ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.amatorius-748e-771e 1
Ἑν Ἑλικῶνι φῆς , ὦ Λύτόβουλε , τοὺς περὶ Ἑρωτος λόγους γενέσθαι , οὓς εἴτε γραψάμενος εἴτε καταμνημονεύσας τῷ πολλάκις ἐπανερέσθαι τὸν πατέρα νυνὶ μέλλεις ἡμῖν δεηθεῖσιν ἀπαγγέλλειν . ἐν Ἑλικῶνι παρὰ ταῖς Μούσαις , ὦ Φλαουιανέ , τὰ Ἐρωτικὰ Θεσπιέων ἀγόντων · ἄγουσι γὰρ ἀγῶνα πενταετηρικόν , ὥσπερ καὶ ταῖς Μούσαις , καὶ τῷ Ἔρωτι φιλοτίμως πάνυ καὶ λαμπρῶς . οἶσθʼ οὖν ὃ σοῦ μέλλομεν δεῖσθαι πάντες οἱ πρὸς τὴν ἀκρόασιν ἥκοντες ; οὔκ · ἀλλʼ εἴσομαι λεγόντων . ἄφελε τοῦ λόγου τὸ νῦν ἔχον ἐποποιῶν τε λειμῶνας καὶ σκιὰς καὶ ἅμα κιττοῦ τε καὶ σμιλάκων διαδρομὰς καὶ ὅσʼ ἄλλα τοιούτων τόπων ἐπιλαβόμενοι γλίχονται τὸν Πλάτωνος Ἰλισσὸν καὶ τὸν ἄγνον ἐκεῖνον καὶ τὴν ἠρέμα προσάντη πόαν πεφυκυῖαν προθυμότερον ἢ κάλλιον ἐπιγράφεσθαι , τί δὲ δεῖται τοιούτων , ὦ ἄριστε Φλαουιανέ , προοιμίων ἡ διήγησις ; εὐθὺς ἡ πρόφασις , ἐξ ἧς ὡρμήθησαν οἱ λόγοι , χορὸν αἰτεῖ τῷ πάθει καὶ σκηνῆς δεῖται , τὰ τʼ ἄλλα δράματος οὐδὲν ἐλλείπει · μόνον εὐχώμεθα τῇ μητρὶ τῶν Μουσῶν ἵλεων παρεῖναι καὶ συνανασῴζειν τὸν μῦθον .
Lemmas: ἐν Ἑλικών φημί , ὦ λυτοβουλος , ὁ περί Ἔρως λόγος γίγνομαι , ὅς εἴτε γράφω εἴτε καταμνημονεύω ὁ πολλάκις ἐπανέρομαι ὁ πατήρ νυνί μέλλω ἐγώ δέω ἀπαγγέλλω . ἐν Ἑλικών παρά ὁ Μοῦσα , ὦ φλυvιανυς , ὁ Ἐρωτικός Θεσπιεύς ἄγω · ἄγω γάρ ἀγών πενταετηρικός , ὥσπερ καί ὁ Μοῦσα , καί ὁ Ἔρως φιλότιμος πάνυ καί λαμπρός . οἶδα οὖν ὅς σύ μέλλω δέω πᾶς ὁ πρός ὁ ἀκρόασις ἥκω ; οὐ · ἀλλά οἶδα λέγω . ἀφαιρέω ὁ λόγος ὁ νῦν ἔχω ἐποποιός τε λειμών καί σκιά καί ἅμα κισσός τε καί σμῖλαξ διαδρομή καί ὅσος ἄλλος τοιοῦτος τόπος ἐπιλαμβάνω γλίχομαι ὁ Πλάτων Ἰλισσός καί ὁ ἄγνος ἐκεῖνος καί ὁ ἠρέμα προσάντης πόα φύω πρόθυμος ἤ καλός ἐπιγράφω , τίς δέ δέω τοιοῦτος , ὦ ἀγαθός φλυvιανυς , προοίμιον ὁ διήγησις ; εὐθύς ὁ πρόφασις , ἐκ ὅς ὁρμάω ὁ λόγος , χορός αἰτέω ὁ πάθος καί σκηνή δέω , ὁ τε ἄλλος δρᾶμα οὐδείς ἐλλείπω · μόνος εὔχομαι ὁ μήτηρ ὁ Μοῦσα ἵλαος πάρειμι καί συνανασῴζω ὁ μῦθος .
plutarchus.amatorius-748e-771e 3
ἵνʼ οὖν μὴ παροξύνοντες ἀλλήλους κατὰ μικρὸν εἰς ὀργὴν προαγάγοιεν , ὥσπερ διαιτητὰς ἑλόμενοι καὶ βραβευτὰς τὸν πατέρα καὶ τοὺς σὺν αὐτῷ παρεγένοντο · καὶ τῶν ἄλλων φίλων οἷον ἐκ παρασκευῆς τῷ μὲν ὁ Δαφναῖος παρῆν τῷ δʼ ὁ Πρωτογένης ἀλλʼ οὗτος μὲν ἀνέδην ἔλεγε κακῶς τὴν Ἰσμηνοδώραν · ὁ δὲ Δαφναῖος ὦ Ἡράκλεις ἔφη τί οὐκ ἄν τις προσδοκήσειεν , εἰ καὶ Πρωτογένης ἔρωτι πολεμήσων πάρεστιν ᾧ καὶ παιδιὰ πᾶσα καὶ σπουδὴ περὶ Ἔρωτα καὶ διʼ Ἔρωτος , λήθη μὲν λόγων λήθη δὲ πάτρας , οὐχ ὡς τῷ Λαΐῳ πέντε μόνον ἡμερῶν ἀπέχοντι τῆς πατρίδος ; βραδὺς γὰρ ὁ ἐκείνου καὶ χερσαῖος Ἔρως , ὁ δὲ σὸς ἐκ Κιλικίας Ἀθήναζε λαιψηρὰ κυκλώσας πτερὰ διαπόντιος πέτεται , τοὺς καλοὺς ἐφορῶν καὶ συμπλανώμενος . ἀμέλει γὰρ ἐξ ἀρχῆς ἐγεγόνει τοιαύτη τις αἰτία τῷ Πρωτογένει τῆς ἀποδημίας .
