ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.alcibiades 17.2
ὁ δὲ παντάπασι τὸν ἔρωτα τοῦτον ἀναφλέξας αὐτῶν , καὶ πείσας μὴ κατὰ μέρος μηδὲ κατὰ μικρόν , ἀλλὰ μεγάλῳ στόλῳ πλεύσαντας ἐπιχειρεῖν καὶ καταστρέφεσθαι τὴν νῆσον , Ἀλκιβιάδης ἦν , τόν τε δῆμον μεγάλα πείσας ἐλπίζειν , αὐτός τε μειζόνων ὀρεγόμενος . ἀρχὴν γὰρ εἶναι , πρὸς ἃ ἠλπίκει , διενοεῖτο τῆς στρατείας , οὐ τέλος , ὥσπερ οἱ λοιποί , Σικελίαν .
Lemmas: ὁ δέ παντάπασι ὁ ἔρως οὗτος ἀναφλέγω αὐτός , καί πείθω μή κατά μέρος μηδέ κατά μικρός , ἀλλά μέγας στόλος πλέω ἐπιχειρέω καί καταστρέφω ὁ νῆσος , Ἀλκιβιάδης εἰμί , ὁ τε δῆμος μέγας πείθω ἐλπίζω , αὐτός τε μέγας ὀρέγω . ἀρχή γάρ εἰμί , πρός ὅς ἐλπίζω , διανοέω ὁ στρατεία , οὐ τέλος , ὥσπερ ὁ λοιπός , Σικελία .
plutarchus.alcibiades 17.3
καὶ Νικίας μὲν ὡς χαλεπὸν ἔργον ὂν τὰς Συρακούσας ἑλεῖν ἀπέτρεπε τὸν δῆμον , Ἀλκιβιάδης δὲ Καρχηδόνα καὶ Λιβύην ὀνειροπολῶν , ἐκ δὲ τούτων προσγενομένων Ἰταλίαν καὶ Πελοπόννησον ἤδη περιβαλλόμενος , ὀλίγου δεῖν ἐφόδια τοῦ πολέμου Σικελίαν ἐποιεῖτο . καὶ τοὺς μὲν νέους αὐτόθεν εἶχεν ἤδη ταῖς ἐλπίσιν ἐπηρμένους , τῶν δὲ πρεσβυτέρων ἠκροῶντο πολλὰ θαυμάσια περὶ τῆς στρατείας περαινόντων , ὥστε πολλοὺς ἐν ταῖς παλαίστραις καὶ τοῖς ἡμικυκλίοις καθέζεσθαι τῆς τε νήσου τὸ σχῆμα καὶ θέσιν Λιβύης καὶ Καρχηδόνος ὑπογράφοντας .
Lemmas: καί Νικίας μέν ὡς χαλεπός ἔργον εἰμί ὁ Συράκουσαι αἱρέω ἀποτρέπω ὁ δῆμος , Ἀλκιβιάδης δέ Καρχηδών καί Λιβύη ὀνειροπολέω , ἐκ δέ οὗτος προσγίγνομαι Ἰταλία καί Πελοπόννησος ἤδη περιβάλλω , ὀλίγος δέω ἐφόδιον ὁ πόλεμος Σικελία ποιέω . καί ὁ μέν νέος αὐτόθεν ἔχω ἤδη ὁ ἐλπίς ἐπαίρω , ὁ δέ πρέσβυς ἀκροάομαι πολύς θαυμάσιος περί ὁ στρατεία περαίνω , ὥστε πολύς ἐν ὁ παλαίστρα καί ὁ ἡμικύκλιον καθέζομαι ὁ τε νῆσος ὁ σχῆμα καί θέσις Λιβύη καί Καρχηδών ὑπογράφω .
plutarchus.alcibiades 17.4
Σωκράτη μέντοι τὸν φιλόσοφον καὶ Μέτωνα τὸν ἀστρολόγον οὐδὲν ἐλπίσαι τῇ πόλει χρηστὸν ἀπὸ τῆς στρατείας ἐκείνης λέγουσιν , ὁ μέν , ὡς ἔοικε , τοῦ συνήθους δαιμονίου γενομένου καὶ προσημαίνοντος , ὁ δὲ Μέτων εἴτε δείσας ἐκ λογισμοῦ τὸ μέλλον εἴτε μαντικῆς τινι τρόπῳ χρησάμενος ἐσκήψατο μεμηνέναι , καὶ λαβὼν δᾷδα καιομένην οἷος ἦν αὑτοῦ τὴν οἰκίαν ὑφάπτειν .
Lemmas: Σωκράτης μέντοι ὁ φιλόσοφος καί Μέτων ὁ ἀστρολόγος οὐδείς ἐλπίζω ὁ πόλις χρηστός ἀπό ὁ στρατεία ἐκεῖνος λέγω , ὁ μέν , ὡς ἔοικα , ὁ συνήθης δαιμόνιον γίγνομαι καί προσημαίνω , ὁ δέ Μέτων εἴτε δείδω ἐκ λογισμός ὁ μέλλω εἴτε μαντικός τις τρόπος χράω σκήπτω μαίνομαι , καί λαμβάνω δαίς καίω οἷος εἰμί ἑαυτοῦ ὁ οἰκία ὑφάπτω .
plutarchus.alcibiades 17.5
ἔνιοι δέ φασι προσποίημα μὲν μανίας μηδὲν ἐσκευάσθαι τὸν Μέτωνα , καταπρῆσαι δὲ τὴν οἰκίαν νύκτωρ , εἶθʼ ἕωθεν προελθόντα δεῖσθαι καὶ ἀντιβολεῖν ἐπὶ συμφορᾷ τηλικαύτῃ τὸν υἱὸν αὐτῷ παρεθῆναι τῆς στρατείας . ἐκεῖνος μὲν οὖν ἔτυχεν ὧν ἠξίου , παρακρουσάμενος τοὺς πολίτας .
Lemmas: ἔνιοι δέ φημί προσποίημα μέν μανία μηδείς σκευάζω ὁ Μέτων , καταπίμπρημι δέ ὁ οἰκία νύκτωρ , εἶτα ἕωθεν προέρχομαι δέω καί ἀντιβολέω ἐπί συμφορά τηλικοῦτος ὁ υἱός αὐτός παρίημι ὁ στρατεία . ἐκεῖνος μέν οὖν τυγχάνω ὅς ἀξιόω , παρακρούω ὁ πολίτης .
plutarchus.alcibiades 18.1
ὁ δὲ Νικίας ἄκων μὲν ᾑρέθη στρατηγός , οὐχ ἥκιστα τὴν ἀρχὴν καὶ διὰ τὸν συνάρχοντα φεύγων · ἐφαίνετο γὰρ τοῖς Ἀθηναίοις τὰ τοῦ πολέμου βέλτιον ἕξειν μὴ προεμένοις τὸν Ἀλκιβιάδην ἄκρατον , ἀλλὰ μιχθείσης πρὸς τὴν τόλμαν αὐτοῦ τῆς Νικίου προνοίας · καὶ γὰρ ὁ τρίτος στρατηγὸς Λάμαχος ἡλικίᾳ προήκων ὅμως ἐδόκει μηδὲν ἧττον εἶναι τοῦ Ἀλκιβιάδου διάπυρος καὶ φιλοκίνδυνος ἐν τοῖς ἀγῶσι ·
Lemmas: ὁ δέ Νικίας ἀέκων μέν αἱρέω στρατηγός , οὐ ἦκα ὁ ἀρχή καί διά ὁ συνάρχω φεύγω · φαίνω γάρ ὁ Ἀθηναῖος ὁ ὁ πόλεμος ἀγαθός ἔχω μή προίημι ὁ Ἀλκιβιάδης ἄκρατος , ἀλλά μείγνυμι πρός ὁ τόλμα αὐτός ὁ Νικίας πρόνοια · καί γάρ ὁ τρίτος στρατηγός Λάμαχος ἡλικία προήκω ὅμως δοκέω μηδείς ἥσσων εἰμί ὁ Ἀλκιβιάδης διάπυρος καί φιλοκίνδυνος ἐν ὁ ἀγών ·
plutarchus.alcibiades 18.2
βουλευομένων δὲ περὶ πλήθους καὶ τρόπου παρασκευῆς ἐπεχείρησεν αὖθις ὁ Νικίας ἐνίστασθαι καὶ καταπαύειν τὸν πόλεμον . ἀντειπόντος δὲ τοῦ Ἀλκιβιάδου καὶ κρατήσαντος , ἔγραψε τῶν ῥητόρων Δημόστρατος καὶ εἶπεν ὡς χρὴ τοὺς στρατηγοὺς αὐτοκράτορας εἶναι καὶ τῆς παρασκευῆς καὶ τοῦ πολέμου παντός.ἐπιψηφισαμένου δὲ τοῦ δήμου καὶ γενομένων ἑτοίμων πάντων πρὸς τὸν ἔκπλουν , οὐ χρηστὰ παρῆν οὐδὲ τὰ τῆς ἑορτῆς .
Lemmas: βουλεύω δέ περί πλῆθος καί τρόπος παρασκευή ἐπιχειρέω αὖθις ὁ Νικίας ἐνίστημι καί καταπαύω ὁ πόλεμος . ἀντιλέγω δέ ὁ Ἀλκιβιάδης καί κρατέω , γράφω ὁ ῥήτωρ Δημόστρατος καί λέγω ὡς χρή ὁ στρατηγός αὐτοκράτωρ εἰμί καί ὁ παρασκευή καί ὁ πόλεμος παντός.ἐπιψηφισαμένου δέ ὁ δῆμος καί γίγνομαι ἑτοῖμος πᾶς πρός ὁ ἔκπλοος , οὐ χρηστός πάρειμι οὐδέ ὁ ὁ ἑορτή .
plutarchus.alcibiades 18.3
Ἀδωνίων γὰρ εἰς τὰς ἡμέρας ἐκείνας καθηκόντων εἴδωλα πολλαχοῦ νεκροῖς ἐκκομιζομένοις ὅμοια προὔκειντο ταῖς γυναιξί , καὶ ταφὰς ἐμιμοῦντο κοπτόμεναι , καὶ θρήνους ᾖδον . ἡ μέντοι τῶν Ἑρμῶν περικοπή , μιᾷ νυκτὶ τῶν πλείστων ἀκρωτηριασθέντων τὰ πρόσωπα , πολλοὺς καὶ τῶν περιφρονούντων τὰ τοιαῦτα διετάραξεν . ἐλέχθη μὲν οὖν ὅτι Κορίνθιοι διὰ τοὺς Συρακουσίους ἀποίκους ὄντας , ὡς ἐπισχέσεως ἐσομένης πρὸς τῶν οἰωνῶν ἢ μεταγνώσεως τοῦ πολέμου , ταῦτα δράσειαν .
Lemmas: Ἀδωνιά γάρ εἰς ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος καθήκω εἴδωλον πολλαχοῦ νεκρός ἐκκομίζω ὅμοιος πρόκειμαι ὁ γυνή , καί ταφή μιμέομαι κόπτω , καί θρῆνος ἀείδω . ὁ μέντοι ὁ Ἑρμῆς περικοπή , εἷς νύξ ὁ πολύς ἀκρωτηριάζω ὁ πρόσωπον , πολύς καί ὁ περιφρονέω ὁ τοιοῦτος διαταράσσω . λέγω μέν οὖν ὅτι Κορίνθιος διά ὁ Συρακούσιος ἄποικος εἰμί , ὡς ἐπίσχεσις εἰμί πρός ὁ οἰωνός ἤ μετάγνωσις ὁ πόλεμος , οὗτος δράω .
plutarchus.alcibiades 18.4
οὐ μὴν ἥπτετό γε τῶν πολλῶν οὔθʼ οὗτος ὁ λόγος οὔθʼ ὁ τῶν σημεῖον δεινὸν εἶναι μηδὲν οἰομένων , ἀλλʼ οἷα φιλεῖ φέρειν ἄκρατος ἀκολάστων νέων εἰς ὕβριν ἐκ παιδιᾶς ὑποφερομένων · ὀργῇ δʼ ἅμα καὶ φόβῳ τὸ γεγονὸς λαμβάνοντες ὡς ἀπὸ συνωμοσίας ἐπὶ πράγμασι μεγάλοις τετολμημένον , ἅπασαν ἐξήταζον ὑπόνοιαν πικρῶς ἥ τε βουλὴ συνιοῦσα περὶ τούτων καὶ ὁ δῆμος ἐν ὀλίγαις ἡμέραις πολλάκις .
Lemmas: οὐ μήν ἅπτω γε ὁ πολύς οὔτε οὗτος ὁ λόγος οὔτε ὁ ὁ σημεῖον δεινός εἰμί μηδείς οἴομαι , ἀλλά οἷος φιλέω φέρω ἄκρατος ἀκόλαστος νέος εἰς ὕβρις ἐκ παιδιά ὑποφέρω · ὀργή δέ ἅμα καί φόβος ὁ γίγνομαι λαμβάνω ὡς ἀπό συνωμοσία ἐπί πρᾶγμα μέγας τολμάω , ἅπας ἐξετάζω ὑπόνοια πικρός ὁ τε βουλή συνέρχομαι περί οὗτος καί ὁ δῆμος ἐν ὀλίγος ἡμέρα πολλάκις .
plutarchus.alcibiades 19.1
ἐν δὲ τούτῳ δούλους τινὰς καὶ μετοίκους προήγαγεν Ἀνδροκλῆς ὁ δημαγωγὸς ἄλλων τε ἀγαλμάτων περικοπὰς καὶ μυστηρίων παρʼ οἶνον ἀπομιμήσεις τοῦ Ἀλκιβιάδου καὶ τῶν φίλων κατηγοροῦντας . ἔλεγον δὲ Θεόδωρον μέν τινα δρᾶν τὰ τοῦ κήρυκος , Πουλυτίωνα δὲ τὰ τοῦ δᾳδούχου , τὰ δὲ τοῦ ἱεροφάντου τὸν Ἀλκιβιάδην , τοὺς δʼ ἄλλους ἑταίρους παρεῖναι καὶ μυεῖσθαι μύστας προσαγορευομένους .
