ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plotinus.enneades 5.7.2
ἀλλ̓ εἰ αἱ μίξεις τῶν λόγων ἄρρενος καὶ θήλεος διαφόρους ποιοῦσιν , οὐκέτι τοῦ γινομένου ἑκάστου λόγος τις ἔσται , ὅ τε ἑκάτερος γεννῶν , οἷον ὁ ἄρρην , οὐ κατὰ διαφόρους λόγους ποιήσει , ἀλλὰ καθ̓ ἕνα τὸν αὑτοῦ ἢ πατρὸς ἑαυτοῦ . ἢ οὐδὲν κωλύει καὶ κατὰ διαφόρους τῷ τοὺς πάντας ἔχειν αὐτούς , ἄλλους δὲ ἀεὶ προχείρους . ὅταν δὲ ἐκ τῶν αὐτῶν γονέων : διάφοροι ; ἢ διὰ τὴν οὐκ ἴσην ἐπικράτησιν . αλλ̓ ἐκεῖνο , ὅτι οὐκ εἰ ἐν τῷ φαίνεσθαι ὁτὲ μὲν κατὰ τὸ ἄρρεν τὸ πλεῖστον , ὁτὲ δὲ κατὰ τὸ θῆλυ . ἢ κατὰ τὸ ἴσον μέρος ἔδωκεν ἑκάτερος . ἀλλ̓ ὅλον μὲν ἔδωκε καὶ ἔγκειται , κρατεῖ δὲ τῆς ὕλης μέρους ἑκατέρου ἢ θατέρου . οἱ δὲ ἐν ἄλλῃ χώρᾳ πῶς διάφοροι ; ἆῤ οὖν ἡ ὕλη τὸ διάφορον οὐχ ὁμοίως κρατουμένη ; πάντες ἄρα χωρὶς ἑνὸς παρὰ φύσιν . εἰ δὲ τὸ διάφορον πολλαχοῦ καλόν , οὐχ ἓν τὸ εἶδος . ἀλλὰ τῷ αἴσχει μόνῳ ἀποδοτέον τὸ παρὰ τὴν ὕλην κρατεῖν τῶν τελείων λόγων κεκρυμμένων μέν , δοθέντων δὲ ὅλων . ἀλλ̓ ἔστωσαν διάφοροι οἱ λόγοι : τί δεῖ τοσούτους , ὅσοι οἱ γινόμενοι ἐν μιᾷ περιόδῳ , εἴπερ ἔνι τῶν αὐτῶν διδομένων διαφόρους ἔξωθεν φαίνεσθαι ; ἢ συγκεχώρηται τῶν ὅλων διδομένων , ζητεῖται δέ , εἰ τῶν αὐτῶν κρατούντων . ἆῤ οὖν , ὅτι τὸ ταὐτὸν πάντη ἐν τῇ ἑτέρᾳ περιόδῳ , ἐν ταύτῃ δὲ οὐδὲν πάντη ταὐτόν ;
Lemmas: ἀλλά εἰ ὁ μίξις ὁ λόγος ἄρσην καί θῆλυς διάφορος ποιέω , οὐκέτι ὁ γίγνομαι ἕκαστος λόγος τις εἰμί , ὁ τε ἑκάτερος γεννάω , οἷος ὁ ἄρσην , οὐ κατά διάφορος λόγος ποιέω , ἀλλά κατά εἷς ὁ ἑαυτοῦ ἤ πατήρ ἑαυτοῦ . ἤ οὐδείς κωλύω καί κατά διάφορος ὁ ὁ πᾶς ἔχω αὐτός , ἄλλος δέ ἀεί πρόχειρος . ὅταν δέ ἐκ ὁ αὐτός γονεύς : διάφορος ; ἤ διά ὁ οὐ ἴσος ἐπικράτησις . αλλ’ ἐκεῖνος , ὅτι οὐ εἰ ἐν ὁ φαίνω ὅτε μέν κατά ὁ ἄρσην ὁ πολύς , ὅτε δέ κατά ὁ θῆλυς . ἤ κατά ὁ ἴσος μέρος δίδωμι ἑκάτερος . ἀλλά ὅλος μέν δίδωμι καί ἔγκειμαι , κρατέω δέ ὁ ὕλη μέρος ἑκάτερος ἤ ἕτερος . ὁ δέ ἐν ἄλλος χώρα πῶς διάφορος ; ἆρα οὖν ὁ ὕλη ὁ διάφορος οὐ ὅμοιος κρατέω ; πᾶς ἄρα χωρίς εἷς παρά φύσις . εἰ δέ ὁ διάφορος πολλαχοῦ καλός , οὐ εἷς ὁ εἶδος . ἀλλά ὁ αἶσχος μόνος ἀποδοτέος ὁ παρά ὁ ὕλη κρατέω ὁ τέλειος λόγος κρύπτω μέν , δίδωμι δέ ὅλος . ἀλλά εἰμί διάφορος ὁ λόγος : τίς δέω τοσοῦτος , ὅσος ὁ γίγνομαι ἐν εἷς περίοδος , εἴπερ ἔνειμι ὁ αὐτός δίδωμι διάφορος ἔξωθεν φαίνω ; ἤ συγχωρέω ὁ ὅλος δίδωμι , ζητέω δέ , εἰ ὁ αὐτός κρατέω . ἆρα οὖν , ὅτι ὁ αὐτός πάντῃ ἐν ὁ ἕτερος περίοδος , ἐν οὗτος δέ οὐδείς πάντῃ αὐτός ;
plotinus.enneades 5.7.3
πῶς οὖν ἐπὶ πολλῶν διδύμων διαφόρους φήσομεν τοὺς λόγους ; εἰ δὲ καὶ ἐπὶ τὰ ἄλλα ζῷά τις ἴοι καὶ τὰ πολυτόκα μάλιστα ; ἤ , ἐφ̓ ὧν ἀπαράλλακτα , εἷς λόγος . ἀλλ̓ εἰ τοῦτο , οὐχ , ὅσα τὰ καθέκαστα , τοσοῦτοι καὶ οἱ λόγοι . ἢ ὅσα διάφορα τὰ καθέκαστα καὶ διάφορα οὐ τῷ ἐλλείπειν κατὰ τὸ εἶδος . ἢ τί κωλύει καὶ ἐν οἷς ἀδιάφορα ; εἴπερ τινὰ ὅλως ἐστὶ πάντη ἀδιάφορα . ὡς γὰρ ὁ τεχνίτης , κἂν ἀδιάφορα ποιῇ , δεῖ ὅμως τὸ ταὐτὸν διαφορᾷ λαμβάνειν λογικῇ , καθ̓ ἣν ἄλλο ποιήσει προσφέρων διάφορόν τι τῷ αὐτῷ : ἐν δὲ τῇ φύσει μὴ λογισμῷ γινομένου τοῦ ἑτέρου , ἀλλὰ λόγοις μόνον , συνεζεῦχθαι δεῖ τῷ εἴδει τὸ διάφορον : ἡμεῖς δὲ λαμβάνειν τὴν διαφορὰν ἀδυνατοῦμεν . καὶ εἰ μὲν ἡ ποίησις ἔχει τὸ εἰκῆ τοῦ ὁποσαοῦν , ἄλλος λόγος : εἰ δὲ μεμέτρηται , ὁπόσα τινὰ εἴη , τὸ ποσὸν ὡρισμένον ἔσται τῇ τῶν λόγων ἁπάντων ἐξελίξει καὶ ἀναπλώσει : ὥστε , ὅταν παύσηται πάντα , ἀρχὴ ἄλλη : ὁπόσον γὰρ δεῖ τὸν κόσμον εἶναι , καὶ ὁπόσα ἐν τῷ ἑαυτοῦ βίῳ διεξελεύσεται , κεῖται ἐξ ἀρχῆς ἐν τῷ ἔχοντι τοὺς λόγους . ἆῤ οὖν καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ζῴων , ἐφ̓ ὧν πλῆθος ἐκ μιᾶς γενέσεως , τοσούτους τοὺς λόγους ; ἢ οὐ φοβητέον τὸ ἐν τοῖς σπέρμασι καὶ τοῖς λόγοις ἄπειρον , ψυχῆς τὰ πάντα ἐχούσης . ἢ καὶ ἐν νῷ , ᾗ ἐν ψυχῇ τὸ ἄπειρον τούτων ἀνάπαλιν τῶν ἐκεῖ προχείρων .
Lemmas: πῶς οὖν ἐπί πολύς δίδυμος διάφορος φημί ὁ λόγος ; εἰ δέ καί ἐπί ὁ ἄλλος ζῷον τις ἔρχομαι καί ὁ πολυτόκος μάλα ; ἤ , ἐπί ὅς ἀπαράλλακτος , εἷς λόγος . ἀλλά εἰ οὗτος , οὐ , ὅσος ὁ καθέκαστος , τοσοῦτος καί ὁ λόγος . ἤ ὅσος διάφορος ὁ καθέκαστος καί διάφορος οὐ ὁ ἐλλείπω κατά ὁ εἶδος . ἤ τίς κωλύω καί ἐν ὅς ἀδιάφορος ; εἴπερ τις ὅλος εἰμί πάντῃ ἀδιάφορος . ὡς γάρ ὁ τεχνίτης , ἐάν ἀδιάφορος ποιέω , δέω ὅμως ὁ αὐτός διαφορά λαμβάνω λογικός , κατά ὅς ἄλλος ποιέω προσφέρω διάφορος τις ὁ αὐτός : ἐν δέ ὁ φύσις μή λογισμός γίγνομαι ὁ ἕτερος , ἀλλά λόγος μόνος , συζεύγνυμι δέω ὁ εἶδος ὁ διάφορος : ἐγώ δέ λαμβάνω ὁ διαφορά ἀδυνατέω . καί εἰ μέν ὁ ποίησις ἔχω ὁ εἰκῇ ὁ ὁποσοσοῦν , ἄλλος λόγος : εἰ δέ μετρέω , ὁπόσος τις εἰμί , ὁ ποσός ὁρίζω εἰμί ὁ ὁ λόγος ἅπας ἐξέλιξις καί ἀνάπλωσις : ὥστε , ὅταν παύω πᾶς , ἀρχή ἄλλος : ὁπόσος γάρ δέω ὁ κόσμος εἰμί , καί ὁπόσος ἐν ὁ ἑαυτοῦ βίος διεξέρχομαι , κεῖμαι ἐκ ἀρχή ἐν ὁ ἔχω ὁ λόγος . ἆρα οὖν καί ἐπί ὁ ἄλλος ζῷον , ἐπί ὅς πλῆθος ἐκ εἷς γένεσις , τοσοῦτος ὁ λόγος ; ἤ οὐ φοβητέος ὁ ἐν ὁ σπέρμα καί ὁ λόγος ἄπειρος , ψυχή ὁ πᾶς ἔχω . ἤ καί ἐν νόος , ᾗ ἐν ψυχή ὁ ἄπειρος οὗτος ἀνάπαλιν ὁ ἐκεῖ πρόχειρος .
plotinus.enneades 5.8.5
πάντα δὴ τὰ γινόμενα , εἴτε τεχνητὰ εἴτε φυσικὰ εἴη , σοφία τις ποιεῖ , καὶ ἡγεῖται τῆς ποιήσεως πανταχοῦ σοφία . ἀλλ̓ εἰ δή τις κατ̓ αὐτὴν τὴν σοφίαν ποιεῖ , ἔστωσαν μὲν αἱ τέχναι τοιαῦται . ἀλλ̓ ὁ τεχνίτης πάλιν αὖ εἰς σοφίαν φυσικὴν ἔρχεται , καθ̓ ἣν γεγένηται , οὐκέτι συντεθεῖσαν ἐκ θεωρημάτων , ἀλλ̓ ὅλην ἕν τι , οὐ τὴν συγκειμένην ἐκ πολλῶν εἰς ἕν , ἀλλὰ μᾶλλον ἀναλυομένην εἰς πλῆθος ἐξ ἑνός . εἰ μὲν οὖν ταύτην τις πρώτην θήσεται , ἀρκεῖ : οὐκέτι γὰρ ἐξ ἄλλου οὖσα οὐδ̓ ἐν ἄλλῳ . εἰ δὲ τὸν μὲν λόγον ἐν τῇ φύσει , τούτου δὲ ἀρχὴν φήσουσι τὴν φύσιν , πόθεν ἕξει φήσομεν : καὶ εἰ ἐξ ἄλλου , ἐκεῖνο ; εἰ μὲν ἐξ αὑτοῦ , στησόμεθα : εἰ δὲ εἰς νοῦν ἥξουσιν , ἐνταῦθα ὀπτέον , εἰ ὁ νοῦς ἐγέννησε τὴν σοφίαν : καὶ εἰ φήσουσι , πόθεν ; εἰ δὲ ἐξ αὑτοῦ , ἀδύνατον ἄλλως ἢ αὐτὸν ὄντα σοφίαν . ἡ ἄρα ἀληθινὴ σοφία οὐσία , καὶ ἡ ἀληθινὴ οὐσία σοφία , καὶ ἡ ἀξία τῇ οὐσίᾳ παρὰ τῆς σοφίας , καί , ὅτι παρὰ τῆς σοφίας , οὐσία ἀληθής . διὸ καὶ ὅσαι οὐσίαι σοφίαν οὐκ ἔχουσι τῷ μὲν διὰ σοφίαν τινὰ γεγονέναι οὐσίαι , τῷ δὲ μὴ ἔχειν ἐν αὑταῖς σοφίαν οὐκ ἀληθιναὶ οὐσίαι . οὐ τοίνυν δεῖ νομίζειν ἐκεῖ ἀξιώματα ὁρᾶν τοὺς θεοὺς οὐδὲ τοὺς ἐκεῖ ὑπερευδαίμονας , ἀλλ̓ ἕκαστα τῶν λεγομένων ἐκεῖ καλὰ ἀγάλματα , οἷα ἐφαντάζετό τις ἐν τῇ σοφοῦ ἀνδρὸς ψυχῇ εἶναι , ἀγάλματα δὲ οὐ γεγραμμένα , ἀλλὰ ὄντα . διὸ καὶ τὰς ἰδέας ὄντα ἔλεγον εἶναι οἱ παλαιοὶ καὶ οὐσίας .
