plotinus.enneades 6.7.3
τί οὖν κωλύει προβουλεύσασθαι περὶ αὐτοῦ ; ἢ κατ̓ ἐκεῖνόν ἐστιν , ὥστε οὔτε τι ἀφελεῖν δεῖ οὔτε προσθεῖναι , ἀλλὰ τὸ βουλεύσασθαι καὶ λελογίσθαι διὰ τὴν ὑπόθεσιν : ὑπέθετο γὰρ γινόμενα . καὶ οὕτω μὲν ἡ βούλευσις καὶ ὁ λογισμός : τῷ δ̓ ἀεὶ γινόμενα ἐνδείξασθαι καὶ ὅτι λογίζεται ἀνεῖλεν . οὐ γὰρ ἔνι λογίζεσθαι ἐν τῷ ἀεί : καὶ γὰρ αὖ ἐπιλελησμένου ἦν , ὅπως καὶ πρότερον : εἶτα , εἰ μὲν ἀμείνω ὕστερον , οὐκ ἂν καλὰ πρότερον : εἰ δ̓ ἦν καλά , ἔχει τὸ ὡσαύτως . καλὰ δ̓ ἐστὶ μετὰ τῆς αἰτίας : ἐπεὶ καὶ νῦν καλόν τι , ὅτι πάντα . τοῦτο γὰρ καὶ εἶδος τὸ πάντα καὶ ὅτι τὴν ὕλην κατέχει : κατέχει δέ , εἰ μηδὲν αὐτῆς ἀμόρφωτον καταλείπει . καταλείπει δέ , εἴ τις μορφὴ ἐλλείποι , οἷον ὀφθαλμὸς ἢ ἄλλο τι : ὥστε αἰτιολογῶν πάντα λέγεις . διὰ τί οὖν ὀφθαλμοί ; ἵνα πάντα : καὶ διὰ τί ὀφρύες ; ἵνα πάντα . καὶ γὰρ εἰ ἕνεκα σωτηρίας λέγοις , φυλακτικὸν τῆς οὐσίας λέγεις ἐν αὐτῇ ὑπάρχον , τοῦτο δὲ εἶναι συμβαλλόμενον . οὕτως ἄρα οὐσία ἦν πρὶν καὶ τοῦτο , καὶ τὸ αἴτιον ἄρα μερος τῆς οὐσίας : καὶ ἄλλο τοίνυν τοῦτο , ὃ δ̓ ἐστὶ τῆς οὐσίας . πάντα τοίνυν ἀλλήλοις καὶ ἡ ὅλη καὶ τελεία καὶ πᾶσα καὶ τὸ καλῶς μετὰ τῆς αἰτίας καὶ ἐν τῇ αἰτίᾳ , καὶ ἡ οὐσία καὶ τὸ τί ἦν εἶναι καὶ τὸ διότι ἕν . εἰ τοίνυν ἔγκειται τὸ αἰσθητικὸν εἶναι καὶ οὕτως αἰσθητικὸν ἐν τῷ εἴδει ὑπὸ ἀιδίου ἀνάγκης καὶ τελειότητος , νοῦ ἐν αὑτῷ ἔχοντος , εἴπερ τέλειος , τὰς αἰτίας , ὥστε ἡμᾶς ὕστερον ἰδεῖν , ὡς ἄρα ὀρθῶς οὕτως ἔχει — ἐκεῖ γὰρ ἓν καὶ συμπληρωτικὸν τὸ αἴτιον καὶ οὐχὶ ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖ μόνον νοῦς ἦν , προσετέθη δὲ τὸ αἰσθητικόν , ὅτε εἰς γένεσιν ἐστέλλετο — πῶς οὐκ ἂν ἐκεῖνος ὁ νοῦς πρὸς τὰ τῇδε ῥέποι ; τί γὰρ ἂν εἴη αἰσθητικὸν ἢ ἀντιληπτικὸν αἰσθητῶν ; πῶς δ̓ οὐκ ἄτοπον , ἐκεῖ μὲν αἰσθητικὸν ἐξ ἀιδίου , ἐνταῦθα δὲ αἰσθάνεσθαι καὶ τῆς ἐκεῖ δυνάμεως τὴν ἐνέργειαν πληροῦσθαι ἐνταῦθα , ὅτε χείρων ἡ ψυχὴ γίνεται ;
