plotinus.enneades 6.1.13
περὶ δὲ τοῦ ποτὲ ὧδε ἐπισκεπτέον : εἰ τὸ χθὲς καὶ αὔριον καὶ πέρυσι καὶ τὰ τοιαῦτα μέρη χρόνου , διὰ τί οὐκ ἐν τῷ αὐτῷ ἔσται καὶ ταῦτα , ἐν ᾧπερ καὶ ὁ χρόνος ; ἐπεὶ καὶ τὸ ἦν καὶ τὸ ἔστι καὶ τὸ ἔσται , εἴδη ὄντα χρόνου , δίκαιον δήπου ἐν ᾧ ὁ χρόνος τετάχθαι . λέγεται δὲ τοῦ ποσοῦ ὁ χρόνος : ὥστε τί δεῖ κατηγορίας ἄλλης ; εἰ δὲ λέγοιεν , ὡς οὐ μόνον χρόνος τὸ ἦν καὶ ἔσται , καὶ τὸ χθὲς καὶ τὸ πέρυσι , τὰ ὑπὸ τὸ ἦν — ὑποβεβλῆσθαι γὰρ δεῖ ταῦτα τῷ ἦν — ἀλλ̓ οὐ νῦν μόνον χρόνος , ἀλλὰ ποτὲ χρόνος , πρῶτον μὲν ἔσται , εἰ τὸ ποτὲ χρόνος , χρόνος : ἔπειτα , εἰ χρόνος παρεληλυθὼς τὸ χθές , σύνθετόν τι ἔσται , εἰ ἕτερον τὸ παρεληλυθὸς καὶ ἕτερον ὁ χρόνος : δύο οὖν κατηγορίαι καὶ οὐχ ἁπλοῦν . εἰ δὲ τὸ ἐν χρόνῳ φήσουσι τὸ ποτὲ εἶναι , ἀλλ̓ οὐ χρόνον , τοῦτο τὸ ἐν χρόνῳ εἰ μὲν τὸ πρᾶγμα λέγουσιν , οἷον Σωκράτης ὅτι πέρυσιν ἦν , ὁ μὲν Σωκράτης ἔξωθεν ἂν εἴη , καὶ οὐχ ἕν τι λέγουσιν . ἀλλὰ Σωκράτης ἢ ἡ πρᾶξις ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ τί ἂν εἴη ἢ ἐν μέρει τοῦ χρόνου ; εἰ δ̓ ὅτι μέρος χρόνου λέγουσι , καὶ καθ̓ ὅ τι μέρος ἀξιοῦσι μὴ χρόνον ἁπλῶς τι λέγειν , ἀλλὰ μέρος χρόνου παρεληλυθός , πλείω ποιοῦσι , καὶ τὸ μέρος ᾗ μέρος πρός τι ὂν προσλαμβάνουσι καὶ τὸ παρεληλυθὸς ἐγκείμενόν τι αὐτοῖς ἔσται ἢ τὸ αὐτὸ τῷ ἦν , ὃ ἦν εἶδος χρόνου . ἀλλ̓ εἰ τῷ ἀόριστον μὲν εἶναι τὸ ἦν , τὸ δὲ χθὲς καὶ τὸ πέρυσιν ὡρίσθαι , πρῶτον μὲν τὸ ἦν που τάξομεν : ἔπειτα τὸ χθὲς ἔσται ἦν ὡρισμένον : ὥστε ἔσται ὡρισμένος χρόνος τὸ χθές . τοῦτο δὲ ποσός τις χρόνος : ὥστε , εἰ χρόνος ποσόν , ποσὸν ὡρισμένον ἕκαστον τούτων ἔσται . εἰ δέ , ὅταν λέγωσι χθές , τοῦτο λέγουσιν , ὡς ἐν χρόνῳ παρεληλυθότι ὡρισμένῳ γέγονε τόδε , ἔτι πλείω καὶ μᾶλλον λέγουσιν : ἔπειτα , εἰ δεῖ ἐπεισάγειν ἄλλας κατηγορίας τῷ ἕτερον ἐν ἑτέρῳ ποιεῖν , ὡς ἐνταῦθα τὸ ἐν χρόνῳ , ἄλλας πολλὰς ἀνευρήσομεν ἀπὸ τοῦ ποιεῖν ἄλλο ἐν ἄλλῳ . λεχθήσεται δὲ σαφέστερον ἐν τοῖς ἑξῆς τοῖς περὶ τοῦ ποῦ .
