plotinus.enneades 6.5.3
εἰ δὴ τὸ ὂν ὄντως τοῦτο καὶ ὡσαύτως ἔχει καὶ οὐκ ἐξίσταται αὐτὸ ἑαυτοῦ καὶ γένεσις περὶ αὐτὸ οὐδεμία οὐδ̓ ἐν τόπῳ ἐλέγετο εἶναι , ἀνάγκη αὐτὸ οὕτως ἔχον ἀεί τε σὺν αὑτῷ εἶναι , καὶ μὴ διεστάναι ἀφ̓ αὑτοῦ μηδὲ αὐτοῦ τὸ μὲν ὡδί , τὸ δὲ ὡδὶ εἶναι , μηδὲ προιέναι τι ἀπ̓ αὐτοῦ : ἤδη γὰρ ἂν ἐν ἄλλῳ καὶ ἄλλῳ εἴη , καὶ ὅλως ἔν τινι εἴη , καὶ οὐκ ἐφ̓ ἑαυτοῦ οὐδ̓ ἀπαθές : πάθοι γὰρ ἄν , εἰ ἐν ἄλλῳ : εἰ δ̓ ἐν ἀπαθεῖ ἔσται , οὐκ ἐν ἄλλῳ . εἰ οὖν μὴ ἀποστὰν ἑαυτοῦ μηδὲ μερισθὲν μηδὲ μεταβάλλον αὐτὸ μηδεμίαν μεταβολὴν ἐν πολλοῖς ἅμα εἴη ἓν ὅλον ἅμα ἑαυτῷ ὄν , τὸ αὐτὸ ὂν πανταχοῦ ἑαυτῷ τὸ ἐν πολλοῖς εἶναι ἂν ἔχοι : τοῦτο δέ ἐστιν ἐφ̓ ἑαυτοῦ ὂν μὴ αὖ ἐφ̓ ἑαυτοῦ εἶναι . λείπεται τοίνυν λέγειν αὐτὸ μὲν ἐν οὐδενὶ εἶναι , τὰ δ̓ ἄλλα ἐκείνου μεταλαμβάνειν , ὅσα δύναται αὐτῷ παρεῖναι , καὶ καθ̓ ὅσον ἐστὶ δυνατὸν αὐτῷ παρεῖναι . ἀνάγκη τοίνυν ἢ τὰς ὑποθέσεις καὶ τὰς ἀρχὰς ἐκείνας ἀναιρεῖν μηδεμίαν εἶναι τοιαύτην φύσιν λέγοντας ἤ , εἰ τοῦτ̓ ἔστιν ἀδύνατον καὶ ἔστιν ἐξ ἀνάγκης τοιαύτη φύσις καὶ οὐσία , παραδέχεσθαι τὸ ἐξ ἀρχῆς , τὸ ἓν καὶ ταὐτὸν ἀριθμῷ μὴ μεμερισμένον , ἀλλὰ ὅλον ὄν , τῶν ἄλλων τῶν παῤ αὐτὸ μηδενὸς ἀποστατεῖν οὐδὲν τοῦ χεῖσθαι δεηθὲν οὐδὲ τῷ μοίρας τινὰς ἀπ̓ αὐτοῦ ἐλθεῖν μηδ̓ αὖ τῷ αὐτὸ μὲν μεῖναι ἐν αὑτῷ ὅλον , ἄλλο δέ τι ἀπ̓ αὐτοῦ γεγονὸς καταλελοιπὸς αὐτὸ ἥκειν εἰς τὰ ἄλλα πολλαχῇ . ἔσται τε γὰρ οὕτως τὸ μὲν ἄλλοθι , τὸ δ̓ ἀπ̓ αὐτοῦ ἄλλοθι , καὶ τόπον ἕξει διεστηκὸς ἀπὸ τῶν ἀπ̓ αὐτοῦ . καὶ ἐπ’ ἐκείνων αὖ εἰ ἕκαστον ὅλον ἢ μέρος : καὶ εἰ μὲν μέρος , οὐ τὴν τοῦ ὅλου ἀποσώσει φύσιν , ὅπερ δὴ εἴρηται : εἰ δὲ ὅλον ἕκαστον , ἢ ἕκαστον μεριοῦμεν ἴσα μέρη τῷ ἐν ᾧ ἐστιν ἢ ταὐτὸν ὅλον πανταχοῦ συγχωρήσομεν δύνασθαι εἶναι . οὗτος δὴ ὁ λόγος ἐξ αὐτοῦ τοῦ πράγματος καὶ τῆς οὐσίας ἀλλότριον οὐδὲν οὐδ̓ ἐκ τῆς ἑτέρας φύσεως ἑλκύσας .
