plotinus.enneades 5.8.9
τοῦτον τοίνυν τὸν κόσμον , ἑκάστου τῶν μερῶν μένοντος ὃ ἔστι καὶ μὴ συγχεομένου , λάβωμεν τῇ διανοίᾳ , εἰς ἓν ὁμοῦ πάντα , ὡς οἷόν τε , ὥστε ἑνὸς ὁτουοῦν προφαινομένου , οἷον τῆς ἔξω σφαίρας οὔσης , ἀκολουθεῖν εὐθὺς καὶ τὴν ἡλίου καὶ ὁμοῦ τῶν ἄλλων ἄστρων τὴν φαντασίαν καὶ γῆν καὶ θάλασσαν καὶ πάντα τὰ ζῷα ὁρᾶσθαι , οἷον ἐπὶ σφαίρας διαφανοῦς , καὶ ἔργῳ ἂν γένοιτο πάντα ἐνορᾶσθαι . ἔστω οὖν ἐν τῇ ψυχῇ φωτεινή τις φαντασία σφαίρας ἔχουσα πάντα ἐν αὑτῇ , εἴτε κινούμενα εἴτε ἑστηκότα , ἢ τὰ μὲν κινούμενα , τὰ δὲ ἑστηκότα . φυλάττων δὲ ταύτην ἄλλην παρὰ σαυτῷ ἀφελὼν τὸν ὄγκον λαβέ : ἄφελε δὲ καὶ τοὺς τόπους καὶ τὸ τῆς ὕλης ἐν σοὶ φάντασμα , καὶ μὴ πειρῶ αὐτῆς ἄλλην σμικροτέραν λαβεῖν τῷ ὄγκῳ , θεὸν δὲ καλέσας τὸν πεποιηκότα ἧς ἔχεις τὸ φάντασμα εὖξαι ἐλθεῖν . ὁ δὲ ἥκοι τὸν αὑτοῦ κόσμον φέρων μετὰ πάντων τῶν ἐν αὐτῷ θεῶν εἷς ὢν καὶ πάντες καὶ ἕκαστος πάντες , συνόντες εἰς ἓν καὶ ταῖς μὲν δυνάμεσιν ἄλλοι , τῇ δὲ μιᾷ ἐκείνῃ τῇ πολλῇ πάντες εἷς : μᾶλλον δὲ ὁ εἷς πάντες : οὐ γὰρ ἐπιλείπει αὐτός , ἢν πάντες ἐκεῖνοι γένωνται , ὁμοῦ δέ εἰσι καὶ ἕκαστος χωρὶς αὖ ἐν στάσει ἀδιαστάτῳ οὐ μορφὴν αἰσθητὴν οὐδεμίαν ἔχων : ἤδη γὰρ ἂν ὁ μὲν ἄλλοθι , ὁ δέ που ἄλλοθι ἦν , καὶ ἕκαστος δὲ οὐ πᾶς ἐν αὑτῷ : οὐδὲ μέρη ἄλλα ἔχων ἄλλοις ἢ αὑτῷ οὐδὲ ἕκαστον ὅλον δύναμις κερματισθεῖσα καὶ τοσαύτη οὖσα , ὅσα τὰ μέρη μετρούμενα . τὸ δέ ἐστι δύναμις πᾶσα , εἰς ἄπειρον μὲν ἰοῦσα , εἰς ἄπειρον δὲ δυναμένη : καὶ οὕτως ἐστὶν ἐκεῖνος μέγας , ὡς καὶ τὰ μέρη αὐτοῦ ἄπειρα γεγονέναι . ποῦ γάρ τι ἔστιν εἰπεῖν , ὅπου μὴ φθάνει ; μέγας μὲν οὖν καὶ ὅδε ὁ οὐρανὸς καὶ αἱ ἐν αὐτῷ πᾶσαι δυνάμεις ὁμοῦ , ἀλλὰ μείζων ἂν ἦν καὶ ὁπόσος οὐδ̓ ἂν ἦν εἰπεῖν , εἰ μή