plotinus.enneades 6.2.2
ἐπεὶ οὖν οὐχ ἕν φαμεν , ἆρα ἀριθμόν τινα ; ἢ ἄπειρον : πῶς γὰρ δὴ τὸ οὐχ ἓν ἢ ἓν ἅμα καὶ πολλὰ λέγομεν , καί τι ποικίλον ἓν τὰ πολλὰ εἰς ἓν ἔχον ; ἀνάγκη τοίνυν τοῦτο τὸ οὕτως ἓν ἢ τῷ γένει ἓν εἶναι , εἴδη δ̓ αὐτοῦ τὰ ὄντα , οἷς πολλὰ καὶ ἕν , ἢ πλείω ἑνὸς γένη , ὑφ̓ ἓν δὲ τὰ πάντα , ἢ πλείω μὲν γένη , μηδὲν δὲ ἄλλο ὑπ’ ἄλλο , ἀλλ̓ ἕκαστον περιεκτικὸν τῶν ὑπ’ αὐτό , εἴτε καὶ αὐτῶν γενῶν ἐλαττόνων ὄντων ἢ εἰδῶν καὶ ὑπὸ τούτοις ἀτόμων , συντελεῖν ἅπαντα εἰς μίαν φύσιν καὶ ἐκ πάντων τῷ νοητῷ κόσμῳ , ὃν δὴ λέγομεν τὸ ὄν , τὴν σύστασιν εἶναι . εἰ δὴ τοῦτο , οὐ μόνον γένη ταῦτα εἶναι , ἀλλὰ καὶ ἀρχὰς τοῦ ὄντος ἅμα ὑπάρχειν : γένη μέν , ὅτι ὑπ’ αὐτὰ ἄλλα γένη ἐλάττω καὶ εἴδη μετὰ τοῦτο καὶ ἄτομα : ἀρχὰς δέ , εἰ τὸ ὂν οὕτως ἐκ πολλῶν καὶ ἐκ τούτων τὸ ὅλον ὑπάρχει . εἰ μέντοι πλείω μὲν ἦν ἐξ ὧν , συνελθόντα δὲ τὰ ὅλα ἐποίει τὸ πᾶν , ἀλλ̓ οὐκ ἔχοντα ὑπ’ αὐτά , ἀρχαὶ μὲν ἂν ἦσαν , γένη δὲ οὐκ ἄν : οἷον εἴ τις ἐκ τῶν τεσσάρων ἐποίει τὸ αἰσθητόν , πυρὸς καὶ τῶν τοιούτων : ταῦτα γὰρ ἀρχαὶ ἂν ἦσαν , γένη δὲ οὔ : εἰ μὴ ὁμωνύμως τὸ γένος . λέγοντες τοίνυν καὶ γένη τινὰ εἶναι , τὰ δ̓ αὐτὰ καὶ ἀρχάς , ἆρα τὰ μὲν γένη , ἕκαστον μετὰ τῶν ὑπ’ αὐτὸ ὁμοῦ , μιγνύντες ἀλλήλοις τὸ ὅλον ἀποτελοῦμεν καὶ σύγκρασιν ποιοῦμεν ἁπάντων ; ἀλλὰ δυνάμει , οὐκ ἐνεργείᾳ ἕκαστα οὐδὲ καθαρὸν αὐτὸ ἕκαστον ἔσται . ἀλλὰ τὰ μὲν γένη ἐάσομεν , τὰ δὲ καθ̓ ἕκαστον μίξομεν . τίνα οὖν ἔσται ἐφ̓ αὑτῶν τὰ γένη ; ἢ ἔσται κἀκεῖνα ἐφ̓ αὑτῶν καὶ καθαρά , καὶ τὰ μιχθέντα οὐκ ἀπολεῖ αὐτά . καὶ πῶς ; ἢ ταῦτα μὲν εἰς ὕστερον : νῦν δ̓ ἐπεὶ συγκεχωρήκαμεν καὶ γένη εἶναι καὶ προσέτι καὶ τῆς οὐσίας ἀρχὰς καὶ τρόπον ἕτερον ἀρχὰς καὶ συνθέσεις , πρῶτον λεκτέον πρὸς ἃ λέγομεν γένη καὶ πῶς διίσταμεν