Lemmas: ἐν δέ οὗτος δοῦλος τις καί μέτοικος προάγω Ἀνδροκλῆς ὁ δημαγωγός ἄλλος τε ἄγαλμα περικοπή καί μυστήριον παρά οἶνος ἀπομίμησις ὁ Ἀλκιβιάδης καί ὁ φίλος κατηγορέω . λέγω δέ Θεόδωρος μέν τις δράω ὁ ὁ κῆρυξ , Πουλυτίων δέ ὁ ὁ δᾳδοῦχος , ὁ δέ ὁ ἱεροφάντης ὁ Ἀλκιβιάδης , ὁ δέ ἄλλος ἑταῖρος πάρειμι καί μυέω μύστης προσαγορεύω .
plutarchus.alcibiades 19.2
ταῦτα γὰρ ἐν τῇ εἰσαγγελίᾳ γέγραπται Θεσσαλοῦ τοῦ Κίμωνος εἰσαγγείλαντος Ἀλκιβιάδην ἀσεβεῖν περὶ τὼ θεώ . τραχυνομένου δὲ τοῦ δήμου καὶ πικρῶς πρὸς Ἀλκιβιάδην ἔχοντος , καὶ τοῦ Ἀνδροκλέους ( ἦν γὰρ οὗτος ἐχθρὸς ἐν τοῖς μάλιστα τοῦ Ἀλκιβιάδου ) παροξύνοντος , ἐν ἀρχῇ μὲν ἐταράχθησαν οἱ περὶ τὸν Ἀλκιβιάδην .
Lemmas: οὗτος γάρ ἐν ὁ εἰσαγγελία γράφω Θεσσαλός ὁ Κίμων εἰσαγγέλλω Ἀλκιβιάδης ἀσεβέω περί ὁ θεός . τραχύνω δέ ὁ δῆμος καί πικρός πρός Ἀλκιβιάδης ἔχω , καί ὁ Ἀνδροκλῆς ( εἰμί γάρ οὗτος ἐχθρός ἐν ὁ μάλα ὁ Ἀλκιβιάδης ) παροξύνω , ἐν ἀρχή μέν ταράσσω ὁ περί ὁ Ἀλκιβιάδης .
plutarchus.alcibiades 19.3
αἰσθόμενοι δὲ τούς τε ναύτας , ὅσοι πλεῖν ἔμελλον εἰς Σικελίαν , εὔνους ὄντας αὐτοῖς καὶ τὸ στρατιωτικόν , Ἀργείων δὲ καὶ Μαντινέων χιλίων ὄντων ὁπλιτῶν ἀκούοντες ἀναφανδὸν λεγόντων ὡς διʼ Ἀλκιβιάδην στρατεύοιντο διαπόντιον καὶ μακρὰν στρατείαν , ἐὰν δέ τις ἀγνωμονῇ περὶ τοῦτον , εὐθὺς ἀποστήσεσθαι , ἀνεθάρρουν καὶ παρίσταντο τῷ καιρῷ πρὸς τὴν ἀπολογίαν , ὥστε τοὺς ἐχθροὺς πάλιν ἀθυμεῖν καὶ φοβεῖσθαι μὴ περὶ τὴν κρίσιν ὁ δῆμος ἀμβλύτερος αὐτῷ γένηται διὰ τὴν χρείαν .
Lemmas: αἰσθάνομαι δέ ὁ τε ναύτης , ὅσος πλέω μέλλω εἰς Σικελία , εὔνους εἰμί αὐτός καί ὁ στρατιωτικός , Ἀργεῖος δέ καί Μαντινεύς χίλιοι εἰμί ὁπλίτης ἀκούω ἀναφανδά λέγω ὡς διά Ἀλκιβιάδης στρατεύω διαπόντιος καί μακρός στρατεία , ἐάν δέ τις ἀγνωμονέω περί οὗτος , εὐθύς ἀφίστημι , ἀναθαρσέω καί παρίστημι ὁ καιρός πρός ὁ ἀπολογία , ὥστε ὁ ἐχθρός πάλιν ἀθυμέω καί φοβέω μή περί ὁ κρίσις ὁ δῆμος ἀμβλύς αὐτός γίγνομαι διά ὁ χρεία .
plutarchus.alcibiades 19.4
πρὸς ταῦτʼ οὖν τεχνάζουσι τῶν ῥητόρων τοὺς οὐ δοκοῦντας ἐχθροὺς τοῦ Ἀλκιβιάδου , μισοῦντας δὲ αὐτὸν οὐχ ἧττον τῶν ὁμολογούντων , ἀνισταμένους ἐν τῷ δήμῳ λέγειν ὡς ἄτοπόν ἐστιν αὐτοκράτορι στρατηγῷ τηλικαύτης ἀποδεδειγμένῳ δυνάμεως , ἠθροισμένης στρατιᾶς καὶ τῶν συμμάχων , μεταξὺ κληροῦντας δικαστήριον καὶ ὕδωρ διαμετροῦντας ἀπολλύναι τὸν καιρόν · ἀλλὰ νῦν μὲν ἀγαθῇ τύχῃ πλεέτω , τοῦ δὲ πολέμου διαπραχθέντος ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς νόμοις ἀπολογείσθω παρών .
Lemmas: πρός οὗτος οὖν τεχνάζω ὁ ῥήτωρ ὁ οὐ δοκέω ἐχθρός ὁ Ἀλκιβιάδης , μισέω δέ αὐτός οὐ ἥσσων ὁ ὁμολογέω , ἀνίστημι ἐν ὁ δῆμος λέγω ὡς ἄτοπος εἰμί αὐτοκράτωρ στρατηγός τηλικοῦτος ἀποδείκνυμι δύναμις , ἀθροίζω στρατιά καί ὁ σύμμαχος , μεταξύ κληρόω δικαστήριον καί ὕδωρ διαμετρέω ἀπόλλυμι ὁ καιρός · ἀλλά νῦν μέν ἀγαθός τύχη πλέω , ὁ δέ πόλεμος διαπράσσω ἐπί ὁ αὐτός νόμος ἀπολογέομαι πάρειμι .
plutarchus.alcibiades 19.5
οὐκ ἐλάνθανε μὲν οὖν ἡ κακοήθεια τῆς ἀναβολῆς τὸν Ἀλκιβιάδην , ἀλλʼ ἔλεγε παριὼν ὡς δεινόν ἐστιν αἰτίας ἀπολιπόντα καθʼ ἑαυτοῦ καὶ διαβολὰς ἐκπέμπεσθαι μετέωρον ἐπὶ τοσαύτης δυνάμεως · ἀποθανεῖν γὰρ προσήκειν μὴ λύσαντι τὰς κατηγορίας , λύσαντι δὲ καὶ φανέντι καθαρῷ τρέπεσθαι πρὸς τοὺς πολεμίους μὴ δεδοικότι τοὺς συκοφάντας .
Lemmas: οὐ λανθάνω μέν οὖν ὁ κακοήθεια ὁ ἀναβολή ὁ Ἀλκιβιάδης , ἀλλά λέγω παρέρχομαι ὡς δεινός εἰμί αἰτία ἀπολείπω κατά ἑαυτοῦ καί διαβολή ἐκπέμπω μετέωρος ἐπί τοσοῦτος δύναμις · ἀποθνῄσκω γάρ προσήκω μή λύω ὁ κατηγορία , λύω δέ καί φαίνω καθαρός τρέπω πρός ὁ πολέμιος μή δείδω ὁ συκοφάντης .
plutarchus.alcibiades 20.1
ἐπεὶ δʼ οὐκ ἔπειθεν , ἀλλὰ πλεῖν ἐκέλευον αὐτόν , ἀνήχθη μετὰ τῶν συστρατήγων ἔχων τριήρεις μὲν οὐ πολλῷ τῶν τεσσαράκοντα καὶ ἑκατὸν ἀποδεούσας , ὁπλίτας δὲ πεντακισχιλίους καὶ ἑκατόν , τοξότας δὲ καὶ σφενδονήτας καὶ ψιλοὺς περὶ τριακοσίους καὶ χιλίους , καὶ τὴν ἄλλην παρασκευὴν ἀξιόλογον .
Lemmas: ἐπεί δέ οὐ πείθω , ἀλλά πλέω κελεύω αὐτός , ἀνάγω μετά ὁ συστράτηγος ἔχω τριήρης μέν οὐ πολύς ὁ τεσσαράκοντα καί ἑκατόν ἀποδέω , ὁπλίτης δέ πεντακισχίλιοι καί ἑκατόν , τοξότης δέ καί σφενδονήτης καί ψιλός περί τριακόσιοι καί χίλιοι , καί ὁ ἄλλος παρασκευή ἀξιόλογος .
plutarchus.alcibiades 20.2
προσβαλὼν δʼ Ἰταλία καὶ Ῥήγιον ἑλών , εἰσηγήσατο γνώμην ὅτῳ τρόπῳ πολεμητέον ἐστί . καὶ Νικίου μὲν ἀντιλέγοντος , Λαμάχου δὲ προσθεμένου , πλεύσας εἰς Σικελίαν προσηγάγετο Κατάνην , ἄλλο δὲ οὐδὲν ἔπραξε μετάπεμπτος ὑπὸ τῶν Ἀθηναίων ἐπὶ τὴν κρίσιν εὐθὺς γενόμενος.πρῶτον μὲν γάρ , ὥσπερ εἴρηται , ψυχραί τινες ὑποψίαι καὶ διαβολαὶ κατὰ τοῦ Ἀλκιβιάδου προσέπιπτον ἀπὸ δούλων καὶ μετοίκων ·
Lemmas: προσβάλλω δέ Ἰταλία καί Ῥήγιον αἱρέω , εἰσηγέομαι γνώμη ὅστις τρόπος πολεμέω εἰμί . καί Νικίας μέν ἀντιλέγω , Λάμαχος δέ προστίθημι , πλέω εἰς Σικελία προσάγω Κατάνη , ἄλλος δέ οὐδείς πράσσω μετάπεμπτος ὑπό ὁ Ἀθηναῖος ἐπί ὁ κρίσις εὐθύς γενόμενος.πρῶτον μέν γάρ , ὥσπερ λέγω , ψυχρός τις ὑποψία καί διαβολή κατά ὁ Ἀλκιβιάδης προσπίπτω ἀπό δοῦλος καί μέτοικος ·
plutarchus.alcibiades 20.3
ἔπειτα τῶν ἐχθρῶν ἀπόντος αὐτοῦ καθαπτομένων σφοδρότερον , καὶ τοῖς περὶ τοὺς Ἑρμᾶς ὑβρίσμασι καὶ τὰ μυστικὰ συμπλεκόντων , ὡς ἀπὸ μιᾶς ἐπὶ νεωτερισμῷ συνωμοσίας πεπραγμένα , τοὺς μὲν ὁπωσοῦν ἐπαιτιαθέντας ἐνέβαλλον ἀκρίτους εἰς τὸ δεσμωτήριον , ἤχθοντο δὲ τὸν Ἀλκιβιάδην μὴ λαβόντες ὑπὸ τὰς ψήφους τότε μηδὲ κρίναντες ἐπʼ αἰτίαις τηλικαύταις .
Lemmas: ἔπειτα ὁ ἐχθρός ἄπειμι αὐτός καθάπτω σφοδρός , καί ὁ περί ὁ Ἑρμᾶς ὕβρισμα καί ὁ μυστικός συμπλέκω , ὡς ἀπό εἷς ἐπί νεωτερισμός συνωμοσία πράσσω , ὁ μέν ὁπωσοῦν ἐπαιτιάομαι ἐμβάλλω ἄκριτος εἰς ὁ δεσμωτήριον , ἔχθω δέ ὁ Ἀλκιβιάδης μή λαμβάνω ὑπό ὁ ψῆφος τότε μηδέ κρίνω ἐπί αἰτία τηλικοῦτος .
plutarchus.alcibiades 20.4
ὁ δὲ τῇ πρὸς ἐκεῖνον ὀργῇ παραπεσὼν οἰκεῖος ἢ φίλος ἢ συνήθης χαλεπωτέροις αὐτοῖς ἐχρήσατο . τοὺς δὲ μηνύσαντας ὁ μὲν Θουκυδίδης ὀνομάσαι παρῆκεν , ἄλλοι δʼ ὀνομάζουσι Διοκλείδαν καὶ Τεῦκρον , ὧν καὶ Φρύνιχός ἐστιν ὁ κωμικὸς ταυτὶ πεποιηκώς · ὦ φίλταθʼ Ἑρμῆ , καὶ φυλάσσου , μὴ πεσὼν αὑτὸν παρακρούσῃ καὶ παράσχῃς διαβολὴν ἑτέρῳ Διοκλείδᾳ βουλομένῳ κακόν τι δρᾶν . καί · φυλάξομαι · Τεύκρῳ γὰρ οὐχὶ βούλομαι μήνυτρα δοῦναι , τῷ παλαμναίῳ ξένῳ .