Lemmas: ἵνα οὖν μή παροξύνω ἀλλήλων κατά μικρός εἰς ὀργή προάγω , ὥσπερ διαιτητής αἱρέω καί βραβεύς ὁ πατήρ καί ὁ σύν αὐτός παραγίγνομαι · καί ὁ ἄλλος φίλος οἷος ἐκ παρασκευή ὁ μέν ὁ Δαφναῖος πάρειμι ὁ δέ ὁ Πρωτογένης ἀλλά οὗτος μέν ἀνέδην λέγω κακός ὁ Ἰσμηνοδώρα · ὁ δέ Δαφναῖος ὦ Ἡρακλῆς φημί τίς οὐ ἄν τις προσδοκέω , εἰ καί Πρωτογένης ἔρως πολεμέω πάρειμι ὅς καί παιδιά πᾶς καί σπουδή περί Ἔρως καί διά Ἔρως , λήθη μέν λόγος λήθη δέ πάτρα , οὐ ὡς ὁ Λαΐος πέντε μόνος ἡμέρα ἀπέχω ὁ πατρίς ; βραδύς γάρ ὁ ἐκεῖνος καί χερσαῖος Ἔρως , ὁ δέ σός ἐκ Κιλικία Ἀθήναζε λαιψηρός κυκλόω πτερόν διαπόντιος πέτομαι , ὁ καλός ἐφοράω καί συμπλανάομαι . ἀμέλει γάρ ἐκ ἀρχή γίγνομαι τοιοῦτος τις αἰτία ὁ Πρωτογένης ὁ ἀποδημία .
plutarchus.amatorius-748e-771e 6
λεγομένων τούτων ὁ Πεισίας ἦν δῆλος ἀγανακτῶν καὶ παροξυνόμενος ἐπὶ τὸν Δαφναῖον · μικρὸν δʼ αὐτοῦ καταλιπόντος ὦ Ἡράκλεις ἔφη τῆς εὐχερείας καὶ θρασύτητος · ἀνθρώπους ὁμολογοῦντας ὥσπερ οἱ κύνες ἐκ τῶν μορίων συνηρτῆσθαι πρὸς τὸ θῆλυ μεθιστάναι καὶ μετοικίζειν τὸν θεὸν ἐκ γυμνασίων καὶ περιπάτων καὶ τῆς ἐν ἡλίῳ καθαρᾶς καὶ ἀναπεπταμένης διατριβῆς εἰς ματρυλεῖα καὶ κοπίδας καὶ φάρμακα καὶ μαγεύματα καθειργνύμενον ἀκολάστων γυναικῶν ἐπεὶ ταῖς · γε σώφροσιν οὔτʼ ἐρᾶν οὔτʼ ἐρᾶσθαι δήπου προσῆκόν ἐστιν . ἐνταῦθα μέντοι καὶ ὁ πατὴρ ἔφη τοῦ Πρωτογένους ἐπιλαβέσθαι καὶ εἰπεῖν τόδʼ ἐξοπλίζει τοὔπος Ἀργεῖον λεών , καὶ νὴ Δία Δαφναίῳ συνδίκους ἡμᾶς προστίθησιν οὐ μετριάζων ὁ Πεισίας , ἀλλὰ τοῖς γάμοις ἀνέραστον ἐπάγων καὶ ἄμοιρον ἐνθέου φιλίας κοινωνίαν , ἣν τῆς ἐρωτικῆς πειθοῦς καὶ χάριτος ἀπολιπούσης μονονοὺ ζυγοῖς καὶ χαλινοῖς ὑπʼ αἰσχύνης καὶ φόβου μάλα μόλις συνεχομένην ὁρῶμεν . καὶ ὁ Πεισίας ἐμοὶ μέν εἶπεν ὀλίγον μέλει τοῦ λόγου · Δαφναῖον δʼ ὁρῶ ταὐτὸν πάσχοντα τῷ χαλκῷ · καὶ γὰρ ἐκεῖνος οὐχ οὕτως ὑπὸ τοῦ πυρός , ὡς ὑπὸ τοῦ πεπυρωμένου χαλκοῦ καὶ ῥέοντος , ἂν ἐπιχέῃ τις , ἀνατήκεται καὶ ῥεῖ συνεξυγραινόμενος καὶ τοῦτον οὐκ ἐνοχλεῖ τὸ Λυσάνδρας κάλλος , ἀλλὰ συνδιακεκαυμένῳ καὶ γέμοντι πυρὸς ἤδη πολὺν χρόνον πλησιάζων καὶ ἁπτόμενος ἀναπίμπλαται · καὶ δῆλός ἐστιν , εἰ μὴ ταχὺ φύγοι πρὸς ἡμᾶς , συντακησόμενος . ἀλλʼ ὁρῶ εἶπε γιγνόμενον ὅπερ ἂν μάλιστα σπουδάσειεν Ἀνθεμίων , προσκρούοντα τοῖς δικασταῖς καὶ ἐμαυτόν , ὥστε παύομαι καὶ ὁ Ἀνθεμίων ὤνησας εἶπεν ὡς ἔδει γʼ ἀπʼ ἀρχῆς λέγειν τι πρὸς τὴν ὑπόθεσιν .
