plotinus.enneades 4.3.19
πότερα δὲ ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ τὸ ἀμέριστον καὶ μεριστὸν ὥσπερ κραθέντων , ἢ ἄλλῃ μὲν καὶ κατ̓ ἄλλο τὸ ἀμέριστον , τὸ δὲ μεριστὸν οἷον ἐφεξῆς καὶ ἕτερον μέρος αὐτῆς , ὥσπερ τὸ μὲν λογιζόμενόν φαμεν ἄλλο , τὸ δὲ ἄλογον ἄλλο ; γνωσθείη δ̓ ἂν ληφθέντος τί λέγομεν ἑκάτερον . ἀμέριστον μὲν οὖν ἁπλῶς εἴρηται αὐτῷ , μεριστὸν δὲ οὐχ ἁπλῶς , ἀλλὰ περὶ τὰ σώματά φησι γινομένην μεριστὴν καὶ ταύτην οὐ γεγενημένην . τὴν δὴ σώματος φύσιν ὁρᾶν δεῖ πρὸς τὸ ζῆν οἵας ψυχῆς προσδεῖται , καὶ ὅ τι δεῖ τῆς ψυχῆς πανταχοῦ τῷ σώματι καὶ ὅλῳ παρεῖναι . πᾶν μὲν δὴ τὸ αἰσθητικόν , εἴπερ διὰ παντὸς αἰσθήσεται , ἀφικνεῖται πρὸς τὸ μερίζεσθαι : πανταχοῦ μὲν γὰρ ὂν μεμερίσθαι ἂν λέγοιτο . ὅλον δὲ πανταχοῦ φαινόμενον οὐ μεμερίσθαι ἂν παντελῶς λέγοιτο , περὶ δὲ τὰ σώματα γίνεσθαι μεριστόν . εἰ δέ τις λέγοι ἐν ταῖς ἄλλαις αἰσθήσεσι μηδὲ μεμερίσθαι , ἀλλ̓ ἢ μόνον ἐν τῇ ἁφῇ , λεκτέον , ὅτι καὶ ἐν ταῖς ἄλλαις : εἴπερ σῶμά ἐστι τὸ μεταλαμβάνον , ἀνάγκη οὕτω μερίζεσθαι , ἔλαττον δὲ ἢ ἐν τῇ ἁφῇ . καὶ δὴ καὶ τὸ φυτικὸν αὐτῆς καὶ τὸ αὐξητικὸν ὡσαύτως : καὶ εἰ περὶ τὸ ἧπαρ ἡ ἐπιθυμία , τὸ δὲ περὶ τὴν καρδίαν ὁ θυμός , ὁ αὐτὸς λόγος καὶ ἐπὶ τούτων . ἀλλ̓ ἴσως ταῦτα οὐ παραλαμβάνει ἐν ἐκείνῳ τῷ μίγματι , ἴσως δὲ ἄλλον τρόπον καὶ ἔκ τινος τῶν παραληφθέντων ταῦτα . λογισμὸς δὲ καὶ νοῦς οὐκέτι σώματι δίδωσιν αὑτά : καὶ γὰρ τὸ ἔργον αὐτῶν οὐ δἰ ὀργάνου τελεῖται τοῦ σώματος : ἐμπόδιον γὰρ τοῦτο , εἴ τις αὐτῷ ἐν ταῖς σκέψεσι προσχρῷτο . ἄλλο ἄρα ἑκάτερον τὸ ἀμέριστον καὶ μεριστόν , καὶ οὐχ ὡς ἓν κραθέντα , ἀλλ̓ ὡς ὅλον ἐκ μερῶν ἑκατέρου καθαροῦ καὶ χωρὶς τῇ δυνάμει . εἰ μέντοι καὶ τὸ περὶ τὰ σώματα γινόμενον μεριστὸν ἐκ τῆς ἐπάνω δυνάμεως ἔχει τὸ ἀμέριστον , δύναται τὸ αὐτὸ τοῦτο ἀμέριστον καὶ μεριστὸν εἶναι , οἷον κραθὲν ἐξ αὑτοῦ τε καὶ τῆς εἰς αὐτὸ ἐλθούσης ἄνωθεν δυνάμεως .
