plotinus.enneades 6.7.15
ταύτην οὖν τὴν ζωὴν τὴν πολλὴν καὶ πᾶσαν καὶ πρώτην καὶ μίαν τίς ἰδὼν οὐκ ἐν ταύτῃ εἶναι ἀσπάζεται τὴν ἄλλην πᾶσαν ἀτιμάσας ; σκότος γὰρ αἱ ἄλλαι αἱ κάτω καὶ σμικραὶ καὶ ἀμυδραὶ καὶ εὐτελεῖς καὶ οὐ καθαραὶ καὶ τὰς καθαρὰς μολύνουσαι . κἂν εἰς αὐτὰς ἴδῃς , οὐκέτι τὰς καθαρὰς οὔτε ὁρᾷς , οὔτε ζῇς ἐκείνας τὰς πάσας ὁμοῦ , ἐν αἷς οὐδέν ἐστιν ὅ τι μὴ ζῇ καὶ καθαρῶς ζῇ κακὸν οὐδὲν ἔχον . τὰ γὰρ κακὰ ἐνταῦθα , ὅτι ἴχνος ζωῆς καὶ νοῦ ἴχνος : ἐκεῖ δὲ τὸ ἀρχέτυπον τὸ ἀγαθοειδές φησιν , ὅτι ἐν τοῖς εἴδεσι τὸ ἀγαθὸν ἔχει . τὸ μὲν γάρ ἐστιν ἀγαθόν , ὁ δὲ ἀγαθός ἐστιν ἐν τῷ θεωρεῖν τὸ ζῆν ἔχων : θεωρεῖ δὲ ἀγαθοειδῆ ὄντα τὰ θεωρούμενα καὶ αὐτά , ἃ ἐκτήσατο , ὅτε ἐθεώρει τὴν τοῦ ἀγαθοῦ φύσιν . ἦλθε δὲ εἰς αὐτὸν οὐχ ὡς ἐκεῖ ἦν , ἀλλ̓ ὡς αὐτὸς ἔσχεν . ἀρχὴ γὰρ ἐκεῖνος καὶ ἐξ ἐκείνου ἐν τούτῳ καὶ οὗτος ὁ ποιήσας ταῦτα ἐξ ἐκείνου . οὐ γὰρ ἦν θέμις βλέποντα εἰς ἐκεῖνον μηδὲν νοεῖν οὐδ̓ αὖ τὰ ἐν ἐκείνῳ : οὐ γὰρ ἂν αὐτὸς ἐγέννα . δύναμιν οὖν εἰς τὸ γεννᾶν εἶχε παῤ ἐκείνου καὶ τῶν αὐτοῦ πληροῦσθαι γεννημάτων διδόντος ἐκείνου ἃ μὴ εἶχεν αὐτός . ἀλλ̓ ἐξ ἑνὸς αὐτοῦ πολλὰ τούτῳ : ἣν γὰρ ἐκομίζετο δύναμιν ἀδυνατῶν ἔχειν συνέθραυε καὶ πολλὰ ἐποίησε τὴν μίαν , ἵν̓ οὕτω δύναιτο κατὰ μέρος φέρειν . ὅ τι οὖν ἐγέννα , ἀγαθοῦ ἐκ δυνάμεως ἦν καὶ ἀγαθοειδὲς ἦν καὶ αὐτὸς ἀγαθὸς ἐξ ἀγαθοειδῶν , ἀγαθὸν ποικίλον . διὸ καὶ εἴ τις αὐτὸν ἀπεικάζοι σφαίρᾳ ζώσῃ ποικίλῃ , εἴτε παμπρόσωπόν τι χρῆμα λάμπον ζῶσι προσώποις εἴτε ψυχὰς τὰς καθαρὰς πάσας εἰς τὸ αὐτὸ συνδραμούσας φαντάζοιτο οὐκ ἐνδεεῖς , ἀλλὰ πάντα τὰ αὑτῶν ἐχούσας , καὶ νοῦν τὸν πάντα ἐπ’ ἄκραις αὐταῖς ἱδρυμένον , ὡς φέγγει νοερῷ καταλάμπεσθαι τὸν τόπον — φανταζόμενος μὲν οὕτως ἔξω πως ἄλλος ὢν ὁρῴη ἄλλον : δεῖ δὲ ἑαυτὸν ἐκεῖνο γενόμενον τὴν θέαν ἑαυτὸν ποιήσασθαι .
