plutarchus.aetia-physica-911c-919e 2
διὰ τί μᾶλλον ὑπὸ τῶν ὑετίων ἢ τῶν ἐπιρρύτων ὑδάτων τὰ δένδρα καὶ τὰ σπέρματα πέφυκε τρέφεσθαι ; πότερον , ὡς Λαῖτος ἔλεγε , τῇ πληγῇ τὰ ὄμβρια διιστάντα τὴν γῆν πόρους ποιεῖ καὶ διαδύεται μᾶλλον εἰς τὴν ῥίζαν ἢ τοῦτο μὲν οὐκ ἀληθές , ἀλλʼ ἔλαθε τὸν Λαῖτον ὅτι καὶ τὰ λιμναῖα φυτά , τύφη καὶ φλέως καὶ θρύον , ἀναυξῆ καὶ ἀβλαστῆ μένει , μὴ γενομένων ὄμβρων καθʼ ὥραν τὸ δὲ τοῦ Ἀριστοτέλους ἀληθές , ὅτι πρόσφατόν ἐστι καὶ νέον ὕδωρ τὸ ὑόμενον ἕωλον δὲ καὶ παλαιὸν τὸ λιμναῖον ; ἢ καὶ τοῦτο πιθανὸν μᾶλλον ἢ ἀληθές ἐστι ; τὰ γὰρ πηγαῖα καὶ ποτάμια νάματα πρόσφατα μέν ἐστι καὶ νεογενῆ · ποταμοῖς γὰρ δὶς τοῖς αὐτοῖς οὐκ ἂν ἐμβαίης ὥς φησιν Ἡράκλειτος , ἕτερα ἐπιρρεῖ ὕδατα τρέφει καὶ ταῦτα τῶν χεῖρον . ἆρʼ οὖν κοῦφόν ἐστι τὸ ἐκ Διὸς ὕδωρ καὶ ἀερῶδες καὶ πνεύματι μεμιγμένον ὁδηγεῖται τε καὶ ἀναπέμπεται ταχέως εἰς τὸ φυτὸν ὑπὸ λεπτότητος , διὸ καὶ πομφόλυγας ποιεῖ τῇ ἀναμίξει τοῦ ἀέρος · ἢ τρέφει μὲν μάλιστα κρατούμενον ὑπὸ τοῦ τρεφομένου ʽ τοῦτο γάρ ἐστι πέψις · ἀπεψία δὲ τοὐναντίον , ὅταν ἰσχυρότερα τοῦ παθεῖν καὶ μεταβάλλον τὰ λεπτὰ καὶ ἁπλᾶ καὶ ἄχυμα μᾶλλον , οἷόν ἐστι τὸ ὄμβριον ὕδωρ ; γεννώμενον γὰρ ἐν ἀέρι καὶ πνεύματι καθαρὸν καὶ ἀμιγὲς κάτεισι · τὰ δὲ πηγαῖα καὶ τῇ γῇ καὶ τοῖς τόποις ὁμοιούμενα , διʼ ὧν ἔξεισι , πολλῶν ἀναπίμπλαται ποιοτήτων , διʼ ἃς ἧττόν ἐστιν εὔτρεπτα καὶ βράδιον αὑτὰ παρέχει τῇ πέψει μεταβάλλειν εἰς τὸ τρεφόμενον · τῶν δʼ ὀμβρίων τὸ εὔτρεπτον αἱ σήψεις κατηγοροῦσιν , εὐσηπτότερα γάρ ἐστι τῶν ποταμίων καὶ φρεατιαίων ἡ δὲ πέψις ἔοικεν εἶναι σῆψις , ὡς Ἐμπεδοκλῆς μαρτυρεῖ λέγων οἶνος ὑπὸ φλοιοῦ πέλεται σαπὲν ἐν ξύλῳ ὕδωρ ἢ πάντων ἑτοιμότατόν ἐστι καὶ ῥᾷστον αἰτιάσασθαι τὸ γλυκὺ τῶν ὀμβρίων καὶ χρηστόν , ἐκπεμπόμενον εὐθὺς ὑπὸ τοῦ πνεύματος ; διὸ καὶ τὰ θρέμματα τούτων ἀπολαύει προθυμότερον , καὶ οἱ βάτραχοι προσδοκῶντες ὄμβρον ἐπιλαμπρύνουσι τὴν φωνὴν ὑπὸ χαρᾶς , ὥσπερ ἥδυσμα τοῦ λιμναίου τὸ ὑέτιον προσδεχόμενοι καὶ σπέρμα τῆς ἐκείνων γλυκύτητος ἓν γὰρ καὶ τοῦτο ποιεῖται σημεῖον ὑετοῦ μέλλοντος Ἄρατος εἰπών ἦ μάλα δείλαιαι γενεαί , ὕδροισιν ὄνειαρ , αὐτόθεν ἐκ λίμνης πατέρες βοόωσι γυρίνων .
