ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plutarchus.ad-principem-ineruditum-779d-782f 1
Πλάτωνα Κυρηναῖοι παρεκάλουν νόμους τε γραψάμενον αὐτοῖς ἀπολιπεῖν καὶ διακοσμῆσαρ τὴν πολιτείαν , ὁ δὲ παρῃτήσατο φήσας χαλεπὸν εἶναι Κυρηναίοις νομοθετεῖν οὕτως εὐτυχοῦσιν οὐδὲν γὰρ οὕτω γαῦρον καὶ τραχὺ καὶ δύσαρκτον ὡς ἀνὴρ ἔφυ εὐπραγίας δοκούσης ἐπιλαμβανόμενος . διὸ τοῖς ἄρχουσι χαλεπόν ἐστι σύμβουλον περὶ ἀρχῆς ; γενέσθαι τὸν γὰρ λόγον ὥσπερ ἄρχοντα παραδέξασθαι φοβοῦνται , μὴ τῆς ἐξουσίας αὐτῶν τἀγαθὸν κολούσῃ τῷ καθήκοντι δουλωσάμενος ; . οὐ γὰρ ἴσασι τὰ Θεοπόμπου τοῦ Σπαρτιατῶν βασιλέως , ὃς πρῶτος ἐν Σπάρτῃ τοῖς βασιλεύουσι καταμίξας τοὺς Ἐφόρους , εἶτʼ ὀνειδιζόμενος ὑπὸ τῆς γυναικός , εἰ τοῖς παισὶν ἐλάττονα παραδώσει τὴν ἀρχὴν ἧς παρέλαβε , μείζονα μὲν οὖν εἶπεν ὅσῳ καὶ βεβαιοτέραν τὸ γὰρ σφοδρὸν ἀνεὶς καὶ ἄκρατον αὐτῆς ἅμα τῷ φθόνῳ διέφυγε τὸν κίνδυνον . καίτοι Θεόπομπος μὲν εἰς ἑτέρους τὸ τῆς ἀρχῆς ὥσπερ ῥεύματος μεγάλου παροχετευσάμενος , ὅσον ἄλλοις ἔδωκεν , αὑτοῦ περιέ πρινξιπεμ Ἰνεριιδιτιιμ . κοψεν · ὁ δʼ ἐκ φιλοσοφίας τῷ ἄρχοντι πάρεδρος καὶ φύλαξ ἐγκατοικισθεὶς λόγος , ὥσπερ εὐεξίας τῆς δυνάμεως τὸ ἐπισφαλὲς ἀφαιρῶν , ἀπολείπει τὸ ὑγιαῖνον .
Lemmas: Πλάτων Κυρηναῖος παρακαλέω νόμος τε γράφω αὐτός ἀπολείπω καί διακοσμέω ὁ πολιτεία , ὁ δέ παραιτέομαι φημί χαλεπός εἰμί Κυρηναῖος νομοθετέω οὕτως εὐτυχέω οὐδείς γάρ οὕτως γαῦρος καί τραχύς καί δύσαρκτος ὡς ἀνήρ φύω εὐπραγία δοκέω ἐπιλαμβάνω . διό ὁ ἄρχω χαλεπός εἰμί σύμβουλος περί ἀρχή ; γίγνομαι ὁ γάρ λόγος ὥσπερ ἄρχων παραδέχομαι φοβέω , μή ὁ ἐξουσία αὐτός ἀγαθός κολούω ὁ καθήκω δουλόω ; . οὐ γάρ οἶδα ὁ Θεόπομπος ὁ Σπαρτιάτης βασιλεύς , ὅς πρῶτος ἐν Σπάρτη ὁ βασιλεύω καταμείγνυμι ὁ Ἔφορος , εἶτα ὀνειδίζω ὑπό ὁ γυνή , εἰ ὁ παῖς ἐλαχύς παραδίδωμι ὁ ἀρχή ὅς παραλαμβάνω , μέγας μέν οὖν λέγω ὅσος καί βέβαιος ὁ γάρ σφοδρός ἀνίημι καί ἄκρατος αὐτός ἅμα ὁ φθόνος διαφεύγω ὁ κίνδυνος . καίτοι Θεόπομπος μέν εἰς ἕτερος ὁ ὁ ἀρχή ὥσπερ ῥεῦμα μέγας παροχετεύω , ὅσος ἄλλος δίδωμι , ἑαυτοῦ περιὲ πρινξιπεμ Ἰνεριιδιτιιμ . κόπτω · ὁ δέ ἐκ φιλοσοφία ὁ ἄρχων πάρεδρος καί φύλαξ ἐγκατοικίζω λόγος , ὥσπερ εὐεξία ὁ δύναμις ὁ ἐπισφαλής ἀφαιρέω , ἀπολείπω ὁ ὑγιαίνω .
