plotinus.enneades 3.5.6
ἀλλὰ τί δὴ χρὴ λέγειν περὶ τοῦ Ἔρωτος καὶ τῆς λεγομένης γενέσεως αὐτοῦ ; δῆλον δὴ ὅτι δεῖ λαβεῖν τίς ἡ Πενία καὶ τίς ὁ Πόρος , καὶ πῶς ἁρμόσουσιν οὗτοι γονεῖς εἶναι αὐτῷ . δῆλον δὲ ὅτι δεῖ καὶ τοῖς ἄλλοις δαίμοσι τούτους ἁρμόσαι , εἴπερ δεῖ φύσιν εἶναι καὶ οὐσίαν μίαν καθὸ δαίμονες δαιμόνων , εἰ μὴ κοινὸν ὄνομα ἕξουσι μόνον . λάβωμεν τοίνυν πῇ ποτε διορίζομεν θεοὺς δαιμόνων , καὶ εἰ πολλάκις καὶ δαίμονας θεοὺς λέγομεν εἶναι , ἀλλ̓ ὅταν γε τὸ μὲν ἕτερον , τὸ δὲ ἕτερον λέγωμεν αὐτῶν εἶναι γένος . τὸ μὲν δὴ θεῶν ἀπαθὲς λέγομεν καὶ νομίζομεν γένος , δαίμοσι δὲ προστίθεμεν πάθη , ἀιδίους λέγοντες ἐφεξῆς τοῖς θεοῖς , ἤδη πρὸς ἡμᾶς , μεταξὺ θεῶν τε καὶ τοῦ ἡμετέρου γένους . πῇ δὴ οὖν οὐκ ἔμειναν ἀπαθεῖς οὗτοι , πῇ δὲ κατέβησαν τῇ φύσει πρὸς τὸ χεῖρον ; καὶ δὴ καὶ τοῦτο σκεπτέον , πότερα δαίμων ἐν τῷ νοητῷ οὐδὲ εἷς καὶ αὖ ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ δαίμονες μόνον , θεὸς δὲ ἐν τῷ νοητῷ ἀφορίζεται , ἢ εἰσὶ καὶ ἐνταῦθα θεοὶ καὶ ὁ κόσμος θεός , ὥσπερ σύνηθες λέγειν , τρίτος καὶ οἱ μέχρι σελήνης ἕκαστος θεός . βέλτιον δὲ μηδένα ἐν τῷ νοητῷ δαίμονα λέγειν , ἀλλά , καὶ εἰ αὐτοδαίμων , θεὸν καὶ τοῦτον εἶναι , καὶ αὖ ἐν τῷ αἰσθητῷ τοὺς μέχρι σελήνης θεοὺς τοὺς ὁρατοὺς θεοὺς δευτέρους μετ̓ ἐκείνους καὶ κατ̓ ἐκείνους τοὺς νοητούς , ἐξηρτημένους ἐκείνων , ὥσπερ αἴγλην περὶ ἕκαστον ἄστρον . τοὺς δὲ δαίμονας τί ; ἆρά γε ψυχῆς ἐν κόσμῳ γενομένης τὸ ἐφ̓ ἑκάστης ἴχνος ; διὰ τί δὲ τῆς ἐν κόσμῳ ; ὅτι καθαρὰ θεὸν γεννᾷ , καὶ θεὸν ἔφαμεν τὸν ταύτης ἔρωτα . πρῶτον δὴ διὰ τί οὐ πάντες οἱ δαίμονες ἔρωτες ; εἶτα πῶς οὐ καθαροὶ καὶ οὗτοι ὕλης ; ἢ ἔρωτες μέν , οἳ γεννῶνται ψυχῆς ἐφιεμένης τοῦ ἀγαθοῦ καὶ καλοῦ , καὶ γεννῶσι πᾶσαι τοῦτον τὸν δαίμονα αἱ ἐν τῷδε , οἱ δὲ ἄλλοι δαίμονες ἀπὸ ψυχῆς μὲν καὶ οὗτοι τῆς τοῦ παντός , δυνάμεσι δὲ ἑτέραις γεννώμενοι κατὰ χρείαν τοῦ ὅλου συμπληροῦσι καὶ συνδιοικοῦσι τῷ παντὶ ἕκαστα . ἔδει γὰρ ἀρκεῖν τὴν ψυχὴν τοῦ παντὸς τῷ παντὶ γεννήσασαν δυνάμεις δαιμόνων καὶ προσφόρους τῷ ἑαυτῆς ὅλῳ . ἀλλὰ πῶς καὶ τίνος ὕλης μετέχουσιν ; οὐ γὰρ δὴ τῆς σωματικῆς , ἢ ζῷα αἰσθητὰ ἔσται . καὶ γὰρ εἰ σώματα προσλαμβάνουσιν ἀέρινα ἢ πύρινα , ἀλλὰ δεῖ γε πρότερον διάφορον αὐτῶν τὴν φύσιν εἶναι , ἵνα καὶ μετάσχωσι σώματος : οὐ γὰρ εὐθὺς τὸ καθαρὸν πάντη σώματι μίγνυται , καίτοι πολλοῖς δοκεῖ ἡ οὐσία τοῦ δαίμονος καθ̓ ὅσον δαίμων μετά τινος σώματος ἢ ἀέρος ἢ πυρὸς εἶναι . ἀλλὰ διὰ τί ἡ μὲν σώματι μίγνυται , ἡ δὲ οὔ , εἰ μή τις εἴη τῇ μιγνυμένῃ αἰτία ; τίς οὖν ἡ αἰτία ; ὕλην δεῖ νοητὴν ὑποθέσθαι , ἵνα τὸ κοινωνῆσαν ἐκείνης ἥκῃ καὶ εἰς ταύτην τὴν τῶν σωμάτων δἰ αὐτῆς .
