ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.antonius 67.2
ἐν τούτῳ δὲ λιβυρνίδες ὤφθησαν διώκουσαι παρὰ Καίσαρος · ὁ δὲ ἀντίπρῳρον ἐπιστρέφειν τὴν ναῦν κελεύσας τὰς μὲν ἄλλας ἀνέστειλεν , Εὐρυκλῆς δʼ ὁ Λάκων ἐνέκειτο σοβαρῶς , λόγχην τινὰ κραδαίνων ἀπὸ τοῦ καταστρώματος ὡς ἀφήσων ἐπʼ αὐτόν . ἐπιστάντος δὲ τῇ πρῴρᾳ τοῦ Ἀντωνίου καί τίς οὗτος , εἰπόντος , ὁ διώκων Ἀντώνιον ; ἐγώ , εἶπεν , Εὐρυκλῆς ὁ Λαχάρους , τῇ Καίσαρος τύχῃ τὸν τοῦ πατρὸς ἐκδικῶν θάνατον .
Lemmas: ἐν οὗτος δέ λιβυρνίς ὁράω διώκω παρά Καῖσαρ · ὁ δέ ἀντίπρῳρος ἐπιστρέφω ὁ ναῦς κελεύω ὁ μέν ἄλλος ἀναστέλλω , Εὐρυκλῆς δέ ὁ Λάκων ἔγκειμαι σοβαρός , λόγχη τις κραδαίνω ἀπό ὁ κατάστρωμα ὡς ἀφίημι ἐπί αὐτός . ἐφίστημι δέ ὁ πρῷρα ὁ Ἀντώνιος καί τίς οὗτος , λέγω , ὁ διώκω Ἀντώνιος ; ἐγώ , λέγω , Εὐρυκλῆς ὁ Λαχάρας , ὁ Καῖσαρ τύχη ὁ ὁ πατήρ ἐκδικέω θάνατος .
plutarchus.antonius 67.3
ὁ δὲ Λαχάρης ὑπʼ Ἀντωνίου λῃστείας αἰτίᾳ περιπεσὼν ἐπελεκίσθη . πλὴν οὐκ ἐνέβαλεν ὁ Εὐρυκλῆς εἰς τὴν Ἀντωνίου ναῦν , ἀλλὰ τὴν ἑτέραν τῶν ναυαρχίδων ʽδύο γὰρ ἦσανʼ τῷ χαλκώματι πατάξας περιερρόμβησε , καὶ ταύτην τε πλαγίαν περιπεσοῦσαν εἷλε καὶ τῶν ἄλλων μίαν , ἐν ᾗ πολυτελεῖς σκευαὶ τῶν περὶ δίαιταν ἦσαν .
Lemmas: ὁ δέ Λαχάρας ὑπό Ἀντώνιος λῃστεία αἰτία περιπίπτω πελεκίζω . πλήν οὐ ἐμβάλλω ὁ Εὐρυκλῆς εἰς ὁ Ἀντώνιος ναῦς , ἀλλά ὁ ἕτερος ὁ ναυαρχίς ὅδε γάρ ἄσανω ὁ χάλκωμα πατάσσω περιρρομβέω , καί οὗτος τε πλάγιος περιπίπτω αἱρέω καί ὁ ἄλλος εἷς , ἐν ὅς πολυτελής σκευή ὁ περί δίαιτα εἰμί .
plutarchus.antonius 67.4
ἀπαλλαγέντος δὲ τούτου πάλιν ὁ Ἀντώνιος εἰς τὸ αὐτὸ σχῆμα καθεὶς ἑαυτὸν ἡσυχίαν ἦγε · καὶ τρεῖς ἡμέρας καθʼ ἑαυτὸν ἐν πρῴρᾳ διαιτηθείς , εἴθʼ ὑπʼ ὀργῆς , εἴτʼ αἰδούμενος ἐκείνην , Ταινάρῳ προσέσχεν . ἐνταῦθα δʼ αὐτοὺς αἱ συνήθεις γυ˙ ναῖκες πρῶτον μὲν εἰς λόγους ἀλλήλοις συνήγαγον , εἶτα συνδειπνεῖν καὶ συγκαθεύδειν ἔπεισαν .
Lemmas: ἀπαλλάσσω δέ οὗτος πάλιν ὁ Ἀντώνιος εἰς ὁ αὐτός σχῆμα καθίημι ἑαυτοῦ ἡσυχία ἄγω · καί τρεῖς ἡμέρα κατά ἑαυτοῦ ἐν πρῷρα διαιτέω , εἴτε ὑπό ὀργή , εἴτε αἰδέομαι ἐκεῖνος , Ταίναρος προσέχω . ἐνταῦθα δέ αὐτός ὁ συνήθης γυ˙ ναίω πρῶτος μέν εἰς λόγος ἀλλήλων συνάγω , εἶτα συνδειπνέω καί συγκαθεύδω πείθω .
plutarchus.antonius 67.5
ἤδη δὲ καὶ τῶν στρογγύλων πλοίων οὐκ ὀλίγα καὶ τῶν φίλων τινὲς ἐκ τῆς τροπῆς ἠθροίζοντο πρὸς αὐτούς , ἀγγέλλοντες ἀπολωλέναι τὸ ναυτικόν , οἴεσθαι δὲ τὸ πεζὸν συνεστάναι . Ἀντώνιος δὲ πρὸς μὲν Κανίδιον ἀγγέλους ἔπεμπεν , ἀναχωρεῖν διὰ Μακεδονίας εἰς Ἀσίαν τῷ στρατῷ κατὰ τάχος κελεύων ,
Lemmas: ἤδη δέ καί ὁ στρογγύλος πλοῖον οὐ ὀλίγος καί ὁ φίλος τις ἐκ ὁ τροπή ἀθροίζω πρός αὐτός , ἀγγέλλω ἀπόλλυμι ὁ ναυτικός , οἴομαι δέ ὁ πεζός συνίστημι . Ἀντώνιος δέ πρός μέν ξανιδιυς ἄγγελος πέμπω , ἀναχωρέω διά Μακεδονία εἰς Ἀσία ὁ στρατός κατά τάχος κελεύω ,
plutarchus.antonius 67.6
αὐτὸς δὲ μέλλων ἀπὸ Ταινάρου πρὸς τὴν Λιβύην διαίρειν , ὁλκάδα μίαν , πολὺ μὲν νόμισμα , πολλοῦ δὲ ἀξίας ἐν ἀργύρῳ καὶ χρυσῷ κατασκευὰς τῶν βασιλικῶν κομίζουσαν , ἐξελόμενος τοῖς φίλοις ἐπέδωκε κοινῇ , νείμασθαι καὶ σώζειν ἑαύτους κελεύσας . ἀρνουμένους δὲ καὶ κλαίοντας εὐμενῶς πάνυ καὶ φιλοφρόνως παραμυθησάμενος καὶ δεηθεὶς ἀπέστειλε ,
Lemmas: αὐτός δέ μέλλω ἀπό Ταίναρος πρός ὁ Λιβύη διαίρω , ὁλκάς εἷς , πολύς μέν νόμισμα , πολύς δέ ἄξιος ἐν ἄργυρος καί χρυσός κατασκευή ὁ βασιλικός κομίζω , ἐξαιρέω ὁ φίλος ἐπιδίδωμι κοινῇ , νέμω καί σῴζω ἑαύτων κελεύω . ἀρνέομαι δέ καί κλαίω εὐμενής πάνυ καί φιλόφρων παραμυθέομαι καί δέω ἀποστέλλω ,
plutarchus.antonius 67.7
γράψας πρὸς Θεόφιλον τὸν ἐν Κορίνθῳ διοικητὴν ὅπως ἀσφάλειαν ἐκπορίσῃ καὶ ἀποκρύψῃ τοὺς ἄνδρας ἄχρι ἂν ἱλάσασθαι Καίσαρα δυνηθῶσιν . οὗτος ἦν Θεόφιλος Ἱππάρχου πατὴρ τοῦ πλεῖστον παρὰ Ἀντωνίῳ δυνηθέντος , πρώτου δὲ πρὸς Καίσαρα τῶν ἀπελευθέρων μεταβαλομένου καὶ κατοικήσαντος ὕστερον ἐν Κορίνθῳ .
Lemmas: γράφω πρός Θεόφιλος ὁ ἐν Κόρινθος διοικητής ὅπως ἀσφάλεια ἐκπορίζω καί ἀποκρύπτω ὁ ἀνήρ ἄχρι ἄν ἱλάσκομαι Καῖσαρ δύναμαι . οὗτος εἰμί Θεόφιλος Ἵππαρχος πατήρ ὁ πολύς παρά Ἀντώνιος δύναμαι , πρῶτος δέ πρός Καῖσαρ ὁ ἀπελεύθερος μεταβάλλω καί κατοικέω ὕστερον ἐν Κόρινθος .
plutarchus.antonius 68.1
ταῦτα μὲν οὖν τὰ κατὰ τὸν Ἀντώνιον . ἐν Ἀκτίῳ δὲ πολὺν ὁ στόλος ἀντισχὼν Καίσαρι χρόνον , καὶ μέγιστον βλαβεὶς ὑπὸ τοῦ κλύδωνος ὑψηλοῦ κατὰ πρῴραν ἱσταμένου , μόλις ὥρας δεκάτης ἀπεῖπε . καὶ νεκροὶ μὲν οὐ πλείους ἐγένοντο πεντακισχιλίων , ἑάλωσαν δὲ τριακόσιαι νῆες , ὡς αὐτὸς ἀνέγραψε Καῖσαρ .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν ὁ κατά ὁ Ἀντώνιος . ἐν Ἄκτιον δέ πολύς ὁ στόλος ἀντέχω Καῖσαρ χρόνος , καί μέγας βλάπτω ὑπό ὁ κλύδων ὑψηλός κατά πρῷρα ἵστημι , μόλις ὥρα δέκατος ἀπολέγω . καί νεκρός μέν οὐ πολύς γίγνομαι πεντακισχίλιοι , ἁλίσκομαι δέ τριακόσιοι ναῦς , ὡς αὐτός ἀναγράφω Καῖσαρ .
plutarchus.antonius 68.2
ᾔσθοντο δὲ οὐ πολλοὶ πεφευγότος Ἀντωνίου , καὶ τοῖς πυθομένοις τὸ πρῶτον ἄπιστος ἦν ὁ λόγος , εἰ δέκα καὶ ἐννέα τάγματα πεζῶν ἀηττήτων καὶ δισχιλίους ἐπὶ μυρίοις ἱππεῖς ἀπολιπὼν οἴχεται , καθάπερ οὐ πολλάκις ἐπʼ ἀμφότερα τῇ τύχῃ κεχρημένος οὐδὲ μυρίων ἀγώνων καὶ πολέμων μεταβολαῖς ἐγγεγυμνασμένος .
Lemmas: αἰσθάνομαι δέ οὐ πολύς φεύγω Ἀντώνιος , καί ὁ πυνθάνομαι ὁ πρῶτος ἄπιστος εἰμί ὁ λόγος , εἰ δέκα καί ἐννέα τάγμα πεζός ἀήσσητος καί δισχίλιοι ἐπί μυρίος ἱππεύς ἀπολείπω οἴχομαι , καθά οὐ πολλάκις ἐπί ἀμφότερος ὁ τύχη χράω οὐδέ μυρίος ἀγών καί πόλεμος μεταβολή ἐγγυμνάζω .
plutarchus.antonius 68.3
οἱ δὲ στρατιῶται καὶ πόθον τινὰ καὶ προσδοκίαν εἶχον ὡς αὐτίκα ποθὲν ἐπιφανησομένου · καὶ τοσαύτην ἐπεδείξαντο πίστιν καὶ ἀρετὴν ὥστε καὶ τῆς φυγῆς αὐτοῦ φανερᾶς γενομένης ἡμέρας ἑπτὰ συμμεῖναι , περιορῶντες ἐπιπρεσβευόμενον αὐτοῖς Καίσαρα . τέλος δέ , τοῦ στρατηγοῦ Κανιδίου νύκτωρ ἀποδράντος καὶ καταλιπόντος τὸ στρατόπεδον , γενόμενοι πάντων ἔρημοι καὶ προδοθέντες ὑπὸ τῶν ἀρχόντων , τῷ κρατοῦντι προσεχώρησαν .
