plotinus.enneades 6.5.9
καὶ τοίνυν εἰ πάντα γενόμενα ἤδη τὰ στοιχεῖα τῷ λόγῳ τις εἰς ἓν σφαιρικὸν σχῆμα ἄγοι , οὐ πολλοὺς φατέον τὴν σφαῖραν ποιεῖν κατὰ μέρη ἄλλον ἄλλῃ ἀποτεμνόμενον αὑτῷ εἰς τὸ ποιεῖν μέρος , ἀλλ̓ ἓν εἶναι τὸ αἴτιον τῆς ποιήσεως ὅλῳ ἑαυτῷ ποιοῦν οὐ μέρους αὐτοῦ ἄλλου ἄλλο ποιοῦντος : οὕτω γὰρ ἂν πάλιν πολλοὶ εἶεν , εἰ μὴ εἰς ἓν ἀμερὲς ἀναφέροις τὴν ποίησιν , μᾶλλον δ̓ εἰ ἓν ἀμερὲς τὸ ποιοῦν τὴν σφαῖραν εἴη οὐκ αὐτοῦ χυθέντος εἰς τὴν σφαῖραν τοῦ ποιοῦντος , ἀλλὰ τῆς σφαίρας ὅλης εἰς τὸ ποιοῦν ἀνηρτημένης . καὶ ζωὴ τοίνυν μία τὴν σφαῖραν ἔχει ἡ αὐτὴ τῆς σφαίρας αὖ τεθείσης ἐν ζωῇ μιᾷ : καὶ τὰ ἐν τῇ σφαίρᾳ τοίνυν πάντα εἰς μίαν ζωήν : καὶ πᾶσαι αἱ ψυχαὶ τοίνυν μία , οὕτω δὲ μία , ὡς ἄπειρος αὖ . διὸ καὶ οἱ μὲν ἀριθμὸν ἔλεγον , οἱ δὲ αὑτὸν αὔξοντα τὴν φύσιν αὐτῆς , φαντασθέντες ταύτῃ ἴσως , ὡς οὐδενὶ ἐπιλείπει , ἀλλ̓ ἐπὶ πάντα ἐστὶν ὃ ἔστι μένουσα , καὶ εἰ πλείων ὁ κόσμος ἦν , οὐκ ἂν ἐπέλιπεν ἡ δύναμις μὴ οὐκ ἐπὶ πάντα αὖ ἐλθεῖν , μᾶλλον δὲ τοῦτον ἐν πάσῃ αὐτῇ εἶναι . δεῖ δῆτα λαβεῖν τὸ αὖξον οὐχ ὡς τῷ ῥήματι λέγεται , ἀλλ̓ ὅτι οὐκ ἐπιλείπει εἰς τὸ πανταχοῦ ἓν οὖσα : τοιοῦτον γὰρ αὐτῆς τὸ ἓν ὡς μὴ τοιοῦτον εἶναι οἷον μεμετρῆσθαι ὅσον : τοῦτο γὰρ φύσεως ἄλλης τῆς τὸ ἓν ψευδομένης καὶ μεταλήψει ἓν φανταζομένης . τὸ δ̓ ἀληθείας ἐχόμενον ἓν οἷον μήτε συγκεῖσθαι ἐκ πολλῶν , ἵνα ἀφαιρεθέντος τινὸς ἀπ̓ αὐτοῦ ἀπολωλὸς ᾖ ἐκεῖνο τὸ ὅλον ἕν , μήτε διειλῆφθαι πέρασιν , ἵνα μὴ ἐναρμοζομένων αὐτῷ τῶν ἄλλων ἢ ἐλαττοῖτο αὐτῶν μειζόνων ὄντων ἢ διασπῷτο βουλόμενον ἐπὶ πάντα ἰέναι , παρῇ τε οὐχ ὅλον πᾶσιν , ἀλλὰ μέρεσιν αὑτοῦ μέρεσιν ἐκείνων , καὶ τὸ λεγόμενον δὴ τοῦτο ἀγνοῇ ὅπου γῆς ἐστιν εἰς μίαν τινὰ συντέλειαν οὐ δυνάμενον ἰέναι ἅτε διεσπασμένον