Lemmas: ὁ δέ ὁ πρός ἐκεῖνος ὀργή παραπίπτω οἰκεῖος ἤ φίλος ἤ συνήθης χαλεπός αὐτός χράω . ὁ δέ μηνύω ὁ μέν Θουκυδίδης ὀνομάζω παρίημι , ἄλλος δέ ὀνομάζω Διοκλείδης καί Τεῦκρος , ὅς καί Φρύνιχος εἰμί ὁ κωμικός οὗτος ποιέω · ὦ φίλος Ἑρμῆς , καί φυλάσσω , μή πίπτω ἑαυτοῦ παρακρούω καί παρέχω διαβολή ἕτερος Διοκλείδης βούλομαι κακός τις δράω . καί · φυλάσσω · Τεῦκρος γάρ οὐ βούλομαι μήνυτρον δίδωμι , ὁ παλαμναῖος ξένος .
plutarchus.alcibiades 20.5
καίτοι βέβαιον οὐδὲν οὐδʼ ἰσχυρὸν οἱ μηνύοντες ἐδείκνυσαν . εἷς δʼ αὐτῶν ἐρωτώμενος ὅπως τὰ πρόσωπα τῶν Ἑρμοκοπιδῶν γνωρίσειε , καὶ ἀποκρινάμενος ὅτι πρὸς τὴν σελήνην , ἐσφάλη τοῦ παντός , ἕνης καὶ νέας οὔσης ὅτε ταῦτʼ ἐδρᾶτο · ὃ θόρυβον μὲν παρέσχε τοῖς νοῦν ἔχουσι , τὸν δῆμον δʼ οὐδὲ τοῦτο μαλακώτερον ἐποίησε πρὸς τὰς διαβολάς , ἀλλʼ ὥσπερ ὥρμησεν ἐξ ἀρχῆς , οὐκ ἐπαύσατο φέρων καὶ ἐμβάλλων εἰς τὸ δεσμωτήριον οὗ τις κατείποι .
Lemmas: καίτοι βέβαιος οὐδείς οὐδέ ἰσχυρός ὁ μηνύω δείκνυμι . εἷς δέ αὐτός ἐρωτάω ὅπως ὁ πρόσωπον ὁ Ἑρμοκοπίδης γνωρίζω , καί ἀποκρίνω ὅτι πρός ὁ σελήνη , σφάλλω ὁ πᾶς , ἕνος καί νέος εἰμί ὅτε οὗτος δράω · ὅς θόρυβος μέν παρέχω ὁ νόος ἔχω , ὁ δῆμος δέ οὐδέ οὗτος μαλακός ποιέω πρός ὁ διαβολή , ἀλλά ὥσπερ ὁρμάω ἐκ ἀρχή , οὐ παύω φέρω καί ἐμβάλλω εἰς ὁ δεσμωτήριον ὅς τις καταλέγω .
plutarchus.alcibiades 21.1
τῶν οὖν δεθέντων καὶ φυλαττομένων ἐπὶ κρίσει τότε καὶ Ἀνδοκίδης ἦν ὁ ῥήτωρ , ὃν Ἑλλάνικος ὁ συγγραφεὺς εἰς τοὺς Ὀδυσσέως ἀπογόνους ἀνήγαγεν . ἐδόκει δὲ μισόδημος καὶ ὀλιγαρχικὸς ὁ Ἀνδοκίδης , ὕποπτον δὲ οὐχ ἥκιστα τῆς τῶν Ἑρμῶν περικοπῆς ἐποίησεν ὁ μέγας Ἑρμῆς , ὁ πλησίον αὐτοῦ τῆς οἰκίας ἀνάθημα τῆς Αἰγηΐδος φυλῆς ἱδρυμένος ·
Lemmas: ὁ οὖν δέω καί φυλάσσω ἐπί κρίσις τότε καί Ἀνδοκίδης εἰμί ὁ ῥήτωρ , ὅς Ἑλλάνικος ὁ συγγραφεύς εἰς ὁ Ὀδυσσεύς ἀπόγονος ἀνάγω . δοκέω δέ μισόδημος καί ὀλιγαρχικός ὁ Ἀνδοκίδης , ὕποπτος δέ οὐ ἦκα ὁ ὁ Ἑρμῆς περικοπή ποιέω ὁ μέγας Ἑρμῆς , ὁ πλησίον αὐτός ὁ οἰκία ἀνάθημα ὁ Αἰγηΐς φυλή ἱδρύω ·
plutarchus.alcibiades 21.2
ἐν γὰρ ὀλίγοις πάνυ τῶν ἐπιφανῶν μόνος σχεδὸν ἀκέραιος ἔμεινε · διὸ καὶ νῦν Ἀνδοκίδου καλεῖται , καὶ πάντες οὕτως ὀνομάζουσι τῆς ἐπιγραφῆς ἀντιμαρτυρούσης.συνέβη δὲ τῷ Ἀνδοκίδῃ μάλιστα τῶν τὴν αὐτὴν αἰτίαν ἐχόντων ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ γενέσθαι συνήθη καὶ φίλον ἔνδοξον μὲν οὐχ ὁμοίως ἐκείνῳ , συνέσει δὲ καὶ τόλμῃ περιττόν , ὄνομα Τίμαιον .
Lemmas: ἐν γάρ ὀλίγος πάνυ ὁ ἐπιφανής μόνος σχεδόν ἀκέραιος μένω · διό καί νῦν Ἀνδοκίδης καλέω , καί πᾶς οὕτως ὀνομάζω ὁ ἐπιγραφή ἀντιμαρτυρέω δέ ὁ Ἀνδοκίδης μάλα ὁ ὁ αὐτός αἰτία ἔχω ἐν ὁ δεσμωτήριον γίγνομαι συνήθης καί φίλος ἔνδοξος μέν οὐ ὅμοιος ἐκεῖνος , σύνεσις δέ καί τόλμα περισσός , ὄνομα Τίμαιος .
plutarchus.alcibiades 21.3
οὗτος ἀναπείθει τὸν Ἀνδοκίδην ἑαυτοῦ κατήγορον καί τινων ἄλλων γενέσθαι μὴ πολλῶν · ὁμολογήσαντι γὰρ ἄδειαν εἶναι κατὰ ψήφισμα τοῦ δήμου , τὰ δὲ τῆς κρίσεως ἄδηλα πᾶσι , τοῖς δὲ δυνατοῖς φοβερώτατα · βέλτιον δὲ σωθῆναι ψευδόμενον ἢ μετὰ τῆς αὐτῆς αἰτίας ἀποθανεῖν ἀδόξως , καὶ τὸ κοινῇ σκοποῦντι συμφέρον ὑπάρχειν , ὀλίγους καὶ ἀμφιβόλους προέμενον , πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς ἐξελέσθαι τῆς ὀργῆς .
Lemmas: οὗτος ἀναπείθω ὁ Ἀνδοκίδης ἑαυτοῦ κατήγορος καί τις ἄλλος γίγνομαι μή πολύς · ὁμολογέω γάρ ἄδεια εἰμί κατά ψήφισμα ὁ δῆμος , ὁ δέ ὁ κρίσις ἄδηλος πᾶς , ὁ δέ δυνατός φοβερός · ἀγαθός δέ σῴζω ψεύδω ἤ μετά ὁ αὐτός αἰτία ἀποθνῄσκω ἄδοξος , καί ὁ κοινῇ σκοπέω συμφέρω ὑπάρχω , ὀλίγος καί ἀμφίβολος προίημι , πολύς καί ἀγαθός ἐξαιρέω ὁ ὀργή .
plutarchus.alcibiades 21.4
ταῦτα τοῦ Τιμαίου λέγοντος καὶ διδάσκοντος ὁ Ἀνδοκίδης ἐπείσθη , καὶ γενόμενος μηνυτὴς καθʼ αὑτοῦ καὶ καθʼ ἑτέρων ἔσχε τὴν ἐκ τοῦ ψηφίσματος ἄδειαν αὐτός · οὓς δʼ ὠνόμασε πάντες πλὴν τῶν φυγόντων ἀπώλοντο . καὶ πίστεως ἕνεκα προσέθηκεν αὐτοῖς οἰκέτας ἰδίους ὁ Ἀνδοκίδης .
Lemmas: οὗτος ὁ Τίμαιος λέγω καί διδάσκω ὁ Ἀνδοκίδης πείθω , καί γίγνομαι μηνυτής κατά ἑαυτοῦ καί κατά ἕτερος ἔχω ὁ ἐκ ὁ ψήφισμα ἄδεια αὐτός · ὅς δέ ὀνομάζω πᾶς πλήν ὁ φεύγω ἀπόλλυμι . καί πίστις ἕνεκα προστίθημι αὐτός οἰκέτης ἴδιος ὁ Ἀνδοκίδης .
plutarchus.alcibiades 21.5
οὐ μὴν ὅ γε δῆμος τὴν ὀργὴν ἅπασαν ἀφῆκεν ἐνταῦθα , ἀλλὰ μᾶλλον ἀπαλλαγεὶς τῶν Ἑρμοκοπιδῶν ὥσπερ σχολάζοντι τῷ θυμῷ πρὸς τὸν Ἀλκιβιάδην ὅλος ἐρρύη , καὶ τέλος ἀπέστειλε τὴν Σαλαμινίαν ἐπʼ αὐτόν , οὐ φαύλως αὐτό γε τοῦτο προστάξας , μὴ βιάζεσθαι μηδʼ ἅπτεσθαι τοῦ σώματος , ἀλλὰ τῷ μετρίῳ λόγῳ χρῆσθαι κελεύοντας ἀκολουθεῖν ἐπὶ κρίσιν καὶ πείθειν τὸν δῆμον .
Lemmas: οὐ μήν ὁ γε δῆμος ὁ ὀργή ἅπας ἀφίημι ἐνταῦθα , ἀλλά μάλα ἀπαλλάσσω ὁ Ἑρμοκοπίδης ὥσπερ σχολάζω ὁ θυμός πρός ὁ Ἀλκιβιάδης ὅλος ῥέω , καί τέλος ἀποστέλλω ὁ Σαλαμινία ἐπί αὐτός , οὐ φαῦλος αὐτός γε οὗτος προστάσσω , μή βιάζω μηδέ ἅπτω ὁ σῶμα , ἀλλά ὁ μέτριος λόγος χράω κελεύω ἀκολουθέω ἐπί κρίσις καί πείθω ὁ δῆμος .
plutarchus.alcibiades 21.6
ἐφοβοῦντο γὰρ ταραχὰς τοῦ στρατεύματος ἐν πολεμίᾳ γῇ καὶ στάσιν , ὃ ῥᾳδίως ἂν ἐξειργάσατο βουληθεὶς ὁ Ἀλκιβιάδης . καὶ γὰρ ἠθύμουν ἀπιόντος αὐτοῦ , καὶ πολλὴν τριβὴν προσεδόκων καὶ μῆκος ἀργὸν ἐν τῷ Νικίᾳ τὸν πόλεμον ἕξειν , καθάπερ μύωπος ἀφῃρημένου τῶν πράξεων . ὁ γὰρ Λάμαχος ἦν μὲν πολεμικὸς καὶ ἀνδρώδης , ἀξίωμα δʼ οὐ προσῆν οὐδʼ ὄγκος αὐτῷ διὰ πενίαν .
Lemmas: φοβέω γάρ ταραχή ὁ στράτευμα ἐν πολέμιος γῆ καί στάσις , ὅς ῥᾴδιος ἄν ἐξεργάζομαι βούλομαι ὁ Ἀλκιβιάδης . καί γάρ ἀθυμέω ἀπέρχομαι αὐτός , καί πολύς τριβή προσδοκάω καί μῆκος ἀργός ἐν ὁ Νικίας ὁ πόλεμος ἔχω , καθά μύωψ ἀφαιρέω ὁ πρᾶξις . ὁ γάρ Λάμαχος εἰμί μέν πολεμικός καί ἀνδρώδης , ἀξίωμα δέ οὐ πρόσειμι οὐδέ ὄγκος αὐτός διά πενία .
plutarchus.alcibiades 22.1
εὐθὺς μὲν οὖν ἀποπλέων ὁ Ἀλκιβιάδης ἀφείλετο Μεσσήνην Ἀθηναίους . ἦσαν γὰρ οἱ μέλλοντες ἐνδιδόναι τὴν πόλιν , οὓς ἐκεῖνος εἰδὼς σαφέστατα τοῖς Συρακουσίων φίλοις ἐμήνυσε καὶ διέφθειρε τὴν πρᾶξιν . ἐν δὲ Θουρίοις γενόμενος καὶ ἀποβὰς τῆς τριήρους ἔκρυψεν ἑαυτὸν καὶ διέφυγε τοὺς ζητοῦντας .