Lemmas: ὁ δέ στρατιώτης καί πόθος τις καί προσδοκία ἔχω ὡς αὐτίκα ποθεν ἐπιφαίνω · καί τοσοῦτος ἐπιδείκνυμι πίστις καί ἀρετή ὥστε καί ὁ φυγή αὐτός φανερός γίγνομαι ἡμέρα ἑπτά συμμένω , περιοράω ἐπιπρεσβεύομαι αὐτός Καῖσαρ . τέλος δέ , ὁ στρατηγός ξανιδιυς νύκτωρ ἀποδιδράσκω καί καταλείπω ὁ στρατόπεδον , γίγνομαι πᾶς ἐρῆμος καί προδίδωμι ὑπό ὁ ἄρχων , ὁ κρατέω προσχωρέω .
plutarchus.antonius 68.4
ἐκ τούτου Καῖσαρ μὲν ἐπʼ Ἀθήνας ἔπλευσε , καὶ διαλλαγεὶς τοῖς Ἕλλησι τὸν περιόντα σῖτον ἐκ τοῦ πολέμου διένειμε ταῖς πόλεσι πραττούσαις ἀθλίως καὶ περικεκομμέναις χρημάτων , ἀνδραπόδων , ὑποζυγίων . ὁ γοῦν πρόπαππος ἡμῶν Νίκαρχος διηγεῖτο τοὺς πολίτας ἅπαντας ἀναγκάζεσθαι τοῖς ὤμοις καταφέρειν μέτρημα πυρῶν τεταγμένον ἐπὶ τὴν πρὸς Ἀντίκυραν θάλασσαν , ὑπὸ μαστίγων ἐπιταχυνομένους ·
Lemmas: ἐκ οὗτος Καῖσαρ μέν ἐπί Ἀθῆναι πλέω , καί διαλλάσσω ὁ Ἕλλην ὁ περίειμι σῖτος ἐκ ὁ πόλεμος διανέμω ὁ πόλις πράσσω ἄθλιος καί περικόπτω χρῆμα , ἀνδράποδον , ὑποζύγιον . ὁ γοῦν πρόπαππος ἐγώ Νίκαρχος διηγέομαι ὁ πολίτης ἅπας ἀναγκάζω ὁ ὦμος καταφέρω μέτρημα πυρός τάσσω ἐπί ὁ πρός Ἀντίκυρα θάλασσα , ὑπό μάστιξ ἐπιταχύνω ·
plutarchus.antonius 68.5
καὶ μίαν μὲν οὕτω φορὰν ἐνεγκεῖν , τὴν δὲ δευτέραν ἤδη μεμετρημένοις καὶ μέλλουσιν αἴρεσθαι νενικημένον Ἀντώνιον ἀγγελῆναι , καὶ τοῦτο διασῶσαι τὴν πόλιν · εὐθὺς γὰρ τῶν Ἀντωνίου διοικητῶν καὶ στρατιωτῶν φυγόντων διανείμασθαι τὸν σῖτον αὐτούς .
Lemmas: καί εἷς μέν οὕτως φορά φέρω , ὁ δέ δεύτερος ἤδη μετρέω καί μέλλω ἀείρω νικάω Ἀντώνιος ἀγγέλλω , καί οὗτος διασῴζω ὁ πόλις · εὐθύς γάρ ὁ Ἀντώνιος διοικητής καί στρατιώτης φεύγω διανέμω ὁ σῖτος αὐτός .
plutarchus.antonius 69.1
Ἀντώνιος δὲ Λιβύης ἁψάμενος καὶ Κλεοπάτραν εἰς Αἴγυπτον ἐκ Παραιτονίου προπέμψας αὐτὸς ἀπέλαυεν ἐρημίας ἀφθόνου , σὺν δυσὶ φίλοις ἀλύων καὶ πλανώμενος , Ἕλληνι μὲν Ἀριστοκράτει ῥητορικῷ , Ῥωμαίῳ δὲ Λουκιλλίῳ , περὶ οὗ δι’ ἑτέρων γεγράφαμεν ὡς ἐν Φιλίπποις , ὑπὲρ τοῦ διαφυγεῖν Βροῦτον , αὐτὸς αὑτόν , ὡς δὴ Βροῦτος ὤν , ἐνεχείρισε τοῖς διώκουσι , καὶ διασωθεὶς ὑπʼ Ἀντωνίου διὰ τοῦτο , πιστὸς αὐτῷ καὶ βέβαιος ἄχρι τῶν ἐσχάτων καιρῶν παρέμεινεν .
Lemmas: Ἀντώνιος δέ Λιβύη ἅπτω καί Κλεοπάτρη εἰς Αἴγυπτος ἐκ Παραιτόνιον προπέμπω αὐτός ἀπολαύω ἐρημία ἄφθονος , σύν δύο φίλος ἀλύω καί πλανάω , Ἕλλην μέν Ἀριστοκράτης ῥητορικός , Ῥωμαῖος δέ Λουκίλλιος , περί ὅς διά ἕτερος γράφω ὡς ἐν Φίλιππος , ὑπέρ ὁ διαφεύγω Βροῦτος , αὐτός ἑαυτοῦ , ὡς δή Βροῦτος εἰμί , ἐγχειρίζω ὁ διώκω , καί διασῴζω ὑπό Ἀντώνιος διά οὗτος , πιστός αὐτός καί βέβαιος ἄχρι ὁ ἔσχατος καιρός παραμένω .
plutarchus.antonius 69.2
ἐπεὶ δὲ καὶ τὴν ἐν Λιβύνͅ δύναμιν ὁ πεπιστευμένος ἀπέστησεν , ὁρμήσας ἑαυτὸν ἀνελεῖν καὶ διακωλυθεὶς ὑπὸ τῶν φίλων καὶ κομισθεὶς εἰς Ἀλεξάνδρειαν εὗρε Κλεοπάτραν ἐπιτολμῶσαν ἔργῳ παραβόλῳ καὶ μεγάλῳ . τοῦ γὰρ εἴργοντος ἰσθμοῦ τὴν ἐρυθρὰν ἀπὸ τῆς κατʼ Αἴγυπτον θαλάσσης καὶ δοκοῦντος Ἀσίαν καὶ Λιβύην ὁρίζειν , ᾗ σφίγγεται μάλιστα τοῖς πελάγεσι καὶ βραχύτατος εὖρός ἐστι , τριακοσίων σταδίων ὄντων , ἐνεχείρησεν ἄρασα τὸν στόλον ὑπερνεωλκῆσαι ,
Lemmas: ἐπεί δέ καί ὁ ἐν Λίβυς δύναμις ὁ πιστεύω ἀφίστημι , ὁρμάω ἑαυτοῦ ἀναιρέω καί διακωλύω ὑπό ὁ φίλος καί κομίζω εἰς Ἀλεξάνδρεια εὑρίσκω Κλεοπάτρη ἐπιτολμάω ἔργον παράβολος καί μέγας . ὁ γάρ ἔργω ἰσθμός ὁ ἐρυθρός ἀπό ὁ κατά Αἴγυπτος θάλασσα καί δοκέω Ἀσία καί Λιβύη ὁρίζω , ὅς σφίγγω μάλα ὁ πέλαγος καί βραχύς εὖρος εἰμί , τριακόσιοι στάδιον εἰμί , ἐγχειρέω ἀείρω ὁ στόλος ὑπερνεωλκέω ,
plutarchus.antonius 69.3
καὶ καθεῖσα τὰς ναῦς εἰς τὸν Ἀραβικὸν κόλπον μετὰ χρημάτων πολλῶν καὶ δυνάμεως ἔξω κατοικεῖν , ἀποφυγοῦσα δουλείαν καὶ πόλεμον . ἐπεὶ δὲ τὰς πρώτας ἀνελκομένας τῶν νεῶν οἱ περὶ τὴν Πέτραν Ἄραβες κατέκαυσαν , ἔτι δὲ Ἀντώνιος τὸν ἐν Ἀκτίῳ στρατὸν ᾤετο συμμένειν , ἐπαύσατο , καὶ τὰς ἐμβολὰς ἐφύλαττεν .
Lemmas: καί καθίημι ὁ ναῦς εἰς ὁ Ἀραβικός κόλπος μετά χρῆμα πολύς καί δύναμις ἔξω κατοικέω , ἀποφεύγω δουλεία καί πόλεμος . ἐπεί δέ ὁ πρῶτος ἀνέλκω ὁ ναῦς ὁ περί ὁ Πέτρα Ἄραψ κατακαίω , ἔτι δέ Ἀντώνιος ὁ ἐν Ἄκτιον στρατός οἴομαι συμμένω , παύω , καί ὁ ἐμβολή φυλάσσω .
plutarchus.antonius 69.4
Ἀντώνιος δὲ τὴν πόλιν ἐκλιπὼν καὶ τὰς μετὰ τῶν φίλων διατριβάς , οἴκησιν ἔναλον κατεσκεύαζεν αὑτῷ περὶ τὴν Φάρον , εἰς τὴν θάλασσαν χῶμα προβαλών · καὶ διῆγεν αὐτόθι φυγὰς ἀνθρώπων , καὶ τὸν Τίμωνος ἀγαπᾶν καὶ ζηλοῦν βίον ἔφασκεν , ὡς δὴ πεπονθὼς ὅμοια · καὶ γὰρ αὐτὸς ἀδικηθεὶς ὑπὸ φίλων καὶ ἀχαριστηθείς , διὰ τοῦτο καὶ πᾶσιν ἀνθρώποις ἀπιστεῖν καὶ δυσχεραίνειν .
Lemmas: Ἀντώνιος δέ ὁ πόλις ἐκλείπω καί ὁ μετά ὁ φίλος διατριβή , οἴκησις ἔναλος κατασκευάζω ἑαυτοῦ περί ὁ Φάρος , εἰς ὁ θάλασσα χῶμα προβάλλω · καί διάγω αὐτόθι φυγάς ἄνθρωπος , καί ὁ Τίμων ἀγαπάω καί ζηλόω βίος φάσκω , ὡς δή πάσχω ὅμοιος · καί γάρ αὐτός ἀδικέω ὑπό φίλος καί ἀχαριστέω , διά οὗτος καί πᾶς ἄνθρωπος ἀπιστέω καί δυσχεραίνω .
plutarchus.antonius 70.1
ὁ δὲ Τίμων ἦν Ἀθηναῖος , καὶ γέγονεν ἡλικίᾳ μάλιστα κατὰ τὸν Πελοποννησιακὸν πόλεμον , ὡς ἐκ τῶν Ἀριστοφάνους καὶ Πλάτωνος δραμάτων λαβεῖν ἔστι . κωμῳδεῖται γὰρ ἐν ἐκείνοις ὡς δυσμενὴς καὶ μισάνθρωπος · ἐκκλίνων δὲ καὶ διωθούμενος ἅπασαν ἔντευξιν , Ἀλκιβιάδην , νέον ὄντα καὶ θρασύν , ἠσπάζετο καὶ κατεφίλει προθύμως . Ἀπημάντου δὲ θαυμάσαντος καὶ πυθομένου τὴν αἰτίαν , φιλεῖν ἔφη τὸν νεανίσκον εἰδὼς ὅτι πολλῶν Ἀθηναίοις κακῶν αἴτιος ἔσοιτο .
Lemmas: ὁ δέ Τίμων εἰμί Ἀθηναῖος , καί γίγνομαι ἡλικία μάλα κατά ὁ Πελοποννησιακός πόλεμος , ὡς ἐκ ὁ Ἀριστοφάνης καί Πλάτων δρᾶμα λαμβάνω εἰμί . κωμῳδέω γάρ ἐν ἐκεῖνος ὡς δυσμενής καί μισάνθρωπος · ἐκκλίνω δέ καί διωθέω ἅπας ἔντευξις , Ἀλκιβιάδης , νέος εἰμί καί θρασύς , ἀσπάζομαι καί καταφιλέω πρόθυμος . Ἀπήμαντος δέ θαυμάζω καί πυνθάνομαι ὁ αἰτία , φιλέω φημί ὁ νεανίσκος οἶδα ὅτι πολύς Ἀθηναῖος κακός αἴτιος εἰμί .
plutarchus.antonius 70.2
τὸν δὲ Ἀπήμαντον μόνον ὡς ὅμοιον αὐτῷ καὶ ζηλοῦντα τὴν δίαιταν ἔστιν ὅτε προσίετο · καί ποτε τῆς τῶν Χοῶν οὔσης ἑορτῆς εἱστιῶντο καθʼ αὑτοὺς οἱ δύο , τοῦ δʼ Ἀπημάντου φήσαντος , ὡς καλόν , ὦ Τίμων , τὸ συμπόσιον ἡμῶν , εἴγε σύ , ἔφη , μὴ παρῆς . λέγεται δὲ Ἀθηναίων ἐκκλησιαζόντων ἀναβὰς ἐπὶ τὸ βῆμα ποιῆσαι σιωπὴν καὶ προσδοκίαν μεγάλην διὰ τὸ παράδοξον ·
Lemmas: ὁ δέ Ἀπήμαντος μόνος ὡς ὅμοιος αὐτός καί ζηλόω ὁ δίαιτα εἰμί ὅτε προσίημι · καί ποτέ ὁ ὁ Χοή εἰμί ἑορτή ἑστιάω κατά ἑαυτοῦ ὁ δύο , ὁ δέ Ἀπήμαντος φημί , ὡς καλός , ὦ Τίμων , ὁ συμπόσιον ἐγώ , εἰ σύ , φημί , μή πάρειμι . λέγω δέ Ἀθηναῖος ἐκκλησιάζω ἀναβαίνω ἐπί ὁ βῆμα ποιέω σιωπή καί προσδοκία μέγας διά ὁ παράδοξος ·
plutarchus.antonius 70.3
εἶτα εἰπεῖν · ἔστι μοι μικρὸν οἰκόπεδον , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , καὶ συκῆ τις ἐν αὐτῷ πέφυκεν , ἐξ ἧς ἤδη συχνοὶ τῶν πολιτῶν ἀπήγξαντο . μέλλων οὖν οἰκοδομεῖν τὸν τόπον ἐβουλήθην δημοσίᾳ προειπεῖν , ἵνα , ἂν ἄρα τινὲς ἐθέλωσιν ὑμῶν , πρὶν ἐκκοπῆναι τὴν συκῆν , ἀπάγξωνται . τελευτήσαντος δὲ αὐτοῦ καὶ ταφέντος Ἁλῆσι παρὰ τὴν θάλασσαν ὤλισθε τὰ προὔχοντα τοῦ αἰγιαλοῦ , καὶ τὸ κῦμα περιελθὸν ἄβατον καὶ ἀπροσπέλαστον ἀνθρώπῳ πεποίηκε τὸν τάφον .