plutarchus.ad-principem-ineruditum-779d-782f 2
ἀλλὰ νοῦν οὐκ ἔχοντες οἱ πολλοὶ τῶν βασιλέων καὶ ἀρχόντων μιμοῦνται τοὺς ἀτέχνους ἀνδριαντοποιούς , οἳ νομίζουσι μεγάλους καὶ ἁδροὺς φαίνεσθαι τοὺς κολοσσούς , ἂν διαβεβηκότας σφόδρα καὶ διατεταμένους καὶ κεχηνότας πλάσωσι καὶ γὰρ οὗτοι βαρύτητι φωνῆς καὶ βλέμματος τραχύτητι καὶ δυσκολίᾳ τρόπων καὶ ἀμιξίᾳ διαίτης ὄγκον ἡγεμονίας καὶ σεμνότητα μιμεῖσθαι δοκοῦσιν , οὐδʼ ὁτιοῦν τῶν κολοσσικῶν διαφέροντες ἀνδριάντων , οἳ τὴν ἔξωθεν ἡρωικὴν καὶ θεοπρεπῆ μορφὴν ἔχοντες ; ἐντός εἰσι γῆς μεστοὶ καὶ λίθου καὶ μολίβδου · πλὴν ὅτι τῶν μὲν ἀνδριάντων ταῦτα τὰ βάρη τὴν ὀρθότητα μόνιμον καὶ ἀκλινῆ διαφυλάττει , οἱ δʼ ἀπαίδευτοι στρατηγοὶ καὶ ἡγεμόνες ὑπὸ τῆς ἐντὸς ἀγνωμοσύνης πολλάκις σαλεύονται καὶ περιτρέπονται βάσει γὰρ οὐ κειμένῃ πρὸς ὀρθὰς ἐξουσίαν ἐποικοδομοῦντες ὑψηλὴν συναπονεύουσι . , δεῖ δέ , ὥσπερ ὁ κανὼν αὐτός , ἀστραβὴς γενόμενος καὶ ἀδιάστροφος , οὕτως ἀπευθύνει τὰ λοιπὰ τῇ πρὸς αὑτὸν ἐφαρμογῇ καὶ παραθέσει συνεξομοιῶν , παραπλησίως τὸν ἄρχοντα πρῶτον αὑτὸν τὴν ἀρχὴν κτησάμενον ἐν ἑαυτῷ καὶ κατευθύναντα τὴν ψυχὴν καὶ καταστησάμενον τὸ ἦθος οὕτω συναρμόττειν τὸ ὑπήκοον οὔτε γὰρ πίπτοντός ἐστιν ὀρθοῦν οὔτε διδάσκειν ἀγνοοῦντος οὔτε κοσμεῖν ἀκοσμοῦντος ἢ τάττειν ἀτακτοῦντος ἢ ἄρχειν μὴ ἀρχομένου · ἀλλʼ οἱ πολλοὶ κακῶς φρονοῦντες οἴονται πρῶτον ἐν τῷ ἄρχειν ἀγαθὸν εἶναι τὸ μὴ ἄρχεσθαι , καὶ ὅ γε Περσῶν βασιλεὺς πάντας . ἡγεῖτο δούλους πλὴν τῆς αὑτοῦ γυναικός , ἧς μάλιστα δεσπότης ὤφειλεν εἶναι .