Lemmas: εὐθύς μέν οὖν ἀποπλέω ὁ Ἀλκιβιάδης ἀφαιρέω Μεσσήνη Ἀθηναῖος . εἰμί γάρ ὁ μέλλω ἐνδίδωμι ὁ πόλις , ὅς ἐκεῖνος οἶδα σαφής ὁ Συρακούσιος φίλος μηνύω καί διαφθείρω ὁ πρᾶξις . ἐν δέ Θούριος γίγνομαι καί ἀποβαίνω ὁ τριήρης κρύπτω ἑαυτοῦ καί διαφεύγω ὁ ζητέω .
plutarchus.alcibiades 22.2
ἐπιγνόντος δέ τινος καὶ εἰπόντος · οὐ πιστεύεις , ὦ Ἀλκιβιάδη , τῇ πατρίδι ; τὰ μὲν ἄλλʼ , ἔφη , πάντα · περὶ δὲ τῆς ψυχῆς τῆς ἐμῆς οὐδὲ τῇ μητρί , μήπως ἀγνοήσασα τὴν μέλαιναν ἀντὶ τῆς λευκῆς ἐπενέγκῃ ψῆφον . ὕστερον δʼ ἀκούσας ὅτι θάνατον αὐτοῦ κατέγνωκεν ἡ πόλις · ἀλλʼ ἐγώ , εἶπε , δείξω αὐτοῖς ὅτι ζῶ .
Lemmas: ἐπιγιγνώσκω δέ τις καί λέγω · οὐ πιστεύω , ὦ Ἀλκιβιάδης , ὁ πατρίς ; ὁ μέν ἄλλος , φημί , πᾶς · περί δέ ὁ ψυχή ὁ ἐμός οὐδέ ὁ μήτηρ , μήπως ἀγνοέω ὁ μέλας ἀντί ὁ λευκός ἐπιφέρω ψῆφος . ὕστερος δέ ἀκούω ὅτι θάνατος αὐτός καταγιγνώσκω ὁ πόλις · ἀλλά ἐγώ , λέγω , δείκνυμι αὐτός ὅτι ζάω .
plutarchus.alcibiades 22.3
τὴν μὲν οὖν εἰσαγγελίαν οὕτως ἔχουσαν ἀναγράφουσι · Θεσσαλὸς Κίμωνος Λακιάδης Ἀλκιβιάδην Κλεινίου Σκαμβωνίδην εἰσήγγειλεν ἀδικεῖν περὶ τὼ θεώ , τὴν Δήμητραν καὶ τὴν Κόρην , ἀπομιμούμενον τὰ μυστήρια καὶ δεικνύοντα τοῖς αὑτοῦ ἑταίροις ἐν τῇ οἰκίᾳ τῇ ἑαυτοῦ , ἔχοντα στολὴν οἵανπερ ὁ ἱεροφάντης ἔχων δεικνύει τὰ ἱερά , καὶ ὀνομάζοντα αὑτὸν μὲν ἱεροφάντην , Πουλυτίωνα δὲ δᾳδοῦχον , κήρυκα δὲ Θεόδωρον Φηγαιᾶ , τοὺς δʼ ἄλλους ἑταίρους μύστας προσαγορεύοντα καὶ ἐπόπτας παρὰ τὰ νόμιμα καὶ τὰ καθεστηκότα ὑπό τε Εὐμολπιδῶν καὶ Κηρύκων καὶ τῶν ἱερέων τῶν ἐξ Ἐλευσῖνος .
Lemmas: ὁ μέν οὖν εἰσαγγελία οὕτως ἔχω ἀναγράφω · Θεσσαλός Κίμων Λαμιάδης Ἀλκιβιάδης Κλεινίας Σκαμβωνίδης εἰσαγγέλλω ἀδικέω περί ὁ θεός , ὁ Δημήτηρ καί ὁ Κόρα , ἀπομιμέομαι ὁ μυστήριον καί δείκνυμι ὁ ἑαυτοῦ ἑταῖρος ἐν ὁ οἰκία ὁ ἑαυτοῦ , ἔχω στολή οἷος ὁ ἱεροφάντης ἔχω δείκνυμι ὁ ἱερός , καί ὀνομάζω ἑαυτοῦ μέν ἱεροφάντης , Πουλυτίων δέ δᾳδοῦχος , κῆρυξ δέ Θεόδωρος Φηγαιά , ὁ δέ ἄλλος ἑταῖρος μύστης προσαγορεύω καί ἐπόπτης παρά ὁ νόμιμος καί ὁ καθίστημι ὑπό τε Εὐμολπίδαι καί κῆρυξ καί ὁ ἱερεύς ὁ ἐκ Ἐλευσίς .
plutarchus.alcibiades 22.4
ἐρήμην δʼ αὐτοῦ καταγνόντες καὶ τὰ χρήματα δημεύσαντες ἔτι καταρᾶσθαι προσεψηφίσαντο πάντας ἱερεῖς καὶ ἱερείας , ὧν μόνην φασὶ Θεανὼ τὴν Μένωνος Ἀγραυλῆθεν ἀντειπεῖν πρὸς τὸ ψήφισμα , φάσκουσαν εὐχῶν , οὐ καταρῶν ἱέρειαν γεγονέναι .
Lemmas: ἐρῆμος δέ αὐτός καταγιγνώσκω καί ὁ χρῆμα δημεύω ἔτι καταράομαι προσψηφίζομαι πᾶς ἱερεύς καί ἱέρεια , ὅς μόνος φημί Θεανώ ὁ Μένων Ἀγραυλῆθες ἀντιλέγω πρός ὁ ψήφισμα , φάσκω εὐχή , οὐ κατάρα ἱέρεια γίγνομαι .
plutarchus.alcibiades 23.1
τοσούτων δὲ κατεψηφισμένων Ἀλκιβιάδου καὶ κατεγνωσμένων , ἐτύγχανε μὲν ἐν Ἄργει διατρίβων , ὡς τὸ πρῶτον ἐκ Θουρίων ἀποδρὰς εἰς Πελοπόννησον διεκομίσθη , φοβούμενος δὲ τοὺς ἐχθροὺς καὶ παντάπασι τῆς πατρίδος ἀπεγνωκὼς ἔπεμψεν εἰς Σπάρτην , ἀξιῶν ἄδειαν αὐτῷ γενέσθαι καὶ πίστιν ἐπὶ μείζοσι χρείαις καὶ ὠφελείαις ὧν πρότερον αὐτοὺς ἀμυνόμενος ἔβλαψε .
Lemmas: τοσοῦτος δέ καταψηφίζομαι Ἀλκιβιάδης καί καταγιγνώσκω , τυγχάνω μέν ἐν Ἄργος διατρίβω , ὡς ὁ πρότερος ἐκ Θούριοι ἀποδιδράσκω εἰς Πελοπόννησος διακομίζω , φοβέω δέ ὁ ἐχθρός καί παντάπασι ὁ πατρίς ἀπογιγνώσκω πέμπω εἰς Σπάρτη , ἀξιόω ἄδεια αὐτός γίγνομαι καί πίστις ἐπί μέγας χρεία καί ὠφέλεια ὅς πρότερος αὐτός ἀμύνω βλάπτω .
plutarchus.alcibiades 23.2
δόντων δὲ τῶν Σπαρτιατῶν καὶ δεξαμένων , παραγενόμενος προθύμως ἓν μὲν εὐθὺς ἐξειργάσατο , μέλλοντας καὶ ἀναβαλλομένους βοηθεῖν Συρακουσίοις ἐγείρας καὶ παροξύνας πέμψαι Γύλιππον ἄρχοντα καὶ θραῦσαι τὴν ἐκεῖ τῶν Ἀθηναίων δύναμιν · ἕτερον δέ , κινεῖν τὸν αὐτόθεν πόλεμον ἐπὶ τοὺς Ἀθηναίους · τὸ δὲ τρίτον καὶ μέγιστον , ἐπιτειχίσαι Δεκέλειαν , οὗ μᾶλλον οὐδὲν διειργάσατο καὶ κατοικοφθόρησε τὴν πόλιν .
Lemmas: δίδωμι δέ ὁ Σπαρτιάτης καί δέχομαι , παραγίγνομαι πρόθυμος εἷς μέν εὐθύς ἐξεργάζομαι , μέλλω καί ἀναβάλλω βοηθέω Συρακούσιος ἐγείρω καί παροξύνω πέμπω Γύλιππος ἄρχων καί θραύω ὁ ἐκεῖ ὁ Ἀθηναῖος δύναμις · ἕτερος δέ , κινέω ὁ αὐτόθεν πόλεμος ἐπί ὁ Ἀθηναῖος · ὁ δέ τρίτος καί μέγας , ἐπιτειχίζω Δεκέλεια , ὅς μάλα οὐδείς διεργάζομαι καί κατοικοφθορέω ὁ πόλις .
plutarchus.alcibiades 23.3
εὐδοκιμῶν δὲ δημοσίᾳ καὶ θαυμαζόμενος οὐχ ἧττον ἰδίᾳ τοὺς πολλοὺς κατεδημαγώγει καὶ κατεγοήτευε τῇ διαίτῃ λακωνίζων , ὥσθʼ ὁρῶντας ἐν χρῷ κουριῶντα καὶ ψυχρολουτοῦντα καὶ μάζῃ συνόντα καὶ ζωμῷ μέλανι χρώμενον ἀπιστεῖν καὶ διαπορεῖν , εἴ ποτε μάγειρον ἐπὶ τῆς οἰκίας οὗτος ἀνὴρ ἔσχεν ἢ προσέβλεψε μυρεψὸν ἢ Μιλησίας ἠνέσχετο θιγεῖν χλανίδος .
Lemmas: εὐδοκιμέω δέ δημοσίᾳ καί θαυμάζω οὐ ἥσσων ἴδιος ὁ πολύς καταδημαγωγέω καί καταγοητεύω ὁ δίαιτα Λακωνίζω , ὥστε ὁράω ἐν χρώς κουριάω καί ψυχρολουτέω καί μᾶζα σύνειμι καί ζωμός μέλας χράω ἀπιστέω καί διαπορέω , εἰ ποτέ μάγειρος ἐπί ὁ οἰκία οὗτος ἀνήρ ἔχω ἤ προσβλέπω μυρεψός ἤ Μιλήσιος ἀνέχω θιγγάνω χλανίς .
plutarchus.alcibiades 23.4
ἦν γάρ , ὥς φασι , μία δεινότης αὕτη τῶν πολλῶν ἐν αὐτῷ καὶ μηχανὴ θήρας ἀνθρώπων , συνεξομοιοῦσθαι καὶ συνομοπαθεῖν τοῖς ἐπιτηδεύμασι καὶ ταῖς διαίταις , ὀξυτέρας τρεπομένῳ τροπὰς τοῦ χαμαιλέοντος . πλὴν ἐκεῖνος μέν , ὡς λέγεται , πρὸς ἓν ἐξαδυνατεῖ χρῶμα τὸ λευκὸν ἀφομοιοῦν ἑαυτόν · Ἀλκιβιάδῃ δὲ διὰ χρηστῶν ἰόντι καὶ πονηρῶν ὁμοίως οὐδὲν ἦν ἀμίμητον οὐδʼ ἀνεπιτήδευτον ,
Lemmas: εἰμί γάρ , ὡς φημί , εἷς δεινότης οὗτος ὁ πολύς ἐν αὐτός καί μηχανή θήρα ἄνθρωπος , συνεξομοιόω καί συνομοπαθέω ὁ ἐπιτήδευμα καί ὁ δίαιτα , ὀξύς τρέπω τροπή ὁ χαμαιλέων . πλήν ἐκεῖνος μέν , ὡς λέγω , πρός εἷς ἐξαδυνατέω χρῶμα ὁ λευκός ἀφομοιόω ἑαυτοῦ · Ἀλκιβιάδης δέ διά χρηστός ἔρχομαι καί πονηρός ὅμοιος οὐδείς εἰμί ἀμίμητος οὐδέ ἀνεπιτήδευτος ,
plutarchus.alcibiades 23.5
ἀλλʼ ἐν Σπάρτῃ γυμναστικός , εὐτελής , σκυθρωπός , ἐν Ἰωνίᾳ χλιδανός , ἐπιτερπής , ῥᾴθυμος , ἐν Θράκῃ μεθυστικός , ἐν Θετταλοῖς ἱππαστικός , Τισαφέρνῃ δὲ τῷ σατράπῃ συνὼν ὑπερέβαλεν ὄγκῳ καὶ πολυτελείᾳ τὴν Περσικὴν μεγαλοπρέπειαν , οὐχ αὑτὸν ἐξιστὰς οὕτω ῥᾳδίως εἰς ἕτερον ἐξ ἑτέρου τρόπον , οὐδὲ πᾶσαν δεχόμενος τῷ ἤθει μεταβολήν , ἀλλʼ ὅτι τῇ φύσει χρώμενος ἔμελλε λυπεῖν τοὺς ἐντυγχάνοντας , εἰς πᾶν ἀεὶ τὸ πρόσφορον ἐκείνοις σχῆμα καὶ πλάσμα κατεδύετο καὶ κατέφευγεν .
