plotinus.enneades 1.6.5
τῷ δὴ καὶ περὶ τὰ ἐν οὐκ αἰσθήσει ἐρωτικῶν ἀναπυνθάνεσθαι δεῖ : τί πάσχετε περὶ τὰ λεγόμενα ἐπιτηδεύματα καλὰ καὶ τρόπους καλοὺς καὶ ἤθη σώφρονα καὶ ὅλως ἔργα ἀρετῆς καὶ διαθέσεις καὶ τὸ τῶν ψυχῶν κάλλος ; καὶ ἑαυτοὺς δὲ ἰδόντες τὰ ἔνδον καλοὺς τί πάσχετε ; καὶ πῶς ἀναβακχεύεσθε καὶ ἀνακινεῖσθε καὶ ἑαυτοῖς συνεῖναι ποθεῖτε συλλεξάμενοι αὑτοὺς ἀπὸ τῶν σωμάτων ; πάσχουσι μὲν γὰρ ταῦτα οἱ ὄντως ἐρωτικοί . τί δέ ἐστι , περὶ ὃ ταῦτα πάσχουσιν ; οὐ σχῆμα , οὐ χρῶμα , οὐ μέγεθός τι , ἀλλὰ περὶ ψυχήν , ἀχρώματον μὲν αὐτήν , ἀχρώματον δὲ καὶ τὴν σωφροσύνην ἔχουσαν καὶ τὸ ἄλλο τῶν ἀρετῶν φέγγος , ὅταν ἢ ἐν αὑτοῖς ἴδητε , ἢ καὶ ἐν ἄλλῳ θεάσησθε μέγεθος ψυχῆς καὶ ἦθος δίκαιον καὶ σωφροσύνην καθαρὰν καὶ ἀνδρείαν βλοσυρὸν ἔχουσαν πρόσωπον καὶ σεμνότητα καὶ αἰδῶ ἐπανθοῦσαν ἀτρεμεῖ καὶ ἀκύμονι καὶ ἀπαθεῖ διαθέσει , ἐπὶ πᾶσι δὲ τούτοις τὸν θεοειδῆ νοῦν ἐπιλάμποντα . ταῦτα οὖν ἀγάμενοι καὶ φιλοῦντες πῶς αὐτὰ λέγετε καλά ; ἔστι μὲν γὰρ καὶ φαίνεται καὶ οὐ μήποτε ὁ ἰδὼν ἄλλο τι φήσει , ἢ τὰ ὄντως ὄντα ταῦτα εἶναι . τί ὄντα ὄντως ; ἢ καλά . ἀλλ̓ ἔτι ποθεῖ ὁ λόγος , τί ὄντα πεποίηκε τὴν ψυχὴν εἶναι ἐράσμιον : τί τὸ ἐπὶ πάσαις ἀρεταῖς διαπρέπον οἷον φῶς ; βούλει δὴ καὶ τὰ ἐναντία λαβών , τὰ περὶ ψυχὴν αἰσχρὰ γινόμενα , ἀντιπαραθεῖναι ; τάχα γὰρ ἂν συμβάλλοιτο πρὸς ὃ ζητοῦμεν τὸ αἰσχρὸν ὅ τί ποτ̓ ἐστὶ καὶ διότι φανέν . ἔστω δὴ ψυχὴ αἰσχρά , ἀκόλαστός τε καὶ ἄδικος , πλείστων μὲν ἐπιθυμιῶν γέμουσα , πλείστης δὲ ταραχῆς , ἐν φόβοις διὰ δειλίαν , ἐν φθόνοις διὰ μικροπρέπειαν , πάντα φρονοῦσα ἃ δὴ καὶ φρονεῖ θνητὰ καὶ ταπεινά , σκολιὰ πανταχοῦ , ἡδονῶν οὐ καθαρῶν φίλη , ζῶσα ζωὴν τοῦ ὅ τι ἂν πάθῃ διὰ σώματος ὡς ἡδὺ λαβοῦσα αἶσχος . αὐτὸ τοῦτο τὸ αἶσχος αὐτῇ ἆρα οὐ προσγεγονέναι οἷον ἐπακτὸν κακὸν φήσομεν , ὃ ἐλωβήσατο μὲν αὐτῇ , πεποίηκε δὲ αὐτὴν ἀκάθαρτον καὶ πολλῷ τῷ κακῷ συμπεφυρμένην , οὔτε ζωὴν ἔτι ἔχουσαν οὔτε αἴσθησιν καθαράν , ἀλλὰ τῷ μίγματι τοῦ κακοῦ ἀμυδρᾷ τῇ ζωῇ κεχρημένην καὶ πολλῷ τῷ θανάτῳ κεκραμένην , οὐκέτι μὲν ὁρῶσαν ἃ δεῖ ψυχὴν ὁρᾶν , οὐκέτι