ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.alcibiades 1.1
τὸ Ἀλκιβιάδου γένος ἄνωθεν Εὐρυσάκην τὸν Αἴαντος ἀρχηγὸν ἔχειν δοκεῖ , πρὸς δὲ μητρὸς Ἀλκμαιωνίδης ἦν , ἐκ Δεινομάχης γεγονὼς τῆς Μεγακλέους . ὁ δὲ πατὴρ αὐτοῦ Κλεινίας ἰδιοστόλῳ τριήρει περὶ Ἀρτεμίσιον ἐνδόξως ἐναυμάχησεν , ὕστερον δὲ Βοιωτοῖς μαχόμενος περὶ Κορώνειαν ἀπέθανε . τοῦ δὲ Ἀλκιβιάδου Περικλῆς καὶ Ἀρίφρων οἱ Ξανθίππου , προσήκοντες κατὰ γένος , ἐπετρόπευον .
Lemmas: ὁ Ἀλκιβιάδης γένος ἄνωθεν Εὐρυσάκης ὁ Αἴας ἀρχηγός ἔχω δοκέω , πρός δέ μήτηρ Ἀλκμαιωνίδης εἰμί , ἐκ Δεινομάχη γίγνομαι ὁ Μεγακλῆς . ὁ δέ πατήρ αὐτός Κλεινίας ἰδιόστολος τριήρης περί Ἀρτεμίσιον ἔνδοξος ναυμαχέω , ὕστερος δέ Βοιωτός μάχομαι περί Κορώνεια ἀποθνῄσκω . ὁ δέ Ἀλκιβιάδης Περικλῆς καί Ἀρίφρων ὁ Ξάνθιππος , προσήκω κατά γένος , ἐπιτροπεύω .
plutarchus.alcibiades 1.2
λέγεται δʼ οὐ κακῶς ὅτι τῆς Σωκράτους πρὸς αὐτὸν εὐνοίας καὶ φιλανθρωπίας οὐ μικρὰ πρὸς δόξαν ἀπέλαυσεν , εἴγε Νικίου μὲν καὶ Δημοσθένους καὶ Λαμάχου καὶ Φορμίωνος Θρασυβούλου τε καὶ Θηραμένους , ἐπιφανῶν ἀνδρῶν γενομένων κατʼ αὐτόν , οὐδενὸς οὐδʼ ἡ μήτηρ ὀνόματος τετύχηκεν , Ἀλκιβιάδου δὲ καὶ τίτθην , γένος Λάκαιναν , Ἀμύκλαν ὄνομα , καὶ Ζώπυρον παιδαγωγὸν ἴσμεν , ὧν τὸ μὲν Ἀντισθένης , τὸ δὲ Πλάτων ἱστόρηκε .
Lemmas: λέγω δέ οὐ κακός ὅτι ὁ Σωκράτης πρός αὐτός εὔνοια καί φιλανθρωπία οὐ μικρός πρός δόξα ἀπολαύω , εἰ Νικίας μέν καί Δημοσθένης καί Λάμαχος καί Φορμίων Θρασύβουλος τε καί Θηραμένης , ἐπιφανής ἀνήρ γίγνομαι κατά αὐτός , οὐδείς οὐδέ ὁ μήτηρ ὄνομα τυγχάνω , Ἀλκιβιάδης δέ καί τίτθη , γένος Λάκαινα , Ἀμύκλα ὄνομα , καί Ζώπυρος παιδαγωγός οἶδα , ὅς ὁ μέν Ἀντισθένης , ὁ δέ Πλάτων ἱστορέω .
plutarchus.alcibiades 1.3
περὶ μὲν οὖν τοῦ κάλλους Ἀλκιβιάδου οὐδὲν ἴσως δεῖ λέγειν , πλὴν ὅτι καὶ παῖδα καὶ μειράκιον καὶ ἄνδρα πάσῃ συνανθῆσαν τῇ ἡλικίᾳ καὶ ὥρᾳ τοῦ σώματος ἐράσμιον καὶ ἡδὺν παρέσχεν . οὐ γάρ , ὡς Εὐριπίδης ἔλεγε , πάντων τῶν καλῶν καὶ τὸ μετόπωρον καλόν ἐστιν , ἀλλὰ τοῦτο Ἀλκιβιάδῃ μετʼ ὀλίγων ἄλλων διʼ εὐφυΐαν καὶ ἀρετὴν σώματος ὑπῆρξε .
Lemmas: περί μέν οὖν ὁ κάλλος Ἀλκιβιάδης οὐδείς ἴσως δέω λέγω , πλήν ὅτι καί παῖς καί μειράκιον καί ἀνήρ πᾶς συνανθέω ὁ ἡλικία καί ὥρα ὁ σῶμα ἐράσμιος καί ἡδύς παρέχω . οὐ γάρ , ὡς Εὐριπίδης λέγω , πᾶς ὁ καλός καί ὁ μετόπωρον καλός εἰμί , ἀλλά οὗτος Ἀλκιβιάδης μετά ὀλίγος ἄλλος διά εὐφυΐα καί ἀρετή σῶμα ὑπάρχω .
plutarchus.alcibiades 1.4
τῇ δὲ φωνῇ καὶ τὴν τραυλότητα ἐμπρέψαι λέγουσι καὶ τῷ λάλῳ πιθανότητα παρασχεῖν χάριν ἐπιτελοῦσαν . μέμνηται δὲ καὶ Ἀριστοφάνης αὐτοῦ τῆς τραυλότητος ἐν οἷς ἐπισκώπτει Θέωρον · εἶτʼ Ἀλκιβιάδης εἶπε πρός με τραυλίσας · ὁλᾷς Θέωλον ; τὴν κεφαλὴν κόλακος ἔχει . ὀρθῶς γε τοῦτʼ Ἀλκιβιάδης ἐτραύλισεν . καὶ Ἄρχιππος τὸν υἱὸν τοῦ Ἀλκιβιάδου σκώπτων · βαδίζει , φησί , διακεχλιδώς , θοἰμάτιον ἕλκων , ὅπως ἐμφερὴς μάλιστα τῷ πατρὶ δόξειεν εἶναι , κλασαυχενεύεταί τε καὶ τραυλίζεται .
Lemmas: ὁ δέ φωνή καί ὁ τραυλότης ἐμπρέπω λέγω καί ὁ λάλος πιθανότης παρέχω χάρις ἐπιτελέω . μιμνῄσκω δέ καί Ἀριστοφάνης αὐτός ὁ τραυλότης ἐν ὅς ἐπισκώπτω Θέωρος · εἶτα Ἀλκιβιάδης λέγω πρός ἐγώ τραυλίζω · ὁλάω Θέωλος ; ὁ κεφαλή κόλαξ ἔχω . ὀρθός γε οὗτος Ἀλκιβιάδης τραυλίζω . καί Ἄρχιππος ὁ υἱός ὁ Ἀλκιβιάδης σκώπτω · βαδίζω , φημί , διακεχλιδώς , ἱμάτιον ἕλκω , ὅπως ἐμφερής μάλα ὁ πατήρ δοκέω εἰμί , κλασαυχενεύω τε καί τραυλίζω .
plutarchus.alcibiades 2.1
τὸ δʼ ἦθος αὐτοῦ πολλὰς μὲν ὕστερον , ὡς εἰκὸς ἐν πράγμασι μεγάλοις καὶ τύχαις πολυτρόποις , ἀνομοιότητας πρὸς αὑτὸ καὶ μεταβολὰς ἐπεδείξατο . φύσει δὲ πολλῶν ὄντων καὶ μεγάλων παθῶν ἐν αὐτῷ , τὸ φιλόνεικον ἰσχυρότατον ἦν καὶ τὸ φιλόπρωτον , ὡς δῆλόν ἐστι τοῖς παιδικοῖς ἀπομνημονεύμασιν .
Lemmas: ὁ δέ ἦθος αὐτός πολύς μέν ὕστερος , ὡς ἔοικα ἐν πρᾶγμα μέγας καί τύχη πολύτροπος , ἀνομοιότης πρός ἑαυτοῦ καί μεταβολή ἐπιδείκνυμι . φύσις δέ πολύς εἰμί καί μέγας πάθος ἐν αὐτός , ὁ φιλόνικος ἰσχυρός εἰμί καί ὁ φιλόπρωτος , ὡς δῆλος εἰμί ὁ παιδικός ἀπομνημόνευμα .
plutarchus.alcibiades 2.2
ἐν μὲν γὰρ τῷ παλαίειν πιεζούμενος , ὑπὲρ τοῦ μὴ πεσεῖν ἀναγαγὼν πρὸς τὸ στόμα τὰ ἅμματα τοῦ πιεζοῦντος , οἷος ἦν διαφαγεῖν τὰς χεῖρας . ἀφέντος δὲ τὴν λαβὴν ἐκείνου καὶ εἰπόντος · δάκνεις , ὦ Ἀλκιβιάδη , καθάπερ αἱ γυναῖκες , οὐκ ἔγωγε , εἶπεν , ἀλλʼ ὡς οἱ λέοντες . ἔτι δὲ μικρὸς ὢν ἔπαιζεν ἀστραγάλοις ἐν τῷ στενωπῷ , τῆς δὲ βολῆς καθηκούσης εἰς αὐτὸν ἅμαξα φορτίων ἐπῄει .
Lemmas: ἐν μέν γάρ ὁ παλαίω πιέζω , ὑπέρ ὁ μή πίπτω ἀνάγω πρός ὁ στόμα ὁ ἅμμα ὁ πιέζω , οἷος εἰμί διεσθίω ὁ χείρ . ἀφίημι δέ ὁ λαβή ἐκεῖνος καί λέγω · δάκνω , ὦ Ἀλκιβιάδης , καθά ὁ γυνή , οὐ ἐγώ , λέγω , ἀλλά ὡς ὁ λέων . ἔτι δέ μικρός εἰμί παίζω ἀστράγαλος ἐν ὁ στενωπός , ὁ δέ βολή καθήκω εἰς αὐτός ἄμαξα φορτίον ἐπέρχομαι .
plutarchus.alcibiades 2.3
πρῶτον μὲν οὖν ἐκέλευε περιμεῖναι τὸν ἄγοντα τὸ ζεῦγος · ὑπέπιπτε γὰρ ἡ βολὴ τῇ παρόδῳ τῆς ἁμάξης · μὴ πειθομένου δὲ διʼ ἀγροικίαν , ἀλλʼ ἐπάγοντος , οἱ μὲν ἄλλοι παῖδες διέσχον , ὁ δʼ Ἀλκιβιάδης καταβαλὼν ἐπὶ στόμα πρὸ τοῦ ζεύγους καὶ παρατείνας ἑαυτόν , ἐκέλευεν οὕτως , εἰ βούλεται , διεξελθεῖν , ὥστε τὸν μὲν ἄνθρωπον ἀνακροῦσαι τὸ ζεῦγος ὀπίσω δείσαντα , τοὺς δʼ ἰδόντας ἐκπλαγῆναι καὶ μετὰ βοῆς συνδραμεῖν πρὸς αὐτόν .
Lemmas: πρότερος μέν οὖν κελεύω περιμένω ὁ ἄγω ὁ ζεῦγος · ὑποπίπτω γάρ ὁ βολή ὁ πάροδος ὁ ἄμαξα · μή πείθω δέ διά ἀγροικία , ἀλλά ἐπάγω , ὁ μέν ἄλλος παῖς διέχω , ὁ δέ Ἀλκιβιάδης καταβάλλω ἐπί στόμα πρό ὁ ζεῦγος καί παρατείνω ἑαυτοῦ , κελεύω οὕτως , εἰ βούλομαι , διεξέρχομαι , ὥστε ὁ μέν ἄνθρωπος ἀνακρούω ὁ ζεῦγος ὀπίσω δείδω , ὁ δέ ὁράω ἐκπλήσσω καί μετά βοή συντρέχω πρός αὐτός .
plutarchus.alcibiades 2.4
ἐπεὶ δὲ εἰς τὸ μανθάνειν ἧκε , τοῖς μὲν ἄλλοις ὑπήκουε διδασκάλοις ἐπιεικῶς , τὸ δʼ αὐλεῖν ἔφευγεν ὡς ἀγεννὲς καὶ ἀνελεύθερον · πλήκτρου μὲν γὰρ καὶ λύρας χρῆσιν οὐδὲν οὔτε σχήματος οὔτε μορφῆς ἐλευθέρῳ πρεπούσης διαφθείρειν , αὐλοὺς δὲ φυσῶντος ἀνθρώπου στόματι καὶ τοὺς συνήθεις ἂν πάνυ μόλις διαγνῶναι τὸ πρόσωπον .
Lemmas: ἐπεί δέ εἰς ὁ μανθάνω ἥκω , ὁ μέν ἄλλος ὑπακούω διδάσκαλος ἐπιεικής , ὁ δέ αὐλέω φεύγω ὡς ἀγεννής καί ἀνελεύθερος · πλῆκτρον μέν γάρ καί λύρα χρῆσις οὐδείς οὔτε σχῆμα οὔτε μορφή ἐλεύθερος πρέπω διαφθείρω , αὐλός δέ φυσάω ἄνθρωπος στόμα καί ὁ συνήθης ἄν πάνυ μόλις διαγιγνώσκω ὁ πρόσωπον .
plutarchus.alcibiades 2.5
ἔτι δὲ τὴν μὲν λύραν τῷ χρωμένῳ συμφθέγγεσθαι καὶ συνᾴδειν , τὸν δʼ αὐλὸν ἐπιστομίζειν καὶ ἀποφράττειν ἕκαστον τήν τε φωνὴν καὶ τὸν λόγον ἀφαιρούμενον . αὐλείτωσαν οὖν , ἔφη , Θηβαίων παῖδες · οὐ γὰρ ἴσασι διαλέγεσθαι · ἡμῖν δὲ τοῖς Ἀθηναίοις , ὡς οἱ πατέρες λέγουσιν , ἀρχηγέτις Ἀθηνᾶ καὶ πατρῷος Ἀπόλλων ἐστίν , ὧν ἡ μὲν ἔρριψε τὸν αὐλόν , ὁ δὲ καὶ τὸν αὐλητὴν ἐξέδειρεν .
