plotinus.enneades 6.7.35
οὕτω δὲ διάκειται τότε , ὡς καὶ τοῦ νοεῖν καταφρονεῖν , ὃ τὸν ἄλλον χρόνον ἠσπάζετο , ὅτι τὸ νοεῖν κίνησίς τις ἦν , αὐτὴ δὲ οὐ κινεῖσθαι θέλει : καὶ γὰρ οὐδ̓ ἐκεῖνόν φησιν , ὃν ὁρᾷ , καίτοι νοῦς γενομένη αὐτὴ θεωρεῖ , οἷον νοωθεῖσα καὶ ἐν τῷ τόπῳ τῷ νοητῷ γενομένη : ἀλλὰ γενομένη μὲν ἐν αὐτῷ καὶ περὶ αὐτὸν ἔχουσα τὸ νοητὸν νοεῖ , ἐπὴν δ̓ ἐκεῖνον ἴδῃ , πάντα ἤδη ἀφίησιν , οἷον εἴ τις εἰσελθὼν εἰς οἶκον ποικίλον καὶ οὕτω καλὸν θεωροῖ ἔνδον ἕκαστα τῶν ποικιλμάτων καὶ θαυμάζοι , πρὶν ἰδεῖν τὸν τοῦ οἴκου δεσπότην , ἰδὼν δ̓ ἐκεῖνον καὶ ἀγασθεὶς οὐ κατὰ τὴν τῶν ἀγαλμάτων φύσιν ὄντα , ἀλλ̓ ἄξιον τῆς ὄντως θέας , ἀφεὶς ἐκεῖνα τοῦτον μόνον τοῦ λοιποῦ βλέποι , εἶτα βλέπων καὶ μὴ ἀφαιρῶν τὸ ὄμμα μηκέτι ὅραμα βλέποι τῷ συνεχεῖ τῆς θέας , ἀλλὰ τὴν ὄψιν αὑτοῦ συγκεράσαιτο τῷ θεάματι , ὥστε ἐν αὐτῷ ἤδη τὸ ὁρατὸν πρότερον ὄψιν γεγονέναι , τῶν δ̓ ἄλλων πάντων ἐπιλάθοιτο θεαμάτων . καὶ τάχ̓ ἂν σώζοι τὸ ἀνάλογον ἡ εἰκών , εἰ μὴ ἄνθρωπος εἴη ὁ ἐπιστὰς τῷ τὰ τοῦ οἴκου θεωμένῳ , ἀλλά τις θεός , καὶ οὗτος οὐ κατ̓ ὄψιν φανείς , ἀλλὰ τὴν ψυχὴν ἐμπλήσας τοῦ θεωμένου . καὶ τὸν νοῦν τοίνυν τὴν μὲν ἔχειν δύναμιν εἰς τὸ νοεῖν , ᾗ τὰ ἐν αὑτῷ βλέπει , τὴν δέ , ᾗ τὰ ἐπέκεινα αὐτοῦ ἐπιβολῇ τινι καὶ παραδοχῇ , καθ̓ ἣν καὶ πρότερον ἑώρα μόνον καὶ ὁρῶν ὕστερον καὶ νοῦν ἔσχε καὶ ἕν ἐστι : καὶ ἔστιν ἐκείνη μὲν ἡ θέα νοῦ ἔμφρονος , αὕτη δὲ νοῦς ἐρῶν . ὅταν ἄφρων γένηται μεθυσθεὶς τοῦ νέκταρος , τότε ἐρῶν γίνεται ἁπλωθεὶς εἰς εὐπάθειαν τῷ κόρῳ : καὶ ἔστιν αὐτῷ μεθύειν βέλτιον ἢ σεμνοτέρῳ εἶναι τοιαύτης μέθης . παρὰ μέρος δὲ ὁ νοῦς ἐκεῖνος ἄλλα , τὰ δὲ ἄλλοτε ἄλλα ὁρᾷ ; ἢ οὔ : ὁ δὲ λόγος διδάσκων γινόμενα ποιεῖ , ὁ δὲ ἔχει τὸ νοεῖν ἀεί , ἔχει δὲ καὶ τὸ μὴ νοεῖν , ἀλλὰ ἄλλως ἐκεῖνον βλέπειν . καὶ γὰρ ὁρῶν ἐκεῖνον ἔσχε γεννήματα καὶ συνῄσθετο καὶ τούτων γενομένων καὶ ἐνόντων : καὶ ταῦτα μὲν ὁρῶν λέγεται νοεῖν , ἐκεῖνον δὲ ᾗ δυνάμει ἔμελλε νοεῖν . ἡ δὲ ψυχὴ οἷον συγχέασα καὶ ἀφανίσασα μένοντα τὸν ἐν αὐτῇ νοῦν , μᾶλλον δὲ αὐτῆς ὁ νοῦς ὁρᾷ πρῶτος , ἔρχεται δὲ ἡ θέα καὶ εἰς αὐτὴν καὶ τὰ δύο ἓν γίνεται . ἐκταθὲν δὲ τὸ ἀγαθὸν ἐπ’ αὐτοῖς καὶ συναρμοσθὲν τῇ ἀμφοτέρων συστάσει ἐπιδραμὸν καὶ ἑνῶσαν τὰ δύο ἔπεστιν αὐτοῖς μακαρίαν διδοὺς αἴσθησιν καὶ θέαν , τοσοῦτον ἄρας , ὥστε μήτε ἐν τόπῳ εἶναι , μήτε ἔν τῳ ἄλλῳ , ἐν ᾧ πέφυκεν ἄλλο ἐν ἄλλῳ εἶναι : οὐδὲ γὰρ αὐτός που : ὁ δὲ νοητὸς τόπος ἐν αὐτῷ , αὐτὸς δὲ οὐκ ἐν ἄλλῳ . διὸ οὐδὲ κινεῖται ἡ ψυχὴ τότε , ὅτι μηδ̓ ἐκεῖνο : οὐδὲ ψυχὴ τοίνυν , ὅτι μηδὲ ζῇ ἐκεῖνο , ἀλλὰ ὑπὲρ τὸ ζῆν : οὐδὲ νοῦς , ὅτι μηδὲ νοεῖ : ὁμοιοῦσθαι γὰρ δεῖ : νοεῖ δὲ οὐκ ἐκεῖνο , ὅτι οὐδὲ νοεῖται .
Lemmas: οὕτως δέ διάκειμαι τότε , ὡς καί ὁ νοέω καταφρονέω , ὅς ὁ ἄλλος χρόνος ἀσπάζομαι , ὅτι ὁ νοέω κίνησις τις εἰμί , αὐτός δέ οὐ κινέω ἐθέλω : καί γάρ οὐδέ ἐκεῖνος φημί , ὅς ὁράω , καίτοι νόος γίγνομαι αὐτός θεωρέω , οἷος νοόω καί ἐν ὁ τόπος ὁ νοητός γίγνομαι : ἀλλά γίγνομαι μέν ἐν αὐτός καί περί αὐτός ἔχω ὁ νοητός νοέω , ἐπήν δέ ἐκεῖνος ὁράω , πᾶς ἤδη ἀφίημι , οἷος εἰ τις εἰσέρχομαι εἰς οἶκος ποικίλος καί οὕτως καλός θεωρέω ἔνδον ἕκαστος ὁ ποίκιλμα καί θαυμάζω , πρίν ὁράω ὁ ὁ οἶκος δεσπότης , ὁράω δέ ἐκεῖνος καί ἄγαμαι οὐ κατά ὁ ὁ ἄγαλμα φύσις εἰμί , ἀλλά ἄξιος ὁ ὄντως θέα , ἀφίημι ἐκεῖνος οὗτος μόνος ὁ λοιπός βλέπω , εἶτα βλέπω καί μή ἀφαιρέω ὁ ὄμμα μηκέτι ὅραμα βλέπω ὁ συνεχής ὁ θέα , ἀλλά ὁ ὄψις ἑαυτοῦ συγκεράννυμι ὁ θέαμα , ὥστε