plotinus.enneades 6.2.9
ἀλλ̓ ὅτι μὲν ταῦτα γένη πρῶτα , ἐκ τούτων ἄν τις , ἴσως δὲ καὶ ἄλλων , βεβαιώσαιτο : ὅτι δὲ μόνα ταῦτα καὶ οὐκ ἄλλα πρὸς τούτοις , πῶς ἄν τις πιστεύσειε ; διὰ τί γὰρ οὐ καὶ τὸ ἕν ; διὰ τί δ̓ οὐ τὸ ποσόν ; καὶ τὸ ποιὸν δέ ; τὸ δὲ πρός τι καὶ τὰ ἄλλα , ἅπερ ἤδη ἕτεροι κατηρίθμηνται ; τὸ μὲν οὖν ἕν , εἰ μὲν τὸ πάντως ἕν , ᾧ μηδὲν ἄλλο πρόσεστι , μὴ ψυχή , μὴ νοῦς , μὴ ὁτιοῦν , οὐδενὸς ἂν κατηγοροῖτο τοῦτο , ὥστε οὐδὲ γένος : εἰ δὲ τὸ προσὸν τῷ ὄντι , ἐφ̓ οὗ τὸ ἓν ὂν λέγομεν , οὐ πρώτως ἓν τοῦτο . ἔτι ἀδιάφορον ὂν αὑτοῦ πῶς ἂν ποιήσειεν εἴδη ; εἰ δὲ τοῦτο μή , οὐ γένος . πῶς γὰρ καὶ διαιρήσεις ; διαιρῶν γὰρ πολλὰ ποιήσεις : ὥστε αὐτὸ τὸ ἓν πολλὰ ἔσται καὶ ἀπολεῖ ἑαυτό , εἰ ἐθέλοι γένος εἶναι . ἔπειτά τι προσθήσεις διαιρῶν εἰς εἴδη : οὐ γὰρ ἂν εἶεν διαφοραὶ ἐν τῷ ἕν , ὥσπερ εἰσὶ τῆς οὐσίας . ὄντος μὲν γὰρ δέχεται ὁ νοῦς εἶναι διαφοράς , ἑνὸς δὲ πῶς ; εἶτα ἑκάστοτε μετὰ τῆς διαφορᾶς δύο τιθεὶς ἀναιρεῖς τὸ ἕν , ἐπείπερ πανταχοῦ ἡ μονάδος προσθήκη τὸ πρότερον ποσὸν ἀφανίζει . εἰ δέ τις λέγοι τὸ ἐπὶ τῷ ὄντι ἓν καὶ το ἐπὶ κινήσει ἓν καὶ τοῖς αλλοις . κοινὸν εἶναι , εἰς μὲν ταὐτὸν ἄγων τὸ ὂν καὶ τὸ ἕν , ἐν ᾧ λόγῳ τὸ ὂν οὐκ ἐποίει τῶν ἄλλων γένος , ὅτι μὴ ὅπερ ὄντα , ἀλλ̓ ἕτερον τρόπον ὄντα , οὕτως οὐδὲ τὸ ἓν κοινὸν ἐπ’ αὐτῶν ἔσται , ἀλλὰ τὸ μὲν πρώτως , τὸ δὲ ἄλλως . εἰ δὲ μὴ πάντων λέγοι ποιεῖν , ἀλλὰ ἕν τι ἐφ̓ ἑαυτοῦ , ὥσπερ τὰ ἄλλα , εἰ μὲν ταὐτὸν αὐτῷ τὸ ὂν καὶ τὸ ὂν ἕν , ἤδη τοῦ ὄντος ἠριθμημένου ἐν τοῖς γένεσιν ὄνομα εἰσάγει : εἰ δὲ ἓν ἑκάτερον , τινὰ φύσιν λέγει , καὶ εἰ μὲν προστίθησί τι , ἓν λέγει , εἰ δὲ μηδέν , ἐκεῖνο , ὃ οὐδενὸς κατηγορεῖται , πάλιν αὖ λέγει . εἰ δὲ τὸ τῷ ὄντι συνόν , εἴπομεν μέν , ὅτι οὐ πρώτως ἓν λέγει . ἀλλὰ τί κωλύει πρώτως εἶναι τοῦτο ἐξῃρημένου : ἐκείνου τοῦ παντελῶς ἕν ; καὶ γὰρ τὸ ὂν μετ̓ ἐκεῖνο λέγομεν ὂν καὶ ὂν πρώτως ὄν . ἢ ὅτι οὐκ ἦν τὸ πρὸ αὐτοῦ ὂν ἤ , εἴπερ ἦν , οὐκ ἂν ἦν πρώτως : τούτου δὲ τὸ πρὸ αὐτοῦ ἕν . ἔπειτα χωρισθὲν τῇ νοήσει τοῦ ὄντος διαφορὰς οὐκ ἔχει : ἔπειτα ἐν τῷ ὄντι , εἰ μὲν ἐπακολούθημα αὐτοῦ , καὶ πάντων καὶ ὕστερον — πρότερον δὲ τὸ γένος : εἰ δὲ ἅμα , καὶ πάντων — τὸ δὲ γένος οὐχ ἅμα : εἰ δὲ πρότερον , ἀρχή τις καὶ αὐτοῦ μόνον : εἰ δὲ ἀρχὴ αὐτοῦ , οὐ γένος αὐτοῦ : εἰ δὲ μὴ αὐτοῦ , οὐδὲ τῶν ἄλλων : ἢ δέοι ἂν καὶ τὸ ὂν καὶ τῶν ἄλλων πάντων . ὅλως γὰρ ἔοικε τὸ ἓν ἐν τῷ ὄντι πλησιάζον τῷ ἑνὶ καὶ οἷον συνεκπῖπτον τῷ ὄντι , τοῦ ὄντος τὸ μὲν πρὸς ἐκεῖνο ἓν ὄντος , τὸ δὲ μετ̓ ἐκεῖνο ὄντος , ὃ δύναται καὶ πολλὰ εἶναι , μένον αὐτὸ ἓν καὶ οὐ θέλον μερίζεσθαι οὐδὲ γένος εἶναι βούλεσθαι .
Lemmas: ἀλλά ὅτι μέν οὗτος γένος πρῶτος , ἐκ οὗτος ἄν τις , ἴσως δέ καί ἄλλος , βεβαιόω : ὅτι δέ μόνος οὗτος καί οὐ ἄλλος πρός οὗτος , πῶς ἄν τις πιστεύω ; διά τίς γάρ οὐ καί ὁ εἷς ; διά τίς δέ οὐ ὁ ποσός ; καί ὁ ποιός δέ ; ὁ δέ πρός τις καί ὁ ἄλλος , ὅς ἤδη ἕτερος καταριθμέω ; ὁ μέν οὖν εἷς , εἰ μέν ὁ πάντως εἷς , ὅς μηδείς ἄλλος πρόσειμι , μή ψυχή , μή νόος , μή ὁστισοῦν , οὐδείς ἄν κατηγορέω οὗτος , ὥστε οὐδέ γένος : εἰ δέ ὁ πρόσειμι ὁ εἰμί , ἐπί ὅς ὁ εἷς εἰμί λέγω , οὐ πρῶτος εἷς οὗτος . ἔτι ἀδιάφορος εἰμί ἑαυτοῦ πῶς ἄν ποιέω εἶδος ; εἰ δέ οὗτος μή , οὐ γένος . πῶς γάρ καί διαιρέω ; διαιρέω γάρ πολύς ποιέω : ὥστε αὐτός ὁ εἷς πολύς εἰμί καί ἀπόλλυμι ἑαυτοῦ , εἰ ἐθέλω γένος εἰμί . ἔπειτα τις προστίθημι διαιρέω εἰς εἶδος : οὐ γάρ ἄν εἰμί διαφορά