plotinus.enneades 6.7.40
καὶ ὅτι μὲν μὴ δεῖ νόησιν περὶ αὐτὸν εἶναι , εἰδεῖεν ἂν οἱ προσαψάμενοι τοῦ τοιούτου : δεῖ γε μὴν παραμύθια ἄττα πρὸς τοῖς εἰρημένοις κομίζειν , εἴ πῃ οἷόν τε τῷ λόγῳ σημῆναι . δεῖ δὲ τὴν πειθὼ μεμιγμένην ἔχειν τὴν ἀνάγκην . δεῖ τοίνυν γινώσκειν ἐπιστήσαντα , ὡς νόησις πᾶσα ἔκ τινός ἐστι καὶ τινός . καὶ ἡ μὲν συνοῦσα τῷ ἐξ οὗ ἐστιν ὑποκείμενον μὲν ἔχει τὸ οὗ ἐστι νόησις , οἷον δὲ ἐπικείμενον αὐτὴ γίνεται ἐνέργεια αὐτοῦ οὖσα καὶ πληροῦσα τὸ δυνάμει ἐκεῖνο οὐδὲν αὐτὴ γεννῶσα : ἐκείνου γάρ ἐστιν , οὗ ἐστι , μόνον οἷον τελείωσις . ἡ δὲ οὖσα νόησις μετ̓ οὐσίας καὶ ὑποστήσασα τὴν οὐσίαν οὐκ ἂν δύναιτο ἐν ἐκείνῳ εἶναι , ἀφ̓ οὗ ἐγένετο : οὐ γὰρ ἂν ἐγέννησέ τι ἐν ἐκείνῳ οὖσα . ἀλλ̓ οὖσα δύναμις τοῦ γεννᾶν ἐφ̓ ἑαυτῆς ἐγέννα , καὶ ἡ ἐνέργεια αὐτῆς ἐστιν οὐσία , καὶ σύνεστι καὶ ἐν τῇ οὐσίᾳ , καὶ ἔστιν οὐχ ἕτερον ἡ νόησις καὶ ἡ οὐσία αὕτη , κἂν αὕτη ἑαυτὴν νοῇ ἡ φύσις , οὐχ ἕτερον , ἀλλ̓ ἢ λόγῳ , τὸ νοούμενον καὶ τὸ νοοῦν , πλῆθος ὄν , ὡς δέδεικται πολλαχῇ . καὶ ἔστιν αὕτη πρώτη ἐνέργεια ὑπόστασιν γεννήσασα εἰς οὐσίαν , καὶ ἴνδαλμα ὂν ἄλλου οὕτως ἐστὶ μεγάλου τινός , ὥστε ἐγένετο οὐσία . εἰ δ̓ ην ἐκείνου καὶ μὴ ἀπ̓ ἐκείνου , οὐδ̓ ἂν ἄλλο τι ἢ ἐκείνου ἦν , καὶ οὐκ ἂν ἐφ̓ ἑαυτῆς ὑπόστασις ἦν . πρώτη δὲ οὖσα αὕτη ἐνέργεια καὶ πρώτη νόησις οὐκ ἂν ἔχοι οὔτε ἐνέργειαν πρὸ αὑτῆς οὔτε νόησιν . μεταβαίνων τοίνυν τις ἀπὸ ταύτης τῆς οὐσίας καὶ νοήσεως οὔτε ἐπὶ οὐσίαν ἥξει οὔτε ἐπὶ νόησιν , ἀλλ̓ ἐπέκεινα ἥξει οὐσίας καὶ νοήσεως ἐπί τι θαυμαστόν , ὃ μήτε ἔχει ἐν αὑτῷ οὐσίαν μήτε νόησιν , ἀλλ̓ ἔστιν ἔρημον αὐτὸ ἐφ̓ ἑαυτοῦ τῶν ἐξ αὐτοῦ οὐδὲν δεόμενον . οὐ γὰρ ἐνεργήσας πρότερον ἐγέννησεν ἐνέργειαν — ἤδη γὰρ ἂν ἦν , πρὶν γενέσθαι : οὐδὲ νοήσας ἐγέννησε νόησιν — ἤδη γὰρ ὂν νενοήκει , πρὶν γενέσθαι νόησιν . ὅλως γὰρ ἡ νόησις , εἰ μὲν ἀγαθοῦ , χεῖρον αὐτοῦ : ὥστε οὐ τοῦ ἀγαθοῦ ἂν εἴη : λέγω δὲ οὐ τοῦ ἀγαθοῦ , οὐχ ὅτι μὴ ἔστι νοῆσαι τὸ ἀγαθόν : τοῦτο γὰρ ἔστω : ἀλλ̓ ὅτι ἐν αὐτῷ τῷ ἀγαθῷ οὐκ ἂν εἴη νόησις : ἢ ἓν ἔσται ὁμοῦ τἀγαθὸν καὶ τὸ ἔλαττον αὐτοῦ . εἰ δὲ χεῖρον ἔσται , ὁμοῦ ἡ νόησις ἔσται καὶ ἡ οὐσία . εἰ δὲ κρεῖττον ἡ νόησις , τὸ νοητὸν χεῖρον ἔσται . οὐ δὴ ἐν τῷ ἀγαθῷ ἡ νόησις , ἀλλὰ χεῖρον οὖσα καὶ διὰ τοῦτο τὸ ἀγαθὸν ἀξιωθεῖσα ἑτέρωθι ἂν εἴη αὐτοῦ καθαρὸν ἐκεῖνο , ὥσπερ τῶν ἄλλων , καὶ αὐτῆς ἀφεῖσα . καθαρὸν δὲ ὂν νοήσεως εἰλικρινῶς ἐστιν ὃ ἔστιν , οὐ παραποδιζόμενον τῇ νοήσει παρούσῃ , ὡς μὴ εἰλικρινὲς καὶ ἓν εἶναι . εἰ δέ τις καὶ τοῦτο ἅμα νοοῦν καὶ νοούμενον ποιοῖ καὶ οὐσίαν καὶ νόησιν συνοῦσαν τῇ οὐσίᾳ , καὶ οὕτως αὑτὸ νοοῦν θέλοι ποιεῖν , ἄλλου δεήσεται καὶ τούτου πρὸ αὐτοῦ : ἐπείπερ ἡ ἐνέργεια καὶ ἡ νόησις ἢ ἄλλου ὑποκειμένου τελείωσις ἢ συνυπόστασις οὖσα πρὸ αὑτῆς καὶ αὐτὴ ἄλλην ἔχει φύσιν , ᾗ καὶ τὸ νοεῖν εἰκότως : καὶ γὰρ ἔχει ὃ νοήσει , ὅτι ἄλλο πρὸ αὐτῆς : καὶ ὅταν αὐτὴ αὑτήν , οἷον καταμανθάνει ἃ ἔσχεν ἐκ τῆς ἄλλου θέας ἐν αὑτῇ . ᾧ δὲ μήτε τι ἄλλο πρὸ αὐτοῦ μήτε τι σύνεστιν αὐτῷ ἐξ ἄλλου , τί καὶ νοήσει ἢ πῶς ἑαυτό ; τί γὰρ ἐζήτει ; ἢ τί ἐπόθει ; ἢ τὴν δύναμιν αὐτοῦ ὅση , ὡς ἐκτὸς οὔσης αὐτοῦ , καθὸ ἐνόει . λέγω δέ , εἰ ἄλλη μὲν ἡ δύναμις αὐτοῦ , ἣν ἐμάνθανεν , ἄλλη δέ , ᾗ ἐμάνθανεν : εἰ δὲ μία , τί ζητεῖ ;
Lemmas: καί ὅτι μέν μή δέω νόησις περί αὐτός εἰμί , οἶδα ἄν ὁ προσάπτω ὁ τοιοῦτος : δέω γε μήν παραμύθιον τις πρός ὁ λέγω κομίζω , εἰ πη οἷος τε ὁ λόγος σημαίνω . δέω δέ ὁ πειθώ μείγνυμι ἔχω ὁ ἀνάγκη . δέω τοίνυν γιγνώσκω ἐφίστημι , ὡς νόησις πᾶς ἐκ τις εἰμί καί τις . καί ὁ μέν σύνειμι ὁ ἐκ ὅς εἰμί ὑπόκειμαι μέν ἔχω ὁ ὅς εἰμί νόησις , οἷος δέ ἐπίκειμαι αὐτός γίγνομαι ἐνέργεια αὐτός εἰμί καί πληρόω ὁ δύναμις ἐκεῖνος οὐδείς αὐτός γεννάω : ἐκεῖνος γάρ εἰμί , ὅς εἰμί , μόνος οἷος τελείωσις . ὁ δέ εἰμί νόησις μετά οὐσία καί ὑφίστημι ὁ οὐσία οὐ ἄν δύναμαι ἐν ἐκεῖνος εἰμί , ἀπό ὅς γίγνομαι : οὐ γάρ ἄν γεννάω τις ἐν ἐκεῖνος εἰμί . ἀλλά εἰμί δύναμις ὁ γεννάω ἐπί ἑαυτοῦ γεννάω , καί ὁ ἐνέργεια αὐτός εἰμί οὐσία , καί σύνειμι καί ἐν ὁ οὐσία , καί εἰμί οὐ ἕτερος ὁ νόησις καί ὁ οὐσία οὗτος , ἐάν οὗτος ἑαυτοῦ νοέω ὁ φύσις , οὐ ἕτερος , ἀλλά ἤ λόγος , ὁ νοέω καί ὁ νοέω , πλῆθος εἰμί , ὡς δείκνυμι πολλαχῆ . καί εἰμί οὗτος