Lemmas: ἀλλά ἐν Σπάρτη γυμναστικός , εὐτελής , σκυθρωπός , ἐν Ἰωνία χλιδανός , ἐπιτερπής , ῥᾴθυμος , ἐν Θράκη μεθυστικός , ἐν Θεσσαλός ἱππαστικός , Τισαφέρνης δέ ὁ σατράπης σύνειμι ὑπερβάλλω ὄγκος καί πολυτέλεια ὁ Περσικός μεγαλοπρέπεια , οὐ ἑαυτοῦ ἐξίστημι οὕτως ῥᾴδιος εἰς ἕτερος ἐκ ἕτερος τρόπος , οὐδέ πᾶς δέχομαι ὁ ἦθος μεταβολή , ἀλλά ὅτι ὁ φύσις χράω μέλλω λυπέω ὁ ἐντυγχάνω , εἰς πᾶς ἀεί ὁ πρόσφορος ἐκεῖνος σχῆμα καί πλάσμα καταδύω καί καταφεύγω .
plutarchus.alcibiades 23.6
ἐν γοῦν τῇ Λακεδαίμονι πρὸς τὰ ἔξωθεν ἦν εἰπεῖν · οὐ παῖς Ἀχιλλέως , ἀλλʼ ἐκεῖνος εἴη ἂν αὐτός , οἷον Λυκοῦργος ἐπαίδευσε · τοῖς δʼ ἀληθινοῖς ἄν τις ἐπεφώνησεν αὐτοῦ πάθεσι καὶ πράγμασιν · ἔστιν ἡ πάλαι γυνή .
Lemmas: ἐν γοῦν ὁ Λακεδαίμων πρός ὁ ἔξωθεν εἰμί λέγω · οὐ παῖς Ἀχιλλεύς , ἀλλά ἐκεῖνος εἰμί ἄν αὐτός , οἷος Λυκοῦργος παιδεύω · ὁ δέ ἀληθινός ἄν τις ἐπιφωνέω αὐτός πάθος καί πρᾶγμα · εἰμί ὁ πάλαι γυνή .
plutarchus.alcibiades 23.7
Τιμαίαν γὰρ τὴν Ἄγιδος γυναῖκα τοῦ βασιλέως στρατευομένου καὶ ἀποδημοῦντος οὕτω διέφθειρεν ὥστε καὶ κύειν ἐξ Ἀλκιβιάδου καὶ μὴ ἀρνεῖσθαι , καὶ τεκούσης παιδάριον ἄρρεν ἔξω μὲν Λεωτυχίδην καλεῖσθαι , τὸ δʼ ἐντὸς αὐτοῦ ψιθυριζόμενον ὄνομα πρὸς τὰς φίλας καὶ τὰς ὀπαδοὺς ὑπὸ τῆς μητρὸς Ἀλκιβιάδην εἶναι · τοσοῦτος ἔρως κατεῖχε τὴν ἄνθρωπον . ὁ δʼ ἐντρυφῶν ἔλεγεν οὐχ ὕβρει τοῦτο πράττειν οὐδὲ κρατούμενος ὑφʼ ἡδονῆς , ἀλλʼ ὅπως Λακεδαιμονίων βασιλεύσωσιν οἱ ἐξ αὐτοῦ γεγονότες .
Lemmas: Τιμαία γάρ ὁ Ἄγις γυνή ὁ βασιλεύς στρατεύω καί ἀποδημέω οὕτως διαφθείρω ὥστε καί κύω ἐκ Ἀλκιβιάδης καί μή ἀρνέομαι , καί τίκτω παιδάριον ἄρσην ἔξω μέν Λεωτυχίδης καλέω , ὁ δέ ἐντός αὐτός ψιθυρίζω ὄνομα πρός ὁ φίλος καί ὁ ὀπηδός ὑπό ὁ μήτηρ Ἀλκιβιάδης εἰμί · τοσοῦτος ἔρως κατέχω ὁ ἄνθρωπος . ὁ δέ ἐντρυφάω λέγω οὐ ὕβρις οὗτος πράσσω οὐδέ κρατέω ὑπό ἡδονή , ἀλλά ὅπως Λακεδαιμόνιος βασιλεύω ὁ ἐκ αὐτός γίγνομαι .
plutarchus.alcibiades 23.8
οὕτω πραττόμενα ταῦτα πολλοὶ κατηγόρουν πρὸς τὸν Ἆγιν . ἐπίστευσε δὲ τῷ χρόνῳ μάλιστα , ὅτι σεισμοῦ γενομένου φοβηθεὶς ἐξέδραμε τοῦ θαλάμου παρὰ τῆς γυναικός , εἶτα δέκα μηνῶν οὐκέτι συνῆλθεν αὐτῇ , μεθʼ οὓς γενόμενον τὸν Λεωτυχίδην ἀπέφησεν ἐξ αὐτοῦ μὴ γεγονέναι . καὶ διὰ τοῦτο τῆς βασιλείας ἐξέπεσεν ὕστερον ὁ Λεωτυχίδης .
Lemmas: οὕτως πράσσω οὗτος πολύς κατηγορέω πρός ὁ Ἄγις . πιστεύω δέ ὁ χρόνος μάλα , ὅτι σεισμός γίγνομαι φοβέω ἐκτρέχω ὁ θάλαμος παρά ὁ γυνή , εἶτα δέκα μείς οὐκέτι συνέρχομαι αὐτός , μετά ὅς γίγνομαι ὁ Λεωτυχίδης ἀπόφημι ἐκ αὐτός μή γίγνομαι . καί διά οὗτος ὁ βασιλεία ἐκπίπτω ὕστερος ὁ Λεωτυχίδης .
plutarchus.alcibiades 24.1
μετὰ δὲ τὴν ἐν Σικελίᾳ τῶν Ἀθηναίων δυστυχίαν ἐπρέσβευσαν εἰς Σπάρτην ἅμα Χῖοι καὶ Λέσβιοι καὶ Κυζικηνοὶ περὶ ἀποστάσεως . πραττόντων δὲ Βοιωτῶν μὲν Λεσβίοις , Φαρναβάζου δὲ Κυζικηνοῖς , Ἀλκιβιάδῃ πεισθέντες εἵλοντο Χίοις πρὸ πάντων βοηθεῖν . ἐκπλεύσας δὲ καὶ αὐτὸς ἀπέστησεν ὀλίγου δεῖν ἅπασαν Ἰωνίαν , καὶ πολλὰ συνὼν τοῖς τῶν Λακεδαιμονίων στρατηγοῖς ἔβλαπτε τοὺς Ἀθηναίους .
Lemmas: μετά δέ ὁ ἐν Σικελία ὁ Ἀθηναῖος δυστυχία πρεσβεύω εἰς Σπάρτη ἅμα Χῖος καί Λέσβιος καί Κυζικηνός περί ἀπόστασις . πράσσω δέ Βοιωτός μέν Λέσβιος , Φαρνάβαζος δέ Κυζικηνός , Ἀλκιβιάδης πείθω αἱρέω Χῖος πρό πᾶς βοηθέω . ἐκπλέω δέ καί αὐτός ἀφίστημι ὀλίγος δέω ἅπας Ἰωνία , καί πολύς σύνειμι ὁ ὁ Λακεδαιμόνιος στρατηγός βλάπτω ὁ Ἀθηναῖος .
plutarchus.alcibiades 24.2
ὁ δʼ Ἆγις ἐχθρὸς μὲν ὑπῆρχεν αὐτῷ διὰ τὴν γυναῖκα κακῶς πεπονθώς , ἤχθετο δὲ καὶ τῇ δόξῃ · τὰ γὰρ πλεῖστα γίνεσθαι καὶ προχωρεῖν διʼ Ἀλκιβιάδην λόγος ἦν · τῶν δʼ ἄλλων Σπαρτιατῶν οἱ δυνατώτατοι καὶ φιλοτιμότατοι τὸν Ἀλκιβιάδην ἤδη ἐβαρύνοντο διὰ φθόνον . ἴσχυσαν οὖν καὶ διεπράξαντο τοὺς οἴκοθεν ἄρχοντας ἐπιστεῖλαι πρὸς Ἰωνίαν ὅπως ἀποκτείνωσιν αὐτόν .
Lemmas: ὁ δέ Ἄγις ἐχθρός μέν ὑπάρχω αὐτός διά ὁ γυνή κακός πάσχω , ἄχθομαι δέ καί ὁ δόξα · ὁ γάρ πολύς γίγνομαι καί προχωρέω διά Ἀλκιβιάδης λόγος εἰμί · ὁ δέ ἄλλος Σπαρτιάτης ὁ δυνατός καί φιλότιμος ὁ Ἀλκιβιάδης ἤδη βαρύνω διά φθόνος . ἰσχύω οὖν καί διαπράσσω ὁ οἴκοθεν ἄρχων ἐπιστέλλω πρός Ἰωνία ὅπως ἀποκτείνω αὐτός .
plutarchus.alcibiades 24.3
ὁ δʼ ἡσυχῆ προγνοὺς καὶ φοβηθεὶς τῶν μὲν πράξεων πασῶν ἐκοινώνει τοῖς Λακεδαιμονίοις , τὸ δʼ εἰς χεῖρας ἰέναι παντάπασιν ἔφευγε , Τισαφέρνῃ δέ , τῷ βασιλέως σατράπῃ , δοὺς ἑαυτὸν ὑπὲρ ἀσφαλείας εὐθὺς ἦν παρʼ αὐτῷ πρῶτος καὶ μέγιστος .
Lemmas: ὁ δέ ἡσυχῆ προγιγνώσκω καί φοβέω ὁ μέν πρᾶξις πᾶς κοινωνέω ὁ Λακεδαιμόνιος , ὁ δέ εἰς χείρ ἔρχομαι παντάπασι φεύγω , Τισαφέρνης δέ , ὁ βασιλεύς σατράπης , δίδωμι ἑαυτοῦ ὑπέρ ἀσφάλεια εὐθύς εἰμί παρά αὐτός πρότερος καί μέγας .
plutarchus.alcibiades 24.4
τὸ μὲν γὰρ πολύτροπον καὶ περιττὸν αὐτοῦ τῆς δεινότητος οὐκ ὢν ἁπλοῦς , ἀλλὰ κακοήθης καὶ φιλοπόνηρος , ἐθαύμαζεν ὁ βάρβαρος · ταῖς δὲ καθʼ ἡμέραν ἐν τῷ συσχολάζειν καὶ συνδιαιτᾶσθαι χάρισιν οὐδὲν ἦν ἄτεγκτον ἦθος οὐδὲ φύσις ἀνάλωτος , ἀλλὰ καὶ δεδιόσι καὶ φθονοῦσιν ὅμως τὸ συγγενέσθαι καὶ προσιδεῖν ἐκεῖνον ἡδονήν τινα καὶ φιλοφροσύνην παρεῖχε .
Lemmas: ὁ μέν γάρ πολύτροπος καί περισσός αὐτός ὁ δεινότης οὐ εἰμί ἁπλόος , ἀλλά κακοήθης καί φιλοπόνηρος , θαυμάζω ὁ βάρβαρος · ὁ δέ κατά ἡμέρα ἐν ὁ συσχολάζω καί συνδιαιτάομαι χάρις οὐδείς εἰμί ἄτεγκτος ἦθος οὐδέ φύσις ἀνάλωτος , ἀλλά καί δείδω καί φθονέω ὅμως ὁ συγγίγνομαι καί προσοράω ἐκεῖνος ἡδονή τις καί φιλοφροσύνη παρέχω .
plutarchus.alcibiades 24.5
τἆλλʼ οὖν ὢν καὶ μισέλλην ἐν τοῖς μάλιστα Περσῶν ὁ Τισαφέρνης , οὕτως ἐνεδίδου τῷ Ἀλκιβιάδῃ κολακευόμενος ὥσθʼ ὑπερβάλλειν αὐτὸν ἀντικολακεύων ἐκεῖνος . ὧν γὰρ ἐκέκτητο παραδείσων τὸν κάλλιστον καὶ ὑδάτων καὶ λειμώνων ὑγιεινῶν ἕνεκεν , διατριβὰς ἔχοντα καὶ καταφυγὰς ἠσκημένας βασιλικῶς καὶ περιττῶς , Ἀλκιβιάδην καλεῖν ἔθετο · καὶ πάντες οὕτω καλοῦντες καὶ προσαγορεύοντες διετέλουν .
Lemmas: ἄλλος οὖν εἰμί καί μισέλλην ἐν ὁ μάλα Πέρσης ὁ Τισαφέρνης , οὕτως ἐνδίδωμι ὁ Ἀλκιβιάδης κολακεύω ὥστε ὑπερβάλλω αὐτός ἀντικολακεύω ἐκεῖνος . ὅς γάρ κτάομαι παράδεισος ὁ καλός καί ὕδωρ καί λειμών ὑγιεινός ἕνεκα , διατριβή ἔχω καί καταφυγή ἀσκέω βασιλικός καί περισσός , Ἀλκιβιάδης καλέω τίθημι · καί πᾶς οὕτως καλέω καί προσαγορεύω διατελέω .
plutarchus.alcibiades 25.1
ἀπογνοὺς οὖν ὁ Ἀλκιβιάδης τὰ τῶν Σπαρτιατῶν ὡς ἄπιστα , καὶ φοβούμενος τὸν Ἆγιν , ἐκάκου καὶ διέβαλλε πρὸς τὸν Τισαφέρνην , οὐκ ἐῶν βοηθεῖν αὐτοῖς προθύμως οὐδὲ καταλύειν τοὺς Ἀθηναίους , ἀλλὰ γλίσχρως χορηγοῦντα θλίβειν καὶ ἀποκναίειν ἀτρέμα καὶ ποιεῖν ἀμφοτέρους βασιλεῖ χειροήθεις καὶ καταπόνους ὑπʼ ἀλλήλων .
