plotinus.enneades 2.1.7
ἴσως οὖν βέλτιον χρὴ ἀκούειν τοῦ Πλάτωνος λέγοντος ἐν μὲν τῷ παντὶ κόσμῳ δεῖν εἶναι τὸ τοιοῦτον στερεόν , τὸ ἀντίτυπον ὄν , ἵνα τε ἡ γῆ ἐν μέσῳ ἱδρυμένη ἐπιβάθρα καὶ τοῖς ἐπ’ αὐτῆς βεβηκόσιν ἑδραία ᾖ , τά τε ζῷα τὰ ἐπ’ αὐτῆς ἐξ ἀνάγκης τὸ τοιοῦτο στερεὸν ἔχῃ , ἡ δὲ γῆ τὸ μὲν εἶναι συνεχὴς παῤ αὑτῆς ἔχοι , ἐπιλάμποιτο δὲ ὑπὸ πυρός : μετέχειν δὲ ὕδατος πρὸς τὸ μὴ αὐχμηρὸν καὶ μερῶν πρὸς τὸ μὴ κωλύεσθαι συναγωγήν : ἀέρα δὲ κουφίζειν γῆς ὄγκους : μεμῖχθαι δὲ τῷ ἄνω πυρὶ οὐκ ἐν τῇ συστάσει τῶν ἄστρων τὴν γῆν , ἀλλ̓ ἐν κόσμῳ γενομένου ἑκάστου καὶ τὸ πῦρ ἀπολαῦσαί τι τῆς γῆς , ὥσπερ καὶ τὴν γῆν τοῦ πυρὸς καὶ ἕκαστον ἑκάστων , οὐχ ὡς τὸ ἀπολαῦσαν γενέσθαι ἐξ ἀμφοῖν , ἑαυτοῦ τε καὶ οὗ μετέσχεν , ἀλλὰ κατὰ τὴν ἐν κόσμῳ κοινωνίαν , ὂν ὅ ἐστι , λαβεῖν οὐκ αὐτὸ ἀλλά τι αὐτοῦ , οἷον οὐκ ἀέρα , ἀλλ̓ ἀέρος τὴν ἁπαλότητα καὶ πυρὸς τὴν λαμπρότητα : τὴν δὲ μῖξιν πάντα διδόναι καὶ τὸ συναμφότερον τότε ποιεῖν , οὐ γῆν μόνον καὶ τὴν πυρὸς φύσιν , τὴν στερεότητα ταύτην καὶ τὴν πυκνότητα . μαρτυρεῖ δὲ καὶ αὐτὸς τούτοις εἰπών ʽφῶς ἀνῆψεν ὁ θεὸς περὶ τὴν δευτέραν ἀπὸ γῆς περιφοράν̓ , τὸν ἥλιον λέγων , καὶ λαμπρότατόν που λέγει ἀλλαχοῦ τὸν ἥλιον , τὸν αὐτὸν δὲ λευκότατον , ἀπάγων ἡμᾶς τοῦ ἄλλο τι νομίζειν ἢ πῦρ εἶναι , πῦρ δὲ οὐδετέρων τῶν εἰδῶν αὐτοῦ τῶν ἄλλων , ἀλλὰ τὸ φῶς , ὅ φησιν ἕτερον φλογὸς εἶναι , θερμὸν δὲ προσηνῶς μόνον : τοῦτο δὲ τὸ φῶς σῶμα εἶναι , ἀποστίλβειν δὲ ἀπ̓ αὐτοῦ τὸ ὁμώνυμον αὐτῷ φῶς , ὃ δή φαμεν καὶ ἀσώματον εἶναι : τοῦτο δὲ ἀπ̓ ἐκείνου τοῦ φωτὸς παρέχεσθαι , ἐκλάμπον ἐξ ἐκείνου ὥσπερ ἄνθος ἐκείνου καὶ στιλπνότητα , ὃ δὴ καὶ εἶναι τὸ ὄντως λευκὸν σῶμα . ἡμεῖς δὲ τὸ γεηρὸν πρὸς τὸ χεῖρον