ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plotinus.enneades 2.9.3
ἀεὶ οὖν ἐλλαμπομένη καὶ διηνεκὲς ἔχουσα τὸ φῶς δίδωσιν εἰς τὰ ἐφεξῆς , τὰ δὲ ἀεὶ συνέχεται καὶ ἄρδεται τούτῳ τῷ φωτὶ καὶ ἀπολαύει τοῦ ζῆν καθ̓ ὅσον δύναται : ὥσπερ εἰ πυρὸς ἐν μέσῳ που κειμένου ἀλεαίνοιντο οἷς οἷόν τε . καίτοι τὸ πῦρ ἐστιν ἐν μέτρῳ : ὅταν δὲ δυνάμεις μὴ μετρηθεῖσαι μὴ ἐκ τῶν ὄντων ὦσιν ἀνῃρημέναι , πῶς οἷόν τε εἶναι μέν , μηδὲν δὲ αὐτῶν μεταλαμβάνειν ; ἀλλ̓ ἀνάγκη ἕκαστον τὸ αὑτοῦ διδόναι καὶ ἄλλῳ , ἢ τὸ ἀγαθὸν οὐκ ἀγαθὸν ἔσται , ἢ ὁ νοῦς οὐ νοῦς , ἢ ψυχὴ μὴ τοῦτο , εἰ μή τι μετὰ τὸ πρώτως ζῶν ζῴη καὶ δευτέρως ἕως ἔστι τὸ πρώτως . ἀνάγκη τοίνυν ἐφεξῆς εἶναι πάντα ἀλλήλοις καὶ ἀεί , γενητὰ δὲ τὰ ἕτερα τῷ παῤ ἄλλων εἶναι . οὐ τοίνυν ἐγένετο , ἀλλ̓ ἐγίνετο καὶ γενήσεται , ὅσα γενητὰ λέγεται : οὐδὲ φθαρήσεται , ἀλλ̓ ἢ ὅσα ἔχει εἰς ἅ : ὃ δὲ μὴ ἔχει εἰς ὅ , οὐδὲ φθαρήσεται . εἰ δέ τις εἰς ὕλην λέγοι , διὰ τί οὐ καὶ τὴν ὕλην ; εἰ δὲ καὶ τὴν ὕλην φήσει , τίς ἦν ἀνάγκη , φήσομεν , γενέσθαι ; εἰ δὲ ἀναγκαῖον εἶναι φήσουσι παρακολουθεῖν , καὶ νῦν ἀνάγκη . εἰ δὲ μόνη καταλειφθήσεται , οὐ πανταχοῦ , ἀλλ̓ ἔν τινι τόπῳ ἀφωρισμένῳ τὰ θεῖα ἔσται καὶ οἷον ἀποτετειχισμένα : εἰ δὲ οὐχ οἷόν τε , ἐλλαμφθήσεται .
Lemmas: ἀεί οὖν ἐλλάμπω καί διηνεκής ἔχω ὁ φάος δίδωμι εἰς ὁ ἐφεξῆς , ὁ δέ ἀεί συνέχω καί ἄρδω οὗτος ὁ φώς καί ἀπολαύω ὁ ζάω κατά ὅσος δύναμαι : ὥσπερ εἰ πῦρ ἐν μέσος που κεῖμαι ἀλεαίνω ὅς οἷος τε . καίτοι ὁ πῦρ εἰμί ἐν μέτρον : ὅταν δέ δύναμις μή μετρέω μή ἐκ ὁ εἰμί εἰμί ἀναλέγω , πῶς οἷος τε εἰμί μέν , μηδείς δέ αὐτός μεταλαμβάνω ; ἀλλά ἀνάγκη ἕκαστος ὁ ἑαυτοῦ δίδωμι καί ἄλλος , ἤ ὁ ἀγαθός οὐ ἀγαθός εἰμί , ἤ ὁ νόος οὐ νόος , ἤ ψυχή μή οὗτος , εἰ μή τις μετά ὁ πρῶτος ζάω ζάω καί δεύτερος ἕως εἰμί ὁ πρῶτος . ἀνάγκη τοίνυν ἐφεξῆς εἰμί πᾶς ἀλλήλων καί ἀεί , γενητός δέ ὁ ἕτερος ὁ παρά ἄλλος εἰμί . οὐ τοίνυν γίγνομαι , ἀλλά γίγνομαι καί γίγνομαι , ὅσος γενητός λέγω : οὐδέ φθείρω , ἀλλά ἤ ὅσος ἔχω εἰς ὅς : ὅς δέ μή ἔχω εἰς ὅς , οὐδέ φθείρω . εἰ δέ τις εἰς ὕλη λέγω , διά τίς οὐ καί ὁ ὕλη ; εἰ δέ καί ὁ ὕλη φημί , τίς εἰμί ἀνάγκη , φημί , γίγνομαι ; εἰ δέ ἀναγκαῖος εἰμί φημί παρακολουθέω , καί νῦν ἀνάγκη . εἰ δέ μόνος καταλείπω , οὐ πανταχοῦ , ἀλλά ἐν τις τόπος ἀφορίζω ὁ θεῖος εἰμί καί οἷος ἀποτειχίζω : εἰ δέ οὐ οἷος τε , ἐλλαμβάνω .
plotinus.enneades 2.9.11
πρῶτον μὲν οὖν , εἰ μὴ κατῆλθεν , ἀλλ̓ ἐνέλαμψε τὸ σκότος , πῶς ἂν ὀρθῶς λέγοιτο νενευκέναι ; οὐ γάρ , εἴ τι παῤ αὐτῆς ἔρρευσεν οἷον φῶς , ἤδη νενευκέναι αὐτὴν λέγειν προσήκει : εἰ μή που τὸ μὲν ἔκειτό που ἐν τῷ κάτω , ἡ δὲ ἦλθε τοπικῶς πρὸς αὐτὸ καὶ ἐγγὺς γενομένη ἐνέλαμψεν . εἰ δ̓ ἐφ̓ αὑτῆς μένουσα ἐνέλαμψε μηδὲν εἰς τοῦτο ἐργασαμένη , διὰ τί μόνη αὐτὴ ἐνέλαμψεν , ἀλλ̓ οὐ τὰ δυνατώτερα αὐτῆς ἐν τοῖς οὖσιν ; εἰ δὲ τῷ λογισμὸν λαβεῖν αὐτὴ κόσμου ἠδυνήθη ἐλλάμψαι ἐκ τοῦ λογισμοῦ , διὰ τί οὐχ ἅμα ἐλλάμψασα καὶ κόσμον ἐποίησεν , ἀλλ̓ ἔμεινε τὴν τῶν εἰδώλων γένεσιν ; ἔπειτα καὶ ὁ λογισμὸς ὁ τοῦ κόσμου , ἡ γῆ αὐτοῖς ἡ ξένη λεγομένη γενομένη ὑπὸ τῶν μειζόνων , ὡς λέγουσιν αὐτοί , οὐ κατήγαγεν εἰς νεῦσιν τοὺς ποιήσαντας . ἔπειτα πῶς ἡ ὕλη φωτισθεῖσα εἴδωλα ψυχικὰ ποιεῖ , ἀλλ̓ οὐ σωμάτων φύσιν ; ψυχῆς δὲ εἴδωλον οὐδὲν ἂν δέοιτο σκότους ἢ ὕλης , ἀλλὰ γενόμενον , εἰ γίνεται , παρακολουθοῖ ἂν τῷ ποιήσαντι καὶ συνηρτημένον ἔσται . ἔπειτα πότερον οὐσία τοῦτο ἤ , ὥς φασιν , ἐννόημα ; εἰ μὲν γὰρ οὐσία , τίς ἡ διαφορὰ πρὸς τὸ ἀφ̓ οὗ ; εἰ δ̓ ἄλλο εἶδος ψυχῆς , εἰ ἐκείνη λογική , τάχα ἂν φυτικὴ καὶ γεννητικὴ αὕτη : εἰ δὲ τοῦτο , πῶς ἂν ἔτι , ἵνα τιμῷτο , καὶ πῶς δἰ ἀλαζονείαν καὶ τόλμαν ἐποίει ; καὶ ὅλως τὸ διὰ φαντασίας καὶ ἔτι μᾶλλον τὸ λογίζεσθαι ἀνῄρηται . τί δ̓ ἔτι ἔδει ἐμποιεῖν ἐξ ὕλης καὶ εἰδώλου τὸν ποιήσαντα ; εἰ δ̓ ἐννόημα , πρῶτον τὸ ὄνομα ἐπισημαντέον ὅθεν : ἔπειτα πῶς ἐστιν , εἰ μὴ τῷ ἐννοήματι δώσει τὸ ποιεῖν ; ἀλλὰ πρὸς τῷ πλάσματι πῶς ἡ ποίησις ; τουτὶ μὲν πρῶτον , ἄλλο δὲ μετ̓ ἐκεῖνο ἀλλ̓ ὡς ἐπ’ ἐξουσίας λέγοντες . διὰ τί δὲ πρῶτον πῦρ ;
Lemmas: πρῶτος μέν οὖν , εἰ μή κατέρχομαι , ἀλλά ἐλλάμπω ὁ σκότος , πῶς ἄν ὀρθός λέγω νεύω ; οὐ γάρ , εἰ τις παρά αὐτός ῥέω οἷος φάος , ἤδη νεύω αὐτός λέγω προσήκω : εἰ μή που ὁ μέν κεῖμαι που ἐν ὁ κάτω , ὁ δέ ἔρχομαι τοπικός πρός αὐτός καί ἐγγύς γίγνομαι ἐλλάμπω . εἰ δέ ἐπί ἑαυτοῦ μένω ἐλλάμπω μηδείς εἰς οὗτος ἐργάζομαι , διά τίς μόνος αὐτός ἐλλάμπω , ἀλλά οὐ ὁ δυνατός αὐτός ἐν ὁ εἰμί ; εἰ δέ ὁ λογισμός λαμβάνω αὐτός κόσμος δύναμαι ἐλλάμπω ἐκ ὁ λογισμός , διά τίς οὐ ἅμα ἐλλάμπω καί κόσμος ποιέω , ἀλλά μένω ὁ ὁ εἴδωλον γένεσις ; ἔπειτα καί ὁ λογισμός ὁ ὁ κόσμος , ὁ γῆ αὐτός ὁ ξένος λέγω γίγνομαι ὑπό ὁ μέγας , ὡς λέγω αὐτός , οὐ κατάγω εἰς νεῦσις ὁ ποιέω . ἔπειτα πῶς ὁ ὕλη φωτίζω εἴδωλον ψυχικός ποιέω , ἀλλά οὐ σῶμα φύσις ; ψυχή δέ εἴδωλον οὐδείς ἄν δέω σκότος ἤ ὕλη , ἀλλά γίγνομαι , εἰ γίγνομαι , παρακολουθέω ἄν ὁ ποιέω καί συναρτάω εἰμί . ἔπειτα πότερος οὐσία οὗτος ἤ , ὡς φημί , ἐννόημα ; εἰ μέν γάρ οὐσία , τίς ὁ διαφορά πρός ὁ ἀπό ὅς ; εἰ δέ ἄλλος εἶδος ψυχή , εἰ ἐκεῖνος λογικός , τάχα ἄν φυτικός καί γεννητικός οὗτος : εἰ δέ οὗτος , πῶς ἄν ἔτι , ἵνα τιμάω , καί πῶς διά ἀλαζονεία καί τόλμα ποιέω ; καί ὅλος ὁ διά φαντασία καί ἔτι μάλα ὁ λογίζομαι ἀναιρέω . τίς δέ ἔτι δέω ἐμποιέω ἐκ ὕλη καί εἴδωλον ὁ ποιέω ; εἰ δέ ἐννόημα , πρῶτος ὁ ὄνομα ἐπισημαντέον ὅθεν : ἔπειτα πῶς εἰμί , εἰ μή ὁ ἐννόημα δίδωμι ὁ ποιέω ; ἀλλά πρός ὁ πλάσμα πῶς ὁ ποίησις ; οὗτος μέν πρῶτος , ἄλλος δέ μετά ἐκεῖνος ἀλλά ὡς ἐπί ἐξουσία λέγω . διά τίς δέ πρῶτος πῦρ ;
plotinus.enneades 3.1.4
ἀλλ̓ ἆρα μία τις ψυχὴ διὰ παντὸς διήκουσα περαίνει τὰ πάντα ἑκάστου ταύτῃ κινουμένου ὡς μέρους , ᾗ τὸ ὅλον ἄγει , φερομένων δὲ ἐκεῖθεν τῶν αἰτίων ἀκολουθεῖν ἀνάγκη τὴν τούτων ἐφεξῆς συνέχειαν καὶ συμπλοκὴν εἱμαρμένην ; οἷον εἰ φυτοῦ ἐκ ῥίζης τὴν ἀρχὴν ἔχοντος τὴν ἐντεῦθεν ἐπὶ πάντα διήκουσαν αὐτοῦ τὰ μέρη καὶ πρὸς ἄλληλα συμπλοκὴν ποίησίν τε καὶ πεῖσιν διοίκησιν μίαν καὶ οἷον εἱμαρμένην τοῦ φυτοῦ τις εἶναι λέγοι . ἀλλὰ πρῶτον μὲν τοῦτο τὸ σφοδρὸν τῆς ἀνάγκης καὶ τῆς τοιαύτης εἱμαρμένης αὐτὸ τοῦτο τὴν εἱμαρμένην καὶ τῶν αἰτίων τὸν εἱρμὸν καὶ τὴν συμπλοκὴν ἀναιρεῖ . ὡς γὰρ ἐν τοῖς ἡμετέροις μέρεσι κατὰ τὸ ἡγεμονοῦν κινουμένοις ἄλογον τὸ καθ̓ εἱμαρμένην λέγειν κινεῖσθαι — οὐ γὰρ αλλο μὲν τὸ ἐνδεδωκὸς τὴν κίνησιν , ἄλλο δὲ τὸ παραδεξάμενον καὶ παῤ αὐτοῦ τῇ ὁρμῇ κεχρημένον , ἀλλ̓ ἐκεῖνό ἐστι πρῶτον τὸ κινῆσαν τὸ σκέλος — τὸν αὐτὸν τρόπον εἰ καὶ ἐπὶ τοῦ παντὸς ἓν ἔσται τὸ πᾶν ποιοῦν καὶ πάσχον καὶ οὐκ ἄλλο παῤ ἄλλου κατ̓ αἰτίας τὴν ἀναγωγὴν ἀεὶ ἐφ̓ ἕτερον ἐχούσας , οὐ δὴ ἀληθὲς κατ̓ αἰτίας τὰ πάντα γίγνεσθαι , ἀλλ̓ ἓν ἔσται τὰ πάντα . ὥστε οὔτε ἡμεῖς ἡμεῖς οὔτε τι ἡμέτερον ἔργον : οὐδὲ λογιζόμεθα αὐτοί , ἀλλ̓ ἑτέρου λογισμὸς τὰ ἡμέτερα βουλεύματα : οὐδὲ πράττομεν ἡμεῖς , ὥσπερ οὐδὲ οἱ πόδες λακτίζουσιν , ἀλλ̓ ἡμεῖς διὰ μερῶν τῶν ἑαυτῶν . ἀλλὰ γὰρ δεῖ καὶ ἕκαστον ἕκαστον εἶναι καὶ πράξεις ἡμετέρας καὶ διανοίας ὑπάρχειν καὶ τὰς ἑκάστου καλάς τε καὶ αἰσχρὰς πράξεις παῤ ἑαυτοῦ ἑκάστου , ἀλλὰ μὴ τῷ παντὶ τὴν γοῦν τῶν αἰσχρῶν ποίησιν ἀνατιθέναι .
