ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.alexander 27.1
ἐν γοῦν τῇ τότε πορείᾳ τὰ συντυχόντα ταῖς ἀπορίαις παρὰ τοῦ θεοῦ βοηθήματα τῶν ὑστέρων χρησμῶν ἐπιστεύθη μᾶλλον τρόπον δέ τινα καὶ τοῖς χρησμοῖς ἡ πίστις ἐκ τούτων ὑπῆρξε , πρῶτον μὲν γὰρ ἐκ Διὸς ὕδωρ πολὺ καὶ διαρκεῖς ὑετοὶ γενόμενοι τόν τε τῆς δίψης φόβον ἔλυσαν , καὶ τὴν ξηρότητα κατασβέσαντες τῆς ἄμμου , νοτερᾶς γενομένης καὶ πρὸς αὑτὴν ξυμπεσούσης , εὔπνουν τόν ἀέρα καὶ καθαρώτερον παρέσχον .
Lemmas: ἐν γοῦν ὁ τότε πορεία ὁ συντυγχάνω ὁ ἀπορία παρά ὁ θεός βοήθημα ὁ ὕστερος χρησμός πιστεύω μάλα τρόπος δέ τις καί ὁ χρησμός ὁ πίστις ἐκ οὗτος ὑπάρχω , πρῶτος μέν γάρ ἐκ Ζεύς ὕδωρ πολύς καί διαρκής ὑετός γίγνομαι ὁ τε ὁ δίψα φόβος λύω , καί ὁ ξηρότης κατασβέννυμι ὁ ἄμμος , νοτερός γίγνομαι καί πρός ἑαυτοῦ συμπίπτω , εὔπνους ὁ ἀήρ καί καθαρός παρέχω .
plutarchus.alexander 27.2
ἔπειτα τῶν ὅρων , οἵπερ ἦσαν τοῖς ὁδηγοῖς , συγχυθέντων καὶ πλάνης οὔσης καὶ διασπασμοῦ τῶν βαδιζόντων διὰ τὴν ἄγνοιαν , κόρακες ἐκφανέντες ὑπελάμβανον τὴν ἡγεμονίαν τῆς πορείας , ἑπομένων μὲν ἔμπροσθεν πετόμενοι καὶ σπεύδοντες , ὑστεροῦντας δὲ καὶ βραδύνοντας ἀναμένοντες ·
Lemmas: ἔπειτα ὁ ὅρος , ὅς εἰμί ὁ ὁδηγός , συγχέω καί πλάνη εἰμί καί διασπασμός ὁ βαδίζω διά ὁ ἄγνοια , κόραξ ἐκφαίνω ὑπολαμβάνω ὁ ἡγεμονία ὁ πορεία , ἕπομαι μέν ἔμπροσθεν πέτομαι καί σπεύδω , ὑστερέω δέ καί βραδύνω ἀναμένω ·
plutarchus.alexander 27.3
ὃ δὲ ἦν θαυμασιώτατον , ὡς Καλλισθένης φησί , ταῖς φωναῖς ἀνακαλούμενοι τοὺς πλανωμένους νύκτωρ καὶ κλάζοντες εἰς ἴχνος καθίστασαν τῆς πορείας . ἐπεὶ δὲ διεξελθὼν τὴν ἔρημον ἧκεν εἰς τόν τόπον , ὁ μὲν προφήτης αὐτὸν ὁ Ἄμμωνος ἀπὸ τοῦ θεοῦ χαίρειν , ὡς ἀπὸ πατρὸς , προσεῖπεν ὁ δὲ ἐπήρετο μή τις αὐτὸν εἴη διαπεφευγὼς τῶν τοῦ πατρὸς φονέων .
Lemmas: ὁ δέ εἰμί θαυμάσιος , ὡς Καλλισθένης φημί , ὁ φωνή ἀνακαλέω ὁ πλανάω νύκτωρ καί κλάζω εἰς ἴχνος καθίστημι ὁ πορεία . ἐπεί δέ διεξέρχομαι ὁ ἐρῆμος ἥκω εἰς ὁ τόπος , ὁ μέν προφήτης αὐτός ὁ Ἄμμων ἀπό ὁ θεός χαίρω , ὡς ἀπό πατήρ , προσλέγω ὁ δέ ἐπέρομαι μή τις αὐτός εἰμί διαφεύγω ὁ ὁ πατήρ φονεύς .
plutarchus.alexander 27.4
εὐφημεῖν δὲ τοῦ προφήτου κελεύσαντος , οὐ γὰρ εἶναι πατέρα θνητὸν αὐτῷ , μεταβαλὼν ἐπυνθάνετο , τοὺς Φιλίππου φονεῖς εἰ πάντας εἴη τετιμωρημένος εἶτα περὶ τῆς ἀρχῆς , εἰ πάντων αὐτῷ δίδωσιν ἀνθρώπων κυρίῳ γενέσθαι , χρήσαντος δὲ τοῦ θεοῦ καὶ τοῦτο διδόναι καὶ Φίλιππον ἀπέχειν ἔκπλεω τὴν δίκην , ἐδωρεῖτο τόν θεὸν ἀναθήμασι λαμπροῖς καὶ χρήμασι τοὺς ἀνθρώπους .
Lemmas: εὐφημέω δέ ὁ προφήτης κελεύω , οὐ γάρ εἰμί πατήρ θνητός αὐτός , μεταβάλλω πυνθάνομαι , ὁ Φίλιππος φονεύς εἰ πᾶς εἰμί τιμωρέω εἶτα περί ὁ ἀρχή , εἰ πᾶς αὐτός δίδωμι ἄνθρωπος κύριος γίγνομαι , χράω δέ ὁ θεός καί οὗτος δίδωμι καί Φίλιππος ἀπέχω ἔκπλεος ὁ δίκη , δωρέω ὁ θεός ἀνάθημα λαμπρός καί χρῆμα ὁ ἄνθρωπος .
plutarchus.alexander 27.5
ταῦτα περὶ τῶν χρησμῶν οἱ πλεῖστοι γράφουσιν αὐτὸς δὲ Ἀλέξανδρος ἐν ἐπιστολῇ πρὸς τὴν μητέρα φησὶ γεγονέναι τινὰς αὐτῷ μαντείας ἀπορρήτους , ἃς αὐτὸς ἐπανελθὼν φράσει πρὸς μόνην ἐκείνην . ἔνιοι δέ φασι τόν μὲν προφήτην Ἑλληνιστὶ βουλόμενον προσειπεῖν μετά τινος φιλοφροσύνης ὦ παιδίον , ἐν τῷ τελευταίῳ τῶν φθόγγων ὑπὸ βαρβαρισμοῦ πρὸς τὸ σίγμα ἐξενεχθῆναι καὶ εἰπεῖν , ὧ παιδίος , ἀντὶ τοῦ νῦ τῷ σίγμα χρησάμενον , ἀσμένῳ δὲ τῷ Ἀλεξάνδρῳ τὸ σφάλμα τῆς φωνῆς γενέσθαι καὶ διαδοθῆναι λόγον ὡς παῖδα Διὸς αὐτὸν τοῦ θεοῦ προσειπόντος .
Lemmas: οὗτος περί ὁ χρησμός ὁ πολύς γράφω αὐτός δέ Ἀλέξανδρος ἐν ἐπιστολή πρός ὁ μήτηρ φημί γίγνομαι τις αὐτός μαντεία ἀπόρρητος , ὅς αὐτός ἐπανέρχομαι φράζω πρός μόνος ἐκεῖνος . ἔνιοι δέ φημί ὁ μέν προφήτης Ἑλληνιστί βούλομαι προσλέγω μετά τις φιλοφροσύνη ὦ παιδίον , ἐν ὁ τελευταῖος ὁ φθόγγος ὑπό βαρβαρισμός πρός ὁ σίγμα ἐκφέρω καί λέγω , ὧ παιδίος , ἀντί ὁ νῦ ὁ σίγμα χράω , ἄσμενος δέ ὁ Ἀλέξανδρος ὁ σφάλμα ὁ φωνή γίγνομαι καί διαδίδωμι λόγος ὡς παῖς Ζεύς αὐτός ὁ θεός προσλέγω .
plutarchus.alexander 27.6
λέγεται δὲ καὶ Ψάμμωνος ἐν Αἰγύπτῳ τοῦ φιλοσόφου διακούσας ἀποδέξασθαι μάλιστα τῶν λεχθέντων , ὅτι πάντες οἱ ἄνθρωποι βασιλεύονται ὑπὸ θεοῦ · τὸ γὰρ ἄρχον ἐν ἑκάστῳ καὶ κρατοῦν θεῖόν ἐστιν ἔτι δὲ μᾶλλον αὐτὸς περὶ τούτων φιλοσοφώτερον δοξάζειν καὶ λέγειν , ὡς πάντων μὲν ὄντα κοινὸν ἀνθρώπων πατέρα τόν θεόν , ἰδίους δὲ ποιούμενον ἑαυτοῦ τοὺς ἀρίστους .
Lemmas: λέγω δέ καί Ψάμμων ἐν Αἴγυπτος ὁ φιλόσοφος διακούω ἀποδέχομαι μάλα ὁ λέγω , ὅτι πᾶς ὁ ἄνθρωπος βασιλεύω ὑπό θεός · ὁ γάρ ἄρχω ἐν ἕκαστος καί κρατέω θεῖος εἰμί ἔτι δέ μάλα αὐτός περί οὗτος φιλόσοφος δοξάζω καί λέγω , ὡς πᾶς μέν εἰμί κοινός ἄνθρωπος πατήρ ὁ θεός , ἴδιος δέ ποιέω ἑαυτοῦ ὁ ἀγαθός .
plutarchus.alexander 28.1
καθόλου δὲ πρὸς μὲν τοὺς βαρβάρους σοβαρὸς ἦν καὶ σφόδρα πεπεισμένῳ περὶ τῆς ἐκ θεοῦ γενέσεως καὶ τεκνώσεως ὅμοιος , τοῖς δὲ Ἕλλησι μετρίως καὶ ὑποφειδομένως ἑαυτὸν ἐξεθείαζε πλὴν περὶ Σάμου γράφων Ἀθηναίοις , ἐγὼ μὲν οὐκ ἂν , φησὶν , ὑμῖν ἐλευθέραν πόλιν ἔδωκα καὶ ἔνδοξον ἔχετε δὲ αὐτὴν λαβόντες παρὰ τοῦ τότε κυρίου καὶ πατρὸς ἐμοῦ προσαγορευομένου , λέγων τὸν Φίλιππον .
Lemmas: καθόλου δέ πρός μέν ὁ βάρβαρος σοβαρός εἰμί καί σφόδρα πείθω περί ὁ ἐκ θεός γένεσις καί τέκνωσις ὅμοιος , ὁ δέ Ἕλλην μέτριος καί ὑποφειδομένως ἑαυτοῦ ἐκθειάζω πλήν περί Σάμος γράφω Ἀθηναῖος , ἐγώ μέν οὐ ἄν , φημί , σύ ἐλεύθερος πόλις δίδωμι καί ἔνδοξος ἔχω δέ αὐτός λαμβάνω παρά ὁ τότε κύριος καί πατήρ ἐγώ προσαγορεύω , λέγω ὁ Φίλιππος .
plutarchus.alexander 28.2
ὕστερον δὲ πληγῇ περιπεσὼν ὑπὸ τοξεύματος καὶ περιαλγὴς γενόμενος , τοῦτο μὲν εἶπεν , ὦ φίλοι , τὸ ῥέον αἷμα , καὶ οὐκ ἰχώρ , οἷός πέρ τε ῥέει μακάρεσσι θεοῖσιν . ἐπεὶ δὲ μεγάλης ποτὲ βροντῆς γενομένης καὶ πάντων ἐκπλαγέντων Ἀνάξαρχος ὁ σοφιστὴς παρὼν ἔφη πρὸς αὐτὸν , μή τι σὺ τοιοῦτον ὁ τοῦ Διός ; γελάσας ἐκεῖνος , οὐ βούλομαι γὰρ , εἶπε , φοβερὸς εἶναι τοῖς φίλοις , ὥσπερ σύ με κελεύεις ὁ καταφαυλίζων μου τὸ δεῖπνον , ὅτι ταῖς τραπέζαις ἰχθύας ὁρᾷς · ἐπικειμένους , οὐ σατραπῶν κεφαλάς .
Lemmas: ὕστερον δέ πληγή περιπίπτω ὑπό τόξευμα καί περιαλγής γίγνομαι , οὗτος μέν λέγω , ὦ φίλος , ὁ ῥέω αἷμα , καί οὐ ἰχώρ , οἷος περ τε ῥέω μάκαρ θεός . ἐπεί δέ μέγας ποτέ βροντή γίγνομαι καί πᾶς ἐκπλήσσω Ἀνάξαρχος ὁ σοφιστής πάρειμι φημί πρός αὐτός , μή τις σύ τοιοῦτος ὁ ὁ Ζεύς ; γελάω ἐκεῖνος , οὐ βούλομαι γάρ , λέγω , φοβερός εἰμί ὁ φίλος , ὥσπερ σύ ἐγώ κελεύω ὁ καταφαυλίζω ἐγώ ὁ δεῖπνον , ὅτι ὁ τράπεζα ἰχθῦς ὁράω · ἐπίκειμαι , οὐ σατράπης κεφαλή .
plutarchus.alexander 28.3
τῷ γὰρ ὄντι λέγεται τὸν Ἀνάξαρχον ἰχθυδίων Ἡφαιστίωνι πεμφθέντων ὑπὸ τοῦ βασιλέως τὸν προειρημένον ἐπιφθέγξασθαι λόγον , οἷον ἐξευτελίζοντα καὶ κατειρωνευόμενον τοὺς τὰ περίβλεπτα μεγάλοις πόνοις καὶ κινδύνοις διώκοντας , ὡς οὐδὲν ἢ μικρὸν ἐν ἡδοναῖς καὶ ἀπολαύσεσι πλέον ἔχοντας τῶν ἄλλων . ὁ δʼ οὖν Ἀλέξανδρος καὶ ἀπὸ τῶν εἰρημένων δῆλός ἐστιν αὐτὸς οὐδὲν πεπονθὼς οὐδὲ τετυφωμένος , ἀλλὰ τοὺς ἄλλους καταδουλούμενος τῇ δόξῃ τῆς θειότητος .
