plotinus.enneades 6.2.11
ἐπισκεπτέον δέ , πῶς ἐν τῷ ὄντι τὸ ἕν , καὶ πῶς ὁ λεγόμενος μερισμὸς καὶ ὅλως ὁ τῶν γενῶν , καὶ εἰ ὁ αὐτὸς ἢ ἄλλος ἑκάτερος . πρῶτον οὖν , πῶς ὅλως ἓν ἕκαστον ὁτιοῦν λέγεται καὶ ἔστιν , εἶτα εἰ ὁμοίως καὶ ἐν τῷ ἑνὶ ὄντι λέγομεν καὶ ὡς ἐκεῖ λέγεται . τὸ μὲν οὖν ἐπὶ πάντων ἓν οὐ ταὐτόν : οὕτε γὰρ ἐπὶ τῶν αἰσθητῶν ὁμοίως καὶ τῶν νοητῶν — ἀλλὰ γὰρ οὐδὲ τὸ ὄν — οὔτε ἐπὶ τῶν αἰσθητῶν πρὸς ἄλληλα ὁμοίως : οὐ γὰρ ταὐτὸν ἐν χορῷ καὶ στρατοπέδῳ καὶ νηὶ καὶ οἰκίᾳ οὐδὲ αὖ ἐν τούτοις καὶ ἐν τῷ συνεχεῖ . ἀλλ̓ ὅμως πάντα τὸ αὐτὸ μιμεῖται , τυγχάνει δὲ τὰ μὲν πόρρωθεν , τὰ δὲ μᾶλλον , ἤδη δὲ καὶ ἀληθέστερον ἐν τῷ νῷ : ψυχὴ γὰρ μία καὶ ἔτι μᾶλλον νοῦς εἷς καὶ τὸ ὂν ἕν . ἆῤ οὖν ἐν ἑκάστῳ τὸ ὂν αὐτοῦ λέγοντες ἓν λέγομεν καὶ ὡς ἔχει ὄντος , οὕτω καὶ τοῦ ἑνός ; ἢ συμβέβηκε μὲν τοῦτο , οὐ μέντοι καθ̓ ὃ ὂν καὶ ἕν , ἀλλ̓ ἔστι μὴ ἧττον ὂν ὑπάρχον ἧττον εἶναι ἕν . οὐ γὰρ ἧττον στρατὸς ἢ χορὸς οἰκίας , ἀλλ̓ ὅμως ἧττον ἕν . ἔοικεν οὖν τὸ ἐν ἑκάστῳ ἓν πρὸς ἀγαθὸν μᾶλλον βλέπειν , καὶ καθ̓ ὅσον τυγχάνει ἀγαθοῦ , κατὰ τοσοῦτον καὶ ἕν , καὶ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον τοῦ ἓν ἐν τούτῳ : εἶναι γὰρ θέλει ἕκαστον οὐχ ἁπλῶς , ἀλλὰ μετὰ τοῦ ἀγαθοῦ . διὰ τοῦτο καὶ τὰ μὴ ἓν ὡς δύναται σπεύδει ἓν γενέσθαι , τὰ μὲν φύσει αὐτῇ τῇ φύσει συνιόντα εἰς ταὐτὸν ἑνοῦσθαι αὑτοῖς θέλοντα : οὐ γὰρ ἀπ̓ ἀλλήλων σπεύδει ἕκαστα , ἀλλ̓ εἰς ἄλληλα καὶ εἰς αὑτά : καὶ ψυχαὶ πᾶσαι εἰς ἓν ἂν βούλοιντο ἰέναι μετὰ τὴν αὑτῶν οὐσίαν . καὶ ἀμφοτέρωθεν δὲ τὸ ἕν : καὶ γὰρ τὸ ἀφ̓ οὗ καὶ τὸ εἰς ὅ : καὶ γὰρ ἄρχεται ἀπὸ τοῦ ἓν καὶ σπεύδει εἰς τὸ ἕν : οὕτω γὰρ καὶ τὸ ἀγαθόν : οὐδὲ γὰρ ὑπέστη ἐν τοῖς οὖσιν ὁτιοῦν , ὑποστάν τε ἂν ἀνέχοιτο μὴ πρὸς τὸ ἓν τὴν σπουδὴν ἔχον . τὰ μὲν δὴ φύσει οὕτω : τὰ δὲ ἐν ταῖς τέχναις αὐτὴ ἑκάστη ἕκαστον πρὸς τοῦτο καθ̓ ὅσον δύναται καὶ ὡς δύναται ἐκεῖνα οὕτως ποιεῖ : τὸ δὲ ὂν μάλιστα πάντων τούτου τυγχάνει : ἐγγὺς γάρ : ὅθεν τὰ μὲν ἄλλα λέγεται ἃ λέγεται μόνον , οἷον ἄνθρωπος : καὶ γάρ , εἴ ποτε λέγοιμεν εἷς , πρὸς δύο λέγομεν : εἰ δὲ καὶ ἄλλως τὸ ἓν λέγομεν ἐπ’ αὐτοῦ , προστιθέντες λέγομεν . ἐπὶ δὲ τοῦ ὄντος λέγομεν τὸ ὅλον τοῦτο ἓν ὂν καὶ ἀξιοῦμεν ὡς ἓν ἐνδεικνύμενοι τὴν σφόδρα αὐτοῦ πρὸς τὸ ἀγαθὸν συνουσίαν . γίγνεται οὖν τὸ ἓν καὶ ἐν αὐτῷ ὡς ἀρχὴ καὶ τέλος , οὐχ ὡσαύτως δέ , ἀλλὰ ἄλλως , ὥστε καὶ τὸ πρότερον καὶ τὸ ὕστερον καὶ ἐν τῷ ἕν . τί οὖν τὸ ἐν αὐτῷ ἕν ; οὐχὶ ὁμοίως ἐν ἅπασι τοῖς μέρεσι καὶ κοινὸν θεωρούμενον ; ἢ πρῶτον μὲν καὶ ἐν ταῖς γραμμαῖς κοινὸν τὸ σημεῖον καὶ οὐ γένος τῶν γραμμῶν : καὶ ἐν τοῖς ἀριθμοῖς κοινὸν τὸ ἓν δὴ ἴσως τοῦτο καὶ οὐ γένος : οὐδὲ γὰρ ταὐτὸν τὸ ἓν τὸ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ἓν τῷ ἐπὶ μονάδος καὶ δυάδος καὶ τῶν ἄλλων ἀριθμῶν . ἔπειτα καὶ ἐν τῷ ὄντι οὐδὲν κωλύει τὰ μὲν πρῶτα , τὰ δ̓ ὕστερα εἶναι , καὶ τὰ μὲν ἁπλᾶ , τὰ δὲ σύνθετα εἶναι . καὶ εἰ ταὐτὸν δὲ ἐν πᾶσι τὸ ἓν τοῖς τοῦ ὄντος , διαφορὰ οὐκ οὖσα αὐτοῦ οὐδὲ εἴδη ποιεῖ : εἰ δὲ μὴ εἴδη , οὐδὲ γένος αὐτὸ δύναται εἶναι .
Lemmas: ἐπισκοπέω δέ , πῶς ἐν ὁ εἰμί ὁ εἷς , καί πῶς ὁ λέγω μερισμός καί ὅλος ὁ ὁ γένος , καί εἰ ὁ αὐτός ἤ ἄλλος ἑκάτερος . πρῶτος οὖν , πῶς ὅλος εἷς ἕκαστος ὁστισοῦν λέγω καί εἰμί , εἶτα εἰ ὅμοιος καί ἐν ὁ εἷς εἰμί λέγω καί ὡς ἐκεῖ λέγω . ὁ μέν οὖν ἐπί πᾶς εἷς οὐ αὐτός : ἵημι γάρ ἐπί ὁ αἰσθητός ὅμοιος καί ὁ νοητός — ἀλλά γάρ οὐδέ ὁ εἰμί — οὔτε ἐπί ὁ αἰσθητός πρός ἀλλήλων ὅμοιος : οὐ γάρ αὐτός ἐν χορός καί στρατόπεδον καί ναῦς καί οἰκία οὐδέ αὖ ἐν οὗτος καί ἐν ὁ συνεχής . ἀλλά ὅμως πᾶς ὁ αὐτός μιμέομαι , τυγχάνω δέ ὁ μέν πρόσωθεν , ὁ δέ μάλα , ἤδη δέ καί ἀληθής ἐν ὁ νόος : ψυχή γάρ εἷς καί ἔτι μάλα νόος εἷς καί ὁ εἰμί εἷς . ἆρα οὖν ἐν ἕκαστος ὁ εἰμί αὐτός λέγω εἷς λέγω καί ὡς ἔχω εἰμί , οὕτως καί ὁ εἷς ; ἤ συμβαίνω μέν οὗτος , οὐ μέντοι κατά ὅς εἰμί καί εἷς , ἀλλά εἰμί μή ἥσσων εἰμί