Lemmas: ἀπογιγνώσκω οὖν ὁ Ἀλκιβιάδης ὁ ὁ Σπαρτιάτης ὡς ἄπιστος , καί φοβέω ὁ Ἄγις , κακόω καί διαβάλλω πρός ὁ Τισαφέρνης , οὐ ἐάω βοηθέω αὐτός πρόθυμος οὐδέ καταλύω ὁ Ἀθηναῖος , ἀλλά γλίσχρος χορηγέω θλίβω καί ἀποκναίω ἀτρέμας καί ποιέω ἀμφότερος βασιλεύς χειροήθης καί κατάπονος ὑπό ἀλλήλων .
plutarchus.alcibiades 25.2
ὁ δʼ ἐπείθετο ῥᾳδίως καὶ δῆλος ἦν ἀγαπῶν καὶ θαυμάζων , ὥστʼ ἀποβλέπεσθαι τὸν Ἀλκιβιάδην ἑκατέρωθεν ὑπὸ τῶν Ἑλλήνων , τοὺς δʼ Ἀθηναίους μεταμέλεσθαι τοῖς γνωσθεῖσι περὶ αὐτοῦ κακῶς πάσχοντας , ἄχθεσθαι δὲ κἀκεῖνον ἤδη καὶ φοβεῖσθαι μὴ παντάπασι τῆς πόλεως ἀναιρεθείσης ὑπὸ Λακεδαιμονίοις γένηται μισούμενος .
Lemmas: ὁ δέ πείθω ῥᾴδιος καί δῆλος εἰμί ἀγαπάω καί θαυμάζω , ὥστε ἀποβλέπω ὁ Ἀλκιβιάδης ἑκατέρωθεν ὑπό ὁ Ἕλλην , ὁ δέ Ἀθηναῖος μεταμέλομαι ὁ γιγνώσκω περί αὐτός κακός πάσχω , ἄχθομαι δέ ἐκεῖνος ἤδη καί φοβέω μή παντάπασι ὁ πόλις ἀναιρέω ὑπό Λακεδαιμόνιος γίγνομαι μισέω .
plutarchus.alcibiades 25.3
ἐν δὲ τῇ Σάμῳ τότε πάντα τὰ πράγματα τοῖς Ἀθηναίοις σχεδὸν ὑπῆρχε · κἀκεῖθεν ὁρμώμενοι τῇ ναυτικῇ δυνάμει τὰ μὲν ἀνεκτῶντο τῶν ἀφεστώτων , τὰ δʼ ἐφύλαττον ἁμῶς γέ πως ἔτι τοῖς πολεμίοις κατὰ θάλατταν ὄντες ἀξιόμαχοι , Τισαφέρνην δὲ φοβούμενοι καὶ τὰς λεγομένας ὅσον οὔπω παρεῖναι Φοινίσσας τριήρεις πεντήκοντα καὶ ἑκατὸν οὔσας , ὧν ἀφικομένων οὐδεμία σωτηρίας ἐλπὶς ὑπελείπετο τῇ πόλει .
Lemmas: ἐν δέ ὁ Σάμος τότε πᾶς ὁ πρᾶγμα ὁ Ἀθηναῖος σχεδόν ὑπάρχω · ἐκεῖθεν ὁρμάω ὁ ναυτικός δύναμις ὁ μέν ἀνακτάομαι ὁ ἀφίστημι , ὁ δέ φυλάσσω ἁμῶς γε πως ἔτι ὁ πολέμιος κατά θάλασσα εἰμί ἀξιόμαχος , Τισαφέρνης δέ φοβέω καί ὁ λέγω ὅσος οὔπω πάρειμι Φοῖνιξ τριήρης πεντήκοντα καί ἑκατόν εἰμί , ὅς ἀφικνέομαι οὐδείς σωτηρία ἐλπίς ὑπολείπω ὁ πόλις .
plutarchus.alcibiades 25.4
ταῦτα δʼ εἰδὼς Ἀλκιβιάδης ἔπεμπε κρύφα πρὸς τοὺς ἐν Σάμῳ δυνατοὺς τῶν Ἀθηναίων , ἐλπίδας ἐνδιδοὺς παρέξειν τὸν Τισαφέρνην φίλον , οὐ τοῖς πολλοῖς χαριζόμενος οὐδὲ πιστεύων ἐκείνοις , ἀλλὰ τοῖς ἀρίστοις , εἰ τολμήσειαν ἄνδρες ἀγαθοὶ γενόμενοι καὶ παύσαντες ὑβρίζοντα τὸν δῆμον αὐτοὶ διʼ ἑαυτῶν σώζειν τὰ πράγματα καὶ τὴν πόλιν .
Lemmas: οὗτος δέ οἶδα Ἀλκιβιάδης πέμπω κρύφα πρός ὁ ἐν Σάμος δυνατός ὁ Ἀθηναῖος , ἐλπίς ἐνδίδωμι παρέχω ὁ Τισαφέρνης φίλος , οὐ ὁ πολύς χαρίζω οὐδέ πιστεύω ἐκεῖνος , ἀλλά ὁ ἀγαθός , εἰ τολμάω ἀνήρ ἀγαθός γίγνομαι καί παύω ὑβρίζω ὁ δῆμος αὐτός διά ἑαυτοῦ σῴζω ὁ πρᾶγμα καί ὁ πόλις .
plutarchus.alcibiades 25.5
οἱ μὲν οὖν ἄλλοι σφόδρα προσεῖχον τῷ Ἀλκιβιάδῃ · τῶν δὲ στρατηγῶν εἷς , Φρύνιχος ὁ Δειραδιώτης , ὑποπτεύσας , ὅπερ ἦν , τὸν Ἀλκιβιάδην οὐδέν τι μᾶλλον ὀλιγαρχίας ἢ δημοκρατίας δεόμενον , ζητοῦντα δὲ πάντως κατελθεῖν , ἐκ διαβολῆς τοῦ δήμου προθεραπεύειν καὶ ὑποδύεσθαι τοὺς δυνατούς , ἀνθίστατο . κρατούμενος δὲ τῇ γνώμῃ καὶ φανερῶς ἤδη τοῦ Ἀλκιβιάδου γεγονὼς ἐχθρός , ἐξήγγειλε κρύφα πρὸς Ἀστύοχον τὸν τῶν πολεμίων ναύαρχον , ἐγκελευόμενος φυλάττεσθαι καὶ συλλαμβάνειν ὡς ἐπαμφοτερίζοντα τὸν Ἀλκιβιάδην .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἄλλος σφόδρα προσέχω ὁ Ἀλκιβιάδης · ὁ δέ στρατηγός εἷς , Φρύνιχος ὁ Δειραδιώτης , ὑποπτεύω , ὅς εἰμί , ὁ Ἀλκιβιάδης οὐδείς τις μάλα ὀλιγαρχία ἤ δημοκρατία δέω , ζητέω δέ πάντως κατέρχομαι , ἐκ διαβολή ὁ δῆμος προθεραπεύω καί ὑποδύω ὁ δυνατός , ἀνθίστημι . κρατέω δέ ὁ γνώμη καί φανερός ἤδη ὁ Ἀλκιβιάδης γίγνομαι ἐχθρός , ἐξαγγέλλω κρύφα πρός Ἀστύοχος ὁ ὁ πολέμιος ναύαρχος , ἐγκελεύω φυλάσσω καί συλλαμβάνω ὡς ἐπαμφοτερίζω ὁ Ἀλκιβιάδης .
plutarchus.alcibiades 25.6
ἐλελήθει δʼ ἄρα προδότης προδότῃ διαλεγόμενος . τὸν γὰρ Τισαφέρνην ἐκπεπληγμένος ὁ Ἀστύοχος , καὶ τὸν Ἀλκιβιάδην ὁρῶν παρʼ αὐτῷ μέγαν ὄντα , κατεμήνυσε τὰ τοῦ Φρυνίχου πρὸς αὐτούς . ὁ δʼ Ἀλκιβιάδης εὐθὺς εἰς Σάμον ἔπεμψε τοὺς τοῦ Φρυνίχου κατηγορήσοντας . ἀγανακτούντων δὲ πάντων καὶ συνισταμένων ἐπὶ τὸν Φρύνιχον , οὐχ ὁρῶν ἑτέραν διαφυγὴν ἐκ τῶν παρόντων ἐπεχείρησεν ἰάσασθαι μείζονι κακῷ τὸ κακόν .
Lemmas: λανθάνω δέ ἄρα προδότης προδότης διαλέγω . ὁ γάρ Τισαφέρνης ἐκπλήσσω ὁ Ἀστύοχος , καί ὁ Ἀλκιβιάδης ὁράω παρά αὐτός μέγας εἰμί , καταμηνύω ὁ ὁ Φρύνιχος πρός αὐτός . ὁ δέ Ἀλκιβιάδης εὐθύς εἰς Σάμος πέμπω ὁ ὁ Φρύνιχος κατηγορέω . ἀγανακτέω δέ πᾶς καί συνίστημι ἐπί ὁ Φρύνιχος , οὐ ὁράω ἕτερος διαφυγή ἐκ ὁ πάρειμι ἐπιχειρέω ἰάομαι μέγας κακός ὁ κακός .
plutarchus.alcibiades 25.7
αὖθις γὰρ ἔπεμψε πρὸς τὸν Ἀστύοχον , ἐγκαλῶν μὲν ὑπὲρ τῆς μηνύσεως , ἐπαγγελλόμενος δὲ τὰς ναῦς καὶ τὸ στρατόπεδον τῶν Ἀθηναίων ὑποχείριον αὐτῷ παρέξειν.οὐ μὴν ἔβλαψέ γε τοὺς Ἀθηναίους ἡ τοῦ Φρυνίχου προδοσία διὰ τὴν Ἀστυόχου παλιμπροδοσίαν . καὶ γὰρ ταῦτα κατεῖπε τοῦ Φρυνίχου πρὸς τοὺς περὶ τὸν Ἀλκιβιάδην .
Lemmas: αὖθις γάρ πέμπω πρός ὁ Ἀστύοχος , ἐγκαλέω μέν ὑπέρ ὁ μήνυσις , ἐπαγγέλλω δέ ὁ ναῦς καί ὁ στρατόπεδον ὁ Ἀθηναῖος ὑποχείριος αὐτός παρεξέρχομαι μήν βλάπτω γε ὁ Ἀθηναῖος ὁ ὁ Φρύνιχος προδοσία διά ὁ Ἀστύοχος παλιμπροδοσία . καί γάρ οὗτος καταλέγω ὁ Φρύνιχος πρός ὁ περί ὁ Ἀλκιβιάδης .
plutarchus.alcibiades 25.8
ὁ δὲ Φρύνιχος προαισθόμενος καὶ προσδεχόμενος δευτέραν κατηγορίαν παρὰ τοῦ Ἀλκιβιάδου , φθάσας αὐτὸς προεῖπε τοῖς Ἀθηναίοις ὅτι μέλλουσιν ἐπιπλεῖν οἱ πολέμιοι , καὶ παρῄνεσε πρὸς ταῖς ναυσὶν εἶναι καὶ περιτειχίσαι τὸ στρατόπεδον .
Lemmas: ὁ δέ Φρύνιχος προαισθάνομαι καί προσδέχομαι δεύτερος κατηγορία παρά ὁ Ἀλκιβιάδης , φθάνω αὐτός προλέγω ὁ Ἀθηναῖος ὅτι μέλλω ἐπιπλέω ὁ πολέμιος , καί παραινέω πρός ὁ ναῦς εἰμί καί περιτειχίζω ὁ στρατόπεδον .
plutarchus.alcibiades 25.9
ἐπεὶ δὲ πραττόντων ταῦτα τῶν Ἀθηναίων ἧκε γράμματα πάλιν παρὰ τοῦ Ἀλκιβιάδου , φυλάττεσθαι κελεύοντος τὸν Φρύνιχον ὡς προδιδόντα τοῖς πολεμίοις τὸν ναύσταθμον , ἠπίστησαν οἰόμενοι τὸν Ἀλκιβιάδην εἰδότα σαφῶς τὴν τῶν πολεμίων παρασκευὴν καὶ διάνοιαν ἀποχρῆσθαι πρὸς τὴν τοῦ Φρυνίχου διαβολὴν οὐκ ἀληθῶς .
Lemmas: ἐπεί δέ πράσσω οὗτος ὁ Ἀθηναῖος ἥκω γράμμα πάλιν παρά ὁ Ἀλκιβιάδης , φυλάσσω κελεύω ὁ Φρύνιχος ὡς προδίδωμι ὁ πολέμιος ὁ ναύσταθμον , ἀπιστέω οἴομαι ὁ Ἀλκιβιάδης οἶδα σαφής ὁ ὁ πολέμιος παρασκευή καί διάνοια ἀποχράω πρός ὁ ὁ Φρύνιχος διαβολή οὐ ἀληθής .
plutarchus.alcibiades 25.10
ὕστερον μέντοι τὸν Φρύνιχον ἑνὸς τῶν περιπόλων Ἕρμωνος ἐν ἀγορᾷ πατάξαντος ἐγχειριδίῳ καὶ διαφθείραντος , οἱ Ἀθηναῖοι δίκης γενομένης τοῦ μὲν Φρυνίχου προδοσίαν κατεψηφίσαντο τεθνηκότος , τὸν δʼ Ἕρμωνα καὶ τοὺς μετʼ αὐτοῦ συστάντας ἐστεφάνωσαν .
