρ ζητούμενος καὶ διωκόμενος κατέφυγε πρὸς τὴν ἀδελφήν . ἡ δέ , τῶν σφαγέων ἐπιστάντων καὶ βιαζομένων εἰς τὸ δωμάτιον αὐτῆς , ἐν ταῖς θύραις στᾶσα καὶ διασχοῦσα τὰς χεῖρας ἐβόα πολλάκις · οὐκ ἀποκτενεῖτε Καίσαρα Λεύκιον , ἐὰν μὴ πρότερον ἐμὲ ἀποκτείνητε τὴν τὸν αὐτοκράτορα τεκοῦσαν . ἐκείνη μὲν οὖν τοιαύτη γενομένη διέκλεψε καὶ διέσωσε τὸν ἀδελφόν .
Lemmas: ὁ δέ θεῖος αὐτός Καῖσαρ ζητέω καί διώκω καταφεύγω πρός ὁ ἀδελφή . ὁ δέ , ὁ σφαγεύς ἐφίστημι καί βιάζω εἰς ὁ δωμάτιον αὐτός , ἐν ὁ θύρα ἵστημι καί διέχω ὁ χείρ βοάω πολλάκις · οὐ ἀποκτείνω Καῖσαρ Λεύκιος , ἐάν μή πρότερος ἐγώ ἀποκτείνω ὁ ὁ αὐτοκράτωρ τίκτω . ἐκεῖνος μέν οὖν τοιοῦτος γίγνομαι διακλέπτω καί διασῴζω ὁ ἀδελφός .
plutarchus.antonius 21.1
ἦν δὲ καὶ τὰ πολλὰ Ῥωμαίοις ἐπαχθὴς ἡ τῶν τριῶν ἀρχή · καὶ τὸ πλεῖστον ὁ Ἀντώνιος τῆς αἰτίας εἶχε , πρεσβύτερος μὲν ὢν Καίσαρος , Λεπίδου δὲ δυνατώτερος , εἰς δὲ τὸν βίον ἐκεῖνον αὖθις τὸν ἡδυπαθῆ καὶ ἀκόλαστον , ὡς πρῶτον ἀνεχαίτισε τῶν πραγμάτων , ἐκκεχυμένος .
Lemmas: εἰμί δέ καί ὁ πολύς Ῥωμαῖος ἐπαχθής ὁ ὁ τρεῖς ἀρχή · καί ὁ πολύς ὁ Ἀντώνιος ὁ αἰτία ἔχω , πρέσβυς μέν εἰμί Καῖσαρ , Λέπιδος δέ δυνατός , εἰς δέ ὁ βίος ἐκεῖνος αὖθις ὁ ἡδυπαθής καί ἀκόλαστος , ὡς πρῶτος ἀναχαιτίζω ὁ πρᾶγμα , ἐκχέω .
plutarchus.antonius 21.2
προσῆν δὲ τῇ κοινῇ κακοδοξίᾳ τὸ διὰ τὴν οἰκίαν οὐ μικρὸν μῖσος , ἣν ᾤκει , Πομπηΐου τοῦ Μεγάλου γενομένην , ἀνδρὸς οὐχ ἧττον ἐπὶ σωφροσύνῃ καὶ τῷ τεταγμένως καὶ δημοτικῶς διαιτᾶσθαι θαυμασθέντος ἢ διὰ τοὺς τρεῖς θριάμβους . ἤχθοντο γὰρ ὁρῶντες αὐτὴν τὰ πολλὰ κεκλεισμένην μὲν ἡγεμόσι καὶ στρατηγοῖς καὶ πρέσβεσιν , ὠθουμένοις πρὸς ὕβριν ἀπὸ τῶν θυρῶν , μεστὴν δὲ μίμων καὶ θαυματοποιῶν καὶ κολάκων κραιπαλώντων , εἰς οὓς τὰ πλεῖστα κατανηλίσκετο τῶν χρημάτων τῷ βιαιοτάτῳ καὶ χαλεπωτάτῳ τρόπῳ ποριζομένων .
Lemmas: πρόσειμι δέ ὁ κοινός κακοδοξία ὁ διά ὁ οἰκία οὐ μικρός μῖσος , ὅς οἰκέω , Πομπήϊος ὁ Μεγάλος γίγνομαι , ἀνήρ οὐ ἥσσων ἐπί σωφροσύνη καί ὁ τεταγμένως καί δημοτικός διαιτάω θαυμάζω ἤ διά ὁ τρεῖς θρίαμβος . ἄχθομαι γάρ ὁράω αὐτός ὁ πολύς κλῄζω μέν ἡγεμών καί στρατηγός καί πρέσβυς , ὠθέω πρός ὕβρις ἀπό ὁ θύρα , μεστός δέ μῖμος καί θαυματοποιός καί κόλαξ κραιπαλάω , εἰς ὅς ὁ πολύς καταναλίσκω ὁ χρῆμα ὁ βίαιος καί χαλεπός τρόπος πορίζω .
plutarchus.antonius 21.3
οὐ γὰρ μόνον ἐπώλουν οὐσίας τῶν φονευομένων , ἐπισυκοφαντοῦντες οἰκείους καὶ γυναῖκας αὐτῶν , οὐδὲ τελῶν πᾶν ἐκίνησαν γένος , ἀλλὰ καὶ παρὰ ταῖς Ἑστιάσι πυθόμενοι παρθένοις παρακαταθήκας τινὰς κεῖσθαι καὶ ξένων καὶ πολιτῶν ἔλαβον ἐπελθόντες .
Lemmas: οὐ γάρ μόνος πωλέω οὐσία ὁ φονεύω , ἐπισυκοφαντέω οἰκεῖος καί γυνή αὐτός , οὐδέ τέλος πᾶς κινέω γένος , ἀλλά καί παρά ὁ Ἑστιάς πυνθάνομαι παρθένος παρακαταθήκη τις κεῖμαι καί ξένος καί πολίτης λαμβάνω ἐπέρχομαι .
plutarchus.antonius 21.4
ὡς δὲ οὐδὲν ἦν ἱκανὸν Ἀντωνίῳ , Καῖσαρ ἠξίωσε νείμασθαι τὰ χρήματα πρὸς αὐτόν . ἐνείμαντο δὲ καὶ τὸν στρατόν , ἐπὶ Βροῦτον καὶ Κάσσιον εἰς Μακεδονίαν στρατεύοντες ἀμφότεροι , Λεπίδῳ δὲ τὴν Ῥώμην ἐπέτρεψαν .
Lemmas: ὡς δέ οὐδείς εἰμί ἱκανός Ἀντώνιος , Καῖσαρ ἀξιόω νέμω ὁ χρῆμα πρός αὐτός . νέμω δέ καί ὁ στρατός , ἐπί Βροῦτος καί Κάσσιος εἰς Μακεδονία στρατεύω ἀμφότερος , Λέπιδος δέ ὁ Ῥώμη ἐπιτρέπω .
plutarchus.antonius 22.1
ὡς μέντοι διαβάντες ἥψαντο πολέμου καὶ παρεστρατοπέδευσαν τοῖς πολεμίοις , Ἀντωνίου μὲν ἀντιτεταγμένου Κασσίῳ , Βρούτῳ δὲ Καίσαρος , οὐθὲν ἔργον ἐφάνη μέγα τοῦ Καίσαρος , ἀλλʼ Ἀντώνιος ἦν ὁ νικῶν πάντα καὶ κατορθῶν .
Lemmas: ὡς μέντοι διαβαίνω ἅπτω πόλεμος καί παραστρατοπεδεύω ὁ πολέμιος , Ἀντώνιος μέν ἀντιτάσσω Κάσσιος , Βροῦτος δέ Καῖσαρ , οὐδείς ἔργον φαίνω μέγας ὁ Καῖσαρ , ἀλλά Ἀντώνιος εἰμί ὁ νικάω πᾶς καί κατορθόω .
plutarchus.antonius 22.2
τῇ μέν γε προτέρᾳ μάχῃ Καῖσαρ ὑπὸ Βρούτου κατὰ κράτος ἡττηθεὶς ἀπέβαλε τὸ στρατόπεδον , καὶ μικρὸν ἔφθη τοὺς διώκοντας ὑπεκφυγών · ὡς δὲ αὐτὸς ἐν τοῖς ὑπομνήμασι γέγραφε , τῶν φίλων τινὸς ὄναρ ἰδόντος ἀνεχώρησε πρὸ τῆς μάχης .
Lemmas: ὁ μέν γε πρότερος μάχη Καῖσαρ ὑπό Βροῦτος κατά κράτος ἡσσάομαι ἀποβάλλω ὁ στρατόπεδον , καί μικρός φθάνω ὁ διώκω ὑπεκφεύγω · ὡς δέ αὐτός ἐν ὁ ὑπόμνημα γράφω , ὁ φίλος τις ὄναρ ὁράω ἀναχωρέω πρό ὁ μάχη .
plutarchus.antonius 22.3
Ἀντώνιος δὲ Κάσσιον ἐνίκησε · καίτοι γεγράφασιν ἔνιοι μὴ παραγενέσθαι τῇ μάχῃ τὸν Ἀντώνιον , ἀλλὰ προσγενέσθαι μετὰ τὴν μάχην ἤδη διώκουσι . Κάσσιον δὲ Πίνδαρος τῶν πιστῶν τις ἀπελευθέρων αὐτοῦ δεομένου καὶ κελεύοντος ἔσφαξεν · οὐ γὰρ ἔγνω νενικηκότα Βροῦτον .
Lemmas: Ἀντώνιος δέ Κάσσιος νικάω · καίτοι γράφω ἔνιοι μή παραγίγνομαι ὁ μάχη ὁ Ἀντώνιος , ἀλλά προσγίγνομαι μετά ὁ μάχη ἤδη διώκω . Κάσσιος δέ Πίνδαρος ὁ πιστός τις ἀπελεύθερος αὐτός δέω καί κελεύω σφάζω · οὐ γάρ γιγνώσκω νικάω Βροῦτος .
plutarchus.antonius 22.4
ὀλίγων δὲ ἡμερῶν διαγενομένων πάλιν ἐμαχέσαντο · καὶ Βροῦτος μὲν ἡττηθεὶς ἑαυτὸν ἀνεῖλεν , Ἀντώνιος δὲ τῆς νίκης ἠνέγκατο τῇ δόξῃ τὸ πλεῖστον , ἅτε δὴ καὶ νοσοῦντος τοῦ Καίσαρος . ἐπιστὰς δὲ τῷ Βρούτου νεκρῷ μικρὰ μὲν ὠνείδισεν ὑπὲρ τῆς Γαΐου τοῦ ἀδελφοῦ τελευτῆς ʽἀνῃρήκει γὰρ ἐκεῖ νον ὁ Βροῦτος ἐν Μακεδονίᾳ Κικέρωνι τιμωρῶν̓ , φήσας δὲ μᾶλλον Ὁρτήσιον ἢ Βροῦτον αἰτιᾶσθαι τῆς τοῦ ἀδελφοῦ σφαγῆς Ὁρτήσιον μὲν ἐκέλευσεν ἐπισφάξαι τῷ μνήματι , Βρούτῳ δὲ τὴν αὑτοῦ φοινικίδα πολλῶν χρημάτων ἀξίαν οὖσαν ἐπέρριψε , καὶ τῶν ἀπελευθέρων τινὶ τῶν ἑαυτοῦ προσέταξε τῆς ταφῆς ἐπιμεληθῆναι . τοῦτον ὕστερον γνοὺς οὐ συγκατακαύσαντα τὴν φοινικίδα τῷ νεκρῷ καὶ πολλὰ τῆς εἰς τὴν ταφὴν δαπάνης ὑφῃρημένον ἀπέκτεινεν .