Lemmas: πᾶς δή ὁ γίγνομαι , εἴτε τεχνητός εἴτε φυσικός εἰμί , σοφία τις ποιέω , καί ἡγέομαι ὁ ποίησις πανταχοῦ σοφία . ἀλλά εἰ δή τις κατά αὐτός ὁ σοφία ποιέω , εἰμί μέν ὁ τέχνη τοιοῦτος . ἀλλά ὁ τεχνίτης πάλιν αὖ εἰς σοφία φυσικός ἔρχομαι , κατά ὅς γίγνομαι , οὐκέτι συντίθημι ἐκ θεώρημα , ἀλλά ὅλος εἷς τις , οὐ ὁ σύγκειμαι ἐκ πολύς εἰς εἷς , ἀλλά μάλα ἀναλύω εἰς πλῆθος ἐκ εἷς . εἰ μέν οὖν οὗτος τις πρῶτος τίθημι , ἀρκέω : οὐκέτι γάρ ἐκ ἄλλος εἰμί οὐδέ ἐν ἄλλος . εἰ δέ ὁ μέν λόγος ἐν ὁ φύσις , οὗτος δέ ἀρχή φημί ὁ φύσις , πόθεν ἔχω φημί : καί εἰ ἐκ ἄλλος , ἐκεῖνος ; εἰ μέν ἐκ ἑαυτοῦ , ἵστημι : εἰ δέ εἰς νόος ἥκω , ἐνταῦθα ὀπτέον , εἰ ὁ νόος γεννάω ὁ σοφία : καί εἰ φημί , πόθεν ; εἰ δέ ἐκ ἑαυτοῦ , ἀδύνατος ἄλλος ἤ αὐτός εἰμί σοφία . ὁ ἄρα ἀληθινός σοφία οὐσία , καί ὁ ἀληθινός οὐσία σοφία , καί ὁ ἄξιος ὁ οὐσία παρά ὁ σοφία , καί , ὅτι παρά ὁ σοφία , οὐσία ἀληθής . διό καί ὅσος οὐσία σοφία οὐ ἔχω ὁ μέν διά σοφία τις γίγνομαι οὐσία , ὁ δέ μή ἔχω ἐν ἑαυτοῦ σοφία οὐ ἀληθινός οὐσία . οὐ τοίνυν δέω νομίζω ἐκεῖ ἀξίωμα ὁράω ὁ θεός οὐδέ ὁ ἐκεῖ ὑπερευδαίμων , ἀλλά ἕκαστος ὁ λέγω ἐκεῖ καλός ἄγαλμα , οἷος φαντάζω τις ἐν ὁ σοφός ἀνήρ ψυχή εἰμί , ἄγαλμα δέ οὐ γράφω , ἀλλά εἰμί . διό καί ὁ ἰδέα εἰμί λέγω εἰμί ὁ παλαιός καί οὐσία .
plotinus.enneades 5.8.6
δοκοῦσι δέ μοι καὶ οἱ Αἰγυπτίων σοφοί , εἴτε ἀκριβεῖ ἐπιστήμῃ λαβόντες εἴτε καὶ συμφύτῳ , περὶ ὧν ἐβούλοντο διὰ σοφίας δεικνύναι , μὴ τύποις γραμμάτων διεξοδεύουσι λόγους καὶ προτάσεις μηδὲ μιμουμένοις φωνὰς καὶ προφορὰς ἀξιωμάτων κεχρῆσθαι , ἀγάλματα δὲ γράψαντες καὶ ἓν ἕκαστον ἑκάστου πράγματος ἄγαλμα ἐντυπώσαντες ἐν τοῖς ἱεροῖς τὴν ἐκείνου διέξοδον ἐμφῆναι , ὡς ἄρα τις καὶ ἐπιστήμη καὶ σοφία ἕκαστόν ἐστιν ἄγαλμα καὶ ὑποκείμενον καὶ ἀθρόον καὶ οὐ διανόησις οὐδὲ βούλευσις : ὕστερον δὲ ἀπ̓ αὐτῆς ἀθρόας οὔσης εἴδωλον ἐν ἄλλῳ ἐξειλιγμένον ἤδη καὶ λέγον αὐτὸ ἐν διεξόδῳ καὶ τὰς αἰτίας , δἰ ἃς οὕτως , ἐξεύρισκον , ὡς τὸ καλῶς οὕτως ἔχοντος τοῦ γεγενημένου θαυμάσαι . εἴ τις οἶδε , θαυμάσαι ἔφη τὴν σοφίαν , πῶς αὕτη αἰτίας οὐκ ἔχουσα τῆς οὐσίας , δἰ ἃς οὕτω , παρέχει τοῖς ποιουμένοις κατ̓ αὐτήν . τὸ καλῶς ἄρα οὕτως τὸ ἐκ ζητήσεως ἂν μόλις ἢ οὐδ̓ ὅλως φανέν , ὅτι δεῖ οὕτως , εἴπερ τις ἐξεύροι , πρὸ ζητήσεως καὶ πρὸ λογισμοῦ ὑπάρχειν οὕτως : οἷον — λάβωμεν γὰρ ἐφ̓ ἑνὸς μεγάλου ὃ λέγω , ὅπερ ἁρμόσει καὶ ἐπὶ πάντων —
Lemmas: δοκέω δέ ἐγώ καί ὁ Αἰγύπτιος σοφός , εἴτε ἀκριβής ἐπιστήμη λαμβάνω εἴτε καί σύμφυτος , περί ὅς βούλομαι διά σοφία δείκνυμι , μή τύπος γράμμα διεξοδεύω λόγος καί πρότασις μηδέ μιμέομαι φωνή καί προφορά ἀξίωμα χράω , ἄγαλμα δέ γράφω καί εἷς ἕκαστος ἕκαστος πρᾶγμα ἄγαλμα ἐντυπόω ἐν ὁ ἱερόν ὁ ἐκεῖνος διέξοδος ἐμφαίνω , ὡς ἄρα τις καί ἐπιστήμη καί σοφία ἕκαστος εἰμί ἄγαλμα καί ὑπόκειμαι καί ἀθρόος καί οὐ διανόησις οὐδέ βούλευσις : ὕστερον δέ ἀπό αὐτός ἀθρόος εἰμί εἴδωλον ἐν ἄλλος ἐξελίσσω ἤδη καί λέγω αὐτός ἐν διέξοδος καί ὁ αἰτία , διά ὅς οὕτως , ἐξευρίσκω , ὡς ὁ καλός οὕτως ἔχω ὁ γίγνομαι θαυμάζω . εἰ τις οἶδα , θαυμάζω φημί ὁ σοφία , πῶς οὗτος αἰτία οὐ ἔχω ὁ οὐσία , διά ὅς οὕτως , παρέχω ὁ ποιέω κατά αὐτός . ὁ καλός ἄρα οὕτως ὁ ἐκ ζήτησις ἄν μόλις ἤ οὐδέ ὅλος φαίνω , ὅτι δέω οὕτως , εἴπερ τις ἐξευρίσκω , πρό ζήτησις καί πρό λογισμός ὑπάρχω οὕτως : οἷος — λαμβάνω γάρ ἐπί εἷς μέγας ὅς λέγω , ὅς ἁρμόζω καί ἐπί πᾶς —
plotinus.enneades 5.8.8
καλὸν οὖν πρώτως , καὶ ὅλον δὲ καὶ πανταχοῦ ὅλον , ἵνα μηδὲ μέρει ἀπολείπηται τῷ καλῷ ἐλλείπειν . τίς οὖν οὐ φήσει καλόν ; οὐ γὰρ δὴ ὃ μὴ ὅλον αὐτό , ἀλλ̓ ὃ μέρος ἔχον ἢ μηδέ τι αὐτοῦ ἔχον . ἢ εἰ μὴ ἐκεῖνο καλόν , τί ἂν ἄλλο ; τὸ γὰρ πρὸ αὐτοῦ οὐδὲ καλὸν ἐθέλει εἶναι : τὸ δὲ πρώτως εἰς θέαν παρελθὸν τῷ εἶδος εἶναι καὶ θέαμα νοῦ τούτῳ καὶ ἀγαστὸν ὀφθῆναι . διὸ καὶ Πλάτων τοῦτο σημῆναι θέλων εἴς τι τῶν ἐναργεστέρων ὡς πρὸς ἡμᾶς ἀποδεξάμενον ποιεῖ τὸν δημιουργὸν τὸ ἀποτελεσθὲν διὰ τούτου ἐνδείξασθαι θέλων τὸ τοῦ παραδείγματος καὶ τῆς ἰδέας κάλλος ὡς ἀγαστόν . πᾶν γὰρ τὸ κατ̓ ἄλλο ποιηθὲν ὅταν τις θαυμάσῃ , ἐπ’ ἐκεῖνο ἔχει τὸ θαῦμα , καθ̓ ὅ ἐστι πεποιημένον . εἰ δ̓ ἀγνοεῖ ὃ πάσχει , θαῦμα οὐδέν : ἐπεὶ καὶ οἱ ἐρῶντες καὶ ὅλως οἱ τὸ τῇδε κάλλος τεθαυμακότες ἀγνοοῦσιν , ὅτι δἰ ἐκεῖνο : δἰ ἐκεῖνο γάρ . ὅτι δὲ εἰς τὸ παράδειγμα ἀνάγει τὸ ἠγάσθη , δῆλον ποιεῖ ἐπίτηδες τὸ ἑξῆς τῆς λέξεως λαβών : εἶπε γὰρ ʽἠγάσθη τε καὶ ἔτι μᾶλλον πρὸς τὸ παράδειγμα αὐτὸ ἐβουλήθη ἀφομοιῶσαἰ , τὸ κάλλος τοῦ παραδείγματος οἷόν ἐστιν ἐνδεικνύμενος διὰ τοῦ ἐκ τούτου τὸ γενόμενον καλὸν καὶ αὐτὸ ὡς εἰκόνα ἐκείνου εἰπεῖν : ἐπεὶ καὶ εἰ μὴ ἐκεῖνο ἦν τὸ ὑπέρκαλον κάλλει ἀμηχάνῳ , τί ἂν τούτου τοῦ ὁρωμένου ἦν κάλλιον ; ὅθεν οὐκ ὀρθῶς οἱ μεμφόμενοι τούτῳ , εἰ μὴ ἄρα καθ̓ ὅσον μὴ ἐκεῖνό ἐστι .
Lemmas: καλός οὖν πρῶτος , καί ὅλος δέ καί πανταχοῦ ὅλος , ἵνα μηδέ μέρος ἀπολείπω ὁ καλός ἐλλείπω . τίς οὖν οὐ φημί καλός ; οὐ γάρ δή ὅς μή ὅλος αὐτός , ἀλλά ὅς μέρος ἔχω ἤ μηδέ τις αὐτός ἔχω . ἤ εἰ μή ἐκεῖνος καλός , τίς ἄν ἄλλος ; ὁ γάρ πρό αὐτός οὐδέ καλός ἐθέλω εἰμί : ὁ δέ πρῶτος εἰς θέα παρέρχομαι ὁ εἶδος εἰμί καί θέαμα νόος οὗτος καί ἀγαστός ὁράω . διό καί Πλάτων οὗτος σημαίνω ἐθέλω εἰς τις ὁ ἐναργής ὡς πρός ἐγώ ἀποδέχομαι ποιέω ὁ δημιουργός ὁ ἀποτελέω διά οὗτος ἐνδείκνυμι ἐθέλω ὁ ὁ παράδειγμα καί ὁ ἰδέα κάλλος ὡς ἀγαστός . πᾶς γάρ ὁ κατά ἄλλος ποιέω ὅταν τις θαυμάζω , ἐπί ἐκεῖνος ἔχω ὁ θαῦμα , κατά ὅς εἰμί ποιέω . εἰ δέ ἀγνοέω ὅς πάσχω , θαῦμα οὐδείς : ἐπεί καί ὁ ἐράω καί ὅλος ὁ ὁ τῇδε κάλλος θαυμάζω ἀγνοέω , ὅτι διά ἐκεῖνος : διά ἐκεῖνος γάρ . ὅτι δέ εἰς ὁ παράδειγμα ἀνάγω ὁ ἄγαμαι , δῆλος ποιέω ἐπίτηδες ὁ ἑξῆς ὁ λέξις λαμβάνω : λέγω γάρ ἄγω τε καί ἔτι μάλα πρός ὁ παράδειγμα αὐτός βούλομαι ἀφομοιόω , ὁ κάλλος ὁ παράδειγμα οἷος εἰμί ἐνδείκνυμι διά ὁ ἐκ οὗτος ὁ γίγνομαι καλός καί αὐτός ὡς εἰκών ἐκεῖνος λέγω : ἐπεί καί εἰ μή ἐκεῖνος εἰμί ὁ ὑπέρκαλος κάλλος ἀμήχανος , τίς ἄν οὗτος ὁ ὁράω εἰμί καλός ; ὅθεν οὐ ὀρθός ὁ μέμφομαι οὗτος , εἰ μή ἄρα κατά ὅσος μή ἐκεῖνος εἰμί .
