plotinus.enneades 4.4.32
εἰ οὖν μήτε σωματικαῖς αἰτίαις ἀναθήσομεν μήτε προαιρέσεσιν , ὅσα ἔξωθεν εἰς ἡμᾶς τε καὶ τὰ ἄλλα ζῷα καὶ ὅλως ἐπὶ γῆς ἀφικνεῖται ἐξ οὐρανοῦ , τίς ἂν εἴη λοιπὴ καὶ εὔλογος αἰτία ; πρῶτον τοίνυν θετέον ζῷον ἓν πάντα τὰ ζῷα τὰ ἐντὸς αὐτοῦ περιέχον τόδε τὸ πᾶν εἶναι , ψυχὴν μίαν ἔχον εἰς πάντα αὐτοῦ μέρη , καθ̓ ὅσον ἐστὶν ἕκαστον αὐτοῦ μέρος : μέρος δὲ ἕκαστόν ἐστιν ἐν τῷ παντὶ αἰσθητῷ , κατὰ μὲν τὸ σῶμα καὶ πάντη , ὅσον δὲ καὶ ψυχῆς τοῦ παντὸς μετέχει , κατὰ τοσοῦτον καὶ ταύτῃ : καὶ τὰ μὲν μόνης ταύτης μετέχοντα κατὰ πᾶν ἐστι μέρη , ὅσα δὲ καὶ ἄλλης , ταύτῃ ἔχει τὸ μὴ μέρη πάντη εἶναι . πάσχει δὲ οὐδὲν ἧττον παρὰ τῶν ἄλλων , καθ̓ ὅσον αὐτοῦ τι ἔχει , καὶ κατ̓ ἐκεῖνα , ἃ ἔχει . συμπαθὲς δὴ πᾶν τοῦτο τὸ ἕν , καὶ ὡς ζῷον ἕν , καὶ τὸ πόρρω δὴ ἐγγύς , ὥσπερ ἐφ̓ ἑνὸς τῶν καθ̓ ἕκαστα ὄνυξ καὶ κέρας καὶ δάκτυλος καὶ ἄλλο τι τῶν οὐκ ἐφεξῆς : ἀλλὰ διαλείποντος τοῦ μεταξὺ καὶ παθόντος οὐδὲν ἔπαθε τὸ οὐκ ἐγγύς . οὐ γὰρ ἐφεξῆς τῶν ὁμοίων κειμένων , διειλημμένων δὲ ἑτέροις μεταξύ , τῇ δὲ ὁμοιότητι συμπασχόντων , καὶ εἰς τὸ πόρρω ἀφικνεῖσθαι ἀνάγκη τὸ παρὰ τοῦ μὴ παρακειμένου δρώμενον , ζῴου τε ὄντος καὶ εἰς ἓν τελοῦντος οὐδὲν οὕτω πόρρω τόπῳ , ὡς μὴ ἐγγὺς εἶναι τῇ τοῦ ἑνὸς ζῴου πρὸς τὸ συμπαθεῖν φύσει . τὸ μὲν οὖν ὁμοιότητα πρὸς τὸ ποιοῦν ἔχον πεῖσιν ἔχει οὐκ ἀλλοτρίαν , ἀνομοίου δὲ ὄντος τοῦ ποιοῦντος , ἀλλότριον τὸ πάθημα καὶ οὐ προσηνὲς τὸ πάσχον ἴσχει . βλαβερὰν δὲ ποίησιν ἄλλου πρὸς ἄλλο ἑνὸς ὄντος ζῴου οὐ δεῖ τεθαυμακέναι : ἐπεὶ καὶ ἐφ̓ ἡμῶν ἐν ταῖς ἐνεργείαις ταῖς ἡμετέραις βλάπτοιτ̓ ἂν ἄλλο πρὸς ἄλλου μέρος , ἐπεὶ καὶ χολὴ καὶ ὁ θυμὸς ἄλλο , ὡς δοκεῖ , πιέζει καὶ κεντεῖ . καὶ δὴ καὶ ἐν τῷ παντὶ ἔστι τι θυμῷ καὶ χολῇ ἀνάλογον καὶ ἄλλο ἄλλῳ : καὶ ἐν τοῖς φυτοῖς δὲ ἐμπόδιον ἔσται ἄλλο ἄλλῳ , ὥστε καὶ ἀφαυᾶναι . τοῦτο δὲ οὐ μόνον ἓν ζῷον , ἀλλὰ καὶ πολλὰ ὂν ὁρᾶται : ὥστε καθ̓ ὅσον μὲν ἓν ἕκαστον τῷ ὅλῳ σώζεται , καθ̓ ὅσον