plotinus.enneades 2.3.9
νῦν δὲ ἀναμνησθέντες τοῦ ἀτράκτου , ὃν τοῖς μὲν πρόπαλαι αἱ Μοῖραι ἐπικλώθουσι , Πλάτωνι δὲ ὁ ἄτρακτός ἐστι τό τε πλανώμενον καὶ τὸ ἀπλανὲς τῆς περιφορᾶς , καὶ αἱ Μοῖραι δὲ καὶ ἡ Ἀνάγκη μήτηρ οὖσα στρέφουσι καὶ ἐν τῇ γενέσει ἑκάστου ἐπικλώθουσι καὶ δἰ αὐτῆς εἶσιν εἰς γένεσιν τὰ γεννώμενα . ἐν δὲ Τιμαίῳ θεὸς μὲν ὁ ποιήσας τὴν ἀρχὴν τῆς ψυχῆς δίδωσιν , οἱ δὲ φερόμενοι θεοὶ τὰ δεινὰ καὶ ἀναγκαῖα πάθη , θυμοὺς καὶ ἐπιθυμίας καὶ ἡδονὰς καὶ λύπας αὖ , καὶ ψυχῆς ἄλλο εἶδος , ἀφ̓ οὗ τὰ παθήματα ταυτί . οὗτοι γὰρ οἱ λόγοι συνδέουσιν ἡμᾶς τοῖς ἄστροις παῤ αὐτῶν ψυχὴν κομιζομένους καὶ ὑποτάττουσι τῇ ἀνάγκῃ ἐνταῦθα ἰόντας : καὶ ἤθη τοίνυν παῤ αὐτῶν καὶ κατὰ τὰ ἤθη πράξεις καὶ πάθη ἀπὸ ἕξεως παθητικῆς οὔσης : ὥστε τί λοιπὸν ἡμεῖς ; ἢ ὅπερ ἐσμὲν κατ̓ ἀλήθειαν ἡμεῖς , οἷς καὶ κρατεῖν τῶν παθῶν ἔδωκεν ἡ φύσις . καὶ γὰρ ὅμως ἐν τούτοις τοῖς κακοῖς διὰ τὴν τοῦ σώματος ἀπειλημμένοις ἀδέσποτον ἀρετὴν θεὸς ἔδωκεν . οὐ γὰρ ἐν ἡσύχῳ οὖσιν ἀρετῆς δεῖ ἡμῖν , ἀλλ̓ ὅταν κίνδυνος ἐν κακοῖς εἶναι ἀρετῆς οὐ παρούσης . διὸ καὶ φεύγειν ἐντεῦθεν δεῖ καὶ χωρίζειν αὑτοὺς ἀπὸ τῶν προσγεγενημένων καὶ μὴ τὸ σύνθετον εἶναι σῶμα ἐψυχωμένον , ἐν ᾧ κρατεῖ μᾶλλον ἡ σώματος φύσις ψυχῆς τι ἴχνος λαβοῦσα , ὡς τὴν ζωὴν τὴν κοινὴν μᾶλλον τοῦ σώματος εἶναι : πάντα γὰρ σωματικά , ὅσα ταύτης . τῆς δὲ ἑτέρας τῆς ἔξω ἡ πρὸς τὸ ἄνω φορὰ καὶ τὸ καλὸν καὶ τὸ θεῖον , ὧν : οὐδεὶς κρατεῖ , ἀλλ̓ ἢ προσχρῆται , ἵν̓ ᾖ ἐκεῖνο καὶ κατὰ τοῦτο ζῇ ἀναχωρήσας : ἢ ἔρημος ταύτης τῆς ψυχῆς γενόμενος ζῇ ἐν εἱμαρμένῃ , καὶ ἐνταῦθα τὰ ἄστρα αὐτῷ οὐ μόνον σημαίνει , ἀλλὰ γίνεται αὐτὸς οἷον μέρος καὶ τῷ ὅλῳ συνέπεται , οὗ μέρος . διττὸς γὰρ ἕκαστος , ὁ μὲν τὸ συναμφότερόν τι , ὁ δὲ αὐτός : καὶ πᾶς ὁ κόσμος δὲ ὁ μὲν τὸ ἐκ σώματος καὶ ψυχῆς τινος δεθείσης σώματι , ὁ δὲ ἡ τοῦ παντὸς ψυχὴ ἡ μὴ ἐν σώματι , ἐλλάμπουσα δὲ ἴχνη τῇ ἐν σώματι : καὶ ἥλιος δὴ καὶ τὰ ἄλλα διττὰ οὕτω . καὶ τῇ μὲν ἑτέρᾳ ψυχῇ τῇ καθαρᾷ οὐδὲν φαῦλον δίδωσιν , ἃ δὲ γίνεται εἰς τὸ πᾶν παῤ αὐτῶν , καθ̓ ὃ μέρος εἰσὶ τοῦ παντὸς καὶ σῶμα ἐψυχωμένον , τὸ σῶμα μέρος μέρει δίδωσι προαιρέσεως τοῦ ἄστρου καὶ ψυχῆς τῆς ὄντως αὐτοῦ πρὸς τὸ ἄριστον βλεπούσης . παρακολουθεῖ δ̓ αὐτῷ τὰ ἄλλα , μᾶλλον δ̓ οὐκ αὐτῷ , ἀλλὰ τοῖς περὶ αὐτόν , οἷον ἐκ πυρὸς θερμότητος εἰς τὸ ὅλον ἰούσης , καὶ εἴ τι παρὰ ψυχῆς τῆς ἄλλης εἰς ψυχὴν ἄλλην συγγενῆ οὖσαν : τὰ δὲ δυσχερῆ διὰ τὴν μῖξιν . μεμιγμένη γὰρ οὖν δὴ ἡ τοῦδε τοῦ παντὸς φύσις , καὶ εἴ τις τὴν ψυχὴν τὴν χωριστὴν αὐτοῦ χωρίσειε , τὸ λοιπὸν οὐ μέγα . θεὸς μὲν οὖν ἐκείνης συναριθμουμένης , τὸ δὲ λοιπὸν δαίμων , φησί , μέγας καὶ τὰ πάθη τὰ ἐν αὐτῷ δαιμόνια .
