plotinus.enneades 6.6.18
ἀλλὰ γὰρ ὁ ἀριθμὸς ἐκεῖ ὥρισται : ἡμεῖς δ̓ ἐπινοήσομεν πλείονα τοῦ προτεθέντος , καὶ τὸ ἄπειρον οὕτως ἀριθμούντων . ἐκεῖ δὲ ἐπινοῆσαι πλέον οὐκ ἔστι τοῦ ἐπινοηθέντος : ἤδη γὰρ ἔστιν : οὐδ̓ ἐλήφθη τις οὐδὲ ληφθήσεται , ἵνα τις καὶ προστεθῇ αὐτῷ . εἴη δὲ ἂν κἀκεῖ ἄπειρος , ὅτι οὐκ ἔστι μεμετρημένος : ὑπὸ τίνος γάρ ; ἀλλ̓ ὃς ἔστι , πᾶς ἐστιν ἓν ὢν καὶ ὁμοῦ καὶ ὅλος δὴ καὶ οὐ περιειλημμένος πέρατί τινι , ἀλλ̓ ἑαυτῷ ὢν ὃς ἔστι : τῶν γὰρ ὄντων ὅλως οὐδὲν ἐν πέρατι , ἀλλ̓ ἔστι τὸ πεπερασμένον καὶ μεμετρημένον τὸ εἰς ἀπειρίαν κωλυθὲν δραμεῖν καὶ μέτρου δεόμενον : ἐκεῖνα δὲ πάντα μέτρα , ὅθεν καὶ καλὰ πάντα . καὶ γάρ , ᾗ ζῷον , καλόν , ἀρίστην τὴν ζωὴν ἔχον , οὐδεμιᾷ ζωῇ ἐλλεῖπον , οὐδ̓ αὖ πρὸς θάνατον συμμιγῆ ἔχον τὴν ζωήν : οὐδὲν γὰρ θνητὸν οὐδ̓ ἀποθνῆσκον : οὐδ̓ αὖ ἀμενηνὴ ἡ ζωὴ τοῦ ζῴου αὐτοῦ , ἀλλ̓ ἡ πρώτη καὶ ἐναργεστάτη καὶ τὸ τρανὸν ἔχουσα τοῦ ζῆν , ὥσπερ τὸ πρῶτον φῶς , ἀφ̓ οὗ καὶ αἱ ψυχαὶ ζῶσί τε ἐκεῖ καὶ αἱ δεῦρο ἰοῦσαι κομίζονται . οἶδε δὲ καὶ ὅτου χάριν ζῇ καὶ πρὸς ὃ ζῇ , ἀφ̓ οὗ καὶ ζῇ : ἐξ οὗ γὰρ καὶ εἰς ὃ ζῇ . ἡ δὲ πάντων φρόνησις καὶ ὁ πᾶς νοῦς ἐπὼν καὶ συνὼν καὶ ὁμοῦ ὢν ἀγαθώτερον αὐτὸ ἐπιχρώσας καὶ συγκερασάμενος φρόνησιν σεμνότερον αὐτοῦ τὸ κάλλος παρέχεται : ἐπεὶ καὶ ἐνταῦθα φρόνιμος ζωὴ τὸ σεμνὸν καὶ τὸ καλὸν κατὰ ἀλήθειάν ἐστι , καίτοι ἀμυδρῶς ὁρᾶται : ἐκεῖ δὲ καθαρῶς ὁρᾶται . δίδωσι γὰρ τῷ ὁρῶντι ὅρασιν καὶ δύναμιν εἰς τὸ μᾶλλον ζῆν καὶ μᾶλλον εὐτόνως ζῶντα ὁρᾶν καὶ γενέσθαι ὃ ὁρᾷ . ἐνταῦθα μὲν γὰρ ἡ ποσβολὴ καὶ πρὸς ἄψυχα ἡ πολλή , καὶ ὅταν πρὸς ζῷα , τὸ μὴ ζῶν αὐτῶν προβέβληται , καὶ ἡ ἔνδον ζωὴ μέμικται . ἐκεῖ δὲ ζῷα πάντα καὶ ὅλα ζῶντα καὶ καθαρά , κἂν ὡς οὐ ζῷόν τι λάβῃς , ἐξέλαμψεν αὑτοῦ εὐθέως καὶ αὐτὸ τὴν ζωήν : τὴν δὲ οὐσίαν ἐν αὐτοῖς διαβᾶσαν , ἀκίνητον εἰς μεταβολὴν παρέχουσαν αὐτοῖς τὴν ζωὴν καὶ τὴν φρόνησιν καὶ τὴν ἐν αὐτοῖς σοφίαν καὶ ἐπιστήμην θεασάμενος τὴν κάτω φύσιν ἅπασαν γελάσει τῆς