Lemmas: ἀλλά νόος οὐ ἔχω ὁ πολύς ὁ βασιλεύς καί ἄρχων μιμέομαι ὁ ἄτεχνος ἀνδριαντοποιός , ὅς νομίζω μέγας καί ἁδρός φαίνω ὁ κολοσσός , ἐάν διαβαίνω σφόδρα καί διατείνω καί χάσκω πλάσσω καί γάρ οὗτος βαρύτης φωνή καί βλέμμα τραχύτης καί δυσκολία τρόπος καί ἀμιξία δίαιτα ὄγκος ἡγεμονία καί σεμνότης μιμέομαι δοκέω , οὐδέ ὁστισοῦν ὁ κολοσσικός διαφέρω ἀνδριάς , ὅς ὁ ἔξωθεν ἡρωϊκός καί θεοπρεπής μορφή ἔχω ; ἐντός εἰμί γῆ μεστός καί λίθος καί μόλυβδος · πλήν ὅτι ὁ μέν ἀνδριάς οὗτος ὁ βάρος ὁ ὀρθότης μόνιμος καί ἀκλινής διαφυλάσσω , ὁ δέ ἀπαίδευτος στρατηγός καί ἡγεμών ὑπό ὁ ἐντός ἀγνωμοσύνη πολλάκις σαλεύω καί περιτρέπω βάσις γάρ οὐ κεῖμαι πρός ὀρθός ἐξουσία ἐποικοδομέω ὑψηλός συναπονεύω . , δέω δέ , ὥσπερ ὁ κανών αὐτός , ἀστραβής γίγνομαι καί ἀδιάστροφος , οὕτως ἀπευθύνω ὁ λοιπός ὁ πρός ἑαυτοῦ ἐφαρμογή καί παράθεσις συνεξομοιόω , παραπλήσιος ὁ ἄρχω πρῶτος ἑαυτοῦ ὁ ἀρχή κτάομαι ἐν ἑαυτοῦ καί κατευθύνω ὁ ψυχή καί καθίστημι ὁ ἦθος οὕτως συναρμόζω ὁ ὑπήκοος οὔτε γάρ πίπτω εἰμί ὀρθόω οὔτε διδάσκω ἀγνοέω οὔτε κοσμέω ἀκοσμέω ἤ τάσσω ἀτακτέω ἤ ἄρχω μή ἄρχω · ἀλλά ὁ πολύς κακός φρονέω οἴομαι πρῶτος ἐν ὁ ἄρχω ἀγαθός εἰμί ὁ μή ἄρχω , καί ὁ γε Πέρσης βασιλεύς πᾶς . ἡγέομαι δοῦλος πλήν ὁ ἑαυτοῦ γυνή , ὅς μάλα δεσπότης ὀφείλω εἰμί .
plutarchus.ad-principem-ineruditum-779d-782f 5
οὐ γὰρ εἰκὸς οὐδὲ πρέπον , ὥσπερ ἔνιοι φιλόσοφοι λέγουσι , τὸν θεὸν ἐν ὕλῃ πάντα πασχούσῃ καὶ πράγμασι μυρίας δεχομένοις ἀνάγκας καὶ τύχας καὶ μεταβολὰς ὑπάρχειν ἀναμεμιγμένον ἀλλʼ ὁ μὲν ἄνω που περὶ τὴν ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ οὕτω φύσιν ἔχουσαν ἱδρυμένος ἐν βάθροις ἁγίοις , ᾗ φησι Πλάτων , εὐθείᾳ περαίνει κατὰ φύσιν περιπορευόμενος οἷον δʼ ἥλιος ἐν οὐρανῷ μίμημα τὸ περικαλλὲς αὐτοῦ διʼ ἐσόπτρου εἴδωλον ἀναφαίνεται τοῖς ἐκεῖνον ἐνορᾶν διʼ αὐτοῦ δυνατοῖς , οὕτω τὸ ἐν πόλεσι φέγγος εὐδικίας καὶ λόγου τοῦ περὶ αὑτὸν ὥσπερ εἰκόνα κατέστησεν , ἣν οἱ μακάριοι καὶ σώφρονες ἐκ φιλοσοφίας ἀπογράφονται πρὸς τὸ κάλλιστον τῶν πραγμάτων πλάττοντες ἑαυτούς . ταύτην δʼ οὐδὲν ἐμποιεῖ τὴν διάθεσιν ἢ λόγος ἐκ φιλοσοφίας παραγενόμενος · ἵνα μὴ πάσχωμεν τὸ τοῦ Ἀλεξάνδρου , ὃς ἐν Κορίνθῳ Διογένην θεασάμενος καὶ διʼ εὐφυΐαν ἀγαπήσας καὶ θαυμάσας τὸ φρόνημα καὶ τὸ μέγεθος τἀνδρὸς εἶπεν εἰ μὴ Ἀλέξανδρος ἤμην , Διογένης ἂν ἤμην · ὀλίγου δέων εἰπεῖν , τὴν περὶ αὑτὸν εὐτυχίαν καὶ λαμπρότητα καὶ δύναμιν ὡς κώλυσιν ἀρετῆς καὶ ἀσχολίαν βαρυνόμενος καὶ ζηλοτυπῶν τὸν τρίβωνα καὶ τὴν πήραν , ὅτι τούτοις ἦν ἀνίκητος καὶ ἀνάλωτος Διογένης , οὐχ ὡς ἐκεῖνος ὅπλοις καὶ ἵπποις καὶ σαρίσσαις . ἐξῆν οὖν φιλοσοφοῦντα καὶ τῇ διαθέσει γίγνεσθαι Διογένην καὶ τῇ τύχῃ μένειν Ἀλέξανδρον , καὶ διὰ τοῦτο γενέσθαι Διογένην μᾶλλον , ὅτι ἦν Ἀλέξανδρος , ὡς πρὸς τύχην μεγάλην πολὺ πνεῦμα καὶ σάλον ἔχουσαν ἕρματος πολλοῦ καὶ κυβερνήτου μεγάλου δεόμενον .
