ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.animine-corporis-affectiones-sint-peiores-500b-502a 1
Ὅμηρος μὲν ἐπιβλέψος τὰ θνητὰ τῶν ζῴων γένη καὶ πρὸς ἄλληλα συγκρίνας κατὰ τοὺς βίους καὶ τὰς διαιτήσεις , ἐξεφώνησεν ὡς οὐδέν ἐστιν ὀιζυρώτερον ἀνδρός , πάντων ὅσσα τε γαῖαν ἔπι πνείει τε καὶ ἕρπει πρωτεῖον οὐκ εὐτυχὲς εἰς κακῶν ὑπεροχὴν ἀποδιδοὺς τῷ ἀνθρώπῳ . ἡμεῖς δʼ ὥσπερ ἤδη νικῶντα κακοδαιμονίᾳ τὸν ἄνθρωπον καὶ τῶν ἄλλων ἀθλιώτατον ζῴων ἀνηγορευμένον , αὐτὸν αὑτῷ συγκρίνωμεν , εἰς ἰδίων κακῶν ἀγῶνα σῶμα καὶ ψυχὴν διαιροῦντες οὐκ ἀχρήστως ἀλλὰ καὶ πάνυ δεόντως , ἵνα μάθωμεν πότερον διὰ τὴν τύχην ἢ διʼ ἑαυτοὺς ἀθλιώτερον ζῶμεν . νόσος μὲν γὰρ ἐν σώματι φύεται διὰ φύσιν , κακία δὲ καὶ μοχθηρία περὶ ψυχὴν ἔργον ἐστὶ πρῶτον εἶτα πάθος αὐτῆς . οὐ μικρὸν δὲ πρὸς εὐθυμίαν ὄφελος , ἂν ἰάσιμον τὸ χεῖρον καὶ κουφότερον καὶ ἄσφυκτον .
Lemmas: Ὅμηρος μέν ἐπιβλέψος ὁ θνητός ὁ ζῷον γένος καί πρός ἀλλήλων συγκρίνω κατά ὁ βίος καί ὁ διαίτησις , ἐκφωνέω ὡς οὐδείς εἰμί ὀιζυρός ἀνήρ , πᾶς ὅσος τε γῆ ἐπί πνέω τε καί ἕρπω πρωτεῖον οὐ εὐτυχής εἰς κακός ὑπεροχή ἀποδίδωμι ὁ ἄνθρωπος . ἐγώ δέ ὥσπερ ἤδη νικάω κακοδαιμονία ὁ ἄνθρωπος καί ὁ ἄλλος ἄθλιος ζῷον ἀναγορεύω , αὐτός ἑαυτοῦ συγκρίνω , εἰς ἴδιος κακός ἀγών σῶμα καί ψυχή διαιρέω οὐ ἄχρηστος ἀλλά καί πάνυ δεόντως , ἵνα μανθάνω πότερος διά ὁ τύχη ἤ διά ἑαυτοῦ ἄθλιος ζάω . νόσος μέν γάρ ἐν σῶμα φύω διά φύσις , κακία δέ καί μοχθηρία περί ψυχή ἔργον εἰμί πρῶτος εἶτα πάθος αὐτός . οὐ μικρός δέ πρός εὐθυμία ὄφελος , ἐάν ἰάσιμος ὁ κακός καί κοῦφος καί ἄσφυκτος .