Lemmas: ὕστερος μέντοι ὁ Φρύνιχος εἷς ὁ περίπολος Ἕρμων ἐν ἀγορά πατάσσω ἐγχειρίδιον καί διαφθείρω , ὁ Ἀθηναῖος δίκη γίγνομαι ὁ μέν Φρύνιχος προδοσία καταψηφίζομαι θνῄσκω , ὁ δέ Ἕρμων καί ὁ μετά αὐτός συνίστημι στεφανόω .
plutarchus.alcibiades 26.1
ἐν δὲ τῇ Σάμῳ τότε κρατήσαντες οἱ Ἀλκιβιάδου φίλοι πέμπουσι Πείσανδρον εἰς ἄστυ κινήσοντα τὴν πολιτείαν καὶ παραθαρρυνοῦντα τοὺς δυνατοὺς τῶν πραγμάτων ἀντιλαμβάνεσθαι καὶ καταλύειν τὸν δῆμον , ὡς ἐπὶ τούτοις τοῦ Ἀλκιβιάδου Τισαφέρνην αὐτοῖς φίλον καὶ σύμμαχον παρέξοντος . αὕτη γὰρ ἦν πρόφασις καὶ τοῦτο πρόσχημα τοῖς καθιστᾶσι τὴν ὀλιγαρχίαν .
Lemmas: ἐν δέ ὁ Σάμος τότε κρατέω ὁ Ἀλκιβιάδης φίλος πέμπω Πείσανδρος εἰς ἄστυ κινέω ὁ πολιτεία καί παραθαρσύνω ὁ δυνατός ὁ πρᾶγμα ἀντιλαμβάνω καί καταλύω ὁ δῆμος , ὡς ἐπί οὗτος ὁ Ἀλκιβιάδης Τισαφέρνης αὐτός φίλος καί σύμμαχος παρέχω . οὗτος γάρ εἰμί πρόφασις καί οὗτος πρόσχημα ὁ καθίστημι ὁ ὀλιγαρχία .
plutarchus.alcibiades 26.2
ἐπεὶ δʼ ἴσχυσαν καὶ παρέλαβον τὰ πράγματα οἱ πεντακισχίλιοι λεγόμενοι , τετρακόσιοι δὲ ὄντες , ἐλάχιστα τῷ Ἀλκιβιάδῃ προσεῖχον ἤδη καὶ μαλακώτερον ἥπτοντο τοῦ πολέμου , τὰ μὲν ἀπιστοῦντες ἔτι πρὸς τὴν μεταβολὴν ξενοπαθοῦσι τοῖς πολίταις , τὰ δʼ οἰόμενοι μᾶλλον ἐνδώσειν αὐτοῖς Λακεδαιμονίους ἀεὶ πρὸς ὀλιγαρχίαν ἐπιτηδείως ἔχοντας .
Lemmas: ἐπεί δέ ἰσχύω καί παραλαμβάνω ὁ πρᾶγμα ὁ πεντακισχίλιοι λέγω , τετρακόσιοι δέ εἰμί , ἐλαχύς ὁ Ἀλκιβιάδης προσέχω ἤδη καί μαλακός ἅπτω ὁ πόλεμος , ὁ μέν ἀπιστέω ἔτι πρός ὁ μεταβολή ξενοπαθέω ὁ πολίτης , ὁ δέ οἴομαι μάλα ἐνδίδωμι αὐτός Λακεδαιμόνιος ἀεί πρός ὀλιγαρχία ἐπιτήδειος ἔχω .
plutarchus.alcibiades 26.3
ὁ μὲν οὖν κατὰ τὴν πόλιν δῆμος ἄκων ὑπὸ δέους ἡσυχίαν ἦγε · καὶ γὰρ ἀπεσφάγησαν οὐκ ὀλίγοι τῶν ἐναντιουμένων φανερῶς τοῖς τετρακοσίοις · οἱ δʼ ἐν Σάμῳ ταῦτα πυνθανόμενοι καὶ ἀγανακτοῦντες ὥρμηντο πλεῖν εὐθὺς ἐπὶ τὸν Πειραιᾶ , καὶ μεταπεμψάμενοι τὸν Ἀλκιβιάδην καὶ στρατηγὸν ἀποδείξαντες ἐκέλευον ἡγεῖσθαι καὶ καταλύειν τοὺς τυράννους .
Lemmas: ὁ μέν οὖν κατά ὁ πόλις δῆμος ἀέκων ὑπό δέος ἡσυχία ἄγω · καί γάρ ἀποσφάζω οὐ ὀλίγος ὁ ἐναντιόομαι φανερός ὁ τετρακόσιοι · ὁ δέ ἐν Σάμος οὗτος πυνθάνομαι καί ἀγανακτέω ὁρμάω πλέω εὐθύς ἐπί ὁ Πειραιεύς , καί μεταπέμπω ὁ Ἀλκιβιάδης καί στρατηγός ἀποδείκνυμι κελεύω ἡγέομαι καί καταλύω ὁ τύραννος .
plutarchus.alcibiades 26.4
ὁ δʼ οὐχ οἷον ἄν τις ἐξαίφνης χάριτι τῶν πολλῶν μέγας γεγονὼς ἔπαθε καὶ ἠγάπησε , πάντα δεῖν εὐθὺς οἰόμενος χαρίζεσθαι καὶ μηδὲν ἀντιλέγειν τοῖς ἐκ πλάνητος καὶ φυγάδος αὐτὸν νεῶν τοσούτων καὶ στρατοπέδου καὶ δυνάμεως τηλικαύτης ἀποδείξασιν ἡγεμόνα καὶ στρατηγόν , ἀλλʼ ὅπερ ἦν ἄρχοντι μεγάλῳ προσῆκον , ἀνθίστασθαι φερομένοις ὑπʼ ὀργῆς , κωλύσας ἐξαμαρτεῖν , τότε γοῦν τὰ πράγματα τῇ πόλει περιφανῶς ἔσωσεν .
Lemmas: ὁ δέ οὐ οἷος ἄν τις ἐξαίφνης χάρις ὁ πολύς μέγας γίγνομαι πάσχω καί ἀγαπάω , πᾶς δέω εὐθύς οἴομαι χαρίζω καί μηδείς ἀντιλέγω ὁ ἐκ πλάνης καί φυγάς αὐτός ναῦς τοσοῦτος καί στρατόπεδον καί δύναμις τηλικοῦτος ἀποδείκνυμι ἡγεμών καί στρατηγός , ἀλλά ὅς εἰμί ἄρχων μέγας προσήκω , ἀνθίστημι φέρω ὑπό ὀργή , κωλύω ἐξαμαρτάνω , τότε γοῦν ὁ πρᾶγμα ὁ πόλις περιφανής σῴζω .
plutarchus.alcibiades 26.5
εἰ γὰρ ἄραντες ἀπέπλευσαν οἴκαδε , τοῖς μὲν πολεμίοις εὐθὺς ἔχειν ὑπῆρχεν Ἰωνίαν ἅπασαν , καὶ τὸν Ἑλλήσποντον ἀμαχεί , καὶ τὰς νήσους , Ἀθηναίοις δὲ πρὸς Ἀθηναίους μάχεσθαι τὸν πόλεμον εἰς τὴν πόλιν ἐμβαλόντας · ὃν μόνος μάλιστα μὴ γενέσθαι διεκώλυσεν ὁ Ἀλκιβιάδης , οὐ μόνον πείθων καὶ διδάσκων τὸ πλῆθος , ἀλλὰ καὶ καθʼ ἕνα τοὺς μὲν ἀντιβολῶν , τῶν δʼ ἐπιλαμβανόμενος .
Lemmas: εἰ γάρ ἀείρω ἀποπλέω οἴκαδε , ὁ μέν πολέμιος εὐθύς ἔχω ὑπάρχω Ἰωνία ἅπας , καί ὁ Ἑλλήσποντος ἀμαχεί , καί ὁ νῆσος , Ἀθηναῖος δέ πρός Ἀθηναῖος μάχομαι ὁ πόλεμος εἰς ὁ πόλις ἐμβάλλω · ὅς μόνος μάλα μή γίγνομαι διακωλύω ὁ Ἀλκιβιάδης , οὐ μόνος πείθω καί διδάσκω ὁ πλῆθος , ἀλλά καί κατά εἷς ὁ μέν ἀντιβολέω , ὁ δέ ἐπιλαμβάνω .
plutarchus.alcibiades 26.6
συνέπραττε δʼ αὐτῷ καὶ Θρασύβουλος ὁ Στειριεὺς ἅμα παρὼν καὶ κεκραγώς · ἦν γάρ , ὡς λέγεται , μεγαλοφωνότατος Ἀθηναίων.ἐκεῖνό τε δὴ καλὸν τοῦ Ἀλκιβιάδου καὶ δεύτερον , ὅτι ὑποσχόμενος τὰς Φοινίσσας ναῦς , ἃς προσεδέχοντο Λακεδαιμόνιοι βασιλέως πέμψαντος , ἢ μεταστήσειν πρὸς αὐτοὺς ἢ διαπράξεσθαι μηδὲ πρὸς ἐκείνους κομισθῆναι , διὰ ταχέων ἐξέπλευσε .
Lemmas: συμπράσσω δέ αὐτός καί Θρασύβουλος ὁ Στειριεύς ἅμα πάρειμι καί κράζω · εἰμί γάρ , ὡς λέγω , μεγαλόφωνος Ἀθηναῖος τε δή καλός ὁ Ἀλκιβιάδης καί δεύτερος , ὅτι ὑπισχνέομαι ὁ Φοῖνιξ ναῦς , ὅς προσδέχομαι Λακεδαιμόνιος βασιλεύς πέμπω , ἤ μεθίστημι πρός αὐτός ἤ διαπράσσω μηδέ πρός ἐκεῖνος κομίζω , διά ταχύς ἐκπλέω .
plutarchus.alcibiades 26.7
καὶ τὰς μὲν ναῦς ἐκφανείσας περὶ Ἄσπενδον οὐκ ἤγαγεν ὁ Τισαφέρνης , ἀλλʼ ἐψεύσατο τοὺς Λακεδαιμονίους , τὴν δʼ αἰτίαν τοῦ ἀποτρέψαι παρʼ ἀμφοτέροις ὁ Ἀλκιβιάδης εἶχε , καὶ μᾶλλον ἔτι παρὰ τοῖς Λακεδαιμονίοις , ὡς διδάσκων τὸν βάρβαρον αὐτοὺς ὑφʼ αὑτῶν περιορᾶν ἀπολλυμένους τοὺς Ἕλληνας . οὐ γὰρ ἦν ἄδηλον ὅτι τοῖς ἑτέροις δύναμις τοσαύτη προσγενομένη τοὺς ἑτέρους ἀφῃρεῖτο κομιδῇ τὸ κράτος τῆς θαλάττης .
Lemmas: καί ὁ μέν ναῦς ἐκφαίνω περί Ἄσπενδος οὐ ἄγω ὁ Τισαφέρνης , ἀλλά ψεύδω ὁ Λακεδαιμόνιος , ὁ δέ αἰτία ὁ ἀποτρέπω παρά ἀμφότερος ὁ Ἀλκιβιάδης ἔχω , καί μάλα ἔτι παρά ὁ Λακεδαιμόνιος , ὡς διδάσκω ὁ βάρβαρος αὐτός ὑπό ἑαυτοῦ περιοράω ἀπόλλυμι ὁ Ἕλλην . οὐ γάρ εἰμί ἄδηλος ὅτι ὁ ἕτερος δύναμις τοσοῦτος προσγίγνομαι ὁ ἕτερος ἀφαιρέω κομιδῇ ὁ κράτος ὁ θάλασσα .
plutarchus.alcibiades 27.1
ἐκ τούτου κατελύθησαν μὲν οἱ τετρακόσιοι , τῶν Ἀλκιβιάδου φίλων προθύμως συλλαμβανομένων τοῖς τὰ δήμου φρονοῦσι · βουλομένων δὲ τῶν ἐν ἄστει καὶ κελευόντων κατιέναι τὸν Ἀλκιβιάδην αὐτὸς ᾤετο δεῖν μὴ κεναῖς χερσὶ μηδὲ ἀπράκτοις , οἴκτῳ καὶ χάριτι τῶν πολλῶν , ἀλλʼ ἐνδόξως κατελθεῖν . διὸ πρῶτον μὲν ὀλίγαις ναυσὶν ἐκ Σάμου περιέπλει τὴν Κνιδίων καὶ Κῴων θάλασσαν ·
Lemmas: ἐκ οὗτος καταλύω μέν ὁ τετρακόσιοι , ὁ Ἀλκιβιάδης φίλος πρόθυμος συλλαμβάνω ὁ ὁ δῆμος φρονέω · βούλομαι δέ ὁ ἐν ἄστυ καί κελεύω κατέρχομαι ὁ Ἀλκιβιάδης αὐτός οἴομαι δέω μή κενός χείρ μηδέ ἄπρακτος , οἶκτος καί χάρις ὁ πολύς , ἀλλά ἔνδοξος κατέρχομαι . διό πρότερος μέν ὀλίγος ναῦς ἐκ Σάμος περιπλέω ὁ Κνίδιος καί Κῷος θάλασσα ·
plutarchus.alcibiades 27.2
ἐκεῖ δʼ ἀκούσας Μίνδαρον τὸν Σπαρτιάτην εἰς Ἑλλήσποντον ἀναπλεῖν τῷ στόλῳ παντὶ καὶ τοὺς Ἀθηναίους ἐπακολουθεῖν , ἠπείγετο βοηθῆσαι τοῖς στρατηγοῖς . καὶ κατὰ τύχην εἰς τοῦτο καιροῦ συνήνυσε πλέων ὀκτωκαίδεκα τριήρεσιν , ἐν ᾧ πάσαις ὁμοῦ ταῖς ναυσὶ συμπεσόντες εἰς τὸ αὐτὸ καὶ διαναυμαχοῦντες περὶ Ἄβυδον ἀμφότεροι τοῖς μὲν ἡττώμενοι μέρεσι , τοῖς δὲ νικῶντες ἄχρι δείλης ἀγῶνι μεγάλῳ συνείχοντο .