Lemmas: ἀλλά ἆρα εἷς τις ψυχή διά πᾶς διήκω περαίνω ὁ πᾶς ἕκαστος ταύτῃ κινέω ὡς μέρος , ᾗ ὁ ὅλος ἄγω , φέρω δέ ἐκεῖθεν ὁ αἴτιος ἀκολουθέω ἀνάγκη ὁ οὗτος ἐφεξῆς συνέχεια καί συμπλοκή μείρομαι ; οἷον εἰ φυτόν ἐκ ῥίζα ὁ ἀρχή ἔχω ὁ ἐντεῦθεν ἐπί πᾶς διήκω αὐτός ὁ μέρος καί πρός ἀλλήλων συμπλοκή ποίησις τε καί πεῖσις διοίκησις εἷς καί οἷος μείρομαι ὁ φυτόν τις εἰμί λέγω . ἀλλά πρῶτος μέν οὗτος ὁ σφοδρός ὁ ἀνάγκη καί ὁ τοιοῦτος μείρομαι αὐτός οὗτος ὁ μείρομαι καί ὁ αἴτιος ὁ εἱρμός καί ὁ συμπλοκή ἀναιρέω . ὡς γάρ ἐν ὁ ἡμέτερος μέρος κατά ὁ ἡγεμονέω κινέω ἄλογος ὁ κατά μείρομαι λέγω κινέω — οὐ γάρ ἄλλος μέν ὁ ἐνδίδωμι ὁ κίνησις , ἄλλος δέ ὁ παραδέχομαι καί παρά αὐτός ὁ ὁρμή χράω , ἀλλά ἐκεῖνος εἰμί πρῶτος ὁ κινέω ὁ σκέλος — ὁ αὐτός τρόπος εἰ καί ἐπί ὁ πᾶς εἷς εἰμί ὁ πᾶς ποιέω καί πάσχω καί οὐ ἄλλος παρά ἄλλος κατά αἰτία ὁ ἀναγωγή ἀεί ἐπί ἕτερος ἔχω , οὐ δή ἀληθής κατά αἰτία ὁ πᾶς γίγνομαι , ἀλλά εἷς εἰμί ὁ πᾶς . ὥστε οὔτε ἐγώ ἐγώ οὔτε τις ἡμέτερος ἔργον : οὐδέ λογίζομαι αὐτός , ἀλλά ἕτερος λογισμός ὁ ἡμέτερος βούλευμα : οὐδέ πράσσω ἐγώ , ὥσπερ οὐδέ ὁ πούς λακτίζω , ἀλλά ἐγώ διά μέρος ὁ ἑαυτοῦ . ἀλλά γάρ δέω καί ἕκαστος ἕκαστος εἰμί καί πρᾶξις ἡμέτερος καί διάνοια ὑπάρχω καί ὁ ἕκαστος καλός τε καί αἰσχρός πρᾶξις παρά ἑαυτοῦ ἕκαστος , ἀλλά μή ὁ πᾶς ὁ γοῦν ὁ αἰσχρός ποίησις ἀνατίθημι .
plotinus.enneades 3.1.6
ἀλλὰ γὰρ γίγνεται μὲν ἕκαστα κατὰ τὰς αὐτῶν φύσεις , ἵππος μέν , ὅτι ἐξ ἵππου , καὶ ἄνθρωπος , ὅτι ἐξ ἀνθρώπου , καὶ τοιόσδε , ὅτι ἐκ τοιοῦδε : ἔστω δὲ συνεργὸς καὶ ἡ τοῦ παντὸς φορὰ συγχωροῦσα τὸ πολὺ τοῖς γινομένοις : ἔστωσαν δὲ πρὸς τὰ τοῦ σώματος πολλὰ σωματικῶς διδόντες , θερμότητας καὶ ψύξεις καὶ σωμάτων κράσεις ἐπακολουθούσας . πῶς οὖν τὰ ἤθη καὶ τὰ ἐπιτηδεύματα καὶ μάλιστα ὅσα οὐ δοκεῖ κράσει σωμάτων δουλεύειν , οἷον γραμματικός τις καὶ γεωμετρικὸς καὶ κυβευτικὸς καὶ τῶνδέ τις εὑρετής ; πονηρία δὲ ἤθους παῤ θεῶν ὄντων πῶς ἂν δοθείη ; καὶ ὅλως ὅσα λέγονται διδόναι κακὰ κακούμενοι , ὅτι δύνουσι καὶ ὅτι ὑπὸ γῆν φέρονται , ὥσπερ διάφορόν τι πασχόντων , εἰ πρὸς ἡμᾶς δύνοιεν , ἀλλ̓ οὐκ ἀεὶ ἐπὶ σφαίρας οὐρανίας φερομένων καὶ πρὸς τὴν γῆν τὴν αὐτὴν ἐχόντων σχέσιν . οὐδὲ λεκτέον , ὡς ἄλλος ἄλλον ἰδὼν τῶν θεῶν κατ̓ ἄλλην καὶ ἄλλην στάσιν χείρων ἢ κρείττων γίνεται : ὥστε εὐπαθοῦντας μὲν ἡμᾶς εὖ ποιεῖν , κακοῦν δέ , εἰ τἀναντία : ἀλλὰ μᾶλλον , ὡς φέρεται μὲν ταῦτα ἐπὶ σωτηρίᾳ τῶν ὅλων , παρέχεται δὲ καὶ ἄλλην χρείαν τὴν τοῦ εἰς αὐτὰ ὥσπερ γράμματα βλέποντας τοὺς τὴν τοιαύτην γραμματικὴν εἰδότας ἀναγινώσκειν τὰ μέλλοντα ἐκ τῶν σχημάτων κατὰ τὸ ἀνάλογον μεθοδεύοντας τὸ σημαινόμενον : ὥσπερ εἴ τις λέγοι , ἐπειδὴ ὑψηλὸς ὁ ὄρνις , σημαίνειν ὑψηλάς τινας πράξεις .
Lemmas: ἀλλά γάρ γίγνομαι μέν ἕκαστος κατά ὁ αὐτός φύσις , ἵππος μέν , ὅτι ἐκ ἵππος , καί ἄνθρωπος , ὅτι ἐκ ἄνθρωπος , καί τοιόσδε , ὅτι ἐκ τοιόσδε : εἰμί δέ συνεργός καί ὁ ὁ πᾶς φορά συγχωρέω ὁ πολύς ὁ γίγνομαι : εἰμί δέ πρός ὁ ὁ σῶμα πολύς σωματικός δίδωμι , θερμότης καί ψῦξις καί σῶμα κρᾶσις ἐπακολουθέω . πῶς οὖν ὁ ἦθος καί ὁ ἐπιτήδευμα καί μάλα ὅσος οὐ δοκέω κρᾶσις σῶμα δουλεύω , οἷος γραμματικός τις καί γεωμετρικός καί κυβευτικός καί ὅδε τις εὑρετής ; πονηρία δέ ἦθος παρά θεός εἰμί πῶς ἄν δίδωμι ; καί ὅλος ὅσος λέγω δίδωμι κακός κακόω , ὅτι δύω καί ὅτι ὑπό γῆ φέρω , ὥσπερ διάφορος τις πάσχω , εἰ πρός ἐγώ δύω , ἀλλά οὐ ἀεί ἐπί σφαῖρα οὐράνιος φέρω καί πρός ὁ γῆ ὁ αὐτός ἔχω σχέσις . οὐδέ λεκτέος , ὡς ἄλλος ἄλλος ὁράω ὁ θεός κατά ἄλλος καί ἄλλος στάσις κακός ἤ κρατύς γίγνομαι : ὥστε εὐπαθέω μέν ἐγώ εὖ ποιέω , κακόω δέ , εἰ ἐναντίος : ἀλλά μάλα , ὡς φέρω μέν οὗτος ἐπί σωτηρία ὁ ὅλος , παρέχω δέ καί ἄλλος χρεία ὁ ὁ εἰς αὐτός ὥσπερ γράμμα βλέπω ὁ ὁ τοιοῦτος γραμματικός οἶδα ἀναγιγνώσκω ὁ μέλλω ἐκ ὁ σχῆμα κατά ὁ ἀνάλογος μεθοδεύω ὁ σημαίνω : ὥσπερ εἰ τις λέγω , ἐπειδή ὑψηλός ὁ ὄρνις , σημαίνω ὑψηλός τις πρᾶξις .
plotinus.enneades 3.1.7
λοιπὸν δὲ ἰδεῖν τὴν ἐπιπλέκουσαν καὶ οἷον συνείρουσαν ἀλλήλοις πάντα καὶ τό πως ἐφ̓ ἑκάστου ἐπιφέρουσαν ἀρχὴν τιθεμένην μίαν , ἀφ̓ ἧς πάντα κατὰ λόγους σπερματικοὺς περαίνεται . ἔστι μὲν οὖν καὶ αὕτη ἡ δόξα ἐγγὺς ἐκείνης τῆς πᾶσαν καὶ σχέσιν καὶ κίνησιν ἡμετέραν τε καὶ πᾶσαν ἐκ τῆς τῶν ὅλων ψυχῆς ἥκειν λεγούσης , εἰ καὶ βούλεταί τι ἡμῖν καὶ ἑκάστοις χαρίζεσθαι εἰς τὸ παῤ ἡμῶν ποιεῖν τι . ἔχει μέντοι τὴν πάντως πάντων ἀνάγκην , καὶ πάντων εἰλημμένων τῶν αἰτίων οὐκ ἔστιν ἕκαστον μὴ οὐ γίγνεσθαι : οὐδὲν γὰρ ἔτι τὸ κωλῦσον ἢ ἄλλως γενέσθαι ποιῆσον , εἰ πάντα εἴληπται ἐν τῇ εἱμαρμένῃ . τοιαῦτα δὲ ὄντα ὡς ἀπὸ μιᾶς ἀρχῆς ὡρμημένα ἡμῖν οὐδὲν καταλείψει , ἢ φέρεσθαι ὅπῃ ἂν ἐκεῖνα ὠθῇ . αἵ τε γὰρ φαντασίαι τοῖς προηγησαμένοις αἵ τε ὁρμαὶ κατὰ ταύτας ἔσονται , ὄνομά τε μόνον τὸ ἐφ̓ ἡμῖν ἔσται : οὐ γὰρ ὅτι ὁρμῶμεν ἡμεῖς , ταύτῃ τι πλέον ἔσται τῆς ὁρμῆς κατ̓ ἐκεῖνα γενομένης : τοιοῦτόν τε τὸ ἡμέτερον ἔσται , οἷον καὶ τὸ τῶν ἄλλων ζῴων καὶ τὸ τῶν νηπίων καθ̓ ὁρμὰς τυφλὰς ἰόντων καὶ τὸ τῶν μαινομένων : ὁρμῶσι γὰρ καὶ οὗτοι : καὶ νὴ Δία αἱ πυρὸς ὁρμαὶ καὶ πάντων ὅσα δουλεύοντα τῇ αὑτῶν κατασκευῇ φέρεται κατὰ ταύτην . τοῦτο δὲ καὶ πάντες ὁρῶντες οὐκ ἀμφισβητοῦσιν , ἀλλὰ τῆς ὁρμῆς ταύτης ἄλλας αἰτίας ζητοῦντες οὐχ ἵστανται ὡς ἐπ’ ἀρχῆς ταύτης .
