plotinus.enneades 3.2.9
οὐ γὰρ δὴ οὕτως τὴν πρόνοιαν εἶναι δεῖ , ὥστε μηδὲν ἡμᾶς εἶναι : πάντα δὲ οὔσης προνοίας καὶ μόνης αὐτῆς οὐδ̓ ἂν εἴη : τίνος γὰρ ἂν ἔτι εἴη ; ἀλλὰ μόνον ἂν εἴη τὸ θεῖον . τοῦτο δὲ καὶ νῦν ἔστι : καὶ πρὸς ἄλλο δὲ ἐλήλυθεν , οὐχ ἵνα ἀνέλῃ τὸ ἄλλο , ἀλλ̓ ἐπιόν τῳ , οἷον ἀνθρώπῳ , ἦν ἐπ’ αὐτῷ τηροῦσα τὸν ἄνθρωπον ὄντα : τοῦτο δέ ἐστι νόμῳ προνοίας ζῶντα , ὃ δή ἐστι πράττοντα ὅσα ὁ νόμος αὐτῆς λέγει . λέγει δὲ τοῖς μὲν ἀγαθοῖς γενομένοις ἀγαθὸν βίον ἔσεσθαι καὶ κεῖσθαι καὶ ἐσύστερον , τοῖς δὲ κακοῖς τὰ ἐναντία . κακοὺς δὲ γενομένους ἀξιοῦν ἄλλους αὐτῶν σωτῆρας εἶναι ἑαυτοὺς προεμένους οὐ θεμιτὸν εὐχὴν ποιουμένων : οὐ τοίνυν οὐδὲ θεοὺς αὐτῶν ἄρχειν τὰ καθέκαστα ἀφέντας τὸν ἑαυτῶν βίον οὐδέ γε τοὺς ἄνδρας τοὺς ἀγαθούς , ἄλλον βίον ζῶντας τὸν ἀρχῆς ἀνθρωπίνης ἀμείνω , τούτους αὐτῶν ἄρχοντας εἶναι : ἐπεὶ οὐδ̓ αὐτοὶ ἐπεμελήθησάν ποτε , ὅπως ἄρχοντες ἀγαθοὶ γένοιντο τῶν ἄλλων , ὅπως αὐτοὶ εἶεν ἐπιμελούμενοι , ἀλλὰ φθονοῦσιν , ἐάν τις ἀγαθὸς παῤ αὑτοῦ φύηται : ἐπεὶ πλείους ἂν ἐγένοντο ἀγαθοί , εἰ τούτους ἐποιοῦντο προστάτας . γενόμενον τοίνυν ζῷον οὐκ ἄριστον , ἀλλὰ μέσην τάξιν ἔχον καὶ ἑλόμενον , ὅμως ἐν ᾧ κεῖται τόπῳ ὑπὸ προνοίας οὐκ ἐώμενον ἀπολέσθαι , ἀλλὰ ἀναφερόμενον ἀεὶ πρὸς τὰ ἄνω παντοίαις μηχαναῖς , αἷς τὸ θεῖον χρῆται ἐπικρατεστέραν ἀρετὴν ποιοῦν , οὐκ ἀπώλεσε τὸ λογικὸν εἶναι τὸ ἀνθρώπινον γένος , ἀλλὰ μετέχον , εἰ καὶ μὴ ἄκρως , ἐστὶ καὶ σοφίας καὶ νοῦ καὶ τέχνης καὶ δικαιοσύνης , τῆς γοῦν πρὸς ἀλλήλους ἕκαστοι — καὶ οὓς ἀδικοῦσι δὲ οἴονται δικαίως ταῦτα ποιεῖν , εἶναι γὰρ ἀξίους — οὕτω καλόν ἐστιν ἄνθρωπος ποίημα , ὅσον δύναται καλὸν εἶναι , καὶ συνυφανθὲν εἰς τὸ πᾶν μοῖραν ἔχει τῶν ἄλλων ζῴων ὅσα ἐπὶ γῆς βελτίονα . ἐπεὶ καὶ τοῖς ἄλλοις ὅσα ἐλάττω ζῷα αὐτοῦ κόσμον γῇ φέροντα μέμφεται οὐδεὶς νοῦν ἔχων . γελοῖον γάρ , εἴ τις μέμφοιτο , ὅτι τοὺς ἀνθρώπους δάκνοι , ὡς δέον αὐτοὺς ζῆν κοιμωμένους . ἀνάγκη δὲ καὶ ταῦτα εἶναι : καὶ αἱ μὲν πρόδηλοι παῤ αὐτῶν ὠφέλειαι , τὰς δὲ οὐ φανερὰς ἀνεῦρε πολλὰς ὁ χρόνος : ὥστε μηδὲν αὐτοῖς μάτην μηδὲ ἀνθρώποις εἶναι . γελοῖον δὲ καὶ ὅτι ἄγρια πολλὰ αὐτῶν μέμφεσθαι γινομένων καὶ ἀνθρώπων ἀγρίων : εἰ δὲ μὴ πεπίστευκεν ἀνθρώποις , ἀλλὰ ἀπιστοῦντα ἀμύνεται , τί θαυμαστόν ἐστιν ;
