plotinus.enneades 6.4.2
ἔστι δὴ τὸ μὲν ἀληθινὸν πᾶν , τὸ δὲ τοῦ παντὸς μίμημα ἡ τοῦδε τοῦ ὁρατοῦ φύσις . τὸ μὲν οὖν ὄντως πᾶν ἐν οὐδενί ἐστιν , οὐδὲν γάρ ἐστι πρὸ αὐτοῦ : ὃ δ̓ ἂν μετὰ τοῦτο ᾖ , τοῦτο ἤδη ἀνάγκη ἐν τῷ παντὶ εἶναι , εἴπερ ἔσται , καὶ μάλιστα ἐξ ἐκείνου ἠρτημένον καὶ οὐ δυνάμενον ἄνευ ἐκείνου οὔτε μένειν οὔτε κινεῖσθαι . καὶ γὰρ εἰ μὴ ὡς ἐν τόπῳ τις τιθεῖτο τὸ τοιοῦτον τὸν τόπον νοῶν ἢ πέρας σώματος τοῦ περιέχοντος καθ̓ ὃ περιέχει ἢ διάστημά τι , ὃ πρότερον ἦν τῆς φύσεως τοῦ κενοῦ καὶ ἔτι ἐστίν , ἀλλὰ τῷ γε οἷον ἐρείδεσθαι ἐπ’ αὐτοῦ καὶ ἀναπαύεσθαι πανταχοῦ ὄντος ἐκείνου καὶ συνέχοντος , τὴν τοῦ ὀνόματος ἀφεὶς κατηγορίαν τῇ διανοίᾳ τὸ λεγόμενον λαμβανέτω . τοῦτο δὲ ἄλλου χάριν εἴρηται , ὅτι τὸ πᾶν ἐκεῖνο καὶ πρῶτον καὶ ὂν οὐ ζητεῖ τόπον , οὐδ̓ ὅλως ἔν τινι . πᾶν δὴ τὸ πᾶν οὐκ ἔστιν ὅπως ἀπολείπεται ἑαυτοῦ , ἀλλ̓ ἔστι πεπληρωκὸς ἑαυτὸ καὶ ὂν ἴσον ἑαυτῷ : καὶ οὗ τὸ πᾶν , ἐκεῖ αὐτό : τὸ γὰρ πᾶν αὐτό ἐστιν . ὅλως τε , εἴ τι ἐν τῷ παντὶ ἱδρύθη ἄλλο ὂν παῤ ἐκεῖνο , μεταλαμβάνει αὐτοῦ καὶ συντυγχάνει αὐτῷ καὶ ἰσχύει παῤ αὐτοῦ οὐ μερίζον ἐκεῖνο , ἀλλ̓ εὑρίσκον αὐτὸ ἐν ἑαυτῷ αὐτὸ προσελθὸν ἐκείνῳ ἐκείνου οὐκ ἔξω ἑαυτοῦ γενομένου : οὐ γὰρ οἷόν τε ἐν τῷ μὴ ὄντι τὸ ὂν εἶναι , ἀλλ̓ εἴπερ τὸ μὴ ὂν ἐν τῷ ὄντι . ὅλῳ οὖν ἐντυγχάνει τῷ ὄντι : οὐ γὰρ ἦν ἀποσπᾶσθαι αὐτὸ ἀφ̓ ἑαυτοῦ , καὶ τὸ πανταχοῦ δὲ λέγεσθαι εἶναι αὐτὸ δηλοῖ ἐν τῷ ὄντι : ὥστε ἐν αὑτῷ . καὶ οὐδὲν θαυμαστόν , εἰ τὸ πανταχοῦ ἐν τῷ ὄντι καὶ ἐν αὑτῷ : ἤδη γὰρ γίνεται τὸ πανταχοῦ ἐν ἑνί . ἡμεῖς δὲ τὸ ὂν ἐν αἰσθητῷ θέμενοι καὶ τὸ πανταχοῦ ἐκεῖ τιθέμεθα , καὶ μέγα νομίζοντες τὸ αἰσθητὸν ἀποροῦμεν , πῶς ἐν μεγάλῳ καὶ τοσούτῳ ἐκείνη ἡ φύσις ἐκτείνεται : τὸ δέ ἐστι τοῦτο τὸ λεγόμενον μέγα μικρόν , ὃ δὲ νομίζεται μικρόν , ἐκεῖνο μέγα , εἴ γε ὅλον ἐπὶ πᾶν τούτου