ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.aetia-physica-911c-919e 1
διὰ τί τὸ θαλάττιον ὕδωρ οὐ τρέφει τὰ δένδρα ; πότερον διʼ ἢν αἰτίαν οῦδὲ τῶν ζᾠων τὰ χερσαῖα ; ζῷον γὰρ ἔγγειον τὸ φυτὸν εἶναι , οἱ περὶ Πλάτωνα καὶ Ἀναξαγόραν καὶ Δημόκριτον οἴονται · οὐ γὰρ διότι τοῖς ἐναλίοις φυτοῖς τρόφιμόν ἐστι καὶ πότιμον ὥσπερ τοῖς ἰχθύσιν , ἤδη καὶ τὰ ἐν τῇ χέρσῳ φυτά τε καὶ δένδρα τρέφει · οὔτε γὰρ ἐνδύεται ταῖς ῥίζαις ὑπὸ πάχους οὔτʼ ἀναφέρεται ὑπὸ βάρους · ὅτι δʼ ἐμβριθές ἐστι καὶ γεῶδες , ἄλλοις τε πολλοῖς ἀποδείκνυται καὶ τῷ μᾶλλον ἀνέχειν καὶ ὑπερείδειν τὰ πλοῖα καὶ τοὺς κολυμβῶντας · ἢ μάλιστα μὲν βλάπτεται ξηρότητι τὰ δένδρα ξηραντικὸν δὲ τὸ θαλάττιον ; ὅθεν πρός γε τὰς σήψεις οἱ ἅλες βοηθοῦσι , καὶ τὰ σώματα τῶν λουσαμένων ἐν θαλάττῃ ξηρὰν εὐθὺς ἴσχει καὶ τραχεῖαν τὴν ἐπιφάνειαν . ἢ τὸ μὲν ἔλαιον τοῖς φυτοῖς πολέμιον καὶ φθείρει τὰ προσαλειφόμενα ; μετέχει δὲ πολλῆς ἡ θάλαττα λιπαρότητος · διὸ συνεξάπτει , καὶ παραινοῦμεν εἰς τὰς φλόγας μὴ ἐμβάλλειν θαλάττιον ὕδωρ . ἢ γέγονεν ἄποτον καὶ πικρὸν τὸ ὕδωρ , ὡς Ἀριστοτέλης φησίν , ἀναμίξει κατακεκαυμένης γῆς ; καὶ γὰρ ἡ κονία γίγνεται , γλυκέος ὕδατος εἰς τέφραν ἐμπεσόντος , ἡ δὲ διάλυσις ἐξίστησι καὶ φθείρει τὸ χρηστὸν καὶ πότιμον , ὡς ἐν ἡμῖν οἱ πυρετοὶ τὸ ὑγρὸν εἰς χολὴν τρέπουσιν . ἃ δʼ ἱστοροῦσιν ἐν τῇ Ἐρυθρᾷ θαλάσσῃ βλαστάνειν ὑλήματα καὶ φυτά , καρπὸν μὲν οὐδένα φέρει τρέφεται δὲ τοῖς ποταμοῖς πολλὴν ἐμβάλλουσιν ἰλύν · ὅθεν οὐ πρόσω τῆς γῆς ἀλλὰ πλησίον ἔχει τὴν γένεσιν .
Lemmas: διά τίς ὁ θαλάσσιος ὕδωρ οὐ τρέφω ὁ δένδρον ; πότερος διά ὅς αἰτία οὐδέ ὁ ζῷον ὁ χερσαῖος ; ζῷον γάρ ἔγγειος ὁ φυτόν εἰμί , ὁ περί Πλάτων καί Ἀναξαγόρας καί Δημόκριτος οἴομαι · οὐ γάρ διότι ὁ ἐνάλιος φυτόν τρόφιμος εἰμί καί πότιμος ὥσπερ ὁ ἰχθῦς , ἤδη καί ὁ ἐν ὁ χέρσος φυτόν τε καί δένδρον τρέφω · οὔτε γάρ ἐνδύω ὁ ῥίζα ὑπό πάχος οὔτε ἀναφέρω ὑπό βάρος · ὅτι δέ ἐμβριθής εἰμί καί γεώδης , ἄλλος τε πολύς ἀποδείκνυμι καί ὁ μάλα ἀνέχω καί ὑπερείδω ὁ πλοῖον καί ὁ κολυμβάω · ἤ μάλα μέν βλάπτω ξηρότης ὁ δένδρον ξηραντικός δέ ὁ θαλάσσιος ; ὅθεν πρός γε ὁ σῆψις ὁ ἅλς βοηθέω , καί ὁ σῶμα ὁ λούω ἐν θάλασσα ξηρός εὐθύς ἴσχω καί τραχύς ὁ ἐπιφάνεια . ἤ ὁ μέν ἔλαιον ὁ φυτόν πολέμιος καί φθείρω ὁ προσαλείφω ; μετέχω δέ πολύς ὁ θάλασσα λιπαρότης · διό συνεξάπτω , καί παραινέω εἰς ὁ φλόξ μή ἐμβάλλω θαλάσσιος ὕδωρ . ἤ γίγνομαι ἄποτος καί πικρός ὁ ὕδωρ , ὡς Ἀριστοτέλης φημί , ἀνάμιξις κατακαίω γῆ ; καί γάρ ὁ κονία γίγνομαι , γλυκύς ὕδωρ εἰς τέφρα ἐμπίπτω , ὁ δέ διάλυσις ἐξίστημι καί φθείρω ὁ χρηστός καί πότιμος , ὡς ἐν ἐγώ ὁ πυρετός ὁ ὑγρός εἰς χολή τρέπω . ὅς δέ ἱστορέω ἐν ὁ Ἐρυθρός θάλασσα βλαστάνω ὕλημα καί φυτόν , καρπός μέν οὐδείς φέρω τρέφω δέ ὁ ποταμός πολύς ἐμβάλλω ἰλύς · ὅθεν οὐ πρόσω ὁ γῆ ἀλλά πλησίον ἔχω ὁ γένεσις .
plutarchus.aetia-physica-911c-919e 3
διὰ τί παραβάλλουσι τοῖς θρέμμασιν ἅλας οἱ νομεῖς ; πότερον , ὡς οἱ πολλοὶ νομίζουσι , πλήθους τροφῆς ἕνεκα καὶ τοῦ παχύνειν ; τήν τε γὰρ ὄρεξιν ἡ δριμύτης ἐκκαλεῖται καὶ τοὺς πόρους ἀναστομοῦσα μᾶλλον ὁδοποιεῖ τῇ τροφῇ πρὸς τὴν ἀνάδοσιν · διὸ καὶ τοὺς ἰσχνοὺς καὶ τοὺς ἀτρόφους Ἀπολλώνιος ὁ Ἡροφίλειος ἐκέλευε μὴ γλυκεῖ μηδὲ χονδρῷ τρέφειν ἀλλὰ τοῖς ταριχευτοῖς καὶ ὑφαλμυρίζουσιν , ὧν ἡ λεπτότης , ὥσπερ ἐντρίχωμα γενομένη , τὰ σιτία τοῖς σώμασι διὰ τῶν πόρων προστίθησιν . ἢ μᾶλλον ὑγιείας ἕνεκα καὶ συγκοπῆς πλήθους τὸν ἅλα λείχειν ἐθίζουσι τὰ βοσκήματα ; νοσεῖ γὰρ ἄγαν πιαινόμενα , τὴν δὲ πιμελὴν τήκουσιν οἱ ἅλες καὶ διαχέουσιν ὅθεν εὐμαρῶς καὶ ῥᾳδίως ἀποδέρουσιν αὐτὰ σφάξαντες · ἡ γὰρ κολλῶσα καὶ συνδέουσα τὸ δέρμα πιμελὴ λεπτὴ καὶ ἀσθενὴς γέγονεν ὑπὸ τῆς δριμύτητος . λεπτύνεται δὲ καὶ τὸ αἷμα τῶν τὸ ἅλας λειχόντων οὐδὲ πήγνυται τὰ ἐντός , ἁλῶν μιγέντων . σκόπει δέ , μὴ καὶ γονιμώτερα καὶ προθυμότερα πρὸς τὰς συνουσίας · καὶ γὰρ αἱ κύνες κύουσι ταχέως τάριχος ἐπεσθίουσαι , καὶ τὰ ἁληγὰ τῶν πλοίων πλείους τρέφει μῦς διὰ τὸ πολλάκις συμπλέκεσθαι .
Lemmas: διά τίς παραβάλλω ὁ θρέμμα ἅλς ὁ νομεύς ; πότερος , ὡς ὁ πολύς νομίζω , πλῆθος τροφή ἕνεκα καί ὁ παχύνω ; ὁ τε γάρ ὄρεξις ὁ δριμύτης ἐκκαλέω καί ὁ πόρος ἀναστομόω μάλα ὁδοποιέω ὁ τροφή πρός ὁ ἀνάδοσις · διό καί ὁ ἰσχνός καί ὁ ἄτροφος Ἀπολλώνιος ὁ Ἡροφίλειος κελεύω μή γλυκύς μηδέ χονδρός τρέφω ἀλλά ὁ ταριχευτός καί ὑφαλμυρίζω , ὅς ὁ λεπτότης , ὥσπερ ἐντρίχωμα γίγνομαι , ὁ σιτίον ὁ σῶμα διά ὁ πόρος προστίθημι . ἤ μάλα ὑγίεια ἕνεκα καί συγκοπή πλῆθος ὁ ἅλς λείχω ἐθίζω ὁ βόσκημα ; νοσέω γάρ ἄγαν πιαίνω , ὁ δέ πιμελή τήκω ὁ ἅλς καί διαχέω ὅθεν εὐμαρής καί ῥᾴδιος ἀποδέρω αὐτός σφάζω · ὁ γάρ κολλάω καί συνδέω ὁ δέρμα πιμελή λεπτός καί ἀσθενής γίγνομαι ὑπό ὁ δριμύτης . λεπτύνω δέ καί ὁ αἷμα ὁ ὁ ἅλς λείχω οὐδέ πήγνυμι ὁ ἐντός , ἅλς μείγνυμι . σκοπέω δέ , μή καί γόνιμος καί πρόθυμος πρός ὁ συνουσία · καί γάρ ὁ κύων κύω ταχύς τάριχος ἐπεσθίω , καί ὁ ἁληγός ὁ πλοῖον πολύς τρέφω μῦς διά ὁ πολλάκις συμπλέκω .
