plutarchus.amatoriae-narrationes-sp-771e-775e 3
ἀνὴρ πένης Σκέδασος τοὔνομα κατῴκει Λεῦκτρα · ἔστι δὲ κώμιον τῆς τῶν Θεσπιέων χώρας . τούτῳ θυγατέρες γίνονται δύο · ἐκαλοῦντο δʼ Ἱππὼ καὶ Μιλητία , ἤ , ὥς τινες , Θεανὼ καὶ Εὐξίππη . ἦν δὲ χρηστὸς ὁ Σκέδασος καὶ τοῖς ξένοις ἐπιτήδειος , καίπερ οὐ πολλὰ κεκτημένος . ἀφικομένους οὖν πρὸς αὐτὸν δύο Σπαρτιάτας ; νεανίας ὑπεδέξατο προθύμως · οἱ δὲ τῶν παρθένων ἡττώμενοι διεκωλύοντο πρὸς τὴν τόλμαν ὑπὸ τῆς τοῦ Σκεδάσου χρηστότητος . τῇ δʼ ὑστεραίᾳ Πυθώδε ἀπῄεσαν αὕτη γὰρ αὐτοῖς προὔκειτο ἡ ὁδός · καὶ τῷ θεῷ χρησάμενοι περὶ ὧν ἐδέοντο , πάλιν ἐπανῄεσαν οἴκαδε , καὶ χωροῦντες διὰ τῆς Βοιωτίας ἐπέστησαν πάλιν τῇ τοῦ Σκεδάσου οἰκίᾳ ; ὁ δʼ ἐτύγχανεν οὐκ ἐπιδημῶν τοῖς Λεύκτροις , ἀλλʼ αἱ θυγατέρες αὐτοῦ ὑπὸ τῆς συνήθους ἀγωγῆς τοὺς ξένους ὑπεδέξαντο . οἱ δὲ καταλαβόντες ἐρήμους ; τὰς κόρας βιάζονται ὁρῶντες δʼ αὐτὰς καθʼ ὑπερβολὴν τῇ ὕβρει χαλεπαινούσας ἀπέκτειναν , καὶ ἐμβαλόντες ἔς τι φρέαρ ἀπηλλάγησαν . ἐπανελθὼν δʼ ὁ Σκέδασος τὰς μὲν κόρας οὐχ ἑώρα , πάντα δὲ τὰ καταλειφθέντα εὑρίσκει σῷα καὶ τῷ πράγματι ἠπόρει , ἕως τῆς κυνὸς κνυζωμένης καὶ πολλάκις μὲν προστρεχούσης πρὸς αὐτὸν ἀπὸ δʼ αὐτοῦ εἰς τὸ φρέαρ ἐπανιούσης , εἴκασεν ὅπερ ἦν , καὶ τῶν θυγατέρων τὰ νεκρὰ οὕτως ἀνιμήσατο . πυθόμενος δὲ παρὰ τῶν γειτόνων , ὅτι ἴδοιεν τῇ χθὲς ἡμέρᾳ τοὺς καὶ πρῴην καταχθέντας ἐπʼ αὐτοὺς Λακεδαιμονίους εἰσιόντας , συνεβάλετο τὴν πρᾶξιν ἐκείνων , ὅτι καὶ πρῴην συνεχῶς ἐπῄνουν τὰς κόρας , μακαρίζοντες τοὺς γαμήσοντας . ἀπῄει εἰς Λακεδαίμονα , τοῖς ἐφόροις ἐντευξόμενος · γενόμενος δʼ ἐν τῇ Ἀργολικῇ , νυκτὸς καταλαμβανούσης , εἰς πανδοκεῖόν τι κατήχθη κατὰ τὸ αὐτὸ δὲ καὶ πρεσβύτης τις ἕτερος τὸ γένος ἐξ Ὠρεοῦ · πόλεως τῆς Ἑστιαιάτιδος · οὗ στενάξαντος καὶ κατὰ Λακεδαιμονίων ἀρὰς ποιουμένου ἀκούσας ὁ Σκέδασος ἐπυνθάνετο τί κακὸν ὑπὸ Λακεδαιμονίων πεπονθὼς εἴη . ὁ δὲ διηγεῖτο , ὡς ὑπήκοος μέν ἐστι τῆς Σπάρτης , πεμφθεὶς δʼ εἰς Ὠρεὸν Ἀριστόδημος ἁρμοστὴς παρὰ Λακεδαιμονίων ὠμότητα καὶ παρανομίαν ἐπιδείξαιτο πολλήν . ἐρασθεὶς γάρ ἔφη τοῦ ἐμοῦ παιδός , ἐπειδὴ πείθειν ἀδύνατος ἦν , ἐπεχείρει βιάσασθαι καὶ ἀπάγειν