plotinus.enneades 6.5.8
οἶμαι δὲ ἔγωγε καὶ εἴ τις ἐπισκέψαιτο τὴν τῆς ὕλης τῶν εἰδῶν μετάληψιν , μᾶλλον ἂν εἰς πίστιν ἐλθεῖν τοῦ λεγομένου καὶ μὴ ἂν ἔτι ὡς ἀδυνάτῳ ἀπιστεῖν ἢ αὖ ἀπορεῖν . εὔλογον γὰρ καὶ ἀναγκαῖον , οἶμαι , μὴ κειμένων τῶν εἰδῶν χωρὶς καὶ αὖ τῆς ὕλης πόρρωθεν ἄνωθέν ποθεν τὴν ἔλλαμψιν εἰς αὐτὴν γεγονέναι : μὴ γὰρ ᾖ κενὸν τοῦτο λεγόμενον . τί γὰρ ἂν εἴη τὸ πόρρω ἐν τούτοις καὶ τὸ χωρίς ; καὶ οὐκ ἂν τὸ δύσφραστον καὶ τὸ ἀπορώτατον ἦν τὸ τῆς μεταλήψεως λεγόμενον , ἀλλ̓ εἴρητο ἂν προ χειρότατα γνώριμον ὂν τοῖ παραδείγμασιν . ἀλλὰ κἂν ἔλλαμψιν λέγωμέν ποτε , οὐχ οὕτως ἐροῦμεν , ὡς ἐπὶ τῶν αἰσθητῶν λέγομεν εἰς αἰσθητὸν τὰς ἐλλάμψεις : ἀλλ̓ ἐπεὶ εἴδωλα τὰ ἐν τῇ ὕλῃ , ἀρχετύπων δὲ τάξιν ἔχει τὰ εἴδη , τὸ δὲ τῆς ἐλλάμψεως τοιοῦτον οἷον χωρὶς ἔχειν τὸ ἐλλαμπόμενον , οὕτω λέγομεν . δεῖ δὲ νῦν ἀκριβέστερον λέγοντας μὴ οὕτω τίθεσθαι ὡς χωρὶς ὄντος τόπῳ τοῦ εἴδους εἰθ̓ ὥσπερ ἐν ὕδατι ἐνορᾶσθαι τῇ ὕλῃ τὴν ἰδέαν , ἀλλὰ τὴν ὕλην πανταχόθεν οἷον ἐφαπτομένην καὶ αὖ οὐκ ἐφαπτομένην τῆς ἰδέας κατὰ πᾶν ἑαυτῆς ἴσχειν παρὰ τοῦ εἴδους τῷ πλησιασμῷ ὅσον δύναται λαβεῖν οὐδενὸς μεταξυ ὄντος , οὐ τῆς ἰδέας διὰ πάσης διεξελθούσης καὶ ἐπιδραμούσης , ἀλλ̓ ἐν αὑτῇ μενούσης . εἰ γὰρ μὴ ἐν τῇ ὕλῃ ἐστὶν οἷον πυρὸς ἡ ἰδέα — τὴν δὲ τοῖς στοιχείοις ὑποβεβλημένην ὁ λόγος λαμβανέτω — αὐτὸ δὴ πῦρ οὐκ ἐγγενόμενον αὐτὸ τῇ ὕλῃ μορφὴν πυρὸς κατὰ πᾶσαν τὴν πυρωθεῖσαν ὕλην παρέξεται . ὄγκος δὲ πολὺς πῦρ τὸ πρῶτον ἔνυλον ὑποκείσθω γενόμενον . ὁ δὲ αὐτὸς λόγος καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων τῶν λεγομένων στοιχείων ἁρμόσει . εἰ οὖν τὸ ἓν ἐκεῖνο πῦρ ἐν πᾶσι θεωρεῖται