plutarchus.aetia-physica-911c-919e 4
διὰ τί τῶν ὀμβρίων ὑδάτων εὐαλδέστερα τοῖς σπέρμασι τὰ μετὰ βροντῶν καὶ ἀστραπῶν , ἃ δὴ καὶ ἀστραπαῖα καλοῦσι ; πότερον ὅτι πνευματώδη διὰ τὴν τοῦ ἀέρος ταραχὴν καὶ ἀνάμιξιν , τὸ δὲ πνεῦμα τὴν ὑγρότητα κινοῦν μᾶλλον ἀναπέμπει καὶ ἀναδίδωσιν ἢ βροντὰς μὲν καὶ ἀστραπὰς ποιεῖ τὸ θερμὸν ἐν τῷ ἀέρι πρὸς τὸ ψυχρὸν μαχόμενον , διὸ χειμῶνος ἣκιστα βροντᾷ μάλιστα δʼ ἔαρος καὶ φθινοπώρου διὰ τὴν ἀνωμαλίαν τῆς κράσεως , ἡ δὲ θερμότης ; πέπτουσα τὸ ὑγρὸν προσφιλὲς ποιεῖ τοῖς βλαστάνουσι καὶ ὠφέλιμον · ἢ μάλιστα μὲν ἔαρος βροντᾷ καὶ ἀστράπτει διὰ τὴν εἰρημένην αἰτίαν , τὰ δʼ ἐαρινὰ τῶν ὑδάτων ἀναγκαιότερα τοῖς σπέρμασι πρὸ τοῦ θέρους , ὅθεν ἡ πλεῖστον ὑομένη τοῦ ἔαρος χώρα καθάπερ ἡ ἐν Σικελίᾳ πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς καρποὺς ἀναδίδωσιν ;
Lemmas: διά τίς ὁ ὀμβρία ὕδωρ εὐαλδής ὁ σπέρμα ὁ μετά βροντή καί ἀστραπή , ὅς δή καί ἀστραπαῖος καλέω ; πότερος ὅτι πνευματώδης διά ὁ ὁ ἀήρ ταραχή καί ἀνάμιξις , ὁ δέ πνεῦμα ὁ ὑγρότης κινέω μάλα ἀναπέμπω καί ἀναδίδωμι ἤ βροντή μέν καί ἀστραπή ποιέω ὁ θερμός ἐν ὁ ἀήρ πρός ὁ ψυχρός μάχομαι , διό χειμών ἥκιστα βροντάω μάλα δέ ἔαρ καί φθινόπωρον διά ὁ ἀνωμαλία ὁ κρᾶσις , ὁ δέ θερμότης ; πέσσω ὁ ὑγρός προσφιλής ποιέω ὁ βλαστάνω καί ὠφέλιμος · ἤ μάλα μέν ἔαρ βροντάω καί ἀστράπτω διά ὁ λέγω αἰτία , ὁ δέ ἐαρινός ὁ ὕδωρ ἀναγκαῖος ὁ σπέρμα πρό ὁ θέρος , ὅθεν ὁ πολύς ὕω ὁ ἔαρ χώρα καθά ὁ ἐν Σικελία πολύς καί ἀγαθός καρπός ἀναδίδωμι ;
plutarchus.aetia-physica-911c-919e 6
διὰ τί τοῖς συνεχῶς διὰ τῶν δεδροσισμένων δένδρων βαδίζουσι λέπραν ἴσχει τὰ ψαύοντα τῆς ὕλης μόρια τοῦ σώματος ; πότερον , ὡς Λαῖτος ἔλεγε , τῇ λεπτότητι τὸ δροσῶδες ὑγρὸν ἀποξύει τοῦ χρωτός · ἤ , καθάπερ ἐρυσίβη τοῖς ὑγραινομένοις ἐγγίγνεται σπέρμασιν , οὕτως ὑπὸ τῆς δρόσου τῶν ἐπιπολῆς χλωρῶν καὶ ἁπαλῶν ἀναχαρασσομένων καὶ ἀποτηκομένων ἄχνη τις ἀπιοῦσα τοῦ σίνοντος ἀναπίμπλησι προσχεομένη τοῖς ἀναιμοτάτοις μέρεσι τῆς σαρκός , οἷα κνῆμαι καὶ πόδες , καὶ ἀμύσσει καὶ δάκνει τὴν ἐπιφάνειαν ; ὅτι γὰρ φύσει τι δηκτικὸν ἔνεστι τῇ δρόσῳ , μαρτυρεῖ τὸ τοὺς πίονας ἰσχνοτέρους ποιεῖν · αἱ γοῦν πίονες γυναῖκες ; ἱματίοις ἢ ἐρίοις ἁπαλοῖς ἀναλαμβάνουσαι τῆς δρόσου δοκοῦσι συντήκειν τὴν πολυσαρκίαν .
Lemmas: διά τίς ὁ συνεχής διά ὁ δροσίζω δένδρον βαδίζω λέπρα ἴσχω ὁ ψαύω ὁ ὕλη μόριον ὁ σῶμα ; πότερος , ὡς Λαῖτος λέγω , ὁ λεπτότης ὁ δροσώδης ὑγρός ἀποξύω ὁ χρώς · ἤ , καθά ἐρυσίβη ὁ ὑγραίνω ἐγγίγνομαι σπέρμα , οὕτως ὑπό ὁ δρόσος ὁ ἐπιπολή χλωρός καί ἁπαλός ἀναχαράσσω καί ἀποτήκω ἄχνη τις ἀπέρχομαι ὁ σίνομαι ἀναπίμπλημι προσχέω ὁ ἄναιμος μέρος ὁ σάρξ , οἷος κνήμη καί πούς , καί ἀμύσσω καί δάκνω ὁ ἐπιφάνεια ; ὅτι γάρ φύσις τις δηκτικός ἔνειμι ὁ δρόσος , μαρτυρέω ὁ ὁ πίων ἰσχνός ποιέω · ὁ γοῦν πίων γυνή ; ἱμάτιον ἤ ἔριον ἁπαλός ἀναλαμβάνω ὁ δρόσος δοκέω συντήκω ὁ πολυσαρκία .
plutarchus.aetia-physica-911c-919e 7
διὰ τί τὰ πλοῖα χειμῶνος ἐν τοῖς ποταμοῖς πλεῖ βράδιον , ἐν δὲ τῇ θαλάττῃ οὐ παραπλησίως ; πότερον ὁ ποτάμιος ἀὴρ ἀεὶ δυσκίνητος ὢν καὶ βαρὺς ἐν δὲ χειμῶνι μᾶλλον παχυνόμενος διὰ τὴν περίψυξιν , ἐμποδών ἐστι τοῖς πλέουσιν · ἢ τοῦτο μᾶλλον τοῦ ἀέρος πάσχουσιν οἱ ποταμοί ; ἐλαύνουσα γὰρ ἡ ψυχρότης τὸ ὕδωρ ποιεῖ βαρὺ καὶ σωματῶδες , ὡς ἔστιν ἐν ταῖς κλεψύδραις καταμαθεῖν · βράδιον γὰρ ἕλκουσι χειμῶνος ἢ θέρους · ἐν δὲ Θρᾴκῃ περὶ τὸ Πάγγαιον ἱστορεῖ Θεόφραστος εἶναι κρήνην , ἀφʼ ἧς ταὐτὸ γέμον ἀγγεῖον ὕδατος ἱστάμενον χειμῶνος ἕλκειν διπλάσιον σταθμὸν ἢ θέρους . ὅτι δʼ ἡ πυκνότης τοῦ ὕδατος τὴν βραδυτῆτα ποιεῖ τοῦ πλοῦ , δῆλόν ἐστι τῷ πλείονα γόμον φέρειν τὰ ποτάμια πλοῖα τοῦ χειμῶνος · τὸ γὰρ ὕδωρ μᾶλλον ἀντερείδει πυκνότερον καὶ βαρύτερον γιγνόμενον , τὴν δὲ θάλατταν ἡ θερμότης κωλύει πυκνοῦσθαι , διʼ ἣν οὐδὲ πήγνυται · μάλκη γὰρ ἔοικεν εἶναι πύκνωσις .
Lemmas: διά τίς ὁ πλοῖον χειμών ἐν ὁ ποταμός πλέω βραδύς , ἐν δέ ὁ θάλασσα οὐ παραπλήσιος ; πότερος ὁ ποτάμιος ἀήρ ἀεί δυσκίνητος εἰμί καί βαρύς ἐν δέ χειμών μάλα παχύνω διά ὁ περίψυξις , ἐμποδών εἰμί ὁ πλέω · ἤ οὗτος μάλα ὁ ἀήρ πάσχω ὁ ποταμός ; ἐλαύνω γάρ ὁ ψυχρότης ὁ ὕδωρ ποιέω βαρύς καί σωματώδης , ὡς εἰμί ἐν ὁ κλεψύδρα καταμανθάνω · βραδύς γάρ ἕλκω χειμών ἤ θέρος · ἐν δέ Θρᾴκη περί ὁ Πάγγαιον ἱστορέω Θεόφραστος εἰμί κρήνη , ἀπό ὅς αὐτός γέμω ἀγγεῖον ὕδωρ ἵστημι χειμών ἕλκω διπλάσιος σταθμός ἤ θέρος . ὅτι δέ ὁ πυκνότης ὁ ὕδωρ ὁ βραδυτής ποιέω ὁ πλόος , δῆλος εἰμί ὁ πολύς γόμος φέρω ὁ ποτάμιος πλοῖον ὁ χειμών · ὁ γάρ ὕδωρ μάλα ἀντερείδω πυκνός καί βαρύς γίγνομαι , ὁ δέ θάλασσα ὁ θερμότης κωλύω πυκνόω , διά ὅς οὐδέ πήγνυμι · μάλκη γάρ ἔοικα εἰμί πύκνωσις .
plutarchus.aetia-physica-911c-919e 8
διὰ τί , τῶν ἄλλων ὑγρῶν ἐν τῷ κινεῖσθαι καὶ στρέφεσθαι ψυχομένων , τὴν θάλατταν ὁρῶμεν ἐν τῷ κυματοῦσθαι θερμοτέραν γιγνομένην ; ἦ τῶν μὲν ἄλλων ὑγρῶν ἐπεισόδιον οὖσαν καὶ ἀλλοτρίαν ἐξίστησιν ἡ κίνησις τὴν θερμότητα καὶ διαφορεῖ , τὴν δὲ τῆς θαλάττης σύμφυτον οὖσαν ἐκριπίζουσι μᾶλλον οἱ ἄνεμοι καὶ τρέφουσι ; μαρτύρια δὲ τῆς θερμότητος ἡ διαύγεια καὶ τὸ μὴ πήγνυσθαι , καίπερ οὖσαν γεώδη καὶ βαρεῖαν .