δὲ ἐωμένην ἐν αὑτῇ μένειν τῷ ἕλκεσθαι ἀεὶ πρὸς τὸ ἔξω καὶ τὸ κάτω καὶ τὸ σκοτεινόν ; ἀκάθαρτος δή , οἶμαι , οὖσα καὶ φερομένη πανταχοῦ ὁλκαῖς πρὸς τὰ τῇ αἰσθήσει προσπίπτοντα , πολὺ τὸ τοῦ σώματος ἔχουσα ἐγκεκραμένον , τῷ ὑλικῷ πολλῷ συνοῦσα καὶ εἰς αὑτὴν εἰσδεξαμένη εἶδος ἕτερον ἠλλάξατο κράσει τῇ πρὸς τὸ χεῖρον : οἷον εἴ τις δὺς εἰς πηλὸν ἢ βόρβορον τὸ μὲν ὅπερ εἶχε κάλλος μηκέτι προφαίνοι , τοῦτο δὲ ὁρῷτο , ὃ παρὰ τοῦ πηλοῦ ἢ βορβόρου ἀπεμάξατο : ᾧ δὴ τὸ αἰσχρὸν προσθήκῃ τοῦ ἀλλοτρίου προσῆλθε καὶ ἔργον αὐτῷ , εἴπερ ἔσται πάλιν καλός , ἀπονιψαμένῳ καὶ καθηραμένῳ ὅπερ ἦν εἶναι . αἰσχρὰν δὴ ψυχὴν λέγοντες μίξει καὶ κράσει καὶ νεύσει τῇ πρὸς τὸ σῶμα καὶ ὕλην ὀρθῶς ἂν λέγοιμεν . καὶ ἔστι τοῦτο αἶσχος ψυχῇ μὴ καθαρᾷ μηδὲ εἰλικρινεῖ εἶναι , ὥσπερ χρυσῷ ἀναπεπλῆσθαι τοῦ γεώδους , ὃ εἴ τις ἀφέλοι , καταλέλειπται χρυσὸς καὶ ἔστι καλός , μονούμενος μὲν τῶν ἄλλων , αὑτῷ δὲ συνὼν μόνῳ . τὸν αὐτὸν δὴ τρόπον καὶ ψυχή , μονωθεῖσα μὲν ἐπιθυμιῶν , ἃς διὰ τὸ σῶμα ἔχει , ᾧ ἄγαν προσωμίλει , ἀπαλλαγεῖσα δὲ τῶν ἄλλων παθῶν καὶ καθαρθεῖσα ἃ ἔχει σωματωθεῖσα , μείνασα μόνη τὸ αἰσχρὸν τὸ παρὰ τῆς ἑτέρας φύσεως ἅπαν ἀπεθήκατο .
Lemmas: ὁ δή καί περί ὁ ἐν οὐ αἴσθησις ἐρωτικός ἀναπυνθάνομαι δέω : τίς πάσχω περί ὁ λέγω ἐπιτήδευμα καλός καί τρόπος καλός καί ἦθος σώφρων καί ὅλος ἔργον ἀρετή καί διάθεσις καί ὁ ὁ ψυχή κάλλος ; καί ἑαυτοῦ δέ ὁράω ὁ ἔνδον καλός τίς πάσχω ; καί πῶς ἀναΒακχεύω καί ἀνακινέω καί ἑαυτοῦ σύνειμι ποθέω συλλέγω ἑαυτοῦ ἀπό ὁ σῶμα ; πάσχω μέν γάρ οὗτος ὁ ὄντως ἐρωτικός . τίς δέ εἰμί , περί ὅς οὗτος πάσχω ; οὐ σχῆμα , οὐ χρῶμα , οὐ μέγεθος τις , ἀλλά περί ψυχή , ἀχρώματος μέν αὐτός , ἀχρώματος δέ καί ὁ σωφροσύνη ἔχω καί ὁ ἄλλος ὁ ἀρετή φέγγος , ὅταν ἤ ἐν ἑαυτοῦ ὁράω , ἤ καί ἐν ἄλλος θεάομαι μέγεθος ψυχή καί ἦθος δίκαιος καί σωφροσύνη καθαρός καί ἀνδρεία βλοσυρός ἔχω πρόσωπον καί σεμνότης καί αἰδώς ἐπαναθέω ἀτρεμής καί ἀκύμων καί ἀπαθής διάθεσις , ἐπί πᾶς δέ οὗτος ὁ θεοειδής νόος ἐπιλάμπω . οὗτος οὖν ἀγάομαι καί φιλέω πῶς αὐτός λέγω καλός ; εἰμί μέν γάρ καί φαίνω