plutarchus.adversus-colotem-1107d-1127e 32
εἰ γὰρ πρὸς Ἀντίδωρον ἢ Βίωνα τὸν σο · φιστὴν γράφων ἐμνήσθη νόμων καὶ πολιτείας καὶ διατάξεως , οὐκ ἄν τις εἶπεν αὐτῷ μένʼ , ὦ ταλαίπωρʼ , ἀτρέμα σοῖς ἐν δεμνίοις περιστέλλων τὸ σαρκίδιον ἐμοὶ δὲ περὶ τούτων οἱ οἰκονομικῶς καὶ πολιτικῶς βεβιωκότες ἐγκαλείτωσαν ; εἰσὶ δʼ οὗτοι πάντες οἷς Κωλώτης λελοιδόρηκεν . ὧν Δημόκριτος μὲν παραινεῖ τήν τε πολιτικήν τέχνην μεγίστην οὖσαν ἐκδιδάσκεσθαι καὶ τοὺς πόνους διώκειν , ἀφʼ ὧν τὰ μεγάλα καὶ λαμπρὰ γίγνεται τοῖς ; ἀνθρώποις . Παρμενίδης δὲ τὴν ἑαυτοῦ πατρίδα διεκόσμησε νόμοις ἀρίστοις , ὥστε τὰς ἀρχὰς καθʼ ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἐξορκοῦν τοὺς πολίτας ἐμμενεῖν τοῖς Παρμενίδου νόμοις . Ἐμπεδοκλῆς δὲ τούς τε πρώτους τῶν πολιτῶν ὑβρίζοντας καὶ διαφοροῦντας τὰ κοινὰ ἐξέβαλεν ἐξελέγξας τήν τε χώραν ἀπήλλαξεν ἀκαρπίας καὶ λοιμοῦ , διασφάγας ὄρους ἀποτειχίσας , διʼ ὧν ὁ νότος εἰς τὸ πεδίον ὑπερέβαλλε . Σωκράτης δέ , μετὰ τὴν καταδίκην φυγῆς αὐτῷ μεμηχανημένης ὑπὸ τῶν φίλων , οὐκ ἐχρήσατο , τοὺς νόμους βεβαιῶν , ἀλλʼ ἀδίκως ἀποθανεῖν εἵλετο μᾶλλον ἢ σωθῆναι παρανόμως . Μέλισσος δὲ τῆς πατρίδος στρατηγῶν Ἀθηναίους κατεναυμάχησε . Πλάτων δὲ καλοὺς ; μὲν ἐν γράμμασι λόγους περὶ νόμων καὶ πολιτείας ἀπέλιπε , πολὺ δὲ κρείττονας ἐνεποίησε τοῖς ἑταίροις ἀφʼ ὧν Σικελία διὰ Δίωνος ἠλευθεροῦτο καὶ Θρᾴκη διὰ Πύθωνος καὶ Ἡρακλείδου Κότυν ἀνελόντων , Ἀθηναίων δὲ Χαβρίαι στρατηγοὶ καὶ Φωκίωνες ἐξ Ἀκαδημείας ἀνέβαινον . Ἐπίκουρος μὲν γὰρ εἰς Ἀσίαν ἐξέπεμπε τοὺς Τιμοκράτει λοιδορησομένους , καὶ τῆς βασιλικῆς ἐξελῶντας αὐλῆς τὸν ἄνθρωπον , ὅτι Μητροδώρῳ προσέκρουσεν ἀδελφὸς ὤν · καὶ ταῦτʼ ἐν τοῖς βιβλίοις γέγραπται τοῖς ἐκείνων . Πλάτων δὲ τῶν ἑταίρων ἐξαπέστειλεν Ἀρκάσι μὲν Ἀριστώνυμον διακοσμήσοντα τὴν πολιτείαν , Ἠλείοις δὲ Φορμίωνα , Μενέδημον δὲ Πυρραίοις . Εὔδοξος δὲ Κνιδίοις καὶ Ἀριστοτέλης Σταγειρίταις , Πλάτωνος ὄντες συνήθεις , νόμους ἔγραψαν · παρὰ δὲ,Ξενοκράτους Ἀλέξανδρος ὑποθήκας ᾔτησε περὶ βασιλείας · ὁ δὲ πεμφθεὶς πρὸς Ἀλέξανδρον ὑπὸ τῶν ἐν Ἀσίᾳ κατοικούντων Ἑλλήνων καὶ μάλιστα διακαύσας καὶ παροξύνας ἅψασθαι τοῦ πρὸς τοὺς βαρβάρους πολέμου Δήλιος ἦν Ἐφέσιος , ἑταῖρος Πλάτωνος . Ζήνων τοίνυν ὁ Παρμενίδου γνώριμος ἐπιθέμενος Δημύλῳ τῷ τυράννῳ καὶ δυστυχήσας περὶ τὴν πρᾶξιν ἐν πυρὶ τὸν Παρμενίδου λόγον ὥσπερ χρυσὸν ἀκήρατον καὶ δόκιμον παρέσχε καὶ ἀπέδειξεν ἔργοις , ὅτι τὸ αἰσχρὸν ἀνδρὶ μεγάλῳ φοβερόν ἐστιν , ἀλγηδόνα δὲ παῖδες καὶ γύναια καὶ γυναίων ψυχὰς ἔχοντες ἄνδρες δεδίασι · τὴν γὰρ γλῶτταν αὑτοῦ διατραγὼν τῷ τυράννῳ προσέπτυσεν .
