plotinus.enneades 6.7.29
ἀλλ̓ εἰ μὴ ἕποιτο ἡδονὴ τῷ ἀγαθῷ , γίνοιτο δὲ πρὸ τῆς ἡδονῆς τι , δἰ ὃ καὶ ἡ ἡδονή , διὰ τί οὐκ ἀσπαστόν ; ἢ εἰπόντες ἀσπαστὸν ἡδονὴν ἤδη εἴπομεν . ἀλλ̓ εἰ ὑπάρξει μέν , ὑπάρξαντος δὲ δυνατὸν μὴ ἀσπαστὸν εἶναι ; ἀλλ̓ εἰ τοῦτο , παρόντος τοῦ ἀγαθοῦ αἴσθησιν ἔχον τὸ ἔχον οὐ γνώσεται , ὅτι . ἢ τί κωλύει καὶ γινώσκειν καὶ μὴ κινεῖσθαι ἄλλως μετὰ τῷ αὐτὸ ἔχειν ; ὃ μᾶλλον ἂν τῷ σωφρονεστέρῳ ὑπάρχοι καὶ μᾶλλον τῷ μὴ ἐνδεεῖ . διὸ οὐδὲ τῷ πρώτῳ , οὐ μόνον ὅτι ἁπλοῦν , ἀλλ̓ ὅτι ἡ κτῆσις δεηθέντος ἡδεῖα . ἀλλὰ καὶ τουτὶ καταφανὲς ἔσται τὰ ἄλλα , ὅσα λοιπά , προσανακαθηραμένοις καὶ ἐκεῖνον τὸν ἀντίτυπον λόγον ἀπωσαμένοις . ἔστι δὲ οὗτος , ὃς ἀπορεῖ , τί ἂν καρπώσαιτο ὁ νοῦν ἔχων εἰς ἀγαθοῦ μοῖραν οὐδὲν πληττόμενος , ὅταν ταῦτα ἀκούῃ , τῷ μὴ σύνεσιν αὐτῶν ἴσχειν , ἢ ὄνομα ἀκούων , ἢ ἄλλο τι ἕκαστον αὐτῶν ὑπολαμβάνων ἢ αἰσθητόν τι ζητῶν καὶ τὸ ἀγαθὸν ἐν χρήμασιν ἤ τισι τοιούτοις τιθέμενος . πρὸς ὃν λεκτέον , ὡς , ὅταν ταῦτα ἀτιμάζῃ , ὁμολογεῖ τίθεσθαί τι παῤ αὑτῷ ἀγαθόν , ἀπορῶν δὲ ὅπῃ τῇ ἐννοίᾳ τῇ παῤ αὑτῷ ταῦτα ἐφαρμόττει . οὐ γὰρ ἔστι λέγειν μὴ τοῦτο πάντη ἄπειρον καὶ ἀνεννόητον ὄντα τούτου . τάχα δὲ καὶ τὸ ὑπὲρ νοῦν ἀπομαντεύεται . ἔπειτα δέ , εἰ τῷ ἀγαθῷ ἢ τῷ ἐγγὺς τούτου προσβάλλων ἀγνοεῖ , ἐκ τῶν ἀντικειμένων εἰς ἔννοιαν ἴτω . ἢ οὐδὲ κακὸν τὴν ἄνοιαν θήσεται : καίτοι πᾶς αἱρεῖται νοεῖν καὶ νοῶν σεμνύνεται . μαρτυροῦσι δὲ καὶ αἱ αἰσθήσεις εἰδήσεις εἶναι θέλουσαι . εἰ δὴ νοῦς τίμιον καὶ καλὸν καὶ νοῦς ὁ πρῶτος μάλιστα , τί ἂν φαντασθείη τις , εἴ τις δύναιτο τὸν τούτου γεννητὴν καὶ πατέρα ; τὸ δὲ εἶναι καὶ τὸ ζῆν ἀτιμάζων ἀντιμαρτυρεῖ ἑαυτῷ καὶ τοῖς ἑαυτοῦ πάθεσι πᾶσιν . εἰ δέ τις δυσχεραίνει τὸ ζῆν , ᾧ θάνατος μέμικται , τὸ τοιοῦτο δυσχεραίνει , οὐ τὸ ἀληθῶς ζῆν .