Lemmas: διά τίς , ὁ ἄλλος ὑγρός ἐν ὁ κινέω καί στρέφω ψύχω , ὁ θάλασσα ὁράω ἐν ὁ κυματόω θερμός γίγνομαι ; ἦ ὁ μέν ἄλλος ὑγρός ἐπεισόδιος εἰμί καί ἀλλότριος ἐξίστημι ὁ κίνησις ὁ θερμότης καί διαφορέω , ὁ δέ ὁ θάλασσα σύμφυτος εἰμί ἐκριπίζω μάλα ὁ ἄνεμος καί τρέφω ; μαρτύριον δέ ὁ θερμότης ὁ διαύγεια καί ὁ μή πήγνυμι , καίπερ εἰμί γεώδης καί βαρύς .
plutarchus.aetia-physica-911c-919e 9
διὰ τί τοῦ χειμῶνος ἧττον πικρὰ γίγνεται γευομένοις ἡ θάλαττα ; τοῦτο γάρ φασι καὶ Διονύσιον ἱστορεῖν τὸν ὑδραγωγόν . ἦ ὅτι παντελῶς μὲν ἔρημος οὐκ ἔστι γλυκύτητος οὐδʼ ἄμοιρος ἡ πικρότης , ἅτε δὴ ποταμοὺς τοσούτους ὑποδεχομένης τῆς θαλάττης · τοῦ δʼ ἡλίου τὸ γλυκὺ καὶ πότιμον ἐξαιροῦντος ὑπὸ κουφότητος ἐπιπολάζον καὶ μᾶλλον ἐν τῷ θέρει τοῦτο ποιοῦντος , ἐν δὲ τῷ χειμῶνι μαλακώτερον ἁπτομένου διʼ ἀσθένειαν θερμότητος , ὑπολειπομένη μοῖρα πολλῆς γλυκύτητος ἀνίησι τὸ ἀκράτως πικρὸν καὶ φαρμακῶδες ; τοῦτο δʼ ἡσυχῆ καὶ τοῖς ποτίμοις συμβέβηκε · θέρους γὰρ πονηρότερα γίγνεται , τὸ κουφότατον καὶ γλυκύτατον τοῦ θερμοῦ διαφοροῦντος , ἐν δὲ χειμῶνι νέον ἐπιρρεῖ καὶ πρόσφατον , οὗ μετέχειν ἀνάγκη καὶ τὴν θάλατταν , σειομένην ἅμα καὶ τῶν ποταμῶν ἐπιδιδόντων .
Lemmas: διά τίς ὁ χειμών ἥσσων πικρός γίγνομαι γεύω ὁ θάλασσα ; οὗτος γάρ φημί καί Διονύσιος ἱστορέω ὁ ὑδραγωγός . ἦ ὅτι παντελής μέν ἐρῆμος οὐ εἰμί γλυκύτης οὐδέ ἄμοιρος ὁ πικρότης , ἅτε δή ποταμός τοσοῦτος ὑποδέχομαι ὁ θάλασσα · ὁ δέ ἥλιος ὁ γλυκύς καί πότιμος ἐξαιρέω ὑπό κουφότης ἐπιπολάζω καί μάλα ἐν ὁ θέρος οὗτος ποιέω , ἐν δέ ὁ χειμών μαλακός ἅπτω διά ἀσθένεια θερμότης , ὑπολείπω μοῖρα πολύς γλυκύτης ἀνίημι ὁ ἀκράτως πικρός καί φαρμακώδης ; οὗτος δέ ἡσυχῆ καί ὁ πότιμος συμβαίνω · θέρος γάρ πονηρός γίγνομαι , ὁ κοῦφος καί γλυκύς ὁ θερμός διαφορέω , ἐν δέ χειμών νέος ἐπιρρέω καί πρόσφατος , ὅς μετέχω ἀνάγκη καί ὁ θάλασσα , σείω ἅμα καί ὁ ποταμός ἐπιδίδωμι .
plutarchus.aetia-physica-911c-919e 10
διὰ τί τῷ οἴνῳ θάλασσαν παραχέουσι καὶ χρησμόν τινα λέγουσιν ἁλιεῖς κομισθῆναι προστάττοντα βαπτίζειν τὸν Διόνυσον πρὸς τὴν θάλατταν , οἱ δὲ πόρρω θαλάττης ἐμβάλλουσι γύψον Ζακυνθίαν ὀπτήσαντες ; πότερον ἡ θερμότης βοηθεῖ πρὸς τὴν περίψυξιν , ἢ αὐτὴ ἐξίστησι μάλιστα τὸν οἶνον ἀποσβεννύουσα καὶ φθείρουσα τὴν δύναμιν · ἢ τὸ ὑδατῶδες καὶ πνευματῶδες τοῦ οἴνου πρὸς μεταβολὴν ἐπισφαλέστατʼ ἔχον ἵστησι τὰ γεώδη πεφυκότα στύφειν καὶ κατισχναίνειν , οἱ δʼ ἅλες μετὰ τῆς θαλάττης λεπτύνοντες καὶ ἀποτήκοντες τάλλότριον καὶ περιττὸν οὐκ ἐῶσι δυσωδίαν οὐδὲ σῆψιν ἐγγίγνεσθαι · πρὸς δὲ τούτοις , ὅσον ἐστὶ παχὺ καὶ γεῶδες , ἐμπλεκόμενον τοῖς βαρυτέροις καὶ συγκατασπώμενον ὑποστάθμην ποιεῖ καὶ τρύγα τὸν δʼ οἶνον ἀπολείπει καθαρόν ;
Lemmas: διά τίς ὁ οἶνος θάλασσα παραχέω καί χρησμός τις λέγω ἁλιεύς κομίζω προστάσσω βαπτίζω ὁ Διόνυσος πρός ὁ θάλασσα , ὁ δέ πρόσω θάλασσα ἐμβάλλω γύψος Ζακύνθιος ὀπτάω ; πότερος ὁ θερμότης βοηθέω πρός ὁ περίψυξις , ἤ αὐτός ἐξίστημι μάλα ὁ οἶνος ἀποσβέννυμι καί φθείρω ὁ δύναμις · ἤ ὁ ὑδατώδης καί πνευματώδης ὁ οἶνος πρός μεταβολή ἐπισφαλής ἔχω ἵστημι ὁ γεώδης φύω στύφω καί κατισχναίνω , ὁ δέ ἅλς μετά ὁ θάλασσα λεπτύνω καί ἀποτήκω τάλλος καί περισσός οὐ ἐάω δυσωδία οὐδέ σῆψις ἐγγίγνομαι · πρός δέ οὗτος , ὅσος εἰμί παχύς καί γεώδης , ἐμπλέκω ὁ βαρύς καί συγκατασπάω ὑποστάθμη ποιέω καί τρύξ ὁ δέ οἶνος ἀπολείπω καθαρός ;
plutarchus.aetia-physica-911c-919e 11
διὰ τί μᾶλλον ναυτιῶσι τὴν θάλατταν πλέοντες ἢ τοὺς ποταμούς , κἂν ἐν γαλήνῃ πλέωσι ; ἦ ὅτι μάλιστα ναυτίαν κινεῖ τῶν αἰσθήσεων ἡ ὄσφρησις , τῶν δὲ παθῶν ὁ φόβος ; καὶ γὰρ τρέμουσι καὶ φρίττουσι καὶ κοιλίας ἐξυγραίνονται φαντασίαν κινδύνου λαβόντες · τούτων δʼ οὐδέτερον ἐνοχλεῖ τοῖς διὰ ποταμοῦ πλέουσιν · ἡ γὰρ ὄσφρησις παντὶ ποτίμῳ καὶ γλυκεῖ συνήθης ἐστὶν ὁ δὲ πλοῦς ἀκίνδυνος , ἐν δὲ τῇ θαλάττῃ τὴν τʼ ὀσμὴν ἀηθείᾳ δυσχεραίνουσι καὶ φοβοῦνται , μὴ πιστεύοντες τῷ παρόντι περὶ τοῦ μέλλοντος · οὐδὲν οὖν ὄφελος τῆς γαλήνης , ἀλλὰ καὶ ἡ ψυχὴ σάλον ἔχουσα καὶ θορυβουμένη συγκινεῖ καὶ ἀναπίμπλησι τὸ σῶμα τῆς ταραχῆς .
Lemmas: διά τίς μάλα ναυτιάω ὁ θάλασσα πλέω ἤ ὁ ποταμός , ἐάν ἐν γαλήνη πλέω ; ἦ ὅτι μάλα ναυτία κινέω ὁ αἴσθησις ὁ ὄσφρησις , ὁ δέ πάθος ὁ φόβος ; καί γάρ τρέμω καί φρίσσω καί κοιλία ἐξυγραίνω φαντασία κίνδυνος λαμβάνω · οὗτος δέ οὐδέτερος ἐνοχλέω ὁ διά ποταμός πλέω · ὁ γάρ ὄσφρησις πᾶς πότιμος καί γλυκύς συνήθης εἰμί ὁ δέ πλόος ἀκίνδυνος , ἐν δέ ὁ θάλασσα ὁ τε ὀσμή ἀήθεια δυσχεραίνω καί φοβέω , μή πιστεύω ὁ πάρειμι περί ὁ μέλλω · οὐδείς οὖν ὄφελος ὁ γαλήνη , ἀλλά καί ὁ ψυχή σάλος ἔχω καί θορυβέω συγκινέω καί ἀναπίμπλημι ὁ σῶμα ὁ ταραχή .