ἐν ὁ εἷς , ὥσπερ εἰμί ὁ οὐσία . εἰμί μέν γάρ δέχομαι ὁ νόος εἰμί διαφορά , εἷς δέ πῶς ; εἶτα ἑκάστοτε μετά ὁ διαφορά δύο τίθημι ἀναιρέω ὁ εἷς , ἐπεί πανταχοῦ ὁ μονάς προσθήκη ὁ πρότερος ποσός ἀφανίζω . εἰ δέ τις λέγω ὁ ἐπί ὁ εἰμί εἷς καί ὁ ἐπί κίνησις εἷς καί ὁ ἄλλος . κοινός εἰμί , εἰς μέν αὐτός ἄγω ὁ εἰμί καί ὁ εἷς , ἐν ὅς λόγος ὁ εἰμί οὐ ποιέω ὁ ἄλλος γένος , ὅτι μή ὅς εἰμί , ἀλλά ἕτερος τρόπος εἰμί , οὕτως οὐδέ ὁ εἷς κοινός ἐπί αὐτός εἰμί , ἀλλά ὁ μέν πρῶτος , ὁ δέ ἄλλος . εἰ δέ μή πᾶς λέγω ποιέω , ἀλλά εἷς τις ἐπί ἑαυτοῦ , ὥσπερ ὁ ἄλλος , εἰ μέν αὐτός αὐτός ὁ εἰμί καί ὁ εἰμί εἷς , ἤδη ὁ εἰμί ἀριθμέω ἐν ὁ γένεσις ὄνομα εἰσάγω : εἰ δέ εἷς ἑκάτερος , τις φύσις λέγω , καί εἰ μέν προστίθημι τις , εἷς λέγω , εἰ δέ μηδείς , ἐκεῖνος , ὅς οὐδείς κατηγορέω , πάλιν αὖ λέγω . εἰ δέ ὁ ὁ εἰμί σύνειμι , λέγω μέν , ὅτι οὐ πρῶτος εἷς λέγω . ἀλλά τίς κωλύω πρῶτος εἰμί οὗτος ἐκλέγω : ἐκεῖνος ὁ παντελής εἷς ; καί γάρ ὁ εἰμί μετά ἐκεῖνος λέγω εἰμί καί εἰμί πρῶτος εἰμί . ἤ ὅτι οὐ εἰμί ὁ πρό αὐτός εἰμί ἤ , εἴπερ εἰμί , οὐ ἄν εἰμί πρῶτος : οὗτος δέ ὁ πρό αὐτός εἷς . ἔπειτα χωρίζω ὁ νόησις ὁ εἰμί διαφορά οὐ ἔχω : ἔπειτα ἐν ὁ εἰμί , εἰ μέν ἐπακολούθημα αὐτός , καί πᾶς καί ὕστερον — πρότερος δέ ὁ γένος : εἰ δέ ἅμα , καί πᾶς — ὁ δέ γένος οὐ ἅμα : εἰ δέ πρότερος , ἀρχή τις καί αὐτός μόνος : εἰ δέ ἀρχή αὐτός , οὐ γένος αὐτός : εἰ δέ μή αὐτοῦ , οὐδέ ὁ ἄλλος : ἤ δέω ἄν καί ὁ εἰμί καί ὁ ἄλλος πᾶς . ὅλος γάρ ἔοικα ὁ εἷς ἐν ὁ εἰμί πλησιάζω ὁ εἷς καί οἷος συνεκπίπτω ὁ εἰμί , ὁ εἰμί ὁ μέν πρός ἐκεῖνος εἷς εἰμί , ὁ δέ μετά ἐκεῖνος εἰμί , ὅς δύναμαι καί πολύς εἰμί , μένω αὐτός εἷς καί οὐ ἐθέλω μερίζω οὐδέ γένος εἰμί βούλομαι .