Lemmas: λοιπός δέ ὁράω ὁ ἐπιπλέκω καί οἷος συνείρω ἀλλήλων πᾶς καί ὁ πως ἐπί ἕκαστος ἐπιφέρω ἀρχή τίθημι εἷς , ἀπό ὅς πᾶς κατά λόγος σπερματικός περαίνω . εἰμί μέν οὖν καί οὗτος ὁ δόξα ἐγγύς ἐκεῖνος ὁ πᾶς καί σχέσις καί κίνησις ἡμέτερος τε καί πᾶς ἐκ ὁ ὁ ὅλος ψυχή ἥκω λέγω , εἰ καί βούλομαι τις ἐγώ καί ἕκαστος χαρίζω εἰς ὁ παρά ἐγώ ποιέω τις . ἔχω μέντοι ὁ πάντως πᾶς ἀνάγκη , καί πᾶς λαμβάνω ὁ αἴτιος οὐ εἰμί ἕκαστος μή οὐ γίγνομαι : οὐδείς γάρ ἔτι ὁ κωλύω ἤ ἄλλος γίγνομαι ποιέω , εἰ πᾶς λαμβάνω ἐν ὁ μείρομαι . τοιοῦτος δέ εἰμί ὡς ἀπό εἷς ἀρχή ὁρμάω ἐγώ οὐδείς καταλείπω , ἤ φέρω ὅπῃ ἄν ἐκεῖνος ὠθέω . ὁ τε γάρ φαντασία ὁ προηγέομαι ὁ τε ὁρμή κατά οὗτος εἰμί , ὄνομα τε μόνος ὁ ἐπί ἐγώ εἰμί : οὐ γάρ ὅτι ὁρμάω ἐγώ , ταύτῃ τις πολύς εἰμί ὁ ὁρμή κατά ἐκεῖνος γίγνομαι : τοιοῦτος τε ὁ ἡμέτερος εἰμί , οἷος καί ὁ ὁ ἄλλος ζῷον καί ὁ ὁ νήπιος κατά ὁρμή τυφλός ἔρχομαι καί ὁ ὁ μαίνομαι : ὁρμάω γάρ καί οὗτος : καί νή Ζεύς ὁ πῦρ ὁρμή καί πᾶς ὅσος δουλεύω ὁ ἑαυτοῦ κατασκευή φέρω κατά οὗτος . οὗτος δέ καί πᾶς ὁράω οὐ ἀμφισβητέω , ἀλλά ὁ ὁρμή οὗτος ἄλλος αἰτία ζητέω οὐ ἵστημι ὡς ἐπί ἀρχή οὗτος .
plotinus.enneades 3.1.8
τίς οὖν ἄλλη αἰτία παρὰ ταύτας ἐπελθοῦσα ἀναίτιόν τε οὐδὲν καταλείψει ἀκολουθίαν τε τηρήσει καὶ τάξιν ἡμᾶς τέ τι εἶναι συγχωρήσει προρρήσεις τε καὶ μαντείας οὐκ ἀναιρήσει ; ψυχὴν δὴ δεῖ ἀρχὴν οὖσαν ἄλλην ἐπεισφέροντας εἰς τὰ ὄντα , οὐ μόνον τὴν τοῦ παντός , ἀλλὰ καὶ τὴν ἑκάστου μετὰ ταύτης , ὡς ἀρχῆς οὐ σμικρᾶς οὔσης , πλέκειν τὰ πάντα , οὐ γιγνομένης καὶ αὐτῆς , ὥσπερ τὰ ἄλλα , ἐκ σπερμάτων , ἀλλὰ πρωτουργοῦ αἰτίας οὔσης . ἄνευ μὲν οὖν σώματος οὖσα κυριωτάτη τε αὑτῆς καὶ ἐλευθέρα καὶ κοσμικῆς αἰτίας ἔξω : ἐνεχθεῖσα δὲ εἰς σῶμα οὐκέτι πάντα κυρία , ὡς ἂν μεθ̓ ἑτέρων ταχθεῖσα . τύχαι δὲ τὰ κύκλῳ πάντα , οἷς συνέπεσεν ἐλθοῦσα εἰς μέσον , τὰ πολλὰ ἤγαγον , ὥστε τὰ μὲν ποιεῖν διὰ ταῦτα , τὰ δὲ κρατοῦσαν αὐτὴν ταῦτα ὅπῃ ἐθέλει ἄγειν . πλείω δὲ κρατεῖ ἡ ἀμείνων , ἐλάττω δὲ ἡ χείρων . ἡ γὰρ κράσει σώματός τι ἐνδιδοῦσα ἐπιθυμεῖν ἢ ὀργίζεσθαι ἠνάγκασται ἢ πενίαις ταπεινὴ ἢ πλούτοις χαῦνος ἢ δυνάμεσι τύραννος . ἡ δὲ καὶ ἐν τοῖς αὐτοῖς τούτοις ἀντέσχεν , ἡ ἀγαθὴ τὴν φύσιν , καὶ ἠλλοίωσεν αὐτὰ μᾶλλον ἢ ἠλλοιώθη , ὥστε τὰ μὲν ἑτεροιῶσαι , τοῖς δὲ συγχωρῆσαι μὴ μετὰ κάκης .
Lemmas: τίς οὖν ἄλλος αἰτία παρά οὗτος ἐπέρχομαι ἀναίτιος τε οὐδείς καταλείπω ἀκολουθία τε τηρέω καί τάξις ἐγώ τε τις εἰμί συγχωρέω πρόρρησις τε καί μαντεία οὐ ἀναιρέω ; ψυχή δή δέω ἀρχή εἰμί ἄλλος ἐπεισφέρω εἰς ὁ εἰμί , οὐ μόνος ὁ ὁ πᾶς , ἀλλά καί ὁ ἕκαστος μετά οὗτος , ὡς ἀρχή οὐ μικρός εἰμί , πλέκω ὁ πᾶς , οὐ γίγνομαι καί αὐτός , ὥσπερ ὁ ἄλλος , ἐκ σπέρμα , ἀλλά πρωτουργός αἰτία εἰμί . ἄνευ μέν οὖν σῶμα εἰμί κύριος τε ἑαυτοῦ καί ἐλεύθερος καί κοσμικός αἰτία ἔξω : φέρω δέ εἰς σῶμα οὐκέτι πᾶς κύριος , ὡς ἄν μετά ἕτερος τάσσω . τύχη δέ ὁ κύκλος πᾶς , ὅς συμπίπτω ἔρχομαι εἰς μέσος , ὁ πολύς ἄγω , ὥστε ὁ μέν ποιέω διά οὗτος , ὁ δέ κρατέω αὐτός οὗτος ὅπῃ ἐθέλω ἄγω . πολύς δέ κρατέω ὁ ἀγαθός , ἐλαχύς δέ ὁ κακός . ὁ γάρ κρᾶσις σῶμα τις ἐνδίδωμι ἐπιθυμέω ἤ ὀργίζω ἀναγκάζω ἤ πενία ταπεινός ἤ πλοῦτος χαῦνος ἤ δύναμις τύραννος . ὁ δέ καί ἐν ὁ αὐτός οὗτος ἀντέχω , ὁ ἀγαθός ὁ φύσις , καί ἀλλοιόω αὐτός μάλα ἤ ἀλλοιόω , ὥστε ὁ μέν ἑτεροιόω , ὁ δέ συγχωρέω μή μετά κάκη .
plotinus.enneades 3.1.9
ἀναγκαῖα μὲν οὖν ταῦτα , ὅσα προαιρέσει καὶ τύχαις κραθέντα γίνεται : τί γὰρ ἂν ἔτι καὶ ἄλλο εἴη ; πάντων δὲ ληφθέντων τῶν αἰτίων πάντα πάντως γίνεται : ἐν τοῖς ἔξωθεν δὲ καὶ εἴ τι ἐκ τῆς φορᾶς συντελεῖται . ὅταν μὲν οὖν ἀλλοιωθεῖσα παρὰ τῶν ἔξω ψυχὴ πράττῃ τι καὶ ὁρμᾷ οἷον τυφλῇ τῇ φορᾷ χρωμένη , οὐχὶ ἑκούσιον τὴν πρᾶξιν οὐδὲ τὴν διάθεσιν λεκτέον : καὶ ὅταν αὐτὴ παῤ αὑτῆς χείρων οὖσα οὐκ ὀρθαῖς πανταχοῦ οὐδὲ ἡγεμονούσαις ταῖς ὁρμαῖς ᾖ χρωμένη . λόγον δὲ ὅταν ἡγεμόνα καθαρὸν καὶ ἀπαθῆ τὸν οἰκεῖον ἔχουσα ὁρμᾷ , ταύτην μόνην τὴν ὁρμὴν φατέον εἶναι ἐφ̓ ἡμῖν καὶ ἑκούσιον , καὶ τοῦτο εἶναι τὸ ἡμέτερον ἔργον , ὃ μὴ ἄλλοθεν ἦλθεν , ἀλλ̓ ἔνδοθεν ἀπὸ καθαρᾶς τῆς ψυχῆς , ἀπ̓ ἀρχῆς πρώτης ἡγουμένης καὶ κυρίας , ἀλλ̓ οὐ πλάνην ἐξ ἀγνοίας παθούσης ἢ ἧτταν ἐκ βίας ἐπιθυμιῶν , αἳ προσελθοῦσαι ἄγουσι καὶ ἕλκουσι καὶ οὐκέτι ἔργα ἐῶσιν εἶναι , ἀλλὰ παθήματα παῤ ἡμῶν .
Lemmas: ἀναγκαῖος μέν οὖν οὗτος , ὅσος προαίρεσις καί τύχη κεράννυμι γίγνομαι : τίς γάρ ἄν ἔτι καί ἄλλος εἰμί ; πᾶς δέ λαμβάνω ὁ αἴτιος πᾶς πάντως γίγνομαι : ἐν ὁ ἔξωθεν δέ καί εἰ τις ἐκ ὁ φορά συντελέω . ὅταν μέν οὖν ἀλλοιόω παρά ὁ ἔξω ψυχή πράσσω τις καί ὁρμάω οἷος τυφλός ὁ φορά χράω , οὐ ἑκούσιος ὁ πρᾶξις οὐδέ ὁ διάθεσις λεκτέος : καί ὅταν αὐτός παρά ἑαυτοῦ κακός εἰμί οὐ ὀρθός πανταχοῦ οὐδέ ἡγεμονέω ὁ ὁρμή εἰμί χράω . λόγος δέ ὅταν ἡγεμών καθαρός καί ἀπαθής ὁ οἰκεῖος ἔχω ὁρμάω , οὗτος μόνος ὁ ὁρμή φημί εἰμί ἐπί ἐγώ καί ἑκούσιος , καί οὗτος εἰμί ὁ ἡμέτερος ἔργον , ὅς μή ἄλλοθεν ἔρχομαι , ἀλλά ἔνδοθεν ἀπό καθαρός ὁ ψυχή , ἀπό ἀρχή πρῶτος ἡγέομαι καί κύριος , ἀλλά οὐ πλάνη ἐκ ἄγνοια πάσχω ἤ ἧσσα ἐκ βία ἐπιθυμία , ὅς προσέρχομαι ἄγω καί ἕλκω καί οὐκέτι ἔργον ἐάω εἰμί , ἀλλά πάθημα παρά ἐγώ .
plotinus.enneades 3.1.10
τέλος δή φησιν ὁ λόγος πάντα μὲν σημαίνεσθαι καὶ γίγνεσθαι κατ̓ αἰτίας μέν , διττὰς δὲ ταύτας : καὶ τὰ μὲν ὑπὸ ψυχῆς , τὰ δὲ δἰ ἄλλας αἰτίας τὰς κύκλῳ . πραττούσας δὲ ψυχὰς ὅσα πράττουσι κατὰ μὲν λόγον ποιούσας ὀρθὸν παῤ αὑτῶν πράττειν ὅσα πράττουσι , τὰ δὲ ἄλλα ἐμποδιζομένας τὰ αὑτῶν πράττειν , πάσχειν τε μᾶλλον ἢ πράττειν . ὥστε τοῦ μὲν μὴ φρονεῖν ἄλλα αἴτια εἶναι : καὶ ταῦτα ἴσως ὀρθὸν καθ̓ εἱμαρμένην λέγειν πράττειν , οἷς γε καὶ δοκεῖ ἔξωθεν τὴν εἱμαρμένην αἴτιον εἶναι : τὰ δὲ ἄριστα παῤ ἡμῶν . ταύτης γὰρ καὶ τῆς φύσεως ἐσμέν , ὅταν μόνοι ὦμεν : καὶ τούς γε σπουδαίους καὶ ἐπ’ αὐτοῖς τὰ καλὰ πράττειν , τοὺς δὲ ἄλλους , καθ̓ ὅσον ἄν ἀναπνεύσωσι συγχωρηθέντες τὰ καλὰ πράττειν , οὐκ ἄλλοθεν λαβόντας τὸ φρονεῖν , ὅταν φρονῶσι , μόνον δὲ οὐ κωλυθέντας .