plotinus.enneades 5.8.12
ἀλλὰ εἴρηται , πῶς ὡς ἕτερος δύναται τοῦτο ποιεῖν , καὶ πῶς ὡς αὐτός . ἰδὼν δή , εἴτε ὡς ἕτερος , εἴτε ὡς μείνας αὐτός , τί ἀπαγγέλλει ; ἢ θεὸν ἑωρακέναι τόκον ὠδίνοντα καλὸν καὶ πάντα δὴ ἐν αὑτῷ γεγεννηκότα καὶ ἄλυπον ἔχοντα τὴν ὠδῖνα ἐν αὑτῷ : ἡσθεὶς γὰρ οἷς ἐγέννα καὶ ἀγασθεὶς τῶν τόκων κατέσχε πάντα παῤ αὑτῷ τὴν αὑτοῦ καὶ τὴν αὐτῶν ἀγλαίαν ἀσμενίσας : ὁ δὲ καλῶν ὄντων καὶ καλλιόνων τῶν εἰς τὸ εἴσω μεμενηκότων μόνος ἐκ τῶν ἄλλων παῖς ἐξεφάνη εἰς τὸ ἔξω . ἀφ̓ οὗ καὶ ὑστάτου παιδὸς ὄντος ἔστιν ἰδεῖν οἷον ἐξ εἰκόνος τινὸς αὐτοῦ , ὅσος ὁ πατὴρ ἐκεῖνος καὶ οἱ μείναντες παρὰ τῷ πατρὶ ἀδελφοί . ὁ δὲ οὔ φησι μάτην ἐλθεῖν παρὰ τοῦ πατρός : εἶναι γὰρ δὴ αὑτοῦ ἄλλον κόσμον γεγονότα καλόν , ὡς εἰκόνα καλοῦ : μηδὲ γὰρ εἶναι θεμιτὸν εἰκόνα καλὴν μὴ εἶναι μήτε καλοῦ μήτε οὐσίας . μιμεῖται δὴ τὸ ἀρχέτυπον πανταχῇ . καὶ γὰρ ζωὴν ἔχει καὶ τὸ τῆς οὐσίας , ὡς μίμημα , καὶ τὸ κάλλος εἶναι , ὡς ἐκεῖθεν : ἔχει δὲ καὶ τὸ ἀεὶ αὐτοῦ , ὡς εἰκών : ἢ ποτὲ μὲν ἕξει εἰκόνα , ποτὲ δὲ οὔ , οὐ τέχνῃ γενομένης τῆς εἰκόνος ; πᾶσα δὲ φύσει εἰκών ἐστιν , ὅσον ἂν τὸ ἀρχέτυπον μένῃ . διὸ οὐκ ὀρθῶς , οἳ φθείρουσι τοῦ νοητοῦ μένοντος καὶ γεννῶσιν οὕτως , ὡς ποτὲ βουλευσαμένου τοῦ ποιοῦντος ποιεῖν . ὅστις γὰρ τρόπος ποιήσεως τοιαύτης οὐκ ἐθέλουσι συνιέναι οὐδ̓ ἴσασιν , ὅτι , ὅσον ἐκεῖνο ἐλλάμπει , οὐ μήποτε τὰ ἄλλα ἐλλείπῃ , ἀλλ̓ ἐξ οὗ ἔστι καὶ ταῦτα ἔστιν : ἦν δ̓ ἀεὶ καὶ ἔσται . χρηστέον γὰρ τούτοις τοῖς ὀνόμασι τῇ τοῦ σημαίνειν ἐθέλειν ἀνάγκῃ .
Lemmas: ἀλλά λέγω , πῶς ὡς ἕτερος δύναμαι οὗτος ποιέω , καί πῶς ὡς αὐτός . ὁράω δή , εἴτε ὡς ἕτερος , εἴτε ὡς μένω αὐτός , τίς ἀπαγγέλλω ; ἤ θεός ὁράω τόκος ὠδίνω καλός καί πᾶς δή ἐν ἑαυτοῦ γεννάω καί ἄλυπος ἔχω ὁ ὠδίς ἐν ἑαυτοῦ : ἥδομαι γάρ ὅς γεννάω καί ἄγαμαι ὁ τόκος κατέχω πᾶς παρά ἑαυτοῦ ὁ ἑαυτοῦ καί ὁ αὐτός ἀγλαία ἀσμενίζω : ὁ δέ καλός εἰμί καί καλός ὁ εἰς ὁ εἴσω μένω μόνος ἐκ ὁ ἄλλος παῖς ἐκφαίνω εἰς ὁ ἔξω . ἀπό ὅς καί ὕστατος παῖς εἰμί εἰμί ὁράω οἷος ἐκ εἰκών τις αὐτός , ὅσος ὁ πατήρ ἐκεῖνος καί ὁ μένω παρά ὁ πατήρ ἀδελφός . ὁ δέ οὐ φημί μάτην ἔρχομαι παρά ὁ πατήρ : εἰμί γάρ δή ἑαυτοῦ ἄλλος κόσμος γίγνομαι καλός , ὡς εἰκών καλός : μηδέ γάρ εἰμί θεμιτός εἰκών καλός μή εἰμί μήτε καλός μήτε οὐσία . μιμέομαι δή ὁ ἀρχέτυπος πανταχῇ . καί γάρ ζωή ἔχω καί ὁ ὁ οὐσία , ὡς μίμημα , καί ὁ κάλλος εἰμί , ὡς ἐκεῖθεν : ἔχω δέ καί ὁ ἀεί αὐτός , ὡς εἰκών : ἤ ποτέ μέν ἔχω εἰκών , ποτέ δέ οὐ , οὐ τέχνη γίγνομαι ὁ εἰκών ; πᾶς δέ φύσις εἰκών εἰμί , ὅσος ἄν ὁ ἀρχέτυπος μένω . διό οὐ ὀρθός , ὅς φθείρω ὁ νοητός μένω καί γεννάω οὕτως , ὡς ποτέ βουλεύω ὁ ποιέω ποιέω . ὅστις γάρ τρόπος ποίησις τοιοῦτος οὐ ἐθέλω συνίημι οὐδέ οἶδα , ὅτι , ὅσος ἐκεῖνος ἐλλάμπω , οὐ μήποτε ὁ ἄλλος ἐλλείπω , ἀλλά ἐκ ὅς εἰμί καί οὗτος εἰμί : εἰμί δέ ἀεί καί εἰμί . χράω γάρ οὗτος ὁ ὄνομα ὁ ὁ σημαίνω ἐθέλω ἀνάγκη .
plotinus.enneades 5.8.13
ὁ οὖν θεὸς ὁ εἰς τὸ μένειν ὡσαύτως δεδεμένος καὶ συγχωρήσας τῷ παιδὶ τοῦδε τοῦ παντὸς ἄρχειν — οὐ γὰρ ἦν αὐτῷ πρὸς τρόπου τὴν ἐκεῖ ἀρχὴν ἀφέντι νεωτέραν αὑτοῦ καὶ ὑστέραν μεθέπειν κόρον ἔχοντι τῶν καλῶν — ταῦτ̓ ἀφεὶς ἔστησέ τε τὸν αὑτοῦ πατέρα εἰς ἑαυτὸν καὶ μέχρις αὐτοῦ πρὸς τὸ ἄνω : ἔστησε δ̓ αὖ καὶ τὰ εἰς θάτερα ἀπὸ τοῦ παιδὸς ἀρξάμενα εἶναι μετ̓ αὐτόν , ὥστε μεταξὺ ἀμφοῖν γενέσθαι τῇ τε ἑτερότητι τῆς πρὸς τὸ ἄνω ἀποτομῆς καὶ τῷ ἀνέχοντι ἀπὸ τοῦ μετ̓ αὐτὸν πρὸς τὸ κάτω δεσμοῦ , μεταξὺ ὢν πατρός τε ἀμείνονος καὶ ἥττονος υἱέος . ἀλλ̓ ἐπειδὴ ὁ πατὴρ αὐτῷ μείζων ἢ κατὰ κάλλος ἦν , πρώτως αὐτὸς ἔμεινε καλός , καίτοι καλῆς καὶ τῆς ψυχῆς οὔσης : ἀλλ̓ ἔστι καλλίων καὶ ταύτης , ὅτι ἴχνος αὐτὴ αὐτοῦ , καὶ τούτῳ ἐστὶ καλὴ μὲν τὴν φύσιν , καλλίων δέ , ὅταν ἐκεῖ βλέπῃ . εἰ οὖν ἡ ψυχὴ ἡ τοῦ παντός , ἵνα γνωριμώτερον λέγωμεν , καὶ ἡ Ἀφροδίτη αὐτὴ καλή , τίς ἐκεῖνος ; εἰ μὲν γὰρ παῤ αὑτῆς , πόσον ἂν εἴη ἐκεῖνο ; εἰ δὲ παῤ ἄλλου , παρὰ τίνος ψυχὴ καὶ τὸ ἐπακτὸν καὶ τὸ συμφυὲς τῇ οὐσίᾳ αὐτῆς κάλλος ἔχει ; ἐπεὶ καί , ὅταν καὶ αὐτοὶ καλοί , τῷ αὑτῶν εἶναι , αἰσχροὶ δὲ ἐπ’ ἄλλην μεταβαίνοντες φύσιν : καὶ γινώσκοντες μὲν ἑαυτοὺς καλοί , αἰσχροὶ δὲ ἀγνοοῦντες . ἐκεῖ οὖν κἀκεῖθεν τὸ καλόν . ἆῤ οὖν ἀρκεῖ τὰ εἰρημένα εἰς ἐναργῆ σύνεσιν ἀγαγεῖν τοῦ νοητοῦ τόπου , ἢ κατ̓ ἄλλην ὁδὸν πάλιν αὖ δεῖ ἐπελθεῖν ὧδε ;
Lemmas: ὁ οὖν θεός ὁ εἰς ὁ μένω ὡσαύτως δέω καί συγχωρέω ὁ παῖς ὅδε ὁ πᾶς ἄρχω — οὐ γάρ εἰμί αὐτός πρός τρόπος ὁ ἐκεῖ ἀρχή ἀφίημι νέος ἑαυτοῦ καί ὕστερος μεθέπω κόρος ἔχω ὁ καλός — οὗτος ἀφίημι ἵστημι τε ὁ ἑαυτοῦ πατήρ εἰς ἑαυτοῦ καί μέχρι αὐτός πρός ὁ ἄνω : ἵστημι δέ αὖ καί ὁ εἰς ἕτερος ἀπό ὁ παῖς ἄρχω εἰμί μετά αὐτός , ὥστε μεταξύ ἄμφω γίγνομαι ὁ τε ἑτερότης ὁ πρός ὁ ἄνω ἀποτομή καί ὁ ἀνέχω ἀπό ὁ μετά αὐτός πρός ὁ κάτω δεσμός , μεταξύ εἰμί πατήρ τε ἀγαθός καί ἥσσων υἱός . ἀλλά ἐπειδή ὁ πατήρ αὐτός μέγας ἤ κατά κάλλος εἰμί , πρῶτος αὐτός μένω καλός , καίτοι καλός καί ὁ ψυχή εἰμί : ἀλλά εἰμί καλός καί οὗτος , ὅτι ἴχνος αὐτός αὐτός , καί οὗτος εἰμί καλός μέν ὁ φύσις , καλός δέ , ὅταν ἐκεῖ βλέπω . εἰ οὖν ὁ ψυχή ὁ ὁ πᾶς , ἵνα γνώριμος λέγω , καί ὁ Ἀφροδίτη αὐτός καλός , τίς ἐκεῖνος ; εἰ μέν γάρ παρά ἑαυτοῦ , πόσος ἄν εἰμί ἐκεῖνος ; εἰ δέ παρά ἄλλος , παρά τίς ψυχή καί ὁ ἐπακτός καί ὁ συμφυής ὁ οὐσία αὐτός κάλλος ἔχω ; ἐπεί καί , ὅταν καί αὐτός καλός , ὁ ἑαυτοῦ εἰμί , αἰσχρός δέ ἐπί ἄλλος μεταβαίνω φύσις : καί γιγνώσκω μέν ἑαυτοῦ καλός , αἰσχρός δέ ἀγνοέω . ἐκεῖ οὖν ἐκεῖθεν ὁ καλός . ἆρα οὖν ἀρκέω ὁ λέγω εἰς ἐναργής σύνεσις ἄγω ὁ νοητός τόπος , ἤ κατά ἄλλος ὁδός πάλιν αὖ δέω ἐπέρχομαι ὧδε ;
plotinus.enneades 5.9.1
Πάντες ἄνθρωποι ἐξ ἀρχῆς αἰσθήσει πρὸ νοῦ χρησάμενοι καὶ τοῖς αἰσθητοῖς προσβαλόντες πρώτοις ἐξ ἀνάγκης οἱ μὲν ἐνταυθοῖ καταμείναντες διέζησαν ταῦτα πρῶτα καὶ ἔσχατα νομίσαντες , καὶ τὸ ἐν αὐτοῖς λυπηρόν τε καὶ ἡδὺ τὸ μὲν κακόν , τὸ δὲ ἀγαθὸν ὑπολαβόντες ἀρκεῖν ἐνόμισαν , εἰ τὸ μὲν διώκοντες , τὸ δ̓ ἀποικονομούμενοι διεγένοντο . καὶ σοφίαν ταύτην οἵ γε λόγου μεταποιούμενοι αὐτῶν ἔθεντο , οἷα οἱ βαρεῖς τῶν ὀρνίθων , οἲ πολλὰ ἐκ γῆς λαβόντες καὶ βαρυνθέντες ὑψοῦ πτῆναι ἀδυνατοῦσι καίπερ πτερὰ παρὰ τῆς φύσεως λαβόντες . οἱ δὲ ἤρθησαν μὲν ὀλίγον ἐκ τῶν κάτω κινοῦντος αὐτοὺς πρὸς τὸ κάλλιον ἀπὸ τοῦ ἡδέος τοῦ τῆς ψυχῆς κρείττονος . ἀδυνατήσαντες δὲ ἰδεῖν τὸ ἄνω , ὡς οὐκ ἔχοντες ἄλλο , ὅπου στήσονται , κατηνέχθησαν σὺν τῷ τῆς ἀρετῆς ὀνόματι ἐπὶ πράξεις καὶ ἐκλογὰς τῶν κάτω , ἀφ̓ ὧν ἐπεχείρησαν τὸ πρῶτον αἴρεσθαι . τρίτον δὲ γένος θείων ἀνθρώπων δυνάμει τε κρείττονι καὶ ὀξύτητι ὀμμάτων εἶδέ τε ὥσπερ ὑπὸ ὀξυδορκίας τὴν ἄνω αἴγλην , καὶ ἤρθη τε ἐκεῖ οἷον ὑπὲρ νεφῶν καὶ τῆς ἐνταῦθα ἀχλύος , καὶ ἔμεινεν ἐκεῖ τὰ τῇδε ὑπεριδὸν πάντα ἡσθὲν τῷ τόπῳ ἀληθινῷ καὶ οἰκείῳ ὄντι , ὥσπερ ἐκ πολλῆς τινος πλάνης εἰς πατρίδα εὔνομον ἀφικόμενος ἄνθρωπος .
