plotinus.enneades 3.2.4
πῦρ δὲ εἰ ὑπὸ ὕδατος σβέννυται καὶ ἕτερον ὑπὸ πυρὸς φθείρεται , μὴ θαυμάσῃς . καὶ γὰρ εἰς τὸ εἶναι ἄλλο αὐτὸ ἤγαγεν , οὐδ̓ ἀχθὲν ὑφ̓ αὑτοῦ ὑπ’ ἄλλου ἐφθάρη , καὶ ἦλθε δὲ εἰς τὸ εἶναι ὑπ’ ἄλλου φθορᾶς , καὶ ἡ φθορὰ δὲ αὐτῷ οὐδὲν ἄν , εἰ οὕτω , δεινὸν φέροι , καὶ ἀντὶ τοῦ φθαρέντος πυρὸς πῦρ ἄλλο . ἐν μὲν γὰρ ἀσωμάτῳ οὐρανῷ ἕκαστον μένει , ἐν δὲ τῷδε τῷ οὐρανῷ πᾶν μὲν ἀεὶ ζῇ καὶ ὅσα τίμια καὶ κύρια μέρη , αἱ δὲ ἀμείβουσαι ψυχαὶ σώματα ἄλλοτε ἐν ἄλλῳ εἴδει γίγνονται , καὶ ὅταν δὲ δύνηται , ἔξω γενέσεως στᾶσα ψυχὴ μετὰ τῆς πάσης ἐστὶ ψυχῆς . σώματα δὲ ζῇ κατ̓ εἶδος καὶ καθ̓ ὅλα ἕκαστα , εἴπερ ἐξ αὐτῶν καὶ ζῷα ἔσται καὶ τραφήσεται : ζωὴ γὰρ ἐνταῦθα κινουμένη , ἐκεῖ δὲ ἀκίνητος . ἔδει δὲ κίνησιν ἐξ ἀκινησίας εἶναι καὶ ἐκ τῆς ἐν αὑτῇ ζωῆς τὴν ἐξ αὐτῆς γεγονέναι ἄλλην , οἷον ἐμπνέουσαν καὶ οὐκ ἀτρεμοῦσαν ζωὴν ἀναπνοὴν τῆς ἠρεμούσης οὖσαν . ζῴων δὲ εἰς ἄλληλα ἀναγκαῖαι αἱ ἐπιθέσεις καὶ φθοραί : οὐ γὰρ ἀίδια ἐγένετο . ἐγένετο δέ , ὅτι λόγος πᾶσαν ὕλην κατελάμβανε καὶ εἶχεν ἐν αὑτῷ πάντα ὄντων αὐτῶν ἐκεῖ ἐν τῷ ἄνω οὐρανῷ : πόθεν γὰρ ἂν ἦλθε μὴ ὄντων ἐκεῖ ; ἀνθρώπων δὲ εἰς ἀλλήλους ἀδικίαι ἔχοιεν μὲν ἂν αἰτίαν ἔφεσιν τοῦ ἀγαθοῦ , ἀδυναμίᾳ δὲ τοῦ τυχεῖν σφαλλόμενοι ἐπ’ ἀλλήλους τρέπονται . ἴσχουσι δὲ ἀδικοῦντες δίκας κακυνόμενοί τε ταῖς ψυχαῖς ἐνεργείαις κακίας ταττόμενοί τε εἰς τόπον χείρονα : οὐ γὰρ μήποτε ἐκφύγῃ μηδὲν τὸ ταχθὲν ἐν τῷ τοῦ παντὸς νόμῳ . ἔστι δὲ οὐ διὰ τὴν ἀταξίαν τάξις οὐδὲ διὰ τὴν ἀνομίαν νόμος , ὥς τις οἴεται , ἵνα γένοιτο ἐκεῖνα διὰ τὰ χείρω καὶ ἵνα φαίνοιτο , ἀλλὰ διὰ τὴν τάξιν ἐπακτὸν οὖσαν : καὶ ὅτι τάξις ἀταξία καὶ διὰ τὸν νόμον καὶ τὸν λόγον , καὶ ὅτι λόγος παρανομία καὶ ἄνοια οὐ τῶν βελτιόνων τὰ χείρω