plotinus.enneades 6.7.31
ἀλλ̓ ἐπεὶ ἐκαλλύνθη τὰ πάντα ἐκείνῳ τῷ πρὸ τούτων καὶ φῶς ἔσχε , νοῦς μὲν τὸ τῆς ἐνεργείας τῆς νοερᾶς φέγγος , ᾧ τὴν φύσιν ἐξέλαμψε , ψυχὴ δὲ δύναμιν ἔσχεν εἰς τὸ ζῆν ζωῆς πλείονος εἰς αὐτὴν ἐλθούσης . ἤρθη μὲν οὖν ἐκεῖ καὶ ἔμεινεν ἀγαπήσας τὸ περὶ ἐκεῖνον εἶναι : ἐπιστραφεῖσα δὲ καὶ ψυχὴ ἡ δυνηθεῖσα , ὡς ἔγνω καὶ εἶδεν , ἥσθη τε τῇ θέᾳ καὶ ὅσον οἵα τε ἦν ἰδεῖν ἐξεπλάγη . εἶδε δὲ οἷον πληγεῖσα καὶ ἐν αὑτῇ ἔχουσά τι αὐτοῦ συνῄσθετο καὶ διατεθεῖσα ἐγένετο ἐν πόθῳ , ὥσπερ οἱ τῷ εἰδώλῳ τοῦ ἐρασμίου κινούμενοι εἰς τὸ αὐτὸ ἰδεῖν ἐθέλειν τὸ ἐρώμενον . ὥσπερ δὲ ἐνταῦθα σχηματίζονται εἰς ὁμοιότητα τῷ ἐραστῷ οἳ ἂν ἐρῶσι , καὶ τὰ σώματα εὐπρεπέστερα καὶ τὰς ψυχὰς ἄγοντες εἰς ὁμοιότητα , ὡς μὴ λείπεσθαι κατὰ δύναμιν θέλειν τῇ τοῦ ἐρωμένου σωφροσύνῃ τε καὶ ἀρετῇ τῇ ἄλλῃ — ἢ ἀπόβλητοι ἂν εἶεν τοῖς ἐρωμένοις τοῖς τοιούτοις : καὶ οὗτοί εἰσιν οἱ συνεῖναι δυνάμενοι — τοῦτον τὸν τρόπον καὶ ψυχὴ ἐρᾷ μὲν ἐκείνου ὑπ’ αὐτοῦ ἐξ ἀρχῆς εἰς τὸ ἐρᾶν κινηθεῖσα : καὶ ἡ πρόχειρον ἔχουσα τὸν ἔρωτα ὑπόμνησιν οὐ περιμένει ἐκ τῶν καλῶν τῶν τῇδε , ἔχουσα δὲ τὸν ἔρωτα , καὶ ἂν ἀγνοῇ ὅτι ἔχει , ζητεῖ ἀεὶ καὶ πρὸς ἐκεῖνο φέρεσθαι θέλουσα ὑπεροψίαν τῶν τῇδε ἔχει , καὶ ἰδοῦσα τὰ ἐν τῷδε τῷ παντὶ καλὰ ὑποψίαν ἔχει πρὸς αὐτά , ὅτι ἐν σαρξὶ καὶ σώμασιν ὁρᾷ αὐτὰ ὄντα καὶ μιαινόμενα τῇ παρούσῃ οἰκήσει καὶ τοῖς μεγέθεσι διειλημμένα καὶ οὐκ αὐτὰ τὰ καλὰ ὄντα — μὴ γὰρ ἂν τολμῆσαι ἐκεῖνα οἷά ἐστιν εἰς βόρβορον σωμάτων ἐμβῆναι καὶ ῥυπᾶναι ἑαυτὰ καὶ ἀφανίσαι : ὅταν δὲ καὶ παραρρέοντα ἴδῃ , ἤδη παντελῶς γινώσκει , ὅτι ἄλλοθεν ἔχει , ὃ ἦν αὐτοῖς ἐπιθέον . εἶτα ἐκεῖ φέρεται δεινὴ ἀνευρεῖν οὗπερ ἐρᾷ οὖσα , καὶ οὐκ ἂν πρὶν ἑλεῖν ἀποστᾶσα , εἰ μή πού τις αὐτῆς καὶ τὸν ἔρωτα ἐξέλοι : ἔνθα δὴ εἶδε μὲν καλὰ πάντα καὶ ἀληθῆ ὄντα , καὶ ἐπερρώσθη πλέον τῆς τοῦ ὄντος ζωῆς πληρωθεῖσα , καὶ ὄντως ὂν καὶ αὐτὴ γενομένη καὶ σύνεσιν ὄντως λαβοῦσα ἐγγὺς οὖσα αἰσθάνεται οὗ πάλαι ζητεῖ .