Lemmas: ὀλίγος δέ ἡμέρα διαγίγνομαι πάλιν μάχομαι · καί Βροῦτος μέν ἡσσάομαι ἑαυτοῦ ἀναιρέω , Ἀντώνιος δέ ὁ νίκη φέρω ὁ δόξα ὁ πολύς , ἅτε δή καί νοσέω ὁ Καῖσαρ . ἐφίστημι δέ ὁ Βροῦτος νεκρός μικρός μέν ὀνειδίζω ὑπέρ ὁ Γάϊος ὁ ἀδελφός τελευτή ἀναλέγω γάρ ἐκεῖ νον ὁ Βροῦτος ἐν Μακεδονία Κικέρων τιμωρέω , φημί δέ μάλα Ὁρτήσιος ἤ Βροῦτος αἰτιάομαι ὁ ὁ ἀδελφός σφαγή Ὁρτήσιος μέν κελεύω ἐπισφάζω ὁ μνῆμα , Βροῦτος δέ ὁ ἑαυτοῦ φοινικίς πολύς χρῆμα ἄξιος εἰμί ἐπιρριπτέω , καί ὁ ἀπελεύθερος τις ὁ ἑαυτοῦ προστάσσω ὁ ταφή ἐπιμελέομαι . οὗτος ὕστερον γιγνώσκω οὐ συγκατακαίω ὁ φοινικίς ὁ νεκρός καί πολύς ὁ εἰς ὁ ταφή δαπάνη ὑφαιρέω ἀποκτείνω .
plutarchus.antonius 23.1
ἐκ τούτου Καῖσαρ μὲν εἰς Ῥώμην ἐκομίζετο , δοκῶν οὐ περιέσεσθαι πολὺν χρόνον ἐκ τῆς ἀρρωστίας , Ἀντώνιος δὲ τὰς πρὸς ἕω πάσας ἐπαρχίας ἀργυρολογήσων διέβαινεν εἰς τὴν Ἑλλάδα , πολλὴν στρατιὰν ἄγων · ὑπεσχημένοι γὰρ ἑκάστῳ στρατιώτῃ δραχμὰς πεντακισχιλίας ἐδέοντο συντονωτέρου χρηματισμοῦ καὶ δασμολογίας .
Lemmas: ἐκ οὗτος Καῖσαρ μέν εἰς Ῥώμη κομίζω , δοκέω οὐ περίειμι πολύς χρόνος ἐκ ὁ ἀρρωστία , Ἀντώνιος δέ ὁ πρός ἠώς πᾶς ἐπαρχία ἀργυρολογέω διαβαίνω εἰς ὁ Ἑλλάς , πολύς στρατιά ἄγω · ὑπισχνέομαι γάρ ἕκαστος στρατιώτης δραχμή πεντακισχίλιοι δέω σύντονος χρηματισμός καί δασμολογία .
plutarchus.antonius 23.2
τοῖς μὲν οὖν Ἕλλησιν οὐκ ἄτοπος οὐδὲ φορτικὸς συνηνέχθη τό γε πρῶτον , ἀλλὰ καὶ τὸ παῖζον αὑτοῦ πρὸς ἀκροάσεις φιλολόγων καὶ θεας ἀγώνων καὶ μυήσεις ἔτρεπε , καὶ περὶ τὰς κρίσεις ἦν ἐπιεικής , καὶ φιλέλλην ἀκούων ἔχαιρεν , ἔτι δὲ μᾶλλον φιλαθήναιος προσαγορευόμενος , καὶ τῇ πόλει πλείστας δωρεὰς ἔδωκε .
Lemmas: ὁ μέν οὖν Ἕλλην οὐ ἄτοπος οὐδέ φορτικός συμφέρω ὁ γε πρῶτος , ἀλλά καί ὁ παίζω ἑαυτοῦ πρός ἀκρόασις φιλόλογος καί θις ἀγών καί μύησις τρέπω , καί περί ὁ κρίσις εἰμί ἐπιεικής , καί φιλέλλην ἀκούω χαίρω , ἔτι δέ μάλα φιλαθήναιος προσαγορεύω , καί ὁ πόλις πολύς δωρεά δίδωμι .
plutarchus.antonius 23.3
βουλομένων δέ τι καὶ Μεγαρέων καλὸν ἀντεπιδείξασθαι ταῖς Ἀθήναις καὶ τὸ βουλευτήριον ἰδεῖν αὐτὸν ἀξιωσάντων ἀναβὰς καὶ θεασάμενος , ὡς ἐπυνθάνοντο τί δοκοίη , μικρὸν μέν , ἔφη , σαπρὸν δέ . καὶ τὸν τοῦ Πυθίου νεὼν κατεμέτρησεν ὡς συντελέσων · τοῦτο γὰρ ὑπέσχετο πρὸς τὴν σύγκλητον .
Lemmas: βούλομαι δέ τις καί Μεγαρεύς καλός ἀντεπιδείκνυμι ὁ Ἀθῆναι καί ὁ βουλευτήριον ὁράω αὐτός ἀξιόω ἀναβαίνω καί θεάομαι , ὡς πυνθάνομαι τίς δοκέω , μικρός μέν , φημί , σαπρός δέ . καί ὁ ὁ Πύθιος ναός καταμετρέω ὡς συντελέω · οὗτος γάρ ὑπισχνέομαι πρός ὁ σύγκλητος .
plutarchus.antonius 24.1
ἐπεὶ δὲ Λεύκιον Κηνσωρῖνον ἐπὶ τῆς Ἑλλάδος καταλιπὼν εἰς Ἀσίαν διέβη καὶ τῶν ἐκεῖ πλούτων ἥψατο , καὶ βασιλεῖς ἐπὶ θύρας ἐφοίτων καὶ βασιλέων γυναῖκες ἁμιλλώμεναι δωρεαῖς πρὸς ἀλλήλας καὶ κάλλεσιν ἐφθείροντο πρὸς αὐτόν , ἐν Ῥώμῃ δὲ Καίσαρος στάσεσι καὶ πολέμοις ἀποτρυχομένου πολλὴν αὐτὸς ἄγων σχολὴν καὶ εἰρήνην ἀνεκυκλεῖτο τοῖς πάθεσιν εἰς τὸν συνήθη βίον ,
Lemmas: ἐπεί δέ Λεύκιος Κηνσωρῖνος ἐπί ὁ Ἑλλάς καταλείπω εἰς Ἀσία διαβαίνω καί ὁ ἐκεῖ πλούτων ἅπτω , καί βασιλεύς ἐπί θύρα φοιτάω καί βασιλεύς γυνή ἁμιλλάομαι δωρεά πρός ἀλλήλων καί κάλλος φθείρω πρός αὐτός , ἐν Ῥώμη δέ Καῖσαρ στάσις καί πόλεμος ἀποτρύχω πολύς αὐτός ἄγω σχολή καί εἰρήνη ἀνακυκλέω ὁ πάθος εἰς ὁ συνήθης βίος ,
plutarchus.antonius 24.2
Ἀναξήνορες δὲ κιθαρῳδοὶ καὶ Ξοῦθοι χοραῦλαι καὶ Μητρόδωρός τις ὀρχηστὴς καὶ τοιοῦτος ἄλλος Ἀσιανῶν ἀκροαμάτων θίασος , ὑπερβαλλομένων λαμυρίᾳ καὶ βωμολοχίᾳ τὰς ἀπὸ τῆς Ἰταλίας κῆρας , εἰσερρύη καὶ διῴκει τὴν αὐλήν , οὐδὲν ἦν ἀνεκτόν , εἰς ταῦτα φορουμένων ἁπάντων .
Lemmas: Ἀναξήνωρ δέ κιθαρῳδός καί Ξοῦθος χοραύλης καί Μητρόδωρος τις ὀρχηστής καί τοιοῦτος ἄλλος Ἀσιανός ἀκρόαμα θίασος , ὑπερβάλλω λαμυρία καί βωμολοχία ὁ ἀπό ὁ Ἰταλία κήρ , εἰσρέω καί διοικέω ὁ αὐλή , οὐδείς εἰμί ἀνεκτός , εἰς οὗτος φορέω ἅπας .
plutarchus.antonius 24.3
ἡ γὰρ Ἀσία πᾶσα , καθάπερ ἡ Σοφόκλειος ἐκείνη πόλις , ὁμοῦ μὲν θυμιαμάτων ἔγεμεν , ὁμοῦ δὲ παιάνων τε καὶ στεναγμάτων . εἰς γοῦν Ἔφεσον εἰσιόντος αὐτοῦ γυναῖκες μὲν εἰς Βάκχας , ἄνδρες δὲ καὶ παῖδες εἰς Σατύρους καὶ Πᾶνας ἡγοῦντο διεσκευασμένοι , κιττοῦ δὲ καὶ θύρσων καὶ ψαλτηρίων καὶ συρίγγων καὶ αὐλῶν ἡ πόλις ἦν πλέα , Διόνυσον αὐτὸν ἀνακαλουμένων χαριδότην καὶ μειλίχιον .
Lemmas: ὁ γάρ Ἀσία πᾶς , καθά ὁ Σοφόκλειος ἐκεῖνος πόλις , ὁμοῦ μέν θυμίαμα γέμω , ὁμοῦ δέ παιάν τε καί στέναγμα . εἰς γοῦν Ἔφεσος εἰσέρχομαι αὐτός γυνή μέν εἰς Βάκχη , ἀνήρ δέ καί παῖς εἰς Σάτυρος καί Πάν ἡγέομαι διασκευάζω , κισσός δέ καί θύρσος καί ψαλτήριον καί σῦριγξ καί αὐλός ὁ πόλις εἰμί πλέως , Διόνυσος αὐτός ἀνακαλέω χαριδότης καί μειλίχιος .
plutarchus.antonius 24.4
ἦν γὰρ ἀμέλει τοιοῦτος ἐνίοις , τοῖς δὲ πολλοῖς ὠμηστὴς καὶ ἀγριώνιος . ἀφῃρεῖτο γὰρ εὐγενεῖς ἀνθρώπους τὰ ὄντα μαστιγίαις καὶ κόλαξι χαριζόμενος . πολλῶν δὲ καὶ ζώντων ὡς τεθνηκότων αἰτησάμενοί τινες οὐσίας ἔλαβον . ἀνδρὸς δὲ Μάγνητος οἶκον ἐδωρήσατο μαγείρῳ περὶ ἕν , ὡς λέγεται , δεῖπνον εὐδοκιμήσαντι .
Lemmas: εἰμί γάρ ἀμέλει τοιοῦτος ἔνιοι , ὁ δέ πολύς ὠμηστής καί ἀγριώνιος . ἀφαιρέω γάρ εὐγενής ἄνθρωπος ὁ εἰμί μαστιγίας καί κόλαξ χαρίζω . πολύς δέ καί ζάω ὡς θνῄσκω αἰτέω τις οὐσία λαμβάνω . ἀνήρ δέ Μάγνης οἶκος δωρέω μάγειρος περί εἷς , ὡς λέγω , δεῖπνον εὐδοκιμέω .
plutarchus.antonius 24.5
τέλος δέ , ταῖς πόλεσι δεύτερον ἐπιβάλλοντος φόρον , ἐτόλμησεν Ὑβρέας ὑπὲρ τῆς Ἀσίας λέγων εἰπεῖν ἀγοραίως μὲν ἐκεῖνα καὶ πρὸς τὸν Ἀντωνίου ζῆλον οὐκ ἀηδῶς , εἰ δύνασαι δὶς λαβεῖν ἑνὸς ἐνιαυτοῦ φόρον , δύνασαι καὶ δὶς ἡμῖν ποιήσασθαι θέρος καὶ δὶς ὀπώραν , πρακτικῶς δὲ καὶ παραβόλως συναγαγὼν ὅτι μυριάδας εἴκοσι ταλάντων ἡ Ἀσία δέδωκε , ταῦτα , εἶπεν , εἰ μὲν οὐκ εἴληφας , ἀπαίτει παρὰ τῶν λαβόντων · εἰ δὲ λαβὼν οὐκ ἔχεις , ἀπολώλαμεν .