Lemmas: τέλος δή φημί ὁ λόγος πᾶς μέν σημαίνω καί γίγνομαι κατά αἰτία μέν , δισσός δέ οὗτος : καί ὁ μέν ὑπό ψυχή , ὁ δέ διά ἄλλος αἰτία ὁ κύκλος . πράσσω δέ ψυχή ὅσος πράσσω κατά μέν λόγος ποιέω ὀρθός παρά ἑαυτοῦ πράσσω ὅσος πράσσω , ὁ δέ ἄλλος ἐμποδίζω ὁ ἑαυτοῦ πράσσω , πάσχω τε μάλα ἤ πράσσω . ὥστε ὁ μέν μή φρονέω ἄλλος αἴτιος εἰμί : καί οὗτος ἴσως ὀρθός κατά μείρομαι λέγω πράσσω , ὅς γε καί δοκέω ἔξωθεν ὁ μείρομαι αἴτιος εἰμί : ὁ δέ ἀγαθός παρά ἐγώ . οὗτος γάρ καί ὁ φύσις εἰμί , ὅταν μόνος εἰμί : καί ὁ γε σπουδαῖος καί ἐπί αὐτός ὁ καλός πράσσω , ὁ δέ ἄλλος , κατά ὅσος ἄν ἀναπνέω συγχωρέω ὁ καλός πράσσω , οὐ ἄλλοθεν λαμβάνω ὁ φρονέω , ὅταν φρονέω , μόνος δέ οὐ κωλύω .
plotinus.enneades 3.2.6
τὸ δὲ παῤ ἀξίαν , ὅταν ἀγαθοὶ κακὰ ἔχωσι , φαῦλοι δὲ τὰ ἐναντία , τὸ μὲν λέγειν ὡς οὐδὲν κακὸν τῷ ἀγαθῷ οὐδ̓ αὖ τῷ φαύλῳ ἀγαθὸν ὀρθῶς μὲν λέγεται : ἀλλὰ διὰ τί τὰ μὲν παρὰ φύσιν τούτῳ , τὰ δὲ κατὰ φύσιν τῷ πονηρῷ ; πῶς γὰρ καλὸν νέμειν οὕτως ; ἀλλ̓ εἰ τὸ κατὰ φύσιν οὐ ποιεῖ προσθήκην πρὸς τὸ εὐδαιμονεῖν , οὐδ̓ αὖ τὸ παρὰ φύσιν ἀφαιρεῖ τοῦ κακοῦ τοῦ ἐν φαύλοις , τί διαφέρει τὸ οὕτως ἢ οὕτως ; ὥσπερ οὐδέ , εἰ ὁ μὲν καλὸς τὸ σῶμα , ὁ δὲ αἰσχρός . ἀλλὰ τὸ πρέπον καὶ ἀνάλογον καὶ τὸ κατ̓ ἀξίαν ἐκείνως ἂν ἦν , ὃ νῦν οὐκ ἔστι : προνοίας δὲ ἀρίστης ἐκεῖνο ἦν . καὶ μὴν καὶ τὸ δεσπότας εἶναι καὶ ἄρχοντας τῶν πόλεων τοὺς κακούς , τοὺς δὲ ἐπιεικεῖς δούλους εἶναι , οὐ πρέποντα ἦν , οὐδ̓ . εἰ προσθήκην ταῦτα μὴ φέρει εἰς ἀγαθοῦ καὶ κακοῦ κτῆσιν . καίτοι καὶ τὰ ἀνομώτατα ἂν πράξειεν ἄρχων πονηρός : καὶ κρατοῦσι δὲ ἐν πολέμοις οἱ κακοὶ καὶ παντοῖα αἰσχρὰ δρῶσιν αἰχμαλώτους λαβόντες . πάντα γὰρ ταῦτα ἀπορεῖν ποιεῖ , ὅπως προνοίας οὔσης γίνεται . καὶ γὰρ εἰ πρὸς τὸ ὅλον βλέπειν δεῖ τὸν ὁτιοῦν μέλλοντα ποιεῖν , ἀλλὰ καὶ τὰ μέρη ὀρθῶς ἔχει τάττειν ἐν δέοντι αὐτῷ καὶ μάλιστα , ὅταν ἔμψυχα ᾖ καὶ ζωὴν ἔχῃ καὶ λογικὰ ᾖ , καὶ τὴν πρόνοιαν δὲ ἐπὶ πάντα φθάνειν καὶ τὸ ἔργον αὐτῆς τοῦτο εἶναι , τὸ μηδενὸς ἠμεληκέναι . εἰ οὖν φαμεν ἐκ νοῦ τόδε τὸ πᾶν ἠρτῆσθαι καὶ εἰς ἅπαντα ἐληλυθέναι τὴν δύναμιν αὐτοῦ , πειρᾶσθαι δεῖ δεικνύναι , ὅπῃ ἕκαστα τούτων καλῶς ἔχει .
Lemmas: ὁ δέ παρά ἀξία , ὅταν ἀγαθός κακός ἔχω , φαῦλος δέ ὁ ἐναντίος , ὁ μέν λέγω ὡς οὐδείς κακός ὁ ἀγαθός οὐδέ αὖ ὁ φαῦλος ἀγαθός ὀρθός μέν λέγω : ἀλλά διά τίς ὁ μέν παρά φύσις οὗτος , ὁ δέ κατά φύσις ὁ πονηρός ; πῶς γάρ καλός νέμω οὕτως ; ἀλλά εἰ ὁ κατά φύσις οὐ ποιέω προσθήκη πρός ὁ εὐδαιμονέω , οὐδέ αὖ ὁ παρά φύσις ἀφαιρέω ὁ κακός ὁ ἐν φαῦλος , τίς διαφέρω ὁ οὕτως ἤ οὕτως ; ὥσπερ οὐδέ , εἰ ὁ μέν καλός ὁ σῶμα , ὁ δέ αἰσχρός . ἀλλά ὁ πρέπω καί ἀνάλογος καί ὁ κατά ἀξία ἐκεῖνος ἄν εἰμί , ὅς νῦν οὐ εἰμί : πρόνοια δέ ἀγαθός ἐκεῖνος εἰμί . καί μήν καί ὁ δεσπότης εἰμί καί ἄρχω ὁ πόλις ὁ κακός , ὁ δέ ἐπιεικής δοῦλος εἰμί , οὐ πρέπω εἰμί , οὐδέ . εἰ προσθήκη οὗτος μή φέρω εἰς ἀγαθός καί κακός κτῆσις . καίτοι καί ὁ ἄνομος ἄν πράσσω ἄρχω πονηρός : καί κρατέω δέ ἐν πόλεμος ὁ κακός καί παντοῖος αἰσχρός δράω αἰχμάλωτος λαμβάνω . πᾶς γάρ οὗτος ἀπορέω ποιέω , ὅπως πρόνοια εἰμί γίγνομαι . καί γάρ εἰ πρός ὁ ὅλος βλέπω δέω ὁ ὁστισοῦν μέλλω ποιέω , ἀλλά καί ὁ μέρος ὀρθός ἔχω τάσσω ἐν δέω αὐτός καί μάλα , ὅταν ἔμψυχος εἰμί καί ζωή ἔχω καί λογικός εἰμί , καί ὁ πρόνοια δέ ἐπί πᾶς φθάνω καί ὁ ἔργον αὐτός οὗτος εἰμί , ὁ μηδείς ἀμελέω . εἰ οὖν φημί ἐκ νόος ὅδε ὁ πᾶς ἀρτάω καί εἰς ἅπας ἔρχομαι ὁ δύναμις αὐτός , πειράω δέω δείκνυμι , ὅπῃ ἕκαστος οὗτος καλός ἔχω .
plotinus.enneades 3.2.10
ἀλλ̓ εἰ ἄνθρωποι ἄκοντές εἰσι κακοὶ καὶ τοιοῦτοι οὐχ ἑκόντες , οὔτ̓ ἄν τις τοὺς ἀδικοῦντας αἰτιάσαιτο , οὔτε τοὺς πάσχοντας ὡς δἰ αὑτοὺς ταῦτα πάσχοντας . εἰ δὲ δὴ καὶ ἀνάγκη οὕτω κακοὺς γίνεσθαι εἴτε ὑπὸ τῆς φορᾶς εἴτε τῆς ἀρχῆς διδούσης τὸ ἀκόλουθον ἐντεῦθεν , φυσικῶς οὕτως . εἰ δὲ δὴ ὁ λόγος αὐτός ἐστιν ὁ ποιῶν , πῶς οὐκ ἄδικα οὕτως ; ἀλλὰ τὸ μὲν ἄκοντες , ὅτι ἁμαρτία ἀκούσιον : τοῦτο δὲ οὐκ ἀναιρεῖ τὸ αὐτοὺς τοὺς πράττοντας παῤ αὑτῶν εἶναι , ἀλλ̓ ὅτι αὐτοὶ ποιοῦσι , διὰ τοῦτο καὶ αὐτοὶ ἁμαρτάνουσιν : ἢ οὐδ̓ ἂν ὅλως ἥμαρτον μὴ αὐτοὶ οἱ ποιοῦντες ὄντες . τὸ δὲ τῆς ἀνάγκης οὐκ ἔξωθεν , ἀλλ̓ ὅτι πάντως . τὸ δὲ τῆς φορᾶς οὐχ ὥστε μηδὲν ἐφ̓ ἡμῖν εἶναι : καὶ γὰρ εἰ ἔξωθεν τὸ πᾶν , οὕτως ἂν ἦν , ὡς αὐτοὶ οἱ ποιοῦντες ἐβούλοντο : ὥστε οὐκ ἂν αὐτοῖς ἐναντία ἐτίθεντο ἄνθρωποι οὐδ̓ ἂν ἀσεβεῖς , εἰ θεοὶ ἐποίουν . νῦν δὲ παῤ αὐτῶν τοῦτο . ἀρχῆς δὲ δοθείσης τὸ ἐφεξῆς περαίνεται συμπαραλαμβανομένων εἰς τὴν ἀκολουθίαν καὶ τῶν ὅσαι εἰσὶν ἀρχαί : ἀρχαὶ δὲ καὶ ἄνθρωποι . κινοῦνται γοῦν πρὸς τὰ καλὰ οἰκείᾳ φύσει καὶ ἀρχὴ αὕτη αὐτεξούσιος .
Lemmas: ἀλλά εἰ ἄνθρωπος ἄκων εἰμί κακός καί τοιοῦτος οὐ ἑκών , οὔτε ἄν τις ὁ ἀδικέω αἰτιάομαι , οὔτε ὁ πάσχω ὡς διά ἑαυτοῦ οὗτος πάσχω . εἰ δέ δή καί ἀνάγκη οὕτως κακός γίγνομαι εἴτε ὑπό ὁ φορά εἴτε ὁ ἀρχή δίδωμι ὁ ἀκόλουθος ἐντεῦθεν , φυσικός οὕτως . εἰ δέ δή ὁ λόγος αὐτός εἰμί ὁ ποιέω , πῶς οὐ ἄδικος οὕτως ; ἀλλά ὁ μέν ἄκων , ὅτι ἁμαρτία ἀκούσιος : οὗτος δέ οὐ ἀναιρέω ὁ αὐτός ὁ πράσσω παρά ἑαυτοῦ εἰμί , ἀλλά ὅτι αὐτός ποιέω , διά οὗτος καί αὐτός ἁμαρτάνω : ἤ οὐδέ ἄν ὅλος ἁμαρτάνω μή αὐτός ὁ ποιέω εἰμί . ὁ δέ ὁ ἀνάγκη οὐ ἔξωθεν , ἀλλά ὅτι πάντως . ὁ δέ ὁ φορά οὐ ὥστε μηδείς ἐπί ἐγώ εἰμί : καί γάρ εἰ ἔξωθεν ὁ πᾶς , οὕτως ἄν εἰμί , ὡς αὐτός ὁ ποιέω βούλομαι : ὥστε οὐ ἄν αὐτός ἐναντίος τίθημι ἄνθρωπος οὐδέ ἄν ἀσεβής , εἰ θεός ποιέω . νῦν δέ παρά αὐτός οὗτος . ἀρχή δέ δίδωμι ὁ ἐφεξῆς περαίνω συμπαραλαμβάνω εἰς ὁ ἀκολουθία καί ὁ ὅσος εἰμί ἀρχή : ἀρχή δέ καί ἄνθρωπος . κινέω γοῦν πρός ὁ καλός οἰκεῖος φύσις καί ἀρχή οὗτος αὐτεξούσιος .
plotinus.enneades 3.2.11
πότερα δὲ φυσικαῖς ἀνάγκαις οὕτως ἕκαστα καὶ ἀκολουθίαις καὶ ὅπῃ δυνατὸν καλῶς ; ἢ οὔ , ἀλλ̓ ὁ λόγος ταῦτα πάντα ποιεῖ ἄρχων καὶ οὕτω βούλεται καὶ τὰ λεγόμενα κακὰ αὐτὸς κατὰ λόγον ποιεῖ οὐ βουλόμενος πάντα ἀγαθὰ εἶναι , ὥσπερ ἂν εἴ τις τεχνίτης οὐ πάντα τὰ ἐν τῷ ζῴῳ ὀφθαλμοὺς ποιοῖ : οὕτως οὐδ̓ ὁ λόγος πάντα θεοὺς εἰργάζετο , ἀλλὰ τὰ μὲν θεούς , τὰ δὲ δαίμονας , δευτέραν φύσιν , εἶτα ἀνθρώπους καὶ ζῷα ἐφεξῆς , οὐ φθόνῳ , ἀλλὰ λόγῳ ποικιλίαν νοερὰν ἔχοντι . ἡμεῖς δέ , ὥσπερ οἱ ἄπειροι γραφικῆς τέχνης αἰτιῶνται , ὡς οὐ καλὰ τὰ χρώματα πανταχοῦ , ὁ δὲ ἄρα τὰ προσήκοντα ἀπέδωκεν ἑκάστῳ τόπῳ : ἢ εἴ τις δρᾶμα μέμφοιτο , ὅτι μὴ πάντες ἥρωες ἐν αὐτῷ , ἀλλὰ καὶ οἰκέτης καί τις ἄγροικος καὶ φαύλως φθεγγόμενος : τὸ δὲ οὐ καλόν ἐστιν , εἴ τις τοὺς χείρους ἐξέλοι , καὶ ἐκ τούτων συμπληρούμενον .
