plotinus.enneades 6.7.1
Εἰς γένεσιν πέμπων ὁ θεὸς ἢ θεός τις τὰς ψυχὰς φωσφόρα περὶ τὸ πρόσωπον ἔθηκεν ὄμματα καὶ τὰ ἄλλα ὄργανα ταῖς αἰσθήσεσιν ἑκάσταις ἔδωκε προορώμενος , ὡς οὕτως ἂν σώζοιτο , εἰ προορῷτο καὶ προακούοι καὶ ἁψαμένη τὸ μὲν φεύγοι , τὸ δὲ διώκοι . πόθεν δὴ προιδὼν ταῦτα ; οὐ γὰρ δὴ πρότερον γενομένων ἄλλων , εἶτα δἰ ἀπουσίαν αἰσθήσεων φθαρέντων , ἔδωκεν ὕστερον ἃ ἔχοντες ἔμελλον ἄνθρωποι καὶ τὰ ἄλλα ζῷα τὸ παθεῖν φυλάξασθαι . ἢ εἴποι ἄν τις , ᾔδει , ὅτι ἐν θερμοῖς καὶ ψυχροῖς ἔσοιτο τὸ ζῷον καὶ τοῖς ἄλλοις σωμάτων πάθεσι : ταῦτα δὲ εἰδώς , ὅπως μὴ φθείροιτο ῥᾳδίως τῶν ζῴων τὰ σώματα , τὸ αἰσθάνεσθαι ἔδωκε , καὶ δἰ ὧν ἐνεργήσουσιν αἱ αἰσθήσεις ὀργάνων . ἀλλ̓ ἤτοι ἐχούσαις τὰς δυνάμεις ἔδωκε τὰ ὄργανα ἢ ἄμφω . ἀλλ̓ εἰ μὲν ἔδωκε καὶ τὰς αἰσθήσεις , οὐκ ἦσαν αἰσθητικαὶ πρότερον ψυχαὶ οὖσαι : εἰ δ̓ εἶχον , ὅτε ἐγένοντο ψυχαί , καὶ ἐγένοντο , ἵν̓ εἰς γένεσιν ἴωσι , σύμφυτον αὐταῖς τὸ εἰς γένεσιν ἰέναι . παρὰ φύσιν ἄρα τὸ ἀπὸ γενέσεως καὶ ἐν τῷ νοητῷ εἶναι : καὶ πεποίηνται δή , ἵνα ἄλλου ὦσι καὶ ἵνα ἐν κακῷ εἶεν : καὶ ἡ πρόνοια , ἵνα σώζοιντο ἐν τῷ κακῷ , καὶ ὁ λογισμὸς ὁ τοῦ θεοῦ οὗτος καὶ ὅλως λογισμός . ἀρχαὶ δὲ λογισμῶν τίνες ; καὶ γάρ , εἰ ἐξ ἄλλων λογισμῶν , δεῖ ἐπί τι πρὸ λογισμοῦ ἢ τινά γε πάντως ἰέναι . τίνες οὖν ἀρχαί ; ἢ γὰρ αἴσθησις ἢ νοῦς . ἀλλὰ αἴσθησις μὲν οὔπω : νοῦς ἄρα . ἀλλ̓ εἰ νοῦς αἱ προτάσεις , τὸ συμπέρασμα ἐπιστήμη : περὶ αἰσθητοῦ οὐδενὸς ἄρα . οὗ γὰρ ἀρχὴ μὲν ἐκ τοῦ νοητοῦ , τελευτὴ δὲ εἰς νοητὸν ἀφικνεῖται , πῶς ἔνι ταύτην τὴν ἕξιν πρὸς αἰσθητοῦ διανόησιν ἀφικνεῖσθαι ; οὔτ̓ οὖν ζῴου πρόνοια οὔθ̓ ὅλως τοῦδε τοῦ παντὸς ἐκ λογισμοῦ ἐγένετο : ἐπεὶ οὐδὲ ὅλως λογισμὸς ἐκεῖ , ἀλλὰ λέγεται λογισμὸς εἰς ἔνδειξιν τοῦ πάντα οὕτως , ὡς ἄν τις σοφὸς ἐκ λογισμοῦ ἐν τοῖς ὑστέροις , καὶ προόρασις , ὅτι οὕτως , ὡς ἄν τις σοφὸς ἐν τοῖς ὕστερον προίδοιτο . ἐν γὰρ τοῖς μὴ γενομένοις πρὸ λογισμοῦ ὁ λογισμὸς χρήσιμον ἀπορίᾳ δυνάμεως τῆς πρὸ λογισμοῦ , καὶ προόρασις , ὅτι μὴ ἦν δύναμις τῷ προορῶντι , καθ̓ ἣν οὐκ ἐδεήθη προοράσεως . καὶ γὰρ ἡ προόρασις , ἵνα μὴ τοῦτο , ἀλλὰ τοῦτο , καὶ οἷον φοβεῖται τὸ μὴ τοιοῦτον : οὗ δὲ τοῦτο μόνον , οὐ προόρασις : καὶ ὁ λογισμὸς τοῦτο ἀντὶ τούτου . μόνου δ̓ ὄντος θατέρου τί καὶ λογίζεται ; πῶς οὖν τὸ μόνον καὶ ἓν καὶ ἁπλῶς ἔχει ἀναπτυσσόμενον τὸ τοῦτο , ἵνα μὴ τοῦτο ; καὶ ἔμελλε γὰρ τοῦτο , εἰ μὴ τοῦτο , καὶ χρήσιμον τοῦτο ἀνεφάνη καὶ σωτήριον τοῦτο γενόμενον . προείδετο ἄρα καὶ προελογίσατο ἄρα . καὶ δὴ καὶ τὸ νῦν ἐξ ἀρχῆς λεχθὲν τὰς αἰσθήσεις διὰ τοῦτο ἔδωκε καὶ τὰς δυνάμεις , εἰ καὶ ὅτι μάλιστα ἄπορος ἡ δόσις καὶ πῶς . οὐ μὴν ἀλλ̓ εἰ δεῖ ἑκάστην ἐνέργειαν μὴ ἀτελῆ εἶναι , μηδὲ θέμις τοῦ θεοῦ ὁτιοῦν ὂν ἄλλο τι νομίζειν ἢ ὅλον τε καὶ πᾶν , δεῖ ἐν ὁτῳοῦν τῶν αὐτοῦ πάντα ἐνυπάρχειν . δεῖ τοίνυν καὶ τοῦ μέλλοντος ἤδη παρόντος εἶναι . οὐ δὴ ὕστερόν τι ἐν ἐκείνῳ , ἀλλὰ τὸ ἤδη ἐκεῖ παρὸν ὕστερον ἐν ἄλλῳ γίνεται . εἰ οὖν ἤδη πάρεστι τὸ μέλλον , ἀνάγκη οὕτω παρεῖναι , ὡς προνενοημένον εἰς τὸ ὕστερον : τοῦτο δέ ἐστιν , ὡς μηδὲν δεῖσθαι μηδενὸς τότε , τοῦτο δ̓ ἐστὶ μηδὲν ἐλλείψοντος . πάντα ἄρα ἤδη ἦν καὶ ἀεὶ ἦν καὶ οὕτως ἦν , ὡς εἰπεῖν ὕστερον τόδε διὰ τόδε : ἐκτεινόμενον μὲν γὰρ καὶ οἷον ἁπλούμενον ἔχει δεικνύναι τόδε μετὰ τόδε , ὁμοῦ δὲ ὂν πᾶν τόδε : τοῦτο δέ ἐστιν ἔχον ἐν ἑαυτῷ καὶ τὴν αἰτίαν .
Lemmas: εἰς γένεσις πέμπω ὁ θεός ἤ θεός τις ὁ ψυχή φωσφόρος περί ὁ πρόσωπον τίθημι ὄμμα καί ὁ ἄλλος ὄργανον ὁ αἴσθησις ἑκαστός δίδωμι προοράω , ὡς οὕτως ἄν σῴζω , εἰ προοράω καί προακούω καί ἅπτω ὁ μέν φεύγω , ὁ δέ διώκω . πόθεν δή προοράω οὗτος ; οὐ γάρ δή πρότερος γίγνομαι ἄλλος , εἶτα διά ἀπουσία αἴσθησις φθείρω , δίδωμι ὕστερον ὅς ἔχω μέλλω ἄνθρωπος καί ὁ ἄλλος ζῷον ὁ πάσχω φυλάσσω . ἤ λέγω ἄν τις , οἶδα , ὅτι ἐν θερμός καί ψυχρός εἰμί ὁ ζῷον καί ὁ ἄλλος σῶμα πάθος : οὗτος δέ οἶδα , ὅπως μή φθείρω ῥᾴδιος ὁ ζῷον ὁ σῶμα , ὁ αἰσθάνομαι δίδωμι , καί διά ὅς ἐνεργέω ὁ αἴσθησις ὄργανον . ἀλλά ἤτοι ἔχω ὁ δύναμις δίδωμι ὁ ὄργανον ἤ ἄμφω . ἀλλά εἰ μέν δίδωμι καί ὁ αἴσθησις , οὐ εἰμί αἰσθητικός πρότερος ψυχή εἰμί : εἰ δέ ἔχω , ὅτε γίγνομαι ψυχή , καί γίγνομαι , ἵνα εἰς γένεσις ἔρχομαι , σύμφυτος αὐτός ὁ εἰς γένεσις ἔρχομαι . παρά φύσις ἄρα ὁ ἀπό γένεσις καί ἐν ὁ νοητός εἰμί : καί ποιέω δή , ἵνα ἄλλος εἰμί καί