plotinus.enneades 6.3.27
περὶ δὲ στάσεως , ὃ ἀντιτέτακται κινήσει , ἢ ἠρεμίας τί ποτε χρὴ λέγειν ; πότερα καὶ αὐτὸ ἕν τι γένος θετέον , ἢ εἴς τι γένος τῶν εἰρημένων ἀνακτέον ; βέλτιον δ̓ ἴσως στάσιν τοῖς ἐκεῖ ἀποδόντα ἠρεμίαν ἐνταῦθα ζητεῖν . τὴν οὖν ἠρεμίαν ταύτην ζητητέον πρῶτον τί ποτέ ἐστι . καὶ εἰ μὲν ταὐτὸν φανείη τῇ στάσει , οὐδ̓ ὀρθῶς ἂν ἐνταῦθα ταύτην ζητοῖ οὐδενὸς ἑστηκότος , ἀλλὰ τοῦ φαινομένου ἑστάναι σχολαιοτέρᾳ τῇ κινήσει χρωμένου : εἰ δ̓ ἕτερον ἠρεμίαν στάσεως λέγοιμεν τῷ τὴν μὲν στάσιν περὶ τὸ ἀκίνητον παντελῶς εἶναι , τὴν δ̓ ἠρεμίαν περὶ τὸ ἑστώς , πεφυκὸς δὲ κινεῖσθαι , ὅταν μὴ κινῆται , εἰ μὲν τὸ ἠρεμίζεσθαι λέγοι τὸ ἠρεμεῖν , κίνησιν οὔπω παυσαμένην , ἀλλ̓ ἐνεστῶσαν : εἰ δὲ τὴν οὐκέτι περὶ τὸ κινούμενον οὖσαν , πρῶτον μὲν ζητητέον , εἴ τί ἐστι μὴ κινούμενον ἐνταῦθα . εἰ δὲ μὴ πάσας οἷόν τέ τι τὰς κινήσεις κινεῖσθαι , ἀλλὰ δεῖ κινήσεις τινὰς μὴ κινεῖσθαι , ἵνα καὶ ἐξῇ λέγειν τόδε τὸ κινούμενον εἶναι , τί ἄλλο χρὴ λέγειν τὸ μὴ κινούμενον κατὰ τόπον , ἀλλὰ ἠρεμοῦν ταύτην τὴν κίνησιν , ἢ ὅτι μὴ κινεῖται ; ἀπόφασις ἄρα ἔσται ἡ ἠρεμία τοῦ κινεῖσθαι : τοῦτο δὲ οὐκ ἐν γένει . ἠρεμεῖ δὲ οὐκ ἄλλο τι ἢ ταύτην τὴν κίνησιν , οἷον τὴν τοπικήν : τὴν οὖν ἀφαίρεσιν τούτου λέγει . εἰ δέ τις λέγοι : διὰ τί δ̓ οὐ τὴν κίνησιν ἀπόφασιν τῆς στάσεως φήσομεν ; ὅτι , φήσομεν , ἥκει τι φέρουσα ἡ κίνησις καὶ ἔστιν ἄλλο τι ἐνεργοῦν καὶ οἷον ὠθοῦν τὸ ὑποκείμενον καὶ μυρία ἐργαζόμενον αὐτὸ καὶ φθεῖρον , ἡ δὲ ἠρεμία ἑκάστου οὐδέν ἐστι παῤ αὐτό , ἀλλὰ σημαίνει μόνον , ὅτι κίνησιν οὐκ ἔχει . τί οὖν οὐ καὶ ἐπὶ τῶν νοητῶν στάσιν εἴπομεν ἀπόφασιν κινήσεως ; ἢ ὅτι οὐδ̓ ἔστιν εἰπεῖν ἀναίρεσιν τῆς κινήσεως τὴν στάσιν , ὅτι οὐ παυσαμένης τῆς κινήσεώς ἐστιν , ἀλλ̓ οὔσης ἐκείνης καὶ αὕτη ἐστί : καὶ οὐ πεφυκὸς κινεῖσθαι , καθ̓ ὅσον μὴ κινεῖται ἡ στάσις ἐκεῖ , ἀλλά , καθ̓ ὃ στάσις κατείληφεν , ἕστηκε , καθ̓ ὃ δέ ἐστι κινούμενον , ἀεὶ κινήσεται : διὸ καὶ στάσει ἕστηκε καὶ κινήσει κινεῖται : ἐνταῦθα δὲ κινήσει μὲν κινεῖται , ἀπουσίᾳ δὲ ἠρεμεῖ ἐστερημένον τῆς ὀφειλομένης κινήσεως . ἔπειτα δὲ ὁρᾶν δεῖ , τί ἐστιν ἡ στάσις αὐτὴ καὶ οὕτως , ὅταν ἐκ νόσου εἰς ὑγίειαν ἴῃ , ὑγιάζεται . τί οὖν τῇ ὑγιάνσει ταύτῃ ἠρεμίας εἶδος ἀντιτάξομεν ; εἰ μὲν γὰρ τὸ ἐξ οὗ , νόσος , ἀλλ̓ οὐ στάσις : εἰ δὲ τὸ εἰς ὅ , ὑγίεια : ὃ οὐ ταὐτὸν τῇ στάσει . εἰ δέ τις λέγοι τὴν ὑγίειαν ἢ τὴν νόσον τινὰ στάσιν εἶναι , εἴδη στάσεως τὴν ὑγίειαν καὶ τὴν νόσον εἶναι φήσει : ὅπερ ἄτοπον . εἰ δὲ συμβεβηκέναι τῇ ὑγιείᾳ τὴν στάσιν , πρὸ τῆς στάσεως ἡ ὑγίεια οὐχ ὑγίεια ἔσται . ἀλλὰ περὶ μὲν τούτων , ὅπῃ δοκεῖ ἑκάστῳ .
