plutarchus.adversus-colotem-1107d-1127e 33
ἐκ δὲ τῶν Ἐπικούρου λόγων καὶ δογμάτων οὐ λέγω τίς τυραννοκτόνος ἢ τίς ἀριστεὺς ἢ τίς νομοθέτης ἢ τίς ἄρχων ἢ βασιλέως σύμβουλος ἢ δήμου προστάτης ἢ βεβασανισμένος ὑπὲρ τῶν δικαίων ἢ τεθνηκώς · ἀλλὰ τίς τῶν σοφῶν ἔπλευσεν ὑπὲρ τῆς πατρίδος , ἐπρέσβευσεν , ἀνήλωσε ποῦ γέγραπται πολιτικὴ πρᾶξις ὑμῖν . καίτοι ὅτι Μητρόδωρος εἰς Πειραιᾶ κατέβη σταδίους τεσσαράκοντα Μιθρῇ τινι Σύρῳ τῶν βασιλικῶν συνειλημμένῳ βοηθήσων , πρὸς πάντας ἐγράφετο καὶ πάσας , πάσαις ἐπιστολαῖς μεγαληγοροῦντος Ἐπικούρου καὶ σεμνύνοντος ἐκείνην τὴν ὁδόν . τί οὖν εἴ τι τοιοῦτον ἐπέπρακτο αὐτοῖς οἷον Ἀριστοτέλει , τὴν πατρίδα κτίσαι διεφθαρμένην ὑπὸ Φιλίππου , Θεοφράστῳ δὲ δὶς ἐλευθερῶσαι τυραννουμένην ; οὐκ ἐπιλιπεῖν ἔδει πρότερον φέροντα βύβλους τὸν Νεῖλον ἢ τούτους ἀποκαμεῖν γράφοντας περὶ αὑτῶν ; καὶ οὐ τοῦτο δεινόν ἐστι , ὅτι τοσούτων ὄντων φιλοσόφων μόνοι σχεδὸν ἀσύμβολοι τῶν ἐν ταῖς πόλεσιν ἀγαθῶν κοινωνοῦσιν ἀλλʼ ὅτι καὶ τραγῳδιῶν ποιηταὶ καὶ κωμῳδιῶν ἀεί τι πειρῶνται χρήσιμον παρέχεσθαι καὶ λέγειν ὑπὲρ νόμων καὶ πολιτείας · οὗτοι δέ , κἂν γράφωσι , γράφουσι περὶ πολιτείας ἵνα μὴ πολιτευώμεθα , καὶ περὶ ῥητορικῆς ἵνα μὴ ῥητορεύωμεν , καὶ περὶ βασιλείας ἵνα φεύγωμεν τὸ συμβιοῦν βασιλεῦσι τοὺς δὲ πολιτικοὺς ἄνδρας ἐπὶ γέλωτι καὶ καταλύσει τῆς δόξης ὀνομάζουσιν , ὡς τὸν Ἐπαμεινώνδαν ἐσχηκέναι τι λέγοντες ἀγαθὸν καὶ τοῦτο δὲ μικκόν , οὑτωσὶ τῷ ῥήματι φράζοντες , αὐτὸν δὲ σιδηροῦν σπλάγχνον ἀποκαλοῦντες καὶ πυνθανόμενοι τί παθὼν ἐβάδιζε διὰ τῆς Πελοποννήσου μέσης καὶ οὐ πιλίδιον ἔχων οἴκοι καθῆτο δηλαδὴ περὶ τὴν τῆς γαστρὸς ἐπιμέλειαν ὅλος καθεστώς ἃ δὲ Μητρόδωρος ἐν τῷ περὶ Φιλοσοφίας ἐξορχούμενος πολιτείαν γέγραφεν οὐκ ᾤμην δεῖν παρεῖναι λέγει δέ , ὅτι τῶν σοφῶν τινες ὑπὸ δαψιλείας τύφου οὕτω καλῶς συνεῖδον τοὔργον αὐτῆς , ὥστʼ οἴχονται φερόμενοι πρὸς τὰς αὐτὰς Λυκούργῳ καὶ Σόλωνι ἐπιθυμίας κατὰ τοὺς περὶ βίων λόγους καὶ ἀρετῆς . τῦφος οὖν ἦν καὶ δαψίλεια τύφου τὸ ἐλευθέρας εἶναι τὰς Ἀθήνας καὶ τήν Σπάρτην εὐνομεῖσθαι καὶ τοὺς νέους μὴ θρασύνεσθαι , μηδʼ ἐξ ἑταιρῶν παιδοποιεῖσθαι μηδὲ πλοῦτον καὶ τρυφὴν καὶ ἀσέλγειαν ἄρχειν ἀλλὰ νόμον καὶ δικαιοσύνην ἐν ταῖς πόλεσιν αὗται γὰρ ἦσαν ἐπιθυμίαι Σόλωνος . καὶ λοιδορῶν ὁ Μητρόδωρος ἐπιλέγει τοῖς εἰρημένοις διὸ καὶ καλῶς ἔχει τὸν ἐλεύθερον ὡς ἀληθῶς γέλωτα γελάσαι ἐπί τε δὴ πᾶσιν ἀνθρώποις καὶ ἐπὶ τοῖς Λυκούργοις τούτοις καὶ Σόλωσιν . ἀλλʼ οὐκ ἐλεύθερος οὗτος , ὦ Μητρόδωρ , ἐστὶν ἀλλʼ ἀνελεύθερος καὶ ἀνάγωγος , καὶ οὐδὲ μάστιγος ἐλευθέρας δεόμενος , ἀλλὰ τῆς ἀστραγαλωτῆς ἐκείνης , ᾗ τοὺς Γάλλους πλημμελοῦντας ἐν τοῖς Μητρῴοις κολάζουσιν .
