plotinus.enneades 2.9.13
ὁ ἄρα μεμφόμενος τῇ τοῦ κόσμου φύσει οὐκ οἶδεν ὅ τι ποιεῖ , οὐδ̓ ὅποι τὸ θράσος αὐτοῦ τοῦτο χωρεῖ . τοῦτο δέ , ὅτι οὐκ ἴσασι τάξιν ἐφεξῆς πρώτων καὶ δευτέρων καὶ τρίτων καὶ ἀεὶ μέχρι τῶν ἐσχάτων , καὶ ὡς οὐ λοιδορητέον τοῖς χείροσι τῶν πρώτων , ἀλλὰ πρᾴως συγχωρητέον τῇ πάντων φύσει αὐτὸν θέοντα πρὸς τὰ πρῶτα παυσάμενον τῆς τραγῳδίας τῶν φοβερῶν , ὡς οἴονται , ἐν ταῖς τοῦ κόσμου σφαίραις , αἳ δὴ πάντα μείλιχα τεύχουσιν αὐτοῖς : τί γὰρ φοβερὸν ἔχουσιν αὗται , ὡς φοβοῦσι τοὺς ἀπείρους λόγων καὶ πεπαιδευμένης ἀνηκόους καὶ ἐμμελοῦς γνώσεως ; οὐ γάρ , εἰ πύρινα τὰ σώματα αὐτῶν , φοβεῖσθαι δεῖ συμμέτρως πρὸς τὸ πᾶν καὶ πρὸς τὴν γῆν ἔχοντα , εἰς δὲ τὰς ψυχὰς αὐτῶν βλέπειν , αἷς καὶ αὐτοὶ δήπουθεν ἀξιοῦσι τίμιοι εἶναι . καίτοι καὶ τὰ σώματα αὐτῶν μεγέθει καὶ κάλλει διαφέροντα συμπράττοντα καὶ συνενεργοῦντα τοῖς κατὰ φύσιν γιγνομένοις , ἃ οὐκ ἂν οὐ γένοιτό ποτε ἔστ̓ ἂν ᾖ τὰ πρῶτα , συμπληροῦντα δὲ τὸ πᾶν καὶ μεγάλα μέρη ὄντα τοῦ παντός . εἰ δὲ ἄνθρωποι τίμιόν τι παῤ ἄλλα ζῷα , πολλῷ μᾶλλον ταῦτα οὐ τυραννίδος ἕνεκα ἐν τῷ παντὶ ὄντα , ἀλλὰ κόσμον καὶ τάξιν παρέχοντα . ἃ δὲ λέγεται γίνεσθαι παῤ αὐτῶν σημεῖα νομίζειν τῶν ἐσομένων εἶναι , γίνεσθαι δὲ τὰ γινόμενα διάφορα καὶ τύχαις — οὐ γὰρ οἷόν τε ἦν ταὐτὰ περὶ ἑκάστους συμβαίνειν — καὶ καιροῖς γενέσεων καὶ τόποις πλεῖστον ἀφεστηκόσι καὶ διαθέσεσι ψυχῶν . καὶ οὐκ ἀπαιτητέον πάλιν ἀγαθοὺς πάντας , οὐδ̓ ὅτι μὴ τοῦτο δυνατόν , μέμφεσθαι προχείρως πάλιν ἀξιοῦσι μηδὲν διαφέρειν ταῦτα ἐκείνων , τό τε κακὸν μὴ νομίζειν ἄλλο τι ἢ τὸ ἐνδεέστερον εἰς φρόνησιν καὶ ἔλαττον ἀγαθὸν καὶ ἀεὶ πρὸς τὸ σμικρότερον : οἷον εἴ τις τὴν φύσιν κακὸν λέγοι , ὅτι μὴ αἴσθησίς ἐστι , καὶ τὸ αἰσθητικόν , ὅτι μὴ λόγος . εἰ δὲ μή , κἀκεῖ τὰ κακὰ ἀναγκασθήσονται λέγειν εἶναι : καὶ γὰρ ἐκεῖ ψυχὴ χεῖρον νοῦ καὶ οὗτος ἄλλου ἔλαττον .
Lemmas: ὁ ἄρα μέμφομαι ὁ ὁ κόσμος φύσις οὐ οἶδα ὅς τις ποιέω , οὐδέ ὅποι ὁ θράσος αὐτός οὗτος χωρέω . οὗτος δέ , ὅτι οὐ οἶδα τάξις ἐφεξῆς πρῶτος καί δεύτερος καί τρίτος καί ἀεί μέχρι ὁ ἔσχατος , καί ὡς οὐ λοιδορέω ὁ κακός ὁ πρῶτος , ἀλλά πρᾶος συγχωρέω ὁ πᾶς φύσις αὐτός θέω πρός ὁ πρῶτος παύω ὁ τραγῳδία ὁ φοβερός , ὡς οἴομαι , ἐν ὁ ὁ κόσμος σφαῖρα , ὅς δή πᾶς μείλιχος τεύχω αὐτός : τίς γάρ φοβερός ἔχω οὗτος , ὡς φοβέω ὁ ἄπειρος λόγος καί παιδεύω ἀνήκοος καί ἐμμελής γνῶσις ; οὐ γάρ , εἰ πύρινος ὁ σῶμα αὐτός , φοβέω δέω σύμμετρος πρός ὁ πᾶς καί πρός ὁ γῆ ἔχω , εἰς δέ ὁ ψυχή αὐτός βλέπω , ὅς καί αὐτός δήπουθεν ἀξιόω τίμιος εἰμί . καίτοι καί ὁ σῶμα αὐτός μέγεθος καί κάλλος διαφέρω συμπράσσω καί συνενεργέω ὁ κατά φύσις γίγνομαι , ὅς οὐ ἄν οὐ γίγνομαι ποτέ ἔστε ἄν εἰμί ὁ πρῶτος , συμπληρόω δέ ὁ πᾶς καί μέγας μέρος εἰμί ὁ πᾶς . εἰ δέ ἄνθρωπος τίμιος τις παρά ἄλλος ζῷον , πολύς μάλα οὗτος οὐ τυραννίς ἕνεκα ἐν ὁ πᾶς εἰμί , ἀλλά κόσμος καί τάξις παρέχω . ὅς δέ λέγω γίγνομαι παρά αὐτός σημεῖον νομίζω ὁ εἰμί εἰμί , γίγνομαι δέ ὁ γίγνομαι διάφορος καί τύχη — οὐ γάρ οἷος τε εἰμί αὐτός περί ἕκαστος συμβαίνω — καί καιρός γένεσις καί τόπος πολύς ἀφίστημι καί διάθεσις ψυχή . καί οὐ ἀπαιτέω πάλιν ἀγαθός πᾶς , οὐδέ ὅτι μή οὗτος δυνατός , μέμφομαι πρόχειρος πάλιν ἀξιόω μηδείς διαφέρω οὗτος ἐκεῖνος , ὁ τε κακός μή νομίζω ἄλλος τις ἤ ὁ ἐνδεής εἰς φρόνησις καί ἐλαχύς ἀγαθός καί ἀεί πρός ὁ μικρός : οἷον εἰ τις ὁ φύσις κακός λέγω , ὅτι μή αἴσθησις εἰμί , καί ὁ αἰσθητικός , ὅτι μή λόγος . εἰ δέ μή , ἐκεῖ ὁ κακός ἀναγκάζω λέγω εἰμί : καί γάρ ἐκεῖ ψυχή κακός νόος καί οὗτος ἄλλος ἐλαχύς .