plotinus.enneades 3.7.4
οὐκ ἔξωθεν δὲ δεῖ συμβεβηκέναι νομίζειν τοῦτον ἐκείνῃ τῇ φύσει , ἀλλὰ καὶ ἐξ ἐκείνης καὶ σὺν ἐκείνῃ . ἐνορᾶται γὰρ ἐν οὐσίᾳ παῤ αὐτῇ , ὅτι καὶ τὰ ἄλλα πάντα ὅσα λέγομεν ἐκεῖ εἶναι ἐνυπάρχοντα ὁρῶντες λέγομεν ἐκ τῆς οὐσίας ἅπαντα καὶ σὺν τῇ οὐσίᾳ . τὰ γὰρ πρώτως ὄντα συνόντα δεῖ τοῖς πρώτοις καὶ ἐν τοῖς πρώτοις εἶναι : ἐπεὶ καὶ τὸ καλὸν ἐν αὐτοῖς καὶ ἐξ αὐτῶν καὶ ἡ ἀλήθεια ἐν αὐτοῖς . καὶ τὰ μὲν ὥσπερ ἐν μέρει τοῦ παντὸς ὄντος , τὰ δὲ ἐν παντί , ὥσπερ καὶ τὸ ἀληθῶς τοῦτο πᾶν οὐκ ἐκ τῶν μερῶν ἠθροισμένον , ἀλλὰ τὰ μέρη γεννῆσαν αὐτό , ἵνα καὶ ταύτῃ ὡς ἀληθῶς πᾶν ᾖ . καὶ ἡ ἀλήθεια δὲ οὐ συμφωνία πρὸς ἄλλο ἐκεῖ , ἀλλ̓ αὐτοῦ ἑκάστου οὗπερ ἀλήθεια . δεῖ δὴ τὸ πᾶν τοῦτο τὸ ἀληθινόν , εἴπερ ἔσται πᾶν ὄντως , μὴ μόνον εἶναι πᾶν ᾗ ἐστι τὰ πάντα , ἀλλὰ καὶ τὸ πᾶν ἔχειν οὕτως , ὥστε μηδενὶ ἐλλείπειν . εἰ τοῦτο , οὐδ̓ ἔσται τι αὐτῷ : εἰ γὰρ ἔσται , ἐλλεῖπον ἦν τούτῳ : οὐκ ἄρα ἦν πᾶν . παρὰ φύσιν δὲ τί ἂν αὐτῷ γένοιτο ; πάσχει γὰρ οὐδέν . εἰ οὖν μηδὲν αὐτῷ γένοιτο , οὐδὲ μέλλει οὐδὲ ἔσται οὐδὲ ἐγένετο . τοῖς μὲν οὖν γεννητοῖς , εἰ ἀφέλοις τὸ ἔσται , ἅτε ἐπικτωμένοις ἀεὶ εὐθὺς ὑπάρχει μὴ εἶναι : τοῖς δὲ μὴ τοιούτοις , εἰ προσθείης τὸ ἔσται , ὑπάρχει τὸ ἔρρειν ἐκ τῆς τοῦ εἶναι ἕδρας : δῆλον γὰρ ὅτι ἦν αὐτοῖς τὸ εἶναι οὐ σύμφυτον , εἰ γίγνοιτο ἐν τῷ μέλλειν καὶ γενέσθαι καὶ ἔσεσθαι εἰς ὕστερον . κινδυνεύει γὰρ τοῖς μὲν γεννητοῖς ἡ οὐσία εἶναι τὸ ἐκ τοῦ ἐξ ἀρχῆς εἶναι τῆς γενέσεως , μέχρι περ ἂν εἰς ἔσχατον ἥκῃ τοῦ χρόνου , ἐν ᾧ μηκέτι ἔστι , τοῦτο δὲ τὸ ἔσται εἶναι , καί , εἴ τις τοῦτο παρέλοιτο , ἠλαττῶσθαι ὁ βίος : ὥστε καὶ τὸ εἶναι . καὶ τῷ παντὶ δὲ εἰς ὅπερ οὕτως ἔσται . διὸ καὶ σπεύδει πρὸς τὸ μέλλον εἶναι καὶ στῆναι οὐ θέλει ἕλκον τὸ εἶναι αὑτῷ ἐν τῷ τι ἄλλο καὶ ἄλλο ποιεῖν καὶ κινεῖσθαι κύκλῳ ἐφέσει τινὶ οὐσίας : ὥστε εἶναι ἡμῖν εὑρημένον καὶ τὸ αἴτιον τῆς κινήσεως τῆς οὕτω σπευδούσης ἐπὶ τὸ ἀεὶ εἶναι τῷ μέλλοντι . τοῖς δὲ πρώτοις καὶ μακαρίοις οὐδὲ ἔφεσίς ἐστι τοῦ μέλλοντος : ἤδη γάρ εἰσι τὸ ὅλον , καὶ ὅπερ αὐτοῖς οἷον ὀφείλεται ζῆν ἔχουσι πᾶν : ὥστε οὐδὲν ζητοῦσι , διότι τὸ μέλλον αὐτοῖς οὐδέν ἐστιν οὐδ̓ ἄρα ἐκεῖνο , ἐν ᾧ τὸ μέλλον . ἡ οὖν τοῦ ὄντος παντελὴς οὐσία καὶ ὅλη , οὐχ ἡ ἐν τοῖς μέρεσι μόνον , ἀλλὰ καὶ ἡ ἐν τῷ μηδὲν ἂν ἔτι ἐλλείψειν καὶ τῷ μηδὲν ἂν μὴ ὂν αὐτῇ προσγενέσθαι — οὐ γὰρ μόνα τὰ ὄντα πάντα δεῖ παρεῖναι τῷ παντὶ καὶ ὅλῳ , ἀλλὰ καὶ μηδὲν τοῦ ποτε μὴ ὄντος : αὕτη ἡ διάθεσις αὐτοῦ καὶ φύσις εἴη ἂν αἰών : αἰὼν γὰρ ἀπὸ τοῦ ἀεὶ ὄντος .
