ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plotinus.enneades 2.3.6
Ἄρεα δὲ τόνδε ἢ Ἀφροδίτην θεμένους μοιχείας ποιεῖν , εἰ ὡδὶ εἶεν , ὥσπερ ἐκ τῆς ἀνθρώπων ἀκολασίας αὑτοὺς ἐμπιπλάντας ὧν πρὸς ἀλλήλους δέονται , πῶς οὐ πολλὴν ἀλογίαν ἔχει ; καὶ τὴν μὲν θέαν αὐτοῖς τὴν πρὸς ἀλλήλους , εἰ οὑτωσὶ θεῷντο , ἡδεῖαν εἶναι , πέρας δὲ αὐτοῖς μηδὲν εἶναι , πῶς ἄν τις παραδέξαιτο ; μυριάδων δὲ ζῴων ἀναριθμήτων γινομένων καὶ οὐσῶν ἑκάστῳ τελεῖν ἀεὶ τό τε δόξαν αὐτοῖς διδόναι , πλουτεῖν ποιεῖν , πένητας , ἀκολάστους , καὶ τὰς ἐνεργείας ἑκάστων αὐτοὺς τελεῖν , τίς αὐτοῖς ἐστιν ὁ βίος ; ἢ πῶς δυνατὸν τοσαῦτα ποιεῖν ; τὸ δὲ ἀναφορὰς ζῳδίων ἀναμένειν καὶ τότε τελεῖν , καὶ ὅσαις μοίραις ἀνατέλλει ἕκαστον , ἐνιαυτοὺς εἶναι τοσούτους τῆς ἀναφορᾶς , καὶ οἷον ἐπὶ δακτύλων τίθεσθαι , ὅτε ποιήσουσι , μὴ ἐξεῖναι δ̓ αὐτοῖς πρὸ τούτων τῶν χρόνων , ὅλως δὲ μηδενὶ ἑνὶ τὸ κύριον τῆς διοικήσεως διδόναι . τούτοις δὲ τὰ πάντα διδόναι , ὥσπερ οὐκ ἐπιστατοῦντος ἑνός , ἀφ̓ οὗ διηρτῆσθαι τὸ πᾶν ἑκάστῳ διδόντος κατὰ φύσιν τὸ αὑτοῦ περαίνειν καὶ ἐνεργεῖν τὰ αὑτοῦ συντεταγμένον αὖ μετ̓ αὐτοῦ , λύοντός ἐστι καὶ ἀγνοοῦντος κόσμου φύσιν ἀρχὴν ἔχοντος καὶ αἰτίαν πρώτην ἐπὶ πάντα ἰοῦσαν .
Lemmas: Ἄρης δέ ὅδε ἤ Ἀφροδίτη τίθημι μοιχεία ποιέω , εἰ ὡδί εἰμί , ὥσπερ ἐκ ὁ ἄνθρωπος ἀκολασία ἑαυτοῦ ἐμπίμπλημι ὅς πρός ἀλλήλων δέω , πῶς οὐ πολύς ἀλογία ἔχω ; καί ὁ μέν θέα αὐτός ὁ πρός ἀλλήλων , εἰ οὕτως θεάομαι , ἡδύς εἰμί , πέρας δέ αὐτός μηδείς εἰμί , πῶς ἄν τις παραδείκνυμι ; μυριάς δέ ζῷον ἀναρίθμητος γίγνομαι καί εἰμί ἕκαστος τελέω ἀεί ὁ τε δόξα αὐτός δίδωμι , πλουτέω ποιέω , πένης , ἀκόλαστος , καί ὁ ἐνέργεια ἕκαστος αὐτός τελέω , τίς αὐτός εἰμί ὁ βίος ; ἤ πῶς δυνατός τοσοῦτος ποιέω ; ὁ δέ ἀναφορά ζῴδιον ἀναμένω καί τότε τελέω , καί ὅσος μοῖρα ἀνατέλλω ἕκαστος , ἐνιαυτός εἰμί τοσοῦτος ὁ ἀναφορά , καί οἷος ἐπί δάκτυλος τίθημι , ὅτε ποιέω , μή ἔξεστι δέ αὐτός πρό οὗτος ὁ χρόνος , ὅλος δέ μηδείς εἷς ὁ κύριος ὁ διοίκησις δίδωμι . οὗτος δέ ὁ πᾶς δίδωμι , ὥσπερ οὐ ἐπιστατέω εἷς , ἀπό ὅς διαρτάω ὁ πᾶς ἕκαστος δίδωμι κατά φύσις ὁ ἑαυτοῦ περαίνω καί ἐνεργέω ὁ ἑαυτοῦ συντάσσω αὖ μετά αὐτός , λύω εἰμί καί ἀγνοέω κόσμος φύσις ἀρχή ἔχω καί αἰτία πρῶτος ἐπί πᾶς ἔρχομαι .
plotinus.enneades 2.3.7
ἀλλ̓ εἰ σημαίνουσιν οὗτοι τὰ ἐσόμενα , ὥσπερ φαμὲν πολλὰ καὶ ἄλλα σημαντικὰ εἶναι τῶν ἐσομένων , τί ἂν τὸ ποιοῦν εἴη ; καὶ ἡ τάξις πῶς ; οὐ γὰρ ἂν ἐσημαίνετο τεταγμένως μὴ ἑκάστων γινομένων . ἔστω τοίνυν ὥσπερ γράμματα ἐν οὐρανῷ γραφόμενα ἀεὶ ἢ γεγραμμένα καὶ κινούμενα , ποιοῦντα μέντοι ἔργον καὶ ἄλλο : ἐπακολουθείτω δὲ τῷδε ἡ παῤ αὐτῶν σημασία , ὡς ἀπὸ μιᾶς ἀρχῆς ἐν ἑνὶ ζῴῳ παῤ ἄλλου μέρους ἄλλο ἄν τις μάθοι . καὶ γὰρ καὶ ἦθος ἄν τις γνοίη εἰς ὀφθαλμούς τινος ἰδὼν ἤ τι ἄλλο μέρος τοῦ σώματος καὶ κινδύνους καὶ σωτηρίας . καὶ οὖν μέρη μὲν ἐκεῖνα , μέρη δὲ καὶ ἡμεῖς : ἄλλα οὖν ἄλλοις . μεστὰ δὲ πάντα σημείων καὶ σοφός τις ὁ μαθὼν ἐξ ἄλλου ἄλλο . πολλὰ δὲ ἤδη συνηθείᾳ γιγνόμενα γινώσκεται πᾶσι . τίς οὖν ἡ σύνταξις ἡ μία ; οὕτω γὰρ καὶ τὸ κατὰ τοὺς ὄρνεις εὔλογον καὶ τὰ ἄλλα ζῷα , ἀφ̓ ὧν σημαινόμεθα ἕκαστα . συνηρτῆσθαι δὴ δεῖ ἀλλήλοις τὰ πάντα , καὶ μὴ μόνον ἐν ἑνὶ τῶν καθ̓ ἕκαστα τοῦ εὖ εἰρομένου σύμπνοια μία , ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον καὶ πρότερον ἐν τῷ παντί : καὶ μίαν ἀρχὴν ἓν πολύζῳον ποιῆσαι καὶ ἐκ πάντων ἕν , καὶ ὡς ἐν ἑνὶ ἑκάστῳ τὰ μέρη ἕν τι ἔργον ἕκαστον εἴληφεν , οὕτω καὶ τὰ ἐν τῷ παντὶ ἕκαστα ἔργα ἕκαστον ἔχειν καὶ μᾶλλον ἢ ταῦτα , ὅσον μὴ μόνον μέρη , ἀλλὰ καὶ ὅλα καὶ μείζω . πρόεισι μὲν δὴ ἕκαστον ἀπὸ μιᾶς τὸ αὑτοῦ πρᾶττον , συμβάλλει δὲ ἄλλο ἄλλῳ : οὐ γὰρ ἀπήλλακται τοῦ ὅλου : καὶ δὴ καὶ ποιεῖ καὶ πάσχει ὑπ’ ἄλλων καὶ ἄλλο αὖ προσῆλθε καὶ ἐλύπησεν ἢ ἧσε . πρόεισι δὲ οὐκ εἰκῇ οὐδὲ κατ̓ ἐπιτυχίαν : καὶ γὰρ ἄλλο τι καὶ ἐκ τούτων καὶ ἐφεξῆς κατὰ φύσιν ἄλλο .
Lemmas: ἀλλά εἰ σημαίνω οὗτος ὁ εἰμί , ὥσπερ φημί πολύς καί ἄλλος σημαντικός εἰμί ὁ εἰμί , τίς ἄν ὁ ποιέω εἰμί ; καί ὁ τάξις πῶς ; οὐ γάρ ἄν σημαίνω τεταγμένως μή ἕκαστος γίγνομαι . εἰμί τοίνυν ὥσπερ γράμμα ἐν οὐρανός γράφω ἀεί ἤ γράφω καί κινέω , ποιέω μέντοι ἔργον καί ἄλλος : ἐπακολουθέω δέ ὅδε ὁ παρά αὐτός σημασία , ὡς ἀπό εἷς ἀρχή ἐν εἷς ζῷον παρά ἄλλος μέρος ἄλλος ἄν τις μανθάνω . καί γάρ καί ἦθος ἄν τις γιγνώσκω εἰς ὀφθαλμός τις ὁράω ἤ τις ἄλλος μέρος ὁ σῶμα καί κίνδυνος καί σωτηρία . καί οὖν μέρος μέν ἐκεῖνος , μέρος δέ καί ἐγώ : ἄλλος οὖν ἄλλος . μεστός δέ πᾶς σημεῖον καί σοφός τις ὁ μανθάνω ἐκ ἄλλος ἄλλος . πολύς δέ ἤδη συνήθεια γίγνομαι γιγνώσκω πᾶς . τίς οὖν ὁ σύνταξις ὁ εἷς ; οὕτως γάρ καί ὁ κατά ὁ ὄρνις εὔλογος καί ὁ ἄλλος ζῷον , ἀπό ὅς σημαίνω ἕκαστος . συναρτάω δή δέω ἀλλήλων ὁ πᾶς , καί μή μόνος ἐν εἷς ὁ κατά ἕκαστος ὁ εὖ ἔρομαι σύμπνοια εἷς , ἀλλά πολύς μάλα καί πρότερος ἐν ὁ πᾶς : καί εἷς ἀρχή εἷς πολύζῳος ποιέω καί ἐκ πᾶς εἷς , καί ὡς ἐν εἷς ἕκαστος ὁ μέρος εἷς τις ἔργον ἕκαστος λαμβάνω , οὕτως καί ὁ ἐν ὁ πᾶς ἕκαστος ἔργον ἕκαστος ἔχω καί μάλα ἤ οὗτος , ὅσος μή μόνος μέρος , ἀλλά καί ὅλος καί μέγας . πρόειμι μέν δή ἕκαστος ἀπό εἷς ὁ ἑαυτοῦ πράσσω , συμβάλλω δέ ἄλλος ἄλλος : οὐ γάρ ἀπαλλάσσω ὁ ὅλος : καί δή καί ποιέω καί πάσχω ὑπό ἄλλος καί ἄλλος αὖ προσέρχομαι καί λυπέω ἤ ἥδω . πρόειμι δέ οὐ εἰκῇ οὐδέ κατά ἐπιτυχία : καί γάρ ἄλλος τις καί ἐκ οὗτος καί ἐφεξῆς κατά φύσις ἄλλος .
plotinus.enneades 2.3.8
καὶ δὴ καὶ ψυχὴ τὸ αὑτῆς ἔργον ποιεῖν ὡρμημένη — ψυχὴ γὰρ πάντα ποιεῖ ἀρχῆς ἔχουσα λόγον — κἂν εὐθυποροῖ καὶ ταράττοιτο αὖ , καὶ ἕπεται τοῖς δρωμένοις ἐν τῷ παντὶ δίκη , εἴπερ μὴ λυθήσεται . μένει δ̓ ἀεὶ ὀρθουμένου τοῦ ὅλου τάξει καὶ δυνάμει τοῦ κρατοῦντος : συνεργοῦντα δὲ καὶ τὰ ἄστρα ὡς ἂν μόρια οὐ σμικρὰ ὄντα τοῦ οὐρανοῦ πρὸς τὸ ὅλον ἀριπρεπῆ καὶ πρὸς τὸ σημαίνειν ἐστί . σημαίνει μὲν οὖν πάντα , ὅσα ἐν αἰσθητῷ , ποιεῖ δὲ ἄλλα , ὅσα φανερῶς ποιεῖ . ἡμεῖς δὲ ψυχῆς ἔργα κατὰ φύσιν ποιοῦμεν , ἕως μὴ ἐσφάλημεν ἐν τῷ πλήθει τοῦ παντός : σφαλέντες δὲ ἔχομεν δίκην καὶ τὸ σφάλμα αὐτὸ καὶ τὸ ἐν χείρονι μοίρᾳ εἰς ὕστερον . πλοῦτοι μὲν οὖν καὶ πενίαι συντυχίᾳ τῶν ἔξω : ἀρεταὶ δὲ καὶ κακίαι ; ἀρεταὶ μὲν διὰ τὸ ἀρχαῖον τῆς ψυχῆς , κακίαι δὲ συντυχίᾳ ψυχῆς πρὸς τὰ ἔξω . ἀλλὰ περὶ μὲν τούτων ἐν ἄλλοις εἴρηται .