Lemmas: ὁ γάρ εἰμί λέγω ὁ Ἀνάξαρχος ἰχθύδιον Ἡφαιστίων πέμπω ὑπό ὁ βασιλεύς ὁ προλέγω ἐπιφθέγγομαι λόγος , οἷος ἐξευτελίζω καί κατειρωνεύομαι ὁ ὁ περίβλεπτος μέγας πόνος καί κίνδυνος διώκω , ὡς οὐδείς ἤ μικρός ἐν ἡδονή καί ἀπόλαυσις πολύς ἔχω ὁ ἄλλος . ὁ δέ οὖν Ἀλέξανδρος καί ἀπό ὁ λέγω δῆλος εἰμί αὐτός οὐδείς πάσχω οὐδέ τυφόω , ἀλλά ὁ ἄλλος καταδουλόω ὁ δόξα ὁ θειότης .
plutarchus.alexander 29.1
εἰς δὲ Φοινίκην ἐπανελθὼν ἐξ Αἰγύπτου θυσίας τοῖς θεοῖς καὶ πομπὰς ἐπετέλει καὶ χορῶν κυκλίων καὶ τραγικῶν ἀγῶνας , οὐ μόνον ταῖς παρασκευαῖς , ἀλλὰ καὶ ταῖς ἁμίλλαις λαμπροὺς γενομένους , ἐχορήγουν γὰρ οἱ βασιλεῖς τῶν Κυπρίων , ὥσπερ Ἀθήνησιν οἱ κληρούμενοι τὰς φυλάς , καὶ ἠγωνίζοντο θαυμαστῇ φιλοτιμίᾳ πρὸς ἀλλήλους , μάλιστα δὲ Νικοκρέων ὁ Σαλαμίνιος καὶ Πασικράτης ὁ Σόλιος διεφιλονείκησαν .
Lemmas: εἰς δέ Φοινίκη ἐπανέρχομαι ἐκ Αἴγυπτος θυσία ὁ θεός καί πομπή ἐπιτελέω καί χορός κύκλιος καί τραγικός ἀγών , οὐ μόνος ὁ παρασκευή , ἀλλά καί ὁ ἅμιλλα λαμπρός γίγνομαι , χορηγέω γάρ ὁ βασιλεύς ὁ Κύπριος , ὥσπερ Ἀθήνησι ὁ κληρόω ὁ φυλή , καί ἀγωνίζομαι θαυμαστός φιλοτιμία πρός ἀλλήλων , μάλα δέ Νικοκρέων ὁ Σαλαμίνιος καί Πασικράτης ὁ Σόλιος διαφιλονεικέω .
plutarchus.alexander 29.2
οὗτοι γὰρ ἔλαχον τοῖς ἐνδοξοτάτοις ὑποκριταῖς χορηγεῖν , Πασικράτης μὲν Ἀθηνοδορῳ , Νικοκρέων δὲ Θεσσαλῷ , περὶ ὃν ἐσπουδάκει καὶ αὐτὸς Ἀλέξανδρος , οὐ μὴν διέφηνε τὴν σπουδὴν πρότερον ἢ ταῖς ψήφοις ἀναγορευθῆναι νικῶντα τὸν Ἀθηνόδωρον . τότε δέ , ὡς ἔοικεν , ἀπιὼν ἔφη τοὺς μὲν κριτὰς ἐπαινεῖν , αὐτὸς μέντοι μέρος ἂν ἡδέως προέσθαι τῆς βασιλείας ἐπὶ τῷ μὴ Θεσσαλὸν ἰδεῖν νενικημένον .
Lemmas: οὗτος γάρ λαγχάνω ὁ ἔνδοξος ὑποκριτής χορηγέω , Πασικράτης μέν Ἀθηνοδορος , Νικοκρέων δέ Θεσσαλός , περί ὅς σπουδάζω καί αὐτός Ἀλέξανδρος , οὐ μήν διαφαίνω ὁ σπουδή πρότερος ἤ ὁ ψῆφος ἀναγορεύω νικάω ὁ Ἀθηνόδωρος . τότε δέ , ὡς ἔοικα , ἀπέρχομαι φημί ὁ μέν κριτής ἐπαινέω , αὐτός μέντοι μέρος ἄν ἡδύς προίημι ὁ βασιλεία ἐπί ὁ μή Θεσσαλός ὁράω νικάω .
plutarchus.alexander 29.3
ἐπεὶ δὲ Ἀθηνόδωρος ὑπὸ τῶν Ἀθηναίων ζημιωθείς , ὅτι πρὸς τὸν ἀγῶνα τῶν Διονυσίων οὐκ ἀπήντησεν , ἠξίου γράψαι περὶ αὐτοῦ τὸν βασιλέα , τοῦτο μὲν οὐκ ἐποίησε , τὴν δὲ ζημίαν ἀπέστειλε παρʼ ἑαυτοῦ . Λύκωνος δὲ τοῦ Σκαρφέως εὐημεροῦντος ἐν τῷ θεάτρῳ καὶ στίχον εἰς τὴν κωμῳδίαν ἐμβαλόντος αἴτησιν περιέχοντα δέκα ταλάντων , γελάσας ἔδωκε .
Lemmas: ἐπεί δέ Ἀθηνόδωρος ὑπό ὁ Ἀθηναῖος ζημιόω , ὅτι πρός ὁ ἀγών ὁ Διονύσιον οὐ ἀπαντάω , ἀξιόω γράφω περί αὐτός ὁ βασιλεύς , οὗτος μέν οὐ ποιέω , ὁ δέ ζημία ἀποστέλλω παρά ἑαυτοῦ . Λύκων δέ ὁ Σκαρφεύς εὐημερέω ἐν ὁ θέατρον καί στίχος εἰς ὁ κωμῳδία ἐμβάλλω αἴτησις περιέχω δέκα τάλαντον , γελάω δίδωμι .
plutarchus.alexander 29.4
Δαρείου δὲ πέμψαντος ἐπιστολὴν πρὸς αὐτὸν καὶ φίλους δεομένους μύρια μὲν ὑπὲρ τῶν ἑαλωκότων λαβεῖν τάλαντα , τὴν δὲ ἐντὸς Εὐφράτου πᾶσαν ἔχοντα καὶ γήμαντα μίαν τῶν θυγατέρων φίλον εἶναι καὶ σύμμαχον , ἐκοινοῦτο τοῖς ἑταίροις καὶ Παρμενίωνος εἰπόντος ἐγὼ μὲν , εἰ Ἀλέξανδρος ἤμην , ἔλαβον ἂν ταῦτα , κἀγὼ , νὴ Δία , εἶπεν ὁ Ἀλέξανδρος , εἰ Παρμενίων πρὸς δὲ τὸν Δαρεῖον ἔγραψεν , ὡς οὐδενὸς ἀτυχήσει τῶν φιλανθρώπων ἐλθὼν πρὸς αὐτόν , εἰ δὲ μή , αὐτὸς ἐπʼ ἐκεῖνον ἤδη πορεύεσθαι .
Lemmas: Δαρεῖος δέ πέμπω ἐπιστολή πρός αὐτός καί φίλος δέω μυρίος μέν ὑπέρ ὁ ἁλίσκομαι λαμβάνω τάλαντον , ὁ δέ ἐντός Εὐφράτης πᾶς ἔχω καί γαμέω εἷς ὁ θυγάτηρ φίλος εἰμί καί σύμμαχος , κοινόω ὁ ἑταῖρος καί Παρμενίων λέγω ἐγώ μέν , εἰ Ἀλέξανδρος εἰμί , λαμβάνω ἄν οὗτος , ἐγώ , νή Ζεύς , λέγω ὁ Ἀλέξανδρος , εἰ Παρμενίων πρός δέ ὁ Δαρεῖος γράφω , ὡς οὐδείς ἀτυχέω ὁ φιλάνθρωπος ἔρχομαι πρός αὐτός , εἰ δέ μή , αὐτός ἐπί ἐκεῖνος ἤδη πορεύω .
plutarchus.alexander 30.1
ταχὺ μέντοι μετεμελήθη τῆς Δαρείου γυναικὸς ἀποθανούσης ἐν ὠδῖσι καὶ φανερὸς ἦν ἀνιώμενος ὡς ἐπίδειξιν οὐ μικρὰν ἀφῃρημένος χρηστότητος . ἔθαψεν οὖν τὴν ἄνθρωπον οὐδεμιᾶς πολυτελείας φειδόμενος , τῶν δὲ θαλαμηπόλων τις εὐνούχων , οἳ συνεαλώκεισαν ταῖς γυναιξίν , ἀποδρὰς ἐκ τοῦ στρατοπέδου καὶ πρὸς Δαρεῖον ἀφιππασάμενος , Τείρεως ὄνομα , φράζει τὸν θάνατον αὐτῷ τῆς γυναικός .
Lemmas: ταχύς μέντοι μετεπιμελέομαι ὁ Δαρεῖος γυνή ἀποθνῄσκω ἐν ὠδίς καί φανερός εἰμί ἀνιάω ὡς ἐπίδειξις οὐ μικρός ἀφαιρέω χρηστότης . θάπτω οὖν ὁ ἄνθρωπος οὐδείς πολυτέλεια φείδομαι , ὁ δέ θαλαμήπολος τις εὐνοῦχος , ὅς συναλίσκομαι ὁ γυνή , ἀποδιδράσκω ἐκ ὁ στρατόπεδον καί πρός Δαρεῖος ἀφιππάζομαι , Τείρεως ὄνομα , φράζω ὁ θάνατος αὐτός ὁ γυνή .
plutarchus.alexander 30.2
ὡς δὲ πληξάμενος τὴν κεφαλὴν καὶ ἀνακλαύσας φεῦ τοῦ Περσῶν ἔφη δαίμονος , εἰ τὴν βασιλέως γυναῖκα καὶ ἀδελφὴν οὐ μόνον αἰχμάλωτον γενέσθαι ζῶσαν , ἀλλὰ καὶ τελευτήσασαν ἄμοιρον κεῖσθαι ταφῆς βασιλικῆς ὑπολαβὼν ὁ θαλαμηπόλος , ἀλλὰ ταφῆς γε χάριν εἶπεν , ὦ βασιλεῦ , καὶ τιμῆς ἁπάσης καὶ τοῦ πρέποντος οὐδὲν ἔχεις αἰτιάσασθαι τὸν πονηρὸν δαίμονα Περσῶν .
Lemmas: ὡς δέ πλήσσω ὁ κεφαλή καί ἀνακλάω φεῦ ὁ Πέρσης φημί δαίμων , εἰ ὁ βασιλεύς γυνή καί ἀδελφή οὐ μόνος αἰχμάλωτος γίγνομαι ζάω , ἀλλά καί τελευτάω ἄμοιρος κεῖμαι ταφή βασιλικός ὑπολαμβάνω ὁ θαλαμηπόλος , ἀλλά ταφή γε χάριν λέγω , ὦ βασιλεύς , καί τιμή ἅπας καί ὁ πρέπω οὐδείς ἔχω αἰτιάομαι ὁ πονηρός δαίμων Πέρσης .
plutarchus.alexander 30.3
οὔτε γάρ ζώσῃ τῇ δεσποίνῃ Στατείρᾳ καὶ μητρὶ σῇ καὶ τέκνοις ἐνέδει τῶν πρόσθεν ἀγαθῶν καὶ καλῶν ἢ τὸ σὸν ὁρᾶν φῶς , ὃ πάλιν ἀναλάμψει λαμπρὸν ὁ κύριος Ὠρομάσδης , οὔτε ἀποθανοῦσα κόσμου τινὸς ἄμοιρος γέγονεν , ἀλλὰ καὶ πολεμίων τετίμηται δάκρυσιν . οὕτω γάρ ἐστι χρηστὸς κρατήσας Ἀλέξανδρος , ὡς δεινὸς μαχόμενος .
