plotinus.enneades 6.7.39
ἀλλ̓ οὐκ ὄντος οἷον διαστήματός τινος οὐδὲ διαφορᾶς πρὸς αὑτό , τὸ ἐπιβάλλον ἑαυτῷ τί ἂν εἴη ἢ αὐτό ; διὸ καὶ ὀρθῶς ἑτερότητα λαμβάνει , ὅπου νοῦς καὶ οὐσία . δεῖ γὰρ τὸν νοῦν ἀεὶ ἑτερότητα καὶ ταυτότητα λαμβάνειν , εἴπερ νοήσει . ἑαυτόν τε γὰρ οὐ διακρινεῖ ἀπὸ τοῦ νοητοῦ τῇ πρὸς αὐτὸ ἑτέρου σχέσει , τά τε πάντα οὐ θεωρήσει μηδεμιᾶς ἑτερότητος γενομένης εἰς τὸ πάντα εἶναι : οὐδὲ γὰρ ἂν οὐδὲ δύο . ἔπειτα , εἰ νοήσει , οὐ δήπου ἑαυτὸν μόνον νοήσει , εἴπερ ὅλως νοήσει : διὰ τί γὰρ οὐχ ἅπαντα ; ἢ ἀδυνατήσει . ὅλως δὲ οὐχ ἁπλοῦς γίνεται νοῶν ἑαυτόν , ἀλλὰ δεῖ τὴν νόησιν τὴν περὶ αὐτοῦ ἑτέρου εἶναι , εἴ τι ὅλως δύναιτο νοεῖν αὑτό . ἐλέγομεν δέ , ὅτι οὐ νόησις τοῦτο , εἰ μὴ ἄλλον αὑτὸν ἐθέλοι ἰδεῖν . νοήσας δὲ αὐτὸς πολὺς γίνεται , νοητός , νοῶν , κινούμενος καὶ ὅσα ἄλλα προσήκει νῷ . πρὸς δὲ τούτοις κἀκεῖνο ὁρᾶν προσήκει , ὅπερ εἴρηται ἤδη ἐν ἄλλοις , ὡς ἑκάστη νόησις , εἴπερ νόησις ἔσται , ποικίλον τι δεῖ εἶναι , τὸ δὲ ἁπλοῦν καὶ τὸ αὐτὸ πᾶν οἷον κίνημα , εἰ τοιοῦτον εἴη οἷον ἐπαφή , οὐδὲν νοερὸν ἔχει . τί οὖν ; οὔτε τὰ ἄλλα οὔτε αὑτὸν εἰδήσει , ἀλλὰ σεμνὸν ἑστήξεται . τὰ μὲν οὖν ἄλλα ὕστερα αὐτοῦ , καὶ ἦν πρὸ αὐτῶν ὃ ἦν , καὶ ἐπίκτητος αὐτῶν ἡ νόησις καὶ οὐχ ἡ αὐτὴ ἀεὶ καὶ οὐχ ἑστηκότων , κἂν τὰ ἑστῶτα δὲ νοῇ , πολύς ἐστιν . οὐ γὰρ δὴ τὰ μὲν ὕστερα μετὰ τῆς νοήσεως καὶ τὴν οὐσίαν ἕξει , αἱ δὲ τούτου νοήσεις θεωρίαι κεναὶ μόνον ἔσονται . ἡ δὲ πρόνοια ἀρκεῖ ἐν τῷ αὐτὸν εἶναι , παῤ οὗ τὰ πάντα . τὸ δὲ πρὸς αὐτὸν πῶς , εἰ μὴ αὑτόν ; ἀλλὰ σεμνὸν ἑστήξεται . ἔλεγε μὲν οὖν ὁ Πλάτων περὶ τῆς οὐσίας λέγων , ὅτι νοήσει , ἀλλ̓ οὐ σεμνὸν ἑστήξεται , ὡς τῆς οὐσίας μὲν νοούσης , τοῦ δὲ μὴ νοοῦντος σεμνοῦ ἑστηξομένου , τὸ μὲν ἑστήξεται τῷ μὴ ἄλλως ἂν δεδυνῆσθαι ἑρμηνεῦσαι , σεμνότερον δὲ καὶ ὄντως σεμνὸν νομίζων εἶναι τὸ ὑπερβεβηκὸς τὸ νοεῖν .