ἀπ̓ ἀλλήλων αὐτὰ καὶ οὐχ ὑφ̓ ἓν ἄγομεν , ὥσπερ ἐκ τύχης συνελθόντα καὶ ἕν τι πεποιηκότα : καίτοι πολλῷ εὐλογώτερον ὑφ̓ ἕν . ἤ , εἰ μὲν εἴδη οἷόν τε ἦν τοῦ ὄντος ἅπαντα εἶναι καὶ ἐφεξῆς τούτοις τὰ ἄτομα καὶ μηδὲν τούτων ἔξω , ἦν ἂν ἴσως ποιεῖν οὕτως : ἐπειδὴ δὲ ἡ τοιαύτη θέσις ἀναίρεσίς ἐστιν αὐτοῖς — οὐδὲ γὰρ τὰ εἴδη εἴδη ἔσται , οὐδ̓ ὅλως πολλὰ ὑφ̓ ἕν , ἀλλὰ πάντα ἕν , μὴ ἑτέρου ἢ ἑτέρων ἔξω ἐκείνου τοῦ ἑνὸς ὄντων : πῶς γὰρ ἂν πολλὰ ἐγένετο τὸ ἕν , ὥστε καὶ εἴδη γεννῆσαι , εἰ μή τι ἦν παῤ αὐτὸ ἄλλο ; οὐ γὰρ αὐτὸ πολλά , εἰ μή τις ὡς μέγεθος κερματιεῖ : ἀλλὰ καὶ οὕτως ἕτερον τὸ κερματίζον . εἰ δ̓ αὐτὸ κερματιεῖ ἢ ὅλως διαιρήσει , πρὸ τοῦ διαιρεθῆναι ἔσται διῃρημένον . ταύτῃ μὲν οὖν καὶ δἰ ἄλλα πολλὰ ἀποστατέον τοῦ γένος ἓν καὶ ὅτι οὐχ οἷόν τε ἕκαστον ὁτιοῦν ληφθὲν ἢ ὂν ἢ οὐσίαν λέγειν . εἰ δέ τις λέγοι ὄν , τῷ συμβεβηκέναι φήσει , οἷον εἰ λευκὸν λέγοι τὴν οὐσίαν : οὐ γὰρ ὅπερ λευκὸν λέγει .
Lemmas: ἐπεί οὖν οὐ εἷς φημί , ἆρα ἀριθμός τις ; ἤ ἄπειρος : πῶς γάρ δή ὁ οὐ εἷς ἤ εἷς ἅμα καί πολύς λέγω , καί τις ποικίλος εἷς ὁ πολύς εἰς εἷς ἔχω ; ἀνάγκη τοίνυν οὗτος ὁ οὕτως εἷς ἤ ὁ γένος εἷς εἰμί , εἶδος δέ αὐτός ὁ εἰμί , ὅς πολύς καί εἷς , ἤ πολύς εἷς γένος , ὑπό εἷς δέ ὁ πᾶς , ἤ πολύς μέν γένος , μηδείς δέ ἄλλος ὑπό ἄλλος , ἀλλά ἕκαστος περιεκτικός ὁ ὑπό αὐτός , εἴτε καί αὐτός γένος ἐλαχύς εἰμί ἤ εἶδος καί ὑπό οὗτος ἄτομος , συντελέω ἅπας εἰς εἷς φύσις καί ἐκ πᾶς ὁ νοητός κόσμος , ὅς δή λέγω ὁ εἰμί , ὁ σύστασις εἰμί . εἰ δή οὗτος , οὐ μόνος γένος οὗτος εἰμί , ἀλλά καί ἀρχή ὁ εἰμί ἅμα ὑπάρχω : γένος μέν , ὅτι ὑπό αὐτός ἄλλος γένος ἐλαχύς καί εἶδος μετά οὗτος καί ἄτομος : ἀρχή δέ , εἰ ὁ εἰμί οὕτως ἐκ πολύς καί ἐκ οὗτος ὁ ὅλος ὑπάρχω . εἰ μέντοι πολύς μέν εἰμί ἐκ ὅς , συνέρχομαι δέ ὁ ὅλος ποιέω ὁ πᾶς , ἀλλά οὐ ἔχω ὑπό αὐτός , ἀρχή μέν ἄν εἰμί , γένος δέ οὐ ἄν : οἷον εἰ τις ἐκ ὁ τέσσαρες ποιέω ὁ αἰσθητός , πῦρ καί ὁ τοιοῦτος : οὗτος γάρ ἀρχή ἄν εἰμί , γένος δέ οὐ : εἰ μή ὁμώνυμος ὁ γένος . λέγω τοίνυν καί γένος τις εἰμί , ὁ δέ αὐτός καί ἀρχή , ἆρα ὁ μέν γένος , ἕκαστος μετά ὁ ὑπό αὐτός ὁμοῦ , μείγνυμι ἀλλήλων ὁ ὅλος ἀποτελέω καί σύγκρασις ποιέω ἅπας ; ἀλλά δύναμις , οὐ ἐνέργεια ἕκαστος οὐδέ καθαρός αὐτός ἕκαστος εἰμί . ἀλλά ὁ μέν γένος ἐάω , ὁ δέ κατά ἕκαστος μείγνυμι . τίς οὖν εἰμί ἐπί ἑαυτοῦ ὁ γένος ; ἤ εἰμί ἐκεῖνος ἐπί ἑαυτοῦ καί καθαρός , καί ὁ μείγνυμι οὐ ἀπόλλυμι αὐτός . καί πῶς ; ἤ οὗτος μέν εἰς ὕστερον : νῦν δέ ἐπεί συγχωρέω καί γένος εἰμί καί προσέτι καί ὁ οὐσία ἀρχή καί τρόπος ἕτερος ἀρχή καί σύνθεσις , πρῶτος λεκτέος πρός ὅς λέγω γένος καί πῶς διίστημι ἀπό ἀλλήλων αὐτός καί οὐ ὑπό εἷς ἄγω , ὥσπερ ἐκ τύχη συνέρχομαι καί εἷς τις ποιέω : καίτοι πολύς εὔλογος ὑπό εἷς . ἤ , εἰ μέν εἶδος οἷος τε εἰμί ὁ εἰμί ἅπας εἰμί καί ἐφεξῆς οὗτος ὁ ἄτομος καί μηδείς οὗτος ἔξω , εἰμί ἄν ἴσως ποιέω οὕτως : ἐπειδή δέ ὁ τοιοῦτος θέσις ἀναίρεσις εἰμί αὐτός — οὐδέ γάρ ὁ εἶδος εἶδος εἰμί , οὐδέ ὅλος πολύς ὑπό εἷς , ἀλλά πᾶς εἷς , μή ἕτερος ἤ ἕτερος ἔξω ἐκεῖνος ὁ εἷς εἰμί : πῶς γάρ ἄν πολύς γίγνομαι ὁ εἷς , ὥστε καί εἶδος γεννάω , εἰ μή τις εἰμί παρά αὐτός ἄλλος ; οὐ γάρ αὐτός πολύς , εἰ μή τις ὡς μέγεθος κερματίζω : ἀλλά καί οὕτως ἕτερος ὁ κερματίζω . εἰ δέ αὐτός κερματίζω ἤ ὅλος διαιρέω , πρό ὁ διαιρέω εἰμί διαιρέω . ταύτῃ μέν οὖν καί διά ἄλλος πολύς ἀφίστημι ὁ γένος εἷς καί ὅτι οὐ οἷος τε ἕκαστος ὁστισοῦν λαμβάνω ἤ εἰμί ἤ οὐσία λέγω . εἰ δέ τις λέγω εἰμί , ὁ συμβαίνω φημί , οἷος εἰ λευκός λέγω ὁ οὐσία : οὐ γάρ ὅς λευκός λέγω .