plotinus.enneades 3.2.15
τὰ μὲν οὖν ἕκαστα αὐτὰ ἐφ̓ ἑαυτῶν θεωρούμενα οὕτως : ἡ συμπλοκὴ δὲ ἡ τούτων γεννηθέντων καὶ ἀεὶ γεννωμένων ἔχοι ἂν τὴν ἐπίστασιν καὶ ἀπορίαν κατὰ τε τὴν ἀλληλοφαγίαν τῶν ἄλλων ζῴων καὶ τὰς ἀνθρώπων εἰς ἀλλήλους ἐπιθέσεις , καὶ ὅτι πόλεμος ἀεὶ καὶ οὐ μήποτε παῦλαν οὐδ̓ ἀνοχὴν λάβῃ , καὶ μάλιστα εἰ λόγος πεποίηκεν οὕτως ἔχειν , καὶ ούτω λέγεται καλῶς ἔχειν . οὐ γὰρ ἔτι τοῖς οὕτω λέγουσιν ἐκεῖνος ὁ λόγος βοηθεῖ , ὡς καλῶς κατὰ τὸ δυνατὸν ἔχει αἰτία ὕλη οὕτως ἐχόντων , ὡς ἐλαττόνως ἔχειν , καὶ ὡς οὐ δυνατὸν τὰ κακὰ ἀπολέσθαι , εἴπερ οὕτως ἐχρῆν ἔχειν , καὶ καλῶς οὕτω , καὶ οὐχ ἡ ὕλη παρελθοῦσα κρατεῖ , ἀλλὰ παρήχθη , ἵνα οὕτω , μᾶλλον δὲ ᾖ καὶ αὐτὴ αἰτίᾳ λόγου οὕτως . ἀρχὴ οὖν λόγος καὶ πάντα λόγος καὶ τὰ γινόμενα κατ̓ αὐτὸν καὶ συνταττόμενα ἐπὶ τῇ γενέσει πάντως οὕτως . τίς οὖν ἡ τοῦ πολέμου τοῦ ἀκηρύκτου ἐν ζῴοις καὶ ἐν ἀνθρώποις ἀνάγκη ; ἢ ἀλληλοφαγίαι μὲν ἀναγκαῖαι , ἀμοιβαὶ ζῴων οὖσαι οὐ δυναμένων , οὐδ̓ εἴ τις μὴ κτιννύοι αὐτά , οὕτω μένειν εἰς ἀεί . εἰ δὲ ἐν ᾧ χρόνῳ δεῖ ἀπελθεῖν οὕτως ἀπελθεῖν ἔδει , ὡς ἄλλοις γενέσθαι χρείαν παῤ αὐτῶν , τί φθονεῖν ἔδει ; τί δ̓ εἰ βρωθέντα ἄλλα ἐφύετο ; οἷον εἰ ἐπὶ σκηνῆς τῶν ὑποκριτῶν ὁ πεφονευμένος ἀλλαξάμενος τὸ σχῆμα ἀναλαβὼν πάλιν εἰσίοι ἄλλο πρόσωπον , ἀλλ̓ οὐ τέθνηκεν ἀληθῶς οὗτος . εἰ οὖν καὶ τὸ ἀποθανεῖν ἀλλαγή ἐστι σώματος , ὥσπερ ἐσθῆτος ἐκεῖ , ἢ καὶ παντελὴς ἀπόθεσις σώματος , ὥσπερ ἐκεῖ ἔξοδος ἐκ τῆς σκηνῆς παντελὴς οὔποτε εἰς ὕστερον πάλιν ἥξοντος ἐναγωνίσασθαι , τί ἂν δεινὸν εἴη ἡ τοιαύτη τῶν ζῴων εἰς ἄλληλα μεταβολὴ πολὺ βελτίων οὖσα τοῦ μηδὲ τὴν ἀρχὴν αὐτὰ γενέσθαι ; ἐκείνως μὲν γὰρ ἐρημία ζωῆς καὶ τῆς ἐν ἄλλῳ οὔσης ἀδυναμία : νῦν δὲ πολλὴ οὖσα ἐν τῷ παντὶ ζωὴ πάντα ποιεῖ καὶ ποικίλλει ἐν τῷ ζῆν καὶ οὐκ ἀνέχεται μὴ ποιοῦσα ἀεὶ καλὰ καὶ εὐειδῆ ζῶντα παίγνια . ἀνθρώπων δὲ ἐπ’ ἀλλήλους ὅπλα θνητῶν ὄντων ἐν τάξει εὐσχήμονι μαχομένων , οἷα ἐν πυρρίχαις παίζοντες ἐργάζονται , δηλοῦσι τάς τε ἀνθρωπίνας σπουδὰς απάσας παιδιὰς οὔσας τούς τε θανάτους μηνύουσιν οὐδὲν δεινὸν εἶναι , ἀποθνήσκειν δὲ ἐν πολέμοις καὶ ἐν μάχαις ὀλίγον προλαβόντας τοῦ γινομένου ἐν γήρᾳ θᾶττον ἀπιόντας καὶ πάλιν ἰόντας . εἰ δ̓ ἀφαιροῖντο ζῶντες χρημάτων , γινώσκοιεν ἂν μηδὲ πρότερον αὑτῶν εἶναι καὶ τοῖς ἁρπάζουσιν αὐτοῖς γελοίαν εἶναι τὴν κτῆσιν ἀφαιρουμένων αὐτοὺς ἄλλων : ἐπεὶ καὶ τοῖς μὴ ἀφαιρεθεῖσι χεῖρον γίνεσθαι τῆς ἀφαιρέσεως τὴν κτῆσιν . ὥσπερ δὲ ἐπὶ τῶν θεάτρων ταῖς σκηναῖς , οὕτω χρὴ καὶ τοὺς φόνους θεᾶσθαι καὶ πάντας θανάτους καὶ πόλεων ἁλώσεις καὶ ἁρπαγάς , μεταθέσεις πάντα καὶ μετασχηματίσεις καὶ θρήνων καὶ οἰμωγῶν ὑποκρίσεις . καὶ γὰρ ἐνταῦθα ἐπὶ τῶν ἐν τῷ βίῳ ἑκάστων οὐχ ἡ ἔνδον ψυχή , ἀλλ̓ ἡ ἔξω ἀνθρώπου σκιὰ καὶ οἰμώζει καὶ ὀδύρεται καὶ πάντα ποιεῖ ἐν σκηνῇ τῇ ὅλῃ γῇ πολλαχοῦ σκηνὰς ποιησαμένων . τοιαῦτα γὰρ ἔργα ἀνθρώπου τὰ κάτω καὶ τὰ ἔξω μόνα ζῆν εἰδότος καὶ ἐν δακρύοις καὶ σπουδαίοις ὅτι παίζων ἐστὶν ἠγνοηκότος . μόνῳ γὰρ τῷ σπουδαίῳ σπουδαστέον ἐν σπουδαίοις τοῖς ἔργοις , ὁ δ̓ ἄλλος ἄνθρωπος παίγνιον . σπουδάζεται δὲ καὶ τὰ παίγνια τοῖς σπουδάζειν οὐκ εἰδόσι καὶ αὐτοῖς οὖσι παιγνίοις . εἰ δέ τις συμπαίζων αὐτοῖς τὰ τοιαῦτα πάθοι , ἴστω παραπεσὼν παίδων παιδιᾷ τὸ περὶ αὑτὸν ἀποθέμενος πρόσωπον . εἰ δὲ δὴ καὶ παίζοι Σωκράτης , παίζει τῷ ἔξω Σωκράτει . δεῖ δὲ κἀκεῖνο ἐνθυμεῖσθαι , ὡς οὐ δεῖ τεκμήρια τοῦ κακὰ εἶναι τὸ δακρύειν καὶ θρηνεῖν τίθεσθαι , ὅτι δὴ καὶ παῖδες ἐπὶ οὐ κακοῖς καὶ δακρύουσι καὶ ὀδύρονται .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἕκαστος αὐτός ἐπί ἑαυτοῦ θεωρέω οὕτως : ὁ συμπλοκή δέ ὁ οὗτος γεννάω καί ἀεί γεννάω ἔχω ἄν ὁ ἐπίστασις καί ἀπορία κατά τε ὁ ἀλληλοφαγία ὁ ἄλλος ζῷον καί ὁ ἄνθρωπος εἰς ἀλλήλων ἐπίθεσις , καί ὅτι πόλεμος ἀεί καί οὐ μήποτε παῦλα οὐδέ ἀνοχή λαμβάνω , καί μάλα εἰ λόγος ποιέω οὕτως ἔχω , καί οὕτως λέγω καλός ἔχω . οὐ γάρ ἔτι ὁ οὕτως λέγω ἐκεῖνος ὁ λόγος βοηθέω , ὡς καλός κατά ὁ δυνατός ἔχω αἴτιος ὕλη οὕτως ἔχω , ὡς ἐλαχύς ἔχω , καί ὡς οὐ δυνατός ὁ κακός ἀπόλλυμι , εἴπερ οὕτως χρή ἔχω , καί καλός οὕτως , καί οὐ ὁ ὕλη παρέρχομαι κρατέω , ἀλλά παράγω , ἵνα οὕτως , μάλα δέ εἰμί καί αὐτός αἰτία λόγος οὕτως . ἀρχή οὖν λόγος καί πᾶς λόγος καί ὁ γίγνομαι κατά αὐτός καί συντάσσω ἐπί ὁ γένεσις πάντως οὕτως . τίς οὖν ὁ ὁ πόλεμος ὁ ἀκήρυκτος ἐν ζῷον καί ἐν ἄνθρωπος ἀνάγκη ; ἤ ἀλληλοφαγία μέν ἀναγκαῖος , ἀμοιβή ζῷον εἰμί οὐ δύναμαι , οὐδέ εἰ τις μή κτείνω αὐτός , οὕτως μένω εἰς ἀεί . εἰ δέ ἐν ὅς χρόνος δέω ἀπέρχομαι οὕτως ἀπέρχομαι δέω , ὡς ἄλλος γίγνομαι χρεία παρά αὐτός , τίς φθονέω δέω ; τίς δέ εἰ βιβρώσκω ἄλλος φύω ; οἷος εἰ ἐπί σκηνή ὁ ὑποκριτής ὁ φονεύω ἀναλάζομαι ὁ σχῆμα ἀναλαμβάνω πάλιν εἰσέρχομαι ἄλλος πρόσωπον , ἀλλά οὐ θνῄσκω ἀληθής οὗτος . εἰ οὖν καί ὁ ἀποθνῄσκω ἀλλαγή εἰμί σῶμα , ὥσπερ ἐσθής ἐκεῖ , ἤ καί παντελής ἀπόθεσις σῶμα , ὥσπερ ἐκεῖ ἔξοδος ἐκ ὁ σκηνή παντελής οὔποτε εἰς ὕστερον πάλιν ἥκω ἐναγωνίζομαι , τίς ἄν δεινός εἰμί ὁ τοιοῦτος ὁ ζῷον εἰς ἀλλήλων μεταβολή πολύς ἀγαθός εἰμί ὁ μηδέ ὁ ἀρχή αὐτός γίγνομαι ; ἐκεῖνος μέν γάρ ἐρημία ζωή καί ὁ ἐν ἄλλος εἰμί ἀδυναμία : νῦν δέ πολύς εἰμί ἐν ὁ πᾶς ζωή πᾶς ποιέω καί ποικίλλω ἐν ὁ ζάω καί οὐ ἀνέχω μή ποιέω ἀεί καλός καί εὐειδής ζάω παίγνιον . ἄνθρωπος δέ ἐπί ἀλλήλων ὅπλον θνητός εἰμί ἐν τάξις εὐσχήμων μάχομαι , οἷος ἐν πυρρίχη παίζω ἐργάζομαι , δηλόω ὁ τε ἀνθρώπινος σπουδή ἅπας παιδιά εἰμί ὁ τε θάνατος μηνύω οὐδείς δεινός εἰμί , ἀποθνῄσκω δέ ἐν πόλεμος καί ἐν μάχη ὀλίγος προλαμβάνω ὁ γίγνομαι ἐν γῆρας ταχύς ἀπέρχομαι καί πάλιν ἔρχομαι . εἰ δέ ἀφαιρέω ζάω χρῆμα , γιγνώσκω ἄν μηδέ πρότερος ἑαυτοῦ εἰμί καί ὁ ἁρπάζω αὐτός γέλοιος εἰμί ὁ κτῆσις ἀφαιρέω αὐτός ἄλλος : ἐπεί καί ὁ μή ἀφαιρέω κακός γίγνομαι ὁ ἀφαίρεσις ὁ κτῆσις . ὥσπερ δέ ἐπί ὁ θέατρον ὁ σκηνή , οὕτως χρή καί ὁ φόνος θεάομαι καί πᾶς θάνατος καί πόλις ἅλωσις καί ἁρπαγή , μετάθεσις πᾶς καί μετασχημάτισις καί θρῆνος καί οἰμωγή ὑπόκρισις . καί γάρ ἐνταῦθα ἐπί ὁ ἐν ὁ βίος ἕκαστος οὐ ὁ ἔνδον ψυχή , ἀλλά ὁ ἔξω ἄνθρωπος σκιά καί οἰμώζω καί ὀδύρομαι καί πᾶς ποιέω ἐν σκηνή ὁ ὅλος γῆ πολλαχοῦ σκηνή ποιέω . τοιοῦτος γάρ ἔργον ἄνθρωπος ὁ κάτω καί ὁ ἔξω μόνος ζάω οἶδα καί ἐν δάκρυον καί σπουδαῖος ὅτι παίζω εἰμί ἀγνοέω . μόνος γάρ ὁ σπουδαῖος σπουδαστέος ἐν σπουδαῖος ὁ ἔργον , ὁ δέ ἄλλος ἄνθρωπος παίγνιον . σπουδάζω δέ καί ὁ παίγνιον ὁ σπουδάζω οὐ οἶδα καί αὐτός εἰμί παίγνιον . εἰ δέ τις συμπαίζω αὐτός ὁ τοιοῦτος πάσχω , οἶδα παραπίπτω παῖς παιδιά ὁ περί ἑαυτοῦ ἀποτίθημι πρόσωπον . εἰ δέ δή καί παίζω Σωκράτης , παίζω ὁ ἔξω Σωκράτης . δέω δέ ἐκεῖνος ἐνθυμέομαι , ὡς οὐ δέω τεκμήριον ὁ κακός εἰμί ὁ δακρύω καί θρηνέω τίθημι , ὅτι δή καί παῖς ἐπί οὐ κακός καί δακρύω καί ὀδύρομαι .