plotinus.enneades 2.4.13
εἰ δὲ ποιότης τὸ ὑποκείμενον κοινή τις οὖσα ἐν ἑκάστῳ τῶν στοιχείων , πρῶτον μὲν τίς αὕτη λεκτέον . ἔπειτα πῶς ποιότης ὑποκείμενον ἔσται ; πῶς δὲ ἐν ἀμεγέθει ποιὸν θεωρηθήσεται μὴ ἔχον ὕλην μηδὲ μέγεθος ; ἔπειτα εἰ μὲν ὡρισμένη ἡ ποιότης , πῶς ὕλη ; εἰ δ̓ ἀόριστόν τι , οὐ ποιότης , ἀλλὰ τὸ ὑποκείμενον καὶ ἡ ζητουμένη ὕλη . τί οὖν κωλύει ἄποιον μὲν εἶναι τῷ τῶν ἄλλων μηδεμιᾶς τῇ αὐτῆς φύσει μετέχειν , αὐτῷ δὲ τούτῳ τῷ μηδεμιᾶς μετέχειν ποιὰν εἶναι ἰδιότητα πάντως τινὰ ἔχουσαν καὶ τῶν ἄλλων διαφέρουσαν , οἷον στέρησίν τινα ἐκείνων ; καὶ γὰρ ὁ ἐστερημένος ποιός : οἷον ὁ τυφλός . εἰ οὖν στέρησις τούτων περὶ αὐτήν , πῶς οὐ ποιά ; εἰ δὲ καὶ ὅλως στέρησις περὶ αὐτήν , ἔτι μᾶλλον , εἴ γε δὴ καὶ στέρησις ποιόν τι . ὁ δὲ ταῦτα λέγων τί ἄλλο ἢ ποιὰ καὶ ποιότητας πάντα ποιεῖ ; ὥστε καὶ ἡ ποσότης ποιότης ἂν εἴη καὶ ἡ οὐσία δέ . εἰ δὲ ποιόν , πρόσεστι ποιότης . γελοῖον δὲ τὸ ἕτερον τοῦ ποιοῦ καὶ μὴ ποιὸν ποιὸν ποιεῖν . εἰ δέ , ὅτι ἕτερον , ποιόν , εἰ μὲν αὐτοετερότης , οὐδ̓ ὣς ποιόν : ἐπεὶ οὐδ̓ ἡ ποιότης ποιά : εἰ δ̓ ἕτερον μόνον , οὐχ ἑαυτῇ , ἀλλ̓ ἑτερότητι ἕτερον καὶ ταυτότητι ταὐτόν . οὐδὲ δὴ ἡ στέρησις ποιότης οὐδὲ ποιόν , ἀλλ̓ ἐρημία ποιότητος ἢ ἄλλου , ὡς ἡ ἀψοφία ψόφου ἢ ὁτουοῦν ἄλλου : ἄρσις γὰρ ἡ στέρησις , τὸ δὲ ποιὸν ἐν καταφάσει . ἥ τε ἰδιότης τῆς ὕλης οὐ μορφή : τὸ γὰρ μὴ ποιὰ εἶναι μηδ̓ εἶδός τι ἔχειν : ἄτοπον δή , ὅτι μὴ ποιά , ποιὰν λέγειν καὶ ὅμοιον τῷ , ὅτι ἀμέγεθες , αὐτῷ τούτῳ μέγεθος ἔχειν . ἔστιν οὖν ἡ ἰδιότης αὐτῆς οὐκ ἄλλο τι ἢ ὅπερ ἔστι , καὶ οὐ πρόσκειται ἡ ἰδιότης , ἀλλὰ μᾶλλον ἐν σχέσει τῇ πρὸς τὰ ἄλλα , ὅτι ἄλλο αὐτῶν . καὶ τὰ μὲν ἄλλα οὐ μόνον ἄλλα , ἀλλὰ καί τι ἕκαστον ὡς εἶδος , αὕτη δὲ πρεπόντως ἂν λέγοιτο μόνον ἄλλο : τάχα δὲ ἄλλα , ἵνα μὴ τῷ ἄλλο ἑνικῶς ὁρίσῃς , ἀλλὰ τῷ ἄλλα τὸ ἀόριστον ἐνδείξῃ
