plotinus.enneades 6.7.33
διὸ καὶ ὅταν κάλλος λέγηται , φευκτέον μᾶλλον ἀπὸ μορφῆς τοιαύτης , ἀλλ̓ οὐ πρὸ ὀμμάτων ποιητέον , ἵνα μὴ ἐκπέσῃς τοῦ καλοῦ εἰς τὸ ἀμυδρᾷ μετοχῇ καλὸν λεγόμενον . τὸ δὲ ἄμορφον εἶδος καλόν , εἴπερ εἶδός ἐστι , καὶ ὅσον ἂν ἀποσυλήσῃς πᾶσαν μορφήν , οἷον καὶ τὴν ἐν λόγῳ , ᾗ διαφέρειν ἄλλο ἄλλου λέγομεν , ὡς δικαιοσύνην καὶ σωφροσύνην ἀλλήλων ἕτερα , καίτοι καλὰ ὄντα . ἐπεὶ δὲ ὁ νοῦς ἴδιόν τι νοεῖ , ἠλάττωται , κἂν ὁμοῦ πάντα λάβῃ ὅσα ἐν τῷ νοητῷ : κἂν ἕκαστον , μίαν μορφὴν νοητὴν ἔχει : ὁμοῦ δὲ πάντα οἷον ποικίλην τινά , ἔτι ἐν δεήσει , οἷον δεῖ θεάσασθαι ὂν ὑπὲρ ἐκεῖνο τὸ πάγκαλον καὶ ποικίλον καὶ οὐ ποικίλον , οὗ ὀρέγεται μὲν ψυχὴ οὐ λέγουσα διὰ τί τοιοῦτον ποθεῖ , ὁ δὲ λόγος λέγει , ὅτι τοῦτο τὸ ὄντως , εἴπερ ἐν τῷ πάντη ἀνειδέῳ ἡ τοῦ ἀρίστου φύσις καὶ ἡ τοῦ ἐρασμιωτάτου . διὸ ὅ τι ἂν εἰς εἶδος ἀνάγων τῇ ψυχῇ δεικνύῃς , ἐπὶ τούτῳ ἄλλο τὸ μορφῶσαν ζητεῖ . λέγει δὴ ὁ λόγος , ὅτι τὸ μορφὴν ἔχον καὶ ἡ μορφὴ καὶ τὸ εἶδος μεμετρημένον πᾶν , τοῦτο δὲ οὐ πᾶν οὐδὲ αὔταρκες οὐδὲ παῤ αὑτοῦ καλόν , ἀλλὰ καὶ τοῦτο μέμικται . δεῖ τοίνυν ταῦτα μὲν καλά , τὸ δὲ ὄντως ἢ τὸ ὑπέρκαλον μὴ μεμετρῆσθαι : εἰ δὲ τοῦτο , μὴ μεμορφῶσθαι μηδὲ εἶδος εἶναι . ἀνείδεον ἄρα τὸ πρώτως καὶ πρῶτον καὶ ἡ καλλονὴ ἐκεῖ νοητοῦ ἀγαθοῦ φύσις . μαρτυρεῖ δὲ καὶ τὸ τῶν ἐραστῶν πάθος , ὡς , ἕως ἐστὶν ἐν ἐκείνῳ τῷ τὸν αἰσθητὸν ἔχοντι , οὔπω ἐρᾷ : ὅταν δ̓ ἀπ̓ ἐκείνου αὐτὸς ἐν αὑτῷ οὐκ αἰσθητὸν γεννήσῃ τύπον ἐν ἀμερεῖ ψυχῇ , τότε ἔρως φύεται . βλέπειν δὲ ζητεῖ τὸ ἐρώμενον , ἵν̓ ἐκεῖνο ἐπάρδῃ μαραινόμενον . εἰ δὲ σύνεσιν λάβοι , ὡς δεῖ μεταβαίνειν ἐπὶ τὸ ἀμορφότερον , ἐκείνου ἂν ὀρέγοιτο : καὶ γὰρ ὃ ἐξ ἀρχῆς ἔπαθεν , ἐκ σέλαος ἀμυδροῦ ἔρως φωτὸς μεγάλου . τὸ γὰρ ἴχνος τοῦ ἀμόρφου μορφή : τοῦτο γοῦν γεννᾷ τὴν μορφήν , οὐχ ἡ μορφὴ τοῦτο , καὶ γεννᾷ , ὅταν ὕλη προσέλθῃ . ἡ δὲ ὕλη πορρωτάτω ἐξ ἀνάγκης , ὅτι μηδὲ τῶν ὑστάτων μορφῶν παῤ αὑτῆς τινα ἔχει . εἰ οὖν ἐράσμιον μὲν οὐχ ἡ ὕλη , ἀλλὰ τὸ εἰδοποιηθὲν διὰ τὸ εἶδος , τὸ δ̓ ἐπὶ τῇ ὕλῃ εἶδος παρὰ ψυχῆς , ψυχὴ δὲ μᾶλλον εἶδος καὶ μᾶλλον ἐράσμιον καὶ νοῦς μᾶλλον ταύτης εἶδος καὶ ἔτι μᾶλλον ἐρασμιώτερον , ἀνείδεον δεῖ τὴν καλοῦ φύσιν τὴν πρώτην τίθεσθαι .
