plutarchus.amatoriae-narrationes-sp-771e-775e 2
Φείδων τις τῶν Πελοποννησίων ἐπιτιθέμενος ἀρχῇ , τὴν Ἀργείων πόλιν , τὴν πατρίδα τὴν ἑαυτοῦ , ἡγεμονεύειν τῶν λοιπῶν βουλόμενος , πρῶτον ἐπεβούλευσε Κορινθίοις · πέμψας γὰρ ᾔτει παρʼ αὐτῶν νεανίας χιλίους τοὺς ἀκμῇ διαφέροντας καὶ ἀνδρείᾳ · οἱ δὲ πέμπουσι τοὺς χιλίους , στρατηγὸν αὐτῶν ἀποδείξαντες Δέξανδρον . ἐν νῷ δʼ ἔχων ὁ Φείδων ἐπιθέσθαι τούτοις , ἵνʼ ἔχοι Κόρινθον ἀτονωτέραν καὶ τῇ πόλει χρήσαιτο , προτείχισμα γὰρ τοῦτο ἐπικαιρότατον ἔσεσθαι τῆς ὅλης Πελοποννήσου , τὴν πρᾶξιν ἀνέθετο τῶν ἑταίρων τισίν . ἦν δὲ καὶ Ἅβρων ἐν αὐτοῖς · οὗτος δὲ ξένος ὢν τοῦ Δεξάνδρου ἔφρασεν αὐτῷ τὴν ἐπιβουλήν . καὶ οὕτως οἱ μὲν Φλιάσιοι πρὸ τῆς ἐπιθέσεως εἰς τὴν Κόρινθον ἐσώθησαν , Φείδων δʼ ἀνευρεῖν ἐπειρᾶτο τὸν προδόντα καὶ ἐπιμελῶς ἐζήτει . δείσας δʼ ὁ Ἅβρων φεύγει εἰς Κόρινθον , ἀναλαβὼν τὴν γυναῖκα καὶ τοὺς οἰκέτας , ἐν Μελίσσῳ , κώμῃ τινὶ τῆς Κορινθίων χώρας ἔνθα καὶ παῖδα γεννήσας Μέλισσον προσηγόρευσεν , ἀπὸ τοῦ τόπου θέμενος τοὔνομα αὐτῷ . τούτου δὴ τοῦ Μελίσσου υἱὸς Ἀκταίων γίνεται , κάλλιστος καὶ σωφρονέστατος τῶν ὁμηλίκων , οὗ πλεῖστοι μὲν ἐγένοντο ἐρασταί , διαφερόντως δʼ Ἀρχίας , γένους μὲν ὢν τοῦ τῶν Ἡρακλειδῶν , πλούτῳ δὲ καὶ τῇ ἄλλῃ δυνάμει λαμπρότατος Κορινθίων . ἐπεὶ δὲ πείθειν οὐκ ἠδύνατο τὸν παῖδα , ἔγνω βιάσασθαι καὶ συναρπάσαι τὸ μειράκιον · ἐπεκώμασεν οὖν ἐπὶ τὴν οἰκίαν τοῦ Μελίσσου , πλῆθος ἐπαγόμενος καὶ φίλων καὶ οἰκετῶν , καὶ ἀπάγειν τὸν παῖδα ἐπειρᾶτο . ἀντιποιουμένου δὲ τοῦ πατρὸς καὶ τῶν φίλων , ἐπεκδραμόντων δὲ καὶ τῶν γειτόνων καὶ ἀνθελκόντων , ἀνθελκόμενος ὁ Ἀκταίων διεφθάρη · καὶ οἱ μὲν οὕτως ἀπεχώρουν . Μέλισσος δὲ τὸν νεκρὸν τοῦ παιδὸς εἰς τὴν ἀγορὰν τῶν Κορινθίων παρακομίσας ἐπεδείκνυε , δίκην ἀπαιτῶν παρὰ τῶν ταῦτα πραξάντων · οἱ δὲ πλέον οὐδὲν ἢ τὸν ἄνδρα ἠλέουν . ἄπρακτος δʼ ἀναχωρήσας παρεφύλασσε τὴν πανήγυριν τῶν Ἰσθμίων , ἀναβὰς τʼ ἐπὶ τὸν τοῦ Ποσειδῶνος νεὼν κατεβόα τῶν Βακχιαδῶν καὶ τὴν τοῦ πατρὸς Ἅβρωνος εὐεργεσίαν ὑπεμίμνησκε , τούς τε θεοὺς ἐπικαλεσάμενος ῥίπτει ἑαυτὸν κατὰ τῶν πετρῶν . μετʼ οὐ πολὺ δʼ αὐχμὸς καὶ λοιμὸς κατελάμβανε τὴν πόλιν καὶ τῶν Κορινθίων περὶ ἀπαλλαγῆς χρωμένων , ὁ θεὸς ἀνεῖλε μῆνιν εἶναι Ποσειδῶνος οὐκ ἀνήσοντος , ἕως ἂν τὸν Ἀκταίωνος θάνατον μετέλθοιεν . ταῦτα πυθόμενος Ἀρχίας , αὐτὸς γὰρ θεωρὸς ἦν , εἰς μὲν τὴν Κόρινθον ἑκὼν οὐκ ἐπανῆλθε , πλεύσας δʼ εἰς τὴν Σικελίαν Συρακούσας ἔκτισε . πατὴρ δὲ γενόμενος ἐνταῦθα θυγατέρων δυεῖν , Ὀρτυγίας τε καὶ Συρακούσης , ὑπὸ τοῦ Τηλέφου δολοφονεῖται , ὃς ἐγεγόνει μὲν αὐτοῦ παιδικά , νεὼς δʼ ἀφηγούμενος συνέπλευσεν εἰς Σικελίαν .