Lemmas: τέλος δέ , ὁ πόλις δεύτερος ἐπιβάλλω φόρος , τολμάω Ὑβρέας ὑπέρ ὁ Ἀσία λέγω λέγω ἀγοραῖος μέν ἐκεῖνος καί πρός ὁ Ἀντώνιος ζῆλος οὐ ἀηδής , εἰ δύναμαι δίς λαμβάνω εἷς ἐνιαυτός φόρος , δύναμαι καί δίς ἐγώ ποιέω θέρος καί δίς ὀπώρα , πρακτικός δέ καί παράβολος συνάγω ὅτι μυριάς εἴκοσι τάλαντον ὁ Ἀσία δίδωμι , οὗτος , λέγω , εἰ μέν οὐ λαμβάνω , ἀπαιτέω παρά ὁ λαμβάνω · εἰ δέ λαμβάνω οὐ ἔχω , ἀπόλλυμι .
plutarchus.antonius 24.6
ἐτρέψατο τούτῳ δεινῶς τὸν Ἀντώνιον · ἠγνόει γὰρ τὰ πολλὰ τῶν γιγνομένων , οὐχ οὕτω ῥᾴθυμος ὤν , ὡς δι’ ἁπλότητα πιστεύων τοῖς περὶ αὑτόν . ἐνῆν γὰρ ἁπλότης τῷ ἤθει καὶ βραδεῖα μὲν αἴσθησις , αἰσθανομένῳ δὲ τῶν ἁμαρτανομένων ἰσχυρὰ μετάνοια καὶ πρὸς αὐτοὺς ἐξομολόγησις τοὺς ἀγνωμονηθέντας , μέγεθος δὲ καὶ περὶ τὰς ἀμοιβὰς καὶ περὶ τὰς τιμωρίας . μᾶλλόν γε μὴν ἐδόκει χαριζόμενος ἢ κολάζων ὑπερβάλλειν τὸ μέτριον .
Lemmas: τρέπω οὗτος δεινός ὁ Ἀντώνιος · ἀγνοέω γάρ ὁ πολύς ὁ γίγνομαι , οὐ οὕτως ῥᾴθυμος εἰμί , ὡς διά ἁπλότης πιστεύω ὁ περί ἑαυτοῦ . ἔνειμι γάρ ἁπλότης ὁ ἦθος καί βραδύς μέν αἴσθησις , αἰσθάνομαι δέ ὁ ἁμαρτάνω ἰσχυρός μετάνοια καί πρός αὐτός ἐξομολόγησις ὁ ἀγνωμονέω , μέγεθος δέ καί περί ὁ ἀμοιβή καί περί ὁ τιμωρία . μάλα γε μήν δοκέω χαρίζω ἤ κολάζω ὑπερβάλλω ὁ μέτριος .
plutarchus.antonius 24.7
ἡ δὲ περὶ τὰς παιδιὰς καὶ τὰς ἐπισκώψεις ὕβρις ἐν αὑτῇ τὸ φάρμακον εἶχεν . ἀντισκῶψαι γὰρ ἐξῆν καὶ ἀνθυβρίσαι , καὶ γελώμενος οὐχ ἧττον ἢ γελῶν ἔχαιρε . καὶ τοῦτο διελυμήνατο τὰ πολλὰ τῶν πραγμάτων . τοὺς γὰρ ἐν τῷ παίζειν παρρησιαζομένους οὐκ ἂν οἰηθεὶς σπουδάζοντας κολακεύειν αὐτὸν ἡλίσκετο ῥᾳδίως ὑπὸ τῶν ἐπαίνων ,
Lemmas: ὁ δέ περί ὁ παιδιά καί ὁ ἐπίσκωψις ὕβρις ἐν ἑαυτοῦ ὁ φάρμακον ἔχω . ἀντισκώπτω γάρ ἔξεστι καί ἀνθυβρίζω , καί γελάω οὐ ἥσσων ἤ γελάω χαίρω . καί οὗτος διαλυμαίνομαι ὁ πολύς ὁ πρᾶγμα . ὁ γάρ ἐν ὁ παίζω παρρησιάζομαι οὐ ἄν οἴομαι σπουδάζω κολακεύω αὐτός ἁλίσκομαι ῥᾴδιος ὑπό ὁ ἔπαινος ,
plutarchus.antonius 24.8
ἀγνοῶν ὅτι τὴν παρρησίαν τινὲς ὡς ὑποστῦφον ἥδυσμα τῇ κολακείᾳ παραμιγνύντες ἀφῄρουν τὸ πλήσμιον , τῇ παρὰ τὴν κύλικα θρασύτητι καὶ λαλιᾷ διαμηχανώμενοι τὴν ἐπὶ τῶν πραγμάτων ὕφεσιν καὶ συγκατάθεσιν μὴ πρὸς χάριν ὁμιλούντων , ἀλλὰ τῷ φρονεῖν ἡττωμένων φαίνεσθαι .
Lemmas: ἀγνοέω ὅτι ὁ παρρησία τις ὡς ὑποστύφω ἥδυσμα ὁ κολακεία παραμείγνυμι ἀφαιρέω ὁ πλήσμιος , ὁ παρά ὁ κύλιξ θρασύτης καί λαλιά διαμηχανάομαι ὁ ἐπί ὁ πρᾶγμα ὕφος καί συγκατάθεσις μή πρός χάρις ὁμιλέω , ἀλλά ὁ φρονέω ἡσσάομαι φαίνω .
plutarchus.antonius 25.1
τοιούτῳ δʼ οὖν ὄντι τὴν φύσιν Ἀντωνίῳ τελευταῖον κακὸν ὁ Κλεοπάτρας ἔρως ἐπιγενόμενος , καὶ πολλὰ τῶν ἔτι κρυπτομένων ἐν αὐτῷ καὶ ἀτρεμούντων παθῶν ἐγείρας καὶ ἀναβακχεύσας , εἴ τι χρηστὸν ἢ σωτήριον ὅμως ἀντεῖχεν , ἠφάνισε καὶ προσδιέφθειρεν . ἁλίσκεται δὲ τοῦτον τὸν τρόπον . ἁπτόμενος τοῦ Παρθικοῦ πολέμου ἔπεμψε πρὸς αὐτήν , κελεύων εἰς Κιλικίαν ἀπαντῆσαι λόγον ὑφέξουσαν ὧν ἐνεκαλεῖτο τοῖς περὶ Κάσσιον δοῦναι πολλὰ καὶ συμβαλέσθαι πρὸς τὸν πόλεμον .
Lemmas: τοιοῦτος δέ οὖν εἰμί ὁ φύσις Ἀντώνιος τελευταῖος κακός ὁ Κλεοπάτρη ἔρως ἐπιγίγνομαι , καί πολύς ὁ ἔτι κρύπτω ἐν αὐτός καί ἀτρεμέω πάθος ἐγείρω καί ἀναβακχεύω , εἰ τις χρηστός ἤ σωτήριος ὅμως ἀντέχω , ἀφανίζω καί προσδιαφθείρω . ἁλίσκομαι δέ οὗτος ὁ τρόπος . ἅπτω ὁ Παρθικός πόλεμος πέμπω πρός αὐτός , κελεύω εἰς Κιλικία ἀπαντάω λόγος ὑπέχω ὅς ἐγκαλέω ὁ περί Κάσσιος δίδωμι πολύς καί συμβάλλω πρός ὁ πόλεμος .
plutarchus.antonius 25.2
ὁ δὲ πεμφθεὶς Δέλλιος , ὡς εἶδε τὴν ὄψιν καὶ κατέμαθε τὴν ἐν τοῖς λόγοις δεινότητα καὶ πανουργίαν , εὐθὺς αἰσθόμενος ὅτι κακὸν μὲν οὐδὲ μελλήσει τι ποιεῖν γυναῖκα τοιαύτην Ἀντώνιος , ἔσται δὲ μεγίστη παρʼ αὐτῷ , τρέπεται πρὸς τὸ θεραπεύειν καὶ προτρέπεσθαι τὴν Αἰγυπτίαν , τοῦτο δὴ τὸ Ὁμηρικόν , ἐλθεῖν εἰς Κιλικίαν εὖ ἐντύνασαν ἓ αὐτὴν καὶ μὴ φοβεῖσθαι τὸν Ἀντώνιον , ἥδιστον ἡγεμόνων ὄντα καὶ φιλανθρωπότατον .
Lemmas: ὁ δέ πέμπω Δέλλιος , ὡς ὁράω ὁ ὄψις καί καταμανθάνω ὁ ἐν ὁ λόγος δεινότης καί πανουργία , εὐθύς αἰσθάνομαι ὅτι κακός μέν οὐδέ μέλλω τις ποιέω γυνή τοιοῦτος Ἀντώνιος , εἰμί δέ μέγας παρά αὐτός , τρέπω πρός ὁ θεραπεύω καί προτρέπω ὁ Αἰγύπτιος , οὗτος δή ὁ Ὁμηρικός , ἔρχομαι εἰς Κιλικία εὖ ἐντύνω ἕ αὐτός καί μή φοβέω ὁ Ἀντώνιος , ἡδύς ἡγεμών εἰμί καί φιλάνθρωπος .
plutarchus.antonius 25.3
ἡ δὲ καὶ Δελλίῳ πεισθεῖσα , καὶ τοῖς πρὸς Καίσαρα καὶ Γναῖον τὸν Πομπηΐου παῖδα πρότερον αὐτῇ γενομένοις ἀφʼ ὥρας συμβολαίοις τεκμαιρομένη , ῥᾷον ἤλπιζεν ὑπάξεσθαι τὸν Ἀντώνιον . ἐκεῖνοι μὲν γὰρ αὐτὴν ἔτι κόρην καὶ πραγμάτων ἄπειρον ἔγνωσαν , πρὸς δὲ τοῦτον ἔμελλε φοιτήσειν ἐν ᾧ μάλιστα καιροῦ γυναῖκες ὥραν τε λαμπροτάτην ἔχουσι καὶ τὸ φρονεῖν ἀκμάζουσι .
Lemmas: ὁ δέ καί Δέλλιος πείθω , καί ὁ πρός Καῖσαρ καί Γναῖος ὁ Πομπήϊος παῖς πρότερος αὐτός γίγνομαι ἀπό ὥρα συμβόλαιον τεκμαίρομαι , ῥᾴδιος ἐλπίζω ὑπάγω ὁ Ἀντώνιος . ἐκεῖνος μέν γάρ αὐτός ἔτι κόρη καί πρᾶγμα ἄπειρος γιγνώσκω , πρός δέ οὗτος μέλλω φοιτάω ἐν ὅς μάλα καιρός γυνή ὥρα τε λαμπρός ἔχω καί ὁ φρονέω ἀκμάζω .
plutarchus.antonius 25.4
διὸ πολλὰ μὲν συνεσκευάσατο δῶρα καὶ χρήματα καὶ κόσμον οἷον εἰκὸς ἦν ἀπὸ πραγμάτων μεγάλων καὶ βασιλείας εὐδαίμονος κομίζειν , τὰς δὲ πλείστας ἐν ἑαυτῇ καὶ τοῖς περὶ αὑτὴν μαγγανεύμασι καὶ φίλτροις ἐλπίδας θεμένη παρεγένετο .
