plotinus.enneades 6.7.8
ἀλλὰ τὸ μὲν αἰσθητικὸν οὕτως . τὸ δὲ ἵππος ὅλος καὶ ἕκαστον τῶν ζῴων ἐκεῖ πῶς οὐ πρὸς τὰ ἐνταῦθα ἐθέλει βλέπειν ; ἀλλ̓ εἰ μέν , ἵνα ἐνταῦθα ἵππος γένοιτο ἢ ἄλλο τι ζῷον , ἐξεῦρε νόησιν ἵππου : καίτοι πῶς οἷόν τε ἦν βουλόμενον ἵππον ποιῆσαι νοῆσαι ἵππον ; ἤδη γὰρ δῆλον ὅτι ὑπῆρχεν ἵππου νόησις , εἴπερ ἠβουλήθη ἵππον ποιῆσαι : ὥστε οὐκ ἔστιν , ἵνα ποιήσῃ , νοῆσαι , ἀλλὰ πρότερον εἶναι τὸν μὴ γενόμενον ἵππον πρὸ τοῦ μετὰ ταῦτα ἐσομένου . εἰ οὖν πρὸ τῆς γενέσεως ἦν καὶ οὐχ , ἵνα γένηται , ἐνοήθη , οὐ πρὸς τὰ τῇδε βλέπων εἶχε παῤ ἑαυτῷ ὃς εἶχε τὸν ἐκεῖ ἵππον , οὐδ̓ ἵνα τὰ τῇδε ποιήσῃ , εἶχε τοῦτόν τε καὶ τὰ ἄλλα , ἀλλὰ ἦν μὲν ἐκεῖνα , ταῦτα δὲ ἐπηκολούθει ἐξ ἀνάγκης ἐκείνοις : οὐ γὰρ ἦν στῆναι μέχρι τῶν ἐκεῖ . τίς γὰρ ἂν ἔστησε δύναμιν μένειν τε καὶ προιέναι δυναμένην ; ἀλλὰ διὰ τί ἐκεῖ ζῷα ταῦτα ; τί γὰρ ἐν θεῷ ταῦτα ; τὰ μὲν γὰρ λογικὰ ἔστω : ἀλόγων δὲ τοσοῦτον πλῆθος τί τὸ σεμνὸν ἔχει ; τί δὲ οὐ τοὐναντίον ; ὅτι μὲν οὖν πολλὰ δεῖ τοῦτο τὸ ἓν εἶναι ὂν μετὰ τὸ πάντη ἕν , δῆλον : ἢ οὐκ ἂν ἦν μετ̓ ἐκεῖνο , ἀλλ̓ ἐκεῖνο . μετ̓ ἐκεῖνο δὲ ὂν ὑπὲρ μὲν ἐκεῖνο πρὸς τὸ μᾶλλον ἓν γενέσθαι οὐκ ἦν , ἐλλεῖπον δὲ ἐκείνου : τοῦ δ̓ ἀρίστου ὄντος ἑνὸς ἔδει πλέον ἢ ἓν εἶναι : τὸ γὰρ πλῆθος ἐν ἐλλείψει . τί οὖν κωλύει δυάδα εἶναι ; ἢ ἑκάτερον τῶν ἐν τῇ δυάδι οὐχ οἷόν τε ἦν ἓν παντελῶς εἶναι , ἀλλὰ πάλιν αὖ δύο τοὐλάχιστον εἶναι , καὶ ἐκείνων αὖ ὡσαύτως : εἶτα καὶ κίνησις ἦν ἐν τῇ δυάδι τῇ πρώτῃ καὶ στάσις , ἦν δὲ καὶ νοῦς , καὶ ζωὴ ἦν ἐν αὐτῷ : καὶ τέλειος νοῦς καὶ ζωὴ τελεία . ἦν τοίνυν οὐχ ὡς νοῦς εἷς , ἀλλὰ πᾶς καὶ πάντας τοὺς καθ̓ ἕκαστα νοῦς ἔχων καὶ τοσοῦτος , ὅσοι πάντες , καὶ πλείων : καὶ ἔζη οὐχ ὡς ψυχὴ μία , ἀλλ̓ ὡς πᾶσαι καὶ πλείω δύναμιν εἰς τὸ ποιεῖν ψυχὰς ἑκάστας ἔχων , καὶ ζῷον παντελὲς ἦν , οὐκ ἄνθρωπον ἐν αὑτῷ μόνον ἔχον : μόνος γὰρ ἄνθρωπος ἐνταῦθα ἦν .