Lemmas: οὐ γάρ ἔοικα οὐδέ πρέπω , ὥσπερ ἔνιοι φιλόσοφος λέγω , ὁ θεός ἐν ὕλη πᾶς πάσχω καί πρᾶγμα μυρίος δέχομαι ἀνάγκη καί τύχη καί μεταβολή ὑπάρχω ἀναμείγνυμι ἀλλά ὁ μέν ἄνω που περί ὁ ἀεί κατά αὐτός οὕτως φύσις ἔχω ἱδρύω ἐν βάθρον ἅγιος , ᾗ φημί Πλάτων , εὔθεια περαίνω κατά φύσις περιπορεύομαι οἷος δέ ἥλιος ἐν οὐρανός μίμημα ὁ περικαλλής αὐτός διά εἴσοπτρον εἴδωλον ἀναφαίνω ὁ ἐκεῖνος ἐνοράω διά αὐτός δυνατός , οὕτως ὁ ἐν πόλις φέγγος εὐδικία καί λόγος ὁ περί ἑαυτοῦ ὥσπερ εἰκών καθίστημι , ὅς ὁ μακάριος καί σώφρων ἐκ φιλοσοφία ἀπογράφω πρός ὁ καλός ὁ πρᾶγμα πλάσσω ἑαυτοῦ . οὗτος δέ οὐδείς ἐμποιέω ὁ διάθεσις ἤ λόγος ἐκ φιλοσοφία παραγίγνομαι · ἵνα μή πάσχω ὁ ὁ Ἀλέξανδρος , ὅς ἐν Κόρινθος Διογένης θεάομαι καί διά εὐφυΐα ἀγαπάω καί θαυμάζω ὁ φρόνημα καί ὁ μέγεθος ἀνήρ λέγω εἰ μή Ἀλέξανδρος εἰμί , Διογένης ἄν εἰμί · ὀλίγος δέω λέγω , ὁ περί ἑαυτοῦ εὐτυχία καί λαμπρότης καί δύναμις ὡς κώλῡσις ἀρετή καί ἀσχολία βαρύνω καί ζηλοτυπέω ὁ τρίβων καί ὁ πήρα , ὅτι οὗτος εἰμί ἀνίκητος καί ἀνάλωτος Διογένης , οὐ ὡς ἐκεῖνος ὅπλον καί ἵππος καί σάρισα . ἔξεστι οὖν φιλοσοφέω καί ὁ διάθεσις γίγνομαι Διογένης καί ὁ τύχη μένω Ἀλέξανδρος , καί διά οὗτος γίγνομαι Διογένης μάλα , ὅτι εἰμί Ἀλέξανδρος , ὡς πρός τύχη μέγας πολύς πνεῦμα καί σάλος ἔχω ἕρμα πολύς καί κυβερνήτης μέγας δέω .
