ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.amatoriae-narrationes-sp-771e-775e 5
Ἄλκιππος τὸ μὲν γένος Λακεδαιμόνιος ἦν · γήμας δὲ Δαμοκρίταν πατὴρ θυγατέρων γίνεται δύο · συμβουλεύων τε τῇ πόλει κράτιστα τε καὶ πράττων ὅτου δέοιντο Λακεδαιμόνιοι , ἐφθονήθη ὑπὸ τῶν ἀντιπολιτευομένων , οἳ τοὺς ἐφόρους ψευδέσι λόγοις παραγαγόντες , ὡς τοῦ Ἀλκίππου βουλομένου τοὺς νόμους καταλῦσαι , φυγῇ περιέβαλον τὸν ἄνδρα . καὶ ὁ μὲν ὑπεξῆλθε τῆς Σπάρτης , Δαμοκρίταν δὲ τὴν γυναῖκα μετὰ τῶν θυγατέρων βουλομένην ἕπεσθαι τἀνδρὶ ἐκώλυον , ἀλλὰ καὶ τὴν οὐσίαν αὐτοῦ ἐδήμευσαν , ἵνα μὴ εὐπορῶσι προικὸς αἱ παρθένοι . ἐπεὶ δὲ καὶ ὣς ἐμνηστεύοντό τινες τὰς παῖδας διὰ τὴν τοῦ πατρὸς ἀρετήν , ἐκώλυσαν οἱ ἐχθροὶ διὰ ψηφίσματος μνηστεύεσθαί τινας τὰς κόρας , λέγοντες ὡς ἡ μήτηρ αὐτῶν Δαμοκρίτα πολλάκις εὔξατο τὰς θυγατέρας ταχέως γεννῆσαι παῖδας τιμωροὺς τῷ πατρὶ γενησομένους . πανταχόθεν δʼ ἡ Δαμοκρίτα περιελαυνομένη ἐτήρησέ τινα πάνδημον ἑορτήν , ἐν ᾗ γυναῖκες ; ἅμα παρθένοις καὶ οἰκείοις καὶ νηπίοις ἑώρταζον , αἱ δὲ τῶν ἐν τέλει καθʼ ἑαυτὰς ἐν ἀνδρῶνι μεγάλῳ διεπαννύχιζον ξίφος τε ὑποζωσαμένη καὶ τὰς κόρας λαβοῦσα νυκτὸς ἦλθεν εἰς τὸ ἱερὸν καιρὸν παραφυλάξασα , ἐν ᾧ πᾶσαι τὸ μυστήριον ἐπετέλουν ἐν τῷ ἀνδρῶνι καὶ κεκλεισμένων τῶν εἰσόδων , ξύλα ταῖς θύραις πολλὰ προσνήσασα ταῦτα δʼ ἦν εἰς τὴν τῆς ἑορτῆς θυσίαν ὑπʼ ἐκείνων παρεσκευασμένα , πῦρ ἐνῆκε . συνθεόντων δὲ τῶν ἀνδρῶν ἐπὶ τὴν βοήθειαν , ἡ Δαμοκρίτα τὰς θυγατέρας ἀπέσφαξε καὶ ἐπʼ ἐκείναις ἑαυτήν . οὐκ ἔχοντες δʼ οἱ Λακεδαιμόνιοι , ὅπη τὸν θυμὸν ἀπερείσωνται , ἐκτὸς ὅρων ἔρριψαν τῆς τε Δαμοκρίτας καὶ τῶν θυγατέρων τὰ σώματα . ἐφʼ ᾧ μηνίσαντος τοῦ θεοῦ τὸν μέγαν ἱστοροῦσι Λακεδαιμονίοις σεισμὸν ἐπιγενέσθαι .
Lemmas: Ἄλκιππος ὁ μέν γένος Λακεδαιμόνιος εἰμί · γαμέω δέ Δαμοκρίτα πατήρ θυγάτηρ γίγνομαι δύο · συμβουλεύω τε ὁ πόλις κρατύς τε καί πράσσω ὅστις δέω Λακεδαιμόνιος , φθονέω ὑπό ὁ ἀντιπολιτεύομαι , ὅς ὁ ἔφορος ψευδής λόγος παράγω , ὡς ὁ Ἄλκιππος βούλομαι ὁ νόμος καταλύω , φυγή περιβάλλω ὁ ἀνήρ . καί ὁ μέν ὑπεξέρχομαι ὁ Σπάρτη , Δαμοκρίτα δέ ὁ γυνή μετά ὁ θυγάτηρ βούλομαι ἕπομαι ἀνήρ κωλύω , ἀλλά καί ὁ οὐσία αὐτός δημεύω , ἵνα μή εὐπορέω προίξ ὁ παρθένος . ἐπεί δέ καί ὡς μνηστεύω τις ὁ παῖς διά ὁ ὁ πατήρ ἀρετή , κωλύω ὁ ἐχθρός διά ψήφισμα μνηστεύω τις ὁ κόρη , λέγω ὡς ὁ μήτηρ αὐτός Δαμοκρίτα πολλάκις εὔχομαι ὁ θυγάτηρ ταχύς γεννάω παῖς τιμωρός ὁ πατήρ γίγνομαι . πανταχόθεν δέ ὁ Δαμοκρίτα περιελαύνω τηρέω τις πάνδημος ἑορτή , ἐν ὅς γυνή ; ἅμα παρθένος καί οἰκεῖος καί νήπιος ἑορτάζω , ὁ δέ ὁ ἐν τέλος κατά ἑαυτοῦ ἐν ἀνδρών μέγας διαπαννυχίζω ξίφος τε ὑποζώννυμι καί ὁ κόρη λαμβάνω νύξ ἔρχομαι εἰς ὁ ἱερός καιρός παραφυλάσσω , ἐν ὅς πᾶς ὁ μυστήριον ἐπιτελέω ἐν ὁ ἀνδρών καί κλείω ὁ εἴσοδος , ξύλον ὁ θύρα πολύς προσνέω οὗτος δέ εἰμί εἰς ὁ ὁ ἑορτή θυσία ὑπό ἐκεῖνος παρασκευάζω , πῦρ ἐνίημι . συνθέω δέ ὁ ἀνήρ ἐπί ὁ βοήθεια , ὁ Δαμοκρίτα ὁ θυγάτηρ ἀποσφάζω καί ἐπί ἐκεῖνος ἑαυτοῦ . οὐ ἔχω δέ ὁ Λακεδαιμόνιος , ὅπῃ ὁ θυμός ἀπερείδω , ἐκτός ὅρος ῥίπτω ὁ τε Δαμοκρίτα καί ὁ θυγάτηρ ὁ σῶμα . ἐπί ὅς μηνίζω ὁ θεός ὁ μέγας ἱστορέω Λακεδαιμόνιος σεισμός ἐπιγίγνομαι .