Lemmas: διό πολύς μέν συσκευάζω δῶρον καί χρῆμα καί κόσμος οἷος ἔοικα εἰμί ἀπό πρᾶγμα μέγας καί βασιλεία εὐδαίμων κομίζω , ὁ δέ πολύς ἐν ἑαυτοῦ καί ὁ περί ἑαυτοῦ μαγγάνευμα καί φίλτρον ἐλπίς τίθημι παραγίγνομαι .
plutarchus.antonius 26.1
πολλὰ δὲ καὶ παρʼ αὐτοῦ καὶ παρὰ τῶν φίλων δεχομένη γράμματα καλούντων , οὕτω κατεφρόνησε καὶ κατεγέλασε τοῦ ἀνδρὸς ὥστε πλεῖν ἀνὰ τὸν Κύδνον ποταμὸν ἐν πορθμείῳ χρυσοπρύμνῳ , τῶν μὲν ἱστίων ἁλουργῶν ἐκπεπετασμένων , τῆς δὲ εἰρεσίας ἀργυραῖς κώπαις ἀναφερομένης πρὸς αὐλὸν ἅμα σύριγξι καὶ κιθάραις συνηρμοσμένον .
Lemmas: πολύς δέ καί παρά αὐτός καί παρά ὁ φίλος δέχομαι γράμμα καλέω , οὕτως καταφρονέω καί καταγελάω ὁ ἀνήρ ὥστε πλέω ἀνά ὁ Κύδνος ποταμός ἐν πορθμεῖον χρυσόπρυμνος , ὁ μέν ἱστίον ἁλουργός ἐκπετάζω , ὁ δέ εἰρεσία ἀργύρεος κώπη ἀναφέρω πρός αὐλός ἅμα σῦριγξ καί κιθάρα συναρμόζω .
plutarchus.antonius 26.2
αὐτὴ δὲ κατέκειτο μὲν ὑπὸ σκιάδι χρυσοπάστῳ κεκοσμημένη γραφικῶς ὥσπερ Ἀφροδίτη , παῖδες δὲ τοῖς γραφικοῖς Ἔρωσιν εἰκασμένοι παρʼ ἑκάτερον ἑστῶτες ἐρρίπιζον . ὁμοίως δὲ καὶ θεραπαινίδες αἱ καλλιστεύουσαι Νηρηΐδων ἔχουσαι καὶ Χαρίτων στολάς , αἱ μὲν πρὸς οἴαξιν , αἱ δὲ πρὸς κάλοις ἦσαν . ὀδμαὶ δὲ θαυμασταὶ τὰς ὄχθας ἀπὸ θυμιαμάτων πολλῶν κατεῖχον .
Lemmas: αὐτός δέ κατάκειμαι μέν ὑπό σκιάς χρυσόπαστος κοσμέω γραφικός ὥσπερ Ἀφροδίτη , παῖς δέ ὁ γραφικός Ἔρως εἰκάζω παρά ἑκάτερος ἵστημι ῥιπίζω . ὅμοιος δέ καί θεραπαινίς ὁ καλλιστεύω Νηρηΐς ἔχω καί Χάρις στολή , ὁ μέν πρός οἴαξ , ὁ δέ πρός κάλως εἰμί . ὀσμή δέ θαυμαστός ὁ ὄχθη ἀπό θυμίαμα πολύς κατέχω .
plutarchus.antonius 26.3
τῶν δὲ ἀνθρώπων οἱ μὲν εὐθὺς ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ παρωμάρτουν ἑκατέρωθεν , οἱ δὲ ἀπὸ τῆς πόλεως κατέβαινον ἐπὶ τὴν θέαν . ἐκχεομένου δὲ τοῦ κατὰ τὴν ἀγορὰν ὄχλου τέλος αὐτὸς ὁ Ἀντώνιος ἐπὶ βήματος καθεζόμενος ἀπελείφθη μόνος . καί τις λόγος ἐχώρει διὰ πάντων ὡς ἡ Ἀφροδίτη κωμάζοι παρὰ τὸν Διόνυσον ἐπʼ ἀγαθῷ τῆς Ἀσίας . ἔπεμψε μὲν οὖν καλῶν αὐτὴν ἐπὶ τὸ δεῖπνον · ἡ δὲ μᾶλλον ἐκεῖνον ἠξίου πρὸς ἑαυτὴν ἥκειν .
Lemmas: ὁ δέ ἄνθρωπος ὁ μέν εὐθύς ἀπό ὁ ποταμός παρομαρτέω ἑκατέρωθεν , ὁ δέ ἀπό ὁ πόλις καταβαίνω ἐπί ὁ θέα . ἐκχέω δέ ὁ κατά ὁ ἀγορά ὄχλος τέλος αὐτός ὁ Ἀντώνιος ἐπί βῆμα καθέζομαι ἀπολείπω μόνος . καί τις λόγος χωρέω διά πᾶς ὡς ὁ Ἀφροδίτη κωμάζω παρά ὁ Διόνυσος ἐπί ἀγαθός ὁ Ἀσία . πέμπω μέν οὖν καλέω αὐτός ἐπί ὁ δεῖπνον · ὁ δέ μάλα ἐκεῖνος ἀξιόω πρός ἑαυτοῦ ἥκω .
plutarchus.antonius 26.4
εὐθὺς οὖν τινὰ βουλόμενος εὐκολίαν ἐπιδείκνυσθαι καὶ φιλοφροσύνην ὑπήκουσε καὶ ἦλθεν . ἐντυχὼν δὲ παρασκευῇ λόγου κρείττονι μάλιστα τῶν φώτων τὸ πλῆθος ἐξεπλάγη . τοσαῦτα γὰρ λέγεται καθίεσθαι καὶ ἀναφαίνεσθαι πανταχόθεν ἅμα , καὶ τοιαύταις πρὸς ἄλληλα κλίσεσι καὶ θέσεσι διακεκοσμημένα καὶ συντεταγμένα πλαισίων καὶ περιφερῶν τρόπῳ , ὥστε τῶν ἐν ὀλίγοις ἀξιοθεάτων καὶ καλῶν ἐκείνην γενέσθαι τὴν ὄψιν .
Lemmas: εὐθύς οὖν τις βούλομαι εὐκολία ἐπιδείκνυμι καί φιλοφροσύνη ὑπακούω καί ἔρχομαι . ἐντυγχάνω δέ παρασκευή λόγος κρατύς μάλα ὁ φάος ὁ πλῆθος ἐκπλήσσω . τοσοῦτος γάρ λέγω καθίημι καί ἀναφαίνω πανταχόθεν ἅμα , καί τοιοῦτος πρός ἀλλήλων κλίσις καί θέσις διακοσμέω καί συντάσσω πλαίσιον καί περιφερής τρόπος , ὥστε ὁ ἐν ὀλίγος ἀξιοθέατος καί καλός ἐκεῖνος γίγνομαι ὁ ὄψις .
plutarchus.antonius 27.1
τῇ δʼ ὑστεραίᾳ πάλιν ἀνθεστιῶν αὐτὴν ἐφιλοτιμήθη μὲν ὑπερβαλέσθαι τὴν λαμπρότητα καὶ τὴν ἐμμέλειαν , ἀμφοῖν δὲ λειπόμενος , καὶ κρατούμενος ἐν αὐτοῖς ἐκείνοις , πρῶτος ἔσκωπτεν εἰς αὐχμὸν καὶ ἀγροικίαν τὰ παρʼ αὑτῷ . πολὺν δὲ ἡ Κλεοπάτρα καὶ τοῖς σκώμμασι τοῦ Ἀντωνίου τὸν στρατιώτην ἐνορῶσα καὶ βάναυσον , ἐχρῆτο καὶ τούτῳ πρὸς αὐτὸν ἀνειμένως ἤδη καὶ κατατεθαρρηκότως .
Lemmas: ὁ δέ ὑστεραῖος πάλιν ἀνθεστιάω αὐτός φιλοτιμέομαι μέν ὑπερβάλλω ὁ λαμπρότης καί ὁ ἐμμέλεια , ἄμφω δέ λείπω , καί κρατέω ἐν αὐτός ἐκεῖνος , πρῶτος σκώπτω εἰς αὐχμός καί ἀγροικία ὁ παρά ἑαυτοῦ . πολύς δέ ὁ Κλεοπάτρη καί ὁ σκῶμμα ὁ Ἀντώνιος ὁ στρατιώτης ἐνοράω καί βάναυσος , χράω καί οὗτος πρός αὐτός ἀνειμένως ἤδη καί κατατεθαρρηκότως .
plutarchus.antonius 27.2
καὶ γὰρ ἦν , ὡς λέγουσιν , αὐτὸ μὲν καθʼ αὑτὸ τὸ κάλλος αὐτῆς οὐ πάνυ δυσπαράβλητον , οὐδὲ οἷον ἐκπλῆξαι τοὺς ἰδόντας , ἁφὴν δʼ εἶχεν ἡ συνδιαίτησις ἄφυκτον , ἥ τε μορφὴ μετὰ τῆς ἐν τῷ διαλέγεσθαι πιθανότητος καὶ τοῦ περιθέοντος ἅμα πως περὶ τὴν ὁμιλίαν ἤθους ἀνέφερέ τι κέντρον .
Lemmas: καί γάρ εἰμί , ὡς λέγω , αὐτός μέν κατά ἑαυτοῦ ὁ κάλλος αὐτός οὐ πάνυ δυσπαράβλητος , οὐδέ οἷος ἐκπλήσσω ὁ ὁράω , ἁφή δέ ἔχω ὁ συνδιαίτησις ἄφυκτος , ὁ τε μορφή μετά ὁ ἐν ὁ διαλέγω πιθανότης καί ὁ περιθέω ἅμα πως περί ὁ ὁμιλία ἦθος ἀναφέρω τις κέντρον .
plutarchus.antonius 27.3
ἡδονὴ δὲ καὶ φθεγγομένης ἐπῆν τῷ ἤχῳ · καὶ τὴν γλῶτταν , ὥσπερ ὄργανόν τι πολύχορδον , εὐπετῶς τρέπουσα καθʼ ἣν βούλοιτο διάλεκτον ὀλίγοις παντάπασι δι’ ἑρμηνέως ἐνετύγχανε βαρβάροις , τοῖς δὲ πλείστοις αὐτὴ δι’ αὑτῆς ἀπεδίδου τὰς ἀποκρίσεις , οἷον Αἰθίοψι , Τρωγλοδύταις , Ἑβραίοις , Ἄραψι , Σύροις , Μήδοις , Παρθυαίοις .
Lemmas: ἡδονή δέ καί φθέγγομαι ἔπειμι ὁ ἦχος · καί ὁ γλῶσσα , ὥσπερ ὄργανον τις πολύχορδος , εὐπετής τρέπω κατά ὅς βούλομαι διάλεκτος ὀλίγος παντάπασι διά ἑρμηνεύς ἐντυγχάνω βάρβαρος , ὁ δέ πολύς αὐτός διά ἑαυτοῦ ἀποδίδωμι ὁ ἀπόκρισις , οἷος Αἰθίοψ , Τρωγλοδύτης , Ἑβραῖος , Ἄραψ , Σύρος , Μῆδος , Παρθυαῖος .
plutarchus.antonius 27.4
πολλῶν δὲ λέγεται καὶ ἄλλων ἐκμαθεῖν γλώττας , τῶν πρὸ αὐτῆς βασιλέων οὐδὲ τὴν Αἰγυπτίαν ἀνασχομένων παραλαβεῖν διάλεκτον , ἐνίων δὲ καὶ τὸ μακεδονίζειν ἐκλιπόντων .