Lemmas: πότερος δέ ἐπί ὁ αὐτός ὁ ἀμέριστος καί μεριστός ὥσπερ κεράννυμι , ἤ ἄλλῃ μέν καί κατά ἄλλος ὁ ἀμέριστος , ὁ δέ μεριστός οἷος ἐφεξῆς καί ἕτερος μέρος αὐτός , ὥσπερ ὁ μέν λογίζομαι φημί ἄλλος , ὁ δέ ἄλογος ἄλλος ; γιγνώσκω δέ ἄν λαμβάνω τίς λέγω ἑκάτερος . ἀμέριστος μέν οὖν ἁπλῶς λέγω αὐτός , μεριστός δέ οὐ ἁπλῶς , ἀλλά περί ὁ σῶμα φημί γίγνομαι μεριστός καί οὗτος οὐ γίγνομαι . ὁ δή σῶμα φύσις ὁράω δέω πρός ὁ ζάω οἷος ψυχή προσδέω , καί ὅς τις δέω ὁ ψυχή πανταχοῦ ὁ σῶμα καί ὅλος πάρειμι . πᾶς μέν δή ὁ αἰσθητικός , εἴπερ διά πᾶς αἰσθάνομαι , ἀφικνέομαι πρός ὁ μερίζω : πανταχοῦ μέν γάρ εἰμί μερίζω ἄν λέγω . ὅλος δέ πανταχοῦ φαίνω οὐ μερίζω ἄν παντελής λέγω , περί δέ ὁ σῶμα γίγνομαι μεριστός . εἰ δέ τις λέγω ἐν ὁ ἄλλος αἴσθησις μηδέ μερίζω , ἀλλά ἤ μόνος ἐν ὁ ἁφή , λεκτέος , ὅτι καί ἐν ὁ ἄλλος : εἴπερ σῶμα εἰμί ὁ μεταλαμβάνω , ἀνάγκη οὕτως μερίζω , ἐλαχύς δέ ἤ ἐν ὁ ἁφή . καί δή καί ὁ φυτικός αὐτός καί ὁ αὐξητικός ὡσαύτως : καί εἰ περί ὁ ἧπαρ ὁ ἐπιθυμία , ὁ δέ περί ὁ καρδία ὁ θυμός , ὁ αὐτός λόγος καί ἐπί οὗτος . ἀλλά ἴσως οὗτος οὐ παραλαμβάνω ἐν ἐκεῖνος ὁ μίγμα , ἴσως δέ ἄλλος τρόπος καί ἐκ τις ὁ παραλαμβάνω οὗτος . λογισμός δέ καί νόος οὐκέτι σῶμα δίδωμι ἑαυτοῦ : καί γάρ ὁ ἔργον αὐτός οὐ διά ὄργανον τελέω ὁ σῶμα : ἐμπόδιος γάρ οὗτος , εἰ τις αὐτός ἐν ὁ σκέψις προσχράομαι . ἄλλος ἄρα ἑκάτερος ὁ ἀμέριστος καί μεριστός , καί οὐ ὡς εἷς κεράννυμι , ἀλλά ὡς ὅλος ἐκ μέρος ἑκάτερος καθαρός καί χωρίς ὁ δύναμις . εἰ μέντοι καί ὁ περί ὁ σῶμα γίγνομαι μεριστός ἐκ ὁ ἐπάνω δύναμις ἔχω ὁ ἀμέριστος , δύναμαι ὁ αὐτός οὗτος ἀμέριστος καί μεριστός εἰμί , οἷος κεράννυμι ἐκ ἑαυτοῦ τε καί ὁ εἰς αὐτός ἔρχομαι ἄνωθεν δύναμις .