Lemmas: διά τίς μάλα ὑπό ὁ ὑέτιος ἤ ὁ ἐπίρρυτος ὕδωρ ὁ δένδρον καί ὁ σπέρμα φύω τρέφω ; πότερος , ὡς Λαῖτος λέγω , ὁ πληγή ὁ ὄμβριος διΐστημι ὁ γῆ πόρος ποιέω καί διαδύνω μάλα εἰς ὁ ῥίζα ἤ οὗτος μέν οὐ ἀληθής , ἀλλά λανθάνω ὁ Λαῖτος ὅτι καί ὁ λιμναῖος φυτόν , τύφη καί φλέως καί θρύον , ἀναυξής καί ἀβλαστής μένω , μή γίγνομαι ὄμβρος κατά ὥρα ὁ δέ ὁ Ἀριστοτέλης ἀληθής , ὅτι πρόσφατος εἰμί καί νέος ὕδωρ ὁ ὕω ἕωλος δέ καί παλαιός ὁ λιμναῖος ; ἤ καί οὗτος πιθανός μάλα ἤ ἀληθής εἰμί ; ὁ γάρ πηγαῖος καί ποτάμιος νᾶμα πρόσφατος μέν εἰμί καί νεογενής · ποταμός γάρ δίς ὁ αὐτός οὐ ἄν ἐμβαίνω ὡς φημί Ἡράκλειτος , ἕτερος ἐπιρρέω ὕδωρ τρέφω καί οὗτος ὁ κακός . ἆρα οὖν κοῦφος εἰμί ὁ ἐκ Ζεύς ὕδωρ καί ἀερώδης καί πνεῦμα μείγνυμι ὁδηγέω τε καί ἀναπέμπω ταχύς εἰς ὁ φυτόν ὑπό λεπτότης , διά καί πομφόλυξ ποιέω ὁ ἀνάμιξις ὁ ἀήρ · ἤ τρέφω μέν μάλα κρατέω ὑπό ὁ τρέφω ʽ οὗτος γάρ εἰμί πέψις · ἀπεψία δέ ἐναντίος , ὅταν ἰσχυρός ὁ πάσχω καί μεταβάλλω ὁ λεπτός καί ἁπλόος καί ἄχυμος μάλα , οἷος εἰμί ὁ ὄμβριος ὕδωρ ; γεννάω γάρ ἐν ἀήρ καί πνεῦμα καθαρός καί ἀμιγής κατέρχομαι · ὁ δέ πηγαῖος καί ὁ γῆ καί ὁ τόπος ὁμοιόω , διά ὅς ἐξέρχομαι , πολύς ἀναπίμπλημι ποιότης , διά ὅς ἥσσων εἰμί εὔτρεπτος καί βραδύς ἑαυτοῦ παρέχω ὁ πέψις μεταβάλλω εἰς ὁ τρέφω · ὁ δέ ὄμβριος ὁ εὔτρεπτος ὁ σῆψις κατηγορέω , εὔσηπτος γάρ εἰμί ὁ ποτάμιος καί φρεατιαῖος ὁ δέ πέψις ἔοικα εἰμί σῆψις , ὡς Ἐμπεδοκλῆς μαρτυρέω λέγω οἶνος ὑπό φλοιός πέλω σήπω ἐν ξύλον ὕδωρ ἤ πᾶς ἑτοῖμος εἰμί καί ῥᾴδιος αἰτιάομαι ὁ γλυκύς ὁ ὄμβριος καί χρηστός , ἐκπέμπω εὐθύς ὑπό ὁ πνεῦμα ; διό καί ὁ θρέμμα οὗτος ἀπολαύω πρόθυμος , καί ὁ βάτραχος προσδοκάω ὄμβρος ἐπιλαμπρύνω ὁ φωνή ὑπό χαρά , ὥσπερ ἥδυσμα ὁ λιμναῖον ὁ ὑέτιος προσδέχομαι καί σπέρμα ὁ ἐκεῖνος γλυκύτης εἷς γάρ καί οὗτος ποιέω σημεῖον ὑετός μέλλω Ἄρατος λέγω ἦ μάλα δείλαιος γενεά , ὕδρος ὄνειαρ , αὐτόθεν ἐκ λίμνη πατήρ βοάω γυρῖνος .