ὑπάρχω ἥσσων εἰμί εἷς . οὐ γάρ ἥσσων στρατός ἤ χορός οἰκία , ἀλλά ὅμως ἥσσων εἷς . ἔοικα οὖν ὁ ἐν ἕκαστος εἷς πρός ἀγαθός μάλα βλέπω , καί κατά ὅσος τυγχάνω ἀγαθός , κατά τοσοῦτος καί εἷς , καί ὁ μάλα καί ἥσσων ὁ εἷς ἐν οὗτος : εἰμί γάρ ἐθέλω ἕκαστος οὐ ἁπλῶς , ἀλλά μετά ὁ ἀγαθός . διά οὗτος καί ὁ μή εἷς ὡς δύναμαι σπεύδω εἷς γίγνομαι , ὁ μέν φύσις αὐτός ὁ φύσις συνέρχομαι εἰς αὐτός ἑνόω ἑαυτοῦ ἐθέλω : οὐ γάρ ἀπό ἀλλήλων σπεύδω ἕκαστος , ἀλλά εἰς ἀλλήλων καί εἰς ἑαυτοῦ : καί ψυχή πᾶς εἰς εἷς ἄν βούλομαι ἔρχομαι μετά ὁ ἑαυτοῦ οὐσία . καί ἀμφοτέρωθεν δέ ὁ εἷς : καί γάρ ὁ ἀπό ὅς καί ὁ εἰς ὅς : καί γάρ ἄρχω ἀπό ὁ εἷς καί σπεύδω εἰς ὁ εἷς : οὕτως γάρ καί ὁ ἀγαθός : οὐδέ γάρ ὑφίστημι ἐν ὁ εἰμί ὁστισοῦν , ὑφίστημι τε ἄν ἀνέχω μή πρός ὁ εἷς ὁ σπουδή ἔχω . ὁ μέν δή φύσις οὕτως : ὁ δέ ἐν ὁ τέχνη αὐτός ἕκαστος ἕκαστος πρός οὗτος κατά ὅσος δύναμαι καί ὡς δύναμαι ἐκεῖνος οὕτως ποιέω : ὁ δέ εἰμί μάλα πᾶς οὗτος τυγχάνω : ἐγγύς γάρ : ὅθεν ὁ μέν ἄλλος λέγω ὅς λέγω μόνος , οἷος ἄνθρωπος : καί γάρ , εἰ ποτέ λέγω εἷς , πρός δύο λέγω : εἰ δέ καί ἄλλος ὁ εἷς λέγω ἐπί αὐτός , προστίθημι λέγω . ἐπί δέ ὁ εἰμί λέγω ὁ ὅλος οὗτος εἷς εἰμί καί ἀξιόω ὡς εἷς ἐνδείκνυμι ὁ σφόδρα αὐτός πρός ὁ ἀγαθός συνουσία . γίγνομαι οὖν ὁ εἷς καί ἐν αὐτός ὡς ἀρχή καί τέλος , οὐ ὡσαύτως δέ , ἀλλά ἄλλος , ὥστε καί ὁ πρότερος καί ὁ ὕστερον καί ἐν ὁ εἷς . τίς οὖν ὁ ἐν αὐτός εἷς ; οὐ ὅμοιος ἐν ἅπας ὁ μέρος καί κοινός θεωρέω ; ἤ πρῶτος μέν καί ἐν ὁ γραμμή κοινός ὁ σημεῖον καί οὐ γένος ὁ γραμμή : καί ἐν ὁ ἀριθμός κοινός ὁ εἷς δή ἴσως οὗτος καί οὐ γένος : οὐδέ γάρ αὐτός ὁ εἷς ὁ ἐπί αὐτός ὁ εἷς ὁ ἐπί μονάς καί δυάς καί ὁ ἄλλος ἀριθμός . ἔπειτα καί ἐν ὁ εἰμί οὐδείς κωλύω ὁ μέν πρῶτος , ὁ δέ ὕστερος εἰμί , καί ὁ μέν ἁπλόος , ὁ δέ σύνθετος εἰμί . καί εἰ αὐτός δέ ἐν πᾶς ὁ εἷς ὁ ὁ εἰμί , διαφορά οὐ εἰμί αὐτός οὐδέ εἶδος ποιέω : εἰ δέ μή εἶδος , οὐδέ γένος αὐτός δύναμαι εἰμί .