plotinus.enneades 6.7.6
πῶς οὖν ἐν τῇ κρείττονι τὸ αἰσθητικόν ; ʽ??ʼ τὸ αἰσθητικὸν τῶν ἐκεῖ αἰσθητῶν , καὶ ὡς ἐκεῖ τὰ αἰσθητά . διὸ καὶ οὕτως αἰσθάνεται τὴν αἰσθητὴν ἁρμονίαν τῇ δὲ αἰσθήσει παραδεξαμένου τοῦ αἰσθητικοῦ ἀνθρώπου καὶ συναρμόσαντος εἰς ἔσχατον πρὸς τὴν ἐκεῖ ἁρμονίαν καὶ πῦρ ἐναρμόσαντος πρὸς τὸ ἐκεῖ πῦρ , οὗ αἴσθησις ἦν ἐκείνῃ τῇ ψυχῇ ἀνὰ λόγον τοῦ πυρὸς τοῦ ἐκεῖ φύσει . εἰ γὰρ ἦν ἐκεῖ σώματα ταῦτα , ἦσαν αὐτῶν τῇ ψυχῇ αἰσθήσεις καὶ ἀντιλήψεις : καὶ ὁ ἄνθρωπος ὁ ἐκεῖ , ἡ τοιαύτη ψυχή , ἀντιληπτικὴ τούτων , ὅθεν καὶ ὁ ὕστερος ἄνθρωπος , τὸ μίμημα , εἶχε τοὺς λόγους ἐν μιμήσει : καὶ ὁ ἐν νῷ ἄνθρωπος τὸν πρὸ πάντων τῶν ἀνθρώπων ἄνθρωπον . ἐλλάμπει δ̓ οὗτος τῷ δευτέρῳ καὶ οὗτος τῷ τρίτῳ : ἔχει δέ πως πάντας ὁ ἔσχατος , οὐ γινόμενος ἐκείνοις , ἀλλὰ παρακείμενος ἐκείνοις . ἐνεργεῖ δὲ ὁ μὲν ἡμῶν κατὰ τὸν ἔσχατον , τῷ δέ τι καὶ παρὰ τοῦ πρὸ αὐτοῦ , τῷ δὲ καὶ παρὰ τοῦ τρίτου ἡ ἐνέργεια , καὶ ἔστιν ἕκαστος καθ̓ ὃν ἐνεργεῖ , καίτοι πάντας ἕκαστος ἔχει καὶ αὖ οὐκ ἔχει . τοῦ δὲ σώματος χωρισθείσης τῆς τρίτης ζωῆς καὶ τοῦ τρίτου ἀνθρώπου , εἰ συνέποιτο ἡ δευτέρα , συνέποιτο δὲ μὴ χωρισθεῖσα τῶν ἄνω , οὗ ἐκείνη καὶ αὕτη λέγεται εἶναι . μεταλαβούσης δὲ θήρειον σῶμα θαυμάζεται , πῶς λόγος οὖσα ἀνθρώπου : ἢ πάντα ἦν , ἄλλοτε δὲ ἐνεργεῖ κατ̓ ἄλλον . καθαρὰ μὲν οὖν οὖσα καὶ πρὶν κακυνθῆναι ἄνθρωπον θέλει καὶ ἄνθρωπος ἔστι . καὶ γὰρ κάλλιον τοῦτο , καὶ τὸ κάλλιον ποιεῖ . ποιεῖ δὲ καὶ δαίμονας προτέρους , ὁμοειδεῖς τῇ ἄνθρωπον , καὶ ὁ πρὸ αὐτῆς δαιμονιώτερος , μᾶλλον δὲ θεός , καὶ ἔστι μίμημα θεοῦ δαίμων εἰς θεὸν ἀνηρτημένος , ὥσπερ ἄνθρωπος εἰς ἄνθρωπον . οὐ γὰρ λέγεται θεός , εἰς ὃν ὁ ἄνθρωπος . ἔχει γὰρ διαφοράν , ἣν ἔχουσι ψυχαὶ πρὸς ἀλλήλας , κἂν ἐκ τοῦ αὐτοῦ ὦσι στοίχου . λέγειν δὲ δεῖ δαίμονας εἶδος δαιμόνων , οὕς φησιν ὁ Πλάτων δαίμονας . ὅταν δὲ συνέπηται τὴν θήρειον φύσιν ἑλομένη ψυχὴ ἡ συνηρτημένη τῇ ὅτε ἄνθρωπος ἦν , τὸν ἐν αὐτῇ λόγον ἐκείνου τοῦ ζῴου ἔδωκεν . ἔχει γάρ , καὶ ἡ ἐνέργεια αὕτη χείρων .
