plotinus.enneades 1.8.2
νῦν δὲ λεγέσθω , τίς ἡ τοῦ ἀγαθοῦ φύσις , καθ̓ ὅσον τοῖς παροῦσι λόγοις προσήκει . ἔστι δὲ τοῦτο , εἰς ὃ πάντα ἀνήρτηται καὶ οὗ πάντα τὰ ὄντα ἐφίεται ἀρχὴν ἔχοντα αὐτὸ κἀκείνου δεόμενα : τὸ δ̓ ἐστὶν ἀνενδεές , ἱκανὸν ἑαυτῷ , μηδενὸς δεόμενον , μέτρον πάντων καὶ πέρας , δὸν ἐξ αὑτοῦ νοῦν καὶ οὐσίαν καὶ ψυχὴν καὶ ζωὴν καὶ περὶ νοῦν ἐνέργειαν . καὶ μέχρι μὲν τούτου καλὰ πάντα : αὐτός τε γὰρ ὑπέρκαλος καὶ ἐπέκεινα τῶν ἀρίστων βασιλεύων ἐν τῷ νοητῷ , νοῦ ἐκείνου ὄντος οὐ κατὰ νοῦν , ὃν οἰηθείη ἄν τις κατὰ τοὺς παῤ ἡμῖν λεγομένους νοῦς εἶναι τοὺς ἐκ προτάσεων συμπληρουμένους καὶ τῶν λεγομένων συνιέναι δυναμένους λογιζομένους τε καὶ τοῦ ἀκολούθου θεωρίαν ποιουμένους καὶ ἐξ ἀκολουθίας τὰ ὄντα θεωμένους ὡς πρότερον οὐκ ἔχοντας , ἀλλὰ κενοὺς ἔτι πρὶν μαθεῖν ὄντας , καίτοι νοῦς ὄντας . οὐ δὴ ἐκεῖνος ὁ νοῦς τοιοῦτος , ἀλλ̓ ἔχει πάντα καὶ ἔστι πάντα καὶ σύνεστιν αὑτῷ συνὼν καὶ ἔχει πάντα οὐκ ἔχων . οὐ γὰρ ἄλλα , ὁ δὲ ἄλλος : οὐδὲ χωρὶς ἕκαστον τῶν ἐν αὐτῷ : ὅλον τε γάρ ἐστιν ἕκαστον καὶ πανταχῇ πᾶν καὶ οὐ συγκέχυται , ἀλλὰ αὖ χωρίς . τὸ γοῦν μεταλαμβάνον οὐχ ὁμοῦ πάντων , ἀλλ̓ ὅτου δύναται μεταλαμβάνει . καὶ ἔστι πρώτη ἐνέργεια ἐκείνου καὶ πρώτη οὐσία ἐκείνου μένοντος ἐν ἑαυτῷ : ἐνεργεῖ μέντοι περὶ ἐκεῖνον οἷον περὶ ἐκεῖνον ζῶν . ἡ δὲ ἔξωθεν περὶ τοῦτον χορεύουσα ψυχὴ πρὸς αὐτὸν βλέπουσα καὶ τὸ εἴσω αὐτοῦ θεωμένη τὸν θεὸν δἰ αὐτοῦ βλέπει . καὶ οὗτος θεῶν ἀπήμων καὶ μακάριος βίος καὶ τὸ κακὸν οὐδαμοῦ ἐνταῦθα καὶ εἰ ἐνταῦθα ἔστη , κακὸν οὐδὲν ἂν ἦν , ἀλλὰ πρῶτα καὶ δεύτερα τἀγαθὰ καὶ τρίτα . περὶ τὸν πάντων βασιλέα πάντα ἐστί , καὶ ἐκεῖνο αἴτιον πάντων καλῶν , καὶ πάντα ἐστὶν ἐκείνου , καὶ δεύτερον περὶ τὰ δεύτερα καὶ τρίτον περὶ τὰ τρίτα .
Lemmas: νῦν δέ λέγω , τίς ὁ ὁ ἀγαθός φύσις , κατά ὅσος ὁ πάρειμι λόγος προσήκω . εἰμί δέ οὗτος , εἰς ὅς πᾶς ἀναρτέομαι καί ὅς πᾶς ὁ εἰμί ἐφίημι ἀρχή ἔχω αὐτός ἐκεῖνος δέω : ὁ δέ εἰμί ἀνενδεής , ἱκανός ἑαυτοῦ , μηδείς δέω , μέτρον πᾶς καί πέρας , δίδωμι ἐκ ἑαυτοῦ νόος καί οὐσία καί ψυχή καί ζωή καί περί νόος ἐνέργεια . καί μέχρι μέν οὗτος καλός πᾶς : αὐτός τε γάρ ὑπέρκαλος καί ἐπέκεινα ὁ ἀγαθός βασιλεύω ἐν ὁ νοητός , νόος ἐκεῖνος εἰμί οὐ κατά νόος , ὅς οἴομαι ἄν τις κατά ὁ παρά ἐγώ λέγω νόος εἰμί ὁ ἐκ πρότασις συμπληρόω καί ὁ λέγω συνίημι δύναμαι λογίζομαι τε καί ὁ ἀκόλουθος θεωρία ποιέω καί ἐκ ἀκολουθία ὁ εἰμί θεάομαι ὡς πρότερος οὐ ἔχω , ἀλλά κενός ἔτι πρίν μανθάνω εἰμί , καίτοι νόος εἰμί . οὐ δή ἐκεῖνος ὁ νόος τοιοῦτος , ἀλλά ἔχω πᾶς καί εἰμί πᾶς καί σύνειμι ἑαυτοῦ σύνειμι καί ἔχω πᾶς οὐ ἔχω . οὐ γάρ ἄλλος , ὁ δέ ἄλλος : οὐδέ χωρίς ἕκαστος ὁ ἐν αὐτός : ὅλος τε γάρ εἰμί ἕκαστος καί πανταχῇ πᾶς καί οὐ συγχέω , ἀλλά αὖ χωρίς . ὁ γοῦν μεταλαμβάνω οὐ ὁμοῦ πᾶς , ἀλλά ὅστις δύναμαι μεταλαμβάνω . καί εἰμί πρῶτος ἐνέργεια ἐκεῖνος καί πρῶτος οὐσία ἐκεῖνος μένω ἐν ἑαυτοῦ : ἐνεργέω μέντοι περί ἐκεῖνος οἷος περί ἐκεῖνος ζάω . ὁ δέ ἔξωθεν περί οὗτος χορεύω ψυχή πρός αὐτός βλέπω καί ὁ εἴσω αὐτός θεάομαι ὁ θεός διά αὐτός βλέπω . καί οὗτος θεός ἀπήμων καί μακάριος βίος καί ὁ κακός οὐδαμοῦ ἐνταῦθα καί εἰ ἐνταῦθα ἵστημι , κακός οὐδείς ἄν εἰμί , ἀλλά πρῶτος καί δεύτερος ἀγαθός καί τρίτος . περί ὁ πᾶς βασιλεύς πᾶς εἰμί , καί ἐκεῖνος αἴτιος πᾶς καλός , καί πᾶς εἰμί ἐκεῖνος , καί δεύτερος περί ὁ δεύτερος καί τρίτος περί ὁ τρίτος .