αὐτὸν τῆς παλαίστρας · κωλύοντος δὲ τοῦ παιδοτρίβου καὶ νεανίσκων πολλῶν ἐκβοηθούντων , παραχρῆμα ὁ Ἀριστόδημος ἀπεχώρησε · τῇ δʼ ὑστεραίᾳ πληρώσας τριήρη συνήρπασε τὸ μειράκιον , καὶ ἐξ Ὠρεοῦ διαπλεύσας εἰς τὴν περαίαν ἐπεχείρει ὑβρίσαι , οὐ συγχωροῦντα δʼ αὐτὸν ἀπέσφαξεν . ἐπανελθὼν δʼ εἰς τὴν Ὠρεὸν εὐωχεῖτο . ἐγὼ δʼ ἔφη τὸ πραχθὲν πυθόμενος καὶ τὸ σῶμα κηδεύσας παρεγενόμην εἰς τὴν Σπάρτην καὶ τοῖς ἐφόροις ἐνετύγχανον · οἱ δὲ λόγον οὐκ ἐποιοῦντο Σκέδασος δὲ ταῦτα ἀκούων ἀθύμως διέκειτο , ὑπολαμβάνων ὅτι οὐδʼ αὐτοῦ λόγον τινὰ ποιήσονται οἱ Σπαρτιᾶται ἐν μέρει τε τὴν οἰκείαν διηγήσατο συμφορὰν τῷ ξένῳ · ὁ δὲ παρεκάλει αὐτὸν μηδʼ ἐντυχεῖν τοῖς ἐφόροις , ἀλλʼ ὑποστρέψαντα εἰς τὴν Βοιωτίαν κτίσαι τῶν θυγατέρων τὸν τάφον . οὐκ ἐπείθετο δʼ ὅμως ὁ Σκέδασος , ἀλλʼ εἰς τὴν Σπάρτην ἀφικόμενος ; τοῖς ἐφόροις ἐντυγχάνει ὧν μηδὲν προσεχόντων , ἐπὶ τοὺς βασιλέας ἵεται καὶ ἀπὸ τούτων ἑκάστῳ τῶν δημοτῶν προσιὼν ὠδύρετο . μηδὲν δὲ πλέον ἀνύων ἔθει διὰ μέσης τῆς πόλεως , ἀνατείνων πρὸς ἣλιον τὼ χεῖρε , αὖθις δὲ τὴν γῆν τύπτων ἀνεκαλεῖτο τὰς Ἐρινύας καὶ τέλος αὑτὸν τοῦ ζῆν μετέστησεν . ὑστέρῳ γε μὴν χρόνῳ δίκας ἔδοσαν οἱ Λακεδαιμόνιοι ἐπειδὴ γὰρ τῶν Ἑλλήνων ἁπάντων ἦρχον καὶ τὰς πόλεις φρουραῖς κατειλήφεσαν , Ἐπαμεινώνδας ὁ Θηβαῖος πρῶτον μὲν τὴν παρʼ αὑτῷ φρουρὰν ἀπέσφαξε Λακεδαιμονίων τῶν δʼ ἐπὶ τούτῳ πόλεμον ἐξενεγκάντων , ἀπήντων οἱ Θηβαῖοι ἐπὶ τὰ Λεῦκτρα , αἰσιούμενοι τὸ χωρίον , ὅτι καὶ πρότερον ἐνταῦθα ἠλευθερώθησαν , ὅτε Ἀμφιτρύων ὑπὸ Σθενέλου φυγὰς ἐλαθεὶς εἰς τὴν Θηβαίων ἀφίκετο πόλιν καὶ Χαλκιδεῦσιν ὑποφόρους λαβὼν ἔπαυσε τὸν δασμόν , Χαλκώδοντα τὸν βασιλέα τῶν Εὐβοέων ἀποκτείνας . συνέβη δὲ Λακεδαιμονίων ἧτταν παντελῆ γενέσθαι περὶ αὐτὸ τὸ μνῆμα τῶν Σκεδάσου θυγατέρων . φασὶ δὲ πρὸ τῆς μάχης Πελοπίδᾳ , ἑνὶ τῶν στρατηγῶν τοῦ θηβαϊκοῦ στρατεύματος , ἐπὶ σημείοις τισὶν οὐ καλοῖς κρινομένοις θορυβουμένῳ Σκέδασον ἐπιστῆναι κατὰ τοὺς ὕπνους , θαρρεῖν κελεύοντα · παραγίνεσθαι γὰρ εἰς Λεῦκτρα Λακεδαιμονίους , αὐτῷ τε καὶ ταῖς θυγατράσι δώσοντας δίκας · πρὸ μιᾶς δʼ ἡμέρας ἢ συμβαλεῖν τοῖς Λακεδαιμονίοις , πῶλον ἐκέλευεν ἵππου λευκὸν ἕτοιμον παρὰ τῷ τάφῳ τῶν παρθένων σφαγιάσασθαι . τὸν δὲ Πελοπίδαν , ἔτι τῶν Λακεδαιμονίων στρατευομένων ἐν Τεγέᾳ , εἰς Λεῦκτρα πέμψαι τοὺς ἐξετάσοντας περὶ τοῦ τάφου τούτου , καὶ πυθόμενον παρὰ τῶν ἐγχωρίων θαρροῦντα τὴν στρατιὰν ἐξαγαγεῖν καὶ νικῆσαι .