Lemmas: ἔτι δέ ὁ μέν λύρα ὁ χράω συμφθέγγομαι καί συνᾴδω , ὁ δέ αὐλός ἐπιστομίζω καί ἀποφράσσω ἕκαστος ὁ τε φωνή καί ὁ λόγος ἀφαιρέω . αὐλέω οὖν , φημί , Θηβαῖος παῖς · οὐ γάρ οἶδα διαλέγω · ἐγώ δέ ὁ Ἀθηναῖος , ὡς ὁ πατήρ λέγω , ἀρχηγέτης Ἀθηνᾶ καί πατρῷος Ἀπόλλων εἰμί , ὅς ὁ μέν ῥίπτω ὁ αὐλός , ὁ δέ καί ὁ αὐλητής ἐκδέρω .
plutarchus.alcibiades 2.6
τοιαῦτα παίζων ἅμα καὶ σπουδάζων ὁ Ἁλκιβιάδης αὑτόν τε τοῦ μαθήματος ἀπέστησε καὶ τοὺς ἄλλους . ταχὺ γὰρ διῆλθε λόγος εἰς τοὺς παῖδας ὡς εὖ ποιῶν ὁ Ἀλκιβιάδης βδελύττοιτο τὴν αὐλητικὴν καὶ χλευάζοι τοὺς μανθάνοντας . ὅθεν ἐξέπεσε κομιδῇ τῶν ἐλευθέρων διατριβῶν καὶ προεπηλακίσθη παντάπασιν ὁ αὐλός .
Lemmas: τοιοῦτος παίζω ἅμα καί σπουδάζω ὁ Ἀλκιβιάδης ἑαυτοῦ τε ὁ μάθημα ἀφίστημι καί ὁ ἄλλος . ταχύς γάρ διέρχομαι λόγος εἰς ὁ παῖς ὡς εὖ ποιέω ὁ Ἀλκιβιάδης βδελύσσομαι ὁ αὐλητικός καί χλευάζω ὁ μανθάνω . ὅθεν ἐκπίπτω κομιδῇ ὁ ἐλεύθερος διατριβή καί προπηλακίζω παντάπασι ὁ αὐλός .
plutarchus.alcibiades 3.1
ἐν δὲ ταῖς Ἀντιφῶντος λοιδορίαις γέγραπται ὅτι παῖς ὤν , ἐκ τῆς οἰκίας ἀπέδρα πρὸς Δημοκράτη τινὰ τῶν ἐραστῶν · βουλομένου δʼ αὐτὸν ἀποκηρύττειν Ἀρίφρονος , Περικλῆς οὐκ εἴασεν , εἰπών · εἰ μὲν τέθνηκεν , ἡμέρᾳ μιᾷ διὰ τὸ κήρυγμα φανεῖσθαι πρότερον , εἰ δὲ σῶς ἐστιν , ἄσωστον αὐτῷ τὸν λοιπὸν βίον ἔσεσθαι · καὶ ὅτι τῶν ἀκολουθούντων τινὰ κτείνειεν ἐν τῇ Σιβυρτίου παλαίστρᾳ ξύλῳ πατάξας . ἀλλὰ τούτοις μὲν οὐκ ἄξιον ἴσως πιστεύειν , ἅ γε λοιδορεῖσθαί τις αὐτῷ διʼ ἔχθραν ὁμολογῶν εἶπεν .
Lemmas: ἐν δέ ὁ Ἀντιφῶν λοιδορία γράφω ὅτι παῖς εἰμί , ἐκ ὁ οἰκία ἀποδιδράσκω πρός Δημοκράτης τις ὁ ἐραστής · βούλομαι δέ αὐτός ἀποκηρύσσω Ἀρίφρων , Περικλῆς οὐ ἐάω , λέγω · εἰ μέν θνῄσκω , ἡμέρα εἷς διά ὁ κήρυγμα φαίνω πρότερος , εἰ δέ σῶς εἰμί , ἄσωστος αὐτός ὁ λοιπός βίος εἰμί · καί ὅτι ὁ ἀκολουθέω τις κτείνω ἐν ὁ Σιβύρτιος παλαίστρα ξύλον πατάσσω . ἀλλά οὗτος μέν οὐ ἄξιος ἴσως πιστεύω , ὅς γε λοιδορέω τις αὐτός διά ἔχθρα ὁμολογέω λέγω .
plutarchus.alcibiades 4.1
ἤδη δὲ πολλῶν καὶ γενναίων ἀθροιζομένων καὶ περιεπόντων , οἱ μὲν ἄλλοι καταφανεῖς ἦσαν τὴν λαμπρότητα τῆς ὥρας ἐκπεπληγμένοι καὶ θεραπεύοντες , ὁ δὲ Σωκράτους ἔρως μέγα μαρτύριον ἦν τῆς ἀρετῆς καὶ εὐφυΐας τοῦ παιδός , ἣν ἐμφαινομένην τῷ εἴδει καὶ διαλάμπουσαν ἐνορῶν , φοβούμενος δὲ τὸν πλοῦτον καὶ τὸ ἀξίωμα καὶ τὸν προκαταλαμβάνοντα κολακείαις καὶ χάρισιν ἀστῶν καὶ ξένων καὶ συμμάχων ὄχλον , οἷος ἦν ἀμύνειν καὶ μὴ περιορᾶν ὡς φυτὸν ἐν ἄνθει τὸν οἰκεῖον καρπὸν ἀποβάλλον καὶ διαφθεῖρον .
Lemmas: ἤδη δέ πολύς καί γενναῖος ἀθροίζω καί περιέπειμι , ὁ μέν ἄλλος καταφανής εἰμί ὁ λαμπρότης ὁ ὥρα ἐκπλήσσω καί θεραπεύω , ὁ δέ Σωκράτης ἔρως μέγας μαρτύριον εἰμί ὁ ἀρετή καί εὐφυΐα ὁ παῖς , ὅς ἐμφαίνω ὁ εἶδος καί διαλάμπω ἐνοράω , φοβέω δέ ὁ πλοῦτος καί ὁ ἀξίωμα καί ὁ προκαταλαμβάνω κολακεία καί χάρις ἀστός καί ξένος καί σύμμαχος ὄχλος , οἷος εἰμί ἀμύνω καί μή περιοράω ὡς φυτόν ἐν ἄνθος ὁ οἰκεῖος καρπός ἀποβάλλω καί διαφθείρω .
plutarchus.alcibiades 4.2
οὐδένα γὰρ ἡ τύχη περιέσχεν ἔξωθεν καὶ περιέφραξε τοῖς λεγομένοις ἀγαθοῖς τοσοῦτον ὥστʼ ἄτρωτον ὑπὸ φιλοσοφίας γενέσθαι , καὶ λόγοις ἀπρόσιτον παρρησίαν καὶ δηγμὸν ἔχουσιν · ὡς Ἀλκιβιάδης εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς θρυπτόμενος καὶ ἀποκλειόμενος ὑπὸ τῶν πρὸς χάριν ἐξομιλούντων εἰσακοῦσαι τοῦ νουθετοῦντος καὶ παιδεύοντος , ὅμως ὑπʼ εὐφυΐας ἐγνώρισε Σωκράτη καὶ προσήκατο , διασχὼν τοὺς πλουσίους καὶ ἐνδόξους ἐραστάς .
Lemmas: οὐδείς γάρ ὁ τύχη περιέχω ἔξωθεν καί περιφράσσω ὁ λέγω ἀγαθός τοσοῦτος ὥστε ἄτρωτος ὑπό φιλοσοφία γίγνομαι , καί λόγος ἀπρόσιτος παρρησία καί δηγμός ἔχω · ὡς Ἀλκιβιάδης εὐθύς ἐκ ἀρχή θρύπτω καί ἀποκλείω ὑπό ὁ πρός χάρις ἐξομιλέω εἰσακούω ὁ νουθετέω καί παιδεύω , ὅμως ὑπό εὐφυΐα γνωρίζω Σωκράτης καί προσίημι , διέχω ὁ πλούσιος καί ἔνδοξος ἐραστής .
plutarchus.alcibiades 4.3
ταχὺ δὲ ποιησάμενος συνήθη , καὶ λόγων ἀκούσας οὐχ ἡδονὴν ἄνανδρον ἐραστοῦ θηρεύοντος , οὐδὲ φιλημάτων καὶ ψαύσεως προσαιτοῦντος , ἀλλʼ ἐλέγχοντος τὸ σαθρὸν τῆς ψυχῆς αὐτοῦ καὶ πιεζοῦντος τὸν κενὸν καὶ ἀνόητον τῦφον , ἔπτηξʼ ἀλέκτωρ δοῦλος ὣς κλίνας πτερόν . καὶ τὸ μὲν Σωκράτους ἡγήσατο πρᾶγμα τῷ ὄντι θεῶν ὑπηρεσίαν εἰς νέων ἐπιμέλειαν εἶναι καὶ σωτηρίαν ·
Lemmas: ταχύς δέ ποιέω συνήθης , καί λόγος ἀκούω οὐ ἡδονή ἄνανδρος ἐραστής θηρεύω , οὐδέ φίλημα καί ψαῦσις προσαιτέω , ἀλλά ἐλέγχω ὁ σαθρός ὁ ψυχή αὐτός καί πιέζω ὁ κενός καί ἀνόητος τῦφος , πτήσσω ἀλέκτωρ δοῦλος ὡς κλίνω πτερόν . καί ὁ μέν Σωκράτης ἡγέομαι πρᾶγμα ὁ εἰμί θεός ὑπηρεσία εἰς νέος ἐπιμέλεια εἰμί καί σωτηρία ·
plutarchus.alcibiades 4.4
καταφρονῶν δʼ αὐτὸς ἑαυτοῦ , θαυμάζων δʼ ἐκεῖνον , ἀγαπῶν δὲ τὴν φιλοφροσύνην , αἰσχυνόμενος δὲ τὴν ἀρετήν , ἐλάνθανεν εἴδωλον ἔρωτος , ὥς φησιν ὁ Πλάτων , ἀντέρωτα κτώμενος , ὥστε θαυμάζειν ἅπαντας ὁρῶντας αὐτὸν Σωκράτει μὲν συνδειπνοῦντα καὶ συμπαλαίοντα καὶ συσκηνοῦντα , τοῖς δʼ ἄλλοις ἐρασταῖς χαλεπὸν ὄντα καὶ δυσχείρωτον , ἐνίοις δὲ καὶ παντάπασι σοβαρῶς προσφερόμενον , ὥσπερ Ἀνύτῳ τῷ Ἀνθεμίωνος .
Lemmas: καταφρονέω δέ αὐτός ἑαυτοῦ , θαυμάζω δέ ἐκεῖνος , ἀγαπάω δέ ὁ φιλοφροσύνη , αἰσχύνω δέ ὁ ἀρετή , λανθάνω εἴδωλον ἔρως , ὡς φημί ὁ Πλάτων , ἀντέρως κτάομαι , ὥστε θαυμάζω ἅπας ὁράω αὐτός Σωκράτης μέν συνδειπνέω καί συμπαλαίω καί συσκηνέω , ὁ δέ ἄλλος ἐραστής χαλεπός εἰμί καί δυσχείρωτος , ἔνιοι δέ καί παντάπασι σοβαρός προσφέρω , ὥσπερ Ἄνυτος ὁ Ἀνθεμίων .
plutarchus.alcibiades 4.5
ἐτύγχανε μὲν γὰρ ἐρῶν τοῦ Ἀλκιβιάδου , ξένους δε τινας ἑστιῶν ἐκάλει κἀκεῖνον ἐπὶ τὸ δεῖπνον . ὁ δὲ τὴν μὲν κλῆσιν ἀπείπατο , μεθυσθεὶς δʼ οἴκοι μετὰ τῶν ἑταίρων ἐκώμασε πρὸς τὸν Ἄνυτον , καὶ ταῖς θύραις ἐπιστὰς τοῦ ἀνδρῶνος καὶ θεασάμενος ἀργυρῶν ἐκπωμάτων καὶ χρυσῶν πλήρεις τὰς τραπέζας , ἐκέλευσε τοὺς παῖδας τὰ ἡμίση λαβόντας οἴκαδε κομίζειν πρὸς αὐτόν , εἰσελθεῖν δʼ οὐκ ἠξίωσεν , ἀλλὰ ταῦτα πράξας ἀπῆλθε . τῶν οὖν ξένων δυσχεραινόντων καὶ λεγόντων ὡς ὑβριστικῶς καὶ ὑπερηφάνως εἴη τῷ Ἀνύτῳ κεχρημένος ὁ Ἀλκιβιάδης , ἐπιεικῶς μὲν οὖν , ὁ Ἄνοτος ἔφη , καὶ φιλανθρώπως · ἃ γὰρ ἐξῆν αὐτῷ λαβεῖν ἅπαντα , τούτων ἡμῖν τὰ μέρη καταλέλοιπεν .