Lemmas: πῶς οὖν ἐν ὁ κρατύς ὁ αἰσθητικός ; ʽ??ʼ ὁ αἰσθητικός ὁ ἐκεῖ αἰσθητός , καί ὡς ἐκεῖ ὁ αἰσθητός . διό καί οὕτως αἰσθάνομαι ὁ αἰσθητός ἁρμονία ὁ δέ αἴσθησις παραδέχομαι ὁ αἰσθητικός ἄνθρωπος καί συναρμόζω εἰς ἔσχατος πρός ὁ ἐκεῖ ἁρμονία καί πῦρ ἐναρμόζω πρός ὁ ἐκεῖ πῦρ , ὅς αἴσθησις εἰμί ἐκεῖνος ὁ ψυχή ἀνά λόγος ὁ πῦρ ὁ ἐκεῖ φύσις . εἰ γάρ εἰμί ἐκεῖ σῶμα οὗτος , εἰμί αὐτός ὁ ψυχή αἴσθησις καί ἀντίληψις : καί ὁ ἄνθρωπος ὁ ἐκεῖ , ὁ τοιοῦτος ψυχή , ἀντιληπτικός οὗτος , ὅθεν καί ὁ ὕστερος ἄνθρωπος , ὁ μίμημα , ἔχω ὁ λόγος ἐν μίμησις : καί ὁ ἐν νόος ἄνθρωπος ὁ πρό πᾶς ὁ ἄνθρωπος ἄνθρωπος . ἐλλάμπω δέ οὗτος ὁ δεύτερος καί οὗτος ὁ τρίτος : ἔχω δέ πως πᾶς ὁ ἔσχατος , οὐ γίγνομαι ἐκεῖνος , ἀλλά παράκειμαι ἐκεῖνος . ἐνεργέω δέ ὁ μέν ἐγώ κατά ὁ ἔσχατος , ὁ δέ τις καί παρά ὁ πρό αὐτός , ὁ δέ καί παρά ὁ τρίτος ὁ ἐνέργεια , καί εἰμί ἕκαστος κατά ὅς ἐνεργέω , καίτοι πᾶς ἕκαστος ἔχω καί αὖ οὐ ἔχω . ὁ δέ σῶμα χωρίζω ὁ τρίτος ζωή καί ὁ τρίτος ἄνθρωπος , εἰ συνέπομαι ὁ δεύτερος , συνέπομαι δέ μή χωρίζω ὁ ἄνω , οὗ ἐκεῖνος καί οὗτος λέγω εἰμί . μεταλαμβάνω δέ θήρειος σῶμα θαυμάζω , πῶς λόγος εἰμί ἄνθρωπος : ἤ πᾶς εἰμί , ἄλλοτε δέ ἐνεργέω κατά ἄλλος . καθαρός μέν οὖν εἰμί καί πρίν κακύνω ἄνθρωπος ἐθέλω καί ἄνθρωπος εἰμί . καί γάρ καλός οὗτος , καί ὁ καλός ποιέω . ποιέω δέ καί δαίμων πρότερος , ὁμοειδής ὁ ἄνθρωπος , καί ὁ πρό αὐτός δαιμόνιος , μάλα δέ θεός , καί εἰμί μίμημα θεός δαίμων εἰς θεός ἀναρτάω , ὥσπερ ἄνθρωπος εἰς ἄνθρωπος . οὐ γάρ λέγω θεός , εἰς ὅς ὁ ἄνθρωπος . ἔχω γάρ διαφορά , ὅς ἔχω ψυχή πρός ἀλλήλων , ἐάν ἐκ ὁ αὐτός εἰμί στοῖχος . λέγω δέ δέω δαίμων εἶδος δαίμων , ὅς φημί ὁ Πλάτων δαίμων . ὅταν δέ συνεφίημι ὁ θήρειος φύσις αἱρέω ψυχή ὁ συναρτάω ὁ ὅτε ἄνθρωπος εἰμί , ὁ ἐν αὐτός λόγος ἐκεῖνος ὁ ζῷον δίδωμι . ἔχω γάρ , καί ὁ ἐνέργεια οὗτος κακός .