plotinus.enneades 5.3.4
βασιλεύομεν δὲ καὶ ἡμεῖς , ὅταν κατ̓ ἐκεῖνον : κατ̓ ἐκεῖνον δὲ διχῶς , ἢ τοῖς οἷον γράμμασιν ὥσπερ νόμοις ἐν ἡμῖν γραφεῖσιν , ἢ οἷον πληρωθέντες αὐτοῦ , ἢ καὶ δυνηθέντες ἰδεῖν καὶ αἰσθάνεσθαι παρόντος . καὶ γινώσκομεν δὲ ἑαυτοὺς τῷ τοιούτῳ ὁρατῷ τὰ ἄλλα μαθεῖν : ἢ καὶ τὴν δύναμιν τὴν γινώσκουσαν τὸ τοιοῦτον μαθόντες αὐτῇ τῇ δυνάμει ἢ καὶ ἐκεῖνο γινόμενοι , ὡς τὸν γινώσκοντα ἑαυτὸν διττὸν εἶναι , τὸν μὲν γινώσκοντα τῆς διανοίας τῆς ψυχικῆς φύσιν , τὸν δὲ ὑπεράνω τούτου , τὸν γινώσκοντα ἑαυτὸν κατὰ τὸν νοῦν ἐκεῖνον γινόμενον , κἀκείνῳ ἑαυτὸν νοεῖν αὖ οὐχ ὡς ἄνθρωπον ἔτι , ἀλλὰ παντελῶς ἄλλον γενόμενον καὶ συναρπάσαντα ἑαυτὸν εἰς τὸ ἄνω μόνον ἐφέλκοντα τὸ τῆς ψυχῆς ἄμεινον , ὃ καὶ δύναται μόνον πτεροῦσθαι πρὸς νόησιν , ἵνα τις ἐκεῖ παρακαταθεῖτο ἃ εἶδε . τὸ δὴ διανοητικὸν ὅτι διανοητικὸν ἆρα οὐκ οἶδε καὶ ὅτι σύνεσιν τῶν ἔξω λαμβάνει καὶ ὅτι κρίνει ἃ κρίνει τοῖς ἐν αὑτῷ κανόσιν , οὓς παρὰ τοῦ νοῦ ἔχει , καὶ ὡς ἔστι τι βέλτιον αὐτοῦ , οὐ ζητεῖ , ἀλλ̓ ἔχει πάντως δήπου ; ἀλλ̓ ἆρα τί ἐστιν αὐτὸ ὃ οὐκ οἶδεν ἐπιστάμενον οἷόν ἐστι , καὶ οἷα τὰ ἔργα αὐτοῦ ; εἰ οὖν λέγει , ὅτι ἀπὸ νοῦ ἐστι καὶ δεύτερον μετὰ νοῦν καὶ εἰκὼν νοῦ , ἔχον ἐν ἑαυτῷ τὰ πάντα οἷον γεγραμμένα , ὡς ἐκεῖ ὁ γράφων καὶ ὁ γράψας : ἆῤ οὖν στήσεται μέχρι τούτων ὁ οὕτως ἑαυτὸν ἐγνωκώς ; ἡμεῖς δὲ ἄλλῃ δυνάμει προσχρησάμενοι νοῦν αὖ γινώσκοντα ἑαυτὸν κατοψόμεθα ἢ ἐκεῖνον μεταλαβόντες , ἐπείπερ κἀκεῖνος ἡμέτερος καὶ ἡμεῖς ἐκείνου , οὕτω νοῦν καὶ αὑτοὺς γνωσόμεθα ; ἢ ἀναγκαῖον οὕτως , εἴπερ γνωσόμεθα , ὅ τι ποτέ ἐστι τὸ ἐν νῷ αὐτὸ ἑαυτό . ἔστι δὴ νοῦς τις αὐτὸς γεγονώς , ὅτε τὰ ἄλλα ἀφεὶς ἑαυτοῦ τούτῳ καὶ τοῦτον βλέπει , αὑτῷ δὲ ἑαυτόν . ὡς δὴ οὖν νοῦς ἑαυτὸν ὁρᾷ .
Lemmas: βασιλεύω δέ καί ἐγώ , ὅταν κατά ἐκεῖνος : κατά ἐκεῖνος δέ διχῶς , ἤ ὁ οἷος γράμμα ὥσπερ νόμος ἐν ἐγώ γράφω , ἤ οἷος πληρόω αὐτός , ἤ καί δύναμαι ὁράω καί αἰσθάνομαι πάρειμι . καί γιγνώσκω δέ ἑαυτοῦ ὁ τοιοῦτος ὁρατός ὁ ἄλλος μανθάνω : ἤ καί ὁ δύναμις ὁ γιγνώσκω ὁ τοιοῦτος μανθάνω αὐτός ὁ δύναμις ἤ καί ἐκεῖνος γίγνομαι , ὡς ὁ γιγνώσκω ἑαυτοῦ δισσός εἰμί , ὁ μέν γιγνώσκω ὁ διάνοια ὁ ψυχικός φύσις , ὁ δέ ὑπεράνω οὗτος , ὁ γιγνώσκω ἑαυτοῦ κατά ὁ νόος ἐκεῖνος γίγνομαι , ἐκεῖνος ἑαυτοῦ νοέω αὖ οὐ ὡς ἄνθρωπος ἔτι , ἀλλά παντελής ἄλλος γίγνομαι καί συναρπάζω ἑαυτοῦ εἰς ὁ ἄνω μόνος ἐφέλκω ὁ ὁ ψυχή ἀγαθός , ὅς καί δύναμαι μόνος πτερόω πρός νόησις , ἵνα τις ἐκεῖ παρακατατίθημι ὅς ὁράω . ὁ δή διανοητικός ὅτι διανοητικός ἆρα οὐ οἶδα καί ὅτι σύνεσις ὁ ἔξω λαμβάνω καί ὅτι κρίνω ὅς κρίνω ὁ ἐν ἑαυτοῦ κανών , ὅς παρά ὁ νόος ἔχω , καί ὡς εἰμί τις ἀγαθός αὐτός , οὐ ζητέω , ἀλλά ἔχω πάντως δήπου ; ἀλλά ἆρα τίς εἰμί αὐτός ὅς οὐ οἶδα ἐπίσταμαι οἷος εἰμί , καί οἷος ὁ ἔργον αὐτός ; εἰ οὖν λέγω , ὅτι ἀπό νόος εἰμί καί δεύτερος μετά νόος καί εἰκών νόος , ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ πᾶς οἷος γράφω , ὡς ἐκεῖ ὁ γράφω καί ὁ γράφω : ἆρα οὖν ἵστημι μέχρι οὗτος ὁ οὕτως ἑαυτοῦ γιγνώσκω ; ἐγώ δέ ἄλλος δύναμις προσχράομαι νόος αὖ γιγνώσκω ἑαυτοῦ καθοράω ἤ ἐκεῖνος μεταλαμβάνω , ἐπεί ἐκεῖνος ἡμέτερος καί ἐγώ ἐκεῖνος , οὕτως νόος καί ἑαυτοῦ γιγνώσκω ; ἤ ἀναγκαῖος οὕτως , εἴπερ γιγνώσκω , ὅς τις ποτέ εἰμί ὁ ἐν νόος αὐτός ἑαυτοῦ . εἰμί δή νόος τις αὐτός γίγνομαι , ὅτε ὁ ἄλλος ἀφίημι ἑαυτοῦ οὗτος καί οὗτος βλέπω , ἑαυτοῦ δέ ἑαυτοῦ . ὡς δή οὖν νόος ἑαυτοῦ ὁράω .