Lemmas: ἐκ δέ ὁ Ἐπίκουρος λόγος καί δόγμα οὐ λέγω τίς τυραννοκτόνος ἤ τίς ἀριστεύς ἤ τίς νομοθέτης ἤ τίς ἄρχων ἤ βασιλεύς σύμβουλος ἤ δῆμος προστάτης ἤ βασανίζω ὑπέρ ὁ δίκαιος ἤ θνῄσκω · ἀλλά τίς ὁ σοφός πλέω ὑπέρ ὁ πατρίς , πρεσβεύω , ἀναλίσκω ποῦ γράφω πολιτικός πρᾶξις σύ . καίτοι ὅτι Μητρόδωρος εἰς Πειραιεύς καταβαίνω στάδιον τεσσαράκοντα Μιθρεύς τις Σύρος ὁ βασιλικός συλλαμβάνω βοηθέω , πρός πᾶς γράφω καί πᾶς , πᾶς ἐπιστολή μεγαληγορέω Ἐπίκουρος καί σεμνύνω ἐκεῖνος ὁ ὁδός . τίς οὖν εἰ τις τοιοῦτος πράσσω αὐτός οἷος Ἀριστοτέλης , ὁ πατρίς κτίζω διαφθείρω ὑπό Φίλιππος , Θεόφραστος δέ δίς ἐλευθερόω τυραννεύω ; οὐ ἐπιλείπω δέω πρότερος φέρω βύβλος ὁ Νεῖλος ἤ οὗτος ἀποκάμνω γράφω περί ἑαυτοῦ ; καί οὐ οὗτος δεινός εἰμί , ὅτι τοσοῦτος εἰμί φιλόσοφος μόνος σχεδόν ἀσύμβολος ὁ ἐν ὁ πόλις ἀγαθός κοινωνέω ἀλλά ὅτι καί τραγῳδία ποιητής καί κωμῳδία ἀεί τις πειράω χρήσιμος παρέχω καί λέγω ὑπέρ νόμος καί πολιτεία · οὗτος δέ , ἐάν γράφω , γράφω περί πολιτεία ἵνα μή πολιτεύω , καί περί ῥητορική ἵνα μή ῥητορεύω , καί περί βασιλεία ἵνα φεύγω ὁ συμβιόω βασιλεύς ὁ δέ πολιτικός ἀνήρ ἐπί γέλως καί κατάλυσις ὁ δόξα ὀνομάζω , ὡς ὁ Ἐπαμεινώνδας ἔχω τις λέγω ἀγαθός καί οὗτος δέ μικκός , οὕτως ὁ ῥῆμα φράζω , αὐτός δέ σιδήρεος σπλάγχνον ἀποκαλέω καί πυνθάνομαι τίς πάσχω βαδίζω διά ὁ Πελοπόννησος μέσος καί οὐ πιλίδιον ἔχω οἴκοι κάθημαι δηλαδή περί ὁ ὁ γαστήρ ἐπιμέλεια ὅλος καθίστημι ὅς δέ Μητρόδωρος ἐν ὁ περί Φιλοσοφία ἐξορχέομαι πολιτεία γράφω οὐ οἴομαι δέω πάρειμι λέγω δέ , ὅτι ὁ σοφός τις ὑπό δαψίλεια τῦφος οὕτως καλός συνοράω ἔργον αὐτός , ὥστε οἴχομαι φέρω πρός ὁ αὐτός Λυκοῦργος καί Σόλων ἐπιθυμία κατά ὁ περί βίος λόγος καί ἀρετή . τῦφος οὖν εἰμί καί δαψίλεια τῦφος ὁ ἐλεύθερος εἰμί ὁ Ἀθῆναι καί ὁ Σπάρτη εὐνομέομαι καί ὁ νέος μή θρασύνω , μηδέ ἐκ ἑταίρα παιδοποιέω μηδέ πλοῦτος καί τρυφή καί ἀσέλγεια ἄρχω ἀλλά νόμος καί δικαιοσύνη ἐν ὁ πόλις οὗτος γάρ εἰμί ἐπιθυμία Σόλων . καί λοιδορέω ὁ Μητρόδωρος ἐπιλέγω ὁ λέγω διό καί καλός ἔχω ὁ ἐλεύθερος ὡς ἀληθής γέλως γελάω ἐπί τε δή πᾶς ἄνθρωπος καί ἐπί ὁ Λυκοῦργος οὗτος καί Σόλων . ἀλλά οὐ ἐλεύθερος οὗτος , ὦ μητροδωρα , εἰμί ἀλλά ἀνελεύθερος καί ἀνάγωγος , καί οὐδέ μάστιξ ἐλεύθερος δέω , ἀλλά ὁ ἀστραγαλωτός ἐκεῖνος , ὅς ὁ Γάλλος πλημμελέω ἐν ὁ Μητρῷος κολάζω .