plutarchus.ad-principem-ineruditum-779d-782f 6
ἐν μὲν γὰρ τοῖς ἀσθενέσι καὶ ταπεινοῖς καὶ ἰδιώταις τῷ ἀδυνάτῳ μιγνύμενον τὸ ἀνόητον εἰς τὸ ἀναμάρτητον τελευτᾷ , ὥσπερ ἐν ὀνείρασι φαύλοις τις ἀνι τὴν ψυχὴν διαταράττει συνεξαναστῆναι ταῖς ἐπιθυμίαις μὴ δυναμένην ἡ δʼ ἐξουσία παραλαβοῦσα τὴν κακίαν νεῦρα τοῖς πάθεσι προστίθησι καὶ τὸ τοῦ Διονυσίου ἀληθές ἐστιν · ἔφη γὰρ ἀπολαύειν μάλιστα τῆς ἀρχῆς , ὅταν ταχέως ἃ βούλεται ποιῇ . μέγας οὖν ὁ κίνδυνος βούλεσθαι ἃ μὴ δεῖ τὸν ἃ βούλεται ποιεῖν δυνάμενον · αὐτίκʼ ἔπειτά γε μῦθος ἔην , τετέλεστο δὲ ἔργον . ὀξὺν ἡ κακία διὰ τῆς ἐξουσίας δρόμον ἔχουσα πᾶν πάθος ἐξωθεῖ , ποιοῦσα τὴν ὀργὴν φόνον τὸν ἔρωτα μοιχείαν τὴν πλεονεξίαν δήμευσιν . αὐτίκʼ ἔπειθʼ ἅμα μῦθος ἔην,ʼ καὶ ἀπόλωλεν ὁ προσκρούσας · ὑπόνοια , καὶ τέθνηκεν ὁ διαβληθείς . ἀλλʼ ὥσπερ οἱ φυσικοὶ λέγουσι τὴν ἀστραπὴν τῆς βροντῆς ὑστέραν μὲν ἐκπίπτειν ὡς αἷμα τραύματος , προτέραν δὲ φαίνεσθαι , τὸν μὲν ψόφον ἐκδεχομένης τῆς ἀκοῆς τῷ δὲ φωτὶ τῆς ὄψεως ἀπαντώσης · οὕτως ἐν ταῖς ἀρχαῖς φθάνουσιν αἱ κολάσεις τὰς κατηγορίας καὶ προεκπίπτουσιν αἱ καταδίκαι τῶν ἀποδείξεων . εἴκει γὰρ ἤδη θυμὸς οὐδʼ ἔτʼ ἀντέχει , θινῶδες ὡς ἄγκιστρον ἀγκύρας σάλῳ , ἂν μὴ βάρος ἔχων 5 λογισμὸς ἐπιθλίβῃ καὶ πιέζῃ τὴν ἐξουσίαν , μιμουμένου τὸν ἥλιον τοῦ ἄρχοντος , ὃς ὅταν · ὕψωμα λάβῃ μέγιστον , ἐξαρθεὶς ἐν τοῖς βορείοις , ἐλάχιστα κινεῖται , τῷ σχολαιοτέρῳ τὸν δρόμον εἰς ἀσφαλὲς καθιστάμενος .
Lemmas: ἐν μέν γάρ ὁ ἀσθενής καί ταπεινός καί ἰδιώτης ὁ ἀδύνατος μείγνυμι ὁ ἀνόητος εἰς ὁ ἀναμάρτητος τελευτάω , ὥσπερ ἐν ὄνειρος φαῦλος τις ἰδμάν ὁ ψυχή διαταράσσω συνεξανίστημι ὁ ἐπιθυμία μή δύναμαι ὁ δέ ἐξουσία παραλαμβάνω ὁ κακία νεῦρον ὁ πάθος προστίθημι καί ὁ ὁ Διονύσιος ἀληθής εἰμί · φημί γάρ ἀπολαύω μάλα ὁ ἀρχή , ὅταν ταχύς ὅς βούλομαι ποιέω . μέγας οὖν ὁ κίνδυνος βούλομαι ὅς μή δέω ὁ ὅς βούλομαι ποιέω δύναμαι · αὐτίκα ἔπειτα γε μῦθος εἰμί , τελέω δέ ἔργον . ὀξύς ὁ κακία διά ὁ ἐξουσία δρόμος ἔχω πᾶς πάθος ἐξωθέω , ποιέω ὁ ὀργή φόνος ὁ ἔρως μοιχεία ὁ πλεονεξία δήμευσις . αὐτίκα ἔπειτα ἅμα μῦθος εἰμί καί ἀπόλλυμι ὁ προσκρούω · ὑπόνοια , καί θνῄσκω ὁ διαβάλλω . ἀλλά ὥσπερ ὁ φυσικός λέγω ὁ ἀστραπή ὁ βροντή ὕστερος μέν ἐκπίπτω ὡς αἷμα τραῦμα , πρότερος δέ φαίνω , ὁ μέν ψόφος ἐκδέχομαι ὁ ἀκοή ὁ δέ φώς ὁ ὄψις ἀπαντάω · οὕτως ἐν ὁ ἀρχή φθάνω ὁ κόλασις ὁ κατηγορία καί προεκπίτνω ὁ καταδίκη ὁ ἀπόδειξις . εἴκω γάρ ἤδη θυμός οὐδέ ἔτι ἀντέχω , θινώδης ὡς ἄγκιστρον ἄγκυρα σάλος , ἐάν μή βάρος ἔχω 5 λογισμός ἐπιθλίβω καί πιέζω ὁ ἐξουσία , μιμέομαι ὁ ἥλιος ὁ ἄρχων , ὅς ὅταν · ὕψωμα λαμβάνω μέγας , ἐξαίρω ἐν ὁ βόρειος , ἐλαχύς κινέω , ὁ σχολαῖος ὁ δρόμος εἰς ἀσφαλής καθίστημι .
