plutarchus.adversus-colotem-1107d-1127e 10
ὁ δὲ Κωλώτης , ὥσπερ ἀγραμμάτῳ βασιλεῖ προσδιαλεγόμενος πάλιν ἐξάπτεται τοῦ Ἐμπεδοκλέους ταὐτὸ πνέοντος · ἄλλοδέ τοι ἐρέω · φύσις οὐδενὸς ἔστιν ἑκάστου θνητῶν , οὐδέ τις · οὐλομένη θανάτοιο γενέθλη · ἀλλὰ μόνον μῖξίς τε διάλλαξίς τε μιγέντων ἔστι , φύσις δʼ ἐπὶ τοῖς ὀνομάζεται ἀνθρώποισι . ταῦτʼ ἐγὼ μὲν οὐχ ὁρῶ καθʼ ὅ τι πρὸς τὸ ζῆν ὑπεναντιοῦται τοῖς ὑπολαμβάνουσι μήτε γένεσιν τοῦ μὴ ὄντος εἶναι μήτε φθορὰν τοῦ ὄντος , ἀλλʼ ὄντων τινῶν συνόδῳ πρὸς ἄλληλα τὴν γένεσιν διαλύσει δʼ ἀπʼ ἀλλήλων τὸν θάνατον ἐπονομάζεσθαι ὅτι γὰρ ἀντὶ τῆς γενέσεως εἴρηκε τὴν φύσιν , ἀντιθεὶς τὸν θάνατον αὐτῇ , δεδήλωκεν ὁ Ἐμπεδοκλῆς . εἰ δʼ οἱ μίξεις τὰς γενέσεις τιθέμενοι τὰς δὲ φθορὰς διαλύσεις οὐ ζῶσιν οὐδὲ δύνανται ζῆν , τί ποιοῦσιν ἕτερον οὗτοι ; καίτοι ὁ μὲν Ἐμπεδοκλῆς τὰ στοιχεῖα κολλῶν καὶ συναρμόττων θερμότησι καὶ μαλακότησι καὶ ὑγρότησι μῖξιν αὐτοῖς καὶ συμφυΐαν ἑνωτικὴν ἁμωσγέπως ἐνδίδωσιν · οἱ δὲ τὰς ἀτρέπτους καὶ ἀσυμπαθεῖς ἀτόμους εἰς ταὐτὸ συνελαύνοντες ἐξ αὐτῶν μὲν οὐδέν , αὐτῶν δὲ πολλὰς ποιοῦσι καὶ συνεχεῖς πληγάς · ἡ γὰρ περιπλοκὴ κωλύουσα τὴν διάλυσιν μᾶλλον ἐπιτείνει τὴν σύγκρουσιν , ὥστε μήτε μῖξιν εἶναι μήτε κόλλησιν ἀλλὰ ταραχὴν καὶ μάχην κατʼ αὐτοὺς τὴν λεγομένην γένεσιν · οἱ δʼ ἀκαρὲς νῦν μὲν ἀπίασι διὰ τὴν ἀντίκρουσιν , νῦν δὲ προσίασι , τῆς πληγῆς ἐκλυθείσης , πλεῖον ἢ διπλάσιον χωρὶς εἰσιν ἀλλήλων χρόνον , οὐ ψαύουσαι καὶ πλησιάζουσαι , ὥστε μηδὲν ἐξ αὐτῶν ἀποτελεῖσθαι μηδʼ ἄψυχον . αἴσθησις δὲ καὶ ψυχὴ καὶ νοῦς καὶ φρόνησις οὐδὲ βουλομένοις ἐπίνοιαν δίδωσιν ὡς γένοιτʼ ἂν ἐν κενῷ καὶ ἀτόμοις · ὧν οὔτε καθʼ ἑαυτὰ ποιότης ἐστὶν οὔτε πάθος ἢ μεταβολὴ συνελθόντων , ἀλλʼ οὐδὲ συνέλευσις ἡ σύγκρασιν ποιοῦσα καὶ μῖξιν καὶ συμφυΐαν ἀλλὰ πληγὰς καὶ ἀποπηδήσεις . ὥστε τοῖς τούτων δόγμασι τὸ ζῆν ἀναιρεῖται καὶ τὸ ζῷον εἶναι , κενὰς καὶ ἀπαθεῖς καὶ ἀθέους καὶ ἀψύχους , ἔτι δʼ ἀμίκτους καὶ ἀσυγκράτους ἀρχὰς ὑποτιθεμένοις .