Lemmas: τυγχάνω μέν γάρ εἴρω ὁ Ἀλκιβιάδης , ξένος δέ τις ἑστιάω καλέω ἐκεῖνος ἐπί ὁ δεῖπνον . ὁ δέ ὁ μέν κλῆσις ἀπολέγω , μεθύσκω δέ οἴκοι μετά ὁ ἑταῖρος κωμάζω πρός ὁ Ἄνυτος , καί ὁ θύρα ἐφίστημι ὁ ἀνδρών καί θεάομαι ἀργύρεος ἔκπωμα καί χρυσός πλήρης ὁ τράπεζα , κελεύω ὁ παῖς ὁ ἥμισυς λαμβάνω οἴκαδε κομίζω πρός αὐτός , εἰσέρχομαι δέ οὐ ἀξιόω , ἀλλά οὗτος πράσσω ἀπέρχομαι . ὁ οὖν ξένος δυσχεραίνω καί λέγω ὡς ὑβριστικός καί ὑπερήφανος εἰμί ὁ Ἄνυτος χράω ὁ Ἀλκιβιάδης , ἐπιεικής μέν οὖν , ὁ Ἄνοτος φημί , καί φιλάνθρωπος · ὅς γάρ ἔξεστι αὐτός λαμβάνω ἅπας , οὗτος ἐγώ ὁ μέρος καταλείπω .
plutarchus.alcibiades 5.1
οὕτω δὲ καὶ τοῖς ἄλλοις ἐρασταῖς ἐχρῆτο · πλὴν ἕν μετοικικὸν ἄνθρωπον , ὥς φασιν , οὐ πολλὰ κεκτημένον , ἀποδόμενον δὲ πάντα καὶ τὸ συναχθὲν εἰς ἑκατὸν στατῆρας τῷ Ἀλκιβιάδῃ προσφέροντα καὶ δεόμενον λαβεῖν , γελάσας καὶ ἡσθεὶς ἐκάλεσεν ἐπὶ δεῖπνον . ἑστιάσας δὲ καὶ φιλοφρονηθεὶς τό τε χρυσίον ἀπέδωκεν αὐτῷ , καὶ προσέταξε τῇ ὑστεραίᾳ τοὺς ὠνουμένους τά τέλη τὰ δημόσια ταῖς τιμαῖς ὑπερβάλλειν ἀντωνούμενον .
Lemmas: οὕτως δέ καί ὁ ἄλλος ἐραστής χράω · πλήν εἷς μετοικικός ἄνθρωπος , ὡς φημί , οὐ πολύς κτάομαι , ἀποδίδωμι δέ πᾶς καί ὁ συνάγω εἰς ἑκατόν στατήρ ὁ Ἀλκιβιάδης προσφέρω καί δέω λαμβάνω , γελάω καί ἥδομαι καλέω ἐπί δεῖπνον . ἑστιάω δέ καί φιλοφρονέομαι ὁ τε χρυσίον ἀποδίδωμι αὐτός , καί προστάσσω ὁ ὑστεραῖος ὁ ὠνέομαι ὁ τέλος ὁ δημόσιος ὁ τιμή ὑπερβάλλω ἀντωνέομαι .
plutarchus.alcibiades 5.2
παραιτουμένου δὲ τοῦ ἀνθρώπου διὰ τὸ πολλῶν ταλάντων εἶναι τὴν ὠνήν , ἠπείλησε μαστιγώσειν εἰ μὴ ταῦτα πράττοι · καὶ γὰρ ἐτύγχανεν ἐγκαλῶν τι τοῖς τελώναις ἴδιον . ἕωθεν οὖν προελθὼνμέτοικος εἰς ἀγορὰν ἐπέθηκε τῇ ὠνῇ τάλαντον . ἐπεὶ δʼ οἱ τελῶναι συστρεφόμενοι καὶ ἀγανακτοῦντες ἐκέλευον ὀνομάζειν ἐγγυητήν , ὡς οὐκ ἂν εὑρόντος , θορυβουμένου τοῦ ἀνθρώπου καὶ ἀναχωροῦντος , ἑστὼς ὁ Ἀλκιβιάδης ἄπωθεν πρὸς τοὺς ἄρχοντας , ἐμὲ γράψατʼ , ἔφη , ἐμὸς φίλος ἐστίν ,
Lemmas: παραιτέομαι δέ ὁ ἄνθρωπος διά ὁ πολύς τάλαντον εἰμί ὁ ὠνή , ἀπειλέω μαστιγόω εἰ μή οὗτος πράσσω · καί γάρ τυγχάνω ἐγκαλέω τις ὁ τελώνης ἴδιος . ἕωθεν οὖν προελθὼνμέτοικος εἰς ἀγορά ἐπιτίθημι ὁ ὠνή τάλαντον . ἐπεί δέ ὁ τελώνης συστρέφω καί ἀγανακτέω κελεύω ὀνομάζω ἐγγυητής , ὡς οὐ ἄν εὑρίσκω , θορυβέω ὁ ἄνθρωπος καί ἀναχωρέω , ἵστημι ὁ Ἀλκιβιάδης ἄπωθεν πρός ὁ ἄρχων , ἐγώ γράφω , φημί , ἐμός φίλος εἰμί ,
plutarchus.alcibiades 5.3
ἐγγυῶμαι . ταῦτʼ ἀκούσαντες οἱ τελῶναι ἐξηπορήθησαν . εἰωθότες γὰρ ἀεὶ ταῖς δευτέραις ὠναῖς χρεωλυτεῖν τὰς πρώτας , οὐχ ἑώρων ἀπαλλαγὴν αὑτοῖς οὖσαν τοῦ πράγματος . ἐδέοντο δὴ τοῦ ἀνθρώπου ἀργύριον διδόντες · ὁ δʼ Ἀλκιβιάδης οὐκ εἴα λαβεῖν ἔλαττον ταλάντου . διδόντων δὲ τὸ τάλαντον ἐκέλευσεν ἀποστῆναι λαβόντα . κἀκεῖνον μὲν οὕτως ὠφέλησεν .
Lemmas: ἐγγυάω . οὗτος ἀκούω ὁ τελώνης ἐξαπορέω . εἴωθα γάρ ἀεί ὁ δεύτερος ὠνή χρεωλυτέω ὁ πρότερος , οὐ ὁράω ἀπαλλαγή ἑαυτοῦ εἰμί ὁ πρᾶγμα . δέω δή ὁ ἄνθρωπος ἀργύριον δίδωμι · ὁ δέ Ἀλκιβιάδης οὐ ἐάω λαμβάνω ἐλαχύς τάλαντον . δίδωμι δέ ὁ τάλαντον κελεύω ἀφίστημι λαμβάνω . ἐκεῖνος μέν οὕτως ὠφελέω .
plutarchus.alcibiades 6.1
ὁ δὲ Σωκράτους ἔρως πολλοὺς ἔχων καὶ μεγάλους ἀνταγωνιστὰς πῇ μὲν ἐκράτει τοῦ Ἀλκιβιάδου , διʼ εὐφυΐαν ἁπτομένων τῶν λόγων αὐτοῦ καὶ τὴν καρδίαν στρεφόντων καὶ δάκρυα ἐκχεόντων , ἔστι δʼ ὅτε καὶ τοῖς κόλαξι πολλὰς ἡδονὰς ὑποβάλλουσιν ἐνδιδοὺς ἑαυτόν , ἀπωλίσθαινε τοῦ Σωκράτους καὶ δραπετεύων ἀτεχνῶς ἐκυνηγεῖτο , πρὸς μόνον ἐκεῖνον ἔχων τὸ αἰδεῖσθαι καὶ τὸ φοβεῖσθαι , τῶν δʼ ἄλλων ὑπερορῶν .
Lemmas: ὁ δέ Σωκράτης ἔρως πολύς ἔχω καί μέγας ἀνταγωνιστής πῇ μέν κρατέω ὁ Ἀλκιβιάδης , διά εὐφυΐα ἅπτω ὁ λόγος αὐτός καί ὁ καρδία στρέφω καί δάκρυον ἐκχέω , εἰμί δέ ὅτε καί ὁ κόλαξ πολύς ἡδονή ὑποβάλλω ἐνδίδωμι ἑαυτοῦ , ἀπολισθάνω ὁ Σωκράτης καί δραπετεύω ἄτεχνος κυνηγέω , πρός μόνος ἐκεῖνος ἔχω ὁ αἰδέομαι καί ὁ φοβέω , ὁ δέ ἄλλος ὑπεροράω .
plutarchus.alcibiades 6.2
ὁ μὲν οὖν Κλεάνθης ἔλεγε τὸν ἐρώμενον ὑφʼ ἑαυτοῦ μὲν ἐκ τῶν ὤτων κρατεῖσθαι , τοῖς δʼ ἀντερασταῖς πολλὰς λαβὰς παρέχειν ἀθίκτους ἑαυτῷ , τὴν γαστέρα λέγων καὶ τὰ αἰδοῖα καὶ τὸν λαιμόν · Ἀλκιβιάδης δʼ ἦν μὲν ἀμέλει καὶ πρὸς ἡδονὰς ἀγώγιμος · ἡ γὰρ ὑπὸ Θουκυδίδου λεγομένη παρανομία εἰς τὸ σῶμα τῆς διαίτης ὑποψίαν τοιαύτην δίδωσιν .
Lemmas: ὁ μέν οὖν Κλεάνθης λέγω ὁ ἐράω ὑπό ἑαυτοῦ μέν ἐκ ὁ οὖς κρατέω , ὁ δέ ἀντεραστής πολύς λαβή παρέχω ἄθικτος ἑαυτοῦ , ὁ γαστήρ λέγω καί ὁ αἰδοῖον καί ὁ λαιμός · Ἀλκιβιάδης δέ εἰμί μέν ἀμέλει καί πρός ἡδονή ἀγώγιμος · ὁ γάρ ὑπό Θουκυδίδης λέγω παρανομία εἰς ὁ σῶμα ὁ δίαιτα ὑποψία τοιοῦτος δίδωμι .
plutarchus.alcibiades 6.3
οὐ μὴν ἀλλὰ μᾶλλον αὐτοῦ τῆς φιλοτιμίας ἐπιλαμβανόμενοι καὶ τῆς φιλοδοξίας οἱ διαφθείροντες ἐνέβαλλον οὐ καθʼ ὥραν εἰς μεγαλοπραγμοσύνην , ἀναπείθοντες ὡς , ὅταν πρῶτον ἄρξηται τὰ δημόσια πράττειν , οὐ μόνον ἀμαυρώσοντα τοὺς ἄλλους στρατηγοὺς καὶ δημαγωγοὺς εὐθύς , ἀλλὰ καὶ τὴν Περικλέους δύναμιν ἐν τοῖς Ἕλλησι καὶ δόξαν ὑπερβαλούμενον .
Lemmas: οὐ μήν ἀλλά μάλα αὐτός ὁ φιλοτιμία ἐπιλαμβάνω καί ὁ φιλοδοξία ὁ διαφθείρω ἐμβάλλω οὐ κατά ὥρα εἰς μεγαλοπραγμοσύνη , ἀναπείθω ὡς , ὅταν πρότερος ἄρχω ὁ δημόσιος πράσσω , οὐ μόνος ἀμαυρόω ὁ ἄλλος στρατηγός καί δημαγωγός εὐθύς , ἀλλά καί ὁ Περικλῆς δύναμις ἐν ὁ Ἕλλην καί δόξα ὑπερβάλλω .
plutarchus.alcibiades 6.4
ὥσπερ οὖν ὁ σίδηρος ἐν τῷ πυρὶ μαλασσόμενος αὖθις ὑπὸ τοῦ ψυχροῦ πυκνοῦται καὶ σύνεισι τοῖς μορίοις εἰς αὑτόν , οὕτως ἐκεῖνον ὁ Σωκράτης θρύψεως διάπλεων καὶ χαυνότητος ὁσάκις ἂν λάβοι , πιέζων τῷ λόγῳ καὶ συστέλλων ταπεινὸν ἐποίει καὶ ἄτολμον , ἡλίκων ἐνδεής ἐστι καὶ ἀτελὴς πρὸς ἀρετὴν μανθάνοντα .