plutarchus.ad-principem-ineruditum-779d-782f 7
οὐδὲ γὰρ λαθεῖν οἷόν τε τὰς κακίας ἐν ταῖς ἐξουσίαις · ἀλλὰ τοὺς μὲν ἐπιληπτικούς , ἂν ἐν ὕψει τινὶ γένωνται καὶ περιενεχθῶσιν , ἴλιγγος ἴσχει καὶ σάλος , ἐξελέγχων τὸ πάθος αὐτῶν , τοὺς δʼ ἀπαιδεύτους καὶ ἀμαθεῖς ἡ τύχη μικρὸν ἐκκουφίσασα πλούτοις τισὶν ἢ δόξαις ἢ ἀρχαῖς μετεώρους γενομένους εὐθὺς,ἑπιδείκνυσι πίπτοντας · μᾶλλον δʼ.ʼ , ὥσπερ τῶν κενῶν ἀγγείων οὐκ ἂν διαγνοίης τὸ ἀκέραιον καὶ πεπονηκός , ἀλλʼ ὅταν ἐγχέῃς , φαίνεται τὸ ῥέον οὕτως ; αἱ σαθραὶ ψυχαὶ τὰς ἐξουσίας μὴ στέγουσαι ῥέουσιν ἔξω ταῖς ἐπιθυμίαις , ταῖς ὀργαῖς , ταῖς ἀλαζονείαις , ταῖς ἀπειροκαλίαις καίτοι τί δεῖ ταῦτα λέγειν , ὅπου καὶ τὰ σμικρότατα τῶν ἐλλειμμάτων περὶ τοὺς ἐπιφανεῖς καὶ ἐνδόξους συκοφαντεῖται ; Κίμωνος ἦν ὁ οἶνος διαβολή , Σκιπίωνος ὁ ὕπνος , Λεύκολλος ἐπὶ τῷ δειπνεῖν πολυτελέστερον ἤκουε κακῶς .
Lemmas: οὐδέ γάρ λανθάνω οἷος τε ὁ κακία ἐν ὁ ἐξουσία · ἀλλά ὁ μέν ἐπιληπτικός , ἐάν ἐν ὕψος τις γίγνομαι καί περιφέρω , ἴλιγγος ἴσχω καί σάλος , ἐξελέγχω ὁ πάθος αὐτός , ὁ δέ ἀπαίδευτος καί ἀμαθής ὁ τύχη μικρός ἐκκουφίζω πλοῦτος τις ἤ δόξα ἤ ἀρχή μετέωρος γίγνομαι ευθυς,επιδεικνυμι πίπτω · μάλα ὅδε , ὥσπερ ὁ κενός ἀγγεῖον οὐ ἄν διαγιγνώσκω ὁ ἀκέραιος καί πονέω , ἀλλά ὅταν ἐγχύνω , φαίνω ὁ ῥέω οὕτως ; ὁ σαθρός ψυχή ὁ ἐξουσία μή στέγω ῥέω ἔξω ὁ ἐπιθυμία , ὁ ὀργή , ὁ ἀλαζονεία , ὁ ἀπειροκαλία καίτοι τίς δέω οὗτος λέγω , ὅπου καί ὁ μικρός ὁ ἔλλειμμα περί ὁ ἐπιφανής καί ἔνδοξος συκοφαντέω ; Κίμων εἰμί ὁ οἶνος διαβολή , Σκιπίων ὁ ὕπνος , Λεύκολλος ἐπί ὁ δειπνέω πολυτελής ἀκούω κακός .