plutarchus.adversus-colotem-1107d-1127e 24
γενόμενος δʼ οὖν ὁ Κωλώτης ἀπὸ τῶν παλαιῶν τρέπεται πρὸς τοὺς καθʼ ἑαυτὸν φιλοσόφους , οὐδενὸς τιθεὶς ὄνομα · καίτοι καλῶς εἶχε καὶ τούτους ἐλέγχειν ἐπʼ ὀνόματος ἢ μηδὲ τοὺς παλαιούς . ὁ δὲ τὸν Σωκράτην καὶ τὸν Πλάτωνα καὶ τὸν Παρμενίδην τοσαυτάκις θέμενος ὑπὸ τὸ γραφεῖον δῆλός ἐστιν · ἀποδειλιάσας πρὸς τοὺς ζῶντας , οὐ μετριάσας ὑπʼ αἰδοῦς , ἣν τοῖς κρείττοσιν οὐκ ἔνειμε . βούλεται δὲ προτέρους μέν , ὡς ὑπονοῶ , τοὺς Κυρηναϊκοὺς ἐλέγχειν , δευτέρους δὲ τοὺς περὶ Ἀρκεσίλαον Ἀκαδημαϊκούς . οὗτοι γὰρ ἦσαν οἱ περὶ πάντων ἐπέχοντες ἐκεῖνοι δὲ τὰ πάθη καὶ τὰς φαντασίας ἐν αὑτοῖς τιθέντες οὐκ ᾤοντο τὴν ἀπὸ τούτων πίστιν εἶναι διαρκῆ πρὸς ; τὰς ὑπὲρ τῶν πραγμάτων καταβεβαιώσεις · ἀλλʼ ὥσπερ ἐν πολιορκίᾳ τῶν ἐκτὸς ἀποστάντες , εἰς τὰ πάθη κατέκλεισαν αὑτούς , τὸ φαίνεται τιθέμενοι τὸ δʼ ἐστί μηκέτι προσαποφαινόμενοι περὶ τῶν ἐκτός . διό φησιν αὐτοὺς ὁ Κωλώτης μὴ δύνασθαι ζῆν μηδὲ χρῆσθαι τοῖς πράγμασιν εἶτα κωμῳδῶν οὗτοι φησὶν ἄνθρωπον εἶναι καὶ ἵππον καὶ τοῖχον οὐ λέγουσιν , αὑτοὺς δὲ τοιχοῦσθαι καὶ ἱπποῦσθαι καὶ ἀνθρωποῦσθαι πρῶτον αὐτοῖς , ὥσπερ οἱ συκοφάνται , κακούργως χρώμενος τοῖς ὀνόμασιν . ἕπεται μὲν γὰρ ἀμέλει καὶ ταῦτα τοῖς ἀνδράσιν ἔδει δέ , ὡς ἐκεῖνοι διδάσκουσι , δηλοῦν τὸ γιγνόμενον γλυκαίνεσθαι γὰρ λέγουσι καὶ πικραίνεσθαι καὶ ψύχεσθαι καὶ θερμαίνεσθαι καὶ φωτίζεσθαι καὶ σκοτίζεσθαι , τῶν παθῶν τούτων ἑκάστου τὴν ἐνέργειαν οἰκείαν ἐν αὑτῷ καὶ ἀπερίσπαστον ἔχοντος · εἰ δὲ γλυκὺ τὸ μέλι καὶ πικρὸς ὁ θαλλὸς καὶ ψυχρὰ ἡ χάλαζα καὶ θερμὸς ὁ ἄκρατος καὶ σκοτεινὸς ὁ τῆς νυκτὸς ἀήρ , ὑπὸ πολλῶν ἀντιμαρτυρεῖσθαι , καὶ θηρίων καὶ πραγμάτων καὶ ἀνθρώπων , τῶν μὲν δυσχεραινόντων τὸ μέλι , τῶν δὲ προσιεμένων τὴν θαλλίαν καὶ ἀποκαομένων ὑπὸ τῆς χαλάζης καὶ καταψυχομένων ὑπʼ οἴνου καὶ πρὸς ἣλιον ἀμβλυωττόντων καὶ νύκτωρ βλεπόντων . ὅθεν ἐμμένουσα τοῖς πάθεσιν ἡ δόξα διατηρεῖ τὸ ἀναμάρτητον , ἐκβαίνουσα δὲ καὶ πολυπραγμονοῦσα τῷ κρίνειν καὶ ἀποφαίνεσθαι περὶ τῶν ἐκτὸς αὑτήν τε πολλάκις ταράσσει καὶ μάχεται πρὸς ἑτέρους ἀπὸ τῶν αὐτῶν ἐναντία πάθη καὶ διαφόρους φαντασίας λαμβάνοντας .
