plotinus.enneades 5.5.6
ἀλλὰ ταῦτα μέν , ὥς τις ἐθέλει , λελέχθω . τῆς δὲ γενομένης οὐσίας εἴδους οὔσης — οὐ γὰρ δή τι ἄλλο ἅν τις εἴποι τὸ ἐκεῖθεν γενόμενον — καὶ εἴδους οὐ τινός , ἀλλὰ παντός , ὡς μὴ ἂν ὑπολιπεῖν τι ἄλλο , ἀνάγκη ἀνείδεον ἐκεῖνο εἶναι . ἀνείδεον δὲ ὂν οὐκ οὐσία : τόδε γάρ τι δεῖ τὴν οὐσίαν εἶναι : τοῦτο δὲ ὡρισμένον : τὸ δὲ οὐκ ἔστι λαβεῖν ὡς τόδε : ἤδη γὰρ οὐκ ἀρχή , ἀλλ̓ ἐκεῖνο μόνον , ὃ τόδε εἴρηκας εἶναι . εἰ οὖν τὰ πάντα ἐν τῷ γενομένῳ , τί τῶν ἐν τούτῳ ἐκεῖνο ἐρεῖς ; οὐδὲν δὲ τούτων ὂν μόνον ἂν λέγοιτο ἐπέκεινα τούτων . ταῦτα δὲ τὰ ὄντα καὶ τὸ ὄν : ἐπέκεινα ἄρα ὄντος . τὸ γὰρ ἐπέκεινα ὄντος οὐ τόδε λέγει — οὐ γὰρ τίθησιν — οὐδὲ ὄνομα αὐτοῦ λέγει , ἀλλὰ φέρει μόνον τὸ οὐ τοῦτο . τοῦτο δὲ ποιοῦν οὐδαμοῦ αὐτὸ περιλαμβάνει : γελοῖον γὰρ ζητεῖν ἐκείνην τὴν ἄπλετον φύσιν περιλαμβάνειν : ὁ γὰρ τοῦτο βουλόμενος ποιεῖν ἀπέστησεν αὑτὸν καὶ τοῦ ὁπωσοῦν καὶ κατὰ βραχὺ εἰς ἴχνος αὐτοῦ ἰέναι : ἀλλ̓ ὥσπερ τὴν νοητὴν φύσιν βουλόμενος ἰδεῖν οὐδεμίαν φαντασίαν αἰσθητοῦ ἔχων θεάσεται ὅ ἐστιν ἐπέκεινα τοῦ αἰσθητοῦ , οὕτω καὶ ὁ θεάσασθαι θέλων τὸ ἐπέκεινα τοῦ νοητοῦ τὸ νοητὸν πᾶν ἀφεὶς θεάσεται , ὅτι μὲν ἔστι διὰ τούτου μαθών , οἷον δὲ ἔστι τοῦτο ἀφείς . τὸ δὲ οἷον σημαίνοι ἂν τὸ οὐχ οἷον : οὐ γὰρ ἔνι οὐδὲ τὸ οἷον , ὅτῳ μηδὲ τὸ τί . ἀλλὰ ἡμεῖς ταῖς ἡμετέραις ὠδῖσιν ἀποροῦμεν , ὅ τι χρὴ λέγειν , καὶ λέγομεν περὶ οὐ ῥητοῦ , καὶ ὀνομάζομεν σημαίνειν ἑαυτοῖς θέλοντες ὡς δυνάμεθα . τάχα δὲ καὶ τὸ ἓν ὄνομα τοῦτο ἄρσιν ἔχει πρὸς τὰ πολλά . ὅθεν καὶ Ἀπόλλωνα οἱ Πυθαγορικοὶ συμβολικῶς πρὸς ἀλλήλους ἐσήμαινον ἀποφάσει τῶν πολλῶν . εἰ δὲ θέσις τις τὸ ἕν , τό τε ὄνομα τό τε δηλούμενον , ἀσαφέστερον ἂν γίγνοιτο τοῦ εἰ μή τις ὄνομα ἔλεγεν αὐτοῦ : τάχα γὰρ τοῦτο ἐλέγετο , ἵνα ὁ ζητήσας ἀρξάμενος ἀπὸ τοῦ ὃ πάντων ἁπλότητός ἐστι σημαντικὸν ἀποφήσῃ τελευτῶν καὶ τοῦτο , ὡς τεθὲν μὲν ὅσον οἷόν τε καλῶς τῷ θεμένῳ , οὐκ ἄξιον μὴν οὐδὲ τοῦτο εἰς δήλωσιν τῆς φύσεως ἐκείνης , ὅτι μηδὲ ἀκουστὸν ἐκεῖνο , μηδὲ τῷ ἀκούοντι δεῖ συνετὸν εἶναι , ἀλλ̓ εἴπερ τινί , τῷ ὁρῶντι . ἀλλ̓ εἰ τὸ ὁρῶν εἶδος ζητεῖ βλέπειν , οὐδὲ τοῦτο εἴσεται .
