plotinus.enneades 2.9.16
οὐδ̓ αὖ τῷ καταφρονῆσαι κόσμου καὶ θεῶν τῶν ἐν αὐτῷ καὶ τῶν ἄλλων καλῶν ἀγαθόν ἐστι γενέσθαι . καὶ γὰρ πᾶς κακὸς καὶ πρὸ τοῦ καταφρονήσειεν ἂν θεῶν , καὶ μὴ πρότερόν τις κακὸς καταφρονήσας , καὶ εἰ τὰ ἄλλα μὴ πάντα κακὸς εἴη , αὐτῷ τούτῳ ἂν γεγονὼς εἴη . καὶ γὰρ ἂν καὶ ἡ πρὸς τοὺς νοητοὺς λεγομένη αὐτοῖς τιμὴ ἀσυμπαθὴς ἂν γένοιτο : ὁ γὰρ τὸ φιλεῖν πρὸς ὁτιοῦν ἔχων καὶ τὸ συγγενὲς πᾶν οὗ φιλεῖ ἀσπάζεται καὶ τοὺς παῖδας ὧν τὸν πατέρα ἀγαπᾷ : ψυχὴ δὲ πᾶσα πατρὸς ἐκείνου . ψυχαὶ δὲ καὶ ἐν τούτοις καὶ νοεραὶ καὶ ἀγαθαὶ καὶ συναφεῖς τοῖς ἐκεῖ πολὺ μᾶλλον ἢ αἱ ἡμῶν : πῶς γὰρ ἂν ἀποτμηθεὶς ὅδε ὁ κόσμος ἐκείνου ἦν ; πῶς δὲ οἱ ἐν αὐτῷ θεοί ; ἀλλὰ ταῦτα μὲν καὶ πρότερον : νῦν δέ , ὅτι καὶ τῶν συγγενῶν ἐκείνοις καταφρονοῦντες μηδὲ ἐκεῖνα ἴσασιν , ἀλλ̓ ἢ λόγῳ . ἐπεὶ καὶ τὸ πρόνοιαν μὴ διικνεῖσθαι εἰς τὰ τῇδε ἢ εἰς ὁτιοῦν , πῶς εὐσεβές ; πῶς δὲ καὶ σύμφωνον ἑαυτοῖς ; λέγουσι γὰρ αὑτῶν προνοεῖν αὖ μόνον . πότερα δὲ ἐκεῖ γενομένων ἢ καὶ ἐνθάδε ὄντων ; εἰ μὲν γὰρ ἐκεῖ , πῶς ἦλθον ; εἰ δὲ ἐνθάδε , πῶς ἔτι εἰσὶν ἐνθάδε ; πῶς δὲ οὐ καὶ αὐτός ἐστιν ἐνθάδε ; πόθεν γὰρ γνώσεται , ὅτι εἰσὶν ἐνθάδε ; πῶς δέ , ὅτι ἐνθάδε ὄντες οὐκ ἐπελάθοντο αὐτοῦ καὶ ἐγένοντο κακοί ; εἰ δὲ γινώσκει τοὺς μὴ γενομένους κακούς , καὶ τοὺς γενομένους γινώσκει , ἵνα διακρίνῃ ἀπ̓ ἐκείνων αὐτούς . πᾶσιν οὖν παρέσται καὶ ἔσται ἐν τῷ κόσμῳ τῷδε , ὅστις ὁ τρόπος : ὥστε καὶ μεθέξει αὐτοῦ ὁ κόσμος . εἰ δὲ ἄπεστι τοῦ κόσμου , καὶ ὑμῶν ἀπέσται , καὶ οὐδ̓ ἂν ἔχοιτέ τι λέγειν περὶ αὐτοῦ οὐδὲ τῶν μετ̓ αὐτόν . ἀλλ̓ εἴτε ὑμῖν πρόνοιά τις ἔρχεται ἐκεῖθεν , εἴτε ὅ τι βούλεσθε , ἀλλ̓ ὅ γε κόσμος ἐκεῖθεν ἔχει καὶ οὐκ ἀπολέλειπται οὐδ̓ ἀπολειφθήσεται . πολὺ γὰρ μᾶλλον τῶν ὅλων ἢ τῶν μερῶν ἡ πρόνοια καὶ ἡ μέθεξις κἀκείνης τῆς ψυχῆς πολὺ μᾶλλον : δηλοῖ δὲ καὶ τὸ εἶναι καὶ τὸ ἐμφρόνως εἶναι . τίς γὰρ οὕτω τεταγμένος ἢ ἔμφρων τῶν ὑπερφρονούντων ἀφρόνως , ὡς τὸ πᾶν ; ἢ παραβάλλειν καὶ γελοῖον καὶ πολλὴν τὴν ἀτοπίαν ἔχει , καὶ ὅ γε μὴ τοῦ λόγου ἕνεκα