πεποιηκότων , ἀλλὰ τῶν δέχεσθαι δεομένων τὰ ἀμείνω φύσει τῇ ἑαυτῶν ἢ συντυχίᾳ καὶ κωλύσει ἄλλων δέξασθαι οὐ δεδυνημένων . τὸ γὰρ ἐπακτῷ χρώμενον τάξει τούτου ἂν οὐ τύχοι ἢ δἰ αὑτὸ παῤ αὑτοῦ ἢ δἰ ἄλλο παῤ ἄλλου : πολλὰ δὲ καὶ ὑπ’ ἄλλων πάσχει καὶ ἀκόντων τῶν ποιούντων καὶ πρὸς ἄλλο ἱεμένων . τὰ δὲ δἰ αὑτὰ ἔχοντα κίνησιν αὐτεξούσιον ζῷα ῥέποι ἂν ὁτὲ μὲν πρὸς τὰ βελτίω , ὁτὲ δὲ πρὸς τὰ χείρω . τὴν δὲ πρὸς τὰ χείρω τροπὴν παρὰ τοῦ ζητεῖν ἴσως οὐκ ἄξιον : ὀλίγη γὰρ τροπὴ κατ̓ ἀρχὰς γενομένη προιοῦσα ταύτῃ πλέον καὶ μεῖζον τὸ ἁμαρτανόμενον ἀεὶ ποιεῖ : καὶ σῶμα δὲ σύνεστι καὶ ἐξ ἀνάγκης ἐπιθυμία : καὶ παροφθὲν τὸ πρῶτον καὶ τὸ ἐξαίφνης καὶ μὴ ἀναληφθὲν αὐτίκα καὶ αἵρεσιν εἰς ὅ τις ἐξέπεσεν εἰργάσατο . ἕπεταί γε μὴν δίκη : καὶ οὐκ ἄδικον τοιόνδε γενόμενον ἀκόλουθα πάσχειν τῇ διαθέσει , οὐδ̓ ἀπαιτητέον τούτοις τὸ εὐδαιμονεῖν ὑπάρχειν , οἷς μὴ εἴργασται εὐδαιμονίας ἄξια . οἱ δ̓ ἀγαθοὶ μόνοι εὐδαίμονες : διὰ τοῦτο γὰρ καὶ θεοὶ εὐδαίμονες .
Lemmas: πῦρ δέ εἰ ὑπό ὕδωρ σβέννυμι καί ἕτερος ὑπό πῦρ φθείρω , μή θαυμάζω . καί γάρ εἰς ὁ εἰμί ἄλλος αὐτός ἄγω , οὐδέ ἄγω ὑπό ἑαυτοῦ ὑπό ἄλλος φθείρω , καί ἔρχομαι δέ εἰς ὁ εἰμί ὑπό ἄλλος φθορά , καί ὁ φθορά δέ αὐτός οὐδείς ἄν , εἰ οὕτως , δεινός φέρω , καί ἀντί ὁ φθείρω πῦρ πῦρ ἄλλος . ἐν μέν γάρ ἀσώματος οὐρανός ἕκαστος μένω , ἐν δέ ὅδε ὁ οὐρανός πᾶς μέν ἀεί ζάω καί ὅσος τίμιος καί κύριος μέρος , ὁ δέ ἀμείβω ψυχή σῶμα ἄλλοτε ἐν ἄλλος εἶδος γίγνομαι , καί ὅταν δέ δύναμαι , ἔξω γένεσις ἵστημι ψυχή μετά ὁ πᾶς εἰμί ψυχή . σῶμα δέ ζάω κατά εἶδος καί κατά ὅλος ἕκαστος , εἴπερ ἐκ αὐτός καί ζῷον εἰμί καί τρέφω : ζωή γάρ ἐνταῦθα κινέω , ἐκεῖ δέ ἀκίνητος . δέω δέ κίνησις ἐκ ἀκινησία εἰμί καί ἐκ ὁ ἐν ἑαυτοῦ ζωή ὁ ἐκ αὐτός