Lemmas: ὥσπερ οὖν ὁ σίδηρος ἐν ὁ πῦρ μαλάσσω αὖθις ὑπό ὁ ψυχρός πυκνόω καί σύνειμι ὁ μόριον εἰς ἑαυτοῦ , οὕτως ἐκεῖνος ὁ Σωκράτης θρύψις διάπλεως καί χαυνότης ὁσάκις ἐάν λαμβάνω , πιέζω ὁ λόγος καί συστέλλω ταπεινός ποιέω καί ἄτολμος , ἡλίκος ἐνδεής εἰμί καί ἀτελής πρός ἀρετή μανθάνω .
plutarchus.alcibiades 7.1
τὴν δὲ παιδικὴν ἡλικίαν παραλλάσσων ἐπέστη γραμματοδιδασκάλῳ καὶ βιβλίον ᾔτησεν Ὁμηρικόν . εἰπόντος δὲ τοῦ διδασκάλου μηδὲν ἔχειν Ὁμήρου , κονδύλῳ καθικόμενος αὐτοῦ παρῆλθεν . ἑτέρου δὲ φήσαντος ἔχειν Ὅμηρον ὑφʼ αὑτοῦ διωρθωμένον , εἶτʼ , ἔφη , γράμματα διδάσκεις , Ὅμηρον ἐπανορθοῦν ἱκανὸς ὤν ; οὐχὶ τοὺς νέους παιδεύεις ;
Lemmas: ὁ δέ παιδικός ἡλικία παραλλάσσω ἐφίστημι γραμματοδιδάσκαλος καί βιβλίον αἰτέω Ὁμηρικός . λέγω δέ ὁ διδάσκαλος μηδείς ἔχω Ὅμηρος , κόνδυλος καθικνέομαι αὐτός παρέρχομαι . ἕτερος δέ φημί ἔχω Ὅμηρος ὑπό ἑαυτοῦ διορθόω , εἶτα , φημί , γράμμα διδάσκω , Ὅμηρος ἐπανορθόω ἱκανός εἰμί ; οὐ ὁ νέος παιδεύω ;
plutarchus.alcibiades 7.2
Περικλεῖ δὲ βουλόμενος ἐντυχεῖν ἐπὶ θύρας ἦλθεν αὐτοῦ . πυθόμενος δὲ μὴ σχολάζειν , ἀλλὰ σκοπεῖν καθʼ ἑαυτὸν ὅπως ἀποδώσει λόγον Ἀθηναίοις , ἀπιὼν ὁ Ἀλκιβιάδης , εἶτα , ἔφη , βέλτιον οὐκ ἦν σκοπεῖν αὐτὸν ὅπως οὐκ ἀποδώσει λόγον Ἀθηναίοις ; ἔτι δὲ μειράκιον ὢν ἐστρατεύσατο τὴν εἰς Ποτίδαιαν στρατείαν , καὶ Σωκράτη σύσκηνον εἶχε καὶ παραστάτην ἐν τοῖς ἀγῶσιν .
Lemmas: Περικλῆς δέ βούλομαι ἐντυγχάνω ἐπί θύρα ἔρχομαι αὐτός . πυνθάνομαι δέ μή σχολάζω , ἀλλά σκοπέω κατά ἑαυτοῦ ὅπως ἀποδίδωμι λόγος Ἀθηναῖος , ἀπέρχομαι ὁ Ἀλκιβιάδης , εἶτα , φημί , ἀγαθός οὐ εἰμί σκοπέω αὐτός ὅπως οὐ ἀποδίδωμι λόγος Ἀθηναῖος ; ἔτι δέ μειράκιον εἰμί στρατεύω ὁ εἰς Ποτιδαία στρατεία , καί Σωκράτης σύσκηνος ἔχω καί παραστάτης ἐν ὁ ἀγών .
plutarchus.alcibiades 7.3
ἰσχυρᾶς δὲ γενομένης μάχης ἠρίστευσαν μὲν ἀμφότεροι , τοῦ δʼ Ἀλκιβιάδου τραύματι περιπεσόντος ὁ Σωκράτης προέστη καὶ ἤμυνε καὶ μάλιστα δὴ προδήλως ἔσωσεν αὐτὸν μετὰ τῶν ὅπλων . ἐγίνετο μὲν οὖν τῷ δικαιοτάτῳ λόγῳ Σωκράτους τὸ ἀριστεῖον · ἐπεὶ δʼ οἱ στρατηγοὶ διὰ τὸ ἀξίωμα τῷ Ἀλκιβιάδῃ σπουδάζοντες ἐφαίνοντο περιθεῖναι τὴν δόξαν , ὁ Σωκράτης βουλόμενος αὔξεσθαι τὸ φιλότιμον ἐν τοῖς καλοῖς αὐτοῦ πρῶτος ἐμαρτύρει καὶ παρεκάλει στεφανοῦν ἐκεῖνον καὶ διδόναι τὴν πανοπλίαν .
Lemmas: ἰσχυρός δέ γίγνομαι μάχη ἀριστεύω μέν ἀμφότερος , ὁ δέ Ἀλκιβιάδης τραῦμα περιπίπτω ὁ Σωκράτης προΐστημι καί ἀμύνω καί μάλα δή πρόδηλος σῴζω αὐτός μετά ὁ ὅπλον . γίγνομαι μέν οὖν ὁ δίκαιος λόγος Σωκράτης ὁ ἀριστεῖα · ἐπεί δέ ὁ στρατηγός διά ὁ ἀξίωμα ὁ Ἀλκιβιάδης σπουδάζω φαίνω περιτίθημι ὁ δόξα , ὁ Σωκράτης βούλομαι αὐξάνω ὁ φιλότιμος ἐν ὁ καλός αὐτός πρότερος μαρτυρέω καί παρακαλέω στεφανόω ἐκεῖνος καί δίδωμι ὁ πανοπλία .
plutarchus.alcibiades 7.4
ἔτι δὲ τῆς ἐπὶ Δηλίῳ μάχης γενομένης καὶ φευγόντων Ἀθηναίων , ἔχων ἵππον ὁ Ἀλκιβιάδης , τοῦ δὲ Σωκράτους πεζῇ μετʼ ὀλίγων ἀποχωροῦντος , οὐ παρήλασεν ἰδών , ἀλλὰ παρέπεμψε καὶ περιήμυνεν , ἐπικειμένων τῶν πολεμίων καὶ πολλοὺς ἀναιρούντων . καὶ ταῦτα μὲν ὕστερον ἐπράχθη .
Lemmas: ἔτι δέ ὁ ἐπί Δήλιον μάχη γίγνομαι καί φεύγω Ἀθηναῖος , ἔχω ἵππος ὁ Ἀλκιβιάδης , ὁ δέ Σωκράτης πεζός μετά ὀλίγος ἀποχωρέω , οὐ παρελαύνω ὁράω , ἀλλά παραπέμπω καί περιαμύνω , ἐπίκειμαι ὁ πολέμιος καί πολύς ἀναιρέω . καί οὗτος μέν ὕστερος πράσσω .
plutarchus.alcibiades 8.1
Ἱππονίκῳ δὲ τῷ Καλλιου πατρί , καὶ δόξαν ἔχοντι μεγάλην καὶ δύναμιν ἀπὸ πλούτου καὶ γένους , ἐνέτριψε κόνδυλον , οὐχ ὑπʼ ὀργῆς ἢ διαφορᾶς τινος προαχθείς , ἀλλʼ ἐπὶ γέλωτι , συνθέμενος πρὸς τοὺς ἑταίρους . περιβοήτου δὲ τῆς ἀσελγείας ἐν τῇ πόλει γενομένης καὶ συναγανακτούντων , ὥσπερ εἰκός , ἁπάντων , ἅμʼ ἡμέρᾳ παρῆν ὁ Ἀλκιβιάδης ἐπὶ τὴν οἰκίαν τοῦ Ἱππονίκου , καὶ τὴν θύραν κόψας εἰσῆλθε πρὸς αὐτὸν καὶ θεὶς τὸ ἱμάτιον παρεδίδου τὸ σῶμα , μαστιγοῦν καὶ κολάζειν κελεύων .
Lemmas: Ἱππόνικος δέ ὁ Καλλίας πατήρ , καί δόξα ἔχω μέγας καί δύναμις ἀπό πλοῦτος καί γένος , ἐντρίβω κόνδυλος , οὐ ὑπό ὀργή ἤ διαφορά τις προάγω , ἀλλά ἐπί γέλως , συντίθημι πρός ὁ ἑταῖρος . περιβόητος δέ ὁ ἀσέλγεια ἐν ὁ πόλις γίγνομαι καί συναγανακτέω , ὥσπερ ἔοικα , ἅπας , ἅμα ἡμέρα πάρειμι ὁ Ἀλκιβιάδης ἐπί ὁ οἰκία ὁ Ἱππόνικος , καί ὁ θύρα κόπτω εἰσέρχομαι πρός αὐτός καί τίθημι ὁ ἱμάτιον παραδίδωμι ὁ σῶμα , μαστιγόω καί κολάζω κελεύω .
plutarchus.alcibiades 8.2
ὁ δὲ συνέγνω καὶ τὴν ὀργὴν ἀφῆκεν , ὕστερον δὲ τῆς θυγατρὸς Ἱππαρέτης ἐποιήσατο νυμφίον.ἔνιοι δέ φασιν , οὐχ Ἱππόνικον , ἀλλὰ Καλλίαν , τὸν υἱὸν αὐτοῦ , δοῦναι τῷ Ἀλκιβιάδῃ τὴν Ἱππαρέτην ἐπὶ δέκα ταλάντοις · εἶτα μέντοι τεκούσης ἄλλα πάλιν δέκα προσεισπρᾶξαι τὸν Ἀλκιβιάδην , ὡς τοῦτο συνθέμενον εἰ γένοιντο παῖδες . ὁ δὲ Καλλίας ἐπιβουλὴν δεδοικὼς προσῆλθε τῷ δήμῳ τὰ χρήματα διδοὺς καὶ τὸν οἶκον , ἄνπερ αὐτῷ συμπέσῃ μὴ καταλιπόντι γενεὰν ἀποθανεῖν .
Lemmas: ὁ δέ συγγιγνώσκω καί ὁ ὀργή ἀφίημι , ὕστερος δέ ὁ θυγάτηρ Ἱππαρέτη ποιέω νυμφίων δέ φημί , οὐ Ἱππόνικος , ἀλλά Καλλίας , ὁ υἱός αὐτός , δίδωμι ὁ Ἀλκιβιάδης ὁ Ἱππαρέτη ἐπί δέκα τάλαντον · εἶτα μέντοι τίκτω ἄλλος πάλιν δέκα προσεισπράσσω ὁ Ἀλκιβιάδης , ὡς οὗτος συντίθημι εἰ γίγνομαι παῖς . ὁ δέ Καλλίας ἐπιβουλή δείδω προσέρχομαι ὁ δῆμος ὁ χρῆμα δίδωμι καί ὁ οἶκος , ἐάν αὐτός συμπίπτω μή καταλείπω γενεά ἀποθνῄσκω .
plutarchus.alcibiades 8.3
εὔτακτος δʼ οὖσα καὶ φίλανδρος ἡ Ἱππαρέτη , λυπουμένη δʼ ὑπʼ αὐτοῦ περὶ τὸν γάμον ἑταίραις ξέναις καὶ ἀσταῖς συνόντος , ἐκ τῆς οἰκίας ἀπιοῦσα πρὸς τὸν ἀδελφὸν ᾤχετο . τοῦ δʼ Ἀλκιβιάδου μὴ φροντίζοντος , ἀλλὰ τρυφῶντος , ἔδει τὸ τῆς ἀπολείψεως γράμμα παρὰ τῷ ἄρχοντι θέσθαι , μὴ διʼ ἑτέρων , ἀλλʼ αὐτὴν παροῦσαν .
Lemmas: εὔτακτος δέ εἰμί καί φίλανδρος ὁ Ἱππαρέτη , λυπέω δέ ὑπό αὐτός περί ὁ γάμος ἑταίρα ξένος καί ἀστή σύνειμι , ἐκ ὁ οἰκία ἀπέρχομαι πρός ὁ ἀδελφός οἴχομαι . ὁ δέ Ἀλκιβιάδης μή φροντίζω , ἀλλά τρυφάω , δέω ὁ ὁ ἀπόλειψις γράμμα παρά ὁ ἄρχων τίθημι , μή διά ἕτερος , ἀλλά αὐτός πάρειμι .
plutarchus.alcibiades 8.4
ὡς οὖν παρῆν τοῦτο πράξουσα κατὰ τὸν νόμον , ἐπελθὼν ὁ Ἀλκιβιάδης καὶ συναρπάσας αὐτὴν ἀπῆλθε διʼ ἀγορᾶς οἴκαδε κομίζων , μηδενὸς ἐναντιωθῆναι μηδʼ ἀφελέσθαι τολμήσαντος . ἔμεινε μέντοι παρʼ αὐτῷ μέχρι τελευτῆς , ἐτελεύτησε δὲ μετʼ οὐ πολὺν χρόνον εἰς Ἔφεσον τοῦ Ἀλκιβιάδου πλεύσαντος .
Lemmas: ὡς οὖν πάρειμι οὗτος πράσσω κατά ὁ νόμος , ἐπέρχομαι ὁ Ἀλκιβιάδης καί συναρπάζω αὐτός ἀπέρχομαι διά ἀγορά οἴκαδε κομίζω , μηδείς ἐναντιόομαι μηδέ ἀφαιρέω τολμάω . μένω μέντοι παρά αὐτός μέχρι τελευτή , τελευτάω δέ μετά οὐ πολύς χρόνος εἰς Ἔφεσος ὁ Ἀλκιβιάδης πλέω .
plutarchus.alcibiades 8.5
αὕτη μὲν οὖν οὐ παντελῶς ἔδοξεν ἡ βία παράνομος οὐδʼ ἀπάνθρωπος εἶναι · καὶ γὰρ ὁ νόμος δοκεῖ διὰ τοῦτο προάγειν τὴν ἀπολείπουσαν εἰς τὸ δημόσιον αὐτήν , ὅπως ἐγγένηται τῷ ἀνδρὶ συμβῆναι καὶ κατασχεῖν .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν οὐ παντελής δοκέω ὁ βία παράνομος οὐδέ ἀπάνθρωπος εἰμί · καί γάρ ὁ νόμος δοκέω διά οὗτος προάγω ὁ ἀπολείπω εἰς ὁ δημόσιος αὐτός , ὅπως ἐγγίγνομαι ὁ ἀνήρ συμβαίνω καί κατέχω .
plutarchus.alcibiades 9.1
ὄντος δὲ κυνὸς αὐτῷ θαυμαστοῦ τὸ μέγεθος καὶ τὸ εἶδος , ὃν ἑβδομήκοντα μνῶν ἐωνημένος ἐτύγχανεν , ἀπέκοψε τὴν οὐρὰν πάγκαλον οὖσαν . ἐπιτιμώντων δὲ τῶν συνήθων καὶ λεγόντων ὅτι πάντες ἐπὶ τῷ κυνὶ δάκνονται καὶ λοιδοροῦσιν αὐτόν , ἐπιγελάσας , γίνεται τοίνυν , εἶπεν , ὃ βούλομαι · βούλομαι γὰρ Ἀθηναίους τοῦτο λαλεῖν , ἵνα μή τι χεῖρον περὶ ἐμοῦ λέγωσι .