Lemmas: νῦν δέ ἀναμιμνῄσκω ὁ ἄτρακτος , ὅς ὁ μέν πρόπαλαι ὁ Μοῖρα ἐπικλώθω , Πλάτων δέ ὁ ἄτρακτος εἰμί ὁ τε πλανάω καί ὁ ἀπλανής ὁ περιφορά , καί ὁ Μοῖρα δέ καί ὁ Ἀνάγκη μήτηρ εἰμί στρέφω καί ἐν ὁ γένεσις ἕκαστος ἐπικλώθω καί διά αὐτός ἔρχομαι εἰς γένεσις ὁ γεννάω . ἐν δέ Τίμαιος θεός μέν ὁ ποιέω ὁ ἀρχή ὁ ψυχή δίδωμι , ὁ δέ φέρω θεός ὁ δεινός καί ἀναγκαῖος πάθος , θυμός καί ἐπιθυμία καί ἡδονή καί λύπη αὖ , καί ψυχή ἄλλος εἶδος , ἀπό ὅς ὁ πάθημα οὗτος . οὗτος γάρ ὁ λόγος συνδέω ἐγώ ὁ ἄστρον παρά αὐτός ψυχή κομίζω καί ὑποτάσσω ὁ ἀνάγκη ἐνταῦθα ἔρχομαι : καί ἦθος τοίνυν παρά αὐτός καί κατά ὁ ἦθος πρᾶξις καί πάθος ἀπό ἕξις παθητικός εἰμί : ὥστε τίς λοιπός ἐγώ ; ἤ ὅς εἰμί κατά ἀλήθεια ἐγώ , ὅς καί κρατέω ὁ πάθος δίδωμι ὁ φύσις . καί γάρ ὅμως ἐν οὗτος ὁ κακός διά ὁ ὁ σῶμα ἀπολαμβάνω ἀδέσποτος ἀρετή θεός δίδωμι . οὐ γάρ ἐν ἥσυχος εἰμί ἀρετή δέω ἐγώ , ἀλλά ὅταν κίνδυνος ἐν κακός εἰμί ἀρετή οὐ πάρειμι . διό καί φεύγω ἐντεῦθεν δέω καί χωρίζω ἑαυτοῦ ἀπό ὁ προσγίγνομαι καί μή ὁ σύνθετος εἰμί σῶμα ψυχόω , ἐν ὅς κρατέω μάλα ὁ σῶμα φύσις ψυχή τις ἴχνος λαμβάνω , ὡς ὁ ζωή ὁ κοινός μάλα ὁ σῶμα εἰμί : πᾶς γάρ σωματικός , ὅσος οὗτος . ὁ δέ ἕτερος ὁ ἔξω ὁ πρός ὁ ἄνω φορά καί ὁ καλός καί ὁ θεῖος , ὅς : οὐδείς κρατέω , ἀλλά ἤ προσχράομαι , ἵνα εἰμί ἐκεῖνος καί κατά οὗτος ζάω ἀναχωρέω : ἤ ἐρῆμος οὗτος ὁ ψυχή γίγνομαι ζάω ἐν μείρομαι , καί ἐνταῦθα ὁ ἄστρον αὐτός οὐ μόνος σημαίνω , ἀλλά γίγνομαι αὐτός οἷος μέρος καί ὁ ὅλος συνέπομαι , ὅς μέρος . δισσός γάρ ἕκαστος , ὁ μέν ὁ συναμφότεροι τις , ὁ δέ αὐτός : καί πᾶς ὁ κόσμος δέ ὁ μέν ὁ ἐκ σῶμα καί ψυχή τις δέω σῶμα , ὁ δέ ὁ ὁ πᾶς ψυχή ὁ μή ἐν σῶμα , ἐλλάμπω δέ ἴχνος ὁ ἐν σῶμα : καί ἥλιος δή καί ὁ ἄλλος δισσός οὕτως . καί ὁ μέν ἕτερος ψυχή ὁ καθαρός οὐδείς φαῦλος δίδωμι , ὅς δέ γίγνομαι εἰς ὁ πᾶς παρά αὐτός , κατά ὅς μέρος εἰμί ὁ πᾶς καί σῶμα ψυχόω , ὁ σῶμα μέρος μέρος δίδωμι προαίρεσις ὁ ἄστρον καί ψυχή ὁ ὄντως αὐτός πρός ὁ ἄριστον βλέπω . παρακολουθέω δέ αὐτός ὁ ἄλλος , μάλα δέ οὐ αὐτός , ἀλλά ὁ περί αὐτός , οἷος ἐκ πῦρ θερμότης εἰς ὁ ὅλος ἔρχομαι , καί εἰ τις παρά ψυχή ὁ ἄλλος εἰς ψυχή ἄλλος συγγενής εἰμί : ὁ δέ δυσχερής διά ὁ μίξις . μείγνυμι γάρ οὖν δή ὁ ὅδε ὁ πᾶς φύσις , καί εἰ τις ὁ ψυχή ὁ χωριστός αὐτός χωρίζω , ὁ λοιπός οὐ μέγας . θεός μέν οὖν ἐκεῖνος συναριθμέω , ὁ δέ λοιπός δαίμων , φημί , μέγας καί ὁ πάθος ὁ ἐν αὐτός δαιμόνιον .