Lemmas: ἐκεῖ δέ ἀκούω Μίνδαρος ὁ Σπαρτιάτης εἰς Ἑλλήσποντος ἀναπλέω ὁ στόλος πᾶς καί ὁ Ἀθηναῖος ἐπακολουθέω , ἐπείγω βοηθέω ὁ στρατηγός . καί κατά τύχη εἰς οὗτος καιρός συνανύτω πλέω ὀκτωκαίδεκα τριήρης , ἐν ὅς πᾶς ὁμοῦ ὁ ναῦς συμπίπτω εἰς ὁ αὐτός καί διαναυμαχέω περί Ἄβυδος ἀμφότερος ὁ μέν ἡσσάομαι μέρος , ὁ δέ νικάω ἄχρι δείλη ἀγών μέγας συνέχω .
plutarchus.alcibiades 27.3
καὶ παρέσχε μὲν ἐναντίαν δόξαν ἀμφοτέροις ἐπιφανείς , ὥστε θαρρεῖν μὲν τοὺς πολεμίους , θορυβεῖσθαι δὲ τοὺς Ἀθηναίους . ταχὺ δὲ σημεῖον ἄρας ἀπὸ τῆς ναυαρχίδος φίλιον ὥρμησεν εὐθὺς ἐπὶ τοὺς κρατοῦντας καὶ διώκοντας τῶν Πελοποννησίων . τρεψάμενος δʼ αὐτοὺς ἐξέωσεν εἰς τὴν γῆν , καὶ προσκείμενος ἔκοπτε τὰς ναῦς καὶ συνετίτρωσκε , τῶν ἀνδρῶν ἐκνεόντων καὶ Φαρνμβάζου πεζῇ προσβοηθοῦντος αὐτοῖς καὶ μαχομένου παρὰ τὴν θάλατταν ὑπὲρ τῶν νεῶν .
Lemmas: καί παρέχω μέν ἐναντίος δόξα ἀμφότερος ἐπιφαίνω , ὥστε θαρσέω μέν ὁ πολέμιος , θορυβέω δέ ὁ Ἀθηναῖος . ταχύς δέ σημεῖον ἀείρω ἀπό ὁ ναυαρχίς φίλιος ὁρμάω εὐθύς ἐπί ὁ κρατέω καί διώκω ὁ Πελοποννήσιος . τρέπω δέ αὐτός ἐξωθέω εἰς ὁ γῆ , καί πρόσκειμαι κόπτω ὁ ναῦς καί συντιτρώσκω , ὁ ἀνήρ ἐκνέω καί Φαρνμβάζος πεζός προσβοηθέω αὐτός καί μάχομαι παρά ὁ θάλασσα ὑπέρ ὁ ναῦς .
plutarchus.alcibiades 27.4
τέλος δὲ τῶν μὲν πολεμίων τριάκοντα λαβόντες , ἀνασώσαντες δὲ τὰς αὑτῶν , τρόπαιον ἔστησαν.οὕτω δὲ λαμπρᾷ χρησάμενος εὐτυχίᾳ , καὶ φιλοτιμούμενος εὐθὺς ἐγκαλλωπίσασθαι τῷ Τισαφέρνῃ , ξένια καὶ δῶρα παρασκευασάμενος καὶ θεραπείαν ἔχων ἡγεμονικὴν ἐπορεύετο πρὸς αὐτόν .
Lemmas: τέλος δέ ὁ μέν πολέμιος τριάκοντα λαμβάνω , ἀνασῴζω δέ ὁ ἑαυτοῦ , τρόπαιον ἔστησαν.οὕτω δέ λαμπρός χράω εὐτυχία , καί φιλοτιμέομαι εὐθύς ἐγκαλλωπίζομαι ὁ Τισαφέρνης , ξένιος καί δῶρον παρασκευάζω καί θεραπεία ἔχω ἡγεμονικός πορεύω πρός αὐτός .
plutarchus.alcibiades 27.5
οὐ μὴν ἔτυχεν ὧν προσεδόκησεν , ἀλλὰ πάλαι κακῶς ἀκούων ὁ Τισαφέρνης ὑπὸ τῶν Λακεδαιμονίων , καὶ φοβούμενος αἰτίαν λαβεῖν ἐκ βασιλέως , ἔδοξεν ἐν καιρῷ τὸν Ἀλκιβιάδην ἀφῖχθαι , καὶ συλλαβὼν αὐτὸν εἷρξεν ἐν Ξάρδεσιν ὡς λύσιν ἐκείνης τῆς διαβολῆς τὴν ἀδικίαν ταύτην ἐσομένην .
Lemmas: οὐ μήν τυγχάνω ὅς προσδοκέω , ἀλλά πάλαι κακός ἀκούω ὁ Τισαφέρνης ὑπό ὁ Λακεδαιμόνιος , καί φοβέω αἰτία λαμβάνω ἐκ βασιλεύς , δοκέω ἐν καιρός ὁ Ἀλκιβιάδης ἀφικνέομαι , καί συλλαμβάνω αὐτός ἔργω ἐν Ξάρδεσιν ὡς λύσις ἐκεῖνος ὁ διαβολή ὁ ἀδικία οὗτος εἰμί .
plutarchus.alcibiades 28.1
τριάκοντα δʼ ἡμερῶν διαγενομένων ὁ Ἀλκιβιάδης ἵππου ποθὲν εὐπορήσας καὶ ἀποδρὰς τοὺς φύλακας εἰς Κλαζομενὰς διέφυγε . καὶ τὸν μὲν Τισαφέρνην προσδιέβαλλεν ὡς ὑπʼ ἐκείνου μεθειμένος , αὐτὸς δὲ πλεύσας εἰς τὸ στρατόπεδον τῶν Ἀθηναίων καὶ πυθόμενος Μίνδαρον ὁμοῦ καὶ Φαρνάβαζον ἐν Κυζίκῳ γεγονέναι ,
Lemmas: τριάκοντα δέ ἡμέρα διαγίγνομαι ὁ Ἀλκιβιάδης ἵππος ποθεν εὐπορέω καί ἀποδιδράσκω ὁ φύλαξ εἰς Κλαζομεναί διαφεύγω . καί ὁ μέν Τισαφέρνης προσδιαβάλλω ὡς ὑπό ἐκεῖνος μεθίημι , αὐτός δέ πλέω εἰς ὁ στρατόπεδον ὁ Ἀθηναῖος καί πυνθάνομαι Μίνδαρος ὁμοῦ καί Φαρνάβαζος ἐν Κύζικος γίγνομαι ,
plutarchus.alcibiades 28.2
τοὺς μὲν στρατιώτας παρώρμησεν , ὡς ἀνάγκην οὖσαν αὐτοῖς καὶ ναυμαχεῖν καὶ πεζομαχεῖν καὶ νὴ Δία τειχομαχεῖν πρὸς τοὺς πολεμίους · χρήματα γὰρ οὐκ εἶναι μὴ πάντη κρατοῦσι · πληρώσας δὲ τὰς ναῦς καὶ κατάρας εἰς Προικόννησον ἐκέλευσεν ἐντὸς περιβάλλειν τὰ λεπτὰ πλοῖα καὶ παραφυλάσσειν , ὅπως μηδεμία τοῖς πολεμίοις ἐπιπλέοντος αὐτοῦ γένοιτο μηδαμόθεν προαίσθησις .
Lemmas: ὁ μέν στρατιώτης παρορμάω , ὡς ἀνάγκη εἰμί αὐτός καί ναυμαχέω καί πεζομαχέω καί νή Ζεύς τειχομαχέω πρός ὁ πολέμιος · χρῆμα γάρ οὐ εἰμί μή πάντῃ κρατέω · πληρόω δέ ὁ ναῦς καί καταίρω εἰς Προικόννησος κελεύω ἐντός περιβάλλω ὁ λεπτός πλοῖον καί παραφυλάσσω , ὅπως μηδείς ὁ πολέμιος ἐπιπλέω αὐτός γίγνομαι μηδαμόθεν προαίσθησις .
plutarchus.alcibiades 28.3
ἔτυχε δὲ καὶ πολὺν ὄμβρον ἐξαίφνης ἐπιπεσόντα καὶ βροντὰς καὶ ζόφον συνεργῆσαι καὶ συνεπικρύψαι τὴν παρασκευήν . οὐ γὰρ μόνον τοὺς πολεμίους ἔλαθεν , ἀλλὰ καὶ τοὺς Ἀθηναίους ἀπεγνωκότας ἤδη ἐμβῆναι κελεύσας ἀνήχθη . καὶ μετὰ μικρὸν ὅ τε ζόφος διελύθη καὶ κατώφθησαν αἱ τῶν Πελοποννησίων νῆες αἰωρούμεναι πρὸ τοῦ λιμένος τῶν Κυζικηνῶν .
Lemmas: τυγχάνω δέ καί πολύς ὄμβρος ἐξαίφνης ἐπιπίπτω καί βροντή καί ζόφος συνεργέω καί συνεπικρύπτω ὁ παρασκευή . οὐ γάρ μόνος ὁ πολέμιος λανθάνω , ἀλλά καί ὁ Ἀθηναῖος ἀπογιγνώσκω ἤδη ἐμβαίνω κελεύω ἀνάγω . καί μετά μικρός ὁ τε ζόφος διαλύω καί καθοράω ὁ ὁ Πελοποννήσιος ναῦς αἰωρέω πρό ὁ λιμήν ὁ Κυζικηνός .
plutarchus.alcibiades 28.4
δείσας οὖν ὁ Ἀλκιβιάδης μὴ διὰ τὸ πλῆθος αὐτὸν προϊδόντες εἰς τὴν γῆν καταφύγωσι , τοὺς μὲν στρατηγοὺς ἐκέλευσεν ἡσυχῇ πλέοντας ὑπολείπεσθαι , αὐτὸς δὲ τετταράκοντα ναῦς ἔχων ἐφαίνετο καὶ προὐκαλεῖτο τοὺς πολεμίους . ἐπεὶ δʼ ἐξηπάτηντο καὶ καταφρονήσαντες ὡς ἐπὶ τοσαύτας ἀντεξήλασαν , αὐτοὶ μὲν εὐθὺς ἐξήπτοντο καὶ συνεπλέκοντο , τῶν δʼ ἄλλων ἤδη μαχομένοις ἐπιφερομένων ἐκπλαγέντες ἔφευγον .
Lemmas: δείδω οὖν ὁ Ἀλκιβιάδης μή διά ὁ πλῆθος αὐτός προοράω εἰς ὁ γῆ καταφεύγω , ὁ μέν στρατηγός κελεύω ἡσυχῇ πλέω ὑπολείπω , αὐτός δέ τεσσαράκοντα ναῦς ἔχω φαίνω καί προκαλέω ὁ πολέμιος . ἐπεί δέ ἐξαπατάω καί καταφρονέω ὡς ἐπί τοσοῦτος ἀντεξελαύνω , αὐτός μέν εὐθύς ἐξάπτω καί συμπλέκω , ὁ δέ ἄλλος ἤδη μάχομαι ἐπιφέρω ἐκπλήσσω φεύγω .
plutarchus.alcibiades 28.5
ὁ δʼ Ἀλκιβιάδης εἴκοσι ταῖς ἀρίσταις διεκπλεύσας καὶ προσβαλὼν τῇ γῇ καὶ ἀποβάς , ἐνέκειτο τοῖς φεύγουσιν ἐκ τῶν νεῶν καὶ πολλοὺς ἔφθειρε · Μινδάρου δὲ καὶ Φαρναβάζου προσβοηθούντων κρατήσας , τὸν μὲν Μίνδαρον ἀνεῖλεν ἐρρωμένως ἀγωνιζόμενον , ὁ δὲ Φαρνάβαζος ἔφυγε .
Lemmas: ὁ δέ Ἀλκιβιάδης εἴκοσι ὁ ἀγαθός διεκπλέω καί προσβάλλω ὁ γῆ καί ἀποβαίνω , ἔγκειμαι ὁ φεύγω ἐκ ὁ ναῦς καί πολύς φθείρω · Μίνδαρος δέ καί Φαρνάβαζος προσβοηθέω κρατέω , ὁ μέν Μίνδαρος ἀναιρέω ἐρρωμένος ἀγωνίζομαι , ὁ δέ Φαρνάβαζος φεύγω .