plotinus.enneades 6.8.15
καὶ ἐράσμιον καὶ ἔρως ὁ αὐτὸς καὶ αὑτοῦ ἔρως , ἅτε οὐκ ἄλλως καλὸς ἢ παῤ αὑτοῦ καὶ ἐν αὑτῷ . καὶ γὰρ καὶ τὸ συνεῖναι ἑαυτῷ οὐκ ἂν ἄλλως ἔχοι , εἰ μὴ τὸ συνὸν καὶ τὸ ᾧ σύνεστιν ἓν καὶ ταὐτὸν εἴη . εἰ δὲ τὸ συνὸν τῷ ᾧ σύνεστιν ἓν καὶ τὸ οἷον ἐφιέμενον τῷ ἐφετῷ ἕν , τὸ δὲ ἐφετὸν κατὰ τὴν ὑπόστασιν καὶ οἷον ὑποκείμενον , πάλιν αὖ ἡμῖν ἀνεφάνη ταὐτὸ ἡ ἔφεσις καὶ ἡ οὐσία . εἰ δὲ τοῦτο , πάλιν αὖ αὐτός ἐστιν οὗτος ὁ ποιῶν ἑαυτὸν καὶ κύριος ἑαυτοῦ καὶ οὐχ ὥς τι ἕτερον ἠθέλησε γενόμενος , ἀλλ̓ ὡς θέλει αὐτός . καὶ μὴν καὶ λέγοντες αὐτὸν οὔτε τι εἰς αὑτὸν δέχεσθαι οὔτε ἄλλο αὐτὸν καὶ ταύτῃ ἂν εἴημεν ἔξω ποιοῦντες τοῦ τύχῃ εἶναι τοιοῦτον , οὐ μόνον τῷ μονοῦν αὐτὸν καὶ τῷ καθαρὸν ποιεῖν ἁπάντων , ἀλλ̓ ὅτι , εἴ ποτε καὶ αὐτοὶ ἐν αὑτοῖς ἐνίδοιμέν τινα φύσιν τοιαύτην οὐδὲν ἔχουσαν τῶν ἄλλων , ὅσα συνήρτηται ἡμῖν , καθ̓ ἃ πάσχειν ὅ τι περ ἂν συμβῇ καὶ κατὰ τύχην ὑπάρχει : πάντα γὰρ τὰ ἄλλα , ὅσα ἡμῶν , δοῦλα καὶ ἐκκείμενα τύχαις καὶ οἷον κατὰ τύχην προσελθόντα , τούτῳ δὲ μόνῳ τὸ κύριον αὑτοῦ καὶ τὸ αὐτεξούσιον φωτὸς ἀγαθοειδοῦς καὶ ἀγαθοῦ ἐνεργείᾳ καὶ μείζονος ἢ κατὰ νοῦν , οὐκ ἐπακτὸν τὸ ὑπὲρ τὸ νοεῖν ἐχούσῃ : εἰς ὃ δὴ ἀναβάντες καὶ γενόμενοι τοῦτο μόνον , τὰ δ̓ ἄλλα ἀφέντες , τί ἂν εἴποιμεν αὐτὸ ἢ ὅτι πλέον ἢ ἐλεύθεροι , καὶ πλέον ἢ αὐτεξούσιοι ; τίς δ̓ ἂν ἡμᾶς προσάψειε τότε τύχαις ἢ τῷ εἰκῆ ἢ τῷ συμβέβηκεν αὐτὸ τὸ ἀληθινὸν ζῆν γενομένους ἢ ἐν τούτῳ γενομένους , ὃ μηδὲν ἔχει ἄλλο , ἀλλ̓ ἔστιν αὐτὸ μόνον ; τὰ μὲν οὖν ἄλλα μονούμενα οὐκ ἔστιν αὑτοῖς αὐτάρκη εἶναι εἰς τὸ εἶναι : τοῦτο δ̓ ἔστιν ὃ ἔστι καὶ μονούμενον . ὑπόστασις δὲ πρώτη οὐκ ἐν ἀψύχῳ οὐδ̓ ἐν ζωῇ ἀλόγῳ : ἀσθενὴς γὰρ εἰς τὸ εἶναι καὶ αὕτη σκέδασις οὖσα λόγου καὶ ἀοριστία : ἀλλ̓ ὅσῳ πρόεισιν εἰς λόγον , ἀπολείπει τύχην : τὸ γὰρ κατὰ λόγον οὐ τύχῃ . ἀναβαίνουσι δὲ ἡμῖν ἐκεῖνο μὲν οὐ λόγος , κάλλιον δὲ ἢ λόγος : τοσοῦτο ἀπέχει τοῦ τύχῃ συμβῆναι . ῥίζα γὰρ λόγου παῤ αὑτῆς καὶ εἰς τοῦτο λήγει τὰ πάντα , ὥσπερ φυτοῦ μεγίστου κατὰ λόγον ζῶντος ἀρχὴ καὶ βάσις μένουσα αὐτὴ ἐφ̓ ἑαυτῆς , διδοῦσα δὲ κατὰ λόγον τῷ φυτῷ , ὃν ἔλαβεν , εἶναι .
