plotinus.enneades 6.9.8
εἴ τις οὖν ψυχὴ οἶδεν ἑαυτὴν τὸν ἄλλον χρόνον καὶ οἶδεν , ὅτι ἡ κίνησις αὐτῆς οὐκ εὐθεῖα ἀλλ̓ ἢ ὅταν κλάσιν λάβῃ , ἡ δὲ κατὰ φύσιν κίνησις οἵα ἡ ἐν κύκλῳ περί τι οὐκ ἔξω , ἀλλὰ περὶ κέντρον , τὸ δὲ κέντρον ἀφ̓ οὗ ὁ κύκλος , κινήσεται περὶ τοῦτο , ἀφ̓ οὗ ἐστι , καὶ τούτου ἀναρτήσεται συμφέρουσα ἑαυτὴν πρὸς τὸ αὐτό , πρὸς ὃ ἐχρῆν μὲν πάσας , φέρονται δὲ αἱ θεῶν ἀεί : πρὸς ὃ φερόμεναι θεοί εἰσι : θεὸς γὰρ τὸ ἐκείνῳ συνημμένον , τὸ δὲ πόρρω ἀφιστάμενον ἄνθρωπος ὁ πολὺς καὶ θηρίον . τὸ οὖν τῆς ψυχῆς οἷον κέντρον τοῦτό ἐστι τὸ ζητούμενον ; ἢ ἄλλο τι δεῖ νομίσαι , εἰς ὃ πάντα οἷον κέντρα συμπίπτει , καὶ ὅτι ἀναλογίᾳ τοῦ κέντρου τοῦδε τοῦ κύκλου : οὐδὲ γὰρ οὕτω κύκλος ἡ ψυχή , ὡς τὸ σχῆμα , ἀλλ̓ ὅτι ἐν αὐτῇ καὶ περὶ αὐτὴν ἡ ἀρχαία φύσις : καὶ ὅτι ἀπὸ τοιούτου , καὶ ἔτι μᾶλλον ὅτι χωρισθεῖσαι ὅλαι . νῦν δέ , ἐπεὶ μέρος ἡμῶν κατέχεται ὑπὸ τοῦ σώματος — οἷον εἴ τις τοὺς πόδας ἔχοι ἐν ὕδατι , τῷ δ̓ ἄλλῳ σώματι ὑπερέχοι — τῷ δὴ μὴ βαπτισθέντι τοῦ σώματος ὑπεράραντες , τούτῳ συνάπτομεν κατὰ τὸ ἑαυτῶν κέντρον τῷ οἷον πάντων κέντρῳ , καθάπερ τῶν μεγίστων κύκλων τὰ κέντρα τῷ τῆς σφαίρας τῆς περιεχούσης κέντρῳ , ἀναπαυόμενοι . εἰ μὲν οὖν σωματικοὶ ἦσαν , οὐ ψυχικοὶ κύκλοι , τοπικῶς ἂν τῷ κέντρῳ συνῆπτον καί που κειμένου τοῦ κέντρου περὶ αὐτὸ ἂν ἦσαν : ἐπειδὴ δὲ αὐταί τε αἱ ψυχαὶ νοηταί , ὑπὲρ νοῦν τε ἐκεῖνο , δυνάμεσιν ἄλλαις , ᾗ πέφυκε τὸ νοοῦν πρὸς τὸ κατανοούμενον συνάπτειν , οἰητέον τὴν συναφὴν γίνεσθαι , καὶ πλέον , ὡς τὸ νοοῦν παρεῖναι ὁμοιότητι καὶ ταυτότητι καὶ συνάπτειν τῷ συγγενεῖ οὐδενὸς διείργοντος . σώμασι μὲν γὰρ σώματα κωλύεται κοινωνεῖν ἄλλοις , τὰ δὲ ἀσώματα σώμασιν οὐ διείργεται : οὐδ̓ ἀφέστηκε τοίνυν ἀλλήλων τόπῳ , ἑτερότητι δὲ καὶ διαφορᾷ : ὅταν οὖν ἡ ἑτερότης μὴ παρῇ , ἀλλήλοις τὰ μὴ ἕτερα πάρεστιν . ἐκεῖνο μὲν οὖν μὴ ἔχον ἑτερότητα ἀεὶ πάρεστιν , ἡμεῖς δὲ ὅταν μὴ ἔχωμεν : κἀκεῖνο μὲν ἡμῶν οὐκ ἐφίεται , ὥστε περὶ ἡμᾶς εἶναι , ἡμεῖς δὲ ἐκείνου , ὥστε ἡμᾶς περὶ ἐκεῖνο . καὶ ἀεὶ μὲν περὶ αὐτό , οὐκ ἀεὶ δὲ εἰς αὐτὸ βλέπομεν , ἀλλ̓ οἷον χορὸς ἐξᾴδων καίπερ ἔχων περὶ τὸν κορυφαῖον τραπείη ἂν εἰς τὸ ἔξω τῆς θέας , ὅταν δὲ ἐπιστρέψῃ , ᾅδει τε καλῶς καὶ ὄντως περὶ αὐτὸν ἔχει : οὕτω καὶ ἡμεῖς ἀεὶ μὲν περὶ αὐτό , καὶ ὅταν μή , λύσις ἡμῖν παντελὴς ἔσται καὶ οὐκέτι ἐσόμεθα : οὐκ ἀεὶ δὲ εἰς αὐτό , ἀλλ̓ ὅταν εἰς αὐτὸ ἴδωμεν , τότε ἡμῖν τέλος καὶ ἀνάπαυλα καὶ τὸ μὴ ἀπᾴδειν χορεύουσιν ὄντως περὶ αὐτὸ χορείαν ἔνθεον .
