plutarchus.adversus-colotem-1107d-1127e 31
οὐδεὶς οὖν ἔπαινος ἄξιος ἂν γένοιτο τῶν ἐπὶ ταῦτα τὰ πάθη τὰ θηριώδη νόμους θεμένων καὶ πολιτείας καὶ ἀρχὰς καὶ νόμων διάταξιν . ἀλλὰ τίνες εἰσὶν οἱ ταῦτα συγχέοντες καὶ καταλύοντες καὶ ἄρδην ἀναιροῦντες ; οὐχ οἱ πολιτείας ἀφιστάντες αὑτοὺς καὶ τοὺς πλησιάζοντας ; οὐχ οἱ τὸν τῆς ἀταραξίας στέφανον ἀσύμβλητον εἶναι ταῖς μεγάλαις ἡγεμονίαις λέγοντες ; οὐχ οἱ τὸ βασιλεύειν ἁμαρτίαν καὶ διάπτωσιν ἀποφαίνοντες καὶ γράφοντες αὐταῖς λέξεσιν , ὅτι λέγειν δεῖ , πῶς τις ἄριστα τὸ τῆς φύσεως τέλος συντηρήσει καὶ πῶς τις ἑκὼν εἶναι μὴ πρόσεισιν ἐξ ἀρχῆς ἐπὶ τὰς τῶν πληθῶν ἀρχάς · καὶ ἔτι ταῦτα πρὸς ἐκείνοις οὐδὲν οὖν ἔτι δεῖ τοὺς Ἕλληνας σῴζειν οὐδʼ ἐπὶ σοφίᾳ στεφάνου παρʼ αὐτῶν τυγχάνειν , ἀλλʼ ἐσθίειν καὶ πίνειν , ὦ Τιμόκρατες , ἀβλαβῶς τῇ σαρκὶ καὶ κεχαρισμένως ; ἀλλὰ μὴν ἧς γε καὶ Κωλώτης ἐπαινεῖ διατάξεως τῶν νόμων πρῶτόν ἐστιν ἡ περὶ θεῶν δόξα καὶ μέγιστον , καὶ Λυκοῦργος Λακεδαιμονίους καὶ Νομᾶς Ῥωμαίους καὶ Ἴων ὁ παλαιὸς Ἀθηναίους καὶ Δευκαλίων Ἕλληνας ὁμοῦ τι πάντας καθωσίωσαν , εὐχαῖς καὶ ὅρκοις καὶ μαντεύμασι καὶ φήμαις ; ἐμπαθεῖς πρὸς τὰ θεῖα διʼ ἐλπίδων ἅμα καὶ φόβων καταστήσαντες . εὕροις δʼ ἂν ἐπιὼν πόλεις ἀτειχίστους , ἀγραμμάτους , ἀβασιλεύτους , ἀοίκους , ἀχρημάτους , νομίσματος μὴ δεομένας , ἀπείρους θεάτρων καὶ γυμνασίων ἀνιέρου δὲ πόλεως καὶ ἀθέου , μὴ χρωμένης εὐχαῖς μηδʼ ὅρκοις μηδὲ μαντείαις μηδὲ θυσίαις ἐπʼ ἀγαθοῖς μηδʼ ἀποτροπαῖς κακῶν οὐδεὶς ἐστιν οὐδʼ ἔσται γεγονὼς θεατής · ἀλλὰ πόλις ἄν μοι δοκεῖ μᾶλλον ἐδάφους χωρὶς ; ἢ πολιτεία τῆς περὶ θεῶν δόξης ὑφαιρεθείσης παντάπασι σύστασιν λαβεῖν ἢ λαβοῦσα τηρῆσαι . τοῦτο μέντοι τὸ συνεκτικὸν ἁπάσης κοινωνίας καὶ νομοθεσίας ἔρεισμα καὶ βάθρον οὐ κύκλῳ περιιόντες οὐδὲ κρύφα καὶ διʼ αἰνιγμάτων , ἀλλὰ τὴν πρώτην τῶν κυριωτάτων δοξῶν προσβαλόντες εὐθὺς ἀνατρέπουσιν . εἶθʼ ὥσπερ ὑπὸ ποινῆς ἐλαυνόμενοι δεινὰ ποιεῖν ὁμολογοῦσι , συγχέοντες τὰ νόμιμα καὶ τὰς διατάξεις τῶν νόμων ἀναιροῦντες , ἵνα μηδὲ συγγνώμης τύχωσι . τὸ μὲν γὰρ ἁμαρτάνειν περὶ δόξαν , εἰ καὶ μὴ σοφῶν , ὅμως ἀνθρώπινόν ἐστι · τὸ δʼ ἐγκαλεῖν ἑτέροις ἅπερ αὐτοὶ πράττουσι πῶς ἄν τις εἴποι , φειδόμενος τῶν ἀξίων ὀνομάτων ;