Lemmas: εἶτα λέγω · εἰμί ἐγώ μικρός οἰκόπεδον , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , καί συκῆ τις ἐν αὐτός φύω , ἐκ ὅς ἤδη συχνός ὁ πολίτης ἀπάγχω . μέλλω οὖν οἰκοδομέω ὁ τόπος βούλομαι δημοσίᾳ προλέγω , ἵνα , ἐάν ἄρα τις ἐθέλω σύ , πρίν ἐκκόπτω ὁ συκῆ , ἀπάγχω . τελευτάω δέ αὐτός καί θάπτω Ἅλις παρά ὁ θάλασσα ὀλισθάνω ὁ προέχω ὁ αἰγιαλός , καί ὁ κῦμα περιέρχομαι ἄβατος καί ἀπροσπέλαστος ἄνθρωπος ποιέω ὁ τάφος .
plutarchus.antonius 70.4
ἦν δʼ ἐπιγεγραμμένον · ἐνθάδʼ ἀπορρήξας ψυχὴν βαρυδαίμονα κεῖμαι . τοὔνομα δʼ οὐ πεύσεσθε , κακοὶ δὲ κακῶς ἀπόλοισθε . καὶ τοῦτο μὲν αὐτὸν ἔτι ζῶντα πεποιηκέναι λέγουσι , τὸ δὲ περιφερόμενον Καλλιμάχειόν ἐστι · Τίμων μισάνθ ρωπος ἐνοικέω . ἀλλὰ πάρελθε , οἰμώζειν εἴπας πολλὰ πάρελθε μόνον .
Lemmas: εἰμί δέ ἐπιγράφω · ἐνθάδε ἀπορρήγνυμι ψυχή βαρυδαίμων κεῖμαι . ὄνομα δέ οὐ πυνθάνομαι , κακός δέ κακός ἀπόλλυμι . καί οὗτος μέν αὐτός ἔτι ζάω ποιέω λέγω , ὁ δέ περιφέρω Καλλιμάχειον εἰμί · Τίμων μισάνθ ρωπος ἐνοικέω . ἀλλά παρέρχομαι , οἰμώζω λέγω πολύς παρέρχομαι μόνος .
plutarchus.antonius 71.1
ταῦτα μὲν περὶ Τίμωνος ἀπὸ πολλῶν ὀλίγα . τῷ δὲ Ἀντωνίῳ Κανίδιός τε τῆς ἀποβολῆς τῶν ἐν Ἀκτίῳ δυνάμεων αὐτάγγελος ἦλθε , καὶ τὸν Ἰουδαῖον Ἡρώδην ἔχοντά τινα τάγματα καὶ σπείρας ἤκουσε Καίσαρι προσκεχωρηκέναι , καὶ τοὺς ἄλλους ὁμοίως δυνάστας ἀφίστασθαι καὶ μηδὲν ἔτι συμμένειν τῶν ἐκτός .
Lemmas: οὗτος μέν περί Τίμων ἀπό πολύς ὀλίγος . ὁ δέ Ἀντώνιος ξανιδιυς τε ὁ ἀποβολή ὁ ἐν Ἄκτιον δύναμις αὐτάγγελος ἔρχομαι , καί ὁ Ἰουδαῖος Ἡρώδης ἔχω τις τάγμα καί σπεῖρα ἀκούω Καῖσαρ προσχωρέω , καί ὁ ἄλλος ὅμοιος δυνάστης ἀφίστημι καί μηδείς ἔτι συμμένω ὁ ἐκτός .
plutarchus.antonius 71.2
οὐ μὴν διετάραξέ τι τούτων αὐτόν , ἀλλὰ ὥσπερ ἄσμενος τὸ ἐλπίζειν ἀποτεθειμένος , ἵνα καὶ τὸ φροντίζειν , τὴν μὲν ἔναλον ἐκείνην δίαιταν , ἣν Τιμώνειον ὠνόμαζεν , ἐξέλιπεν , ἀναληφθεὶς δὲ ὑπὸ τῆς Κλεοπάτρας εἰς τὰ βασίλεια πρὸς δεῖπνα καὶ πότους καὶ διανομὰς ἔτρεψε τὴν πόλιν , ἐγγράφων μὲν εἰς ἐφήβους τὸν Κλεοπάτρας παῖδα καὶ Καίσαρος ,
Lemmas: οὐ μήν διαταράσσω τις οὗτος αὐτός , ἀλλά ὥσπερ ἄσμενος ὁ ἐλπίζω ἀποτίθημι , ἵνα καί ὁ φροντίζω , ὁ μέν ἔναλος ἐκεῖνος δίαιτα , ὅς Τιμώνειος ὀνομάζω , ἐκλείπω , ἀναλαμβάνω δέ ὑπό ὁ Κλεοπάτρη εἰς ὁ βασίλεια πρός δεῖπνον καί πότος καί διανομή τρέπω ὁ πόλις , ἐγγράφω μέν εἰς ἔφηβος ὁ Κλεοπάτρη παῖς καί Καῖσαρ ,
plutarchus.antonius 71.3
τὸ δὲ ἀπόρφυρον καὶ τέλειον ἱμάτιον Ἀντύλλῳ τῷ ἐκ Φουλβίας περιτιθείς , ἐφʼ οἷς ἡμέρας πολλὰς συμπόσια καὶ κῶμοι καὶ θαλίαι τὴν Ἀλεξάνδρειαν κατεῖχον . αὐτοὶ δὲ τὴν μὲν τῶν ἀμιμητοβίων ἐκείνην σύνοδον κατέλυσαν , ἑτέραν δὲ συνέταξαν οὐδέν τι λειπομένην ἐκείνης ἁβρότητι καὶ τρυφαῖς καὶ πολυτελείαις , ἣν συναποθανουμένων ἐκάλουν . ἀπεγράφοντο γὰρ οἱ φίλοι συναποθανουμένους ἑαυτούς , καὶ διῆγον εὐπαθοῦντες ἐν δείπνων περιόδοις .
Lemmas: ὁ δέ ἀπόρφυρος καί τέλειος ἱμάτιον Ἄντυλλος ὁ ἐκ Φουλβία περιτίθημι , ἐπί ὅς ἡμέρα πολύς συμπόσιον καί κῶμος καί θαλία ὁ Ἀλεξάνδρεια κατέχω . αὐτός δέ ὁ μέν ὁ ἀμιμητόβιος ἐκεῖνος σύνοδος καταλύω , ἕτερος δέ συντάσσω οὐδείς τις λείπω ἐκεῖνος ἁβρότης καί τρυφή καί πολυτέλεια , ὅς συναποθνῄσκω καλέω . ἀπογράφω γάρ ὁ φίλος συναποθνῄσκω ἑαυτοῦ , καί διάγω εὐπαθέω ἐν δεῖπνον περίοδος .
plutarchus.antonius 71.4
Κλεοπάτρα δὲ φαρμάκων θανασίμων συνῆγε παντοδαπὰς δυνάμεις , ὧν ἑκάστης τὸ ἀνώδυνον ἐλέγχουσα προὔβαλλε τοῖς ἐπὶ θανάτῳ φρουρουμένοις . ἐπεὶ δὲ ἑώρα τὰς μὲν ὠκυμόρους τὴν ὀξύτητα τοῦ θανάτου δι’ ὀδύνης ἐπιφερούσας , τὰς δὲ πρᾳοτέρας τάχος οὐκ ἐχούσας , τῶν θηρίων ἀπεπειρᾶτο , θεωμένης αὐτῆς ἕτερον ἑτέρῳ προσφερόντων .
Lemmas: Κλεοπάτρη δέ φάρμακον θανάσιμος συνάγω παντοδαπός δύναμις , ὅς ἕκαστος ὁ ἀνώδυνος ἐλέγχω προβάλλω ὁ ἐπί θάνατος φρουρέω . ἐπεί δέ ὁράω ὁ μέν ὠκύμορος ὁ ὀξύτης ὁ θάνατος διά ὀδύνη ἐπιφέρω , ὁ δέ πρᾶος τάχος οὐ ἔχω , ὁ θηρίον ἀποπειράομαι , θεάομαι αὐτός ἕτερος ἕτερος προσφέρω .
plutarchus.antonius 71.5
ἐποίει δὲ τοῦτο καθʼ ἡμέραν · καὶ σχεδὸν ἐν πᾶσι μόνον εὕρισκε τὸ δῆγμα τῆς ἀσπίδος ἄνευ σπασμοῦ καὶ στεναγμοῦ κάρον ὑπνώδη καὶ καταφορὰν ἐφελκόμενον , ἱδρῶτι μαλακῷ τοῦ προσώπου , καὶ τῶν αἰσθητηρίων ἀμαυρώσει παραλυομένων ῥᾳδίως καὶ δυσχεραινόντων πρὸς τὰς ἐξεγέρσεις καὶ ἀνακλίσεις , ὥσπερ οἱ βαθέως καθεύδοντες .
Lemmas: ποιέω δέ οὗτος κατά ἡμέρα · καί σχεδόν ἐν πᾶς μόνος εὑρίσκω ὁ δῆγμα ὁ ἀσπίς ἄνευ σπασμός καί στεναγμός κάρος ὑπνώδης καί καταφορά ἐφέλκω , ἱδρώς μαλακός ὁ πρόσωπον , καί ὁ αἰσθητήριον ἀμαύρωσις παραλύω ῥᾴδιος καί δυσχεραίνω πρός ὁ ἐξέγερσις καί ἀνάκλισις , ὥσπερ ὁ βαθύς καθεύδω .
plutarchus.antonius 72.1
ἅμα δὲ καὶ πρὸς Καίσαρα πρεσβεις ἔπεμπον εἰς Ἀσίαν , ἡ μὲν αἰτουμένη τὴν ἐν Αἰγύπτῳ τοῖς παισὶν ἀρχήν , ὁ δὲ ἀξιῶν Ἀθήνησιν , εἰ μὴ δοκοίη περὶ Αἴγυπτον , ἰδιώτης καταβιῶναι . φίλων δὲ ἀπορίᾳ καὶ ἀπιστίᾳ διὰ τὰς αὐτομολίας ὁ τῶν παίδων διδάσκαλος ἐπέμφθη πρεσβεύων Εὐφρόνιος .
Lemmas: ἅμα δέ καί πρός Καῖσαρ πρεσβεις πέμπω εἰς Ἀσία , ὁ μέν αἰτέω ὁ ἐν Αἴγυπτος ὁ παῖς ἀρχή , ὁ δέ ἀξιόω Ἀθήνησι , εἰ μή δοκέω περί Αἴγυπτος , ἰδιώτης καταβιόω . φίλος δέ ἀπορία καί ἀπιστία διά ὁ αὐτομολία ὁ ὁ παῖς διδάσκαλος πέμπω πρεσβεύω Εὐφρόνιος .
plutarchus.antonius 72.2
καὶ γὰρ Ἀλεξᾶς ὁ Λαοδικεύς , γνωρισθεὶς μὲν ἐν Ῥώμῃ διὰ Τιμαγένους καὶ πλεῖστον Ἑλλήνων δυνηθείς , γενόμενος δὲ τῶν Κλεοπάτρας ἐπʼ Ἀντώνιον ὀργάνων τὸ βιαιότατον καὶ τῶν ὑπὲρ Ὀκταουίας ἱσταμένων ἐν αὐτῷ λογισμῶν ἀνατροπεύς , ἐπέμφθη μὲν Ἡρώδην τὸν βασιλέα τῆς μεταβολῆς ἐφέξων ,
Lemmas: καί γάρ Ἀλεξᾶς ὁ Λαοδικεύς , γνωρίζω μέν ἐν Ῥώμη διά Τιμαγένης καί πολύς Ἕλλην δύναμαι , γίγνομαι δέ ὁ Κλεοπάτρη ἐπί Ἀντώνιος ὄργανον ὁ βίαιος καί ὁ ὑπέρ Ὀκταουία ἵστημι ἐν αὐτός λογισμός ἀνατροπεύς , πέμπω μέν Ἡρώδης ὁ βασιλεύς ὁ μεταβολή ἐπέχω ,
plutarchus.antonius 72.3
αὐτοῦ δὲ καταμείνας καὶ προδοὺς Ἀντώνιον ἐτόλμησεν εἰς ὄψιν ἐλθεῖν Καίσαρος , Ἡρώδῃ πεποιθώς . ὤνησε δὲ αὐτὸν οὐδὲν Ἡρώδης , ἀλλʼ εὐθὺς εἱρχθεὶς καὶ κομισθεὶς εἰς τὴν ἑαυτοῦ πατρίδα δέσμιος ἐκεῖ Καίσαρος κελεύσαντος ἀνῃρέθη . τοιαύτην μὲν Ἀλεξᾶς ἔτι ζῶντι δίκην Ἀντωνίῳ τῆς ἀπιστίας ἐξέτισε .