Lemmas: οὔτε γάρ ζάω ὁ δέσποινα Στάτειρα καί μήτηρ σός καί τέκνον ἐνδέω ὁ πρόσθεν ἀγαθός καί καλός ἤ ὁ σός ὁράω φάος , ὅς πάλιν ἀναλάμπω λαμπρός ὁ κύριος Ὠρομάσδης , οὔτε ἀποθνῄσκω κόσμος τις ἄμοιρος γίγνομαι , ἀλλά καί πολέμιος τιμάω δάκρυον . οὕτως γάρ εἰμί χρηστός κρατέω Ἀλέξανδρος , ὡς δεινός μάχομαι .
plutarchus.alexander 30.4
ταῦτα ἀκούσαντα Δαρεῖον ἡ ταραχὴ καὶ τὸ πάθος ἐξέφερε πρὸς ὑποψίας ἀτόπους · καὶ τὸν εὐνοῦχον ἐνδοτέρω τῆς σκηνῆς ἀπαγαγών , εἰ μὴ καὶ σὺ μετὰ τῆς Περσῶν , ἔφη , τύχης μακεδονίζεις , ἀλλʼ ἔτι σοι δεσπότης ἐγὼ Δαρεῖος , εἰπέ μοι σεβόμενος Μίθρου τε φῶς μέγα καὶ δεξιὰν βασίλειον , ἄρα μὴ τὰ μικρότατα τῶν Στατείρας κλαίω κακῶν , οἰκτρότερα δὲ ζώσης ἐπάσχομεν , καὶ μᾶλλον ἂν κατʼ ἀξίαν ἐδυστυχοῦμεν ὠμῷ καὶ σκυθρωπῷ περιπεσόντες ἐχθρῷ ; τί γὰρ εὐπρεπὲς ἀνδρὶ νέῳ πρὸς ἐχθροῦ γυναῖκα μέχρι τιμῆς τοσαύτης συμβόλαιον ;
Lemmas: οὗτος ἀκούω Δαρεῖος ὁ ταραχή καί ὁ πάθος ἐκφέρω πρός ὑποψία ἄτοπος · καί ὁ εὐνοῦχος ἔνδον ὁ σκηνή ἀπάγω , εἰ μή καί σύ μετά ὁ Πέρσης , φημί , τύχη μακεδονίζω , ἀλλά ἔτι σύ δεσπότης ἐγώ Δαρεῖος , λέγω ἐγώ σέβω Μίθρας τε φάος μέγας καί δεξιά βασίλειος , ἄρα μή ὁ μικρός ὁ Στάτειρα κλαίω κακός , οἰκτρός δέ ζάω πάσχω , καί μάλα ἄν κατά ἀξία δυστυχέω ὠμός καί σκυθρωπός περιπίπτω ἐχθρός ; τίς γάρ εὐπρεπής ἀνήρ νέος πρός ἐχθρός γυνή μέχρι τιμή τοσοῦτος συμβόλαιον ;
plutarchus.alexander 30.5
ἔτι λέγοντος αὐτοῦ καταβαλὼν ἐπὶ τοὺς πόδας Τείρεως αὑτὸν ἱκέτευεν εὐφημεῖν καὶ μήτε Ἀλέξανδρον ἀδικεῖν μήτε τὴν τεθνεῶσαν ἀδελφὴν καὶ γυναῖκα καταισχῦναι , μήτε αὑτοῦ τὴν μεγίστην ὧν ἔπταικεν ἀφαιρεῖσθαι παραμυθίαν , τὸ δοκεῖν ὑπʼ ἀνδρὸς ἡττῆσθαι κρείττονος ἢ κατὰ τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν , ἀλλὰ καὶ θαυμάζειν Ἀλέξανδρον ὡς πλείονα ταῖς Περσῶν γυναιξὶ σωφροσύνην ἢ Πέρσαις ἀνδρείαν ἐπιδεδειγμένον .
Lemmas: ἔτι λέγω αὐτός καταβάλλω ἐπί ὁ πούς Τείρευς ἑαυτοῦ ἱκετεύω εὐφημέω καί μήτε Ἀλέξανδρος ἀδικέω μήτε ὁ θνῄσκω ἀδελφή καί γυνή καταισχύνω , μήτε ἑαυτοῦ ὁ μέγας ὅς πταίω ἀφαιρέω παραμυθία , ὁ δοκέω ὑπό ἀνήρ ἡσσάομαι κρατύς ἤ κατά ὁ ἀνθρώπινος φύσις , ἀλλά καί θαυμάζω Ἀλέξανδρος ὡς πολύς ὁ Πέρσης γυνή σωφροσύνη ἤ Πέρσης ἀνδρεία ἐπιδείκνυμι .
plutarchus.alexander 30.6
ἅμα δὲ ὅρκους τε φρικώδεις τοῦ θαλαμηπόλου κινοῦντος ὑπὲρ τούτων , καὶ περὶ τῆς ἄλλης ἐγκρατείας καὶ μεγαλοψυχίας τῆς Ἀλεξάνδρου λέγοντος , ἐξελθὼν πρὸς τοὺς ἑταίρους ὁ Δαρεῖος καὶ χεῖρας ἀνατείνας πρὸς τὸν οὐρανόν ἐπεύξατο · θεοὶ γενέθλιοι καὶ βασίλειοι , μάλιστα μὲν ἐμοὶ διδοίητε τὴν Περσῶν τύχην εἰς ὀρθὸν αὖθις σταθεῖσαν ἐφʼ οἷς ἐδεξάμην ἀγαθοῖς ἀπολιπεῖν , ἵνα κρατήσας ἀμείψωμαι τὰς Ἀλεξάνδρου χάριτας ὧν εἰς τὰ φίλτατα πταίσας ἔτυχον ·
Lemmas: ἅμα δέ ὅρκος τε φρικώδης ὁ θαλαμήπολος κινέω ὑπέρ οὗτος , καί περί ὁ ἄλλος ἐγκράτεια καί μεγαλοψυχία ὁ Ἀλέξανδρος λέγω , ἐξέρχομαι πρός ὁ ἑταῖρος ὁ Δαρεῖος καί χείρ ἀνατείνω πρός ὁ οὐρανός ἐπεύχομαι · θεός γενέθλιος καί βασίλειος , μάλα μέν ἐγώ δίδωμι ὁ Πέρσης τύχη εἰς ὀρθός αὖθις ἵστημι ἐπί ὅς δέχομαι ἀγαθός ἀπολείπω , ἵνα κρατέω ἀμείβω ὁ Ἀλέξανδρος χάρις ὅς εἰς ὁ φίλος πταίω τυγχάνω ·
plutarchus.alexander 30.7
εἰ δʼ ἄρα τις οὗτος εἱμαρτὸς ἥκει χρόνος , ὀφειλόμενος νεμέσει καὶ μεταβολῇ , παύσασθαι τὰ Περσῶν , μηδεὶς ἄλλος ἀνθρώπων καθίσειεν εἰς τὸν Κύρου θρόνον πλὴν Ἀλεξάνδρου ταῦτα μὲν οὕτω γενέσθαι τε καὶ λεχθῆναί φασιν οἳ πλεῖστοι τῶν συγγραφέων .
Lemmas: εἰ δέ ἄρα τις οὗτος εἱμαρτός ἥκω χρόνος , ὀφείλω νέμεσις καί μεταβολή , παύω ὁ Πέρσης , μηδείς ἄλλος ἄνθρωπος καθίζω εἰς ὁ Κῦρος θρόνος πλήν Ἀλέξανδρος οὗτος μέν οὕτως γίγνομαι τε καί λέγω φημί ὅς πολύς ὁ συγγραφεύς .
plutarchus.alexander 31.1
Ἀλέξανδρος δὲ τὴν ἐντὸς τοῦ Εὐφράτου πᾶσαν ὑφʼ ἑαυτῷ ποιησάμενος ἤλαυνεν ἐπὶ Δαρεῖον ἑκατὸν μυριάσι στρατοῦ καταβαίνοντα . καί τις αὐτῷ φράζει τῶν ἑταίρων , ὡς δὴ γέλωτος ἄξιον πρᾶγμα , τοὺς ἀκολούθους παίζοντας εἰς δύο μέρη διῃρηκέναι σφᾶς αὐτούς , ὧν ἑκατέρου στρατηγὸν εἶναι καὶ ἡγεμόνα , τὸν μὲν Ἀλέξανδρον , τὸν δὲ Δαρεῖον ὑπʼ αὐτῶν προσαγορευόμενον ·
Lemmas: Ἀλέξανδρος δέ ὁ ἐντός ὁ Εὐφράτης πᾶς ὑπό ἑαυτοῦ ποιέω ἐλαύνω ἐπί Δαρεῖος ἑκατόν μυριάς στρατός καταβαίνω . καί τις αὐτός φράζω ὁ ἑταῖρος , ὡς δή γέλως ἄξιος πρᾶγμα , ὁ ἀκόλουθος παίζω εἰς δύο μέρος διαιρέω σφεῖς αὐτός , ὅς ἑκάτερος στρατηγός εἰμί καί ἡγεμών , ὁ μέν Ἀλέξανδρος , ὁ δέ Δαρεῖος ὑπό αὐτός προσαγορεύω ·
plutarchus.alexander 31.2
ἀρξαμένους δὲ βώλοις ἀκροβολίζεσθαι πρὸς ἀλλήλους , εἶτα πυγμαῖς , τέλος ἐκκεκαῦσθαι τῇ φιλονεικίᾳ καὶ μέχρι λίθων καὶ ξύλων , πολλοὺς καὶ δυσκαταπαύστους γεγονότας . ταῦτα ἀκούσας ἐκέλευσεν αὐτοὺς μονομαχῆσαι τοὺς ἡγεμόνας καὶ τὸν μὲν Ἀλέξανδρον αὐτὸς ὥπλισε , τὸν δὲ Δαρεῖον Φιλώτας , ἐθεᾶτο δὲ ὁ στρατός , ἐν οἰωνῷ τινι τοῦ μέλλοντος τιθέμενος τὸ γιγνόμενον . ἰσχυρᾶς δὲ τῆς μάχης γενομένης ἐνίκησεν ὁ καλούμενος Ἀλέξανδρος , καὶ δωρεὰν ἔλαβε δώδεκα κώμας καὶ στολῇ Περσικῇ χρῆσθαι . ταῦτα μὲν οὖν Ἐρατοσθένης ἱστόρηκε .
Lemmas: ἄρχω δέ βῶλος ἀκροβολίζομαι πρός ἀλλήλων , εἶτα πυγμή , τέλος ἐκκαίω ὁ φιλονικία καί μέχρι λίθος καί ξύλον , πολύς καί δυσκατάπαυστος γίγνομαι . οὗτος ἀκούω κελεύω αὐτός μονομαχέω ὁ ἡγεμών καί ὁ μέν Ἀλέξανδρος αὐτός ὁπλίζω , ὁ δέ Δαρεῖος Φιλώτας , θεάομαι δέ ὁ στρατός , ἐν οἰωνός τις ὁ μέλλω τίθημι ὁ γίγνομαι . ἰσχυρός δέ ὁ μάχη γίγνομαι νικάω ὁ καλέω Ἀλέξανδρος , καί δωρεά λαμβάνω δώδεκα κώμη καί στολή Περσικός χράω . οὗτος μέν οὖν Ἐρατοσθένης ἱστορέω .
plutarchus.alexander 31.3
τὴν δὲ μεγάλην μάχην πρὸς Δαρεῖον οὐκ ἐν Ἀρβήλοις , ὥσπερ οἱ πολλοὶ γράφουσιν , ἀλλὰ ἐν Γαυγαμήλοις γενέσθαι συνέπεσε , σημαίνειν δέ φασιν οἶκον καμήλου τὴν διάλεκτον , ἐπεὶ τῶν πάλαι τις βασιλέων ἐκφυγὼν πολεμίους ἐπὶ καμήλου δρομάδος ἐνταῦθα καθίδρυσεν αὐτήν , ἀποτάξας τινὰς κώμας καὶ προσόδους εἰς τὴν ἐπιμέλειαν .
Lemmas: ὁ δέ μέγας μάχη πρός Δαρεῖος οὐ ἐν Ἄρβηλος , ὥσπερ ὁ πολύς γράφω , ἀλλά ἐν Γάυγαμηλος γίγνομαι συμπίπτω , σημαίνω δέ φημί οἶκος κάμηλος ὁ διάλεκτος , ἐπεί ὁ πάλαι τις βασιλεύς ἐκφεύγω πολέμιος ἐπί κάμηλος δρομάς ἐνταῦθα καθιδρύω αὐτός , ἀποτάσσω τις κώμη καί πρόσοδος εἰς ὁ ἐπιμέλεια .
plutarchus.alexander 31.4
ἡ μὲν οὖν σελήνη τοῦ Βοηδρομιῶνος ἐξέλιπε περὶ τὴν τῶν μυστηρίων τῶν Ἀθήνησιν ἀρχήν , ἑνδεκάτῃ δὲ ἀπὸ τῆς ἐκλείψεως νυκτὶ τῶν στρατοπέδων ἐν ὄψει γεγονότων , Δαρεῖος μὲν ἐν ὅπλοις συνεῖχε τὴν δύναμιν , ὑπὸ λαμπάδων ἐπιπορευόμενος τὰς τάξεις , Ἀλέξανδρος δὲ τῶν Μακεδόνων ἀναπαυομένων αὐτὸς πρὸ τῆς σκηνῆς μετὰ τοῦ μάντεως Ἀριστάνδρου διέτριβεν , ἱερουργίας τινὰς ἀπορρήτους ἱερουργούμενος καὶ τῷ Φόβῳ σφαγιαζόμενος .
