plotinus.enneades 1.2.1
Ἐπειδὴ τὰ κακὰ ἐνταῦθα καὶ τόνδε τὸν τόπον περιπολεῖ ἐξ ἀνάγκης , βούλεται δὲ ἡ ψυχὴ φεύγειν τὰ κακά , φευκτέον ἐντεῦθεν . τίς οὖν ἡ φυγή ; θεῷ , φησιν , ὁμοιωθῆναι . τοῦτο δέ , εἰ δίκαιοι καὶ ὅσιοι μετὰ φρονήσεως γενοίμεθα καὶ ὅλως ἐν ἀρετῇ . εἰ οὖν ἀρετῇ ὁμοιούμεθα , ἆρα ἀρετὴν ἔχοντι ; καὶ δὴ καὶ τίνι ʽθεᾦ ; ἆῤ οὖν τῷ μᾶλλον δοκοῦντι ταῦτα ἔχειν καὶ δὴ τῇ τοῦ κόσμου ψυχῇ καὶ τῷ ἐν ταύτῃ ἡγουμένῳ , ᾧ φρόνησις θαυμαστὴ ὑπάρχει ; καὶ γὰρ εὔλογον ἐνταῦθα ὄντας τούτῳ ὁμοιοῦσθαι . ἢ πρῶτον μὲν ἀμφισβητήσιμον , εἰ καὶ τούτῳ ὑπάρχουσι πᾶσαι : οἷον σώφρονι ἀνδρείῳ εἶναι , ᾧ μήτε τι δεινόν ἐστιν : οὐδὲν γὰρ ἔξωθεν : μήτε προσιὸν ἡδύ , οὗ καὶ ἐπιθυμία ἂν γένοιτο μὴ παρόντος , ἵν̓ ἔχῃ ἢ ἕλῃ . εἰ δὲ καὶ αὐτὸ ἐν ὀρέξει ἐστὶ τῶν νοητῶν , ὧν καὶ αἱ ἡμέτεραι , δῆλον ὅτι καὶ ἡμῖν ἐκεῖθεν ὁ κόσμος καὶ αἱ ἀρεταί . ἆῤ οὖν ἐκεῖνο ταύτας ἔχει ; ἢ οὐκ εὔλογον τάς γε πολιτικὰς λεγομένας ἀρετὰς ἔχειν , φρόνησιν μὲν περὶ τὸ λογιζόμενον , ἀνδρείαν δὲ περὶ τὸ θυμούμενον , σωφροσύνην δὲ ἐν ὁμολογίᾳ τινὶ καὶ συμφωνίᾳ ἐπιθυμητικοῦ πρὸς λογισμόν , δικαιοσύνην δὲ τὴν ἑκάστου τούτων ὁμοῦ οἰκειοπραγίαν ἀρχῆς πέρι καὶ τοῦ ἄρχεσθαι . ἆῤ οὖν οὐ κατὰ τὰς πολιτικὰς ὁμοιούμεθα , ἀλλὰ κατὰ τὰς μείζους τῷ αὐτῷ ὀνόματι χρωμένας ; ἀλλ̓ εἰ κατ̓ ἄλλας , κατὰ τὰς πολιτικὰς ὅλως οὔ ; ἢ ἄλογον μηδ̓ ὁπωσοῦν ὁμοιοῦσθαι κατὰ ταύτας — τούτους γοῦν καὶ θείους ἡ φήμη λέγει καὶ λεκτέον ἀμηγέπη ὡμοιῶσθαι — κατὰ δὲ τὰς μείζους τὴν ὁμοίωσιν εἶναι . ἀλλ̓ ἑκατέρως γε συμβαίνει ἀρετὰς ἔχειν κἂν εἰ μὴ τοιαύτας . εἰ οὖν τις συγχωρεῖ ὁμοιοῦσθαι δύνασθαι , ἄλλως ἡμῶν ἐχόντων πρὸς ἄλλας καὶ μὴ πρὸς τὰς πολιτικὰς ἀρετὰς ὡμοιωμένων , οὐδὲν κωλύει ἡμᾶς ταῖς αὑτῶν ἀρεταῖς ὁμοιοῦσθαι τῷ μὴ ἀρετὴν κεκτημένῳ . καὶ πῶς ; ὧδε : εἴ τι θερμότητος παρουσίᾳ θερμαίνεται , ἀνάγκη καὶ ὅθεν ἡ θερμότης ἐλήλυθε θερμαίνεσθαι ; καὶ εἴ τι πυρὸς παρουσίᾳ θερμόν ἐστιν , ἀνάγκη καὶ τὸ πῦρ αὐτὸ πυρὸς παρουσίᾳ θερμαίνεσθαι ; ἀλλὰ πρὸς μὲν τὸ πρότερον εἴποι ἄν τις καὶ ἐν τῷ πυρὶ εἶναι θερμότητα , ἀλλὰ σύμφυτον , ὥστε τὸν λόγον ποιεῖν τῇ ἀναλογίᾳ ἑπόμενον ἐπακτὸν μὲν τῇ ψυχῇ τὴν ἀρετήν , ἐκείνῳ δέ , ὅθεν μιμησαμένη ἔχει , σύμφυτον : πρὸς δὲ τὸν ἐκ τοῦ πυρὸς λόγον τὸ ἐκεῖνον ἀρετὴν εἶναι : ἀρετῆς δὲ ἀξιοῦμεν εἶναι μείζονα . ἀλλ̓ εἰ μὲν οὗ μεταλαμβάνει ψυχὴ τὸ αὐτὸ ἦν τῷ ἀφ̓ οὗ , οὕτως ἔδει λέγειν : νῦν δὲ ἕτερον μὲν ἐκεῖνο , ἕτερον δὲ τοῦτο . οὐδὲ γὰρ οἰκία ἡ αἰσθητὴ τὸ αὐτὸ τῇ νοητῇ , καίτοι ὡμοίωται : καὶ τάξεως δὲ καὶ κόσμου μεταλαμβάνει ἡ οἰκία ἡ αἰσθητὴ κἀκεῖ ἐν τῷ λόγῳ οὐκ ἔστι τάξις οὐδὲ κόσμος οὐδὲ συμμετρία . οὕτως οὖν κόσμου καὶ τάξεως καὶ ὁμολογίας μεταλαμβάνοντες ἐκεῖθεν καὶ τούτων ὄντων τῆς ἀρετῆς ἐνθάδε , οὐ δεομένων δὲ τῶν ἐκεῖ ὁμολογίας οὐδὲ κόσμου οὐδὲ τάξεως , οὐδ̓ ἂν ἀρετῆς εἴη χρεία καὶ ὁμοιοίμεθα δὲ οὐδὲν ἧττον τοῖς ἐκεῖ δἰ ἀρετῆς παρουσίαν . πρὸς μὲν οὖν τὸ μὴ ἀναγκαῖον κἀκεῖ ἀρετὴν εἶναι , ἐπείπερ ἡμεῖς ἀρετῇ ὁμοιούμεθα , ταυτί : δεῖ δὲ πειθὼ ἐπάγειν τῷ λόγῳ μὴ μένοντας ἐπὶ τῆς βίας .
Lemmas: ἐπειδή ὁ κακός ἐνταῦθα καί ὅδε ὁ τόπος περιπολέω ἐκ ἀνάγκη , βούλομαι δέ ὁ ψυχή φεύγω ὁ κακός , φεύγω ἐντεῦθεν . τίς οὖν ὁ φυγή ; θεός , φημί , ὁμοιόω . οὗτος δέ , εἰ δίκαιος καί ὅσιος μετά φρόνησις γίγνομαι καί ὅλος ἐν ἀρετή . εἰ οὖν ἀρετή ὁμοιόω , ἆρα ἀρετή ἔχω ; καί δή καί τίς ἔρχομαι ; ἆρα οὖν ὁ μάλα δοκέω οὗτος ἔχω καί δή ὁ ὁ κόσμος ψυχή καί ὁ ἐν οὗτος ἡγέομαι , ὅς φρόνησις θαυμαστός ὑπάρχω ; καί γάρ εὔλογος ἐνταῦθα εἰμί οὗτος ὁμοιόω . ἤ πρῶτος μέν ἀμφισβητήσιμος , εἰ καί οὗτος ὑπάρχω πᾶς : οἷος σώφρων ἀνδρεῖος εἰμί , ὅς μήτε τις δεινός εἰμί : οὐδείς γάρ ἔξωθεν : μήτε προσέρχομαι ἡδύς , ὅς καί ἐπιθυμία ἄν γίγνομαι μή πάρειμι , ἵνα ἔχω ἤ αἱρέω . εἰ δέ καί αὐτός ἐν ὄρεξις εἰμί ὁ νοητός , ὅς καί ὁ ἡμέτερος , δῆλος ὅτι καί ἐγώ ἐκεῖθεν ὁ κόσμος καί ὁ ἀρετή . ἆρα οὖν