plotinus.enneades 4.9.2
πρῶτον μὲν οὖν οὐκ , εἰ ἡ ψυχὴ μία ἡ ἐμὴ καὶ ἡ ἄλλου , ἤδη καὶ τὸ συναμφότερον τῷ συναμφοτέρῳ ταὐτόν . ἐν ἄλλῳ γὰρ καὶ ἐν ἄλλῳ ταὐτὸν ὂν οὐ τὰ αὐτὰ πάθη ἕξει ἐν ἑκατέρῳ , ὡς ἄνθρωπος ὁ ἐν ἐμοὶ κινουμένῳ καὶ ἐν σοὶ μὴ κινουμένῳ ἐν ἐμοὶ μὲν κινούμενος , ἐν σοὶ δὲ ἑστὼς ἔσται : καὶ οὐκ ἄτοπον οὐδὲ παραδοξότερον τὸ ἐν ἐμοὶ καὶ σοὶ ταὐτὸν εἶναι , οὐδὲ ἀνάγκη αἰσθανομένου ἐμοῦ καὶ ἄλλον πάντη τὸ αὐτὸ πάθος ἔχειν . οὐδὲ γὰρ ἐπὶ τοῦ ἑνὸς σώματος τὸ τῆς ἑτέρας χειρὸς πάθημα ἡ ἑτέρα ᾔσθετο , ἀλλ̓ ἡ ἐν τῷ ὅλῳ . εἰ δὴ ἔδει τὸ ἐμὸν γινώσκειν καὶ σέ , ἕν τι ἐξ ἀμφοῖν ʽὂν̓ συνημμένον σῶμα ἐχρῆν εἶναι : οὕτω γὰρ συναφθεῖσαι ἑκατέρα ᾔσθετο ταὐτόν . ἐνθυμεῖσθαι δὲ προσήκει τὸ καὶ πολλὰ λανθάνειν τὸ ὅλον καὶ τῶν ἐν ἑνὶ καὶ τῷ αὐτῷ σώματι γιγνομένων , καὶ τοσούτῳ , ὅσῳ ἂν μέγεθος ἔχῃ τὸ σῶμα πολύ , ὥσπερ ἐπὶ κητῶν λέγεται μεγάλων , ἐφ̓ ὧν παθήματός τινος περὶ τὸ μέρος ὄντος τῷ ὅλῳ αἴσθησις διὰ μικρότητα τοῦ κινήματος οὐδεμία προσέρχεται : ὥστε οὐκ ἀνάγκη διάδηλον τύπῳ τὴν αἴσθησιν τῷ ὅλῳ καὶ παντὶ εἰσαφικνεῖσθαι ἑνός τινος παθόντος . ἀλλὰ συμπάσχειν μὲν οὐκ ἄτοπον οὐδ̓ ἀπογνωστέον , τύπωσιν δὲ αἰσθητικὴν οὐκ ἀναγκαῖον γίγνεσθαι . ἀρετὴν δὲ ἐν ἐμοὶ ἔχειν , κακίαν δὲ ἐν ἑτέρῳ , οὐκ ἄτοπον , εἴπερ καὶ κινεῖσθαι ἐν ἄλλῳ καὶ ἐν ἄλλῳ ἑστάναι ταὐτὸν οὐκ ἀδύνατον . οὐδὲ γὰρ οὕτως μίαν λέγομεν , ὡς πάντη πλήθους ἄμοιρον — τοῦτο γὰρ τῇ κρείττονι φύσει δοτέον — ἀλλὰ μίαν καὶ πλῆθος λέγομεν καὶ μετέχειν τῆς φύσεως τῆς περὶ τὰ σώματα μεριστῆς γινομένης καὶ τῆς ἀμερίστου αὖ : ὥστε πάλιν εἶναι μίαν . ὥσπερ δὲ ἐπ’ ἐμοῦ τὸ γενόμενον περὶ τὸ μέρος πάθος οὐκ ἀνάγκη κρατεῖν τοῦ ὅλου , ὃ δ̓ ἂν περὶ τὸ κυριώτερον γένηται φέρει τι εἰς τὸ μέρος , οὕτω τὰ μὲν ἐκ τοῦ παντὸς εἰς ἕκαστον σαφέστερα μᾶλλον ὁμοπαθούντων πολλαχοῦ τῷ ὅλῳ , τὰ δὲ παῤ ἡμῶν ἄδηλον εἰ συντελεῖ πρὸς τὸ ὅλον .
