plotinus.enneades 6.1.7
εἰ μὲν οὖν οὐδὲν λέγομεν , ἀλλὰ λέγοντες ψευδόμεθα , οὐδὲν ἂν εἴη τούτων , ἀλλὰ κενὸν ἡ σχέσις : εἰ δ̓ ἀληθεύομεν λέγοντες ʽπρότερος ὅδε τοῦδε καὶ ὕστεροσ̓ χρόνους δύο παραβάλλοντες , ἕτερον παρὰ τὰ ὑποκείμενα αὐτῶν λέγοντες τὸ πρότερον , καὶ ἐπὶ δεξιοῦ καὶ ἐπὶ ἀριστεροῦ ὡσαύτως καὶ ἐπὶ μεγεθῶν παρὰ τὸ ποσὸν αὐτῶν τὴν σχέσιν , καθὸ τὸ μὲν ὑπερβάλλει , τὸ δ̓ ὑπερβάλλεται ; εἰ δὲ καὶ μὴ λεγόντων ἡμῶν μηδὲ νοούντων ἔστιν οὕτως , ὥστε διπλάσιον εἶναι τόδε τοῦδε , καὶ ἔχει , τὸ δ̓ ἔχεται , καὶ πρὶν ἡμᾶς ἐπιστῆσαι , καὶ ἴσα πρὸ ἡμῶν πρὸς ἄλληλα ἐπὶ τοῦ ποιὰ εἶναι ἔστιν ἐν ταυτότητι τῇ πρὸς ἄλληλα καὶ ἐπὶ πάντων ὧν λέγομεν πρός τι μετὰ τὰ ὑποκείμενα ἔστι πρὸς ἄλληλα ἡ σχέσις , ἡμεῖς δὲ οὖσαν θεωροῦμεν καὶ ἡ γνῶσις πρὸς τὸ γινωσκόμενον — οὗ δὴ καὶ φανερώτερον τὸ τῆς ὑποστάσεως τὸ ἐκ τῆς σχέσεως — παυστέον μὲν τὸ ζητεῖν , εἰ ἔστι σχέσις : ἐπισημηναμένους δέ , ὅτι τῶν τοιούτων ἐπὶ μὲν τῶν , ἕως μένει τὰ ὑποκείμενα ὅπως εἶχε , κἂν χωρὶς γένηται , ὑπάρχει ἡ σχέσις , ἐπὶ δὲ τῶν , ὅταν συνέλθῃ , γίγνεται , ἐπὶ δὲ τῶν καὶ μενόντων παύεται ἡ σχέσις ἢ ὅλως ἢ ἄλλη γίγνεται , οἷον ἐπὶ δεξιοῦ καὶ πλησίον , ἐξ ὧν καὶ μάλιστα ἡ ὑπόνοια τοῦ μηδὲν εἶναι ἐν τοῖς τοιούτοις : τοῦτ̓ οὖν ἐπισημηναμένους χρὴ ζητεῖν τί ταὐτὸν ἐν πᾶσι , καὶ εἰ ὡς γένος , ἀλλὰ μὴ συμβεβηκός : εἶτα εὑρεθὲν τὸ ταὐτὸν ποίαν ὑπόστασιν ἔχει . λεκτέον δὴ τὸ πρὸς τι οὐκ εἴ τι ἁπλῶς ἑτέρου λέγεται , οἷον ἕξις ψυχῆς ἢ σώματος , οὐδ̓ ὅτι ψυχὴ τοῦδε ἐστὶν ἢ ἐν ἑτέρῳ , ἀλλ̓ οἷς ἡ ὑπόστασις οὐδαμόθεν ἢ ἐκ τῆς σχέσεως παραγίνεται : ὑπόστασις δὲ οὐχ ἡ τῶν ὑποκειμένων , ἀλλ̓ ἣ πρός τι λέγεται : οἷον τὸ διπλάσιον πρὸς ἥμισυ τὴν ὑπόστασιν δίδωσιν οὔτε τῷ διπήχει ἢ ὅλως δυσίν , οὔτε τῷ πηχυαίῳ ἢ ὅλως ἑνί , ἀλλὰ τούτων ὄντων κατὰ τὴν σχέσιν αὐτῶν πρὸς τῷ δύο , τὸ δὲ ἓν εἶναι , ἔσχε τὸ μὲν διπλάσιον λέγεσθαί τε καὶ εἶναι , τὸ δὲ ἓν ἥμισυ ἔσχεν αὐτό . συνεγέννησεν οὖν ἄμφω ἐξ αὑτῶν ἄλλο εἶναι διπλάσιον καὶ ἥμισυ , ἃ πρὸς ἄλληλα ἐγεννήθη καὶ τὸ εἶναι οὐκ ἄλλο τι ἢ τὸ ἀλλήλοις εἶναι , τῷ μὲν διπλασίῳ παρὰ τοῦ ὑπερέχειν τὸ ἥμισυ , τῷ δὲ ἡμίσει παρὰ τοῦ ὑπερέχεσθαι : ὥστε οὐκ ἔστι τὸ μὲν αὐτῶν πρότερον , τὸ δὲ ὕστερον , ἀλλ̓ ἅμα ὑφίσταται . εἰ δὲ καὶ ἅμα μένει ; ἢ ἐπὶ πατρὸς καὶ υἱοῦ καὶ τῶν παραπλησίων πατρὸς ἀπελθόντος υἱός ἐστι , καὶ ἀδελφοῦ ἀδελφός : ἐπεὶ καὶ τὸ ʽὅμοιος οὗτος τῷ τεθνηκότἰ λέγομεν .
