plutarchus.amatoriae-narrationes-sp-771e-775e 1
Ἑν Ἀλιάρτῳ τῆς Βοιωτίας κόρη τις γίνεται κάλλει διαπρέπουσα ὄνομα Ἀριστόκλεια θυγάτηρ δʼ ἦν Θεοφάνους . ταύτην μνῶνται Στράτων Ὀρχομένιος καὶ Καλλισθένης Ἁλιάρτιος . πλουσιώτερος δʼ ἦν Στράτων καὶ μᾶλλόν τι τῆς παρθένου ἡττημένος · ἐτύγχανε γὰρ ἰδὼν αὐτὴν ἐν Λεβαδείᾳ λουομένην ἐπὶ τῇ κρήνῃ τῇ Ἑρκύνῃ ἔμελλε γὰρ τῷ Διὶ τῷ βασιλεῖ κανηφορεῖν . ἀλλʼ ὁ Καλλισθένης γε πλέον ἐφέρετο ἦν γὰρ καὶ γένει προσήκων τῇ κόρῃ . ἀπορῶν δὲ τῷ πράγματι ὁ Θεοφάνης , ἐδεδίει γὰρ τὸν Στράτωνα πλούτῳ τε καὶ γένει σχεδὸν ἁπάντων διαφέροντα τῶν Βοιωτῶν , τὴν αἵρεσιν ἐβούλετο τῷ Τροφωνίῳ ἐπιτρέψαι καὶ ὁ Στράτων , ἀνεπέπειστο γὰρ ὑπὸ τῶν τῆς παρθένου οἰκετῶν , ὡς πρὸς αὐτὸν μᾶλλον ἐκείνη ῥέποι , ἠξίου ἐπʼ αὐτῇ ποιεῖσθαι τῇ γαμουμένῃ τὴν ἐκλογήν . ὡς δὲ τῆς παιδὸς ὁ Θεοφάνης ἐπυνθάνετο ἐν ὄψει πάντων , ἡ δὲ τὸν Καλλισθένην προὔκρινεν , εὐθὺς μὲν ὁ Στράτων δῆλος ἦν βαρέως φέρων τὴν ἀτιμίαν ἡμέρας δὲ διαλιπὼν δύο προσῆλθε τῷ Θεοφάνει καὶ τῷ Καλλισθέναι , ἀξιῶν τὴν φιλίαν αὐτῷ πρὸς αὐτοὺς διαφυλάττεσθαι , εἰ καὶ τοῦ γάμου ἐφθονήθη ὑπὸ δαιμονίου τινός . οἱ δʼ ἐπῄνουν τὰ λεγόμενα , ὥστε καὶ ἐπὶ τὴν ἑστίασιν τῶν γάμων παρεκάλουν αὐτόν . ὁ δὲ παρεσκευασμένος ἑταίρων ὄχλον , καὶ πλῆθος οὐκ ὀλίγον θεραπόντων , διεσπαρμένους παρὰ τούτοις καὶ λανθάνοντας , ἕως ἡ κόρη κατὰ τὰ πάτρια ἐπὶ τὴν Κισσόεσσαν καλουμένην κρήνην κατῄει ταῖς νύμφαις τὰ προτέλεια θύσουσα , τότε δὴ συνδραμόντες πάντες οἱ λοχῶντες ἐκείνῳ συνελάμβανον αὐτήν . καὶ ὁ Στράτων γʼ εἴχετο τῆς παρθένου · ἀντελαμβάνετο δʼ ὡς εἰκὸς ὁ Καλλισθένης ἐν μέρει καὶ οἱ σὺν αὐτῷ , ἕως ἔλαθεν ἡ παῖς ; ἐν χερσὶ τῶν ἀνθελκόντων διαφθαρεῖσα . ὁ Καλλισθένης μὲν οὖν παραχρῆμα ἀφανὴς ἐγένετο , εἴτε διαχρησάμενος ἑαυτὸν εἴτε φυγὰς ἀπελθὼν ἐκ τῆς Βοιωτίας · οὐκ εἶχε δʼ οὖν τις εἰπεῖν ὅ , τι καὶ πεπόνθοι . ὁ δὲ Στράτων φανερῶς ἐπικατέσφαξεν ἑαυτὸν τῇ παρθένῳ .