Lemmas: πρῶτος μέν οὖν οὐ , εἰ ὁ ψυχή εἷς ὁ ἐμός καί ὁ ἄλλος , ἤδη καί ὁ συναμφότεροι ὁ συναμφότεροι αὐτός . ἐν ἄλλος γάρ καί ἐν ἄλλος αὐτός εἰμί οὐ ὁ αὐτός πάθος ἔχω ἐν ἑκάτερος , ὡς ἄνθρωπος ὁ ἐν ἐγώ κινέω καί ἐν σύ μή κινέω ἐν ἐγώ μέν κινέω , ἐν σύ δέ ἵστημι εἰμί : καί οὐ ἄτοπος οὐδέ παράδοξος ὁ ἐν ἐγώ καί σύ αὐτός εἰμί , οὐδέ ἀνάγκη αἰσθάνομαι ἐγώ καί ἄλλος πάντῃ ὁ αὐτός πάθος ἔχω . οὐδέ γάρ ἐπί ὁ εἷς σῶμα ὁ ὁ ἕτερος χείρ πάθημα ὁ ἕτερος αἰσθάνομαι , ἀλλά ὁ ἐν ὁ ὅλος . εἰ δή δέω ὁ ἐμός γιγνώσκω καί σύ , εἷς τις ἐκ ἄμφω ὕω συνάπτω σῶμα χρή εἰμί : οὕτως γάρ συνάπτω ἑκάτερος αἰσθάνομαι αὐτός . ἐνθυμέομαι δέ προσήκω ὁ καί πολύς λανθάνω ὁ ὅλος καί ὁ ἐν εἷς καί ὁ αὐτός σῶμα γίγνομαι , καί τοσοῦτος , ὅσος ἄν μέγεθος ἔχω ὁ σῶμα πολύς , ὥσπερ ἐπί κῆτος λέγω μέγας , ἐπί ὅς πάθημα τις περί ὁ μέρος εἰμί ὁ ὅλος αἴσθησις διά μικρότης ὁ κίνημα οὐδείς προσέρχομαι : ὥστε οὐ ἀνάγκη διάδηλος τύπος ὁ αἴσθησις ὁ ὅλος καί πᾶς εἰσαφικνέομαι εἷς τις πάσχω . ἀλλά συμπάσχω μέν οὐ ἄτοπος οὐδέ ἀπογνωστέον , τύπωσις δέ αἰσθητικός οὐ ἀναγκαῖος γίγνομαι . ἀρετή δέ ἐν ἐγώ ἔχω , κακία δέ ἐν ἕτερος , οὐ ἄτοπος , εἴπερ καί κινέω ἐν ἄλλος καί ἐν ἄλλος ἵστημι αὐτός οὐ ἀδύνατος . οὐδέ γάρ οὕτως εἷς λέγω , ὡς πάντῃ πλῆθος ἄμοιρος — οὗτος γάρ ὁ κρατύς φύσις δίδωμι — ἀλλά εἷς καί πλῆθος λέγω καί μετέχω ὁ φύσις ὁ περί ὁ σῶμα μεριστός γίγνομαι καί ὁ ἀμέριστος αὖ : ὥστε πάλιν εἰμί εἷς . ὥσπερ δέ ἐπί ἐγώ ὁ γίγνομαι περί ὁ μέρος πάθος οὐ ἀνάγκη κρατέω ὁ ὅλος , ὅς δέ ἄν περί ὁ κύριος γίγνομαι φέρω τις εἰς ὁ μέρος , οὕτως ὁ μέν ἐκ ὁ πᾶς εἰς ἕκαστος σαφής μάλα ὁμοπαθέω πολλαχοῦ ὁ ὅλος , ὁ δέ παρά ἐγώ ἄδηλος εἰ συντελέω πρός ὁ ὅλος .