Lemmas: ὁ μέν οὖν σελήνη ὁ Βοηδρομιών ἐκλείπω περί ὁ ὁ μυστήριον ὁ Ἀθήνησι ἀρχή , ἑνδέκατος δέ ἀπό ὁ ἔκλειψις νύξ ὁ στρατόπεδον ἐν ὄψις γίγνομαι , Δαρεῖος μέν ἐν ὅπλον συνέχω ὁ δύναμις , ὑπό λαμπάς ἐπιπορεύομαι ὁ τάξις , Ἀλέξανδρος δέ ὁ Μακεδών ἀναπαύω αὐτός πρό ὁ σκηνή μετά ὁ μάντις Ἀρίστανδρος διατρίβω , ἱερουργία τις ἀπόρρητος ἱερουργέω καί ὁ Φόβος σφαγιάζομαι .
plutarchus.alexander 31.5
οἱ δὲ πρεσβύτεροι τῶν ἑταίρων , καὶ μάλιστα Παρμενίων , ὡς τὸ μὲν πεδίον τὸ μεταξὺ τοῦ Νιφάτου καὶ τῶν ὀρῶν τῶν Γορδυαίων ἅπαν ἑωρᾶτο καταλαμπόμενον τοῖς βαρβαρικοῖς φέγγεσιν , ἀτέκμαρτος δέ τις φωνὴ συμμεμιγμένη καὶ θόρυβος ἐκ τοῦ στρατοπέδου καθάπερ ἐξ ἀχανοῦς προσήχει πελάγους ,
Lemmas: ὁ δέ πρέσβυς ὁ ἑταῖρος , καί μάλα Παρμενίων , ὡς ὁ μέν πεδίον ὁ μεταξύ ὁ Νιφάτης καί ὁ ὄρος ὁ Γορδυαῖος ἅπας ὁράω καταλάμπω ὁ βαρβαρικός φέγγος , ἀτέκμαρτος δέ τις φωνή συμμείγνυμι καί θόρυβος ἐκ ὁ στρατόπεδον καθά ἐκ ἀχανής προσηχέω πέλαγος ,
plutarchus.alexander 31.6
θαυμάσαντες τὸ πλῆθος καὶ πρὸς ἀλλήλους διαλεχθέντες ὡς μέγα καὶ χαλεπὸν ἔργον εἴη συμπεσόντας ἐκ προφανοῦς τοσοῦτον ὤσασθαι πόλεμον , ἀπὸ τῶν ἱερῶν γενομένῳ τῷ βασιλεῖ προσελθόντες ἔπειθον αὐτὸν ἐπιχειρῆσαι νύκτωρ τοῖς πολεμίοις καὶ τῷ σκότῳ τὸ φοβερώτατον συγκαλύψαι τοῦ μέλλοντος ἀγῶνος .
Lemmas: θαυμάζω ὁ πλῆθος καί πρός ἀλλήλων διαλέγω ὡς μέγας καί χαλεπός ἔργον εἰμί συμπίπτω ἐκ προφανής τοσοῦτος ὠθέω πόλεμος , ἀπό ὁ ἱερός γίγνομαι ὁ βασιλεύς προσέρχομαι πείθω αὐτός ἐπιχειρέω νύκτωρ ὁ πολέμιος καί ὁ σκότος ὁ φοβερός συγκαλύπτω ὁ μέλλω ἀγών .
plutarchus.alexander 31.7
ὁ δὲ τὸ μνημονευόμενον εἰπὼν , οὐ κλέπτω τὴν νίκην , ἐνίοις μὲν ἔδοξε μειρακιώδη καὶ κενὴν ἀπόκρισιν πεποιῆσθαι , παίζων πρὸς τοσοῦτον κίνδυνον , ἐνίοις δὲ καὶ τῷ παρόντι θαρρεῖν καὶ στοχάζεσθαι τοῦ μέλλοντος ὀρθῶς , μὴ διδοὺς πρόφασιν ἡττηθέντι Δαρείῳ πρὸς ἄλλην αὖθις ἀναθαρρῆσαι πεῖραν , αἰτιωμένῳ τούτων νύκτα καὶ σκότος , ὡς ὄρη καὶ στενὰ καὶ θάλασσαν τῶν προτέρων .
Lemmas: ὁ δέ ὁ μνημονεύω λέγω , δέ κλέπτω ὁ νίκη , ἔνιοι μέν δοκέω μειρακιώδης καί κενός ἀπόκρισις ποιέω , παίζω πρός τοσοῦτος κίνδυνος , ἔνιοι δέ καί ὁ πάρειμι θαρσέω καί στοχάζομαι ὁ μέλλω ὀρθός , μή δίδωμι πρόφασις ἡσσάομαι Δαρεῖος πρός ἄλλος αὖθις ἀναθαρσέω πεῖρα , αἰτιάομαι οὗτος νύξ καί σκότος , ὡς ὄρος καί στενός καί θάλασσα ὁ πρότερος .
plutarchus.alexander 31.8
οὐ γὰρ ὅπλων οὐδὲ σωμάτων ἀπορίᾳ παύσεσθαι πολεμοῦντα Δαρεῖον ἀπὸ τηλικαύτης δυνάμεως καὶ χώρας τοσαύτης , ἀλλʼ ὅταν ἀφῇ τὸ φρόνημα καὶ τὴν ἐλπίδα , διʼ ἐμφανοῦς ἥττης κατὰ κράτος ἐξελεγχθείς .
Lemmas: οὐ γάρ ὅπλον οὐδέ σῶμα ἀπορία παύω πολεμέω Δαρεῖος ἀπό τηλικοῦτος δύναμις καί χώρα τοσοῦτος , ἀλλά ὅταν ἀφίημι ὁ φρόνημα καί ὁ ἐλπίς , διά ἐμφανής ἧσσα κατά κράτος ἐξελέγχω .
plutarchus.alexander 32.1
ἀπελθόντων δὲ τούτων κατακλιθεὶς ὑπὸ σκηνὴν λέγεται τὸ λοιπὸν μέρος τῆς νυκτὸς ὕπνῳ βαθεῖ κρατηθῆναι παρὰ τὸ εἰωθός , ὥστε θαυμάζειν ἐπελθόντας ὄρθρου τοὺς ἡγεμόνας καὶ παρʼ αὑτῶν ἐξενεγκεῖν παράγγελμα πρῶτον ἀριστοποιεῖσθαι τοὺς στρατιώτας ἔπειτα τοῦ καιροῦ κατεπείγοντος εἰσελθόντα Παρμενίωνα καὶ παραστάντα τῇ κλίνῃ δὶς ἢ τρὶς αὐτοῦ φθέγξασθαι τοὔνομα · καὶ διεγερθέντος οὕτως ἐρωτᾶν ὅ τι δὴ πεπονθὼς ὕπνον καθεύδοι νενικηκότος , οὐχὶ μέλλοντος ἀγωνιεῖσθαι τὸν μέγιστον τῶν ἀγώνων .
Lemmas: ἀπέρχομαι δέ οὗτος κατακλίνω ὑπό σκηνή λέγω ὁ λοιπός μέρος ὁ νύξ ὕπνος βαθύς κρατέω παρά ὁ εἴωθα , ὥστε θαυμάζω ἐπέρχομαι ὄρθρος ὁ ἡγεμών καί παρά ἑαυτοῦ ἐκφέρω παράγγελμα πρῶτος ἀριστοποιέω ὁ στρατιώτης ἔπειτα ὁ καιρός κατεπείγω εἰσέρχομαι Παρμενίων καί παρίστημι ὁ κλίνη δίς ἤ τρίς αὐτοῦ φθέγγομαι ὄνομα · καί διεγείρω οὕτως ἐρωτάω ὅς τις δή πάσχω ὕπνος καθεύδω νικάω , οὐ μέλλω ἀγωνίζομαι ὁ μέγας ὁ ἀγών .
plutarchus.alexander 32.2
τὸν γοῦν Ἀλέξανδρον εἰπεῖν διαμειδιάσαντα τί γάρ ; οὐκ ἤδη σοι νενικηκέναι δοκοῦμεν ἀπηλλαγμένοι τοῦ πλανᾶσθαι καὶ διώκειν ἐν πολλῇ καὶ κατεφθαρμένῃ φυγομαχοῦντα χώρᾳ , Δαρεῖον ; οὐ μόνον δὲ πρὸ τῆς μάχης , ἀλλὰ καὶ παρʼ αὐτὸν τὸν κίνδυνον ἐπεδείξατο μέγαν καὶ συνεστηκότα τῷ λογίζεσθαι καὶ θαρρεῖν ἑαυτόν .
Lemmas: ὁ γοῦν Ἀλέξανδρος λέγω διαμειδιάω τίς γάρ ; οὐ ἤδη σύ νικάω δοκέω ἀπαλλάσσω ὁ πλανάω καί διώκω ἐν πολύς καί καταφθείρω φυγομαχέω χώρα , Δαρεῖος ; οὐ μόνος δέ πρό ὁ μάχη , ἀλλά καί παρά αὐτός ὁ κίνδυνος ἐπιδείκνυμι μέγας καί συνίστημι ὁ λογίζομαι καί θαρσέω ἑαυτοῦ .
plutarchus.alexander 32.3
ἔσχε γὰρ ὁ ἀγὼν ὑποτροπὴν καὶ σάλον ἐν τῷ εὐωνύμῳ κέρατι κατὰ Παρμενίωνα , τῆς Βακτριανῆς ἵππου ῥόθῳ πολλῷ καὶ μετὰ βίας παρεμπεσούσης εἰς τοὺς Μακεδόνας , Μαζαίου δὲ περιπέμψαντος ἔξω τῆς φάλαγγος ἱππεῖς τοῖς σκευοφυλακοῦσι προσβαλοῦντας . διὸ καὶ θορυβούμενος ὑπʼ ἀμφοτέρων ὁ Παρμενίων ἀπέστειλε πρὸς Ἀλέξανδρον ἀγγέλους φράζοντας οἴχεσθαι τὸν χάρακα καὶ τὰς ἀποσκευάς , εἰ μὴ κατὰ τάχος βοήθειαν ὀχυρὰν ἀπὸ τοῦ στόματος πέμψειε τοῖς ὄπισθεν .
Lemmas: ἔχω γάρ ὁ ἀγών ὑποτροπή καί σάλος ἐν ὁ εὐώνυμος κέρας κατά Παρμενίων , ὁ Βακτριανός ἵππος ῥόθος πολύς καί μετά βία παρεμπίπτω εἰς ὁ Μακεδών , Μαζαῖος δέ περιπέμπω ἔξω ὁ φάλαγξ ἱππεύς ὁ σκευοφυλακέω προσβάλλω . διό καί θορυβέω ὑπό ἀμφότερος ὁ Παρμενίων ἀποστέλλω πρός Ἀλέξανδρος ἄγγελος φράζω οἴχομαι ὁ χάραξ καί ὁ ἀποσκευή , εἰ μή κατά τάχος βοήθεια ὀχυρός ἀπό ὁ στόμα πέμπω ὁ ὄπισθεν .
plutarchus.alexander 32.4
ἔτυχε μὲν οὖν κατʼ ἐκεῖνο καιροῦ τοῖς περὶ αὐτὸν ἐφόδου διδοὺς σημεῖον ὡς δὲ ἤκουσε τὰ παρὰ τοῦ Παρμενίωνος , οὐκ ἔφη σωφρονεῖν αὐτὸν οὐδὲ ἐντὸς εἶναι τῶν λογισμῶν , ἀλλʼ ἐπιλελῆσθαι ταραττόμενον ὅτι νικῶντες μὲν προσκτήσονται καὶ τὰ τῶν πολεμίων , ἡττωμένοις δὲ φροντιστέον οὐ χρημάτων οὐδὲ ἀνδραπόδων , ἀλλʼ ὅπως ἀποθανοῦνται καλῶς καὶ λαμπρῶς ἀγωνιζόμενοι .
Lemmas: τυγχάνω μέν οὖν κατά ἐκεῖνος καιρός ὁ περί αὐτός ἔφοδος δίδωμι σημεῖον ὡς δέ ἀκούω ὁ παρά ὁ Παρμενίων , οὐ φημί σωφρονέω αὐτός οὐδέ ἐντός εἰμί ὁ λογισμός , ἀλλά ἐπιλανθάνω ταράσσω ὅτι νικάω μέν προσκτάομαι καί ὁ ὁ πολέμιος , ἡσσάομαι δέ φροντίζω οὐ χρῆμα οὐδέ ἀνδράποδον , ἀλλά ὅπως ἀποθνῄσκω καλός καί λαμπρός ἀγωνίζομαι .
plutarchus.alexander 32.5
ταῦτα ἐπιστείλας Παρμενίωνι τὸ κράνος περιέθετο , τὸν δὲ ἄλλον ὁπλισμόν εὐθὺς ἀπὸ σκηνῆς εἶχεν , ὑπένδυμα τῶν Σικελικῶν ζωστόν , ἐπὶ δὲ τούτῳ θώρακα διπλοῦν λινοῦν ἐκ τῶν ληφθέντων ἐν Ἰσσῷ . τὸ δὲ κράνος ἦν μὲν σιδηροῦν , ἔστιλβε δὲ ὥσπερ ἄργυρος καθαρός , ἔργον Θεοφίλου , συνήρμοστο δὲ αὐτῷ περιτραχήλιον ὁμοίως σιδηροῦν λιθοκόλλητον ·
Lemmas: οὗτος ἐπιστέλλω Παρμενίων ὁ κράνος περιτίθημι , ὁ δέ ἄλλος ὁπλισμός εὐθύς ἀπό σκηνή ἔχω , ὑπένδυμα ὁ Σικελικός ζωστός , ἐπί δέ οὗτος θώραξ διπλόος λίνεος ἐκ ὁ λαμβάνω ἐν Ἰσσός . ὁ δέ κράνος εἰμί μέν σιδήρεος , στίλβω δέ ὥσπερ ἄργυρος καθαρός , ἔργον Θεόφιλος , συναρμόζω δέ αὐτός περιτραχήλιον ὅμοιος σιδήρεος λιθοκόλλητος ·
plutarchus.alexander 32.6
μάχαιραν δὲ θαυμαστὴν βαφῇ καὶ κουφότητι , δωρησαμένου τοῦ Κιτιέων βασιλέως , εἶχεν , ἠσκημένος τὰ πολλὰ χρῆσθαι μαχαίρᾳ παρὰ τὰς μάχας . ἐπιπόρπωμα δὲ ἐφόρει τῇ μὲν ἐργασίᾳ σοβαρώτερον ἢ κατὰ τὸν ἄλλον ὁπλισμόν ἦν γὰρ ἔργον Ἑλικῶνος τοῦ παλαιοῦ , τιμὴ δὲ τῆς Ῥοδίων πόλεως , ὑφʼ ἧς ἐδόθη δῶρον · ἐχρῆτο δὲ καὶ τούτῳ πρὸς τοὺς ἀγῶνας .