Lemmas: εἰμί δέ κύων αὐτός θαυμαστής ὁ μέγεθος καί ὁ εἶδος , ὅς ἑβδομήκοντα μνᾶ ὠνέομαι τυγχάνω , ἀποκόπτω ὁ οὐρά πάγκαλος εἰμί . ἐπιτιμάω δέ ὁ συνήθης καί λέγω ὅτι πᾶς ἐπί ὁ κύων δάκνω καί λοιδορέω αὐτός , ἐπιγελάω , γίγνομαι τοίνυν , λέγω , ὅς βούλομαι · βούλομαι γάρ Ἀθηναῖος οὗτος λαλέω , ἵνα μή τις κακός περί ἐγώ λέγω .
plutarchus.alcibiades 10.1
πρώτην δʼ αὐτῷ πάροδον εἰς τὸ δημόσιον γενέσθαι λέγουσι μετὰ χρημάτων ἐπιδόσεως , οὐκ ἐκ παρασκευῆς , ἀλλὰ παριόντα θορυβούντων Ἀθηναίων ἐρέσθαι τὴν αἰτίαν τοῦ θορύβου , πυθόμενον δὲ χρημάτων ἐπίδοσιν γίνεσθαι παρελθεῖν καὶ ἐπιδοῦναι · τοῦ δὲ δήμου κροτοῦντος καὶ βοῶντος ὑφʼ ἡδονῆς , ἐπιλαθέσθαι τοῦ ὄρτυγος ὃν ἐτύγχανεν ἔχων ἐν τῷ ἱματίῳ · πτοηθέντος οὖν καὶ διαφυγόντος ἔτι μᾶλλον ἐκβοῆσαι τοὺς Ἀθηναίους , πολλοὺς δὲ συνθηρᾶν ἀναστάντας , λαβεῖν δʼ αὐτὸν Ἀντίοχον τὸν κυβερνήτην καὶ ἀποδοῦναι · διὸ προσφιλέστατον τῷ Ἀλκιβιάδῃ γενέσθαι .
Lemmas: πρότερος δέ αὐτός πάροδος εἰς ὁ δημόσιος γίγνομαι λέγω μετά χρῆμα ἐπίδοσις , οὐ ἐκ παρασκευή , ἀλλά παρέρχομαι θορυβέω Ἀθηναῖος ἔρομαι ὁ αἰτία ὁ θόρυβος , πυνθάνομαι δέ χρῆμα ἐπίδοσις γίγνομαι παρέρχομαι καί ἐπιδίδωμι · ὁ δέ δῆμος κροτέω καί βοάω ὑπό ἡδονή , ἐπιλανθάνω ὁ ὄρτυξ ὅς τυγχάνω ἔχω ἐν ὁ ἱμάτιον · πτοέω οὖν καί διαφεύγω ἔτι μάλα ἐκβοάω ὁ Ἀθηναῖος , πολύς δέ συνθηράω ἀνίστημι , λαμβάνω δέ αὐτός Ἀντίοχος ὁ κυβερνήτης καί ἀποδίδωμι · διό προσφιλής ὁ Ἀλκιβιάδης γίγνομαι .
plutarchus.alcibiades 10.2
μεγάλας δʼ αὐτῷ κλεισιάδας ἐπὶ τὴν πολιτείαν ἀνοίγοντος τοῦ τε γένους καὶ τοῦ πλούτου τῆς τε περὶ τὰς μάχας ἀνδραγαθίας , φίλων τε πολλῶν καὶ οἰκείων ὑπαρχόντων , ἀπʼ οὐδενὸς ἠξίου μᾶλλον ἢ τῆς τοῦ λόγου χάριτος ἰσχύειν ἐν τοῖς πολλοῖς . καὶ ὅτι μὲν δυνατὸς ἦν εἰπεῖν , οἵ τε κωμικοὶ μαρτυροῦσι καὶ τῶν ῥητόρων ὁ δυνατώτατος ἐν τῷ κατὰ Μειδίου , λέγων τὸν Ἀλκιβιάδην καὶ δεινότατον εἰπεῖν γενέσθαι πρὸς τοῖς ἄλλοις .
Lemmas: μέγας δέ αὐτός κλεισιάδες ἐπί ὁ πολιτεία ἀνοίγνυμι ὁ τε γένος καί ὁ πλοῦτος ὁ τε περί ὁ μάχη ἀνδραγαθία , φίλος τε πολύς καί οἰκεῖος ὑπάρχω , ἀπό οὐδείς ἀξιόω μάλα ἤ ὁ ὁ λόγος χάρις ἰσχύω ἐν ὁ πολύς . καί ὅτι μέν δυνατός εἰμί λέγω , ὁ τε κωμικός μαρτυρέω καί ὁ ῥήτωρ ὁ δυνατός ἐν ὁ κατά Μειδίας , λέγω ὁ Ἀλκιβιάδης καί δεινός λέγω γίγνομαι πρός ὁ ἄλλος .
plutarchus.alcibiades 10.3
εἰ δὲ Θεοφράστῳ πιστεύομεν , ἀνδρὶ φιληκόῳ καὶ ἱστορικῷ παρʼ ὁντινοῦν τῶν φιλοσόφων , εὑρεῖν μὲν ἦν τὰ δέοντα καὶ νοῆσαι πάντων ἱκανώτατος ὁ Ἀλκιβιάδης , ζητῶν δὲ μὴ μόνον ἃ δεῖ λέγειν , ἀλλὰ καὶ ὡς δεῖ τοῖς ὀνόμασι καὶ τοῖς ῥήμασιν , οὐκ εὐπορῶν δέ , πολλάκις ἐσφάλλετο καὶ μεταξὺ λέγων ἀπεσιώπα καὶ διέλειπε , λέξεως διαφυγούσης αὐτόν , ἀναλαμβάνων καὶ διασκοπούμενος .
Lemmas: εἰ δέ Θεόφραστος πιστεύω , ἀνήρ φιλήκους καί ἱστορικός παρά ὅστις ὁ φιλόσοφος , εὑρίσκω μέν εἰμί ὁ δέω καί νοέω πᾶς ἱκανός ὁ Ἀλκιβιάδης , ζητέω δέ μή μόνος ὅς δέω λέγω , ἀλλά καί ὡς δέω ὁ ὄνομα καί ὁ ῥῆμα , οὐ εὐπορέω δέ , πολλάκις σφάλλω καί μεταξύ λέγω ἀποσιωπάω καί διαλείπω , λέξις διαφεύγω αὐτός , ἀναλαμβάνω καί διασκοπέω .
plutarchus.alcibiades 11.1
αἱ δʼ ἱπποτροφίαι περιβόητοι μὲν ἐγένοντο καὶ τῷ πλήθει τῶν ἁρμάτων · ἑπτὰ γὰρ ἄλλος οὐδεὶς καθῆκεν Ὀλυμπίασιν ἰδιώτης οὐδὲ βασιλεύς , μόνος δὲ ἐκεῖνος . καὶ τὸ νικῆσαι δὲ καὶ δεύτερον γενέσθαι καὶ τέταρτον , ὡς Θουκυδίδης φησίν , ὁ δʼ Εὐριπίδης τρίτον , ὑπερβάλλει λαμπρότητι καὶ δόξῃ πᾶσαν τὴν ἐν τούτοις φιλοτιμίαν .
Lemmas: ὁ δέ ἱπποτροφία περιβόητος μέν γίγνομαι καί ὁ πλῆθος ὁ ἅρμα · ἑπτά γάρ ἄλλος οὐδείς καθίημι Ὀλυμπία ἰδιώτης οὐδέ βασιλεύς , μόνος δέ ἐκεῖνος . καί ὁ νικάω δέ καί δεύτερος γίγνομαι καί τέταρτος , ὡς Θουκυδίδης φημί , ὁ δέ Εὐριπίδης τρίτος , ὑπερβάλλω λαμπρότης καί δόξα πᾶς ὁ ἐν οὗτος φιλοτιμία .
plutarchus.alcibiades 11.2
λέγει δʼ ὁ Εὐριπίδης ἐν τῷ ᾄσματι ταῦτα · σὲ δʼ ἀείσομαι , ὦ Κλεινίου παῖ . καλὸν ἁ νίκα · κάλλιστον δʼ , ὃ μηδεὶς ἄλλος Ἑλλάνων , ἅρματι πρῶτα δραμεῖν καὶ δεύτερα καὶ τρίτα , βῆναί τʼ ἀπονητί , Διὸς στεφθέντα τʼ ἐλαία κάρυκι βοᾶν παραδοῦναι ·
Lemmas: λέγω δέ ὁ Εὐριπίδης ἐν ὁ ᾆσμα οὗτος · σύ δέ ἀείδω , ὦ Κλεινίας παῖς . καλός ὁ νίκη · καλός δέ , ὅς μηδείς ἄλλος Ἕλλην , ἅρμα πρότερος τρέχω καί δεύτερος καί τρίτος , βαίνω τε ἀπονητί , Ζεύς στέφω τε ἔλαιον κῆρυξ βόα παραδίδωμι ·
plutarchus.alcibiades 12.1
τοῦτο μέντοι τὸ λαμπρὸν ἐπιφανέστερον ἐποίησεν ἡ τῶν πόλεων φιλοτιμία . σκηνὴν μὲν γὰρ αὐτῷ κεκοσμημένην διαπρεπῶς ἔστησαν Ἐφέσιοι , τροφὰς δὲ ἵπποις καὶ πλῆθος ἱερείων παρεῖχεν ἡ Χίων πόλις , οἶνον δὲ Λέσβιοι καὶ τὴν ἄλλην ὑποδοχὴν ἀφειδῶς ἑστιῶντι πολλούς . οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ διαβολή τις ἢ κακοήθεια γενομένη περὶ τὴν φιλοτιμίαν ἐκείνην πλείονα λόγον παρέσχε .
Lemmas: οὗτος μέντοι ὁ λαμπρός ἐπιφανής ποιέω ὁ ὁ πόλις φιλοτιμία . σκηνή μέν γάρ αὐτός κοσμέω διαπρεπής ἵστημι Ἐφέσιος , τροφή δέ ἵππος καί πλῆθος ἱερεῖον παρέχω ὁ Χῖος πόλις , οἶνος δέ Λέσβιος καί ὁ ἄλλος ὑποδοχή ἀφειδής ἑστιάω πολύς . οὐ μήν ἀλλά καί διαβολή τις ἤ κακοήθεια γίγνομαι περί ὁ φιλοτιμία ἐκεῖνος πολύς λόγος παρέχω .
plutarchus.alcibiades 12.2
λέγεται γὰρ ὡς ἦν Ἀθήνησι Διομήδης , ἀνὴρ οὐ πονηρός , Ἀλκιβιάδου φίλος , ἐπιθυμῶν δὲ νίκην Ὀλυμπικὴν αὐτῷ γενέσθαι · καὶ πυνθανόμενος ἅρμα δημόσιον Ἀργείοις εἶναι , τὸν Ἀλκιβιάδην εἰδὼς ἐν Ἄργει μέγα δυνάμενον καὶ φίλους ἔχοντα πολλούς , ἔπεισεν αὐτῷ πρίασθαι τὸ ἅρμα .
Lemmas: λέγω γάρ ὡς εἰμί Ἀθήνησι Διομήδης , ἀνήρ οὐ πονηρός , Ἀλκιβιάδης φίλος , ἐπιθυμέω δέ νίκη Ὀλυμπικός αὐτός γίγνομαι · καί πυνθάνομαι ἅρμα δημόσιος Ἀργεῖος εἰμί , ὁ Ἀλκιβιάδης οἶδα ἐν Ἄργος μέγας δύναμαι καί φίλος ἔχω πολύς , πείθω αὐτός πρίαμαι ὁ ἅρμα .
plutarchus.alcibiades 12.3
πριάμενος δὲ ὁ Ἀλκιβιάδης ἴδιον ἀπεγράψατο , τὸν δὲ Διομήδη χαίρειν εἴασε χαλεπῶς φέροντα καὶ μαρτυρόμενον θεοὺς καὶ ἀνθρώπους . φαίνεται δὲ καὶ δίκη συστᾶσα περὶ τούτου , καὶ λόγος Ἰσοκράτει γέγραπται περὶ τοῦ ζεύγους ὑπὲρ τοῦ Ἀλκιβιάδου παιδός , ἐν ᾧ Τισίας ἐστίν , οὐ Διομήδης , ὁ δικασάμενος .
