plutarchus.adversus-colotem-1107d-1127e 14
διὸ καὶ τὰ πρὸς τοῦτον εἰρημένα δοκεῖ μοι λαβεῖν ἐφεξῆς . καὶ πρῶτόν γε τὴν ἐπιμέλειαν καὶ πολυμάθειαν τοῦ φιλοσόφου σκεψώμεθα , λέγοντος ὅτι τούτοις τοῖς δόγμασι τοῦ Πλάτωνος ἐπηκολουθήκασιν Ἀριστοτέλης καὶ Ξενοκράτης καὶ Θεόφραστος καὶ πάντες οἱ Περιπατητικοί . ποῦ γὰρ ὢν τῆς ἀοικήτου τὸ βιβλίον ἔγραφες , ἵνα ταῦτα συντιθεὶς τὰ ἐγκλήματα μὴ τοῖς ἐκείνων συντάγμασιν ἐντύχῃς μηδʼ ἀναλάβῃς εἰς χεῖρας Ἀριστοτέλους τὰ περὶ Οὐρανοῦ καὶ τὰ περὶ Ψυχῆς , Θεοφράστου δὲ τὰ πρὸς τοὺς Φυσικούς , Ἡρακλείδου δὲ τὸν Ζωροάστρην , τὸ περὶ τῶν ἐν Ἅιδου , τὸ περὶ τῶν Φυσικῶς ἀπορουμένων , Δικαιάρχου δὲ τὰ περὶ Ψυχῆς , ἐν οἷς πρὸς τὰ κυριώτατα καὶ μέγιστα τῶν φυσικῶν ὑπεναντιούμενοι τῷ Πλάτωνι καὶ μαχόμενοι διατελοῦσι ; καὶ μὴν τῶν ἄλλων Περιπατητικῶν ὁ κορυφαιότατος Στράτων οὔτʼ Ἀριστοτέλει κατὰ πολλὰ συμφέρεται καὶ Πλάτωνι τὰς ἐναντίας ἔσχηκε δόξας περὶ κινήσεως περὶ νοῦ καὶ περὶ ψυχῆς καὶ περὶ γενέσεως · καὶ τελευτῶν τὸν κόσμον αὐτὸν οὐ ζῷον εἶναί φησι , τὸ δὲ κατὰ φύσιν ἕπεσθαι τῷ κατὰ τύχην · ἀρχὴν γὰρ ἐνδιδόναι τὸ αὐτόματον , εἶθʼ οὕτω περαίνεσθαι τῶν φυσικῶν παθῶν ἕκαστον . τάς γε μὴν ἰδέας , περὶ ὧν ἐγκαλεῖ τῷ Πλάτωνι , πανταχοῦ κινῶν ὁ Ἀριστοτέλης καὶ πᾶσαν ἐπάγων ἀπορίαν αὐταῖς ἐν τοῖς ἠθικοῖς ὑπομνήμασιν ἐν τοῖς μετὰ τὰ φυσικὰ ἐν τοῖς φυσικοῖς διὰ τῶν ἐξωτερικῶν διαλόγων , φιλονεικότερον ἐνίοις ἔδοξεν ἢ φιλοσοφώτερον ἐκ τῶν δογμάτων τούτων , ὡς προθέμενος τὴν Πλάτωνος ὑπερείπειν φιλοσοφίαν οὕτω μακρὰν ἦν τοῦ ἀκολουθεῖν . τίνος οὖν εὐχερείας ἐστὶ τὰ δοκοῦντα τοῖς ἀνδράσι μὴ μαθόντα καταψεύδεσθαι τὰ μὴ δοκοῦντα ; καὶ πεπεισμένον ἐλέγχειν ἑτέρους αὐτόγραφον ἐξενεγκεῖν ἀμαθίας ἔλεγχον καθʼ αὑτοῦ καὶ θρασύτητος , ὁμολογεῖν Πλάτωνι φάσκοντα τοὺς διαφερομένους καὶ ἀκολουθεῖν τοὺς ἀντιλέγοντας ;
Lemmas: διό καί ὁ πρός οὗτος λέγω δοκέω ἐγώ λαμβάνω ἐφεξῆς . καί πρῶτος γε ὁ ἐπιμέλεια καί πολυμάθεια ὁ φιλόσοφος σκοπέω , λέγω ὅτι οὗτος ὁ δόγμα ὁ Πλάτων ἐπακολουθέω Ἀριστοτέλης καί Ξενοκράτης καί Θεόφραστος καί πᾶς ὁ Περιπατητικός . ποῦ γάρ εἰμί ὁ ἀοίκητος ὁ βιβλίον γράφω , ἵνα οὗτος συντίθημι ὁ ἔγκλημα μή ὁ ἐκεῖνος σύνταγμα ἐντυγχάνω μηδέ ἀναλαμβάνω εἰς χείρ Ἀριστοτέλης ὁ περί Οὐρανός καί ὁ περί Ψυχή , Θεόφραστος δέ ὁ πρός ὁ Φυσικός , Ἡρακλείδης δέ ὁ Ζωροάστρης , ὁ περί ὁ ἐν ᾍδης , ὁ περί ὁ Φυσικός ἀπορέω , Δικαίαρχος δέ ὁ περί Ψυχή , ἐν ὅς πρός ὁ κύριος καί μέγας ὁ φυσικός ὑπεναντιόομαι ὁ Πλάτων καί μάχομαι διατελέω ; καί μήν ὁ ἄλλος Περιπατητικός ὁ κορυφαῖος Στράτων οὔτε Ἀριστοτέλης κατά πολύς συμφέρω καί Πλάτων ὁ ἐναντίος ἔχω δόξα περί κίνησις περί νόος καί περί ψυχή καί περί γένεσις · καί τελευτάω ὁ κόσμος αὐτός οὐ ζῷον εἰμί φημί , ὁ δέ κατά φύσις ἕπομαι ὁ κατά τύχη · ἀρχή γάρ ἐνδίδωμι ὁ αὐτόματος , εἶτα οὕτως περαίνω ὁ φυσικός πάθος ἕκαστος . ὁ γε μήν ἰδέα , περί ὅς ἐγκαλέω ὁ Πλάτων , πανταχοῦ κινέω ὁ Ἀριστοτέλης καί πᾶς ἐπάγω ἀπορία αὐτός ἐν ὁ ἠθικός ὑπόμνημα ἐν ὁ μετά ὁ φυσικός ἐν ὁ φυσικός διά ὁ ἐξωτερικός διάλογος , φιλόνικος ἔνιοι δοκέω ἤ φιλόσοφος ἐκ ὁ δόγμα οὗτος , ὡς προτίθημι ὁ Πλάτων ὑπερείπω φιλοσοφία οὕτως μακρός εἰμί ὁ ἀκολουθέω . τίς οὖν εὐχέρεια εἰμί ὁ δοκέω ὁ ἀνήρ μή μανθάνω καταψεύδομαι ὁ μή δοκέω ; καί πείθω ἐλέγχω ἕτερος αὐτόγραφος ἐκφέρω ἀμαθία ἔλεγχος κατά ἑαυτοῦ καί θρασύτης , ὁμολογέω Πλάτων φάσκω ὁ διαφέρω καί ἀκολουθέω ὁ ἀντιλέγω ;