Lemmas: εἰ δέ ποιότης ὁ ὑπόκειμαι κοινός τις εἰμί ἐν ἕκαστος ὁ στοιχεῖον , πρῶτος μέν τίς οὗτος λεκτέος . ἔπειτα πῶς ποιότης ὑπόκειμαι εἰμί ; πῶς δέ ἐν ἀμεγέθης ποιός θεωρέω μή ἔχω ὕλη μηδέ μέγεθος ; ἔπειτα εἰ μέν ὁρίζω ὁ ποιότης , πῶς ὕλη ; εἰ δέ ἀόριστος τις , οὐ ποιότης , ἀλλά ὁ ὑπόκειμαι καί ὁ ζητέω ὕλη . τίς οὖν κωλύω ἄποιος μέν εἰμί ὁ ὁ ἄλλος μηδείς ὁ αὐτός φύσις μετέχω , αὐτός δέ οὗτος ὁ μηδείς μετέχω ποιός εἰμί ἰδιότης πάντως τις ἔχω καί ὁ ἄλλος διαφέρω , οἷος στέρησις τις ἐκεῖνος ; καί γάρ ὁ στερέω ποιός : οἷος ὁ τυφλός . εἰ οὖν στέρησις οὗτος περί αὐτός , πῶς οὐ ποιός ; εἰ δέ καί ὅλος στέρησις περί αὐτός , ἔτι μάλα , εἰ γε δή καί στέρησις ποιός τις . ὁ δέ οὗτος λέγω τίς ἄλλος ἤ ποιός καί ποιότης πᾶς ποιέω ; ὥστε καί ὁ ποσότης ποιότης ἄν εἰμί καί ὁ οὐσία δέ . εἰ δέ ποιός , πρόσειμι ποιότης . γέλοιος δέ ὁ ἕτερος ὁ ποιός καί μή ποιός ποιός ποιέω . εἰ δέ , ὅτι ἕτερος , ποιός , εἰ μέν αὐτοετερότης , οὐδέ ὡς ποιός : ἐπεί οὐδέ ὁ ποιότης ποιός : εἰ δέ ἕτερος μόνος , οὐ ἑαυτοῦ , ἀλλά ἑτερότης ἕτερος καί ταυτότης αὐτός . οὐδέ δή ὁ στέρησις ποιότης οὐδέ ποιός , ἀλλά ἐρημία ποιότης ἤ ἄλλος , ὡς ὁ ἀψοφία ψόφος ἤ ὅστις ἄλλος : ἄρσις γάρ ὁ στέρησις , ὁ δέ ποιός ἐν κατάφασις . ὁ τε ἰδιότης ὁ ὕλη οὐ μορφή : ὁ γάρ μή ποιός εἰμί μηδέ εἶδος τις ἔχω : ἄτοπος δή , ὅτι μή ποιός , ποιός λέγω καί ὅμοιος ὁ , ὅτι ἀμεγέθης , αὐτός οὗτος μέγεθος ἔχω . εἰμί οὖν ὁ ἰδιότης αὐτός οὐ ἄλλος τις ἤ ὅς εἰμί , καί οὐ πρόσκειμαι ὁ ἰδιότης , ἀλλά μάλα ἐν σχέσις ὁ πρός ὁ ἄλλος , ὅτι ἄλλος αὐτός . καί ὁ μέν ἄλλος οὐ μόνος ἄλλος , ἀλλά καί τις ἕκαστος ὡς εἶδος , οὗτος δέ πρεπόντως ἄν λέγω μόνος ἄλλος : τάχα δέ ἄλλος , ἵνα μή ὁ ἄλλος ἑνικός ὁρίζω , ἀλλά ὁ ἄλλος ὁ ἀόριστος ἐνδείκνυμι