Lemmas: ἀλλά οὗτος μέν , ὡς τις ἐθέλω , λέγω . ὁ δέ γίγνομαι οὐσία εἶδος εἰμί — οὐ γάρ δή τις ἄλλος ὅς τις λέγω ὁ ἐκεῖθεν γίγνομαι — καί εἶδος οὐ τις , ἀλλά πᾶς , ὡς μή ἄν ὑπολείπω τις ἄλλος , ἀνάγκη ἀνείδεος ἐκεῖνος εἰμί . ἀνείδεος δέ εἰμί οὐ οὐσία : ὅδε γάρ τις δέω ὁ οὐσία εἰμί : οὗτος δέ ὁρίζω : ὁ δέ οὐ εἰμί λαμβάνω ὡς ὅδε : ἤδη γάρ οὐ ἀρχή , ἀλλά ἐκεῖνος μόνος , ὅς ὅδε λέγω εἰμί . εἰ οὖν ὁ πᾶς ἐν ὁ γίγνομαι , τίς ὁ ἐν οὗτος ἐκεῖνος λέγω ; οὐδείς δέ οὗτος εἰμί μόνος ἄν λέγω ἐπέκεινα οὗτος . οὗτος δέ ὁ εἰμί καί ὁ εἰμί : ἐπέκεινα ἄρα εἰμί . ὁ γάρ ἐπέκεινα εἰμί οὐ ὅδε λέγω — οὐ γάρ τίθημι — οὐδέ ὄνομα αὐτός λέγω , ἀλλά φέρω μόνος ὁ οὐ οὗτος . οὗτος δέ ποιέω οὐδαμοῦ αὐτός περιλαμβάνω : γέλοιος γάρ ζητέω ἐκεῖνος ὁ ἄπλετος φύσις περιλαμβάνω : ὁ γάρ οὗτος βούλομαι ποιέω ἀφίστημι ἑαυτοῦ καί ὁ ὁπωσοῦν καί κατά βραχύς εἰς ἴχνος αὐτός ἔρχομαι : ἀλλά ὥσπερ ὁ νοητός φύσις βούλομαι ὁράω οὐδείς φαντασία αἰσθητός ἔχω θεάομαι ὅς εἰμί ἐπέκεινα ὁ αἰσθητός , οὕτως καί ὁ θεάομαι ἐθέλω ὁ ἐπέκεινα ὁ νοητός ὁ νοητός πᾶς ἀφίημι θεάομαι , ὅτι μέν εἰμί διά οὗτος μανθάνω , οἷος δέ εἰμί οὗτος ἀφίημι . ὁ δέ οἷος σημαίνω ἄν ὁ οὐ οἷος : οὐ γάρ ἔνειμι οὐδέ ὁ οἷος , ὅστις μηδέ ὁ τίς . ἀλλά ἐγώ ὁ ἡμέτερος ὠδίς ἀφοράω , ὅς τις χρή λέγω , καί λέγω περί οὐ ῥητός , καί ὀνομάζω σημαίνω ἑαυτοῦ ἐθέλω ὡς δύναμαι . τάχα δέ καί ὁ εἷς ὄνομα οὗτος ἄρσις ἔχω πρός ὁ πολύς . ὅθεν καί Ἀπόλλων ὁ Πυθαγορικός συμβολικός πρός ἀλλήλων σημαίνω ἀπόφασις ὁ πολύς . εἰ δέ θέσις τις ὁ εἷς , ὁ τε ὄνομα ὁ τε δηλέομαι , ἀσαφής ἄν γίγνομαι ὁ εἰ μή τις ὄνομα λέγω αὐτός : τάχα γάρ οὗτος λέγω , ἵνα ὁ ζητέω ἄρχω ἀπό ὁ ὅς πᾶς ἁπλότης εἰμί σημαντικός ἀπόφημι τελευτάω καί οὗτος , ὡς τίθημι μέν ὅσος οἷος τε καλός ὁ τίθημι , οὐ ἄξιος μήν οὐδέ οὗτος εἰς δήλωσις ὁ φύσις ἐκεῖνος , ὅτι μηδέ ἀκουστός ἐκεῖνος , μηδέ ὁ ἀκούω δέω συνετός εἰμί , ἀλλά εἴπερ τις , ὁ ὁράω . ἀλλά εἰ ὁ ὁράω εἶδος ζητέω βλέπω , οὐδέ οὗτος οἶδα .