plutarchus.adversus-colotem-1107d-1127e 20
περὶ μὲν οὖν τούτων καὶ πάλιν ὁ Κωλώτης εἰπεῖν παρέξει , ταὐτὰ πολλοῖς ἐγκεκληκώς . ἐν οἷς δὲ κομιδῇ διαγελᾷ καὶ φλαυρίζει τὸν Σωκράτην ζητοῦντα τί ἄνθρωπός ἐστι καὶ νεανιευόμενον , ὥς φησιν , ὅτι μηδʼ αὐτὸς εἰδείη , δῆλος μέν ἐστιν αὐτὸς οὐδέποτε πρὸς τούτῳ γενόμενος · ὁ δʼ Ἡράκλειτος ὡς μέγα τι καὶ σεμνὸν διαπεπραγμένος ἐδιζησάμην φησὶν ἐμεωυτόν , καὶ τῶν ἐν Δελφοῖς γραμμάτων θειότατον ἐδόκει τὸ γνῶθι σαυτόν ὃ δὴ καὶ Σωκράτει ἀπορίας καὶ ζητήσεως ταύτης ἀρχὴν ἐνέδωκεν , ὡς Ἀριστοτέλης ἐν τοῖς Πλατωνικοῖς εἴρηκε · Κωλώτῃ δὲ γελοῖον δοκεῖ . τί οὖν οὐ καταγελᾷ καὶ τοῦ καθηγεμόνος , τοῦτʼ αὐτὸ πράττοντος , ὁσάκις γράφοι καὶ διαλέγοιτο περὶ οὐσίας ψυχῆς καὶ τοῦ ἀθρόου τῆς καταρχῆς ; εἰ γὰρ τὸ ἐξ ἀμφοῖν , ὡς ἀξιοῦσιν αὐτοί , σώματος τοιοῦδε καὶ ψυχῆς , ἄνθρωπός ἐστιν , ὁ ζητῶν ψυχῆς φύσιν ἀνθρώπου ζητεῖ φύσιν ἐκ τῆς κυριωτέρας ἀρχῆς . ὅτι δʼ αὕτη λόγῳ δυσθεώρητος αἰσθήσει δʼ ἄληπτός ἐστι , μὴ παρὰ Σωκράτους σοφιστοῦ καὶ ἀλαζόνος ἀνδρός , ἀλλὰ παρὰ τῶν σοφῶν τούτων λάβωμεν , οἳ μέχρι τῶν περὶ σάρκα τῆς ψυχῆς δυνάμεων , αἷς θερμότητα καὶ μαλακότητα καὶ τόνον παρέχει τῷ σώματι , τὴν οὐσίαν συμπηγνύντες αὐτῆς ἔκ τινος θερμοῦ καὶ πνευματικοῦ καὶ ἀερώδους οὐκ ἐξικνοῦνται πρὸς τὸ κυριώτατον ἀλλʼ ἀπαγορεύουσι . τὸ γὰρ ᾧ κρίνει καὶ μνημονεύει καὶ φιλεῖ καὶ μισεῖ , καὶ ὅλως τὸ φρόνιμον καὶ λογιστικὸν ἔκ τινος φησιν ἀκατονομάστου ποιότητος ἐπιγίνεσθαι . καὶ ὅτι μὲν αἰσχυνομένης ἐστὶν ἀγνοίας τουτὶ τὸ ἀκατονόμαστον ἐξομολόγησις , οὐκ ἔχειν ὀνομάσαι φασκόντων ὃ μὴ δύνανται καταλαβεῖν , ἴσμεν · ἐχέτω δὲ συγγνώμην καὶ τοῦτο ὡς λέγουσι . φαίνεται γὰρ οὐ φαῦλον οὐδὲ ῥᾴδιον οὐδὲ τοῦ τυχόντος εἶναι καταμαθεῖν ἀλλʼ ἐνδεδυκὸς ἀπόρῳ τινὶ τόπῳ καὶ δεινῶς ἀποκεκρυμμένον , ᾧ γʼ ὄνομα μηδὲν ἐν τοσούτοις πρὸς δήλωσιν οἰκεῖόν ἐστιν . οὐ Σωκράτης οὖν ἀβέλτερος , ὅστις εἴη ζητῶν ἑαυτόν , ἀλλὰ πάντες , οἷς ἔπεισί τι τῶν ἄλλων πρὸ τούτου ζητεῖν , ὅτι τὴν γνῶσιν ἀναγκαίαν ἔχον οὕτως εὑρεθῆναι χαλεπόν ἐστιν · οὐ γὰρ ἂν ἐλπίσειεν ἑτέρου λαβεῖν ἐπιστήμην , ὃν διαπέφευγε τῶν ἑαυτοῦ τὸ κυριώτατον καταλαβεῖν .