Lemmas: ἀλλά τίς δή χρή λέγω περί ὁ Ἔρως καί ὁ λέγω γένεσις αὐτός ; δῆλος δή ὅτι δέω λαμβάνω τίς ὁ Πενία καί τίς ὁ Πόρος , καί πῶς ἁρμόζω οὗτος γονεύς εἰμί αὐτός . δῆλος δέ ὅτι δέω καί ὁ ἄλλος δαίμων οὗτος ἁρμόζω , εἴπερ δέω φύσις εἰμί καί οὐσία εἷς καθό δαίμων δαίμων , εἰ μή κοινός ὄνομα ἔχω μόνος . λαμβάνω τοίνυν πῇ ποτέ διορίζω θεός δαίμων , καί εἰ πολλάκις καί δαίμων θεός λέγω εἰμί , ἀλλά ὅταν γε ὁ μέν ἕτερος , ὁ δέ ἕτερος λέγω αὐτός εἰμί γένος . ὁ μέν δή θεός ἀπαθής λέγω καί νομίζω γένος , δαίμων δέ προστίθημι πάθος , ἀίδιος λέγω ἐφεξῆς ὁ θεός , ἤδη πρός ἐγώ , μεταξύ θεός τε καί ὁ ἡμέτερος γένος . πῇ δή οὖν οὐ μένω ἀπαθής οὗτος , πῇ δέ καταβαίνω ὁ φύσις πρός ὁ κακός ; καί δή καί οὗτος σκοπέω , πότερος δαίμων ἐν ὁ νοητός οὐδέ εἷς καί αὖ ἐν ὁ κόσμος οὗτος δαίμων μόνος , θεός δέ ἐν ὁ νοητός ἀφορίζω , ἤ εἰμί καί ἐνταῦθα θεός καί ὁ κόσμος θεός , ὥσπερ συνήθης λέγω , τρίτος καί ὁ μέχρι σελήνη ἕκαστος θεός . ἀγαθός δέ μηδείς ἐν ὁ νοητός δαίμων λέγω , ἀλλά , καί εἰ αὐτοδαίμων , θεός καί οὗτος εἰμί , καί αὖ ἐν ὁ αἰσθητός ὁ μέχρι σελήνη θεός ὁ ὁρατός θεός δεύτερος μετά ἐκεῖνος καί κατά ἐκεῖνος ὁ νοητός , ἐξαρτάω ἐκεῖνος , ὥσπερ αἴγλη περί ἕκαστος ἄστρον . ὁ δέ δαίμων τίς ; ἆρα γε ψυχή ἐν κόσμος γίγνομαι ὁ ἐπί ἕκαστος ἴχνος ; διά τίς δέ ὁ ἐν κόσμος ; ὅτι καθαρός θεός γεννάω , καί θεός φημί ὁ οὗτος ἔρως . πρῶτος δή διά τίς οὐ πᾶς ὁ δαίμων ἔρως ; εἶτα πῶς οὐ καθαρός καί οὗτος ὕλη ; ἤ ἔρως μέν , ὅς γεννάω ψυχή ἐφίημι ὁ ἀγαθός καί καλός , καί γεννάω πᾶς οὗτος ὁ δαίμων ὁ ἐν ὅδε , ὁ δέ ἄλλος δαίμων ἀπό ψυχή μέν καί οὗτος ὁ ὁ πᾶς , δύναμις δέ ἕτερος γεννάω κατά χρεία ὁ ὅλος συμπληρόω καί συνδιοικέω ὁ πᾶς ἕκαστος . δέω γάρ ἀρκέω ὁ ψυχή ὁ πᾶς ὁ πᾶς γεννάω δύναμις δαίμων καί πρόσφορος ὁ ἑαυτοῦ ὅλος . ἀλλά πῶς καί τίς ὕλη μετέχω ; οὐ γάρ δή ὁ σωματικός , ἤ ζῷον αἰσθητός εἰμί . καί γάρ εἰ σῶμα προσλαμβάνω ἀέρινος ἤ πύρινος , ἀλλά δέω γε πρότερος διάφορος αὐτός ὁ φύσις εἰμί , ἵνα καί μετέχω σῶμα : οὐ γάρ εὐθύς ὁ καθαρός πάντῃ σῶμα μείγνυμι , καίτοι πολύς δοκέω ὁ οὐσία ὁ δαίμων κατά ὅσος δαίμων μετά τις σῶμα ἤ ἀήρ ἤ πῦρ εἰμί . ἀλλά διά τίς ὁ μέν σῶμα μείγνυμι , ὁ δέ οὐ , εἰ μή τις εἰμί ὁ μείγνυμι αἴτιος ; τίς οὖν ὁ αἰτία ; ὕλη δέω νοητός ὑποτίθημι , ἵνα ὁ κοινωνέω ἐκεῖνος ἥκω καί εἰς οὗτος ὁ ὁ σῶμα διά αὐτός .