Lemmas: λέγω οὗτος ὁ Πεισίας εἰμί δῆλος ἀγανακτέω καί παροξύνω ἐπί ὁ Δαφναῖος · μικρός δέ αὐτός καταλείπω ὦ Ἡρακλῆς φημί ὁ εὐχέρεια καί θρασύτης · ἄνθρωπος ὁμολογέω ὥσπερ ὁ κύων ἐκ ὁ μόριον συναρτάω πρός ὁ θῆλυς μεθίστημι καί μετοικίζω ὁ θεός ἐκ γυμνάσιον καί περίπατος καί ὁ ἐν ἥλιος καθαρός καί ἀναπετάννυμι διατριβή εἰς ματρυλεῖον καί κοπίς καί φάρμακον καί μάγευμα κατέργνυμι ἀκόλαστος γυνή ἐπεί ὁ · γε σώφρων οὔτε ἐράω οὔτε ἐράω δήπου προσήκω εἰμί . ἐνταῦθα μέντοι καί ὁ πατήρ φημί ὁ Πρωτογένης ἐπιλαμβάνω καί λέγω ὅδε ἐξοπλίζω ἔπος Ἀργεῖος λαός , καί νή Ζεύς Δαφναῖος σύνδικος ἐγώ προστίθημι οὐ μετριάζω ὁ Πεισίας , ἀλλά ὁ γάμος ἀνέραστος ἐπάγω καί ἄμοιρος ἔνθεος φιλία κοινωνία , ὅς ὁ ἐρωτικός πειθώ καί χάρις ἀπολείπω μονονού ζυγός καί χαλινός ὑπό αἰσχύνη καί φόβος μάλα μόλις συνέχω ὁράω . καί ὁ Πεισίας ἐγώ μέν λέγω ὀλίγος μέλω ὁ λόγος · Δαφναῖος δέ ὁράω αὐτός πάσχω ὁ χαλκός · καί γάρ ἐκεῖνος οὐ οὕτως ὑπό ὁ πῦρ , ὡς ὑπό ὁ πυρόω χαλκός καί ῥέω , ἐάν ἐπιχέω τις , ἀνατήκω καί ῥέω συνεξυγραίνω καί οὗτος οὐ ἐνοχλέω ὁ Λυσάνδρη κάλλος , ἀλλά συνδιακαίω καί γέμω πῦρ ἤδη πολύς χρόνος πλησιάζω καί ἅπτω ἀναπίμπλημι · καί δῆλος εἰμί , εἰ μή ταχύς φεύγω πρός ἐγώ , συντήκω . ἀλλά ὁράω λέγω γίγνομαι ὅς ἄν μάλα σπουδάζω Ἀνθεμίων , προσκρούω ὁ δικαστής καί ἐμαυτοῦ , ὥστε παύω καί ὁ Ἀνθεμίων ὀνίνημι λέγω ὡς δέω γε ἀπό ἀρχή λέγω τις πρός ὁ ὑπόθεσις .
plutarchus.amatorius-748e-771e 7
λέγω τοίνυν ὁ Πεισίας ἔφη προκηρύξας ἐμοῦ · γʼ ἕνεκα πάσαις γυναιξὶν ἂν ἐραστήν , ὅτι τῆς γυναικὸς ὁ πλοῦτός ἐστι φυλακτέος τῷ νεανίσκῳ , μὴ συμμίξαντες αὐτὸν ὄγκῳ καὶ βάρει τοσούτῳ λάθωμεν ὥσπερ ἐν χαλκῷ κασσίτερον ἀφανίσαντες μέγα γὰρ ἂν ἐλαφρᾷ καὶ λιτῇ γυναικὶ μειρακίου συνελθὸντος εἰς ταὐτὸν ἡ κρᾶσις οἴνου δίκην ἐπικρατήσῃ · ταύτην δʼ ὁρῶμεν ἄρχειν καὶ κρατεῖν δοκοῦσαν οὐ γὰρ ἂν ἀπορρίψασα δόξας καὶ γένη τηλικαῦτα καὶ πλούτους ἐμνᾶτο μειράκιον ἐκ χλαμύδος , ἔτι παιδαγωγεῖσθαι δεόμενον . ὅθεν οἱ νοῦν ἔχοντες αὐτοὶ προΐενται καὶ περικόπτουσιν ὥσπερ ὠκύπτερα τῶν γυναικῶν τὰ περιττὰ χρήματα , τρυφὰς ἐμποιοῦντα καὶ χαυνότητας ἀβεβαίους καὶ κενάς , ὑφʼ ὧν ἐπαιρόμεναι πολλάκις ἀποπέτονται · κἂν μένωσι , χρυσαῖς ὥσπερ ἐν Αἰθιοπίᾳ πέδαις δεδέσθαι βέλτιον ἢ πλούτῳ γυναικός .
Lemmas: λέγω τοίνυν ὁ Πεισίας φημί προκηρύσσω ἐγώ · γε ἕνεκα πᾶς γυνή ἄν ἐραστής , ὅτι ὁ γυνή ὁ πλοῦτος εἰμί φυλακτέος ὁ νεανίσκος , μή συμμείγνυμι αὐτός ὄγκος καί βάρος τοσοῦτος λανθάνω ὥσπερ ἐν χαλκός κασσίτερος ἀφανίζω μέγας γάρ ἄν ἐλαφρός καί λιτός γυνή μειράκιον συνέρχομαι εἰς αὐτός ὁ κρᾶσις οἶνος δίκη ἐπικρατέω · οὗτος δέ ὁράω ἄρχω καί κρατέω δοκέω οὐ γάρ ἄν ἀπορρίπτω δόξα καί γένος τηλικοῦτος καί πλοῦτος μνάομαι μειράκιον ἐκ χλαμύς , ἔτι παιδαγωγέω δέω . ὅθεν ὁ νόος ἔχω αὐτός προίημι καί περικόπτω ὥσπερ ὠκύπτερος ὁ γυνή ὁ περισσός χρῆμα , τρυφή ἐμποιέω καί χαυνότης ἀβέβαιος καί κενός , ὑπό ὅς ἐπαίρω πολλάκις ἀποπέτομαι · ἐάν μένω , χρύσεος ὥσπερ ἐν Αἰθιοπία πέδη δέω ἀγαθός ἤ πλοῦτος γυνή .
