plotinus.enneades 2.9.10
πολλὰ μὲν οὖν καὶ ἄλλα , μᾶλλον δὲ πάντα ἄν τις ἐξετάζων ἀφθονίαν ἔχοι ἂν καθ̓ ἕκαστον λόγον δεικνὺς ὡς ἔχει . αἰδὼς γάρ τις ἡμᾶς ἔχει πρός τινας τῶν φίλων , οἳ τούτῳ τῷ λόγῳ ἐντυχόντες πρότερον ἢ ἡμῖν φίλοι γενέσθαι οὐκ οἶδ̓ ὅπως ἐπ’ αὐτοῦ μένουσι . καίτοι αὐτοὶ οὐκ ὀκνοῦσι τὰ αὑτῶν ἐθέλοντες δοκεῖν εἶναι ἀληθῆ ἀξιοπίστως ἢ καὶ οἰόμενοι τὰ αὑτῶν οὕτως ἔχειν λέγειν ἃ δὴ λέγουσιν : ἀλλ̓ ἡμεῖς πρὸς τοὺς γνωρίμους , οὐ πρὸς αὐτοὺς λέγοντες — πλέον γὰρ οὐδὲν ἂν γίγνοιτο πρὸς τὸ πείθειν αὐτούς — ἵνα μὴ πρὸς αὐτῶν ἐνοχλοῖντο οὐκ ἀποδείξεις κομιζόντων — πῶς γάρ ; — ἀλλ̓ ἀπαυθαδιζομένων , ταῦτα εἰρήκαμεν ἄλλου ὄντος τρόπου , καθ̓ ὃν ἄν τις γράφων ἠμύνατο τοὺς διασύρειν τὰ τῶν παλαιῶν καὶ θείων ἀνδρῶν καλῶς καὶ τῆς ἀληθείας ἐχομένως εἰρημένα τολμῶντας . ἐκείνως μὲν οὖν ἐατέον ἐξετάζειν : καὶ γὰρ τοῖς ταῦτα ἀκριβῶς λαβοῦσι τὰ νῦν εἰρημένα ἔσται καὶ περὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων ὅπως ἔχει εἰδέναι : ἐκεῖνο δὲ εἰπόντα ἐατέον τὸν λόγον , ὃ δὴ καὶ πάντα ὑπερβέβληκεν ἀτοπίᾳ , εἰ δεῖ ἀτοπίαν τοῦτο λέγειν . ψυχὴν γὰρ εἰπόντες νεῦσαι κάτω καὶ σοφίαν τινά , εἴτε τῆς ψυχῆς ἀρξάσης , εἴτε τῇ τοιαύτῃ αἰτίας γενομένης σοφίας , εἴτε ἄμφω ταὐτὸν θέλοντες εἶναι , τὰς μὲν ἄλλας ψυχὰς συγκατεληλυθέναι λέγοντες καὶ μέλη τῆς σοφίας ταύτας μὲν ἐνδῦναι λέγουσι σώματα , οἷον τὰ τῶν ἀνθρώπων , ἧς δὲ χάριν καὶ αὐταὶ κατῆλθον , ἐκείνην λέγουσι πάλιν αὖ μὴ κατελθεῖν , οἷον μὴ νεῦσαι , ἀλλ̓ ἐλλάμψαι μόνον τὸ σκότος , εἶτ̓ ἐκεῖθεν εἴδωλον ἐν τῇ ὕλῃ γεγονέναι . εἶτα τοῦ εἰδώλου εἴδωλον πλάσαντες ἐνταῦθά που δἰ ὕλης ἢ ὑλότητος ἢ ὅ τι ὀνομάζειν θέλουσι , τὸ μὲν ἄλλο , τὸ δὲ ἄλλο λέγοντες , καὶ πολλὰ ἄλλα ὀνόματα εἰπόντες οὗ λέγουσιν εἰς ἐπισκότησιν , τὸν λεγόμενον παῤ αὐτοῖς , δημιουργὸν γεννῶσι καὶ ἀποστάντα τῆς μητρὸς ποιήσαντες τὸν κόσμον παῤ αὐτοῦ ἄγουσιν ἐπ’ ἔσχατα εἰδώλων , ἵνα σφόδρα λοιδορήσηται ὁ τοῦτο γράψας .
