plotinus.enneades 4.3.20
εἰ δὲ καὶ ἐν τόπῳ ταῦτά τε καὶ τὰ ἄλλα τῆς ψυχῆς λεγόμενα μέρη , ἢ ταῦτα μὲν ὅλως οὐκ ἐν τόπῳ , τὰ δὲ ἄλλα ἐν τόπῳ καὶ ποῦ , ἢ ὅλως οὐδέν , ἐπιστῆσαι προσήκει . εἴτε γὰρ μὴ ἀφοριοῦμεν ἑκάστοις τῶν τῆς ψυχῆς τόπον τινὰ οὐδαμοῦ οὐδὲν θέντες , οὐ μᾶλλον εἴσω τοῦ σώματος ἢ ἔξω ποιοῦντες , ἄψυχον αὐτὸ ποιήσομεν , τά τε δἰ ὀργάνων σωματικῶν ἔργα ὅπῃ γίγνεσθαι προσήκει εἰπεῖν ἀπορήσομεν , εἴτε τοῖς μέν , τοῖς δ̓ οὔ , οἷς μὴ δίδομεν , οὐκ ἐν ἡμῖν αὐτὰ ποιεῖν δόξομεν , ὥστε μὴ πᾶσαν ἡμῶν τὴν ψυχὴν ἐν ἡμῖν εἶναι . ὅλως μὲν οὖν οὐδὲν τῶν τῆς ψυχῆς μερῶν οὐδὲ πᾶσαν φατέον ὡς ἐν τόπῳ εἶναι τῷ σώματι : περιεκτικὸν μὲν γὰρ ὁ τόπος καὶ περιεκτικὸν σώματος , καὶ οὗ ἕκαστον μερισθέν ἐστιν , ἔστιν ἐκεῖ , ὡς μὴ ὅλον ἐν ὁτῳοῦν εἶναι : ἡ δὲ ψυχὴ οὐ σῶμα , καὶ οὐ περιεχόμενον μᾶλλον ἢ περιέχον . οὐ μὴν οὐδ̓ ὡς ἐν ἀγγείῳ : ἄψυχον γὰρ ἂν γένοιτο τὸ σῶμα , εἴτε ὡς ἀγγεῖον , εἴτε ὡς ὁ τόπος περιέχει : εἰ μὴ ἄρα διαδόσει τινὶ αὐτῆς οὔσης πρὸς αὑτὴν συνηθροισμένης καὶ ἔσται , ὅσον μετέλαβε τὸ ἀγγεῖον , τοῦτο ἀπολωλὸς αὐτῇ . ὁ δὲ τόπος ὁ κυρίως ἀσώματος καὶ οὐ σῶμα : ὥστε τί ἂν δέοιτο ψυχῆς ; καὶ τὸ σῶμα τῷ πέρατι αὑτοῦ πλησιάσει τῇ ψυχῇ , οὐχ αὑτῷ . πολλὰ δὲ καὶ ἄλλα ἐναντιοῖτο ἂν πρὸς τὸ ὡς ἐν τόπῳ εἶναι . καὶ γὰρ συμφέροιτο ἂν ἀεὶ ὁ τόπος , καὶ αὐτό τι ἔσται τὸν τόπον αὐτὸν περιφέρον : ἀλλ̓ οὐδ̓ εἰ ὁ τόπος διάστημα εἴη , πολὺ μᾶλλον οὐκ ἂν εἴη ὡς ἐν τόπῳ τῷ σώματι . τὸ γὰρ διάστημα κενὸν εἶναι δεῖ : τὸ δὲ σῶμα οὐ κενόν , ἀλλ̓ ἴσως ἐν ᾧ τὸ σῶμα ἔσται , ὥστε ἐν τῷ κενῷ τὸ σῶμα . ἀλλὰ μὴν οὐδ̓ ὡς ἐν ὑποκειμένῳ ἔσται τῷ σώματι : τὸ γὰρ ἐν ὑποκειμένῳ πάθος τοῦ ἐν ᾧ , ὡς χρῶμα καὶ σχῆμα , καὶ χωριστὸν ἡ ψυχή . οὐ μὴν οὐδ̓ ὡς μέρος ἐν ὅλῳ : οὐ γὰρ μέρος ἡ ψυχὴ τοῦ σώματος . εἰ δέ τις λέγοι , ὡς ἐν ὅλῳ μέρος τῷ ζῴῳ , πρῶτον μὲν ἡ αὐτὴ ἂν μένοι ἀπορία , πῶς ἐν ὅλῳ : οὐ γὰρ δὴ ὡς ἐν τῷ ἀμφορεῖ τοῦ οἴνου ὁ οἶνος , ἢ ὡς ὁ ἀμφορεύς , οὐδ̓ ᾗ καὶ αὐτό τι ἐν αὑτῷ ἔσται . ἀλλ̓ οὐδὲ ὡς ὅλον ἐν τοῖς μέρεσι : γελοῖον γὰρ τὴν μὲν ψυχὴν ὅλον λέγειν , τὸ δὲ σῶμα μέρη . ἀλλ̓ οὐδὲ ὡς εἶδος ἐν ὕλῃ : ἀχώριστον γὰρ τὸ ἐν ὕλῃ εἶδος , καὶ ἤδη ὕλης οὔσης ὕστερον τὸ εἶδος . ἡ δὲ ψυχὴ τὸ εἶδος ποιεῖ ἐν τῇ ὕλῃ ἄλλη τοῦ εἴδους οὖσα . εἰ δὲ οὐ τὸ γενόμενον εἶδος , ἀλλὰ τὸ χωριζόμενον φήσουσι , πῶς τοῦτο τὸ εἶδος ἐν τῷ σώματι οὔπω φανερόν : ʽκαὶ χωριστὸν ἡ ψυχἤ . πῶς οὖν ἐν τῷ σώματι ἡ ψυχὴ λέγεται πρὸς πάντων ; ἢ ἐπειδὴ οὐχ ὁρατὸν ἡ ψυχή , ἀλλὰ τὸ σῶμα : σῶμα οὖν ὁρῶντες , ἔμψυχον δὲ συνιέντες , ὅτι κινεῖται καὶ αἰσθάνεται , ἔχειν φαμὲν ψυχὴν αὐτό . ἐν αὐτῷ ἄρα τῷ σώματι τὴν ψυχὴν εἶναι ἀκολούθως ἂν λέγοιμεν . εἰ δέ γε ὁρατὸν ἡ ψυχὴ καὶ αἰσθητὸν ἦν περιειλημμένον πάντη τῇ ζωῇ καὶ μέχρις ἐσχάτων ἰοῦσα εἰς ἴσον , οὐκ ἂν ἔφαμεν τὴν ψυχὴν ἐν τῷ σώματι εἶναι , ἀλλ̓ ἐν τῷ κυριωτέρῳ τὸ μὴ τοιοῦτον , καὶ ἐν τῷ συνέχοντι τὸ συνεχόμενον , καὶ ἐν τῷ μὴ ῥέοντι τὸ ῥέον .
Lemmas: εἰ δέ καί ἐν τόπος οὗτος τε καί ὁ ἄλλος ὁ ψυχή λέγω μέρος , ἤ οὗτος μέν ὅλος οὐ ἐν τόπος , ὁ δέ ἄλλος ἐν τόπος καί ποῦ , ἤ ὅλος οὐδείς , ἐφίστημι προσήκω . εἴτε γάρ μή ἀφορίζω ἕκαστος ὁ ὁ ψυχή τόπος τις οὐδαμοῦ οὐδείς τίθημι , οὐ μάλα εἴσω ὁ σῶμα ἤ ἔξω ποιέω , ἄψυχος αὐτός ποιέω , ὁ τε διά ὄργανον σωματικός ἔργον ὅπῃ γίγνομαι προσήκω λέγω ἀπορέω , εἴτε ὁ μέν , ὁ δέ οὐ , ὅς μή δίδωμι , οὐ ἐν ἐγώ αὐτός ποιέω δοκέω , ὥστε μή πᾶς ἐγώ ὁ ψυχή ἐν ἐγώ εἰμί . ὅλος μέν οὖν οὐδείς ὁ ὁ ψυχή μέρος οὐδέ πᾶς φημί ὡς ἐν τόπος εἰμί ὁ σῶμα : περιεκτικός μέν γάρ ὁ τόπος καί περιεκτικός σῶμα , καί ὅς ἕκαστος μερίζω εἰμί , εἰμί ἐκεῖ , ὡς μή ὅλος ἐν ὅστις εἰμί : ὁ δέ ψυχή οὐ σῶμα , καί οὐ περιέχω μάλα ἤ περιέχω . οὐ μήν οὐδέ ὡς ἐν ἀγγεῖον : ἄψυχος γάρ ἄν γίγνομαι ὁ σῶμα , εἴτε ὡς ἀγγεῖον , εἴτε ὡς ὁ τόπος περιέχω : εἰ μή ἄρα διάδοσις τις αὐτός εἰμί πρός ἑαυτοῦ συναθροίζω καί εἰμί , ὅσος μεταλαμβάνω ὁ ἀγγεῖον , οὗτος ἀπόλλυμι αὐτός . ὁ δέ τόπος ὁ κύριος ἀσώματος καί οὐ σῶμα : ὥστε τίς ἄν δέω ψυχή ; καί ὁ σῶμα ὁ πέρας ἑαυτοῦ πλησιάζω ὁ ψυχή , οὐ ἑαυτοῦ . πολύς δέ καί ἄλλος ἐναντιόομαι ἄν πρός ὁ ὡς ἐν τόπος εἰμί . καί γάρ συμφέρω ἄν ἀεί ὁ τόπος , καί αὐτός τις εἰμί ὁ τόπος αὐτός περιφέρω : ἀλλά οὐδέ εἰ ὁ τόπος διάστημα εἰμί , πολύς μάλα οὐ ἄν εἰμί ὡς ἐν τόπος ὁ σῶμα . ὁ γάρ διάστημα κενός εἰμί δέω : ὁ δέ σῶμα οὐ κενός , ἀλλά ἴσως ἐν ὅς ὁ σῶμα εἰμί , ὥστε ἐν ὁ κενός ὁ σῶμα . ἀλλά μήν οὐδέ ὡς ἐν ὑπόκειμαι εἰμί ὁ σῶμα : ὁ γάρ ἐν ὑπόκειμαι πάθος ὁ ἐν ὅς , ὡς χρῶμα καί σχῆμα , καί χωριστός ὁ ψυχή . οὐ μήν οὐδέ ὡς μέρος ἐν ὅλος : οὐ γάρ μέρος ὁ ψυχή ὁ σῶμα . εἰ δέ τις λέγω , ὡς ἐν ὅλος μέρος ὁ ζῷον , πρῶτος μέν ὁ αὐτός ἄν μένω ἀπορία , πῶς ἐν ὅλος : οὐ γάρ δή ὡς ἐν ὁ ἀμφορεύς ὁ οἶνος ὁ οἶνος , ἤ ὡς ὁ ἀμφορεύς , οὐδέ ᾗ καί αὐτός τις ἐν ἑαυτοῦ εἰμί . ἀλλά οὐδέ ὡς ὅλος ἐν ὁ μέρος : γέλοιος γάρ ὁ μέν ψυχή ὅλος λέγω , ὁ δέ σῶμα μέρος . ἀλλά οὐδέ ὡς εἶδος ἐν ὕλη : ἀχώριστος γάρ ὁ ἐν ὕλη εἶδος , καί ἤδη ὕλη εἰμί ὕστερον ὁ εἶδος . ὁ δέ ψυχή ὁ εἶδος ποιέω ἐν ὁ ὕλη ἄλλος ὁ εἶδος εἰμί . εἰ δέ οὐ ὁ γίγνομαι εἶδος , ἀλλά ὁ χωρίζω φημί , πῶς οὗτος ὁ εἶδος ἐν ὁ σῶμα οὔπω φανερός : ὅς χωριστός ὁ ψυχή . πῶς οὖν ἐν ὁ σῶμα ὁ ψυχή λέγω πρός πᾶς ; ἤ ἐπειδή οὐ ὁρατός ὁ ψυχή , ἀλλά ὁ σῶμα : σῶμα οὖν ὁράω , ἔμψυχος δέ συνίημι , ὅτι κινέω καί αἰσθάνομαι , ἔχω φημί ψυχή αὐτός . ἐν αὐτός ἄρα ὁ σῶμα ὁ ψυχή εἰμί ἀκόλουθος ἄν λέγω . εἰ δέ γε ὁρατός ὁ ψυχή καί αἰσθητός εἰμί περιλαμβάνω πάντῃ ὁ ζωή καί μέχρι ἔσχατος ἔρχομαι εἰς ἴσος , οὐ ἄν φημί ὁ ψυχή ἐν ὁ σῶμα εἰμί , ἀλλά ἐν ὁ κύριος ὁ μή τοιοῦτος , καί ἐν ὁ συνέχω ὁ συνέχω , καί ἐν ὁ μή ῥέω ὁ ῥέω .