Lemmas: πότερος δέ φυσικός ἀνάγκη οὕτως ἕκαστος καί ἀκολουθία καί ὅπῃ δυνατός καλός ; ἤ οὐ , ἀλλά ὁ λόγος οὗτος πᾶς ποιέω ἄρχω καί οὕτως βούλομαι καί ὁ λέγω κακός αὐτός κατά λόγος ποιέω οὐ βούλομαι πᾶς ἀγαθός εἰμί , ὥσπερ ἄν εἰ τις τεχνίτης οὐ πᾶς ὁ ἐν ὁ ζῷον ὀφθαλμός ποιέω : οὕτως οὐδέ ὁ λόγος πᾶς θεός ἐργάζομαι , ἀλλά ὁ μέν θεός , ὁ δέ δαίμων , δεύτερος φύσις , εἶτα ἄνθρωπος καί ζῷον ἐφεξῆς , οὐ φθόνος , ἀλλά λόγος ποικιλία νοερός ἔχω . ἐγώ δέ , ὥσπερ ὁ ἄπειρος γραφικός τέχνη αἰτιάομαι , ὡς οὐ καλός ὁ χρῶμα πανταχοῦ , ὁ δέ ἄρα ὁ προσήκω ἀποδίδωμι ἕκαστος τόπος : ἤ εἰ τις δρᾶμα μέμφομαι , ὅτι μή πᾶς ἥρως ἐν αὐτός , ἀλλά καί οἰκέτης καί τις ἄγροικος καί φαῦλος φθέγγομαι : ὁ δέ οὐ καλός εἰμί , εἰ τις ὁ κακός ἐξαιρέω , καί ἐκ οὗτος συμπληρόω .
plotinus.enneades 3.2.12
εἰ μὲν οὖν αὐτὸς ὁ λόγος ἐναρμόσας ἑαυτὸν εἰς ὕλην ταῦτα εἰργάσατο τοῦτο ὢν οἷός ἐστιν , ἀνόμοιος τοῖς μέρεσιν , ἐκ τοῦ πρὸ αὐτοῦ τοῦτο ὤν , καὶ τοῦτο τὸ γενόμενον οὕτω γενόμενον οὐκ ἂν σχοίη κάλλιον ἑαυτοῦ ἄλλο . ὁ δὲ λόγος ἐκ πάντων ὁμοίων καὶ παραπλησίων οὐκ ἂν ἐγένετο , καὶ οὗτος ὁ τρόπος μεμπτὸς πάντα ὄντος κατὰ μέρος ἕκαστον ἄλλως . εἰ δὲ ἔξω ἑαυτοῦ ἄλλα εἰσήγαγεν , οἷνον φυχάς , καὶ ἐβιάσατο παρὰ τὴν αὐτῶν φύσιν ἐναρμόσας τῷ ποιήματι πρὸς τὸ χεῖρον πολλάς , πῶς ὀρθῶς ; ἀλλὰ φατέον καὶ τὰς ψυχὰς οἷον μέρη αὐτοῦ εἶναι καὶ μὴ χείρους ποιοῦντα ἐναρμόττειν , ἀλλ̓ ὅπου προσῆκον αὐταῖς καταχωρίζειν κατ̓ ἀξίαν .
Lemmas: εἰ μέν οὖν αὐτός ὁ λόγος ἐναρμόζω ἑαυτοῦ εἰς ὕλη οὗτος ἐργάζομαι οὗτος εἰμί οἷος εἰμί , ἀνόμοιος ὁ μέρος , ἐκ ὁ πρό αὐτός οὗτος εἰμί , καί οὗτος ὁ γίγνομαι οὕτως γίγνομαι οὐ ἄν ἔχω καλός ἑαυτοῦ ἄλλος . ὁ δέ λόγος ἐκ πᾶς ὅμοιος καί παραπλήσιος οὐ ἄν γίγνομαι , καί οὗτος ὁ τρόπος μεμπτός πᾶς εἰμί κατά μέρος ἕκαστος ἄλλος . εἰ δέ ἔξω ἑαυτοῦ ἄλλος εἰσάγω , οἶνος φυχάς , καί βιάζω παρά ὁ αὐτός φύσις ἐναρμόζω ὁ ποίημα πρός ὁ κακός πολύς , πῶς ὀρθός ; ἀλλά φημί καί ὁ ψυχή οἷος μέρος αὐτός εἰμί καί μή κακός ποιέω ἐναρμόζω , ἀλλά ὅπου προσήκω αὐτός καταχωρίζω κατά ἀξία .
plotinus.enneades 3.2.14
ἔχει τοίνυν ἡ διάταξις οὕτω κατὰ νοῦν , ὡς ἄνευ λογισμοῦ εἶναι , οὕτω δὲ εἶναι , ὡς , εἴ τις ἄριστα δύναιτο λογισμῷ χρῆσθαι , θαυμάσαι , ὅτι μὴ ἂν ἄλλως εὗρε λογισμὸς ποιῆσαι , ὁποῖόν τι γινώσκεται καὶ ἐν ταῖς καθ̓ ἕκαστα φύσεσι γινόμενον εἰς ἀεὶ νοερώτερον ἢ κατὰ λογισμοῦ διάταξιν . ἐφ̓ ἑκάστου μὲν οὖν τῶν γινομένων ἀεὶ γενῶν οὐκ ἔστιν αἰτιᾶσθαι τὸν ποιοῦντα λόγον , εἴ τις μὴ ἀξιοῖ ἕκαστον οὕτω γεγονέναι χρῆναι , ὡς τὰ μὴ γεγονότα , ἀίδια δέ , ἔν τε νοητοῖς ἔν τε αἰσθητοῖς ἀεὶ τὰ αὐτὰ ὄντα , προσθήκην αἰτῶν ἀγαθοῦ πλείονα , ἀλλ̓ οὐ τὸ δοθὲν ἑκάστῳ εἶδος αὔταρκες ἡγούμενος , οἷον τῷδε , ὅτι μὴ κέρατα , οὐ σκοπούμενος , ὅτι ἀδύνατον ἦν λόγον μὴ οὐκ ἐπὶ πάντα ἐλθεῖν , ἀλλ̓ ὅτι ἔδει ἐν τῷ μείζονι τὰ ἐλάττω καὶ ἐν τῷ ὅλῳ τὰ μέρη καὶ οὐκ ἴσα δυνατὸν εἶναι : ἢ οὐκ ἂν ἦν μέρη . τὸ μὲν γὰρ ἄνω πᾶν πάντα , τὸ δὲ κάτω οὐ πάντα ἕκαστον . καὶ ἄνθρωπος δὴ καθ̓ ὅσον μέρος ἕκαστος οὐ πᾶς . εἰ δέ που ἐν μέρεσί τισι καὶ ἄλλο τι , ὃ οὐ μέρος , τούτῳ κἀκεῖνο πᾶν . ὁ δὴ καθ̓ ἕκαστα ᾗ τοῦτο οὐκ ἀπαιτητέος τέλειος εἶναι εἰς ἀρετῆς ἄκρον : ἤδη γὰρ οὐκέτ̓ ἂν μέρος . οὐ μὴν οὐδὲ τῷ ὅλῳ τὸ μέρος κοσμηθὲν εἰς μείζονα ἀξίαν ἐφθόνηται : καὶ γὰρ κάλλιον τὸ ὅλον ποιεῖ κοσμηθὲν ἀξίᾳ μείζονι . καὶ γὰρ γίνεται τοιοῦτον ἀφομοιωθὲν τῷ ὅλῳ καὶ οἷον συγχωρηθὲν τοιοῦτον εἶναι καὶ συνταχθὲν οὕτως , ἵνα καὶ κατὰ τὸν ἀνθρώπου τόπον ἐκλάμπῃ τι ἐν αὐτῷ , οἷον καὶ κατὰ τὸν θεῖον οὐρανὸν τὰ ἄστρα , καὶ ἡ ἐντεῦθεν ἀντίληψις οἷον ἀγάλματος μεγάλου καὶ καλοῦ εἴτε ἐμψύχου εἴτε καὶ τέχνῃ Ἡφαίστου γενομένου , ὦσι μὲν καὶ κατὰ τὸ πρόσωπον ἐπιστίλβοντες ἀστέρες καὶ ἐν τοῖς στήθεσι δὲ ἄλλοι καὶ ᾗ ἔμελλεν ἐπιτρέψειν ἄστρων θέσις κειμένων .
Lemmas: ἔχω τοίνυν ὁ διάταξις οὕτως κατά νόος , ὡς ἄνευ λογισμός εἰμί , οὕτως δέ εἰμί , ὡς , εἰ τις ἀγαθός δύναμαι λογισμός χράω , θαυμάζω , ὅτι μή ἄν ἄλλος εὑρίσκω λογισμός ποιέω , ὁποῖος τις γιγνώσκω καί ἐν ὁ κατά ἕκαστος φύσις γίγνομαι εἰς ἀεί νοερός ἤ κατά λογισμός διάταξις . ἐπί ἕκαστος μέν οὖν ὁ γίγνομαι ἀεί γένος οὐ εἰμί αἰτιάομαι ὁ ποιέω λόγος , εἰ τις μή ἀξιόω ἕκαστος οὕτως γίγνομαι χρή , ὡς ὁ μή γίγνομαι , ἀίδιος δέ , ἐν τε νοητός ἐν τε αἰσθητός ἀεί ὁ αὐτός εἰμί , προσθήκη αἰτέω ἀγαθός πολύς , ἀλλά οὐ ὁ δίδωμι ἕκαστος εἶδος αὐτάρκης ἡγέομαι , οἷος ὅδε , ὅτι μή κέρας , οὐ σκοπέω , ὅτι ἀδύνατος εἰμί λόγος μή οὐ ἐπί πᾶς ἔρχομαι , ἀλλά ὅτι δέω ἐν ὁ μέγας ὁ ἐλαχύς καί ἐν ὁ ὅλος ὁ μέρος καί οὐ ἴσος δυνατός εἰμί : ἤ οὐ ἄν εἰμί μέρος . ὁ μέν γάρ ἄνω πᾶς πᾶς , ὁ δέ κάτω οὐ πᾶς ἕκαστος . καί ἄνθρωπος δή κατά ὅσος μέρος ἕκαστος οὐ πᾶς . εἰ δέ που ἐν μέρος τις καί ἄλλος τις , ὅς οὐ μέρος , οὗτος ἐκεῖνος πᾶς . ὁ δή κατά ἕκαστος ᾗ οὗτος οὐ ἀπαιτητής τέλειος εἰμί εἰς ἀρετή ἄκρον : ἤδη γάρ οὐκέτι ἄν μέρος . οὐ μήν οὐδέ ὁ ὅλος ὁ μέρος κοσμέω εἰς μέγας ἀξία φθονέω : καί γάρ καλός ὁ ὅλος ποιέω κοσμέω ἀξία μέγας . καί γάρ γίγνομαι τοιοῦτος ἀφομοιόω ὁ ὅλος καί οἷος συγχωρέω τοιοῦτος εἰμί καί συντάσσω οὕτως , ἵνα καί κατά ὁ ἄνθρωπος τόπος ἐκλάμπω τις ἐν αὐτός , οἷος καί κατά ὁ θεῖος οὐρανός ὁ ἄστρον , καί ὁ ἐντεῦθεν ἀντίληψις οἷος ἄγαλμα μέγας καί καλός εἴτε ἔμψυχος εἴτε καί τέχνη Ἥφαιστος γίγνομαι , εἰμί μέν καί κατά ὁ πρόσωπον ἐπιστίλβω ἀστήρ καί ἐν ὁ στῆθος δέ ἄλλος καί ὅς μέλλω ἐπιτρέπω ἄστρον θέσις κεῖμαι .