καί οὐ μήποτε ὁ ὁράω ἄλλος τις φημί , ἤ ὁ ὄντως εἰμί οὗτος εἰμί . τίς εἰμί ὄντως ; ἤ καλός . ἀλλά ἔτι ποθέω ὁ λόγος , τίς εἰμί ποιέω ὁ ψυχή εἰμί ἐράσμιος : τίς ὁ ἐπί πᾶς ἀρετή διαπρέπω οἷος φάος ; βούλομαι δή καί ὁ ἐναντίος λαμβάνω , ὁ περί ψυχή αἰσχρός γίγνομαι , ἀντιπαρατίθημι ; τάχα γάρ ἄν συμβάλλω πρός ὅς ζητέω ὁ αἰσχρός ὅς τις ποτέ εἰμί καί διότι φαίνω . εἰμί δή ψυχή αἰσχρός , ἀκόλαστος τε καί ἄδικος , πολύς μέν ἐπιθυμία γέμω , πολύς δέ ταραχή , ἐν φόβος διά δειλία , ἐν φθόνος διά μικροπρέπεια , πᾶς φρονέω ὅς δή καί φρονέω θνητός καί ταπεινός , σκολιός πανταχοῦ , ἡδονή οὐ καθαρός φίλος , ζάω ζωή ὁ ὅς τις ἄν πάσχω διά σῶμα ὡς ἡδύς λαμβάνω αἶσχος . αὐτός οὗτος ὁ αἶσχος αὐτός ἆρα οὐ προσγίγνομαι οἷος ἐπακτός κακός φημί , ὅς λωβάομαι μέν αὐτός , ποιέω δέ αὐτός ἀκάθαρτος καί πολύς ὁ κακός συμφύρω , οὔτε ζωή ἔτι ἔχω οὔτε αἴσθησις καθαρός , ἀλλά ὁ μίγμα ὁ κακός ἀμυδρός ὁ ζωή χράω καί πολύς ὁ θάνατος κεράννυμι , οὐκέτι μέν ὁράω ὅς δέω ψυχή ὁράω , οὐκέτι δέ ἐάω ἐν ἑαυτοῦ μένω ὁ ἕλκω ἀεί πρός ὁ ἔξω καί ὁ κάτω καί ὁ σκοτεινός ; ἀκάθαρτος δή , οἴομαι , εἰμί καί φέρω πανταχοῦ ὁλκή πρός ὁ ὁ αἴσθησις προσπίπτω , πολύς ὁ ὁ σῶμα ἔχω ἐγκεράννυμι , ὁ ὑλικός πολύς σύνειμι καί εἰς ἑαυτοῦ εἰσδέχομαι εἶδος ἕτερος ἀλλάσσω κρᾶσις ὁ πρός ὁ κακός : οἷον εἰ τις δύω εἰς πηλός ἤ βόρβορος ὁ μέν ὅς ἔχω κάλλος μηκέτι προφαίνω , οὗτος δέ ὁράω , ὅς παρά ὁ πηλός ἤ βόρβορος ἀπομάσσω : ὅς δή ὁ αἰσχρός προσθήκη ὁ ἀλλότριος προσέρχομαι καί ἔργον αὐτός , εἴπερ εἰμί πάλιν καλός , ἀπονίζω καί καθαίρω ὅς εἰμί εἰμί . αἰσχρός δή ψυχή λέγω μίξις καί κρᾶσις καί νεῦσις ὁ πρός ὁ σῶμα καί ὕλη ὀρθός ἄν λέγω . καί εἰμί οὗτος αἶσχος ψυχή μή καθαρός μηδέ εἰλικρινής εἰμί , ὥσπερ χρυσός ἀναπίμπλημι ὁ γεώδης , ὅς εἰ τις ἀφαιρέω , καταλείπω χρυσός καί εἰμί καλός , μονόω μέν ὁ ἄλλος , ἑαυτοῦ δέ σύνειμι μόνος . ὁ αὐτός δή τρόπος καί ψυχή , μονόω μέν ἐπιθυμία , ὅς διά ὁ σῶμα ἔχω , ὅς ἄγαν προσομιλέω , ἀπαλλάσσω δέ ὁ ἄλλος πάθος καί καθαίρω ὅς ἔχω σωματόω , μένω μόνος ὁ αἰσχρός ὁ παρά ὁ ἕτερος φύσις ἅπας ἀποτίθημι .