plotinus.enneades 4.7.3
εἰ δέ τις μὴ οὕτως , ἀλλ̓ ἀτόμους ἢ ἀμερῆ συνελθόντα ψυχὴν ποιεῖν λέγοι τῇ ἑνώσει καὶ ὁμοπαθείᾳ ἐλέγχοιτ̓ ἂν ʽκαὶ τῇ παραθέσεἰ , μηδενὸς διόλου γινομένου ἑνὸς οὐδὲ συμπαθοῦς ἐξ ἀπαθῶν καὶ μὴ ἑνοῦσθαι δυναμένων σωμάτων . ψυχὴ δὲ αὑτῇ συμπαθής . ἐκ δὲ ἀμερῶν σῶμα οὐδὲ μέγεθος ἂν γένοιτο . καὶ μὴν εἰ ἁπλοῦ ὄντος τοῦ σώματος τὸ μὲν ὅσον ὑλικὸν παῤ αὑτοῦ ζωὴν ἔχειν οὐ φήσουσιν — ὕλη γὰρ ἄποιον — τὸ δὲ κατὰ τὸ εἶδος τεταγμένον ἐπιφέρειν τὴν ζωήν , εἰ μὲν οὐσίαν φήσουσι τὸ εἶδος τοῦτο εἶναι , οὐ τὸ συναμφότερον , θάτερον δὲ τούτων ἔσται ἡ ψυχή : ὃ οὐκέτ̓ ἂν σῶμα : οὐ γὰρ ἐξ ὕλης καὶ τοῦτο , ἢ πάλιν τὸν αὐτὸν τρόπον ἀναλύσομεν . εἰ δὲ πάθημα τῆς ὕλης , ἀλλ̓ οὐκ οὐσίαν φήσουσιν εἶναι , ἀφ̓ οὗ τὸ πάθημα καὶ ἡ ζωὴ εἰς τὴν ὕλην ἐλήλυθε λεκτέον αὐτοῖς . οὐ γὰρ δὴ ἡ ὕλη αὑτὴν μορφοῖ , οὐδὲ αὑτῇ ψυχὴν ἐντίθησι . δεῖ ἄρα τι εἶναι τὸ χορηγὸν τῆς ζωῆς , εἰ οὔτε τῇ ὕλῃ ἡ χορηγία , οὔθ̓ ὁτῳοῦν τῶν σωμάτων , ἔξω ὂν καὶ ἐπέκεινα σωματικῆς φύσεως ἁπάσης . ἐπεὶ οὐδ̓ ἂν εἴη σῶμα οὐδὲν ψυχικῆς δυνάμεως οὐκ οὔσης . ῥεῖ γάρ , καὶ ἐν φορᾷ αὐτοῦ ἡ φύσις , καὶ ἀπόλοιτο ἂν ὡς τάχιστα , εἰ πάντα σώματα εἴη , κἂν εἰ ὄνομα ἑνὶ αὐτῶν ψυχήν τις θεῖτο . ταὐτὰ γὰρ ἂν πάθοι τοῖς ἄλλοις σώμασιν ὕλης μιᾶς οὔσης αὐτοῖς . μᾶλλον δὲ οὐδ̓ ἂν γένοιτο , ἀλλὰ στήσεται ἐν ὕλῃ τὰ πάντα , μὴ ὄντος τοῦ μορφοῦντος αὐτήν . τάχα δ̓ ἂν οὐδ̓ ἂν ἡ ὕλη τὸ παράπαν εἴη , λυθήσεται δὲ καὶ τόδε τὸ ξύμπαν , εἴ τις αὐτὸ πιστεύσειε σώματος συνέρξει διδοὺς αὐτῷ ψυχῆς τάξιν μέχρι τῶν ὀνομάτων , ἀέρι καὶ πνεύματι σκεδαστοτάτῳ καὶ τὸ ἓν εἶναι ἔχοντι οὐ παῤ αὑτοῦ . πῶς γὰρ τεμνομένων τῶν πάντων σωμάτων ᾡτινιοῦν τις ἀνατιθεὶς τόδε τὸ πᾶν οὐκ ἀνόητόν τε καὶ φερόμενον εἰκῆ ποιήσει ; τίς γὰρ τάξις ἐν πνεύματι δεομένῳ παρὰ ψυχῆς τάξεως , ἢ λόγος , ἢ νοῦς ; ἀλλὰ ψυχῆς μὲν οὔσης ὑπουργὰ ταῦτα πάντα αὐτῇ εἰς σύστασιν κόσμου καὶ ζῴου ἑκάστου , ἄλλης παῤ ἄλλου δυνάμεως εἰς τὸ ὅλον συντελούσης : ταύτης δὲ μὴ παρούσης ἐν τοῖς ὅλοις οὐδὲν ἂν εἴη ταῦτα , οὐχ ὅτι ἐν τάξει .