Lemmas: αὐτοῦ δέ καταμένω καί προδίδωμι Ἀντώνιος τολμάω εἰς ὄψις ἔρχομαι Καῖσαρ , Ἡρώδης πείθω . ὀνίνημι δέ αὐτός οὐδείς Ἡρώδης , ἀλλά εὐθύς ἔργω καί κομίζω εἰς ὁ ἑαυτοῦ πατρίς δέσμιος ἐκεῖ Καῖσαρ κελεύω ἀναιρέω . τοιοῦτος μέν Ἀλεξᾶς ἔτι ζάω δίκη Ἀντώνιος ὁ ἀπιστία ἐκτίνω .
plutarchus.antonius 73.1
Καῖσαρ δὲ τοὺς μὲν ὑπὲρ Ἀντωνίου λόγους οὐκ ἠνέσχετο , Κλεοπάτραν δὲ ἀπεκρίνατο μηδενὸς ἁμαρτήσεσθαι τῶν ἐπιεικῶν ἀνελοῦσαν Ἀντώνιον ἢ ἐκβαλοῦσαν . συνέπεμψε δὲ καὶ παρʼ αὑτοῦ τινα τῶν ἀπελευθέρων Θύρσον , οὐκ ἀνόητον ἄνθρωπον οὐδὲ ἀπιθάνως ἂν ἀφʼ ἡγεμόνος νέου διαλεχθέντα πρὸς γυναῖκα σοβαρὰν καὶ θαυμαστὸν ὅσον ἐπὶ κάλλει φρονοῦσαν .
Lemmas: Καῖσαρ δέ ὁ μέν ὑπέρ Ἀντώνιος λόγος οὐ ἀνέχω , Κλεοπάτρη δέ ἀποκρίνω μηδείς ἁμαρτάνω ὁ ἐπιεικής ἀναιρέω Ἀντώνιος ἤ ἐκβάλλω . συμπέμπω δέ καί παρά ἑαυτοῦ τις ὁ ἀπελεύθερος Θύρσος , οὐ ἀνόητος ἄνθρωπος οὐδέ ἀπίθανος ἄν ἀπό ἡγεμών νέος διαλέγω πρός γυνή σοβαρός καί θαυμαστός ὅσος ἐπί κάλλος φρονέω .
plutarchus.antonius 73.2
οὗτος ἐντυγχάνων αὐτῇ μακρότερα τῶν ἄλλων καὶ τιμώμενος διαφερόντως ὑπόνοιαν τῷ Ἀντωνίῳ παρέσχε , καὶ συλλαβὼν αὐτὸν ἐμαστίγωσεν , εἶτα ἀφῆκε πρὸς Καίσαρα γράψας ὡς ἐντρυφῶν καὶ περιφρονῶν παροξύνειεν αὐτόν , εὐπαρόξυντον ὑπὸ κακῶν ὄντα . σὺ δὲ εἰ μὴ φέρεις τὸ πρᾶγμα , ἔφη , μετρίως , ἔχεις ἐμὸν ἀπελεύθερον Ἵππαρχον . τοῦτον κρεμάσας μαστίγωσον , ἵνα ἴσον ἔχωμεν .
Lemmas: οὗτος ἐντυγχάνω αὐτός μακρός ὁ ἄλλος καί τιμάω διαφερόντως ὑπόνοια ὁ Ἀντώνιος παρέχω , καί συλλαμβάνω αὐτός μαστιγόω , εἶτα ἀφίημι πρός Καῖσαρ γράφω ὡς ἐντρυφάω καί περιφρονέω παροξύνω αὐτός , εὐπαρόξυντος ὑπό κακός εἰμί . σύ δέ εἰ μή φέρω ὁ πρᾶγμα , φημί , μέτριος , ἔχω ἐμός ἀπελεύθερος Ἵππαρχος . οὗτος κρεμάννυμι μαστιγόω , ἵνα ἴσος ἔχω .
plutarchus.antonius 73.3
ἐκ τούτου Κλεοπάτρα μὲν ἀπολυομένη τὰς αἰτίας καὶ ὑπονοίας ἐθεράπευεν αὐτὸν περιττῶς · καὶ τὴν ἑαυτῆς γενέθλιον ταπεινῶς διαγαγοῦσα καὶ ταῖς τύχαις πρεπόντως , τὴν ἐκείνου πᾶσαν ὑπερβαλλομένη λαμπρότητα καὶ πολυτέλειαν ἑώρτασεν , ὥστε πολλοὺς τῶν κεκλημένων ἐπὶ τὸ δεῖπνον πένητας ἐλθόντας ἀπελθεῖν πλουσίους . Καίσαρα δὲ Ἀγρίππας ἀνεκαλεῖτο πολλάκις ἀπὸ Ῥώμης γράφων ὡς τῶν ἐκεῖ πραγμάτων τὴν παρουσίαν αὐτοῦ ποθούντων .
Lemmas: ἐκ οὗτος Κλεοπάτρη μέν ἀπολύω ὁ αἰτία καί ὑπόνοια θεραπεύω αὐτός περισσός · καί ὁ ἑαυτοῦ γενέθλιος ταπεινός διάγω καί ὁ τύχη πρεπόντως , ὁ ἐκεῖνος πᾶς ὑπερβάλλω λαμπρότης καί πολυτέλεια ἑορτάζω , ὥστε πολύς ὁ καλέω ἐπί ὁ δεῖπνον πένης ἔρχομαι ἀπέρχομαι πλούσιος . Καῖσαρ δέ Ἀγρίππας ἀνακαλέω πολλάκις ἀπό Ῥώμη γράφω ὡς ὁ ἐκεῖ πρᾶγμα ὁ παρουσία αὐτός ποθέω .
plutarchus.antonius 74.1
ἔσχεν οὖν ἀναβολὴν ὁ πόλεμος τότε · τοῦ δὲ χειμῶνος παρελθόντος αὖθις ἐπῄει διὰ Συρίας , οἱ δὲ στρατηγοὶ διὰ Λιβύης . ἁλόντος δὲ Πηλουσίου λόγος ἦν ἐνδοῦναι Σέλευκον οὐκ ἀκούσης τῆς Κλεοπάτρας . ἡ δὲ ἐκείνου μὲν γυναῖκα καὶ παῖδας Ἀντωνίῳ κτεῖναι παρεῖχεν , αὐτὴ δὲ θήκας ἔχουσα καὶ μνήματα κατεσκευασμένα περιττῶς εἴς τε κάλλος καὶ ὕψος , ἃ προσῳκοδόμησε τῷ ναῷ τῆς Ἴσιδος ,
Lemmas: ἔχω οὖν ἀναβολή ὁ πόλεμος τότε · ὁ δέ χειμών παρέρχομαι αὖθις ἐπέρχομαι διά Συρία , ὁ δέ στρατηγός διά Λιβύη . ἁλίσκομαι δέ Πηλούσιον λόγος εἰμί ἐνδίδωμι Σέλευκος οὐ ἀκούω ὁ Κλεοπάτρη . ὁ δέ ἐκεῖνος μέν γυνή καί παῖς Ἀντώνιος κτείνω παρέχω , αὐτός δέ θήκη ἔχω καί μνῆμα κατασκευάζω περισσός εἰς τε κάλλος καί ὕψος , ὅς προσοικοδομέω ὁ ναός ὁ Ἶσις ,
plutarchus.antonius 74.2
ἐνταῦθα τῶν βασιλικῶν συνεφόρει τὰ πλείστης ἄξια σπουδῆς , χρυσόν , ἄργυρον , σμάραγδον , μαργαρίτην , ἔβενον , ἐλέφαντα , κινάμωμον · ἐπὶ πᾶσι δὲ δᾷδα πολλὴν καὶ στυππεῖον , ὥστε δείσαντα περὶ τῶν χρημάτων Καίσαρα , μὴ τραπομένη πρὸς ἀπόγνωσιν ἡ γυνὴ διαφθείρῃ καὶ καταφλέξῃ τὸν πλοῦτον , ἀεί τινας ἐλπίδας αὐτῇ φιλανθ ρώπους προσπέμπειν ἅμα τῷ στρατῷ πορευόμενον ἐπὶ τὴν πόλιν .
Lemmas: ἐνταῦθα ὁ βασιλικός συμφορέω ὁ πολύς ἄξιος σπουδή , χρυσός , ἄργυρος , σμάραγδος , μαργαρίτης , ἔβενος , ἐλέφας , κιννάμωμον · ἐπί πᾶς δέ δαίς πολύς καί στυππεῖον , ὥστε δείδω περί ὁ χρῆμα Καῖσαρ , μή τρέπω πρός ἀπόγνωσις ὁ γυνή διαφθείρω καί καταφλέγω ὁ πλοῦτος , ἀεί τις ἐλπίς αὐτός φιλανθ ρωπος προσπέμπω ἅμα ὁ στρατός πορεύω ἐπί ὁ πόλις .
plutarchus.antonius 74.3
ἱδρυθέντος δὲ αὐτοῦ περὶ τὸν ἱππόδρομον , Ἀντώνιος ἐπεξελθὼν ἠγωνίσατο λαμπρῶς καὶ τροπὴν τῶν Καίσαρος ἱππέων ἐποίησε , καὶ κατεδίωξεν ἄχρι τοῦ στρατοπέδου . μεγαλυνόμενος δὲ τῇ νίκῃ παρῆλθεν εἰς τὰ βασίλεια , καὶ τὴν Κλεοπάτραν κατεφίλησεν ἐν τοῖς ὅπλοις , καὶ τὸν ἠγωνισμένον προθυμότατα τῶν στρατιωτῶν συνέστησεν . ἡ δὲ ἀριστεῖον αὐτῷ θώρακα χρυσοῦν καὶ κράνος ἔδωκεν . ἐκεῖνος μὲν οὖν ὁ ἄνθρωπος λαβὼν ταῦτα διὰ νυκτὸς ηὐτομόλησε πρὸς Καίσαρα .
Lemmas: ἱδρύω δέ αὐτός περί ὁ ἱππόδρομος , Ἀντώνιος ἐπεξέρχομαι ἀγωνίζομαι λαμπρός καί τροπή ὁ Καῖσαρ ἱππεύς ποιέω , καί καταδιώκω ἄχρι ὁ στρατόπεδον . μεγαλύνω δέ ὁ νίκη παρέρχομαι εἰς ὁ βασίλεια , καί ὁ Κλεοπάτρη καταφιλέω ἐν ὁ ὅπλον , καί ὁ ἀγωνίζομαι πρόθυμος ὁ στρατιώτης συνίστημι . ὁ δέ ἀριστεῖος αὐτός θώραξ χρύσεος καί κράνος δίδωμι . ἐκεῖνος μέν οὖν ὁ ἄνθρωπος λαμβάνω οὗτος διά νύξ αὐτομολέω πρός Καῖσαρ .
plutarchus.antonius 75.1
πάλιν δὲ Ἀντώνιος ἔπεμπε Καίσαρα μονομαχῆσαι προκαλούμενος . ἀποκριναμένου δὲ ἐκείνου πολλὰς ὁδοὺς Ἀντωνίῳ παρεῖναι θανάτων , συμφρονήσας ὅτι τοῦ διὰ μάχης οὐκ ἔστιν αὐτῷ βελτίων θάνατος , ἔγνω καὶ κατὰ γῆν ἅμα καὶ θάλατταν ἐπιχειρεῖν . καὶ παρὰ δεῖπνον , ὡς λέγεται , τοὺς οἰκέτας ἐκέλευσεν ὑποχεῖν καὶ προθυμότερον εὐωχεῖν αὐτόν ·
Lemmas: πάλιν δέ Ἀντώνιος πέμπω Καῖσαρ μονομαχέω προκαλέω . ἀποκρίνω δέ ἐκεῖνος πολύς ὁδός Ἀντώνιος πάρειμι θάνατος , συμφρονέω ὅτι ὁ διά μάχη οὐ εἰμί αὐτός ἀγαθός θάνατος , γιγνώσκω καί κατά γῆ ἅμα καί θάλασσα ἐπιχειρέω . καί παρά δεῖπνον , ὡς λέγω , ὁ οἰκέτης κελεύω ὑποχέω καί πρόθυμος εὐωχέω αὐτός ·
plutarchus.antonius 75.2
ἄδηλον γάρ , εἰ τοῦτο ποιήσουσιν αὔριον ἢ δεσπόταις ἑτέροις ὑπηρετήσουσιν , αὐτὸς δὲ κείσεται σκελετὸς καὶ τὸ μηδὲν γενόμενος . τοὺς δὲ φίλους ἐπὶ τούτοις δακρύοντας ὁρῶν ἔφη μὴ προάξειν ἐπὶ τὴν μάχην , ἐξ ἧς αὑτῷ θάνατον εὐκλεᾶ μᾶλλον ἢ σωτηρίαν ζητεῖν καὶ νίκην .
