plotinus.enneades 5.1.4
ἴδοι δ̓ ἄν τις καὶ ἐκ τῶνδε : κόσμον αἰσθητὸν τόνδε εἴ τις θαυμάζει εἴς τε τὸ μέγεθος καὶ τὸ κάλλος καὶ τὴν τάξιν τῆς φορᾶς τῆς ἀιδίου ἀποβλέπων καὶ θεοὺς τοὺς ἐν αὐτῷ , τοὺς μὲν ὁρωμένους , τοὺς δὲ καὶ ἀφανεῖς ὄντας , καὶ δαίμονας καὶ ζῷα φυτά τε πάντα , ἐπὶ τὸ ἀρχέτυπον αὐτοῦ καὶ τὸ ἀληθινώτερον ἀναβὰς κἀκεῖ πάντα ἰδέτω νοητὰ καὶ παῤ αὑτῶν ἀίδια ἐν οἰκείᾳ συνέσει καὶ ζωῇ , καὶ τούτων τὸν ἀκήρατον νοῦν προστάτην , καὶ σοφίαν ἀμήχανον , καὶ τὸν ὡς ἀληθῶς ἐπὶ Κρόνου βίον θεοῦ κόρου καὶ νοῦ ὄντος . πάντα γὰρ ἐν αὑτῷ τὰ ἀθάνατα περιέχει , νοῦν πάντα , θεὸν πάντα , ψυχὴν πᾶσαν , ἑστῶτα ἀεί . τί γὰρ ζητεῖ μεταβάλλειν εὖ ἔχων ; ποῖ δὲ μετελθεῖν πάντα παῤ αὑτῷ ἔχων ; ἀλλ̓ οὐδὲ αὔξην ζητεῖ τελειότατος ὤν . διὸ καὶ τὰ παῤ αὐτῷ πάντα τέλεια , ἵνα πάντη ᾖ τέλειος οὐδὲν ἔχων ὅ τι μὴ τοιοῦτον , οὐδὲν ἔχων ἐν αὑτῷ ὃ μὴ νοεῖ : νοεῖ δὲ οὐ ζητῶν , ἀλλ̓ ἔχων . καὶ τὸ μακάριον αὐτῷ οὐκ ἐπίκτητον , ἀλλ̓ ἐν αἰῶνι πάντα , καὶ ὁ ὄντως αἰών , ὃν μιμεῖται χρόνος περιθέων ψυχὴν τὰ μὲν παριείς , τοῖς δὲ ἐπιβάλλων . καὶ γὰρ ἄλλα καὶ ἄλλα αὖ περὶ ψυχήν : ποτὲ γὰρ Σωκράτης , ποτὲ δὲ ἵππος , ἕν τι ἀεὶ τῶν ὄντων : ὁ δὲ νοῦς πάντα . ἔχει οὖν ἐν αὑτῷ πάντα ἑστῶτα ἐν τῷ αὐτῷ , καὶ ἔστι μόνον , καὶ τὸ ἔστιν ἀεί , καὶ οὐδαμοῦ τὸ μέλλον : ἔστι γὰρ καὶ τότε : οὐδὲ τὸ παρεληλυθός : οὐ γάρ τι ἐκεῖ παρελήλυθεν , ἀλλ̓ ἐνέστηκεν ἀεὶ ἅτε τὰ αὐτὰ ὄντα οἷον ἀγαπῶντα ἑαυτὰ οὕτως ἔχοντα . ἕκαστον δὲ αὐτῶν νοῦς καὶ ὄν ἐστι καὶ τὸ σύμπαν πᾶς νοῦς καὶ πᾶν ὄν , ὁ μὲν νοῦς κατὰ τὸ νοεῖν ὑφιστὰς τὸ ὄν , τὸ δὲ ὂν τῷ νοεῖσθαι τῷ νῷ διδὸν τὸ νοεῖν καὶ τὸ εἶναι : τοῦ δὲ νοεῖν αἴτιον ἄλλο , ὃ καὶ τῷ ὄντι . ἀμφοτέρων οὖν ἅμα αἴτιον ἄλλο . ἅμα μὲν γὰρ ἐκεῖνα καὶ συνυπάρχει καὶ οὐκ ἀπολείπει ἄλληλα , ἀλλὰ δύο ὄντα τοῦτο τὸ ἓν ὁμοῦ νοῦς καὶ ὂν καὶ νοοῦν καὶ νοούμενον , ὁ μὲν νοῦς κατὰ τὸ νοεῖν , τὸ δὲ ὂν κατὰ τὸ νοούμενον . οὐ γὰρ ἂν γένοιτο τὸ νοεῖν ἑτερότητος μὴ οὔσης καὶ ταυτότητος δέ . γίνεται οὖν τὰ πρῶτα νοῦς , ὄν , ἑτερότης , ταυτότης : δεῖ δὲ καὶ κίνησιν λαβεῖν καὶ στάσιν . καὶ κίνησιν μέν , εἰ νοεῖ , στάσιν δέ , ἵνα τὸ αὐτό . τὴν δὲ ἑτερότητα , ἵν̓ ᾖ νοοῦν καὶ νοούμενον . ἢ ἐὰν ἀφέλῃς τὴν ἑτερότητα , ἓν γενόμενον σιωπήσεται : δεῖ δὲ καὶ τοῖς νοηθεῖσιν ἑτερότητα πρὸς ἄλληλα εἶναι . ταὐτὸν δέ , ἐπεὶ ἓν ἑαυτῷ , καὶ κοινὸν δέ τι ἐν πᾶσι : καὶ ἡ διαφορὰ ἑτερότης . ταῦτα δὲ πλείω γενόμενα ἀριθμὸν καὶ τὸ ποσὸν ποιεῖ : καὶ τὸ ποιὸν δὲ ἡ ἑκάστου τούτων ἰδιότης , ἐξ ὧν ὡς ἀρχῶν τἆλλα .