δὲ καὶ πολλὰ πρὸς ἄλληλα συνιόντα πολλαχῇ τῷ διαφόρῳ ἔβλαψε καὶ πρὸς τὴν αὑτοῦ χρείαν ἄλλο ἕτερον ἔβλαψε , καὶ δὴ καὶ τροφὴν ἐποιήσατο συγγενὲς ἅμα καὶ διάφορον ὑπάρχον καὶ σπεῦδον ἕκαστον ἑαυτῷ κατὰ φύσιν , ὅσον τε οἰκεῖον τοῦ ἑτέρου λαμβάνει εἰς αὑτὸ καὶ ὅσον ἀλλότριον ἐγίνετο ἀφανίζει εὐνοίᾳ τῇ ἑαυτοῦ , ἔργον τε τὸ αὑτοῦ ποιοῦν ἕκαστον τὸ μὲν δυνηθὲν ἀπολαῦσαί τι τῶν αὐτοῦ ἔργων ὠφέλησεν , ὃ δ̓ ἀδύνατον ἦν ὑπομεῖναι τὴν ὁρμὴν τοῦ ἔργου , ἠφάνισεν ἢ ἔβλαψεν , ὥσπερ ὅσα αὐανθείη ἂν παριόντος πυρὸς ἢ ζῷα ἐλάττω ὑπὸ μειζόνων δρόμου παρασυρείη ἢ καί που πατηθείη . πάντων δὲ τούτων ἡ γένεσις ἥ τε φθορὰ ἀλλοίωσίς τε πρὸς τὸ χεῖρον ἢ βέλτιον τὴν τοῦ ἑνὸς ζῴου ἐκείνου ἀνεμπόδιστον καὶ κατὰ φύσιν ἔχουσαν ζωὴν ἀποτελεῖ , ἐπείπερ οὐχ οἷόν τε ἦν ἕκαστα οὕτως ἔχειν , ὡς μόνα ὄντα , οὐδὲ πρὸς αὐτὰ τὸ τέλος εἶναι καὶ βλέπειν μέρη ὄντα , ἀλλὰ πρὸς ἐκεῖνο , οὗπερ καὶ μέρη , διάφορά τε ὄντα μὴ πάντα τὰ αὑτῶν ἐν μιᾷ ζωῇ ὄντα ἀεὶ ἔχειν : οὐκ ἦν τε μένειν οὐδὲν πάντη ὡσαύτως , εἴπερ ἔμελλε τὸ πᾶν μένειν ἐν τῷ κινεῖσθαι τὸ μένειν ἔχον .
Lemmas: εἰ οὖν μήτε σωματικός αἰτία ἀνατίθημι μήτε προαίρεσις , ὅσος ἔξωθεν εἰς ἐγώ τε καί ὁ ἄλλος ζῷον καί ὅλος ἐπί γῆ ἀφικνέομαι ἐκ οὐρανός , τίς ἄν εἰμί λοιπός καί εὔλογος αἰτία ; πρῶτος τοίνυν τίθημι ζῷον εἷς πᾶς ὁ ζῷον ὁ ἐντός αὐτός περιέχω ὅδε ὁ πᾶς εἰμί , ψυχή εἷς ἔχω εἰς πᾶς αὐτός μέρος , κατά ὅσος εἰμί ἕκαστος αὐτός μέρος : μέρος δέ ἕκαστος εἰμί ἐν ὁ πᾶς αἰσθητός , κατά μέν ὁ σῶμα καί πάντῃ , ὅσος δέ καί ψυχή ὁ πᾶς μετέχω , κατά τοσοῦτος καί ταύτῃ : καί ὁ μέν μόνος οὗτος μετέχω κατά πᾶς εἰμί μέρος , ὅσος δέ καί ἄλλος , ταύτῃ ἔχω ὁ μή μέρος πάντῃ εἰμί . πάσχω δέ οὐδείς ἥσσων παρά ὁ ἄλλος , κατά ὅσος αὐτός τις ἔχω , καί κατά ἐκεῖνος , ὅς ἔχω . συμπαθής δή πᾶς οὗτος ὁ εἷς , καί ὡς ζῷον εἷς , καί ὁ πρόσω δή ἐγγύς , ὥσπερ ἐπί εἷς ὁ κατά ἕκαστος ὄνυξ καί κέρας καί δάκτυλος καί ἄλλος τις ὁ οὐ ἐφεξῆς : ἀλλά διαλείπω ὁ μεταξύ καί πάσχω οὐδείς πάσχω ὁ οὐ ἐγγύς . οὐ γάρ ἐφεξῆς ὁ ὅμοιος κεῖμαι , διαλαμβάνω δέ ἕτερος μεταξύ , ὁ δέ ὁμοιότης συμπάσχω , καί εἰς ὁ πρόσω ἀφικνέομαι ἀνάγκη ὁ παρά ὁ μή παράκειμαι δράω , ζῷον τε εἰμί καί εἰς εἷς τελέω οὐδείς οὕτως πρόσω τόπος , ὡς μή ἐγγύς εἰμί ὁ ὁ εἷς ζῷον πρός ὁ συμπαθέω φύσις . ὁ μέν οὖν ὁμοιότης πρός ὁ ποιέω ἔχω πεῖσις ἔχω οὐ ἀλλότριος , ἀνόμοιος δέ εἰμί ὁ ποιέω , ἀλλότριος ὁ πάθημα καί οὐ προσηνής ὁ πάσχω ἴσχω . βλαβερός δέ ποίησις ἄλλος πρός ἄλλος εἷς εἰμί ζῷον οὐ δέω θαυμάζω : ἐπεί καί ἐπί ἐγώ ἐν ὁ ἐνέργεια ὁ ἡμέτερος βλάπτω ἄν ἄλλος πρός ἄλλος μέρος , ἐπεί καί χολή καί ὁ θυμός ἄλλος , ὡς δοκέω , πιέζω καί κεντέω . καί δή καί ἐν ὁ πᾶς εἰμί τις θυμός καί χολή ἀνάλογος καί ἄλλος ἄλλος : καί ἐν ὁ φυτόν δέ ἐμπόδιος εἰμί ἄλλος ἄλλος , ὥστε καί ἀφαυαίνω . οὗτος δέ οὐ μόνος εἷς ζῷον , ἀλλά καί πολύς εἰμί ὁράω : ὥστε κατά ὅσος μέν εἷς ἕκαστος ὁ ὅλος σῴζω , κατά ὅσος δέ καί πολύς πρός ἀλλήλων συνέρχομαι πολλαχῆ ὁ διάφορος βλάπτω καί πρός ὁ ἑαυτοῦ χρεία ἄλλος ἕτερος βλάπτω , καί δή καί τροφή ποιέω συγγενής ἅμα καί διάφορος ὑπάρχω καί σπεύδω ἕκαστος ἑαυτοῦ κατά φύσις , ὅσος τε οἰκεῖος ὁ ἕτερος λαμβάνω εἰς ἑαυτοῦ καί ὅσος ἀλλότριος γίγνομαι ἀφανίζω εὔνοια ὁ ἑαυτοῦ , ἔργον τε ὁ ἑαυτοῦ ποιέω ἕκαστος ὁ μέν δύναμαι ἀπολαύω τις ὁ αὐτός ἔργον ὠφελέω , ὅς δέ ἀδύνατος εἰμί ὑπομένω ὁ ὁρμή ὁ ἔργον , ἀφανίζω ἤ βλάπτω , ὥσπερ ὅσος αὐαίνω ἄν παρέρχομαι πῦρ ἤ ζῷον ἐλαχύς ὑπό μέγας δρόμος παρασύρω ἤ καί που πατέω . πᾶς δέ οὗτος ὁ γένεσις ὁ τε φθορά ἀλλοίωσις τε πρός ὁ κακός ἤ ἀγαθός ὁ ὁ εἷς ζῷον ἐκεῖνος ἀνεμπόδιστος καί κατά φύσις ἔχω ζωή ἀποτελέω , ἐπεί οὐ οἷος τε εἰμί ἕκαστος οὕτως ἔχω , ὡς μόνος εἰμί , οὐδέ πρός αὐτός ὁ τέλος εἰμί καί βλέπω μέρος εἰμί , ἀλλά πρός ἐκεῖνος , ὅς καί μέρος , διάφορος τε εἰμί μή πᾶς ὁ ἑαυτοῦ ἐν εἷς ζωή εἰμί ἀεί ἔχω : οὐ εἰμί τε μένω οὐδείς πάντῃ ὡσαύτως , εἴπερ μέλλω ὁ πᾶς μένω ἐν ὁ κινέω ὁ μένω ἔχω .