Lemmas: πᾶς ἄνθρωπος ἐκ ἀρχή αἴσθησις πρό νόος χράω καί ὁ αἰσθητός προσβάλλω πρῶτος ἐκ ἀνάγκη ὁ μέν ἐνταυθοῖ καταμένω διαζάω οὗτος πρῶτος καί ἔσχατος νομίζω , καί ὁ ἐν αὐτός λυπηρός τε καί ἡδύς ὁ μέν κακός , ὁ δέ ἀγαθός ὑπολαμβάνω ἀρκέω νομίζω , εἰ ὁ μέν διώκω , ὁ δέ ἀποικονομέω διαγίγνομαι . καί σοφία οὗτος ὁ γε λόγος μεταποιέω αὐτός τίθημι , οἷος ὁ βαρύς ὁ ὄρνις , ὁ πολύς ἐκ γῆ λαμβάνω καί βαρύνω ὑψοῦ πέτομαι ἀδυνατέω καίπερ πτερόν παρά ὁ φύσις λαμβάνω . ὁ δέ ἀείρω μέν ὀλίγος ἐκ ὁ κάτω κινέω αὐτός πρός ὁ καλός ἀπό ὁ ἡδύς ὁ ὁ ψυχή κρατύς . ἀδυνατέω δέ ὁράω ὁ ἄνω , ὡς οὐ ἔχω ἄλλος , ὅπου ἵστημι , καταφέρω σύν ὁ ὁ ἀρετή ὄνομα ἐπί πρᾶξις καί ἐκλογή ὁ κάτω , ἀπό ὅς ἐπιχειρέω ὁ πρῶτος ἀείρω . τρίτος δέ γένος θεῖος ἄνθρωπος δύναμις τε κρατύς καί ὀξύτης ὄμμα ὁράω τε ὥσπερ ὑπό ὀξυδορκία ὁ ἄνω αἴγλη , καί ἀείρω τε ἐκεῖ οἷος ὑπέρ νέφος καί ὁ ἐνταῦθα ἀχλύς , καί μένω ἐκεῖ ὁ τῇδε ὑπεροράω πᾶς ἥδομαι ὁ τόπος ἀληθινός καί οἰκεῖος εἰμί , ὥσπερ ἐκ πολύς τις πλάνη εἰς πατρίς εὔνομος ἀφικνέομαι ἄνθρωπος .
plotinus.enneades 5.9.2
τίς οὖν οὗτος ὁ τόπος ; καὶ πῶς ἄν τις εἰς αὐτὸν ἀφίκοιτο ; ἀφίκοιτο μὲν ἂν ὁ φύσει ἐρωτικὸς καὶ ὄντως τὴν διάθεσιν ἐξ ἀρχῆς φιλόσοφος , ὠδίνων μέν , ἅτε ἐρωτικός , περὶ τὸ καλόν , οὐκ ἀνασχόμενος δὲ τοῦ ἐν σώματι κάλλους , ἀλλ̓ ἔνθεν ἀναφυγὼν ἐπὶ τὰ τῆς ψυχῆς κάλλη , ἀρετὰς καὶ ἐπιστήμας καὶ ἐπιτηδεύματα καὶ νόμους , πάλιν αὖ ἐπαναβαίνει ἐπὶ τὴν τῶν ἐν ψυχῇ καλῶν αἰτίαν , καὶ εἴ τι πάλιν αὖ πρὸ τούτου , ἕως ἐπ’ ἔσχατον ἥκῃ τὸ πρῶτον , ὃ παῤ αὑτοῦ καλόν . ἔνθα καὶ ἐλθὼν ὠδῖνος παύσεται , πρότερον δὲ οὔ . ἀλλὰ πῶς ἀναβήσεται ; καὶ πόθεν ἡ δύναμις αὐτῷ , καὶ τίς λόγος τοῦτον τὸν ἔρωτα παιδαγωγήσεται ; ἢ ὅδε : τοῦτο τὸ κάλλος τὸ ἐπὶ τοῖς σώμασιν ἐπακτόν ἐστι τοῖς σώμασι μορφαὶ γὰρ αὗται σωμάτων ὡς ἐπὶ ὕλῃ αὐτοῖς . μεταβάλλει γοῦν τὸ ὑποκείμενον καὶ ἐκ καλοῦ αἰσχρὸν γίνεται . μεθέξει ἄρα , φησὶν ὁ λόγος . τί οὖν τὸ ποιῆσαν σῶμα καλόν ; ἄλλως μὲν κάλλους παρουσία , ἄλλως δὲ ψυχή , ἣ ἔπλασέ τε καὶ μορφὴν τοιάνδε ἐνῆκε . τί οὖν ; ψυχὴ παῤ αὑτῆς καλόν ; ἢ οὔ . οὐ γὰρ ἡ μὲν ἦν φρόνιμός τε καὶ καλή , ἡ δὲ ἄφρων καὶ αἰσχρά . φρονήσει ἄρα τὸ καλὸν περὶ ψυχήν . καὶ τίς οὖν ὁ φρόνησιν δοὺς ψυχῇ ; ἢ νοῦς ἐξ ἀνάγκης . νοῦς δὲ οὐ ποτὲ μὲν νοῦς , ποτὲ δὲ ἄνους , ὅ γε ἀληθινός . παῤ αὑτοῦ ἄρα καλός . καὶ πότερον δὲ ἐνταῦθα δεῖ στῆναι , ὡς πρῶτον , ἢ καὶ νοῦ ἐπέκεινα δεῖ ἰέναι ; νοῦς δὲ προέστηκε μὲν ἀρχῆς τῆς πρώτης ὡς πρὸς ἡμᾶς , ὥσπερ ἐν προθύροις τἀγαθοῦ ἀπαγγέλλων ἐν αὑτῷ τὰ πάντα , ὥσπερ ἐκείνου τύπος μᾶλλον ἐν πλήθει ἐκείνου πάντη μένοντος ἐν ἑνί .
Lemmas: τίς οὖν οὗτος ὁ τόπος ; καί πῶς ἄν τις εἰς αὐτός ἀφικνέομαι ; ἀφικνέομαι μέν ἄν ὁ φύσις ἐρωτικός καί ὄντως ὁ διάθεσις ἐκ ἀρχή φιλόσοφος , ὠδίνω μέν , ἅτε ἐρωτικός , περί ὁ καλός , οὐ ἀνέχω δέ ὁ ἐν σῶμα κάλλος , ἀλλά ἔνθεν ἀναφεύγω ἐπί ὁ ὁ ψυχή κάλλος , ἀρετή καί ἐπιστήμη καί ἐπιτήδευμα καί νόμος , πάλιν αὖ ἐπαναβαίνω ἐπί ὁ ὁ ἐν ψυχή καλός αἰτία , καί εἰ τις πάλιν αὖ πρό οὗτος , ἕως ἐπί ἔσχατος ἥκω ὁ πρῶτος , ὅς παρά ἑαυτοῦ καλός . ἔνθα καί ἔρχομαι ὠδίς παύω , πρότερος δέ οὐ . ἀλλά πῶς ἀναβαίνω ; καί πόθεν ὁ δύναμις αὐτός , καί τίς λόγος οὗτος ὁ ἔρως παιδαγωγέω ; ἤ ὅδε : οὗτος ὁ κάλλος ὁ ἐπί ὁ σῶμα ἐπακτός εἰμί ὁ σῶμα μορφή γάρ οὗτος σῶμα ὡς ἐπί ὕλη αὐτός . μεταβάλλω γοῦν ὁ ὑπόκειμαι καί ἐκ καλός αἰσχρός γίγνομαι . μετέχω ἄρα , φημί ὁ λόγος . τίς οὖν ὁ ποιέω σῶμα καλός ; ἄλλος μέν κάλλος παρουσία , ἄλλος δέ ψυχή , ὅς πλάσσω τε καί μορφή τοιόσδε ἐνίημι . τίς οὖν ; ψυχή παρά ἑαυτοῦ καλός ; ἤ οὐ . οὐ γάρ ὁ μέν εἰμί φρόνιμος τε καί καλός , ὁ δέ ἄφρων καί αἰσχρός . φρονέω ἄρα ὁ καλός περί ψυχή . καί τίς οὖν ὁ φρόνησις δίδωμι ψυχή ; ἤ νόος ἐκ ἀνάγκη . νόος δέ οὐ ποτέ μέν νόος , ποτέ δέ ἄνοος , ὁ γε ἀληθινός . παρά ἑαυτοῦ ἄρα καλός . καί πότερος δέ ἐνταῦθα δέω ἵστημι , ὡς πρῶτος , ἤ καί νόος ἐπέκεινα δέω ἔρχομαι ; νόος δέ προΐστημι μέν ἀρχή ὁ πρῶτος ὡς πρός ἐγώ , ὥσπερ ἐν πρόθυρον ἀγαθός ἀπαγγέλλω ἐν ἑαυτοῦ ὁ πᾶς , ὥσπερ ἐκεῖνος τύπος μάλα ἐν πλῆθος ἐκεῖνος πάντῃ μένω ἐν εἷς .
plotinus.enneades 5.9.4
διὰ τί οὖν δεῖ ἐπὶ ψυχῇ ἀνιέναι , ἀλλ̓ οὐκ αὐτὴν εἶναι τίθεσθαι τὸ πρῶτον ; ἢ πρῶτον μὲν νοῦς ψυχῆς ἕτερον καὶ κρεῖττον : τὸ δὲ κρεῖττον φύσει πρῶτον . οὐ γὰρ δή , ὡς οἴονται , ψυχὴ νοῦν τελειωθεῖσα γεννᾷ : πόθεν γὰρ τὸ δυνάμει ἐνεργείᾳ ἔσται , μὴ τοῦ εἰς ἐνέργειαν ἄγοντος αἰτίου ὄντος ; εἰ γὰρ κατὰ τύχην , ἐνδέχεται μὴ ἐλθεῖν εἰς ἐνέργειαν . διὸ δεῖ τὰ πρῶτα ἐνεργείᾳ τίθεσθαι καὶ ἀπροσδεᾶ καὶ τέλεια : τὰ δὲ ἀτελῆ ὕστερα ἐκείνων , τελειούμενα δὲ παῤ αὐτῶν τῶν γεγεννηκότων δίκην πατέρων τελειούντων , ἃ κατ̓ ἀρχὰς ἀτελῆ ἐγέννησαν καὶ εἶναι μὲν ὕλην πρὸς τὸ ποιῆσαν τὸ πρῶτον , εἶτ̓ αὐτὴν ἔμμορφον ἀποτελεῖσθαι . εἰ δὲ δὴ καὶ ἐμπαθὴς ψυχή , δεῖ δέ τι ἀπαθὲς εἶναι — ἢ πάντα τῷ χρόνῳ ἀπολεῖται — δεῖ τι πρὸ ψυχῆς εἶναι . καὶ εἰ ἐν κόσμῳ ψυχή , ἐκτὸς δὲ δεῖ τι κόσμου εἶναι , καὶ ταύτῃ πρὸ ψυχῆς δεῖ τι εἶναι . εἰ γὰρ τὸ ἐν κόσμῳ τὸ ἐν σώματι καὶ ὕλῃ , οὐδὲν ταὐτὸν μένει : ὥστε ἄνθρωπος καὶ πάντες λόγοι οὐκ ἀίδιοι οὐδὲ οἱ αὐτοί . καὶ ὅτι μὲν νοῦν πρὸ ψυχῆς εἶναι δεῖ , ἐκ τούτων καὶ ἐξ ἄλλων πολλῶν ἄν τις θεωρήσειε .
