plotinus.enneades 5.6.6
εἰ δὴ ταῦτα ὀρθῶς λέγεται , οὐκ ἂν ἔχοι χώραν νοήσεως ἡντινοῦν τὸ ἀγαθόν : ἄλλο γὰρ δεῖ τῷ νοοῦντι τὸ ἀγαθὸν εἶναι . ἀνενέργητον οὖν . καὶ τί δεῖ ἐνεργεῖν τὴν ἐνέργειαν ; ὅλως μὲν γὰρ οὐδεμία ἐνέργεια ἔχει αὖ πάλιν ἐνέργειαν : εἰ δέ γε ταῖς ἄλλαις ταῖς εἰς ἄλλο ἐχούσαις ἐπανενεγκεῖν , τήν γε πρώτην ἁπασῶν , εἰς ἣν αἱ ἄλλαι ἀνήρτηνται , αὐτὸ εἶναι δεῖ τοῦτο ὃ ἔστιν οὐδὲν ἔτι αὐτῇ προστιθέντας . ἡ οὖν τοιαύτη ἐνέργεια οὐ νοήσις : οὐ γὰρ ἔχει ὃ νοήσει : αὐτὸ γὰρ πρῶτον . ἔπειτα οὐδ̓ ἡ νόησις νοεῖ , ἀλλὰ τὸ ἔχον τὴν νόησιν . δύο οὖν πάλιν αὖ ἐν τῷ νοοῦντι γίνεται : τοῦτο δὲ οὐδαμῇ δύο . ἔτι δὲ μᾶλλον ἴδοι ἄν τις τοῦτο , εἰ λάβοι σαφέστερον , πῶς ἐν παντὶ τῷ νοοῦντι ὑπάρχει ἡ διπλῆ φύσις αὕτη . λέγομεν τὰ ὄντα ὡς ὄντα καὶ αὐτὸ ἕκαστον καὶ τὰ ἀληθῶς ὄντα ἐν τῷ νοητῷ τόπῳ εἶναι οὐ μόνον , ὅτι τὰ μὲν μένει ὡσαύτως τῇ οὐσίᾳ , τὰ δὲ ῥεῖ καὶ οὐ μένει , ὅσα ἐν αἰσθήσει — τάχα γὰρ καὶ ἐν τοῖς αἰσθητοῖς ἐστι τὰ μένοντα — ἀλλὰ μᾶλλον , ὅτι τὸ τέλειον τοῦ εἶναι παῤ αὑτῶν ἔχει . δεῖ γὰρ τὴν πρώτως λεγομένην οὐσίαν οὐκ εἶναι τοῦ εἶναι σκιάν , ἀλλ̓ ἔχειν πλῆρες τὸ εἶναι . πλῆρες δέ ἐστι τὸ εἶναι , ὅταν εἶδος τοῦ νοεῖν καὶ ζῆν λάβῃ . ὁμοῦ ἄρα τὸ νοεῖν , τὸ ζῆν , τὸ εἶναι ἐν τῷ ὄντι . εἰ ἄρα ὄν , καὶ νοῦς , καὶ εἰ νοῦς , καὶ ὄν , καὶ τὸ νοεῖν ὁμοῦ μετὰ τοῦ εἶναι . πολλὰ ἄρα καὶ οὐχ ἓν τὸ νοεῖν . ἀνάγκη τοίνυν τῷ μὴ τοιούτῳ μηδὲ τὸ νοεῖν εἶναι . καὶ καθ̓ ἕκαστα δὲ ἐπιοῦσιν ἄνθρωπος καὶ νόησις ἵππου καὶ ἵππος καὶ δικαίου νόησις καὶ δίκαιον . διπλᾶ τοίνυν ἅπαντα καὶ τὸ ἓν δύο , καὶ αὖ τὰ δύο εἰς ἓν ἔρχεται : ὃ δὲ οὐκ ἔστι τούτων , οὐδ̓ ἓν ἕκαστον οὐδὲ ἐκ πάντων τῶν δύο οὐδ̓ ὅλως δύο . ὅπως δὲ τὰ δύο ἐκ τοῦ ἑνός , ἐν ἄλλοις . ἀλλ̓ ἐπέκεινα οὐσίας ὄντι καὶ τοῦ νοεῖν ἐπέκεινα εἶναι : οὐ τοίνυν οὐδ̓ εκεῖνο ἄτοπον , εἰ μὴ οἶδεν ἑαυτόν : οὐ γὰρ ἔχει παῤ ἑαυτῷ , ὃ μάθῃ , εἷς ὤν , ἀλλ̓ οὐδὲ τὰ ἄλλα δεῖ αὐτὸν εἰδέναι . κρεῖττον γάρ τι καὶ μεῖζον δίδωσιν αὐτοῖς τοῦ εἰδέναι αὐτὰ ἦν τὸ ἀγαθὸν τῶν ἄλλων , ἀλλὰ μᾶλλον ἐν τῷ αὐτῷ καθ̓ ὅσον δύναται ἐφάπτεσθαι ἐκείνου .