Lemmas: πρίαμαι δέ ὁ Ἀλκιβιάδης ἴδιος ἀπογράφω , ὁ δέ Διομήδης χαίρω ἐάω χαλεπός φέρω καί μαρτύρομαι θεός καί ἄνθρωπος . φαίνω δέ καί δίκη συνίστημι περί οὗτος , καί λόγος Ἰσοκράτης γράφω περί ὁ ζεῦγος ὑπέρ ὁ Ἀλκιβιάδης παῖς , ἐν ὅς Τισίας εἰμί , οὐ Διομήδης , ὁ δικάζω .
plutarchus.alcibiades 13.1
ἐπεὶ δʼ ἀφῆκεν αὑτὸν εἰς τὴν πολιτείαν ἔτι μειράκιον ὤν , τοὺς μὲν ἄλλους εὐθὺς ἐταπείνωσε δημαγωγούς , ἀγῶνα δʼ εἶχε πρός τε Φαίακα τὸν Ἐρασιστράτου καὶ Νικίαν τὸν Νικηράτου , τὸν μὲν ἤδη καθʼ ἡλικίαν προήκοντα καὶ στρατηγὸν ἄριστον εἶναι δοκοῦντα , Φαίακα δʼ ἀρχόμενον , ὥσπερ αὐτός , αὐξάνεσθαι τότε καὶ γνωρίμων ὄντα πατέρων , ἐλαττούμενον δὲ τοῖς τε ἄλλοις καὶ περὶ τὸν λόγον .
Lemmas: ἐπεί δέ ἀφίημι ἑαυτοῦ εἰς ὁ πολιτεία ἔτι μειράκιον εἰμί , ὁ μέν ἄλλος εὐθύς ταπεινόω δημαγωγός , ἀγών δέ ἔχω πρός τε Φαίαξ ὁ Ἐρασίστρατος καί Νικίας ὁ Νικήρατος , ὁ μέν ἤδη κατά ἡλικία προήκω καί στρατηγός ἀγαθός εἰμί δοκέω , Φαίαξ δέ ἄρχω , ὥσπερ αὐτός , αὐξάνω τότε καί γνώριμος εἰμί πατήρ , ἐλασσόω δέ ὁ τε ἄλλος καί περί ὁ λόγος .
plutarchus.alcibiades 13.2
ἐντευκτικὸς γὰρ ἰδίᾳ καὶ πιθανὸς ἐδόκει μᾶλλον ἢ φέρειν ἀγῶνας ἐν δήμῳ δυνατός . ἦν γάρ , ὡς Εὔπολίς φησι , λαλεῖν ἄριστος , ἀδυνατώτατος λέγειν . φέρεται δὲ καὶ λόγος τις κατʼ Ἀλκιβιάδου ὑπὸ Φαίακος γεγραμμένος , ἐν ᾧ μετὰ τῶν ἄλλων γέγραπται καὶ ὅτι τῆς πόλεως πολλὰ πομπεῖα χρυσᾶ καὶ ἀργυρᾶ κεκτημένης Ἀλκιβιάδης ἐχρῆτο πᾶσιν αὐτοῖς ὥσπερ ἰδίοις πρὸς τὴν καθʼ ἡμέραν δίαιταν .
Lemmas: ἐντευκτικός γάρ ἴδιος καί πιθανός δοκέω μάλα ἤ φέρω ἀγών ἐν δῆμος δυνατός . εἰμί γάρ , ὡς Εὔπολις φημί , λαλέω ἀγαθός , ἀδύνατος λέγω . φέρω δέ καί λόγος τις κατά Ἀλκιβιάδης ὑπό Φαίαξ γράφω , ἐν ὅς μετά ὁ ἄλλος γράφω καί ὅτι ὁ πόλις πολύς πομπεῖον χρύσεος καί ἀργύρεος κτάομαι Ἀλκιβιάδης χράω πᾶς αὐτός ὥσπερ ἴδιος πρός ὁ κατά ἡμέρα δίαιτα .
plutarchus.alcibiades 13.3
ἦν δέ τις Ὑπέρβολος Περιθοίδης , οὗ μέμνηται μὲν ὡς ἀνθρώπου πονηροῦ καὶ Θουκυδίδης , τοῖς δὲ κωμικοῖς ὁμοῦ τι πᾶσι διατριβὴν ἀεὶ σκωπτόμενος ἐν τοῖς θεάτροις παρεῖχεν . ἄτρεπτος δὲ πρὸς τὸ κακῶς ἀκούειν καὶ ἀπαθὴς ὢν ὀλιγωρίᾳ δόξης , ἣν ἀναισχυντίαν καὶ ἀπόνοιαν οὖσαν εὐτολμίαν ἔνιοι καὶ ἀνδρείαν καλοῦσιν , οὐδενὶ μὲν ἤρεσκεν , ἐχρῆτο δʼ αὐτῷ πολλάκις ὁ δῆμος ἐπιθυμῶν προπηλακίζειν τοὺς ἐν ἀξιώματι καὶ συκοφαντεῖν .
Lemmas: εἰμί δέ τις Ὑπέρβολος Περιθοίδης , ὅς μιμνῄσκω μέν ὡς ἄνθρωπος πονηρός καί Θουκυδίδης , ὁ δέ κωμικός ὁμοῦ τις πᾶς διατριβή ἀεί σκώπτω ἐν ὁ θέατρον παρέχω . ἄτρεπτος δέ πρός ὁ κακός ἀκούω καί ἀπαθής εἰμί ὀλιγωρία δόξα , ὅς ἀναισχυντία καί ἀπόνοια εἰμί εὐτολμία ἔνιοι καί ἀνδρεία καλέω , οὐδείς μέν ἀρέσκω , χράω δέ αὐτός πολλάκις ὁ δῆμος ἐπιθυμέω προπηλακίζω ὁ ἐν ἀξίωμα καί συκοφαντέω .
plutarchus.alcibiades 13.4
ἀναπεισθεὶς οὖν ὑπʼ αὐτοῦ τότε τὸ ὄστρακον ἐπιφέρειν ἔμελλεν , ᾧ κολούοντες ἀεὶ τὸν προὔχοντα δόξῃ καὶ δυνάμει τῶν πολιτῶν ἐλαύνουσι , παραμυθούμενοι τὸν φθόνον μᾶλλον ἢ τὸν φόβον . ἐπεὶ δὲ δῆλον ἦν ὅτι ἑνὶ τῶν τριῶν τὸ ὄστρακον ἐποίσουσι , συνήγαγε τὰς στάσεις εἰς ταὐτὸν ὁ Ἀλκιβιάδης , καὶ διαλεχθεὶς πρὸς τὸν Νικίαν κατὰ τοῦ Ὑπερβόλου τὴν ὀστρακοφορίαν ἔτρεψεν.ὡς δʼ ἔνιοί φασιν , οὐ πρὸς Νικίαν , ἀλλὰ πρὸς Φαίακα διαλεχθεὶς καὶ τὴν ἐκείνου προσλαβὼν ἑταιρίαν ἐξήλασε τὸν Ὑπέρβολον οὐδʼ ἂν προσδοκήσαντα .
Lemmas: ἀναπείθω οὖν ὑπό αὐτός τότε ὁ ὄστρακον ἐπιφέρω μέλλω , ὅς κολούω ἀεί ὁ προέχω δόξα καί δύναμις ὁ πολίτης ἐλαύνω , παραμυθέομαι ὁ φθόνος μάλα ἤ ὁ φόβος . ἐπεί δέ δῆλος εἰμί ὅτι εἷς ὁ τρεῖς ὁ ὄστρακον ἐπιφέρω , συνάγω ὁ στάσις εἰς αὐτός ὁ Ἀλκιβιάδης , καί διαλέγω πρός ὁ Νικίας κατά ὁ Ὑπέρβολος ὁ ὀστρακοφορία ὁράω δέ ἔνιοι φημί , οὐ πρός Νικίας , ἀλλά πρός Φαίαξ διαλέγω καί ὁ ἐκεῖνος προσλαμβάνω ἑταιρεία ἐξελαύνω ὁ Ὑπέρβολος οὐδέ ἄν προσδοκέω .
plutarchus.alcibiades 13.5
φαῦλος γὰρ οὐδεὶς ἐνέπιπτεν εἰς τοῦτον τὸν κολασμὸν οὐδʼ ἄδοξος , ὥς που καὶ Πλάτων ὁ κωμικὸς εἴρηκε τοῦ Ὑπερβόλου μνησθείς , καίτοι πέπραχε τῶν προτέρων μὲν ἄξια , αὑτοῦ δὲ καὶ τῶν στιγμάτων ἀνάξια . οὐ γὰρ τοιούτων εἵνεκʼ ὄστραχʼ εὑρέθη . περὶ μὲν οὖν τούτων ἐν ἑτέροις μᾶλλον εἴρηται τὰ ἱστορούμενα .
Lemmas: φαῦλος γάρ οὐδείς ἐμπίπτω εἰς οὗτος ὁ κολασμός οὐδέ ἄδοξος , ὡς που καί Πλάτων ὁ κωμικός λέγω ὁ Ὑπέρβολος μιμνῄσκω , καίτοι πράσσω ὁ πρότερος μέν ἄξιος , ἑαυτοῦ δέ καί ὁ στίγμα ἀνάξιος . οὐ γάρ τοιοῦτος ἕνεκα ὄστρακον εὑρίσκω . περί μέν οὖν οὗτος ἐν ἕτερος μάλα λέγω ὁ ἱστορέω .
plutarchus.alcibiades 14.1
τὸν δʼ Ἀλκιβιάδην ὁ Νικίας οὐχ ἧττον ἠνία θαυμαζόμενος ὑπὸ τῶν πολεμίων ἢ τιμώμενος ὑπὸ τῶν πολιτῶν . πρόξενος μὲν γὰρ ἦν ὁ Ἀλκιβιάδης τῶν Λακεδαιμονίων , καὶ τοὺς ἁλόντας αὐτῶν περὶ Πύλον ἄνδρας ἐθεράπευσεν ·
Lemmas: ὁ δέ Ἀλκιβιάδης ὁ Νικίας οὐ ἥσσων ἀνιάω θαυμάζω ὑπό ὁ πολέμιος ἤ τιμάω ὑπό ὁ πολίτης . πρόξενος μέν γάρ εἰμί ὁ Ἀλκιβιάδης ὁ Λακεδαιμόνιος , καί ὁ ἁλίσκομαι αὐτός περί Πύλος ἀνήρ θεραπεύω ·
plutarchus.alcibiades 14.2
ἐπεὶ δʼ ἐκεῖνοί τε διὰ Νικίου μάλιστα τῆς εἰρήνης τυχόντες καὶ τοὺς ἄνδρας ἀπολαβόντες ὑπερηγάπων αὐτόν , ἔν τε τοῖς Ἕλλησι λόγος ἦν ὡς Περικλέους μὲν συνάψαντος αὐτοῖς , Νικίου δὲ λύσαντος τὸν πόλεμον , οἵ τε πλεῖστοι τὴν εἰρήνην Νικίειον ὠνόμαζον , οὐ μετρίως ἀνιώμενος ὁ Ἀλκιβιάδης καὶ φθονῶν ἐβούλευε σύγχυσιν ὁρκίων .
Lemmas: ἐπεί δέ ἐκεῖνος τε διά Νικίας μάλα ὁ εἰρήνη τυγχάνω καί ὁ ἀνήρ ἀπολαμβάνω ὑπεραγαπάω αὐτός , ἐν τε ὁ Ἕλλην λόγος εἰμί ὡς Περικλῆς μέν συνάπτω αὐτός , Νικίας δέ λύω ὁ πόλεμος , ὁ τε πολύς ὁ εἰρήνη Νικίειος ὀνομάζω , οὐ μέτριος ἀνιάω ὁ Ἀλκιβιάδης καί φθονέω βουλεύω σύγχυσις ὅρκιον .
plutarchus.alcibiades 14.3
καὶ πρῶτον μὲν Ἀργείους αἰσθανόμενος μίσει καὶ φόβῳ τῶν Σπαρτιατῶν ζητοῦντας ἀποστροφήν , ἐλπίδας αὐτοῖς ἐνεδίδου κρύφα τῆς Ἀθηναίων συμμαχίας , καὶ παρεθάρρυνε πέμπων καὶ διαλεγόμενος τοῖς προεστῶσι τοῦ δήμου μὴ δεδιέναι μηδʼ ὑπείκειν Λακεδαιμονίοις , ἀλλὰ πρὸς Ἀθηναίους τρέπεσθαι καὶ περιμένειν ὅσον οὐδέπω μεταμελομένους καὶ τὴν εἰρήνην ἀφιέντας .