Lemmas: οὐδείς οὖν ἔπαινος ἄξιος ἄν γίγνομαι ὁ ἐπί οὗτος ὁ πάθος ὁ θηριώδης νόμος τίθημι καί πολιτεία καί ἀρχή καί νόμος διάταξις . ἀλλά τίς εἰμί ὁ οὗτος συγχέω καί καταλύω καί ἄρδην ἀναιρέω ; οὐ ὁ πολιτεία ἀφίστημι ἑαυτοῦ καί ὁ πλησιάζω ; οὐ ὁ ὁ ὁ ἀταραξία στέφανος ἀσύμβλητος εἰμί ὁ μέγας ἡγεμονία λέγω ; οὐ ὁ ὁ βασιλεύω ἁμαρτία καί διάπτωσις ἀποφαίνω καί γράφω αὐτός λέξις , ὅτι λέγω δέω , πῶς τις ἀγαθός ὁ ὁ φύσις τέλος συντηρέω καί πῶς τις ἑκών εἰμί μή πρόσειμι ἐκ ἀρχή ἐπί ὁ ὁ πλῆθος ἀρχή · καί ἔτι οὗτος πρός ἐκεῖνος οὐδείς οὖν ἔτι δέω ὁ Ἕλλην σῴζω οὐδέ ἐπί σοφία στέφανος παρά αὐτός τυγχάνω , ἀλλά ἐσθίω καί πίνω , ὦ Τιμοκράτης , ἀβλαβής ὁ σάρξ καί κεχαρισμένως ; ἀλλά μήν ὅς γε καί Κωλώτης ἐπαινέω διάταξις ὁ νόμος πρῶτος εἰμί ὁ περί θεός δόξα καί μέγας , καί Λυκοῦργος Λακεδαιμόνιος καί Νομᾶς Ῥωμαῖος καί Ἴων ὁ παλαιός Ἀθηναῖος καί Δευκαλίων Ἕλλην ὁμοῦ τις πᾶς καθοσιόομαι , εὐχή καί ὅρκος καί μάντευμα καί φήμη ; ἐμπαθής πρός ὁ θεῖος διά ἐλπίς ἅμα καί φόβος καθίστημι . εὑρίσκω δέ ἄν ἐπέρχομαι πόλις ἀτείχιστος , ἀγράμματος , ἀβασίλευτος , ἄοικος , ἀχρήματος , νόμισμα μή δέω , ἄπειρος θέατρον καί γυμνάσιον ἀνίερος δέ πόλις καί ἄθεος , μή χράω εὐχή μηδέ ὅρκος μηδέ μαντεία μηδέ θυσία ἐπί ἀγαθός μηδέ ἀποτροπή κακός οὐδείς εἰμί οὐδέ εἰμί γίγνομαι θεατής · ἀλλά πόλις ἄν ἐγώ δοκέω μάλα ἔδαφος χωρίς ; ἤ πολιτεία ὁ περί θεός δόξα ὑφαιρέω παντάπασι σύστασις λαμβάνω ἤ λαμβάνω τηρέω . οὗτος μέντοι ὁ συνεκτικός ἅπας κοινωνία καί νομοθεσία ἔρεισμα καί βάθρον οὐ κύκλος περιέρχομαι οὐδέ κρύφα καί διά αἴνιγμα , ἀλλά ὁ πρῶτος ὁ κύριος δόξα προσβάλλω εὐθύς ἀνατρέπω . εἶτα ὥσπερ ὑπό Ποινή ἐλαύνω δεινός ποιέω ὁμολογέω , συγχέω ὁ νόμιμος καί ὁ διάταξις ὁ νόμος ἀναιρέω , ἵνα μηδέ συγγνώμη τυγχάνω . ὁ μέν γάρ ἁμαρτάνω περί δόξα , εἰ καί μή σοφός , ὅμως ἀνθρώπινος εἰμί · ὁ δέ ἐγκαλέω ἕτερος ὅς αὐτός πράσσω πῶς ἄν τις λέγω , φείδομαι ὁ ἄξιος ὄνομα ;