plotinus.enneades 3.8.9
οὗτος μὲν οὖν τοιοῦτος : διὸ οὐ πρώτως , ἀλλὰ δεῖ εἶναι τὸ ἐπέκεινα αὐτοῦ , οὗπερ χάριν καὶ οἱ πρόσθεν λόγοι , πρῶτον μέν , ὅτι πλῆθος ἑνὸς ὕστερον : καὶ ἀριθμὸς δὲ οὗτος , ἀριθμοῦ δὲ ἀρχὴ καὶ τοῦ τοιούτου τὸ ὄντως ἕν : καὶ οὗτος νοῦς καὶ νοητὸν ἅμα , ὥσνε δύο ἅμα . εἰ δὲ δύο , δεῖ τὸ πρὸ τοῦ δύο λαβεῖν . τί οὖν ; νοῦς μόνον ; ἀλλὰ παντὶ νῷ συνέζευκται τὸ νοητόν : εἰ οὖν δεῖ μὴ συνεζεῦχθαι τὸ νοητόν , οὐδὲ νοῦς ἔσται . εἰ οὖν μὴ νοῦς , ἀλλ̓ ἐκφεύξεται τὰ δύο , τὸ πρότερον τῶν δύο τούτων ἐπέκεινα δεῖ νοῦ εἶναι . τί οὖν κωλύει τὸ νοητὸν αὐτὸ εἶναι ; ἢ ὅτι καὶ τὸ νοητὸν συνέζευκται τῷ νῷ . εἰ οὖν μήτε νοῦς μήτε νοητὸν εἴη , τί ἂν εἴη ; ἐξ οὗ ὁ νοῦς καὶ τὸ σὺν αὐτῷ νοητὸν φήσομεν . τί οὖν τοῦτο καὶ ποῖόν τι αὐτὸ φαντασθησόμεθα ; καὶ γὰρ αὖ ἢ νοοῦν ἔσται ἢ ἀνόητόν τι . νοοῦν μὲν οὖν νοῦς , ἀνόητον δὲ ἀγνοήσει καὶ ἑαυτό : ὥστε τί σεμνόν ; οὐδὲ γάρ , εἰ λέγοιμεν τὸ ἀγαθὸν εἶναι καὶ ἁπλούστατον εἶναι , δῆλόν τι καὶ σαφὲς ἐροῦμεν τὸ ἀληθὲς λέγοντες , ἕως ἂν μὴ ἔχωμεν ἐπὶ τί ἐρείδοντες τὴν διάνοιαν λέγομεν . καὶ γὰρ αὖ τῆς γνώσεως διὰ νοῦ τῶν ἄλλων γιγνομένης καὶ τῷ νῷ νοοῦν τι γιγνώσκειν δυναμένων ὑπερβεβηκὸς τοῦτο τὴν νοῦ φύσιν τίνι ἂν ἁλίσκοιτο ἐπιβολῇ ἀθρόᾳ ; πρὸς ὃ δεῖ σημᾶναι , ὅπως οἷόν τε : τῷ ἐν ἡμῖν ὁμοίῳ φήσομεν . ἔστι γάρ τι καὶ παῤ ἡμῖν αὐτοῦ ἢ οὐκ ἔστιν , ὅπου μὴ ἔστιν , οἷς ἔστι μετέχειν αὐτοῦ . τῷ γὰρ πανταχοῦ παραστήσας ὁπουοῦν τὸ δυνάμενον ἔχειν ἔχεις ἐκεῖθεν : ὥσπερ εἰ φωνῆς κατεχούσης ἐρημίαν καὶ μετὰ τῆς ἐρημίας καὶ ἀνθρώπους ἐν ὁτῳοῦν τοῦ ἐρήμου στήσας οὖς τὴν φωνὴν κομιῇ πᾶσαν καὶ αὖ οὐ πᾶσαν . τί οὖν ἐστιν ὃ κομιούμεθα νοῦν παραστησάμενοι ; ἢ δεῖ τὸν νοῦν οἷον εἰς τοὐπίσω ἀναχωρεῖν καὶ οἷον ἑαυτὸν ἀφέντα τοῖς εἰς ὄπισθεν αὐτοῦ ἀμφίστομον ὄντα κἀκεῖ , εἰ ἐθέλει ἐκεῖνο ὁρᾶν , μὴ πάντα νοῦν εἶναι . ἔστι μὲν γὰρ αὐτὸς ζωὴ πρώτη , ἐνέργεια οὖσα ἐν διεξόδῳ τῶν πάντων : διεξόδῳ δὲ οὐ τῇ διεξιούσῃ , ἀλλὰ τῇ διεξελθούσῃ . εἴπερ οὖν