Lemmas: οὗτος οὖν ὁ ζωή ὁ πολύς καί πᾶς καί πρῶτος καί εἷς τίς ὁράω οὐ ἐν οὗτος εἰμί ἀσπάζομαι ὁ ἄλλος πᾶς ἀτιμάζω ; σκότος γάρ ὁ ἄλλος ὁ κάτω καί μικρός καί ἀμυδρός καί εὐτελής καί οὐ καθαρός καί ὁ καθαρός μολύνω . ἐάν εἰς αὐτός ὁράω , οὐκέτι ὁ καθαρός οὔτε ὁράω , οὔτε ζάω ἐκεῖνος ὁ πᾶς ὁμοῦ , ἐν ὅς οὐδείς εἰμί ὅς τις μή ζάω καί καθαρός ζάω κακός οὐδείς ἔχω . ὁ γάρ κακός ἐνταῦθα , ὅτι ἴχνος ζωή καί νόος ἴχνος : ἐκεῖ δέ ὁ ἀρχέτυπον ὁ ἀγαθοειδής φημί , ὅτι ἐν ὁ εἶδος ὁ ἀγαθός ἔχω . ὁ μέν γάρ εἰμί ἀγαθός , ὁ δέ ἀγαθός εἰμί ἐν ὁ θεωρέω ὁ ζάω ἔχω : θεωρέω δέ ἀγαθοειδής εἰμί ὁ θεωρέω καί αὐτός , ὅς κτάομαι , ὅτε θεωρέω ὁ ὁ ἀγαθός φύσις . ἔρχομαι δέ εἰς αὐτός οὐ ὡς ἐκεῖ εἰμί , ἀλλά ὡς αὐτός ἔχω . ἀρχή γάρ ἐκεῖνος καί ἐκ ἐκεῖνος ἐν οὗτος καί οὗτος ὁ ποιέω οὗτος ἐκ ἐκεῖνος . οὐ γάρ εἰμί θέμις βλέπω εἰς ἐκεῖνος μηδείς νοέω οὐδέ αὖ ὁ ἐν ἐκεῖνος : οὐ γάρ ἄν αὐτός γεννάω . δύναμις οὖν εἰς ὁ γεννάω ἔχω παρά ἐκεῖνος καί ὁ αὐτός πληρόω γέννημα δίδωμι ἐκεῖνος ὅς μή ἔχω αὐτός . ἀλλά ἐκ εἷς αὐτός πολύς οὗτος : ὅς γάρ κομίζω δύναμις ἀδυνατέω ἔχω συνθραύω καί πολύς ποιέω ὁ εἷς , ἵνα οὕτως δύναμαι κατά μέρος φέρω . ὅς τις οὖν γεννάω , ἀγαθός ἐκ δύναμις εἰμί καί ἀγαθοειδής εἰμί καί αὐτός ἀγαθός ἐκ ἀγαθοειδής , ἀγαθός ποικίλος . διό καί εἰ τις αὐτός ἀπεικάζω σφαῖρα ζῶσις ποικίλος , εἴτε παμπρόσωπος τις χρῆμα λάμπω ζάω πρόσωπον εἴτε ψυχή ὁ καθαρός πᾶς εἰς ὁ αὐτός συντρέχω φαντάζω οὐ ἐνδεής , ἀλλά πᾶς ὁ ἑαυτοῦ ἔχω , καί νόος ὁ πᾶς ἐπί ἄκρος αὐτός ἱδρύω , ὡς φέγγος νοερός καταλάμπω ὁ τόπος — φαντάζομαι μέν οὕτως ἔξω πως ἄλλος εἰμί ὁράω ἄλλος : δέω δέ ἑαυτοῦ ἐκεῖνος γίγνομαι ὁ θέα ἑαυτοῦ ποιέω .