Lemmas: καί δή καί ψυχή ὁ ἑαυτοῦ ἔργον ποιέω ὁρμάω — ψυχή γάρ πᾶς ποιέω ἀρχή ἔχω λόγος — ἄν εὐθυπορέω καί ταράσσω αὖ , καί ἕπομαι ὁ δράω ἐν ὁ πᾶς δίκη , εἴπερ μή λύω . μένω δέ ἀεί ὀρθόω ὁ ὅλος τάξις καί δύναμις ὁ κρατέω : συνεργέω δέ καί ὁ ἄστρον ὡς ἄν μόριον οὐ μικρός εἰμί ὁ οὐρανός πρός ὁ ὅλος ἀριπρεπής καί πρός ὁ σημαίνω εἰμί . σημαίνω μέν οὖν πᾶς , ὅσος ἐν αἰσθητός , ποιέω δέ ἄλλος , ὅσος φανερός ποιέω . ἐγώ δέ ψυχή ἔργον κατά φύσις ποιέω , ἕως μή σφάλλω ἐν ὁ πλῆθος ὁ πᾶς : σφάλλω δέ ἔχω δίκη καί ὁ σφάλμα αὐτός καί ὁ ἐν κακός μοῖρα εἰς ὕστερον . πλοῦτος μέν οὖν καί πενία συντυχία ὁ ἔξω : ἀρετή δέ καί κακία ; ἀρετή μέν διά ὁ ἀρχαῖος ὁ ψυχή , κακία δέ συντυχία ψυχή πρός ὁ ἔξω . ἀλλά περί μέν οὗτος ἐν ἄλλος λέγω .
plotinus.enneades 2.3.10
εἰ δ̓ οὕτω , τὰς σημασίας καὶ νῦν δοτέον τὰς δὲ ποιήσεις οὐ πάντως οὐδὲ τοῖς ὅλοις αὐτῶν , ἀλλὰ καὶ ὅσα τοῦ παντὸς πάθη , καὶ ὅσον τὸ λοιπὸν αὐτῶν . καὶ ψυχῇ μὲν καὶ πρὶν ἐλθεῖν εἰς γένεσιν δοτέον ἥκειν τι φερούσῃ παῤ αὑτῆς : οὐ γὰρ ἂν ἔλθοι εἰς σῶμα μὴ μέγα τι παθητικὸν ἔχουσα . δοτέον δὲ καὶ τύχας εἰσιούσῃ τῷ κατ̓ αὐτὴν τὴν φορὰν εἰσιέναι . δοτέον δὲ καὶ αὐτὴν τὴν φορὰν ποιεῖσθαι συνεργοῦσαν καὶ ἀποπληροῦσαν παῤ αὑτῆς , ἃ δεῖ τελεῖν τὸ πᾶν , ἑκάστου τῶν ἐν αὐτῇ τάξιν μερῶν λαβόντος .
Lemmas: εἰ δέ οὕτως , ὁ σημασία καί νῦν δίδωμι ὁ δέ ποίησις οὐ πάντως οὐδέ ὁ ὅλος αὐτός , ἀλλά καί ὅσος ὁ πᾶς πάθος , καί ὅσος ὁ λοιπός αὐτός . καί ψυχή μέν καί πρίν ἔρχομαι εἰς γένεσις δίδωμι ἥκω τις φέρω παρά ἑαυτοῦ : οὐ γάρ ἄν ἔρχομαι εἰς σῶμα μή μέγας τις παθητικός ἔχω . δίδωμι δέ καί τύχη εἰσέρχομαι ὁ κατά αὐτός ὁ φορά εἰσέρχομαι . δίδωμι δέ καί αὐτός ὁ φορά ποιέω συνεργέω καί ἀποπληρόω παρά ἑαυτοῦ , ὅς δέω τελέω ὁ πᾶς , ἕκαστος ὁ ἐν αὐτός τάξις μέρος λαμβάνω .
plotinus.enneades 2.3.11
χρὴ δὲ κἀκεῖνο ἐνθυμεῖσθαι , ὡς τὸ ἀπ̓ ἐκείνων ἰὸν οὐ τοιοῦτον εἶσιν εἰς τοὺς λαβόντας , οἷον παῤ ἐκείνων ἔρχεται : οἷον εἰ πῦρ , ἀμυδρὸν τοῦτο , καὶ εἰ φιλιακὴ διάθεσις ἀσθενὴς γενομένη ἐν τῷ λαβόντι οὐ μάλα καλὴν τὴν φίλησιν εἰργάσατο , καὶ θυμὸς δὴ οὐκ ἐν μέτρῳ τυχόντος , ὡς ἀνδρεῖον γενέσθαι , ἢ ἀκροχολίαν ἢ ἀθυμίαν εἰργάσατο , καὶ τὸ τιμῆς ἐν ἔρωτι ὂν καὶ περὶ τὸ καλὸν ἔχον τῶν δοκούντων καλῶν ἔφεσιν εἰργάσατο , καὶ νοῦ ἀπόρροια πανουργίαν : καὶ γὰρ ἡ πανουργία ἐθέλει νοῦς εἶναι τυχεῖν οὗ ἐφίεται οὐ δυνάμενος . γίνεται οὖν κακὰ ἕκαστα τούτων ἐν ἡμῖν ἐκεῖ οὐ τούτων ὄντων : ἐπεὶ καὶ τὰ ἐλθόντα , καίτοι οὐκ ἐκεῖνα ὄντα , οὐ μένει οὐδὲ ταῦτα οἷα ἦλθε σώμασι μιγνύμενα καὶ ὕλῃ καὶ ἀλλήλοις .
Lemmas: χρή δέ ἐκεῖνος ἐνθυμέομαι , ὡς ὁ ἀπό ἐκεῖνος ἔρχομαι οὐ τοιοῦτος ἔρχομαι εἰς ὁ λαμβάνω , οἷος παρά ἐκεῖνος ἔρχομαι : οἷον εἰ πῦρ , ἀμυδρός οὗτος , καί εἰ φιλιακός διάθεσις ἀσθενής γίγνομαι ἐν ὁ λαμβάνω οὐ μάλα καλός ὁ φίλησις ἐργάζομαι , καί θυμός δή οὐ ἐν μέτρον τυγχάνω , ὡς ἀνδρεῖος γίγνομαι , ἤ ἀκραχολία ἤ ἀθυμία ἐργάζομαι , καί ὁ τιμή ἐν ἔρως εἰμί καί περί ὁ καλός ἔχω ὁ δοκέω καλός ἔφεσις ἐργάζομαι , καί νόος ἀπόρροια πανουργία : καί γάρ ὁ πανουργία ἐθέλω νόος εἰμί τυγχάνω ὅς ἐφίημι οὐ δύναμαι . γίγνομαι οὖν κακός ἕκαστος οὗτος ἐν ἐγώ ἐκεῖ οὐ οὗτος εἰμί : ἐπεί καί ὁ ἔρχομαι , καίτοι οὐ ἐκεῖνος εἰμί , οὐ μένω οὐδέ οὗτος οἷος ἔρχομαι σῶμα μείγνυμι καί ὕλη καί ἀλλήλων .
plotinus.enneades 2.3.12
καὶ δὴ καὶ τὰ ἰόντα εἰς ἓν συμπίπτει καὶ κομίζεται ἕκαστον τῶν γιγνομένων τι ἐκ τούτου τοῦ κράματος , ὥστε ὃ ἔστι καὶ ποῖόν τι γενέσθαι . οὐ γὰρ τὸ ἵππον ποιεῖ , ἀλλὰ τῷ ἵππῳ τι δίδωσιν : ὁ γὰρ ἵππος ἐξ ἵππου καὶ ἐξ ἀνθρώπου ἄνθρωπος : συνεργὸς δὲ ἥλιος τῇ πλάσει : ὁ δὲ ἐκ τοῦ λόγου τοῦ ἀνθρώπου γίνεται . ἀλλ̓ ἔβλαψέ ποτε ἢ ὠφέλησε τὰ ἔξω : ὁμοίως γὰρ τῷ πατρί , ἀλλὰ πρὸς τὸ βέλτιον πολλάκις , ἔστι δ̓ ὅτε πρὸς τὸ χεῖρον συνέπεσεν . ἀλλ̓ οὐκ ἐκβιβάζει τοῦ ὑποκειμένου : ὁτὲ δὲ καὶ ἡ ὕλη κρατεῖ , οὐχ ἡ φύσις , ὡς μὴ τέλειον γενέσθαι ἡττωμένου τοῦ εἴδους .
Lemmas: καί δή καί ὁ ἔρχομαι εἰς εἷς συμπίπτω καί κομίζω ἕκαστος ὁ γίγνομαι τις ἐκ οὗτος ὁ κρᾶμα , ὥστε ὅς εἰμί καί ποῖος τις γίγνομαι . οὐ γάρ ὁ ἵππος ποιέω , ἀλλά ὁ ἵππος τις δίδωμι : ὁ γάρ ἵππος ἐκ ἵππος καί ἐκ ἄνθρωπος ἄνθρωπος : συνεργός δέ ἥλιος ὁ πλάσις : ὁ δέ ἐκ ὁ λόγος ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι . ἀλλά βλάπτω ποτέ ἤ ὠφελέω ὁ ἔξω : ὅμοιος γάρ ὁ πατήρ , ἀλλά πρός ὁ ἀγαθός πολλάκις , εἰμί δέ ὅτε πρός ὁ κακός συμπίπτω . ἀλλά οὐ ἐκβιβάζω ὁ ὑπόκειμαι : ὅτε δέ καί ὁ ὕλη κρατέω , οὐ ὁ φύσις , ὡς μή τέλειος γίγνομαι ἡσσάομαι ὁ εἶδος .
plotinus.enneades 2.3.15
ὁ δὲ Πλάτων πρὸ τῆς περιφορᾶς τοῦ ἀτράκτου δοὺς κλήρους καὶ προαιρέσεις συνεργοὺς ὕστερον δίδωσι τοὺς ἐν τῷ ἀτράκτῳ , ὡς πάντως τὰ αἱρεθέντα συναποτελοῦντας : ἐπεὶ καὶ ὁ δαίμων συνεργὸς εἰς πλήρωσιν αὐτῶν . ἀλλ̓ οἱ κλῆροι τίνες ; ἢ τοῦ παντὸς ἔχοντος οὕτως , ὡς τότε εἶχεν , ὅτε εἰσῄεσαν εἰς τὸ σῶμα , γενέσθαι καὶ τὸ εἰσελθεῖν εἰς τόδε τὸ σῶμα καὶ τῶνδε γονέων καὶ ἐν τοιούτοις τόποις γίνεσθαι καὶ ὅλως , ὡς εἴπομεν , τὰ ἔξω . πάντα δὲ ὁμοῦ γενόμενα καὶ οἷον συγκλωσθέντα διὰ τῆς μιᾶς τῶν λεγομένων Μοιρῶν δεδήλωται ἐπί τε ἑκάστων ἐπί τε τῶν ὅλων : ἡ δὲ Λάχεσις τοὺς κλήρους : καὶ τὰ συμπεσόντα τάδε πάντως ἀναγκαῖον τὴν Ἄτροπον ἐπάγειν . τῶν δ̓ ἀνθρώπων οἱ μὲν γίνονται τῶν ἐκ τοῦ ὅλου καὶ τῶν ἔξω ὥσπερ γοητευθέντες καὶ ὀλίγα ἢ οὐδὲν αὐτοί : οἱ δὲ κρατοῦντες τούτων καὶ ὑπεραίροντες οἷον τῇ κεφαλῇ πρὸς τὸ ἄνω καὶ ἐκτὸς ψυχῆς ἀποσώζουσι τὸ ἄριστον καὶ ἀρχαῖον τῆς ψυχικῆς οὐσίας . οὐ γὰρ δὴ νομιστέον τοιοῦτον εἶναι ψυχήν , οἷον , ὅ τι ἂν ἔξωθεν πάθῃ , ταύτην φύσιν ἴσχειν μόνην τῶν πάντων οἰκείαν φύσιν οὐκ ἔχουσαν : ἀλλὰ χρὴ πολὺ πρότερον αὐτὴν ἢ τὰ ἄλλα , ἅτε ἀρχῆς λόγον ἔχουσαν , πολλὰς οἰκείας δυνάμεις πρὸς ἐνεργείας τὰς κατὰ φύσιν ἔχειν : οὐ γὰρ δὴ οἷόν τε οὐσίαν οὖσαν μὴ μετὰ τοῦ εἶναι καὶ ὀρέξεις καὶ πράξεις καὶ τὸ πρὸς τὸ εὖ κεκτῆσθαι . τὸ μὲν οὖν συναμφότερον ἐκ τοῦ συναμφοτέρου τῆς φύσεως καὶ τοιόνδε καὶ ἔργα ἔχει τοιάδε : ψυχὴ δὲ εἴ τις χωρίζεται , χωριστὰ καὶ ἴδια ἐνεργεῖ τὰ τοῦ σώματος πάθη οὐχ αὑτῆς τιθεμένη , ἅτε ἤδη ὁρῶσα , ὡς τὸ μὲν ἄλλο , τὸ δὲ ἄλλο .
