plotinus.enneades 1.4.6
ἀλλ̓ εἰ μὲν τὸ εὐδαιμονεῖν ἐν τῷ μὴ ἀλγεῖν μηδὲ νοσεῖν μηδὲ δυστυχεῖν μηδὲ συμφοραῖς μεγάλαις περιπίπτειν ἐδίδου ὁ λόγος , οὐκ ἦν τῶν ἐναντίων παρόντων εἶναι ὁντινοῦν εὐδαίμονα : εἰ δ̓ ἐν τῇ τοῦ ἀληθινοῦ ἀγαθοῦ κτήσει τοῦτό ἐστι κείμενον , τί δεῖ παρέντας τοῦτο καὶ τὸ πρὸς τοῦτο βλέποντας κρίνειν τὸν εὐδαίμονα τὰ ἄλλα ζητεῖν , ἃ μὴ ἐν τῷ εὐδαιμονεῖν ἠρίθμηται ; εἰ μὲν γὰρ συμφόρησις ἦν ἀγαθῶν καὶ ἀναγκαίων ἢ καὶ οὐκ ἀναγκαίων , ἀλλ̓ ἀγαθῶν καὶ τούτων λεγομένων , ἐχρῆν καὶ ταῦτα παρεῖναι ζητεῖν : εἰ δὲ τὸ τέλος ἕν τι εἶναι ἀλλ̓ οὐ πολλὰ δεῖ — οὕτω γὰρ ἂν οὐ τέλος , ἀλλὰ τέλη ἂν ζητοῖ — ἐκεῖνο χρὴ λαμβάνειν μόνον , ὃ ἔσχατόν τέ ἐστι καὶ τιμιώτατον καὶ ὃ ἡ ψυχὴ ζητεῖ ἐν αὑτῇ ἐγκολπίσασθαι . ἡ δὲ ζήτησις αὕτη καὶ ἡ βούλησις οὐχὶ τοῦ μὴ ἐν τούτῳ εἶναι : ταῦτα γὰρ οὐκ αὐτῇ φύσει ἀλλὰ παρόντα μόνον φεύγει ὁ λογισμὸς ἀποικονομούμενος ἢ καὶ προσλαμβάνειν ζητεῖ : αὐτὴ δὲ ἡ ἔφεσις πρὸς τὸ κρεῖττον αὐτῆς , οὗ ἐγγενομένου ἀποπεπλήρωται καὶ ἔστη , καὶ οὗτος ὁ βουλητὸς ὄντως βίος . τῶν δ̓ ἀναγκαίων τι παρεῖναι οὐ βούλησις ἂν εἴη , εἰ κυρίως τὴν βούλησιν ὑπολαμβάνοι , ἀλλὰ μὴ καταχρώμενός τις λέγοι , ἐπειδὴ καὶ ταῦτα παρεῖναι ἀξιοῦμεν . ἐπεὶ καὶ ὅλως τὰ κακὰ ἐκκλίνομεν , καὶ οὐ δήπου βουλητὸν τὸ τῆς ἐκκλίσεως τῆς τοιαύτης : μᾶλλον γὰρ βουλητὸν τὸ μηδὲ δεηθῆναι τῆς ἐκκλίσεως τῆς τοιαύτης . μαρτυρεῖ δὲ καὶ αὐτά , ὅταν παρῇ : οἶον ὑγίεια καὶ ἀνωδυνία . τί γὰρ τούτων ἐπαγωγόν ἐστι ; καταφρονεῖται γοῦν ὑγίεια παροῦσα καὶ τὸ μὴ ἀλγεῖν . ἃ δὲ παρόντα μὲν οὐδὲν ἐπαγωγὸν ἔχει οὐδὲ προστίθησί τι πρὸς τὸ εὐδαιμονεῖν , ἀπόντα δὲ διὰ τὴν τῶν ἐναντίων λυπούντων παρουσίαν ζητεῖται , εὔλογον ἀναγκαῖα , ἀλλ̓ οὐκ ἀγαθὰ φάσκειν εἶναι . οὐδὲ συναριθμητέα τοίνυν τῷ τέλει , ἀλλὰ καὶ ἀπόντων αὐτῶν καὶ τῶν ἐναντίων παρόντων ἀκέραιον τὸ τέλος τηρητέον .