plotinus.enneades 3.2.18
χείρους δὲ καὶ βελτίους ψυχαὶ αἱ μὲν καὶ δἰ ἄλλας αἰτίας , αἱ δὲ οἷον ἐξ ἀρχῆς οὐ πᾶσαι ἴσαι : ἀνὰ λόγον γὰρ καὶ αὗται τῷ λόγῳ μέρη οὐκ ἴσα , ἐπείπερ διέστησαν . χρὴ δὲ ἐνθυμεῖσθαι καὶ τὰ δεύτερα καὶ τὰ τρίτα καὶ τὸ μὴ τοῖς αὐτοῖς ἐνεργεῖν ἀεὶ μέρεσι ψυχήν . ἀλλὰ πάλιν αὖ καὶ ὧδε λεκτέον : πολλὰ γὰρ ἐπιποθεῖ εἰς σαφήνειαν ὁ λόγος . μὴ γὰρ οὐδὲν δεῖ ἐπεισάγειν τοιούτους ὑποκριτάς , οἳ ἄλλο τι φθέγξονται ἢ τὰ τοῦ ποιητοῦ , ὥσπερ ἀτελοῦς παῤ αὐτοῦ τοῦ δράματος ὄντος αὐτοὶ ἀποπληροῦντες τὸ ἐλλεῖπον καὶ τοῦ ποιήσαντος διὰ μέσου κενοὺς ποιήσαντος τόπους , ὡς τῶν ὑποκριτῶν οὐχ ὑποκριτῶν ἐσομένων , ἀλλὰ μέρους τοῦ ποιητοῦ , καὶ προειδότος ἃ φθέγξονται , ἵν̓ οὕτω τὰ λοιπὰ συνείρειν καὶ τὰ ἐφεξῆς οἷός τε ᾖ . καὶ γὰρ τὰ ἐφεξῆς ἐν τῷ παντὶ καὶ ἑπόμενα τοῖς κακοῖς τῶν ἔργων λόγοι καὶ κατὰ λόγον : οἷον ἐκ μοιχείας καὶ αἰχμαλώτου ἀγωγῆς παῖδες κατὰ φύσιν βελτίους καὶ ἄνδρες , εἰ τύχοι , καὶ πόλεις ἄλλαι ἀμείνους τῶν πεπορθημένων ὑπὸ ἀνδρῶν πονηρῶν . εἰ οὖν ἄτοπος ἡ εἰσαγωγὴ τῶν ψυχῶν , αἳ δὴ τὰ πονηρά , αἱ δὲ τὰ χρηστὰ ἐργάσονται — ἀποστερήσομεν γὰρ τὸν λόγον καὶ τῶν χρηστῶν ἀφαιροῦντες αὐτοῦ τὰ πονηρά — τί κωλύει καὶ τὰ τῶν ὑποκριτῶν ἔργα μέρη ποιεῖν , ὥσπερ τοῦ δράματος ἐκεῖ , οὕτω καὶ τοῦ ἐν τῷ παντὶ λόγου , καὶ ἐνταῦθα καὶ τὸ καλῶς καὶ τὸ ἐναντίον , ὥστε εἰς ἕκαστον τῶν ὑποκριτῶν οὕτω παῤ αὐτοῦ τοῦ λόγου , ὅσῳ τελειότερον τοῦτο τὸ δρᾶμα καὶ πάντα παῤ αὐτοῦ . ἀλλὰ τὸ κακὸν ποιῆσαι ἵνα τί ; καὶ αἱ ψυχαὶ δὲ οὐδὲν ἔτι ἐν τῷ παντὶ αἱ θειότεραι , ἀλλὰ μέρη λόγου πᾶσαι : καὶ ἢ οἱ λόγοι πάντες ψυχαί , ἢ διὰ τί οἱ μὲν ψυχαί , οἱ δὲ λόγοι μόνον παντὸς ψυχῆς τινος ὄντος ;
Lemmas: κακός δέ καί ἀγαθός ψυχή ὁ μέν καί διά ἄλλος αἰτία , ὁ δέ οἷος ἐκ ἀρχή οὐ πᾶς ἴσος : ἀνά λόγος γάρ καί οὗτος ὁ λόγος μέρος οὐ ἴσος , ἐπεί διΐστημι . χρή δέ ἐνθυμέομαι καί ὁ δεύτερος καί ὁ τρίτος καί ὁ μή ὁ αὐτός ἐνεργέω ἀεί μέρος ψυχή . ἀλλά πάλιν αὖ καί ὧδε λεκτέος : πολύς γάρ ἐπιποθέω εἰς σαφήνεια ὁ λόγος . μή γάρ οὐδείς δέω ἐπεισάγω τοιοῦτος ὑποκριτής , ὅς ἄλλος τις φθέγγομαι ἤ ὁ ὁ ποιητής , ὥσπερ ἀτελής παρά αὐτός ὁ δρᾶμα εἰμί αὐτός ἀποπληρόω ὁ ἐλλείπω καί ὁ ποιέω διά μέσος κενός ποιέω τόπος , ὡς ὁ ὑποκριτής οὐ ὑποκριτής εἰμί , ἀλλά μέρος ὁ ποιητής , καί πρόοιδα ὅς φθέγγομαι , ἵνα οὕτως ὁ λοιπός συνείρω καί ὁ ἐφεξῆς οἷος τε εἰμί . καί γάρ ὁ ἐφεξῆς ἐν ὁ πᾶς καί ἕπομαι ὁ κακός ὁ ἔργον λόγος καί κατά λόγος : οἷον ἐκ μοιχεία καί αἰχμάλωτος ἀγωγή παῖς κατά φύσις ἀγαθός καί ἀνήρ , εἰ τυγχάνω , καί πόλις ἄλλος ἀγαθός ὁ πορθέω ὑπό ἀνήρ πονηρός . εἰ οὖν ἄτοπος ὁ εἰσαγωγή ὁ ψυχή , ὅς δή ὁ πονηρός , ὁ δέ ὁ χρηστός ἐργάζομαι — ἀποστερέω γάρ ὁ λόγος καί ὁ χρηστός ἀφαιρέω αὐτός ὁ πονηρός — τίς κωλύω καί ὁ ὁ ὑποκριτής ἔργον μέρος ποιέω , ὥσπερ ὁ δρᾶμα ἐκεῖ , οὕτως καί ὁ ἐν ὁ πᾶς λόγος , καί ἐνταῦθα καί ὁ καλός καί ὁ ἐναντίος , ὥστε εἰς ἕκαστος ὁ ὑποκριτής οὕτως παρά αὐτός ὁ λόγος , ὅσος τέλειος οὗτος ὁ δρᾶμα καί πᾶς παρά αὐτός . ἀλλά ὁ κακός ποιέω ἵνα τίς ; καί ὁ ψυχή δέ οὐδείς ἔτι ἐν ὁ πᾶς ὁ θεῖος , ἀλλά μέρος λόγος πᾶς : καί ἤ ὁ λόγος πᾶς ψυχή , ἤ διά τίς ὁ μέν ψυχή , ὁ δέ λόγος μόνος πᾶς ψυχή τις εἰμί ;
plotinus.enneades 3.3.1
Τί τοίνυν δοκεῖ περὶ τούτων ; ἢ καὶ τὰ πονηρὰ καὶ τὰ χρηστὰ λόγος περιείληφεν ὁ πᾶς , οὗ μέρη καὶ ταῦτα : οὐ γὰρ ὁ πᾶς λόγος γεννᾷ ταῦτα , ἀλλ̓ ὁ πᾶς ἐστι μετὰ τούτων . ψυχῆς γάρ τινος πάσης ἐνέργεια οἱ λόγοι , τῶν δὲ μερῶν τὰ μέρη : μιᾶς δὲ διάφορα ἐχούσης μέρη ἀνὰ λόγον καὶ οἱ λόγοι , ὥστε καὶ τὰ ἔργα ἔσχατα ὄντα γεννήματα . σύμφωνοι δὲ αἵ τε ψυχαὶ πρὸς ἀλλήλας τά τε ἔργα : σύμφωνα δὲ οὕτως , ὡς ἓν ἐξ αὐτῶν , καὶ εἰ ἐξ ἐναντίων . ἐκ γὰρ ἑνός τινος ὁρμηθέντα πάντα εἰς ἓν συνέρχεται φύσεως ἀνάγκῃ , ὥστε καὶ διάφορα ἐκφύντα καὶ ἐναντία γενόμενα τῷ ἐξ ἑνὸς εἶναι συνέλκεται ὅμως εἰς σύνταξιν μίαν . ὥσπερ γὰρ καὶ ἐφ̓ ἑκάστων ζῴων : ἓν ἵππων γένος , κἂν μάχωνται κἂν δάκνωσιν ἀλλήλους κἂν φιλονεικῶσι κἂν ζήλῳ θυμῶνται , καὶ τὰ ἄλλα καθ̓ ἓν γένη ὡσαύτως : καὶ δὴ οὕτω καὶ ἀνθρώπους θετέον . συναπτέον τοίνυν αὖ πάλιν πάντα τὰ εἴδη ταῦτα εἰς ἓν τὸ ζῴων γένος : εἶτα καὶ τὰ μὴ ζῷα κατ̓ εἴδη αὖ : εἶτα εἰς ἓν τὸ μὴ ζῷον : εἶτα ὁμοῦ , εἰ βούλει , εἰς τὸ εἶναι : εἶτα εἰς τὸ παρέχον τὸ εἶναι . καὶ πάλιν ἐπὶ τούτῳ ἐκδήσας κατάβαινε διαιρῶν καὶ σκιδνάμενον τὸ ἓν ὁρῶν τῷ ἐπὶ πάντα φθάνειν καὶ ὁμοῦ περιλαμβάνειν ἐν συντάξει μιᾷ , ὡς διακεκριμένον ἓν εἶναι ζῷον πολὺ ἑκάστου πράττοντος τῶν ἐν αὐτῷ τὸ κατὰ φύσιν τὴν ἑαυτοῦ ἐν αὐτῷ τῷ ὅλῳ ὅμως ὄντος , οἷον πυρὸς μὲν καίοντος , ἵππου τὰ ἵππου ἔργα : ἄνθρωποι δὲ τὰ αὑτῶν ἕκαστοι ᾗ πεφύκασι καὶ διάφορα οἱ διάφοροι . καὶ ἕπεται κατὰ τὰς φύσεις καὶ τὰ ἔργα καὶ τῷ ζῆν τὸ εὖ καὶ τὸ κακῶς .
Lemmas: τίς τοίνυν δοκέω περί οὗτος ; ἤ καί ὁ πονηρός καί ὁ χρηστός λόγος περιλαμβάνω ὁ πᾶς , ὅς μέρος καί οὗτος : οὐ γάρ ὁ πᾶς λόγος γεννάω οὗτος , ἀλλά ὁ πᾶς εἰμί μετά οὗτος . ψυχή γάρ τις πᾶς ἐνέργεια ὁ λόγος , ὁ δέ μέρος ὁ μέρος : εἷς δέ διάφορος ἔχω μέρος ἀνά λόγος καί ὁ λόγος , ὥστε καί ὁ ἔργον ἔσχατος εἰμί γέννημα . σύμφωνος δέ ὁ τε ψυχή πρός ἀλλήλων ὁ τε ἔργον : σύμφωνος δέ οὕτως , ὡς εἷς ἐκ αὐτός , καί εἰ ἐκ ἐναντίος . ἐκ γάρ εἷς τις ὁρμάω πᾶς εἰς εἷς συνέρχομαι φύσις ἀνάγκη , ὥστε καί διάφορος ἐκφύω καί ἐναντίος γίγνομαι ὁ ἐκ εἷς εἰμί συνέλκω ὅμως εἰς σύνταξις εἷς . ὥσπερ γάρ καί ἐπί ἕκαστος ζῷον : εἷς ἵππος γένος , ἐάν μάχομαι ἐάν δάκνω ἀλλήλων ἐάν φιλονεικέω ἐάν ζῆλος θυμόω , καί ὁ ἄλλος κατά εἷς γένος ὡσαύτως : καί δή οὕτως καί ἄνθρωπος τίθημι . συναπτέον τοίνυν αὖ πάλιν πᾶς ὁ εἶδος οὗτος εἰς εἷς ὁ ζῷον γένος : εἶτα καί ὁ μή ζῷον κατά εἶδος αὖ : εἶτα εἰς εἷς ὁ μή ζῷον : εἶτα ὁμοῦ , εἰ βούλομαι , εἰς ὁ εἰμί : εἶτα εἰς ὁ παρέχω ὁ εἰμί . καί πάλιν ἐπί οὗτος ἐκδέω καταβαίνω διαιρέω καί σκίδνημι ὁ εἷς ὁράω ὁ ἐπί πᾶς φθάνω καί ὁμοῦ περιλαμβάνω ἐν σύνταξις εἷς , ὡς διακρίνω εἷς εἰμί ζῷον πολύς ἕκαστος πράσσω ὁ ἐν αὐτός ὁ κατά φύσις ὁ ἑαυτοῦ ἐν αὐτός ὁ ὅλος ὅμως εἰμί , οἷος πῦρ μέν καίω , ἵππος ὁ ἵππος ἔργον : ἄνθρωπος δέ ὁ ἑαυτοῦ ἕκαστος ᾗ φύω καί διάφορος ὁ διάφορος . καί ἕπομαι κατά ὁ φύσις καί ὁ ἔργον καί ὁ ζάω ὁ εὖ καί ὁ κακός .
plotinus.enneades 3.3.2
αἱ δὲ συντυχίαι οὐ κύριαι τοῦ εὖ , ἀκολουθοῦσι δὲ καὶ αὗται συμφώνως τοῖς πρὸ αὐτῶν καὶ ἴασιν ἀκολουθίᾳ ἐμπλακεῖσαι . συμπλέκει δὲ πάντα τὸ ἡγούμενον συμφερομένων τῶν ἐφ̓ ἑκάτερα κατὰ φύσιν , οἷον ἐν στρατηγίαις ἡγουμένου μὲν τοῦ στρατηγοῦ , συμπνεόντων δὲ τῶν συντεταγμένων . ἐτάχθη δὲ τὸ πᾶν προνοίᾳ στρατηγικῇ ὁρώσῃ καὶ τὰς πράξεις καὶ τὰ πάθη καὶ ἃ δεῖ παρεῖναι , σιτία καὶ ποτὰ καὶ δὴ καὶ ὅπλα πάντα καὶ μηχανήματα , καὶ ὅσα ἐξ αὐτῶν συμπλεκομένων προεώραται , ἵνα τὸ ἐκ τούτων συμβαῖνον ἔχῃ χώραν τοῦ τεθῆναι εὖ , καὶ ἐλήλυθε πάντα τρόπον τινὰ εὐμήχανον παρὰ τοῦ στρατηγοῦ , καίτοι ἔξωθεν ἦν ὅσα ἔμελλον δράσειν οἱ ἐναντίοι οὐδὲ οἷόν τε ἦν κἀκείνου ἄρχειν τοῦ στρατοπέδου . εἰ δὲ δὴ ὁ μέγας ηγεμὼν εἴη , ὑφ̓ ᾧ πάντα , τί ἂν ἀσύντακτον , τί δὲ οὐκ ἂν συνηρμοσμένον εἴη ;
Lemmas: ὁ δέ συντυχία οὐ κύριος ὁ εὖ , ἀκολουθέω δέ καί οὗτος συμφώνως ὁ πρό αὐτός καί ἴασις ἀκολουθία ἐμπλέκω . συμπλέκω δέ πᾶς ὁ ἡγέομαι συμφέρω ὁ ἐπί ἑκάτερος κατά φύσις , οἷος ἐν στρατηγία ἡγέομαι μέν ὁ στρατηγός , συμπνέω δέ ὁ συντάσσω . τάσσω δέ ὁ πᾶς πρόνοια στρατηγικός ὁράω καί ὁ πρᾶξις καί ὁ πάθος καί ὅς δέω πάρειμι , σιτίον καί ποτός καί δή καί ὅπλον πᾶς καί μηχάνημα , καί ὅσος ἐκ αὐτός συμπλέκω προοράω , ἵνα ὁ ἐκ οὗτος συμβαίνω ἔχω χώρα ὁ τίθημι εὖ , καί ἔρχομαι πᾶς τρόπος τις εὐμήχανος παρά ὁ στρατηγός , καίτοι ἔξωθεν εἰμί ὅσος μέλλω δράω ὁ ἐναντίος οὐδέ οἷος τε εἰμί ἐκεῖνος ἄρχω ὁ στρατόπεδον . εἰ δέ δή ὁ μέγας ἡγεμών εἰμί , ὑπό ὅς πᾶς , τίς ἄν ἀσύντακτος , τίς δέ οὐ ἄν συναρμόζω εἰμί ;
plotinus.enneades 3.3.7
καὶ ὅτι δὲ τὰ βελτίω , καὶ τὰ χείρω . ἐπεὶ πῶς ἂν εἴη τι χεῖρον ἐν πολυειδεῖ μὴ ὄντος βελτίονος , ἢ πῶς τὸ βέλτιον μὴ χείρονος ; ὥστε οὐκ αἰτιατέον τὸ χεῖρον ἐν τῷ βελτίονι , ἀλλὰ ἀποδεκτέον τὸ βέλτιον , ὅτι ἔδωκεν ἑαυτοῦ τῷ χείρονι . ὅλως δὲ οἱ ἀναιρεῖν ἀξιοῦντες τὸ χεῖρον ἐν τῷ παντὶ ἀναιροῦσι πρόνοιαν αὐτήν . τίνος γὰρ ἔσται ; οὐ γὰρ δὴ αὑτῆς οὐδὲ τοῦ βελτίονος : ἐπεὶ καὶ τὴν ἄνω πρόνοιαν ὀνομάζοντες πρὸς τὸ κάτω λέγομεν . τὸ μὲν γὰρ εἰς ἓν πάντα ἀρχή , ἐν ᾗ ὁμοῦ πάντα καὶ ὅλον πάντα . πρόεισι δὲ ἤδη ἐκ ταύτης ἕκαστα μενούσης ἐκείνης ἔνδον οἷον ἐκ ῥίζης μιᾶς ἑστώσης αὐτῆς ἐν αὑτῇ : τὰ δὲ ἐξήνθησεν εἰς πλῆθος μεμερισμένον εἴδωλον ἕκαστον ἐκείνου φέρον , ἄλλο δ̓ ἐν ἄλλῳ ἐνταῦθα ἤδη ἐγίγνετο καὶ ἦν τὰ μὲν πλησίον τῆς ῥίζης , τὰ δὲ προιόντα εἰς τὸ πόρρω ἐσχίζετο καὶ μέχρις οἷον κλάδων καὶ ἄκρων καὶ καρπῶν καὶ φύλλων : καὶ τὰ μὲν ἔμενεν ἀεί , τὰ δὲ ἐγίνετο ἀεί , οἱ καρποὶ καὶ τὰ φύλλα , καὶ τὰ γινόμενα ἀεὶ εἶχε τοὺς τῶν ἐπάνω λόγους ἐν αὑτοῖς οἷον μικρὰ δένδρα βουληθέντα εἶναι , καὶ εἰ ἐγέννησε πρὶν φθαρῆναι , τὸ ἐγγὺς ἐγέννα μόνον . τὰ δὲ διάκενα οἷον τῶν κλάδων ἐπληροῦτο αὖ ἐκ τῆς ῥίζης καὶ αὐτῶν ἄλλον τρόπον πεφυκότων , ἐξ ὧν καὶ ἔπασχε τὰ ἄκρα τῶν κλάδων , ὡς ἐκ τοῦ πλησίον οἴεσθαι τὸ πάθος ἰέναι μόνον : τὸ δὲ κατὰ τὴν ἀρχὴν αὖ τὸ μὲν ἔπασχε , τὸ δὲ ἐποίει , ἡ δ̓ ἀρχὴ ἀνήρτητο καὶ αὐτή . πόρρωθεν μὲν γὰρ ἐλθόντα ἄλλα τὰ ποιοῦντα εἰς ἄλληλα , ἐξ ἀρχῆς δὲ ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ , οἷον εἰ ἀδελφοὶ δρῷέν τι ἀλλήλους ὅμοιοι γενόμενοι ἐκ τῶν αὐτῶν ὁρμηθέντες πεποιηκότων .