Lemmas: ἄδηλος γάρ , εἰ οὗτος ποιέω αὔριον ἤ δεσπότης ἕτερος ὑπηρετέω , αὐτός δέ κεῖμαι σκελετός καί ὁ μηδείς γίγνομαι . ὁ δέ φίλος ἐπί οὗτος δακρύω ὁράω φημί μή προάγω ἐπί ὁ μάχη , ἐκ ὅς ἑαυτοῦ θάνατος εὐκλεής μάλα ἤ σωτηρία ζητέω καί νίκη .
plutarchus.antonius 75.3
ἐν ταύτῃ τῇ νυκτὶ λέγεται , μεσούσης σχεδόν , ἐν ἡσυχίᾳ καὶ κατηφείᾳ τῆς πόλεως διὰ φόβον καὶ προσδοκίαν τοῦ μέλλοντος οὔσης , αἰφνίδιον ὀργάνων τε παντοδαπῶν ἐμμελεῖς τινας φωνὰς ἀκουσθῆναι καὶ βοὴν ὄχλου μετὰ εὐασμῶν καὶ πηδήσεων σατυρικῶν , ὥσπερ θιάσου τινὸς οὐκ ἀθορύβως ἐξελαύνοντος ·
Lemmas: ἐν οὗτος ὁ νύξ λέγω , μεσόω σχεδόν , ἐν ἡσυχία καί κατήφεια ὁ πόλις διά φόβος καί προσδοκία ὁ μέλλω εἰμί , αἰφνίδιος ὄργανον τε παντοδαπής ἐμμελής τις φωνή ἀκούω καί βοή ὄχλος μετά εὐασμός καί πήδησις σατυρικός , ὥσπερ θίασος τις οὐ ἀθόρυβος ἐξελαύνω ·
plutarchus.antonius 75.4
εἶναι δὲ τὴν ὁρμὴν ὁμοῦ τι διὰ τῆς πόλεως μέσης ἐπὶ τὴν πύλην ἔξω τὴν τετραμμένην πρὸς τοὺς πολεμίους , καὶ ταύτῃ τὸν θόρυβον ἐκπεσεῖν πλεῖστον γενόμενον . ἐδόκει δὲ τοῖς ἀναλογιζομένοις τὸ σημεῖον ἀπολείπειν ὁ θεὸς Ἀντώνιον , ᾧ μάλιστα συνεξομοιῶν καὶ συνοικειῶν ἑαυτὸν διετέλεσεν .
Lemmas: εἰμί δέ ὁ ὁρμή ὁμοῦ τις διά ὁ πόλις μέσος ἐπί ὁ πύλη ἔξω ὁ τρέπω πρός ὁ πολέμιος , καί οὗτος ὁ θόρυβος ἐκπίπτω πολύς γίγνομαι . δοκέω δέ ὁ ἀναλογίζομαι ὁ σημεῖον ἀπολείπω ὁ θεός Ἀντώνιος , ὅς μάλα συνεξομοιόω καί συνοικειόω ἑαυτοῦ διατελέω .
plutarchus.antonius 76.1
ἅμα δὲ ἡμέρᾳ τὸν πεζὸν αὐτὸς ἐπὶ τῶν πρὸ τῆς πόλεως λόφων ἱδρύσας ἐθεᾶτο τὰς ναῦς ἀνηγμένας καὶ ταῖς τῶν πολεμίων προσφερομένας · καὶ περιμένων ἔργον τι παρʼ ἐκείνων ἰδεῖν ἡσύχαζεν . οἱ δὲ ὡς ἐγγὺς ἐγένοντο , ταῖς κώπαις ἠσπάσαντο τοὺς Καίσαρος , ἐκείνων τε ἀντασπασαμένων μετεβάλοντο , καὶ πάσαις ἅμα ταῖς ναυσὶν ὁ στόλος εἷς γενόμενος ἐπέπλει πρὸς τὴν πόλιν ἀντίπρῳρος .
Lemmas: ἅμα δέ ἡμέρα ὁ πεζός αὐτός ἐπί ὁ πρό ὁ πόλις λόφος ἱδρύω θεάομαι ὁ ναῦς ἀνάγω καί ὁ ὁ πολέμιος προσφέρω · καί περιμένω ἔργον τις παρά ἐκεῖνος ὁράω ἡσυχάζω . ὁ δέ ὡς ἐγγύς γίγνομαι , ὁ κώπη ἀσπάζομαι ὁ Καῖσαρ , ἐκεῖνος τε ἀντασπάζομαι μεταβάλλω , καί πᾶς ἅμα ὁ ναῦς ὁ στόλος εἷς γίγνομαι ἐπιπλέω πρός ὁ πόλις ἀντίπρῳρος .
plutarchus.antonius 76.2
τοῦτο Ἀντώνιος ἰδὼν ἀπελείφθη μὲν εὐθὺς ὑπὸ τῶν ἱππέων μεταβαλομένων , ἡττηθεὶς δὲ τοῖς πεζοῖς ἀνεχώρησεν εἰς τὴν πόλιν , ὑπὸ Κλεοπάτρας προδεδόσθαι βοῶν οἷς δι’ ἐκείνην ἐπολέμησεν . ἡ δὲ τὴν ὀργὴν αὐτοῦ φοβηθεῖσα καὶ τὴν ἀπόνοιαν εἰς τὸν τάφον κατέφυγε καὶ τοὺς καταρράκτας ἀφῆκε κλείθροις καὶ μοχλοῖς καρτεροὺς ὄντας · πρὸς δὲ Ἀντώνιον ἔπεμψε τοὺς ἀπαγγελοῦντας ὅτι τέθνηκε .
Lemmas: οὗτος Ἀντώνιος ὁράω ἀπολείπω μέν εὐθύς ὑπό ὁ ἱππεύς μεταβάλλω , ἡσσάομαι δέ ὁ πεζός ἀναχωρέω εἰς ὁ πόλις , ὑπό Κλεοπάτρη προδίδωμι βοάω ὅς διά ἐκεῖνος πολεμέω . ὁ δέ ὁ ὀργή αὐτός φοβέω καί ὁ ἀπόνοια εἰς ὁ τάφος καταφεύγω καί ὁ καταρράκτης ἀφίημι κλεῖθρον καί μοχλός καρτερός εἰμί · πρός δέ Ἀντώνιος πέμπω ὁ ἀπαγγέλλω ὅτι θνῄσκω .
plutarchus.antonius 76.3
πιστεύσας δὲ ἐκεῖνος καὶ εἰπὼν πρὸς αὑτόν , τί ἔτι μέλλεις , Ἀντώνιε ; τὴν μόνην ἡ τύχη καὶ λοιπὴν ἀφῄρηκε τοῦ φιλοψυχεῖν πρόφασιν , εἰσῆλθεν εἰς τὸ δωμάτιον , καὶ τὸν θώρακα παραλύων καὶ διαστέλλων , ὦ Κλεοπάτρα , εἶπεν , οὐκ ἄχθομαί σου στερούμενος · αὐτίκα γὰρ εἰς ταὐτὸν ἀφίξομαι · ἀλλʼ ὅτι γυναικὸς ὁ τηλικοῦτος αὐτοκράτωρ εὐψυχίᾳ πεφώραμαι λειπόμενος .
Lemmas: πιστεύω δέ ἐκεῖνος καί λέγω πρός ἑαυτοῦ , τίς ἔτι μέλλω , Ἀντώνιος ; ὁ μόνος ὁ τύχη καί λοιπός ἀφαιρέω ὁ φιλοψυχέω πρόφασις , εἰσέρχομαι εἰς ὁ δωμάτιον , καί ὁ θώραξ παραλύω καί διαστέλλω , ὦ Κλεοπάτρη , λέγω , οὐ ἄχθομαι σύ στερέω · αὐτίκα γάρ εἰς αὐτός ἀφικνέομαι · ἀλλά ὅτι γυνή ὁ τηλικοῦτος αὐτοκράτωρ εὐψυχία φωράω λείπω .
plutarchus.antonius 76.4
ἦν δέ τις οἰκέτης αὐτοῦ πιστὸς Ἔρως ὄνομα . τοῦτον ἐκ πολλοῦ παρακεκληκώς , εἰ δεήσειεν , ἀνελεῖν αὐτόν , ἀπῄτει τὴν ὑπόσχεσιν . ὁ δὲ σπασάμενος τὸ ξίφος ἀνέσχε μὲν ὡς παίσων ἐκεῖνον , ἀποστρέψας δὲ τὸ πρόσωπον ἑαυτὸν ἀπέκτεινε . πεσόντος δὲ αὐτοῦ πρὸς τοὺς πόδας ὁ Ἀντώνιος εὖγε , εἶπεν , ὦ Ἔρως , ὅτι μὴ δυνηθεὶς αὐτὸς ἐμὲ ποιεῖν ὃ δεῖ διδάσκεις · καὶ παίσας διὰ τῆς κοιλίας ἑαυτὸν ἀφῆκεν εἰς τὸ κλινίδιον .
Lemmas: εἰμί δέ τις οἰκέτης αὐτός πιστός Ἔρως ὄνομα . οὗτος ἐκ πολύς παρακαλέω , εἰ δέω , ἀναιρέω αὐτός , ἀπαιτέω ὁ ὑπόσχεσις . ὁ δέ σπάω ὁ ξίφος ἀνέχω μέν ὡς παίω ἐκεῖνος , ἀποστρέφω δέ ὁ πρόσωπον ἑαυτοῦ ἀποκτείνω . πίπτω δέ αὐτός πρός ὁ πούς ὁ Ἀντώνιος εὖγε , λέγω , ὦ Ἔρως , ὅτι μή δύναμαι αὐτός ἐγώ ποιέω ὅς δέω διδάσκω · καί παίω διά ὁ κοιλία ἑαυτοῦ ἀφίημι εἰς ὁ κλινίδιον .
plutarchus.antonius 76.5
ἦν δὲ οὐκ εὐθυθάνατος ἡ πληγή . διὸ καὶ τῆς φορᾶς τοῦ αἵματος , ἐπεὶ κατεκλίθη , παυσαμένης , ἀναλαβὼν ἐδεῖτο τῶν παρόντων ἐπισφάττειν αὐτόν . οἱ δὲ ἔφευγον ἐκ τοῦ δωματίου βοῶντος καὶ σφαδάζοντος , ἄχρι οὗ παρὰ Κλεοπάτρας ἧκε Διομήδης ὁ γραμματεύς , κομίζειν αὐτὸν ὡς ἐκείνην εἰς τὸν τάφον κελευσθείς .
Lemmas: εἰμί δέ οὐ εὐθυθάνατος ὁ πληγή . διό καί ὁ φορά ὁ αἷμα , ἐπεί κατακλίνω , παύω , ἀναλαμβάνω δέω ὁ πάρειμι ἐπισφάζω αὐτός . ὁ δέ φεύγω ἐκ ὁ δωμάτιον βοάω καί σφαδάζω , ἄχρι ὅς παρά Κλεοπάτρη ἵημι Διομήδης ὁ γραμματεύς , κομίζω αὐτός ὡς ἐκεῖνος εἰς ὁ τάφος κελεύω .
plutarchus.antonius 77.1
γνοὺς οὖν ὅτι ζῇ , προθύμως ἐκέλευσεν ἄρασθαι τοῖς ὑπηρέταις τὸ σῶμα , καὶ διὰ χειρῶν προσεκομίσθη ταῖς θύραις τοῦ οἰκήματος . ἡ δὲ Κλεοπάτρα τὰς μὲν θύρας οὐκ ἀνέῳξεν , ἐκ δὲ θυρίδων τινῶν φανεῖσα σειρὰς καὶ καλώδια καθίει . καὶ τούτοις ἐναψάντων τὸν Ἀντώνιον ἀνεῖλκεν αὐτὴ καὶ δύο γυναῖκες , ἃς μόνας ἐδέξατο μεθʼ αὑτῆς εἰς τὸν τάφον .
Lemmas: γιγνώσκω οὖν ὅτι ζάω , πρόθυμος κελεύω ἀείρω ὁ ὑπηρέτης ὁ σῶμα , καί διά χείρ προσκομίζω ὁ θύρα ὁ οἴκημα . ὁ δέ Κλεοπάτρη ὁ μέν θύρα οὐ ἀνοίγνυμι , ἐκ δέ θυρίς τις φαίνω σειρά καί καλώδιον καθίημι . καί οὗτος ἐνάπτω ὁ Ἀντώνιος ἀνέλκω αὐτός καί δύο γυνή , ὅς μόνος δέχομαι μετά ἑαυτοῦ εἰς ὁ τάφος .
plutarchus.antonius 77.2
οὐδὲν ἐκείνου λέγουσιν οἰκτρότερον γενέσθαι οἱ παραγενόμενοι θέαμα . πεφυρμένος γὰρ αἵματι καὶ δυσθανατῶν εἵλκετο , τὰς χεῖρας ὀρέγων εἰς ἐκείνην καὶ παραιωρούμενος . οὐ γὰρ ἦν γυναιξὶ ῥᾴδιον τὸ ἔργον , ἀλλὰ μόλις ἡ Κλεοπάτρα ταῖν χεροῖν ἐμπεφυκυῖα καὶ κατατεινομένη τῷ προσώπῳ τὸν δεσμὸν ἀνελάμβανεν , ἐπικελευομένων τῶν κάτωθεν αὐτῇ καὶ συναγωνιώντων .