Lemmas: εἰ δέ τις μή οὕτως , ἀλλά ἄτομος ἤ ἀμερής συνέρχομαι ψυχή ποιέω λέγω ὁ ἕνωσις καί ὁμοπάθεια ἐλέγχω ἄν ὅς ὁ παράθεσις , μηδείς διόλου γίγνομαι εἷς οὐδέ συμπαθής ἐκ ἀπαθής καί μή ἑνόω δύναμαι σῶμα . ψυχή δέ ἑαυτοῦ συμπαθής . ἐκ δέ ἀμερής σῶμα οὐδέ μέγεθος ἄν γίγνομαι . καί μήν εἰ ἁπλόος εἰμί ὁ σῶμα ὁ μέν ὅσος ὑλικός παρά ἑαυτοῦ ζωή ἔχω οὐ φημί — ὕλη γάρ ἄποιος — ὁ δέ κατά ὁ εἶδος τάσσω ἐπιφέρω ὁ ζωή , εἰ μέν οὐσία φημί ὁ εἶδος οὗτος εἰμί , οὐ ὁ συναμφότεροι , ἕτερος δέ οὗτος εἰμί ὁ ψυχή : ὅς οὐκέτι ἄν σῶμα : οὐ γάρ ἐκ ὕλη καί οὗτος , ἤ πάλιν ὁ αὐτός τρόπος ἀναλύω . εἰ δέ πάθημα ὁ ὕλη , ἀλλά οὐ οὐσία φημί εἰμί , ἀπό ὅς ὁ πάθημα καί ὁ ζωή εἰς ὁ ὕλη ἔρχομαι λεκτέος αὐτός . οὐ γάρ δή ὁ ὕλη ἑαυτοῦ μορφόω , οὐδέ ἑαυτοῦ ψυχή ἐντίθημι . δέω ἄρα τις εἰμί ὁ χορηγός ὁ ζωή , εἰ οὔτε ὁ ὕλη ὁ χορηγία , οὔτε ὅστις ὁ σῶμα , ἔξω εἰμί καί ἐπέκεινα σωματικός φύσις ἅπας . ἐπεί οὐδέ ἄν εἰμί σῶμα οὐδείς ψυχικός δύναμις οὐ εἰμί . ῥέω γάρ , καί ἐν φορά αὐτός ὁ φύσις , καί ἀπόλλυμι ἄν ὡς ταχύς , εἰ πᾶς σῶμα εἰμί , ἄν εἰ ὄνομα εἷς αὐτός ψυχή τις θέω . αὐτός γάρ ἄν πάσχω ὁ ἄλλος σῶμα ὕλη εἷς εἰμί αὐτός . μάλα δέ οὐδέ ἄν γίγνομαι , ἀλλά ἵστημι ἐν ὕλη ὁ πᾶς , μή εἰμί ὁ μορφόω αὐτός . τάχα δέ ἄν οὐδέ ἄν ὁ ὕλη ὁ παράπαν εἰμί , λύω δέ καί ὅδε ὁ σύμπας , εἰ τις αὐτός πιστεύω σῶμα συνέργω δίδωμι αὐτός ψυχή τάξις μέχρι ὁ ὄνομα , ἀήρ καί πνεῦμα σκεδαστός καί ὁ εἷς εἰμί ἔχω οὐ παρά ἑαυτοῦ . πῶς γάρ τέμνω ὁ πᾶς σῶμα ὅστις τις ἀνατίθημι ὅδε ὁ πᾶς οὐ ἀνόητος τε καί φέρω εἰκῇ ποιέω ; τίς γάρ τάξις ἐν πνεῦμα δέω παρά ψυχή τάξις , ἤ λόγος , ἤ νόος ; ἀλλά ψυχή μέν εἰμί ὑπουργός οὗτος πᾶς αὐτός εἰς σύστασις κόσμος καί ζῷον ἕκαστος , ἄλλος παρά ἄλλος δύναμις εἰς ὁ ὅλος συντελέω : οὗτος δέ μή πάρειμι ἐν ὁ ὅλος οὐδείς ἄν εἰμί οὗτος , οὐ ὅτι ἐν τάξις .