Lemmas: περί δέ στάσις , ὅς ἀντιτάσσω κίνησις , ἤ ἠρεμία τίς ποτέ χρή λέγω ; πότερος καί αὐτός εἷς τις γένος τίθημι , ἤ εἰς τις γένος ὁ λέγω ἀνακτέον ; ἀγαθός δέ ἴσως στάσις ὁ ἐκεῖ ἀποδίδωμι ἠρεμία ἐνταῦθα ζητέω . ὁ οὖν ἠρεμία οὗτος ζητέω πρῶτος τίς ποτέ εἰμί . καί εἰ μέν αὐτός φαίνω ὁ στάσις , οὐδέ ὀρθός ἄν ἐνταῦθα οὗτος ζητέω οὐδείς ἵστημι , ἀλλά ὁ φαίνω ἵστημι σχολαῖος ὁ κίνησις χράω : εἰ δέ ἕτερος ἠρεμία στάσις λέγω ὁ ὁ μέν στάσις περί ὁ ἀκίνητος παντελής εἰμί , ὁ δέ ἠρεμία περί ὁ ἵστημι , φύω δέ κινέω , ὅταν μή κινέω , εἰ μέν ὁ ἠρεμίζω λέγω ὁ ἠρεμέω , κίνησις οὔπω παύω , ἀλλά ἐνίστημι : εἰ δέ ὁ οὐκέτι περί ὁ κινέω εἰμί , πρῶτος μέν ζητέω , εἰ τις εἰμί μή κινέω ἐνταῦθα . εἰ δέ μή πᾶς οἷος τε τις ὁ κίνησις κινέω , ἀλλά δέω κίνησις τις μή κινέω , ἵνα καί ἐξέρχομαι λέγω ὅδε ὁ κινέω εἰμί , τίς ἄλλος χρή λέγω ὁ μή κινέω κατά τόπος , ἀλλά ἠρεμέω οὗτος ὁ κίνησις , ἤ ὅτι μή κινέω ; ἀπόφασις ἄρα εἰμί ὁ ἠρεμία ὁ κινέω : οὗτος δέ οὐ ἐν γένος . ἠρεμέω δέ οὐ ἄλλος τις ἤ οὗτος ὁ κίνησις , οἷος ὁ τοπικός : ὁ οὖν ἀφαίρεσις οὗτος λέγω . εἰ δέ τις λέγω : διά τίς δέ οὐ ὁ κίνησις ἀπόφασις ὁ στάσις φημί ; ὅτι , φημί , ἥκω τις φέρω ὁ κίνησις καί εἰμί ἄλλος τις ἐνεργέω καί οἷος ὠθέω ὁ ὑπόκειμαι καί μυρίος ἐργάζομαι αὐτός καί φθείρω , ὁ δέ ἠρεμία ἕκαστος οὐδείς εἰμί παρά αὐτός , ἀλλά σημαίνω μόνος , ὅτι κίνησις οὐ ἔχω . τίς οὖν οὐ καί ἐπί ὁ νοητός στάσις λέγω ἀπόφασις κίνησις ; ἤ ὅτι οὐδέ εἰμί λέγω ἀναίρεσις ὁ κίνησις ὁ στάσις , ὅτι οὐ παύω ὁ κίνησις εἰμί , ἀλλά εἰμί ἐκεῖνος καί οὗτος εἰμί : καί οὐ φύω κινέω , κατά ὅσος μή κινέω ὁ στάσις ἐκεῖ , ἀλλά , κατά ὅς στάσις καταλαμβάνω , ἵστημι , κατά ὅς δέ εἰμί κινέω , ἀεί κινέω : διό καί στάσις ἵστημι καί κίνησις κινέω : ἐνταῦθα δέ κίνησις μέν κινέω , ἀπουσία δέ ἠρεμέω στερέω ὁ ὀφείλω κίνησις . ἔπειτα δέ ὁράω δέω , τίς εἰμί ὁ στάσις αὐτός καί οὕτως , ὅταν ἐκ νόσος εἰς ὑγίεια ἔρχομαι , ὑγιάζω . τίς οὖν ὁ ὑγίανσις οὗτος ἠρεμία εἶδος ἀντιτάσσω ; εἰ μέν γάρ ὁ ἐκ ὅς , νόσος , ἀλλά οὐ στάσις : εἰ δέ ὁ εἰς ὅς , ὑγίεια : ὅς οὐ αὐτός ὁ στάσις . εἰ δέ τις λέγω ὁ ὑγίεια ἤ ὁ νόσος τις στάσις εἰμί , εἶδος στάσις ὁ ὑγίεια καί ὁ νόσος εἰμί φημί : ὅς ἄτοπος . εἰ δέ συμβαίνω ὁ ὑγίεια ὁ στάσις , πρό ὁ στάσις ὁ ὑγίεια οὐ ὑγίεια εἰμί . ἀλλά περί μέν οὗτος , ὅπῃ δοκέω ἕκαστος .