Lemmas: οὐδείς ἐκεῖνος λέγω οἰκτρός γίγνομαι ὁ παραγίγνομαι θέαμα . φύρω γάρ αἷμα καί δυσθανατέω ἕλκω , ὁ χείρ ὀρέγω εἰς ἐκεῖνος καί παραιωρέω . οὐ γάρ εἰμί γυνή ῥᾴδιος ὁ ἔργον , ἀλλά μόλις ὁ Κλεοπάτρη ὁ χείρ ἐμφύω καί κατατείνω ὁ πρόσωπον ὁ δεσμός ἀναλαμβάνω , ἐπικελεύω ὁ κάτωθεν αὐτός καί συναγωνιάω .
plutarchus.antonius 77.3
δεξαμένη δὲ αὐτὸν οὕτως καὶ κατακλίνασα περιερρήξατο τε τοὺς πέπλους ἐπʼ αὐτῷ , καὶ τὰ στέρνα τυπτομένη καὶ σπαράττουσα ταῖς χερσί , καὶ τῷ προσώπῳ τοῦ αἵματος ἀναματτομένη , δεσπότην ἐκάλει καὶ ἄνδρα καὶ αὐτοκράτορα · καὶ μικροῦ δεῖν ἐπιλέληστο τῶν αὑτῆς κακῶν οἴκτῳ τῶν ἐκείνου . καταπαύσας δὲ τὸν θρῆνον αὐτῆς Ἀντώνιος ᾔτησε πιεῖν οἶνον , εἴτε διψῶν , εἴτε συντομώτερον ἐλπίζων ἀπολυθήσεσθαι .
Lemmas: δέχομαι δέ αὐτός οὕτως καί κατακλίνω περιρρήγνυμι τε ὁ πέπλος ἐπί αὐτός , καί ὁ στέρνον τύπτω καί σπαράσσω ὁ χείρ , καί ὁ πρόσωπον ὁ αἷμα ἀναμάσσω , δεσπότης καλέω καί ἀνήρ καί αὐτοκράτωρ · καί μικρός δέω ἐπιλανθάνομαι ὁ ἑαυτοῦ κακός οἶκτος ὁ ἐκεῖνος . καταπαύω δέ ὁ θρῆνος αὐτός Ἀντώνιος αἰτέω πίνω οἶνος , εἴτε διψάω , εἴτε σύντομος ἐλπίζω ἀπολύω .
plutarchus.antonius 77.4
πιὼν δὲ παρῄνεσεν αὐτῇ τὰ μὲν ἑαυτῆς , ἂν ᾖ μὴ μετʼ αἰσχύνης , σωτήρια τίθεσθαι , μάλιστα τῶν Καίσαρος ἑταίρων Προκληΐῳ πιστεύουσαν , αὐτὸν δὲ μὴ θρηνεῖν ἐπὶ ταῖς ὑστάταις μεταβολαῖς , ἀλλὰ μακαρίζειν ὧν ἔτυχε καλῶν , ἐπιφανέστατος ἀνθρώπων γενόμενος καὶ πλεῖστον ἰσχύσας καὶ νῦν οὐκ ἀγεννῶς Ῥωμαῖος ὑπὸ Ῥωμαίου κρατηθείς .
Lemmas: πίνω δέ παραινέω αὐτός ὁ μέν ἑαυτοῦ , ἐάν εἰμί μή μετά αἰσχύνη , σωτήριος τίθημι , μάλα ὁ Καῖσαρ ἑταῖρος Προκλήϊος πιστεύω , αὐτός δέ μή θρηνέω ἐπί ὁ ὕστερος μεταβολή , ἀλλά μακαρίζω ὅς τυγχάνω καλός , ἐπιφανής ἄνθρωπος γίγνομαι καί πολύς ἰσχύω καί νῦν οὐ ἀγεννής Ῥωμαῖος ὑπό Ῥωμαῖος κρατέω .
plutarchus.antonius 78.1
ὅσον δὲ ἀπολιπόντος αὐτοῦ Προκλήϊος ἧκε παρὰ Καίσαρος . ἐπεὶ γὰρ ἑαυτὸν πατάξας ὁ Ἀντώνιος ᾤχετο πρὸς Κλεοπάτραν κομιζόμενος , Δερκεταῖός τις τῶν δορυφόρων λαβὼν τὸ ἐγχειρίδιον αὐτοῦ καὶ ἀποκρύψας ὑπεξῆλθε , καὶ δραμὼν πρὸς Καίσαρα πρῶτος ἤγγειλε τὴν Ἀντωνίου τελευτήν , καὶ τὸ ξίφος ἔδειξεν ᾑμαγμένον .
Lemmas: ὅσος δέ ἀπολείπω αὐτός Προκλήϊος ἵημι παρά Καῖσαρ . ἐπεί γάρ ἑαυτοῦ πατάσσω ὁ Ἀντώνιος οἴχομαι πρός Κλεοπάτρη κομίζω , Δερκεταῖος τις ὁ δορυφόρος λαμβάνω ὁ ἐγχειρίδιον αὐτός καί ἀποκρύπτω ὑπεξέρχομαι , καί τρέχω πρός Καῖσαρ πρῶτος ἀγγέλλω ὁ Ἀντώνιος τελευτή , καί ὁ ξίφος δείκνυμι αἱμάσσω .
plutarchus.antonius 78.2
ὁ δὲ ὡς ἤκουσεν , ἐνδοτέρω τῆς σκηνῆς ἀποστὰς ἀπεδάκρυσεν ἄνδρα κηδεστὴν γενόμενον καὶ συνάρχοντα καὶ πολλῶν ἀγώνων καὶ πραγμάτων κοινωνόν . εἶτα τὰς ἐπιστολὰς λαβὼν καὶ τοὺς φίλους καλέσας ἀνεγίνωσκεν ὡς εὐγνώμονα γράφοντος αὐτοῦ καὶ δίκαια φορτικὸς ἦν καὶ ὑπερήφανος ἀεὶ περὶ τὰς ἀποκρίσεις ἐκεῖνος .
Lemmas: ὁ δέ ὡς ἀκούω , ἔνδον ὁ σκηνή ἀφίστημι ἀποδακρύω ἀνήρ κηδεστής γίγνομαι καί συνάρχω καί πολύς ἀγών καί πρᾶγμα κοινωνός . εἶτα ὁ ἐπιστολή λαμβάνω καί ὁ φίλος καλέω ἀναγιγνώσκω ὡς εὐγνώμων γράφω αὐτός καί δίκαιος φορτικός εἰμί καί ὑπερήφανος ἀεί περί ὁ ἀπόκρισις ἐκεῖνος .
plutarchus.antonius 78.3
ἐκ δὲ τούτου τὸν Προκλήϊον ἔπεμψε κελεύσας , ἢν δύνηται , μάλιστα τῆς Κλεοπάτρας ζώσης κρατῆσαι · καὶ γὰρ ἐφοβεῖτο περὶ τῶν χρημάτων , καὶ μέγα πρὸς δόξαν ἡγεῖτο τοῦ θριάμβου καταγαγεῖν ἐκείνην . εἰς μὲν οὖν χεῖρας τῷ Προκληΐῳ συνελθεῖν οὐκ ἠθέλησεν ·
Lemmas: ἐκ δέ οὗτος ὁ Προκλήϊος πέμπω κελεύω , ἐάν δύναμαι , μάλα ὁ Κλεοπάτρη ζάω κρατέω · καί γάρ φοβέω περί ὁ χρῆμα , καί μέγας πρός δόξα ἡγέομαι ὁ θρίαμβος κατάγω ἐκεῖνος . εἰς μέν οὖν χείρ ὁ Προκλήϊος συνέρχομαι οὐ ἐθέλω ·
plutarchus.antonius 78.4
ἐγίνοντο δὲ λόγοι τῷ οἰκήματι προσελθόντος ἔξωθεν αὐτοῦ κατὰ θύρας ἐπιπέδους , ἀποκεκλειμένας μὲν ὀχυρῶς , φωνῇ δὲ διέξοδον ἐχούσας . καὶ διελέχθησαν ἡ μὲν αἰτουμένη τοῖς παισὶ τὴν βασιλείαν , ὁ δὲ θαρρεῖν καὶ πάντα πιστεύειν Καίσαρι κελεύων .
Lemmas: γίγνομαι δέ λόγος ὁ οἴκημα προσέρχομαι ἔξωθεν αὐτός κατά θύρα ἐπίπεδος , ἀποκλείω μέν ὀχυρός , φωνή δέ διέξοδος ἔχω . καί διαλέγω ὁ μέν αἰτέω ὁ παῖς ὁ βασιλεία , ὁ δέ θαρσέω καί πᾶς πιστεύω Καῖσαρ κελεύω .
plutarchus.antonius 79.1
ὡς δὲ κατιδὼν τὸν τόπον ἀπήγγειλε Καίσαρι , Γάλλος μὲν ἐπέμφθη πάλιν ἐντευξόμενος αὐτῇ · καὶ πρὸς τὰς θύρας ἐλθὼν ἐπίτηδες ἐμήκυνε τὸν λόγον . ἐν τούτῳ δὲ Προκλήϊος κλίμακος προστεθείσης διὰ τῆς θυρίδος εἰσῆλθεν ᾗ τὸν Ἀντώνιον αἱ γυναῖκες ἐδέξαντο . καὶ πρὸς τὰς θύρας αὐτὰς εὐθύς , αἷς ἡ Κλεοπάτρα παρειστήκει προσέχουσα τῷ Γάλλῳ , κατέβαινεν ὑπηρέτας ἔχων δύο μεθʼ αὑτοῦ .
Lemmas: ὡς δέ κατοράω ὁ τόπος ἀπαγγέλλω Καῖσαρ , Γάλλος μέν πέμπω πάλιν ἐντυγχάνω αὐτός · καί πρός ὁ θύρα ἔρχομαι ἐπίτηδες μηκύνω ὁ λόγος . ἐν οὗτος δέ Προκλήϊος κλῖμαξ προστίθημι διά ὁ θυρίς εἰσέρχομαι ὅς ὁ Ἀντώνιος ὁ γυνή δέχομαι . καί πρός ὁ θύρα αὐτός εὐθύς , ὅς ὁ Κλεοπάτρη παρίστημι προσέχω ὁ Γάλλος , καταβαίνω ὑπηρέτης ἔχω δύο μετά ἑαυτοῦ .
plutarchus.antonius 79.2
τῶν δὲ συγκαθειργμένων τῇ Κλεοπάτρᾳ γυναικῶν τῆς ἑτέρας ἀνακραγούσης , τάλαινα Κλεοπάτρα , ζωγρεῖ , μεταστραφεῖσα καὶ θεασαμένη τὸν Προκλήϊον ὥρμησε μὲν αὑτὴν πατάξαι · παρεζωσμένη γὰρ ἐτύγχανέ τι τῶν λῃστρικῶν ξιφιδίων · προσδραμὼν δὲ ταχὺ καὶ περισχὼν αὐτὴν ταῖς χερσὶν ἀμφοτέραις ὁ Προκλήϊος , ἀδικεῖς , εἶπεν , ὦ Κλεοπάτρα , καὶ σεαυτὴν καὶ Καίσαρα , μεγάλην ἀφαιρουμένη χρηστότητος ἐπίδειξιν αὐτοῦ , καὶ διαβάλλουσα τὸν πρᾳότατον ἡγεμόνων ὡς ἄπιστον καὶ ἀδιάλλακτον .
Lemmas: ὁ δέ συγκαθείργω ὁ Κλεοπάτρη γυνή ὁ ἕτερος ἀνακράζω , τάλας Κλεοπάτρη , ζωγρέω , μεταστρέφω καί θεάομαι ὁ Προκλήϊος ὁρμάω μέν ἑαυτοῦ πατάσσω · παραζώννυμι γάρ τυγχάνω τις ὁ λῃστρικός ξιφίδιον · προστρέχω δέ ταχύς καί περιέχω αὐτός ὁ χείρ ἀμφότερος ὁ Προκλήϊος , ἀδικέω , λέγω , ὦ Κλεοπάτρη , καί σεαυτοῦ καί Καῖσαρ , μέγας ἀφαιρέω χρηστότης ἐπίδειξις αὐτός , καί διαβάλλω ὁ πρᾶος ἡγεμών ὡς ἄπιστος καί ἀδιάλλακτος .
plutarchus.antonius 79.3
ἅμα δὲ καὶ τὸ ξίφος αὐτῆς παρείλετο , καὶ τὴν ἐσθῆτα , μὴ κρύπτοι τι φάρμακον , ἐξέσεισεν . ἐπέμφθη δὲ καὶ παρὰ Καίσαρος τῶν ἀπελευθέρων Ἐπαφρόδιτος , ᾧ προσετέτακτο ζῶσαν αὐτὴν φυλάττειν ἰσχυρῶς ἐπιμελόμενον , τἆλλα δὲ πρὸς τὸ ῥᾷστον ἐνδιδόναι καὶ ἥδιστον .
