plotinus.enneades 3.2.2
ὑφίσταται γοῦν ἐκ τοῦ κόσμου τοῦ ἀληθινοῦ ἐκείνου καὶ ἑνὸς κόσμος οὗτος οὐχ εἷς ἀληθῶς : πολυς γοῦν καὶ εἰς πλῆθος μεμερισμένος καὶ ἄλλο ἀπ̓ ἄλλου ἀφεστηκὸς καὶ ἀλλότριον γεγενημένον καὶ οὐκέτι φιλία μόνον , ἀλλὰ καὶ ἔχθρα τῇ διαστάσει καὶ ἐν τῇ ἐλλείψει ἐξ ἀνάγκης πολέμιον ἄλλο ἄλλῳ . οὐ γὰρ ἀρκεῖ αὑτῷ το μέρος , ἀλλὰ σωζόμενον τῷ ἄλλῳ πολέμιόν ἐστιν ὑφ̓ οὗ σώζεται : γέγονε δὲ οὐ λογισμῷ τοῦ δεῖν γενέσθαι , ἀλλὰ φύσεως δευτέρας ἀνάγκῃ : οὐ γὰρ ἦν τοιοῦτον ἐκεῖνο οἷον ἔσχατον εἶναι τῶν ὄντων . πρῶτον γὰρ ἦν καὶ πολλὴν δύναμιν ἔχον καὶ πᾶσαν : καὶ ταύτην τοίνυν τὴν τοῦ ποιεῖν ἄλλο ἄνευ τοῦ ζητεῖν ποιῆσαι . ἤδη γὰρ ἂν αὐτόθεν οὐκ εἶχεν , εἰ ἐζήτει , οὐδ̓ ἂν ἦν ἐκ τῆς αὐτοῦ οὐσίας , ἀλλ̓ ἦν οἷον τεχνίτης ἀφ̓ αὑτοῦ τὸ ποιεῖν οὐκ ἔχων , ἀλλ̓ ἐπακτόν , ἐκ τοῦ μαθεῖν λαβὼν τοῦτο . νοῦς τοίνυν δούς τι ἑαυτοῦ εἰς ὕλην ἀτρεμὴς καὶ ἥσυχος τὰ πάντα εἰργάζετο : τοῦτο δὲ λόγος ἐκ νοῦ ῥυείς . τὸ γὰρ ἀπορρέον ἐκ νοῦ λόγος , καὶ ἀεὶ ἀπορρεῖ , ἕως ἂν ᾖ παρὼν ἐν τοῖς οὖσι νοῦς . ὥσπερ δὲ ἐν λόγῳ τῷ ἐν τῷ σπέρματι ὁμοῦ πάντων καὶ ἐν τῷ αὐτῷ ὄντων καὶ οὐδενὸς οὐδενὶ μαχομένου οὐδὲ διαφερομένου οὐδὲ ἐμποδίου ὄντος , γίνεταί τι ἤδη ἐν ὄγκῳ καὶ ἄλλο μέρος ἀλλαχοῦ καὶ δὴ καὶ ἐμποδίσειεν ἂν ἕτερον ἑτέρῳ καὶ ἀπαναλώσειεν ἄλλο ἄλλο , οὕτω δὴ καὶ ἐξ ἑνὸς νοῦ καὶ τοῦ ἀπ̓ αὐτοῦ λόγου ἀνέστη τόδε τὸ πᾶν καὶ διέστη καὶ ἐξ ἀνάγκης τὰ μὲν ἐγένετο φίλα καὶ προσηνῆ , τὰ δὲ ἐχθρὰ καὶ πολέμια , καὶ τὰ μὲν ἑκόντα , τὰ δὲ καὶ ἄκοντα ἀλλήλοις ἐλυμήνατο καὶ φθειρόμενα θάτερα γένεσιν ἀλλήλοις εἰργάσατο καὶ μίαν ἐφ̓ αὑτοῖς τοιαῦτα ποιοῦσι καὶ πάσχουσιν ὅμως ἁρμονίαν ἐνεστήσατο φθεγγομένων μὲν ἑκάστων τὰ αὑτῶν , τοῦ δὲ λόγου ἐπ’ αὐτοῖς τὴν ἁρμονίαν καὶ μίαν τὴν σύνταξιν εἰς τὰ ὅλα ποιουμένου . ἔστι γὰρ τὸ πᾶν τόδε οὐχ ὥσπερ ἐκεῖ νοῦς καὶ λόγος , ἀλλὰ μετέχον νοῦ καὶ λόγου . διὸ καὶ ἐδεήθη ἁρμονίας συνελθόντος νοῦ καὶ ἀνάγκης , τῆς μὲν πρὸς τὸ χεῖρον ἑλκούσης καὶ εἰς ἀλογίαν φερούσης ἅτε οὔσης ἀλόγου , ἄρχοντος δὲ νοῦ ὅμως ἀνάγκης . ὁ μὲν γὰρ νοητὸς μόνον λόγος , καὶ οὐκ ἂν γένοιτο ἄλλος μόνον λόγος : εἰ δέ τι ἐγένετο ἄλλο , ἔδει ἔλαττον ἐκείνου καὶ μὴ λόγον , μηδ̓ αὖ ὕλην εἶναι : ἄκοσμον γάρ : μικτὸν ἄρα . καὶ εἰς ἃ μὲν λήγει ὕλη καὶ λόγος , ὅθεν δὲ ἄρχεται ψυχὴ ἐφεστῶσα τῷ μεμιγμένῳ , ἣν οὐ κακοπαθεῖν δεῖ νομίζειν ῥᾷστα διοικοῦσαν τόδε τὸ πᾶν τῇ οἷον παρουσίᾳ .