Lemmas: ὁ δέ Πλάτων πρό ὁ περιφορά ὁ ἄτρακτος δίδωμι κλῆρος καί προαίρεσις συνεργός ὕστερον δίδωμι ὁ ἐν ὁ ἄτρακτος , ὡς πάντως ὁ αἱρέω συναποτελέω : ἐπεί καί ὁ δαίμων συνεργός εἰς πλήρωσις αὐτός . ἀλλά ὁ κλῆρος τίς ; ἤ ὁ πᾶς ἔχω οὕτως , ὡς τότε ἔχω , ὅτε εἰσέρχομαι εἰς ὁ σῶμα , γίγνομαι καί ὁ εἰσέρχομαι εἰς ὅδε ὁ σῶμα καί ὅδε γονεύς καί ἐν τοιοῦτος τόπος γίγνομαι καί ὅλος , ὡς λέγω , ὁ ἔξω . πᾶς δέ ὁμοῦ γίγνομαι καί οἷος συγκλώθω διά ὁ εἷς ὁ λέγω Μοῖρα δηλόω ἐπί τε ἕκαστος ἐπί τε ὁ ὅλος : ὁ δέ Λάχεσις ὁ κλῆρος : καί ὁ συμπίπτω ὅδε πάντως ἀναγκαῖος ὁ Ἄτροπος ἐπάγω . ὁ δέ ἄνθρωπος ὁ μέν γίγνομαι ὁ ἐκ ὁ ὅλος καί ὁ ἔξω ὥσπερ γοητεύω καί ὀλίγος ἤ οὐδείς αὐτός : ὁ δέ κρατέω οὗτος καί ὑπεραίρω οἷος ὁ κεφαλή πρός ὁ ἄνω καί ἐκτός ψυχή ἀποσῴζω ὁ ἀγαθός καί ἀρχαῖος ὁ ψυχικός οὐσία . οὐ γάρ δή νομίζω τοιοῦτος εἰμί ψυχή , οἷος , ὅς τις ἄν ἔξωθεν πάσχω , οὗτος φύσις ἴσχω μόνος ὁ πᾶς οἰκεῖος φύσις οὐ ἔχω : ἀλλά χρή πολύς πρότερος αὐτός ἤ ὁ ἄλλος , ἅτε ἀρχή λόγος ἔχω , πολύς οἰκεῖος δύναμις πρός ἐνέργεια ὁ κατά φύσις ἔχω : οὐ γάρ δή οἷος τε οὐσία εἰμί μή μετά ὁ εἰμί καί ὄρεξις καί πρᾶξις καί ὁ πρός ὁ εὖ κτάομαι . ὁ μέν οὖν συναμφότεροι ἐκ ὁ συναμφότεροι ὁ φύσις καί τοιόσδε καί ἔργον ἔχω τοιόσδε : ψυχή δέ εἰ τις χωρίζω , χωριστός καί ἴδιος ἐνεργέω ὁ ὁ σῶμα πάθος οὐ ἑαυτοῦ τίθημι , ἅτε ἤδη ὁράω , ὡς ὁ μέν ἄλλος , ὁ δέ ἄλλος .
plotinus.enneades 2.3.17
πότερα δὲ οἱ λόγοι οὗτοι οἱ ἐν ψυχῇ νοήματα ; ἀλλὰ πῶς κατὰ τὰ νοήματα ποιήσει ; ὁ γὰρ λόγος ἐν ὕλῃ ποιεῖ καὶ τὸ ποιοῦν φυσικῶς οὐ νόησις οὐδὲ ὅρασις , ἀλλὰ δύναμις τρεπτικὴ τῆς ὕλης , οὐκ εἰδυῖα ἀλλὰ δρῶσα μόνον , οἷον τύπον καὶ σχῆμα ἐν ὕδατι , ὥσπερ κύκλος , ἄλλου ἐνδόντος εἰς τοῦτο τὸ ποιεῖν . εἰ τοῦτο , ποιήσει τὸ ἡγούμενον τῆς ψυχῆς τῷ τρέπειν τὴν ἔνυλον καὶ γεννητικὴν ψυχήν . τρέψει οὖν λογισαμένη αὕτη ; ἀλλ̓ εἰ λογισαμένη , ἀναφορὰν ἕξει . πότερον εἰς ἄλλο ἢ εἰς τὰ ἐν αὐτῇ ; ἀλλ̓ εἰς τὰ ἐν αὐτῇ , οὐδὲν δεῖ λογισμοῦ . οὐ γὰρ οὗτος τρέψει , ἀλλὰ τὸ ἐν αὐτῇ ἔχον τοὺς λόγους : τοῦτο γὰρ καὶ δυνατώτερον καὶ ποιεῖν ἐν ψυχῇ δυνάμενον . κατ̓ εἴδη ἄρα ποιεῖ . δεῖ τοίνυν καὶ αὐτὴν παρὰ νοῦ ἔχουσαν διδόναι . νοῦς δὴ ψυχῇ δίδωσι τῇ τοῦ παντός , ψυχὴ δὲ παῤ αὑτῆς ἡ μετὰ νοῦν τῇ μετ̓ αὐτὴν ἐλλάμπουσα καὶ τυποῦσα , ἡ δὲ ὡσπερεὶ ἐπιταχθεῖσα ἤδη ποιεῖ : ποιεῖ δὲ τὰ μὲν ἀνεμποδίστως , τὰ δὲ ἐμποδισθεῖσα . ἅτε δὴ δύναμιν εἰς τὸ ποιεῖν λαβοῦσα καὶ λόγων οὐ τῶν πρώτων πληρωθεῖσα οὐ μόνον καθ̓ ἃ ἔλαβε ποιήσει , ἀλλὰ γένοιτο ἄν τι καὶ παῤ αὐτῆς καὶ τοῦτο δῆλον ὅτι χεῖρον : καὶ ζῷον μέν , ζῷον δὲ ἀτελέστερον καὶ δυσχεραῖνον τὴν αὑτοῦ ζωήν , ἅτε χείριστον καὶ δύσκολον δὴ καὶ ἄγριον καὶ ἐξ ὕλης χείρονος οἷον ὑποστάθμης τῶν προηγουμένων πικρᾶς καὶ πικρὰ ποιούσης : καὶ ταῦτα παρέξει καὶ αὐτὴ τῷ ὅλῳ .
Lemmas: πότερος δέ ὁ λόγος οὗτος ὁ ἐν ψυχή νόημα ; ἀλλά πῶς κατά ὁ νόημα ποιέω ; ὁ γάρ λόγος ἐν ὕλη ποιέω καί ὁ ποιέω φυσικός οὐ νόησις οὐδέ ὅρασις , ἀλλά δύναμις τρεπτικός ὁ ὕλη , οὐ οἶδα ἀλλά δράω μόνος , οἷος τύπος καί σχῆμα ἐν ὕδωρ , ὥσπερ κύκλος , ἄλλος ἐνδίδωμι εἰς οὗτος ὁ ποιέω . εἰ οὗτος , ποιέω ὁ ἡγέομαι ὁ ψυχή ὁ τρέπω ὁ ἔνυλος καί γεννητικός ψυχή . τρέπω οὖν λογίζομαι οὗτος ; ἀλλά εἰ λογίζομαι , ἀναφορά ἔχω . πότερος εἰς ἄλλος ἤ εἰς ὁ ἐν αὐτός ; ἀλλά εἰς ὁ ἐν αὐτός , οὐδείς δέω λογισμός . οὐ γάρ οὗτος τρέπω , ἀλλά ὁ ἐν αὐτός ἔχω ὁ λόγος : οὗτος γάρ καί δυνατός καί ποιέω ἐν ψυχή δύναμαι . κατά εἶδος ἄρα ποιέω . δέω τοίνυν καί αὐτός παρά νόος ἔχω δίδωμι . νόος δή ψυχή δίδωμι ὁ ὁ πᾶς , ψυχή δέ παρά ἑαυτοῦ ὁ μετά νόος ὁ μετά αὐτός ἐλλάμπω καί τυπόω , ὁ δέ ὡσπερεί ἐπιτάσσω ἤδη ποιέω : ποιέω δέ ὁ μέν ἀνεμπόδιστος , ὁ δέ ἐμποδίζω . ἅτε δή δύναμις εἰς ὁ ποιέω λαμβάνω καί λόγος οὐ ὁ πρῶτος πληρόω οὐ μόνος κατά ὅς λαμβάνω ποιέω , ἀλλά γίγνομαι ἄν τις καί παρά αὐτός καί οὗτος δῆλος ὅτι κακός : καί ζῷον μέν , ζῷον δέ ἀτελής καί δυσχεραίνω ὁ ἑαυτοῦ ζωή , ἅτε κακός καί δύσκολος δή καί ἄγριος καί ἐκ ὕλη κακός οἷος ὑποστάθμη ὁ προηγέομαι πικρός καί πικρός ποιέω : καί οὗτος παρέχω καί αὐτός ὁ ὅλος .
plotinus.enneades 2.3.18
ἆῤ οὖν τὰ κακὰ τὰ ἐν τῷ παντὶ ἀναγκαῖα , ὅτι ἕπεται τοῖς προηγουμένοις ; ἢ ὅτι , καὶ εἰ μὴ ταῦτα ἦν , ἀτελὲς ἂν ἦν τὸ πᾶν . καὶ γὰρ χρείαν τὰ πολλὰ αὐτῶν ἢ καὶ πάντα παρέχεται τῷ ὅλῳ , οἷον τὰ τῶν ἰοβόλων , λανθάνει δὲ τὰ πλεῖστα διὰ τί : ἐπεὶ καὶ τὴν κακίαν αὐτὴν ἔχειν πολλὰ χρήσιμα καὶ πολλῶν ποιητικὴν καλῶν , οἷον κάλλους τεχνητοῦ παντός , καὶ κινεῖν εἰς φρόνησιν μὴ ἐῶσαν ἐπ’ ἀδείας εὕδειν . εἰ δὴ ταῦτα ὀρθῶς εἴρηται , δἑ??ʼ τὴν τοῦ παντὸς ψυχὴν θεωρεῖν μὲν τὰ ἄριστα ἀεὶ ἱεμένην πρὸς τὴν νοητὴν φύσιν καὶ τὸν θεόν , πληρουμένης δὲ αὐτῆς καὶ πεπληρωμένης οἷον ἀπομεστουμένης αὐτῆς τὸ ἐξ αὐτῆς ἴνδαλμα καὶ τὸ ἔσχατον αὐτῆς πρὸς τὸ κάτω τὸ ποιοῦν τοῦτο εἶναι . ποιητὴς οὖν ἔσχατος οὗτος : ἐπὶ δ̓ αὐτῷ τῆς ψυχῆς τὸ πρώτως πληρούμενον παρὰ νοῦ : ἐπὶ πᾶσι δὲ νοῦς δημιουργός , ὃς καὶ τῇ ψυχῇ τῇ μετ̓ αὐτὸν δίδωσιν ὧν ἴχνη ἐν τῇ τρίτῃ . εἰκότως οὖν λέγεται οὗτος ὁ κόσμος εἰκὼν ἀεὶ εἰκονιζόμενος , ἑστηκότων μὲν τοῦ πρώτου καὶ δευτέρου , τοῦ δὲ τρίτου ἑστηκότος μὲν καὶ αὐτοῦ , ἀλλ̓ ἐν τῇ ὕλῃ καὶ κατὰ συμβεβηκὸς κινουμένου . ἕως γὰρ ἂν ᾖ νοῦς καὶ ψυχή , ῥεύσονται οἱ λόγοι εἰς τοῦτο τὸ εἶδος τῆς ψυχῆς , ὥσπερ , ἕως ἂν ᾖ ἥλιος , πάντα τὰ ἀπ̓ αὐτοῦ φῶτα .
Lemmas: ἆρα οὖν ὁ κακός ὁ ἐν ὁ πᾶς ἀναγκαῖος , ὅτι ἕπομαι ὁ προηγέομαι ; ἤ ὅτι , καί εἰ μή οὗτος εἰμί , ἀτελής ἄν εἰμί ὁ πᾶς . καί γάρ χρεία ὁ πολύς αὐτός ἤ καί πᾶς παρέχω ὁ ὅλος , οἷος ὁ ὁ ἰοβόλος , λανθάνω δέ ὁ πολύς διά τίς : ἐπεί καί ὁ κακία αὐτός ἔχω πολύς χρήσιμος καί πολύς ποιητικός καλός , οἷος κάλλος τεχνητός πᾶς , καί κινέω εἰς φρόνησις μή ἐάω ἐπί ἄδεια εὕδω . εἰ δή οὗτος ὀρθός λέγω , ὅδε ὁ ὁ πᾶς ψυχή θεωρέω μέν ὁ ἀγαθός ἀεί ἵημι πρός ὁ νοητός φύσις καί ὁ θεός , πληρόω δέ αὐτός καί πληρόω οἷος ἀπομεστόομαι αὐτός ὁ ἐκ αὐτός ἴνδαλμα καί ὁ ἔσχατος αὐτός πρός ὁ κάτω ὁ ποιέω οὗτος εἰμί . ποιητής οὖν ἔσχατος οὗτος : ἐπί δέ αὐτός ὁ ψυχή ὁ πρῶτος πληρόω παρά νόος : ἐπί πᾶς δέ νόος δημιουργός , ὅς καί ὁ ψυχή ὁ μετά αὐτός δίδωμι ὅς ἴχνος ἐν ὁ τρίτος . ἔοικα οὖν λέγω οὗτος ὁ κόσμος εἰκών ἀεί εἰκονίζω , ἵστημι μέν ὁ πρῶτος καί δεύτερος , ὁ δέ τρίτος ἵστημι μέν καί αὐτός , ἀλλά ἐν ὁ ὕλη καί κατά συμβαίνω κινέω . ἕως γάρ ἄν εἰμί νόος καί ψυχή , ῥέω ὁ λόγος εἰς οὗτος ὁ εἶδος ὁ ψυχή , ὥσπερ , ἕως ἄν εἰμί ἥλιος , πᾶς ὁ ἀπό αὐτός φώς .
plotinus.enneades 2.4.1
Τὴν λεγομένη ὕλην ὑποκείμενόν τι καὶ ὑποδοχὴν εἰδῶν λέγοντες εἶναι κοινόν τινα τοῦτον λόγον περὶ αὐτῆς πάντες λέγουσιν , ὅσοι εἰς ἔννοιαν ἦλθον τῆς τοιαύτης φύσεως , καὶ μέχρι τούτου τὴν αὐτὴν φέρονται : τίς δέ ἐστιν αὕτη ἡ ὑποκειμένη φύσις καὶ πῶς δεκτικὴ καὶ τίνων , τὸ ἐντεῦθεν ἤδη ζητήσαντες διέστησαν . καὶ οἱ μὲν σώματα μόνον τὰ ὄντα εἶναι θέμενοι καὶ τὴν οὐσίαν ἐν τούτοις μίαν τε τὴν ὕλην λέγουσι καὶ τοῖς στοιχείοις ὑποβεβλῆσθαι καὶ αὐτὴν εἶναι τὴν οὐσίαν , τὰ δ̓ ἄλλα πάντα οἷον πάθη ταύτης καί πως ἔχουσαν αὐτὴν καὶ τὰ στοιχεῖα εἶναι . καὶ δὴ καὶ τολμῶσι καὶ μέχρι θεῶν αὐτὴν ἄγειν καὶ τέλος δὴ καὶ αὐτὸν τὸν θεὸν ὕλην ταύτην πως ἔχουσαν εἶναι . διδόασι δὲ καὶ σῶμα αὐτῇ ἄποιον αὐτὴν σῶμα λέγοντες καὶ μέγεθος δέ . οἱ δὲ ἀσώματον λέγουσι καὶ ταύτην οὐ μίαν τινὲς αὐτῶν , ἀλλὰ ταύτην μὲν τοῖς σώμασιν ὑποβεβλῆσθαι καὶ αὐτοί , περὶ ἧς οἱ πρότεροι λέγουσιν , ἑτέραν μέντοι προτέραν ἐν τοῖς νοητοῖς ὑποβεβλημένην τοῖς ἐκεῖ εἴδεσι καὶ ταῖς ἀσωμάτοις οὐσίαις .