ἐν αὐτός ἤδη ὁ ὁρατός πρότερος ὄψις γίγνομαι , ὁ δέ ἄλλος πᾶς ἐπιλανθάνομαι θέαμα . καί τάχα ἄν σῴζω ὁ ἀνάλογος ὁ εἰκών , εἰ μή ἄνθρωπος εἰμί ὁ ἐφίστημι ὁ ὁ ὁ οἶκος θεάομαι , ἀλλά τις θεός , καί οὗτος οὐ κατά ὄψις φαίνω , ἀλλά ὁ ψυχή ἐμπίμπλημι ὁ θεάομαι . καί ὁ νόος τοίνυν ὁ μέν ἔχω δύναμις εἰς ὁ νοέω , ᾗ ὁ ἐν ἑαυτοῦ βλέπω , ὁ δέ , ὅς ὁ ἐπέκεινα αὐτός ἐπιβολή τις καί παραδοχή , κατά ὅς καί πρότερος ὁράω μόνος καί ὁράω ὕστερον καί νόος ἔχω καί εἷς εἰμί : καί εἰμί ἐκεῖνος μέν ὁ θέα νόος ἔμφρων , οὗτος δέ νόος ἐράω . ὅταν ἄφρων γίγνομαι μεθύσκω ὁ νέκταρ , τότε ἐράω γίγνομαι ἁπλόω εἰς εὐπάθεια ὁ κόρος : καί εἰμί αὐτός μεθύω ἀγαθός ἤ σεμνός εἰμί τοιοῦτος μέθη . παρά μέρος δέ ὁ νόος ἐκεῖνος ἄλλος , ὁ δέ ἄλλοτε ἄλλος ὁράω ; ἤ οὐ : ὁ δέ λόγος διδάσκω γίγνομαι ποιέω , ὁ δέ ἔχω ὁ νοέω ἀεί , ἔχω δέ καί ὁ μή νοέω , ἀλλά ἄλλος ἐκεῖνος βλέπω . καί γάρ ὁράω ἐκεῖνος ἔχω γέννημα καί συναισθάνομαι καί οὗτος γίγνομαι καί ἔνειμι : καί οὗτος μέν ὁράω λέγω νοέω , ἐκεῖνος δέ ὅς δύναμις μέλλω νοέω . ὁ δέ ψυχή οἷος συγχέω καί ἀφανίζω μένω ὁ ἐν αὐτός νόος , μάλα δέ αὐτός ὁ νόος ὁράω πρῶτος , ἔρχομαι δέ ὁ θέα καί εἰς αὐτός καί ὁ δύο εἷς γίγνομαι . ἐκτείνω δέ ὁ ἀγαθός ἐπί αὐτός καί συναρμόζω ὁ ἀμφότερος σύστασις ἐπιτρέχω καί ἑνόω ὁ δύο ἔπειμι αὐτός μακάριος δίδωμι αἴσθησις καί θέα , τοσοῦτος ἀείρω , ὥστε μήτε ἐν τόπος εἰμί , μήτε ἐν τις ἄλλος , ἐν ὅς φύω ἄλλος ἐν ἄλλος εἰμί : οὐδέ γάρ αὐτός που : ὁ δέ νοητός τόπος ἐν αὐτός , αὐτός δέ οὐ ἐν ἄλλος . διό οὐδέ κινέω ὁ ψυχή τότε , ὅτι μηδέ ἐκεῖνος : οὐδέ ψυχή τοίνυν , ὅτι μηδέ ζάω ἐκεῖνος , ἀλλά ὑπέρ ὁ ζάω : οὐδέ νόος , ὅτι μηδέ νοέω : ὁμοιόω γάρ δέω : νοέω δέ οὐ ἐκεῖνος , ὅτι οὐδέ νοέω .