μέρος φθάνει , μᾶλλον δὲ τοῦτο πανταχόθεν τοῖς αὐτοῦ μέρεσιν ἐπ’ ἐκεῖνο ἰὸν εὑρίσκει αὐτὸ πανταχοῦ πᾶν καὶ μεῖζον ἑαυτοῦ . ὅθεν ὡς οὐκ ἐν τῇ ἐκτάσει πλέον τι ληψόμενον : ἔξω γὰρ ἂν καὶ τοῦ παντὸς ἐγίνετο : περιθεῖν αὐτὸ ἐβουλήθη , οὔτε δὲ περιλαβεῖν δεδυνημένον οὐδ̓ αὖ ἐντὸς γενέσθαι ἠγάπησε τόπον ἔχειν καὶ τάξιν οὗ σώζοιτο γειτονοῦν αὐτῷ παρόντι καὶ οὐ παρόντι αὖ : ἔστι γὰρ ἐφ̓ ἑαυτοῦ ἐκεῖνο , κἄν τι αὐτῷ ἐθέλῃ παρεῖναι : ὅπου δὴ συνιὸν τὸ σῶμα τοῦ παντὸς εὑρίσκει τὸ πᾶν , ὥστε μηδὲν ἔτι δεῖσθαι τοῦ πόρρω , ἀλλὰ στρέφεσθαι ἐν τῷ αὐτῷ , ὡς παντὸς ὄντος τούτου οὗ κατὰ πᾶν μέρος αὑτοῦ ἀπολαύει ὅλου ἐκείνου . εἰ μὲν γὰρ ἐν τόπῳ ἦν ἐκεῖνο αὐτό , προσχωρεῖν τε ἔδει ἐκεῖ καὶ εὐθυπορεῖν καὶ ἐν ἄλλῳ μέρει αὐτοῦ ἄλλῳ μέρει ἐφάπτεσθαι ἐκείνου καὶ εἶναι τὸ πόρρω καὶ ἐγγύθεν : εἰ δὲ μήτε τὸ πόρρω μήτε τὸ ἐγγύθεν , ἀνάγκη ὅλον παρεῖναι , εἴπερ πάρεστι . καὶ ὅλως πάρεστιν ἐκείνων ἑκάστῳ , οἷς μήτε πόρρωθέν ʽἐστἰ μήτε ἐγγύθεν , δυνατοῖς δὲ δέξασθαί ἐστιν .
Lemmas: εἰμί δή ὁ μέν ἀληθινός πᾶς , ὁ δέ ὁ πᾶς μίμημα ὁ ὅδε ὁ ὁρατός φύσις . ὁ μέν οὖν ὄντως πᾶς ἐν οὐδείς εἰμί , οὐδείς γάρ εἰμί πρό αὐτός : ὅς δέ ἄν μετά οὗτος εἰμί , οὗτος ἤδη ἀνάγκη ἐν ὁ πᾶς εἰμί , εἴπερ εἰμί , καί μάλα ἐκ ἐκεῖνος ἀρτάω καί οὐ δύναμαι ἄνευ ἐκεῖνος οὔτε μένω οὔτε κινέω . καί γάρ εἰ μή ὡς ἐν τόπος τις τίθημι ὁ τοιοῦτος ὁ τόπος νοέω ἤ πέρας σῶμα ὁ περιέχω κατά ὅς περιέχω ἤ διάστημα τις , ὅς πρότερος εἰμί ὁ φύσις ὁ κενός καί ἔτι εἰμί , ἀλλά ὁ γε οἷος ἐρείδω ἐπί αὐτός καί ἀναπαύω πανταχοῦ εἰμί ἐκεῖνος καί συνέχω , ὁ ὁ ὄνομα ἀφίημι κατηγορία ὁ διάνοια ὁ λέγω λαμβάνω . οὗτος δέ ἄλλος χάριν λέγω , ὅτι ὁ πᾶς ἐκεῖνος καί πρῶτος καί εἰμί οὐ ζητέω τόπος , οὐδέ ὅλος ἐν τις . πᾶς δή ὁ πᾶς οὐ εἰμί ὅπως ἀπολείπω ἑαυτοῦ , ἀλλά εἰμί πληρόω ἑαυτοῦ καί εἰμί ἴσος ἑαυτοῦ : καί