Lemmas: καί ἐράσμιος καί ἔρως ὁ αὐτός καί ἑαυτοῦ ἔρως , ἅτε οὐ ἄλλος καλός ἤ παρά ἑαυτοῦ καί ἐν ἑαυτοῦ . καί γάρ καί ὁ σύνειμι ἑαυτοῦ οὐ ἄν ἄλλος ἔχω , εἰ μή ὁ σύνειμι καί ὁ ὅς σύνειμι εἷς καί αὐτός εἰμί . εἰ δέ ὁ σύνειμι ὁ ὅς σύνειμι εἷς καί ὁ οἷος ἐφίημι ὁ ἐφετός εἷς , ὁ δέ ἐφετός κατά ὁ ὑπόστασις καί οἷος ὑπόκειμαι , πάλιν αὖ ἐγώ ἀναφαίνω αὐτός ὁ ἔφεσις καί ὁ οὐσία . εἰ δέ οὗτος , πάλιν αὖ αὐτός εἰμί οὗτος ὁ ποιέω ἑαυτοῦ καί κύριος ἑαυτοῦ καί οὐ ὡς τις ἕτερος ἐθέλω γίγνομαι , ἀλλά ὡς ἐθέλω αὐτός . καί μήν καί λέγω αὐτός οὔτε τις εἰς ἑαυτοῦ δέχομαι οὔτε ἄλλος αὐτός καί ταύτῃ ἄν εἰμί ἔξω ποιέω ὁ τύχη εἰμί τοιοῦτος , οὐ μόνος ὁ μονόω αὐτός καί ὁ καθαρός ποιέω ἅπας , ἀλλά ὅτι , εἰ ποτέ καί αὐτός ἐν ἑαυτοῦ ἐνοράω τις φύσις τοιοῦτος οὐδείς ἔχω ὁ ἄλλος , ὅσος συναρτάω ἐγώ , κατά ὅς πάσχω ὅς τις περ ἄν συμβαίνω καί κατά τύχη ὑπάρχω : πᾶς γάρ ὁ ἄλλος , ὅσος ἐγώ , δοῦλος καί ἔκκειμαι τύχη καί οἷος κατά τύχη προσέρχομαι , οὗτος δέ μόνος ὁ κύριος ἑαυτοῦ καί ὁ αὐτεξούσιος φώς ἀγαθοειδής καί ἀγαθός ἐνέργεια καί μέγας ἤ κατά νόος , οὐ ἐπακτός ὁ ὑπέρ ὁ νοέω ἔχω : εἰς ὅς δή ἀναβαίνω καί γίγνομαι οὗτος μόνος , ὁ δέ ἄλλος ἀφίημι , τίς ἄν λέγω αὐτός ἤ ὅτι πολύς ἤ ἐλεύθερος , καί πολύς ἤ αὐτεξούσιος ; τίς δέ ἄν ἐγώ προσάπτω τότε τύχη ἤ ὁ εἰκῇ ἤ ὁ συμβαίνω αὐτός ὁ ἀληθινός ζάω γίγνομαι ἤ ἐν οὗτος γίγνομαι , ὅς μηδείς ἔχω ἄλλος , ἀλλά εἰμί αὐτός μόνος ; ὁ μέν οὖν ἄλλος μονόω οὐ εἰμί ἑαυτοῦ αὐτάρκης εἰμί εἰς ὁ εἰμί : οὗτος δέ εἰμί ὅς εἰμί καί μονόω . ὑπόστασις δέ πρῶτος οὐ ἐν ἄψυχος οὐδέ ἐν ζωή ἄλογος : ἀσθενής γάρ εἰς ὁ εἰμί καί οὗτος σκέδασις εἰμί λόγος καί ἀοριστία : ἀλλά ὅσος πρόειμι εἰς λόγος , ἀπολείπω τύχη : ὁ γάρ κατά λόγος οὐ τυγχάνω . ἀναβαίνω δέ ἐγώ ἐκεῖνος μέν οὐ λόγος , καλός δέ ἤ λόγος : τοσοῦτος ἀπέχω ὁ τύχη συμβαίνω . ῥίζα γάρ λόγος παρά ἑαυτοῦ καί εἰς οὗτος λήγω ὁ πᾶς , ὥσπερ φυτόν μέγας κατά λόγος ζάω ἀρχή καί βάσις μένω αὐτός ἐπί ἑαυτοῦ , δίδωμι δέ κατά λόγος ὁ φυτόν , ὅς λαμβάνω , εἰμί .