τις αὐτῷ συνῆν σώματος δύναμις μικρά : καίτοι γε μεγάλας ἄν τις φήσειε πυρὸς καὶ τῶν ἄλλων σωμάτων τὰς δυνάμεις : ἀλλὰ ἤδη ἀπειρίᾳ δυνάμεως ἀληθινῆς φαντάζονται καίουσαι καὶ φθείρουσαι καὶ θλίβουσαι καὶ πρὸς γένεσιν τῶν ζῴων ὑπουργοῦσαι . ἀλλὰ ταῦτα μὲν φθείρει , ὅτι καὶ φθείρεται , καὶ συγγεννᾷ , ὅτι καὶ αὐτὰ γίνεται : ἡ δὲ δύναμις ἡ ἐκεῖ μόνον τὸ εἶναι ἔχει καὶ μόνον τὸ καλὸν εἶναι . ποῦ γὰρ ἂν εἴη τὸ καλὸν ἀποστερηθὲν τοῦ εἶναι ; ποῦ δ̓ ἂν ἡ οὐσία τοῦ καλὸν εἶναι ἐστερημένη ; ἐν γὰρ τῷ ἀπολειφθῆναι τοῦ καλοῦ ἐλλείπει καὶ τῇ οὐσίᾳ . διὸ καὶ τὸ εἶναι ποθεινόν ἐστιν , ὅτι ταὐτὸν τῷ καλῷ , καὶ τὸ καλὸν ἐράσμιον , ὅτι τὸ εἶναι . πότερον δε ποτέρου αἴτιον τί χρὴ ζητεῖν οὔσης τῆς φύσεως μιᾶς ; ἥδε μὲν γὰρ ἡ ψευδὴς οὐσία δεῖται ἐπακτοῦ εἰδώλου καλοῦ , ἵνα καὶ καλὸν φαίνηται καὶ ὅλως ᾖ , καὶ κατὰ τοσοῦτον ἔστι , καθ̓ ὅσον μετείληφε κάλλους τοῦ κατὰ τὸ εἶδος , καὶ λαβοῦσα ὅσῳ ἂν λάβῃ μᾶλλον τελειοτέρα : μᾶλλον γὰρ οἰκεία ἡ καλή .
Lemmas: οὗτος τοίνυν ὁ κόσμος , ἕκαστος ὁ μέρος μένω ὅς εἰμί καί μή συγχέω , λαμβάνω ὁ διάνοια , εἰς εἷς ὁμοῦ πᾶς , ὡς οἷος τε , ὥστε εἷς ὅστις προφαίνω , οἷος ὁ ἔξω σφαῖρα εἰμί , ἀκολουθέω εὐθύς καί ὁ ἥλιος καί ὁμοῦ ὁ ἄλλος ἄστρον ὁ φαντασία καί γῆ καί θάλασσα καί πᾶς ὁ ζῷον ὁράω , οἷος ἐπί σφαῖρα διαφανής , καί ἔργον ἄν γίγνομαι πᾶς ἐνοράω . εἰμί οὖν ἐν ὁ ψυχή φωτεινός τις φαντασία σφαῖρα ἔχω πᾶς ἐν ἑαυτοῦ , εἴτε κινέω εἴτε ἵστημι , ἤ ὁ μέν κινέω , ὁ δέ ἵστημι . φυλάσσω δέ οὗτος ἄλλος παρά σεαυτοῦ ἀφαιρέω ὁ ὄγκος λαμβάνω : ἀφαιρέω δέ καί ὁ τόπος καί ὁ ὁ ὕλη ἐν σύ φάντασμα , καί μή πειράω αὐτός ἄλλος μικρός λαμβάνω ὁ ὄγκος , θεός δέ καλέω ὁ ποιέω ὅς ἔχω ὁ φάντασμα εὔχομαι ἔρχομαι . ὁ δέ ἥκω ὁ ἑαυτοῦ κόσμος φέρω