Lemmas: ὁ δέ Κωλώτης , ὥσπερ ἀγράμματος βασιλεύς προσδιαλέγομαι πάλιν ἐξάπτω ὁ Ἐμπεδοκλῆς αὐτός πνέω · ἄλλος σύ λέγω · φύσις οὐδείς εἰμί ἕκαστος θνητός , οὐδέ τις · ὄλλυμι θάνατος γενέθλη · ἀλλά μόνος μῖξις τε διάλλαξις τε μείγνυμι εἰμί , φύσις δέ ἐπί ὁ ὀνομάζω ἄνθρωπος . οὗτος ἐγώ μέν οὐ ὁράω κατά ὅς τις πρός ὁ ζάω ὑπεναντιόομαι ὁ ὑπολαμβάνω μήτε γένεσις ὁ μή εἰμί εἰμί μήτε φθορά ὁ εἰμί , ἀλλά εἰμί τις σύνοδος πρός ἀλλήλων ὁ γένεσις διάλυσις δέ ἀπό ἀλλήλων ὁ θάνατος ἐπονομάζω ὅτι γάρ ἀντί ὁ γένεσις λέγω ὁ φύσις , ἀντιτίθημι ὁ θάνατος αὐτός , δηλόω ὁ Ἐμπεδοκλῆς . εἰ δέ ὁ μίξις ὁ γένεσις τίθημι ὁ δέ φθορά διάλυσις οὐ ζάω οὐδέ δύναμαι ζάω , τίς ποιέω ἕτερος οὗτος ; καίτοι ὁ μέν Ἐμπεδοκλῆς ὁ στοιχεῖον κολλάω καί συναρμόζω θερμότης καί μαλακότης καί ὑγρότης μίξις αὐτός καί συμφυία ἑνωτικός ἀμῶς ἐνδίδωμι · ὁ δέ ὁ ἄτρεπτος καί ἀσυμπαθής ἄτομος εἰς αὐτός συνελαύνω ἐκ αὐτός μέν οὐδείς , αὐτός δέ πολύς ποιέω καί συνεχής πληγή · ὁ γάρ περιπλοκή κωλύω ὁ διάλυσις μάλα ἐπιτείνω ὁ σύγκρουσις , ὥστε μήτε μίξις εἰμί μήτε κόλλησις ἀλλά ταραχή καί μάχη κατά αὐτός ὁ λέγω γένεσις · ὁ δέ ἀκαρής νῦν μέν ἀπέρχομαι διά ὁ ἀντίκρουσις , νῦν δέ προσέρχομαι , ὁ πληγή ἐκλύω , πολύς ἤ διπλάσιος χωρίς εἰμί ἀλλήλων χρόνος , οὐ ψαύω καί πλησιάζω , ὥστε μηδείς ἐκ αὐτός ἀποτελέω μηδέ ἄψυχος . αἴσθησις δέ καί ψυχή καί νόος καί φρόνησις οὐδέ βούλομαι ἐπίνοια δίδωμι ὡς γίγνομαι ἄν ἐν κενός καί ἄτομος · ὅς οὔτε κατά ἑαυτοῦ ποιότης εἰμί οὔτε πάθος ἤ μεταβολή συνέρχομαι , ἀλλά οὐδέ συνέλευσις ὁ σύγκρασις ποιέω καί μίξις καί συμφυία ἀλλά πληγή καί ἀποπήδησις . ὥστε ὁ οὗτος δόγμα ὁ ζάω ἀναιρέω καί ὁ ζῷον εἰμί , κενός καί ἀπαθής καί ἄθεος καί ἄψυχος , ἔτι δέ ἄμικτος καί ἀσύγκρατος ἀρχή ὑποτίθημι .