Lemmas: οὐ γάρ δή οὕτως ὁ πρόνοια εἰμί δέω , ὥστε μηδείς ἐγώ εἰμί : πᾶς δέ εἰμί πρόνοια καί μόνος αὐτός οὐδέ ἄν εἰμί : τίς γάρ ἄν ἔτι εἰμί ; ἀλλά μόνος ἄν εἰμί ὁ θεῖος . οὗτος δέ καί νῦν εἰμί : καί πρός ἄλλος δέ ἔρχομαι , οὐ ἵνα ἀναιρέω ὁ ἄλλος , ἀλλά ἐπέρχομαι τις , οἷος ἄνθρωπος , εἰμί ἐπί αὐτός τηρέω ὁ ἄνθρωπος εἰμί : οὗτος δέ εἰμί νόμος πρόνοια ζάω , ὅς δή εἰμί πράσσω ὅσος ὁ νόμος αὐτός λέγω . λέγω δέ ὁ μέν ἀγαθός γίγνομαι ἀγαθός βίος εἰμί καί κεῖμαι καί ἐσύστερον , ὁ δέ κακός ὁ ἐναντίος . κακός δέ γίγνομαι ἀξιόω ἄλλος αὐτός σωτήρ εἰμί ἑαυτοῦ προίημι οὐ θεμιτός εὐχή ποιέω : οὐ τοίνυν οὐδέ θεός αὐτός ἄρχω ὁ εθέκαστος ἀφίημι ὁ ἑαυτοῦ βίος οὐδέ γε ὁ ἀνήρ ὁ ἀγαθός , ἄλλος βίος ζάω ὁ ἀρχή ἀνθρώπινος ἀγαθός , οὗτος αὐτός ἄρχω εἰμί : ἐπεί οὐδέ αὐτός ἐπιμελέομαι ποτέ , ὅπως ἄρχω ἀγαθός γίγνομαι ὁ ἄλλος , ὅπως αὐτός εἰμί ἐπιμελέομαι , ἀλλά φθονέω , ἐάν τις ἀγαθός παρά ἑαυτοῦ φύω : ἐπεί πολύς ἄν γίγνομαι ἀγαθός , εἰ οὗτος ποιέω προστάτης . γίγνομαι τοίνυν ζῷον οὐ ἀγαθός , ἀλλά μέσος τάξις ἔχω καί αἱρέω , ὅμως ἐν ὅς κεῖμαι τόπος ὑπό πρόνοια οὐ ἐάω ἀπόλλυμι , ἀλλά ἀναφέρω ἀεί πρός ὁ ἄνω παντοῖος μηχανή , ὅς ὁ θεῖος χράω ἐπικρατής ἀρετή ποιέω , οὐ ἀπόλλυμι ὁ λογικός εἰμί ὁ ἀνθρώπινος γένος , ἀλλά μετέχω , εἰ καί μή ἄκρος , εἰμί καί σοφία καί νόος καί τέχνη καί δικαιοσύνη , ὁ γοῦν πρός ἀλλήλων ἕκαστος — καί ὅς ἀδικέω δέ οἴομαι δίκαιος οὗτος ποιέω , εἰμί γάρ ἄξιος — οὕτως καλός εἰμί ἄνθρωπος ποίημα , ὅσος δύναμαι καλός εἰμί , καί συνυφαίνω εἰς ὁ πᾶς μοῖρα ἔχω ὁ ἄλλος ζῷον ὅσος ἐπί γῆ ἀγαθός . ἐπεί καί ὁ ἄλλος ὅσος ἐλαχύς ζῷον αὐτός κόσμος γῆ φέρω μέμφομαι οὐδείς νόος ἔχω . γέλοιος γάρ , εἰ τις μέμφομαι , ὅτι ὁ ἄνθρωπος δάκνω , ὡς δέω αὐτός ζάω κοιμάω . ἀνάγκη δέ καί οὗτος εἰμί : καί ὁ μέν πρόδηλος παρά αὐτός ὠφέλεια , ὁ δέ οὐ φανερός ἀνευρίσκω πολύς ὁ χρόνος : ὥστε μηδείς αὐτός μάτην μηδέ ἄνθρωπος εἰμί . γέλοιος δέ καί ὅτι ἄγριος πολύς αὐτός μέμφομαι γίγνομαι καί ἄνθρωπος ἄγριος : εἰ δέ μή πιστεύω ἄνθρωπος , ἀλλά ἀπιστέω ἀμύνω , τίς θαυμαστός εἰμί ;