γίγνομαι ἄλλος , οἷος ἐμπνέω καί οὐ ἀτρεμέω ζωή ἀναπνοή ὁ ἠρεμέω εἰμί . ζῷον δέ εἰς ἀλλήλων ἀναγκαῖος ὁ ἐπίθεσις καί φθορά : οὐ γάρ ἀίδιος γίγνομαι . γίγνομαι δέ , ὅτι λόγος πᾶς ὕλη καταλαμβάνω καί ἔχω ἐν ἑαυτοῦ πᾶς εἰμί αὐτός ἐκεῖ ἐν ὁ ἄνω οὐρανός : πόθεν γάρ ἄν ἔρχομαι μή εἰμί ἐκεῖ ; ἄνθρωπος δέ εἰς ἀλλήλων ἀδικία ἔχω μέν ἄν αἰτία ἔφεσις ὁ ἀγαθός , ἀδυναμία δέ ὁ τυγχάνω σφάλλω ἐπί ἀλλήλων τρέπω . ἴσχω δέ ἀδικέω δίκη κακύνω τε ὁ ψυχή ἐνέργεια κακία τάσσω τε εἰς τόπος κακός : οὐ γάρ μήποτε ἐκφεύγω μηδείς ὁ τάσσω ἐν ὁ ὁ πᾶς νόμος . εἰμί δέ οὐ διά ὁ ἀταξία τάξις οὐδέ διά ὁ ἀνομία νόμος , ὡς τις οἴομαι , ἵνα γίγνομαι ἐκεῖνος διά ὁ κακός καί ἵνα φαίνω , ἀλλά διά ὁ τάξις ἐπακτός εἰμί : καί ὅτι τάξις ἀταξία καί διά ὁ νόμος καί ὁ λόγος , καί ὅτι λόγος παρανομία καί ἄνοια οὐ ὁ ἀγαθός ὁ κακός ποιέω , ἀλλά ὁ δέχομαι δέω ὁ ἀγαθός φύσις ὁ ἑαυτοῦ ἤ συντυχία καί κώλυσις ἄλλος δέχομαι οὐ δύναμαι . ὁ γάρ ἐπακτός χράω τάξις οὗτος ἄν οὐ τυγχάνω ἤ διά ἑαυτοῦ παρά ἑαυτοῦ ἤ διά ἄλλος παρά ἄλλος : πολύς δέ καί ὑπό ἄλλος πάσχω καί ἄκων ὁ ποιέω καί πρός ἄλλος ἵημι . ὁ δέ διά ἑαυτοῦ ἔχω κίνησις αὐτεξούσιος ζῷον ῥέπω ἄν ὅτε μέν πρός ὁ ἀγαθός , ὅτε δέ πρός ὁ κακός . ὁ δέ πρός ὁ κακός τροπή παρά ὁ ζητέω ἴσως οὐ ἄξιος : ὀλίγος γάρ τροπή κατά ἀρχή γίγνομαι προέρχομαι οὗτος πολύς καί μέγας ὁ ἁμαρτάνω ἀεί ποιέω : καί σῶμα δέ σύνειμι καί ἐκ ἀνάγκη ἐπιθυμία : καί παροράω ὁ πρῶτος καί ὁ ἐξαίφνης καί μή ἀναλαμβάνω αὐτίκα καί αἵρεσις εἰς ὅς τις ἐκπίπτω ἐργάζομαι . ἕπομαι γε μήν δίκη : καί οὐ ἄδικος τοιόσδε γίγνομαι ἀκόλουθος πάσχω ὁ διάθεσις , οὐδέ ἀπαιτέω οὗτος ὁ εὐδαιμονέω ὑπάρχω , ὅς μή ἐργάζομαι εὐδαιμονία ἄξιος . ὁ δέ ἀγαθός μόνος εὐδαίμων : διά οὗτος γάρ καί θεός εὐδαίμων .