Lemmas: εἰ μέν οὖν οὐδείς λέγω , ἀλλά λέγω ψεύδω , οὐδείς ἄν εἰμί οὗτος , ἀλλά κενός ὁ σχέσις : εἰ δέ ἀληθεύω λέγω ʽπρότερος ὅδε ὅδε καί ὕστερος χρόνος δύο παραβάλλω , ἕτερος παρά ὁ ὑπόκειμαι αὐτός λέγω ὁ πρότερος , καί ἐπί δεξιός καί ἐπί ἀριστερός ὡσαύτως καί ἐπί μέγεθος παρά ὁ ποσός αὐτός ὁ σχέσις , καθό ὁ μέν ὑπερβάλλω , ὁ δέ ὑπερβάλλω ; εἰ δέ καί μή λέγω ἐγώ μηδέ νοέω εἰμί οὕτως , ὥστε διπλάσιος εἰμί ὅδε ὅδε , καί ἔχω , ὁ δέ ἔχω , καί πρίν ἐγώ ἐφίστημι , καί ἴσος πρό ἐγώ πρός ἀλλήλων ἐπί ὁ ποιός εἰμί εἰμί ἐν ταυτότης ὁ πρός ἀλλήλων καί ἐπί πᾶς ὅς λέγω πρός τις μετά ὁ ὑπόκειμαι εἰμί πρός ἀλλήλων ὁ σχέσις , ἐγώ δέ εἰμί θεωρέω καί ὁ γνῶσις πρός ὁ γιγνώσκω — ὅς δή καί φανερός ὁ ὁ ὑπόστασις ὁ ἐκ ὁ σχέσις — παυστέον μέν ὁ ζητέω , εἰ εἰμί σχέσις : ἐπισημαίνω δέ , ὅτι ὁ τοιοῦτος ἐπί μέν ὁ , ἕως μένω ὁ ὑπόκειμαι ὅπως ἔχω , ἐάν χωρίς γίγνομαι , ὑπάρχω ὁ σχέσις , ἐπί δέ ὁ , ὅταν συνέρχομαι , γίγνομαι , ἐπί δέ ὁ καί μένω παύω ὁ σχέσις ἤ ὅλος ἤ ἄλλος γίγνομαι , οἷος ἐπί δεξιός καί πλησίον , ἐκ ὅς καί μάλα ὁ ὑπόνοια ὁ μηδείς εἰμί ἐν ὁ τοιοῦτος : οὗτος οὖν ἐπισημαίνω χρή ζητέω τίς αὐτός ἐν πᾶς , καί εἰ ὡς γένος , ἀλλά μή συμβαίνω : εἶτα εὑρίσκω ὁ αὐτός ποῖος ὑπόστασις ἔχω . λεκτέος δή ὁ πρός τις οὐ εἰ τις ἁπλῶς ἕτερος λέγω , οἷος ἕξις ψυχή ἤ σῶμα , οὐδέ ὅτι ψυχή ὅδε εἰμί ἤ ἐν ἕτερος , ἀλλά ὅς ὁ ὑπόστασις οὐδαμόθεν ἤ ἐκ ὁ σχέσις παραγίγνομαι : ὑπόστασις δέ οὐ ὁ ὁ ὑπόκειμαι , ἀλλά ὅς πρός τις λέγω : οἷος ὁ διπλάσιος πρός ἥμισυς ὁ ὑπόστασις δίδωμι οὔτε ὁ δίπηχυς ἤ ὅλος δύο , οὔτε ὁ πηχυαῖος ἤ ὅλος εἷς , ἀλλά οὗτος εἰμί κατά ὁ σχέσις αὐτός πρός ὁ δύο , ὁ δέ εἷς εἰμί , ἔχω ὁ μέν διπλάσιος λέγω τε καί εἰμί , ὁ δέ εἷς ἥμισυς ἔχω αὐτός . συγγεννάω οὖν ἄμφω ἐκ ἑαυτοῦ ἄλλος εἰμί διπλάσιος καί ἥμισυς , ὅς πρός ἀλλήλων γεννάω καί ὁ εἰμί οὐ ἄλλος τις ἤ ὁ ἀλλήλων εἰμί , ὁ μέν διπλάσιος παρά ὁ ὑπερέχω ὁ ἥμισυς , ὁ δέ ἥμισυς παρά ὁ ὑπερέχω : ὥστε οὐ εἰμί ὁ μέν αὐτός πρότερος , ὁ δέ ὕστερον , ἀλλά ἅμα ὑφίστημι . εἰ δέ καί ἅμα μένω ; ἤ ἐπί πατήρ καί υἱός καί ὁ παραπλήσιος πατήρ ἀπέρχομαι υἱός εἰμί , καί ἀδελφός ἀδελφός : ἐπεί καί ὁ ὅμοιος οὗτος ὁ θνῄσκω λέγω .