Lemmas: πολύς μέν οὖν καί ἄλλος , μάλα δέ πᾶς ἄν τις ἐξετάζω ἀφθονία ἔχω ἄν κατά ἕκαστος λόγος δείκνυμι ὡς ἔχω . αἰδώς γάρ τις ἐγώ ἔχω πρός τις ὁ φίλος , ὅς οὗτος ὁ λόγος ἐντυγχάνω πρότερος ἤ ἐγώ φίλος γίγνομαι οὐ οἶδα ὅπως ἐπί αὐτός μένω . καίτοι αὐτός οὐ ὀκνέω ὁ ἑαυτοῦ ἐθέλω δοκέω εἰμί ἀληθής ἀξιόπιστος ἤ καί οἴομαι ὁ ἑαυτοῦ οὕτως ἔχω λέγω ὅς δή λέγω : ἀλλά ἐγώ πρός ὁ γνώριμος , οὐ πρός αὐτός λέγω — πολύς γάρ οὐδείς ἄν γίγνομαι πρός ὁ πείθω αὐτός — ἵνα μή πρός αὐτός ἐνοχλέω οὐ ἀπόδειξις κομίζω — πῶς γάρ ; — ἀλλά ἀπαυθαδίζομαι , οὗτος λέγω ἄλλος εἰμί τρόπος , κατά ὅς ἄν τις γράφω ἀμύνω ὁ διασύρω ὁ ὁ παλαιός καί θεῖος ἀνήρ καλός καί ὁ ἀλήθεια ἐχομένως λέγω τολμάω . ἐκεῖνος μέν οὖν ἐάω ἐξετάζω : καί γάρ ὁ οὗτος ἀκριβής λαμβάνω ὁ νῦν λέγω εἰμί καί περί ὁ ἄλλος ἅπας ὅπως ἔχω οἶδα : ἐκεῖνος δέ λέγω ἐάω ὁ λόγος , ὅς δή καί πᾶς ὑπερβάλλω ἀτοπία , εἰ δέω ἀτοπία οὗτος λέγω . ψυχή γάρ λέγω νεύω κάτω καί σοφία τις , εἴτε ὁ ψυχή ἄρχω , εἴτε ὁ τοιοῦτος αἰτία γίγνομαι σοφία , εἴτε ἄμφω αὐτός ἐθέλω εἰμί , ὁ μέν ἄλλος ψυχή συγκατέρχομαι λέγω καί μέλος ὁ σοφία οὗτος μέν ἐνδύω λέγω σῶμα , οἷος ὁ ὁ ἄνθρωπος , ὅς δέ χάριν καί αὐτός κατέρχομαι , ἐκεῖνος λέγω πάλιν αὖ μή κατέρχομαι , οἷος μή νεύω , ἀλλά ἐλλάμπω μόνος ὁ σκότος , εἶτα ἐκεῖθεν εἴδωλον ἐν ὁ ὕλη γίγνομαι . εἶτα ὁ εἴδωλον εἴδωλον πλάσσω ἐνταῦθα που διά ὕλη ἤ ὑλότης ἤ ὅς τις ὀνομάζω ἐθέλω , ὁ μέν ἄλλος , ὁ δέ ἄλλος λέγω , καί πολύς ἄλλος ὄνομα λέγω ὅς λέγω εἰς ἐπισκότησις , ὁ λέγω παρά αὐτός , δημιουργός γεννάω καί ἀφίστημι ὁ μήτηρ ποιέω ὁ κόσμος παρά αὐτός ἄγω ἐπί ἔσχατος εἴδωλον , ἵνα σφόδρα λοιδορέω ὁ οὗτος γράφω .