Lemmas: περί δέ ὁ ποτέ ὧδε ἐπισκοπέω : εἰ ὁ χθές καί αὔριον καί πέρυσι καί ὁ τοιοῦτος μέρος χρόνος , διά τίς οὐ ἐν ὁ αὐτός εἰμί καί οὗτος , ἐν ὅς καί ὁ χρόνος ; ἐπεί καί ὁ εἰμί καί ὁ εἰμί καί ὁ εἰμί , εἶδος εἰμί χρόνος , δίκαιος δήπου ἐν ὅς ὁ χρόνος τάσσω . λέγω δέ ὁ πός ὁ χρόνος : ὥστε τίς δέω κατηγορία ἄλλος ; εἰ δέ λέγω , ὡς οὐ μόνος χρόνος ὁ εἰμί καί εἰμί , καί ὁ χθές καί ὁ πέρυσι , ὁ ὑπό ὁ εἰμί — ὑποβάλλω γάρ δέω οὗτος ὁ εἰμί — ἀλλά οὐ νῦν μόνος χρόνος , ἀλλά ποτέ χρόνος , πρῶτος μέν εἰμί , εἰ ὁ ποτέ χρόνος , χρόνος : ἔπειτα , εἰ χρόνος παρέρχομαι ὁ χθές , σύνθετος τις εἰμί , εἰ ἕτερος ὁ παρέρχομαι καί ἕτερος ὁ χρόνος : δύο οὖν κατηγορία καί οὐ ἁπλόος . εἰ δέ ὁ ἐν χρόνος φημί ὁ ποτέ εἰμί , ἀλλά οὐ χρόνος , οὗτος ὁ ἐν χρόνος εἰ μέν ὁ πρᾶγμα λέγω , οἷος Σωκράτης ὅτι πέρυσι εἰμί , ὁ μέν Σωκράτης ἔξωθεν ἄν εἰμί , καί οὐ εἷς τις λέγω . ἀλλά Σωκράτης ἤ ὁ πρᾶξις ἐν οὗτος ὁ χρόνος τίς ἄν εἰμί ἤ ἐν μέρος ὁ χρόνος ; εἰ δέ ὅτι μέρος χρόνος λέγω , καί κατά ὅς τις μέρος ἀξιόω μή χρόνος ἁπλῶς τις λέγω , ἀλλά μέρος χρόνος παρέρχομαι , πολύς ποιέω , καί ὁ μέρος ᾗ μέρος πρός τις εἰμί προσλαμβάνω καί ὁ παρέρχομαι ἔγκειμαι τις αὐτός εἰμί ἤ ὁ αὐτός ὁ εἰμί , ὅς εἰμί εἶδος χρόνος . ἀλλά εἰ ὁ ἀόριστος μέν εἰμί ὁ εἰμί , ὁ δέ χθές καί ὁ πέρυσι ὁρίζω , πρῶτος μέν ὁ εἰμί που τάσσω : ἔπειτα ὁ χθές εἰμί εἰμί ὁρίζω : ὥστε εἰμί ὁρίζω χρόνος ὁ χθές . οὗτος δέ ἄποσος τις χρόνος : ὥστε , εἰ χρόνος ποσός , ποσός ὁρίζω ἕκαστος οὗτος εἰμί . εἰ δέ , ὅταν λέγω χθές , οὗτος λέγω , ὡς ἐν χρόνος παρέρχομαι ὁρίζω γίγνομαι ὅδε , ἔτι πολύς καί μάλα λέγω : ἔπειτα , εἰ δέω ἐπεισάγω ἄλλος κατηγορία ὁ ἕτερος ἐν ἕτερος ποιέω , ὡς ἐνταῦθα ὁ ἐν χρόνος , ἄλλος πολύς ἀνευρίσκω ἀπό ὁ ποιέω ἄλλος ἐν ἄλλος . λέγω δέ σαφής ἐν ὁ ἑξῆς ὁ περί ὁ ποῦ .