Lemmas: ἐν Ἁλίαρτος ὁ Βοιωτία κόρη τις γίγνομαι κάλλος διαπρέπω ὄνομα Ἀριστόκλεια θυγάτηρ δέ εἰμί Θεοφάνης . οὗτος μνάομαι Στράτων Ὀρχομένιος καί Καλλισθένης Ἁλιάρτιος . πλούσιος δέ εἰμί Στράτων καί μάλα τις ὁ παρθένος ἡσσάομαι · τυγχάνω γάρ ὁράω αὐτός ἐν Λεβαδεία λούω ἐπί ὁ κρήνη ὁ Ἕρκυνα μέλλω γάρ ὁ Ζεύς ὁ βασιλεύς κανηφορέω . ἀλλά ὁ Καλλισθένης γε πολύς φέρω εἰμί γάρ καί γένος προσήκω ὁ κόρη . ἀπορέω δέ ὁ πρᾶγμα ὁ Θεοφάνης , δείδω γάρ ὁ Στράτων πλοῦτος τε καί γένος σχεδόν ἅπας διαφέρω ὁ Βοιωτός , ὁ αἵρεσις βούλομαι ὁ Τροφώνιος ἐπιτρέπω καί ὁ Στράτων , ἀναπείθω γάρ ὑπό ὁ ὁ παρθένος οἰκέτης , ὡς πρός αὐτός μάλα ἐκεῖνος ῥέπω , ἀξιόω ἐπί αὐτός ποιέω ὁ γαμέω ὁ ἐκλογή . ὡς δέ ὁ παῖς ὁ Θεοφάνης πυνθάνομαι ἐν ὄψις πᾶς , ὁ δέ ὁ Καλλισθένης προκρίνω , εὐθύς μέν ὁ Στράτων δῆλος εἰμί βαρύς φέρω ὁ ἀτιμία ἡμέρα δέ διαλείπω δύο προσέρχομαι ὁ Θεοφάνης καί ὁ Καλλισθένης , ἀξιόω ὁ φιλία αὐτός πρός αὐτός διαφυλάσσω , εἰ καί ὁ γάμος φθονέω ὑπό δαιμόνιον τις . ὁ δέ ἐπαινέω ὁ λέγω , ὥστε καί ἐπί ὁ ἑστίασις ὁ γάμος παρακαλέω αὐτός . ὁ δέ παρασκευάζω ἑταῖρος ὄχλος , καί πλῆθος οὐ ὀλίγος θεράπων , διασπείρω παρά οὗτος καί λανθάνω , ἕως ὁ κόρη κατά ὁ πάτριος ἐπί ὁ Κισόεις καλέω κρήνη κατέρχομαι ὁ νύμφη ὁ προτέλειος θύω , τότε δή συντρέχω πᾶς ὁ λοχάω ἐκεῖνος συλλαμβάνω αὐτός . καί ὁ Στράτων γε ἔχω ὁ παρθένος · ἀντιλαμβάνω δέ ὡς ἔοικα ὁ Καλλισθένης ἐν μέρος καί ὁ σύν αὐτός , ἕως λανθάνω ὁ παῖς ; ἐν χείρ ὁ ἀνθέλκω διαφθείρω . ὁ Καλλισθένης μέν οὖν παραχρῆμα ἀφανής γίγνομαι , εἴτε διαχράομαι ἑαυτοῦ εἴτε φυγάς ἀπέρχομαι ἐκ ὁ Βοιωτία · οὐ ἔχω δέ οὖν τις λέγω ὅς , τις καί πάσχω . ὁ δέ Στράτων φανερός ἐπικατασφάζω ἑαυτοῦ ὁ παρθένος .