Lemmas: ἀλλά ὁ μέν αἰσθητικός οὕτως . ὁ δέ ἵππος ὅλος καί ἕκαστος ὁ ζῷον ἐκεῖ πῶς οὐ πρός ὁ ἐνταῦθα ἐθέλω βλέπω ; ἀλλά εἰ μέν , ἵνα ἐνταῦθα ἵππος γίγνομαι ἤ ἄλλος τις ζῷον , ἐξευρίσκω νόησις ἵππος : καίτοι πῶς οἷος τε εἰμί βούλομαι ἵππος ποιέω νοέω ἵππος ; ἤδη γάρ δῆλος ὅτι ὑπάρχω ἵππος νόησις , εἴπερ βούλομαι ἵππος ποιέω : ὥστε οὐ εἰμί , ἵνα ποιέω , νοέω , ἀλλά πρότερος εἰμί ὁ μή γίγνομαι ἵππος πρό ὁ μετά οὗτος εἰμί . εἰ οὖν πρό ὁ γένεσις εἰμί καί οὐ , ἵνα γίγνομαι , νοέω , οὐ πρός ὁ τῇδε βλέπω ἔχω παρά ἑαυτοῦ ὅς ἔχω ὁ ἐκεῖ ἵππος , οὐδέ ἵνα ὁ τῇδε ποιέω , ἔχω οὗτος τε καί ὁ ἄλλος , ἀλλά εἰμί μέν ἐκεῖνος , οὗτος δέ ἐπακολουθέω ἐκ ἀνάγκη ἐκεῖνος : οὐ γάρ εἰμί ἵστημι μέχρι ὁ ἐκεῖ . τίς γάρ ἄν ἵστημι δύναμις μένω τε καί προίημι δύναμαι ; ἀλλά διά τίς ἐκεῖ ζῷον οὗτος ; τίς γάρ ἐν θεός οὗτος ; ὁ μέν γάρ λογικός εἰμί : ἄλογος δέ τοσοῦτος πλῆθος τίς ὁ σεμνός ἔχω ; τίς δέ οὐ ἐναντίος ; ὅτι μέν οὖν πολύς δέω οὗτος ὁ εἷς εἰμί εἰμί μετά ὁ πάντῃ εἷς , δῆλος : ἤ οὐ ἄν εἰμί μετά ἐκεῖνος , ἀλλά ἐκεῖνος . μετά ἐκεῖνος δέ εἰμί ὑπέρ μέν ἐκεῖνος πρός ὁ μάλα εἷς γίγνομαι οὐ εἰμί , ἐλλείπω δέ ἐκεῖνος : ὁ δέ ἀγαθός εἰμί εἷς δέω πολύς ἤ εἷς εἰμί : ὁ γάρ πλῆθος ἐν ἔλλειψις . τίς οὖν κωλύω δυάς εἰμί ; ἤ ἑκάτερος ὁ ἐν ὁ δυάς οὐ οἷος τε εἰμί εἷς παντελής εἰμί , ἀλλά πάλιν αὖ δύο ἐλαχύς εἰμί , καί ἐκεῖνος αὖ ὡσαύτως : εἶτα καί κίνησις εἰμί ἐν ὁ δυάς ὁ πρῶτος καί στάσις , εἰμί δέ καί νόος , καί ζωή εἰμί ἐν αὐτός : καί τέλειος νόος καί ζωή τέλειος . εἰμί τοίνυν οὐ ὡς νόος εἷς , ἀλλά πᾶς καί πᾶς ὁ κατά ἕκαστος νόος ἔχω καί τοσοῦτος , ὅσος πᾶς , καί πολύς : καί ζάω οὐ ὡς ψυχή εἷς , ἀλλά ὡς πᾶς καί πολύς δύναμις εἰς ὁ ποιέω ψυχή ἕκαστος ἔχω , καί ζῷον παντελής εἰμί , οὐ ἄνθρωπος ἐν ἑαυτοῦ μόνος ἔχω : μόνος γάρ ἄνθρωπος ἐνταῦθα εἰμί .