plotinus.enneades 4.3.8
ταῦτα μὲν οὖν οὕτως ἂν ἔχοι λύσεως καὶ τοῦ τῆς συμπαθείας μὴ ἐμποδίζοντος τὸν λόγον : ἐκ γὰρ τῆς αὐτῆς πᾶσαι οὖσαι , ἐξ ἧς καὶ ἡ τοῦ ὅλου , συμπαθεῖς . καὶ γὰρ εἴρηται , ὅτι καὶ μία καὶ πολλαί . περὶ δὲ τοῦ μέρους πρὸς τὸ ὅλον τῆς διαφορᾶς ὅπως , εἴρηται . εἴρηται δὲ καὶ ὅλως περὶ διαφορᾶς ψυχῆς καὶ νῦν συντόμως λεγέσθω , ὅτι καὶ παρὰ τὰ σώματα ἂν γένοιτο διαφέρειν καὶ ἐν τοῖς ἤθεσι μάλιστα καὶ ἐν τοῖς τῆς διανοίας ἔργοις ἐκ τῶν προβεβιωμένων βίων . κατὰ γὰρ τοὺς προβεβιωμένους φησὶ τὰς αἱρέσεις ταῖς ψυχαῖς γίνεσθαι . εἰ δέ τις φύσιν ψυχῆς ὅλως λαμβάνοι , καὶ ἐν τούτοις εἴρηνται αἱ διαφοραί , ἐν οἷς καὶ δεύτερα καὶ τρίτα ἐλέγετο , καὶ ὅτι πάντα πᾶσαι , κατὰ δὲ τὸ ἐνεργῆσαν ἐν αὐτῇ ἑκάστη : τοῦτο δὲ τὸ τὴν μὲν ἑνοῦσθαι ἐνεργείᾳ , τὴν δὲ ἐν γνώσει , τὴν δὲ ἐν ὀρέξει , καὶ ἐν τῷ ἄλλην ἄλλα βλέπειν καὶ ἅπερ βλέπει εἶναι καὶ γίνεσθαι : καὶ τὸ πλῆρες δὲ ταῖς ψυχαῖς καὶ τέλειον οὐχὶ ταὐτὸν πάσαις . ἀλλ̓ εἰ ποικίλον τὸ ὅλον σύνταγμα αὐταῖς — εἷς γὰρ πᾶς λόγος πολὺς καὶ ποικίλος , ὥσπερ ζῷον ψυχικὸν πολλὰς μορφὰς ἔχον : εἰ δὴ τοῦτο , καὶ σύνταξίς ἐστι , καὶ οὐ διέσπασται τὰ ὄντα ὅλως ἀπ̓ ἀλλήλων , οὐδὲ τὸ εἰκῆ ἐν τοῖς οὖσιν , ὅπου μηδὲ ἐν τοῖς σώμασι , καὶ ἀριθμόν τινα ἀκόλουθόν ἐστιν εἶναι . καὶ γὰρ αὖ ἑστάναι δεῖ τὰ ὄντα , καὶ τὰ αὐτὰ τὰ νοητὰ εἶναι , καὶ ἕκαστον ἓν ἀριθμῷ εἶναι : οὕτω γὰρ τὸ τόδε . τοῖς μὲν γὰρ τῶν σωμάτων τῇ φύσει τοῦ καθέκαστον ῥέοντος ἅτε ἐπακτοῦ τοῦ εἴδους ὄντος τὸ εἶναι κατ̓ εἶδος ἀεὶ ὑπάρχει μιμήσει τῶν ὄντων , τοῖς δὲ ἅτε οὐκ ἐκ συνθέσεως οὖσι τὸ εἶναί ἐστι ἐν τῷ ὅ ἐστιν ἀριθμῷ ἕν , ὅπερ ἐξ ἀρχῆς ὑπάρχει , καὶ οὔτε γίνεται ὃ μὴ ἦν , οὔτε ὃ ἔστιν οὐκ ἔσται . ἐπεὶ καὶ εἰ ποιοῦν τι ἔσται αὐτά , ἐκ μὲν ὕλης οὐκ ἄν : εἰ δὲ καὶ τοῦτο , δεῖ τι καὶ ἐξ αὐτοῦ οὐσιῶδες προσθεῖναι : ὥστε μεταβολὴ περὶ αὐτὸ ἐκεῖνο ἔσται , εἰ νῦν πλέον ποιεῖ ἢ ἔλαττον . καὶ διὰ τί νῦν , ἀλλ̓ οὐκ ἀεὶ οὕτως ; καὶ τὸ γενόμενον δὲ οὐκ ἀίδιον , εἴπερ πλέον καὶ ἔλαττον : κεῖται δὲ ἡ ψυχὴ τοιοῦτον . πῶς οὖν ἄπειρον , εἰ στήσεται ; ἢ τῇ δυνάμει τὸ ἄπειρον , ὅτι ἡ δύναμις ἄπειρος , οὐχ ὡς μερισθησομένης εἰς ἄπειρον . ἐπεὶ καὶ ὁ θεὸς οὐ πεπερασμένος . καὶ αὗται τοίνυν οὐ πέρατι ἀλλοτρίῳ ἔστιν ἑκάστη ὃ ἔστιν , οἷον τοσαύτη , ἀλλ̓ αὐτή ἐστιν ὅσον θέλει , καὶ οὐ μή ποτε γένηται προιοῦσα ἔξω αὑτῆς , ἀλλὰ φθάνει μὲν πανταχοῦ , ὃ πέφυκεν αὐτῆς εἰς τὰ σώματα φθάνειν : οὐ μὴν διέσπασται ἀφ̓ ἑαυτῆς , ὅταν ᾖ καὶ ἐν τῷ δακτύλῳ καὶ ἐν τῷ ποδί . οὕτω δὴ καὶ ἐν τῷ παντὶ εἰς ὃ ἂν φθάνῃ ἐν ἄλλῳ καὶ ἄλλῳ μέρει φυτοῦ καὶ ἀποτετμημένου : ὥστε εἶναι καὶ ἐν τῷ ἐξ ἀρχῆς φυτῷ καὶ τῷ ἀπ̓ αὐτοῦ τετμημένῳ : ἓν γὰρ τὸ σῶμα τοῦ παντός , καὶ ὡς ἐν ἑνί ἐστιν αὐτοῦ πανταχοῦ . καὶ σαπέντος δὲ ζῴου εἰ πολλὰ ἐξ αὐτοῦ , ἐκείνη μὲν οὐκέτι ἐστὶν ἡ τοῦ παντὸς ζῴου ψυχὴ ἐν τῷ σώματι : οὐ γὰρ ἔχει αὖ τὸ δεκτικὸν αὐτῆς : οὐ γὰρ ἂν ἀπέθανε . τὰ δὲ ἐκ τῆς φθορᾶς ἐπιτηδείως ἔχοντα πρὸς γενέσεις ζῴων , τὰ μὲν τῶνδε , τὰ δὲ τῶνδε , ἴσχει ψυχὴν οὐδενὸς ὄντος ὅτου ἀπρστατεῖ , ὄντος δὲ τοῦ μὲν δέχεσθαι , τοῦ δὲ μὴ δέχεσθαι δυναμένου . καὶ τὰ γινόμενα οὕτως ἔμψυχα οὐ πλείους ἐποίησε ψυχάς : ἐξήρτηται γὰρ τῆς μιᾶς , ἣ μένει μία : ὥσπερ καὶ ἐν ἡμῖν ἀποτεμνομένων τινῶν , ἄλλων δὲ ἀντ̓ αὐτῶν φυομένων , τῶν μὲν ἀπέστη ἡ ψυχή , τοῖς δὲ προσεγένετο , ἕως ἡ μία μένει . ἐν δὲ τῷ παντὶ μένει ἀεὶ ἡ μία : τὰ δὲ ἐντὸς τὰ μὲν ἴσχει , τὰ δὲ ἀποτίθεται , τῶν αὐτῶν ψυχικῶν μενόντων .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν οὕτως ἄν ἔχω λύσις καί ὁ ὁ συμπάθεια μή ἐμποδίζω ὁ λόγος : ἐκ γάρ ὁ αὐτός πᾶς εἰμί , ἐκ ὅς καί ὁ ὁ ὅλος , συμπαθής . καί γάρ λέγω , ὅτι καί εἷς καί πολύς . περί δέ ὁ μέρος πρός ὁ ὅλος ὁ διαφορά ὅπως , λέγω . λέγω δέ καί ὅλος περί διαφορά ψυχή καί νῦν σύντομος λέγω , ὅτι καί παρά ὁ σῶμα ἄν γίγνομαι διαφέρω καί ἐν ὁ ἦθος μάλα καί ἐν ὁ ὁ διάνοια ἔργον ἐκ ὁ προβιόω βίος . κατά γάρ ὁ προβιόω φημί ὁ αἵρεσις ὁ ψυχή γίγνομαι . εἰ δέ τις φύσις ψυχή ὅλος λαμβάνω , καί ἐν οὗτος λέγω ὁ διαφορά , ἐν ὅς καί δεύτερος καί τρίτος λέγω , καί ὅτι πᾶς πᾶς , κατά δέ ὁ ἐνεργέω ἐν αὐτός ἕκαστος : οὗτος δέ ὁ ὁ μέν ἑνόω ἐνέργεια , ὁ δέ ἐν γνῶσις , ὁ δέ ἐν ὄρεξις , καί ἐν ὁ ἄλλος ἄλλος βλέπω καί ὅς βλέπω εἰμί καί γίγνομαι : καί ὁ πλήρης δέ ὁ ψυχή καί τέλειος οὐ αὐτός πᾶς . ἀλλά εἰ ποικίλος ὁ ὅλος σύνταγμα αὐτός — εἷς γάρ πᾶς λόγος πολύς καί ποικίλος , ὥσπερ ζῷον ψυχικός πολύς μορφή ἔχω : εἰ δή οὗτος , καί σύνταξις εἰμί , καί οὐ διασπάω ὁ εἰμί ὅλος ἀπό ἀλλήλων , οὐδέ ὁ εἰκῇ ἐν ὁ εἰμί , ὅπου μηδέ ἐν ὁ σῶμα , καί ἀριθμός τις ἀκόλουθος εἰμί εἰμί . καί γάρ αὖ ἵστημι δέω ὁ εἰμί , καί ὁ αὐτός ὁ νοητός εἰμί , καί ἕκαστος εἷς ἀριθμός εἰμί : οὕτως γάρ ὁ ὅδε . ὁ μέν γάρ ὁ σῶμα ὁ φύσις ὁ καθέκαστος ῥέω ἅτε ἐπακτός ὁ εἶδος εἰμί ὁ εἰμί κατά εἶδος ἀεί ὑπάρχω μίμησις ὁ εἰμί , ὁ δέ ἅτε οὐ ἐκ σύνθεσις εἰμί ὁ εἰμί εἰμί ἐν ὁ ὅς εἰμί ἀριθμός εἷς , ὅς ἐκ ἀρχή ὑπάρχω , καί οὔτε γίγνομαι ὅς μή εἰμί , οὔτε ὅς εἰμί οὐ εἰμί . ἐπεί καί εἰ ποιέω τις εἰμί αὐτός , ἐκ μέν ὕλη οὐ ἄν : εἰ δέ καί οὗτος , δέω τις καί ἐκ αὐτός οὐσιώδης προστίθημι : ὥστε μεταβολή περί αὐτός ἐκεῖνος εἰμί , εἰ νῦν πολύς ποιέω ἤ ἐλαχύς . καί διά τίς νῦν , ἀλλά οὐ ἀεί οὕτως ; καί ὁ γίγνομαι δέ οὐ ἀίδιος , εἴπερ πολύς καί ἐλαχύς : κεῖμαι δέ ὁ ψυχή τοιοῦτος . πῶς οὖν ἄπειρος , εἰ ἵστημι ; ἤ ὁ δύναμις ὁ ἄπειρος , ὅτι ὁ δύναμις ἄπειρος , οὐ ὡς μερίζω εἰς ἄπειρος . ἐπεί καί ὁ θεός οὐ περαίνω . καί οὗτος τοίνυν οὐ πέρας ἀλλότριος εἰμί ἕκαστος ὅς εἰμί , οἷος τοσοῦτος , ἀλλά αὐτός εἰμί ὅσος ἐθέλω , καί οὐ μή ποτέ γίγνομαι προέρχομαι ἔξω ἑαυτοῦ , ἀλλά φθάνω μέν πανταχοῦ , ὅς φύω αὐτός εἰς ὁ σῶμα φθάνω : οὐ μήν διασπάω ἀπό ἑαυτοῦ , ὅταν εἰμί καί ἐν ὁ δάκτυλος καί ἐν ὁ πούς . οὕτως δή καί ἐν ὁ πᾶς εἰς ὅς ἄν φθάνω ἐν ἄλλος καί ἄλλος μέρος φυτόν καί ἀποτέμνω : ὥστε εἰμί καί ἐν ὁ ἐκ ἀρχή φυτόν καί ὁ ἀπό αὐτός τέμνω : εἷς γάρ ὁ σῶμα ὁ πᾶς , καί ὡς ἐν εἷς εἰμί αὐτός πανταχοῦ . καί σήπω δέ ζῷον εἰ πολύς ἐκ αὐτός , ἐκεῖνος μέν οὐκέτι εἰμί ὁ ὁ πᾶς ζῷον ψυχή ἐν ὁ σῶμα : οὐ γάρ ἔχω αὖ ὁ δεκτικός αὐτός : οὐ γάρ ἄν ἀποθνῄσκω . ὁ δέ ἐκ ὁ φθορά ἐπιτήδειος ἔχω πρός γένεσις ζῷον , ὁ μέν ὅδε , ὁ δέ ὅδε , ἴσχω ψυχή οὐδείς εἰμί ὅστις ἀπρστατεῖ , εἰμί δέ ὁ μέν δέχομαι , ὁ δέ μή δέχομαι δύναμαι . καί ὁ γίγνομαι οὕτως ἔμψυχος οὐ πολύς ποιέω ψυχή : ἐξαρτάω γάρ ὁ εἷς , ὅς μένω εἷς : ὥσπερ καί ἐν ἐγώ ἀποτέμνω τις , ἄλλος δέ ἀντί αὐτός φύω , ὁ μέν ἀφίστημι ὁ ψυχή , ὁ δέ προσγίγνομαι , ἕως ὁ εἷς μένω . ἐν δέ ὁ πᾶς μένω ἀεί ὁ εἷς : ὁ δέ ἐντός ὁ μέν ἴσχω , ὁ δέ ἀποτίθημι , ὁ αὐτός ψυχικός μένω .