Lemmas: ἀνήρ πένης Σκέδασος ὄνομα κατοικέω Λεῦκτρα · εἰμί δέ κώμιον ὁ ὁ Θεσπιεύς χώρα . οὗτος θυγάτηρ γίγνομαι δύο · καλέω δέ Ἱππώ καί Μιλήτιος , ἤ , ὡς τις , Θεανώ καί Εὐξίππη . εἰμί δέ χρηστός ὁ Σκέδασος καί ὁ ξένος ἐπιτήδειος , καίπερ οὐ πολύς κτάομαι . ἀφικνέομαι οὖν πρός αὐτός δύο Σπαρτιάτης ; νεανίας ὑποδέχομαι πρόθυμος · ὁ δέ ὁ παρθένος ἡσσάομαι διακωλύω πρός ὁ τόλμα ὑπό ὁ ὁ Σκέδασος χρηστότης . ὁ δέ ὑστεραῖος Πυθώδε ἀπέρχομαι οὗτος γάρ αὐτός πρόκειμαι ὁ ὁδός · καί ὁ θεός χράω περί ὅς δέω , πάλιν ἐπανέρχομαι οἴκαδε , καί χωρέω διά ὁ Βοιωτία ἐφίστημι πάλιν ὁ ὁ Σκέδασος οἰκία ; ὁ δέ τυγχάνω οὐ ἐπιδημέω ὁ Λεῦκτρον , ἀλλά ὁ θυγάτηρ αὐτός ὑπό ὁ συνήθης ἀγωγή ὁ ξένος ὑποδέχομαι . ὁ δέ καταλαμβάνω ἐρῆμος ; ὁ κόρη βιάζω ὁράω δέ αὐτός κατά ὑπερβολή ὁ ὕβρις χαλεπαίνω ἀποκτείνω , καί ἐμβάλλω εἰς τις φρέαρ ἀπαλλάσσω . ἐπανέρχομαι δέ ὁ Σκέδασος ὁ μέν κόρη οὐ ὁράω , πᾶς δέ ὁ καταλείπω εὑρίσκω σῶς καί ὁ πρᾶγμα ἀπορέω , ἕως ὁ κύων κνυζάομαι καί πολλάκις μέν προστρέχω πρός αὐτός ἀπό δέ αὐτός εἰς ὁ φρέαρ ἐπάνειμι , εἰκάζω ὅς εἰμί , καί ὁ θυγάτηρ ὁ νεκρός οὕτως ἀνιμάω . πυνθάνομαι δέ παρά ὁ γείτων , ὅτι ὁράω ὁ χθές ἡμέρα ὁ καί πρῴην κατάγω ἐπί αὐτός Λακεδαιμόνιος εἰσέρχομαι , συμβάλλω ὁ πρᾶξις ἐκεῖνος , ὅτι καί πρῴην συνεχής ἐπαινέω ὁ κόρη , μακαρίζω ὁ γαμέω . ἀπέρχομαι εἰς Λακεδαίμων , ὁ ἔφορος ἐντυγχάνω · γίγνομαι δέ ἐν ὁ Ἀργολικός , νύξ καταλαμβάνω , εἰς πανδοκεῖον τις κατάγω κατά ὁ αὐτός δέ καί πρεσβύτης τις ἕτερος ὁ γένος ἐκ Ὠρεός · πόλις ὁ Ἑστιάιατις · ὅς στενάζω καί κατά Λακεδαιμόνιος ἀρά ποιέω ἀκούω ὁ Σκέδασος πυνθάνομαι τίς κακός ὑπό Λακεδαιμόνιος πάσχω εἰμί . ὁ δέ διηγέομαι , ὡς ὑπήκοος μέν εἰμί ὁ Σπάρτη , πέμπω δέ εἰς Ὠρεός Ἀριστόδημος ἁρμοστής παρά Λακεδαιμόνιος ὠμότης καί παρανομία ἐπιδείκνυμι πολύς . ἔραμαι γάρ φημί ὁ ἐμός παῖς , ἐπειδή πείθω ἀδύνατος εἰμί , ἐπιχειρέω βιάζω καί ἀπάγω αὐτός