ἐκεῖνος οὗτος ἔχω ; ἤ οὐ εὔλογος ὁ γε πολιτικός λέγω ἀρετή ἔχω , φρόνησις μέν περί ὁ λογίζομαι , ἀνδρεία δέ περί ὁ θυμόω , σωφροσύνη δέ ἐν ὁμολογία τις καί συμφωνία ἐπιθυμητικός πρός λογισμός , δικαιοσύνη δέ ὁ ἕκαστος οὗτος ὁμοῦ οἰκειοπραγία ἀρχή περί καί ὁ ἄρχω . ἆρα οὖν οὐ κατά ὁ πολιτικός ὁμοιόω , ἀλλά κατά ὁ μέγας ὁ αὐτός ὄνομα χράω ; ἀλλά εἰ κατά ἄλλος , κατά ὁ πολιτικός ὅλος οὐ ; ἤ ἄλογος μηδέ ὁπωσοῦν ὁμοιόω κατά οὗτος — οὗτος γοῦν καί θεῖος ὁ φήμη λέγω καί λεκτέος ἄμηγεπυς ὁμοιόω — κατά δέ ὁ μέγας ὁ ὁμοίωσις εἰμί . ἀλλά ἑκάτερος γε συμβαίνω ἀρετή ἔχω ἄν εἰ μή τοιοῦτος . εἰ οὖν τις συγχωρέω ὁμοιόω δύναμαι , ἄλλος ἐγώ ἔχω πρός ἄλλος καί μή πρός ὁ πολιτικός ἀρετή ὁμοιόω , οὐδείς κωλύω ἐγώ ὁ ἑαυτοῦ ἀρετή ὁμοιόω ὁ μή ἀρετή κτάομαι . καί πῶς ; ὧδε : εἰ τις θερμότης παρουσία θερμαίνω , ἀνάγκη καί ὅθεν ὁ θερμότης ἔρχομαι θερμαίνω ; καί εἰ τις πῦρ παρουσία θερμός εἰμί , ἀνάγκη καί ὁ πῦρ αὐτός πῦρ παρουσία θερμαίνω ; ἀλλά πρός μέν ὁ πρότερος λέγω ἄν τις καί ἐν ὁ πῦρ εἰμί θερμότης , ἀλλά σύμφυτος , ὥστε ὁ λόγος ποιέω ὁ ἀναλογία ἕπομαι ἐπακτός μέν ὁ ψυχή ὁ ἀρετή , ἐκεῖνος δέ , ὅθεν μιμέομαι ἔχω , σύμφυτος : πρός δέ ὁ ἐκ ὁ πῦρ λόγος ὁ ἐκεῖνος ἀρετή εἰμί : ἀρετή δέ ἀξιόω εἰμί μέγας . ἀλλά εἰ μέν ὅς μεταλαμβάνω ψυχή ὁ αὐτός εἰμί ὁ ἀπό ὅς , οὕτως δέω λέγω : νῦν δέ ἕτερος μέν ἐκεῖνος , ἕτερος δέ οὗτος . οὐδέ γάρ οἰκίον ὁ αἰσθητός ὁ αὐτός ὁ νοητός , καίτοι ὁμοιόω : καί τάξις δέ καί κόσμος μεταλαμβάνω ὁ οἰκίον ὁ αἰσθητός ἐκεῖ ἐν ὁ λόγος οὐ εἰμί τάξις οὐδέ κόσμος οὐδέ συμμετρία . οὕτως οὖν κόσμος καί τάξις καί ὁμολογία μεταλαμβάνω ἐκεῖθεν καί οὗτος εἰμί ὁ ἀρετή ἐνθάδε , οὐ δέω δέ ὁ ἐκεῖ ὁμολογία οὐδέ κόσμος οὐδέ τάξις , οὐδέ ἄν ἀρετή εἰμί χρεία καί ὁμοιόω δέ οὐδείς ἥσσων ὁ ἐκεῖ διά ἀρετή παρουσία . πρός μέν οὖν ὁ μή ἀναγκαῖος ἐκεῖ ἀρετή εἰμί , ἐπεί ἐγώ ἀρετή ὁμοιόω , οὗτος : δέω δέ πειθώ ἐπάγω ὁ λόγος μή μένω ἐπί ὁ βία .