Lemmas: ὁ λέγω ὕλη ὑπόκειμαι τις καί ὑποδοχή εἶδος λέγω εἰμί κοινός τις οὗτος λόγος περί αὐτός πᾶς λέγω , ὅσος εἰς ἔννοια ἔρχομαι ὁ τοιοῦτος φύσις , καί μέχρι οὗτος ὁ αὐτός φέρω : τίς δέ εἰμί οὗτος ὁ ὑπόκειμαι φύσις καί πῶς δεκτικός καί τίς , ὁ ἐντεῦθεν ἤδη ζητέω διΐστημι . καί ὁ μέν σῶμα μόνος ὁ εἰμί εἰμί τίθημι καί ὁ οὐσία ἐν οὗτος εἷς τε ὁ ὕλη λέγω καί ὁ στοιχεῖον ὑποβάλλω καί αὐτός εἰμί ὁ οὐσία , ὁ δέ ἄλλος πᾶς οἷος πάθος οὗτος καί πως ἔχω αὐτός καί ὁ στοιχεῖον εἰμί . καί δή καί τολμάω καί μέχρι θεός αὐτός ἄγω καί τέλος δή καί αὐτός ὁ θεός ὕλη οὗτος πως ἔχω εἰμί . δίδωμι δέ καί σῶμα αὐτός ἄποιος αὐτός σῶμα λέγω καί μέγεθος δέ . ὁ δέ ἀσώματος λέγω καί οὗτος οὐ εἷς τις αὐτός , ἀλλά οὗτος μέν ὁ σῶμα ὑποβάλλω καί αὐτός , περί ὅς ὁ πρότερος λέγω , ἕτερος μέντοι πρότερος ἐν ὁ νοητός ὑποβάλλω ὁ ἐκεῖ εἶδος καί ὁ ἀσώματος οὐσία .
plotinus.enneades 2.4.2
διὸ πρότερον ζητητέον περὶ ταύτης εἰ ἔστι , καὶ τίς οὖσα τυγχάνει , καὶ πῶς ἔστιν . εἰ δὴ ἀόριστόν τι καὶ ἄμορφον δεῖ τὸ τῆς ὕλης εἶναι , ἐν δὲ τοῖς ἐκεῖ ἀρίστοις οὖσιν οὐδὲν ἀόριστον οὐδὲ ἄμορφον , οὐδ̓ ἂν ὕλη ἐκεῖ εἴη : καὶ εἰ ἁπλοῦν ἕκαστον , οὐδ̓ ἂν δέοι ὕλης , ἵνα ἐξ αὐτῆς καὶ ἄλλου τὸ σύνθετον : καὶ γινομένοις μὲν ὕλης δεῖ καὶ ἐξ ἑτέρων ἕτερα ποιουμένοις , ἐφ̓ ὧν καὶ ἡ τῶν αἰσθητῶν ὕλη ἐνοήθη , μὴ γινομένοις δὲ οὔ . πόθεν δὲ ἐλήλυθε καὶ ὑπέστη ; εἰ γὰρ ἐγένετο , καὶ ὑπό τινος : εἰ δὲ ἀίδιος , καὶ ἀρχαὶ πλείους καὶ κατὰ συντυχίαν τὰ πρῶτα . κἂν εἶδος δὲ προσέλθῃ , τὸ σύνθετον ἔσται σῶμα : ὥστε κἀκεῖ σῶμα .
Lemmas: διό πρότερος ζητέω περί οὗτος εἰ εἰμί , καί τίς εἰμί τυγχάνω , καί πῶς εἰμί . εἰ δή ἀόριστος τις καί ἄμορφος δέω ὁ ὁ ὕλη εἰμί , ἐν δέ ὁ ἐκεῖ ἀγαθός εἰμί οὐδείς ἀόριστος οὐδέ ἄμορφος , οὐδέ ἄν ὕλη ἐκεῖ εἰμί : καί εἰ ἁπλόος ἕκαστος , οὐδέ ἄν δέω ὕλη , ἵνα ἐκ αὐτός καί ἄλλος ὁ σύνθετος : καί γίγνομαι μέν ὕλη δέω καί ἐκ ἕτερος ἕτερος ποιέω , ἐπί ὅς καί ὁ ὁ αἰσθητός ὕλη νοέω , μή γίγνομαι δέ οὐ . πόθεν δέ ἔρχομαι καί ὑφίστημι ; εἰ γάρ γίγνομαι , καί ὑπό τις : εἰ δέ ἀίδιος , καί ἀρχή πολύς καί κατά συντυχία ὁ πρῶτος . ἐάν εἶδος δέ προσέρχομαι , ὁ σύνθετος εἰμί σῶμα : ὥστε ἐκεῖ σῶμα .
plotinus.enneades 2.4.3
πρῶτον οὖν λεκτέον , ὡς οὐ πανταχοῦ τὸ ἀόριστον ἀτιμαστέον , οὐδὲ ὃ ἂν ἄμορφον ᾖ τῇ ἑαυτοῦ ἐπινοίᾳ , εἰ μέλλοι παρέχειν αὑτὸ τοῖς πρὸ αὐτοῦ καὶ τοῖς ἀρίστοις : οἷόν τι καὶ ψυχὴ πρὸς νοῦν καὶ λόγον πέφυκε μορφουμένη παρὰ τούτων καὶ εἰς εἶδος βέλτιον ἀγομένη : ἔν τε τοῖς νοητοῖς τὸ σύνθετον ἑτέρως , οὐχ ὡς τὰ σώματα : ἐπεὶ καὶ λόγοι σύνθετοι καὶ ἐνεργείᾳ δὲ σύνθετον ποιοῦσι τὴν ἐνεργοῦσαν εἰς εἶδος φύσιν . εἰ δὲ καὶ πρὸς ἄλλο , καὶ παῤ ἄλλου καὶ μᾶλλον . ἡ δὲ τῶν γινομένων ὕλη ἀεὶ ἄλλο καὶ ἄλλο εἶδος ἴσχει , τῶν δὲ ἀιδίων ἡ αὐτὴ ταὐτὸν ἀεί . τάχα δ̓ ἀνάπαλιν ἡ ἐνταῦθα . ἐνταῦθα μὲν γὰρ παρὰ μέρος πάντα καὶ ἓν ἑκάστοτε . διὸ οὐδὲν ἐμμένει ἄλλου ἄλλο ἐξωθοῦντος : διὸ οὐ ταὐτὸν ἀεί , ἐκεῖ δ̓ ἅμα πάντα : διὸ οὐκ ἔχει εἰς ὃ μεταβαλεῖ , ἤδη γὰρ ἔχει πάντα . οὐδέποτ̓ οὖν ἄμορφος οὐδὲ ἐκεῖ ἡ ἐκεῖ , ἐπεὶ οὐδ̓ ἡ ἐνταῦθα , ἀλλ̓ ἕτερον τρόπον ἑκατέρα . τὸ δὲ εἴτε ἀίδιος , εἴτε γενομένη , ἐπειδὰν ὅ τί ποτ̓ ἐστὶ λάβωμεν , δῆλον ἔσται .
Lemmas: πρῶτος οὖν λεκτέος , ὡς οὐ πανταχοῦ ὁ ἀόριστος ἀτιμάζω , οὐδέ ὅς ἄν ἄμορφος εἰμί ὁ ἑαυτοῦ ἐπίνοια , εἰ μέλλω παρέχω ἑαυτοῦ ὁ πρό αὐτός καί ὁ ἀγαθός : οἷος τις καί ψυχή πρός νόος καί λόγος φύω μορφόω παρά οὗτος καί εἰς εἶδος ἀγαθός ἄγω : ἐν τε ὁ νοητός ὁ σύνθετος ἕτερος , οὐ ὡς ὁ σῶμα : ἐπεί καί λόγος σύνθετος καί ἐνέργεια δέ σύνθετος ποιέω ὁ ἐνεργέω εἰς εἶδος φύσις . εἰ δέ καί πρός ἄλλος , καί παρά ἄλλος καί μάλα . ὁ δέ ὁ γίγνομαι ὕλη ἀεί ἄλλος καί ἄλλος εἶδος ἴσχω , ὁ δέ ἀίδιος ὁ αὐτός αὐτός ἀεί . τάχα δέ ἀνάπαλιν ὁ ἐνταῦθα . ἐνταῦθα μέν γάρ παρά μέρος πᾶς καί εἷς ἑκάστοτε . διό οὐδείς ἐμμένω ἄλλος ἄλλος ἐξωθέω : διό οὐ αὐτός ἀεί , ἐκεῖ δέ ἅμα πᾶς : διό οὐ ἔχω εἰς ὅς μεταβάλλω , ἤδη γάρ ἔχω πᾶς . οὐδέποτε οὖν ἄμορφος οὐδέ ἐκεῖ ὁ ἐκεῖ , ἐπεί οὐδέ ὁ ἐνταῦθα , ἀλλά ἕτερος τρόπος ἑκάτερος . ὁ δέ εἴτε ἀίδιος , εἴτε γίγνομαι , ἐπειδάν ὅς τις ποτέ εἰμί λαμβάνω , δῆλος εἰμί .
plotinus.enneades 2.4.4
ὁ δὴ λόγος ἡμῖν ὑποθεμένοις τὸ νῦν εἶναι τὰ εἴδη — δέδεικται γὰρ ἐν ἄλλοις — προίτω . εἰ οὖν πολλὰ τὰ εἴδη , κοινὸν μέν τι ἐν αὐτοῖς ἀνάγκη εἶναι : καὶ δὴ καὶ ἴδιον , ᾧ διαφέρει ἄλλο ἄλλου . τοῦτο δὴ τὸ ἴδιον καὶ ἡ διαφορὰ ἡ χωρίζουσα ἡ οἰκεία ἐστὶ μορφή . εἰ δὲ μορφή , ἔστι καὶ τὸ μορφούμενον , περὶ ὃ ἡ διαφορά . ἔστιν ἄρα καὶ ὕλη ἡ τὴν μορφὴν δεχομένη καὶ ἀεί τι ὑποκείμενον . ἔτι εἰ κόσμος νοητὸς ἔστιν ἐκεῖ , μίμημα δὲ οὗτος ἐκείνου , οὗτος δὲ σύνθετος καὶ ἐξ ὕλης , κἀκεῖ δεῖ ὕλην εἶναι . ἢ πῶς προσερεῖς κόσμον μὴ εἰς εἶδος ἰδών ; πῶς δὲ εἶδος μὴ ἐφ̓ ᾧ τὸ εἶδος λαβών ; ἀμερὲς μὲν γὰρ παντελῶς πάντη αὐτό , μεριστὸν δὲ ὁπωσοῦν . καὶ εἰ μὲν διασπασθέντα ἀπ̓ ἀλλήλων τὰ μέρη , ἡ τομὴ καὶ ἡ διάσπασις ὕλης ἐστὶ πάθος : αὕτη γὰρ ἡ τμηθεῖσα : εἰ δὲ πολλὰ ὂν ἀμέριστόν ἐστι , τὰ πολλὰ ἐν ἑνὶ ὄντα ἐν ὕλῃ ἐστὶ μορφαὶ αὐτοῦ ὄντα : τὸ γὰρ ἓν τοῦτο τὸ πολλὰ ὂν νόησον ποικίλον καὶ πολύμορφον . οὐκοῦν ἄμορφον αὐτὸ πρὸ τοῦ ποικίλον : εἰ γὰρ τῷ νῷ ἀφέλοις τὴν ποικιλίαν καὶ τὰς μορφὰς καὶ τοὺς λόγους καὶ τὰ νοήματα , τὸ πρὸ τούτων ἄμορφον καὶ ἀόριστον καὶ τούτων οὐδὲν τῶν ἐπ’ αὐτῷ καὶ ἐν αὐτῷ .