plutarchus.aetia-physica-911c-919e 12
διὰ τί τῆς θαλάττης ἐλαίῳ καταρραινομένης γίγνεται καταφάνεια καὶ γαλήνη ; πότερον , ὡς Ἀριστοτέλης φησί , τὸ πνεῦμα τῆς λειότητος ἀπολισθάνον οὐ ποιεῖ πληγὴν οὐδὲ σάλον · ἢ τοῦτο μὲν πιθανῶς εἴρηται πρὸς τὰ ἐκτός , ἐπεὶ δὲ φασι καὶ τοὺς κατακολυμβῶντας , ὅταν ἔλαιον εἰς τὸ στόμα λαβόντες ἐκφυσήσωσιν , ἐν τῷ βυθῷ φέγγος ἴσχειν καὶ δίοψιν , οὐκ ἔστιν ἐκεῖ πνεύματος ὄλισθον αἰτιάσασθαι ; σκόπει δὴ μὴ τὴν θάλατταν γεώδη καὶ ἀνώμαλον οὖσαν ἐξωθεῖ καὶ διαστέλλει τῇ πυκνότητι τοὔλαιον , εἶτʼ ἀνατρεχούσης εἰς αὑτὴν καὶ συστελλομένης ἀπολείπονται πόροι μεταξὺ ταῖς ὄψεσι διαύγειαν καὶ καταφάνειαν διδόντες . ἢ φύσει μέν ἐστι φωτεινὸς ὑπὸ θερμότητος ὁ τῇ θαλάττῃ καταμεμιγμένος ἀήρ , γίγνεται δὲ ταραχθεὶς ἀνώμαλος καὶ σκιώδης · ὅταν οὖν τὴν ἀνωμαλίαν ἐπιλεάνῃ πυκνότητι τοὔλαιον , ἀπολαμβάνει τὴν ὁμαλότητα καὶ τὴν διαύγειαν ;
Lemmas: διά τίς ὁ θάλασσα ἔλαιον καταρραίνω γίγνομαι καταφάνεια καί γαλήνη ; πότερος , ὡς Ἀριστοτέλης φημί , ὁ πνεῦμα ὁ λειότης ἀπολισθάνω οὐ ποιέω πληγή οὐδέ σάλος · ἤ οὗτος μέν πιθανός λέγω πρός ὁ ἐκτός , ἐπεί δέ φημί καί ὁ κατακολυμβάω , ὅταν ἔλαιον εἰς ὁ στόμα λαμβάνω ἐκφυσάω , ἐν ὁ βυθός φέγγος ἴσχω καί δίοψις , οὐ εἰμί ἐκεῖ πνεῦμα ὄλισθος αἰτιάομαι ; σκοπέω δή μή ὁ θάλασσα γεώδης καί ἀνώμαλος εἰμί ἐξωθέω καί διαστέλλω ὁ πυκνότης ἔλαιον , εἶτα ἀνατρέχω εἰς ἑαυτοῦ καί συστέλλω ἀπολείπω πόρος μεταξύ ὁ ὄψις διαύγεια καί καταφάνεια δίδωμι . ἤ φύσις μέν εἰμί φωτεινός ὑπό θερμότης ὁ ὁ θάλασσα καταμείγνυμι ἀήρ , γίγνομαι δέ ταράσσω ἀνώμαλος καί σκιώδης · ὅταν οὖν ὁ ἀνωμαλία ἐπιλεαίνω πυκνότης ἔλαιον , ἀπολαμβάνω ὁ ὁμαλότης καί ὁ διαύγεια ;
plutarchus.aetia-physica-911c-919e 13
διὰ τί χειμῶνος μᾶλλον ἢ θέρους τὰ τῶν ἁλιέων σήπεται δίκτυα , καίτοι τὰ γʼ ἄλλα μᾶλλον ἐν τῷ θέρει τοῦτο πάσχει ; πότερον , ὡς Θεόφραστος οἴεται , τῷ ψυχρῷ τὸ θερμὸν ὑποχωροῦν ἀντιπεριίσταται καὶ θερμότερα ποιεῖ τὰ ἐν βάθει τῆς θαλάττης , ὥσπερ τῆς γῆς · διὸ καὶ τὰ πηγαῖα τῶν ὑδάτων χλιαρώτερα τοῦ χειμῶνός ἐστι καὶ μᾶλλον ἀτμίζουσιν αἱ λίμναι καὶ οἱ ποταμοί · κατακλείεται γὰρ εἰς βάθος ἡ θερμότης ὑπὸ τοῦ ψυχροῦ κρατήσαντος · ἢ σῆψις μὲν οὐκ ἔστι τῶν δικτύων , ὅταν δὲ φρίξῃ καὶ παγῇ διὰ τὸ ψῦχος ἀναξηραινόμενα καὶ θρυπτόμενα μᾶλλον ὑπὸ τοῦ κλύδωνος σήψει τινὶ καὶ μυδήσει πάσχει παραπλήσιον ; καὶ γὰρ πονεῖ μᾶλλον ἐν κρύει , καθάπερ τὰ νεῦρα συντεινόμενα σπαράττεται , πλεονάκις ἐκταραττομένης διὰ τὸν χειμῶνα τῆς θαλάττης · διὸ καὶ στύφουσιν αὐτὰ ταῖς βαφαῖς καὶ πυκνοῦσι , φοβούμενοι τὰς ἀναλύσεις · ἐπεὶ μὴ βαφέντα μηδὲ χρισθέντα , μᾶλλον ἂν ἐλάνθανε τοὺς ἰχθῦς , ἐνάερον γὰρ τὸ τοῦ λίνου χρῶμα καὶ ἀπατηλὸν ἐν θαλάττῃ .
Lemmas: διά τίς χειμών μάλα ἤ θέρος ὁ ὁ ἁλιεύς σήπω δίκτυον , καίτοι ὁ γε ἄλλος μάλα ἐν ὁ θέρος οὗτος πάσχω ; πότερος , ὡς Θεόφραστος οἴομαι , ὁ ψυχρός ὁ θερμός ὑποχωρέω ἀντιπεριίστημι καί θερμός ποιέω ὁ ἐν βάθος ὁ θάλασσα , ὥσπερ ὁ γῆ · διό καί ὁ πηγαῖος ὁ ὕδωρ χλιαρός ὁ χειμών εἰμί καί μάλα ἀτμίζω ὁ λίμνη καί ὁ ποταμός · κατακλείω γάρ εἰς βάθος ὁ θερμότης ὑπό ὁ ψυχρός κρατέω · ἤ σῆψις μέν οὐ εἰμί ὁ δίκτυον , ὅταν δέ φρίζω καί πήγνυμι διά ὁ ψῦχος ἀναξηραίνω καί θρύπτω μάλα ὑπό ὁ κλύδων σῆψις τις καί μύδησις πάσχω παραπλήσιος ; καί γάρ πονέω μάλα ἐν κρύος , καθά ὁ νεῦρον συντείνω σπαράσσω , πλεονάκις ἐκταράσσω διά ὁ χειμών ὁ θάλασσα · διό καί στύφω αὐτός ὁ βαφή καί πυκνόω , φοβέω ὁ ἀνάλυσις · ἐπεί μή βάπτω μηδέ χρίω , μάλα ἄν λανθάνω ὁ ἰχθῦς , ἐνάερος γάρ ὁ ὁ λίνος χρῶμα καί ἀπατηλός ἐν θάλασσα .
plutarchus.aetia-physica-911c-919e 14
διὰ τί Δωριεῖς εὔχονται κακὴν χόρτου συγκομιδήν ; ἦ κακῶς μὲν συγκομίζεται χόρτος ὑόμενος ; κόπτεται γὰρ οὐ ξηρὸς ἀλλὰ χλωρός , ὥστε σήπεται ταχὺ διάβροχος γενόμενος · ὑόμενος δὲ πρὸ τοῦ θέρους ὁ σῖτος βοηθεῖται πρὸς τὰ θερμὰ καὶ νότια πνεύματα · ταῦτα γὰρ οὐκ ἐᾷ πυκνωθῆναι συνιστάμενον ἐν τῷ στάχυι τὸν καρπόν , ἀλλʼ ἐξίστησι καὶ διαχεῖ τῇ θερμότητι τὴν πῆξιν , ἂν μὴ βεβρεγμένης τῆς γῆς ὑγρότης παραμένῃ ψύχουσα καὶ νοτίζουσα τὸν στάχυν .
Lemmas: διά τίς Δωριεύς εὔχομαι κακός χόρτος συγκομιδή ; ἦ κακός μέν συγκομίζω χόρτος ὕω ; κόπτω γάρ οὐ ξηρός ἀλλά χλωρός , ὥστε σήπω ταχύς διάβροχος γίγνομαι · ὕω δέ πρό ὁ θέρος ὁ σῖτος βοηθέω πρός ὁ θερμός καί νότιος πνεῦμα · οὗτος γάρ οὐ ἐάω πυκνόω συνίστημι ἐν ὁ στάχυς ὁ καρπός , ἀλλά ἐξίστημι καί διαχέω ὁ θερμότης ὁ πῆξις , ἐάν μή βρέχω ὁ γῆ ὑγρότης παραμένω ψύχω καί νοτίζω ὁ στάχυς .
plutarchus.aetia-physica-911c-919e 15
διὰ τί πυροφόρος ἡ πίων καὶ βαθεῖα χώρα , κριθοφόρος δὲ μᾶλλον ἡ λεπτόγεως ; ἦ ὅτι τῶν σπερμάτων τὰ ἰσχυρὰ πλείονος τροφῆς δεῖται τὰ δʼ ἀσθενῆ λεπτῆς καὶ ἐλαφρᾶς , · ἀσθενέστερον δʼ ἡ κριθὴ καὶ μανότερον · ὅθεν οὐ φέρει τὴν πολλὴν τροφὴν καὶ βαρεῖαν ; μαρτυρεῖ δὲ τῷ λόγῳ τούτῳ πυροῦ τὸν τρίμηνον ἐν τοῖς ὑποξήροις φύεσθαι βέλτιον , ἀνοτώτερον ὄντα καὶ τροφῆς ἐλάττονος δεόμενον · διὸ καὶ συντελεῖται τάχιον .
Lemmas: διά τίς πυροφόρος ὁ πίων καί βαθύς χώρα , κριθοφόρος δέ μάλα ὁ λεπτόγειος ; ἦ ὅτι ὁ σπέρμα ὁ ἰσχυρός πολύς τροφή δέω ὁ δέ ἀσθενής λεπτός καί ἐλαφρός , · ἀσθενής δέ ὁ κριθή καί μανός · ὅθεν οὐ φέρω ὁ πολύς τροφή καί βαρύς ; μαρτυρέω δέ ὁ λόγος οὗτος πυρός ὁ τρίμηνος ἐν ὁ ὑπόξηρος φύω ἀγαθός , ἄνοτος εἰμί καί τροφή ἐλαχύς δέω · διό καί συντελέω ταχύς .
