plotinus.enneades 6.4.7
ἀλλὰ πάλιν λέγωμεν πῶς ἐπὶ πάντα ἐστὶ τὸ αὐτό : τοῦτο δὲ ταὐτόν ἐστι πῶς ἕκαστον τῶν πολλῶν τῶν αἰσθητῶν οὐκ ἄμοιρον τοῦ αὐτοῦ πολλαχῇ κείμενον . οὐ γὰρ ἐκεῖνο ὀρθῶς ἔχει ἐκ τῶν εἰρημένων μερίζειν εἰς τὰ πολλά , ἀλλὰ τὰ πολλὰ μεμερισμένα εἰς τὸ ἓν μᾶλλον ἀνάγειν , κἀκεῖνο οὐκ ἐληλυθέναι πρὸς ταῦτα , ἀλλὰ ταῦτα ὅτι διέρριπται παρεσχηκέναι δόξαν ἡμῖν κατὰ ταῦτα κἀκεῖνο διειλῆφθαι , οἷον εἴ τις τὸ κρατοῦν καὶ συνέχον εἰς ἴσα τῷ κρατουμένῳ διαιροῖ . καίτοι κρατοίη ἂν καὶ χεὶρ σῶμα ὅλον καὶ ξύλον πολύπηχυ καὶ ἄλλο τι , καὶ ἐπὶ πᾶν μὲν τὸ κρατοῦν , οὐ διείληπται δὲ ὅμως εἰς ἴσα τῷ κρατουμένῳ ἐν τῇ χειρί , καθ̓ ὅσον ἐφάπτεται εἰς τοσοῦτον περιγραφομένης , ὡς δοκεῖ , τῆς δυνάμεως , ἀλλ̓ ὅμως τῆς χειρὸς ὁριζομένης τῷ αὑτῆς ποσῷ , οὐ τῷ τοῦ αἰωρουμένου καὶ κρατουμένου σώματος . καὶ εἰ προσθείης δὲ τῷ κρατουμένῳ σώματι μῆκος ἄλλο καὶ δύναιτο ἡ χεὶρ φέρειν , ἡ δύναμις κἀκεῖνο κρατεῖ οὐ διαληφθεῖσα εἰς τοσαῦτα μέρη , ὅσα τὸ σῶμα ἔχει . τί οὖν , εἴ τις τὸν ὄγκον τὸν σωματικὸν τῆς χειρὸς ὑποθεῖτο ἀφῃρῆσθαι , καταλείποι δὲ τὴν δύναμιν τὴν αὐτὴν τὴν ἀνέχουσαν καὶ πρότερον αὐτόν , τὴν πρόσθεν ἐν τῇ χειρὶ οὖσαν ; ἆῤ οὐκ ἂν ἡ αὐτὴ ἀμέριστος οὖσα ἐν παντὶ ὡσαύτως κατὰ πᾶν μέρος εἴη ; εἰ δὲ δὴ φωτεινὸν μικρὸν ὄγκον οἷον κέντρον ποιησάμενος μεῖζόν τι περιθείης σφαιρικὸν σῶμα διαφανές , ὥστε τὸ φῶς τὸ ἔνδον ἐν παντὶ τῷ περιέχοντι φαίνειν , οὐκ οὔσης ἄλλοθεν αὐγῆς τῷ ἔξωθεν ὄγκῳ , ἆῤ οὐκ ἐκεῖνο τὸ ἔνδον φήσομεν αὐτὸ μηδὲν παθεῖν , ἀλλὰ μένον ἐπὶ πάντα τὸν ἔξωθεν ὄγκον ἐληλυθέναι , καὶ τὸ ἐκεῖ ἐνορώμενον ἐν τῷ μικρῷ ὄγκῳ φῶς κατειληφέναι τὸ ἔξω ; ἐπειδὴ τοίνυν οὐ παρὰ τοῦ ὄγκου τοῦ σωματικοῦ τοῦ μικροῦ ἐκείνου ἦν τὸ φῶς — οὐ γὰρ ᾗ σῶμα ἦν εἶχε τὸ φῶς , ἀλλ̓ ᾗ φωτεινὸν σῶμα , ἑτέρᾳ δυνάμει , οὐ σωματικῇ οὔσῃ — φέρε , εἴ τις τὸν ὄγκον τοῦ σώματος ὑφέλοι , τηροῖ δὲ τὴν τοῦ φωτὸς δύναμιν , ἆῤ ἂν ἔτι εἴποις που εἶναι τὸ φῶς , ἢ ἐπ’ ἴσης ἂν εἴη καθ̓ ὅλην τε τὴν ἔξω σφαῖραν ; οὐκέτι δὴ οὐδ̓ ἀπερείσῃ τῇ διανοίᾳ ὅπου πρότερον ἦν κείμενον , καὶ οὔτε ἔτι ἐρεῖς ὅθεν οὔτε ὅπῃ , ἀλλὰ περὶ μὲν τούτου ἄπορος ἔσῃ ἐν θαύματι ποιούμενος , ἅμα δὲ ὡδὶ τοῦ σφαιρικοῦ σώματος ἀτενίσας εἰς τὸ φῶς καὶ ὡδὶ αὐτοῦ : ἐπεὶ καὶ ἐπὶ τοῦ ἡλίου ἔχεις μὲν εἰπεῖν ὅθεν τὸ φῶς ἐπιλάμπει κατὰ πάντα τὸν ἀέρα εἰς τὸ σῶμα τοῦ ἡλίου βλέπων , τὸ δὲ αὐτὸ ὅμως ὁρᾷς φῶς πανταχοῦ οὐδὲ τοῦτο μεμερισμένον . δηλοῦσι δὲ αἱ ἀποτομαὶ ἐπὶ θάτερα ἢ ὅθεν ἐλήλυθεν διδοῦσαι εἶναι οὐδὲ μερίζουσαι . καὶ δὴ τοίνυν εἰ δύναμις μόνον ὁ ἥλιος ἦν σώματος χωρὶς οὖσα καὶ φῶς παρεῖχεν , οὐκ ἂν ἐντεῦθεν ἤρξατο οὐδ̓ ἂν εἶπες ὅθεν , ἀλλ̓ ἦν ἂν τὸ φῶς πανταχοῦ ἓν καὶ ταὐτὸν ὂν οὐκ ἀρξάμενον οὐδ̓ ἀρχήν ποθεν ἔχον .
Lemmas: ἀλλά πάλιν λέγω πῶς ἐπί πᾶς εἰμί ὁ αὐτός : οὗτος δέ αὐτός εἰμί πῶς ἕκαστος ὁ πολύς ὁ αἰσθητός οὐ ἄμοιρος ὁ αὐτός πολλαχῆ κεῖμαι . οὐ γάρ ἐκεῖνος ὀρθός ἔχω ἐκ ὁ λέγω μερίζω εἰς ὁ πολύς , ἀλλά ὁ πολύς μερίζω εἰς ὁ εἷς μάλα ἀνάγω , ἐκεῖνος οὐ ἔρχομαι πρός οὗτος , ἀλλά οὗτος ὅτι διαρρίπτω παρέχω δόξα ἐγώ κατά οὗτος ἐκεῖνος διαλαμβάνω , οἷος εἰ τις ὁ κρατέω καί συνέχω εἰς ἴσος ὁ κρατέω διαιρέω . καίτοι κρατέω ἄν καί χείρ σῶμα ὅλος καί ξύλον πολύπηχυς καί ἄλλος τις , καί ἐπί πᾶς μέν ὁ κρατέω , οὐ διαλαμβάνω δέ ὅμως εἰς ἴσος ὁ κρατέω ἐν ὁ χείρ , κατά ὅσος ἐφάπτω εἰς τοσοῦτος περιγράφω , ὡς δοκέω , ὁ δύναμις , ἀλλά ὅμως ὁ χείρ ὁρίζω ὁ ἑαυτοῦ πός , οὐ ὁ ὁ αἰωρέω καί κρατέω σῶμα . καί