Lemmas: διά τίς οὖν δέω ἐπί ψυχή ἀνίημι , ἀλλά οὐ αὐτός εἰμί τίθημι ὁ πρῶτος ; ἤ πρῶτος μέν νόος ψυχή ἕτερος καί κρατύς : ὁ δέ κρατύς φύσις πρῶτος . οὐ γάρ δή , ὡς οἴομαι , ψυχή νόος τελειόω γεννάω : πόθεν γάρ ὁ δύναμις ἐνέργεια εἰμί , μή ὁ εἰς ἐνέργεια ἄγω αἴτιος εἰμί ; εἰ γάρ κατά τύχη , ἐνδέχομαι μή ἔρχομαι εἰς ἐνέργεια . διό δέω ὁ πρῶτος ἐνέργεια τίθημι καί ἀπροσδεής καί τέλειος : ὁ δέ ἀτελής ὕστερος ἐκεῖνος , τελειόω δέ παρά αὐτός ὁ γεννάω δίκη πατήρ τελειόω , ὅς κατά ἀρχή ἀτελής γεννάω καί εἰμί μέν ὕλη πρός ὁ ποιέω ὁ πρῶτος , εἶτα αὐτός ἔμμορφος ἀποτελέω . εἰ δέ δή καί ἐμπαθής ψυχή , δέω δέ τις ἀπαθής εἰμί — ἤ πᾶς ὁ χρόνος ἀπόλλυμι — δέω τις πρό ψυχή εἰμί . καί εἰ ἐν κόσμος ψυχή , ἐκτός δέ δέω τις κόσμος εἰμί , καί οὗτος πρό ψυχή δέω τις εἰμί . εἰ γάρ ὁ ἐν κόσμος ὁ ἐν σῶμα καί ὕλη , οὐδείς αὐτός μένω : ὥστε ἄνθρωπος καί πᾶς λόγος οὐ ἀίδιος οὐδέ ὁ αὐτός . καί ὅτι μέν νόος πρό ψυχή εἰμί δέω , ἐκ οὗτος καί ἐκ ἄλλος πολύς ἄν τις θεωρέω .
plotinus.enneades 5.9.6
νοῦς μὲν δὴ ἔστω τὰ ὄντα , καὶ πάντα ἐν αὑτῷ οὐχ ὡς ἐν τόπῳ ἔχων , ἀλλ̓ ὡς αὑτὸν ἔχων καὶ ἓν ὢν αὐτοῖς . πάντα δὲ ὁμοῦ ἐκεῖ καὶ οὐδὲν ἧττον διακεκριμένα . ἐπεὶ καὶ ψυχὴ ὁμοῦ ἔχουσα πολλὰς ἐπιστήμας ἐν ἑαυτῇ οὐδὲν ἔχει συγκεχυμένον καὶ ἑκάστη πράττει τὸ αὑτῆς , ὅταν δέῃ , οὐ συνεφέλκουσα τὰς ἄλλας , νόημα δὲ ἕκαστον καθαρὸν ἐνεργεῖ ἐκ τῶν ἔνδον αὖ νοημάτων κειμένων . οὕτως οὖν καὶ πολὺ μᾶλλον ὁ νοῦς ἐστιν ὁμοῦ πάντα καὶ αὖ οὐχ ὁμοῦ , ὅτι ἕκαστον δύναμις ἰδία : ὁ δὲ πᾶς νοῦς περιέχει ὥσπερ γένος εἴδη καὶ ὥσπερ ὅλον μέρη . καὶ αἱ τῶν σπερμάτων δὲ δυνάμεις εἰκόνα φέρουσι τοῦ λεγομένου : ἐν γὰρ τῷ ὅλῳ ἀδιάκριτα πάντα , καὶ οἱ λόγοι ὥσπερ ἐν ἑνὶ κέντρῳ : καὶ ἔστιν ἄλλος ὀφθαλμοῦ , ἄλλος δὲ χειρῶν λόγος ʽτὂ ἕτερος εἶναι παρὰ τοῦ γενομένου ὑπ’ αὐτοῦ αἰσθητοῦ γνωσθείς . αἱ μὲν οὖν ἐν τοῖς σπέρμασι δυνάμεις ἑκάστη αὐτῶν λόγος εἷς ὅλος μετὰ τῶν ἐν αὐτῷ ἐμπεριεχομένων μερῶν , τὸ μὲν σωματικὸν ὕλην ἔχει , οἷον ὅσον ὑγρόν , αὐτὸς δὲ εἶδός ἐστι τὸ ὅλον καὶ λόγος ὁ αὐτὸς ὢν ψυχῆς εἴδει τῷ γεννῶντι , ἥ ἐστιν ἴνδαλμα ψυχῆς ἄλλης κρείττονος . φύσιν δέ τινες λέγουσιν αὐτὴν τὴν ἐν τοῖς σπέρμασιν , ἣ ἐκεῖθεν ὁρμηθεῖσα ἀπὸ τῶν πρὸ αὐτῆς , ὥσπερ ἐκ πυρὸς φῶς , ἔτρεψέ τε καὶ ἐμόρφωσε τὴν ὕλην οὐκ ὠθοῦσα οὐδὲ ταῖς πολυθρυλήτοις μοχλείαις χρωμένη , δοῦσα δὲ τῶν λόγων .
Lemmas: νόος μέν δή εἰμί ὁ εἰμί , καί πᾶς ἐν ἑαυτοῦ οὐ ὡς ἐν τόπος ἔχω , ἀλλά ὡς ἑαυτοῦ ἔχω καί εἷς εἰμί αὐτός . πᾶς δέ ὁμοῦ ἐκεῖ καί οὐδείς ἥσσων διακρίνω . ἐπεί καί ψυχή ὁμοῦ ἔχω πολύς ἐπιστήμη ἐν ἑαυτοῦ οὐδείς ἔχω συγχέω καί ἕκαστος πράσσω ὁ ἑαυτοῦ , ὅταν δέω , οὐ συνεφέλκω ὁ ἄλλος , νόημα δέ ἕκαστος καθαρός ἐνεργέω ἐκ ὁ ἔνδον αὖ νόημα κεῖμαι . οὕτως οὖν καί πολύς μάλα ὁ νόος εἰμί ὁμοῦ πᾶς καί αὖ οὐ ὁμοῦ , ὅτι ἕκαστος δύναμις ἴδιος : ὁ δέ πᾶς νόος περιέχω ὥσπερ γένος εἶδος καί ὥσπερ ὅλος μέρος . καί ὁ ὁ σπέρμα δέ δύναμις εἰκών φέρω ὁ λέγω : ἐν γάρ ὁ ὅλος ἀδιάκριτος πᾶς , καί ὁ λόγος ὥσπερ ἐν εἷς κέντρον : καί εἰμί ἄλλος ὀφθαλμός , ἄλλος δέ χείρ λόγος εἰμί ἕτερος εἰμί παρά ὁ γίγνομαι ὑπό αὐτός αἰσθητός γιγνώσκω . ὁ μέν οὖν ἐν ὁ σπέρμα δύναμις ἕκαστος αὐτός λόγος εἷς ὅλος μετά ὁ ἐν αὐτός ἐμπεριέχω μέρος , ὁ μέν σωματικός ὕλη ἔχω , οἷος ὅσος ὑγρός , αὐτός δέ εἶδος εἰμί ὁ ὅλος καί λόγος ὁ αὐτός εἰμί ψυχή εἶδος ὁ γεννάω , ὅς εἰμί ἴνδαλμα ψυχή ἄλλος κρατύς . φύσις δέ τις λέγω αὐτός ὁ ἐν ὁ σπέρμα , ὅς ἐκεῖθεν ὁρμάω ἀπό ὁ πρό αὐτός , ὥσπερ ἐκ πῦρ φάος , τρέπω τε καί μορφόω ὁ ὕλη οὐ ὠθέω οὐδέ ὁ πολυθρύλητος μοχλεία χράω , δίδωμι δέ ὁ λόγος .
plotinus.enneades 5.9.7
αἱ δὲ ἐπιστῆμαι ἐν ψυχῇ λογικῇ οὖσαι αἱ μὲν τῶν αἰσθητῶν — εἰ δεῖ ἐπιστήμας τούτων λέγειν , πρέπει δὲ αὐταῖς τὸ τῆς δόξης ὄνομα — ὕστεραι τῶν πραγμάτων οὖσαι εἰκόνες εἰσὶ τούτων : αἱ δὲ τῶν νοητῶν , αἳ δὴ καὶ ὄντως ἐπιστῆμαι , παρὰ νοῦ εἰς λογικὴν ψυχὴν ἐλθοῦσαι αἰσθητὸν μὲν οὐδὲν νοοῦσι : καθόσον δέ εἰσιν ἐπιστῆμαι , εἰσὶν αὐτὰ ἕκαστα ἃ νοοῦσι , καὶ ἔνδοθεν τό τε νοητὸν τήν τε νόησιν ἔχουσιν , ὅτι ὁ νοῦς ἔνδον , ὅς ἐστιν αὐτὰ τὰ πρῶτα , συνὼν αὑτῷ ἀεὶ καὶ ἐνέργεια ὑπάρχων καὶ οὐκ ἐπιβάλλων ὡς οὐκ ἔχων ἢ ἐπικτώμενος ἢ διεξοδεύων οὐ προκεχειρισμένα : ψυχῆς γὰρ ταῦτα πάθη : ἀλλ̓ ἕστηκεν ἐν αὑτῷ ὁμοῦ πάντα ὤν , οὐ νοήσας , ἵν̓ ὑποστήσῃ ἕκαστα . οὐ γάρ , ὅτε ἐνόησε θεόν , θεὸς ἐγένετο , οὐδέ , ὅτε ἐνόησε κίνησιν , κίνησις ἐγένετο . ὅθεν καὶ τὸ λέγειν νοήσεις τὰ εἴδη , εἰ οὕτω λέγεται , ὡς , ἐπειδὴ ἐνόησε , τότε ἐγένετο ἢ ἔστι τόδε , οὐκ ὀρθῶς . ταύτης γὰρ τῆς νοήσεως πρότερον δεῖ τὸ νοούμενον εἶναι . ἢ πῶς ἂν ἔλθοι ἐπὶ τὸ νοεῖν αὐτό ; οὐ γὰρ δὴ κατὰ συντυχίαν οὐδὲ ἐπέβαλεν εἰκῇ .
Lemmas: ὁ δέ ἐπιστήμη ἐν ψυχή λογικός εἰμί ὁ μέν ὁ αἰσθητός — εἰ δέω ἐπιστήμη οὗτος λέγω , πρέπω δέ αὐτός ὁ ὁ δόξα ὄνομα — ὕστερος ὁ πρᾶγμα εἰμί εἰκών εἰμί οὗτος : ὁ δέ ὁ νοητός , ὅς δή καί ὄντως ἐπιστήμη , παρά νόος εἰς λογικός ψυχή ἔρχομαι αἰσθητός μέν οὐδείς νοέω : καθόσον δέ εἰμί ἐπιστήμη , εἰμί αὐτός ἕκαστος ὅς νοέω , καί ἔνδοθεν ὁ τε νοητός ὁ τε νόησις ἔχω , ὅτι ὁ νόος ἔνδον , ὅς εἰμί αὐτός ὁ πρῶτος , σύνειμι ἑαυτοῦ ἀεί καί ἐνέργεια ὑπάρχω καί οὐ ἐπιβάλλω ὡς οὐ ἔχω ἤ ἐπικτάομαι ἤ διεξοδεύω οὐ προχειρίζω : ψυχή γάρ οὗτος πάθος : ἀλλά ἵστημι ἐν ἑαυτοῦ ὁμοῦ πᾶς εἰμί , οὐ νοέω , ἵνα ὑφίστημι ἕκαστος . οὐ γάρ , ὅτε νοέω θεός , θεός γίγνομαι , οὐδέ , ὅτε νοέω κίνησις , κίνησις γίγνομαι . ὅθεν καί ὁ λέγω νοέω ὁ εἶδος , εἰ οὕτως λέγω , ὡς , ἐπειδή νοέω , τότε γίγνομαι ἤ εἰμί ὅδε , οὐ ὀρθός . οὗτος γάρ ὁ νόησις πρότερος δέω ὁ νοέω εἰμί . ἤ πῶς ἄν ἔρχομαι ἐπί ὁ νοέω αὐτός ; οὐ γάρ δή κατά συντυχία οὐδέ ἐπιβάλλω εἰκῇ .
plotinus.enneades 5.9.8
εἰ οὖν ἡ νόησις ἐνόντος , ἐκεῖνο τὸ εἶδος τὸ ἐνὸν καὶ ἡ ἰδέα αὕτη . τί οὖν τοῦτο ; νοῦς καὶ νοερὰ οὐσία , οὐχ ἑτέρα τοῦ . νοῦ ἑκάστη ἰδέα , ἀλλ̓ ἑκάστη νοῦς . καὶ ὅλος μὲν ὁ νοῦς τὰ πάντα εἴδη , ἕκαστον δὲ εἶδος νοῦς ἕκαστος , ὡς ἡ ὅλη ἐπιστήμη τὰ πάντα θεωρήματα , ἕκαστον δὲ μέρος τῆς ὅλης οὐχ ὡς διακεκριμένον τόπῳ , ἔχον δὲ δύναμιν ἕκαστον ἐν τῷ ὅλῳ . ἔστι μὲν οὖν οὗτος ὁ νοῦς ἐν αὑτῷ καὶ ἔχων ἑαυτὸν ἐν ἡσυχίᾳ κόρος ἀεί . εἰ μὲν οὖν προεπενοεῖτο ὁ νοῦς πρότερος τοῦ ὄντος , ἔδει τὸν νοῦν λέγειν ἐνεργήσαντα καὶ νοήσαντα ἀποτελέσαι καὶ γεννῆσαι τὰ ὄντα : ἐπεὶ δὲ τὸ ὂν τοῦ νοῦ προεπινοεῖν ἀνάγκη , ἐγκεῖσθαι δεῖ τίθεσθαι ἐν τῷ νοοῦντι τὰ ὄντα , τὴν δὲ ἐνέργειαν καὶ τὴν νόησιν ἐπὶ τοῖς οὖσιν , οἷον ἐπὶ πυρὶ ἤδη τὴν τοῦ πυρὸς ἐνέργειαν , ἵν̓ ἓν ὄντα τὸν νοῦν ἐφ̓ ἑαυτοῖς ἔχῃ ἐνέργειαν αὑτῶν . ἔστι δὲ καὶ τὸ ὂν ἐνέργεια : μία οὖν ἀμφοῖν ἐνέργεια , μᾶλλον δὲ τὰ ἄμφω ἕν . μία μὲν οὖν φύσις τό τε ὂν ὅ τε νοῦς : διὸ καὶ τὰ ὄντα καὶ ἡ τοῦ ὄντος ἐνέργεια καὶ ὁ νοῦς ὁ τοιοῦτος : καὶ αἱ οὕτω νοήσεις τὸ εἶδος καὶ ἡ μορφὴ τοῦ ὄντος καὶ ἡ ἐνέργεια . ἐπινοεῖταί γε μὴν μεριζομένων ὑφ̓ ἡμῶν θάτερα πρὸ τῶν ἑτέρων . ἕτερος γὰρ ὁ μερίζων νοῦς , ὁ δὲ ἀμέριστος καὶ μὴ μερίζων τὸ ὂν καὶ τὰ πάντα .