Lemmas: ἀλλά οὐ εἰμί οἷος διάστημα τις οὐδέ διαφορά πρός ἑαυτοῦ , ὁ ἐπιβάλλω ἑαυτοῦ τίς ἄν εἰμί ἤ αὐτός ; διό καί ὀρθός ἑτερότης λαμβάνω , ὅπου νόος καί οὐσία . δέω γάρ ὁ νόος ἀεί ἑτερότης καί ταυτότης λαμβάνω , εἴπερ νοέω . ἑαυτοῦ τε γάρ οὐ διακρίνω ἀπό ὁ νοητός ὁ πρός αὐτός ἕτερος σχέσις , ὁ τε πᾶς οὐ θεωρέω μηδείς ἑτερότης γίγνομαι εἰς ὁ πᾶς εἰμί : οὐδέ γάρ ἄν οὐδέ δύο . ἔπειτα , εἰ νοέω , οὐ δήπου ἑαυτοῦ μόνος νοέω , εἴπερ ὅλος νοέω : διά τίς γάρ οὐ ἅπας ; ἤ ἀδυνατέω . ὅλος δέ οὐ ἁπλόος γίγνομαι νοέω ἑαυτοῦ , ἀλλά δέω ὁ νόησις ὁ περί αὐτός ἕτερος εἰμί , εἰ τις ὅλος δύναμαι νοέω ἑαυτοῦ . λέγω δέ , ὅτι οὐ νόησις οὗτος , εἰ μή ἄλλος ἑαυτοῦ ἐθέλω ὁράω . νοέω δέ αὐτός πολύς γίγνομαι , νοητός , νοέω , κινέω καί ὅσος ἄλλος προσήκω νόος . πρός δέ οὗτος ἐκεῖνος ὁράω προσήκω , ὅς λέγω ἤδη ἐν ἄλλος , ὡς ἕκαστος νόησις , εἴπερ νόησις εἰμί , ποικίλος τις δέω εἰμί , ὁ δέ ἁπλόος καί ὁ αὐτός πᾶς οἷος κίνημα , εἰ τοιοῦτος εἰμί οἷος ἐπαφή , οὐδείς νοερός ἔχω . τίς οὖν ; οὔτε ὁ ἄλλος οὔτε ἑαυτοῦ ὁράω , ἀλλά σεμνός ἵστημι . ὁ μέν οὖν ἄλλος ὕστερος αὐτός , καί εἰμί πρό αὐτός ὅς εἰμί , καί ἐπίκτητος αὐτός ὁ νόησις καί οὐ ὁ αὐτός ἀεί καί οὐ ἵστημι , ἐάν ὁ ἵστημι δέ νοέω , πολύς εἰμί . οὐ γάρ δή ὁ μέν ὕστερος μετά ὁ νόησις καί ὁ οὐσία ἔχω , ὁ δέ οὗτος νόησις θεωρία κενός μόνος εἰμί . ὁ δέ πρόνοια ἀρκέω ἐν ὁ αὐτός εἰμί , παρά ὅς ὁ πᾶς . ὁ δέ πρός αὐτός πῶς , εἰ μή ἑαυτοῦ ; ἀλλά σεμνός ἵστημι . λέγω μέν οὖν ὁ Πλάτων περί ὁ οὐσία λέγω , ὅτι νοέω , ἀλλά οὐ σεμνός ἵστημι , ὡς ὁ οὐσία μέν νοέω , ὁ δέ μή νοέω σεμνός ἑστήλξυμι , ὁ μέν ἵστημι ὁ μή ἄλλος ἄν δύναμαι ἑρμηνεύω , σεμνός δέ καί ὄντως σεμνός νομίζω εἰμί ὁ ὑπερβαίνω ὁ νοέω .