plutarchus.amatorius-748e-771e 8
ἐκεῖνο δʼ οὐ λέγεις ὁ Πρωτογένης εἶπεν ὅτι κινδυνεύομεν ἀναστρέφειν ἀτόπως καὶ γελοίως τὸν Ἡσίοδον , ἂν ἐκείνου λέγοντος μήτε τριηκόντων ἐτέων μάλα πόλλʼ ἀπολείπων μήτʼ ἐπιθεὶς μάλα πολλὰ γάμος δέ τοι ὥριος οὗτος · ἡ δὲ γυνὴ τέτορʼ ἡβώοι , πέμπτῳ δὲ γαμοῖτο · σχεδὸν ἡμεῖς ἔτεσι τοσούτοις γυναικὶ πρεσβυτέρᾳ , καθαπερεὶ φοίνικας ἢ σῦκ̓ ἐρινεοῖς , ὄμφακα καὶ ἄωρον ἄνδρα περιάψωμεν . ἐρᾶται γὰρ αὐτοῦ νὴ Δία καὶ κάεται · τίς οὖν ὁ κωλύων ἐστὶ κωμάζειν ἐπὶ θύρας , ᾄδειν τὸ παρακλαυσίθυρον , ἀναδεῖν τὰ εἰκόνια , παγκρατιάζειν πρὸς τοὺς ἀντεραστάς ; ταῦτα γὰρ ἐρωτικά · καὶ καθείσθω τὰς ὀφρῦς καὶ παυσάσθω τρυφῶσα , σχῆμα λαβοῦσα τῶν τοῦ πάθους οἰκείων . εἰ δʼ αἰσχύνεται καὶ σωφρονεῖ , κοσμίως οἴκοι καθήσθω περιμένουσα τοὺς μνωμένους καὶ σπουδάζοντας . ἐρᾶν δὲ φάσκουσαν γυναῖκα φυγεῖν τις ἂν ἔχοι καὶ βδελυχθείη , μήτι γε λάβοι γάμου ποιησάμενος ἀρχὴν τὴν τοιαύτην ἀκρασίαν .
Lemmas: ἐκεῖνος δέ οὐ λέγω ὁ Πρωτογένης λέγω ὅτι κινδυνεύω ἀναστρέφω ἄτοπος καί γέλοιος ὁ Ἡσίοδος , ἐάν ἐκεῖνος λέγω μήτε τριάκοντα ἔτος μάλα πολύς ἀπολείπω μήτε ἐπιτίθημι μάλα πολύς γάμος δέ σύ ὥριος οὗτος · ὁ δέ γυνή τέσσαρες ἡβάω , πέμπτος δέ γαμέω · σχεδόν ἐγώ ἔτος τοσοῦτος γυνή πρέσβυς , καθαπερεί φοῖνιξ ἤ σῦκον ἐρινεός , ὄμφαξ καί ἄωρος ἀνήρ περιάπτω . ἐράω γάρ αὐτός νή Ζεύς καί καίω · τίς οὖν ὁ κωλύω εἰμί κωμάζω ἐπί θύρα , ἀείδω ὁ παρακλαυσίθυρον , ἀναδέω ὁ εἰκόνιον , παγκρατιάζω πρός ὁ ἀντεραστής ; οὗτος γάρ ἐρωτικός · καί καθέζομαι ὁ ὀφρύς καί παύω τρυφάω , σχῆμα λαμβάνω ὁ ὁ πάθος οἰκεῖος . εἰ δέ αἰσχύνω καί σωφρονέω , κόσμιος οἴκοι κάθημαι περιμένω ὁ μνάομαι καί σπουδάζω . ἐράω δέ φάσκω γυνή φεύγω τις ἄν ἔχω καί βδελύσσομαι , μήτι γε λαμβάνω γάμος ποιέω ἀρχή ὁ τοιοῦτος ἀκρασία .
plutarchus.amatorius-748e-771e 10
τοιούτων λόγων , ὁ πατὴρ ἔφη , παρόντων αὐτοῖς , ἐλθεῖν τῷ Πεισίᾳ ἑταῖρον ἐκ πόλεως ἵππῳ θέοντα , πρᾶγμα θαυμαστὸν ἀπαγγέλλοντα τετολμημένον . ἡ γὰρ Ἰσμηνοδώρα , ὡς ἔοικεν , αὐτὸν μὲν οὐκ ἀηδῶς ἔχειν οἰομένη τὸν Βάκχωνα πρὸς τὸν γάμον , αἰσχύνεσθαι δὲ τοὺς ἀποτρέποντας , ἔγνω μὴ προέσθαι τὸ μειράκιον . τῶν οὖν φίλων τοὺς μάλιστα τοῖς βίοις νεαροὺς καὶ συνερῶντας αὐτῇ καὶ τῶν γυναικῶν τὰς συνήθεις μεταπεμψαμένη καὶ συγκροτήσασα παρεφύλαττε τὴν ὥραν , ἣν ὁ Βάκχων ἔθος εἶχεν ἀπιὼν εἰς παλαίστρας παρὰ τὴν οἰκίαν αὐτῆς παρεξιέναι κοσμίως . ὡς οὖν τότε προσῄει μετὰ δυεῖν ἢ τριῶν ἑταίρων ἀληλιμμένος , αὐτὴ μὲν ἐπὶ τὰς θύρας ἀπήντησεν ἡ Ἰσμηνοδώρα καὶ τῆς χλαμύδος ἔθιγε μόνον , οἱ δὲ φίλοι καλὸν , καλῶς ἐν τῇ χλαμύδι καὶ τῇ διβολίᾳ συναρπάσαντες εἰς τὴν οἰκίαν παρήνεγκαν ἀθρόοι καὶ τὰς θύρας εὐθὺς ἀπέκλεισαν ἅμα δʼ αἱ μὲν γυναῖκες ἔνδον αὐτοῦ τὸ χλαμύδιον ἀφαρπάσασαι περιέβαλον ἱμάτιον νυμφικόν · οἰκέται δὲ περικύκλῳ δραμόντες ἀνέστεφον ἐλαίᾳ καὶ δάφνῃ τὰς θύρας οὐ μόνον τὰς τῆς Ἰσμηνοδώρας ἀλλὰ καὶ τὰς τοῦ Βάκχωνος · ἡ δʼ αὐλητρὶς αὐλοῦσα διεξῆλθε τὸν στενωπόν . τῶν δὲ Θεσπιέων καὶ τῶν ξένων οἱ μὲν ἐγέλων , οἱ δʼ ἠγανάκτουν καὶ τοὺς γυμνασιάρχους παρώξυνον ἄρχουσι γὰρ ἰσχυρῶς τῶν ἐφήβων καὶ προσέχουσι τὸν νοῦν σφόδρα τοῖς ὑπʼ αὐτῶν πραττομένοις . ἦν δὲ λόγος οὐδεὶς τῶν ἀγωνιζομένων , ἀλλʼ ἀφέντες τὸ θέατρον ἐπὶ τῶν θυρῶν τῆς Ἰσμηνοδώρας ἐν λόγοις ἦσαν καὶ φιλονεικίαις πρὸς ἀλλήλους .