παρέχον εἰκόνα ἑαυτοῦ καὶ τόπῳ χωρὶς ὄν , οὐ παρέξει ὡς ἡ ἔλλαμψις ἡ ὁρωμένη : ἤδη γὰρ εἴη που πᾶν τοῦτο τὸ πῦρ τὸ ἐν αἰσθήσει , εἰ πᾶν αὐτὸ πολλὰ εἴη ἑαυτοῦ τῆς ἰδέας αὐτῆς μενούσης ἐν ἀτόπῳ αὐτὸ τόπους γεννῆσαν ἐξ αὑτοῦ : ἐπείπερ ἔδει τὸ αὐτὸ πολὺ γενόμενον φυγεῖν ἀφ̓ ἑαυτοῦ , ἵν̓ ᾖ πολὺ οὕτως καὶ πολλάκις μεταλάβῃ τοῦ αὐτοῦ . καὶ οὐκ ἔδωκε μὲν ἑαυτῆς οὐδὲν τῇ ὕλῃ ἡ ἰδέα ἀσκέδαστος οὖσα , οὐ μὴν ἀδύνατος γέγονεν ἓν οὖσα τὸ μὴ ἓν τῷ ἑνὶ αὐτῆς μορφῶσαι καὶ παντὶ αὐτοῦ οὕτω τοι παρεῖναι , ὡς ἄλλῳ μὲν μέρει αὑτῆς τόδε , ἄλλῳ δὲ ἄλλο μορφῶσαι , ἀλλὰ παντὶ ἕκαστον καὶ πᾶν . γελοῖον γὰρ πολλὰς ἰδέας πυρὸς ἐπεισφέρειν , ἵν̓ ἕκαστον πῦρ ὑφ̓ ἑκάστης ἄλλης , τὸ δὲ ἄλλης , μορφοῖτο : ἄπειροι γὰρ οὕτως ἔσονται αἱ ἰδέαι . εἶτα πῶς καὶ μεριεῖς τὰ γινόμενα συνεχοῦς πυρὸς ἑνὸς ὄντος ; καὶ εἰ προσθείημεν τῇ ὕλῃ ταύτῃ ἄλλο πῦρ μεῖζον ποιήσαντες αὐτό , καὶ κατ̓ ἐκεῖνο αὖ τὸ μέρος τῆς ὕλης φατέον τὴν αὐτὴν ἰδέαν τὰ αὐτὰ εἰργάσθαι : οὐ γὰρ δὴ ἄλλην .
Lemmas: οἴομαι δέ ἐγώ καί εἰ τις ἐπισκοπέω ὁ ὁ ὕλη ὁ εἶδος μετάληψις , μάλα ἄν εἰς πίστις ἔρχομαι ὁ λέγω καί μή ἄν ἔτι ὡς ἀδύνατος ἀπιστέω ἤ αὖ ἀπορέω . εὔλογος γάρ καί ἀναγκαῖος , οἴομαι , μή κεῖμαι ὁ εἶδος χωρίς καί αὖ ὁ ὕλη πρόσωθεν ἄνωθεν ποθεν ὁ ἔλλαμψις εἰς αὐτός γίγνομαι : μή γάρ εἰμί κενός οὗτος λέγω . τίς γάρ ἄν εἰμί ὁ πρόσω ἐν οὗτος καί ὁ χωρίς ; καί οὐ ἄν ὁ δύσφραστος καί ὁ ἄπορος εἰμί ὁ ὁ μετάληψις λέγω , ἀλλά λέγω ἄν προ χείρος γνώριμος εἰμί σύ παράδειγμα . ἀλλά ἐάν ἔλλαμψις λέγω ποτέ , οὐ οὕτως λέγω , ὡς ἐπί ὁ αἰσθητός λέγω εἰς αἰσθητός ὁ ἔλλαμψις : ἀλλά ἐπεί εἴδωλον ὁ ἐν ὁ ὕλη , ἀρχέτυπος δέ τάξις ἔχω ὁ εἶδος , ὁ δέ ὁ ἔλλαμψις