πρῶτος ἐνέργεια ὑπόστασις γεννάω εἰς οὐσία , καί ἴνδαλμα εἰμί ἄλλος οὕτως εἰμί μέγας τις , ὥστε γίγνομαι οὐσία . εἰ δέ εἰμί ἐκεῖνος καί μή ἀπό ἐκεῖνος , οὐδέ ἄν ἄλλος τις ἤ ἐκεῖνος εἰμί , καί οὐ ἄν ἐπί ἑαυτοῦ ὑπόστασις εἰμί . πρῶτος δέ εἰμί οὗτος ἐνέργεια καί πρῶτος νόησις οὐ ἄν ἔχω οὔτε ἐνέργεια πρό ἑαυτοῦ οὔτε νόησις . μεταβαίνω τοίνυν τις ἀπό οὗτος ὁ οὐσία καί νόησις οὔτε ἐπί οὐσία ἥκω οὔτε ἐπί νόησις , ἀλλά ἐπέκεινα ἥκω οὐσία καί νόησις ἐπί τις θαυμαστός , ὅς μήτε ἔχω ἐν ἑαυτοῦ οὐσία μήτε νόησις , ἀλλά εἰμί ἐρῆμος αὐτός ἐπί ἑαυτοῦ ὁ ἐκ αὐτός οὐδείς δέω . οὐ γάρ ἐνεργέω πρότερος γεννάω ἐνέργεια — ἤδη γάρ ἄν εἰμί , πρίν γίγνομαι : οὐδέ νοέω γεννάω νόησις — ἤδη γάρ εἰμί νοέω , πρίν γίγνομαι νόησις . ὅλος γάρ ὁ νόησις , εἰ μέν ἀγαθός , κακός αὐτός : ὥστε οὐ ὁ ἀγαθός ἄν εἰμί : λέγω δέ οὐ ὁ ἀγαθός , οὐ ὅτι μή εἰμί νοέω ὁ ἀγαθός : οὗτος γάρ εἰμί : ἀλλά ὅτι ἐν αὐτός ὁ ἀγαθός οὐ ἄν εἰμί νόησις : ἤ εἷς εἰμί ὁμοῦ ἀγαθός καί ὁ ἐλαχύς αὐτός . εἰ δέ κακός εἰμί , ὁμοῦ ὁ νόησις εἰμί καί ὁ οὐσία . εἰ δέ κρατύς ὁ νόησις , ὁ νοητός κακός εἰμί . οὐ δή ἐν ὁ ἀγαθός ὁ νόησις , ἀλλά κακός εἰμί καί διά οὗτος ὁ ἀγαθός ἀξιόω ἑτέρωθι ἄν εἰμί αὐτός καθαρός ἐκεῖνος , ὥσπερ ὁ ἄλλος , καί αὐτός ἀφίημι . καθαρός δέ εἰμί νόησις εἰλικρινής εἰμί ὅς εἰμί , οὐ παραποδίζω ὁ νόησις πάρειμι , ὡς μή εἰλικρινής καί εἷς εἰμί . εἰ δέ τις καί οὗτος ἅμα νοέω καί νοέω ποιέω καί οὐσία καί νόησις σύνειμι ὁ οὐσία , καί οὕτως ἑαυτοῦ νοέω ἐθέλω ποιέω , ἄλλος δέω καί οὗτος πρό αὐτός : ἐπεί ὁ ἐνέργεια καί ὁ νόησις ἤ ἄλλος ὑπόκειμαι τελείωσις ἤ συνυπόστασις εἰμί πρό ἑαυτοῦ καί αὐτός ἄλλος ἔχω φύσις , ὅς καί ὁ νοέω ἔοικα : καί γάρ ἔχω ὅς νοέω , ὅτι ἄλλος πρό αὐτός : καί ὅταν αὐτός ἑαυτοῦ , οἷος καταμανθάνω ὅς ἔχω ἐκ ὁ ἄλλος θέα ἐν ἑαυτοῦ . ὅς δέ μήτε τις ἄλλος πρό αὐτός μήτε τις σύνειμι αὐτός ἐκ ἄλλος , τίς καί νοέω ἤ πῶς ἑαυτοῦ ; τίς γάρ ζητέω ; ἤ τίς ποθέω ; ἤ ὁ δύναμις αὐτός ὅσος , ὡς ἐκτός εἰμί αὐτός , καθό νοέω . λέγω δέ , εἰ ἄλλος μέν ὁ δύναμις αὐτός , ὅς μανθάνω , ἄλλος δέ , ὅς μανθάνω : εἰ δέ εἷς , τίς ζητέω ;