plotinus.enneades 6.7.37
οἱ μὲν οὖν νόησιν αὐτῷ δόντες τῶν μὲν ἐλαττόνων καὶ τῶν ἐξ αὐτοῦ οὐκ ἔδοσαν : καίτοι καὶ τοῦτο ἄτοπον τὰ ἄλλα , φασί τινες , μὴ εἰδέναι : ἀλλ̓ οὖν ἐκεῖνοι ἄλλο τιμιώτερον αὐτοῦ οὐχ εὑρόντες τὴν νόησιν αὐτῷ αὑτοῦ εἶναι ἔδοσαν , ὥσπερ τῇ νοήσει σεμνοτέρου αὐτοῦ ἐσομένου καὶ τοῦ νοεῖν κρείττονος ἢ κατ̓ αὐτὸν ὃ ἔστιν ὄντος , ἀλλ̓ οὐκ αὐτοῦ σεμνύνοντος τὴν νόησιν . τίνι γὰρ τὸ τίμιον ἕξει , τῇ νοήσει ἢ αὑτῷ ; εἰ μὲν οὖν τῇ νοήσει , αὑτῷ οὐ τίμιον ἢ ἧττον , εἰ δὲ αὑτῷ , πρὸ τῆς νοήσεώς ἐστι τέλειος καὶ οὐ τῇ νοήσει τελειούμενος . εἰ δ̓ ὅτι ἐνέργειά ἐστιν , ἀλλ̓ οὐ δύναμις , δεῖ νοεῖν , εἰ μὲν οὐσία ἐστὶν ἀεὶ νοοῦσα καὶ τούτῳ ἐνέργειαν λέγουσι , δύο ὅμως λέγουσι , τὴν οὐσίαν καὶ τὴν νόησιν , καὶ οὐχ ἁπλοῦν λέγουσιν , ἀλλά τι ἕτερον προστιθέασιν αὐτῷ , ὥσπερ ὀφθαλμοῖς τὸ ὁρᾶν κατ̓ ἐνέργειαν , κἂν ἀεὶ βλέπωσιν . εἰ δ̓ ἐνεργείᾳ λέγουσιν , ὅτι ἐνέργειά ἐστι καὶ νόησις , οὐκ ἂν οὖσα νόησις νοοῖ , ὥσπερ οὐδὲ κίνησις κινοῖτο ἄν . τί οὖν ; οὐ καὶ αὐτοὶ λέγετε οὐσίαν καὶ ἐνέργειαν εἶναι ἐκεῖνα ; ἀλλὰ πολλὰ ταῦτα ὁμολογοῦμεν εἶναι καὶ ταῦτα ἕτερα , τὸ δὲ πρῶτον ἁπλοῦν , καὶ τῷ ἐξ ἄλλου δίδομεν νοεῖν καὶ οἷον ζητεῖν αὑτοῦ τὴν οὐσίαν καὶ αὑτὸ καὶ τὸ ποιῆσαν αὐτό , καὶ ἐπιστραφὲν ἐν τῇ θέᾳ καὶ γνωρίσαν νοῦν ἤδη δικαίως εἶναι : τὸ δὲ μήτε γενόμενον μήτε ἔχον πρὸ αὑτοῦ , ἀλλ̓ ἀεὶ ὃ ἔστι , τίν̓ αἰτίαν τοῦ νοεῖν ἕξει ; διὸ ὑπὲρ νοῦν φησιν ὁ Πλάτων εἶναι ὀρθῶς . νοῦς μὲν γὰρ μὴ νοῶν ἀνόητος : ᾧ γὰρ ἡ φύσις ἔχει τὸ νοεῖν , εἰ μὴ τοῦτο πράττοι , ἀνόητον : ᾧ δὲ μηδὲν ἔργον ἐστί , τί ἂν τούτῳ τις ἔργον προσάγων κατὰ στέρησιν αὐτοῦ κατηροροῖ τοῦτο , ὅτι μὴ πράττει ; οἷον εἰ ἀνίατρον αὐτόν τις λέγοι . μηδὲν δὲ ἔργον εἶναι αὐτῷ , ὅτι μηδὲν ἐπιβάλλει αὐτῷ ποιεῖν : ἀρκεῖ γὰρ αὐτὸς καὶ οὐδὲν δεῖ ζητεῖν παῤ αὑτὸν ὑπὲρ τὰ πάντα ὄντα ἀρκεῖ γὰρ αὐτῷ καὶ τοῖς ἄλλοις ὢν αὐτὸς ὃ ἔστιν .