Lemmas: εἰ οὖν ὁ νόησις ἔνειμι , ἐκεῖνος ὁ εἶδος ὁ ἔνειμι καί ὁ ἰδέα οὗτος . τίς οὖν οὗτος ; νόος καί νοερός οὐσία , οὐ ἕτερος ὁ . νόος ἕκαστος ἰδέα , ἀλλά ἕκαστος νόος . καί ὅλος μέν ὁ νόος ὁ πᾶς εἶδος , ἕκαστος δέ εἶδος νόος ἕκαστος , ὡς ὁ ὅλος ἐπιστήμη ὁ πᾶς θεώρημα , ἕκαστος δέ μέρος ὁ ὅλος οὐ ὡς διακρίνω τόπος , ἔχω δέ δύναμις ἕκαστος ἐν ὁ ὅλος . εἰμί μέν οὖν οὗτος ὁ νόος ἐν ἑαυτοῦ καί ἔχω ἑαυτοῦ ἐν ἡσυχία κόρος ἀεί . εἰ μέν οὖν προεπινοέω ὁ νόος πρότερος ὁ εἰμί , δέω ὁ νόος λέγω ἐνεργέω καί νοέω ἀποτελέω καί γεννάω ὁ εἰμί : ἐπεί δέ ὁ εἰμί ὁ νόος προεπινοέω ἀνάγκη , ἔγκειμαι δέω τίθημι ἐν ὁ νοέω ὁ εἰμί , ὁ δέ ἐνέργεια καί ὁ νόησις ἐπί ὁ εἰμί , οἷος ἐπί πῦρ ἤδη ὁ ὁ πῦρ ἐνέργεια , ἵνα εἷς εἰμί ὁ νόος ἐπί ἑαυτοῦ ἔχω ἐνέργεια ἑαυτοῦ . εἰμί δέ καί ὁ εἰμί ἐνέργεια : εἷς οὖν ἄμφω ἐνέργεια , μάλα δέ ὁ ἄμφω εἷς . εἷς μέν οὖν φύσις ὁ τε εἰμί ὁ τε νόος : διό καί ὁ εἰμί καί ὁ ὁ εἰμί ἐνέργεια καί ὁ νόος ὁ τοιοῦτος : καί ὁ οὕτως νόησις ὁ εἶδος καί ὁ μορφή ὁ εἰμί καί ὁ ἐνέργεια . ἐπινοέω γε μήν μερίζω ὑπό ἐγώ ἕτερος πρό ὁ ἕτερος . ἕτερος γάρ ὁ μερίζω νόος , ὁ δέ ἀμέριστος καί μή μερίζω ὁ εἰμί καί ὁ πᾶς .
plotinus.enneades 5.9.9
τίνα οὖν ἐστι τὰ ἐν ἑνὶ νῷ , ἃ νοοῦντες μερίζομεν ἡμεῖς ; δεῖ γὰρ αὐτὰ ἠρεμοῦντα προφέρειν , οἷον ἐξ ἐπιστήμης ἐν ἑνὶ οὔσης ἐπιθεωρεῖν τὰ ἐνόντα . κόσμου δὴ τοῦδε ὄντος ζῴου περιεκτικοῦ ζῴων ἁπάντων καὶ παῤ ἄλλου ἔχοντος τὸ εἶναι καὶ τοιῷδε εἶναι , παῤ οὗ δέ ἐστιν εἰς νοῦν ἀναγομένου , ἀναγκαῖον καὶ ἐν νῷ τὸ ἀρχέτυπον πᾶν εἶναι , καὶ κόσμον νοητὸν τοῦτον τὸν νοῦν εἶναι , ὅν φησιν ὁ Πλάτων ἐν Τιμαίῳ ὃ ἔστι ζῷον . ὡς γὰρ ὄντος λόγου ζῴου τινός , οὔσης δὲ καὶ ὕλης τῆς τὸν λόγον τὸν σπερματικὸν δεξαμένης , ἀνάγκη ζῷον γενέσθαι , τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ φύσεως νοερᾶς καὶ παντοδυνάμου οὔσης καὶ οὐδενὸς διείργοντος , μηδενὸς ὄντος μεταξὺ τούτου καὶ τοῦ δέξασθαι δυναμένου , ἀνάγκη τὸ μὲν κοσμηθῆναι , τὸ δὲ κοσμῆσαι . καὶ τὸ μὲν κοσμηθὲν ἔχει τὸ εἶδος μεμερισμένον , ἀλλαχοῦ ἄνθρωπον καὶ ἀλλαχοῦ ἥλιον : τὸ δὲ ἐν ἑνὶ πάντα .
Lemmas: τίς οὖν εἰμί ὁ ἐν εἷς νόος , ὅς νοέω μερίζω ἐγώ ; δέω γάρ αὐτός ἠρεμέω προφέρω , οἷος ἐκ ἐπιστήμη ἐν εἷς εἰμί ἐπιθεωρέω ὁ ἔνειμι . κόσμος δή ὅδε εἰμί ζῷον περιεκτικός ζῷον ἅπας καί παρά ἄλλος ἔχω ὁ εἰμί καί τοιόσδε εἰμί , παρά ὅς δέ εἰμί εἰς νόος ἀνάγω , ἀναγκαῖος καί ἐν νόος ὁ ἀρχέτυπος πᾶς εἰμί , καί κόσμος νοητός οὗτος ὁ νόος εἰμί , ὅς φημί ὁ Πλάτων ἐν Τίμαιος ὅς εἰμί ζῷον . ὡς γάρ εἰμί λόγος ζῷον τις , εἰμί δέ καί ὕλη ὁ ὁ λόγος ὁ σπερματικός δέχομαι , ἀνάγκη ζῷον γίγνομαι , ὁ αὐτός τρόπος καί φύσις νοερός καί παντοδύναμος εἰμί καί οὐδείς διείργω , μηδείς εἰμί μεταξύ οὗτος καί ὁ δέχομαι δύναμαι , ἀνάγκη ὁ μέν κοσμέω , ὁ δέ κοσμέω . καί ὁ μέν κοσμέω ἔχω ὁ εἶδος μερίζω , ἀλλαχοῦ ἄνθρωπος καί ἀλλαχοῦ ἥλιος : ὁ δέ ἐν εἷς πᾶς .
plotinus.enneades 5.9.10
ὅσα μὲν οὖν ὡς εἴδη ἐν τῷ αἰσθητῷ ἐστι , ταῦτα ἐκεῖθεν : ὅσα δὲ μή , οὔ . διὸ τῶν παρὰ φύσιν οὐκ ἔστιν ἐκεῖ οὐδέν , ὥσπερ οὐδὲ τῶν παρὰ τέχνην ἐστὶν ἐν ταῖς τέχναις , οὐδὲ ἐν τοῖς σπέρμασι χωλεία . ποδῶν δὲ χωλεία ἤδη ἐν τῇ γενέσει οὐ κρατήσαντος λόγου , ἡ δὲ ἐκ τύχης λύμη τοῦ εἴδους . καὶ ποιότητες δὴ σύμφωνοι καὶ ποσότητες , ἀριθμοί τε καὶ μεγέθη , γενέσεις τε καὶ σχέσεις , ποιήσεις τε καὶ πείσεις αἱ κατὰ φύσιν , κινήσεις τε καὶ στάσεις καθόλου τε καὶ ἐν μέρει τῶν ἐκεῖ : ἀντὶ δὲ χρόνου αἰών : ὁ δὲ τόπος ἐκεῖ νοερῶς τὸ ἄλλο ἐν ἄλλῳ . ἐκεῖ μὲν οὖν ὁμοῦ πάντων ὄντων ὅ τι ἂν λάβῃς αὐτῶν οὐσία νοερὰ καὶ ζωῆς ἕκαστον μετέχον , καὶ ταὐτὸν καὶ θάτερον , καὶ κίνησις καὶ στάσις , καὶ κινούμενον καὶ ἑστώς , καὶ οὐσία καὶ ποιόν , καὶ πάντα οὐσίᾳ . καὶ γὰρ ἐνεργείᾳ , οὐ δυνάμει , τὸ ὂν ἕκαστον : ὥστε οὐ κεχώρισται τὸ ποιὸν ἑκάστης οὐσίας . ἆῤ οὖν μόνα τὰ ἐν τῷ αἰσθητῷ ἐκεῖ , ἢ καὶ ἄλλα πλείω ; ἀλλὰ πρότερον περὶ τῶν κατὰ τέχνην σκεπτέον . κακοῦ γὰρ οὐδενός : τὸ γὰρ κακὸν ἐνταῦθα ἐξ ἐνδείας καὶ στερήσεως καὶ ἐλλείψεως , καὶ ὕλης ἀτυχούσης πάθος καὶ τοῦ ὕλῃ ὡμοιωμένου .
Lemmas: ὅσος μέν οὖν ὡς εἶδος ἐν ὁ αἰσθητός εἰμί , οὗτος ἐκεῖθεν : ὅσος δέ μή , οὐ . διό ὁ παρά φύσις οὐ εἰμί ἐκεῖ οὐδείς , ὥσπερ οὐδέ ὁ παρά τέχνη εἰμί ἐν ὁ τέχνη , οὐδέ ἐν ὁ σπέρμα χωλεία . πούς δέ χωλεία ἤδη ἐν ὁ γένεσις οὐ κρατέω λόγος , ὁ δέ ἐκ τύχη λύμη ὁ εἶδος . καί ποιότης δή σύμφωνος καί ποσότης , ἀριθμός τε καί μέγεθος , γένεσις τε καί σχέσις , ποίησις τε καί πεῖσις ὁ κατά φύσις , κίνησις τε καί στάσις καθόλου τε καί ἐν μέρος ὁ ἐκεῖ : ἀντί δέ χρόνος αἰών : ὁ δέ τόπος ἐκεῖ νοερός ὁ ἄλλος ἐν ἄλλος . ἐκεῖ μέν οὖν ὁμοῦ πᾶς εἰμί ὅς τις ἄν λαμβάνω αὐτός οὐσία νοερός καί ζωή ἕκαστος μετέχω , καί αὐτός καί ἕτερος , καί κίνησις καί στάσις , καί κινέω καί ἵστημι , καί οὐσία καί ποιός , καί πᾶς οὐσία . καί γάρ ἐνέργεια , οὐ δύναμις , ὁ εἰμί ἕκαστος : ὥστε οὐ χωρίζω ὁ ποιός ἕκαστος οὐσία . ἆρα οὖν μόνος ὁ ἐν ὁ αἰσθητός ἐκεῖ , ἤ καί ἄλλος πολύς ; ἀλλά πρότερος περί ὁ κατά τέχνη σκοπέω . κακός γάρ οὐδείς : ὁ γάρ κακός ἐνταῦθα ἐκ ἔνδεια καί στέρησις καί ἔλλειψις , καί ὕλη ἀτυχέω πάθος καί ὁ ὕλη ὁμοιόω .
plotinus.enneades 5.9.11
τῶν δὴ τεχνῶν ὅσαι μιμητικαί , γραφικὴ μὲν καὶ ἀνδριαντοποιία , ὄρχησίς τε καὶ χειρονομία , ἐνταῦθά που τὴν σύστασιν λαβοῦσαι καὶ αἰσθητῷ προσχρώμεναι παραδείγματι καὶ μιμούμεναι εἴδη τε καὶ κινήσεις τάς τε συμμετρίας ἃς ὁρῶσι μετατιθεῖσαι οὐκ ἂν εἰκότως ἐκεῖ ἀνάγοιντο , εἰ μὴ τῷ ἀνθρώπου λόγῳ . εἰ δέ τις ἕξις ἐκ τῆς περὶ τὰ ζῷα συμμετρίας ὅλων ζῴων ἐπισκοποῖτο , μόριον ἂν εἴη δυνάμεως τῆς κἀκεῖ ἐπισκοπούσης καὶ θεωρούσης τὴν ἐν τῷ νοητῷ περὶ πάντα συμμετρίαν . καὶ μὴν καὶ μουσικὴ πᾶσα περὶ ἁρμονίαν ἔχουσα καὶ ῥυθμὸν τὰ νοήματα , τὸν αὐτὸν τρόπον ἂν εἴη , ὥσπερ καὶ ἡ περὶ τὸν νοητὸν ῥυθμὸν ἔχουσα . ὅσαι δὲ ποιητικαὶ αἰσθητῶν τῶν κατὰ τέχνην , οἷον οἰκοδομικὴ καὶ τεκτονική , καθ̓ ὅσον συμμετρίαις προσχρῶνται , ἀρχὰς ἂν ἐκεῖθεν ἔχοιεν καὶ τῶν ἐκεῖ φρονήσεων : τῷ δὲ αἰσθητῷ ταῦτα συγκερασάμεναι τὸ ὅλον οὐκ ἂν εἶεν ἐκεῖ ἢ ἐν τῷ ἀνθρώπῳ . οὐ μὴν οὐδὲ γεωργία συλλαμβάνουσα αἰσθητῷ φυτῷ , ἰατρική τε τὴν ἐνταῦθα ὑγίειαν θεωροῦσα ἥ τε περὶ ἰσχὺν τὴν τῇδε καὶ εὐεξίαν : ἄλλη γὰρ ἐκεῖ δύναμις καὶ ὑγίεια , καθ̓ ἣν ἀτρεμῆ πάντα καὶ ἱκανὰ ὅσα ζῷα . ῥητορεία δὲ καὶ στρατηγία , οἰκονομία τε καὶ βασιλική , εἵ τινες αὐτῶν τὸ καλὸν κοινοῦσι ταῖς πράξεσιν , εἰ ἐκεῖνο θεωροῖεν , μοῖραν ἐκεῖθεν εἰς ἐπιστήμην ἔχουσιν ἐκ τῆς ἐπιστήμης τῆς ἐκεῖ . γεωμετρία δὲ τῶν νοητῶν οὖσα τακτέα ἐκεῖ , σοφία τε ἀνωτάτω περὶ τὸ ὂν οὖσα . καὶ περὶ μὲν τεχνῶν καὶ τῶν κατὰ τέχνας ταῦτα .
