plutarchus.animine-corporis-affectiones-sint-peiores-500b-502a 2
ἡ μὲν οὖν Αἰσώπειος ἀλώπηξ περὶ ποικιλίας δικαζομένη πρὸς τὴν πάρδαλιν , ὡς ἐκείνη τὸ σῶμα καὶ τὴν ἐπιφάνειαν εὐανθῆ καὶ κατάστικτον ἐπεδείξατο , τῇ δʼ ἦν τὸ ξανθὸν αὐχμηρὸν καὶ οὐχ ἡδὺ προσιδεῖν · ἀλλʼ ἐμοῦ τοι τὸ ἐντός ἔφη σκοπῶν , ὦ δικαστά , ποικιλωτέραν με τῆσδʼ ὄψει δηλοῦσα τὴν περὶ τὸ ἦθος εὐτροπίαν ἐπὶ πολλὰ ταῖς χρείαις ἀμειβομένην . λέγωμεν οὖν ἐν ἡμῖν , ὅτι πολλὰ μέν , ὦ ἄνθρωπε , σοὶ καὶ τὸ σῶμα νοσήματα καὶ πάθη φύσει τʼ ἀνίησιν ἐξ ἑαυτοῦ καὶ προσπίπτοντα δέχεται θύραθεν · ἂν δὲ σαυτὸν ἔνδοθεν ἀνοίξῃς , ποικίλον τι καὶ πολυπαθὲς κακῶν ταμιεῖον εὑρήσεις καὶ θησαύρισμα , ὥς φησι Δημόκριτος , οὐκ ἔξωθεν ἐπιρρεόντων , ἀλλʼ ὥσπερ ἐγγείους καὶ αὐτόχθονας πηγὰς ἐχόντων , ἃς ἀνίησιν ἡ κακία πολύχυτος καὶ δαψιλὴς ; οὖσα τοῖς πάθεσιν . εἰ δὲ τὰ μὲν ἐν σαρκὶ νοσήματα σφυγμοῖς καὶ ὢχραις ἐρυθαινόμενα φωρᾶται , καὶ θερμότητες αὐτὰ καὶ πόνοι προπετεῖς ἐλέγχουσι , τὰ δʼ ἐν ψυχῇ λανθάνει τοὺς πολλοὺς κακὰ ὄντα , διὰ τοῦτʼ ἐστι κακίω , προσαφαιρούμενα τὴν ἐπʼ αὐτοῖς τοῦ πάσχοντος αἴσθησιν . τῶν μὲν γὰρ περὶ τὸ σῶμα νοσημάτων ἐρρωμένος ὁ λογισμὸς αἰσθάνεται · τοῖς δὲ τῆς ψυχῆς συννοσῶν αὐτὸς οὐκ ἔχει κρίσιν ἐν οἷς πάσχει , πάσχει γὰρ ᾧ κρίνει · καὶ δεῖ τῶν ψυχικῶν πρῶτον καὶ μέγιστον ἀριθμεῖν τὴν ἄνοιαν , διʼ ἧς ἀνήκεστος ἡ κακία τοῖς πολλοῖς συνοικεῖ καὶ συγκαταβιοῖ καὶ συναποθνῄσκει . ἀρχὴ γὰρ ἀπαλλαγῆς νόσου μὲν αἴσθησις εἰς χρείαν ἄγουσα τοῦ βοηθοῦντος τὸ πάσχον ὁ δʼ ἀπιστίᾳ τοῦ νοσεῖν οὐκ εἰδὼς ὧν δεῖται , κἂν παρῇ τὸ θεραπεῦον , ἀρνεῖται . καὶ γὰρ τῶν περὶ τὸ σῶμα νοσημάτων τὰ μετʼ ἀναισθησίας χείρονα , λήθαργοι κεφαλαλγίαι ἐπιληψίαι ἀποπληξίαι · αὐτοί τε πυρετοὶ συντείναντες εἰς παρακοπὴν τὸ φλεγμαῖνον καὶ τὴν αἴσθησιν ὥσπερ ἐν ὀργάνῳ διαταράξαντες κινοῦσι χορδὰς τὰς ἀκινήτους φρενῶν .
Lemmas: ὁ μέν οὖν Αἰσώπειος ἀλώπηξ περί ποικιλία δικάζω πρός ὁ πάρδαλις , ὡς ἐκεῖνος ὁ σῶμα καί ὁ ἐπιφάνεια εὐανθής καί κατάστικτος ἐπιδείκνυμι , ὁ δέ εἰμί ὁ ξανθός αὐχμηρός καί οὐ ἡδύς προσοράω · ἀλλά ἐγώ τοι ὁ ἐντός φημί σκοπέω , ὦ δικαστής , ποικίλος ἐγώ ὅδε ὁράω δηλόω ὁ περί ὁ ἦθος εὐτροπία ἐπί πολύς ὁ χρεία ἀμείβω . λέγω οὖν ἐν ἐγώ , ὅτι πολύς μέν , ὦ ἄνθρωπος , σύ καί ὁ σῶμα νόσημα καί πάθος φύσις τε ἀνίημι ἐκ ἑαυτοῦ καί προσπίπτω δέχομαι θύραθεν · ἐάν δέ σεαυτοῦ ἔνδοθεν ἀνοίγνυμι , ποικίλος τις καί πολυπαθής κακός ταμιεῖον εὑρίσκω καί θησαύρισμα , ὡς φημί Δημόκριτος , οὐ ἔξωθεν ἐπιρρέω , ἀλλά ὥσπερ ἔγγειος καί αὐτόχθων πηγή ἔχω , ὅς ἀνίημι ὁ κακία πολύχυτος καί δαψιλής ; εἰμί ὁ πάθος . εἰ δέ ὁ μέν ἐν σάρξ νόσημα σφυγμός καί ὤχρα ἐρυθαίνομαι φωράω , καί θερμότης αὐτός καί πόνος προπετής ἐλέγχω , ὁ δέ ἐν ψυχή λανθάνω ὁ πολύς κακός εἰμί , διά οὗτος εἰμί κακός , προσαφαιρέω ὁ ἐπί αὐτός ὁ πάσχω αἴσθησις . ὁ μέν γάρ περί ὁ σῶμα νόσημα ῥώννυμι ὁ λογισμός αἰσθάνομαι · ὁ δέ ὁ ψυχή συννοσέω αὐτός οὐ ἔχω κρίσις ἐν ὅς πάσχω , πάσχω γάρ ὅς κρίνω · καί δέω ὁ ψυχικός πρῶτος καί μέγας ἀριθμέω ὁ ἄνοια , διά ὅς ἀνήκεστος ὁ κακία ὁ πολύς συνοικέω καί συγκαταβιόω καί συναποθνῄσκω . ἀρχή γάρ ἀπαλλαγή νόσος μέν αἴσθησις εἰς χρεία ἄγω ὁ βοηθέω ὁ πάσχω ὁ δέ ἀπιστία ὁ νοσέω οὐ οἶδα ὅς δέω , ἐάν παρέρχομαι ὁ θεραπεύω , ἀρνέομαι . καί γάρ ὁ περί ὁ σῶμα νόσημα ὁ μετά ἀναισθησία κακός , λήθαργος κεφαλαλγία ἐπιληψία ἀποπληξία · αὐτός τε πυρετός συντείνω εἰς παρακοπή ὁ φλεγμαίνω καί ὁ αἴσθησις ὥσπερ ἐν ὄργανον διαταράσσω κινέω χορδή ὁ ἀκίνητος φρήν .