plotinus.enneades 5.3.9
ψυχὴν οὖν , ὡς ἔοικε , καὶ τὸ ψυχῆς θειότατον κατιδεῖν δεῖ τὸν μέλλοντα νοῦν εἴσεσθαι ὅ τι ἐστί . γένοιτο δ̓ ἂν τοῦτο ἴσως καὶ ταύτῃ , εἰ ἀφέλοις πρῶτον τὸ σῶμα ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου καὶ δηλονότι σαυτοῦ , εἶτα καὶ τὴν πλάττουσαν τοῦτο ψυχήν , καὶ τὴν αἴσθησιν δὲ εὖ μάλα , ἐπιθυμίας δὲ καὶ θυμοὺς καὶ τὰς ἄλλας τὰς τοιαύτας φλυαρίας , ὡς πρὸς τὸ θνητὸν νευούσας καὶ πάνυ . τὸ δὴ λοιπὸν αὐτῆς τοῦτό ἐστιν , ὃ εἰκόνα ἔφαμεν νοῦ σώζουσάν τι φῶς ἐκείνου , οἷον ἡλίου μετὰ τὴν τοῦ μεγέθους σφαῖραν τὸ περὶ αὐτὴν ἐξ αὐτῆς λάμπον . ἡλίου μὲν οὖν τὸ φῶς οὐκ ἄν τις συγχωρήσειεν ἐφ̓ ἑαυτοῦ περὶ αὐτὸν εἶναι , ἐξ αὐτοῦ ὡρμημένον καὶ περὶ αὐτὸν μεῖναν , ἄλλο δὲ ἐξ ἄλλου ἀεὶ προιὸν τοῦ πρὸ αὐτοῦ , ἕως ἂν εἰς ἡμᾶς καὶ ἐπὶ γῆν ἥκῃ : ἀλλὰ πᾶν καὶ τὸ περὶ αὐτὸν θήσεται ἐν ἄλλῳ , ἵνα μὴ διάστημα διδῷ κενὸν τὸ μετὰ τὸν ἥλιον σώματος . ἡ δὲ ψυχὴ ἐκ νοῦ φῶς τι περὶ αὐτὸν γενομένη ἐξήρτηταί τε αὐτοῦ καὶ οὔτε ἐν ἄλλῳ , ἀλλὰ περὶ ἐκεῖνον , οὔτε τόπος αὐτῇ : οὐδὲ γὰρ ἐκείνῳ . ὅθεν τὸ μὲν τοῦ ἡλίου φῶς ἐν ἀέρι , αὐτὴ δὲ καθαρά , ὥστε καὶ ἐφ̓ ἑαυτῆς ὁρᾶσθαι ὑπό τε αὑτῆς καὶ ἄλλης τοιαύτης . καὶ αὐτῇ μὲν περὶ νοῦ συλλογιστέα οἷος ἀφ̓ ἑαυτῆς σκοπουμένῃ , νοῦς δὲ αὐτὸς αὑτὸν οὐ συλλογιζόμενος περὶ αὑτοῦ : πάρεστι γὰρ ἀεὶ αὑτῷ , ἡμεῖς δέ , ὅταν εἰς αὐτόν : μεμέρισται γὰρ ἡμῖν ἡ ζωὴ καὶ πολλαὶ ζωαί , ἐκεῖνος δὲ οὐδὲν δεῖται ἄλλης ζωῆς ἢ ἄλλων , ἀλλ̓ ἃς παρέχει ἄλλοις παρέχει , οὐχ ἑαυτῷ : οὐδὲ γὰρ δεῖται τῶν χειρόνων , οὐδὲ αὑτῷ παρέχει τὸ ἔλαττον ἔχων τὸ πᾶν , οὐδὲ τὰ ἴχνη ἔχων τὰ πρῶτα , μᾶλλον δὲ οὐκ ἔχων , ἀλλ̓ αὐτὸς ὢν ταῦτα . εἰ δέ τις ἀδυνατεῖ τὴν πρώτην ἔχειν καθαρῶς νοοῦσαν , δοξαστικὴν λαβέτω , εἶτα ἀπὸ ταύτης ἀναβαινέτω . εἰ δὲ μηδὲ τοῦτο , αἴσθησιν ἐμπλατύτερα τὰ εἴδη κομιζομένην , αἴσθησιν δὲ καὶ ἐφ̓ ἑαυτῆς μεθ̓ ὧν δύναται καὶ ἤδη ἐν τοῖς εἴδεσιν οὖσαν . εἰ δὲ βούλεταί τις , καταβαίνων καὶ ἐπὶ τὴν γεννῶσαν ἴτω μέχρι καὶ ὧν ποιεῖ : εἶτα ἐντεῦθεν ἀναβαινέτω ἀπὸ τῶν ἐσχάτων εἰδῶν εἰς τὰ ἔσχατα ἀνάπαλιν εἴδη , μᾶλλον δὲ εἰς τὰ πρῶτα .