Lemmas: γίγνομαι δέ οὖν ὁ Κωλώτης ἀπό ὁ παλαιός τρέπω πρός ὁ κατά ἑαυτοῦ φιλόσοφος , οὐδείς τίθημι ὄνομα · καίτοι καλός ἔχω καί οὗτος ἐλέγχω ἐπί ὄνομα ἤ μηδέ ὁ παλαιός . ὁ δέ ὁ Σωκράτης καί ὁ Πλάτων καί ὁ Παρμενίδης τοσαυτάκις τίθημι ὑπό ὁ γραφεῖον δῆλος εἰμί · ἀποδειλιάω πρός ὁ ζάω , οὐ μετριάζω ὑπό αἰδώς , ὅς ὁ κρατύς οὐ νέμω . βούλομαι δέ πρότερος μέν , ὡς ὑπονοέω , ὁ Κυρηναικός ἐλέγχω , δεύτερος δέ ὁ περί Ἀρκεσίλαος Ἀκαδημαικός . οὗτος γάρ εἰμί ὁ περί πᾶς ἐπέχω ἐκεῖνος δέ ὁ πάθος καί ὁ φαντασία ἐν ἑαυτοῦ τίθημι οὐ οἴομαι ὁ ἀπό οὗτος πίστις εἰμί διαρκής πρός ; ὁ ὑπέρ ὁ πρᾶγμα καταβεβαίωσις · ἀλλά ὥσπερ ἐν πολιορκία ὁ ἐκτός ἀφίστημι , εἰς ὁ πάθος κατακλείω ἑαυτοῦ , ὁ φαίνω τίθημι ὁ δέ εἰμί μηκέτι προσαποφαίνω περί ὁ ἐκτός . διό φημί αὐτός ὁ Κωλώτης μή δύναμαι ζάω μηδέ χράω ὁ πρᾶγμα εἶτα κωμῳδέω οὗτος φημί ἄνθρωπος εἰμί καί ἵππος καί τοῖχος οὐ λέγω , ἑαυτοῦ δέ τοιχόομαι καί ἱππόομαι καί ἀνθρωπόομαι πρῶτος αὐτός , ὥσπερ ὁ συκοφάντης , κακοῦργος χράω ὁ ὄνομα . ἕπομαι μέν γάρ ἀμέλει καί οὗτος ὁ ἀνήρ δέω δέ , ὡς ἐκεῖνος διδάσκω , δηλόω ὁ γίγνομαι γλυκαίνω γάρ λέγω καί πικραίνω καί ψύχω καί θερμαίνω καί φωτίζω καί σκοτίζω , ὁ πάθος οὗτος ἕκαστος ὁ ἐνέργεια οἰκεῖος ἐν ἑαυτοῦ καί ἀπερίσπαστος ἔχω · εἰ δέ γλυκύς ὁ μέλι καί πικρός ὁ θαλλός καί ψυχρός ὁ χάλαζα καί θερμός ὁ ἄκρατος καί σκοτεινός ὁ ὁ νύξ ἀήρ , ὑπό πολύς ἀντιμαρτυρέω , καί θηρίον καί πρᾶγμα καί ἄνθρωπος , ὁ μέν δυσχεραίνω ὁ μέλι , ὁ δέ προσίημι ὁ θαλλία καί ἀποκαίω ὑπό ὁ χάλαζα καί καταψύχω ὑπό οἶνος καί πρός ἥλιος ἀμβλυώσσω καί νύκτωρ βλέπω . ὅθεν ἐμμένω ὁ πάθος ὁ δόξα διατηρέω ὁ ἀναμάρτητος , ἐκβαίνω δέ καί πολυπραγμονέω ὁ κρίνω καί ἀποφαίνω περί ὁ ἐκτός ἑαυτοῦ τε πολλάκις ταράσσω καί μάχομαι πρός ἕτερος ἀπό ὁ αὐτός ἐναντίος πάθος καί διάφορος φαντασία λαμβάνω .