Lemmas: τοιοῦτος λόγος , ὁ πατήρ φημί , πάρειμι αὐτός , ἔρχομαι ὁ Πεισίας ἑταῖρος ἐκ πόλις ἵππος θέω , πρᾶγμα θαυμαστός ἀπαγγέλλω τολμάω . ὁ γάρ Ἰσμηνοδώρα , ὡς ἔοικα , αὐτός μέν οὐ ἀηδής ἔχω οἴομαι ὁ Βάκχων πρός ὁ γάμος , αἰσχύνω δέ ὁ ἀποτρέπω , γιγνώσκω μή προίημι ὁ μειράκιον . ὁ οὖν φίλος ὁ μάλα ὁ βίος νεαρός καί συνεράω αὐτός καί ὁ γυνή ὁ συνήθης μεταπέμπω καί συγκροτέω παραφυλάσσω ὁ ὥρα , ὅς ὁ Βάκχων ἔθος ἔχω ἀπέρχομαι εἰς παλαίστρα παρά ὁ οἰκία αὐτός παρεξέρχομαι κόσμιος . ὡς οὖν τότε προσέρχομαι μετά δύο ἤ τρεῖς ἑταῖρος ἀλείφω , αὐτός μέν ἐπί ὁ θύρα ἀπαντάω ὁ Ἰσμηνοδώρα καί ὁ χλαμύς θιγγάνω μόνος , ὁ δέ φίλος καλός , καλός ἐν ὁ χλαμύς καί ὁ διβολία συναρπάζω εἰς ὁ οἰκία παραφέρω ἀθρόος καί ὁ θύρα εὐθύς ἀποκλείω ἅμα δέ ὁ μέν γυνή ἔνδον αὐτός ὁ χλαμύδιον ἀφαρπάζω περιβάλλω ἱμάτιον νυμφικός · οἰκέτης δέ περίκυκλος τρέχω ἀναστέφω ἐλαία καί δάφνη ὁ θύρα οὐ μόνος ὁ ὁ Ἰσμηνοδώρα ἀλλά καί ὁ ὁ Βάκχων · ὁ δέ αὐλητρίς αὐλέω διεξέρχομαι ὁ στενωπός . ὁ δέ Θεσπιεύς καί ὁ ξένος ὁ μέν γελάω , ὁ δέ ἀγανακτέω καί ὁ γυμνασίαρχος παροξύνω ἄρχω γάρ ἰσχυρός ὁ ἔφηβος καί προσέχω ὁ νόος σφόδρα ὁ ὑπό αὐτός πράσσω . εἰμί δέ λόγος οὐδείς ὁ ἀγωνίζομαι , ἀλλά ἀφίημι ὁ θέατρον ἐπί ὁ θύρα ὁ Ἰσμηνοδώρα ἐν λόγος εἰμί καί φιλονικία πρός ἀλλήλων .
plutarchus.amatorius-748e-771e 12
καὶ ὁ Πεμπτίδης ἐπιγελάσας ἀμέλει καὶ σώματός τις ἔφη νόσος ἔστιν , ἣν ἱερὰν καλοῦσιν · οὐδὲν οὖν ἄτοπον , εἰ καὶ ψυχῆς τὸ μανικώτατον πάθος καὶ μέγιστον ἱερὸν καὶ θεῖον ἔνιοι προσαγορεύουσιν . εἶθʼ ὥσπερ ἐν Αἰγύπτῳ ποτὲ γείτονας ἑώρων δύο διαμφισβητοῦντας , ὄφεως προσερπύσαντος εἰς τὴν ὁδόν , ἀμφοτέρων μὲν ἀγαθὸν δαίμονα καλούντων , ἑκατέρου δʼ ἔχειν ἀξιοῦντος ὡς ἴδιον · οὕτως ὁρῶν ὑμῶν ἄρτι τοὺς μὲν εἰς τὴν ἀνδρωνῖτιν ἕλκοντας τὸν Ἔρωτα τοὺς δʼ εἰς τὴν γυναικωνῖτιν , ὑπερφυὲς καὶ θεῖον ἀγαθόν , οὐκ ἐθαύμαζον , εἰ τηλικαύτην δύναμιν ἔσχε καὶ τιμὴν τὸ πάθος , οἷς ἦν προσῆκον ἐξελαύνειν αὐτὸ πανταχόθεν καὶ κολούειν , ὑπὸ τούτων αὐξανόμενον καὶ σεμνυνόμενον . ἄρτι μὲν οὖν ἡσυχίαν ἦγον · ἐν γὰρ ἰδίοις μᾶλλον ἢ κοινοῖς ἑώρων τὴν ἀμφισβήτησιν οὖσαν · νυνὶ δʼ ἀπηλλαγμένος Πεισίου , ἡδέως ἂν ὑμῶν ἀκούσαιμι πρὸς τί βλέψαντες ἀπεφήναντο τὸν Ἔρωτα θεὸν οἱ πρῶτοι τοῦτο λέξαντες .
