plotinus.enneades 1.6.9
τί οὖν ἐκείνη ἡ ἔνδον βλέπει ; ἄρτι μὲν ἐγειρομένη οὐ πάνυ τὰ λαμπρὰ δύναται βλέπειν . ἐθιστέον οὖν τὴν ψυχὴν αὐτὴν πρῶτον μὲν τὰ καλὰ βλέπειν ἐπιτηδεύματα : εἶτα ἔργα καλά , οὐχ ὅσα αἱ τέχναι ἐργάζονται , ἀλλ̓ ὅσα οἱ ἄνδρες οἱ λεγόμενοι ἀγαθοί : εἶτα ψυχὴν ἰδὲ τῶν τὰ ἔργα τὰ καλὰ ἐργαζομένων . πῶς ἂν οὖν ἴδοις ψυχὴν ἀγαθὴν οἷον τὸ κάλλος ἔχει ; ἄναγε ἐπὶ σαυτὸν καὶ ἰδέ : κἂν μήπω σαυτὸν ἴδῃς καλόν , οἷα ποιητὴς ἀγάλματος , ὃ δεῖ καλὸν γενέσθαι , τὸ μὲν ἀφαιρεῖ , τὸ δὲ ἀπέξεσε , τὸ δὲ λεῖον , τὸ δὲ καθαρὸν ἐποίησεν , ἕως ἔδειξε καλὸν ἐπὶ τῷ ἀγάλματι πρόσωπον , οὕτω καὶ σὺ ἀφαίρει ὅσα περιττὰ καὶ ἀπεύθυνε ὅσα σκολιά , ὅσα σκοτεινὰ καθαίρων ἐργάζου εἶναι λαμπρὰ καὶ μὴ παύσῃ τεκταίνων τὸ σὸν ἄγαλμα , ἕως ἂν ἐκλάμψῃ σοι τῆς ἀρετῆς ἡ θεοειδὴς ἀγλαία , ἕως ἂν ἴδῃς σωφροσύνην ἐν ἁγνῷ βεβῶσαν βάθρῳ . εἰ γέγονας τοῦτο καὶ εἶδες σαυτὸν καὶ σαυτῷ καθαρῶς συνεγένου οὐδὲν ἔχων ἐμπόδιον πρὸς τὸ εἷς οὕτω γενέσθαι οὐδὲ σὺν αὑτῷ ἄλλο τι ἐντὸς μεμιγμένον ἔχων , ἀλλ̓ ὅλος αὐτὸς φῶς ἀληθινὸν μόνον , οὐ μεγέθει μεμετρημένον οὐδὲ σχήματι εἰς ἐλάττωσιν περιγραφὲν οὐδ̓ αὖ εἰς μέγεθος δἰ ἀπειρίας αὐξηθέν , ἀλλ̓ ἀμέτρητον πανταχοῦ , ὡς ἂν μεῖζον παντὸς μέτρου καὶ παντὸς κρεῖσσον ποσοῦ : εἰ τοῦτο γενόμενον σαυτὸν ἴδοις , ὄψις ἤδη γενόμενος θαρσήσας περὶ σαυτῷ καὶ ἐνταῦθα ἤδη ἀναβεβηκὼς μηκέτι τοῦ δεικνύντος δεηθεὶς ἀτενίσας ἰδέ : οὗτος γὰρ μόνος ὁ ὀφθαλμὸς τὸ μέγα κάλλος βλέπει . ἐὰν δὲ ἴῃ ἐπὶ τὴν θέαν λημῶν κακίαις καὶ οὐ κεκαθαρμένος ἢ ἀσθενής , ἀνανδρίᾳ οὐ δυνάμενος τὰ πάνυ λαμπρὰ βλέπειν , οὐδὲν βλέπει , κἂν ἄλλος δεικνύῃ παρὸν τὸ ὁραθῆναι δυνάμενον . τὸ γὰρ ὁρῶν πρὸς τὸ ὁρώμενον συγγενὲς καὶ ὅμοιον ποιησάμενον δεῖ ἐπιβάλλειν τῇ θέᾳ . οὐ γὰρ ἂν πώποτε εἶδεν ὀφθαλμὸς ἥλιον ἡλιοειδὴς μὴ γεγενημένος , οὐδὲ τὸ καλὸν ἂν ἴδοι ψυχὴ μὴ καλὴ γενομένη . γενέσθω δὴ πρῶτον θεοειδὴς πᾶς καὶ καλὸς πᾶς , εἰ μέλλει θεάσασθαι τἀγαθόν τε καὶ καλόν . ἥξει γὰρ πρῶτον ἀναβαίνων ἐπὶ τὸν νοῦν κἀκεῖ πάντα εἰσόψεται καλὰ τὰ εἴδη καὶ φήσει τὸ κάλλος τοῦτο εἶναι , τὰς ἰδέας : πάντα γὰρ ταύταις καλά , τοῖς νοῦ γεννήμασι καὶ οὐσίᾳ . τὸ δὲ ἐπέκεινα τούτου τὴν τοῦ ἀγαθοῦ λέγομεν φύσιν προβεβλημένον τὸ καλὸν πρὸ αὑτῆς ἔχουσαν . ὥστε ὁλοσχερεῖ μὲν λόγῳ τὸ πρῶτον καλόν : διαιρῶν δὲ τὰ νοητὰ τὸ μὲν νοητὸν καλὸν τὸν τῶν εἰδῶν φήσει τόπον , τὸ δ̓ ἀγαθὸν τὸ ἐπέκεινα καὶ πηγὴν καὶ ἀρχὴν τοῦ καλοῦ . ἢ ἐν τῷ αὐτῷ τὸ ἀγαθὸν καὶ καλὸν πρῶτον θήσεται : πλὴν ἐκεῖ τὸ καλόν .
