plotinus.enneades 4.4.1
Τί οὖν ἐρεῖ , καὶ τίνων τὴν μνήμην ἕξει ψυχὴ ἐν τῷ νοητῷ καὶ ἐπὶ τῆς οὐσίας ἐκείνης γενομένη ; ἢ ἀκόλουθον εἰπεῖν ἐκεῖνα θεωρεῖν καὶ περὶ ἐκεῖνα ἐνεργεῖν , ἐν οἷς ἔστιν , ἢ μηδὲ ἐκεῖ εἶναι . τῶν οὖν ἐνταῦθα οὐδέν , οἷον ὅτι ἐφιλοσόφησε , καὶ δὴ καὶ ὅτι ἐνταῦθα οὖσα ἐθεᾶτο τὰ ἐκεῖ . ἀλλ̓ εἰ μὴ ἔστιν , ὅτε τις ἐπιβάλλει τινὶ τῇ νοήσει , ἄλλο τι ποιεῖν ἢ νοεῖν κἀκεῖνο θεωρεῖν , καὶ ἐν τῇ νοήσει οὐκ ἔστιν ἐμπεριεχόμενον τὸ ἐνενοήκειν , ἀλλ̓ ὕστερόν τις ἂν τοῦτ̓ εἰ ἔτυχεν , εἴποι : τοῦτο δὲ ἤδη μεταβάλλοντος : οὐκ ἂν εἴη ἐν τῷ νοητῷ καθαρῶς ὄντα μνήμην ἔχειν τῶν τῇδέ ποτε αὐτῷ τινι γεγενημένων . εἰ δὲ καί , ὥσπερ δοκεῖ , ἄχρονος πᾶσα ἡ νόησις , ἐν αἰῶνι , ἀλλ̓ οὐκ ἐν χρόνῳ ὄντων τῶν ἐκεῖ , ἀδύνατον μνήμην εἶναι ἐκεῖ οὐχ ὅτι τῶν ἐνταῦθα , ἀλλὰ καὶ ὅλως ὁτουοῦν . ἀλλ̓ ἔστιν ἕκαστον παρόν : ἐπεὶ οὐδὲ διέξοδος οὐδὲ μετάβασις ἀφ̓ ἑτέρου ἐπ’ ἄλλο . τί οὖν ; οὐκ ἔσται διαίρεσις ἄνωθεν εἰς εἴδη , ἢ κάτωθεν ἐπὶ τὸ καθόλου καὶ τὸ ἄνω ; τῷ μὲν γὰρ ἄνω μὴ ἔστω ἐνεργείᾳ ὁμοῦ ὄντι , τῇ δὲ ψυχῇ ἐκεῖ οὔσῃ διὰ τί οὐκ ἔσται ; τί οὖν κωλύει καὶ ταύτῃ τὴν ἐπιβολὴν ἀθρόαν ἀθρόων γίνεσθαι ; ἆῤ οὖν ῶς τινος ὁμοῦ ; ἢ ὡς πολλῶν ὁμοῦ πάσας νοήσεις . τοῦ γὰρ θεάματος ὄντος ποικίλου ποικίλην καὶ πολλὴν τὴν νόησιν ἅμα γίνεσθαι καὶ πολλὰς τὰς νοήσεις , οἷον αἰσθήσεις πολλὰς προσώπου ὀφθαλμῶν ἅμα ὁρωμένων καὶ ῥινὸς καὶ τῶν ἄλλων . ἀλλ̓ ὅταν ἕν τι διαιρῇ καὶ ἀναπτύσσῃ ; ἢ ἐν τῷ νῷ διῄρηται : καὶ τὸ τοιοῦτον οἷον ἐναπέρεισις μᾶλλον . τὸ δὲ πρῶτον καὶ τὸ ὕστερον ἐν τοῖς εἴδεσιν οὐ χρόνῳ ὂν οὐδὲ τὴν νόησιν τοῦ προτέρου καὶ ὑστέρου χρόνῳ ποιήσει : ἔστι γὰρ καὶ τάξει , οἱονεὶ φυτοῦ ἡ τάξις ἐκ ῥιζῶν ἀρξαμένη ἕως εἰς τὸ ἄνω τῷ θεωμένῳ οὐκ ἔχει ἄλλως ἢ τάξει τὸ πρότερον καὶ τὸ ὕστερον ἅμα τὸ πᾶν θεωμένῳ . ἀλλ̓ ὅταν εἰς ἓν βλέπῃ , εἶτα πολλὰ καὶ πάντα ἔχῃ , πῶς τὸ μὲν πρῶτον ἔσχε , τὰ δὲ ἐφεξῆς ; ἢ ἡ δύναμις ἡ μία οὕτως ἦν μία , ὡς πολλὰ ἐν ἄλλῳ , καὶ οὐ κατὰ μίαν νόησιν πάντα . αἱ γὰρ ἐνέργειαι οὐ καθ̓ ἕνα , ἀλλ̓ ἀεὶ πᾶσαι δυνάμει ἑστώσῃ : ἐν δὲ τοῖς ἄλλοις γινομένων . ἤδη γὰρ ἐκεῖνο ὡς μὴ ἓν ὂν δυνηθῆναι τὴν τῶν πολλῶν ἐν αὑτῷ φύσιν δέξασθαι πρότερον οὐκ ὄντων .