Lemmas: καί πρότερος μέν Ἀργεῖος αἰσθάνομαι μῖσος καί φόβος ὁ Σπαρτιάτης ζητέω ἀποστροφή , ἐλπίς αὐτός ἐνδίδωμι κρύφα ὁ Ἀθηναῖος συμμαχία , καί παραθαρσύνω πέμπω καί διαλέγω ὁ προΐστημι ὁ δῆμος μή δείδω μηδέ ὑφίημι Λακεδαιμόνιος , ἀλλά πρός Ἀθηναῖος τρέπω καί περιμένω ὅσος οὐδέπω μεταμέλομαι καί ὁ εἰρήνη ἀφίημι .
plutarchus.alcibiades 14.4
ἐπεὶ δὲ Λακεδαιμόνιοι πρός τε τοὺς Βοιωτοὺς ἐποιήσαντο συμμαχίαν καὶ Πάνακτον οὐχ ἑστός , ὥσπερ ἔδει , τοῖς Ἀθηναίοις παρέδωκαν , ἀλλὰ καταλύσαντες , ὀργιζομένους λαβὼν τοὺς Ἀθηναίους ἔτι μᾶλλον ἐξετράχυνε , καὶ τὸν Νικίαν ἐθορύβει καὶ διέβαλλεν εἰκότα κατηγορῶν ,
Lemmas: ἐπεί δέ Λακεδαιμόνιος πρός τε ὁ Βοιωτός ποιέω συμμαχία καί Πάνακτον οὐ ἵστημι , ὥσπερ δέω , ὁ Ἀθηναῖος παραδίδωμι , ἀλλά καταλύω , ὀργίζω λαμβάνω ὁ Ἀθηναῖος ἔτι μάλα ἐκτραχύνω , καί ὁ Νικίας θορυβέω καί διαβάλλω ἔοικα κατηγορέω ,
plutarchus.alcibiades 14.5
ὅτι τοὺς ἐν Σφακτηρίᾳ τῶν πολεμίων ἀποληφθέντας αὐτὸς μὲν ἐξελεῖν οὐκ ἠθέλησεν στρατηγῶν , ἑτέρων δʼ ἐξελόντων ἀφῆκε καὶ ἀπέδωκε χαριζόμενος Λακεδαιμονίοις · εἶτʼ ἐκείνους μὲν οὐκ ἔπεισε φίλος ὢν Βοιωτοῖς μὴ συνόμνυσθαι μηδὲ Κορινθίοις , Ἀθηναίοις δὲ κωλύει τὸν βουλόμενον τῶν Ἑλλήνων φίλον εἶναι καὶ σύμμαχον , εἰ μὴ δόξειε Λακεδαιμονίοις .
Lemmas: ὅτι ὁ ἐν Σφακτηρία ὁ πολέμιος ἀπολαμβάνω αὐτός μέν ἐξαιρέω οὐ ἐθέλω στρατηγός , ἕτερος δέ ἐξαιρέω ἀφίημι καί ἀποδίδωμι χαρίζω Λακεδαιμόνιος · εἶτα ἐκεῖνος μέν οὐ πείθω φίλος εἰμί Βοιωτός μή συνόμνυμι μηδέ Κορίνθιος , Ἀθηναῖος δέ κωλύω ὁ βούλομαι ὁ Ἕλλην φίλος εἰμί καί σύμμαχος , εἰ μή δοκέω Λακεδαιμόνιος .
plutarchus.alcibiades 14.6
ἐκ δὲ τούτου κακῶς φερομένῳ τῷ Νικίᾳ παρῆσαν ὥσπερ κατὰ τύχην πρέσβεις ἀπὸ τῆς Λακεδαίμονος , αὐτόθεν τε λόγους ἐπιεικεῖς ἔχοντες καὶ πρὸς πᾶν τὸ συμβιβαστικὸν καὶ δίκαιον αὐτοκράτορες ἥκειν φάσκοντες . ἀποδεξαμένης δὲ τῆς βουλῆς , τοῦ δὲ δήμου τῇ ὑστεραίᾳ μέλλοντος ἐκκλησιάζειν , δείσας ὁ Ἀλκιβιάδης διεπράξατο τοὺς πρέσβεις ἐν λόγοις γενέσθαι πρὸς αὐτόν .
Lemmas: ἐκ δέ οὗτος κακός φέρω ὁ Νικίας πάρειμι ὥσπερ κατά τύχη πρέσβυς ἀπό ὁ Λακεδαίμων , αὐτόθεν τε λόγος ἐπιεικής ἔχω καί πρός πᾶς ὁ συμβιβαστικός καί δίκαιος αὐτοκράτωρ ἥκω φάσκω . ἀποδέχομαι δέ ὁ βουλή , ὁ δέ δῆμος ὁ ὑστεραῖος μέλλω ἐκκλησιάζω , δείδω ὁ Ἀλκιβιάδης διαπράσσω ὁ πρέσβυς ἐν λόγος γίγνομαι πρός αὐτός .
plutarchus.alcibiades 14.7
ὡς δὲ συνῆλθον ἔλεγε · τί πεπόνθατε , ἄνδρες Σπαρτιᾶται ; πῶς ἔλαθεν ὑμᾶς ὅτι τὰ τῆς βουλῆς ἀεὶ μέτρια καὶ φιλάνθρωπα πρὸς τοὺς ἐντυγχάνοντάς ἐστιν , ὁ δὲ δῆμος μέγα φρονεῖ καὶ μεγάλων ὀρέγεται ; κἂν φάσκητε κύριοι πάντων ἀφῖχθαι , προστάττων καὶ βιαζόμενος ἀγνωμονήσει . φέρε δή , τὴν εὐήθειαν ταύτην ἀφέντες , εἰ βούλεσθε χρήσασθαι μετρίοις Ἀθηναίοις καὶ μηδὲν ἐκβιασθῆναι παρὰ γνώμην , οὕτω διαλέγεσθε περὶ τῶν δικαίων ὡς οὐκ ὄντες αὐτοκράτορες . συμπράξομεν δʼ ἡμεῖς Λακεδαιμονίοις χαριζόμενοι .
Lemmas: ὡς δέ συνέρχομαι λέγω · τίς πάσχω , ἀνήρ Σπαρτιάτης ; πῶς λανθάνω σύ ὅτι ὁ ὁ βουλή ἀεί μέτριος καί φιλάνθρωπος πρός ὁ ἐντυγχάνω εἰμί , ὁ δέ δῆμος μέγας φρονέω καί μέγας ὀρέγω ; ἐάν φάσκω κύριος πᾶς ἀφικνέομαι , προστάσσω καί βιάζω ἀγνωμονέω . φέρω δή , ὁ εὐήθεια οὗτος ἀφίημι , εἰ βούλομαι χράω μέτριος Ἀθηναῖος καί μηδείς ἐκβιάζω παρά γνώμη , οὕτως διαλέγω περί ὁ δίκαιος ὡς οὐ εἰμί αὐτοκράτωρ . συμπράσσω δέ ἐγώ Λακεδαιμόνιος χαρίζω .
plutarchus.alcibiades 14.8
ταῦτα δʼ εἰπὼν ὅρκους ἔδωκεν αὐτοῖς καὶ μετέστησεν ἀπὸ τοῦ Νικίου , παντάπασι πιστεύοντας αὐτῷ καὶ θαυμάζοντας ἅμα τὴν δεινότητα καὶ σύνεσιν , ὡς οὐ τοῦ τυχόντος ἀνδρὸς οὖσαν.τῇ δʼ ὑστεραίᾳ συνήχθη μὲν ὁ δῆμος , εἰσῆλθον δʼ οἱ πρέσβεις . ἐρωτώμενοι δʼ ὑπὸ τοῦ Ἀλκιβιάδου πάνυ φιλανθρώπως ἐφʼ οἷς ἀφιγμένοι τυγχάνουσιν , οὐκ ἔφασαν ἥκειν αὐτοκράτορες .
Lemmas: οὗτος δέ λέγω ὅρκος δίδωμι αὐτός καί μεθίστημι ἀπό ὁ Νικίας , παντάπασι πιστεύω αὐτός καί θαυμάζω ἅμα ὁ δεινότης καί σύνεσις , ὡς οὐ ὁ τυγχάνω ἀνήρ οὖσαν.τῇ δέ ὑστεραῖος συνάγω μέν ὁ δῆμος , εἰσέρχομαι δέ ὁ πρέσβυς . ἐρωτάω δέ ὑπό ὁ Ἀλκιβιάδης πάνυ φιλάνθρωπος ἐπί ὅς ἀφικνέομαι τυγχάνω , οὐ φημί ἥκω αὐτοκράτωρ .
plutarchus.alcibiades 14.9
εὐθὺς οὖν ὁ Ἀλκιβιάδης ἐνέκειτο μετὰ κραυγῆς καὶ ὀργῆς , ὥσπερ οὐκ ἀδικῶν , ἀλλʼ ἀδικούμενος , ἀπίστους καὶ παλιμβόλους ἀποκαλῶν καὶ μηδὲν ὑγιὲς μήτε πρᾶξαι μήτʼ εἰπεῖν ἥκοντας , ἐπηγανάκτει δʼ ἡ βουλή , καὶ ὁ δῆμος ἐχαλέπαινε , τὸν δὲ Νικίαν ἔκπληξις εἶχε καὶ κατήφεια τῶν ἀνδρῶν τῆς μεταβολῆς , ἀγνοοῦντα τὴν ἀπάτην καὶ τὸν δόλον .
Lemmas: εὐθύς οὖν ὁ Ἀλκιβιάδης ἔγκειμαι μετά κραυγή καί ὀργή , ὥσπερ οὐ ἀδικέω , ἀλλά ἀδικέω , ἄπιστος καί παλίμβολος ἀποκαλέω καί μηδείς ὑγιής μήτε πράσσω μήτε λέγω ἥκω , ἐπαγανακτέω δέ ὁ βουλή , καί ὁ δῆμος χαλεπαίνω , ὁ δέ Νικίας ἔκπληξις ἔχω καί κατήφεια ὁ ἀνήρ ὁ μεταβολή , ἀγνοέω ὁ ἀπάτη καί ὁ δόλος .
plutarchus.alcibiades 15.1
οὕτω δὲ τῶν Λακεδαιμονίων ἐκπεσόντων , στρατηγὸς ἀποδειχθεὶς ὁ Ἀλκιβιάδης εὐθὺς Ἀργείους καὶ Μαντινεῖς καὶ Ἠλείους συμμάχους ἐποίησε τοῖς Ἀθηναίοις . καὶ τὸν μὲν τρόπον οὐδεὶς τῆς πράξεως ἐπῄνει , μέγα δʼ ἦν τὸ πεπραγμένον ὑπʼ αὐτοῦ , διαστῆσαι καὶ κραδᾶναι Πελοπόννησον ὀλίγου δεῖν ἅπασαν , καὶ τοσαύτας ἀσπίδας ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ περὶ Μαντίνειαν ἀντιτάξαι Λακεδαιμονίοις , καὶ πορρωτάτω τῶν Ἀθηνῶν ἀγῶνα κατασκευάσαι καὶ κίνδυνον αὐτοῖς , ἐν ᾧ μέγα μὲν οὐδὲν ἡ νίκη προσέθηκε κρατήσασιν , εἰ δʼ ἐσφάλησαν , ἔργον ἦν τὴν Λακεδαίμονα περιγενέσθαι .
Lemmas: οὕτως δέ ὁ Λακεδαιμόνιος ἐκπίπτω , στρατηγός ἀποδείκνυμι ὁ Ἀλκιβιάδης εὐθύς Ἀργεῖος καί Μαντινεύς καί Ἠλεῖος σύμμαχος ποιέω ὁ Ἀθηναῖος . καί ὁ μέν τρόπος οὐδείς ὁ πρᾶξις ἐπαινέω , μέγας δέ εἰμί ὁ πράσσω ὑπό αὐτός , διΐστημι καί κραδαίνω Πελοπόννησος ὀλίγος δέω ἅπας , καί τοσοῦτος ἀσπίς ἐν ἡμέρα εἷς περί Μαντίνεια ἀντιτάσσω Λακεδαιμόνιος , καί πρόσω ὁ Ἀθῆναι ἀγών κατασκευάζω καί κίνδυνος αὐτός , ἐν ὅς μέγας μέν οὐδείς ὁ νίκη προστίθημι κρατέω , εἰ δέ σφάλλω , ἔργον εἰμί ὁ Λακεδαίμων περιγίγνομαι .
plutarchus.alcibiades 15.2
μετὰ δὲ τὴν μάχην εὐθὺς ἐπέθεντο καταλύειν ἐν Ἄργει τὸν δῆμον οἱ χίλιοι καὶ τὴν πόλιν ὑπήκοον ποιεῖν · Λακεδαιμόνιοι δὲ παραγενόμενοι κατέλυσαν τὴν δημοκρατίαν . αὖθις δὲ τῶν πολλῶν ἐξενεγκαμένων τὰ ὅπλα καὶ κρατησάντων , ἐπελθὼν ὁ Ἀλκιβιάδης τήν τε νίκην ἐβεβαίωσε τῷ δήμῳ , καὶ τὰ μακρὰ τείχη συνέπεισε καθεῖναι καὶ προσμίξαντας τῇ θαλάσσῃ τὴν πόλιν ἐξάψαι παντάπασι τῆς Ἀθηναίων δυνάμεως .
