plotinus.enneades 4.4.30
νῦν δ̓ ἐπειδὴ μνήμας μὲν ἐν τοῖς ἄστροις περιττὰς εἶναι ἐθέμεθα , αἰσθήσεις δὲ ἔδομεν καὶ ἀκούσεις πρὸς ταῖς ὁράσεσι καὶ εὐχῶν δὴ κλύοντας ἔφαμεν , ἃς πρὸς ἥλιον ποιούμεθα καὶ δὴ καὶ πρὸς ἄστρα ἄλλοι τινὲς ἄνθρωποι , καὶ πεπίστευται , ὡς δἰ αὐτῶν αὐτοῖς πολλὰ καὶ τελεῖται καὶ δὴ καὶ οὕτω ῥᾷστα , ὡς μὴ μόνον πρὸς τὰ δίκαια τῶν ἔργων συλλήπτορας εἶναι , ἀλλὰ καὶ πρὸς τὰ πολλὰ τῶν ἀδίκων , τούτων τε πέρι παραπεπτωκότων ζητητέον : ἔχει γὰρ καθ̓ ἑαυτὰ μεγίστας καὶ πολυθρυλήτους παρὰ τοῖς δυσχεραίνουσιν ἀπορίας , θεοὺς συνεργοὺς καὶ αἰτίους γίγνεσθαι ἀτόπων ἔργων , τῶν τε ἄλλων καὶ δὴ καὶ πρὸς ἔρωτας καὶ ἀκολάστους συλλήψεις : τούτων τε οὖν ἕνεκα καὶ μάλιστα περὶ οὗ ἐξ ἀρχῆς ὁ λόγος , τῆς μνήμης αὐτῶν . δῆλον γὰρ ὅτι , εἰ εὐξαμένων ποιοῦσι καὶ οὐ παραχρῆμα δρῶσιν αὐτά , ἀλλ̓ εἰς ὕστερον καὶ πάνυ πολλάκις εἰς χρόνους , μνήμην ὧν εὔχονται ἄνθρωποι πρὸς αὐτοὺς ἔχουσιν . ὁ δὲ πρόσθεν λόγος ὁ παῤ ἡμῶν λεγόμενος οὐκ ἐδίδου τοῦτο : ἀλλὰ καὶ πρὸς τὰς εἰς ἀνθρώπους εὐεργεσίας ἦν ἂν τοιοῦτον , οἷον Δήμητρος καὶ Ἑστίας : εἰ μή τις τῆς γῆς μόνον τὸ εὖ ποιεῖν τὰ ἀνθρώπεια λέγοι . ἀμφότερα οὖν πειρατέον δεικνύναι , πῶς τε τὰ τῆς μνήμης θησόμεθα ἐν τούτοις , ὃ δὴ πρὸς ἡμᾶς ἔχει , οὐ πρὸς τὰ δοκοῦντα τοῖς ἄλλοις , οἳ οὐ κωλύονται μνήμας διδόναι : καὶ περὶ τῶν ἀλλοκότως δοκούντων γίγνεσθαι , ὃ φιλοσοφίας ἔργον ἐπισκέψασθαι , εἴ πῃ ἔστιν ἀπολογήσασθαι πρὸς τὰς κατὰ θεῶν τῶν ἐν οὐρανῷ : καὶ δὴ καὶ περὶ αὐτοῦ παντὸς τοῦ κόσμου — ὡς καὶ εἰς τοῦτον εἶσιν ἡ αἰτία ἡ τοιαύτη — εἰ πιστοὶ οἱ λέγοντες , οἳ καὶ αὐτόν φασι τὸν σύμπαντα οὐρανὸν γοητεύεσθαι ὑπὸ ἀνθρώπων τόλμης καὶ τέχνης . καὶ περὶ δαιμόνων δὲ ἐπιζητήσει ὁ λόγος , ὅπως τὰ τοιαῦτα ὑπουργεῖν λέγονται , εἰ μὴ διὰ τῶν προτέρων λύσιν καὶ τὰ τούτων λαμβάνοι .
Lemmas: νῦν δέ ἐπειδή μνήμη μέν ἐν ὁ ἄστρον περισσός εἰμί τίθημι , αἴσθησις δέ δίδωμι καί ἄκουσις πρός ὁ ὅρασις καί εὐχή δή κλύω φημί , ὅς πρός ἥλιος ποιέω καί δή καί πρός ἄστρον ἄλλος τις ἄνθρωπος , καί πιστεύω , ὡς διά αὐτός αὐτός πολύς καί τελέω καί δή καί οὕτως ῥᾴδιος , ὡς μή μόνος πρός ὁ δίκαιος ὁ ἔργον συλλήπτωρ εἰμί , ἀλλά καί πρός ὁ πολύς ὁ ἄδικος , οὗτος τε περί παραπίπτω ζητέω : ἔχω γάρ κατά ἑαυτοῦ μέγας καί πολυθρύλητος παρά ὁ δυσχεραίνω ἀπορία , θεός συνεργός καί αἴτιος γίγνομαι ἄτοπος ἔργον , ὁ τε ἄλλος καί δή καί πρός ἔρως καί ἀκόλαστος σύλληψις : οὗτος τε οὖν ἕνεκα καί μάλα περί ὅς ἐκ ἀρχή ὁ λόγος , ὁ μνήμη αὐτός . δῆλος γάρ ὅτι , εἰ εὔχομαι ποιέω καί οὐ παραχρῆμα δράω αὐτός , ἀλλά εἰς ὕστερον καί πάνυ πολλάκις εἰς χρόνος , μνήμη ὅς εὔχομαι ἄνθρωπος πρός αὐτός ἔχω . ὁ δέ πρόσθεν λόγος ὁ παρά ἐγώ λέγω οὐ δίδωμι οὗτος : ἀλλά καί πρός ὁ εἰς ἄνθρωπος εὐεργεσία εἰμί ἄν τοιοῦτος , οἷος Δημήτηρ καί Ἑστία : εἰ μή τις ὁ γῆ μόνος ὁ εὖ ποιέω ὁ ἀνθρώπειος λέγω . ἀμφότερος οὖν πειράω δείκνυμι , πῶς τε ὁ ὁ μνήμη τίθημι ἐν οὗτος , ὅς δή πρός ἐγώ ἔχω , οὐ πρός ὁ δοκέω ὁ ἄλλος , ὅς οὐ κωλύω μνήμη δίδωμι : καί περί ὁ ἀλλόκοτος δοκέω γίγνομαι , ὅς φιλοσοφία ἔργον ἐπισκοπέω , εἰ πη εἰμί ἀπολογέομαι πρός ὁ κατά θεός ὁ ἐν οὐρανός : καί δή καί περί αὐτός πᾶς ὁ κόσμος — ὡς καί εἰς οὗτος ἔρχομαι ὁ αἰτία ὁ τοιοῦτος — εἰ πιστός ὁ λέγω , ὅς καί αὐτός φημί ὁ σύμπας οὐρανός γοητεύω ὑπό ἄνθρωπος τόλμα καί τέχνη . καί περί δαίμων δέ ἐπιζητέω ὁ λόγος , ὅπως ὁ τοιοῦτος ὑπουργέω λέγω , εἰ μή διά ὁ πρότερος λύσις καί ὁ οὗτος λαμβάνω .