Lemmas: καί ὁ Πεμπτίδης ἐπιγελάω ἀμέλει καί σῶμα τις φημί νόσος εἰμί , ὅς ἱερός καλέω · οὐδείς οὖν ἄτοπος , εἰ καί ψυχή ὁ μανικός πάθος καί μέγας ἱερός καί θεῖος ἔνιοι προσαγορεύω . εἶτα ὥσπερ ἐν Αἴγυπτος ποτέ γείτων ὁράω δύο διαμφισβητέω , ὄφις προσέρπω εἰς ὁ ὁδός , ἀμφότερος μέν ἀγαθός δαίμων καλέω , ἑκάτερος δέ ἔχω ἀξιόω ὡς ἴδιος · οὕτως ὁράω σύ ἄρτι ὁ μέν εἰς ὁ ἀνδρωνῖτις ἕλκω ὁ Ἔρως ὁ δέ εἰς ὁ γυναικωνῖτις , ὑπερφυής καί θεῖος ἀγαθός , οὐ θαυμάζω , εἰ τηλικοῦτος δύναμις ἔχω καί τιμή ὁ πάθος , ὅς εἰμί προσήκω ἐξελαύνω αὐτός πανταχόθεν καί κολούω , ὑπό οὗτος αὐξάνω καί σεμνύνω . ἄρτι μέν οὖν ἡσυχία ἄγω · ἐν γάρ ἴδιος μάλα ἤ κοινός ὁράω ὁ ἀμφισβήτησις εἰμί · νυνί δέ ἀπαλλάσσω Πεισίας , ἡδύς ἄν σύ ἀκούω πρός τίς βλέπω ἀποφαίνω ὁ Ἔρως θεός ὁ πρῶτος οὗτος λέγω .
plutarchus.amatorius-748e-771e 14
ὁρῶ εἶπεν ὁ Πεμπτίδης ἀλλʼ οὔτε πάθη τοὺς θεοὺς ποιεῖν ὅσιον οὔτε αὖ πάλιν τὰ πάθη θεοὺς νομίζειν καὶ ὁ πατήρ τί οὖν ἔφη τὸν Ἄρην , θεὸν εἶναι νομίζεις ἢ πάθος ἡμέτερον ; ἀποκριναμένου δὲ τοῦ Πεμπτίδου θεὸν ἡγεῖσθαι τὸν Ἄρην κοσμοῦντα τὸ θυμοειδὲς ἡμῶν καὶ ἀνδρῶδες ; ἀνακραγὼν ὁ πατήρ εἶτʼ ἔφη τὸ μὲν παθητικόν , ὦ Πεμπτίδη , καὶ πολεμικὸν καὶ ἀντίπαλον θεὸν ἔχει , τὸ δὲ φιλητικὸν καὶ κοινωνικὸν καὶ συνελευστικὸν ἄθεόν ἐστι ; καὶ κτείνοντας μὲν ἄρα καὶ κτεινομένους ἀνθρώπους ὅπλα τε καὶ βέλη καὶ τειχομαχίας καὶ λεηλασίας ἔστι τις ἐφορῶν καὶ βραβεύων θεὸς Ἐνυάλιος καὶ Στράτιος · πάθους δὲ γάμου καὶ φιλότητος εἰς ὁμοφροσύνην καὶ κοινωνίαν τελευτώσης οὐδεὶς θεῶν μάρτυς οὐδʼ ἐπίσκοπος οὐδʼ ἡγεμὼν ἢ συνεργὸς ἡμῖν γέγονεν ; ἀλλὰ δορκάδας μὲν θηρεύουσι καὶ λαγωοὺς καὶ ἐλάφους ἀγρότερός τις συνεπιθωΰσσει καὶ συνεξορμᾷ θεός , εὔχονται δʼ Ἀρισταίῳ δολοῦντες ὀρύγμασι καὶ βρόχοις λύκους καὶ ἄρκτους , ὃς πρῶτος θήρεσσιν ἔπηξε ποδάγρας · ὁ δʼ Ἡρακλῆς ἕτερον θεὸν παρακαλεῖ μέλλων , ἐπὶ τὸν ὄρνιν αἴρεσθαι τὸ τόξον , ὡς Αἰσχύλος φησίν , ἀγρεὺς δʼ Ἀπόλλων ὀρθὸν ἰθύνοι βέλος · ἀνδρὶ δὲ τὸ κάλλιστον ἐπιχειροῦντι θήραμα φιλίαν ἑλεῖν οὔτε θεὸς οὔτε δαίμων ἀπευθύνει καὶ συνεφάπτεται τῆς ὁρμῆς ; ἐγὼ μὲν γὰρ οὐδὲ δρυὸς οὐδὲ μορίας οὐδʼ ἣν Ὅμηρος ἡμερίδα σεμνύνων προσεῖπεν ἀκαλλέστερον ἔρνος οὐδὲ φαυλότερον ἡγοῦμαι φυτὸν ἄνθρωπον , ὦ φίλε Δαφναῖε , βλαστήσεως ὁρμὴν ἔχοντα διαφαίνουσαν ὥραν καὶ κάλλος ἅμα σώματος καὶ ψυχῆς .