Lemmas: ὁ δή λόγος ἐγώ ὑποτίθημι ὁ νῦν εἰμί ὁ εἶδος — δείκνυμι γάρ ἐν ἄλλος — πρόειμι . εἰ οὖν πολύς ὁ εἶδος , κοινός μέν τις ἐν αὐτός ἀνάγκη εἰμί : καί δή καί ἴδιος , ὅς διαφέρω ἄλλος ἄλλος . οὗτος δή ὁ ἴδιος καί ὁ διαφορά ὁ χωρίζω ὁ οἰκεῖος εἰμί μορφή . εἰ δέ μορφή , εἰμί καί ὁ μορφόω , περί ὅς ὁ διαφορά . εἰμί ἄρα καί ὕλη ὁ ὁ μορφή δέχομαι καί ἀεί τις ὑπόκειμαι . ἔτι εἰ κόσμος νοητός εἰμί ἐκεῖ , μίμημα δέ οὗτος ἐκεῖνος , οὗτος δέ σύνθετος καί ἐκ ὕλη , ἐκεῖ δέω ὕλη εἰμί . ἤ πῶς προσλέγω κόσμος μή εἰς εἶδος ὁράω ; πῶς δέ εἶδος μή ἐπί ὅς ὁ εἶδος λαμβάνω ; ἀμερής μέν γάρ παντελής πάντῃ αὐτός , μεριστός δέ ὁπωσοῦν . καί εἰ μέν διασπάω ἀπό ἀλλήλων ὁ μέρος , ὁ τομή καί ὁ διάσπασις ὕλη εἰμί πάθος : οὗτος γάρ ὁ τέμνω : εἰ δέ πολύς εἰμί ἀμέριστος εἰμί , ὁ πολύς ἐν εἷς εἰμί ἐν ὕλη εἰμί μορφή αὐτός εἰμί : ὁ γάρ εἷς οὗτος ὁ πολύς εἰμί νοέω ποικίλος καί πολύμορφος . οὐκοῦν ἄμορφος αὐτός πρό ὁ ποικίλος : εἰ γάρ ὁ νόος ἀφαιρέω ὁ ποικιλία καί ὁ μορφή καί ὁ λόγος καί ὁ νόημα , ὁ πρό οὗτος ἄμορφος καί ἀόριστος καί οὗτος οὐδείς ὁ ἐπί αὐτός καί ἐν αὐτός .
plotinus.enneades 2.4.6
περὶ δὲ τῆς τῶν σωμάτων ὑποδοχῆς ὧδε λεγέσθω . ὅτι μὲν οὖν δεῖ τι τοῖς σώμασιν ὑποκείμενον εἶναι ἄλλο ὂν παῤ αὐτά , ἥ τε εἰς ἄλληλα μεταβολὴ τῶν στοιχείων δηλοῖ . οὐ γὰρ παντελὴς τοῦ μεταβάλλοντος ἡ φθορά : ἢ ἔσται τις οὐσία εἰς τὸ μὴ ὂν ἀπολλυμένη : οὐδ̓ αὖ τὸ γενόμενον ἐκ τοῦ παντελῶς μὴ ὄντος εἰς τὸ ὂν ἐλήλυθεν , ἀλλ̓ ἔστιν εἴδους μεταβολὴ ἐξ εἴδους ἑτέρου . μένει δὲ τὸ δεξάμενον τὸ εἶδος τοῦ γενομένου καὶ ἀποβαλὸν θάτερον . τοῦτό τε οὖν δηλοῖ καὶ ὅλως ἡ φθορά : συνθέτου γάρ : εἰ δὲ τοῦτο , ἐξ ὕλης καὶ εἴδους ἕκαστον . ἥ τε ἐπαγωγὴ μαρτυρεῖ τὸ φθειρόμενον σύνθετον δεικνῦσα : καὶ ἡ ἀνάλυσις δέ : οἷον εἰ ἡ φιάλη εἰς τὸν χρυσόν , ὁ δὲ χρυσὸς εἰς ὕδωρ , καὶ τὸ ὕδωρ δὲ φθειρόμενον τὸ ἀνάλογον ἀπαιτεῖ . ἀνάγκη δὲ τὰ στοιχεῖα ἢ εἶδος εἶναι ἢ ὕλην πρώτην ἢ ἐξ ὕλης καὶ εἴδους . ἀλλ̓ εἶδος μὲν οὐχ οἷόν τε : πῶς γὰρ ἄνευ ὕλης ἐν ὄγκῳ καὶ μεγέθει ; ἀλλ̓ οὐδ̓ ὕλη ἡ πρώτη : φθείρεται γάρ . ἐξ ὕλης ἄρα καὶ εἴδους . καὶ τὸ μὲν εἶδος κατὰ τὸ ποιὸν καὶ τὴν μορφήν , ἡ δὲ κατὰ τὸ ὑποκείμενον ἀόριστον , ὅτι μὴ εἶδος .
Lemmas: περί δέ ὁ ὁ σῶμα ὑποδοχή ὧδε λέγω . ὅτι μέν οὖν δέω τις ὁ σῶμα ὑπόκειμαι εἰμί ἄλλος εἰμί παρά αὐτός , ὁ τε εἰς ἀλλήλων μεταβολή ὁ στοιχεῖον δηλόω . οὐ γάρ παντελής ὁ μεταβάλλω ὁ φθορά : ἤ εἰμί τις οὐσία εἰς ὁ μή εἰμί ἀπόλλυμι : οὐδέ αὖ ὁ γίγνομαι ἐκ ὁ παντελής μή εἰμί εἰς ὁ εἰμί ἔρχομαι , ἀλλά εἰμί εἶδος μεταβολή ἐκ εἶδος ἕτερος . μένω δέ ὁ δέχομαι ὁ εἶδος ὁ γίγνομαι καί ἀποβάλλω ἕτερος . οὗτος τε οὖν δηλόω καί ὅλος ὁ φθορά : σύνθετος γάρ : εἰ δέ οὗτος , ἐκ ὕλη καί εἶδος ἕκαστος . ὁ τε ἐπαγωγή μαρτυρέω ὁ φθείρω σύνθετος δείκνυμι : καί ὁ ἀνάλυσις δέ : οἷον εἰ ὁ φιάλη εἰς ὁ χρυσός , ὁ δέ χρυσός εἰς ὕδωρ , καί ὁ ὕδωρ δέ φθείρω ὁ ἀνάλογος ἀπαιτέω . ἀνάγκη δέ ὁ στοιχεῖον ἤ εἶδος εἰμί ἤ ὕλη πρῶτος ἤ ἐκ ὕλη καί εἶδος . ἀλλά εἶδος μέν οὐ οἷος τε : πῶς γάρ ἄνευ ὕλη ἐν ὄγκος καί μέγεθος ; ἀλλά οὐδέ ὕλη ὁ πρῶτος : φθείρω γάρ . ἐκ ὕλη ἄρα καί εἶδος . καί ὁ μέν εἶδος κατά ὁ ποιός καί ὁ μορφή , ὁ δέ κατά ὁ ὑπόκειμαι ἀόριστος , ὅτι μή εἶδος .
plotinus.enneades 2.4.7
Ἐμπεδοκλῆς δὲ τὰ στοιχεῖα ἐν ὕλῃ θέμενος ἀντιμαρτυροῦσαν ἔχει τὴν φθορὰν αὐτῶν . Ἀναξαγόρας δὲ τὸ μῖγμα ὕλην ποιῶν , οὐκ ἐπιτηδειότητα πρὸς πάντα , ἀλλὰ πάντα ἐνεργείᾳ ἔχειν λέγων ὃν εἰσάγει νοῦν ἀναιρεῖ οὐκ αὐτὸν τὴν μορφὴν καὶ τὸ εἶδος διδόντα ποιῶν οὐδὲ πρότερον τῆς ὕλης ἀλλ̓ ἅμα . ἀδύνατον δὲ τὸ ἅμα . εἰ γὰρ μετέχει τὸ μῖγμα τοῦ εἶναι , πρότερον τὸ ὄν : εἰ δὲ καὶ τοῦτο ὂν κἀκεῖνο ἄλλου ἐπ’ αὐτοῖς δεήσει τρίτου . εἰ οὖν πρότερον ἀνάγκη τὸν δημιουργὸν εἶναι , τί ἔδει τὰ εἴδη κατὰ σμικρὰ ἐν τῇ ὕλῃ εἶναι , εἶτα τὸν νοῦν διὰ πραγμάτων ἀνηνύτων διακρίνειν ἐξὸν ἀποίου οὔσης τὴν ποιότητα καὶ τὴν μορφὴν ἐπὶ πᾶσαν ἐκτεῖναι ; τό τε πᾶν ἐν παντὶ εἶναι πῶς οὐκ ἀδύνατον ; ὁ δὲ τὸ ἅπειρον ὑποθεὶς τί ποτε τοῦτο λεγέτω . καὶ εἰ οὕτως ἄπειρον , ὡς ἀδιεξίτητον , ὡς οὐκ ἔστι τοιοῦτόν τι ἐν τοῖς οὖσιν οὔτε αὐτοάπειρον οὔτε ἐπ’ ἄλλῃ φύσει ὡς συμβεβηκὸς σώματί τινι , τὸ μὲν αὐτοάπειρον , ὅτι καὶ τὸ μέρος αὐτοῦ ἐξ ἀνάγκης ἄπειρον , τὸ δὲ ὡς συμβεβηκός , ὅτι τὸ ᾧ συμβέβηκεν ἐκεῖνο οὐκ ἂν καθ̓ ἑαυτὸ ἄπειρον εἴη οὐδὲ ἁπλοῦν οὐδὲ ὕλη , ἐστὶ δῆλον . ἀλλ̓ οὐδὲ αἱ ἄτομοι τάξιν ὕλης ἕξουσιν αἱ τὸ παράπαν οὐκ οὖσαι : τμητὸν γὰρ πᾶν σῶμα κατὰ τᾶν : καὶ τὸ συνεχὲς δὲ τῶν σωμάτων καὶ τὸ ὑγρὸν μὴ οἷόν τε ἄνευ νοῦ ἕκαστα καὶ ψυχῆς , ἣν ἀδύνατον ἐξ ἀτόμων εἶναι , ἄλλην τε φύσιν παρὰ τὰς ἀτόμους ἐκ τῶν ἀτόμων δημιουργεῖν οὐχ οἷόν τε : ἐπεὶ καὶ οὐδεὶς δημιουργὸς ποιήσει τι ἐξ οὐχ ὕλης συνεχοῦς . καὶ μυρία ἂν λέγοιτο πρὸς ταύτην τὴν ὑπόθεσιν καὶ εἴρηται : διὸ ἐνδιατρίβειν περιττὸν ἐν τούτοις .
Lemmas: Ἐμπεδοκλῆς δέ ὁ στοιχεῖον ἐν ὕλη τίθημι ἀντιμαρτυρέω ἔχω ὁ φθορά αὐτός . Ἀναξαγόρας δέ ὁ μῖγμα ὕλη ποιέω , οὐ ἐπιτηδειότης πρός πᾶς , ἀλλά πᾶς ἐνέργεια ἔχω λέγω ὅς εἰσάγω νόος ἀναιρέω οὐ αὐτός ὁ μορφή καί ὁ εἶδος δίδωμι ποιέω οὐδέ πρότερος ὁ ὕλη ἀλλά ἅμα . ἀδύνατος δέ ὁ ἅμα . εἰ γάρ μετέχω ὁ μῖγμα ὁ εἰμί , πρότερος ὁ εἰμί : εἰ δέ καί οὗτος εἰμί ἐκεῖνος ἄλλος ἐπί αὐτός δέω τρίτος . εἰ οὖν πρότερος ἀνάγκη ὁ δημιουργός εἰμί , τίς δέω ὁ εἶδος κατά μικρός ἐν ὁ ὕλη εἰμί , εἶτα ὁ νόος διά πρᾶγμα ἀνήνυτος διακρίνω ἔξεστι ἄποιος εἰμί ὁ ποιότης καί ὁ μορφή ἐπί πᾶς ἐκτείνω ; ὁ τε πᾶς ἐν πᾶς εἰμί πῶς οὐ ἀδύνατος ; ὁ δέ ὁ ἤπειρος ὑποτίθημι τις ποτέ οὗτος λέγω . καί εἰ οὕτως ἄπειρος , ὡς ἀδιεξίτητος , ὡς οὐ εἰμί τοιοῦτος τις ἐν ὁ εἰμί οὔτε αὐτοάπειρος οὔτε ἐπί ἄλλος φύσις ὡς συμβαίνω σῶμα τις , ὁ μέν αὐτοάπειρος , ὅτι καί ὁ μέρος αὐτός ἐκ ἀνάγκη ἄπειρος , ὁ δέ ὡς συμβαίνω , ὅτι ὁ ὅς συμβαίνω ἐκεῖνος οὐ ἄν κατά ἑαυτοῦ ἄπειρος εἰμί οὐδέ ἁπλόος οὐδέ ὕλη , εἰμί δῆλος . ἀλλά οὐδέ ὁ ἄτομος τάξις ὕλη ἔχω ὁ ὁ παράπαν οὐ εἰμί : τμητός γάρ πᾶς σῶμα κατά ὁ : καί ὁ συνεχής δέ ὁ σῶμα καί ὁ ὑγρός μή οἷος τε ἄνευ νόος ἕκαστος καί ψυχή , ὅς ἀδύνατος ἐκ ἄτομος εἰμί , ἄλλος τε φύσις παρά ὁ ἄτομος ἐκ ὁ ἄτομος δημιουργέω οὐ οἷος τε : ἐπεί καί οὐδείς δημιουργός ποιέω τις ἐκ οὐ ὕλη συνεχής . καί μυρίος ἄν λέγω πρός οὗτος ὁ ὑπόθεσις καί λέγω : διό ἐνδιατρίβω περισσός ἐν οὗτος .
plotinus.enneades 2.4.8
τίς οὖν ἡ μία αὕτη καὶ συνεχὴς καὶ ἄποιος λεγομένη ; καὶ ὅτι μὲν μὴ σῶμα , εἴπερ ἄποιος , δῆλον : ἢ ποιότητα ἕξει . λέγοντες δὲ πάντων αὐτὴν εἶναι τῶν αἰσθητῶν καὶ οὐ τινῶν μὲν ὕλην , πρὸς ἄλλα δὲ εἶδος οὖσαν : οἷον τὸν πηλὸν ὕλην τῷ κεραμεύοντι , ἁπλῶς δὲ οὐχ ὕλην : οὐ δὴ οὕτως , ἀλλὰ πρὸς πάντα λέγοντες , οὐδὲν ἂν αὐτῇ προσάπτοιμεν , ὅσα ἐπὶ τοῖς αἰσθητοῖς ὁρᾶται . εἰ δὴ τοῦτο , πρὸς ταῖς ἄλλαις ποιότησιν , οἷον χρώμασι καὶ θερμότησι καὶ ψυχρότησιν , οὐδὲ τὸ κοῦφον οὐδὲ τὸ βάρος , οὐ πυκνόν , οὐχ ἁραιόν , ἀλλ̓ οὐδὲ σχῆμα . οὐ τοίνυν οὐδὲ μέγεθος : ἄλλο γὰρ τὸ μεγέθει , ἄλλο τὸ μεμεγεθυσμένῳ εἶναι , ἄλλο τὸ σχήματι , ἄλλο τὸ ἐσχηματισμένῳ . δεῖ δὲ αὐτὴν μὴ σύνθετον εἶναι , ἀλλὰ ἁπλοῦν καὶ ἕν τι τῇ αὑτῆς φύσει : οὕτω γὰρ πάντων ἔρημος . καὶ ὁ μορφὴν διδοὺς δώσει ἄλλην οὖσαν παῤ αὐτὴν καὶ μέγεθος καὶ πάντα ἐκ τῶν ὄντων οἷον προσφέρων : ἢ δουλεύσει τῷ μεγέθει αὐτῆς καὶ ποιήσει οὐχ ἡλίκον θέλει , ἀλλ̓ ὅσον ἡ ὕλη βούλεται : τὸ δὲ συντροχάζειν τὴν βούλησιν τῷ μεγέθει αὐτῆς πλασματῶδες . εἰ δὲ καὶ πρότερον τῆς ὕλης τὸ ποιοῦν , ταύτῃ ἔσται ἡ ὕλη πάντη , ᾗ τὸ ποιοῦν θέλει , καὶ εὐάγωγος εἰς ἅπαντα : καὶ εἰς μέγεθος τοίνυν . μέγεθος δὲ εἰ ἔχει , ἀνάγκη καὶ σχῆμα ἔχειν : ὥστε ἔτι μᾶλλον δύσεργος ἔσται . ἔπεισι τοίνυν τὸ εἶδος αὐτῇ πάντα ἐπ’ αὐτῇ φέρον : τὸ δὲ εἶδος πᾶν καὶ μέγεθος ἔχει καὶ ὁπόσον ἂν ᾖ μετὰ τοῦ λόγου καὶ ὑπὸ τούτου . διὸ καὶ ἐπὶ τῶν γενῶν ἑκάστων μετὰ τοῦ εἴδους καὶ τὸ ποσὸν ὥρισται : ἄλλο γὰρ ἀνθρώπου καὶ ἄλλο ὄρνιθος καὶ ὄρνιθος τοιουτουί . θαυμαστότερον τὸ ποσὸν τῇ ὕλῃ ἄλλο ἐπάγειν τοῦ ποιὸν αὐτῇ προστιθέναι , οὐδὲ τὸ μὲν ποιὸν λόγος , τὸ δὲ ποσὸν οὐκ εἶδος καὶ μέτρον καὶ ἀριθμὸς ὄν .
Lemmas: τίς οὖν ὁ εἷς οὗτος καί συνεχής καί ἄποιος λέγω ; καί ὅτι μέν μή σῶμα , εἴπερ ἄποιος , δῆλος : ἤ ποιότης ἔχω . λέγω δέ πᾶς αὐτός εἰμί ὁ αἰσθητός καί οὐ τις μέν ὕλη , πρός ἄλλος δέ εἶδος εἰμί : οἷον ὁ πηλός ὕλη ὁ κεραμεύω , ἁπλῶς δέ οὐ ὕλη : οὐ δή οὕτως , ἀλλά πρός πᾶς λέγω , οὐδείς ἄν αὐτός προσάπτω , ὅσος ἐπί ὁ αἰσθητός ὁράω . εἰ δή οὗτος , πρός ὁ ἄλλος ποιότης , οἷος χρῶμα καί θερμότης καί ψυχρότης , οὐδέ ὁ κοῦφος οὐδέ ὁ βάρος , οὐ πυκνός , οὐ ἀραιός , ἀλλά οὐδέ σχῆμα . οὐ τοίνυν οὐδέ μέγεθος : ἄλλος γάρ ὁ μέγεθος , ἄλλος ὁ μεγεθύνω εἰμί , ἄλλος ὁ σχῆμα , ἄλλος ὁ σχηματίζω . δέω δέ αὐτός μή σύνθετος εἰμί , ἀλλά ἁπλόος καί εἷς τις ὁ ἑαυτοῦ φύσις : οὕτως γάρ πᾶς ἐρῆμος . καί ὁ μορφή δίδωμι δίδωμι ἄλλος εἰμί παρά αὐτός καί μέγεθος καί πᾶς ἐκ ὁ εἰμί οἷος προσφέρω : ἤ δουλεύω ὁ μέγεθος αὐτός καί ποιέω οὐ ἡλίκος ἐθέλω , ἀλλά ὅσος ὁ ὕλη βούλομαι : ὁ δέ συντροχάζω ὁ βούλησις ὁ μέγεθος αὐτός πλασματώδης . εἰ δέ καί πρότερος ὁ ὕλη ὁ ποιέω , ταύτῃ εἰμί ὁ ὕλη πάντῃ , ᾗ ὁ ποιέω ἐθέλω , καί εὐάγωγος εἰς ἅπας : καί εἰς μέγεθος τοίνυν . μέγεθος δέ εἰ ἔχω , ἀνάγκη καί σχῆμα ἔχω : ὥστε ἔτι μάλα δύσεργος εἰμί . ἔπειμι τοίνυν ὁ εἶδος αὐτός πᾶς ἐπί αὐτός φέρω : ὁ δέ εἶδος πᾶς καί μέγεθος ἔχω καί ὁπόσος ἄν εἰμί μετά ὁ λόγος καί ὑπό οὗτος . διό καί ἐπί ὁ γένος ἕκαστος μετά ὁ εἶδος καί ὁ ποσός ὁρίζω : ἄλλος γάρ ἄνθρωπος καί ἄλλος ὄρνις καί ὄρνις τοιουτουί . θαυμαστός ὁ ποσός ὁ ὕλη ἄλλος ἐπάγω ὁ ποιός αὐτός προστίθημι , οὐδέ ὁ μέν ποιός λόγος , ὁ δέ ποσός οὐ εἶδος καί μέτρον καί ἀριθμός εἰμί .
plotinus.enneades 2.4.9
πῶς οὖν τις λήψεταί τι τῶν ὄντων , ὃ μὴ μέγεθος ἔχει ; ἢ πᾶν ὅπερ μὴ ταὐτὸν τῷ ποσῷ : οὐ γὰρ δὴ τὸ ὂν καὶ τὸ ποσὸν ταὐτόν . πολλὰ δὲ καὶ ἄλλα ἕτερα τοῦ ποσοῦ . ὅλως δὲ πᾶσαν ἀσώματον φύσιν ἄποσον θετέον : ἀσώματος δὲ καὶ ἡ ὕλη . ἐπεὶ καὶ ἡ ποσότης αὐτὴ οὐ ποσόν , ἀλλὰ τὸ μετασχὸν αὐτῆς : ὥστε καὶ ἐκ τούτου δῆλον , ὅτι εἶδος ἡ ποσότης . ὡς οὖν ἐγίνετό τι λευκὸν παρουσίᾳ λευκότητος , τὸ δὲ πεποιηκὸς τὸ λευκὸν χρῶμα ἐν ζῴῳ καὶ τὰ ἄλλα δὲ χρώματα ποικίλα οὐκ ἦν ποικίλον χρῶμα , ἀλλὰ ποικίλος , εἰ βούλει , λόγος , οὕτω καὶ τὸ ποιοῦν τὸ τηλικόνδε οὐ τηλικόνδε , ἀλλ̓ αὐτὸ τὸ πηλίκον ἢ πηλικότης ἢ ὁ λόγος τὸ ποιοῦν . προσελθοῦσα οὖν ἡ πηλικότης ἐξελίττει εἰς μέγεθος τὴν ὕλην ; οὐδαμῶς : οὐδὲ γὰρ ἐν ὀλίγῳ συνεσπείρατο : ἀλλ̓ ἔδωκε μέγεθος τὸ οὐ πρότερον ὄν , ὥσπερ καὶ ποιότητα τὴν οὐ πρότερον οὖσαν .
Lemmas: πῶς οὖν τις λαμβάνω τις ὁ εἰμί , ὅς μή μέγεθος ἔχω ; ἤ πᾶς ὅς μή αὐτός ὁ πός : οὐ γάρ δή ὁ εἰμί καί ὁ ποσός αὐτός . πολύς δέ καί ἄλλος ἕτερος ὁ πός . ὅλος δέ πᾶς ἀσώματος φύσις ἄποσος τίθημι : ἀσώματος δέ καί ὁ ὕλη . ἐπεί καί ὁ ποσότης αὐτός οὐ ποσός , ἀλλά ὁ μετέχω αὐτός : ὥστε καί ἐκ οὗτος δῆλος , ὅτι εἶδος ὁ ποσότης . ὡς οὖν γίγνομαι τις λευκός παρουσία λευκότης , ὁ δέ ποιέω ὁ λευκός χρῶμα ἐν ζῷον καί ὁ ἄλλος δέ χρῶμα ποικίλος οὐ εἰμί ποικίλος χρῶμα , ἀλλά ποικίλος , εἰ βούλομαι , λόγος , οὕτως καί ὁ ποιέω ὁ τηλικόσδε οὐ τηλικόσδε , ἀλλά αὐτός ὁ πηλίκος ἤ πηλικότης ἤ ὁ λόγος ὁ ποιέω . προσέρχομαι οὖν ὁ πηλικότης ἐξελίσσω εἰς μέγεθος ὁ ὕλη ; οὐδαμῶς : οὐδέ γάρ ἐν ὀλίγος συσπείρω : ἀλλά δίδωμι μέγεθος ὁ οὐ πρότερος εἰμί , ὥσπερ καί ποιότης ὁ οὐ πρότερος εἰμί .
plotinus.enneades 2.4.16
ἆῤ οὖν καὶ ἑτερότητι ταὐτόν ; ἢ οὔ , ἀλλὰ μορίῳ ἑτερότητος ἀντιταττομένῳ πρὸς τὰ ὄντα κυρίως , ἃ δὴ λόγοι . διὸ καὶ μὴ ὂν οὕτως τι ὂν καὶ στερήσει ταὐτόν , εἰ ἡ στέρησις ἀντίθεσις πρὸς τὰ ἐν λόγῳ ὄντα . οὔκουν φθαρήσεται ἡ στέρησις προσελθόντος τοῦ οὗ στέρησις ; οὐδαμῶς : ὑποδοχὴ γὰρ ἕξεως οὐχ ἕξις , ἀλλὰ στέρησις , καὶ πέρατος οὐ τὸ πεπερασμένον οὐδὲ τὸ πέρας , ἀλλὰ τὸ ἄπειρον καθ̓ ὅσον ἄπειρον . πῶς οὖν οὐκ ἀπολεῖ αὐτοῦ τὴν φύσιν προσελθὸν τὸ πέρας καὶ ταῦτα οὐ κατὰ συμβεβηκὸς ὄντος ἀπείρου ; ἢ εἰ μὲν κατὰ τὸ ποσὸν ἄπειρον , ἀνῄρει : νῦν δὲ οὐχ οὕτως , ἀλλὰ τοὐναντίον σώζει αὐτὸ ἐν τῷ εἶναι : ὃ γὰρ πέφυκεν εἰς ἐνέργειαν καὶ τελείωσιν ἄγει , ὥσπερ τὸ ἄσπαρτον , ὅταν σπείρηται : καὶ ὅταν τὸ θῆλυ τοῦ ἄρρενος κυῇ , οὐκ ἀπόλλυται τὸ θῆλυ , ἀλλὰ μᾶλλον θηλύνεται : τοῦτο δέ ἐστιν ὃ ἔστι μᾶλλον γίνεται . ἆῤ οὖν καὶ κακὸν ἡ ὕλη μεταλαμβάνουσα ἀγαθοῦ ; ἢ διὰ τοῦτο , ὅτι ἐδεήθη : οὐ γὰρ εἶχε . καὶ γὰρ ὃ μὲν ἂν δέηταί τινος , τὸ δ̓ ἔχῃ , μέσον ἂν ἴσως γίνοιτο ἀγαθοῦ καὶ κακοῦ , εἰ ἰσάζοι πως ἐπ’ ἄμφω : ὃ δ̓ ἂν μηδὲν ἔχῃ ἅτε ἐν πενίᾳ ὄν , μᾶλλον δὲ πενία ὄν , ἀνάγκη κακὸν εἶναι . οὐ γὰρ πλούτου πενία τοῦτο οὐδὲ ἰσχύος , ἀλλὰ πενία μὲν φρονήσεως , πενία δὲ ἀρετῆς , κάλλους , μορφῆς , εἴδους , ποιοῦ . πῶς οὖν οὐ δυσειδές ; πῶς δὲ οὐ πάντη αἰσχρόν ; πῶς δὲ οὐ πάντη κακόν ; ἐκείνη δὲ ἡ ὕλη ἡ ἐκεῖ ὄν : τὸ γὰρ πρὸ αὐτῆς ἐπέκεινα ὄντος . ἐνταῦθα δὲ τὸ πρὸ αὐτῆς ὄν . οὐκ ὂν ἄρα αὐτὴ ἕτερον ὂν πρὸς τῷ καλῷ τοῦ ὄντος .