Lemmas: ἀλλά εἰ μή ἕπομαι ἡδονή ὁ ἀγαθός , γίγνομαι δέ πρό ὁ ἡδονή τις , διά ὅς καί ὁ ἡδονή , διά τίς οὐ ἀσπαστός ; ἤ λέγω ἀσπαστός ἡδονή ἤδη λέγω . ἀλλά εἰ ὑπάρχω μέν , ὑπάρχω δέ δυνατός μή ἀσπαστός εἰμί ; ἀλλά εἰ οὗτος , πάρειμι ὁ ἀγαθός αἴσθησις ἔχω ὁ ἔχω οὐ γιγνώσκω , ὅτι . ἤ τίς κωλύω καί γιγνώσκω καί μή κινέω ἄλλος μετά ὁ αὐτός ἔχω ; ὅς μάλα ἄν ὁ σώφρων ὑπάρχω καί μάλα ὁ μή ἐνδεής . διό οὐδέ ὁ πρῶτος , οὐ μόνος ὅτι ἁπλόος , ἀλλά ὅτι ὁ κτῆσις δέω ἡδύς . ἀλλά καί οὗτος καταφανής εἰμί ὁ ἄλλος , ὅσος λοιπός , προσανακαθαίρω καί ἐκεῖνος ὁ ἀντίτυπος λόγος ἀπωθέω . εἰμί δέ οὗτος , ὅς ἀπορέω , τίς ἄν καρπόω ὁ νόος ἔχω εἰς ἀγαθός μοῖρα οὐδείς πλήσσω , ὅταν οὗτος ἀκούω , ὁ μή σύνεσις αὐτός ἴσχω , ἤ ὄνομα ἀκούω , ἤ ἄλλος τις ἕκαστος αὐτός ὑπολαμβάνω ἤ αἰσθητός τις ζητέω καί ὁ ἀγαθός ἐν χρῆμα ἤ τις τοιοῦτος τίθημι . πρός ὅς λεκτέος , ὡς , ὅταν οὗτος ἀτιμάζω , ὁμολογέω τίθημι τις παρά ἑαυτοῦ ἀγαθός , ἀπορέω δέ ὅπῃ ὁ ἔννοια ὁ παρά ἑαυτοῦ οὗτος ἐφαρμόζω . οὐ γάρ εἰμί λέγω μή οὗτος πάντῃ ἄπειρος καί ἀνεννόητος εἰμί οὗτος . τάχα δέ καί ὁ ὑπέρ νόος ἀπομαντεύομαι . ἔπειτα δέ , εἰ ὁ ἀγαθός ἤ ὁ ἐγγύς οὗτος προσβάλλω ἀγνοέω , ἐκ ὁ ἀντίκειμαι εἰς ἔννοια ἔρχομαι . ἤ οὐδέ κακός ὁ ἄνοια τίθημι : καίτοι πᾶς αἱρέω νοέω καί νοέω σεμνύνω . μαρτυρέω δέ καί ὁ αἴσθησις εἴδησις εἰμί ἐθέλω . εἰ δή νόος τίμιος καί καλός καί νόος ὁ πρῶτος μάλα , τίς ἄν φαντάζω τις , εἰ τις δύναμαι ὁ οὗτος γεννητής καί πατήρ ; ὁ δέ εἰμί καί ὁ ζάω ἀτιμάζω ἀντιμαρτυρέω ἑαυτοῦ καί ὁ ἑαυτοῦ πάθος πᾶς . εἰ δέ τις δυσχεραίνω ὁ ζάω , ὅς θάνατος μείγνυμι , ὁ τοιοῦτος δυσχεραίνω , οὐ ὁ ἀληθής ζάω .