Lemmas: καί ὅτι δέ ὁ ἀγαθός , καί ὁ κακός . ἐπεί πῶς ἄν εἰμί τις κακός ἐν πολυειδής μή εἰμί ἀγαθός , ἤ πῶς ὁ ἀγαθός μή κακός ; ὥστε οὐ αἰτιατέον ὁ κακός ἐν ὁ ἀγαθός , ἀλλά ἀποδέχομαι ὁ ἀγαθός , ὅτι δίδωμι ἑαυτοῦ ὁ κακός . ὅλος δέ ὁ ἀναιρέω ἀξιόω ὁ κακός ἐν ὁ πᾶς ἀναιρέω πρόνοια αὐτός . τίς γάρ εἰμί ; οὐ γάρ δή ἑαυτοῦ οὐδέ ὁ ἀγαθός : ἐπεί καί ὁ ἄνω πρόνοια ὀνομάζω πρός ὁ κάτω λέγω . ὁ μέν γάρ εἰς εἷς πᾶς ἀρχή , ἐν ὅς ὁμοῦ πᾶς καί ὅλος πᾶς . πρόειμι δέ ἤδη ἐκ οὗτος ἕκαστος μένω ἐκεῖνος ἔνδον οἷος ἐκ ῥίζα εἷς ἵστημι αὐτός ἐν ἑαυτοῦ : ὁ δέ ἐξανθέω εἰς πλῆθος μερίζω εἴδωλον ἕκαστος ἐκεῖνος φέρω , ἄλλος δέ ἐν ἄλλος ἐνταῦθα ἤδη γίγνομαι καί εἰμί ὁ μέν πλησίον ὁ ῥίζα , ὁ δέ προέρχομαι εἰς ὁ πρόσω σχίζω καί μέχρι οἷος κλάδος καί ἄκρος καί καρπός καί φύλλον : καί ὁ μέν μένω ἀεί , ὁ δέ γίγνομαι ἀεί , ὁ καρπός καί ὁ φύλλον , καί ὁ γίγνομαι ἀεί ἔχω ὁ ὁ ἐπάνω λόγος ἐν ἑαυτοῦ οἷος μικρός δένδρον βούλομαι εἰμί , καί εἰ γεννάω πρίν φθείρω , ὁ ἐγγύς γεννάω μόνος . ὁ δέ διάκενος οἷος ὁ κλάδος πληρόω αὖ ἐκ ὁ ῥίζα καί αὐτός ἄλλος τρόπος φύζω , ἐκ ὅς καί πάσχω ὁ ἄκρον ὁ κλάδος , ὡς ἐκ ὁ πλησίον οἴομαι ὁ πάθος ἔρχομαι μόνος : ὁ δέ κατά ὁ ἀρχή αὖ ὁ μέν πάσχω , ὁ δέ ποιέω , ὁ δέ ἀρχή ἀναρτάω καί αὐτός . πρόσωθεν μέν γάρ ἔρχομαι ἄλλος ὁ ποιέω εἰς ἀλλήλων , ἐκ ἀρχή δέ ἀπό ὁ αὐτός , οἷος εἰ ἀδελφός δράω τις ἀλλήλων ὅμοιος γίγνομαι ἐκ ὁ αὐτός ὁρμάω ποιέω .
plotinus.enneades 3.4.1
Τῶν μὲν αἱ ὑποστάσεις γίνονται μενόντων ἐκείνων , ἡ δὲ ψυχὴ κινουμένη ἐλέγετο γεννᾶν καὶ αἴσθησιν τὴν ἐν ὑποστάσει καὶ φύσιν καὶ μέχρι φυτῶν . καὶ γὰρ ἔχει αὐτὴν καὶ ἐν ἡμῖν οὖσα , κρατεῖ δὲ μέρος οὖσα : ὅταν δὲ ἐν φυτοῖς γένηται , αὕτη κρατεῖ οἷον μόνη γενομένη . αὕτη μὲν οὖν οὐδὲν γεννᾷ , γεννᾷ πάντη ἕτερον αὑτῆς : οὐκέτι γὰρ ζωὴ μετὰ ταύτην , ἀλλὰ τὸ γεννώμενον ἄζων . τί οὖν ; ἤ , ὥσπερ πᾶν , ὅσον πρὸ τούτου ἐγεννᾶτο , ἀμόρφωτον ἐγεννᾶτο , εἰδοποιεῖτο δὲ τῷ ἐπιστρέφεσθαι πρὸς τὸ γεννῆσαν οἷον ἐκτρεφόμενον , οὕτω δεῖ καὶ ἐνταῦθα τὸ γεννηθὲν οὐ ψυχῆς ἔτι εἶδος , οὐ γὰρ ἔτι ζῇ , ἀλλ̓ ἀοριστίαν εἶναι παντελῆ . εἰ μὲν γὰρ κἂν τοῖς προτέροις η ἀοριστία , ἀλλ̓ ἐν εἴδει : οὐ γὰρ πάντη ἀόριστον , ἀλλ̓ ὡς πρὸς τὴν τελείωσιν αὐτοῦ : τὸ δὲ νῦν πάντη . τελειούμενον δὲ γίνεται σῶμα μορφὴν λαβὸν τὴν τῇ αὑτοῦ δυνάμει πρόσφορον , ὑποδοχὴ τοῦ γεννήσαντος καὶ ἐκθρέψαντος , καὶ μόνον τοῦτο ἐν σώματι ἔσχατον τῶν ἄνω ἐν ἐσχάτῳ τοῦ κάτω
Lemmas: ὁ μέν ὁ ὑπόστασις γίγνομαι μένω ἐκεῖνος , ὁ δέ ψυχή κινέω λέγω γεννάω καί αἴσθησις ὁ ἐν ὑπόστασις καί φύσις καί μέχρι φυτόν . καί γάρ ἔχω αὐτός καί ἐν ἐγώ εἰμί , κρατέω δέ μέρος εἰμί : ὅταν δέ ἐν φυτόν γίγνομαι , οὗτος κρατέω οἷος μόνος γίγνομαι . οὗτος μέν οὖν οὐδείς γεννάω , γεννάω πάντῃ ἕτερος ἑαυτοῦ : οὐκέτι γάρ ζωή μετά οὗτος , ἀλλά ὁ γεννάω ἄζω . τίς οὖν ; ἤ , ὥσπερ πᾶς , ὅσος πρό οὗτος γεννάω , ἀμόρφωτος γεννάω , εἰδοποιέω δέ ὁ ἐπιστρέφω πρός ὁ γεννάω οἷος ἐκτρέφω , οὕτως δέω καί ἐνταῦθα ὁ γεννάω οὐ ψυχή ἔτι εἶδος , οὐ γάρ ἔτι ζάω , ἀλλά ἀοριστία εἰμί παντελής . εἰ μέν γάρ ἄν ὁ πρότερος ὁ ἀοριστία , ἀλλά ἐν εἶδος : οὐ γάρ πάντῃ ἀόριστος , ἀλλά ὡς πρός ὁ τελείωσις αὐτός : ὁ δέ νῦν πάντῃ . τελειόω δέ γίγνομαι σῶμα μορφή λαμβάνω ὁ ὁ ἑαυτοῦ δύναμις πρόσφορος , ὑποδοχή ὁ γεννάω καί ἐκτρέφω , καί μόνος οὗτος ἐν σῶμα ἔσχατος ὁ ἄνω ἐν ἔσχατος ὁ κάτω
plotinus.enneades 3.4.2
καὶ τὸ ʽψυχὴ πᾶσα ἐπιμελεῖται τοῦ ἀψύχοὐ ἐπὶ ταύτης μάλιστα : αἱ δ̓ ἄλλαι ἄλλως . ʽπάντα δὲ οὐρανὸν περιπολεῖ ἄλλοτε ἐν ἄλλοις εἴδεσιν̓ ἢ ἐν αἰσθητικῷ εἴδει ἢ ἐν λογικῷ ἢ ἐν αὐτῷ τῷ φυτικῷ . τὸ γὰρ κρατοῦν αὐτῆς μόριον τὸ ἑαυτῷ πρόσφορον ποιεῖ , τὰ δ̓ ἄλλα ἀργεῖ : ἔξω γάρ . ἐν δὲ ἀνθρώπῳ οὐ κρατεῖ τὰ χείρω , ἀλλὰ σύνεστιν : οὐδέ γε τὸ κρεῖττον ἀεί : ἔστι γὰρ καὶ ταῦτα χώραν τινὰ ἔχοντα . διὸ καὶ ὡς αἰσθητικοί : ἔστι γὰρ καὶ ὄργανα αἰσθήσεως : καὶ πολλὰ ὡς φυτά ἔστι γὰρ σῶμα αὐξόμενον καὶ γεννῶν : ὥστε πάντα συνεργεῖ , κατὰ δὲ τὸ κρεῖττον τὸ ὅλον εἶδος ἄνθρωπος . ἐξελθοῦσα δέ , ὅτι περ ἐπλεόνασε , τοῦτο γίνεται . διὸ φεύγειν δεῖ πρὸς τὸ ἄνω , ἵνα μὴ εἰς τὴν αἰσθητικὴν ἐπακολουθοῦντες τοῖς αἰσθητοῖς εἰδώλοις , μηδὲ εἰς τὴν φυτικὴν ἐπακολουθοῦντες τῇ ἐφέσει τοῦ γεννᾶν καὶ ἐδωδῶν λιχνείαις , ἀλλ̓ εἰς τὸ νοερὸν καὶ νοῦν καὶ θεόν . ὅσοι μὲν οὖν τὸν ἄνθρωπον ἐτήρησαν , πάλιν ἄνθρωποι : ὅσοι δὲ αἰσθήσει μόνον ἔζησαν , ζῷα . ἀλλ̓ εἰ μὲν αἰσθήσει μετὰ θυμοῦ , τὰ ἄγρια , καὶ ἡ διαφορὰ ἡ ἐν τούτοις τὸ διάφορον τῶν τοιούτων ποιεῖ : ὅσοι δὲ μετ̓ ἐπιθυμίας καὶ ἡδονῆς τοῦ ἐπιθυμοῦντος , τὰ ἀκόλαστα τῶν ζῴων καὶ γαστρίμαργα . εἰ δὲ μηδὲ αἰσθήσει μετὰ τούτων , ἀλλὰ νωθείᾳ αἰσθήσεως μετ̓ αὐτῶν , καὶ φυτά : μόνον γὰρ τοῦτο ἢ μάλιστα ἐνήργει τὸ φυτικόν , καὶ ἦν αὐτοῖς μελέτη δενδρωθῆναι . τοὺς δὲ φιλομούσους μέν , καθαρίους δὲ τὰ ἄλλα , εἰς τὰ ᾠδικά : τοὺς δὲ ἀλόγως βασιλέας ἀετούς , εἰ μὴ ἄλλη κακία παρείη : μετεωρολόγους δὲ ἄνευ φρονήσεως εἰς τὸν οὐρανὸν ἀεὶ αἰρομένους εἰς ὄρνεις μετεώρους ταῖς πτήσεσιν . ὁ δὲ τὴν πολιτικὴν ἀρετὴν ἄνθρωπος : ὁ δὲ ἧττον ἀρετῆς πολιτικῆς μετέχων πολιτικὸν ζῷον , μέλιττα ἢ τὰ τοιαῦτα .