παραβάλλων οὐκ ἔξω ἂν τοῦ ἀσεβεῖν γένοιτο , καὶ οὐδὲ τὸ ζητεῖν περὶ τούτων ἔμφρονος , ἀλλὰ τυφλοῦ τινος καὶ παντάπασιν οὔτε αἴσθησιν οὔτε νοῦν ἔχοντος καὶ πόρρω τοῦ νοητὸν κόσμον ἰδεῖν ὄντος , ὃς τοῦτον οὐ βλέπει . τίς γὰρ ἂν μουσικὸς ἀνὴρ εἴη , ὃς τὴν ἐν νοητῷ ἁρμονίαν ἰδὼν οὐ κινήσεται τῆς ἐν φθόγγοις αἰσθητοῖς ἀκούων ; ἢ τίς γεωμετρίας καὶ ἀριθμῶν ἔμπειρος , ὃς τὸ σύμμετρον καὶ ἀνάλογον καὶ τεταγμένον ἰδὼν δἰ ὀμμάτων οὐχ ἡσθήσεται ; εἴπερ οὐχ ὁμοίως τὰ αὐτὰ βλέπουσιν οὐδὲ ἐν ταῖς γραφαῖς οἱ δἰ ὀμμάτων τὰ τῆς τέχνης βλέποντες , ἀλλ̓ ἐπιγιγνώσκοντες μίμημα ἐν τῷ αἰσθητῷ τοῦ ἐν νοήσει κειμένου οἷον θορυβοῦνται καὶ εἰς ἀνάμνησιν ἔρχονται τοῦ ἀληθοῦς : ἐξ οὗ δὴ πάθους καὶ κινοῦνται οἱ ἔρωτες . ἀλλ̓ ὁ μὲν ἰδὼν κάλλος ἐν προσώπῳ εὖ μεμιμημένον φέρεται ἐκεῖ , ἀργὸς δέ τις οὕτως ἔσται τὴν γνώμην καὶ εἰς οὐδὲν ἄλλο κινήσεται , ὥστε ὁρῶν σύμπαντα μὲν τὰ ἐν αἰσθητῷ κάλλη , σύμπασαν δὲ συμμετρίαν καὶ τὴν μεγάλην εὐταξίαν ταύτην καὶ τὸ ἐμφαινόμενον ἐν τοῖς ἄστροις εἶδος καὶ πόρρωθεν οὖσιν οὐκ ἐντεῦθεν ἐνθυμηθήσεται , καὶ σέβας αὐτὸν λαμβάνει , οἷα ἀφ̓ οἵων ; οὐκ ἄρα οὔτε ταῦτα κατενόησεν , οὔτε ἐκεῖνα εἶδεν .
Lemmas: οὐδέ αὖ ὁ καταφρονέω κόσμος καί θεός ὁ ἐν αὐτός καί ὁ ἄλλος καλός ἀγαθός εἰμί γίγνομαι . καί γάρ πᾶς κακός καί πρό ὁ καταφρονέω ἄν θεός , καί μή πρότερος τις κακός καταφρονέω , καί εἰ ὁ ἄλλος μή πᾶς κακός εἰμί , αὐτός οὗτος ἄν γίγνομαι εἰμί . καί γάρ ἄν καί ὁ πρός ὁ νοητός λέγω αὐτός τιμή ἀσυμπαθής ἄν γίγνομαι : ὁ γάρ ὁ φιλέω πρός ὁστισοῦν ἔχω καί ὁ συγγενής πᾶς ὅς φιλέω ἀσπάζομαι καί ὁ παῖς ὅς ὁ πατήρ ἀγαπάω : ψυχή δέ πᾶς πατήρ ἐκεῖνος . ψυχή δέ καί ἐν οὗτος καί νοερός καί ἀγαθός καί συναφής ὁ ἐκεῖ πολύς μάλα ἤ ὁ ἐγώ : πῶς γάρ ἄν ἀποτέμνω ὅδε ὁ κόσμος ἐκεῖνος εἰμί ; πῶς δέ ὁ ἐν αὐτός θεός ; ἀλλά οὗτος μέν καί πρότερος : νῦν δέ , ὅτι καί ὁ συγγενής ἐκεῖνος καταφρονέω μηδέ ἐκεῖνος οἶδα , ἀλλά ἤ λόγος . ἐπεί καί ὁ πρόνοια μή διικνέομαι εἰς ὁ τῇδε ἤ εἰς ὁστισοῦν , πῶς εὐσεβής ; πῶς δέ καί σύμφωνος ἑαυτοῦ ; λέγω