Lemmas: εἰ γάρ πρός Ἀντίδωρος ἤ Βίων ὁ σο · φιιστημι γράφω μιμνῄσκω νόμος καί πολιτεία καί διάταξις , οὐ ἄν τις λέγω αὐτός μένω , ὦ ταλαίπωρος , ἀτρέμας σός ἐν δέμνιον περιστέλλω ὁ σαρκίδιον ἐγώ δέ περί οὗτος ὁ οἰκονομικός καί πολιτικός βιόω ἐγκαλέω ; εἰμί δέ οὗτος πᾶς ὅς Κωλώτης λοιδορέω . ὅς Δημόκριτος μέν παραινέω ὁ τε πολιτικός τέχνη μέγας εἰμί ἐκδιδάσκω καί ὁ πόνος διώκω , ἀπό ὅς ὁ μέγας καί λαμπρός γίγνομαι ὁ ; ἄνθρωπος . Παρμενίδης δέ ὁ ἑαυτοῦ πατρίς διακοσμέω νόμος ἀγαθός , ὥστε ὁ ἀρχή κατά ἕκαστος ἐνιαυτός ἐξορκόω ὁ πολίτης ἐμμένω ὁ Παρμενίδης νόμος . Ἐμπεδοκλῆς δέ ὁ τε πρῶτος ὁ πολίτης ὑβρίζω καί διαφορέω ὁ κοινός ἐκβάλλω ἐξελέγχω ὁ τε χώρα ἀπαλλάσσω ἀκαρπία καί λοιμός , διασφάξ ὄρος ἀποτειχίζω , διά ὅς ὁ νότος εἰς ὁ πεδίον ὑπερβάλλω . Σωκράτης δέ , μετά ὁ δίκη φυγή αὐτός μηχανάομαι ὑπό ὁ φίλος , οὐ χράω , ὁ νόμος βεβαιόω , ἀλλά ἄδικος ἀποθνῄσκω αἱρέω μάλα ἤ σῴζω παράνομος . Μέλισσος δέ ὁ πατρίς στρατηγέω Ἀθηναῖος καταναυμαχέω . Πλάτων δέ καλός ; μέν ἐν γράμμα λόγος περί νόμος καί πολιτεία ἀπολείπω , πολύς δέ κρατύς ἐμποιέω ὁ ἑταῖρος ἀπό ὅς Σικελία διά Δίων ἐλευθερόω καί Θρᾳκία διά Πύθων καί Ἡρακλείδης Κότυς ἀναιρέω , Ἀθηναῖος δέ Χαβρίας στρατηγός καί Φωκίων ἐκ Ἀκαδήμεια ἀναβαίνω . Ἐπίκουρος μέν γάρ εἰς Ἀσία ἐκπέμπω ὁ Τιμοκράτης λοιδορέω , καί ὁ βασιλικός ἐξελαύνω αὐλή ὁ ἄνθρωπος , ὅτι Μητρόδωρος προσκρούω ἀδελφός εἰμί · καί οὗτος ἐν ὁ βιβλίον γράφω ὁ ἐκεῖνος . Πλάτων δέ ὁ ἑταῖρος ἐξαποστέλλω Ἀρκάς μέν Ἀριστώνυμος διακοσμέω ὁ πολιτεία , Ἠλεῖος δέ Φορμίων , Μενέδημος δέ Πυρραῖος . Εὔδοξος δέ Κνίδιον καί Ἀριστοτέλης Σταγειρίτης , Πλάτων εἰμί συνήθης , νόμος γράφω · παρά δε,ξενοκρατος Ἀλέξανδρος ὑποθήκη αἰτέω περί βασιλεία · ὁ δέ πέμπω πρός Ἀλέξανδρος ὑπό ὁ ἐν Ἀσία κατοικέω Ἕλλην καί μάλα διακαίω καί παροξύνω ἅπτω ὁ πρός ὁ βάρβαρος πόλεμος Δήλιος εἰμί Ἐφέσιος , ἑταῖρος Πλάτων . Ζήνων τοίνυν ὁ Παρμενίδης γνώριμος ἐπιτίθημι Δημύλος ὁ τύραννος καί δυστυχέω περί ὁ πρᾶξις ἐν πῦρ ὁ Παρμενίδης λόγος ὥσπερ χρυσός ἀκήρατος καί δόκιμος παρέχω καί ἀποδείκνυμι ἔργον , ὅτι ὁ αἰσχρός ἀνήρ μέγας φοβερός εἰμί , ἀλγηδών δέ παῖς καί γύναιον καί γύναιον ψυχή ἔχω ἀνήρ δείδω · ὁ γάρ γλῶσσα ἑαυτοῦ διατρώγω ὁ τύραννος προσπτύω .