Lemmas: ὁράω δέ ἄν τις καί ἐκ ὅδε : κόσμος αἰσθητός ὅδε εἰ τις θαυμάζω εἰς τε ὁ μέγεθος καί ὁ κάλλος καί ὁ τάξις ὁ φορά ὁ ἀίδιος ἀποβλέπω καί θεός ὁ ἐν αὐτός , ὁ μέν ὁράω , ὁ δέ καί ἀφανής εἰμί , καί δαίμων καί ζῷον φυτόν τε πᾶς , ἐπί ὁ ἀρχέτυπος αὐτός καί ὁ ἀληθινός ἀναβαίνω ἐκεῖ πᾶς ὁράω νοητός καί παρά ἑαυτοῦ ἀίδιος ἐν οἰκεῖος σύνεσις καί ζωή , καί οὗτος ὁ ἀκήρατος νόος προστάτης , καί σοφία ἀμήχανος , καί ὁ ὡς ἀληθής ἐπί Κρόνος βίος θεός κόρος καί νόος εἰμί . πᾶς γάρ ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἀθάνατος περιέχω , νόος πᾶς , θεός πᾶς , ψυχή πᾶς , ἵστημι ἀεί . τίς γάρ ζητέω μεταβάλλω εὖ ἔχω ; ποῖ δέ μετέρχομαι πᾶς παρά ἑαυτοῦ ἔχω ; ἀλλά οὐδέ αὔξη ζητέω τέλειος εἰμί . διό καί ὁ παρά αὐτός πᾶς τέλειος , ἵνα πάντῃ εἰμί τέλειος οὐδείς ἔχω ὅς τις μή τοιοῦτος , οὐδείς ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὅς μή νοέω : νοέω δέ οὐ ζητέω , ἀλλά ἔχω . καί ὁ μακάριος αὐτός οὐ ἐπίκτητος , ἀλλά ἐν αἰών πᾶς , καί ὁ ὄντως αἰών , ὅς μιμέομαι χρόνος περιθέω ψυχή ὁ μέν παρίημι , ὁ δέ ἐπιβάλλω . καί γάρ ἄλλος καί ἄλλος αὖ περί ψυχή : ποτέ γάρ Σωκράτης , ποτέ δέ ἵππος , εἷς τις ἀεί ὁ εἰμί : ὁ δέ νόος πᾶς . ἔχω οὖν ἐν ἑαυτοῦ πᾶς ἵστημι ἐν ὁ αὐτός , καί εἰμί μόνος , καί ὁ εἰμί ἀεί , καί οὐδαμοῦ ὁ μέλλω : εἰμί γάρ καί τότε : οὐδέ ὁ παρέρχομαι : οὐ γάρ τις ἐκεῖ παρέρχομαι , ἀλλά ἐνίστημι ἀεί ἅτε ὁ αὐτός εἰμί οἷος ἀγαπάω ἑαυτοῦ οὕτως ἔχω . ἕκαστος δέ αὐτός νόος καί εἰμί εἰμί καί ὁ σύμπας πᾶς νόος καί πᾶς εἰμί , ὁ μέν νόος κατά ὁ νοέω ὑφίστημι ὁ εἰμί , ὁ δέ εἰμί ὁ νοέω ὁ νόος δίδωμι ὁ νοέω καί ὁ εἰμί : ὁ δέ νοέω αἴτιος ἄλλος , ὅς καί ὁ εἰμί . ἀμφότερος οὖν ἅμα αἴτιος ἄλλος . ἅμα μέν γάρ ἐκεῖνος καί συνυπάρχω καί οὐ ἀπολείπω ἀλλήλων , ἀλλά δύο εἰμί οὗτος ὁ εἷς ὁμοῦ νόος καί εἰμί καί νοέω καί νοέω , ὁ μέν νόος κατά ὁ νοέω , ὁ δέ εἰμί κατά ὁ νοέω . οὐ γάρ ἄν γίγνομαι ὁ νοέω ἑτερότης μή εἰμί καί ταυτότης δέ . γίγνομαι οὖν ὁ πρῶτος νόος , εἰμί , ἑτερότης , ταυτότης : δέω δέ καί κίνησις λαμβάνω καί στάσις . καί κίνησις μέν , εἰ νοέω , στάσις δέ , ἵνα ὁ αὐτός . ὁ δέ ἑτερότης , ἵνα εἰμί νοέω καί νοέω . ἤ ἐάν ἀφαιρέω ὁ ἑτερότης , εἷς γίγνομαι σιωπάω : δέω δέ καί ὁ νοέω ἑτερότης πρός ἀλλήλων εἰμί . αὐτός δέ , ἐπεί εἷς ἑαυτοῦ , καί κοινός δέ τις ἐν πᾶς : καί ὁ διαφορά ἑτερότης . οὗτος δέ πολύς γίγνομαι ἀριθμός καί ὁ ποσός ποιέω : καί ὁ ποιός δέ ὁ ἕκαστος οὗτος ἰδιότης , ἐκ ὅς ὡς ἀρχή ἄλλος .