Lemmas: τίς οὖν κωλύω προβουλεύω περί αὐτός ; ἤ κατά ἐκεῖνος εἰμί , ὥστε οὔτε τις ἀφαιρέω δέω οὔτε προστίθημι , ἀλλά ὁ βουλεύω καί λογίζομαι διά ὁ ὑπόθεσις : ὑποτίθημι γάρ γίγνομαι . καί οὕτως μέν ὁ βούλευσις καί ὁ λογισμός : ὁ δέ ἀεί γίγνομαι ἐνδείκνυμι καί ὅτι λογίζομαι ἀναιρέω . οὐ γάρ ἔνειμι λογίζομαι ἐν ὁ ἀεί : καί γάρ αὖ ἐπιλανθάνομαι εἰμί , ὅπως καί πρότερος : εἶτα , εἰ μέν ἀγαθός ὕστερον , οὐ ἄν καλός πρότερος : εἰ δέ εἰμί καλός , ἔχω ὁ ὡσαύτως . καλός δέ εἰμί μετά ὁ αἰτία : ἐπεί καί νῦν καλός τις , ὅτι πᾶς . οὗτος γάρ καί εἶδος ὁ πᾶς καί ὅτι ὁ ὕλη κατέχω : κατέχω δέ , εἰ μηδείς αὐτός ἀμόρφωτος καταλείπω . καταλείπω δέ , εἰ τις μορφή ἐλλείπω , οἷος ὀφθαλμός ἤ ἄλλος τις : ὥστε αἰτιολογέω πᾶς λέγω . διά τίς οὖν ὀφθαλμός ; ἵνα πᾶς : καί διά τίς ὀφρύς ; ἵνα πᾶς . καί γάρ εἰ ἕνεκα σωτηρία λέγω , φυλακτικός ὁ οὐσία λέγω ἐν αὐτός ὑπάρχω , οὗτος δέ εἰμί συμβάλλω . οὕτως ἄρα οὐσία εἰμί πρίν καί οὗτος , καί ὁ αἴτιος ἄρα μέρος ὁ οὐσία : καί ἄλλος τοίνυν οὗτος , ὅς δέ εἰμί ὁ οὐσία . πᾶς τοίνυν ἀλλήλων καί ὁ ὅλος καί τέλειος καί πᾶς καί ὁ καλός μετά ὁ αἰτία καί ἐν ὁ αἰτία , καί ὁ οὐσία καί ὁ τίς εἰμί εἰμί καί ὁ διότι εἷς . εἰ τοίνυν ἔγκειμαι ὁ αἰσθητικός εἰμί καί οὕτως αἰσθητικός ἐν ὁ εἶδος ὑπό ἀίδιος ἀνάγκη καί τελειότης , νόος ἐν ἑαυτοῦ ἔχω , εἴπερ τέλειος , ὁ αἰτία , ὥστε ἐγώ ὕστερον ὁράω , ὡς ἄρα ὀρθός οὕτως ἔχω — ἐκεῖ γάρ εἷς καί συμπληρωτικός ὁ αἴτιος καί οὐ ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖ μόνος νόος εἰμί , προστίθημι δέ ὁ αἰσθητικός , ὅτε εἰς γένεσις στέλλω — πῶς οὐ ἄν ἐκεῖνος ὁ νόος πρός ὁ τῇδε ῥέπω ; τίς γάρ ἄν εἰμί αἰσθητικός ἤ ἀντιληπτικός αἰσθητός ; πῶς δέ οὐ ἄτοπος , ἐκεῖ μέν αἰσθητικός ἐκ ἀίδιος , ἐνταῦθα δέ αἰσθάνομαι καί ὁ ἐκεῖ δύναμις ὁ ἐνέργεια πληρόω ἐνταῦθα , ὅτε κακός ὁ ψυχή γίγνομαι ;