τοιοῦτος οἷος χωρίς ἔχω ὁ ἐλλάμπω , οὕτως λέγω . δέω δέ νῦν ἀκριβής λέγω μή οὕτως τίθημι ὡς χωρίς εἰμί τόπος ὁ εἶδος εἶτα ὥσπερ ἐν ὕδωρ ἐνοράω ὁ ὕλη ὁ ἰδέα , ἀλλά ὁ ὕλη πανταχόθεν οἷος ἐφάπτω καί αὖ οὐ ἐφάπτω ὁ ἰδέα κατά πᾶς ἑαυτοῦ ἴσχω παρά ὁ εἶδος ὁ πλησιασμός ὅσος δύναμαι λαμβάνω οὐδείς μεταξύ εἰμί , οὐ ὁ ἰδέα διά πᾶς διεξέρχομαι καί ἐπιτρέχω , ἀλλά ἐν ἑαυτοῦ μένω . εἰ γάρ μή ἐν ὁ ὕλη εἰμί οἷος πῦρ ὁ ἰδέα — ὁ δέ ὁ στοιχεῖον ὑποβάλλω ὁ λόγος λαμβάνω — αὐτός δή πῦρ οὐ ἐγγίγνομαι αὐτός ὁ ὕλη μορφή πῦρ κατά πᾶς ὁ πυρόω ὕλη πάρειμι . ὄγκος δέ πολύς πῦρ ὁ πρῶτος ἔνυλος ὑπόκειμαι γίγνομαι . ὁ δέ αὐτός λόγος καί ἐπί ὁ ἄλλος ὁ λέγω στοιχεῖον ἁρμόζω . εἰ οὖν ὁ εἷς ἐκεῖνος πῦρ ἐν πᾶς θεωρέω παρέχω εἰκών ἑαυτοῦ καί τόπος χωρίς εἰμί , οὐ παρέχω ὡς ὁ ἔλλαμψις ὁ ὁράω : ἤδη γάρ εἰμί που πᾶς οὗτος ὁ πῦρ ὁ ἐν αἴσθησις , εἰ πᾶς αὐτός πολύς εἰμί ἑαυτοῦ ὁ ἰδέα αὐτός μένω ἐν ἄτοπος αὐτός τόπος γεννάω ἐκ ἑαυτοῦ : ἐπεί δέω ὁ αὐτός πολύς γίγνομαι φεύγω ἀπό ἑαυτοῦ , ἵνα εἰμί πολύς οὕτως καί πολλάκις μεταλαμβάνω ὁ αὐτός . καί οὐ δίδωμι μέν ἑαυτοῦ οὐδείς ὁ ὕλη ὁ ἰδέα ἀσκέδαστος εἰμί , οὐ μήν ἀδύνατος γίγνομαι εἷς εἰμί ὁ μή εἷς ὁ εἷς αὐτός μορφόω καί πᾶς αὐτός οὕτως τοι πάρειμι , ὡς ἄλλος μέν μέρος ἑαυτοῦ ὅδε , ἄλλος δέ ἄλλος μορφόω , ἀλλά πᾶς ἕκαστος καί πᾶς . γέλοιος γάρ πολύς ἰδέα πῦρ ἐπεισφέρω , ἵνα ἕκαστος πῦρ ὑπό ἕκαστος ἄλλος , ὁ δέ ἄλλος , μορφόω : ἄπειρος γάρ οὕτως εἰμί ὁ ἰδέα . εἶτα πῶς καί μερίζω ὁ γίγνομαι συνεχής πῦρ εἷς εἰμί ; καί εἰ προστίθημι ὁ ὕλη οὗτος ἄλλος πῦρ μέγας ποιέω αὐτός , καί κατά ἐκεῖνος αὖ ὁ μέρος ὁ ὕλη φημί ὁ αὐτός ἰδέα ὁ αὐτός ἐργάζομαι : οὐ γάρ δή ἄλλος .