Lemmas: ψυχή οὖν , ὡς ἔοικα , καί ὁ ψυχή θεῖος κατοράω δέω ὁ μέλλω νόος οἶδα ὅς τις εἰμί . γίγνομαι δέ ἄν οὗτος ἴσως καί οὗτος , εἰ ἀφαιρέω πρῶτος ὁ σῶμα ἀπό ὁ ἄνθρωπος καί δηλονότι σεαυτοῦ , εἶτα καί ὁ πλήσσω οὗτος ψυχή , καί ὁ αἴσθησις δέ εὖ μάλα , ἐπιθυμία δέ καί θυμός καί ὁ ἄλλος ὁ τοιοῦτος φλυαρία , ὡς πρός ὁ θνητός νεύω καί πάνυ . ὁ δή λοιπός αὐτός οὗτος εἰμί , ὅς εἰκών φημί νόος σῴζω τις φάος ἐκεῖνος , οἷος ἥλιος μετά ὁ ὁ μέγεθος σφαῖρα ὁ περί αὐτός ἐκ αὐτός λάμπω . ἥλιος μέν οὖν ὁ φάος οὐ ἄν τις συγχωρέω ἐπί ἑαυτοῦ περί αὐτός εἰμί , ἐκ αὐτός ὁρμάω καί περί αὐτός μένω , ἄλλος δέ ἐκ ἄλλος ἀεί πρόειμι ὁ πρό αὐτός , ἕως ἄν εἰς ἐγώ καί ἐπί γῆ ἥκω : ἀλλά πᾶς καί ὁ περί αὐτός τίθημι ἐν ἄλλος , ἵνα μή διάστημα δίδωμι κενός ὁ μετά ὁ ἥλιος σῶμα . ὁ δέ ψυχή ἐκ νόος φάος τις περί αὐτός γίγνομαι ἐξαρτάω τε αὐτός καί οὔτε ἐν ἄλλος , ἀλλά περί ἐκεῖνος , οὔτε τόπος αὐτός : οὐδέ γάρ ἐκεῖνος . ὅθεν ὁ μέν ὁ ἥλιος φάος ἐν ἀήρ , αὐτός δέ καθαρός , ὥστε καί ἐπί ἑαυτοῦ ὁράω ὑπό τε ἑαυτοῦ καί ἄλλος τοιοῦτος . καί αὐτός μέν περί νόος συλλογιστέος οἷος ἀπό ἑαυτοῦ σκοπέω , νόος δέ αὐτός ἑαυτοῦ οὐ συλλογίζομαι περί ἑαυτοῦ : πάρειμι γάρ ἀεί ἑαυτοῦ , ἐγώ δέ , ὅταν εἰς αὐτός : μερίζω γάρ ἐγώ ὁ ζωή καί πολύς ζωός , ἐκεῖνος δέ οὐδείς δέω ἄλλος ζωή ἤ ἄλλος , ἀλλά ὅς παρέχω ἄλλος παρέχω , οὐ ἑαυτοῦ : οὐδέ γάρ δέω ὁ κακός , οὐδέ ἑαυτοῦ παρέχω ὁ ἐλαχύς ἔχω ὁ πᾶς , οὐδέ ὁ ἴχνος ἔχω ὁ πρῶτος , μάλα δέ οὐ ἔχω , ἀλλά αὐτός εἰμί οὗτος . εἰ δέ τις ἀδυνατέω ὁ πρῶτος ἔχω καθαρός νοέω , δοξαστικός λαμβάνω , εἶτα ἀπό οὗτος ἀναβαίνω . εἰ δέ μηδέ οὗτος , αἴσθησις ἔμπλατυς ὁ εἶδος κομίζω , αἴσθησις δέ καί ἐπί ἑαυτοῦ μετά ὅς δύναμαι καί ἤδη ἐν ὁ εἶδος εἰμί . εἰ δέ βούλομαι τις , καταβαίνω καί ἐπί ὁ γεννάω ἔρχομαι μέχρι καί ὅς ποιέω : εἶτα ἐντεῦθεν ἀναβαίνω ἀπό ὁ ἔσχατος εἶδος εἰς ὁ ἔσχατος ἀνάπαλιν εἶδος , μάλα δέ εἰς ὁ πρῶτος .