λαμβάνοντες , τοῦ Πλάτωνος κατὰ τὴν στερεότητα λαβόντος τὴν γῆν , ἕν τι δὴ γῆν ὀνομάζομεν ἡμεῖς διαφορὰς γῆς ἐκείνου τιθεμένου . τοῦ δὴ τοιούτου πυρὸς τοῦ φῶς παρέχοντος τὸ καθαρώτατον ἐν τῷ ἄνω τόπῳ κειμένου καὶ κατὰ φύσιν ἐκεῖ ἱδρυμένου , ταύτην τὴν φλόγα οὐκ ἐπιμίγνυσθαι τοῖς ἐκεῖ ὑποληπτέον , ἀλλὰ φθάνουσαν μέχρι τινὸς ἀποσβέννυσθαι ἐντυχοῦσαν πλείονι ἀέρι ἀνελθοῦσάν τε μετὰ γῆς ῥίπτεσθαι κάτω οὐ δυναμένην ὑπερβαίνειν πρὸς τὸ ἄνω , κάτω δὲ τῆς σελήνης ἵστασθαι , ὥστε καὶ λεπτότερον ποιεῖν τὸν ἐκεῖ ἀέρα καὶ φλόγα , εἰ μένοι , μαραινομένην εἰς τὸ πρᾳότερον γίγνεσθαι καὶ τὸ λαμπρὸν μὴ ἔχειν ὅσον εἰς τὴν ζέσιν , ἀλλ̓ ἢ ὅσον παρὰ τοῦ φωτὸς τοῦ ἄνω ἐναυγάζεσθαι : τὸ δὲ φῶς ἐκεῖ , τὸ μὲν ποικιλθὲν : ἐν λόγοις τοῖς ἄστροις , ὥσπερ ἐν τοῖς μεγέθεσιν , οὕτω καὶ ἐν ταῖς χρόαις τὴν διαφορὰν ἐργάσασθαι , τὸν δ̓ ἄλλον οὐρανὸν εἶναι καὶ αὐτὸν τοιούτου φωτός , μὴ ὁρᾶσθαι δὲ λεπτότητι τοῦ σώματος καὶ διαφανείᾳ οὐκ ἀντιτύπῳ , ὥσπερ καὶ τὸν καθαρὸν ἀέρα , προσέτι δὲ τούτοις καὶ τῷ πόρρω .
Lemmas: ἴσως οὖν ἀγαθός χρή ἀκούω ὁ Πλάτων λέγω ἐν μέν ὁ πᾶς κόσμος δέω εἰμί ὁ τοιοῦτος στερεός , ὁ ἀντίτυπος εἰμί , ἵνα τε ὁ γῆ ἐν μέσος ἱδρύω ἐπιβάθρα καί ὁ ἐπί αὐτός βαίνω ἑδραῖος εἰμί , ὁ τε ζῷον ὁ ἐπί αὐτός ἐκ ἀνάγκη ὁ τοιοῦτος στερεός ἔχω , ὁ δέ γῆ ὁ μέν εἰμί συνεχής παρά ἑαυτοῦ ἔχω , ἐπιλάμπω δέ ὑπό πῦρ : μετέχω δέ ὕδωρ πρός ὁ μή αὐχμηρός καί μέρος πρός ὁ μή κωλύω συναγωγή : ἀήρ δέ κουφίζω γῆ ὄγκος : μείγνυμι δέ ὁ ἄνω πῦρ οὐ ἐν ὁ σύστασις ὁ ἄστρον ὁ γῆ , ἀλλά ἐν κόσμος γίγνομαι ἕκαστος καί ὁ πῦρ ἀπολαύω τις ὁ γῆ , ὥσπερ καί ὁ γῆ ὁ πῦρ καί ἕκαστος ἕκαστος , οὐ ὡς ὁ ἀπολαύω γίγνομαι ἐκ ἄμφω , ἑαυτοῦ τε καί ὅς μετέχω , ἀλλά κατά ὁ ἐν κόσμος κοινωνία , εἰμί ὅς εἰμί , λαμβάνω οὐ αὐτός ἀλλά τις αὐτός , οἷος οὐ ἀήρ , ἀλλά ἀήρ ὁ ἁπαλότης καί πῦρ ὁ λαμπρότης : ὁ δέ μίξις πᾶς δίδωμι καί ὁ συναμφότεροι τότε ποιέω , οὐ γῆ μόνος καί ὁ πῦρ φύσις , ὁ στερεότης οὗτος καί ὁ πυκνότης . μαρτυρέω δέ καί αὐτός οὗτος λέγω ἵημι ἀνάπτω ὁ θεός περί ὁ δεύτερος ἀπό γῆ περιφορά , ὁ ἥλιος λέγω , καί λαμπρός που λέγω ἀλλαχοῦ ὁ ἥλιος , ὁ αὐτός δέ λευκός , ἀπάγω ἐγώ ὁ ἄλλος τις νομίζω ἤ πῦρ εἰμί , πῦρ δέ οὐδέτερος ὁ εἶδος αὐτός ὁ ἄλλος , ἀλλά ὁ φάος , ὅς φημί ἕτερος φλόξ εἰμί , θερμός δέ προσηνής μόνος : οὗτος δέ ὁ φάος σῶμα εἰμί , ἀποστίλβω δέ ἀπό αὐτός ὁ ὁμώνυμος αὐτός φάος , ὅς δή φημί καί ἀσώματος εἰμί : οὗτος δέ ἀπό ἐκεῖνος ὁ φώς παρέχω , ἐκλάμπω ἐκ ἐκεῖνος ὥσπερ ἄνθος ἐκεῖνος καί στιλπνότης , ὅς δή καί εἰμί ὁ ὄντως λευκός σῶμα . ἐγώ δέ ὁ γεηρός πρός ὁ κακός λαμβάνω , ὁ Πλάτων κατά ὁ στερεότης λαμβάνω ὁ γῆ , εἷς τις δή γῆ ὀνομάζω ἐγώ διαφορά γῆ ἐκεῖνος τίθημι . ὁ δή τοιοῦτος πῦρ ὁ φάος παρέχω ὁ καθαρός ἐν ὁ ἄνω τόπος κεῖμαι καί κατά φύσις ἐκεῖ ἱδρύω , οὗτος ὁ φλόξ οὐ ἐπιμείγνυμι ὁ ἐκεῖ ὑπολαμβάνω , ἀλλά φθάνω μέχρι τις ἀποσβέννυμι ἐντυγχάνω πολύς ἀήρ ἀνέρχομαι τε μετά γῆ ῥίπτω κάτω οὐ δύναμαι ὑπερβαίνω πρός ὁ ἄνω , κάτω δέ ὁ σελήνη ἵστημι , ὥστε καί λεπτός ποιέω ὁ ἐκεῖ ἀήρ καί φλόξ , εἰ μένω , μαραίνω εἰς ὁ πρᾶος γίγνομαι καί ὁ λαμπρός μή ἔχω ὅσος εἰς ὁ ζέσις , ἀλλά ἤ ὅσος παρά ὁ φώς ὁ ἄνω ἐναυγάζω : ὁ δέ φάος ἐκεῖ , ὁ μέν ποικίλλω : ἐν λόγος ὁ ἄστρον , ὥσπερ ἐν ὁ μέγεθος , οὕτως καί ἐν ὁ χροιά ὁ διαφορά ἐργάζομαι , ὁ δέ ἄλλος οὐρανός εἰμί καί αὐτός τοιοῦτος φώς , μή ὁράω δέ λεπτότης ὁ σῶμα καί διαφάνεια οὐ ἀντίτυπος , ὥσπερ καί ὁ καθαρός ἀήρ , προσέτι δέ οὗτος καί ὁ πρόσω .