Lemmas: εἰ δή ὁ εἰμί ὄντως οὗτος καί ὡσαύτως ἔχω καί οὐ ἐξίστημι αὐτός ἑαυτοῦ καί γένεσις περί αὐτός οὐδείς οὐδέ ἐν τόπος λέγω εἰμί , ἀνάγκη αὐτός οὕτως ἔχω ἀεί τε σύν ἑαυτοῦ εἰμί , καί μή διίστημι ἀπό ἑαυτοῦ μηδέ αὐτός ὁ μέν ὡδί , ὁ δέ ὡδί εἰμί , μηδέ προίημι τις ἀπό αὐτός : ἤδη γάρ ἄν ἐν ἄλλος καί ἄλλος εἰμί , καί ὅλος ἐν τις εἰμί , καί οὐ ἐπί ἑαυτοῦ οὐδέ ἀπαθής : πάσχω γάρ ἄν , εἰ ἐν ἄλλος : εἰ δέ ἐν ἀπαθής εἰμί , οὐ ἐν ἄλλος . εἰ οὖν μή ἀφίστημι ἑαυτοῦ μηδέ μερίζω μηδέ μεταβάλλω αὐτός μηδείς μεταβολή ἐν πολύς ἅμα εἰμί εἷς ὅλος ἅμα ἑαυτοῦ εἰμί , ὁ αὐτός εἰμί πανταχοῦ ἑαυτοῦ ὁ ἐν πολύς εἰμί ἄν ἔχω : οὗτος δέ εἰμί ἐπί ἑαυτοῦ εἰμί μή αὖ ἐπί ἑαυτοῦ εἰμί . λείπω τοίνυν λέγω αὐτός μέν ἐν οὐδείς εἰμί , ὁ δέ ἄλλος ἐκεῖνος μεταλαμβάνω , ὅσος δύναμαι αὐτός πάρειμι , καί κατά ὅσος εἰμί δυνατός αὐτός πάρειμι . ἀνάγκη τοίνυν ἤ ὁ ὑπόθεσις καί ὁ ἀρχή ἐκεῖνος ἀναιρέω μηδείς εἰμί τοιοῦτος φύσις λέγω ἤ , εἰ οὗτος εἰμί ἀδύνατος καί εἰμί ἐκ ἀνάγκη τοιοῦτος φύσις καί οὐσία , παραδέχομαι ὁ ἐκ ἀρχή , ὁ εἷς καί αὐτός ἀριθμός μή μερίζω , ἀλλά ὅλος εἰμί , ὁ ἄλλος ὁ παρά αὐτός μηδείς ἀποστατέω οὐδείς ὁ χέω δέω οὐδέ ὁ μοῖρα τις ἀπό αὐτός ἔρχομαι μηδέ αὖ ὁ αὐτός μέν μένω ἐν ἑαυτοῦ ὅλος , ἄλλος δέ τις ἀπό αὐτός γίγνομαι καταλείπω αὐτός ἥκω εἰς ὁ ἄλλος πολλαχῆ . εἰμί τε γάρ οὕτως ὁ μέν ἄλλοθι , ὁ δέ ἀπό αὐτός ἄλλοθι , καί τόπος ἔχω διίστημι ἀπό ὁ ἀπό αὐτός . καί ἐπί ἐκεῖνος αὖ εἰ ἕκαστος ὅλος ἤ μέρος : καί εἰ μέν μέρος , οὐ ὁ ὁ ὅλος ἀποσῴζω φύσις , ὅς δή λέγω : εἰ δέ ὅλος ἕκαστος , ἤ ἕκαστος μερίζω ἴσος μέρος ὁ ἐν ὅς εἰμί ἤ αὐτός ὅλος πανταχοῦ συγχωρέω δύναμαι εἰμί . οὗτος δή ὁ λόγος ἐκ αὐτός ὁ πρᾶγμα καί ὁ οὐσία ἀλλότριος οὐδείς οὐδέ ἐκ ὁ ἕτερος φύσις ἕλκω .