plutarchus.amatorius-748e-771e 5
ἔτι δὲ πλείονα λέγειν προθυμουμένου τοῦ Πρωτογένους , ἀντικρούσας ὁ Δαφναῖος εὖ γε νὴ Δίʼ ἔφη τοῦ Σόλωνος ἐμνήσθης ; καὶ χρηστέον αὐτῷ γνώμονι τοῦ ἐρωτικοῦ ἀνδρός , ἔσθʼ ἥβης ἐρατοῖσιν ἐπʼ ἄνθεσι παιδοφιλήσῃ μηρῶν ἱμείρων καὶ γλυκεροῦ στόματος . πρόσλαβε δὲ τῷ Σόλωνι καὶ τὸν Αἰσχύλον λέγοντα σέβας δὲ μηρῶν ἁγνὸν οὐκ ἐπῃδέσω , ὦ δυσχάριστε τῶν πυκνῶν φιλημάτων ἕτεροι μὲν γὰρ καταγελῶσιν αὐτῶν , εἰ καθάπερ θύτας καὶ μάντεις εἰς τὰ μηρία καὶ τὴν ὀσφὺν ἀποβλέπειν τοὺς ἐραστὰς κελεύουσιν ἐγὼ δὲ παμμέγεθες τοῦτο ποιοῦμαι σημεῖον ὑπὲρ τῶν γυναικῶν εἰ γὰρ ἡ παρὰ φύσιν ὁμιλία πρὸς ἄρρενας οὐκ ἀναιρεῖ τὴν ἐρωτικὴν εὔνοιαν οὐδὲ βλάπτει , πολὺ μᾶλλον εἰκός ἐστι τὸν γυναικῶν ἢ ἀνδρῶν ἔρωτα τῇ φύσει χρώμενον εἰς φιλίαν διὰ χάριτος ἐξικνεῖσθαι . χάρις γὰρ οὖν , ὦ Πρωτόγενες , ἡ τοῦ θήλεος ὕπειξις τῷ ἄρρενι κέκληται πρὸς τῶν παλαιῶν · ὡς καὶ Πίνδαρος ἔφη τὸν Ἥφαιστον ἄνευ χαρίτων ἐκ τῆς Ἥρας γενέσθαι καὶ τὴν οὔπω γάμων ἔχουσαν ὥραν ἡ Σαπφὼ προσαγορεύουσά φησιν , ὅτι σμίκρα μοι πάις ἔμμεν ἐφαίνεο κἄχαρις . ὁ δʼ Ἡρακλῆς ὑπό τινος ἐρωτᾶται , βίᾳ δʼ ἔπραξας χάριτας ἢ πείσας κόρην ; . ἡ δʼ ἀπὸ τῶν ἀρρένων ἀκόντων μὲν μετὰ βίας γενομένη καὶ λεηλασίας , ἂν δʼ ἑκουσίως , σὺν μαλακίᾳ καὶ θηλύτητι , βαίνεσθαι κατὰ Πλάτωνα νόμῳ τετράποδος καὶ παιδοσπορεῖσθαι παρὰ φύσιν ἐνδιδόντων , ἄχαρις χάρις παντάπασι καὶ ἀσχήμων καὶ ἀναφρόδιτος . ὅθεν , οἶμαι , καὶ ὁ Σόλων ἐκεῖνα μὲν ἔγραψε νέος ὢν ἔτι καὶ σπέρματος πολλοῦ μεστός ὡς ὁ Πλάτων φησί · ταυτὶ δὲ πρεσβύτης γενόμενος ἔργα δὲ Κυπρογενοῦς νῦν μοι φίλα καὶ Διονύσου καὶ Μουσέων , ἃ τίθησʼ ἀνδράσιν εὐφροσύνας · ὥσπερ ἐκ ζάλης καὶ χειμῶνος καὶ τῶν παιδικῶν ἐρώτων ἔν τινι γαλήνῃ τῇ περὶ γάμον καὶ φιλοσοφίαν θέμενος τὸν βίον . εἰ μὲν οὖν τἀληθὲς σκοποῦμεν , ὦ Πρωτόγενες ἓν καὶ ταὐτόν ἐστι πρὸς παῖδας καὶ γυναῖκας πάθος τὸ τῶν Ἐρώτων εἰ δὲ βούλοιο φιλονεικῶν διαιρεῖν , οὐ μέτριʼ ἂν δόξειε ποιεῖν ὁ παιδικὸς οὗτος , ἀλλʼ ὥσπερ ὀψὲ γεγονὼς καὶ παρʼ ὥραν τῷ βίῳ νόθος