Lemmas: ὑφίστημι γοῦν ἐκ ὁ κόσμος ὁ ἀληθινός ἐκεῖνος καί εἷς κόσμος οὗτος οὐ εἷς ἀληθής : πολυς γοῦν καί εἰς πλῆθος μερίζω καί ἄλλος ἀπό ἄλλος ἀφίστημι καί ἀλλότριος γίγνομαι καί οὐκέτι φιλία μόνος , ἀλλά καί ἔχθρα ὁ διάστασις καί ἐν ὁ ἔλλειψις ἐκ ἀνάγκη πολέμιος ἄλλος ἄλλος . οὐ γάρ ἀρκέω ἑαυτοῦ ὁ μέρος , ἀλλά σῴζω ὁ ἄλλος πολέμιος εἰμί ὑπό ὅς σῴζω : γίγνομαι δέ οὐ λογισμός ὁ δέω γίγνομαι , ἀλλά φύσις δεύτερος ἀνάγκη : οὐ γάρ εἰμί τοιοῦτος ἐκεῖνος οἷος ἔσχατος εἰμί ὁ εἰμί . πρῶτος γάρ εἰμί καί πολύς δύναμις ἔχω καί πᾶς : καί οὗτος τοίνυν ὁ ὁ ποιέω ἄλλος ἄνευ ὁ ζητέω ποιέω . ἤδη γάρ ἄν αὐτόθεν οὐ ἔχω , εἰ ζητέω , οὐδέ ἄν εἰμί ἐκ ὁ αὐτός οὐσία , ἀλλά εἰμί οἷος τεχνίτης ἀπό ἑαυτοῦ ὁ ποιέω οὐ ἔχω , ἀλλά ἐπακτός , ἐκ ὁ μανθάνω λαμβάνω οὗτος . νόος τοίνυν δίδωμι τις ἑαυτοῦ εἰς ὕλη ἀτρεμής καί ἥσυχος ὁ πᾶς ἐργάζομαι : οὗτος δέ λόγος ἐκ νόος ῥέω . ὁ γάρ ἀπορρέω ἐκ νόος λόγος , καί ἀεί ἀπορρέω , ἕως ἄν εἰμί πάρειμι ἐν ὁ εἰμί νόος . ὥσπερ δέ ἐν λόγος ὁ ἐν ὁ σπέρμα ὁμοῦ πᾶς καί ἐν ὁ αὐτός εἰμί καί οὐδείς οὐδείς μάχομαι οὐδέ διαφέρω οὐδέ ἐμπόδιος εἰμί , γίγνομαι τις ἤδη ἐν ὄγκος καί ἄλλος μέρος ἀλλαχοῦ καί δή καί ἐμποδίζω ἄν ἕτερος ἕτερος καί ἀπαναλίσκω ἄλλος ἄλλος , οὕτως δή καί ἐκ εἷς νόος καί ὁ ἀπό αὐτός λόγος ἀνίστημι ὅδε ὁ πᾶς καί διΐστημι καί ἐκ ἀνάγκη ὁ μέν γίγνομαι φίλος καί προσηνής , ὁ δέ ἐχθρός καί πολέμιος , καί ὁ μέν ἑκών , ὁ δέ καί ἄκων ἀλλήλων λυμαίνομαι καί φθείρω ἕτερος γένεσις ἀλλήλων ἐργάζομαι καί εἷς ἐπί ἑαυτοῦ τοιοῦτος ποιέω καί πάσχω ὅμως ἁρμονία ἐνίστημι φθέγγομαι μέν ἕκαστος ὁ ἑαυτοῦ , ὁ δέ λόγος ἐπί αὐτός ὁ ἁρμονία καί εἷς ὁ σύνταξις εἰς ὁ ὅλος ποιέω . εἰμί γάρ ὁ πᾶς ὅδε οὐ ὥσπερ ἐκεῖ νόος καί λόγος , ἀλλά μετέχω νόος καί λόγος . διό καί δέω ἁρμονία συνέρχομαι νόος καί ἀνάγκη , ὁ μέν πρός ὁ κακός ἕλκω καί εἰς ἀλογία φέρω ἅτε εἰμί ἄλογος , ἄρχω δέ νόος ὅμως ἀνάγκη . ὁ μέν γάρ νοητός μόνος λόγος , καί οὐ ἄν γίγνομαι ἄλλος μόνος λόγος : εἰ δέ τις γίγνομαι ἄλλος , δέω ἐλαχύς ἐκεῖνος καί μή λόγος , μηδέ αὖ ὕλη εἰμί : ἄκοσμος γάρ : μικτός ἄρα . καί εἰς ὅς μέν λήγω ὕλη καί λόγος , ὅθεν δέ ἄρχω ψυχή ἐφίστημι ὁ μείγνυμι , ὅς οὐ κακοπαθέω δέω νομίζω ῥᾴδιος διοικέω ὅδε ὁ πᾶς ὁ οἷος παρουσία .