Lemmas: ὁράω λέγω ὁ Πεμπτίδης ἀλλά οὔτε πάθος ὁ θεός ποιέω ὅσιος οὔτε αὖ πάλιν ὁ πάθος θεός νομίζω καί ὁ πατήρ τίς οὖν φημί ὁ Ἄρης , θεός εἰμί νομίζω ἤ πάθος ἡμέτερος ; ἀποκρίνω δέ ὁ Πεμπτίδης θεός ἡγέομαι ὁ Ἄρης κοσμέω ὁ θυμοειδής ἐγώ καί ἀνδρώδης ; ἀνακράζω ὁ πατήρ εἶτα φημί ὁ μέν παθητικός , ὦ Πεμπτίδης , καί πολεμικός καί ἀντίπαλος θεός ἔχω , ὁ δέ φιλητικός καί κοινωνικός καί συνελευστικός ἄθεος εἰμί ; καί κτείνω μέν ἄρα καί κτείνω ἄνθρωπος ὅπλον τε καί βέλος καί τειχομαχία καί λεηλασία εἰμί τις ἐφοράω καί βραβεύω θεός Ἐνυάλιος καί Στράτιος · πάθος δέ γάμος καί φιλότης εἰς ὁμοφροσύνη καί κοινωνία τελευτάω οὐδείς θεός μάρτυς οὐδέ ἐπίσκοπος οὐδέ ἡγεμών ἤ συνεργός ἐγώ γίγνομαι ; ἀλλά δορκάς μέν θηρεύω καί λαγώς καί ἔλαφος ἀγρότερος τις συνεπιθωύσσω καί συνεξορμάω θεός , εὔχομαι δέ Ἀρισταῖος δολόω ὄρυγμα καί βρόχος λύκος καί ἄρκτος , ὅς πρῶτος θήρ πήγνυμι ποδάγρα · ὁ δέ Ἡρακλῆς ἕτερος θεός παρακαλέω μέλλω , ἐπί ὁ ὄρνις ἀείρω ὁ τόξον , ὡς Αἰσχύλος φημί , ἀγρεύς δέ Ἀπόλλων ὀρθός ἰθύνω βέλος · ἀνήρ δέ ὁ καλός ἐπιχειρέω θήραμα φιλία αἱρέω οὔτε θεός οὔτε δαίμων ἀπευθύνω καί συνεφάπτομαι ὁ ὁρμή ; ἐγώ μέν γάρ οὐδέ δρῦς οὐδέ μορία οὐδέ ὅς Ὅμηρος ἡμερίς σεμνύνω προσλέγω ἀκαλλής ἔρνος οὐδέ φαῦλος ἡγέομαι φυτόν ἄνθρωπος , ὦ φίλος Δαφναῖος , βλάστησις ὁρμή ἔχω διαφαίνω ὥρα καί κάλλος ἅμα σῶμα καί ψυχή .
plutarchus.amatorius-748e-771e 22
ἀφθονίας δὲ παραδειγμάτων οὔσης πρὸς γʼ ὑμᾶς τοὺς ὁμοχόρους τοῦ θεοῦ καὶ θιασώτας , ὅμως τὸ περὶ Κάμμαν οὐκ ἄξιόν ἐστι τὴν Γαλατικὴν παρελθεῖν , ταύτης γὰρ ἐκπρεπεστάτης τὴν ὄψιν γενομένης , Σινάτῳ δὲ τῷ τετράρχῃ γαμηθείσης , Σινάτῳ ἐρασθεὶς δυνατώτατος Γαλατῶν ἀπέκτεινε τὸν Σινάτον , ὡς οὔτε βιάσασθαι δυνάμενος οὔτε πεῖσαι τὴν ἄνθρωπον , ἐκείνου ζῶντος . ἦν δὲ τῇ Κάμμῃ καταφυγὴ καὶ παραμυθία τοῦ πάθους ἱερωσύνη πατρῷος Ἀρτέμιδος · καὶ τὰ πολλὰ παρὰ τῇ θεῷ διέτριβεν , οὐδένα προσιεμένη , μνωμένων πολλῶν βασιλέων καὶ δυναστῶν αὐτήν . τοῦ μέντοι Σινόριγος ; τολμήσαντος ἐντυχεῖν περὶ γάμου , τὴν πεῖραν οὐκ ἔφυγεν οὐδʼ ἐμέμψατο περὶ τῶν γεγονότων , ὡς διʼ εὔνοιαν αὐτῆς καὶ πόθον οὐκ ἄλλῃ τινὶ μοχθηρίᾳ προαχθέντος τοῦ Σινόριγος . ἧκεν οὖν πιστεύσας ἐκεῖνος καὶ ᾔτει τὸν γάμον · ἡ δʼ ἀπήντησε καὶ δεξιωσαμένη καὶ προσαγαγοῦσα τῷ βωμῷ τῆς θεᾶς ἔσπεισεν ἐκ φιάλης μελίκρατον , ὡς ἔοικε , πεφαρμακωμένον · εἶθʼ ὅσον ἣμισυ μέρος αὐτὴ προεκπιοῦσα παρέδωκε τῷ Γαλάτῃ τὸ λοιπόν · ὡς δʼ εἶδεν ἐκπεπωκότα , λαμπρὸν ἀνωλόλυξε καὶ φθεγξαμένη τοὔνομα τοῦ τεθνεῶτος ταύτην εἶπεν ἐγὼ τὴν ἡμέραν ; ὦ φίλτατʼ ἄνερ , προσμένουσα σοῦ χωρὶς ἔζων ἀνιαρῶς · νῦν δὲ κόμισαί με χαίρων · ἠμυνάμην γὰρ ὑπὲρ σοῦ τὸν κάκιστον ἀνθρώπων , σοὶ μὲν βίου τούτῳ δὲ θανάτου κοινωνὸς ἡδέως γενομένη . ὁ μὲν οὖν Σινόριξ ἐν φορείῳ κομιζόμενος μετὰ μικρὸν ἐτελεύτησεν , ἡ δὲ Κάμμα τὴν ἡμέραν ἐπιβιώσασα καὶ τὴν νύκτα λέγεται μάλʼ εὐθαρσῶς καὶ ἱλαρῶς ἀποθανεῖν .