Lemmas: περί μέν οὖν οὗτος καί πάλιν ὁ Κωλώτης λέγω παρέχω , αὐτός πολύς ἐγκαλέω . ἐν ὅς δέ κομιδῇ διαγελάω καί φλαυρίζω ὁ Σωκράτης ζητέω τίς ἄνθρωπος εἰμί καί νεανιεύομαι , ὡς φημί , ὅτι μηδέ αὐτός οἶδα , δῆλος μέν εἰμί αὐτός οὐδέποτε πρός οὗτος γίγνομαι · ὁ δέ Ἡράκλειτος ὡς μέγας τις καί σεμνός διαπράσσω διζήδω φημί ἐμαυτοῦ , καί ὁ ἐν Δελφοί γράμμα θεῖος δοκέω ὁ γιγνώσκω σεαυτοῦ ὅς δή καί Σωκράτης ἀπορία καί ζήτησις οὗτος ἀρχή ἐνδίδωμι , ὡς Ἀριστοτέλης ἐν ὁ Πλατωνικός λέγω · Κωλώτης δέ γέλοιος δοκέω . τίς οὖν οὐ καταγελάω καί ὁ καθηγεμών , οὗτος αὐτός πράσσω , ὁσάκις γράφω καί διαλέγω περί οὐσία ψυχή καί ὁ ἀθρόος ὁ καταρχή ; εἰ γάρ ὁ ἐκ ἄμφω , ὡς ἀξιόω αὐτός , σῶμα τοιόσδε καί ψυχή , ἄνθρωπος εἰμί , ὁ ζητέω ψυχή φύσις ἄνθρωπος ζητέω φύσις ἐκ ὁ κύριος ἀρχή . ὅτι δέ οὗτος λόγος δυσθεώρητος αἴσθησις δέ ἄληπτος εἰμί , μή παρά Σωκράτης σοφιστής καί ἀλαζών ἀνήρ , ἀλλά παρά ὁ σοφός οὗτος λαμβάνω , ὅς μέχρι ὁ περί σάρξ ὁ ψυχή δύναμις , ὅς θερμότης καί μαλακότης καί τόνος παρέχω ὁ σῶμα , ὁ οὐσία συμπήγνυμι αὐτός ἐκ τις θερμός καί πνευματικός καί ἀερώδης οὐ ἐξικνέομαι πρός ὁ κύριος ἀλλά ἀπαγορεύω . ὁ γάρ ὅς κρίνω καί μνημονεύω καί φιλέω καί μισέω , καί ὅλος ὁ φρόνιμος καί λογιστικός ἐκ τις φημί ἀκατονόμαστος ποιότης ἐπιγίγνομαι . καί ὅτι μέν αἰσχύνω εἰμί ἄγνοια οὗτος ὁ ἀκατονόμαστος ἐξομολόγησις , οὐ ἔχω ὀνομάζω φάσκω ὅς μή δύναμαι καταλαμβάνω , οἶδα · ἔχω δέ συγγνώμη καί οὗτος ὡς λέγω . φαίνω γάρ οὐ φαῦλος οὐδέ ῥᾴδιος οὐδέ ὁ τυγχάνω εἰμί καταμανθάνω ἀλλά ἐνδύω ἄπορος τις τόπος καί δεινός ἀποκρύπτω , ὅς γε ὄνομα μηδείς ἐν τοσοῦτος πρός δήλωσις οἰκεῖος εἰμί . οὐ Σωκράτης οὖν ἀβέλτερος , ὅστις εἰμί ζητέω ἑαυτοῦ , ἀλλά πᾶς , ὅς ἔπειμι τις ὁ ἄλλος πρό οὗτος ζητέω , ὅτι ὁ γνῶσις ἀναγκαῖος ἔχω οὕτως εὑρίσκω χαλεπός εἰμί · οὐ γάρ ἄν ἐλπίζω ἕτερος λαμβάνω ἐπιστήμη , ὅς διαφεύγω ὁ ἑαυτοῦ ὁ κύριος καταλαμβάνω .