καὶ σκότιος ἐξελαύνειν τὸν γνήσιον Ἔρωτα καὶ πρεσβύτερον . ἐχθὲς γάρ , ὦ ἑταῖρε , καὶ πρῴην μετὰ τὰς ἀποδύσεις καὶ ἀπογυμνώσεις τῶν νέων παραδὺς εἰς τὰ γυμνάσια καὶ προσανατριβόμενος ἡσυχῆ καὶ προσεμβαλών , εἶτα κατὰ μικρὸν ἐν ταῖς παλαίστραις πτεροφυήσας οὐκέτι καθεκτὸς ἐστιν , ἀλλὰ λοιδορεῖ καὶ προπηλακίζει τὸν γαμήλιον ἐκεῖνον καὶ συνεργὸν ἀθανασίας τῷ θνητῷ γένει , σβεννυμένην ἡμῶν τὴν φύσιν εὐθὺς ἐξανάπτοντα διὰ τῶν γενέσεων . οὗτος ; δʼ ἀρνεῖται τὴν ἡδονήν · αἰσχύνεται γὰρ καὶ φοβεῖται . δεῖ δέ τινος εὐπρεπείας ἁπτομένῳ καλῶν καὶ ὡραίων · πρόφασις οὖν φιλία καὶ ἀρετή . κονίεται δὲ καὶ ψυχρολουτεῖ καὶ τὰς ὀφρῦς αἴρει καὶ φιλοσοφεῖν φησι καὶ σωφρονεῖν ἔξω διὰ τὸν νόμον · εἶτα νύκτωρ καὶ καθʼ ἡσυχίαν γλυκεῖʼ ὀπώρα φύλακος ἐκλελοιπότος . εἰ δʼ , ὥς φησι Πρωτογένης , οὐκ ἔστιν ἀφροδισίων παιδικῶν κοινωνία , πῶς Ἔρως ἔστιν Ἀφροδίτης μὴ παρούσης , ἣν εἴληχε θεραπεύειν ἐκ θεῶν καὶ περιέπειν , τιμῆς τε μετέχειν καὶ δυνάμεως ὅσον ἐκείνη δίδωσιν ; εἰ δʼ ἔστι τις Ἔρως χωρὶς Ἀφροδίτης , ὥσπερ μέθη χωρὶς οἴνου πρὸς σύκινον πῶμα καὶ κρίθινον , ἄκαρπον αὐτοῦ καὶ ἀτελὲς τὸ ταρακτικὸν ἐστι καὶ πλήσμιον καὶ ἁψίκορον .
Lemmas: ἔτι δέ πολύς λέγω προθυμέομαι ὁ Πρωτογένης , ἀντικρούω ὁ Δαφναῖος εὖ γε νή Ζεύς φημί ὁ Σόλων μιμνῄσκω ; καί χράω αὐτός γνώμων ὁ ἐρωτικός ἀνήρ , εἰμί ἥβη ἐρατός ἐπί ἄνθος παιδοφιλέω μηρός ἱμείρω καί γλυκύς στόμα . προσλαμβάνω δέ ὁ Σόλων καί ὁ Αἰσχύλος λέγω σέβας δέ μηρός ἁγνός οὐ ἐπαιδέομαι , ὦ δυσχάριστος ὁ πυκνός φίλημα ἕτερος μέν γάρ καταγελάω αὐτός , εἰ καθά θύτης καί μάντις εἰς ὁ μηρία καί ὁ ὀσφῦς ἀποβλέπω ὁ ἐραστής κελεύω ἐγώ δέ παμμεγέθης οὗτος ποιέω σημεῖον ὑπέρ ὁ γυνή εἰ γάρ ὁ παρά φύσις ὁμιλία πρός ἄρσην οὐ ἀναιρέω ὁ ἐρωτικός εὔνοια οὐδέ βλάπτω , πολύς μάλα ἔοικα εἰμί ὁ γυνή ἤ ἀνήρ ἔρως ὁ φύσις χράω εἰς φιλία διά χάρις ἐξικνέομαι . χάρις γάρ οὖν , ὦ Πρωτογένης , ὁ ὁ θῆλυς ὕπειξις ὁ ἄρσην καλέω πρός ὁ παλαιός · ὡς καί Πίνδαρος φημί ὁ Ἥφαιστος ἄνευ χάρις ἐκ ὁ Ἥρα γίγνομαι καί ὁ οὔπω γάμος ἔχω ὥρα