ἵνα ἐν κακός εἰμί : καί ὁ πρόνοια , ἵνα σῴζω ἐν ὁ κακός , καί ὁ λογισμός ὁ ὁ θεός οὗτος καί ὅλος λογισμός . ἀρχή δέ λογισμός τίς ; καί γάρ , εἰ ἐκ ἄλλος λογισμός , δέω ἐπί τις πρό λογισμός ἤ τις γε πάντως ἔρχομαι . τίς οὖν ἀρχή ; ἤ γάρ αἴσθησις ἤ νόος . ἀλλά αἴσθησις μέν οὔπω : νόος ἄρα . ἀλλά εἰ νόος ὁ πρότασις , ὁ συμπέρασμα ἐπιστήμη : περί αἰσθητός οὐδείς ἄρα . ὅς γάρ ἀρχή μέν ἐκ ὁ νοητός , τελευτή δέ εἰς νοητός ἀφικνέομαι , πῶς ἔνειμι οὗτος ὁ ἕξις πρός αἰσθητός διανόησις ἀφικνέομαι ; οὔτε οὖν ζῷον πρόνοια οὔτε ὅλος ὅδε ὁ πᾶς ἐκ λογισμός γίγνομαι : ἐπεί οὐδέ ὅλος λογισμός ἐκεῖ , ἀλλά λέγω λογισμός εἰς ἔνδειξις ὁ πᾶς οὕτως , ὡς ἄν τις σοφός ἐκ λογισμός ἐν ὁ ὕστερος , καί προόρασις , ὅτι οὕτως , ὡς ἄν τις σοφός ἐν ὁ ὕστερον προοράω . ἐν γάρ ὁ μή γίγνομαι πρό λογισμός ὁ λογισμός χρήσιμος ἀπορία δύναμις ὁ πρό λογισμός , καί προόρασις , ὅτι μή εἰμί δύναμις ὁ προοράω , κατά ὅς οὐ δέω προόρασις . καί γάρ ὁ προόρασις , ἵνα μή οὗτος , ἀλλά οὗτος , καί οἷος φοβέω ὁ μή τοιοῦτος : οὗ δέ οὗτος μόνος , οὐ προόρασις : καί ὁ λογισμός οὗτος ἀντί οὗτος . μόνος δέ εἰμί ἕτερος τίς καί λογίζομαι ; πῶς οὖν ὁ μόνος καί εἷς καί ἁπλῶς ἔχω ἀναπτύσσω ὁ οὗτος , ἵνα μή οὗτος ; καί μέλλω γάρ οὗτος , εἰ μή οὗτος , καί χρήσιμος οὗτος ἀναφαίνω καί σωτήριος οὗτος γίγνομαι . προοράω ἄρα καί προλογίζομαι ἄρα . καί δή καί ὁ νῦν ἐκ ἀρχή λέγω ὁ αἴσθησις διά οὗτος δίδωμι καί ὁ δύναμις , εἰ καί ὅτι μάλα ἄπορος ὁ δόσις καί πῶς . οὐ μήν ἀλλά εἰ δέω ἕκαστος ἐνέργεια μή ἀτελής εἰμί , μηδέ θέμις ὁ θεός ὁστισοῦν εἰμί ἄλλος τις νομίζω ἤ ὅλος τε καί πᾶς , δέω ἐν ὅστις ὁ αὐτός πᾶς ἐνυπάρχω . δέω τοίνυν καί ὁ μέλλω ἤδη πάρειμι εἰμί . οὐ δή ὕστερον τις ἐν ἐκεῖνος , ἀλλά ὁ ἤδη ἐκεῖ πάρειμι ὕστερον ἐν ἄλλος γίγνομαι . εἰ οὖν ἤδη πάρειμι ὁ μέλλω , ἀνάγκη οὕτως πάρειμι , ὡς προνοοῦμαι εἰς ὁ ὕστερον : οὗτος δέ εἰμί , ὡς μηδείς δέω μηδείς τότε , οὗτος δέ εἰμί μηδείς ἐλλείπω . πᾶς ἄρα ἤδη εἰμί καί ἀεί εἰμί καί οὕτως εἰμί , ὡς λέγω ὕστερον ὅδε διά ὅδε : ἐκτείνω μέν γάρ καί οἷος ἁπλόω ἔχω δείκνυμι ὅδε μετά ὅδε , ὁμοῦ δέ εἰμί πᾶς ὅδε : οὗτος δέ εἰμί ἔχω ἐν ἑαυτοῦ καί ὁ αἰτία .