Lemmas: καί ὁ ψυχή πᾶς ἐπιμελέομαι ὁ ἄψυχος ἐπί οὗτος μάλα : ὁ δέ ἄλλος ἄλλος . ἕπω δέ οὐρανός περιπολέω ἄλλοτε ἐν ἄλλος εἶδος ἤ ἐν αἰσθητικός εἶδος ἤ ἐν λογικός ἤ ἐν αὐτός ὁ φυτικός . ὁ γάρ κρατέω αὐτός μόριον ὁ ἑαυτοῦ πρόσφορος ποιέω , ὁ δέ ἄλλος ἀργέω : ἔξω γάρ . ἐν δέ ἄνθρωπος οὐ κρατέω ὁ κακός , ἀλλά σύνειμι : οὐδέ γε ὁ κρατύς ἀεί : εἰμί γάρ καί οὗτος χώρα τις ἔχω . διό καί ὡς αἰσθητικός : εἰμί γάρ καί ὄργανον αἴσθησις : καί πολύς ὡς φυτόν εἰμί γάρ σῶμα αὐξάνω καί γεννάω : ὥστε πᾶς συνεργέω , κατά δέ ὁ κρατύς ὁ ὅλος εἶδος ἄνθρωπος . ἐξέρχομαι δέ , ὅτι περ πλεονάζω , οὗτος γίγνομαι . διό φεύγω δέω πρός ὁ ἄνω , ἵνα μή εἰς ὁ αἰσθητικός ἐπακολουθέω ὁ αἰσθητός εἴδωλον , μηδέ εἰς ὁ φυτικός ἐπακολουθέω ὁ ἔφεσις ὁ γεννάω καί ἐδωδή λιχνεία , ἀλλά εἰς ὁ νοερός καί νόος καί θεός . ὅσος μέν οὖν ὁ ἄνθρωπος τηρέω , πάλιν ἄνθρωπος : ὅσος δέ αἴσθησις μόνος ζάω , ζῷον . ἀλλά εἰ μέν αἴσθησις μετά θυμός , ὁ ἄγριος , καί ὁ διαφορά ὁ ἐν οὗτος ὁ διάφορος ὁ τοιοῦτος ποιέω : ὅσος δέ μετά ἐπιθυμία καί ἡδονή ὁ ἐπιθυμέω , ὁ ἀκόλαστος ὁ ζῷον καί γαστρίμαργος . εἰ δέ μηδέ αἴσθησις μετά οὗτος , ἀλλά νώθεια αἴσθησις μετά αὐτός , καί φυτόν : μόνος γάρ οὗτος ἤ μάλα ἐνεργέω ὁ φυτικός , καί εἰμί αὐτός μελέτη δενδρόω . ὁ δέ φιλόμουσος μέν , καθάρειος δέ ὁ ἄλλος , εἰς ὁ ᾠδικός : ὁ δέ ἄλογος βασιλεύς ἀετός , εἰ μή ἄλλος κακία πάρειμι : μετεωρολόγος δέ ἄνευ φρόνησις εἰς ὁ οὐρανός ἀεί ἀείρω εἰς ὄρνις μετέωρος ὁ πτῆσις . ὁ δέ ὁ πολιτικός ἀρετή ἄνθρωπος : ὁ δέ ἥσσων ἀρετή πολιτικός μετέχω πολιτικός ζῷον , μέλισσα ἤ ὁ τοιοῦτος .
plotinus.enneades 3.4.3
τίς οὖν δαίμων ; ὁ καὶ ἐνταῦθα . τίς δὲ θεός ; ἢ ὁ ἐνταῦθα : τὸ γὰρ ἐνεργῆσαν τοῦτο ἕκαστον ἄγει , ἅτε καὶ ἐνταῦθα ἡγούμενον . ἆῤ οὖν τοῦτό ἐστιν ὁ δαίμων , ὅσπερ ζῶντα εἰλήχει ; ἢ οὔ , ἀλλὰ τὸ πρὸ αὐτοῦ : τοῦτο γὰρ ἐφέστηκεν ἀργοῦν , ἐνεργεῖ δὲ τὸ μετ̓ αὐτό . καὶ εἰ μὲν τὸ ἐνεργοῦν ᾗ αἰσθητικοί , ὁ δαίμων τὸ λογικόν : εἰ δὲ κατὰ τὸ λογικὸν ζῶμεν , ὁ δαίμων τὸ ὑπὲρ τοῦτο ἐφεστὼς ἀργὸς συγχωρῶν τῷ ἐργαζομένῳ . ὀρθῶς οὖν λέγεται ἡμᾶς αἱρήσεσθαι . τὸν γὰρ ὑπερκείμενον κατὰ τὴν ζωὴν αἱρούμεθα . διὰ τί οὖν αὐτὸς ἄγει ; ἢ τὸν βιοτεύσαντα οὐκ ἔστιν ἄγειν , ἀλλὰ πρὸ τοῦ μὲν ἄγειν , ὅτε ἔζη , παυσάμενον δὲ τοῦ ζῆν ἄλλῳ παραχωρεῖν τὴν ἐνέργειαν τεθνηκότα τὴν αὑτοῦ κατ̓ ἐνέργειαν ζωήν . ὁ μὲν οὖν ἐθέλει ἄγειν καὶ κρατήσας ζῇ αὐτὸς ἄλλον καὶ αὐτὸς ἔχων δαίμονα : εἰ δὲ βαρύνοιτο τῇ ῥώσει τοῦ χείρονος ἤθους , ἔχει ἐκεῖνος τὴν δίκην . ταύτῃ καὶ ὁ κακὸς ἐπὶ τὸ χεῖρον βρίσαντος πρὸς τὴν ὁμοιότητα τοῦ ἐνεργήσαντος ἐν τῇ ζωῇ εἰς βίον θήρειον . εἰ δὲ ἕπεσθαι δύναιτο τῷ δαίμονι τῷ ἄνω αὑτοῦ , ἄνω γίνεται ἐκεῖνον ζῶν καὶ ἐφ̓ ὃ ἄγεται κρεῖττον μέρος αὑτοῦ ἐν προστασίᾳ θέμενος καὶ μετ̓ ἐκεῖνον ἄλλον ἕως ἄνω . ἔστι γὰρ καὶ πολλὰ ἡ ψυχὴ καὶ πάντα καὶ τὰ ἄνω καὶ τὰ κάτω αὖ μέχρι πάσης ζωῆς καὶ ἐσμὲν ἕκαστος κόσμος νοητός , τοῖς μὲν κάτω συνάπτοντες τῷδε , τοῖς δὲ ἄνω τῷ νοητῷ , καὶ μένομεν τῷ μὲν ἄλλῳ παντὶ νοητῷ ἄνω , τῷ δὲ ἐσχάτῳ αὐτοῦ πεπεδήμεθα τῷ κάτω οἷον ἀπόρροιαν ἀπ̓ ἐκείνου διδόντες εἰς τὸ κάτω , μᾶλλον δὲ ἐνέργειαν , ἐκείνου οὐκ ἐλαττουμένου .
Lemmas: τίς οὖν δαίμων ; ὁ καί ἐνταῦθα . τίς δέ θεός ; ἤ ὁ ἐνταῦθα : ὁ γάρ ἐνεργέω οὗτος ἕκαστος ἄγω , ἅτε καί ἐνταῦθα ἡγέομαι . ἆρα οὖν οὗτος εἰμί ὁ δαίμων , ὅς ζάω λαγχάνω ; ἤ οὐ , ἀλλά ὁ πρό αὐτός : οὗτος γάρ ἐφίστημι ἀργέω , ἐνεργέω δέ ὁ μετά αὐτός . καί εἰ μέν ὁ ἐνεργέω ᾗ αἰσθητικός , ὁ δαίμων ὁ λογικός : εἰ δέ κατά ὁ λογικός ζάω , ὁ δαίμων ὁ ὑπέρ οὗτος ἐφίστημι ἀργός συγχωρέω ὁ ἐργάζομαι . ὀρθός οὖν λέγω ἐγώ αἱρέω . ὁ γάρ ὑπέρκειμαι κατά ὁ ζωή αἱρέω . διά τίς οὖν αὐτός ἄγω ; ἤ ὁ βιοτεύω οὐ εἰμί ἄγω , ἀλλά πρό ὁ μέν ἄγω , ὅτε ζάω , παύω δέ ὁ ζάω ἄλλος παραχωρέω ὁ ἐνέργεια θνῄσκω ὁ ἑαυτοῦ κατά ἐνέργεια ζωή . ὁ μέν οὖν ἐθέλω ἄγω καί κρατέω ζάω αὐτός ἄλλος καί αὐτός ἔχω δαίμων : εἰ δέ βαρύνω ὁ ῥῶσις ὁ κακός ἦθος , ἔχω ἐκεῖνος ὁ δίκη . ταύτῃ καί ὁ κακός ἐπί ὁ κακός βρίζω πρός ὁ ὁμοιότης ὁ ἐνεργέω ἐν ὁ ζωή εἰς βίος θήρειος . εἰ δέ ἕπομαι δύναμαι ὁ δαίμων ὁ ἄνω ἑαυτοῦ , ἄνω γίγνομαι ἐκεῖνος ζάω καί ἐπί ὅς ἄγω κρατύς μέρος ἑαυτοῦ ἐν προστασία τίθημι καί μετά ἐκεῖνος ἄλλος ἕως ἄνω . εἰμί γάρ καί πολύς ὁ ψυχή καί πᾶς καί ὁ ἄνω καί ὁ κάτω αὖ μέχρι πᾶς ζωή καί εἰμί ἕκαστος κόσμος νοητός , ὁ μέν κάτω συνάπτω ὅδε , ὁ δέ ἄνω ὁ νοητός , καί μένω ὁ μέν ἄλλος πᾶς νοητός ἄνω , ὁ δέ ἔσχατος αὐτός πεδάω ὁ κάτω οἷος ἀπόρροια ἀπό ἐκεῖνος δίδωμι εἰς ὁ κάτω , μάλα δέ ἐνέργεια , ἐκεῖνος οὐ ἐλασσόω .
plotinus.enneades 3.4.4
ἆῤ οὖν ἀεὶ ἐν σώματι τοῦτο ; ἢ οὔ : ἐὰν γὰρ στραφῶμεν συνεπιστρέφεται καὶ τοῦτο . τί οὖν ἡ τοῦ παντός ; ἀποστήσεται καὶ τὸ αὐτῆς μέρος στραφείσης ; ἢ οὐδὲ συνένευσε τῷ μέρει αὑτῆς τῷ ἐσχάτῳ : οὐδὲ γὰρ ἦλθεν οὐδὲ κατῆλθεν , ἀλλὰ μενούσης προσάπτεται τὸ σῶμα τοῦ κόσμου καὶ οἷον καταλάμπεται οὐκ ἐνοχλοῦν οὐδὲ παρέχον μερίμνας ἐν ἀσφαλεῖ τοῦ κόσμου κειμένου . τί οὖν ; οὐκ αἰσθάνεταί τινα αἴσθησιν ; ʽὅρασιν οὐκ ἔχεἰ , φησίν , ὅτι μηδὲ ὀφθαλμούς : οὐδὲ ὦτα οὐδὲ ῥῖνας δηλονότι οὐδὲ γλῶτταν . τί οὖν ; συναίσθησιν ὥσπερ ἡμεῖς τῶν ἐντὸς ἡμῶν ; ἢ ὁμοίως κατὰ φύσιν ἐχόντων ἠρέμησις . οὐδὲ ἡδονή . πάρεστιν οὖν καὶ τὸ φυτικὸν οὐ παρὸν καὶ τὸ αἰσθητικὸν ὡσαύτως . ἀλλὰ περὶ μὲν τοῦ κόσμου ἐν ἄλλοις : νῦν δὲ ὅσον ἐφήπτετο ἡ ἀπορία αὐτοῦ εἴρηται .
Lemmas: ἆρα οὖν ἀεί ἐν σῶμα οὗτος ; ἤ οὐ : ἐάν γάρ στράπτω συνεπιστρέφω καί οὗτος . τίς οὖν ὁ ὁ πᾶς ; ἀφίστημι καί ὁ αὐτός μέρος στρέφω ; ἤ οὐδέ συννεύω ὁ μέρος ἑαυτοῦ ὁ ἔσχατος : οὐδέ γάρ ἔρχομαι οὐδέ κατέρχομαι , ἀλλά μένω προσάπτω ὁ σῶμα ὁ κόσμος καί οἷος καταλάμπω οὐ ἐνοχλέω οὐδέ παρέχω μέριμνα ἐν ἀσφαλής ὁ κόσμος κεῖμαι . τίς οὖν ; οὐ αἰσθάνομαι τις αἴσθησις ; ὅρος οὐ ἔχω , φημί , ὅτι μηδέ ὀφθαλμός : οὐδέ οὖς οὐδέ ῥίς δηλονότι οὐδέ γλῶσσα . τίς οὖν ; συναίσθησις ὥσπερ ἐγώ ὁ ἐντός ἐγώ ; ἤ ὅμοιος κατά φύσις ἔχω ἠρέμησις . οὐδέ ἡδονή . πάρειμι οὖν καί ὁ φυτικός οὐ πάρειμι καί ὁ αἰσθητικός ὡσαύτως . ἀλλά περί μέν ὁ κόσμος ἐν ἄλλος : νῦν δέ ὅσος ἐφάπτω ὁ ἀπορία αὐτός λέγω .