Lemmas: μάχαιρα δέ θαυμαστός βαφή καί κουφότης , δωρέω ὁ Κιτιεύς βασιλεύς , ἔχω , ἀσκέω ὁ πολύς χράω μάχαιρα παρά ὁ μάχη . ἐπιπόρπωμα δέ φορέω ὁ μέν ἐργασία σοβαρός ἤ κατά ὁ ἄλλος ὁπλισμός εἰμί γάρ ἔργον Ἑλικών ὁ παλαιός , τιμή δέ ὁ Ῥόδιος πόλις , ὑπό ὅς δίδωμι δῶρον · χράω δέ καί οὗτος πρός ὁ ἀγών .
plutarchus.alexander 32.7
ἄχρι μὲν οὖν συντάττων τι τῆς φάλαγγος ἢ παρακελευόμενος ἢ διδάσκων ἢ ἐφορῶν παρεξήλαυνεν , ἄλλον ἵππον εἶχε , τοῦ Βουκεφάλα φειδόμενος ἤδη παρήλικος ὄντος χωροῦντι δὲ πρὸς ἔργον ἐκεῖνος προσήγετο , καὶ μεταβὰς εὐθὺς ἦρχεν ἐφόδου .
Lemmas: ἄχρι μέν οὖν συντάσσω τις ὁ φάλαγξ ἤ παρακελεύομαι ἤ διδάσκω ἤ ἐφοράω παρεξελαύνω , ἄλλος ἵππος ἔχω , ὁ Βουκεφάλας φείδομαι ἤδη παρῆλιξ εἰμί χωρέω δέ πρός ἔργον ἐκεῖνος προσάγω , καί μεταβαίνω εὐθύς ἄρχω ἔφοδος .
plutarchus.alexander 33.1
τότε δὲ τοῖς Θετταλοῖς πλεῖστα διαλεχθεὶς καὶ τοῖς ἄλλοις Ἕλλησιν , ὡς ἐπέρρωσαν αὐτὸν βοῶντες ἄγειν ἐπὶ τοὺς βαρβάρους , τὸ ξυστὸν εἰς τὴν ἀριστερὰν μεταβαλὼν τῇ δεξιᾷ παρεκάλει τοὺς θεούς , ὡς Καλλισθένης φησίν , ἐπευχόμενος , εἴπερ ὄντως Διόθεν ἐστὶ γεγονώς , ἀμῦναι καὶ συνεπιρρῶσαι τοὺς Ἕλληνας .
Lemmas: τότε δέ ὁ Θεσσαλός πολύς διαλέγω καί ὁ ἄλλος Ἕλλην , ὡς ἐπιρρώννυμι αὐτός βοάω ἄγω ἐπί ὁ βάρβαρος , ὁ ξυστόν εἰς ὁ ἀριστερός μεταβάλλω ὁ δεξιός παρακαλέω ὁ θεός , ὡς Καλλισθένης φημί , ἐπεύχομαι , εἴπερ ὄντως Ζεύς εἰμί γίγνομαι , ἀμύνω καί συνεπιρρώννυμι ὁ Ἕλλην .
plutarchus.alexander 33.2
ὁ δὲ μάντις Ἀρίστανδρος χλανίδα λευκὴν ἔχων καὶ χρυσοῦν στέφανον ἐπεδείκνυτο παριππεύων ἀετὸν ὑπὲρ κεφαλῆς Ἀλεξάνδρου συνεπαιωρούμενον καὶ κατευθύνοντα τῇ πτήσει ὄρθιον ἐπὶ τοὺς πολεμίους , ὥστε πολὺ μὲν θάρσος ἐγγενέσθαι τοῖς ὁρῶσιν , ἐκ δὲ τοῦ θαρρεῖν καὶ παρακαλεῖν ἀλλήλους δρόμῳ τοῖς ἱππεῦσιν ἱεμένοις ἐπὶ τοὺς πολεμίους ἐπικυμαίνειν τὴν φάλαγγα .
Lemmas: ὁ δέ μάντις Ἀρίστανδρος χλανίς λευκός ἔχω καί χρύσεος στέφανος ἐπιδείκνυμι παριππεύω ἀετός ὑπέρ κεφαλή Ἀλέξανδρος συνεπαιωρέομαι καί κατευθύνω ὁ πτῆσις ὄρθιος ἐπί ὁ πολέμιος , ὥστε πολύς μέν θάρσος ἐγγίγνομαι ὁ ὁράω , ἐκ δέ ὁ θαρσέω καί παρακαλέω ἀλλήλων δρόμος ὁ ἱππεύς ἵημι ἐπί ὁ πολέμιος ἐπικυμαίνω ὁ φάλαγξ .
plutarchus.alexander 33.3
πρὶν δὲ συμμεμῖξαι τοὺς πρώτους ἐξέκλιναν οἱ βάρβαροι , καὶ διωγμὸς ἦν πολὺς , εἰς τὰ μέσα συνελαύνοντος Ἀλεξάνδρου τὸ νικώμενον , ὅπου Δαρεῖος ἦν . πόρρωθεν γὰρ αὐτὸν κατεῖδε διὰ τῶν προτεταγμένων ἐν βάθει τῆς βασιλικῆς ἴλης ἐκφανέντα , καλὸν ἄνδρα καὶ μέγαν ἐφʼ ἅρματος ὑψηλοῦ βεβῶτα , πολλοῖς ἱππεῦσι καὶ λαμπροῖς καταπεφραγμένον εὖ μάλα συνεσπειραμένοις περὶ τὸ ἅρμα καὶ παρατεταγμένοις δέχεσθαι τοὺς πολεμίους .
Lemmas: πρίν δέ συμμεμίκνυμι ὁ πρῶτος ἐκκλίνω ἕ βάρβαρος , καί διωγμός εἰμί πολύς , εἰς ὁ μέσος συνελαύνω Ἀλέξανδρος ὁ νικάω , ὅπου Δαρεῖος εἰμί . πρόσωθεν γάρ αὐτός καθοράω διά ὁ προτάσσω ἐν βάθος ὁ βασιλικός ἴλη ἐκφαίνω , καλός ἀνήρ καί μέγας ἐπί ἅρμα ὑψηλός βαίνω , πολύς ἱππεύς καί λαμπρός καταφράζω εὖ μάλα συνεισπειράω περί ὁ ἅρμα καί παρατάσσω δέχομαι ὁ πολέμιος .
plutarchus.alexander 33.4
ἀλλὰ δεινὸς ὀφθεὶς ἐγγύθεν Ἀλέξανδρος καὶ τοὺς φεύγοντας ἐμβαλὼν εἰς τοὺς μένοντας ἐξέπληξε καὶ διεσκέδασε τὸ πλεῖστον , οἱ δὲ ἄριστοι καὶ γενναιότατοι πρὸ τοῦ βασιλέως φονευόμενοι καὶ κατʼ ἀλλήλων πίπτοντες ἐμποδὼν τῆς διώξεως ἦσαν , ἐμπλεκόμενοι καὶ περισπαίροντες αὑτοῖς καὶ ἵπποις .
Lemmas: ἀλλά δεινός ὁράω ἐγγύθεν Ἀλέξανδρος καί ὁ φεύγω ἐμβάλλω εἰς ὁ μένω ἐκπλήγνυμι καί διασκεδάννυμι ὁ πολύς , ὁ δέ ἀγαθός καί γενναῖος πρό ὁ βασιλεύς φονεύω καί κατά ἀλλήλων πίπτω ἐμποδών ὁ δίωξις εἰμί , ἐμπλέκω καί περισπαίρω ἑαυτοῦ καί ἵππος .
plutarchus.alexander 33.5
Δαρεῖος δέ , τῶν δεινῶν ἁπάντων ἐν ὀφθαλμοῖς ὄντων καὶ τῶν προτεταγμένων δυνάμεων ἐρειπομένων εἰς αὐτόν , ὡς οὐκ ἦν ἀποστρέψαι τὸ ἅρμα καὶ διεξελάσαι ῥᾴδιον , ἀλλʼ οἵ τε τροχοὶ συνείχοντο πτώμασι πεφυρμένοι τοσούτοις οἵ τε ἵπποι καταλαμβανόμενοι καὶ ἀποκρυπτόμενοι τῷ πλήθει τῶν νεκρῶν ἐξήλλοντο καὶ συνετάραττον τὸν ἡνίοχον , ἀπολείπει μὲν τὸ ἅρμα καὶ τὰ ὅπλα , θήλειαν δέ , ὥς φασι , νεοτόκον ἵππον περιβὰς ἔφυγεν .
Lemmas: Δαρεῖος δέ , ὁ δεινός ἅπας ἐν ὀφθαλμός εἰμί καί ὁ προτάσσω δύναμις ἐρείπω εἰς αὐτός , ὡς οὐ εἰμί ἀποστρέφω ὁ ἅρμα καί διεξελαύνω ῥᾴδιος , ἀλλά ὁ τε τροχός συνέχω πτῶμα φύρω τοσοῦτος ὁ τε ἵππος καταλαμβάνω καί ἀποκρύπτω ὁ πλῆθος ὁ νεκρός ἐξάλλομαι καί συνταράσσω ὁ ἡνίοχος , ἀπολείπω μέν ὁ ἅρμα καί ὁ ὅπλον , θῆλυς δέ , ὡς φημί , νεοτόκος ἵππος περιβαίνω φεύγω .
plutarchus.alexander 33.6
οὐ μὴν τότε ἂν ἐδόκει διαφυγεῖν , εἰ μὴ πάλιν ἧκον ἕτεροι παρὰ τοῦ Παρμενίωνος ἱππεῖς μετακαλοῦντες Ἀλέξανδρον , ὡς συνεστώσης ἔτι πολλῆς δυνάμεως ἐκεῖ καὶ τῶν πολεμίων οὐκ ἐνδιδόντων . ὅλως γὰρ αἰτιῶνται Παρμενίωνα κατʼ ἐκείνην τὴν μάχην νωθρὸν γενέσθαι καὶ δύσεργον , εἴτε τοῦ γήρως ἤδη τι παραλύοντος τῆς τόλμης , εἴτε τὴν ἐξουσίαν καὶ τὸν ὄγκον , ὡς Καλλισθένης φησί , τῆς Ἀλεξάνδρου δυνάμεως βαρυνόμενον καὶ προσφθονοῦντα .
Lemmas: οὐ μήν τότε ἄν δοκέω διαφεύγω , εἰ μή πάλιν ἥκω ἕτερος παρά ὁ Παρμενίων ἱππεύς μετακαλέω Ἀλέξανδρος , ὡς συνίστημι ἔτι πολύς δύναμις ἐκεῖ καί ὁ πολέμιος οὐ ἐνδίδωμι . ὅλος γάρ αἰτιάομαι Παρμενίων κατά ἐκεῖνος ὁ μάχη νωθρός γίγνομαι καί δύσεργος , εἴτε ὁ γῆρας ἤδη τις παραλύω ὁ τόλμα , εἴτε ὁ ἐξουσία καί ὁ ὄγκος , ὡς Καλλισθένης φημί , ὁ Ἀλέξανδρος δύναμις βαρύνω καί προσφθονέω .
plutarchus.alexander 33.7
τότε δʼ οὖν ὁ βασιλεὺς ἀνιαθεὶς τῇ μεταπέμψει τοῖς μὲν στρατιώταις οὐκ ἔφρασε τὸ ἀληθές , ἀλλʼ ὡς ἀνέχων τοῦ φονεύειν καὶ σκότους ὄντος ἀνάκλησιν ἐσήμανεν ἐλαύνων δὲ πρὸς τὸ κινδυνεῦον μέρος ἤκουσε καθʼ ὁδὸν ἡττῆσθαι παντάπασι καὶ φεύγειν τοὺς πολεμίους .