μετά πᾶς ὁ ἐν αὐτός θεός εἷς εἰμί καί πᾶς καί ἕκαστος πᾶς , σύνειμι εἰς εἷς καί ὁ μέν δύναμις ἄλλος , ὁ δέ εἷς ἐκεῖνος ὁ πολύς πᾶς εἷς : μάλα δέ ὁ εἷς πᾶς : οὐ γάρ ἐπιλείπω αὐτός , ἐάν πᾶς ἐκεῖνος γίγνομαι , ὁμοῦ δέ εἰμί καί ἕκαστος χωρίς αὖ ἐν στάσις ἀδιάστατος οὐ μορφή αἰσθητός οὐδείς ἔχω : ἤδη γάρ ἄν ὁ μέν ἄλλοθι , ὁ δέ που ἄλλοθι εἰμί , καί ἕκαστος δέ οὐ πᾶς ἐν ἑαυτοῦ : οὐδέ μέρος ἄλλος ἔχω ἄλλος ἤ ἑαυτοῦ οὐδέ ἕκαστος ὅλος δύναμις κερματίζω καί τοσοῦτος εἰμί , ὅσος ὁ μέρος μετρέω . ὁ δέ εἰμί δύναμις πᾶς , εἰς ἄπειρος μέν ἔρχομαι , εἰς ἄπειρος δέ δύναμαι : καί οὕτως εἰμί ἐκεῖνος μέγας , ὡς καί ὁ μέρος αὐτός ἄπειρος γίγνομαι . ποῦ γάρ τις εἰμί λέγω , ὅπου μή φθάνω ; μέγας μέν οὖν καί ὅδε ὁ οὐρανός καί ὁ ἐν αὐτός πᾶς δύναμις ὁμοῦ , ἀλλά μέγας ἄν εἰμί καί ὁπόσος οὐδέ ἄν εἰμί λέγω , εἰ μή τις αὐτός σύνειμι σῶμα δύναμις μικρός : καίτοι γε μέγας ἄν τις φημί πῦρ καί ὁ ἄλλος σῶμα ὁ δύναμις : ἀλλά ἤδη ἀπειρία δύναμις ἀληθινός φαντάζω καίω καί φθείρω καί θλίβω καί πρός γένεσις ὁ ζῷον ὑπουργέω . ἀλλά οὗτος μέν φθείρω , ὅτι καί φθείρω , καί συγγεννάω , ὅτι καί αὐτός γίγνομαι : ὁ δέ δύναμις ὁ ἐκεῖ μόνος ὁ εἰμί ἔχω καί μόνος ὁ καλός εἰμί . ποῦ γάρ ἄν εἰμί ὁ καλός ἀποστερέω ὁ εἰμί ; ποῦ δέ ἄν ὁ οὐσία ὁ καλός εἰμί στερέω ; ἐν γάρ ὁ ἀπολείπω ὁ καλός ἐλλείπω καί ὁ οὐσία . διό καί ὁ εἰμί ποθεινός εἰμί , ὅτι αὐτός ὁ καλός , καί ὁ καλός ἐράσμιος , ὅτι ὁ εἰμί . πότερος δέ πότερος αἴτιος τίς χρή ζητέω εἰμί ὁ φύσις εἷς ; ὅδε μέν γάρ ὁ ψευδής οὐσία δέω ἐπακτός εἴδωλον καλός , ἵνα καί καλός φαίνω καί ὅλος εἰμί , καί κατά τοσοῦτος εἰμί , κατά ὅσος μεταλαμβάνω κάλλος ὁ κατά ὁ εἶδος , καί λαμβάνω ὅσος ἄν λαμβάνω μάλα τέλειος : μάλα γάρ οἰκεῖος ὁ καλός .