plotinus.enneades 6.2.17
ἀλλὰ τὸ καλὸν καὶ τὸ ἀγαθὸν καὶ αἱ ἀρεταὶ διὰ τί οὐκ ἐν τοῖς πρώτοις , ἐπιστήμη , νοῦς ; ἢ τὸ μὲν ἀγαθόν , εἰ τὸ πρῶτον , ἣν δὴ λέγομεν τὴν τοῦ ἀγαθοῦ φύσιν , καθ̓ ἧς οὐδὲν κατηγορεῖται , ἀλλ̓ ἡμεῖς μὴ ἔχοντες ἄλλως σημῆναι οὕτω λέγομεν , γένος οὐδενὸς ἂν εἴη . οὐ γὰρ κατ̓ ἄλλων λέγεται ἢ ἦν ἂν καθ̓ ὧν λέγεται ἕκαστον ἐκεῖνο λεγόμενον : καὶ πρὸ οὐσίας δὲ ἐκεῖνο , οὐκ ἐν οὐσίᾳ . εἰ δ̓ ὡς ποιὸν τὸ ἀγαθόν , ὅλως τὸ ποιὸν οὐκ ἐν τοῖς πρώτοις . τί οὖν ; ἡ τοῦ ὄντος φύσις οὐκ ἀγαθόν ; ἢ πρῶτον μὲν ἄλλως καὶ οὐκ ἐκείνως , ὡς τὸ πρῶτον : καὶ ἔστιν ἀγαθὸν οὐχ ὡς ποιόν , ἀλλ̓ ἐν αὐτῷ . ἀλλὰ καὶ τὰ ἄλλα ἔφαμεν γένη ἐν αὐτῷ , καὶ διότι κοινόν τι ἦν ἕκαστον καὶ ἐν πολλοῖς ἑωρᾶτο , γένος . εἰ οὖν καὶ τὸ ἀγαθὸν ὁρᾶται ἐφ̓ ἑκάστῳ μέρει τῆς οὐσίας ἢ τοῦ ὄντος ἢ ἐπὶ τοῖς πλείστοις , διὰ τί οὐ γένος καὶ ἐν τοῖς πρώτοις ; ἢ ἐν ἅπασι τοῖς μέρεσιν οὐ ταὐτόν , ἀλλὰ πρώτως καὶ δευτέρως καὶ ὑστέρως : ἢ γὰρ ὅτι θάτερον παρὰ θατέρου , τὸ ὕστερον παρὰ τοῦ προτέρου , ἢ ὅτι παῤ ἑνὸς πάντα τοῦ ἐπέκεινα , ἄλλα ἄλλως κατὰ φύσιν τὴν αὐτῶν μεταλαμβάνει . εἰ δὲ δὴ καὶ γένος ἐθέλοι τις θέσθαι , ὕστερον : ὕστερον γὰρ τῆς οὐσίας καὶ τοῦ τί ἐστι τὸ εἶναι αὐτὸ ἀγαθόν , κἂν ἀεὶ συνῇ , ἐκεῖνα δὲ ἦν τοῦ ὄντος ᾗ ὂν καὶ εἰς τὴν οὐσίαν . ἐντεῦθεν γὰρ καὶ τὸ ἐπέκεινα τοῦ ὄντος , ἐπειδὴ τὸ ὂν καὶ ἡ οὐσία οὐ δύναται μὴ πολλὰ εἶναι , ἀλλὰ ἀνάγκη αὐτὸ ἔχειν ταῦτα ἠριθμημένα γένη καὶ εἶναι ἓν πολλά . εἰ μέντοι τὸ ἀγαθὸν τὸ ἐν τῷ ὄντι μὴ ὀκνοῖμεν λέγειν τὴν ἐνέργειαν αὐτοῦ τὴν κατὰ φύσιν πρὸς τὸ ἕν , τοῦτο εἶναι τὸ ἀγαθὸν αὐτοῦ , ἵν̓ ἐκεῖθεν ἀγαθοειδὲς ᾖ , ἔσται τὸ ἀγαθὸν τοῦτο ἐνέργεια πρὸς τὸ ἀγαθόν : τοῦτο δὲ ἡ ζωὴ αὐτοῦ : τοῦτο δὲ ἡ κίνησις , ἣ ἤδη ἐστὶν ἕν τι τῶν γενῶν .
Lemmas: ἀλλά ὁ καλός καί ὁ ἀγαθός καί ὁ ἀρετή διά τίς οὐ ἐν ὁ πρῶτος , ἐπιστήμη , νόος ; ἤ ὁ μέν ἀγαθός , εἰ ὁ πρῶτος , ὅς δή λέγω ὁ ὁ ἀγαθός φύσις , κατά ὅς οὐδείς κατηγορέω , ἀλλά ἐγώ μή ἔχω ἄλλος σημαίνω οὕτως λέγω , γένος οὐδείς ἄν εἰμί . οὐ γάρ κατά ἄλλος λέγω ἤ εἰμί ἄν κατά ὅς λέγω ἕκαστος ἐκεῖνος λέγω : καί πρό οὐσία δέ ἐκεῖνος , οὐ ἐν οὐσία . εἰ δέ ὡς ποιός ὁ ἀγαθός , ὅλος ὁ ποιός οὐ ἐν ὁ πρῶτος . τίς οὖν ; ὁ ὁ εἰμί φύσις οὐ ἀγαθός ; ἤ πρῶτος μέν ἄλλος καί οὐ ἐκεῖνος , ὡς ὁ πρῶτος : καί εἰμί ἀγαθός οὐ ὡς ποιός , ἀλλά ἐν αὐτός . ἀλλά καί ὁ ἄλλος φημί γένος ἐν αὐτός , καί διότι κοινός τις εἰμί ἕκαστος καί ἐν πολύς ὁράω , γένος . εἰ οὖν καί ὁ ἀγαθός ὁράω ἐπί ἕκαστος μέρος ὁ οὐσία ἤ ὁ εἰμί ἤ ἐπί ὁ πολύς , διά τίς οὐ γένος καί ἐν ὁ πρῶτος ; ἤ ἐν ἅπας ὁ μέρος οὐ αὐτός , ἀλλά πρῶτος καί δεύτερος καί ὕστερος : ἤ γάρ ὅτι ἕτερος παρά ἕτερος , ὁ ὕστερον παρά ὁ πρότερος , ἤ ὅτι παρά εἷς πᾶς ὁ ἐπέκεινα , ἄλλος ἄλλος κατά φύσις ὁ αὐτός μεταλαμβάνω . εἰ δέ δή καί γένος ἐθέλω τις τίθημι , ὕστερον : ὕστερον γάρ ὁ οὐσία καί ὁ τίς εἰμί ὁ εἰμί αὐτός ἀγαθός , ἐάν ἀεί συνέρχομαι , ἐκεῖνος δέ εἰμί ὁ εἰμί ᾗ εἰμί καί εἰς ὁ οὐσία . ἐντεῦθεν γάρ καί ὁ ἐπέκεινα ὁ εἰμί , ἐπειδή ὁ εἰμί καί ὁ οὐσία οὐ δύναμαι μή πολύς εἰμί , ἀλλά ἀνάγκη αὐτός ἔχω οὗτος ἀριθμέω γένος καί εἰμί εἷς πολύς . εἰ μέντοι ὁ ἀγαθός ὁ ἐν ὁ εἰμί μή ὀκνέω λέγω ὁ ἐνέργεια αὐτός ὁ κατά φύσις πρός ὁ εἷς , οὗτος εἰμί ὁ ἀγαθός αὐτός , ἵνα ἐκεῖθεν ἀγαθοειδής εἰμί , εἰμί ὁ ἀγαθός οὗτος ἐνέργεια πρός ὁ ἀγαθός : οὗτος δέ ὁ ζωή αὐτός : οὗτος δέ ὁ κίνησις , ὅς ἤδη εἰμί εἷς τις ὁ γένος .