Lemmas: ἅμα δέ καί ὁ ξίφος αὐτός παραιρέω , καί ὁ ἐσθής , μή κρύπτω τις φάρμακον , ἐκσείω . πέμπω δέ καί παρά Καῖσαρ ὁ ἀπελεύθερος Ἐπαφρόδιτος , ὅς προστάσσω ζάω αὐτός φυλάσσω ἰσχυρός ἐπιμελέομαι , ἄλλος δέ πρός ὁ ῥᾴδιος ἐνδίδωμι καί ἡδύς .
plutarchus.antonius 80.1
αὐτὸς δὲ Καῖσαρ εἰσήλαυνεν εἰς τὴν πόλιν , Ἀρείῳ τῷ φιλοσόφῳ προσδιαλεγόμενος καὶ τὴν δεξιὰν ἐνδεδωκώς , ἵνα εὐθὺς ἐν τοῖς πολίταις περίβλεπτος εἴη καὶ θαυμάζοιτο τιμώμενος ὑπʼ αὐτοῦ διαπρεπῶς . εἰς δὲ τὸ γυμνάσιον εἰσελθὼν καὶ ἀναβὰς ἐπὶ βῆμά τι πεποιημένον , ἐκπεπληγμένων ὑπὸ δέους τῶν ἀνθρώπων καὶ προσπιπτόντων , ἀναστῆναι κελεύσας ἔφη πάσης αἰτίας τὸν δῆμον ἀφιέναι , πρῶτον μὲν διὰ τὸν κτίστην Ἀλέξανδρον · δεύτερον δὲ τῆς πόλεως θαυμάζων τὸ κάλλος καὶ τὸ μέγεθος · τρίτον δὲ Ἀρείῳ τῷ ἑταίρῳ χαριζόμενος .
Lemmas: αὐτός δέ Καῖσαρ εἰσελαύνω εἰς ὁ πόλις , Ἄρειος ὁ φιλόσοφος προσδιαλέγομαι καί ὁ δεξιά ἐνδίδωμι , ἵνα εὐθύς ἐν ὁ πολίτης περίβλεπτος εἰμί καί θαυμάζω τιμάω ὑπό αὐτός διαπρεπής . εἰς δέ ὁ γυμνάσιον εἰσέρχομαι καί ἀναβαίνω ἐπί βῆμα τις ποιέω , ἐκπλήσσω ὑπό δέος ὁ ἄνθρωπος καί προσπίπτω , ἀνίστημι κελεύω φημί πᾶς αἰτία ὁ δῆμος ἀφίημι , πρῶτος μέν διά ὁ κτίστης Ἀλέξανδρος · δεύτερος δέ ὁ πόλις θαυμάζω ὁ κάλλος καί ὁ μέγεθος · τρίτος δέ Ἄρειος ὁ ἑταῖρος χαρίζω .
plutarchus.antonius 80.2
ταύτης δὴ τῆς τιμῆς ἔτυχε παρὰ Καίσαρος Ἄρειος , καὶ τῶν ἄλλων ἐξῃτήσατο συχνούς · ὧν ἦν καὶ Φιλόστρατος , ἀνὴρ εἰπεῖν μὲν ἐξ ἐπιδρομῆς τῶν πώποτε σοφιστῶν ἱκανώτατος , εἰσποιῶν δὲ μὴ προσηκόντως ἑαυτὸν τῇ Ἀκαδημείᾳ . διὸ καὶ Καῖσαρ αὐτοῦ βδελυττόμενος τὸν τρόπον οὐ προσίετο τὰς δεήσεις .
Lemmas: οὗτος δή ὁ τιμή τυγχάνω παρά Καῖσαρ Ἄρειος , καί ὁ ἄλλος ἐξαιτέω συχνός · ὅς εἰμί καί Φιλόστρατος , ἀνήρ λέγω μέν ἐκ ἐπιδρομή ὁ πώποτε σοφιστής ἱκανός , εἰσποιέω δέ μή προσηκόντως ἑαυτοῦ ὁ Ἀκαδήμεια . διό καί Καῖσαρ αὐτός βδελύσσομαι ὁ τρόπος οὐ προσίημι ὁ δέησις .
plutarchus.antonius 80.3
ὁ δὲ πώγωνα πολιὸν καθεὶς καὶ φαιὸν ἱμάτιον περιβαλόμενος ἐξόπισθεν Ἀρείῳ παρηκολούθει , τοῦτον ἀεὶ τὸν στίχον ἀναφθεγγόμενος · σοφοὶ σοφοὺς σώζουσιν , ἂν ὦσιν σοφοί . πυθόμενος δὲ Καῖσαρ , καὶ τοῦ φθόνου μᾶλλον Ἄρειον ἢ τοῦ δέους Φιλόστρατον ἀπαλλάξαι βουλόμενος , διῆκε .
Lemmas: ὁ δέ πώγων πολιός καθίημι καί φαιός ἱμάτιον περιβάλλω ἐξόπιθεν Ἄρειος παρακολουθέω , οὗτος ἀεί ὁ στίχος ἀναφθέγγομαι · σοφός σοφός σῴζω , ἐάν εἰμί σοφός . πυνθάνομαι δέ Καῖσαρ , καί ὁ φθόνος μάλα Ἄρειος ἤ ὁ δέος Φιλόστρατος ἀπαλλάσσω βούλομαι , διήκω .
plutarchus.antonius 81.1
τῶν δὲ Ἀντωνίου παίδων ὁ μὲν ἐκ Φουλβίας Ἄντυλλος ὑπὸ Θεοδώρου τοῦ παιδαγωγοῦ παραδοθεὶς ἀπέθανε · καὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ τῶν στρατιωτῶν ἀποτεμόντων , ὁ παιδαγωγὸς ἀφελὼν ὃν ἐφώρει περὶ τῷ τραχήλῳ πολυτιμότατον λίθον εἰς τὴν ζώνην κατέρραψεν · ἀρνησάμενος δὲ καὶ φωραθεὶς ἀνεσταυρώθη .
Lemmas: ὁ δέ Ἀντώνιος παῖς ὁ μέν ἐκ Φουλβία Ἄντυλλος ὑπό Θεόδωρος ὁ παιδαγωγός παραδίδωμι ἀποθνῄσκω · καί ὁ κεφαλή αὐτός ὁ στρατιώτης ἀποτέμνω , ὁ παιδαγωγός ἀφαιρέω ὅς φωράω περί ὁ τράχηλος πολύτιμος λίθος εἰς ὁ ζώνη καταρράπτω · ἀρνέομαι δέ καί φωράω ἀνασταυρόω .
plutarchus.antonius 81.2
τὰ δὲ Κλεοπάτρας παιδία φρουρούμενα μετὰ τῶν τρεφόντων ἐλευθέριον εἶχε δίαιταν . Καισαρίωνα δὲ τὸν ἐκ Καίσαρος γεγονέναι λεγόμενον ἡ μὲν μήτηρ ἐξέπεμψε μετὰ χρημάτων πολλῶν εἰς τὴν Ἰνδικὴν δι’ Αἰθιοπίας , ἕτερος δὲ παιδαγωγὸς ὅμοιος Θεοδώρῳ Ῥόδων ἀνέπεισεν ἐπανελθεῖν , ὡς Καίσαρος αὐτὸν ἐπὶ βασιλείαν καλοῦντος . βουλευομένου δὲ Καίσαρος Ἄρειον εἰπεῖν λέγουσιν · οὐκ ἀγαθὸν πολυκαισαρίη .
Lemmas: ὁ δέ Κλεοπάτρη παιδίον φρουρέω μετά ὁ τρέφω ἐλευθέριος ἔχω δίαιτα . Καισαρίων δέ ὁ ἐκ Καῖσαρ γίγνομαι λέγω ὁ μέν μήτηρ ἐκπέμπω μετά χρῆμα πολύς εἰς ὁ Ἰνδικός διά Αἰθιοπία , ἕτερος δέ παιδαγωγός ὅμοιος Θεόδωρος Ῥόδων ἀναπείθω ἐπανέρχομαι , ὡς Καῖσαρ αὐτός ἐπί βασιλεία καλέω . βουλεύω δέ Καῖσαρ Ἄρειος λέγω λέγω · οὐ ἀγαθός πολυκαισαρίη .
plutarchus.antonius 82.1
τοῦτον μὲν οὖν ὕστερον ἀπέκτεινε μετὰ τὴν Κλεοπάτρας τελευτήν . Ἀντώνιον δὲ πολλῶν αἰτουμένων θάψαι καὶ βασιλέων καὶ στρατηγῶν , οὐκ ἀφείλετο Κλεοπάτρας τὸ σῶμα Καῖσαρ , ἀλλὰ ἐθάπτετο ταῖς ἐκείνης χερσὶ πολυτελῶς καὶ βασιλικῶς , πᾶσιν ὡς ἐβούλετο χρῆσθαι λαβούσης . ἐκ δὲ λύπης ἅμα τοσαύτης καὶ ὀδύνης ʽἀνεφλέγμηνε γὰρ αὐτῆς τὰ στέρνα τυπτομένης καὶ ἥλκωτὀ πυρετῶν ἐπιλαβόντων ἠγάπησε τὴν πρόφασιν , ὡς ἀφεξομένη τροφῆς διὰ τοῦτο καὶ παραλύσουσα τοῦ ζῆν ἀκωλύτως ἑαυτήν .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν ὕστερον ἀποκτείνω μετά ὁ Κλεοπάτρη τελευτή . Ἀντώνιος δέ πολύς αἰτέω θάπτω καί βασιλεύς καί στρατηγός , οὐ ἀφαιρέω Κλεοπάτρη ὁ σῶμα Καῖσαρ , ἀλλά θάπτω ὁ ἐκεῖνος χείρ πολυτελής καί βασιλικός , πᾶς ὡς βούλομαι χράω λαμβάνω . ἐκ δέ λύπη ἅμα τοσοῦτος καί ὀδύνη ἀναφλέγω γάρ αὐτός ὁ στέρνον τύπτω καί ἑλκόω πυρετός ἐπιλαμβάνω ἀγαπάω ὁ πρόφασις , ὡς ἀπέχω τροφή διά οὗτος καί παραλύω ὁ ζάω ἀκώλυτος ἑαυτοῦ .
plutarchus.antonius 82.2
ἦν δὲ ἰατρὸς αὐτῇ συνήθης Ὄλυμπος , ᾧ φράσασα τἀληθὲς ἐχρῆτο συμβούλῳ καὶ συνεργῷ τῆς καθαιρέσεως , ὡς αὐτὸς ὁ Ὄλυμπος εἴρηκεν ἱστορίαν τινὰ τῶν πραγμάτων τούτων ἐκδεδωκώς . ὑπονοήσας δὲ Καῖσαρ ἀπειλὰς μέν τινας αὐτῇ καὶ φόβους περὶ τῶν τέκνων προσέβαλλεν , οἷς ἐκείνη καθάπερ μηχανήμασιν ὑπηρείπετο καὶ παρεδίδου τὸ σῶμα θεραπεύειν καὶ τρέφειν τοῖς χρῄζουσιν .
Lemmas: εἰμί δέ ἰατρός αὐτός συνήθης Ὄλυμπος , ὅς φράζω ἀληθής χράω σύμβουλος καί συνεργός ὁ καθαίρεσις , ὡς αὐτός ὁ Ὄλυμπος λέγω ἱστορία τις ὁ πρᾶγμα οὗτος ἐκδίδωμι . ὑπονοέω δέ Καῖσαρ ἀπειλή μέν τις αὐτός καί φόβος περί ὁ τέκνον προσβάλλω , ὅς ἐκεῖνος καθά μηχάνημα ὑπερείπω καί παραδίδωμι ὁ σῶμα θεραπεύω καί τρέφω ὁ χρῄζω .
plutarchus.antonius 83.1
ἧκε δὲ καὶ αὐτὸς ἡμέρας ὀλίγας διαλιπὼν ἐντευξόμενος αὐτῇ καὶ παρηγορήσων . ἡ δὲ ἔτυχε μὲν ἐν στιβάδι κατακειμένη ταπεινῶς , εἰσιόντι δʼ αὐτῷ μονοχίτων ἀναπηδήσασα προσπίπτει , δεινῶς μὲν ἐξηγριωμένη κεφαλὴν καὶ πρόσωπον , ὑπότρομος δὲ τῇ φωνῇ καὶ συντετηκυῖα ταῖς ὄψεσιν . ἦν δὲ πολλὰ καὶ τῆς περὶ τὸ στέρνον αἰκίας καταφανῆ · καὶ ὅλως οὐθὲν ἐδόκει τὸ σῶμα τῆς ψυχῆς ἔχειν βέλτιον .
Lemmas: ἵημι δέ καί αὐτός ἡμέρα ὀλίγος διαλείπω ἐντυγχάνω αὐτός καί παρηγορέω . ὁ δέ τυγχάνω μέν ἐν στιβάς κατάκειμαι ταπεινός , εἰσέρχομαι δέ αὐτός μονοχίτων ἀναπηδάω προσπίπτω , δεινός μέν ἐξαγριόω κεφαλή καί πρόσωπον , ὑπότρομος δέ ὁ φωνή καί συντήκω ὁ ὄψις . εἰμί δέ πολύς καί ὁ περί ὁ στέρνον αἰκία καταφανής · καί ὅλος οὐδείς δοκέω ὁ σῶμα ὁ ψυχή ἔχω ἀγαθός .
plutarchus.antonius 83.2
ἡ μέντοι χάρις ἐκείνη καὶ τὸ τῆς ὥρας ἰταμὸν οὐ κατέσβεστο παντάπασιν , ἀλλὰ καὶπερ οὕτως διακειμένης ἔνδοθέν ποθεν ἐξέλαμπε καὶ συνεπεφαίνετο τοῖς κινήμασι τοῦ προσώπου . κελεύσαντος δὲ τοῦ Καίσαρος αὐτὴν κατακλιθῆναι καὶ πλησίον αὐτοῦ καθίσαντος , ἥψατο μέν τινος δικαιολογίας εἰς ἀνάγκην καὶ φόβον Ἀντωνίου τὰ πεπραγμένα τρεπούσης , ἐνισταμένου δὲ πρὸς ἕκαστον αὐτῇ τοῦ Καίσαρος ἐξελεγχομένη ταχὺ πρὸς οἶκτον μεθηρμόσατο καὶ δέησιν , ὡς δή τις ἂν μάλιστα τοῦ ζῆν περιεχομένη .