Lemmas: Φείδων τις ὁ Πελοποννήσιος ἐπιτίθημι ἀρχή , ὁ Ἀργεῖος πόλις , ὁ πατρίς ὁ ἑαυτοῦ , ἡγεμονεύω ὁ λοιπός βούλομαι , πρῶτος ἐπιβουλεύω Κορίνθιος · πέμπω γάρ αἰτέω παρά αὐτός νεανίας χίλιοι ὁ ἀκμή διαφέρω καί ἀνδρεία · ὁ δέ πέμπω ὁ χίλιοι , στρατηγός αὐτός ἀποδείκνυμι Δέξανδρος . ἐν νόος δέ ἔχω ὁ Φείδων ἐπιτίθημι οὗτος , ἵνα ἔχω Κόρινθος ἄτονος καί ὁ πόλις χράω , προτείχισμα γάρ οὗτος ἐπίκαιρος εἰμί ὁ ὅλος Πελοπόννησος , ὁ πρᾶξις ἀνατίθημι ὁ ἑταῖρος τις . εἰμί δέ καί Ἅβρων ἐν αὐτός · οὗτος δέ ξένος εἰμί ὁ Δέξανδρος φράζω αὐτός ὁ ἐπιβουλή . καί οὕτως ὁ μέν Φλιάσιος πρό ὁ ἐπίθεσις εἰς ὁ Κόρινθος σῴζω , Φείδων δέ ἀνευρίσκω πειράω ὁ προδίδωμι καί ἐπιμελής ζητέω . δείδω δέ ὁ Ἅβρων φεύγω εἰς Κόρινθος , ἀναλαμβάνω ὁ γυνή καί ὁ οἰκέτης , ἐν Μέλισσος , κώμη τις ὁ Κορίνθιος χώρα ἔνθα καί παῖς γεννάω Μέλισσος προσαγορεύω , ἀπό ὁ τόπος τίθημι ὄνομα αὐτός . οὗτος δή ὁ Μέλισσος υἱός Ἀκταίων γίγνομαι , καλός καί σώφρων ὁ ὁμήλικος , ὅς πολύς μέν γίγνομαι ἐραστής , διαφερόντως δέ Ἀρχίας , γένος μέν εἰμί ὁ ὁ Ἡρακλείδαι , πλοῦτος δέ καί ὁ ἄλλος δύναμις λαμπρός Κορίνθιος . ἐπεί δέ πείθω οὐ δύναμαι ὁ παῖς , γιγνώσκω βιάζω καί συναρπάζω ὁ μειράκιον · ἐπικωμάζω οὖν ἐπί ὁ οἰκία ὁ Μέλισσος , πλῆθος ἐπάγω καί φίλος καί οἰκέτης , καί ἀπάγω ὁ παῖς πειράω . ἀντιποιέω δέ ὁ πατήρ καί ὁ φίλος , ἐπεκτρέχω δέ καί ὁ γείτων καί ἀνθέλκω , ἀνθέλκω ὁ Ἀκταίων διαφθείρω · καί ὁ μέν οὕτως ἀποχωρέω . Μέλισσος δέ ὁ νεκρός ὁ παῖς εἰς ὁ ἀγορά ὁ Κορίνθιος παρακομίζω ἐπιδείκνυμι , δίκη ἀπαιτέω παρά ὁ οὗτος πράσσω · ὁ δέ πολύς οὐδείς ἤ ὁ ἀνήρ ἐλεέω . ἄπρακτος δέ ἀναχωρέω παραφυλάσσω ὁ πανήγυρις ὁ Ἴσθμιος , ἀναβαίνω τε ἐπί ὁ ὁ Ποσειδῶν ναός καταβοάω ὁ Βακχιάδαι καί ὁ ὁ πατήρ Ἅβρων εὐεργεσία ὑπομιμνῄσκω , ὁ τε θεός ἐπικαλέω ῥίπτω ἑαυτοῦ κατά ὁ πέτρα . μετά οὐ πολύς δέ αὐχμός καί λοιμός καταλαμβάνω ὁ πόλις καί ὁ Κορίνθιος περί ἀπαλλαγή χράω , ὁ θεός ἀναιρέω μῆνις εἰμί Ποσειδῶν οὐ ἀνίημι , ἕως ἄν ὁ Ἀκταίων θάνατος μετέρχομαι . οὗτος πυνθάνομαι Ἀρχίας , αὐτός γάρ θεωρός εἰμί , εἰς μέν ὁ Κόρινθος ἑκών οὐ ἐπανέρχομαι , πλέω δέ εἰς ὁ Σικελία Συράκουσαι κτίζω . πατήρ δέ γίγνομαι ἐνταῦθα θυγάτηρ δύο , Ὀρτυγία τε καί Συράκουσαι , ὑπό ὁ Τήλεφος δολοφονέω , ὅς γίγνομαι μέν αὐτός παιδικός , ναῦς δέ ἀφηγέομαι συμπλέω εἰς Σικελία .