εἰς οὐσίαν προσποιήσεως . παρὰ γὰρ ταύτης μένει μὲν ζωή , μένει δὲ νοῦς , ἕστηκε δὲ ἐν αἰῶνι τὰ ὄντα : ἐξίστησι δὲ οὐδὲν οὐδέ τι τρέπει οὐδὲ παρακινεῖ αὐτό : οὐδὲ γὰρ ἔστι τι ὂν μετ̓ αὐτό , ὃ ἐφάψεται αὐτοῦ : εἰ δέ τι ην , ὑπὸ τούτου ἂν ἦν : καὶ εἰ ἐναντίον τι ἦν , ἀπαθὲς ἂν ἦν τοῦτο ὑπ’ αὐτοῦ τοῦ ἐναντίου . ὂν δὲ αὐτὸ οὐκ ἂν τοῦτο ἐποίησεν ὄν , ἀλλ̓ ἕτερον πρὸ αὐτοῦ κοινὸν καὶ ἦν ἐκεῖνο τὸ ὄν : ὥστε ταύτῃ Παρμενίδης ὀρθῶς ἓν εἰπὼν τὸ ὄν : καὶ οὐ δἰ ἐρημίαν ἄλλου ἀπαθές , ἀλλ̓ ὅτι ὄν . μόνῳ γὰρ τούτῳ παῤ αὑτοῦ ἔστιν εἶναι . πῶς ἂν οὖν τις τὸ ὂν παῤ αὐτοῦ ἀφέλοιτο ἢ ὁτιοῦν ἄλλο , ὅσα ὄντως ἐνἑ??ʼγείᾳ καὶ ὅσα ἀπ̓ αὐτοῦ ; ἕως γὰρ ἂν ᾖ , χορηγεῖ : ἔστι δ̓ ἀεί : ὥστε κἀκεῖνα . οὕτω δ̓ ἐστὶν ἐν δυνάμει καὶ κάλλει μέγα , ὥστε θέλγειν καὶ τὰ πάντα ἀνηρτῆσθαι αὐτοῦ καὶ ἴχνος αὐτοῦ παῤ αὐτοῦ ἔχοντα ἀγαπᾶν καὶ μετὰ τοῦτο τἀγαθὸν ζητεῖν : τὸ γὰρ εἶναι πρὸ ἐκείνου ὡς πρὸς ἡμᾶς , καὶ ὁ πᾶς δὲ κόσμος οὗτος καὶ ζῆν καὶ φρονεῖν , ἵνα ᾖ , θέλει , καὶ πᾶσα ψυχὴ καὶ πᾶς νοῦς ὃ ἔστιν εἶναι : τὸ δὲ εἶναι αὔταρκες ἑαυτῷ .
Lemmas: ἀλλά γάρ ὁ ἀριθμός ἐκεῖ ὁρίζω : ἐγώ δέ ἐπινοέω πολύς ὁ προτίθημι , καί ὁ ἄπειρος οὕτως ἀριθμέω . ἐκεῖ δέ ἐπινοέω πολύς οὐ εἰμί ὁ ἐπινοέω : ἤδη γάρ εἰμί : οὐδέ λαμβάνω τις οὐδέ λαμβάνω , ἵνα τις καί προστίθημι αὐτός . εἰμί δέ ἄν ἐκεῖ ἄπειρος , ὅτι οὐ εἰμί μετρέω : ὑπό τίς γάρ ; ἀλλά ὅς εἰμί , πᾶς εἰμί εἷς εἰμί καί ὁμοῦ καί ὅλος δή καί οὐ περιλαμβάνω πέρας τις , ἀλλά ἑαυτοῦ εἰμί ὅς εἰμί : ὁ γάρ εἰμί ὅλος οὐδείς ἐν πέρας , ἀλλά εἰμί ὁ περαίνω καί μετρέω ὁ εἰς ἀπειρία κωλύω τρέχω καί μέτρον δέω : ἐκεῖνος δέ πᾶς μέτρον , ὅθεν καί καλός πᾶς . καί γάρ , ᾗ ζῷον , καλός , ἀγαθός ὁ ζωή ἔχω , οὐδείς ζωή ἐλλείπω , οὐδέ αὖ πρός θάνατος συμμιγής ἔχω ὁ ζωή : οὐδείς γάρ θνητός οὐδέ ἀποθνῄσκω : οὐδέ αὖ ἀμενηνός ὁ ζωή ὁ ζῷον αὐτός , ἀλλά ὁ πρῶτος καί ἐναργής καί ὁ τρανός ἔχω ὁ ζάω , ὥσπερ ὁ πρῶτος φάος , ἀπό ὅς καί ὁ ψυχή ζάω τε ἐκεῖ καί ὁ δεῦρο ἔρχομαι