plotinus.enneades 6.8.1
Ἆῤ ἔστι καὶ ἐπὶ θεῶν εἴ τί ἐστιν ἐπ’ αὐτοῖς ζητεῖν , ἢ ἐν ἀνθρώπων ἀδυναμίαις τε καὶ ἀμφισβητησίμοις δυνάμεσι τὸ τοιοῦτον ἂν πρέποι ζητεῖν , θεοῖς δὲ τὰ πάντα δύνασθαι ἐπιτρεπτέον , καὶ ἐπ’ αὐτοῖς οὐ μόνον τί , ἀλλὰ καὶ πάντα εἶναι ; ἢ τὴν δύναμιν δὴ πᾶσαν καὶ τὸ ἐπ’ αὐτῷ δὴ πάντα ἑνὶ ἐπιτρεπτέον , τοῖς δ̓ ἄλλοις τὰ μὲν οὕτως , τὰ δ̓ ἐκείνως ἔχειν , καί τισιν ἑκατέρως ; ἢ καὶ ταῦτα μὲν ζητητέον , τολμητέον δὲ καὶ ἐπὶ τῶν πρώτων καὶ τοῦ ἄνω ὑπὲρ πάντα ζητεῖν τὸ τοιοῦτον , πῶς τὸ ἐπ’ αὐτῷ , κἂν πάντα συγχωρῶμεν δύνασθαι . καίτοι καὶ τὸ δύνασθαι τοῦτο σκεπτέον πῶς ποτε λέγεται , μήποτε οὕτως τὸ μὲν δύναμιν , τὸ δ̓ ἐνέργειαν φήσομεν , καὶ ἐνέργειαν μέλλουσαν . ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἐν τῷ παρόντι ἀναβλητέον , πρότερον δὲ ἐφ̓ ἡμῶν αὐτῶν , ἐφ̓ ὧν καὶ ζητεῖν ἔθος , εἴ τι ἐφ̓ ἡμῖν ὂν τυγχάνει . πρῶτον ζητητέον τί ποτε δεῖ τὸ ἐφ̓ ἡμῖν εἶναί τι λέγειν : τοῦτο δ̓ ἐστὶ τίς ἔννοια τοῦ τοιούτου : οὕτω γὰρ ἄν πως γνωσθείη , εἰ καὶ ἐπὶ θεοὺς καὶ ἔτι μᾶλλον ἐπὶ θεὸν ἁρμόζει μεταφέρειν ἢ οὐ μετενεκτέον ἢ μετενεκτέον μέν , ζητητέον δέ , πῶς τὸ ἐπ’ αὐτοῖς τοῖς τε ἄλλοις καὶ ἐπὶ τῶν πρώτων . τί τοίνυν νοοῦντες τὸ ἐφ̓ ἡμῖν λέγομεν καὶ διὰ τί ζητοῦντες ; ἐγὼ μὲν οἶμαι , ἐν ταῖς ἐναντίαις κινούμενοι τύχαις τε καὶ ἀνάγκαις καὶ παθῶν ἰσχυραῖς προσβολαῖς τὴν ψυχὴν κατεχούσαις , ἅπαντα ταῦτα κύρια νομίσαντες εἶναι καὶ δουλεύοντες αὐτοῖς καὶ φερόμενοι ᾗ ἐκεῖνα ἄγει , μή ποτε οὐδέν ἐσμεν οὐδέ τί ἐστιν ἐφ̓ ἡμῖν ἠπορήσαμεν , ὡς τούτου ἐσομένου ἂν ἐφ̓ ἡμῖν , ὃ μὴ τύχαις δουλεύοντες μηδὲ ἀνάγκαις μηδὲ πάθεσιν ἰσχυροῖς πράξαιμεν ἂν βουληθέντες οὐδενὸς ἐναντιουμένου ταῖς βουλήσεσιν . εἰ δὲ τοῦτο , εἴη ἂν ἡ ἔννοια τοῦ ἐφ̓ ἡμῖν , ὃ τῇ βουλήσει δουλεύει καὶ παρὰ τοσοῦτον ἂν γένοιτο ἢ μή , παῤ ὅσον βουληθείημεν ἄν . ἑκούσιον μὲν γὰρ πᾶν , ὃ μὴ βίᾳ μετὰ τοῦ εἰδέναι , ἐφ̓ ἡμῖν δέ , ὃ καὶ κύριοι πρᾶξαι : καὶ συνθέοι μὲν ἂν πολλαχοῦ ἄμφω καὶ τοῦ λόγου αὐτῶν ἑτέρου ὄντος , ἔστι δ̓ οὗ καὶ διαφωνήσειεν ἄν : οἷον εἰ κύριος ἦν τοῦ ἀποκτεῖναι , ἦν ἂν οὐχ ἑκούσιον αὐτῷ πεπραχότι , εἰ τὸν πατέρα ἠγνόει τοῦτον εἶναι : τάχα δ̓ ἂν κἀκεῖνο διαφωνοῖ ἔχοντι τὸ ἐφ̓ ἑαυτῷ . δεῖ δὴ καὶ τὴν εἴδησιν ἐν τῷ ἑκουσίῳ οὐκ ἐν τοῖς καθ̓ ἕκαστα μόνον εἶναι , ἀλλὰ καὶ ὅλως . διὰ τί γάρ , εἰ μὲν ἀγνοεῖ , ὅτι φίλιος , ἀκούσιον , εἰ δὲ ἀγνοεῖ , ὅτι μὴ δεῖ , οὐκ ἀκούσιον ; εἰ δ̓ ὅτι ἔδει μανθάνειν , οὐχ ἑκούσιον τὸ μὴ εἰδέναι , ὅτι ἔδει μανθάνειν , ἢ τὸ ἀπάγον ἀπὸ τοῦ μανθάνειν .