Lemmas: πολύς δέ λέγω καί ἄλλος ἐκμανθάνω γλῶσσα , ὁ πρό αὐτός βασιλεύς οὐδέ ὁ Αἰγύπτιος ἀνέχω παραλαμβάνω διάλεκτος , ἔνιοι δέ καί ὁ μακεδονίζω ἐκλείπω .
plutarchus.antonius 28.1
οὕτω δʼ οὖν τὸν Ἀντώνιον ἥρπασεν ὥστε , πολεμούσης μὲν ἐν Ῥώμῃ Καίσαρι Φουλβίας τῆς γυναικὸς ὑπὲρ τῶν ἐκείνου πραγμάτων , αἰωρουμένης δὲ Παρθικῆς στρατιᾶς περὶ τὴν Μεσοποταμίαν , ἧς Λαβιηνὸν οἱ βασιλέως στρατηγοὶ Παρθικὸν ἀναγορεύσαντες αὐτοκράτορα Συρίας ἐπιβατεύσειν ἔμελλον , οἴχεσθαι φερόμενον ὑπʼ αὐτῆς εἰς Ἀλεξάνδρειαν , ἐκεῖ δὲ μειρακίου σχολὴν ἄγοντος διατριβαῖς καὶ παιδιαῖς χρώμενον ἀναλίσκειν καὶ καθηδυπαθεῖν τὸ πολυτελέστατον , ὡς Ἀντιφῶν εἶπεν , ἀνάλωμα , τὸν χρόνον .
Lemmas: οὕτως δέ οὖν ὁ Ἀντώνιος ἁρπάζω ὥστε , πολεμέω μέν ἐν Ῥώμη Καῖσαρ Φουλβία ὁ γυνή ὑπέρ ὁ ἐκεῖνος πρᾶγμα , αἰωρέω δέ Παρθικός στρατιά περί ὁ Μεσοποταμία , ὅς Λαβιηνός ὁ βασιλεύς στρατηγός Παρθικός ἀναγορεύω αὐτοκράτωρ Συρία ἐπιβατεύω μέλλω , οἴχομαι φέρω ὑπό αὐτός εἰς Ἀλεξάνδρεια , ἐκεῖ δέ μειράκιον σχολή ἄγω διατριβή καί παιδιά χράω ἀναλίσκω καί καθηδυπαθέω ὁ πολυτελής , ὡς Ἀντιφῶν λέγω , ἀνάλωμα , ὁ χρόνος .
plutarchus.antonius 28.2
ἦν γάρ τις αὐτοῖς σύνοδος ἀμιμητοβίων λεγομένη · καὶ καθʼ ἡμέραν εἱστίων ἀλλήλους , ἄπιστόν τινα ποιούμενοι τῶν ἀναλισκομένων ἀμετρίαν . διηγεῖτο γοῦν ἡμῶν τῷ πάππῳ Λαμπρίᾳ Φιλώτας ὁ Ἀμφισσεὺς ἰατρὸς εἶναι μὲν ἐν Ἀλεξανδρείᾳ τότε , μανθάνων τὴν τέχνην , γενόμενος δέ τινι τῶν βασιλικῶν ὀψοποιῶν συνήθης ἀναπεισθῆναι νέος ὢν ὑπʼ αὐτοῦ τὴν πολυτέλειαν καὶ τὴν παρασκευὴν τοῦ δείπνου θεάσασθαι .
Lemmas: εἰμί γάρ τις αὐτός σύνοδος ἀμιμητόβιος λέγω · καί κατά ἡμέρα ἑστιάω ἀλλήλων , ἄπιστος τις ποιέω ὁ ἀναλίσκω ἀμετρία . διηγέομαι γοῦν ἐγώ ὁ πάππος Λαμπρίας Φιλώτας ὁ Ἀμφισσεύς ἰατρός εἰμί μέν ἐν Ἀλεξάνδρεια τότε , μανθάνω ὁ τέχνη , γίγνομαι δέ τις ὁ βασιλικός ὀψοποιός συνήθης ἀναπείθω νέος εἰμί ὑπό αὐτός ὁ πολυτέλεια καί ὁ παρασκευή ὁ δεῖπνον θεάομαι .
plutarchus.antonius 28.3
παρεισαχθεὶς οὖν εἰς τοὐπτανεῖον , ὡς τά τε ἄλλα πάμπολλα ἑώρα καὶ σῦς ἀγρίους ὀπτωμένους ὀκτώ , θαυμάσαι τὸ πλῆθος τῶν δειπνούντων . τὸν δὲ ὀψοποιὸν γελάσαι καὶ εἰπεῖν ὅτι πολλοὶ μὲν οὐκ εἰσὶν οἱ δειπνοῦντες , ἀλλὰ περὶ δώδεκα · δεῖ δʼ ἀκμὴν ἔχειν τῶν παρατιθεμένων ἕκαστον , ἣν ἀκαρὲς ὥρας μαραίνει . καὶ γὰρ αὐτίκα γένοιτʼ ἂν Ἀντώνιον δείπνου δεηθῆναι καὶ μετὰ μικρόν , ἂν δὲ οὕτω τύχῃ , παραγαγεῖν αἰτήσαντα ποτήριον ἢ λόγου τινὸς ἐμπεσόντος .
Lemmas: παρεισάγω οὖν εἰς ὀπτάνιον , ὡς ὁ τε ἄλλος πάμπολυς ὁράω καί ὗς ἄγριος ὀπτάω ὀκτώ , θαυμάζω ὁ πλῆθος ὁ δειπνέω . ὁ δέ ὀψοποιός γελάω καί λέγω ὅτι πολύς μέν οὐ εἰμί ὁ δειπνέω , ἀλλά περί δώδεκα · δέω δέ ἀκμή ἔχω ὁ παρατίθημι ἕκαστος , ὅς ἀκαρής ὥρα μαραίνω . καί γάρ αὐτίκα γίγνομαι ἄν Ἀντώνιος δεῖπνον δέω καί μετά μικρός , ἐάν δέ οὕτως τυγχάνω , παράγω αἰτέω ποτήριον ἤ λόγος τις ἐμπίπτω .
plutarchus.antonius 28.4
ὅθεν οὐχ ἕν , ἀλλὰ πολλά , φάναι , δεῖπνα συντέτακται · δυσστόχαστος γὰρ ὁ καιρός . ταῦτα οὖν ὁ Φιλώτας ἔλεγε , καὶ χρόνου προϊόντος ἐν τοῖς θεραπεύουσι γενέσθαι τὸν πρεσβύτατον τῶν Ἀντωνίου παίδων , ὃν ἐκ Φουλβίας εἶχε , καὶ συνδειπνεῖν παρʼ αὐτῷ μετὰ τῶν ἄλλων ἑταίρων ἐπιεικῶς , ὁπότε μὴ δειπνοίη μετὰ τοῦ πατρός .
Lemmas: ὅθεν οὐ εἷς , ἀλλά πολύς , φημί , δεῖπνον συντάσσω · δυσστόχαστος γάρ ὁ καιρός . οὗτος οὖν ὁ Φιλώτας λέγω , καί χρόνος προέρχομαι ἐν ὁ θεραπεύω γίγνομαι ὁ πρέσβυς ὁ Ἀντώνιος παῖς , ὅς ἐκ Φουλβία ἔχω , καί συνδειπνέω παρά αὐτός μετά ὁ ἄλλος ἑταῖρος ἐπιεικής , ὁπότε μή δειπνέω μετά ὁ πατήρ .
plutarchus.antonius 28.5
ἰατρὸν οὖν ποτε θρασυνόμενον καὶ πράγματα πολλὰ παρέχοντα δειπνοῦσιν αὐτοῖς ἐπιστομίσαι τοιούτῳ σοφίσματι · τῷ πως πυρεττοντι δοτέον ψυχρόν · πᾶς δὲ ὁ πυρέττων πως πυρέττει · παντὶ ἄρα πυρέττοντι δοτέον ψυχρόν . πληγέντος δὲ τοῦ ἀνθρώπου καὶ σιωπήσαντος , ἡσθέντα τὸν παῖδα γελάσαι καὶ εἰπεῖν , ταῦτα , ὦ Φιλώτα , χαρίζομαι πάντα σοι , δείξαντα πολλῶν τινων καὶ μεγάλων ἐκπωμάτων μεστὴν τράπεζαν .
Lemmas: ἰατρός οὖν ποτέ θρασύνω καί πρᾶγμα πολύς παρέχω δειπνέω αὐτός ἐπιστομίζω τοιοῦτος σόφισμα · ὁ πως πυρεσσω δίδωμι ψυχρός · πᾶς δέ ὁ πυρέσσω πως πυρέσσω · πᾶς ἄρα πυρέσσω δίδωμι ψυχρός . πλήσσω δέ ὁ ἄνθρωπος καί σιωπάω , ἥδομαι ὁ παῖς γελάω καί λέγω , οὗτος , ὦ Φιλώτας , χαρίζω πᾶς σύ , δείκνυμι πολύς τις καί μέγας ἔκπωμα μεστός τράπεζα .
plutarchus.antonius 28.6
αὐτοῦ δὲ τὴν μὲν προθυμίαν ἀποδεξαμένου , πόρρω δʼ ὄντος τοῦ νομίζειν ἐξουσίαν εἶναι παιδὶ τηλικούτῳ δωρεῖσθαι τοσαῦτα , μετὰ μικρὸν ἁψάμενόν τινα τῶν παίδων ἐν ἀγγείῳ τὰ ἐκπώματα προσφέρειν καὶ σημήνασθαι κελεύειν . ἀφοσιουμένου δὲ αὐτοῦ καὶ δεδοικότος λαβεῖν , τί , ὦ πόνηρε , φάναι τὸν ἄνθρωπον , ὀκνεῖς ; οὐκ οἶδας ὡς ὁ διδοὺς Ἀντωνίου παῖς ἐστιν , ᾧ τοσαῦτα πάρεστι χρυσᾶ χαρίσασθαι ;
Lemmas: αὐτός δέ ὁ μέν προθυμία ἀποδέχομαι , πρόσω δέ εἰμί ὁ νομίζω ἐξουσία εἰμί παῖς τηλικοῦτος δωρέω τοσοῦτος , μετά μικρός ἅπτω τις ὁ παῖς ἐν ἀγγεῖον ὁ ἔκπωμα προσφέρω καί σημαίνω κελεύω . ἀφοσιόω δέ αὐτός καί δείδω λαμβάνω , τίς , ὦ πονηρός , φημί ὁ ἄνθρωπος , ὀκνέω ; οὐ οἶδα ὡς ὁ δίδωμι Ἀντώνιος παῖς εἰμί , ὅς τοσοῦτος πάρειμι χρύσεος χαρίζω ;
plutarchus.antonius 28.7
ἐμοὶ μέντοι πειθόμενος πάντα διάμειψαι πρὸς ἀργύριον ἡμῖν · ἴσως γὰρ ἂν καὶ ποθήσειεν ὁ πατὴρ ἔνια τῶν παλαιῶν ὄντα καὶ σπουδαζομένων κατὰ τὴν τέχνην ἔργων . ταῦτα μὲν οὖν ἡμῖν ἔλεγεν ὁ πάππος ἑκάστοτε διηγεῖσθαι τὸν Φιλώταν .
Lemmas: ἐγώ μέντοι πείθω πᾶς διαμείβω πρός ἀργύριον ἐγώ · ἴσως γάρ ἄν καί ποθέω ὁ πατήρ ἔνιοι ὁ παλαιός εἰμί καί σπουδάζω κατά ὁ τέχνη ἔργον . οὗτος μέν οὖν ἐγώ λέγω ὁ πάππος ἑκάστοτε διηγέομαι ὁ Φιλώτας .
plutarchus.antonius 29.1
ἡ δὲ Κλεοπάτρα τὴν κολακείαν οὐχ , ὥσπερ ὁ Πλάτων φησί , τετραχῆ , πολλαχῆ δὲ διελοῦσα , καὶ σπουδῆς ἁπτομένῳ καὶ παιδιᾶς ἀεί τινα καινὴν ἡδονὴν ἐπιφέρουσα καὶ χάριν , διεπαιδαγώγει τὸν Ἀντώνιον οὔτε νυκτὸς οὔτε ἡμέρας ἀνιεῖσα . καὶ γὰρ συνεκύβευε καὶ συνέπινε καὶ συνεθήρευε καὶ γυμναζόμενον ἐν ὅπλοις ἐθεᾶτο , καὶ νύκτωρ προσισταμένῳ θύραις καὶ θυρίσι δημοτῶν καὶ σκώπτοντι τοὺς ἔνδον συνεπλανᾶτο καὶ συνήλυε θεραπαινιδίου στολὴν λαμβάνουσα καὶ γὰρ ἐκεῖνος οὕτως ἐπειρᾶτο σκευάζειν ἑαυτόν .