Lemmas: διό καί ὅταν κάλλος λέγω , φεύγω μάλα ἀπό μορφή τοιοῦτος , ἀλλά οὐ πρό ὄμμα ποιέω , ἵνα μή ἐκπίπτω ὁ καλός εἰς ὁ ἀμυδρός μετοχή καλός λέγω . ὁ δέ ἄμορφος εἶδος καλός , εἴπερ εἶδος εἰμί , καί ὅσος ἄν ἀποσυλάω πᾶς μορφή , οἷος καί ὁ ἐν λόγος , ὅς διαφέρω ἄλλος ἄλλος λέγω , ὡς δικαιοσύνη καί σωφροσύνη ἀλλήλων ἕτερος , καίτοι καλός εἰμί . ἐπεί δέ ὁ νόος ἴδιος τις νοέω , ἐλασσόω , ἐάν ὁμοῦ πᾶς λαμβάνω ὅσος ἐν ὁ νοητός : ἐάν ἕκαστος , εἷς μορφή νοητός ἔχω : ὁμοῦ δέ πᾶς οἷος ποικίλος τις , ἔτι ἐν δέησις , οἷος δέω θεάομαι εἰμί ὑπέρ ἐκεῖνος ὁ πάγκαλος καί ποικίλος καί οὐ ποικίλος , ὅς ὀρέγω μέν ψυχή οὐ λέγω διά τίς τοιοῦτος ποθέω , ὁ δέ λόγος λέγω , ὅτι οὗτος ὁ ὄντως , εἴπερ ἐν ὁ πάντῃ ἀνείδεος ὁ ὁ ἀγαθός φύσις καί ὁ ὁ ἐράσμιος . διό ὅς τις ἄν εἰς εἶδος ἀνάγω ὁ ψυχή δείκνυμι , ἐπί οὗτος ἄλλος ὁ μορφάω ζητέω . λέγω δή ὁ λόγος , ὅτι ὁ μορφή ἔχω καί ὁ μορφή καί ὁ εἶδος μετρέω πᾶς , οὗτος δέ οὐ πᾶς οὐδέ αὐτάρκης οὐδέ παρά ἑαυτοῦ καλός , ἀλλά καί οὗτος μείγνυμι . δέω τοίνυν οὗτος μέν καλός , ὁ δέ ὄντως ἤ ὁ ὑπέρκαλος μή μετρέω : εἰ δέ οὗτος , μή μορφόω μηδέ εἶδος εἰμί . ἀνείδεος ἄρα ὁ πρῶτος καί πρῶτος καί ὁ καλλονή ἐκεῖ νοητός ἀγαθός φύσις . μαρτυρέω δέ καί ὁ ὁ ἐραστής πάθος , ὡς , ἕως εἰμί ἐν ἐκεῖνος ὁ ὁ αἰσθητός ἔχω , οὔπω ἐράω : ὅταν δέ ἀπό ἐκεῖνος αὐτός ἐν ἑαυτοῦ οὐ αἰσθητός γεννάω τύπος ἐν ἀμερής ψυχή , τότε ἔρως φύω . βλέπω δέ ζητέω ὁ ἐράω , ἵνα ἐκεῖνος ἐπάρδω μαραίνω . εἰ δέ σύνεσις λαμβάνω , ὡς δέω μεταβαίνω ἐπί ὁ ἄμορφος , ἐκεῖνος ἄν ὀρέγω : καί γάρ ὅς ἐκ ἀρχή πάσχω , ἐκ σέλας ἀμυδρός ἔρως φώς μέγας . ὁ γάρ ἴχνος ὁ ἄμορφος μορφή : οὗτος γοῦν γεννάω ὁ μορφή , οὐ ὁ μορφή οὗτος , καί γεννάω , ὅταν ὕλη προσέρχομαι . ὁ δέ ὕλη πόρρω ἐκ ἀνάγκη , ὅτι μηδέ ὁ ὕστερος μορφή παρά ἑαυτοῦ τις ἔχω . εἰ οὖν ἐράσμιος μέν οὐ ὁ ὕλη , ἀλλά ὁ εἰδοποιέω διά ὁ εἶδος , ὁ δέ ἐπί ὁ ὕλη εἶδος παρά ψυχή , ψυχή δέ μάλα εἶδος καί μάλα ἐράσμιος καί νόος μάλα οὗτος εἶδος καί ἔτι μάλα ἐράσμιος , ἀνείδεος δέω ὁ καλός φύσις ὁ πρῶτος τίθημι .