εἰ προστίθημι δέ ὁ κρατέω σῶμα μῆκος ἄλλος καί δύναμαι ὁ χείρ φέρω , ὁ δύναμις ἐκεῖνος κρατέω οὐ διαλαμβάνω εἰς τοσοῦτος μέρος , ὅσος ὁ σῶμα ἔχω . τίς οὖν , εἰ τις ὁ ὄγκος ὁ σωματικός ὁ χείρ ὑποτίθημι ἀφαιρέω , καταλείπω δέ ὁ δύναμις ὁ αὐτός ὁ ἀνέχω καί πρότερος αὐτός , ὁ πρόσθεν ἐν ὁ χείρ εἰμί ; ἆρα οὐ ἄν ὁ αὐτός ἀμέριστος εἰμί ἐν πᾶς ὡσαύτως κατά πᾶς μέρος εἰμί ; εἰ δέ δή φωτεινός μικρός ὄγκος οἷος κέντρον ποιέω μέγας τις περιτίθημι σφαιρικός σῶμα διαφανής , ὥστε ὁ φάος ὁ ἔνδον ἐν πᾶς ὁ περιέχω φαίνω , οὐ εἰμί ἄλλοθεν αὐγή ὁ ἔξωθεν ὄγκος , ἆρα οὐ ἐκεῖνος ὁ ἔνδον φημί αὐτός μηδείς πάσχω , ἀλλά μένω ἐπί πᾶς ὁ ἔξωθεν ὄγκος ἔρχομαι , καί ὁ ἐκεῖ ἐνοράω ἐν ὁ μικρός ὄγκος φάος καταλαμβάνω ὁ ἔξω ; ἐπειδή τοίνυν οὐ παρά ὁ ὄγκος ὁ σωματικός ὁ μικρός ἐκεῖνος εἰμί ὁ φάος — οὐ γάρ ᾗ σῶμα εἰμί ἔχω ὁ φάος , ἀλλά ᾗ φωτεινός σῶμα , ἕτερος δύναμις , οὐ σωματικός εἰμί — φέρω , εἰ τις ὁ ὄγκος ὁ σῶμα ὑφαιρέω , τηρέω δέ ὁ ὁ φώς δύναμις , ἆρα ἄν ἔτι λέγω που εἰμί ὁ φάος , ἤ ἐπί ἴσος ἄν εἰμί κατά ὅλος τε ὁ ἔξω σφαῖρα ; οὐκέτι δή οὐδέ ἀπερείδω ὁ διάνοια ὅπου πρότερος εἰμί κεῖμαι , καί οὔτε ἔτι λέγω ὅθεν οὔτε ὅπῃ , ἀλλά περί μέν οὗτος ἄπορος εἰμί ἐν θαῦμα ποιέω , ἅμα δέ ὡδί ὁ σφαιρικός σῶμα ἀτενίζω εἰς ὁ φάος καί ὡδί αὐτοῦ : ἐπεί καί ἐπί ὁ ἥλιος ἔχω μέν λέγω ὅθεν ὁ φάος ἐπιλάμπω κατά πᾶς ὁ ἀήρ εἰς ὁ σῶμα ὁ ἥλιος βλέπω , ὁ δέ αὐτός ὅμως ὁράω φάος πανταχοῦ οὐδέ οὗτος μερίζω . δηλόω δέ ὁ ἀποτομή ἐπί ἕτερος ἤ ὅθεν ἔρχομαι δίδωμι εἰμί οὐδέ μερίζω . καί δή τοίνυν εἰ δύναμις μόνος ὁ ἥλιος εἰμί σῶμα χωρίς εἰμί καί φάος παρέχω , οὐ ἄν ἐντεῦθεν ἄρχω οὐδέ ἄν λέγω ὅθεν , ἀλλά εἰμί ἄν ὁ φάος πανταχοῦ εἷς καί αὐτός εἰμί οὐ ἄρχω οὐδέ ἀρχή ποθεν ἔχω .