plutarchus.animine-corporis-affectiones-sint-peiores-500b-502a 4
ὥσπερ γὰρ ἐπισφαλέστερος χειμὼν τοῦ πλεῖν οὐκ ἐῶντος ὁ κωλύων καθορμίσασθαι · οὕτως οἱ κατὰ ψυχὴν χειμῶνες βαρύτεροι στείλασθαι τὸν ἄνθρωπον οὐκ ἐῶντες οὐδʼ ἐπιστῆσαι τεταραγμένον τὸν λογισμόν · ἀλλʼ ἀκυβέρνητος καὶ ἀνερμάτιστος ἐν ταραχῇ καὶ πλάνῃ δρόμοις ὀλεθρίοις καὶ παραφόροις διατραχηλιζόμενος εἴς τι ναυάγιον φοβερὸν ἐξέπεσε καὶ συνέτριψε τὸν ἑαυτοῦ βίον . ὥστε καὶ διὰ ταῦτα καὶ τούτοις χεῖρον νοσεῖν ταῖς ψυχαῖς ἢ τοῖς σώμασιν · τοῖς μὲν γὰρ πάσχειν μόνον τοῖς δὲ καὶ πάσχειν καὶ ποιεῖν κακῶς συμβέβηκε . καὶ τί δεῖ τὰ πολλὰ λέγειν τῶν παθῶν , ὧν αὐτὸς ὁ καιρὸς ὑπόμνησίς ἐστιν ; ὁρᾶτε τὸν πολὺν καὶ παμμιγῆ τοῦτον τὸν ἐνταῦθα συνηραγμένον καὶ κυκώμενον ὄχλον περὶ τὸ βῆμα καὶ τὴν ἀγοράν ; οὐ θύσοντες οὗτοι συνεληλύθασι πατρίοις θεοῖς οὐδʼ ὁμογνίων μεθέξοντες ἱερῶν ἀλλήλοις , οὐκ Ἀσκραίῳ Διὶ Λυδίων καρπῶν ἀπαρχὰς φέροντες οὐδὲ Διονύσῳ βεβακχευμένον θύσθλον ἱεραῖς νυξὶ καὶ κοινοῖς ὀργιάσοντες κώμοις · ἀλλʼ ὥσπερ ἐτησίοις περιόδοις ἀκμὴ νοσήματος ἐκτραχύνασα τὴν Ἀσίαν ἐπὶ δίκας καὶ ἀγῶνας ἐμπροθέσμως ἥκουσαν ἐνταῦθα συμβάλλει · καὶ πλῆθος ὥσπερ ῥευμάτων ἀθρόων εἰς μίαν ἐμπέπτωκεν ἀγορὰν καὶ φλεγμαίνει καὶ · συνέρρωγεν ὀλλύντων τε καὶ ὀλλυμένων ποίων ταῦτα πυρετῶν ἔργα ποίων δʼ ἠπιάλων ; τίνες ἐνστάσεις ἢ παρεμπτώσεις ἢ δυσκρασία θερμῶν ἢ ὑπέρχυσις ὑγρῶν ; ἂν ἑκάστην δίκην ὥσπερ ἄνθρωπον ἀνακρίνῃς πόθεν πέφυκε πόθεν ἥκει , τὴν μὲν θυμὸς αὐθάδης γεγέννηκε τὴν δὲ μανιώδης φιλονεικία τὴν δʼ ἄδικος ἐπιθυμία .
Lemmas: ὥσπερ γάρ ἐπισφαλής χειμών ὁ πλέω οὐ ἐάω ὁ κωλύω καθορμίζω · οὕτως ὁ κατά ψυχή χειμών βαρύς στέλλω ὁ ἄνθρωπος οὐ ἐάω οὐδέ ἐφίστημι ταράσσω ὁ λογισμός · ἀλλά ἀκυβέρνητος καί ἀνερμάτιστος ἐν ταραχή καί πλάνη δρόμος ὀλέθριος καί παράφορος διατραχηλίζομαι εἰς τις ναυάγιον φοβερός ἐκπίπτω καί συντρίβω ὁ ἑαυτοῦ βίος . ὥστε καί διά οὗτος καί οὗτος κακός νοσέω ὁ ψυχή ἤ ὁ σῶμα · ὁ μέν γάρ πάσχω μόνος ὁ δέ καί πάσχω καί ποιέω κακός συμβαίνω . καί τίς δέω ὁ πολύς λέγω ὁ πάθος , ὅς αὐτός ὁ καιρός ὑπόμνησις εἰμί ; ὁράω ὁ πολύς καί παμμιγής οὗτος ὁ ἐνταῦθα συναράσσω καί κυκάω ὄχλος περί ὁ βῆμα καί ὁ ἀγορά ; οὐ θύω οὗτος συνέρχομαι πάτριος θεός οὐδέ ὁμόγνιος μετέχω ἱερός ἀλλήλων , οὐ Ἀσκραῖος Ζεύς Λύδιος καρπός ἀπαρχή φέρω οὐδέ Διόνυσος Βακχεύω θύσθλος ἱερός νύξ καί κοινός ὀργιάζω κῶμος · ἀλλά ὥσπερ ἐτήσιος περίοδος ἀκμή νόσημα ἐκτραχύνω ὁ Ἀσία ἐπί δίκη καί ἀγών ἐμπρόθεσμος ἥκω ἐνταῦθα συμβάλλω · καί πλῆθος ὥσπερ ῥεῦμα ἀθρόος εἰς εἷς ἐμπίπτω ἀγορά καί φλεγμαίνω καί · συρράσσω ὄλλυμι τε καί ὄλλυμι ποῖος οὗτος πυρετός ἔργον ποῖος δέ ἠπίαλος ; τίς ἔνστασις ἤ παρέμπτωσις ἤ δυσκρασία θερμός ἤ ὑπέρχυσις ὑγρός ; ἐάν ἕκαστος δίκη ὥσπερ ἄνθρωπος ἀνακρίνω πόθεν φύω πόθεν ἥκω , ὁ μέν θυμός αὐθάδης γεννάω ὁ δέ μανιώδης φιλονικία ὁ δέ ἄδικος ἐπιθυμία .