Lemmas: τότε δέ οὖν ὁ βασιλεύς ἀνιάω ὁ μετάπεμψις ὁ μέν στρατιώτης οὐ φράζω ὁ ἀληθής , ἀλλά ὡς ἀνέχω ὁ φονεύω καί σκότος εἰμί ἀνάκλησις σημαίνω ἐλαύνω δέ πρός ὁ κινδυνεύω μέρος ἀκούω κατά ὁδός ἡσσάομαι παντάπασι καί φεύγω ὁ πολέμιος .
plutarchus.alexander 34.1
τοῦτο τῆς μάχης ἐκείνης λαβούσης τὸ πέρας , ἡ μὲν ἀρχὴ παντάπασιν ἡ Περσῶν ἐδόκει καταλελύσθαι , βασιλεὺς δὲ τῆς Ἀσίας Ἀλέξανδρος ἀνηγορευμένος ἔθυε τοῖς θεοῖς μεγαλοπρεπῶς καὶ τοῖς φίλοις ἐδωρεῖτο πλούτους καὶ οἴκους καὶ ἡγεμονίας , φιλοτιμούμενος δὲ πρὸς τοὺς Ἕλληνας ἔγραψε τὰς τυραννίδας πάσας καταλυθῆναι καὶ πολιτεύειν αὐτονόμους , ἰδίᾳ δὲ Πλαταιεῦσι τὴν πόλιν ἀνοικοδομεῖν , ὅτι τὴν χώραν οἱ πατέρες αὐτῶν ἐναγωνίσασθαι τοῖς Ἕλλησιν ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας παρέσχον .
Lemmas: οὗτος ὁ μάχη ἐκεῖνος λαμβάνω ὁ πέρας , ὁ μέν ἀρχή παντάπασι ὁ Πέρσης δοκέω καταλύω , βασιλεύς δέ ὁ Ἀσία Ἀλέξανδρος ἀναγορεύω θύω ὁ θεός μεγαλοπρεπής καί ὁ φίλος δωρέω πλοῦτος καί οἶκος καί ἡγεμονία , φιλοτιμέομαι δέ πρός ὁ Ἕλλην γράφω ὁ τυραννίς πᾶς καταλύω καί πολιτεύω αὐτόνομος , ἴδιος δέ Πλαταιεύς ὁ πόλις ἀνοικοδομέω , ὅτι ὁ χώρα ὁ πατήρ αὐτός ἐναγωνίζομαι ὁ Ἕλλην ὑπέρ ὁ ἐλευθερία παρέχω .
plutarchus.alexander 34.2
ἔπεμψε δὲ καὶ Κροτωνιάταις εἰς Ἰταλίαν μέρος τῶν λαφύρων , τὴν Φαΰλλου τοῦ ἀθλητοῦ τιμῶν προθυμίαν καὶ ἀρετήν , ὃς περὶ τὰ Μηδικά τῶν ἄλλων Ἰταλιωτῶν ἀπεγνωκότων τοὺς Ἕλληνας ἰδιόστολον ἔχων ναῦν ἔπλευσεν εἰς Σαλαμῖνα , τοῦ κινδύνου τι μεθέξων . οὕτω τις εὐμενὴς ἦν πρὸς ἅπασαν ἀρετὴν καὶ καλῶν ἔργων φύλαξ καὶ οἰκεῖος .
Lemmas: πέμπω δέ καί Κρότων εἰς Ἰταλία μέρος ὁ λάφυρα , ὁ Φάϋλλος ὁ ἀθλητής τιμάω προθυμία καί ἀρετή , ὅς περί ὁ Μηδικός ὁ ἄλλος Ἰταλιώτης ἀπογιγνώσκω ὁ Ἕλλην ἰδιόστολος ἔχω ναῦς πλέω εἰς Σαλαμίς , ὁ κίνδυνος τις μετέχω . οὕτως τις εὐμενής εἰμί πρός ἅπας ἀρετή καί καλός ἔργον φύλαξ καί οἰκεῖος .
plutarchus.alexander 35.1
ἐπιὼν δὲ τὴν Βαβυλωνίαν ἅπασαν εὐθὺς ἐπʼ αὐτῷ γενομένην ἐθαύμασε μάλιστα τό τε χάσμα τὸν πυρὸς ὥσπερ ἐκ πηγῆς συνεχῶς ἀναφερομένου , καὶ τό ῥεῦμα τοῦ νάφθα λιμνάζοντος διὰ τὸ πλῆθος οὐ πόρρω τοῦ χάσματος , ὃς τἆλλα μὲν ἀσφάλτῳ προσέοικεν , οὕτω δὲ εὐπαθὴς πρὸς τὸ πῦρ ἐστιν ὥστε , πρὶν ἢ θιγεῖν τὴν φλόγα , διʼ αὐτῆς τῆς περὶ τὸ φῶς ἐξαπτόμενος αὐγῆς τὸν μεταξὺ πολλάκις ἀέρα συνεκκαίειν .
Lemmas: ἐπέρχομαι δέ ὁ Βαβυλωνία ἅπας εὐθύς ἐπί αὐτός γίγνομαι θαυμάζω μάλα ὁ τε χάσμα ὁ πῦρ ὥσπερ ἐκ πηγή συνεχής ἀναφέρω , καί ὁ ῥεῦμα ὁ νάφθας λιμνάζω διά ὁ πλῆθος οὐ πρόσω ὁ χάσμα , ὅς ἄλλος μέν ἄσφαλτος προσέοικα , οὕτως δέ εὐπαθής πρός ὁ πῦρ εἰμί ὥστε , πρίν ἤ θιγγάνω ὁ φλόξ , διά αὐτός ὁ περί ὁ φάος ἐξάπτω αὐγή ὁ μεταξύ πολλάκις ἀήρ συνεκκαίω .
plutarchus.alexander 35.2
ἐπιδεικνύμενοι δὲ τὴν φύσιν αὐτοῦ καὶ δύναμιν οἱ βάρβαροι τὸν ἄγοντα πρὸς τὴν κατάλυσιν τοῦ βασιλέως στενωπὸν ἐλαφρῶ τῷ φαρμάκῳ κατεψέκασαν εἶτα στάντες ἐπʼ ἄκρῳ τοὺς λαμπτῆρας τοῖς βεβρεγμένοις προσέθηκαν ἤδη γὰρ συνεσκόταζε . τῶν δὲ πρώτων εὐθὺς ἁψαμένων οὐκ ἔσχεν ἡ νομὴ χρόνον αἰσθητόν , ἀλλʼ ἅμα νοήματι διῖκτο πρὸς θάτερον πέρας καὶ πῦρ ἐγεγόνει συνεχὲς ὁ στενωπός .
Lemmas: ἐπιδείκνυμι δέ ὁ φύσις αὐτός καί δύναμις ὁ βάρβαρος ὁ ἄγω πρός ὁ κατάλυσις ὁ βασιλεύς στενωπός ἐλαφρός ὁ φάρμακον καταψεκάζω εἶτα ἵστημι ἐπί ἄκρον ὁ λαμπτήρ ὁ βρέχω προστίθημι ἤδη γάρ συσκοτάζω . ὁ δέ πρῶτος εὐθύς ἅπτω οὐ ἔχω ὁ νομή χρόνος αἰσθητός , ἀλλά ἅμα νόημα διικνέομαι πρός ἕτερος πέρας καί πῦρ γίγνομαι συνεχής ὁ στενωπός .
plutarchus.alexander 35.3
ἦν δέ τις Ἀθηνοφάνης Ἀθηναῖος τῶν περὶ ἄλειμμα καὶ λουτρὸν εἰωθότων τὸ σῶμα θεραπεύειν τοῦ βασιλέως καὶ τὴν διάνοιαν ἐμμελῶς ἀπάγειν ἐπὶ τὸ ῥᾴθυμον . οὗτος ἐν τῷ λουτρῶνι τότε παιδαρίου τῷ Ἀλεξάνδρῳ παρεστῶτος εὐτελοῦς σφόδρα καὶ γελοίου τὴν ὄψιν , ᾄδοντος δὲ χαριέντως , Στέφανος ἐκαλεῖτο , βούλει , φησὶν , ὦ βασιλεῦ , διάπειραν ἐν Στεφάνῳ τοῦ φαρμάκου λάβωμεν ; ἂν γὰρ ἅψηται τούτου καὶ μὴ κατασβεσθῇ , παντάπασιν ἂν φαίην ἄμαχον καὶ δεινὴν αὐτοῦ τὴν δύναμιν εἶναι .
Lemmas: εἰμί δέ τις Ἀθηνοφάνης Ἀθηναῖος ὁ περί ἄλειμμα καί λουτρόν εἴωθα ὁ σῶμα θεραπεύω ὁ βασιλεύς καί ὁ διάνοια ἐμμελής ἀπάγω ἐπί ὁ ῥᾴθυμος . οὗτος ἐν ὁ λουτρών τότε παιδάριον ὁ Ἀλέξανδρος παρίστημι εὐτελής σφόδρα καί γέλοιος ὁ ὄψις , ἀείδω δέ χαρίεις , Στέφανος καλέω , βούλομαι , φημί , ὦ βασιλεύς , διάπειρα ἐν Στέφανος ὁ φάρμακον λαμβάνω ; ἐάν γάρ ἅπτω οὗτος καί μή κατασβέννυμι , παντάπασι ἄν φημί ἄμαχος καί δεινός αὐτός ὁ δύναμις εἰμί .
plutarchus.alexander 35.4
προθύμως δέ πως καὶ τοῦ παιδαρίου διδόντος ἑαυτὸν πρὸς τὴν πεῖραν , ἅμα τῷ περιαλεῖψαι καὶ θιγεῖν ἐξήνθησε φλόγα τοσαύτην τὸ σῶμα καὶ πυρὶ κατεσχέθη τὸ πᾶν ὥστε τὸν Ἀλέξανδρον εἰς πᾶν ἀπορίας καὶ δέους ἐλθεῖν εἰ δὲ μὴ κατὰ τύχην πολλοὶ παρῆσαν ἀγγεῖα πρὸς τὸ λουτρὸν ὕδατος διὰ χειρῶν ἔχοντες , οὐκ ἂν ἔφθασεν ἡ βοήθεια τὴν ἐπινομήν .
Lemmas: πρόθυμος δέ πως καί ὁ παιδάριον δίδωμι ἑαυτοῦ πρός ὁ πεῖρα , ἅμα ὁ περιαλείφω καί θιγγάνω ἐξανθέω φλόξ τοσοῦτος ὁ σῶμα καί πῦρ κατέχω ὁ πᾶς ὥστε ὁ Ἀλέξανδρος εἰς πᾶς ἀπορία καί δέος ἔρχομαι εἰ δέ μή κατά τύχη πολύς πάρειμι ἀγγεῖον πρός ὁ λουτρόν ὕδωρ διά χείρ ἔχω , οὐ ἄν φθάνω ὁ βοήθεια ὁ ἐπινομή .
plutarchus.alexander 35.5
ἀλλὰ καὶ τότε μόγις κατέσβεσαν τὸ σῶμα τοῦ παιδὸς διʼ ὅλου πῦρ γενόμενον , καὶ μετὰ ταῦτα χαλεπῶς ἔσχεν . εἰκότως οὖν ἔνιοι τὸν μῦθον ἀνασῴζοντες πρὸς τὴν ἀλήθειαν τοῦτό φασιν εἶναι τὸ τῆς Μηδείας φάρμακον , ᾧ τὸν τραγῳδούμενον στέφανον καὶ τὸν πέπλον ἔχρισεν . οὐ γὰρ ἐξ αὐτῶν ἐκείνων οὐδὲ ἀπʼ αὐτομάτου λάμψαι τὸ πῦρ , ἀλλὰ φλογὸς ἐγγύθεν παρατεθείσης ὀξεῖαν ὁλκὴν καὶ συναφὴν ἄδηλον αἰσθήσει γενέσθαι .
Lemmas: ἀλλά καί τότε μόγις κατασβέννυμι ὁ σῶμα ὁ παῖς διά ὅλος πῦρ γίγνομαι , καί μετά οὗτος χαλεπός ἔχω . ἔοικα οὖν ἔνιοι ὁ μῦθος ἀνασῴζω πρός ὁ ἀλήθεια οὗτος φημί εἰμί ὁ ὁ Μήδεια φάρμακον , ὅς ὁ τραγῳδέω στέφανος καί ὁ πέπλος χρίω . οὐ γάρ ἐκ αὐτός ἐκεῖνος οὐδέ ἀπό αὐτόματος λάμπω ὁ πῦρ , ἀλλά φλόξ ἐγγύθεν παρατίθημι ὀξύς ὁλκή καί συναφή ἄδηλος αἴσθησις γίγνομαι .
plutarchus.alexander 35.6
τὰς γὰρ ἀκτῖνας καὶ τὰ ῥεύματα τοῦ πυρὸς ἄπωθεν ἐπερχόμενα τοῖς μὲν ἄλλοις σώμασι φῶς καὶ θερμότητα προσβάλλειν μόνον , ἐν δὲ τοῖς ξηρότητα πνευματικὴν ἢ νοτίδα λιπαρὰν καὶ διαρκῆ κεκτημένοις ἀθροιζόμενα καὶ πυριγονοῦντα μεταβάλλειν ὀξέως τὴν ὕλην . παρεῖχε δὲ ἀπορίαν ἢ γένεσις εἴτε μᾶλλον ὑπέκκαυμα τῆς φλογὸς ὑπορρεῖ τὸ ὑγρὸν ἐκ τῆς γῆς φύσιν λιπαρὰν καὶ πυριγόνον ἐχούσης .