οὗ ὁ πᾶς , ἐκεῖ αὐτός : ὁ γάρ πᾶς αὐτός εἰμί . ὅλος τε , εἰ τις ἐν ὁ πᾶς ἱδρύω ἄλλος εἰμί παρά ἐκεῖνος , μεταλαμβάνω αὐτός καί συντυγχάνω αὐτός καί ἰσχύω παρά αὐτός οὐ μερίζω ἐκεῖνος , ἀλλά εὑρίσκω αὐτός ἐν ἑαυτοῦ αὐτός προσέρχομαι ἐκεῖνος ἐκεῖνος οὐ ἔξω ἑαυτοῦ γίγνομαι : οὐ γάρ οἷος τε ἐν ὁ μή εἰμί ὁ εἰμί εἰμί , ἀλλά εἴπερ ὁ μή εἰμί ἐν ὁ εἰμί . ὅλος οὖν ἐντυγχάνω ὁ εἰμί : οὐ γάρ εἰμί ἀποσπάω αὐτός ἀπό ἑαυτοῦ , καί ὁ πανταχοῦ δέ λέγω εἰμί αὐτός δηλόω ἐν ὁ εἰμί : ὥστε ἐν ἑαυτοῦ . καί οὐδείς θαυμαστός , εἰ ὁ πανταχοῦ ἐν ὁ εἰμί καί ἐν ἑαυτοῦ : ἤδη γάρ γίγνομαι ὁ πανταχοῦ ἐν εἷς . ἐγώ δέ ὁ εἰμί ἐν αἰσθητός τίθημι καί ὁ πανταχοῦ ἐκεῖ τίθημι , καί μέγας νομίζω ὁ αἰσθητός ἀφοράω , πῶς ἐν μέγας καί τοσοῦτος ἐκεῖνος ὁ φύσις ἐκτείνω : ὁ δέ εἰμί οὗτος ὁ λέγω μέγας μικρός , ὅς δέ νομίζω μικρός , ἐκεῖνος μέγας , εἰ γε ὅλος ἐπί πᾶς οὗτος μέρος φθάνω , μάλα δέ οὗτος πανταχόθεν ὁ αὐτός μέρος ἐπί ἐκεῖνος ἔρχομαι εὑρίσκω αὐτός πανταχοῦ πᾶς καί μέγας ἑαυτοῦ . ὅθεν ὡς οὐ ἐν ὁ ἔκτασις πολύς τις λαμβάνω : ἔξω γάρ ἄν καί ὁ πᾶς γίγνομαι : περιθέω αὐτός βούλομαι , οὔτε δέ περιλαμβάνω δύναμαι οὐδέ αὖ ἐντός γίγνομαι ἀγαπάω τόπος ἔχω καί τάξις ὅς σῴζω γειτονέω αὐτός πάρειμι καί οὐ πάρειμι αὖ : εἰμί γάρ ἐπί ἑαυτοῦ ἐκεῖνος , ἐάν τις αὐτός ἐθέλω πάρειμι : ὅπου δή σύνειμι ὁ σῶμα ὁ πᾶς εὑρίσκω ὁ πᾶς , ὥστε μηδείς ἔτι δέω ὁ πρόσω , ἀλλά στρέφω ἐν ὁ αὐτός , ὡς πᾶς εἰμί οὗτος ὅς κατά πᾶς μέρος ἑαυτοῦ ἀπολαύω ὅλος ἐκεῖνος . εἰ μέν γάρ ἐν τόπος εἰμί ἐκεῖνος αὐτός , προσχωρέω τε δέω ἐκεῖ καί εὐθυπορέω καί ἐν ἄλλος μέρος αὐτός ἄλλος μέρος ἐφάπτω ἐκεῖνος καί εἰμί ὁ πρόσω καί ἐγγύθεν : εἰ δέ μήτε ὁ πρόσω μήτε ὁ ἐγγύθεν , ἀνάγκη ὅλος πάρειμι , εἴπερ πάρειμι . καί ὅλος πάρειμι ἐκεῖνος ἕκαστος , ὅς μήτε πρόσωθεν εἰμί μήτε ἐγγύθεν , δυνατός δέ δέχομαι εἰμί .