Lemmas: ὁ δέ Κλεοπάτρη ὁ κολακεία οὐ , ὥσπερ ὁ Πλάτων φημί , τετραχῇ , πολλαχῆ δέ διαιρέω , καί σπουδή ἅπτω καί παιδιά ἀεί τις καινός ἡδονή ἐπιφέρω καί χάρις , διαπαιδαγωγέω ὁ Ἀντώνιος οὔτε νύξ οὔτε ἡμέρα ἀνίημι . καί γάρ συγκυβεύω καί συμπίνω καί συνθηρεύω καί γυμνάζω ἐν ὅπλον θεάομαι , καί νύκτωρ προσίστημι θύρα καί θυρίς δημότης καί σκώπτω ὁ ἔνδον συμπλανάομαι καί συναλύω θεραπαινίδιον στολή λαμβάνω καί γάρ ἐκεῖνος οὕτως πειράω σκευάζω ἑαυτοῦ .
plutarchus.antonius 29.2
ὅθεν ἀεὶ σκωμμάτων , πολλάκις δὲ καὶ πληγῶν ἀπολαύσας ἐπανήρχετο · τοῖς δὲ πλείστοις ἦν δι’ ὑπονοίας . οὐ μὴν ἀλλὰ προσέχαιρον αὐτοῦ τῇ βωμολοχίᾳ καὶ συνέπαιζον οὐκ ἀρρύθμως οὐδὲ ἀμούσως οἱ Ἀλεξανδρεῖς , ἀγαπῶντες καὶ λέγοντες ὡς τῷ τραγικῷ πρὸς τοὺς Ῥωμαίους χρῆται προσώπῳ , τῷ δὲ κωμικῷ πρὸς αὐτούς .
Lemmas: ὅθεν ἀεί σκῶμμα , πολλάκις δέ καί πληγή ἀπολαύω ἐπανέρχομαι · ὁ δέ πολύς εἰμί διά ὑπόνοια . οὐ μήν ἀλλά προσχαίρω αὐτός ὁ βωμολοχία καί συμπαίζω οὐ ἄρρυθμος οὐδέ ἄμουσος ὁ Ἀλεξανδρεύς , ἀγαπάζω καί λέγω ὡς ὁ τραγικός πρός ὁ Ῥωμαῖος χράω πρόσωπον , ὁ δέ κωμικός πρός αὐτός .
plutarchus.antonius 29.3
τὰ μὲν οὖν πολλὰ τῶν ὑπʼ αὐτοῦ παιζομένων διηγεῖσθαι πολὺς ἂν εἴη φλύαρος · ἐπεὶ δὲ ἁλιεύων ποτὲ καὶ δυσαγρῶν ἤχθετο παρούσης τῆς Κλεοπάτρας , ἐκέλευσε τοὺς ἁλιεῖς ὑπονηξαμένους κρύφα τῷ ἀγκίστρῳ περικαθάπτειν ἰχθῦς τῶν προεαλωκότων , καὶ δὶς ἢ τρὶς ἀνασπάσας οὐκ ἔλαθε τὴν Αἰγυπτίαν . προσποιουμένη δὲ θαυμάζειν τοῖς φίλοις διηγεῖτο , καὶ παρεκάλει τῇ ὑστεραίᾳ γενέσθαι θεατάς .
Lemmas: ὁ μέν οὖν πολύς ὁ ὑπό αὐτός παίζω διηγέομαι πολύς ἄν εἰμί φλύαρος · ἐπεί δέ ἁλιεύω ποτέ καί δυσαγρής ἄχθομαι πάρειμι ὁ Κλεοπάτρη , κελεύω ὁ ἁλιεύς ὑπονήχομαι κρύφα ὁ ἄγκιστρον περικαθάπτω ἰχθῦς ὁ προαλίσκομαι , καί δίς ἤ τρίς ἀνασπάω οὐ λανθάνω ὁ Αἰγύπτιος . προσποιέω δέ θαυμάζω ὁ φίλος διηγέομαι , καί παρακαλέω ὁ ὑστεραῖος γίγνομαι θεατής .
plutarchus.antonius 29.4
ἐμβάντων δὲ πολλῶν εἰς τὰς ἁλιάδας καὶ τοῦ Ἀντωνίου τὴν ὁρμιὰν καθέντος , ἐκέλευσέ τινα τῶν αὑτῆς ὑποφθάσαντα καὶ προσνηξάμενον τῷ ἀγκίστρῳ περιπεῖραι Ποντικὸν τάριχος . ὡς δὲ ἔχειν πεισθεὶς ὁ Ἀντώνιος ἀνεῖλκε , γέλωτος , οἷον εἰκός , γενομένου , παράδος ἡμῖν , ἔφη , τὸν κάλαμον , αὐτόκρατορ , τοῖς Φαρίταις καὶ Κανωβίταις ἁλιεῦσιν · ἡ δὲ σὴ θήρα πόλεις εἰσὶ καὶ βασιλεῖαι καὶ ἤπειροι .
Lemmas: ἐμβαίνω δέ πολύς εἰς ὁ ἁλιάς καί ὁ Ἀντώνιος ὁ ὁρμιά καθίημι , κελεύω τις ὁ ἑαυτοῦ ὑποφθάνω καί προσνήχομαι ὁ ἄγκιστρον περιπείρω Ποντικός τάριχος . ὡς δέ ἔχω πείθω ὁ Ἀντώνιος ἀνέλκω , γέλως , οἷος ἔοικα , γίγνομαι , παραδίδωμι ἐγώ , φημί , ὁ κάλαμος , αὐτοκράτωρ , ὁ Φαρίτης καί Κανωβίτης ἁλιεύς · ὁ δέ σός θήρα πόλις εἰμί καί βασιλεία καί ἤπειρος .
plutarchus.antonius 30.1
τοιαῦτα ληροῦντα καὶ μειρακιευόμενον τὸν Ἀντώνιον ἀγγελίαι δύο καταλαμβάνουσιν , ἡ μὲν ἀπὸ Ῥώμης , Λεύκιον τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ καὶ Φουλβίαν τὴν γυναῖκα πρῶτον ἀλλήλοις στασιάσαντας , εἶτα Καίσαρι πολεμήσαντας , ἀποβεβληκέναι τὰ πράγματα καὶ φεύγειν ἐξ Ἰταλίας , ἑτέρα δὲ ταύτης οὐδὲν ἐπιεικεστέρα , Λαβιηνὸν ἐπάγοντα Πάρθους τὴν ἀπʼ Εὐφράτου καὶ Συρίας ἄχρι Λυδίας καὶ Ἰωνίας Ἀσίαν καταστρέφεσθαι .
Lemmas: τοιοῦτος ληρέω καί μειρακιεύομαι ὁ Ἀντώνιος ἀγγελία δύο καταλαμβάνω , ὁ μέν ἀπό Ῥώμη , Λεύκιος ὁ ἀδελφός αὐτός καί Φουλβία ὁ γυνή πρῶτος ἀλλήλων στασιάζω , εἶτα Καῖσαρ πολεμέω , ἀποβάλλω ὁ πρᾶγμα καί φεύγω ἐκ Ἰταλία , ἕτερος δέ οὗτος οὐδείς ἐπιεικής , Λαβιηνός ἐπάγω Πάρθοι ὁ ἀπό Εὐφράτης καί Συρία ἄχρι Λυδία καί Ἰωνία Ἀσία καταστρέφω .
plutarchus.antonius 30.2
μόλις οὖν ὥσπερ ἐξυπνισθεὶς καὶ ἀποκραιπαλήσας ὥρμησε μὲν Πάρθοις ἐνίστασθαι καὶ μέχρι Φοινίκης προῆλθε , Φουλβίας δὲ γράμματα θρήνων μεστὰ πεμπούσης ἐπέστρεψεν εἰς τὴν Ἰταλίαν , ἄγων ναῦς διακοσίας . ἀναλαβὼν δὲ κατὰ πλοῦν τῶν φίλων τοὺς πεφευγότας ἐπυνθάνετο τοῦ πολέμου τὴν Φουλβίαν αἰτίαν γεγονέναι , φύσει μὲν οὖσαν πολυπράγμονα καὶ θρασεῖαν , ἐλπίζουσαν δὲ τῆς Κλεοπάτρας ἀπάξειν τὸν Ἀντώνιον εἴ τι γένοιτο κίνημα περὶ τὴν Ἰταλίαν .
Lemmas: μόλις οὖν ὥσπερ ἐξυπνίζω καί ἀποκραιπαλάω ὁρμάω μέν Πάρθοι ἐνίστημι καί μέχρι Φοινίκη προέρχομαι , Φουλβία δέ γράμμα θρῆνος μεστός πέμπω ἐπιστρέφω εἰς ὁ Ἰταλία , ἄγω ναῦς διακόσιοι . ἀναλαμβάνω δέ κατά πλόος ὁ φίλος ὁ φεύγω πυνθάνομαι ὁ πόλεμος ὁ Φουλβία αἰτία γίγνομαι , φύσις μέν εἰμί πολυπράγμων καί θρασύς , ἐλπίζω δέ ὁ Κλεοπάτρη ἀπάγω ὁ Ἀντώνιος εἰ τις γίγνομαι κίνημα περί ὁ Ἰταλία .
plutarchus.antonius 30.3
συμβαίνει δὲ ἀπὸ τύχης καὶ Φουλβίαν πλέουσαν πρὸς αὐτὸν ἐν Σικυῶνι νόσῳ τελευτῆσαι · διὸ καὶ μᾶλλον αἱ πρὸς Καίσαρα διαλλαγαὶ καιρὸν ἔσχον . ὡς γὰρ προσέμιξε τῇ Ἰταλίᾳ καὶ Καῖσαρ ἦν φανερὸς ἐκείνῳ μὲν οὐθὲν ἐγκαλῶν , αὐτὸς δʼ ὧν ἐνεκαλεῖτο τὰς αἰτίας τῇ Φουλβία προστριβόμενος , οὐκ εἴων ἐξελέγχειν οἱ φίλοι τὴν πρόφασιν ,
Lemmas: συμβαίνω δέ ἀπό τύχη καί Φουλβία πλέω πρός αὐτός ἐν Σικυών νόσος τελευτάω · διό καί μάλα ὁ πρός Καῖσαρ διαλλαγή καιρός ἔχω . ὡς γάρ προσμείγνυμι ὁ Ἰταλία καί Καῖσαρ εἰμί φανερός ἐκεῖνος μέν οὐδείς ἐγκαλέω , αὐτός δέ ὅς ἐγκαλέω ὁ αἰτία ὁ Φουλβία προστρίβω , οὐ ἐάω ἐξελέγχω ὁ φίλος ὁ πρόφασις ,
plutarchus.antonius 30.4
ἀλλὰ διέλυον ἀμφοτέρους καὶ διῄρουν τὴν ἡγεμονίαν , ὅρον ποιούμενοι τὸν Ἰόνιον , καὶ τὰ μὲν ἑῷα νέμοντες Ἀντωνίῳ , τὰ δʼ ἑσπέρια Καίσαρι , Λέπιδον δὲ Λιβύην ἔχειν ἐῶντες , ὑπατεύειν δὲ τάξαντες , ὅτε μὴ δόξειεν αὐτοῖς , φίλους ἑκατέρων παρὰ μέρος .
