plotinus.enneades 3.2.13
ἐπεὶ οὐδ̓ ἐκεῖνον ἀποβλητέον τὸν λόγον , ὃς οὐ πρὸς τὸ παρὸν ἑκάστοτέ φησι βλέπειν , ἀλλὰ πρὸς τὰς πρόσθεν περιόδους καὶ αὖ τὸ μέλλον , ὥστε ἐκεῖθεν τάττειν τὴν ἀξίαν καὶ μετατιθέναι ἐκ δεσποτῶν τῶν πρόσθεν δούλους ποιοῦντα , εἰ ἐγένοντο κακοὶ δεσπόται , καὶ ὅτι σύμφορον αὐτοῖς οὕτω , καὶ εἰ κακῶς ἐχρήσαντο πλούτῳ πένητας , καὶ ἀγαθοῖς οὐκ ἀσύμφορον πένησιν εἶναι , καὶ φονεύσαντας ἀδίκως φονευθῆναι ἀδίκως μὲν τῷ ποιήσαντι , αὐτῷ δὲ δικαίως τῷ παθόντι , καὶ τὸν πεισόμενον συναγαγεῖν εἰς τὸ αὐτὸ τῷ ἐπιτηδείῳ ποιῆσαι , : ἃ παθεῖν ἐχρῆν ἐκεῖνον . μὴ γὰρ δὴ κατὰ συντυχίαν δοῦλον μηδὲ αἰχμάλωτον ὡς ἔτυχε μηδὲ ὑβρισθῆναι εἰς σῶμα εἰκῇ , ἀλλὰ ἦν ποτε ταῦτα ποιήσας , ἃ νῦν ἐστι πάσχων : καὶ μητέρα τις ἀνελὼν ὑπὸ παιδὸς ἀναιρεθήσεται γενόμενος γυνή , καὶ βιασάμενος γυναῖκα ἔσται , ἵνα βιασθῇ . ὅθεν καὶ θεία φήμη Ἀδράστεια : αὕτη γὰρ ἡ διάταξις Ἀδράστεια ὄντως καὶ ὄντως Δίκη καὶ σοφία θαυμαστή . τεκμαίρεσθαι δὲ δεῖ τοιαύτην τινὰ εἶναι τὴν τάξιν ἀεὶ τῶν ὅλων ἐκ τῶν ὁρωμένων ἐν τῷ παντί , ὡς εἰς ἅπαν χωρεῖ καὶ ὅ τι μικρότατον , καὶ ἡ τέχνη θαυμαστὴ οὐ μόνον ἐν τοῖς θείοις , ἀλλὰ καὶ ὧν ἄν τις ὑπενόησε καταφρονῆσαι ὡς μικρῶν τὴν πρόνοιαν : οἵα καὶ ἐν τοῖς τυχοῦσι ζῴοις ἡ ποικίλη θαυματουργία καὶ τὸ μέχρι τῶν φυτῶν ἐν καρποῖς καὶ ἔτι φύλλοις εὐειδὲς καὶ τὸ ῥᾷστα εὐανθὲς καὶ ῥαδινὸν καὶ ποικίλον , καὶ ὅτι οὐ πεποίηται ἅπαξ καὶ ἐπαύσατο , ἀλλ̓ ἀεὶ ποιεῖται τῶν ὑπεράνω φερομένων κατὰ ταῦτα οὐχ ὡσαύτως . μετατίθεται τοίνυν τὰ μετατιθέμενα οὐκ εἰκῇ μετατιθέμενα οὐδ̓ ἄλλα σχήματα λαμβάνοντα , ἀλλ̓ ὡς καλόν , καὶ ὡς πρέποι ἂν δυνάμεσι θείαις ποιεῖν . ποιεῖ γὰρ πᾶν τὸ θεῖον ὡς πέφυκε : πέφυκε δὲ κατὰ τὴν αὐτοῦ οὐσίαν : οὐσία δὲ αὐτοῦ , ἣ τὸ καλὸν ἐν ταῖς ἐνεργείαις αὐτοῦ καὶ τὸ δίκαιον συνεκφέρει . εἰ γὰρ μὴ ἐκεῖ ταῦτα , ποῦ ἂν εἴη ;
Lemmas: ἐπεί οὐδέ ἐκεῖνος ἀποβλητέος ὁ λόγος , ὅς οὐ πρός ὁ πάρειμι ἑκάστοτε φημί βλέπω , ἀλλά πρός ὁ πρόσθεν περίοδος καί αὖ ὁ μέλλω , ὥστε ἐκεῖθεν τάσσω ὁ ἀξία καί μετατίθημι ἐκ δεσπότης ὁ πρόσθεν δοῦλος ποιέω , εἰ γίγνομαι κακός δεσπότης , καί ὅτι σύμφορος αὐτός οὕτως , καί εἰ κακός χράω πλοῦτος πένης , καί ἀγαθός οὐ ἀσύμφορος πένης εἰμί , καί φονεύω ἄδικος φονεύω ἄδικος μέν ὁ ποιέω , αὐτός δέ δίκαιος ὁ πάσχω , καί ὁ πάσχω συνάγω εἰς ὁ αὐτός ὁ ἐπιτήδειος ποιέω , : ὅς πάσχω χρή ἐκεῖνος . μή γάρ δή κατά συντυχία δοῦλος μηδέ αἰχμάλωτος ὡς τυγχάνω μηδέ ὑβρίζω εἰς σῶμα εἰκῇ , ἀλλά εἰμί ποτέ οὗτος ποιέω , ὅς νῦν εἰμί πάσχω : καί μήτηρ τις ἀναιρέω ὑπό παῖς ἀναιρέω γίγνομαι γυνή , καί βιάζω γυνή εἰμί , ἵνα βιάζω . ὅθεν καί θεῖος φήμη Ἀδράστεια : οὗτος γάρ ὁ διάταξις Ἀδράστεια ὄντως καί ὄντως Δίκη καί σοφία θαυμαστός . τεκμαίρομαι δέ δέω τοιοῦτος τις εἰμί ὁ τάξις ἀεί ὁ ὅλος ἐκ ὁ ὁράω ἐν ὁ πᾶς , ὡς εἰς ἅπας χωρέω καί ὅς τις μικρός , καί ὁ τέχνη θαυμαστός οὐ μόνος ἐν ὁ θεῖος , ἀλλά καί ὅς ἄν τις ὑπονοέω καταφρονέω ὡς μικρός ὁ πρόνοια : οἷος καί ἐν ὁ τυγχάνω ζῷον ὁ ποικίλος θαυματουργία καί ὁ μέχρι ὁ φυτόν ἐν καρπός καί ἔτι φύλλον εὐειδής καί ὁ ῥᾴδιος εὐανθής καί ῥαδινός καί ποικίλος , καί ὅτι οὐ ποιέω ἅπαξ καί παύω , ἀλλά ἀεί ποιέω ὁ ὑπεράνω φέρω κατά οὗτος οὐ ὡσαύτως . μετατίθημι τοίνυν ὁ μετατίθημι οὐ εἰκῇ μετατίθημι οὐδέ ἄλλος σχῆμα λαμβάνω , ἀλλά ὡς καλός , καί ὡς πρέπω ἄν δύναμις θεῖος ποιέω . ποιέω γάρ πᾶς ὁ θεῖος ὡς φύω : φύω δέ κατά ὁ αὐτός οὐσία : οὐσία δέ αὐτός , ὅς ὁ καλός ἐν ὁ ἐνέργεια αὐτός καί ὁ δίκαιος συνεκφέρω . εἰ γάρ μή ἐκεῖ οὗτος , ποῦ ἄν εἰμί ;