Lemmas: ἆρα οὖν καί ἑτερότης αὐτός ; ἤ οὐ , ἀλλά μόριον ἑτερότης ἀντιτάσσω πρός ὁ εἰμί κύριος , ὅς δή λόγος . διό καί μή εἰμί οὕτως τις εἰμί καί στέρησις αὐτός , εἰ ὁ στέρησις ἀντίθεσις πρός ὁ ἐν λόγος εἰμί . οὔκουν φθείρω ὁ στέρησις προσέρχομαι ὁ ὅς στέρησις ; οὐδαμῶς : ὑποδοχή γάρ ἕξις οὐ ἕξις , ἀλλά στέρησις , καί πέρας οὐ ὁ περαίνω οὐδέ ὁ πέρας , ἀλλά ὁ ἄπειρος κατά ὅσος ἄπειρος . πῶς οὖν οὐ ἀπόλλυμι αὐτός ὁ φύσις προσέρχομαι ὁ πέρας καί οὗτος οὐ κατά συμβαίνω εἰμί ἄπειρος ; ἤ εἰ μέν κατά ὁ ποσός ἄπειρος , ἀναιρέω : νῦν δέ οὐ οὕτως , ἀλλά ἐναντίος σῴζω αὐτός ἐν ὁ εἰμί : ὅς γάρ φύω εἰς ἐνέργεια καί τελείωσις ἄγω , ὥσπερ ὁ ἄσπαρτος , ὅταν σπείρω : καί ὅταν ὁ θῆλυς ὁ ἄρσην κυέω , οὐ ἀπόλλυμι ὁ θῆλυς , ἀλλά μάλα θηλύνω : οὗτος δέ εἰμί ὅς εἰμί μάλα γίγνομαι . ἆρα οὖν καί κακός ὁ ὕλη μεταλαμβάνω ἀγαθός ; ἤ διά οὗτος , ὅτι δέω : οὐ γάρ ἔχω . καί γάρ ὅς μέν ἄν δέω τις , ὁ δέ ἔχω , μέσος ἄν ἴσως γίγνομαι ἀγαθός καί κακός , εἰ ἰσάζω πως ἐπί ἄμφω : ὅς δέ ἄν μηδείς ἔχω ἅτε ἐν πενία εἰμί , μάλα δέ πενία εἰμί , ἀνάγκη κακός εἰμί . οὐ γάρ πλοῦτος πενία οὗτος οὐδέ ἰσχύς , ἀλλά πενία μέν φρόνησις , πενία δέ ἀρετή , κάλλος , μορφή , εἶδος , ποιός . πῶς οὖν οὐ δυσειδής ; πῶς δέ οὐ πάντῃ αἰσχρός ; πῶς δέ οὐ πάντῃ κακός ; ἐκεῖνος δέ ὁ ὕλη ὁ ἐκεῖ εἰμί : ὁ γάρ πρό αὐτός ἐπέκεινα εἰμί . ἐνταῦθα δέ ὁ πρό αὐτός εἰμί . οὐ εἰμί ἄρα αὐτός ἕτερος εἰμί πρός ὁ καλός ὁ εἰμί .
plotinus.enneades 2.5.4
τὰ μὲν οὖν ἄλλα πάντα , ὅσα δυνάμει τί ἐστιν , ἔχει καὶ τὸ ἐνεργείᾳ εἶναι ἄλλο τι , ὃ ἤδη ὂν πρὸς ἄλλο δυνάμει εἶναι λέγεται : περὶ δὲ τῆς λεγομένης εἶναι ὕλης , ἣν πάντα δυνάμει λέγομεν τὰ ὄντα , πῶς ἔστιν εἰπεῖν ἐνεργείᾳ τι τῶν ὄντων εἶναι ; ἢ γὰρ οὐ πάντα τὰ ὄντα δυνάμει ἂν εἴη . εἰ οὖν μηδὲν τῶν ὄντων , ἀνάγκη μηδ̓ ὂν αὐτὴν εἶναι . πῶς οὖν ἂν ἐνεργείᾳ τι εἴη μηδὲν τῶν ὄντων οὖσα ; ἀλλ̓ οὐδὲν τῶν ὄντων ἂν εἴη τούτων , ἃ γίνεται ἐπ’ αὐτῇ , ἄλλο δέ τι οὐδὲν κωλύει εἶναι , εἴπερ μηδὲ πάντα τὰ ὄντα ἐπὶ τῇ ὕλῃ . εἰ μὲν δὴ οὐδέν ἐστι τούτων τῶν ἐπ’ αὐτῇ , ταῦτα δὲ ὄντα , μὴ ὂν ἂν εἴη . οὐ μὲν δὴ ἀνείδεόν τι φανταζομένη εἶδος ἂν εἴη ; οὐ τοίνυν οὐδ̓ ἐν ἐκείνοις ἂν ἀριθμηθείη . μὴ ὂν ἄρα καὶ ταύτῃ ἔσται . ἐπ’ ἄμφω ἄρα μὴ ὂν οὖσα καὶ πλειόνως μὴ ὂν ἔσται . εἰ δὴ πέφευγε μὲν τὴν τῶν ὡς ἀληθῶς ὄντων φύσιν , οὐ δύναται δὲ ἐφικέσθαι οὐδὲ τῶν ψευδῶς λεγομένων εἶναι , ὅτι μηδὲ ἴνδαλμα λόγου ἐστὶν ὡς ταῦτα , ἐν τίνι τῷ εἶναι ἂν ἁλοίη ; εἰ δὲ ἐν μηδενὶ τῷ εἶναι , τί ἂν ἐνεργείᾳ εἴη ;
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἄλλος πᾶς , ὅσος δύναμις τίς εἰμί , ἔχω καί ὁ ἐνέργεια εἰμί ἄλλος τις , ὅς ἤδη εἰμί πρός ἄλλος δύναμις εἰμί λέγω : περί δέ ὁ λέγω εἰμί ὕλη , ὅς πᾶς δύναμις λέγω ὁ εἰμί , πῶς εἰμί λέγω ἐνέργεια τις ὁ εἰμί εἰμί ; ἤ γάρ οὐ πᾶς ὁ εἰμί δύναμις ἄν εἰμί . εἰ οὖν μηδείς ὁ εἰμί , ἀνάγκη μηδέ εἰμί αὐτός εἰμί . πῶς οὖν ἄν ἐνέργεια τις εἰμί μηδείς ὁ εἰμί εἰμί ; ἀλλά οὐδείς ὁ εἰμί ἄν εἰμί οὗτος , ὅς γίγνομαι ἐπί αὐτός , ἄλλος δέ τις οὐδείς κωλύω εἰμί , εἴπερ μηδέ πᾶς ὁ εἰμί ἐπί ὁ ὕλη . εἰ μέν δή οὐδείς εἰμί οὗτος ὁ ἐπί αὐτός , οὗτος δέ εἰμί , μή εἰμί ἄν εἰμί . οὐ μέν δή ἀνείδεος τις φαντάζω εἶδος ἄν εἰμί ; οὐ τοίνυν οὐδέ ἐν ἐκεῖνος ἄν ἀριθμέω . μή εἰμί ἄρα καί ταύτῃ εἰμί . ἐπί ἄμφω ἄρα μή εἰμί εἰμί καί πολύς μή εἰμί εἰμί . εἰ δή φεύγω μέν ὁ ὁ ὡς ἀληθής εἰμί φύσις , οὐ δύναμαι δέ ἐφικνέομαι οὐδέ ὁ ψευδής λέγω εἰμί , ὅτι μηδέ ἴνδαλμα λόγος εἰμί ὡς οὗτος , ἐν τίς ὁ εἰμί ἄν ἁλίσκομαι ; εἰ δέ ἐν μηδείς ὁ εἰμί , τίς ἄν ἐνέργεια εἰμί ;
plotinus.enneades 2.6.3
τὸ οὖν λευκὸν τὸ ἐπὶ σοὶ θετέον οὐ ποιότητα , ἀλλ̓ ἐνέργειαν δηλονότι ἐκ δυνάμεως τῆς τοῦ λευκαίνειν , κἀκεῖ πάσας τὰς λεγομένας ποιότητας ἐνεργείας τὸ ποιὸν λαβούσας παρὰ τῆς ἡμετέρας δόξης τῷ ἰδιώτητα εἶναι ἑκάστην οἷον διοριζούσας τὰς οὐσίας πρὸς ἀλλήλας καὶ πρὸς ἑαυτὰς ἴδιον χαρακτῆρα ἐχούσας . τί οὖν διοίσει ποιότης ἡ ἐκεῖ ; ἐνέργειαι γὰρ καὶ αὗται . ἢ ὅτι μὴ οἷόν τί ἐστι δηλοῦσιν οὐδὲ ἐναλλαγὴν τῶν ὑποκειμένων οὐδὲ χαρακτῆρα , ἀλλ̓ ὅσον μόνον τὴν λεγομένην ποιότητα ἐκεῖ ἐνέργειαν οὖσαν : ὥστε τὸ μέν , ὅταν ἰδιότητα οὐσίας ἔχῃ , δῆλον αὐτόθεν ὡς οὐ ποιόν , ὅταν δὲ χωρίσῃ ὁ λόγος τὸ ἐπ’ αὐτοῖς ἴδιον οὐκ ἐκεῖθεν ἀφελών , ἀλλὰ μᾶλλον λαβὼν καὶ γεννήσας ἄλλο , ἐγέννησε ποιὸν οἷον μέρος οὐσίας λαβὼν τὸ ἐπιπολῆς φανὲν αὐτῷ . εἰ δὲ τοῦτο , οὐδὲν κωλύει καὶ τὴν θερμότητα τῷ σύμφυτον εἶναι τῷ πυρὶ εἶδός τι εἶναι τοῦ πυρὸς καὶ ἐνέργειαν καὶ οὐ ποιότητα αὐτοῦ , καὶ αὖ ἄλλως ποιότητα μόνην ἐν ἄλλῳ ληφθεῖσαν οὐκέτι μορφὴν οὐσίας οὖσαν , ἀλλὰ ἴχνος μόνον καὶ σκιὰν καὶ εἰκόνα ἀπολιποῦσαν αὑτῆς τὴν οὐσίαν , ἧς ἡ ἐνέργεια , ποιότητα εἶναι . ὅσα οὖν συμβέβηκε καὶ μὴ ἐνέργειαι καὶ εἴδη οὐσιῶν μορφάς τινας παρεχόμενα , ποιὰ ταῦτα : οἷον καὶ αἱ ἕξεις καὶ διαθέσεις ἄλλαι τῶν ὑποκειμένων λεκτέαι ποιότητες , τὰ δὲ ἀρχέτυπα αὐτῶν , ἐν οἷς πρώτως ἐστίν , ἐνεργείας ἐκείνων . καὶ οὐ γίνεται ταὐτὸ ποιότης καὶ οὐ ποιότης , ἀλλὰ τὸ ἀπηρημωμένον οὐσίας ποιόν , τὸ δὲ σὺν ταύτῃ ἢ εἶδος ἢ ἐνέργεια : οὐδὲν γάρ ἐστι ταὐτὸν ἐν αὑτῷ μένον καὶ ἐν ἄλλῳ ἐκπεσὸν τοῦ εἶδος καὶ ἐνέργεια εἶναι . ὃ μέντοι μηδέποτε εἶδος ἄλλου , ἀλλὰ συμβεβηκὸς ἀεί , καθαρῶς ποιότης καὶ μόνον τοῦτο .