Lemmas: ὁ γάρ ἀκτίς καί ὁ ῥεῦμα ὁ πῦρ ἄπωθεν ἐπέρχομαι ὁ μέν ἄλλος σῶμα φάος καί θερμότης προσβάλλω μόνος , ἐν δέ ὁ ξηρότης πνευματικός ἤ νοτίς λιπαρός καί διαρκής κτάομαι ἀθροίζω καί πυριγονέω μεταβάλλω ὀξύς ὁ ὕλη . παρέχω δέ ἀπορία ἤ γένεσις εἴτε μάλα ὑπέκκαυμα ὁ φλόξ ὑπορρέω ὁ ὑγρός ἐκ ὁ γῆ φύσις λιπαρός καί πυριγόνος ἔχω .
plutarchus.alexander 35.7
καὶ γάρ ἐστιν ἡ Βαβυλωνία σφόδρα πυρώδης , ὥστε τὰς μὲν κριθὰς χαμόθεν ἐκπηδᾶν καὶ ἀποπάλλεσθαι πολλάκις , οἷον ὑπὸ φλεγμονῆς τῶν τόπων σφυγμοὺς ἐχόντων , τοὺς δὲ ἀνθρώπους ἐν τοῖς καύμασιν ἐπʼ ἀσκῶν πεπληρωμένων ὕδατος καθεύδειν .
Lemmas: καί γάρ εἰμί ὁ Βαβυλώνιος σφόδρα πυρώδης , ὥστε ὁ μέν κριθή χαμόθεν ἐκπηδάω καί ἀποπάλλω πολλάκις , οἷος ὑπό φλεγμονή ὁ τόπος σφυγμός ἔχω , ὁ δέ ἄνθρωπος ἐν ὁ καῦμα ἐπί ἀσκός πληρόω ὕδωρ καθεύδω .
plutarchus.alexander 35.8
Ἅρπαλος δὲ τῆς χώρας ἀπολειφθεὶς ἐπιμελητής καὶ φιλοκαλῶν Ἑλληνικαῖς φυτείαις διακοσμῆσαι τὰ βασίλεια καὶ τοὺς περιπάτους , τῶν μὲν ἄλλων ἐκράτησε , τὸν δὲ κιττὸν οὐκ ἔστεξεν ἡ γῆ μόνον , ἀλλʼ ἀεὶ διέφθειρεν οὐ φέροντα τὴν κρᾶσιν ἡ μὲν γὰρ πυρώδης , ὁ δὲ φιλόψυχρος , τῶν μὲν οὖν τοιούτων παρεκβάσεων , ἂν μέτρον ἔχωσιν , ἧττον ἴσως οἱ δύσκολοι κατηγορήσουσιν .
Lemmas: Ἅρπαλος δέ ὁ χώρα ἀπολείπω ἐπιμελητής καί φιλοκαλέω Ἑλληνικός φυτεία διακοσμέω ὁ βασίλεια καί ὁ περίπατος , ὁ μέν ἄλλος κρατέω , ὁ δέ κισσός οὐ στέγω ὁ γῆ μόνος , ἀλλά ἀεί διαφθείρω οὐ φέρω ὁ κρᾶσις ὁ μέν γάρ πυρώδης , ὁ δέ φιλόψυχρος , ὁ μέν οὖν τοιοῦτος παρέκβασις , ἐάν μέτρον ἔχω , ἥσσων ἴσως ὁ δύσκολος κατηγορέω .
plutarchus.alexander 36.1
Ἀλέξανδρος δὲ Σούσων κυριεύσας παρέλαβεν ἐν τοῖς βασιλείοις τετρακισμύρια τάλαντα νομίσματος , τὴν δὲ ἄλλην κατασκευὴν καὶ πολυτέλειαν ἀδιήγητον . ὅπου φασὶ καὶ πορφύρας Ἑρμιονικῆς εὑρεθῆναι τάλαντα πεντακισχίλια , συγκειμένης μὲν ἐξ ἐτῶν δέκα δεόντων διακοσίων , πρόσφατον δὲ τὸ ἄνθος ἔτι καὶ νεαρὸν φυλαττούσης .
Lemmas: Ἀλέξανδρος δέ Σοῦσα κυριεύω παραλαμβάνω ἐν ὁ βασίλειον τετρακισμύριοι τάλαντον νόμισμα , ὁ δέ ἄλλος κατασκευή καί πολυτέλεια ἀδιήγητος . ὅπου φημί καί πορφύρα Ἑρμιονικός εὑρίσκω τάλαντον πεντακισχίλιοι , σύγκειμαι μέν ἐκ ἔτος δέκα δέω διακόσιοι , πρόσφατος δέ ὁ ἄνθος ἔτι καί νεαρός φυλάσσω .
plutarchus.alexander 36.2
αἴτιον δὲ τούτου φασὶν εἶναι τὸ τὴν βαφὴν διὰ μέλιτος γίνεσθαι τῶν ἁλουργῶν , διʼ ἐλαίου δὲ λευκοῦ τῶν λευκῶν καὶ γὰρ τούτων τὸν ἴσον χρόνον ἐχόντων τὴν λαμπρότητα καθαρὰν καὶ στίλβουσαν ὁρᾶσθαι . Δείνων δέ φησι καὶ ὕδωρ ἀπό τε τοῦ Νείλου καὶ τοῦ Ἴστρου μετὰ τῶν ἄλλων μεταπεμπομένους εἰς τὴν γάζαν ἀποτίθεσθαι τοὺς βασιλεῖς , οἷον ἐκβεβαιουμένους τὸ μέγεθος τῆς ἀρχῆς καὶ τὸ κυριεύειν ἁπάντων .
Lemmas: αἴτιος δέ οὗτος φημί εἰμί ὁ ὁ βαφή διά μέλι γίγνομαι ὁ ἁλουργός , διά ἔλαιον δέ λευκός ὁ λευκός καί γάρ οὗτος ὁ ἴσος χρόνος ἔχω ὁ λαμπρότης καθαρός καί στίλβω ὁράω . δείνων δέ φημί καί ὕδωρ ἀπό τε ὁ Νεῖλος καί ὁ Ἴστρος μετά ὁ ἄλλος μεταπέμπω εἰς ὁ γάζα ἀποτίθημι ὁ βασιλεύς , οἷος ἐκβεβαιόομαι ὁ μέγεθος ὁ ἀρχή καί ὁ κυριεύω ἅπας .
plutarchus.alexander 37.1
τῆς δὲ Περσίδος οὔσης διὰ τραχύτητα δυσεμβόλου καὶ φυλαττομένης ὑπὸ γενναιοτάτων Περσῶν ( Δαρεῖος μὲν γὰρ ἐπεφεύγει ) γίγνεταί τινος περιόδου κύκλον ἐχούσης οὐ πολὺν ἡγεμὼν αὐτῷ δίγλωσσος ἄνθρωπος , ἐκ πατρὸς Λυκίου , μητρὸς δὲ Περσίδος γεγονώς ὅν φασιν , ἔτι παιδὸς ὄντος Ἀλεξάνδρου , τὴν Πυθίαν προειπεῖν , ὡς λύκος ἔσται καθηγεμὼν Ἀλεξάνδρῳ τῆς ἐπὶ Πέρσας πορείας .
Lemmas: ὁ δέ Περσίς εἰμί διά τραχύτης δυσέμβολος καί φυλάσσω ὑπό γενναῖος Πέρσης ( Δαρεῖος μέν γάρ φεύγω ) γίγνομαι τις περίοδος κύκλος ἔχω οὐ πολύς ἡγεμών αὐτός δίγλωσσος ἄνθρωπος , ἐκ πατήρ Λύκιος , μήτηρ δέ Περσίς γίγνομαι ὅς φημί , ἔτι παῖς εἰμί Ἀλέξανδρος , ὁ Πυθία προλέγω , ὡς λύκος εἰμί καθηγεμών Ἀλέξανδρος ὁ ἐπί Πέρσης πορεία .
plutarchus.alexander 37.2
φόνον μὲν οὖν ἐνταῦθα πολὺν τῶν ἁλισκομένων γενέσθαι συνέπεσε γράφει γὰρ αὐτός ὡς νομίζων αὐτῷ τοῦτο λυσιτελεῖν ἐκέλευεν ἀποσφάττεσθαι τοὺς ἀνθρώπους · νομίσματος δὲ εὑρεῖν πλῆθος , ὅσον ἐν Σούσοις , τὴν δὲ ἄλλην κατασκευὴν καὶ τὸν πλοῦτον ἐκκομισθῆναί φασι μυρίοις ὀρικοῖς ζεύγεσι καὶ πεντακισχιλίαις καμήλοις .
Lemmas: φόνος μέν οὖν ἐνταῦθα πολύς ὁ ἁλίσκομαι γίγνομαι συμπίπτω γράφω γάρ αὐτός ὡς νομίζω αὐτός οὗτος λυσιτελέω κελεύω ἀποσφάζω ὁ ἄνθρωπος · νόμισμα δέ εὑρίσκω πλῆθος , ὅσος ἐν Σοῦσα , ὁ δέ ἄλλος κατασκευή καί ὁ πλοῦτος ἐκκομίζω φημί μυρίος ὀρικός ζεῦγος καί πεντακισχίλιοι κάμηλος .
plutarchus.alexander 37.3
Ξέρξου δὲ ἀνδριάντα μέγαν θεασάμενος ὑπὸ πλήθους τῶν ὠθουμένων εἰς τὰ βασίλεια πλημμελῶς ἀνατετραμμένον ἐπέστη , καὶ καθάπερ ἔμψυχον προσαγορεύσας , πότερόν σε , εἶπε , διὰ τὴν ἐπὶ τοὺς Ἕλληνας στρατείαν κείμενον παρέλθωμεν ἢ διὰ τὴν ἄλλην μεγαλοφροσύνην καὶ ἀρετὴν ἐγείρωμεν ; τέλος δὲ πολὺν χρόνον πρὸς ἑαυτῷ γενόμενος καὶ σιωπήσας παρῆλθε , βουλόμενος δὲ τοὺς στρατιώτας ἀναλαβεῖν ( καὶ γὰρ ἦν χειμῶνος ὥρα ) τέσσαρας μῆνας αὐτόθι διήγαγε .
Lemmas: Ξέρξης δέ ἀνδριάς μέγας θεάομαι ὑπό πλῆθος ὁ ὠθέω εἰς ὁ βασίλεια πλημμελής ἀνατρέπω ἐφίστημι , καί καθά ἔμψυχος προσαγορεύω , πότερος σύ , λέγω , διά ὁ ἐπί ὁ Ἕλλην στρατεία κεῖμαι παρέρχομαι ἤ διά ὁ ἄλλος μεγαλοφροσύνη καί ἀρετή ἐγείρω ; τέλος δέ πολύς χρόνος πρός ἑαυτοῦ γίγνομαι καί σιωπάω παρέρχομαι , βούλομαι δέ ὁ στρατιώτης ἀναλαμβάνω ( καί γάρ εἰμί χειμών ὥρα ) τέσσαρες μείς αὐτόθι διάγω .
plutarchus.alexander 37.4
λέγεται δὲ καθίσαντος αὐτοῦ τὸ πρῶτον ὑπὸ τὸν χρυσοῦν οὐρανίσκον ἐν τῷ βασιλικῷ θρόνῳ τὸν Κορίνθιον Δημάρατον εὔνουν ὄντα ἄνδρα καὶ πατρῷον φίλον Ἀλεξάνδρου πρεσβυτικῶς ἐπιδακρῦσαι , καὶ εἰπεῖν ὡς μεγάλης ἡδονῆς στεροῖντο τῶν Ἑλλήνων οἱ τεθνηκότες πρὶν ἰδεῖν Ἀλέξανδρον ἐν τῷ Δαρείου θρόνῳ καθήμενον .
Lemmas: λέγω δέ καθίζω αὐτός ὁ πρῶτος ὑπό ὁ χρύσεος οὐρανίσκος ἐν ὁ βασιλικός θρόνος ὁ Κορίνθιος Δημάρατος εὔνους εἰμί ἀνήρ καί πατρῷος φίλος Ἀλέξανδρος πρεσβυτικός ἐπιδακρύω , καί λέγω ὡς μέγας ἡδονή στερέω ὁ Ἕλλην ὁ θνῄσκω πρίν ὁράω Ἀλέξανδρος ἐν ὁ Δαρεῖος θρόνος κάθημαι .
plutarchus.alexander 38.1
ἐκ τούτου μέλλων ἐξελαύνειν ἐπὶ Δαρεῖον ἔτυχε μὲν εἰς μέθην τινὰ καὶ παιδιὰν τοῖς ἑταίροις ἑαυτὸν δεδωκώς , ὥστε καὶ γύναια συμπίνειν ἐπὶ κῶμον ἥκοντα πρὸς τοὺς ἐραστάς . ἐν δὲ τούτοις εὐδοκιμοῦσα μάλιστα Θαῒς ἡ Πτολεμαίου τοῦ βασιλεύσαντος ὕστερον ἑταίρα , γένος Ἀττική , τὰ μὲν ἐμμελῶς ἐπαινοῦσα , τὰ δὲ παίζουσα πρὸς τὸν Ἀλέξανδρον , ἅμα τῇ μέθῃ λόγον εἰπεῖν προήχθη τῷ μὲν τῆς πατρίδος ἤθει πρέποντα , μείζονα δὲ ἢ κατʼ αὑτήν .