Lemmas: ἀλλά ἐπεί καλλύνω ὁ πᾶς ἐκεῖνος ὁ πρό οὗτος καί φάος ἔχω , νόος μέν ὁ ὁ ἐνέργεια ὁ νοερός φέγγος , ὅς ὁ φύσις ἐκλάμπω , ψυχή δέ δύναμις ἔχω εἰς ὁ ζάω ζωή πολύς εἰς αὐτός ἔρχομαι . ἀείρω μέν οὖν ἐκεῖ καί μένω ἀγαπάω ὁ περί ἐκεῖνος εἰμί : ἐπιστρέφω δέ καί ψυχή ὁ δύναμαι , ὡς γιγνώσκω καί ὁράω , ἥδομαι τε ὁ θέα καί ὅσος οἷος τε εἰμί ὁράω ἐκπλήσσω . ὁράω δέ οἷος πλήσσω καί ἐν ἑαυτοῦ ἔχω τις αὐτός συναισθάνομαι καί διατίθημι γίγνομαι ἐν πόθος , ὥσπερ ὁ ὁ εἴδωλον ὁ ἐράσμιος κινέω εἰς ὁ αὐτός ὁράω ἐθέλω ὁ ἐράω . ὥσπερ δέ ἐνταῦθα σχηματίζω εἰς ὁμοιότης ὁ ἐραστός ὅς ἄν ἐράω , καί ὁ σῶμα εὐπρεπής καί ὁ ψυχή ἄγω εἰς ὁμοιότης , ὡς μή λείπω κατά δύναμις ἐθέλω ὁ ὁ ἐράω σωφροσύνη τε καί ἀρετή ὁ ἄλλος — ἤ ἀπόβλητος ἄν εἰμί ὁ ἐράω ὁ τοιοῦτος : καί οὗτος εἰμί ὁ σύνειμι δύναμαι — οὗτος ὁ τρόπος καί ψυχή ἐράω μέν ἐκεῖνος ὑπό αὐτός ἐκ ἀρχή εἰς ὁ ἐράω κινέω : καί ὁ πρόχειρος ἔχω ὁ ἔρως ὑπόμνησις οὐ περιμένω ἐκ ὁ καλός ὁ τῇδε , ἔχω δέ ὁ ἔρως , καί ἐάν ἀγνοέω ὅτι ἔχω , ζητέω ἀεί καί πρός ἐκεῖνος φέρω ἐθέλω ὑπεροψία ὁ τῇδε ἔχω , καί ὁράω ὁ ἐν ὅδε ὁ πᾶς καλός ὑποψία ἔχω πρός αὐτός , ὅτι ἐν σάρξ καί σῶμα ὁράω αὐτός εἰμί καί μιαίνω ὁ πάρειμι οἴκησις καί ὁ μέγεθος διαλαμβάνω καί οὐ αὐτός ὁ καλός εἰμί — μή γάρ ἄν τολμάω ἐκεῖνος οἷος εἰμί εἰς βόρβορος σῶμα ἐμβαίνω καί ῥυπαίνω ἑαυτοῦ καί ἀφανίζω : ὅταν δέ καί παραρρέω ὁράω , ἤδη παντελής γιγνώσκω , ὅτι ἄλλοθεν ἔχω , ὅς εἰμί αὐτός ἐπιθέω . εἶτα ἐκεῖ φέρω δεινός ἀνευρίσκω ὅς ἐράω εἰμί , καί οὐ ἄν πρίν αἱρέω ἀφίστημι , εἰ μή που τις αὐτός καί ὁ ἔρως ἐξαιρέω : ἔνθα δή ὁράω μέν καλός πᾶς καί ἀληθής εἰμί , καί ἐπιρρώννυμι πολύς ὁ ὁ εἰμί ζωή πληρόω , καί ὄντως εἰμί καί αὐτός γίγνομαι καί σύνεσις ὄντως λαμβάνω ἐγγύς εἰμί αἰσθάνομαι ὅς πάλαι ζητέω .