Lemmas: ἀλλά διαλύω ἀμφότερος καί διαλέγω ὁ ἡγεμονία , ὅρος ποιέω ὁ Ἰόνιος , καί ὁ μέν ἑῷος νέμω Ἀντώνιος , ὁ δέ ἑσπέριος Καῖσαρ , Λέπιδος δέ Λιβύη ἔχω ἐάω , ὑπατεύω δέ τάσσω , ὅτε μή δοκέω αὐτός , φίλος ἑκάτερος παρά μέρος .
plutarchus.antonius 31.1
ταῦτα ἔχειν καλῶς δοκοῦντα πίστεως ἐδεῖτο σφοδροτέρας , ἣν ἡ τύχη παρέσχεν . Ὀκταουία γὰρ ἦν ἀδελφὴ πρεσβυτέρα μέν , οὐχ ὁμομητρία δὲ Καίσαρι · ἐγεγόνει γὰρ ἐξ Ἀγχαρίας , ὁ δὲ ὕστερον ἐξ Ἀτίας . ἔστεργε δʼ ὑπερφυῶς τὴν ἀδελφήν , χρῆμα θαυμαστόν , ὡς λέγεται , γυναικὸς γενομένην .
Lemmas: οὗτος ἔχω καλός δοκέω πίστις δέω σφοδρός , ὅς ὁ τύχη παρέχω . Ὀκταουία γάρ εἰμί ἀδελφή πρέσβυς μέν , οὐ ὁμομήτριος δέ Καῖσαρ · γίγνομαι γάρ ἐκ Ἀγχαρίας , ὁ δέ ὕστερον ἐκ Ἆτος . στέργω δέ ὑπερφυής ὁ ἀδελφή , χρῆμα θαυμαστός , ὡς λέγω , γυνή γίγνομαι .
plutarchus.antonius 31.2
αὕτη , Γαΐου Μαρκέλλου τοῦ γήμαντος αὐτὴν οὐ πάλαι τεθνηκότος , ἐχήρευεν . ἐδόκει δὲ καὶ Φουλβίας ἀποιχομένης χηρεύειν Ἀντώνιος , ἔχειν μὲν οὐκ ἀρνούμενος Κλεοπάτραν , γάμῳ δὲ οὐχ ὁμολογῶν , ἀλλʼ ἔτι τῷ λόγῳ περί γε τούτου πρὸς τὸν ἔρωτα τῆς Αἰγυπτίας μαχόμενος . τοῦτον ἅπαντες εἰσηγοῦντο τὸν γάμον , ἐλπίζοντες τὴν Ὀκταουίαν ἐπὶ κάλλει τοσούτῳ σεμνότητα καὶ νοῦν ἔχουσαν , εἰς ταὐτὸν τῷ Ἀντωνίῳ παραγενομένην καὶ στερχθεῖσαν , ὡς εἰκὸς τοιαύτην γυναῖκα , πάντων πραγμάτων αὐτοῖς σωτηρίαν ἔσεσθαι καὶ σύγκρασιν .
Lemmas: οὗτος , Γάϊος Μάρκελλος ὁ γαμέω αὐτός οὐ πάλαι θνῄσκω , χηρεύω . δοκέω δέ καί Φουλβία ἀποίχομαι χηρεύω Ἀντώνιος , ἔχω μέν οὐ ἀρνέομαι Κλεοπάτρη , γάμος δέ οὐ ὁμολογέω , ἀλλά ἔτι ὁ λόγος περί γε οὗτος πρός ὁ ἔρως ὁ Αἰγύπτιος μάχομαι . οὗτος ἅπας εἰσηγέομαι ὁ γάμος , ἐλπίζω ὁ Ὀκταουία ἐπί κάλλος τοσοῦτος σεμνότης καί νόος ἔχω , εἰς αὐτός ὁ Ἀντώνιος παραγίγνομαι καί στέργω , ὡς ἔοικα τοιοῦτος γυνή , πᾶς πρᾶγμα αὐτός σωτηρία εἰμί καί σύγκρασις .
plutarchus.antonius 31.3
ὡς οὖν ἔδοξεν ἀμφοτέροις , ἀναβάντες εἰς Ῥώμην ἐπετέλουν τὸν Ὀκταουίας γάμον , οὐκ ἐῶντος μὲν νόμου πρὸ δέκα μηνῶν ἀνδρὸς τελευτήσαντος γαμεῖσθαι , τῆς δὲ συγκλήτου δόγματι τὸν χρόνον ἐκείνοις ἀνείσης .
Lemmas: ὡς οὖν δοκέω ἀμφότερος , ἀναβαίνω εἰς Ῥώμη ἐπιτελέω ὁ Ὀκταουία γάμος , οὐ ἐάω μέν νόμος πρό δέκα μείς ἀνήρ τελευτάω γαμέω , ὁ δέ σύγκλητος δόγμα ὁ χρόνος ἐκεῖνος ἀνίημι .
plutarchus.antonius 32.1
Σέξτου δὲ Πομπηΐου Σικελίαν μὲν ἔχοντος , Ἰταλίαν δὲ πορθοῦντος , ληστρίσι δὲ ναυσὶ πολλαῖς , ὧν Μηνᾶς ὁ πειρατὴς καὶ Μενεκράτης ἦρχον , ἄπλουν τὴν θάλασσαν πεποιηκότος , Ἀντωνίῳ δὲ κεχρῆσθαι δοκοῦντος φιλανθρώπως ʽὑπεδέξατο γὰρ αὐτοῦ τὴν μητέρα τῇ Φουλβίᾳ συνεκπεσοῦσαν̓ , ἔδοξε καὶ πρὸς τοῦτον διαλυθῆναι .
Lemmas: Σέξτος δέ Πομπήϊος Σικελία μέν ἔχω , Ἰταλία δέ πορθέω , ληστρίς δέ ναῦς πολύς , ὅς Μηνᾶς ὁ πειρατής καί Μενεκράτης ἄρχω , ἄπλοος ὁ θάλασσα ποιέω , Ἀντώνιος δέ χράω δοκέω φιλάνθρωπος ὑποδείκνυμι γάρ αὐτός ὁ μήτηρ ὁ Φουλβία συνεκπίπτω , δοκέω καί πρός οὗτος διαλύω .
plutarchus.antonius 32.2
καὶ συνῆλθον εἰς ταὐτὸν κατὰ τὴν ἐν Μισηνοῖς ἄκραν καὶ τὸ χῶμα , Πομπηΐῳ μὲν τοῦ στόλου παρορμοῦντος , Ἀντωνίῳ δὲ καὶ Καίσαρι τῶν πεζῶν παρακεκριμένων . ἐπεὶ δὲ συνέθεντο Πομπήϊον ἔχοντα Σαρδόνα καὶ Σικελίαν καθαράν τε λῃστηρίων παρέχειν τὴν θάλατταν καὶ σίτου τι τεταγμένον ἀποστέλλειν εἰς Ῥώμην , ἐκάλουν ἐπὶ δεῖπνον ἀλλήλους .
Lemmas: καί συνέρχομαι εἰς αὐτός κατά ὁ ἐν Μισηνός ἄκρα καί ὁ χῶμα , Πομπήϊος μέν ὁ στόλος παρορμάω , Ἀντώνιος δέ καί Καῖσαρ ὁ πεζός παρακρίνω . ἐπεί δέ συντίθημι Πομπήϊος ἔχω Σαρδώ καί Σικελία καθαρός τε λῃστήριον παρέχω ὁ θάλασσα καί σῖτος τις τάσσω ἀποστέλλω εἰς Ῥώμη , καλέω ἐπί δεῖπνον ἀλλήλων .
plutarchus.antonius 32.3
κληρουμένων δὲ πρῶτος ἑστιᾶν αὐτοὺς ἔλαχε Πομπήϊος . ἐρομένου δὲ αὐτὸν Ἀντωνίου , ποῦ δειπνήσουσιν , ἐνταῦθα , ἔφη , δείξας τὴν στρατηγίδα ναῦν οὖσαν ἑξήρη πατρῷος γὰρ οἶκος αὕτη Πομπηΐῳ λέλειπται . ταῦτα δὲ εἰς τὸν Ἀντώνιον ὀνειδίζων ἔλεγεν , ἐπεὶ τὴν Πομπηΐου τοῦ πατρὸς γενομένην οἰκίαν ἐκεῖνος εἶχεν . ὁρμίσας δὲ τὴν ναῦν ἐπʼ ἀγκυρῶν καὶ διάβασίν τινα γεφυρώσας ἀπὸ τῆς ἄκρας ἀνελάμβανεν αὐτοὺς προθύμως .
Lemmas: κληρόω δέ πρῶτος ἑστιάω αὐτός λαγχάνω Πομπήϊος . ἔρομαι δέ αὐτός Ἀντώνιος , ποῦ δειπνέω , ἐνταῦθα , φημί , δείκνυμι ὁ στρατηγίς ναῦς εἰμί ἑξήρης πατρῷος γάρ οἶκος οὗτος Πομπήϊος λείπω . οὗτος δέ εἰς ὁ Ἀντώνιος ὀνειδίζω λέγω , ἐπεί ὁ Πομπήϊος ὁ πατήρ γίγνομαι οἰκία ἐκεῖνος ἔχω . ὁρμίζω δέ ὁ ναῦς ἐπί ἄγκυρα καί διάβασις τις γεφυρόω ἀπό ὁ ἄκρα ἀναλαμβάνω αὐτός πρόθυμος .
plutarchus.antonius 32.4
ἀκμαζούσης δὲ τῆς συνουσίας καὶ τῶν εἰς Κλεοπάτραν καὶ Ἀντώνιον ἀνθούντων σκωμμάτων , Μηνᾶς ὁ πειρατὴς τῷ Πομπηΐῳ προσελθὼν ὡς μὴ κατακούειν ἐκείνους , βούλει , φησί , τὰς ἀγκύρας τῆς νεὼς ὑποτέμω καὶ ποιήσω σε μὴ Σικελίας καὶ Σαρδόνος , ἀλλὰ τῆς Ῥωμαίων κύριον ἡγεμονίας ;
Lemmas: ἀκμάζω δέ ὁ συνουσία καί ὁ εἰς Κλεοπάτρη καί Ἀντώνιος ἀνθέω σκῶμμα , Μηνᾶς ὁ πειρατής ὁ Πομπήϊος προσέρχομαι ὡς μή κατακούω ἐκεῖνος , βούλομαι , φημί , ὁ ἄγκυρα ὁ ναῦς ὑποτέμνω καί ποιέω σύ μή Σικελία καί Σαρδώ , ἀλλά ὁ Ῥωμαῖος κύριος ἡγεμονία ;
plutarchus.antonius 32.5
ὁ δὲ Πομπήϊος ἀκούσας καὶ πρὸς αὑτῷ γενόμενος βραχὺν χρόνον , ἔδει σε , φησίν , ὦ Μηνᾶ , τοῦτο ἐμοὶ μὴ προειπόντα ποιῆσαι · νυνὶ δὲ τὰ παρόντα στέργωμεν · ἐπιορκεῖν γὰρ οὐκ ἐμόν . οὗτος μὲν οὖν πάλιν ἀνθεστιαθεὶς ὑπʼ ἀμφοτέρων εἰς τὴν Σικελίαν ἀπέπλευσεν .