καὶ ζωή ἐστι καὶ διέξοδός ἐστι καὶ πάντα ἀκριβῶς καὶ οὐχ ὁλοσχερῶς ἔχει — ἀτελῶς γὰρ ἂν καὶ ἀδιαρθρώτως ἔχοι — ἀνάγκη ἔκ τινος ἄλλου αὐτὸν εἶναι , ὃ οὐκέτι ἐν διεξόδῳ , ἀλλὰ ἀρχὴ διεξόδου καὶ ἀρχὴ ζωῆς καὶ ἀρχὴ νοῦ καὶ τῶν πάντων . οὐ γὰρ ἀρχὴ τὰ πάντα , ἀλλ̓ ἐξ ἀρχῆς τὰ πάντα : αὐτὴ δὲ οὐκέτι τὰ πάντα οὐδέ τι τῶν πάντων , ἵνα γεννήσῃ τὰ πάντα , καὶ ἵνα μὴ πλῆθος ᾖ , ἀλλὰ τοῦ πλήθους ἀρχή : τοῦ γὰρ γεννηθέντος πανταχοῦ τὸ γεννῶν ἁπλούστερον . εἰ οὖν τοῦτο νοῦν ἐγέννησεν , ἁπλούστερον νοῦ δεῖ αὐτὸ εἶναι . εἰ δέ τις οἴοιτο αὐτὸ τὸ ἓν καὶ τὰ πάντα εἶναι , ἤτοι καθ̓ ἓν ἕκαστον τῶν πάντων ἐκεῖνο ἔσται ἢ ὁμοῦ πάντα . εἰ μὲν οὖν ὁμοῦ πάντα συνηθροισμένα , ὕστερον ἔσται τῶν πάντων : εἰ δὲ πρότερον τῶν πάντων , ἄλλα μὲν τὰ πάντα , ἄλλο δὲ αὐτὸ ἔσται τῶν πάντων : εἰ δὲ ἅμα καὶ αὐτὸ καὶ τὰ πάντα , οὐκ ἀρχὴ ἔσται . δεῖ δὲ αὐτὸ ἀρχὴν εἶναι καὶ εἶναι πρὸ πάντων , ἵνα ᾖ μετ̓ αὐτὸ καὶ τὰ πάντα . τὸ δὲ καθ̓ ἕκαστον τῶν πάντων πρῶτον μὲν τὸ αὐτὸ ἔσται ὁτιοῦν ὁτῳοῦν , ἔπειτα ὁμοῦ πάντα , καὶ οὐδὲν διακρινεῖ . καὶ οὕτως οὐδὲν τῶν πάντων , ἀλλὰ πρὸ τῶν πάντων .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν τοιοῦτος : διό οὐ πρῶτος , ἀλλά δέω εἰμί ὁ ἐπέκεινα αὐτός , ὅς χάριν καί ὁ πρόσθεν λόγος , πρῶτος μέν , ὅτι πλῆθος εἷς ὕστερον : καί ἀριθμός δέ οὗτος , ἀριθμός δέ ἀρχή καί ὁ τοιοῦτος ὁ ὄντως εἷς : καί οὗτος νόος καί νοητός ἅμα , ὅσος δύο ἅμα . εἰ δέ δύο , δέω ὁ πρό ὁ δύο λαμβάνω . τίς οὖν ; νόος μόνος ; ἀλλά πᾶς νόος συζεύγνυμι ὁ νοητός : εἰ οὖν δέω μή συζεύγνυμι ὁ νοητός , οὐδέ νόος εἰμί . εἰ οὖν μή νόος , ἀλλά ἐκφεύγω ὁ δύο , ὁ πρότερος ὁ δύο οὗτος ἐπέκεινα δέω νόος εἰμί . τίς οὖν κωλύω ὁ νοητός αὐτός εἰμί ; ἤ ὅτι καί ὁ νοητός συζεύγνυμι ὁ νόος . εἰ οὖν μήτε νόος μήτε νοητός εἰμί , τίς ἄν εἰμί ; ἐκ ὅς ὁ νόος καί ὁ σύν αὐτός νοητός φημί . τίς οὖν οὗτος καί ποῖος τις αὐτός φαντάζω ; καί γάρ αὖ ἤ νοέω εἰμί ἤ ἀνόητος τις . νοέω μέν οὖν νόος , ἀνόητος δέ ἀγνοέω καί ἑαυτοῦ : ὥστε τίς σεμνός ; οὐδέ γάρ , εἰ λέγω ὁ ἀγαθός εἰμί καί ἁπλόος εἰμί , δῆλος τις καί σαφής λέγω ὁ ἀληθής λέγω , ἕως ἄν μή ἔχω ἐπί τίς ἐρείδω ὁ διάνοια λέγω . καί γάρ αὖ ὁ γνῶσις διά νόος ὁ ἄλλος γίγνομαι καί ὁ νόος νοέω τις γιγνώσκω δύναμαι ὑπερβαίνω οὗτος ὁ νόος φύσις τίς ἄν ἁλίσκομαι ἐπιβολή ἀθρόος ; πρός ὅς δέω σημαίνω , ὅπως οἷος τε : ὁ ἐν ἐγώ ὅμοιος φημί . εἰμί γάρ τις καί παρά ἐγώ αὐτός ἤ οὐ εἰμί , ὅπου μή εἰμί , ὅς εἰμί μετέχω αὐτός . ὁ γάρ πανταχοῦ παρίστημι ὅπου ὁ δύναμαι ἔχω ἔχω ἐκεῖθεν : ὥσπερ εἰ φωνή κατέχω ἐρημία καί μετά ὁ ἐρημία καί ἄνθρωπος ἐν ὅστις ὁ ἐρῆμος ἵστημι οὖς ὁ φωνή κομίζω πᾶς καί αὖ οὐ πᾶς . τίς οὖν εἰμί ὅς κομίζω νόος παρίστημι ; ἤ δέω ὁ νόος οἷος εἰς ὀπίσω ἀναχωρέω καί οἷος ἑαυτοῦ ἀφίημι ὁ εἰς ὄπισθεν αὐτός ἀμφίστομος εἰμί ἐκεῖ , εἰ ἐθέλω ἐκεῖνος ὁράω , μή πᾶς νόος εἰμί . εἰμί μέν γάρ αὐτός ζωή πρῶτος , ἐνέργεια εἰμί ἐν διέξοδος ὁ πᾶς : διέξοδος δέ οὐ ὁ διεξέρχομαι , ἀλλά ὁ διεξέρχομαι . εἴπερ οὖν καί ζωή εἰμί καί διέξοδος εἰμί καί πᾶς ἀκριβής καί οὐ ὁλοσχερής ἔχω — ἀτελής γάρ ἄν καί ἀδιάρθρωτος ἔχω — ἀνάγκη ἐκ τις ἄλλος αὐτός εἰμί , ὅς οὐκέτι ἐν διέξοδος , ἀλλά ἀρχή διέξοδος καί ἀρχή ζωή καί ἀρχή νόος καί ὁ πᾶς . οὐ γάρ ἀρχή ὁ πᾶς , ἀλλά ἐκ ἀρχή ὁ πᾶς : αὐτός δέ οὐκέτι ὁ πᾶς οὐδέ τις ὁ πᾶς , ἵνα γεννάω ὁ πᾶς , καί ἵνα μή πλῆθος εἰμί , ἀλλά ὁ πλῆθος ἀρχή : ὁ γάρ γεννάω πανταχοῦ ὁ γεννάω ἁπλόος . εἰ οὖν οὗτος νόος γεννάω , ἁπλόος νόος δέω αὐτός εἰμί . εἰ δέ τις οἴομαι αὐτός ὁ εἷς καί ὁ πᾶς εἰμί , ἤτοι κατά εἷς ἕκαστος ὁ πᾶς ἐκεῖνος εἰμί ἤ ὁμοῦ πᾶς . εἰ μέν οὖν ὁμοῦ πᾶς συναθροίζω , ὕστερον εἰμί ὁ πᾶς : εἰ δέ πρότερος ὁ πᾶς , ἄλλος μέν ὁ πᾶς , ἄλλος δέ αὐτός εἰμί ὁ πᾶς : εἰ δέ ἅμα καί αὐτός καί ὁ πᾶς , οὐ ἀρχή εἰμί . δέω δέ αὐτός ἀρχή εἰμί καί εἰμί πρό πᾶς , ἵνα εἰμί μετά αὐτός καί ὁ πᾶς . ὁ δέ κατά ἕκαστος ὁ πᾶς πρῶτος μέν ὁ αὐτός εἰμί ὁστισοῦν ὅστις , ἔπειτα ὁμοῦ πᾶς , καί οὐδείς διακρίνω . καί οὕτως οὐδείς ὁ πᾶς , ἀλλά πρό ὁ πᾶς .