γάρ ἑαυτοῦ προνοέω αὖ μόνος . πότερος δέ ἐκεῖ γίγνομαι ἤ καί ἐνθάδε εἰμί ; εἰ μέν γάρ ἐκεῖ , πῶς ἔρχομαι ; εἰ δέ ἐνθάδε , πῶς ἔτι εἰμί ἐνθάδε ; πῶς δέ οὐ καί αὐτός εἰμί ἐνθάδε ; πόθεν γάρ γιγνώσκω , ὅτι εἰμί ἐνθάδε ; πῶς δέ , ὅτι ἐνθάδε εἰμί οὐ ἐπιλανθάνω αὐτός καί γίγνομαι κακός ; εἰ δέ γιγνώσκω ὁ μή γίγνομαι κακός , καί ὁ γίγνομαι γιγνώσκω , ἵνα διακρίνω ἀπό ἐκεῖνος αὐτός . πᾶς οὖν πάρειμι καί εἰμί ἐν ὁ κόσμος ὅδε , ὅστις ὁ τρόπος : ὥστε καί μετέχω αὐτός ὁ κόσμος . εἰ δέ ἄπειμι ὁ κόσμος , καί σύ ἄπειμι , καί οὐδέ ἄν ἔχω τις λέγω περί αὐτός οὐδέ ὁ μετά αὐτός . ἀλλά εἴτε σύ πρόνοια τις ἔρχομαι ἐκεῖθεν , εἴτε ὅς τις βούλομαι , ἀλλά ὁ γε κόσμος ἐκεῖθεν ἔχω καί οὐ ἀπολείπω οὐδέ ἀπολείπω . πολύς γάρ μάλα ὁ ὅλος ἤ ὁ μέρος ὁ πρόνοια καί ὁ μέθεξις κά̓κες ὁ ψυχή πολύς μάλα : δηλόω δέ καί ὁ εἰμί καί ὁ ἔμφρων εἰμί . τίς γάρ οὕτως τάσσω ἤ ἔμφρων ὁ ὑπερφρονέω ἀφρόνως , ὡς ὁ πᾶς ; ἤ παραβάλλω καί γέλοιος καί πολύς ὁ ἀτοπία ἔχω , καί ὅς γε μή ὁ λόγος ἕνεκα παραβάλλω οὐ ἔξω ἄν ὁ ἀσεβέω γίγνομαι , καί οὐδέ ὁ ζητέω περί οὗτος ἔμφρων , ἀλλά τυφλός τις καί παντάπασι οὔτε αἴσθησις οὔτε νόος ἔχω καί πρόσω ὁ νοητός κόσμος ὁράω εἰμί , ὅς οὗτος οὐ βλέπω . τίς γάρ ἄν μουσικός ἀνήρ εἰμί , ὅς ὁ ἐν νοητός ἁρμονία ὁράω οὐ κινέω ὁ ἐν φθόγγος αἰσθητός ἀκούω ; ἤ τίς γεωμετρία καί ἀριθμός ἔμπειρος , ὅς ὁ σύμμετρος καί ἀνάλογος καί τάσσω ὁράω διά ὄμμα οὐ ἥδομαι ; εἴπερ οὐ ὅμοιος ὁ αὐτός βλέπω οὐδέ ἐν ὁ γραφή ὁ διά ὄμμα ὁ ὁ τέχνη βλέπω , ἀλλά ἐπιγιγνώσκω μίμημα ἐν ὁ αἰσθητός ὁ ἐν νόησις κεῖμαι οἷος θορυβέω καί εἰς ἀνάμνησις ἔρχομαι ὁ ἀληθής : ἐκ ὅς δή πάθος καί κινέω ὁ ἔρως . ἀλλά ὁ μέν ὁράω κάλλος ἐν πρόσωπον εὖ μιμέομαι φέρω ἐκεῖ , ἀργός δέ τις οὕτως εἰμί ὁ γνώμη καί εἰς οὐδείς ἄλλος κινέω , ὥστε ὁράω σύμπας μέν ὁ ἐν αἰσθητός κάλλος , σύμπας δέ συμμετρία καί ὁ μέγας εὐταξία οὗτος καί ὁ ἐμφαίνω ἐν ὁ ἄστρον εἶδος καί πρόσωθεν εἰμί οὐ ἐντεῦθεν ἐνθυμέομαι , καί σέβας αὐτός λαμβάνω , οἷος ἀπό οἷος ; οὐ ἄρα οὔτε οὗτος κατανοέω , οὔτε ἐκεῖνος ὁράω .