Lemmas: τίς οὖν ἐκεῖνος ὁ ἔνδον βλέπω ; ἄρτι μέν ἐγείρω οὐ πάνυ ὁ λαμπρός δύναμαι βλέπω . ἐθίζω οὖν ὁ ψυχή αὐτός πρῶτος μέν ὁ καλός βλέπω ἐπιτήδευμα : εἶτα ἔργον καλός , οὐ ὅσος ὁ τέχνη ἐργάζομαι , ἀλλά ὅσος ὁ ἀνήρ ὁ λέγω ἀγαθός : εἶτα ψυχή ὁράω ὁ ὁ ἔργον ὁ καλός ἐργάζομαι . πῶς ἄν οὖν ὁράω ψυχή ἀγαθός οἷος ὁ κάλλος ἔχω ; ἀνάγω ἐπί σεαυτοῦ καί ὁράω : ἐάν μήπω σεαυτοῦ ὁράω καλός , οἷος ποιητής ἄγαλμα , ὅς δέω καλός γίγνομαι , ὁ μέν ἀφαιρέω , ὁ δέ ἀποξέω , ὁ δέ λεῖος , ὁ δέ καθαρός ποιέω , ἕως δείκνυμι καλός ἐπί ὁ ἄγαλμα πρόσωπον , οὕτως καί σύ ἀφαιρέω ὅσος περισσός καί ἀπευθύνω ὅσος σκολιός , ὅσος σκοτεινός καθαίρω ἐργάζομαι εἰμί λαμπρός καί μή παύω τεκταίνομαι ὁ σός ἄγαλμα , ἕως ἄν ἐκλάμπω σύ ὁ ἀρετή ὁ θεοειδής ἀγλαία , ἕως ἄν ὁράω σωφροσύνη ἐν ἁγνός βαίνω βάθρον . εἰ γίγνομαι οὗτος καί ὁράω σεαυτοῦ καί σεαυτοῦ καθαρός συγγίγνομαι οὐδείς ἔχω ἐμπόδιος πρός ὁ εἷς οὕτως γίγνομαι οὐδέ σύν ἑαυτοῦ ἄλλος τις ἐντός μείγνυμι ἔχω , ἀλλά ὅλος αὐτός φάος ἀληθινός μόνος , οὐ μέγεθος μετρέω οὐδέ σχῆμα εἰς ἐλάττωσις περιγράφω οὐδέ αὖ εἰς μέγεθος διά ἀπειρία αὐξάνω , ἀλλά ἀμετρητος πανταχοῦ , ὡς ἄν μέγας πᾶς μέτρον καί πᾶς κρατύς πός : εἰ οὗτος γίγνομαι σεαυτοῦ ὁράω , ὄψις ἤδη γίγνομαι θαρσέω περί σεαυτοῦ καί ἐνταῦθα ἤδη ἀναβαίνω μηκέτι ὁ δείκνυμι δέω ἀτενίζω ὁράω : οὗτος γάρ μόνος ὁ ὀφθαλμός ὁ μέγας κάλλος βλέπω . ἐάν δέ ἔρχομαι ἐπί ὁ θέα λημάω κακία καί οὐ καθαρ́νω ἤ ἀσθενής , ἀνανδρία οὐ δύναμαι ὁ πάνυ λαμπρός βλέπω , οὐδείς βλέπω , ἐάν ἄλλος δείκνυμι πάρειμι ὁ ὁράω δύναμαι . ὁ γάρ ὁράω πρός ὁ ὁράω συγγενής καί ὅμοιος ποιέω δέω ἐπιβάλλω ὁ θέα . οὐ γάρ ἄν πώποτε ὁράω ὀφθαλμός ἥλιος ἡλιοειδής μή γίγνομαι , οὐδέ ὁ καλός ἄν ὁράω ψυχή μή καλός γίγνομαι . γίγνομαι δή πρῶτος θεοειδής πᾶς καί καλός πᾶς , εἰ μέλλω θεάομαι ἀγαθός τε καί καλός . ἥκω γάρ πρῶτος ἀναβαίνω ἐπί ὁ νόος ἐκεῖ πᾶς εἰσοράω καλός ὁ εἶδος καί φημί ὁ κάλλος οὗτος εἰμί , ὁ ἰδέα : πᾶς γάρ οὗτος καλός , ὁ νόος γέννημα καί οὐσία . ὁ δέ ἐπέκεινα οὗτος ὁ ὁ ἀγαθός λέγω φύσις προβάλλω ὁ καλός πρό ἑαυτοῦ ἔχω . ὥστε ὁλοσχερής μέν λόγος ὁ πρῶτος καλός : διαιρέω δέ ὁ νοητός ὁ μέν νοητός καλός ὁ ὁ εἶδος φημί τόπος , ὁ δέ ἀγαθός ὁ ἐπέκεινα καί πηγή καί ἀρχή ὁ καλός . ἤ ἐν ὁ αὐτός ὁ ἀγαθός καί καλός πρῶτος τίθημι : πλήν ἐκεῖ ὁ καλός .