Lemmas: ὁ μέν οὖν νόησις αὐτός δίδωμι ὁ μέν ἐλαχύς καί ὁ ἐκ αὐτός οὐ δίδωμι : καίτοι καί οὗτος ἄτοπος ὁ ἄλλος , φημί τις , μή οἶδα : ἀλλά οὖν ἐκεῖνος ἄλλος τίμιος αὐτός οὐ εὑρίσκω ὁ νόησις αὐτός ἑαυτοῦ εἰμί δίδωμι , ὥσπερ ὁ νόησις σεμνός αὐτός εἰμί καί ὁ νοέω κρατύς ἤ κατά αὐτός ὅς εἰμί εἰμί , ἀλλά οὐ αὐτός σεμνύνω ὁ νόησις . τίς γάρ ὁ τίμιος ἔχω , ὁ νόησις ἤ ἑαυτοῦ ; εἰ μέν οὖν ὁ νόησις , ἑαυτοῦ οὐ τίμιος ἤ ἥσσων , εἰ δέ ἑαυτοῦ , πρό ὁ νόησις εἰμί τέλειος καί οὐ ὁ νόησις τελειόω . εἰ δέ ὅτι ἐνέργεια εἰμί , ἀλλά οὐ δύναμις , δέω νοέω , εἰ μέν οὐσία εἰμί ἀεί νοέω καί οὗτος ἐνέργεια λέγω , δύο ὅμως λέγω , ὁ οὐσία καί ὁ νόησις , καί οὐ ἁπλόος λέγω , ἀλλά τις ἕτερος προστίθημι αὐτός , ὥσπερ ὀφθαλμός ὁ ὁράω κατά ἐνέργεια , ἐάν ἀεί βλέπω . εἰ δέ ἐνέργεια λέγω , ὅτι ἐνέργεια εἰμί καί νόησις , οὐ ἄν εἰμί νόησις νοέω , ὥσπερ οὐδέ κίνησις κινέω ἄν . τίς οὖν ; οὐ καί αὐτός λέγω οὐσία καί ἐνέργεια εἰμί ἐκεῖνος ; ἀλλά πολύς οὗτος ὁμολογέω εἰμί καί οὗτος ἕτερος , ὁ δέ πρῶτος ἁπλόος , καί ὁ ἐκ ἄλλος δίδωμι νοέω καί οἷος ζητέω ἑαυτοῦ ὁ οὐσία καί ἑαυτοῦ καί ὁ ποιέω αὐτός , καί ἐπιστρέφω ἐν ὁ θέα καί γνωρίζω νόος ἤδη δίκαιος εἰμί : ὁ δέ μήτε γίγνομαι μήτε ἔχω πρό ἑαυτοῦ , ἀλλά ἀεί ὅς εἰμί , τίς αἰτία ὁ νοέω ἔχω ; διό ὑπέρ νόος φημί ὁ Πλάτων εἰμί ὀρθός . νόος μέν γάρ μή νοέω ἀνόητος : ὅς γάρ ὁ φύσις ἔχω ὁ νοέω , εἰ μή οὗτος πράσσω , ἀνόητος : ὅς δέ μηδείς ἔργον εἰμί , τίς ἄν οὗτος τις ἔργον προσάγω κατά στέρησις αὐτός καταρρέω οὗτος , ὅτι μή πράσσω ; οἷον εἰ ἀνίατρος αὐτός τις λέγω . μηδείς δέ ἔργον εἰμί αὐτός , ὅτι μηδείς ἐπιβάλλω αὐτός ποιέω : ἀρκέω γάρ αὐτός καί οὐδείς δέω ζητέω παρά ἑαυτοῦ ὑπέρ ὁ πᾶς εἰμί ἀρκέω γάρ αὐτός καί ὁ ἄλλος εἰμί αὐτός ὅς εἰμί .