κομίζω . οἶδα δέ καί ὅστις χάριν ζάω καί πρός ὅς ζάω , ἀπό ὅς καί ζάω : ἐκ ὅς γάρ καί εἰς ὅς ζάω . ὁ δέ πᾶς φρόνησις καί ὁ πᾶς νόος ἔπειμι καί σύνειμι καί ὁμοῦ εἰμί ἀγαθός αὐτός ἐπιχρώννυμι καί συγκεράννυμι φρόνησις σεμνός αὐτός ὁ κάλλος παρέχω : ἐπεί καί ἐνταῦθα φρόνιμος ζωή ὁ σεμνός καί ὁ καλός κατά ἀλήθεια εἰμί , καίτοι ἀμυδρός ὁράω : ἐκεῖ δέ καθαρός ὁράω . δίδωμι γάρ ὁ ὁράω ὅρασις καί δύναμις εἰς ὁ μάλα ζάω καί μάλα εὔτονος ζάω ὁράω καί γίγνομαι ὅς ὁράω . ἐνταῦθα μέν γάρ ὁ ποσβολὴ καί πρός ἄψυχος ὁ πολύς , καί ὅταν πρός ζῷον , ὁ μή ζάω αὐτός προβάλλω , καί ὁ ἔνδον ζωή μείγνυμι . ἐκεῖ δέ ζῷον πᾶς καί ὅλος ζάω καί καθαρός , ἐάν ὡς οὐ ζῷον τις λαμβάνω , ἐκλάμπω ἑαυτοῦ εὐθύς καί αὐτός ὁ ζωή : ὁ δέ οὐσία ἐν αὐτός διαβαίνω , ἀκίνητος εἰς μεταβολή παρέχω αὐτός ὁ ζωή καί ὁ φρόνησις καί ὁ ἐν αὐτός σοφία καί ἐπιστήμη θεάομαι ὁ κάτω φύσις ἅπας γελάω ὁ εἰς οὐσία προσποίησις . παρά γάρ οὗτος μένω μέν ζωή , μένω δέ νόος , ἵστημι δέ ἐν αἰών ὁ εἰμί : ἐξίστημι δέ οὐδείς οὐδέ τις τρέπω οὐδέ παρακινέω αὐτός : οὐδέ γάρ εἰμί τις εἰμί μετά αὐτός , ὅς ἐφάπτω αὐτός : εἰ δέ τις εἰμί , ὑπό οὗτος ἄν εἰμί : καί εἰ ἐναντίος τις εἰμί , ἀπαθής ἄν εἰμί οὗτος ὑπό αὐτός ὁ ἐναντίος . εἰμί δέ αὐτός οὐ ἄν οὗτος ποιέω εἰμί , ἀλλά ἕτερος πρό αὐτός κοινός καί εἰμί ἐκεῖνος ὁ εἰμί : ὥστε ταύτῃ Παρμενίδης ὀρθός εἷς λέγω ὁ εἰμί : καί οὐ διά ἐρημία ἄλλος ἀπαθής , ἀλλά ὅτι εἰμί . μόνος γάρ οὗτος παρά ἑαυτοῦ εἰμί εἰμί . πῶς ἄν οὖν τις ὁ εἰμί παρά αὐτός ἀφαιρέω ἤ ὁστισοῦν ἄλλος , ὅσος ὄντως ἔνειμι καί ὅσος ἀπό αὐτός ; ἕως γάρ ἄν εἰμί , χορηγέω : εἰμί δέ ἀεί : ὥστε ἐκεῖνος . οὕτως δέ εἰμί ἐν δύναμις καί κάλλος μέγας , ὥστε θέλγω καί ὁ πᾶς ἀναρτάω αὐτός καί ἴχνος αὐτός παρά αὐτός ἔχω ἀγαπάω καί μετά οὗτος ἀγαθός ζητέω : ὁ γάρ εἰμί πρό ἐκεῖνος ὡς πρός ἐγώ , καί ὁ πᾶς δέ κόσμος οὗτος καί ζάω καί φρονέω , ἵνα εἰμί , ἐθέλω , καί πᾶς ψυχή καί πᾶς νόος ὅς εἰμί εἰμί : ὁ δέ εἰμί αὐτάρκης ἑαυτοῦ .