ὁ παλαίστρα · κωλύω δέ ὁ παιδοτρίβης καί νεανίσκος πολύς ἐκβοηθέω , παραχρῆμα ὁ Ἀριστόδημος ἀποχωρέω · ὁ δέ ὑστεραῖος πληρόω τριήρης συναρπάζω ὁ μειράκιον , καί ἐκ Ὠρεός διαπλέω εἰς ὁ περαίη ἐπιχειρέω ὑβρίζω , οὐ συγχωρέω δέ αὐτός ἀποσφάζω . ἐπανέρχομαι δέ εἰς ὁ Ὠρεός εὐωχέω . ἐγώ δέ φημί ὁ πράσσω πυνθάνομαι καί ὁ σῶμα κηδεύω παραγίγνομαι εἰς ὁ Σπάρτη καί ὁ ἔφορος ἐντυγχάνω · ὁ δέ λόγος οὐ ποιέω Σκέδασος δέ οὗτος ἀκούω ἄθυμος διάκειμαι , ὑπολαμβάνω ὅτι οὐδέ αὐτός λόγος τις ποιέω ὁ Σπαρτιάτης ἐν μέρος τε ὁ οἰκεῖος διηγέομαι συμφορά ὁ ξένος · ὁ δέ παρακαλέω αὐτός μηδέ ἐντυγχάνω ὁ ἔφορος , ἀλλά ὑποστρέφω εἰς ὁ Βοιωτία κτίζω ὁ θυγάτηρ ὁ τάφος . οὐ πείθω δέ ὅμως ὁ Σκέδασος , ἀλλά εἰς ὁ Σπάρτη ἀφικνέομαι ; ὁ ἔφορος ἐντυγχάνω ὅς μηδείς προσέχω , ἐπί ὁ βασιλεύς ἵημι καί ἀπό οὗτος ἕκαστος ὁ δημότης προσέρχομαι ὀδύρομαι . μηδείς δέ πολύς ἀνύω θέω διά μέσος ὁ πόλις , ἀνατείνω πρός ἥλιος ὁ χείρ , αὖθις δέ ὁ γῆ τύπτω ἀνακαλέω ὁ Ἐρινύς καί τέλος ἑαυτοῦ ὁ ζάω μεθίστημι . ὕστερος γε μήν χρόνος δίκη δίδωμι ὁ Λακεδαιμόνιος ἐπειδή γάρ ὁ Ἕλλην ἅπας ἄρχω καί ὁ πόλις φρουρά καταλαμβάνω , Ἐπαμεινώνδας ὁ Θηβαῖος πρῶτος μέν ὁ παρά ἑαυτοῦ φρουρά ἀποσφάζω Λακεδαιμόνιος ὁ δέ ἐπί οὗτος πόλεμος ἐκφέρω , ἀπαντάω ὁ Θηβαῖος ἐπί ὁ Λεῦκτρα , αἰσιόομαι ὁ χωρίον , ὅτι καί πρότερος ἐνταῦθα ἐλευθερόω , ὅτε Ἀμφιτρύων ὑπό Σθένελος φυγάς ἐλαύνω εἰς ὁ Θηβαῖος ἀφικνέομαι πόλις καί Χαλκιδεύς ὑπόφορος λαμβάνω παύω ὁ δασμός , Χαλκώδων ὁ βασιλεύς ὁ Εὐβοεύς ἀποκτείνω . συμβαίνω δέ Λακεδαιμόνιος ἧσσα παντελής γίγνομαι περί αὐτός ὁ μνῆμα ὁ Σκέδασος θυγάτηρ . φημί δέ πρό ὁ μάχη Πελοπίδης , εἷς ὁ στρατηγός ὁ θηβαικός στράτευμα , ἐπί σημεῖον τις οὐ καλός κρίνω θορυβέω Σκέδασος ἐφίστημι κατά ὁ ὕπνος , θαρσέω κελεύω · παραγίγνομαι γάρ εἰς Λεῦκτρα Λακεδαιμόνιος , αὐτός τε καί ὁ θυγάτηρ δίδωμι δίκη · πρό εἷς δέ ἡμέρα ἤ συμβάλλω ὁ Λακεδαιμόνιος , πῶλος κελεύω ἵππος λευκός ἑτοῖμος παρά ὁ τάφος ὁ παρθένος σφαγιάζομαι . ὁ δέ Πελοπίδης , ἔτι ὁ Λακεδαιμόνιος στρατεύω ἐν Τεγέα , εἰς Λεῦκτρα πέμπω ὁ ἐξετάζω περί ὁ τάφος οὗτος , καί πυνθάνομαι παρά ὁ ἐγχώριος θαρσέω ὁ στρατιά ἐξάγω καί νικάω .