plutarchus.aetia-physica-911c-919e 16
διὰ τί λέγεται σῖτον ἐν πηλῷ φύτευε , τὴν δὲ κριθὴν ἐν κόνει ; πότερον , ὡς εἰρήκαμεν , ὁ μὲν δύναται πλείονος τροφῆς κατακρατεῖν ἡ δʼ οὐ φέρει τὸ πολὺ καὶ κατακλύζον , ἢ πυκνὸς ὢν ὁ πυρὸς καὶ ξυλώδης φύεται βέλτιον ἐν ὑγρῷ μαλαττόμενος καὶ χυλούμενος , τῇ δὲ κριθῇ διὰ μανότητα σύμφορον ἐν ἀρχῇ τὸ ξηρότερον , ἢ διὰ θερμότητα σύμμετρος καὶ ἀβλαβὴς ; ἡ κρᾶσις ψυχρότερον δʼ ἡ κριθή · ἢ φοβοῦνται τὸν πυρὸν ἐν ξηρῷ τρίβειν διὰ τοὺς μύρμηκας , εὐθὺς γὰρ ἐπιτίθενται , εἰς δὲ κριθὰς ἧττον φέρονται , δυσβάστακτοι γάρ εἰσι καὶ δυσπαρακόμιστοι διὰ μέγεθος ;
Lemmas: διά τίς λέγω σῖτος ἐν πηλός φυτεύω , ὁ δέ κριθή ἐν κόνις ; πότερος , ὡς λέγω , ὁ μέν δύναμαι πολύς τροφή κατακρατέω ὁ δέ οὐ φέρω ὁ πολύς καί κατακλύζω , ἤ πυκνός εἰμί ὁ πῦρ καί ξυλώδης φύω ἀγαθός ἐν ὑγρός μαλάσσω καί χυλόω , ὁ δέ κριθή διά μανότης σύμφορος ἐν ἀρχή ὁ ξηρός , ἤ διά θερμότης σύμμετρος καί ἀβλαβής ; ὁ κρᾶσις ψυχρός δέ ὁ κριθή · ἤ φοβέω ὁ πυρός ἐν ξηρός τρίβω διά ὁ μύρμηξ , εὐθύς γάρ ἐπιτίθημι , εἰς δέ κριθή ἥσσων φέρω , δυσβάστακτος γάρ εἰμί καί δυσπαρακόμιστος διά μέγεθος ;
plutarchus.aetia-physica-911c-919e 17
διὰ τί τῶν ἀρρένων ἵππων μᾶλλον ἢ τῶν θηλειῶν τὰς τρίχας εἰς τὴν ὁρμιὰν λαμβάνουσι ; πότερον , ὡς τοῖς ἄλλοις τὸ ἄρρεν τοῦ θήλεος μέρεσι , καὶ ταῖς θριξὶν εὐτονώτερόν ἐστιν · ἢ μᾶλλον διὰ τὸ οὖρον οἴονται τὰς τρίχας τῶν θηλειῶν βρεχομένας γίγνεσθαι χείρονας ;
Lemmas: διά τίς ὁ ἄρσην ἵππος μάλα ἤ ὁ θῆλυς ὁ θρίξ εἰς ὁ ὁρμιά λαμβάνω ; πότερος , ὡς ὁ ἄλλος ὁ ἄρσην ὁ θῆλυς μέρος , καί ὁ θρίξ εὔτονος εἰμί · ἤ μάλα διά ὁ οὖρος οἴομαι ὁ θρίξ ὁ θῆλυς βρέχω γίγνομαι κακός ;
plutarchus.aetia-physica-911c-919e 18
διὰ τί τευθὶς φαινομένη σημεῖόν ἐστι μεγάλου χειμῶνος ; ἦ πάντα φύσει τὰ μαλάκια δύσριγα διὰ γυμνότητα τῆς σαρκὸς καὶ ψιλότητα , μήτʼ ὀστράκῳ μήτε δέρματι μήτε λεπίδι σκεπομένης ἀλλʼ ἐντὸς ἐχούσης τὸ σκληρὸν καὶ ὀστεῶδες , διὸ καὶ κέκληται μαλάκια ; ταχὺ δὴ προαισθάνεται διʼ εὐπάθειαν τοῦ χειμῶνος · ὅθεν ὁ μὲν πολύπους εἰς γῆν ἀνατρέχει καὶ τῶν πετριδίων ἀντιλαμβανόμενος σημεῖόν ἐστι πνεύματος ὅσον οὔπω παρόντος , ἡ δὲ τευθὶς ἐξάλλεται , φεύγουσα τὸ ψῦχος καὶ τὴν ἐν βάθει ταραχὴν τῆς θαλάττης · καὶ γὰρ ἔχει μάλιστα τῶν μαλακίων εὔθρυπτον καὶ ἁπαλὸν τὸ σαρκῶδες .
Lemmas: διά τίς τευθίς φαίνω σημεῖον εἰμί μέγας χειμών ; ἦ πᾶς φύσις ὁ μαλάκια δύσριγος διά γυμνότης ὁ σάρξ καί ψιλότης , μήτε ὄστρακον μήτε δέρμα μήτε λεπίς σκέπω ἀλλά ἐντός ἔχω ὁ σκληρός καί ὀστεώδης , διό καί καλέω μαλάκια ; ταχύς δή προαισθάνομαι διά εὐπάθεια ὁ χειμών · ὅθεν ὁ μέν πολύπους εἰς γῆ ἀνατρέχω καί ὁ πετρίδιον ἀντιλαμβάνω σημεῖον εἰμί πνεῦμα ὅσος οὔπω πάρειμι , ὁ δέ τευθίς ἐξάλλομαι , φεύγω ὁ ψῦχος καί ὁ ἐν βάθος ταραχή ὁ θάλασσα · καί γάρ ἔχω μάλα ὁ μαλάκια εὔθρυπτος καί ἁπαλός ὁ σαρκώδης .
plutarchus.aetia-physica-911c-919e 20
διὰ τίνʼ αἰτίαν τὸ τῶν ἀγρίων συῶν δάκρυον ἡδὺ τὸ δὲ τῶν ἐλάφων ἁλμυρόν ἐστι καὶ φαῦλον ; αἰτία δὲ θερμότης καὶ ψυχρότης τούτων , καὶ ψυχρὸν μὲν ὁ ἔλαφος περίθερμον δὲ καὶ πυρῶδες ὁ σῦς · ὅθεν τὸ μὲν φεύγει τὸ δʼ ἀμύνεται τοὺς ἐπιόντας , ὅτε καὶ μάλιστα διὰ τὸν θυμὸν ἐκβάλλει τὸ δάκρυον πολλῆς γὰρ ἐπὶ τὰ ὄμματα θερμότητος φερομένης , ὡς εἴρηται φρίξας εὖ λοφιήν , πῦρ ὀφθαλμοῖσι δεδορκώς · γλυκὺ γίγνεται τὸ ἀποτηκόμενον . ἔνιοι δέ φασιν , ὥσπερ γάλακτος ὀρρόν , τοῦ αἵματος ταραχθέντος , ἐκκρούεσθαι τὸ δάκρυον , ὡς Ἐμπεδοκλῆς . ἐπεὶ τοίνυν τραχὺ καὶ μέλαν τὸ τῶν κάπρων αἷμα διὰ θερμότητα λεπτὸν δὲ καὶ ὑδαρὲς τὸ τῶν ἐλάφων , εἰκότως καὶ τὸ ἀποκρινόμενον ἐν τοῖς θυμοῖς καὶ τοῖς φόβοις ἑκατέρου τοιοῦτον .
Lemmas: διά τίς αἰτία ὁ ὁ ἄγριος ὗς δάκρυον ἡδύς ὁ δέ ὁ ἔλαφος ἁλμυρός εἰμί καί φαῦλος ; αἰτία δέ θερμότης καί ψυχρότης οὗτος , καί ψυχρός μέν ὁ ἔλαφος περιθέρμω δέ καί πυρώδης ὁ ὗς · ὅθεν ὁ μέν φεύγω ὁ δέ ἀμύνω ὁ ἐπέρχομαι , ὅτε καί μάλα διά ὁ θυμός ἐκβάλλω ὁ δάκρυον πολύς γάρ ἐπί ὁ ὄμμα θερμότης φέρω , ὡς λέγω φρίσσω εὖ λοφιά , πῦρ ὀφθαλμός δέρκομαι · γλυκύς γίγνομαι ὁ ἀποτήκω . ἔνιοι δέ φημί , ὥσπερ γάλα ὀρός , ὁ αἷμα ταράσσω , ἐκκρούω ὁ δάκρυον , ὡς Ἐμπεδοκλῆς . ἐπεί τοίνυν τραχύς καί μέλας ὁ ὁ κάπρος αἷμα διά θερμότης λεπτός δέ καί ὑδαρής ὁ ὁ ἔλαφος , ἔοικα καί ὁ ἀποκρίνω ἐν ὁ θυμός καί ὁ φόβος ἑκάτερος τοιοῦτος .
plutarchus.aetia-physica-911c-919e 21
διὰ τί τῶν ὑῶν αἱ μὲν ἥμεροι , πλεονάκις τίκτουσι καὶ κατʼ ἄλλον ἄλλαι χρόνον , αἱ δʼ ἄγριαι καὶ ἅπαξ καὶ περὶ τὰς αὐτὰς ἅπασαι σχεδὸν ἡμέρας ; αὗται δʼ εἰσὶν ἀρχομένου θέρους · διὸ καὶ λέλεκται μηκέτι νυκτὸς ὕειν , ᾗ κεν τέκῃ ἀγροτέρη σῦς . ἦ διὰ πλῆθος τροφῆς , ὄντως ἐν πλησμονῇ Κύπρις ; ἀφθονία γὰρ τροφῆς τὸ γόνιμον περίττωμα ποιεῖ καὶ φυτοῖς καὶ ζῴοις · αἱ μὲν οὖν ἄγριαι διʼ αὑτῶν καὶ μετὰ φόβου τὴν τροφὴν ζητοῦσι , ταῖς δʼ ἡμέροις ὑπάρχει διὰ παντὸς ἡ μὲν αὐτοφυὴς ἡ δʼ ἐκ παρασκευῆς . ἢ τὸ τῆς σχολῆς καὶ ἀσχολίας ἅμα συμβαῖνον αἴτιον ; αἱ μὲν γὰρ ἀργοῦσι , μὴ βουλόμεναι πόρρω πλανᾶσθαι τῶν συφορβῶν , αἱ δʼ ὀρειβατοῦσαι καὶ περιθέουσαι τὴν τροφὴν διαφοροῦσι καὶ καταναλίσκουσιν εἰς τὸ σῶμα πᾶσαν · ὥστε διὰ τὸ ἀεὶ συνεῖναι ἢ μὴ γίνεσθαι περίττωμα , ἢ καὶ τὸ συντρέφεσθαι καὶ συναγελάζεσθαι τὰ θήλεα τοῖς ἄρρεσιν , ἀνάμνησιν ποιεῖ τῶν ἀφροδισίων καὶ συνεκκαλεῖται τὴν ὄρεξιν ὡς ἐπʼ ἀνθρώπων Ἐμπεδοκλῆς ἐποίησε τῷ δέ τι καὶ πόθος εἴτε διὰ πέψεως ἀμμίσγων · ἐν δὲ τοῖς ἀγρίοις , ἀποτρόφοις οὖσιν ἀλλήλων , τὸ ἄστοργον καὶ δυσεπίμικτον ἀμβλύνει καὶ ἀνασβέννυσι τὰς ὁρμάς . ἢ καὶ τὸ λεγόμενον ὑπʼ Ἀριστοτέλους ἀληθές ἐστιν , ὅτι χλούνην Ὅμηρος ὠνόμασε σῦν τὸν μόνορχιν ; τῶν γὰρ πλείστων φησὶ προσκνωμένων τοῖς στελέχεσι θρύπτεσθαι τοὺς ὄρχεις .
Lemmas: διά τίς ὁ ὗς ὁ μέν ἥμερος , πλεονάκις τίκτω καί κατά ἄλλος ἄλλος χρόνος , ὁ δέ ἄγριος καί ἅπαξ καί περί ὁ αὐτός ἅπας σχεδόν ἡμέρα ; οὗτος δέ εἰμί ἄρχω θέρος · διό καί λέγω μηκέτι νύξ ὕω , ᾗ ἄν τίκτω ἀγρότερος ὗς . ἦ διά πλῆθος τροφή , ὄντως ἐν πλησμονή Κύπρις ; ἀφθονία γάρ τροφή ὁ γόνιμος περίσσωμα ποιέω καί φυτόν καί ζῷον · ὁ μέν οὖν ἄγριος διά ἑαυτοῦ καί μετά φόβος ὁ τροφή ζητέω , ὁ δέ ἥμερος ὑπάρχω διά πᾶς ὁ μέν αὐτοφυής ὁ δέ ἐκ παρασκευή . ἤ ὁ ὁ σχολή καί ἀσχολία ἅμα συμβαίνω αἴτιος ; ὁ μέν γάρ ἀργέω , μή βούλομαι πρόσω πλανάω ὁ συφορβός , ὁ δέ ὀρειβατέω καί περιθέω ὁ τροφή διαφορέω καί καταναλίσκω εἰς ὁ σῶμα πᾶς · ὥστε διά ὁ ἀεί σύνειμι ἤ μή γίγνομαι περίσσωμα , ἤ καί ὁ συντρέφω καί συναγελάζομαι ὁ θῆλυς ὁ ἄρσην , ἀνάμνησις ποιέω ὁ ἀφροδίσιος καί συνεκκαλέομαι ὁ ὄρεξις ὡς ἐπί ἄνθρωπος Ἐμπεδοκλῆς ποιέω ὁ δέ τίς καί πόθος εἴτε διά πέψις ἀμμίσγω · ἐν δέ ὁ ἄγριος , ἀπότροφος εἰμί ἀλλήλων , ὁ ἄστοργος καί δυσεπίμικτος ἀμβλύνω καί ἀνασβέννυμι ὁ ὁρμή . ἤ καί ὁ λέγω ὑπό Ἀριστοτέλης ἀληθής εἰμί , ὅτι χλούνης Ὅμηρος ὀνομάζω ὗς ὁ μόνορχις ; ὁ γάρ πολύς φημί προσκνάομαι ὁ στέλεχος θρύπτω ὁ ὄρχις .
plutarchus.aetia-physica-911c-919e 22
διὰ τί τῆς ἄρκτου φασὶ τὴν χεῖρα γλυκυτάτην ἔχειν σάρκα καὶ φαγεῖν ἡδίστην ; ἦ ὅτι τὰ πέττοντα τὴν τροφὴν μάλιστα τοῦ σώματος παρέχει τὸ κρέας ἥδιστον ; πέττει δὲ κάλλιστα τὸ διαπνέον , κινούμενον μάλιστα καὶ συγγυμναζόμενον , ὥσπερ ἡ ἄρκτος τῷ μέρει τούτῳ πλεῖστα κινεῖται · καὶ γὰρ ὡς ποσὶ τοῖς ἐμπροσθίοις βαδίζουσα χρῆται καὶ τρέχουσα καὶ ὡς χερσὶν ἀντιλαμβανομένη .
Lemmas: διά τίς ὁ ἄρκτος φημί ὁ χείρ γλυκύς ἔχω σάρξ καί ἐσθίω ἡδύς ; ἦ ὅτι ὁ πέσσω ὁ τροφή μάλα ὁ σῶμα παρέχω ὁ κρέας ἡδύς ; πέσσω δέ καλός ὁ διαπνέω , κινέω μάλα καί συγγυμνάζω , ὥσπερ ὁ ἄρκτος ὁ μέρος οὗτος πολύς κινέω · καί γάρ ὡς πούς ὁ ἐμπρόσθιος βαδίζω χράω καί τρέχω καί ὡς χείρ ἀντιλαμβάνω .
plutarchus.aetia-physica-911c-919e 23
διὰ τί δυστίβευτος ἡ τοῦ ἔαρος ὥρα ; πότερον αἱ κύνες , ὥς φησιν Ἐμπεδοκλῆς , κέμματα θηρείων μελέων μυκτῆρσιν ἐρευνῶσαι τὰς ἀπορροὰς ἀναλαμβάνουσιν , ἃς ἐναπολείπει τὰ θηρία τῇ ὕλῃ , ταύτας δὲ τοῦ ἔαρος ἐξαμαυροῦσι καὶ συγχέουσιν αἱ πλεῖσται τῶν φυτῶν καὶ τῶν ὑλημάτων ὀσμαί , ὑπὲρ τὴν ἄνθησιν ὑπερχεόμεναι καὶ κεραννύμεναι , περιποτῶσι καὶ διαπλανῶσι τὰς κύνας τῆς τῶν θηρίων ὀσμῆς ἐπιλαβέσθαι ; διὸ περὶ τὴν Αἴτνην ἐν Σικελίᾳ φασὶ μηδένα κυνηγεῖν · πολὺ γὰρ ἀναφύεσθαι καὶ τεθηλέναι διʼ ἔτους ἴον ὀρεινὸν ἐν τοῖς λειμῶσι , καὶ τὸν τόπον εὐωδίαν ἀεὶ κατέχουσαν ἁρπάζειν τὰς τῶν θηρίων ἀναπνοάς . λέγεται δὲ μῦθος , ὡς τὴν Κόρην ἐκεῖθεν ἀνθολογοῦσαν ὁ Πλούτων ἀφαρπάσειε , καὶ διὰ τοῦτο τιμῶντες καὶ σεβόμενοι τὸ χωρίον ὡς ἄσυλον οὐκ ἐπιτίθενται τοῖς ἐκεῖ νεμομένοις .
Lemmas: διά τίς δυστίβευτος ὁ ὁ ἔαρ ὥρα ; πότερος ὁ κύων , ὡς φημί Ἐμπεδοκλῆς , κέμμα θήρειος μέλος μυκτήρ ἐρευνάω ὁ ἀπορροή ἀναλαμβάνω , ὅς ἐναπολιμπάνω ὁ θηρίον ὁ ὕλη , οὗτος δέ ὁ ἔαρ ἐξαμαυρόω καί συγχέω ὁ πολύς ὁ φυτόν καί ὁ ὕλημα ὀσμή , ὑπέρ ὁ ἄνθησις ὑπερχέω καί κεράννυμι , περιπρόσειμι καί διαπλανάω ὁ κύων ὁ ὁ θηρίον ὀσμή ἐπιλαμβάνω ; διό περί ὁ Αἴτνη ἐν Σικελία φημί μηδείς κυνηγέω · πολύς γάρ ἀναφύω καί θάλλω διά ἔτος ἴον ὀρεινός ἐν ὁ λειμών , καί ὁ τόπος εὐωδία ἀεί κατέχω ἁρπάζω ὁ ὁ θηρίον ἀναπνοή . λέγω δέ μῦθος , ὡς ὁ Κόρα ἐκεῖθεν ἀνθολογέω ὁ Πλούτων ἀφαρπάζω , καί διά οὗτος τιμάω καί σέβω ὁ χωρίον ὡς ἄσυλος οὐ ἐπιτίθημι ὁ ἐκεῖ νέμω .
plutarchus.aetia-physica-911c-919e 24
διὰ τί περὶ τὰς πανσελήνους ἥκιστα ταῖς ἰχνοσκοπίαις ἐπιτυγχάνουσιν ; διὰ τὴν εἰρημένην αἰτίαν ; δροσοβόλοι γὰρ αἱ πανσέληνοι · διὸ καὶ τὴν δρόσον ὁ Ἀλκμὰν Διὸς θυγατέρα καὶ Σελήνης προσεῖπε ποιήσας Διὸς θυγάτηρ ἔρσα τρέφει καὶ δίας Σελάνας · ἡ γὰρ δρόσος ἀσθενής ἐστι καὶ ἀδρανὴς ὄμβρος , ἀσθενὲς δὲ καὶ τὸ τῆς σελήνης θερμόν · ὅθεν ἕλκει μὲν ἀπὸ γῆς ὥσπερ ὁ ἥλιος , ἄγειν δʼ εἰς ὕψος μὴ δυναμένη μηδʼ ἀναλαμβάνειν μεθίησιν .
Lemmas: διά τίς περί ὁ πανσέληνος ἦκα ὁ ἰχνοσκοπία ἐπιτυγχάνω ; διά ὁ λέγω αἰτία ; δροσοβόλος γάρ ὁ πανσέληνος · διό καί ὁ δρόσος ὁ Ἀλκμάν Ζεύς θυγάτηρ καί Σελήνη προσλέγω ποιέω Ζεύς θυγάτηρ Ἔρσα τρέφω καί δῖος Σελήνη · ὁ γάρ δρόσος ἀσθενής εἰμί καί ἀδρανής ὄμβρος , ἀσθενής δέ καί ὁ ὁ σελήνη θερμός · ὅθεν ἕλκω μέν ἀπό γῆ ὥσπερ ὁ ἥλιος , ἄγω δέ εἰς ὕψος μή δύναμαι μηδέ ἀναλαμβάνω μεθίημι .