Lemmas: ἀλλά εἰ μέν ὁ εὐδαιμονέω ἐν ὁ μή ἀλγέω μηδέ νοσέω μηδέ δυστυχέω μηδέ συμφορά μέγας περιπίπτω δίδωμι ὁ λόγος , οὐ εἰμί ὁ ἐναντίος πάρειμι εἰμί ὅστις εὐδαίμων : εἰ δέ ἐν ὁ ὁ ἀληθινός ἀγαθός κτῆσις οὗτος εἰμί κεῖμαι , τίς δέω πείρω οὗτος καί ὁ πρός οὗτος βλέπω κρίνω ὁ εὐδαίμων ὁ ἄλλος ζητέω , ὅς μή ἐν ὁ εὐδαιμονέω ἀριθμέω ; εἰ μέν γάρ συμφόρησις εἰμί ἀγαθός καί ἀναγκαῖος ἤ καί οὐ ἀναγκαῖος , ἀλλά ἀγαθός καί οὗτος λέγω , χρή καί οὗτος πάρειμι ζητέω : εἰ δέ ὁ τέλος εἷς τις εἰμί ἀλλά οὐ πολύς δέω — οὕτως γάρ ἄν οὐ τέλος , ἀλλά τέλος ἄν ζητέω — ἐκεῖνος χρή λαμβάνω μόνος , ὅς ἔσχατος τε εἰμί καί τίμιος καί ὅς ὁ ψυχή ζητέω ἐν ἑαυτοῦ ἐγκολπίζω . ὁ δέ ζήτησις οὗτος καί ὁ βούλησις οὐ ὁ μή ἐν οὗτος εἰμί : οὗτος γάρ οὐ αὐτός φύσις ἀλλά πάρειμι μόνος φεύγω ὁ λογισμός ἀποικονομέω ἤ καί προσλαμβάνω ζητέω : αὐτός δέ ὁ ἔφεσις πρός ὁ κρατύς αὐτός , ὅς ἐγγίγνομαι ἀποπληρόω καί ἵστημι , καί οὗτος ὁ βουλητός ὄντως βίος . ὁ δέ ἀναγκαῖος τις πάρειμι οὐ βούλησις ἄν εἰμί , εἰ κύριος ὁ βούλησις ὑπολαμβάνω , ἀλλά μή καταχράομαι τις λέγω , ἐπειδή καί οὗτος πάρειμι ἀξιόω . ἐπεί καί ὅλος ὁ κακός ἐκκλίνω , καί οὐ δήπου βουλητός ὁ ὁ ἔκκλισις ὁ τοιοῦτος : μάλα γάρ βουλητός ὁ μηδέ δέω ὁ ἔκκλισις ὁ τοιοῦτος . μαρτυρέω δέ καί αὐτός , ὅταν παρέρχομαι : οἷος ὑγίεια καί ἀνωδυνία . τίς γάρ οὗτος ἐπαγωγός εἰμί ; καταφρονέω γοῦν ὑγίεια πάρειμι καί ὁ μή ἀλγέω . ὅς δέ πάρειμι μέν οὐδείς ἐπαγωγός ἔχω οὐδέ προστίθημι τις πρός ὁ εὐδαιμονέω , ἄπειμι δέ διά ὁ ὁ ἐναντίος λυπέω παρουσία ζητέω , εὔλογος ἀναγκαῖος , ἀλλά οὐ ἀγαθός φάσκω εἰμί . οὐδέ συναριθμητέον τοίνυν ὁ τέλος , ἀλλά καί ἄπειμι αὐτός καί ὁ ἐναντίος πάρειμι ἀκέραιος ὁ τέλος τηρητέον .