Lemmas: ὁ δή τέχνη ὅσος μιμητικός , γραφικός μέν καί ἀνδριαντοποιία , ὄρχησις τε καί χειρονομία , ἐνταῦθα που ὁ σύστασις λαμβάνω καί αἰσθητός προσχράομαι παράδειγμα καί μιμέομαι εἶδος τε καί κίνησις ὁ τε συμμετρία ὅς ὁράω μετατίθημι οὐ ἄν ἔοικα ἐκεῖ ἀνάγω , εἰ μή ὁ ἄνθρωπος λόγος . εἰ δέ τις ἕξις ἐκ ὁ περί ὁ ζῷον συμμετρία ὅλος ζῷον ἐπισκοπέω , μόριον ἄν εἰμί δύναμις ὁ ἐκεῖ ἐπισκοπέω καί θεωρέω ὁ ἐν ὁ νοητός περί πᾶς συμμετρία . καί μήν καί μουσική πᾶς περί ἁρμονία ἔχω καί ῥυθμός ὁ νόημα , ὁ αὐτός τρόπος ἄν εἰμί , ὥσπερ καί ὁ περί ὁ νοητός ῥυθμός ἔχω . ὅσος δέ ποιητικός αἰσθητός ὁ κατά τέχνη , οἷος οἰκοδομικός καί τεκτονικός , κατά ὅσος συμμετρία προσχράομαι , ἀρχή ἄν ἐκεῖθεν ἔχω καί ὁ ἐκεῖ φρόνησις : ὁ δέ αἰσθητός οὗτος συγκεράννυμι ὁ ὅλος οὐ ἄν εἰμί ἐκεῖ ἤ ἐν ὁ ἄνθρωπος . οὐ μήν οὐδέ γεωργία συλλαμβάνω αἰσθητός φυτόν , ἰατρικός τε ὁ ἐνταῦθα ὑγίεια θεωρέω ὁ τε περί ἰσχύς ὁ τῇδε καί εὐεξία : ἄλλος γάρ ἐκεῖ δύναμις καί ὑγίεια , κατά ὅς ἀτρεμής πᾶς καί ἱκανός ὅσος ζῷον . ῥητορεία δέ καί στρατηγία , οἰκονομία τε καί βασιλικός , εἰ τις αὐτός ὁ καλός κοινόω ὁ πρᾶξις , εἰ ἐκεῖνος θεωρέω , μοῖρα ἐκεῖθεν εἰς ἐπιστήμη ἔχω ἐκ ὁ ἐπιστήμη ὁ ἐκεῖ . γεωμετρία δέ ὁ νοητός εἰμί τακτέον ἐκεῖ , σοφία τε ἄνω περί ὁ εἰμί εἰμί . καί περί μέν τέχνη καί ὁ κατά τέχνη οὗτος .
plotinus.enneades 5.9.12
εἰ δὲ ἀνθρώπου ἐκεῖ , καὶ λογικοῦ ἐκεῖ καὶ τεχνικοῦ , καὶ αἱ τέχναι νοῦ γεννήματα οὖσαι . χρὴ δὲ καὶ τῶν καθόλου λέγειν τὰ εἴδη εἶναι , οὐ Σωκράτους , ἀλλ̓ ἀνθρώπου . ἐπισκεπτέον δὲ περὶ ἀνθρώπου , εἰ καὶ ὁ καθέκαστα : τὸ δὲ καθέκαστον , ὅτι μὴ τὸ ʽ??ʼ ἄλλο ἄλλῳ : οἷον ὅτι ὁ μὲν σιμός , ὁ δὲ γρυπός . γρυπότητα μὲν καὶ σιμότητα διαφορὰς ἐν εἴδει θετέον ἀνθρώπου , ὥσπερ ζῴου διαφοραί εἰσιν : ἥκειν δὲ καὶ παρὰ τῆς ὕλης τὸ τὸν μὲν τοιάνδε γρυπότητα , τὸν δὲ τοιάνδε : καὶ χρωμάτων διαφορὰς τὰς μὲν ἐν λόγῳ οὔσας , τὰς δὲ καὶ ὕλην καὶ τόπον διάφορον ὄντα ποιεῖν .
Lemmas: εἰ δέ ἄνθρωπος ἐκεῖ , καί λογικός ἐκεῖ καί τεχνικός , καί ὁ τέχνη νόος γέννημα εἰμί . χρή δέ καί ὁ καθόλου λέγω ὁ εἶδος εἰμί , οὐ Σωκράτης , ἀλλά ἄνθρωπος . ἐπισκοπέω δέ περί ἄνθρωπος , εἰ καί ὁ καθέκαστα : ὁ δέ καθέκαστος , ὅτι μή ὁ ʽ??ʼ ἄλλος ἄλλος : οἷος ὅτι ὁ μέν σιμός , ὁ δέ γρυπός . γρυπότης μέν καί σιμότης διαφορά ἐν εἶδος τίθημι ἄνθρωπος , ὥσπερ ζῷον διαφορά εἰμί : ἥκω δέ καί παρά ὁ ὕλη ὁ ὁ μέν τοιόσδε γρυπότης , ὁ δέ τοιόσδε : καί χρῶμα διαφορά ὁ μέν ἐν λόγος εἰμί , ὁ δέ καί ὕλη καί τόπος διάφορος εἰμί ποιέω .
plotinus.enneades 5.9.13
λοιπὸν δὲ εἰπεῖν , εἰ μόνα τὰ ἐν αἰσθητῷ ἐκεῖ , ἢ καί , ὥσπερ ἀνθρώπου ὁ αὐτοάνθρωπος ἕτερος , οὕτω καὶ ψυχῆς αὐτοψυχὴ ἑτέρα ἐκεῖ καὶ νοῦ αὐτονοῦς . λεκτέον δὴ πρῶτον μέν , ὅτι οὐ πάντα δεῖ , ὅσα ἐνταῦθα , εἴδωλα νομίζειν ἀρχετύπων , οὐδὲ ψυχὴν εἴδωλον εἶναι αὐτοψυχῆς , τιμιότητι δὲ ἄλλην ἄλλης διαφέρειν καὶ εἶναι καὶ ἐνταῦθα , ἴσως δὲ οὐχ ὡς ἐνταῦθα , αὐτοψυχήν . εἶναι δὲ ψυχῆς ὄντως οὔσης ἑκάστης καὶ δικαιοσύνην δή τινα καὶ σωφροσύνην , καὶ ἐν ταῖς παῤ ἡμῖν ψυχαῖς ἐπιστήμην ἀληθινήν , οὐκ εἴδωλα οὐδὲ εἰκόνας ἐκείνων ὡς ἐν αἰσθητῷ , ἀλλὰ ταὐτὰ ἐκεῖνα ἄλλον τρόπον ὄντα ἐνταῦθα : οὐ γὰρ ἔν τινι τόπῳ ἀφωρισμένα ἐκεῖνα : ὥστε , ὅπου ψυχὴ σώματος ἐξανέδυ , ἐκεῖ κἀκεῖνα . ὁ μὲν γὰρ αἰσθητὸς κόσμος μοναχοῦ , ὁ δὲ νοητὸς πανταχοῦ . ὅσα μὲν οὖν ψυχὴ ἡ τοιαύτη ἐνταῦθα , ταῦτα ἐκεῖ : ὥστε , εἰ τὰ ἐν τῷ αἰσθητῷ τὰ ἐν τοῖς ὁρωμένοις λαμβάνοιτο , οὐ μόνον τὰ ὄντα ἐν τῷ αἰσθητῷ ἐκεῖ , ἀλλὰ καὶ πλείω : εἰ δὲ τὰ ἐν τῷ κόσμῳ λέγοιτο συμπεριλαμβανομένων καὶ ψυχῆς καὶ τῶν ἐν ψυχῇ , πάντα ἐνταῦθα , ὅσα κἀκεῖ .
Lemmas: λοιπός δέ λέγω , εἰ μόνος ὁ ἐν αἰσθητός ἐκεῖ , ἤ καί , ὥσπερ ἄνθρωπος ὁ αὐτοάνθρωπος ἕτερος , οὕτως καί ψυχή αὐτοψυχή ἕτερος ἐκεῖ καί νόος αὐτονής . λεκτέος δή πρῶτος μέν , ὅτι οὐ πᾶς δέω , ὅσος ἐνταῦθα , εἴδωλον νομίζω ἀρχέτυπος , οὐδέ ψυχή εἴδωλον εἰμί αὐτοψυχή , τιμιότης δέ ἄλλος ἄλλος διαφέρω καί εἰμί καί ἐνταῦθα , ἴσως δέ οὐ ὡς ἐνταῦθα , αὐτοψυχή . εἰμί δέ ψυχή ὄντως εἰμί ἕκαστος καί δικαιοσύνη δή τις καί σωφροσύνη , καί ἐν ὁ παρά ἐγώ ψυχή ἐπιστήμη ἀληθινός , οὐ εἴδωλον οὐδέ εἰκών ἐκεῖνος ὡς ἐν αἰσθητός , ἀλλά αὐτός ἐκεῖνος ἄλλος τρόπος εἰμί ἐνταῦθα : οὐ γάρ ἐν τις τόπος ἀφορίζω ἐκεῖνος : ὥστε , ὅπου ψυχή σῶμα ἐξαναδύομαι , ἐκεῖ ἐκεῖνος . ὁ μέν γάρ αἰσθητός κόσμος μοναχοῦ , ὁ δέ νοητός πανταχοῦ . ὅσος μέν οὖν ψυχή ὁ τοιοῦτος ἐνταῦθα , οὗτος ἐκεῖ : ὥστε , εἰ ὁ ἐν ὁ αἰσθητός ὁ ἐν ὁ ὁράω λαμβάνω , οὐ μόνος ὁ εἰμί ἐν ὁ αἰσθητός ἐκεῖ , ἀλλά καί πολύς : εἰ δέ ὁ ἐν ὁ κόσμος λέγω συμπεριλαμβάνω καί ψυχή καί ὁ ἐν ψυχή , πᾶς ἐνταῦθα , ὅσος ἐκεῖ .
plotinus.enneades 5.9.14
τὴν οὖν τὰ πάντα περιλαβοῦσαν ἐν τῷ νοητῷ φύσιν ταύτην ἀρχὴν θετέον . καὶ πῶς , τῆς μὲν ἀρχῆς τῆς ὄντως ἑνὸς καὶ ἁπλοῦ πάντη οὔσης , πλήθους δὲ ἐν τοῖς οὖσιν ὄντος ; πῶς παρὰ τὸ ἓν τὸ πλῆθος , καὶ πῶς τὰ πάντα ταῦτα , καὶ διὰ τί νοῦς ταῦτα καὶ πόθεν , λεκτέον ἀπ̓ ἄλλης ἀρχῆς ἀρχομένοις . περὶ δὲ τῶν ἐκ σήψεως καὶ τῶν χαλεπῶν , εἰ κἀκεῖ εἶδος , καὶ εἰ ῥύπου καὶ πηλοῦ , λεκτέον , ὡς , ὅσα κομίζεται νοῦς ἀπὸ τοῦ πρώτου , πάντα ἄριστα : ἐν οἷς οὐ ταῦτα : οὐδ̓ ἐκ τούτων νοῦς , ἀλλὰ ψυχὴ παρὰ νοῦ , λαβοῦσα παρὰ ὕλης ἄλλα , ἐν οἷς ταῦτα . περὶ δὲ τούτων σαφέστερον λεχθήσεται ἐπανελθοῦσιν ἐπὶ τὴν ἀπορίαν , πῶς ἐξ ἑνὸς πλῆθος . ὅτι δὲ τὰ σύνθετα εἰκῇ ὄντα , οὐ νῷ , ἀλλ̓ ἐφ̓ ἑαυτῶν αἰσθητὰ συνελθόντα , οὐκ ἐν εἴδεσι , τά τε ἐκ σήψεως ψυχῆς ἄλλο τι ἴσως ἀδυνατούσης : εἰ δὲ μή , ἐποίησεν ἄν τι τῶν φύσει : ποιεῖ γοῦν ὅπου δύναται : περὶ δὲ τῶν τεχνῶν , ὅτι ἐν τῷ αὐτοανθρώπῳ περιέχονται ὅσαι τέχναι ἀναφέρονται πρὸς τὰ κατὰ φύσιν ἀνθρώπῳ : πρότερον δὲ ἄλλην καθόλου , καὶ τῆς καθόλου αὐτοψυχήν , ἤτοι τὴν ζωὴν τὴν ἐν νῷ πρὶν γενέσθαι ψυχήν , ἵνα καὶ γένηται αὐτοψυχὴν ἐκείνην λέγειν .