Lemmas: τίς οὖν λέγω , καί τίς ὁ μνήμη ἔχω ψυχή ἐν ὁ νοητός καί ἐπί ὁ οὐσία ἐκεῖνος γίγνομαι ; ἤ ἀκόλουθος λέγω ἐκεῖνος θεωρέω καί περί ἐκεῖνος ἐνεργέω , ἐν ὅς εἰμί , ἤ μηδέ ἐκεῖ εἰμί . ὁ οὖν ἐνταῦθα οὐδείς , οἷος ὅτι φιλοσοφέω , καί δή καί ὅτι ἐνταῦθα εἰμί θεάομαι ὁ ἐκεῖ . ἀλλά εἰ μή εἰμί , ὅτε τις ἐπιβάλλω τις ὁ νόησις , ἄλλος τις ποιέω ἤ νοέω ἐκεῖνος θεωρέω , καί ἐν ὁ νόησις οὐ εἰμί ἐμπεριέχω ὁ νοέω , ἀλλά ὕστερον τις ἄν οὗτος εἰ τυγχάνω , λέγω : οὗτος δέ ἤδη μεταβάλλω : οὐ ἄν εἰμί ἐν ὁ νοητός καθαρός εἰμί μνήμη ἔχω ὁ τῇδε ποτέ αὐτός τις γίγνομαι . εἰ δέ καί , ὥσπερ δοκέω , ἄχρονος πᾶς ὁ νόησις , ἐν αἰών , ἀλλά οὐ ἐν χρόνος εἰμί ὁ ἐκεῖ , ἀδύνατος μνήμη εἰμί ἐκεῖ οὐ ὅτι ὁ ἐνταῦθα , ἀλλά καί ὅλος ὅστις . ἀλλά εἰμί ἕκαστος πάρειμι : ἐπεί οὐδέ διέξοδος οὐδέ μετάβασις ἀπό ἕτερος ἐπί ἄλλος . τίς οὖν ; οὐ εἰμί διαίρεσις ἄνωθεν εἰς εἶδος , ἤ κάτωθεν ἐπί ὁ καθόλου καί ὁ ἄνω ; ὁ μέν γάρ ἄνω μή εἰμί ἐνέργεια ὁμοῦ εἰμί , ὁ δέ ψυχή ἐκεῖ εἰμί διά τίς οὐ εἰμί ; τίς οὖν κωλύω καί οὗτος ὁ ἐπιβολή ἀθρόος ἀθρόος γίγνομαι ; ἆρα οὖν ὡς τις ὁμοῦ ; ἤ ὡς πολύς ὁμοῦ πᾶς νοέω . ὁ γάρ θέαμα εἰμί ποικίλος ποικίλος καί πολύς ὁ νόησις ἅμα γίγνομαι καί πολύς ὁ νόησις , οἷος αἴσθησις πολύς πρόσωπον ὀφθαλμός ἅμα ὁράω καί ῥίς καί ὁ ἄλλος . ἀλλά ὅταν εἷς τις διαιρέω καί ἀναπτύσσω ; ἤ ἐν ὁ νόος διαιρέω : καί ὁ τοιοῦτος οἷος ἐναπέρεισις μάλα . ὁ δέ πρῶτος καί ὁ ὕστερον ἐν ὁ εἶδος οὐ χρόνος εἰμί οὐδέ ὁ νόησις ὁ πρότερος καί ὕστερος χρόνος ποιέω : εἰμί γάρ καί τάξις , οἱονεί φυτόν ὁ τάξις ἐκ ῥίζα ἄρχω ἕως εἰς ὁ ἄνω ὁ θεάομαι οὐ ἔχω ἄλλος ἤ τάξις ὁ πρότερος καί ὁ ὕστερον ἅμα ὁ πᾶς θεάομαι . ἀλλά ὅταν εἰς εἷς βλέπω , εἶτα πολύς καί πᾶς ἔχω , πῶς ὁ μέν πρῶτος ἔχω , ὁ δέ ἐφεξῆς ; ἤ ὁ δύναμις ὁ εἷς οὕτως εἰμί εἷς , ὡς πολύς ἐν ἄλλος , καί οὐ κατά εἷς νόησις πᾶς . ὁ γάρ ἐνέργεια οὐ κατά εἷς , ἀλλά ἀεί πᾶς δύναμις ἵστημι : ἐν δέ ὁ ἄλλος γίγνομαι . ἤδη γάρ ἐκεῖνος ὡς μή εἷς εἰμί δύναμαι ὁ ὁ πολύς ἐν ἑαυτοῦ φύσις δέχομαι πρότερος οὐ εἰμί .