Lemmas: ἐκ οὗτος μέλλω ἐξελαύνω ἐπί Δαρεῖος τυγχάνω μέν εἰς μέθη τις καί παιδιά ὁ ἑταῖρος ἑαυτοῦ δίδωμι , ὥστε καί γύναιον συμπίνω ἐπί κῶμος ἥκω πρός ὁ ἐραστής . ἐν δέ οὗτος εὐδοκιμέω μάλα Θαίς ὁ Πτολεμαῖος ὁ βασιλεύω ὕστερον ἑταίρα , γένος Ἀττικός , ὁ μέν ἐμμελής ἐπαινέω , ὁ δέ παίζω πρός ὁ Ἀλέξανδρος , ἅμα ὁ μέθη λόγος λέγω προάγω ὁ μέν ὁ πατρίς ἦθος πρέπω , μέγας δέ ἤ κατά ἑαυτοῦ .
plutarchus.alexander 38.2
ἔφη γάρ ὧν πεπόνηκε πεπλανημένη τὴν Ἀσίαν ἀπολαμβάνειν χάριν ἐκείνης τῆς ἡμέρας ἐντρυφῶσα τοῖς ὑπερηφάνοις Περσῶν βασιλείοις ἔτι δʼ ἂν ἥδιον ὑποπρῆσαι κωμάσασα τὸν Ξέρξου τοῦ κατακαύσαντος τὰς Ἀθήνας οἶκον , αὐτὴ τὸ πῦρ ἅψασα τοῦ βασιλέως ὁρῶντος , ὡς ἂν λόγος ἔχῃ πρὸς ἀνθρώπους ὅτι τῶν ναυμάχων καὶ πεζομάχων ἐκείνων στρατηγῶν τὰ μετὰ Ἀλεξάνδρου γύναια μείζονα δίκην ἐπέθηκε Πέρσαις ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος .
Lemmas: φημί γάρ ὅς πονέω πλανάω ὁ Ἀσία ἀπολαμβάνω χάριν ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα ἐντρυφάω ὁ ὑπερήφανος Πέρσης βασίλειον ἔτι δέ ἄν ἡδύς ὑποπίμπρημι κωμάζω ὁ Ξέρξης ὁ κατακαίω ὁ Ἀθῆναι οἶκος , αὐτός ὁ πῦρ ἅπτω ὁ βασιλεύς ὁράω , ὡς ἄν λόγος ἔχω πρός ἄνθρωπος ὅτι ὁ ναύμαχος καί πεζομάχος ἐκεῖνος στρατηγός ὁ μετά Ἀλέξανδρος γύναιον μέγας δίκη ἐπιτίθημι Πέρσης ὑπέρ ὁ Ἑλλάς .
plutarchus.alexander 38.3
ἅμα δὲ τῷ λόγῳ τούτῳ κρότου καὶ θορύβου γενομένου καὶ παρακελεύσεως τῶν ἑταίρων καὶ φιλοτιμίας , ἐπισπασθεὶς ὁ βασιλεὺς καὶ ἀναπηδήσας ἔχων στέφανον καὶ λαμπάδα προῆγεν .
Lemmas: ἅμα δέ ὁ λόγος οὗτος κρότος καί θόρυβος γίγνομαι καί παρακέλευσις ὁ ἑταῖρος καί φιλοτιμία , ἐπισπάω ὁ βασιλεύς καί ἀναπηδάω ἔχω στέφανος καί λαμπάς προάγω .
plutarchus.alexander 38.4
οἱ δὲ ἑπόμενοι κώμῳ καὶ βοῇ περιίσταντο τὰ βασίλεια , καὶ τῶν ἄλλων Μακεδόνων οἱ πυνθανόμενοι συνέτρεχον μετὰ λαμπάδων χαίροντες , ἤλπιζον γὰρ ὅτι τοῖς οἴκοι προσέχοντός ἐστι τὸν νοῦν καὶ μὴ μέλλοντος ἐν βαρβάροις οἰκεῖν τὸ πιμπράναι τὰ βασίλεια καὶ διαφθείρειν , οἱ μὲν οὕτω ταῦτα γενέσθαι φασίν , οἱ δὲ ἀπὸ γνώμης · ὅτι δʼ οὖν μετενόησε ταχὺ καὶ κατασβέσαι προσέταξεν ὁμολογεῖται .
Lemmas: ὁ δέ ἕπομαι κῶμος καί βοή περιίστημι ὁ βασίλεια , καί ὁ ἄλλος Μακεδών ὁ πυνθάνομαι συντρέχω μετά λαμπάς χαίρω , ἐλπίζω γάρ ὅτι ὁ οἴκοι προσέχω εἰμί ὁ νόος καί μή μέλλω ἐν βάρβαρος οἰκέω ὁ πίμπρημι ὁ βασίλεια καί διαφθείρω , ὁ μέν οὕτως οὗτος γίγνομαι φημί , ὁ δέ ἀπό γνώμη · ὅτι δέ οὖν μετανοέω ταχύς καί κατασβέννυμι προστάσσω ὁμολογέω .
plutarchus.alexander 39.1
φύσει δὲ ὢν μεγαλοδωρότατος ἔτι μᾶλλον ἐπέδωκεν εἰς τοῦτο τῶν πραγμάτων αὐξομένων · καὶ προσῆν ἡ φιλοφροσύνη , μεθʼ ἧς μόνης ὡς ἀληθῶς οἱ διδόντες χαρίζονται , μνησθήσομαι δὲ ὀλίγων . ἀρίστων ὁ τῶν Παιόνων ἡγούμενος ἀποκτείνας πολέμιον ἄνδρα καὶ τὴν κεφαλὴν ἐπιδειξάμενος αὐτῷ , τοῦτο , εἶπεν , ὦ βασιλεῦ , παρʼ ἡμῖν ἐκπώματος χρυσοῦ τιμᾶται τὸ δῶρον .
Lemmas: φύσις δέ εἰμί μεγαλόδωρος ἔτι μάλα ἐπιδίδωμι εἰς οὗτος ὁ πρᾶγμα αὐξάνω · καί πρόσειμι ὁ φιλοφροσύνη , μετά ὅς μόνος ὡς ἀληθής ὁ δίδωμι χαρίζω , μιμνῄσκω δέ ὀλίγος . ἀγαθός ὁ ὁ Παίονες ἡγέομαι ἀποκτείνω πολέμιος ἀνήρ καί ὁ κεφαλή ἐπιδείκνυμι αὐτός , οὗτος , λέγω , ὦ βασιλεύς , παρά ἐγώ ἔκπωμα χρυσός τιμάω ὁ δῶρον .
plutarchus.alexander 39.2
ὁ δὲ Ἀλέξανδρος γελάσας , κενοῦ γε , εἶπεν , ἐγὼ δέ σοι μεστὸν ἀκράτου προπίομαι . τῶν δὲ πολλῶν τις Μακεδόνων ἤλαυνεν ἡμίονον βασιλικὸν χρυσίον κομίζοντα · κάμνοντος δὲ τοῦ κτήνους αὐτὸς ἀράμενος ἐκόμιζε τὸ φορτίον . ἰδὼν οὖν ὁ βασιλεὺς θλιβόμενον αὐτὸν σφόδρα καὶ πυθόμενος τὸ πρᾶγμα , μέλλοντος κατατίθεσθαι , μὴ κάμῃς , εἶπεν , ἀλλὰ πρόσθες ἔτι τὴν λοιπὴν ὁδὸν ἐπὶ τὴν σκηνήν ἑαυτῷ τοῦτο κομίσας .
Lemmas: ὁ δέ Ἀλέξανδρος γελάω , κενόω γε , λέγω , ἐγώ δέ σύ μεστός ἄκρατος προπίνω . ὁ δέ πολύς τις Μακεδών ἐλαύνω ἡμίονος βασιλικός χρυσίον κομίζω · κάμνω δέ ὁ κτῆνος αὐτός ἀείρω κομίζω ὁ φορτίον . ὁράω οὖν ὁ βασιλεύς θλίβω αὐτός σφόδρα καί πυνθάνομαι ὁ πρᾶγμα , μέλλω κατατίθημι , μή κάμνω , λέγω , ἀλλά προστίθημι ἔτι ὁ λοιπός ὁδός ἐπί ὁ σκηνή ἑαυτοῦ οὗτος κομίζω .
plutarchus.alexander 39.3
ὅλως δὲ ἤχθετο τοῖς μὴ λαμβάνουσι μᾶλλον ἢ τοῖς αἰτοῦσι . καὶ Φωκίωνι μὲν ἔγραψεν ἐπιστολήν ὡς οὐ χρησόμενος αὐτῷ φίλῳ τὸ λοιπόν , εἰ διωθοῖτο τὰς χάριτας . Σεραπίωνι δὲ τῶν ἀπὸ σφαίρας τινὶ νεανίσκων οὐδὲν ἐδίδου διὰ τὸ μηδὲν αἰτεῖν . ὡς οὖν εἰς τὸ σφαιρίζειν παραγενόμενος ὁ Σεραπίων ἄλλοις ἔβαλλε τὴν σφαῖραν , εἰπόντος δὲ τοῦ βασιλέως , ἐμοὶ δὲ οὐ δίδως ; οὐ γὰρ αἰτεῖς , εἶπε , τούτῳ μὲν δὴ γελάσας πολλὰ ἔδωκε .
Lemmas: ὅλος δέ ἄχθομαι ὁ μή λαμβάνω μάλα ἤ ὁ αἰτέω . καί Φωκίων μέν γράφω ἐπιστολή ὡς οὐ χράω αὐτός φίλος ὁ λοιπός , εἰ διωθέω ὁ χάρις . Σεραπίων δέ ὁ ἀπό σφαῖρα τις νεανίσκος οὐδείς δίδωμι διά ὁ μηδείς αἰτέω . ὡς οὖν εἰς ὁ σφαιρίζω παραγίγνομαι ὁ Σεραπίων ἄλλος βάλλω ὁ σφαῖρα , λέγω δέ ὁ βασιλεύς , ἐγώ δέ οὐ δίδωμι ; οὐ γάρ αἰτέω , λέγω , οὗτος μέν δή γελάω πολύς δίδωμι .
plutarchus.alexander 39.4
Πρωτέᾳ δέ τινι τῶν περὶ σκώμματα καὶ πότον οὐκ ἀμούσων ἔδοξε διʼ ὀργῆς γεγονέναι τῶν δὲ φίλων δεομένων κἀκείνου δακρύοντος ἔφη διαλλάττεσθαι κἀκεῖνος , οὐκοῦν , εἶπεν , ὦ βασιλεῦ , δός τί μοι πιστὸν πρῶτον . ἐκέλευσεν οὖν αὐτῷ πέντε τάλαντα δοθῆναι . περὶ δὲ τῶν τοῖς φίλοις καὶ τοῖς σωματοφύλαξι νεμομένων πλούτων , ἡλίκον εἶχον ὄγκον , ἐμφαίνει διʼ ἐπιστολῆς Ὀλυμπιάς , ἣν ἔγραψε πρὸς αὐτόν .
Lemmas: Πρωτέας δέ τις ὁ περί σκῶμμα καί πότος οὐ ἄμουσος δοκέω διά ὀργή γίγνομαι ὁ δέ φίλος δέω ἐκεῖνος δακρύω φημί διαλλάσσω ἐκεῖνος , οὐκοῦν , λέγω , ὦ βασιλεύς , δίδωμι τίς ἐγώ πιστός πρῶτος . κελεύω οὖν αὐτός πέντε τάλαντον δίδωμι . περί δέ ὁ ὁ φίλος καί ὁ σωματοφύλαξ νέμω πλούτων , ἡλίκος ἔχω ὄγκος , ἐμφαίνω διά ἐπιστολή Ὀλυμπιάς , ὅς γράφω πρός αὐτός .
plutarchus.alexander 39.5
ἄλλως , φησὶν , εὖ ποίει τοὺς φίλους καὶ ἐνδόξους ἄγε νῦν δʼ ἰσοβασιλέας πάντας ποιεῖς καὶ πολυφιλίας παρασκευάζεις αὐτοῖς , ἑαυτὸν δὲ ἐρημοῖς . πολλάκις δὲ τοιαῦτα τῆς Ὀλυμπιάδος γραφούσης ἐφύλαττεν ἀπόρρητα τὰ γράμματα , πλὴν ἅπαξ Ἡφαιστίωνος , ὥσπερ εἰώθει , λυθεῖσαν ἐπιστολήν αὐτῷ συναναγινώσκοντος οὐκ ἐκώλυσεν , ἀλλὰ τὸν δακτύλιον ἀφελόμενος τὸν αὑτοῦ προσέθηκε τῷ ἐκείνου στόματι τὴν σφραγῖδα .
Lemmas: ἄλλος , φημί , εὖ ποιέω ὁ φίλος καί ἔνδοξος ἄγω νῦν δέ ἰσοβασιλεύς πᾶς ποιέω καί πολυφιλία παρασκευάζω αὐτός , ἑαυτοῦ δέ ἐρημόω . πολλάκις δέ τοιοῦτος ὁ Ὀλυμπιάς γράφω φυλάσσω ἀπόρρητος ὁ γράμμα , πλήν ἅπαξ Ἡφαιστίων , ὥσπερ εἴωθα , λύω ἐπιστολή αὐτός συναναγιγνώσκω οὐ κωλύω , ἀλλά ὁ δακτύλιος ἀφαιρέω ὁ ἑαυτοῦ προστίθημι ὁ ἐκεῖνος στόμα ὁ σφραγίς .