Lemmas: ἀφθονία δέ παράδειγμα εἰμί πρός γε σύ ὁ ὁμόχορος ὁ θεός καί θιασώτης , ὅμως ὁ περί Κάμμα οὐ ἄξιος εἰμί ὁ Γαλατικός παρέρχομαι , οὗτος γάρ ἐκπρεπής ὁ ὄψις γίγνομαι , Σινάτος δέ ὁ τετράρχης γαμέω , Σινάτος ἔραμαι δυνατός Γαλάτης ἀποκτείνω ὁ Σινάτος , ὡς οὔτε βιάζω δύναμαι οὔτε πείθω ὁ ἄνθρωπος , ἐκεῖνος ζάω . εἰμί δέ ὁ Κάμμα καταφυγή καί παραμυθία ὁ πάθος ἱερωσύνη πατρῷος Ἄρτεμις · καί ὁ πολύς παρά ὁ θεός διατρίβω , οὐδείς προσίημι , μνάομαι πολύς βασιλεύς καί δυνάστης αὐτός . ὁ μέντοι Σινόριξ ; τολμάω ἐντυγχάνω περί γάμος , ὁ πεῖρα οὐ φεύγω οὐδέ μέμφομαι περί ὁ γίγνομαι , ὡς διά εὔνοια αὐτός καί πόθος οὐ ἄλλος τις μοχθηρία προάγω ὁ Σινόριξ . ἥκω οὖν πιστεύω ἐκεῖνος καί αἰτέω ὁ γάμος · ὁ δέ ἀπαντάω καί δεξιόομαι καί προσάγω ὁ βωμός ὁ θεά σπένδω ἐκ φιάλη μελίκρατον , ὡς ἔοικα , φαρμακόω · εἶτα ὅσος ἥμισυς μέρος αὐτός προεκπίνω παραδίδωμι ὁ Γαλάτης ὁ λοιπός · ὡς δέ ὁράω ἐκπίνω , λαμπρός ἀνολολύζω καί φθέγγομαι ὄνομα ὁ θνῄσκω οὗτος λέγω ἐγώ ὁ ἡμέρα ; ὦ φίλος ἀνήρ , προσμένω σύ χωρίς ζάω ἀνιαρός · νῦν δέ κομίζω ἐγώ χαίρω · ἀμύνω γάρ ὑπέρ σύ ὁ κακός ἄνθρωπος , σύ μέν βίος οὗτος δέ θάνατος κοινωνός ἡδύς γίγνομαι . ὁ μέν οὖν Σινόριξ ἐν φορεῖον κομίζω μετά μικρός τελευτάω , ὁ δέ Κάμμα ὁ ἡμέρα ἐπιβιόω καί ὁ νύξ λέγω μάλα εὐθαρσής καί ἱλαρός ἀποθνῄσκω .
plutarchus.amatorius-748e-771e 26
ἐνταῦθα μὲν ὁ πατὴρ ἔφη τὸν περὶ Ἔρωτος αὐτοῖς τελευτῆσαι λόγον , τῶν Θεσπιῶν ἐγγὺς οὖσιν · ὀφθῆναι δὲ προσιόντα θᾶττον ἢ βάδην πρὸς αὐτοὺς ἕνα τῶν Πεισίου ἑταίρων Διογένη · τοῦ δὲ Σωκλάρου πρὸς αὐτὸν ἔτι πόρρωθεν εἰπόντος οὐ πόλεμὸν γʼ ὦ Διόγενες , ἀπαγγέλλων , ἐκεῖνον οὐκ εὐφημήσετε φάναι γάμων ὄντων καὶ προάξετε θᾶσσον , ὡς ὑμᾶς τῆς θυσίας περιμενούσης ; πάντας μὲν οὖν ἡσθῆναι , τὸν δὲ Ζεύξιππον ἐρέσθαι , εἰ ἔτι χαλεπός ἐστι . πρῶτος μὲν οὖν ἔφη συνεχώρησε τῇ Ἰσμηνοδώρᾳ · καὶ νῦν ἑκὼν στέφανον καὶ λευκὸν ἱμάτιον λαβὼν οἷός ἐστιν ἡγεῖσθαι διʼ ἀγορᾶς πρὸς τὸν θεόν . ἀλλʼ ἴωμεν , ναὶ μὰ Δία τὸν πατέρα εἰπεῖν ἴωμεν , ὅπως ἐπεγγελάσωμεν τἀνδρὶ καὶ τὸν θεὸν προσκυνήσωμεν · δῆλος γάρ ἐστι χαίρων καὶ παρὼν εὐμενὴς τοῖς πραττομένοις .
Lemmas: ἐνταῦθα μέν ὁ πατήρ φημί ὁ περί Ἔρως αὐτός τελευτάω λόγος , ὁ Θεσπίη ἐγγύς εἰμί · ὁράω δέ προσέρχομαι ταχύς ἤ βάδην πρός αὐτός εἷς ὁ Πεισίας ἑταῖρος Διογένης · ὁ δέ Σωκλάρος πρός αὐτός ἔτι πρόσωθεν λέγω οὐ πόλεμος γε ὦ Διογένης , ἀπαγγέλλω , ἐκεῖνος οὐ εὐφημέω φημί γάμος εἰμί καί προάγω ταχύς , ὡς σύ ὁ θυσία περιμένω ; πᾶς μέν οὖν ἥδομαι , ὁ δέ Ζεύξιππος ἔρομαι , εἰ ἔτι χαλεπός εἰμί . πρῶτος μέν οὖν φημί συγχωρέω ὁ Ἰσμηνοδώρα · καί νῦν ἑκών στέφανος καί λευκός ἱμάτιον λαμβάνω οἷος εἰμί ἡγέομαι διά ἀγορά πρός ὁ θεός . ἀλλά ἔρχομαι , ναί μά Ζεύς ὁ πατήρ λέγω ἔρχομαι , ὅπως ἐπεγγελάω ἀνήρ καί ὁ θεός προσκυνέω · δῆλος γάρ εἰμί χαίρω καί πάρειμι εὐμενής ὁ πράσσω .