Lemmas: εἰ δή οὗτος ὀρθός λέγω , οὐ ἄν ἔχω χώρα νόησις ὅστις ὁ ἀγαθός : ἄλλος γάρ δέω ὁ νοέω ὁ ἀγαθός εἰμί . ἀνενέργητος οὖν . καί τίς δέω ἐνεργέω ὁ ἐνέργεια ; ὅλος μέν γάρ οὐδείς ἐνέργεια ἔχω αὖ πάλιν ἐνέργεια : εἰ δέ γε ὁ ἄλλος ὁ εἰς ἄλλος ἔχω ἐπαναφέρω , ὁ γε πρῶτος ἅπας , εἰς ὅς ὁ ἄλλος ἀναρτάω , αὐτός εἰμί δέω οὗτος ὅς εἰμί οὐδείς ἔτι αὐτός προστίθημι . ὁ οὖν τοιοῦτος ἐνέργεια οὐ νόησις : οὐ γάρ ἔχω ὅς νοέω : αὐτός γάρ πρῶτος . ἔπειτα οὐδέ ὁ νόησις νοέω , ἀλλά ὁ ἔχω ὁ νόησις . δύο οὖν πάλιν αὖ ἐν ὁ νοέω γίγνομαι : οὗτος δέ οὐδαμῇ δύο . ἔτι δέ μάλα ὁράω ἄν τις οὗτος , εἰ λαμβάνω σαφής , πῶς ἐν πᾶς ὁ νοέω ὑπάρχω ὁ διπλόος φύσις οὗτος . λέγω ὁ εἰμί ὡς εἰμί καί αὐτός ἕκαστος καί ὁ ἀληθής εἰμί ἐν ὁ νοητός τόπος εἰμί οὐ μόνος , ὅτι ὁ μέν μένω ὡσαύτως ὁ οὐσία , ὁ δέ ῥέω καί οὐ μένω , ὅσος ἐν αἴσθησις — τάχα γάρ καί ἐν ὁ αἰσθητός εἰμί ὁ μένω — ἀλλά μάλα , ὅτι ὁ τέλειος ὁ εἰμί παρά ἑαυτοῦ ἔχω . δέω γάρ ὁ πρῶτος λέγω οὐσία οὐ εἰμί ὁ εἰμί σκιά , ἀλλά ἔχω πλήρης ὁ εἰμί . πλήρης δέ εἰμί ὁ εἰμί , ὅταν εἶδος ὁ νοέω καί ζάω λαμβάνω . ὁμοῦ ἄρα ὁ νοέω , ὁ ζάω , ὁ εἰμί ἐν ὁ εἰμί . εἰ ἄρα εἰμί , καί νόος , καί εἰ νόος , καί εἰμί , καί ὁ νοέω ὁμοῦ μετά ὁ εἰμί . πολύς ἄρα καί οὐ εἷς ὁ νοέω . ἀνάγκη τοίνυν ὁ μή τοιοῦτος μηδέ ὁ νοέω εἰμί . καί κατά ἕκαστος δέ ἐφιέω ἄνθρωπος καί νόησις ἵππος καί ἵππος καί δίκαιος νόησις καί δίκαιος . διπλόος τοίνυν ἅπας καί ὁ εἷς δύο , καί αὖ ὁ δύο εἰς εἷς ἔρχομαι : ὅς δέ οὐ εἰμί οὗτος , οὐδέ εἷς ἕκαστος οὐδέ ἐκ πᾶς ὁ δύο οὐδέ ὅλος δύο . ὅπως δέ ὁ δύο ἐκ ὁ εἷς , ἐν ἄλλος . ἀλλά ἐπέκεινα οὐσία εἰμί καί ὁ νοέω ἐπέκεινα εἰμί : οὐ τοίνυν οὐδέ ἐκεῖνος ἄτοπος , εἰ μή οἶδα ἑαυτοῦ : οὐ γάρ ἔχω παρά ἑαυτοῦ , ὅς μανθάνω , εἷς εἰμί , ἀλλά οὐδέ ὁ ἄλλος δέω αὐτός οἶδα . κρατύς γάρ τις καί μέγας δίδωμι αὐτός ὁ οἶδα αὐτός εἰμί ὁ ἀγαθός ὁ ἄλλος , ἀλλά μάλα ἐν ὁ αὐτός κατά ὅσος δύναμαι ἐφάπτω ἐκεῖνος .