plotinus.enneades 6.7.18
ἀλλ̓ ἀγαθοειδῆ κατὰ τί τὰ ἐν τῷ νῷ ; ἆρα ᾗ εἶδος ἕκαστον , ἢ ᾗ καλά , ἢ τί ; εἰ δὴ τὸ παρὰ τοῦ ἀγαθοῦ ἧκον πᾶν ἴχνος καὶ τύπον ἔχει ἐκείνου ἢ ἀπ̓ ἐκείνου , ὥσπερ τὸ ἀπὸ πυρὸς ἴχνος πυρὸς καὶ τὸ ἀπὸ γλυκέος γλυκέος ἴχνος , ἥκει δὲ εἰς νοῦν καὶ ζωὴ ἀπ̓ ἐκείνου : ἐκ γὰρ τῆς παῤ ἐκείνου ἐνεργείας ὑπέστη : καὶ νοῦς δὲ δἰ ἐκεῖνον καὶ τὸ τῶν εἰδῶν κάλλος ἐκεῖθεν , πάντα ἂν ἀγαθοειδῆ εἴη , καὶ ζωὴ καὶ νοῦς καὶ ἰδέα , ἀλλὰ τί τὸ κοινόν ; οὐ γὰρ δὴ ἀρκεῖ τὸ ἀπ̓ ἐκείνου πρὸς τὸ ταὐτόν : ἐν αὐτοῖς γὰρ δεῖ τὸ κοινὸν εἶναι : καὶ γὰρ ἂν γένοιτο ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ μὴ ταὐτὸν ἢ καὶ δοθὲν ὡσαύτως ἐν τοῖς δεξομένοις ἄλλο γίνεσθαι : ἐπεὶ καὶ ἄλλο τὸ εἰς πρώτην ἐνέργειαν , ἄλλο δὲ τὸ τῇ πρώτῃ ἐνεργείᾳ δοθέν : τὸ δ̓ ἐπὶ τούτοις ἄλλο ἤδη . ἢ οὐδὲν κωλύει καθ̓ ἕκαστον μὲν ἀγαθοειδὲς εἶναι , μᾶλλον μὴν κατ̓ ἄλλο . τί οὖν καθ̓ ὃ μάλιστα ; ἀλλὰ πρότερον ἐκεῖνο ἀναγκαῖον ἰδεῖν : ἆρά γε ἀγαθὸν ἡ ζωή , ᾗ αὐτὸ τοῦτο ζωὴ ἡ ψιλὴ θεωρουμένη καὶ ἀπογεγυμνωμένη ; ἢ ἡ ζωὴ ἡ ἀπ̓ αὐτοῦ , τὸ δ̓ ἀπ̓ αὐτοῦ ἄλλο τι ἡ τοιαύτη ; πάλιν οὖν τί ἡ τοιαύτη ζωή ; ἢ ἀγαθοῦ . ἀλλ̓ οὐκ αὐτοῦ ἦν , ἀλλ̓ ἐξ αὐτοῦ . ἀλλ̓ εἰ ἐν τῇ ζωῇ ἐκείνῃ ἐνείη τι ἐξ ἐκείνου καὶ ἔστιν ἡ ὄντως ζωὴ καὶ οὐδὲν ἄτιμον παῤ ἐκείνου λεκτέον εἶναι , καὶ καθ̓ ὃ ζωή , ἀγαθὸν εἶναι , καὶ ἐπὶ νοῦ δὴ τοῦ ἀληθινοῦ ἀνάγκη λέγειν τοῦ πρώτου ἐκείνου , ὅτι ἀγαθόν : καὶ δῆλον ὅτι καὶ εἶδος ἕκαστον ἀγαθὸν καὶ ἀγαθοειδές . ἢ οὖν τι ἔχει ἀγαθόν , εἴτε κοινόν , εἴτε μᾶλλον ἄλλο , εἴτε τὸ μὲν πρώτως , τὸ δὲ τῷ ἐφεξῆς καὶ δευτέρως . ἐπεὶ γὰρ εἰλήφαμεν ἕκαστον ὡς ἔχον ἤδη ἐν τῇ οὐσίᾳ αὐτοῦ ἀγαθόν τι καὶ διὰ τοῦτο ἦν ἀγαθόν — καὶ γὰρ ἡ ζωὴ ἦν ἀγαθὸν οὐχ ἁπλῶς , ἀλλ̓ ὅτι ἐλέγετο ἀληθινὴ καὶ ὅτι παῤ ἐκείνου , καὶ νοῦς ὁ ὄντως — δεῖ τι τοῦ αὐτοῦ ἐν αὐτοῖς ὁρᾶσθαι . διαφόρων γὰρ ὄντων , ὅταν τὸ αὐτὸ αὐτῶν κατηγορῆται , κωλύει μὲν οὐδὲν ἐν τῇ οὐσίᾳ αὐτῶν τοῦτο ἐνυπάρχειν , ὅμως δ̓ ἔστι λαβεῖν αὐτὸ χωρὶς τῷ λόγῳ , οἷον καὶ τὸ ζῷον ἐπ’ ἀνθρώπου καὶ ἵππου , καὶ τὸ θερμὸν ἐπὶ ὕδατος καὶ πυρός , τὸ μὲν ὡς γένος , τὸ δ̓ ὡς τὸ μὲν πρώτως , τὸ δὲ δευτέρως : ἢ ὁμωνύμως ἂν ἑκάτερον ἢ ἕκαστον λέγοιτο ἀγαθόν . ἆῤ οὖν ἐνυπάρχει τῇ οὐσίᾳ αὐτῶν τὸ ἀγαθόν ; ἢ ὅλον ἕκαστον ἀγαθόν ἐστιν , οὐ καθ̓ ἓν τὸ ἀγαθόν . πῶς οὖν ; ἢ ὡς μέρη . ἀλλὰ ἀμερὲς τὸ ἀγαθόν . ἢ ἓν μὲν αὐτό , οὑτωσὶ δὲ τόδε : καὶ γὰρ ἡ ἐνέργεια ἡ πρώτη ἀγαθὸν καὶ τὸ ἐπ’ αὐτῇ ὁρισθὲν ἀγαθὸν καὶ τὸ συνάμφω : καὶ τὸ μὲν ὅτι γενόμενον ὑπ’ αὐτοῦ , τὸ δ̓ ὅτι κόσμος ἀπ̓ αὐτοῦ , τὸ δ̓ ὅτι συναμφω . ἀπ̓ αὐτοῦ οὖν καὶ οὐδὲν ταὐτόν , οἷον εἰ ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ φωνὴ καὶ βάδισις καὶ ἄλλο τι , πάντα κατορθούμενα . ἢ ἐνταῦθα , ὅτι τάξις καὶ ῥυθμός : ἐκεῖ δὲ τί ; ἀλλ̓ εἴποι τις ἄν , ὡς ἐνταῦθα ὅλως τὸ καλῶς ἔξωθεν διαφόρων ὄντων τῶν περὶ ἃ ἡ τάξις , ἐκεῖ δὲ καὶ αὐτά . ἀλλὰ διὰ τί καὶ αὐτά ; οὐ γὰρ ὅτι ἀπ̓ ἐκείνου δεῖ πιστεύοντας ἀφεῖναι : δεῖ μὲν γὰρ συγχωρεῖν ἀπ̓ ἐκείνου ὄντα εἶναι τίμια , ἀλλὰ ποθεῖ ὁ λόγος λαβεῖν , κατὰ τί τὸ ἀγαθὸν αὐτῶν .
Lemmas: ἀλλά ἀγαθοειδής κατά τίς ὁ ἐν ὁ νόος ; ἆρα ᾗ εἶδος ἕκαστος , ἤ ᾗ καλός , ἤ τίς ; εἰ δή ὁ παρά ὁ ἀγαθός ἥκω πᾶς ἴχνος καί τύπος ἔχω ἐκεῖνος ἤ ἀπό ἐκεῖνος , ὥσπερ ὁ ἀπό πῦρ ἴχνος πῦρ καί ὁ ἀπό γλυκύς γλυκύς ἴχνος , ἥκω δέ εἰς νόος καί ζωή ἀπό ἐκεῖνος : ἐκ γάρ ὁ παρά ἐκεῖνος ἐνέργεια ὑφίστημι : καί νόος δέ διά ἐκεῖνος καί ὁ ὁ εἶδος κάλλος ἐκεῖθεν , πᾶς ἄν ἀγαθοειδής εἰμί , καί ζωή καί νόος καί ἰδέα , ἀλλά τίς ὁ κοινός ; οὐ γάρ δή ἀρκέω ὁ ἀπό ἐκεῖνος πρός ὁ αὐτός : ἐν αὐτός γάρ δέω ὁ κοινός εἰμί : καί γάρ ἄν γίγνομαι ἀπό ὁ αὐτός μή αὐτός ἤ καί δίδωμι ὡσαύτως ἐν ὁ δείκνυμι ἄλλος γίγνομαι : ἐπεί καί ἄλλος ὁ εἰς πρῶτος ἐνέργεια , ἄλλος δέ ὁ ὁ πρῶτος ἐνέργεια δίδωμι : ὁ δέ ἐπί οὗτος ἄλλος ἤδη . ἤ οὐδείς κωλύω κατά ἕκαστος μέν ἀγαθοειδής εἰμί , μάλα μήν κατά ἄλλος . τίς οὖν κατά ὅς μάλα ; ἀλλά πρότερος ἐκεῖνος ἀναγκαῖος ὁράω : ἆρα γε ἀγαθός ὁ ζωή , ὅς αὐτός οὗτος ζωή ὁ ψιλός θεωρέω καί ἀπογυμνόω ; ἤ ὁ ζωή ὁ ἀπό αὐτός , ὁ δέ ἀπό αὐτός ἄλλος τις ὁ τοιοῦτος ; πάλιν οὖν τίς ὁ τοιοῦτος ζωή ; ἤ ἀγαθός . ἀλλά οὐ αὐτός εἰμί , ἀλλά ἐκ αὐτός . ἀλλά εἰ ἐν ὁ ζωή ἐκεῖνος ἔνειμι τις ἐκ ἐκεῖνος καί εἰμί ὁ ὄντως ζωή καί οὐδείς ἄτιμος παρά ἐκεῖνος λεκτέος εἰμί , καί κατά ὅς ζωή , ἀγαθός εἰμί , καί ἐπί νόος δή ὁ ἀληθινός ἀνάγκη λέγω ὁ πρῶτος ἐκεῖνος , ὅτι ἀγαθός : καί δῆλος ὅτι καί εἶδος ἕκαστος ἀγαθός καί ἀγαθοειδής . ἤ οὖν τις ἔχω ἀγαθός , εἴτε κοινός , εἴτε μάλα ἄλλος , εἴτε ὁ μέν πρῶτος , ὁ δέ ὁ ἐφεξῆς καί δεύτερος . ἐπεί γάρ λαμβάνω ἕκαστος ὡς ἔχω ἤδη ἐν ὁ οὐσία αὐτός ἀγαθός τις καί διά οὗτος εἰμί ἀγαθός — καί γάρ ὁ ζωή εἰμί ἀγαθός οὐ ἁπλῶς , ἀλλά ὅτι λέγω ἀληθινός καί ὅτι παρά ἐκεῖνος , καί νόος ὁ ὄντως — δέω τις ὁ αὐτός ἐν αὐτός ὁράω . διάφορος γάρ εἰμί , ὅταν ὁ αὐτός αὐτός κατηγορέω , κωλύω μέν οὐδείς ἐν ὁ οὐσία αὐτός οὗτος ἐνυπάρχω , ὅμως δέ εἰμί λαμβάνω αὐτός χωρίς ὁ λόγος , οἷος καί ὁ ζῷον ἐπί ἄνθρωπος καί ἵππος , καί ὁ θερμός ἐπί ὕδωρ καί πῦρ , ὁ μέν ὡς γένος , ὁ δέ ὡς ὁ μέν πρῶτος , ὁ δέ δεύτερος : ἤ ὁμώνυμος ἄν ἑκάτερος ἤ ἕκαστος λέγω ἀγαθός . ἆρα οὖν ἐν-ὑπάρχω ὁ οὐσία αὐτός ὁ ἀγαθός ; ἤ ὅλος ἕκαστος ἀγαθός εἰμί , οὐ κατά εἷς ὁ ἀγαθός . πῶς οὖν ; ἤ ὡς μέρος . ἀλλά ἀμερής ὁ ἀγαθός . ἤ εἷς μέν αὐτός , οὕτως δέ ὅδε : καί γάρ ὁ ἐνέργεια ὁ πρῶτος ἀγαθός καί ὁ ἐπί αὐτός ὁρίζω ἀγαθός καί ὁ συνάμφω : καί ὁ μέν ὅτι γίγνομαι ὑπό αὐτός , ὁ δέ ὅτι κόσμος ἀπό αὐτός , ὁ δέ ὅτι συνάμφω . ἀπό αὐτός οὖν καί οὐδείς αὐτός , οἷος εἰ ἀπό ὁ αὐτός φωνή καί βάδισις καί ἄλλος τις , πᾶς κατορθόω . ἤ ἐνταῦθα , ὅτι τάξις καί ῥυθμός : ἐκεῖ δέ τίς ; ἀλλά λέγω τις ἄν , ὡς ἐνταῦθα ὅλος ὁ καλός ἔξωθεν διάφορος εἰμί ὁ περί ὅς ὁ τάξις , ἐκεῖ δέ καί αὐτός . ἀλλά διά τίς καί αὐτός ; οὐ γάρ ὅτι ἀπό ἐκεῖνος δέω πιστεύω ἀφίημι : δέω μέν γάρ συγχωρέω ἀπό ἐκεῖνος εἰμί εἰμί τίμιος , ἀλλά ποθέω ὁ λόγος λαμβάνω , κατά τίς ὁ ἀγαθός αὐτός .