Lemmas: εἰ τις οὖν ψυχή οἶδα ἑαυτοῦ ὁ ἄλλος χρόνος καί οἶδα , ὅτι ὁ κίνησις αὐτός οὐ εὐθύς ἀλλά ἤ ὅταν κλάσις λαμβάνω , ὁ δέ κατά φύσις κίνησις οἷος ὁ ἐν κύκλος περί τις οὐ ἔξω , ἀλλά περί κέντρον , ὁ δέ κέντρον ἀπό ὅς ὁ κύκλος , κινέω περί οὗτος , ἀπό ὅς εἰμί , καί οὗτος ἀναρτάω συμφέρω ἑαυτοῦ πρός ὁ αὐτός , πρός ὅς χρή μέν πᾶς , φέρω δέ ὁ θεός ἀεί : πρός ὅς φέρω θεός εἰμί : θεός γάρ ὁ ἐκεῖνος συνάπτω , ὁ δέ πρόσω ἀφίστημι ἄνθρωπος ὁ πολύς καί θηρίον . ὁ οὖν ὁ ψυχή οἷος κέντρον οὗτος εἰμί ὁ ζητέω ; ἤ ἄλλος τις δέω νομίζω , εἰς ὅς πᾶς οἷος κέντρον συμπίπτω , καί ὅτι ἀναλογία ὁ κέντρον ὅδε ὁ κύκλος : οὐδέ γάρ οὕτως κύκλος ὁ ψυχή , ὡς ὁ σχῆμα , ἀλλά ὅτι ἐν αὐτός καί περί αὐτός ὁ ἀρχαῖος φύσις : καί ὅτι ἀπό τοιοῦτος , καί ἔτι μάλα ὅτι χωρίζω ὅλος . νῦν δέ , ἐπεί μέρος ἐγώ κατέχω ὑπό ὁ σῶμα — οἷος εἰ τις ὁ πούς ἔχω ἐν ὕδωρ , ὁ δέ ἄλλος σῶμα ὑπερέχω — ὁ δή μή βαπτίζω ὁ σῶμα ὑπεραίρω , οὗτος συνάπτω κατά ὁ ἑαυτοῦ κέντρον ὁ οἷος πᾶς κέντρον , καθά ὁ μέγας κύκλος ὁ κέντρον ὁ ὁ σφαῖρα ὁ περιέχω κέντρον , ἀναπαύω . εἰ μέν οὖν σωματικός εἰμί , οὐ ψυχικός κύκλος , τοπικός ἄν ὁ κέντρον συνάπτω καί που κεῖμαι ὁ κέντρον περί αὐτός ἄν εἰμί : ἐπειδή δέ αὐτός τε ὁ ψυχή νοητός , ὑπέρ νόος τε ἐκεῖνος , δύναμις ἄλλος , ὅς φύω ὁ νοέω πρός ὁ κατανοέω συνάπτω , οἴομαι ὁ συναφή γίγνομαι , καί πολύς , ὡς ὁ νοέω πάρειμι ὁμοιότης καί ταυτότης καί συνάπτω ὁ συγγενής οὐδείς διείργω . σῶμα μέν γάρ σῶμα κωλύω κοινωνέω ἄλλος , ὁ δέ ἀσώματος σῶμα οὐ διείργω : οὐδέ ἀφίστημι τοίνυν ἀλλήλων τόπος , ἑτερότης δέ καί διαφορά : ὅταν οὖν ὁ ἑτερότης μή παρέρχομαι , ἀλλήλων ὁ μή ἕτερος πάρειμι . ἐκεῖνος μέν οὖν μή ἔχω ἑτερότης ἀεί πάρειμι , ἐγώ δέ ὅταν μή ἔχω : ἐκεῖνος μέν ἐγώ οὐ ἐφίημι , ὥστε περί ἐγώ εἰμί , ἐγώ δέ ἐκεῖνος , ὥστε ἐγώ περί ἐκεῖνος . καί ἀεί μέν περί αὐτός , οὐ ἀεί δέ εἰς αὐτός βλέπω , ἀλλά οἷος χορός ἐξᾴδω καίπερ ἔχω περί ὁ κορυφαῖος τέρπω ἄν εἰς ὁ ἔξω ὁ θέα , ὅταν δέ ἐπιστρέφω , ἀείδω τε καλός καί ὄντως περί αὐτός ἔχω : οὕτως καί ἐγώ ἀεί μέν περί αὐτός , καί ὅταν μή , λύσις ἐγώ παντελής εἰμί καί οὐκέτι εἰμί : οὐ ἀεί δέ εἰς αὐτός , ἀλλά ὅταν εἰς αὐτός ὁράω , τότε ἐγώ τέλος καί ἀνάπαυλα καί ὁ μή ἀπᾴδω χορεύω ὄντως περί αὐτός χορεία ἔνθεος .