plutarchus.aetia-physica-911c-919e 25
διὰ τί τὸ δρόσιμον γενόμενον διὰ τοῦ ψύχους δυστίβευτον ; πότερον ὅτι τὰ θηρία πόρρω τῶν κοιτῶν ὀκνοῦντα προϊέναι διὰ τὸ κρύος οὐ πολλὰ ποιεῖ σημεῖα · διὸ καί φασιν αὐτὰ φείδεσθαι τῶν πλησίον , ὅπως μὴ κακοπαθῇ πλανώμενα μακρὰν τοῦ χειμῶνος ἀλλʼ ἀεὶ ἐγγύθεν ἔχῃ νέμεσθαι · ἢ δεῖ μὴ μόνον ἔχειν ἴχνη τὸν στιβευόμενον τόπον ἀλλὰ κινεῖν τὴν ὄσφρησιν , κινεῖ δὲ λυόμενα καὶ χαλώμενα μαλακῶς ὑπὸ θερμότητος , ἡ δʼ ἄγαν περίψυξις πηγνύουσα τὰς ὀσμὰς οὐκ ἐᾷ ῥεῖν οὐδὲ κινεῖν τὴν αἴσθησιν · ὅθεν καὶ τὰ μύρα καὶ τὸν οἶνον ἧττον ὄζειν ψύχους καὶ χειμῶνος λέγουσιν · ὁ γὰρ ἀὴρ πηγνύμενος ἵστησι τὰς ὀσμὰς ἐν αὑτῷ καὶ οὐκ ἐᾷ ἀναδίδοσθαι ;
Lemmas: διά τίς ὁ δρόσιμος γίγνομαι διά ὁ ψῦχος δυστίβευτος ; πότερος ὅτι ὁ θηρίον πρόσω ὁ κοίτη ὀκνέω προέρχομαι διά ὁ κρύος οὐ πολύς ποιέω σημεῖον · διό καί φημί αὐτός φείδομαι ὁ πλησίον , ὅπως μή κακοπαθέω πλανάω μακρός ὁ χειμών ἀλλά ἀεί ἐγγύθεν ἔχω νέμω · ἤ δέω μή μόνος ἔχω ἴχνος ὁ στιβεύω τόπος ἀλλά κινέω ὁ ὄσφρησις , κινέω δέ λύω καί χαλάω μαλακός ὑπό θερμότης , ὁ δέ ἄγαν περίψυξις πήγνυμι ὁ ὀσμή οὐ ἐάω ῥέω οὐδέ κινέω ὁ αἴσθησις · ὅθεν καί ὁ μύρον καί ὁ οἶνος ἥσσων ὄζω ψῦχος καί χειμών λέγω · ὁ γάρ ἀήρ πήγνυμι ἵστημι ὁ ὀσμή ἐν ἑαυτοῦ καί οὐ ἐάω ἀναδίδωμι ;
plutarchus.aetia-physica-911c-919e 26
διὰ τί τὰ ζῷα τὰς βοηθούσας δυνάμεις , ὅταν ἐν πάθει γένηται , ζητεῖ καὶ διώκει καὶ χρώμενα πολλάκις ὠφελεῖται ; καθάπερ αἱ κύνες ἐσθίουσι πόαν , ἵνα τὴν χολὴν ἐξεμῶσιν · αἱ δʼ ὕες ἐπὶ τοὺς ποταμίους καρκίνους φέρονται , βοηθοῦνται γὰρ ἐσθίουσαι πρὸς κεφαλαλγίαν · ἡ δὲ χελώνη φαγοῦσα τὴν σάρκα τοῦ ἔχεως ὀρίγανον ἐπεσθίει · τὴν δʼ ἄρκτον λέγουσιν ἀσωμένην τοὺς μύρμηκας ἀναλαμβάνειν τῇ γλώττῃ καὶ καταπίνουσαν ἀπαλλάττεσθαι · τούτων δʼ οὔτε πεῖρα καὶ περίπτωσις γέγονεν αὐτοῖς . πότερον οὖν , ὥσπερ τὰ κηρία τὴν μέλιτταν τῇ ὀσμῇ καὶ τὰ κενέβρεια τὸν γῦπα κινεῖ καὶ προσάγεται πόρρωθεν , οὕτως οὖν καὶ σῦς οἱ καρκίνοι καὶ τὴν χελώνην ἡ ὀρίγανος , αἱ δὲ μυρμηκιαὶ τὴν ἄρκτον ὀσμαῖς καὶ ῥεύμασι προσφερέσι καὶ οἰκείοις ἕλκουσιν , οὐ λογισμῷ τοῦ συμφέροντος ἀγούσης τῆς αἰσθήσεως · ἢ τὰς ὀρέξεις ἐπιφέρουσι τοῖς ζῴοις αἱ τῶν σωμάτων κράσεις , ἃς αἱ νόσοι ποιοῦσι , διαφόρους δριμύτητας ἢ γλυκύτητας ἤ τινας ἄλλας ἐντίκτουσαι ποιότητας ἀήθεις καὶ ἀτόπους , τῶν ὑγρῶν τρεπομένων ; ὡς δῆλόν ἐστιν ἐπὶ τῶν γυναικῶν , ὅταν κύωσι , καὶ λίθους καὶ γῆν προσφερομένων διὸ καὶ τῶν νοσούντων ταῖς ὀρέξεσιν οἱ χαρίεντες ἰατροὶ προΐσασι τοὺς ἀσώτως ἢ σωτηρίως ἔχοντας · ἱστορεῖ γοῦν Μνησίθεος ἰατρὸς ἐν ἀρχῇ πνευμονίας τὸν ἐπιθυμήσαντα κρομμύων σῴζεσθαι τὸν δὲ σύκων ἀπόλλυσθαι , διὰ τὸ ταῖς κράσεσι τὰς ὀρέξεις τὰς δὲ κράσεις τοῖς πάθεσιν ἕπεσθαι . πιθανὸν οὖν ἐστι καὶ τῶν θηρίων τὰ μὴ παντελῶς ὀλεθρίοις μηδʼ ἀναιρετικοῖς περιπίπτοντα νοσήμασι ταύτην τὴν διάθεσιν καὶ κρᾶσιν ἴσχειν , ὑφʼ ἧς ἐπὶ τὰ σῴζοντα φέρεται καὶ ἄγεται ταῖς ὀρέξεσιν ἕκαστον αὐτῶν .
Lemmas: διά τίς ὁ ζῷον ὁ βοηθέω δύναμις , ὅταν ἐν πάθος γίγνομαι , ζητέω καί διώκω καί χράω πολλάκις ὠφελέω ; καθά ὁ κύων ἐσθίω πόα , ἵνα ὁ χολή ἐξεμέω · ὁ δέ ὗς ἐπί ὁ ποτάμιος καρκίνος φέρω , βοηθέω γάρ ἐσθίω πρός κεφαλαλγία · ὁ δέ χελώνη ἐσθίω ὁ σάρξ ὁ ἔχις ὀρίγανον ἐπεσθίω · ὁ δέ ἄρκτος λέγω ἀσάω ὁ μύρμηξ ἀναλαμβάνω ὁ γλῶσσα καί καταπίνω ἀπαλλάσσω · οὗτος δέ οὔτε πεῖρα καί περίπτωσις γίγνομαι αὐτός . πότερος οὖν , ὥσπερ ὁ κηρίον ὁ μέλισσα ὁ ὀσμή καί ὁ κενέβρειος ὁ γύψ κινέω καί προσάγω πρόσωθεν , οὕτως οὖν καί ὗς ὁ καρκίνος καί ὁ χελώνη ὁ ὀρίγανος , ὁ δέ μυρμηκιά ὁ ἄρκτος ὀσμή καί ῥεῦμα προσφερής καί οἰκεῖος ἕλκω , οὐ λογισμός ὁ συμφέρω ἄγω ὁ αἴσθησις · ἤ ὁ ὄρεξις ἐπιφέρω ὁ ζῷον ὁ ὁ σῶμα κρᾶσις , ὅς ὁ νόσος ποιέω , διάφορος δριμύτης ἤ γλυκύτης ἤ τις ἄλλος ἐντίκτω ποιότης ἀήθης καί ἄτοπος , ὁ ὑγρός τρέπω ; ὡς δῆλος εἰμί ἐπί ὁ γυνή , ὅταν κύω , καί λίθος καί γῆ προσφέρω διό καί ὁ νοσέω ὁ ὄρεξις ὁ χαρίεις ἰατρός οπροῗδα ὁ ἄσωτος ἤ σωτήριος ἔχω · ἱστορέω γοῦν Μνησίθεος ἰατρός ἐν ἀρχή πνευμονίας ὁ ἐπιθυμέω κρόμμυον σῴζω ὁ δέ σῦκον ἀπόλλυμι , διά ὁ ὁ κρᾶσις ὁ ὄρεξις ὁ δέ κρᾶσις ὁ πάθος ἕπομαι . πιθανός οὖν εἰμί καί ὁ θηρίον ὁ μή παντελής ὀλέθριος μηδέ ἀναιρετικός περιπίπτω νόσημα οὗτος ὁ διάθεσις καί κρᾶσις ἴσχω , ὑπό ὅς ἐπί ὁ σῴζω φέρω καί ἄγω ὁ ὄρεξις ἕκαστος αὐτός .
plutarchus.aetia-physica-911c-919e 27
διὰ τί τὸ γλεῦκος , ἂν ὑπὸ ψύχους περιέχηται τὸ ἀγγεῖον , γλυκὺ διαμένει πολὺν χρόνον ; πότερον ὅτι πέψις ἐστὶ τοῦ γλεύκους ἡ εἰς τὸ οἰνῶδες μεταβολὴ κωλύει δὲ τὴν πέψιν ἡ ψυχρότης , ὑπὸ θερμοῦ γὰρ ἡ πέψις · ἢ τοὐναντίον , οἰκεῖός ἐστι τῆς σταφυλῆς χυμὸς ὁ γλυκύς , διὸ καὶ πεπαίνεσθαι λέγεται τὸ γλυκὺ κιρνώμενον ἡ δὲ ψυχρότης οὐκ ἐῶσα διαπνεῖν ἀλλὰ συνέχουσα τὸ θερμόν , τὴν γλυκύτητα διατηρεῖ τοῦ γλεύκους ; αὕτη δʼ ἐστὶν αἰτία καὶ τῶν τρυγωμένων ὄμβρῳ τὸ γλεῦκος ἧττον ἀναζεῖν · ἡ γὰρ ζέσις ὑπὸ θερμότητος τὴν δὲ θερμότητα κατέχει καὶ συστέλλει τὸ ψυχρόν .
Lemmas: διά τίς ὁ γλεῦκος , ἐάν ὑπό ψῦχος περιέχω ὁ ἀγγεῖον , γλυκύς διαμένω πολύς χρόνος ; πότερος ὅτι πέψις εἰμί ὁ γλεῦκος ὁ εἰς ὁ οἰνώδης μεταβολή κωλύω δέ ὁ πέψις ὁ ψυχρότης , ὑπό θερμός γάρ ὁ πέψις · ἤ ἐναντίος , οἰκεῖος εἰμί ὁ σταφυλή χυμός ὁ γλυκύς , διό καί πεπαίνω λέγω ὁ γλυκύς κιρνάω ὁ δέ ψυχρότης οὐ ἐάω διαπνέω ἀλλά συνέχω ὁ θερμός , ὁ γλυκύτης διατηρέω ὁ γλεῦκος ; οὗτος δέ εἰμί αἰτία καί ὁ τρυγάω ὄμβρος ὁ γλεῦκος ἥσσων ἀναζέω · ὁ γάρ ζέσις ὑπό θερμότης ὁ δέ θερμότης κατέχω καί συστέλλω ὁ ψυχρός .
plutarchus.aetia-physica-911c-919e 28
διὰ τί τῶν θηρίων ἡ ἄρκτος ἥκιστα διεσθίει τὰ δίκτυα , καίτοι καὶ λύκοι καὶ ἀλώπεκες διεσθίουσι ; πότερον ἐνδοτάτω τοὺς ὀδόντας ἔχουσα τοῦ χάσματος ἥκιστα πρὸς τὰ λίνα ἐξικνεῖται , προεμπίπτει γὰρ τὰ χείλη διὰ πάχος καὶ μέγεθος · ἢ μᾶλλον ἰσχύουσα ταῖς χερσὶ ῥήγνυσι καὶ διασπᾷ τὸν βρόχον · ἢ καὶ ταῖς χερσὶν ἅμα χρῆται καὶ τῷ στόματι , ταῖς μὲν διασπῶσα τὸ λίνον τῷ δʼ ἀμυνομένη τοὺς διώκοντας ; οὐδενὸς δʼ ἧττον αὐτῇ βοηθοῦσιν αἱ περικαλινδήσεις · διὸ μᾶλλον ἢ διασπᾶν τὰ λίνα πραγματευομένη πολλάκις ἐκκυβιστᾷ καὶ σῴζεται , ἀμὴ καὶ δέοι ἡ τῶν ὀδόντων .