Lemmas: ὁ δέ Πομπήϊος ἀκούω καί πρός ἑαυτοῦ γίγνομαι βραχύς χρόνος , δέω σύ , φημί , ὦ Μηνᾶς , οὗτος ἐγώ μή προλέγω ποιέω · νυνί δέ ὁ πάρειμι στέργω · ἐπιορκέω γάρ οὐ ἐμός . οὗτος μέν οὖν πάλιν ἀνθεστιάω ὑπό ἀμφότερος εἰς ὁ Σικελία ἀποπλέω .
plutarchus.antonius 33.1
Ἀντώνιος δὲ μετὰ τὰς διαλύσεις Οὐεντίδιον μὲν εἰς Ἀσίαν προὔπεμπε Πάρθοις ἐμποδὼν ἐσόμενον τοῦ πρόσω χωρεῖν , αὐτὸς δὲ Καίσαρι χαριζόμενος ἱερεὺς ἀπεδείχθη τοῦ προτέρου Καίσαρος · καὶ τἆλλα κοινῶς καὶ φιλικῶς ἐν τοῖς πολιτικοῖς καὶ μεγίστοις ἔπραττον . αἱ δὲ περὶ τὰς παιδιὰς ἅμιλλαι τὸν Ἀντώνιον ἐλύπουν ἀεὶ τοῦ Καίσαρος ἔλαττον φερόμενον .
Lemmas: Ἀντώνιος δέ μετά ὁ διάλυσις Οὐεντίδιος μέν εἰς Ἀσία προπέμπω Πάρθοι ἐμποδών εἰμί ὁ πρόσω χωρέω , αὐτός δέ Καῖσαρ χαρίζω ἱερεύς ἀποδείκνυμι ὁ πρότερος Καῖσαρ · καί ἄλλος κοινός καί φιλικός ἐν ὁ πολιτικός καί μέγας πράσσω . ὁ δέ περί ὁ παιδιά ἅμιλλα ὁ Ἀντώνιος λυπέω ἀεί ὁ Καῖσαρ ἐλαχύς φέρω .
plutarchus.antonius 33.2
ἦν γάρ τις ἀνὴρ σὺν αὐτῷ μαντικὸς ἀπʼ Αἰγύπτου τῶν τὰς γενέσεις ἐπισκοπούντων , ὃς εἴτε Κλεοπάτρᾳ χαριζόμενος εἴτε χρώμενος ἀληθείᾳ πρὸς τὸν Ἀντώνιον ἐπαρρησιάζετο , λέγων τὴν τύχην αὐτοῦ λαμπροτάτην οὖσαν καὶ μεγίστην ὑπὸ τῆς Καίσαρος ἀμαυροῦσθαι , καὶ συνεβούλευε πορρωτάτω τοῦ νεανίσκου ποιεῖν ἑαυτόν . ὁ γὰρ σός , ἔφη , δαίμων τὸν τούτου φοβεῖται · καὶ γαῦρος ὢν καὶ ὑψηλὸς ὅταν ᾖ καθʼ ἑαυτόν , ὑπʼ ἐκείνου γίνεται ταπεινότερος ἐγγίσαντος καὶ ἀγεννέστερος .
Lemmas: εἰμί γάρ τις ἀνήρ σύν αὐτός μαντικός ἀπό Αἴγυπτος ὁ ὁ γένεσις ἐπισκοπέω , ὅς εἴτε Κλεοπάτρη χαρίζω εἴτε χράω ἀλήθεια πρός ὁ Ἀντώνιος παρρησιάζομαι , λέγω ὁ τύχη αὐτός λαμπρός εἰμί καί μέγας ὑπό ὁ Καῖσαρ ἀμαυρόω , καί συμβουλεύω πόρρω ὁ νεανίσκος ποιέω ἑαυτοῦ . ὁ γάρ σός , φημί , δαίμων ὁ οὗτος φοβέω · καί γαῦρος εἰμί καί ὑψηλός ὅταν εἰμί κατά ἑαυτοῦ , ὑπό ἐκεῖνος γίγνομαι ταπεινός ἐγγίζω καί ἀγεννής .
plutarchus.antonius 33.3
καὶ μέντοι τὰ γινόμενα τῷ Αἰγυπτίῳ μαρτυρεῖν ἐδόκει . λέγεται γὰρ ὅτι κληρουμένων μετὰ παιδιᾶς ἐφʼ ὅτῳ τύχοιεν ἑκάστοτε καὶ κυβευόντων ἔλαττον ἔχων ὁ Ἀντώνιος ἀπῄει . πολλάκις δὲ συμβαλόντων ἀλεκτρυόνας , πολλάκις δὲ μαχίμους ὄρτυγας , ἐνίκων οἱ Καίσαρος . ἐφʼ οἷς ἀνιώμενος ἀδήλως ὁ Ἀντώνιος καὶ μᾶλλόν τι τῷ Αἰγυπτίῳ προσέχων , ἀπῆρεν ἐκ τῆς Ἰταλίας , ἐγχειρίσας Καίσαρι τὰ οἰκεῖα · τὴν δὲ Ὀκταουίαν ἄχρι τῆς Ἑλλάδος ἐπήγετο θυγατρίου γεγονότος αὐτοῖς .
Lemmas: καί μέντοι ὁ γίγνομαι ὁ Αἰγύπτιος μαρτυρέω δοκέω . λέγω γάρ ὅτι κληρόω μετά παιδιά ἐπί ὅστις τυγχάνω ἑκάστοτε καί κυβεύω ἐλαχύς ἔχω ὁ Ἀντώνιος ἀπέρχομαι . πολλάκις δέ συμβάλλω ἀλεκτρυών , πολλάκις δέ μάχιμος ὄρτυξ , νικάω ὁ Καῖσαρ . ἐπί ὅς ἀνιάω ἄδηλος ὁ Ἀντώνιος καί μάλα τις ὁ Αἰγύπτιος προσέχω , ἀπαίρω ἐκ ὁ Ἰταλία , ἐγχειρίζω Καῖσαρ ὁ οἰκεῖος · ὁ δέ Ὀκταουία ἄχρι ὁ Ἑλλάς ἐπάγω θυγάτριον γίγνομαι αὐτός .
plutarchus.antonius 33.4
διαχειμάζοντι δὲ αὐτῷ περὶ Ἀθήνας ἀπαγγέλλεται τὰ πρῶτα τῶν Οὐεντιδίου κατορθωμάτων , ὅτι μάχῃ τοὺς Πάρθους κρατήσας Λαβιηνὸν ἀπεκτόνοι καὶ Φαρναπάτην ἡγεμονικώτατον τῶν Ὑρώδου βασιλέως στρατηγῶν . ἐπὶ τούτοις εἱστία τοὺς Ἕλληνας , ἐγυμνασιάρχει δὲ Ἀθηναίοις , καὶ τὰ τῆς ἡγεμονίας παράσημα καταλιπὼν οἴκοι μετὰ τῶν γυμνασιαρχικῶν ῥάβδων ἐν ἱματίῳ καὶ φαικασίοις προῄει καὶ διαλαμβάνων τοὺς νεανίσκους ἐτραχήλιζεν .
Lemmas: διαχειμάζω δέ αὐτός περί Ἀθῆναι ἀπαγγέλλω ὁ πρῶτος ὁ Οὐεντίδιος κατόρθωμα , ὅτι μάχη ὁ Πάρθοι κρατέω Λαβιηνός ἀποκτείνω καί Φαρναπάτης ἡγεμονικός ὁ Ὑρώδης βασιλεύς στρατηγός . ἐπί οὗτος ἑστιάω ὁ Ἕλλην , γυμνασιαρχέω δέ Ἀθηναῖος , καί ὁ ὁ ἡγεμονία παράσημος καταλείπω οἴκοι μετά ὁ γυμνασιαρχικός ῥάβδος ἐν ἱμάτιον καί φαικάσιον προέρχομαι καί διαλαμβάνω ὁ νεανίσκος τραχηλίζω .
plutarchus.antonius 34.1
ἐξιέναι δὲ μέλλων ἐπὶ τὸν πόλεμον ἀπὸ τῆς ἱερᾶς ἐλαίας στέφανον ἔλαβε , καὶ κατά τι λόγιον ἀπὸ τῆς Κλεψύδρας ὕδατος ἐμπλησάμενος ἀγγεῖον ἐκόμιζεν . ἐν τούτῳ δὲ Πάκορον τὸν βασιλέως παῖδα , μεγάλῳ στρατῷ Πάρθων αὖθις ἐπὶ Συρίαν ἐλαύνοντα , συμπεσὼν Οὐεντίδιος ἐν τῇ Κυρρηστικῇ τρέπεται , καὶ διαφθείρει παμπόλλους , ἐν πρώτοις Πακόρου πεσόντος .
Lemmas: ἐξέρχομαι δέ μέλλω ἐπί ὁ πόλεμος ἀπό ὁ ἱερός ἐλαία στέφανος λαμβάνω , καί κατά τις λόγιον ἀπό ὁ Κλεψύδρη ὕδωρ ἐμπλέω ἀγγεῖον κομίζω . ἐν οὗτος δέ Πάκορος ὁ βασιλεύς παῖς , μέγας στρατός Πάρθοι αὖθις ἐπί Συρία ἐλαύνω , συμπίπτω Οὐεντίδιος ἐν ὁ Κυρρηστική τρέπω , καί διαφθείρω πάμπολυς , ἐν πρῶτος Πάκορος πίπτω .
plutarchus.antonius 34.2
τοῦτο τὸ ἔργον ἐν τοῖς ἀοιδιμωτάτοις γενόμενον Ῥωμαίοις τε τῶν κατὰ Κράσσον ἀτυχημάτων ἔκπλεω ποινὴν παρέσχε , καὶ Πάρθους αὖθις εἴσω Μηδίας καὶ Μεσοποταμίας συνέστειλε , τρισὶ μάχαις ἐφεξῆς κατὰ κράτος ἡττημένους . Οὐεντίδιος δὲ Πάρθους μὲν προσωτέρω διώκειν ἀπέγνω , φθόνον Ἀντωνίου δείσας , τοὺς δὲ ἀφεστῶτας ἐπιὼν κατεστρέφετο καὶ τὸν Κομμαγηνὸν Ἀντίοχον ἐν πόλει Σαμοσάτοις ἐπολιόρκει .
Lemmas: οὗτος ὁ ἔργον ἐν ὁ ἀοίδιμος γίγνομαι Ῥωμαῖος τε ὁ κατά Κράσσος ἀτύχημα ἔκπλεος ποινή παρέχω , καί Πάρθοι αὖθις εἴσω Μηδία καί Μεσοποταμία συστέλλω , τρεῖς μάχη ἐφεξῆς κατά κράτος ἡσσάομαι . Οὐεντίδιος δέ Πάρθοι μέν πρόσω διώκω ἀπογιγνώσκω , φθόνος Ἀντώνιος δείδω , ὁ δέ ἀφίστημι ἐπέρχομαι καταστρέφω καί ὁ Κομμαγηνός Ἀντίοχος ἐν πόλις Σαμόσατα πολιορκέω .
plutarchus.antonius 34.3
δεομένου δὲ χίλια τάλαντα δοῦναι καὶ ποιεῖν Ἀντωνίῳ τὸ προσταττόμενον , ἐκέλευε πέμπειν πρὸς Ἀντώνιον . ἤδη γὰρ ἐγγὺς ἦν ἐπιών , καὶ τὸν Οὐεντίδιον οὐκ εἴα σπένδεσθαι τῷ Ἀντιόχῳ , βουλόμενος ἕν γε τοῦτο τῶν ἔργων ἐπώνυμον αὑτοῦ γενέσθαι καὶ μὴ πάντα διὰ Οὐεντιδίου κατορθοῦσθαι .
Lemmas: δέω δέ χίλιοι τάλαντον δίδωμι καί ποιέω Ἀντώνιος ὁ προστάσσω , κελεύω πέμπω πρός Ἀντώνιος . ἤδη γάρ ἐγγύς εἰμί ἐπέρχομαι , καί ὁ Οὐεντίδιος οὐ ἐάω σπένδω ὁ Ἀντίοχος , βούλομαι εἷς γε οὗτος ὁ ἔργον ἐπώνυμος ἑαυτοῦ γίγνομαι καί μή πᾶς διά Οὐεντίδιος κατορθόω .