Lemmas: ἄρ εἰμί καί ἐπί θεός εἰ τις εἰμί ἐπί αὐτός ζητέω , ἤ ἐν ἄνθρωπος ἀδυναμία τε καί ἀμφισβητήσιμος δύναμις ὁ τοιοῦτος ἄν πρέπω ζητέω , θεός δέ ὁ πᾶς δύναμαι ἐπιτρεπτέον , καί ἐπί αὐτός οὐ μόνος τίς , ἀλλά καί πᾶς εἰμί ; ἤ ὁ δύναμις δή πᾶς καί ὁ ἐπί αὐτός δή πᾶς εἷς ἐπιτρεπτέον , ὁ δέ ἄλλος ὁ μέν οὕτως , ὁ δέ ἐκεῖνος ἔχω , καί τις ἑκάτερος ; ἤ καί οὗτος μέν ζητέω , τολμάω δέ καί ἐπί ὁ πρῶτος καί ὁ ἄνω ὑπέρ πᾶς ζητέω ὁ τοιοῦτος , πῶς ὁ ἐπί αὐτός , ἐάν πᾶς συγχωρέω δύναμαι . καίτοι καί ὁ δύναμαι οὗτος σκοπέω πῶς ποτέ λέγω , μήποτε οὕτως ὁ μέν δύναμις , ὁ δέ ἐνέργεια φημί , καί ἐνέργεια μέλλω . ἀλλά οὗτος μέν ἐν ὁ πάρειμι ἀναβλητέω , πρότερος δέ ἐπί ἐγώ αὐτός , ἐπί ὅς καί ζητέω ἔθος , εἰ τις ἐπί ἐγώ εἰμί τυγχάνω . πρῶτος ζητέω τίς ποτέ δέω ὁ ἐπί ἐγώ εἰμί τις λέγω : οὗτος δέ εἰμί τίς ἔννοια ὁ τοιοῦτος : οὕτως γάρ ἄν πως γιγνώσκω , εἰ καί ἐπί θεός καί ἔτι μάλα ἐπί θεός ἁρμόζω μεταφέρω ἤ οὐ μετενεκτέον ἤ μετενεκτέον μέν , ζητέω δέ , πῶς ὁ ἐπί αὐτός ὁ τε ἄλλος καί ἐπί ὁ πρῶτος . τίς τοίνυν νοέω ὁ ἐπί ἐγώ λέγω καί διά τίς ζητέω ; ἐγώ μέν οἴομαι , ἐν ὁ ἐναντίος κινέω τύχη τε καί ἀνάγκη καί πάθος ἰσχυρός προσβολή ὁ ψυχή κατέχω , ἅπας οὗτος κύριος νομίζω εἰμί καί δουλεύω αὐτός καί φέρω ᾗ ἐκεῖνος ἄγω , μή ποτέ οὐδείς εἰμί οὐδέ τις εἰμί ἐπί ἐγώ ἀπορέω , ὡς οὗτος εἰμί ἄν ἐπί ἐγώ , ὅς μή τύχη δουλεύω μηδέ ἀνάγκη μηδέ πάθος ἰσχυρός πράσσω ἄν βούλομαι οὐδείς ἐναντιόω ὁ βούλησις . εἰ δέ οὗτος , εἰμί ἄν ὁ ἔννοια ὁ ἐπί ἐγώ , ὅς ὁ βούλησις δουλεύω καί παρά τοσοῦτος ἄν γίγνομαι ἤ μή , παρά ὅσος βούλομαι ἄν . ἑκούσιος μέν γάρ πᾶς , ὅς μή βία μετά ὁ οἶδα , ἐπί ἐγώ δέ , ὅς καί κύριος πράσσω : καί συνθέω μέν ἄν πολλαχοῦ ἄμφω καί ὁ λόγος αὐτός ἕτερος εἰμί , εἰμί δέ ὅς καί διαφωνέω ἄν : οἷος εἰ κύριος εἰμί ὁ ἀποκτείνω , εἰμί ἄν οὐ ἑκούσιος αὐτός πράσσω , εἰ ὁ πατήρ ἀγνοέω οὗτος εἰμί : τάχα δέ ἄν ἐκεῖνος διαφωνέω ἔχω ὁ ἐπί ἑαυτοῦ . δέω δή καί ὁ εἴδησις ἐν ὁ ἑκούσιος οὐ ἐν ὁ κατά ἕκαστος μόνος εἰμί , ἀλλά καί ὅλος . διά τίς γάρ , εἰ μέν ἀγνοέω , ὅτι φίλιος , ἀκούσιος , εἰ δέ ἀγνοέω , ὅτι μή δέω , οὐ ἀκούσιος ; εἰ δέ ὅτι δέω μανθάνω , οὐ ἑκούσιος ὁ μή οἶδα , ὅτι δέω μανθάνω , ἤ ὁ ἀπάγω ἀπό ὁ μανθάνω .