Lemmas: ὁ οὖν λευκός ὁ ἐπί σύ τίθημι οὐ ποιότης , ἀλλά ἐνέργεια δηλονότι ἐκ δύναμις ὁ ὁ λευκαίνω , ἐκεῖ πᾶς ὁ λέγω ποιότης ἐνέργεια ὁ ποιός λαμβάνω παρά ὁ ἡμέτερος δόξα ὁ ἰδιώτης εἰμί ἕκαστος οἷος διορίζω ὁ οὐσία πρός ἀλλήλων καί πρός ἑαυτοῦ ἴδιος χαρακτήρ ἔχω . τίς οὖν διαφέρω ποιότης ὁ ἐκεῖ ; ἐνέργεια γάρ καί οὗτος . ἤ ὅτι μή οἷος τις εἰμί δηλόω οὐδέ ἐναλλαγή ὁ ὑπόκειμαι οὐδέ χαρακτήρ , ἀλλά ὅσος μόνος ὁ λέγω ποιότης ἐκεῖ ἐνέργεια εἰμί : ὥστε ὁ μέν , ὅταν ἰδιότης οὐσία ἔχω , δῆλος αὐτόθεν ὡς οὐ ποιός , ὅταν δέ χωρίζω ὁ λόγος ὁ ἐπί αὐτός ἴδιος οὐ ἐκεῖθεν ἀφαιρέω , ἀλλά μάλα λαμβάνω καί γεννάω ἄλλος , γεννάω ποιός οἷος μέρος οὐσία λαμβάνω ὁ ἐπιπολή φαίνω αὐτός . εἰ δέ οὗτος , οὐδείς κωλύω καί ὁ θερμότης ὁ σύμφυτος εἰμί ὁ πῦρ εἶδος τις εἰμί ὁ πῦρ καί ἐνέργεια καί οὐ ποιότης αὐτός , καί αὖ ἄλλος ποιότης μόνος ἐν ἄλλος λαμβάνω οὐκέτι μορφή οὐσία εἰμί , ἀλλά ἴχνος μόνος καί σκιά καί εἰκών ἀπολείπω ἑαυτοῦ ὁ οὐσία , ὅς ὁ ἐνέργεια , ποιότης εἰμί . ὅσος οὖν συμβαίνω καί μή ἐνέργεια καί εἶδος οὐσία μορφή τις παρέχω , ποιός οὗτος : οἷος καί ὁ ἕξις καί διάθεσις ἄλλος ὁ ὑπόκειμαι λεκτέος ποιότης , ὁ δέ ἀρχέτυπος αὐτός , ἐν ὅς πρῶτος εἰμί , ἐνέργεια ἐκεῖνος . καί οὐ γίγνομαι αὐτός ποιότης καί οὐ ποιότης , ἀλλά ὁ ἀπερημόω οὐσία ποιός , ὁ δέ σύν οὗτος ἤ εἶδος ἤ ἐνέργεια : οὐδείς γάρ εἰμί αὐτός ἐν ἑαυτοῦ μένω καί ἐν ἄλλος ἐκπίπτω ὁ εἶδος καί ἐνέργεια εἰμί . ὅς μέντοι μηδέποτε εἶδος ἄλλος , ἀλλά συμβαίνω ἀεί , καθαρός ποιότης καί μόνος οὗτος .
plotinus.enneades 2.7.3
ἐπεὶ δὲ ἐμνήσθημεν σωματότητος , ἐπισκεπτέον , πότερα ἡ σωματότης ἐστὶ τὸ ἐκ πάντων συγκείμενον ἢ εἶδός τι καὶ λόγος τις , ὃς ἐγγενόμενος τῇ ὕλῃ σῶμα ποιεῖ . εἰ μὲν οὖν τοῦτό ἐστι τὸ σῶμα τὸ ἐκ πασῶν τῶν ποιοτήτων σὺν ὕλῃ , ταὐτὸ ἂν εἴη ἡ σωματότης . καὶ εἰ λόγος δὲ εἴη , ὃς προσελθὼν ποιεῖ τὸ σῶμα , δηλονότι ὁ λόγος ἐμπεριλαβὼν ἔχει τὰς ποιότητας ἁπάσας . δεῖ δὲ τὸν λόγον τοῦτον , εἰ μή ἐστιν ἄλλως ὥσπερ ὁρισμὸς δηλωτικὸς τοῦ τί ἔστι τὸ πρᾶγμα , ἀλλὰ λόγος ποιῶν πρᾶγμα , μὴ τὴν ὕλην συμπεριειληφέναι , ἀλλὰ περὶ ὕλην εἶναι καὶ ἐγγενόμενον ἀποτελεῖν τὸ σῶμα , καὶ εἶναι μὲν τὸ σῶμα ὕλην καὶ λόγον ἐνόντα , αὐτὸν δὲ εἶδος ὄντα ἄνευ ὕλης ψιλὸν θεωρεῖσθαι , κἂν ὅτι μάλιστα ἀχώριστος αὐτὸς ᾖ . ὁ γὰρ χωριστὸς ἄλλος , ὁ ἐν νῷ : ἐν νῷ δέ , ὅτι καὶ αὐτὸς νοῦς . ἀλλὰ ταῦτα ἄλλοθι .
Lemmas: ἐπεί δέ μιμνῄσκω σωματότης , ἐπισκοπέω , πότερος ὁ σωματότης εἰμί ὁ ἐκ πᾶς σύγκειμαι ἤ εἶδος τις καί λόγος τις , ὅς ἐγγίγνομαι ὁ ὕλη σῶμα ποιέω . εἰ μέν οὖν οὗτος εἰμί ὁ σῶμα ὁ ἐκ πᾶς ὁ ποιότης σύν ὕλη , αὐτός ἄν εἰμί ὁ σωματότης . καί εἰ λόγος δέ εἰμί , ὅς προσέρχομαι ποιέω ὁ σῶμα , δηλονότι ὁ λόγος ἐμπεριλαμβάνω ἔχω ὁ ποιότης ἅπας . δέω δέ ὁ λόγος οὗτος , εἰ μή εἰμί ἄλλος ὥσπερ ὁρισμός δηλωτικός ὁ τίς εἰμί ὁ πρᾶγμα , ἀλλά λόγος ποιέω πρᾶγμα , μή ὁ ὕλη συμπεριλαμβάνω , ἀλλά περί ὕλη εἰμί καί ἐγγίγνομαι ἀποτελέω ὁ σῶμα , καί εἰμί μέν ὁ σῶμα ὕλη καί λόγος ἔνειμι , αὐτός δέ εἶδος εἰμί ἄνευ ὕλη ψιλός θεωρέω , ἐάν ὅτι μάλα ἀχώριστος αὐτός εἰμί . ὁ γάρ χωριστός ἄλλος , ὁ ἐν νόος : ἐν νόος δέ , ὅτι καί αὐτός νόος . ἀλλά οὗτος ἄλλοθι .
plotinus.enneades 2.8.2
τὸ δὲ κατὰ τὰς τῆς ὄψεως γωνίας ἐλάττους εἴρηται μὲν καὶ ἐν ἄλλοις ὡς οὐκ ἔστι , καὶ νῦν δὲ ἐκεῖνο λεκτέον , ὡς ὁ λέγων ἔλαττον φαίνεσθαι ἐλάττονι γωνίᾳ καταλείπει τὴν ὄψιν ἔξωθέν τι ὁρῶσαν ἢ ἄλλο τι ὂν ἔξωθεν ὅλως , οἷον ἀέρα . ὅταν οὖν μηδὲν καταλείπῃ τῷ πολὺ εἶναι τὸ ὄρος , ἀλλ̓ ἢ ἰσάζῃ καὶ μηκέτι ἄλλο οἷόν τε ᾖ αὐτῇ ὁρᾶν , ἅτε τοῦ διαστήματος αὐτῆς συναρμόσαντος τῷ ὁρωμένῳ , ἢ καὶ ὑπερτείνῃ τὸ ὁρώμενον ἐφ̓ ἑκάτερα τὴν τῆς ὄφεως προσβολήν , τί ἄν τις ἐνταῦθα λέγοι ἐλάττονος μὲν ἢ ἔστι πολλῷ φαινομένου τοῦ ὑποκειμένου , πάσῃ δὲ τῇ ὄψει ὁρωμένου ; εἰ δὲ δὴ καὶ ἐπὶ τοῦ οὐρανοῦ θεωροῖ , ἀναμφισβητήτως μάθοι ἄν τις . πᾶν μὲν γὰρ τὸ ἡμισφαίριον οὐκ ἄν τις ὁρᾶν μιᾷ προσβολῇ δύναιτο , οὐδὲ ἐπὶ τοσοῦτον χυθῆναι ἡ ὄψις μέχρις αὐτοῦ ἐκτεινομένη . ἀλλ̓ εἴ τις βούλεται , δεδόσθω . εἰ οὖν πᾶσα μὲν περιέλαβε πᾶν , πολλαπλάσιον δὲ τὸ μέγεθος τοῦ φαινομένου ὑπάρχει ἐν τῷ οὐρανῷ , τοῦ ἔλαττον πολλῷ ἢ ἔστι φαίνεσθαι πῶς ἂν ἐλάττωσιν γωνίας αἰτιῷτο ;
Lemmas: ὁ δέ κατά ὁ ὁ ὄψις γωνία ἐλαχύς λέγω μέν καί ἐν ἄλλος ὡς οὐ εἰμί , καί νῦν δέ ἐκεῖνος λεκτέος , ὡς ὁ λέγω ἐλαχύς φαίνω ἐλαχύς γωνία καταλείπω ὁ ὄψις ἔξωθεν τις ὁράω ἤ ἄλλος τις εἰμί ἔξωθεν ὅλος , οἷος ἀήρ . ὅταν οὖν μηδείς καταλείπω ὁ πολύς εἰμί ὁ ὄρος , ἀλλά ἤ ἰσάζω καί μηκέτι ἄλλος οἷος τε εἰμί αὐτός ὁράω , ἅτε ὁ διάστημα αὐτός συναρμόζω ὁ ὁράω , ἤ καί ὑπερτείνω ὁ ὁράω ἐπί ἑκάτερος ὁ ὁ ὄφις προσβολή , τίς ἄν τις ἐνταῦθα λέγω ἐλαχύς μέν ἤ εἰμί πολύς φαίνω ὁ ὑπόκειμαι , πᾶς δέ ὁ ὄψις ὁράω ; εἰ δέ δή καί ἐπί ὁ οὐρανός θεωρέω , ἀναμφισβήτητος μανθάνω ἄν τις . πᾶς μέν γάρ ὁ ἡμισφαίριον οὐ ἄν τις ὁράω εἷς προσβολή δύναμαι , οὐδέ ἐπί τοσοῦτος χέω ὁ ὄψις μέχρι αὐτός ἐκτείνω . ἀλλά εἰ τις βούλομαι , δίδωμι . εἰ οὖν πᾶς μέν περιλαμβάνω πᾶς , πολλαπλάσιος δέ ὁ μέγεθος ὁ φαίνω ὑπάρχω ἐν ὁ οὐρανός , ὁ ἐλαχύς πολύς ἤ εἰμί φαίνω πῶς ἄν ἐλάττωσις γωνία αἰτιάομαι ;
plotinus.enneades 2.9.2
οὐ τοίνυν οὔτε πλείω τούτων οὔτε ἐπινοίας περιττὰς ἐν ἐκείνοις , ἃς οὐ δέχονται , θετέον , ἀλλ̓ ἕνα νοῦν τὸν αὐτὸν ὡσαύτως ἔχοντα , ἀκλινῆ πανταχῇ , μιμούμενον τὸν πατέρα καθ̓ ὅσον οἷόν τε αὐτῷ . ψυχῆς δὲ ἡμῶν τὸ μὲν ἀεὶ πρὸς ἐκείνοις , τὸ δὲ πρὸς ταῦτα ἔχειν , τὸ δὲ ἐν μέσῳ τούτων : φύσεως γὰρ οὔσης μιᾶς ἐν δυνάμεσι πλείοσιν ὁτὲ μὲν τὴν πᾶσαν συμφέρεσθαι τῷ ἀρίστῳ αὐτῆς καὶ τοῦ ὄντος , ὁτὲ δὲ τὸ χεῖρον αὐτῆς καθελκυσθὲν συνεφελκύσασθαι τὸ μέσον : τὸ γὰρ πᾶν αὐτῆς οὐκ ἦν θέμις καθελκύσαι . καὶ τοῦτο συμβαίνει αὐτῇ τὸ πάθος , ὅτι μὴ ἔμεινεν ἐν τῷ καλλίστῳ , ὅπου ψυχὴ μείνασα , ἡ μὴ μέρος μηδὲ ἧς ἡμεῖς ἔτι μέρος , ἔδωκε τῷ παντὶ σώματι αὐτῷ τε ἔχειν ὅσον δύναται παῤ αὐτῆς ἔχειν , μένει τε ἀπραγμόνως αὐτὴ οὐκ ἐκ διανοίας διοικοῦσα οὐδέ τι διορθουμένη , ἀλλὰ τῇ εἰς τὸ πρὸ αὐτῆς θέᾳ κατακοσμοῦσα δυνάμει θαυμαστῇ . ὅσον γὰρ πρὸς αὐτῇ ἐστι , τόσῳ καλλίων καὶ δυνατωτέρα : κἀκεῖθεν ἔχουσα δίδωσι τῷ μετ̓ αὐτὴν καὶ ὥσπερ ἐλλάμπουσα ἀεὶ ἐλλάμπεται .
Lemmas: οὐ τοίνυν οὔτε πολύς οὗτος οὔτε ἐπίνοια περισσός ἐν ἐκεῖνος , ὅς οὐ δέχομαι , τίθημι , ἀλλά εἷς νόος ὁ αὐτός ὡσαύτως ἔχω , ἀκλινής πανταχῇ , μιμέομαι ὁ πατήρ κατά ὅσος οἷος τε αὐτός . ψυχή δέ ἐγώ ὁ μέν ἀεί πρός ἐκεῖνος , ὁ δέ πρός οὗτος ἔχω , ὁ δέ ἐν μέσος οὗτος : φύσις γάρ εἰμί εἷς ἐν δύναμις πολύς ὅτε μέν ὁ πᾶς συμφέρω ὁ ἀγαθός αὐτός καί ὁ εἰμί , ὅτε δέ ὁ κακός αὐτός καθέλκω συνεφέλκω ὁ μέσος : ὁ γάρ πᾶς αὐτός οὐ εἰμί θέμις καθέλκω . καί οὗτος συμβαίνω αὐτός ὁ πάθος , ὅτι μή μένω ἐν ὁ καλός , ὅπου ψυχή μένω , ὁ μή μέρος μηδέ ὅς ἐγώ ἔτι μέρος , δίδωμι ὁ πᾶς σῶμα αὐτός τε ἔχω ὅσος δύναμαι παρά αὐτός ἔχω , μένω τε ἀπράγμων αὐτός οὐ ἐκ διάνοια διοικέω οὐδέ τις διορθόω , ἀλλά ὁ εἰς ὁ πρό αὐτός θέα κατακοσμέω δύναμις θαυμαστός . ὅσος γάρ πρός αὐτός εἰμί , τόσος καλός καί δυνατός : ἐκεῖθεν ἔχω δίδωμι ὁ μετά αὐτός καί ὥσπερ ἐλλάμπω ἀεί ἐλλάμπω .