Lemmas: διά τίς ὁ θηρίον ὁ ἄρκτος ἦκα διεσθίω ὁ δίκτυον , καίτοι καί λύκος καί ἀλώπηξ διεσθίω ; πότερος ἐνδοτάτω ὁ ὀδούς ἔχω ὁ χάσμα ἦκα πρός ὁ λίνον ἐξικνέομαι , προεμπίτνω γάρ ὁ χεῖλος διά πάχος καί μέγεθος · ἤ μάλα ἰσχύω ὁ χείρ ῥήγνυμι καί διασπάω ὁ βρόχος · ἤ καί ὁ χείρ ἅμα χράω καί ὁ στόμα , ὁ μέν διασπάω ὁ λίνον ὁ δέ ἀμύνω ὁ διώκω ; οὐδείς δέ ἥσσων αὐτός βοηθέω ὁ περικαλίνδησις · διό μάλα ἤ διασπάω ὁ λίνον πραγματεύομαι πολλάκις ἐκκυβιστάω καί σῴζω , ἁμός καί δέω ὁ ὁ ὀδούς .
plutarchus.aetia-physica-911c-919e 29
τίς ἡ αἰτία , διʼ ἣν τὰ ψυχρὰ τῶν ὑδάτων οὐ θαυμάζομεν ἀλλὰ τὰ θερμά , καίτοι δῆλον ὅτι θερμότης αἰτία τούτων ὡς ψυχρότης ἐκείνων ; οὐ γὰρ , ὡς ἔνιοι νομίζουσιν , ἡ μὲν θερμότης δύναμίς ἐστιν ἡ δὲ ψυχρότης στέρησις θερμότητος · ἐπεὶ πλειόνων αἴτιον ἐφαίνετο τὸ μὴ ὂν τοῦ ὄντος . ἀλλʼ ἔοικε τῷ σπανίῳ τὸ θαυμάσιον ἡ φύσις νέμουσα πῶς ; γίγνεται ζητεῖν τὸ μὴ πολλάκις γιγνόμενον . ὁρᾷς τὸν ὑψοῦ τόνδʼ ἄπειρον αἰθέρα καὶ γῆν πέριξ ἔχονθʼ ὑγραῖς ἐν ἀγκάλαις ὅσα μὲν ἔρχεται φέρων θεάματα νυκτός , ὅσον δὲ μεθʼ ἡμέραν κάλλος ἀναδείκνυσιν ; οἱ δὲ πολλοὶ τὴν τούτων φύσιν οὐ θαυμάζουσιν , ἴριδας δὲ καὶ ποικίλματα νεφῶν ἡμέρας καὶ σέλα ῥηγνύμενα πομφόλυγος δίκην νυκτὸς κεκόσμηται .
Lemmas: τίς ὁ αἰτία , διά ὅς ὁ ψυχρός ὁ ὕδωρ οὐ θαυμάζω ἀλλά ὁ θερμός , καίτοι δῆλος ὅτι θερμότης αἴτιος οὗτος ὡς ψυχρότης ἐκεῖνος ; οὐ γάρ , ὡς ἔνιοι νομίζω , ὁ μέν θερμότης δύναμις εἰμί ὁ δέ ψυχρότης στέρησις θερμότης · ἐπεί πολύς αἴτιος φαίνω ὁ μή εἰμί ὁ εἰμί . ἀλλά ἔοικα ὁ σπάνιος ὁ θαυμάσιος ὁ φύσις νέμω πῶς ; γίγνομαι ζητέω ὁ μή πολλάκις γίγνομαι . ὁράω ὁ ὑψοῦ ὅδε ἄπειρος αἰθήρ καί γῆ πέριξ ἔχω ὑγρός ἐν ἀγκάλη ὅσος μέν ἔρχομαι φέρω θέαμα νύξ , ὅσος δέ μετά ἡμέρα κάλλος ἀναδείκνυμι ; ὁ δέ πολύς ὁ οὗτος φύσις οὐ θαυμάζω , Ἶρις δέ καί ποίκιλμα νέφος ἡμέρα καί σέλας ῥήγνυμι πομφόλυξ δίκη νύξ κοσμέω .
plutarchus.aetia-physica-911c-919e 30
διὰ τί τῶν ἀμπέλων τὰς ἀκάρπους , τοῖς δʼ ἀκρέμοσι καὶ ἔρνεσιν εὐτροφούσας τραγᾶν λέγομεν ; ἦ ὅτι τῶν τράγων οἱ σφόδρα πίονες ἧττόν εἰσι γόνιμοι καὶ μόλις ὑπὸ πιμελῆς ὀχεύουσι ; τὸ γὰρ σπέρμα περίττωμα τῆς τροφῆς ἐστι τῆς τῷ σώματι προστιθεμένης · ὅταν οὖν ἢ ζῷον ἢ δένδρον εὐεκτῇ καὶ παχύνηται , τοῦτο σημεῖόν ἐστι τοῦ τὴν τροφὴν ἐν ἑαυτῷ καταναλισκομένην μηθὲν ἢ μικρόν τι καὶ ἀγεννὲς περίττωμα ποιεῖν .
Lemmas: διά τίς ὁ ἄμπελος ὁ ἄκαρπος , ὁ δέ ἀκρέμων καί ἔρνος εὐτροφέω τραγάω λέγω ; ἦ ὅτι ὁ τράγος ὁ σφόδρα πίων ἥσσων εἰμί γόνιμος καί μόλις ὑπό πιμελή ὀχεύω ; ὁ γάρ σπέρμα περίσσωμα ὁ τροφή εἰμί ὁ ὁ σῶμα προστίθημι · ὅταν οὖν ἤ ζῷον ἤ δένδρον εὐεκτέω καί παχύνω , οὗτος σημεῖον εἰμί ὁ ὁ τροφή ἐν ἑαυτοῦ καταναλίσκω μηδείς ἤ μικρός τις καί ἀγεννής περίσσωμα ποιέω .
plutarchus.aetia-physica-911c-919e 31
διὰ τί ἄμπελος οἴνῳ ῥαινομένη , μάλιστα τῷ ἐξ αὑτῆς , ἀναξηραίνεται ; πότερον , ὥσπερ ἐν τοῖς πολυπόταις γίνεται φαλάκρωσις , ὑπὸ θερμότητος τοῦ οἴνου τὸ ὑγρὸν ἐξατμίζοντος · ἢ φὺ τὸ οἰνῶδές ἐστιν , ὥς φησιν Ἐμπεδοκλῆς οἶνον ὑπὸ φλοιοῦ πέλεσθαι σαπὲν ἐν ξύλῳ ὕδωρ · ὅταν οὖν ἔξωθεν οἴνῳ βρέχηται , γίγνεται πῦρ ἐπὶ πῦρ τῇ ἀμπέλῳ καὶ τοῦ τρέφοντος δύναμιν ἐξίστησιν ἡ κρᾶσις · ἢ στυπτικὴν φύσιν ἔχων ὁ ἄκρατος ἐνδύεται ταῖς ῥίζαις , καὶ τοὺς πόρους συναγαγὼν καὶ πυκνώσας οὐ διίησι τὸ ὕδωρ εἰς τὸ φυτόν , ᾧ εὐθαλεῖν καὶ βλαστάνειν πέφυκεν ἢ καὶ τοῦτο μᾶλλον εἰκὸς εἶναι τῇ ἀμπέλῳ παρὰ φύσιν , τὸ ἐξ αὐτῆς ἀπιὸν εἰς αὐτὴν ἐπανιὸν πάλιν δέχεσθαι ; τῆς γὰρ ἐν τοῖς φυτοῖς ὑγρότητος ἤνθει καί τι τρέφειν μηδὲ προστίθεσθαι μηδὲ μέρος εἶναι τοῦ φυ
Lemmas: διά τίς ἄμπελος οἶνος ῥαίνω , μάλα ὁ ἐκ ἑαυτοῦ , ἀναξηραίνω ; πότερος , ὥσπερ ἐν ὁ πολυπότης γίγνομαι φαλάκρωσις , ὑπό θερμότης ὁ οἶνος ὁ ὑγρός ἐξατμίζω · ἤ φῦ ὁ οἰνώδης εἰμί , ὡς φημί Ἐμπεδοκλῆς οἶνος ὑπό φλοιός πέλω σήπω ἐν ξύλον ὕδωρ · ὅταν οὖν ἔξωθεν οἶνος βρέχω , γίγνομαι πῦρ ἐπί πῦρ ὁ ἄμπελος καί ὁ τρέφω δύναμις ἐξίστημι ὁ κρᾶσις · ἤ στυπτικός φύσις ἔχω ὁ ἄκρατος ἐνδύω ὁ ῥίζα , καί ὁ πόρος συνάγω καί πυκνόω οὐ διίημι ὁ ὕδωρ εἰς ὁ φυτόν , ὅς εὐθαλέω καί βλαστάνω φύω ἤ καί οὗτος μάλα ἔοικα εἰμί ὁ ἄμπελος παρά φύσις , ὁ ἐκ αὐτός ἀπέρχομαι εἰς αὐτός ἐπάνειμι πάλιν δέχομαι ; ὁ γάρ ἐν ὁ φυτόν ὑγρότης ἀνθέω καί τις τρέφω μηδέ προστίθημι μηδέ μέρος εἰμί ὁ φύω
plutarchus.aetia-physica-911c-919e 35
Cur apes fumum ferre nequeant ? Quod meatus spiritus vitalis sane quam angustos habeant . At is fumo interceptus et conclusus angit et propemodum ad mortem apes adigit . An acredo amaritudoque fumi in causa eεt : gaudent enim dulcibus apes neqae alio nutrimento uluntur : itaque ut contrariam et noxiam rem propter amaritudinem , fumum detestantur . Qua de causa mellarii quum fumum abigendis apibus faciunt , amaras herbae , ut cicutam et centanrium , incendere solent .
Lemmas: Cur apes fumum ferre nequeant ? Quod meatus spiritus vitalis sane quam angustos habeant . At is fumo interceptus et conclusus angit et propemodum ad mortem apes adigit . An acredo amaritudoque fumi in causa ἐάω : gaudent enim dulcibus apes neqae alio nutrimento uluntur : itaque ut contrariam et noxiam rem propter amaritudinem , fumum detestantur . Qua de causa mellarii quum fumum abigendis apibus faciunt , amaras herbae , ut cicutam et centanrium , incendere solent .