Lemmas: ὁ μέντοι χάρις ἐκεῖνος καί ὁ ὁ ὥρα ἰταμός οὐ κατασβέννυμι παντάπασι , ἀλλά καίπερ οὕτως διάκειμαι ἔνδοθεν ποθεν ἐκλάμπω καί συνεπιφαίνω ὁ κίνημα ὁ πρόσωπον . κελεύω δέ ὁ Καῖσαρ αὐτός κατακλίνω καί πλησίον αὐτός καθίζω , ἅπτω μέν τις δικαιολογία εἰς ἀνάγκη καί φόβος Ἀντώνιος ὁ πράσσω τρέπω , ἐνίστημι δέ πρός ἕκαστος αὐτός ὁ Καῖσαρ ἐξελέγχω ταχύς πρός οἶκτος μεθαρμόζω καί δέησις , ὡς δή τις ἄν μάλα ὁ ζάω περιέχω .
plutarchus.antonius 83.3
τέλος δὲ τοῦ πλήθους τῶν χρημάτων ἀναγραφὴν ἔχουσα προσέδωκεν αὐτῷ · Σελεύκου δέ τινος τῶν ἐπιτρόπων ἐλέγχοντος ὡς ἔνια κρύπτουσαν καὶ διακλέπτουσαν , ἀναπηδήσασα καὶ τῶν τριχῶν αὐτοῦ λαβομένη πολλὰς ἐνεφόρει τῷ προσώπῳ πληγάς .
Lemmas: τέλος δέ ὁ πλῆθος ὁ χρῆμα ἀναγραφή ἔχω προσδίδωμι αὐτός · Σέλευκος δέ τις ὁ ἐπίτροπος ἐλέγχω ὡς ἔνιοι κρύπτω καί διακλέπτω , ἀναπηδάω καί ὁ θρίξ αὐτός λαμβάνω πολύς ἐμφορέω ὁ πρόσωπον πληγή .
plutarchus.antonius 83.4
τοῦ δὲ Καίσαρος μειδιῶντος καὶ καταπαύοντος αὐτήν , ἀλλʼ οὐ δεινόν , εἶπεν , ὦ Καῖσαρ , εἰ σὺ μὲν ἠξίωσας ἀφικέσθαι πρὸς ἐμὲ καὶ προσειπεῖν οὕτω πράττουσαν , οἱ δὲ δοῦλοί μου κατηγοροῦσιν εἴ τι τῶν γυναικείων ἀπεθέμην , οὐκ ἐμαυτῇ δήπουθεν , ἡ τάλαινα , κόσμον , ἀλλʼ ὅπως Ὀκταουία καὶ Λιβίᾳ τῇ σῇ μικρὰ δοῦσα δι’ ἐκείνων ἵλεώ σου τύχοιμι καὶ πραοτέρου ;
Lemmas: ὁ δέ Καῖσαρ μειδιάω καί καταπαύω αὐτός , ἀλλά οὐ δεινός , λέγω , ὦ Καῖσαρ , εἰ σύ μέν ἀξιόω ἀφικνέομαι πρός ἐγώ καί προσλέγω οὕτως πράσσω , ὁ δέ δοῦλος ἐγώ κατηγορέω εἰ τις ὁ γυναικεῖος ἀποτίθημι , οὐ ἐμαυτοῦ δήπουθεν , ὁ τάλας , κόσμος , ἀλλά ὅπως Ὀκταουία καί Λιβίας ὁ σός μικρός δίδωμι διά ἐκεῖνος ἵλαος σύ τυγχάνω καί πρᾶος ;
plutarchus.antonius 83.5
τούτοις ὁ Καῖσαρ ἥδετο , παντάπασιν αὐτὴν φιλοψυχεῖν οἰόμενος . εἰπὼν οὖν ὅτι καὶ ταῦτα ἐπιτρέπει καὶ τἆλλα πάσης ἐλπίδος αὐτῇ χρήσεται λαμπρότερον , ᾤχετο ἀπιών , ἐξηπατηκέναι μὲν οἰόμενος , ἐξηπατημένος δὲ μᾶλλον .
Lemmas: οὗτος ὁ Καῖσαρ ἥδομαι , παντάπασι αὐτός φιλοψυχέω οἴομαι . λέγω οὖν ὅτι καί οὗτος ἐπιτρέπω καί ἄλλος πᾶς ἐλπίς αὐτός χράω λαμπρός , οἴχομαι ἀπέρχομαι , ἐξαπατάω μέν οἴομαι , ἐξαπατάω δέ μάλα .
plutarchus.antonius 84.1
ἦν δὲ Κορνήλιος Δολοβέλλας ἐπιφανὴς νεανίσκος ἐν τοῖς Καίσαρος ἑταίροις . οὗτος εἶχε πρὸς τὴν Κλεοπάτραν οὐκ ἀηδῶς · καὶ τότε χαριζόμενος αὐτῇ δεηθείσῃ κρύφα πέμψας ἐξήγγειλεν ὡς αὐτὸς μὲν ὁ Καῖσαρ ἀναζεύγνυσι πεζῇ διὰ Συρίας , ἐκείνην δὲ μετὰ τῶν τέκνων ἀποστέλλειν εἰς τρίτην ἡμέραν ἔγνωκεν .
Lemmas: εἰμί δέ Κορνήλιος Δολοβέλλας ἐπιφανής νεανίσκος ἐν ὁ Καῖσαρ ἑταῖρος . οὗτος ἔχω πρός ὁ Κλεοπάτρη οὐ ἀηδής · καί τότε χαρίζω αὐτός δέω κρύφα πέμπω ἐξαγγέλλω ὡς αὐτός μέν ὁ Καῖσαρ ἀναζεύγνυμι πεζός διά Συρία , ἐκεῖνος δέ μετά ὁ τέκνον ἀποστέλλω εἰς τρίτος ἡμέρα γιγνώσκω .
plutarchus.antonius 84.2
ἡ δὲ ἀκούσασα ταῦτα πρῶτον μὲν ἐδεήθη Καίσαρος ὅπως αὐτὴν ἐάσῃ χοὰς ἐπενεγκεῖν Ἀντωνίῳ · καὶ συγχωρήσαντος ἐπὶ τὸν τάφον κομισθεῖσα καὶ περιπεσοῦσα τῇ σορῷ μετὰ τῶν συνήθων γυναικῶν , ὦ φίλε Ἀντώνιε , εἶπεν , ἔθαπτον μέν δε πρώην ἔτι χερσὶν ἐλευθέραις , σπένδω δὲ νῦν αἰχμάλωτος οὖσα , καὶ φρουρουμένη μήτε κοπετοῖς μήτε θρήνοις αἰκίσασθαι τὸ δοῦλον τοῦτο σῶμα καὶ τηρούμενον ἐπὶ τοὺς κατὰ σοῦ θριάμβους .
Lemmas: ὁ δέ ἀκούω οὗτος πρῶτος μέν δέω Καῖσαρ ὅπως αὐτός ἐάω χοή ἐπιφέρω Ἀντώνιος · καί συγχωρέω ἐπί ὁ τάφος κομίζω καί περιπίπτω ὁ σορός μετά ὁ συνήθης γυνή , ὦ φίλος Ἀντώνιος , λέγω , θάπτω μέν ε πρῴην ἔτι χείρ ἐλεύθερος , σπένδω δέ νῦν αἰχμάλωτος εἰμί , καί φρουρέω μήτε κοπετός μήτε θρῆνος αἰκίζω ὁ δοῦλος οὗτος σῶμα καί τηρέω ἐπί ὁ κατά σύ θρίαμβος .
plutarchus.antonius 84.3
ἄλλας δὲ μὴ προσδέχου τιμὰς ἢ χοάς · ἀλλʼ αὗταί σοι τελευταῖαι Κλεοπάτρας ἀγομένης . ζῶντας μὲν γὰρ ἡμᾶς οὐθὲν ἀλλήλων διέστησε , κινδυνεύομεν δὲ τῷ θανάτῳ διαμείψασθαι τοὺς τόπους · σὺ μὲν ὁ Ῥωμαῖος ἐνταῦθα κείμενος , ἐγὼ δʼ ἡ δύστηνος ἐν Ἰταλίᾳ , τοσοῦτο τῆς σῆς μεταλαβοῦσα χώρας μόνον .
Lemmas: ἄλλος δέ μή προσδέχομαι τιμή ἤ χοή · ἀλλά οὗτος σύ τελευταῖος Κλεοπάτρη ἄγω . ζάω μέν γάρ ἐγώ οὐδείς ἀλλήλων διΐστημι , κινδυνεύω δέ ὁ θάνατος διαμείβω ὁ τόπος · σύ μέν ὁ Ῥωμαῖος ἐνταῦθα κεῖμαι , ἐγώ δέ ὁ δύστηνος ἐν Ἰταλία , τοσοῦτος ὁ σός μεταλαμβάνω χώρα μόνος .
plutarchus.antonius 84.4
ἀλλʼ εἰ δή τις τῶν ἐκεῖ θεῶν ἀλκὴ καὶ δύναμις ( οἱ γὰρ ἐνταῦθα προὔδωκαν ἡμᾶς ) , μὴ πρόῃ ζῶσαν τὴν σεαυτοῦ γυναῖκα , μηδʼ ἐν ἐμοὶ περΐδῃς θριαμβευόμενον σεαυτόν , ἀλλʼ ἐνταῦθά με κρύψον μετὰ σεαυτοῦ καὶ σύνθαψον , ὡς ἐμοὶ μυρίων κακῶν ὄντων οὐδὲν οὕτω μέγα καὶ δεινόν ἐστιν ὡς ὁ βραχὺς οὗτος χρόνος ὃν σοῦ χωρὶς ἔζηκα .
Lemmas: ἀλλά εἰ δή τις ὁ ἐκεῖ θεός ἀλκή καί δύναμις ( ὁ γάρ ἐνταῦθα προδίδωμι ἐγώ ) , μή προίημι ζάω ὁ σεαυτοῦ γυνή , μηδέ ἐν ἐγώ περϊείδω θριαμβεύω σεαυτοῦ , ἀλλά ἐνταῦθα ἐγώ κρύπτω μετά σεαυτοῦ καί συνθάπτω , ὡς ἐγώ μυρίος κακός εἰμί οὐδείς οὕτως μέγας καί δεινός εἰμί ὡς ὁ βραχύς οὗτος χρόνος ὅς σύ χωρίς ζακέω .
plutarchus.antonius 85.1
τοιαῦτα ὀλοφυραμένη καὶ στέψασα καὶ κατασπασαμένη τὴν σορὸν ἐκέλευσεν αὑτῇ λουτρὸν γενέσθαι . λουσαμένη δὲ καὶ κατακλιθεῖσα λαμπρὸν ἄριστον ἠρίστα . καί τις ἧκεν ἀπʼ ἀγροῦ κίστην τινὰ κομίζων · τῶν δὲ φυλάκων ὅ τι φέροι πυνθανομένων ἀνοίξας καὶ ἀφελὼν τὰ θρῖα σύκων ἐπίπλεων τὸ ἀγγεῖον ἔδειξε .
Lemmas: τοιοῦτος ὀλοφύρομαι καί στέφω καί κατασπάζομαι ὁ σορός κελεύω ἑαυτοῦ λουτρόν γίγνομαι . λούω δέ καί κατακλίνω λαμπρός ἄριστον ἀριστάω . καί τις ἥκω ἀπό ἀγρός κίστη τις κομίζω · ὁ δέ φύλαξ ὅς τις φέρω πυνθάνομαι ἀνοίγνυμι καί ἀφαιρέω ὁ θρῖον σῦκον ἐπίπλεως ὁ ἀγγεῖον δείκνυμι .
plutarchus.antonius 85.2
θαυμασάντων δὲ τὸ κάλλος καὶ τὸ μέγεθος μειδιάσας παρεκάλει λαβεῖν · οἱ δὲ πιστεύσαντες ἐκέλευον εἰσενεγκεῖν . μετὰ δὲ τὸ ἄριστον ἡ Κλεοπάτρα δέλτον ἔχουσα γεγραμμένην καὶ κατασεσημασμένην ἀπέστειλε πρὸς Καίσαρα , καὶ τοὺς ἄλλους ἐκποδὼν ποιησαμένη πλὴν τῶν δυεῖν ἐκείνων γυναικῶν τὰς θύρας ἔκλεισε .
Lemmas: θαυμάζω δέ ὁ κάλλος καί ὁ μέγεθος μειδιάω παρακαλέω λαμβάνω · ὁ δέ πιστεύω κελεύω εἰσφέρω . μετά δέ ὁ ἄριστον ὁ Κλεοπάτρη δέλτος ἔχω γράφω καί κατασημαίνω ἀποστέλλω πρός Καῖσαρ , καί ὁ ἄλλος ἐκποδών ποιέω πλήν ὁ δύο ἐκεῖνος γυνή ὁ θύρα κλείω .