ἑαυτοῦ . εἴπερ οὖν ἀληθεύσει τὸ ἓν τοῦτο , καθ̓ οὗ δὴ καὶ κατηγορεῖν ἔστιν ὡς οὐσίαν τὸ ἕν , δεῖ αὐτὸ φανῆναι τρόπον τινὰ τὴν ἐναντίαν αὐτῷ φύσιν ἔχον τὴν τοῦ πλήθους ἐν τῇ δυνάμει , τῷ δὲ μὴ ἔξωθεν αὖ τὸ πλῆθος τοῦτο ἔχειν , ἀλλὰ παῤ αὑτοῦ καὶ ἐξ αὑτοῦ , τούτῳ ἓν ὄντως εἶναι , καὶ ἐν τῷ ἑνὶ ἔχειν τὸ εἶναι ἄπειρόν τε καὶ πλῆθος , τοιοῦτον δὲ ὂν πανταχοῦ ὅλον φαίνεσθαι ἕνα λόγον ἔχον ἑαυτὸν περιέχοντα καὶ τὸν περιέχοντα αὐτὸν εἶναι οὐδαμοῦ αὑτοῦ ἀποστατοῦντα , ἀλλ̓ ἐν αὑτῷ πανταχοῦ ὄντα . οὐ δή ἐστιν αὐτὸ οὕτως ἄλλου τόπῳ διειλημμένον : πρὸ γὰρ τῶν ἐν τόπῳ ἁπάντων ἦν καὶ οὐδὲν ἐδεῖτο αὐτὸ τούτων , ἀλλὰ ταῦτα ἐκείνου , ἵνα ἱδρυθῇ . ἱδρυθέντα δὲ οὐκ ἀπέστησεν ἐκεῖνο τῆς αὐτοῦ ἐν αὑτῷ ἕδρας : κινηθείσης γὰρ ἐκείνης ἀπώλετο ἂν αὐτὰ ἀπολομένης αὐτῶν τῆς βάσεως καὶ τοῦ στηρίζοντος αὐτά , οὐδ̓ αὖ ἐκεῖνο οὕτως ἀνόητον ἦν , ὥστε ἀπαλλαγὲν αὐτὸ ἑαυτοῦ διασπασθῆναι καὶ σωζόμενον ἐν ἑαυτῷ ἀπίστῳ δοῦναι ἑαυτὸ τόπῳ τῷ αὐτοῦ πρὸς τὸ σώζεσθαι δεομένῳ .
Lemmas: καί τοίνυν εἰ πᾶς γίγνομαι ἤδη ὁ στοιχεῖον ὁ λόγος τις εἰς εἷς σφαιρικός σχῆμα ἄγω , οὐ πολύς φημί ὁ σφαῖρα ποιέω κατά μέρος ἄλλος ἄλλῃ ἀποτέμνω ἑαυτοῦ εἰς ὁ ποιέω μέρος , ἀλλά εἷς εἰμί ὁ αἴτιος ὁ ποίησις ὅλος ἑαυτοῦ ποιέω οὐ μέρος αὐτός ἄλλος ἄλλος ποιέω : οὕτως γάρ ἄν πάλιν πολύς εἰμί , εἰ μή εἰς εἷς ἀμερής ἀναφέρω ὁ ποίησις , μάλα δέ εἰ εἷς ἀμερής ὁ ποιέω ὁ σφαῖρα εἰμί οὐ αὐτός χέω εἰς ὁ σφαῖρα ὁ ποιέω , ἀλλά ὁ σφαῖρα ὅλος εἰς ὁ ποιέω ἀναρτέομαι . καί ζωή τοίνυν εἷς ὁ σφαῖρα ἔχω ὁ αὐτός ὁ σφαῖρα αὖ τίθημι ἐν ζωή εἷς : καί ὁ ἐν ὁ σφαῖρα τοίνυν πᾶς εἰς εἷς ζωή : καί πᾶς ὁ ψυχή τοίνυν εἷς , οὕτως δέ εἷς , ὡς ἄπειρος αὖ . διό καί ὁ μέν ἀριθμός λέγω , ὁ δέ ἑαυτοῦ αὐξάνω ὁ φύσις αὐτός , φαντάζω ταύτῃ ἴσως , ὡς οὐδείς ἐπιλείπω , ἀλλά ἐπί πᾶς εἰμί ὅς εἰμί μένω , καί εἰ πολύς ὁ κόσμος εἰμί , οὐ ἄν ἐπιλίπτομαι ὁ δύναμις μή οὐ ἐπί πᾶς αὖ ἔρχομαι , μάλα δέ οὗτος ἐν πᾶς αὐτός εἰμί . δέω δῆτα λαμβάνω ὁ αὐξάνω οὐ ὡς ὁ ῥῆμα λέγω , ἀλλά ὅτι οὐ ἐπιλείπω εἰς ὁ πανταχοῦ εἷς εἰμί : τοιοῦτος γάρ αὐτός ὁ εἷς ὡς μή τοιοῦτος εἰμί οἷος μετρέω ὅσος : οὗτος γάρ φύσις ἄλλος ὁ ὁ εἷς ψεύδω καί μετάληψις εἷς φαντάζω . ὁ δέ ἀλήθεια ἔχω εἷς οἷος μήτε σύγκειμαι ἐκ πολύς , ἵνα ἀφαιρέω τις ἀπό αὐτός ἀπόλλυμι εἰμί ἐκεῖνος ὁ ὅλος εἷς , μήτε διαλαμβάνω πέρας , ἵνα μή ἐναρμόζω αὐτός ὁ ἄλλος ἤ ἐλασσόω αὐτός μέγας εἰμί ἤ διασπάω βούλομαι ἐπί πᾶς ἔρχομαι , παρέρχομαι τε οὐ ὅλος πᾶς , ἀλλά μέρος ἑαυτοῦ μέρος ἐκεῖνος , καί ὁ λέγω δή οὗτος ἀγνοέω ὅπου γῆ εἰμί εἰς εἷς τις συντέλεια οὐ δύναμαι ἔρχομαι ἅτε διασπάω ἑαυτοῦ . εἴπερ οὖν ἀληθεύω ὁ εἷς οὗτος , κατά ὅς δή καί κατηγορέω εἰμί ὡς οὐσία ὁ εἷς , δέω αὐτός φαίνω τρόπος τις ὁ ἐναντίος αὐτός φύσις ἔχω ὁ ὁ πλῆθος ἐν ὁ δύναμις , ὁ δέ μή ἔξωθεν αὖ ὁ πλῆθος οὗτος ἔχω , ἀλλά παρά ἑαυτοῦ καί ἐκ ἑαυτοῦ , οὗτος εἷς ὄντως εἰμί , καί ἐν ὁ εἷς ἔχω ὁ εἰμί ἄπειρος τε καί πλῆθος , τοιοῦτος δέ εἰμί πανταχοῦ ὅλος φαίνω εἷς λόγος ἔχω ἑαυτοῦ περιέχω καί ὁ περιέχω αὐτός εἰμί οὐδαμοῦ ἑαυτοῦ ἀποστατέω , ἀλλά ἐν ἑαυτοῦ πανταχοῦ εἰμί . οὐ δή εἰμί αὐτός οὕτως ἄλλος τόπος διαλαμβάνω : πρό γάρ ὁ ἐν τόπος ἅπας εἰμί καί οὐδείς δέω αὐτός οὗτος , ἀλλά οὗτος ἐκεῖνος , ἵνα ἱδρύω . ἱδρύω δέ οὐ ἀφίστημι ἐκεῖνος ὁ αὐτός ἐν ἑαυτοῦ ἕδρα : κινέω γάρ ἐκεῖνος ἀπόλλυμι ἄν αὐτός ἀπόλλυμι αὐτός ὁ βάσις καί ὁ στηρίζω αὐτός , οὐδέ αὖ ἐκεῖνος οὕτως ἀνόητος εἰμί , ὥστε ἀπαλλάσσω αὐτός ἑαυτοῦ διασπάω καί σῴζω ἐν ἑαυτοῦ ἄπιστος δίδωμι ἑαυτοῦ τόπος ὁ αὐτός πρός ὁ σῴζω δέω .