Lemmas: μετά δέ ὁ μάχη εὐθύς ἐπιτίθημι καταλύω ἐν Ἄργος ὁ δῆμος ὁ χίλιοι καί ὁ πόλις ὑπήκοος ποιέω · Λακεδαιμόνιος δέ παραγίγνομαι καταλύω ὁ δημοκρατία . αὖθις δέ ὁ πολύς ἐκφέρω ὁ ὅπλον καί κρατέω , ἐπέρχομαι ὁ Ἀλκιβιάδης ὁ τε νίκη βεβαιόω ὁ δῆμος , καί ὁ μακρός τεῖχος συμπείθω καθίημι καί προσμείγνυμι ὁ θάλασσα ὁ πόλις ἐξάπτω παντάπασι ὁ Ἀθηναῖος δύναμις .
plutarchus.alcibiades 15.3
καὶ τέκτονας καὶ λιθουργοὺς ἐκ τῶν Ἀθηνῶν ἐκόμισε καὶ πᾶσαν ἐνεδείκνυτο προθυμίαν , οὐχ ἧττον ἑαυτῷ κτώμενος ἢ τῇ πόλει χάριν καὶ ἰσχύν . ἔπεισε δὲ καὶ Πατρεῖς ὁμοίως τείχεσι μακροῖς συνάψαι τῇ θαλάσσῃ τὴν πόλιν . εἰπόντος δέ τινος τοῖς Πατρεῦσιν ὅτι καταπιοῦνται ὑμᾶς Ἀθηναῖοι · ἴσως , εἶπεν ὁ Ἀλκιβιάδης , κατὰ μικρὸν καὶ κατὰ τοὺς πόδας , Λακεδαιμόνιοι δὲ κατὰ τὴν κεφαλὴν καὶ ἀθρόως .
Lemmas: καί τέκτων καί λιθουργός ἐκ ὁ Ἀθῆναι κομίζω καί πᾶς ἐνδείκνυμι προθυμία , οὐ ἥσσων ἑαυτοῦ κτάομαι ἤ ὁ πόλις χάρις καί ἰσχύς . πείθω δέ καί Πατρεύς ὅμοιος τεῖχος μακρός συνάπτω ὁ θάλασσα ὁ πόλις . λέγω δέ τις ὁ Πατρεύς ὅτι καταπίνω σύ Ἀθηναῖος · ἴσως , λέγω ὁ Ἀλκιβιάδης , κατά μικρός καί κατά ὁ πούς , Λακεδαιμόνιος δέ κατά ὁ κεφαλή καί ἀθρόος .
plutarchus.alcibiades 15.4
οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τῆς γῆς συνεβούλευεν ἀντέχεσθαι τοῖς Ἀθηναίοις , καὶ τὸν ἐν Ἀγραύλου προβαλλόμενον ἀεὶ τοῖς ἐφήβοις ὅρκον ἔργῳ βεβαιοῦν . ὀμνύουσι γὰρ ὅροις χρήσασθαι τῆς Ἀττικῆς πυροῖς , κριθαῖς , ἀμπέλοις , ἐλαίαις , οἰκείαν ποιεῖσθαι διδασκόμενοι τὴν ἥμερον καὶ καρποφόρον .
Lemmas: οὐ μήν ἀλλά καί ὁ γῆ συμβουλεύω ἀντέχω ὁ Ἀθηναῖος , καί ὁ ἐν Ἄγραυλος προβάλλω ἀεί ὁ ἔφηβος ὅρκος ἔργον βεβαιόω . ὄμνυμι γάρ ὅρος χράω ὁ Ἀττική πυρός , κριθή , ἄμπελος , ἐλαία , οἰκεῖος ποιέω διδάσκω ὁ ἥμερος καί καρποφόρος .
plutarchus.alcibiades 16.1
ἐν δὲ τοιούτοις πολιτεύμασι καὶ λόγοις καὶ φρονήματι καὶ δεινότητι πολλὴν αὖ πάλιν τὴν τρυφὴν τῆς διαίτης καὶ περὶ πότους καὶ ἔρωτας ὑβρίσματα , καὶ θηλύτητας ἐσθήτων ἁλουργῶν ἑλκομένων διʼ ἀγορᾶς , καὶ πολυτέλειαν ὑπερήφανον , ἐκτομάς τε καταστρωμάτων ἐν ταῖς τριήρεσιν , ὅπως μαλακώτερον ἐγκαθεύδοι , κειρίαις , ἀλλὰ μὴ σανίσι , τῶν στρωμάτων ἐπιβαλλομένων , ἀσπίδος τε διαχρύσου ποίησιν οὐδὲν ἐπίσημον τῶν πατρίων ἔχουσαν ,
Lemmas: ἐν δέ τοιοῦτος πολίτευμα καί λόγος καί φρόνημα καί δεινότης πολύς αὖ πάλιν ὁ τρυφή ὁ δίαιτα καί περί πότος καί ἔρως ὕβρισμα , καί θηλύτης ἐσθής ἁλουργός ἕλκω διά ἀγορά , καί πολυτέλεια ὑπερήφανος , ἐκτομή τε κατάστρωμα ἐν ὁ τριήρης , ὅπως μαλακός ἐγκαθεύδω , κειρία , ἀλλά μή σανίς , ὁ στρῶμα ἐπιβάλλω , ἀσπίς τε διάχρυσος ποίησις οὐδείς ἐπίσημον ὁ πάτριος ἔχω ,
plutarchus.alcibiades 16.2
ἀλλʼ Ἔρωτα κεραυνοφόρον , ἅπερ ὁρῶντες οἱ μὲν ἔνδοξοι μετὰ τοῦ βδελύττεσθαι καὶ δυσχεραίνειν ἐφοβοῦντο τὴν ὀλιγωρίαν αὐτοῦ καὶ παρανομίαν , ὡς τυραννικὰ καὶ ἀλλόκοτα , τοῦ δὲ δήμου τὸ πάθος τὸ πρὸς αὐτὸν οὐ κακῶς ἐξηγούμενος ὁ Ἀριστοφάνης ταῦτʼ εἴρηκε · ποθεῖ μέν , ἐχθαίρει δέ , βούλεται δʼ ἔχειν , ἔτι δὲ μᾶλλον τῇ ὑπονοίᾳ πιέζων · μάλιστα μὲν λέοντα μὴ νʼ πόλει τρέφειν · ἢν δʼ ἐκτρέφῃ τις , τοῖς τρόποις ὑπηρετεῖν .
Lemmas: ἀλλά Ἔρως κεραυνοφόρος , ὅς ὁράω ὁ μέν ἔνδοξος μετά ὁ βδελύσσομαι καί δυσχεραίνω φοβέω ὁ ὀλιγωρία αὐτός καί παρανομία , ὡς τυραννικός καί ἀλλόκοτος , ὁ δέ δῆμος ὁ πάθος ὁ πρός αὐτός οὐ κακός ἐξηγέομαι ὁ Ἀριστοφάνης οὗτος λέγω · ποθέω μέν , ἐχθαίρω δέ , βούλομαι δέ ἔχω , ἔτι δέ μάλα ὁ ὑπόνοια πιέζω · μάλα μέν λέων μή ἐν πόλις τρέφω · ἐάν δέ ἐκτρέφω τις , ὁ τρόπος ὑπηρετέω .
plutarchus.alcibiades 16.3
ἐπιδόσεις γὰρ καὶ χορηγίαι καὶ φιλοτιμήματα πρὸς τὴν πόλιν ὑπερβολὴν μὴ ἀπολείποντα καὶ δόξα προγόνων καὶ λόγου δύναμις καὶ σώματος εὐπρέπεια καὶ ῥώμη μετʼ ἐμπειρίας τῶν πολεμικῶν καὶ ἀλκῆς πάντα τἆλλα συγχωρεῖν ἐποίει καὶ φέρειν μετρίως τοὺς Ἀθηναίους , ἀεὶ τὰ πρᾳότατα τῶν ὀνομάτων τοῖς ἁμαρτήμασι τιθεμένους , παιδιὰς καὶ φιλοτιμίας .
Lemmas: ἐπίδοσις γάρ καί χορηγία καί φιλοτίμημα πρός ὁ πόλις ὑπερβολή μή ἀπολείπω καί δόξα πρόγονος καί λόγος δύναμις καί σῶμα εὐπρέπεια καί ῥώμη μετά ἐμπειρία ὁ πολεμικός καί ἀλκή πᾶς ἄλλος συγχωρέω ποιέω καί φέρω μέτριος ὁ Ἀθηναῖος , ἀεί ὁ πρᾶος ὁ ὄνομα ὁ ἁμάρτημα τίθημι , παιδιά καί φιλοτιμία .
plutarchus.alcibiades 16.4
οἷον ἦν καὶ τὸ Ἀγάθαρχον εἷρξαι τὸν ζωγράφον , εἶτα γράψαντα τὴν οἰκίαν ἀφεῖναι δωρησάμενον · καὶ Ταυρέαν ἀντιχορηγοῦντα ῥαπίσαι φιλοτιμούμενον ὑπὲρ τῆς νίκης · καὶ τὸ Μηλίαν γυναῖκα ἐκ τῶν αἰχμαλώτων ἐξελόμενον καὶ συνόντα θρέψαι παιδάριον ἐξ αὐτῆς .
Lemmas: οἷος εἰμί καί ὁ Ἀγάθαρχος ἔργω ὁ ζωγράφος , εἶτα γράφω ὁ οἰκία ἀφίημι δωρέω · καί Ταυρέας ἀντιχορηγέω ῥαπίζω φιλοτιμέομαι ὑπέρ ὁ νίκη · καί ὁ Μήλιος γυνή ἐκ ὁ αἰχμάλωτος ἐξαιρέω καί σύνειμι τρέφω παιδάριον ἐκ αὐτός .
plutarchus.alcibiades 16.5
καὶ γὰρ τοῦτο φιλάνθρωπον ἐκάλουν · πλὴν ὅτι τοὺς Μηλίους ἡβηδὸν ἀποσφαγῆναι τὴν πλείστην αἰτίαν ἔσχε , τῷ ψηφίσματι συνειπών.Ἀριστοφῶντος δὲ Νεμέαν γράψαντος ἐν ταῖς ἀγκάλαις αὑτῆς καθήμενον Ἀλκιβιάδην ἔχουσαν , ἐθεῶντο καὶ συνέτρεχον χαίροντες . οἱ δὲ πρεσβύτεροι καὶ τούτοις ἐδυσχέραινον ὡς τυραννικοῖς καὶ παρανόμοις . ἐδόκει δὲ καὶ Ἀρχέστρατος οὐκ ἀπὸ τρόπου λέγειν ὡς ἡ Ἑλλὰς οὐκ ἂν ἤνεγκε δύο Ἀλκιβιάδας .
Lemmas: καί γάρ οὗτος φιλάνθρωπος καλέω · πλήν ὅτι ὁ Μήλιος ἡβηδόν ἀποσφάζω ὁ πολύς αἰτία ἔχω , ὁ ψήφισμα συνειπών.Ἀριστοφῶντος δέ Νεμέα γράφω ἐν ὁ ἀγκάλη ἑαυτοῦ κάθημαι Ἀλκιβιάδης ἔχω , θεάομαι καί συντρέχω χαίρω . ὁ δέ πρέσβυς καί οὗτος δυσχεραίνω ὡς τυραννικός καί παράνομος . δοκέω δέ καί Ἀρχέστρατος οὐ ἀπό τρόπος λέγω ὡς ὁ Ἑλλάς οὐ ἄν φέρω δύο Ἀλκιβιάδης .
plutarchus.alcibiades 16.6
ἐπεὶ δὲ Τίμων ὁ μισάνθρωπος εὐημερήσαντα τὸν Ἀλκιβιάδην καὶ προπεμπόμενον ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας ἐπιφανῶς οὐ παρῆλθεν οὐδʼ ἐξέκλινεν , ὥσπερ εἰώθει τοὺς ἄλλους , ἀλλʼ ἀπαντήσας καὶ δεξιωσάμενος , εὖ γʼ , ἔφη , ποιεῖς αὐξόμενος , ὦ παῖ · μέγα γὰρ αὔξῃ κακὸν ἅπασι τούτοις , οἱ μὲν ἐγέλων , οἱ δʼ ἐβλασφήμουν , ἐνίους δὲ καὶ πάνυ τὸ λεχθὲν ἐπέστρεφεν . οὕτως ἄκριτος ἦν ἡ δόξα περὶ αὐτοῦ διὰ τὴν τῆς φύσεως ἀνωμαλίαν .
Lemmas: ἐπεί δέ Τίμων ὁ μισάνθρωπος εὐημερέω ὁ Ἀλκιβιάδης καί προπέμπω ἀπό ὁ ἐκκλησία ἐπιφανής οὐ παρέρχομαι οὐδέ ἐκκλίνω , ὥσπερ εἴωθα ὁ ἄλλος , ἀλλά ἀπαντάω καί δεξιόομαι , εὖ γε , φημί , ποιέω αὐξάνω , ὦ παῖς · μέγας γάρ αὐξάνω κακός ἅπας οὗτος , ὁ μέν γελάω , ὁ δέ βλασφημέω , ἔνιοι δέ καί πάνυ ὁ λέγω ἐπιστρέφω . οὕτως ἄκριτος εἰμί ὁ δόξα περί αὐτός διά ὁ ὁ φύσις ἀνωμαλία .
plutarchus.alcibiades 17.1
Σικελίας δὲ καὶ Περικλέους ἔτι ζῶντος ἐπεθύμουν Ἀθηναῖοι , καὶ τελευτήσαντος ἥπτοντο , καὶ τὰς λεγομένας βοηθείας καὶ συμμαχίας ἔπεμπον ἑκάστοτε τοῖς ἀδικουμένοις ὑπὸ Συρακουσίων ἐπιβάθρας τῆς μείζονος στρατείας τιθέντες .
Lemmas: Σικελία δέ καί Περικλῆς ἔτι ζάω ἐπιθυμέω Ἀθηναῖος , καί τελευτάω ἅπτω , καί ὁ λέγω βοήθεια καί συμμαχία πέμπω ἑκάστοτε ὁ ἀδικέω ὑπό Συρακούσιος ἐπιβάθρα ὁ μέγας στρατεία τίθημι .