ὁ Σαπφώ προσαγορεύω φημί , ὅτι σμικρός ἐγώ παῖς εἰμί φαίνω ἄχαρις . ὁ δέ Ἡρακλῆς ὑπό τις ἐρωτάω , βία δέ πράσσω χάρις ἤ πείθω κόρη ; . ὁ δέ ἀπό ὁ ἄρσην ἄκων μέν μετά βία γίγνομαι καί λεηλασία , ἐάν δέ ἑκούσιος , σύν μαλακία καί θηλύτης , βαίνω κατά Πλάτων νόμος τετράπους καί παιδοσπορέω παρά φύσις ἐνδίδωμι , ἄχαρις χάρις παντάπασι καί ἀσχήμων καί ἀναφρόδιτος . ὅθεν , οἴομαι , καί ὁ Σόλων ἐκεῖνος μέν γράφω νέος εἰμί ἔτι καί σπέρμα πολύς μεστός ὡς ὁ Πλάτων φημί · οὗτος δέ πρεσβύτης γίγνομαι ἔργον δέ Κυπρογενής νῦν ἐγώ φίλος καί Διόνυσος καί Μοῦσα , ὅς τίθημι ἀνήρ εὐφροσύνη · ὥσπερ ἐκ ζάλη καί χειμών καί ὁ παιδικός ἔρως ἐν τις γαλήνη ὁ περί γάμος καί φιλοσοφία τίθημι ὁ βίος . εἰ μέν οὖν ἀληθής σκοπέω , ὦ Πρωτογένης εἷς καί αὐτός εἰμί πρός παῖς καί γυνή πάθος ὁ ὁ Ἔρως εἰ δέ βούλομαι φιλονεικέω διαιρέω , οὐ μέτριος ἄν δοκέω ποιέω ὁ παιδικός οὗτος , ἀλλά ὥσπερ ὀψέ γίγνομαι καί παρά ὥρα ὁ βίος νόθος καί σκότιος ἐξελαύνω ὁ γνήσιος Ἔρως καί πρέσβυς . χθές γάρ , ὦ ἑταῖρος , καί πρῴην μετά ὁ ἀπόδυσις καί ἀπογύμνωσις ὁ νέος παραδύομαι εἰς ὁ γυμνάσιον καί προσανατρίβομαι ἡσυχῆ καί προσεμβάλλω , εἶτα κατά μικρός ἐν ὁ παλαίστρα πτεροφυέω οὐκέτι καθεκτός εἰμί , ἀλλά λοιδορέω καί προπηλακίζω ὁ γαμήλιος ἐκεῖνος καί συνεργός ἀθανασία ὁ θνητός γένος , σβέννυμι ἐγώ ὁ φύσις εὐθύς ἐξανάπτω διά ὁ γένεσις . οὗτος ; δέ ἀρνέομαι ὁ ἡδονή · αἰσχύνω γάρ καί φοβέω . δέω δέ τις εὐπρέπεια ἅπτω καλός καί ὡραῖος · πρόφασις οὖν φιλία καί ἀρετή . κονίω δέ καί ψυχρολουτέω καί ὁ ὀφρύς ἀείρω καί φιλοσοφέω φημί καί σωφρονέω ἔξω διά ὁ νόμος · εἶτα νύκτωρ καί κατά ἡσυχία γλυκύς ὀπώρα φύλαξ ἐκλείπω . εἰ δέ , ὡς φημί Πρωτογένης , οὐ εἰμί ἀφροδίσιος παιδικός κοινωνία , πῶς Ἔρως εἰμί Ἀφροδίτη μή πάρειμι , ὅς λαγχάνω θεραπεύω ἐκ θεός καί περιέπω , τιμή τε μετέχω καί δύναμις ὅσος ἐκεῖνος δίδωμι ; εἰ δέ εἰμί τις Ἔρως χωρίς Ἀφροδίτη , ὥσπερ μέθη χωρίς οἶνος πρός σύκινος πῶμα καί κρίθινος , ἄκαρπος αὐτός καί ἀτελής ὁ ταρακτικός εἰμί καί πλήσμιος καί ἁψίκορος .