Lemmas: ὁ οὖν ὁ πᾶς περιλαμβάνω ἐν ὁ νοητός φύσις οὗτος ἀρχή τίθημι . καί πῶς , ὁ μέν ἀρχή ὁ ὄντως εἷς καί ἁπλόος πάντῃ εἰμί , πλῆθος δέ ἐν ὁ εἰμί εἰμί ; πῶς παρά ὁ εἷς ὁ πλῆθος , καί πῶς ὁ πᾶς οὗτος , καί διά τίς νόος οὗτος καί πόθεν , λεκτέος ἀπό ἄλλος ἀρχή ἄρχω . περί δέ ὁ ἐκ σῆψις καί ὁ χαλεπός , εἰ ἐκεῖ εἶδος , καί εἰ ῥύπος καί πηλός , λεκτέος , ὡς , ὅσος κομίζω νόος ἀπό ὁ πρῶτος , πᾶς ἀγαθός : ἐν ὅς οὐ οὗτος : οὐδέ ἐκ οὗτος νόος , ἀλλά ψυχή παρά νόος , λαμβάνω παρά ὕλη ἄλλος , ἐν ὅς οὗτος . περί δέ οὗτος σαφής λέγω ἐπανέρχομαι ἐπί ὁ ἀπορία , πῶς ἐκ εἷς πλῆθος . ὅτι δέ ὁ σύνθετος εἰκῇ εἰμί , οὐ νόος , ἀλλά ἐπί ἑαυτοῦ αἰσθητός συνέρχομαι , οὐ ἐν εἶδος , ὁ τε ἐκ σῆψις ψυχή ἄλλος τις ἴσως ἀδυνατέω : εἰ δέ μή , ποιέω ἄν τις ὁ φύσις : ποιέω γοῦν ὅπου δύναμαι : περί δέ ὁ τέχνη , ὅτι ἐν ὁ αὐτοάνθρωπος περιέχω ὅσος τέχνη ἀναφέρω πρός ὁ κατά φύσις ἄνθρωπος : πρότερος δέ ἄλλος καθόλου , καί ὁ καθόλου αὐτοψυχή , ἤτοι ὁ ζωή ὁ ἐν νόος πρίν γίγνομαι ψυχή , ἵνα καί γίγνομαι αὐτοψυχή ἐκεῖνος λέγω .
plotinus.enneades 6.1.2
πάλιν οὖν ἆρα γένη νομιστέον εἶναι ; καὶ πῶς ἓν γένος ἡ οὐσία ; ἀπὸ γὰρ ταύτης πάντως ἀρκτέον . ὅτι μὲν ἓν ἐπί τε τῆς νοητῆς ἐπί τε τῆς αἰσθητῆς κοινὸν εἶναι ἀδύνατον τὸ τῆς οὐσίας , εἴρηται . καὶ προσέτι ἄλλο τι ἔσται πρό τε τῆς νοητῆς καὶ πρὸ τῆς αἰσθητῆς , ἄλλο τι ὂν κατηγορούμενον κατ̓ ἀμφοῖν , ὃ οὔτε σῶμα οὔτε ἀσώματον ἂν εἴη : ἔσναι γὰρ ἢ τὸ σῶμα ἀσώματον , ἢ τὸ ἀσώματον σῶμα . οὐ μὴν ἀλλὰ ἐπ’ αὐτῶν τῶν τῇδε οὐσιῶν ζητητέον , τί κοινὸν ἐπὶ τῆς ὕλης καὶ τοῦ εἴδους καὶ τοῦ ἐξ ἀμφοῖν . πάντα γὰρ ταῦτα οὐσίας λέγουσιν εἶναι , καὶ οὐ τὸ ἴσον εἰς οὐσίαν ἔχειν , ὅταν μᾶλλον λέγηται τὸ εἶδος οὐσία ἢ ἡ ὕλη : καὶ ὀρθῶς : οἱ δ̓ ἂν εἴποιεν τὴν ὕλην μᾶλλον . αἱ δὲ πρῶται λεγόμεναι οὐσίαι πρὸς τὰς δευτέρας τί ἂν ἔχοιεν κοινόν ; ὁπότε παρὰ τῶν προτέρων ἔχουσιν αἱ δεύτεραι τὸ οὐσίαι λέγεσθαι ὅλως δὲ τί ἐστιν ἡ οὐσία εἰπεῖν οὐκ ἔστιν : οὐδὲ γάρ , εἰ τὸ ἴδιόν τις ἀποδοίη , ἤδη ἔχει τὸ τί ἐστι , καὶ ἴσως οὐδὲ τὸ ἓν καὶ ταὐτὸν ἀριθμῷ δεκτικὸν τῶν ἐναντίων ἐπὶ πάντων ἁρμόσει .
Lemmas: πάλιν οὖν ἆρα γένος νομίζω εἰμί ; καί πῶς εἷς γένος ὁ οὐσία ; ἀπό γάρ οὗτος πάντως ἄρχω . ὅτι μέν εἷς ἐπί τε ὁ νοητός ἐπί τε ὁ αἰσθητός κοινός εἰμί ἀδύνατος ὁ ὁ οὐσία , λέγω . καί προσέτι ἄλλος τις εἰμί πρό τε ὁ νοητός καί πρό ὁ αἰσθητός , ἄλλος τις εἰμί κατηγορέω κατά ἄμφω , ὅς οὔτε σῶμα οὔτε ἀσώματος ἄν εἰμί : ἔσσκω γάρ ἤ ὁ σῶμα ἀσώματος , ἤ ὁ ἀσώματος σῶμα . οὐ μήν ἀλλά ἐπί αὐτός ὁ τῇδε οὐσία ζητέω , τίς κοινός ἐπί ὁ ὕλη καί ὁ εἶδος καί ὁ ἐκ ἄμφω . πᾶς γάρ οὗτος οὐσία λέγω εἰμί , καί οὐ ὁ ἴσος εἰς οὐσία ἔχω , ὅταν μάλα λέγω ὁ εἶδος οὐσία ἤ ὁ ὕλη : καί ὀρθός : ὁ δέ ἄν λέγω ὁ ὕλη μάλα . ὁ δέ πρῶτος λέγω οὐσία πρός ὁ δεύτερος τίς ἄν ἔχω κοινός ; ὁπότε παρά ὁ πρότερος ἔχω ὁ δεύτερος ὁ οὐσία λέγω ὅλος δέ τις εἰμί ὁ οὐσία λέγω οὐ εἰμί : οὐδέ γάρ , εἰ ὁ ἴδιος τις ἀποδίδωμι , ἤδη ἔχω ὁ τις εἰμί , καί ἴσως οὐδέ ὁ εἷς καί αὐτός ἀριθμός δεκτικός ὁ ἐναντίος ἐπί πᾶς ἁρμόζω .
plotinus.enneades 6.1.3
ἀλλ̓ ἆρα μίαν τινὰ κατηγορίαν λεκτέον ὁμοῦ συλλαβοῦσι τὴν νοητὴν οὐσίαν , τὴν ὕλην , τὸ εἶδος , τὸ ἐξ ἀμφοῖν ; οἷον εἴ τις τὸ τῶν Ἡρακλειδῶν γένος ἕν τι λέγοι , οὐχ ὡς κοινὸν κατὰ πάντων , ἀλλ̓ ὡς ἀφ̓ ἑνός : πρώτως γὰρ καὶ οὐσία ἐκείνη , δευτέρως δὲ καὶ ἧττον τὰ ἄλλα . ἀλλὰ τί κωλύει μίαν κατηγορίαν τὰ πάντα εἶναι ; καὶ γὰρ τὰ ἄλλα πάντα ἀπὸ τῆς οὐσίας τὰ λεγόμενα εἶναι . ἢ ἐκεῖνα μὲν πάθη , αἱ δ̓ οὐσίαι ἐφεξῆς ἄλλως . ἀλλὰ γὰρ καὶ οὕτως οὔπω ἔχομεν ἐπερείσασθαι τῇ οὐσίᾳ , οὐδὲ τὸ κυριώτατον λαβεῖν , ἵν̓ ἀπὸ τούτου καὶ τὰς ἄλλας . συγγενεῖς μὲν δὴ οὕτως ἔστωσαν πᾶσαι αἱ λεγόμεναι οὐσίαι ἔχουσαί τι παρὰ τὰ ἄλλα γένη . τί ἄρα γε αὐτὸ τοῦτο τὸ τὶ καὶ τὸ τόδε καὶ τὸ ὑποκείμενον καὶ μὴ ἐπικείμενον μηδ̓ ἐν ἄλλῳ ὡς ἐν ὑποκειμένῳ μηδ̓ ὅ ἐστιν ἄλλου ὄν , οἷον λευκὸν ποιότης σώματος καὶ ποσὸν οὐσίας , καὶ χρόνος κινήσεώς τι καὶ κίνησις τοῦ κινουμένου ; ἀλλ̓ ἡ δευτέρα οὐσία κατ̓ ἄλλου . ἢ ἄλλον τρόπον τὸ κατ̓ ἄλλου ἐνταῦθα , ὡς γένος ἐνυπάρχον ʽκαὶ ἐνυπάρχον ὡς μέροσ̓ καὶ τὸ τὶ ἐκείνου , τὸ δὲ λευκὸν κατ̓ ἄλλου , ὅτι ἐν ἄλλῳ . ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἴδια ἄν τις λέγοι πρὸς τὰ ἄλλα καὶ διὰ τοῦτο εἰς ἓν οὕτω συνάγοι καὶ οὐσίας λέγοι , ἓν δέ τι γένος οὐκ ἂν λέγοι , οὐδὲ δηλοῖ πω τὴν ἔννοιαν τῆς οὐσίας καὶ τὴν φύσιν . καὶ ταῦτα μὲν ἐνταῦθα κείσθω : ἐπὶ δὲ τὴν τοῦ ποσοῦ ἴωμεν φύσιν .
Lemmas: ἀλλά ἆρα εἷς τις κατηγορία λεκτέος ὁμοῦ συλλαμβάνω ὁ νοητός οὐσία , ὁ ὕλη , ὁ εἶδος , ὁ ἐκ ἄμφω ; οἷον εἰ τις ὁ ὁ Ἡρακλείδαι γένος εἷς τις λέγω , οὐ ὡς κοινός κατά πᾶς , ἀλλά ὡς ἀπό εἷς : πρῶτος γάρ καί οὐσία ἐκεῖνος , δεύτερος δέ καί ἥσσων ὁ ἄλλος . ἀλλά τίς κωλύω εἷς κατηγορία ὁ πᾶς εἰμί ; καί γάρ ὁ ἄλλος πᾶς ἀπό ὁ οὐσία ὁ λέγω εἰμί . ἤ ἐκεῖνος μέν πάθος , ὁ δέ οὐσία ἐφεξῆς ἄλλος . ἀλλά γάρ καί οὕτως οὔπω ἔχω ἐπερείδω ὁ οὐσία , οὐδέ ὁ κύριος λαμβάνω , ἵνα ἀπό οὗτος καί ὁ ἄλλος . συγγενής μέν δή οὕτως εἰμί πᾶς ὁ λέγω οὐσία ἔχω τις παρά ὁ ἄλλος γένος . τίς ἄρα γε αὐτός οὗτος ὁ τίς καί ὁ ὅδε καί ὁ ὑπόκειμαι καί μή ἐπίκειμαι μηδέ ἐν ἄλλος ὡς ἐν ὑπόκειμαι μηδέ ὅς εἰμί ἄλλος εἰμί , οἷος λευκός ποιότης σῶμα καί ποσός οὐσία , καί χρόνος κίνησις τις καί κίνησις ὁ κινέω ; ἀλλά ὁ δεύτερος οὐσία κατά ἄλλος . ἤ ἄλλος τρόπος ὁ κατά ἄλλος ἐνταῦθα , ὡς γένος ἐνυπάρχω ὅς ἐνυπάρχω ὡς μείρομαι καί ὁ τίς ἐκεῖνος , ὁ δέ λευκός κατά ἄλλος , ὅτι ἐν ἄλλος . ἀλλά οὗτος μέν ἴδιος ἄν τις λέγω πρός ὁ ἄλλος καί διά οὗτος εἰς εἷς οὕτως συνάγω καί οὐσία λέγω , εἷς δέ τις γένος οὐ ἄν λέγω , οὐδέ δηλόω πω ὁ ἔννοια ὁ οὐσία καί ὁ φύσις . καί οὗτος μέν ἐνταῦθα κεῖμαι : ἐπί δέ ὁ ὁ πός ἔρχομαι φύσις .