Lemmas: οὐ ἔξωθεν δέ δέω συμβαίνω νομίζω οὗτος ἐκεῖνος ὁ φύσις , ἀλλά καί ἐκ ἐκεῖνος καί σύν ἐκεῖνος . ἐνοράω γάρ ἐν οὐσία παρά αὐτός , ὅτι καί ὁ ἄλλος πᾶς ὅσος λέγω ἐκεῖ εἰμί ἐνυπάρχω ὁράω λέγω ἐκ ὁ οὐσία ἅπας καί σύν ὁ οὐσία . ὁ γάρ πρῶτος εἰμί σύνειμι δέω ὁ πρῶτος καί ἐν ὁ πρῶτος εἰμί : ἐπεί καί ὁ καλός ἐν αὐτός καί ἐκ αὐτός καί ὁ ἀλήθεια ἐν αὐτός . καί ὁ μέν ὥσπερ ἐν μέρος ὁ πᾶς εἰμί , ὁ δέ ἐν πᾶς , ὥσπερ καί ὁ ἀληθής οὗτος πᾶς οὐ ἐκ ὁ μέρος ἀθροίζω , ἀλλά ὁ μέρος γεννάω αὐτός , ἵνα καί ταύτῃ ὡς ἀληθής πᾶς εἰμί . καί ὁ ἀλήθεια δέ οὐ συμφωνία πρός ἄλλος ἐκεῖ , ἀλλά αὐτός ἕκαστος ὅς ἀλήθεια . δέω δή ὁ πᾶς οὗτος ὁ ἀληθινός , εἴπερ εἰμί πᾶς ὄντως , μή μόνος εἰμί πᾶς ᾗ εἰμί ὁ πᾶς , ἀλλά καί ὁ πᾶς ἔχω οὕτως , ὥστε μηδείς ἐλλείπω . εἰ οὗτος , οὐδέ εἰμί τις αὐτός : εἰ γάρ εἰμί , ἐλλείπω εἰμί οὗτος : οὐ ἄρα εἰμί πᾶς . παρά φύσις δέ τίς ἄν αὐτός γίγνομαι ; πάσχω γάρ οὐδείς . εἰ οὖν μηδείς αὐτός γίγνομαι , οὐδέ μέλλω οὐδέ εἰμί οὐδέ γίγνομαι . ὁ μέν οὖν γεννητός , εἰ ἀφαιρέω ὁ εἰμί , ἅτε ἐπικτάομαι ἀεί εὐθύς ὑπάρχω μή εἰμί : ὁ δέ μή τοιοῦτος , εἰ προστίθημι ὁ εἰμί , ὑπάρχω ὁ ἔρρω ἐκ ὁ ὁ εἰμί ἕδρα : δῆλος γάρ ὅτι εἰμί αὐτός ὁ εἰμί οὐ σύμφυτος , εἰ γίγνομαι ἐν ὁ μέλλω καί γίγνομαι καί εἰμί εἰς ὕστερον . κινδυνεύω γάρ ὁ μέν γεννητός ὁ οὐσία εἰμί ὁ ἐκ ὁ ἐκ ἀρχή εἰμί ὁ γένεσις , μέχρι περ ἄν εἰς ἔσχατος ἥκω ὁ χρόνος , ἐν ὅς μηκέτι εἰμί , οὗτος δέ ὁ εἰμί εἰμί , καί , εἰ τις οὗτος παραιρέω , ἐλασσόω ὁ βίος : ὥστε καί ὁ εἰμί . καί ὁ πᾶς δέ εἰς ὅς οὕτως εἰμί . διό καί σπεύδω πρός ὁ μέλλω εἰμί καί ἵστημι οὐ ἐθέλω ἕλκω ὁ εἰμί ἑαυτοῦ ἐν ὁ τις ἄλλος καί ἄλλος ποιέω καί κινέω κύκλος ἔφεσις τις οὐσία : ὥστε εἰμί ἐγώ εὑρίσκω καί ὁ αἴτιος ὁ κίνησις ὁ οὕτως σπεύδω ἐπί ὁ ἀεί εἰμί ὁ μέλλω . ὁ δέ πρῶτος καί μακάριος οὐδέ ἔφεσις εἰμί ὁ μέλλω : ἤδη γάρ εἰμί ὁ ὅλος , καί ὅς αὐτός οἷος ὀφείλω ζάω ἔχω πᾶς : ὥστε οὐδείς ζητέω , διότι ὁ μέλλω αὐτός οὐδείς εἰμί οὐδέ ἄρα ἐκεῖνος , ἐν ὅς ὁ μέλλω . ὁ οὖν ὁ εἰμί παντελής οὐσία καί ὅλος , οὐ ὁ ἐν ὁ μέρος μόνος , ἀλλά καί ὁ ἐν ὁ μηδείς ἄν ἔτι ἐλλείπω καί ὁ μηδείς ἄν μή εἰμί αὐτός προσγίγνομαι — οὐ γάρ μόνος ὁ εἰμί πᾶς δέω πάρειμι ὁ πᾶς καί ὅλος , ἀλλά καί μηδείς ὁ ποτέ μή εἰμί : οὗτος ὁ διάθεσις αὐτός καί φύσις εἰμί ἄν αἰών : αἰών γάρ ἀπό ὁ ἀεί εἰμί .