plotinus.enneades 6.4.1
Ἆρά γε ἡ ψυχὴ πανταχοῦ τῷ παντὶ πάρεστιν , ὅτι σῶμά ἐστι τοῦ παντὸς τοσόνδε , περὶ τὰ σώματα φύσιν ἔχουσα μερίζεσθαι , ἢ καὶ παῤ αὑτῆς πανταχοῦ ἔστιν ; οὐχ οὗπερ ἂν ὑπὸ σώματος προαχθῇ , ἀλλὰ σώματος εὑρίσκοντος αὐτὴν πρὸ αὑτοῦ πανταχοῦ οὖσαν : ὥστε , ὅπου ἂν τεθῇ , ἐκεῖ εὑρίσκειν ψυχὴν οὖσαν πρὶν αὐτὸ τεθῆναι ἐν μέρει τοῦ παντὸς καὶ τὸ ὅλον τοῦ παντὸς σῶμα τεθῆναι ἐν ψυχῇ οὔσῃ . ἀλλ̓ εἰ ἔστιν εἰς τοσοῦτον πρὶν τὸ τοσόνδε σῶμα ἐλθεῖν πληροῦσα τὸ διάστημα πᾶν , πῶς οὐ μέγεθος ἕξει ; ἢ τίς τρόπος ἂν εἴη τοῦ εἶναι ἐν τῷ παντὶ πρὶν τὸ πᾶν γενέσθαι τοῦ παντὸς οὐκ ὄντος ; τό τε ἀμερῆ λεγομένην καὶ ἀμεγέθη εἶναι πανταχοῦ εἶναι μέγεθος οὐκ ἔχουσαν πῶς ἄν τις παραδέξαιτο ; καὶ εἰ τῷ σώματι λέγοιτο συνεκτείνεσθαι μὴ σῶμα οὖσα , οὐδ̓ ὣς ἐκφεύγειν ποιεῖ τὴν ἀπορίαν τῷ κατὰ συμβεβηκὸς τὸ μέγεθος αὐτῇ διδόναι : ὁμοίως γὰρ ἄν τις καὶ ἐνταῦθα ζητήσειεν εὐλόγως , ὅπως κατὰ συμβεβηκὸς μεγεθύνεται . οὐ γὰρ δή , ὥσπερ ἡ ποιότης , οἷον γλυκύτης ἢ χρόα , κατὰ πᾶν τὸ σῶμα , οὕτω καὶ ἡ ψυχή : ταῦτα μὲν γὰρ πάθη τῶν σωμάτων , ὥστε πᾶν τὸ πεπονθὸς ἔχειν τὸ πάθος , καὶ μηδὲν εἶναι ἐφ̓ ἑαυτοῦ σώματος ὄν τι καὶ γινωσκόμενον τότε : διὸ καὶ ἐξ ἀνάγκης τοσοῦτον , τό τε ἄλλου μέρους λευκὸν οὐχ ὁμοπαθὲς τῷ ἄλλου . καὶ ἐπὶ τοῦ λευκοῦ τὸ αὐτὸ μὲν εἴδει τὸ ἐπ’ ἄλλου πρὸς τὸ ἐπ’ ἄλλου μέρους , οὐ μὴν ταὐτὸν ἀριθμῷ , ἐπὶ δὲ τῆς ψυχῆς τὸ αὐτὸ ἀριθμῷ τὸ ἐν τῷ ποδὶ καὶ τῇ χειρὶ ὑπάρχει , ὡς δηλοῦσιν αἱ ἀντιλήψεις : καὶ ὅμως ἐν μὲν ταῖς ποιότησι τὸ αὐτὸ μεμερισμένον θεωρεῖται , ἐπὶ δὲ ψυχῆς τὸ αὐτὸ οὐ μεμερισμένον , οὕτω δὲ μεμερίσθαι λεγόμενον , ὅτι πανταχοῦ . λέγωμεν οὖν ἐξ ἀρχῆς περὶ τούτων , εἴ τι ἡμῖν σαφὲς καὶ εὐπαράδεκτον γένοιτο , πῶς ἀσώματος καὶ ἀμεγέθης οὖσα δύναται εἰς πλεῖστον ἰέναι εἴτε πρὸ τῶν σωμάτων εἴτ̓ ἐν τοῖς σώμασι . τάχα δέ , εἰ φανείη καὶ πρὸ τῶν σωμάτων τοῦτο δύνασθαι , ῥᾴδιον ἂν καὶ ἐπὶ τῶν σωμάτων παραδέξασθαι τὸ τοιοῦτον γένοιτο .
Lemmas: ἆρα γε ὁ ψυχή πανταχοῦ ὁ πᾶς πάρειμι , ὅτι σῶμα εἰμί ὁ πᾶς τοσόσδε , περί ὁ σῶμα φύσις ἔχω μερίζω , ἤ καί παρά ἑαυτοῦ πανταχοῦ εἰμί ; οὐ οὗπερ ἄν ὑπό σῶμα προάγω , ἀλλά σῶμα εὑρίσκω αὐτός πρό ἑαυτοῦ πανταχοῦ εἰμί : ὥστε , ὅπου ἄν τίθημι , ἐκεῖ εὑρίσκω ψυχή εἰμί πρίν αὐτός τίθημι ἐν μέρος ὁ πᾶς καί ὁ ὅλος ὁ πᾶς σῶμα τίθημι ἐν ψυχή εἰμί . ἀλλά εἰ εἰμί εἰς τοσοῦτος πρίν ὁ τοσόσδε σῶμα ἔρχομαι πληρόω ὁ διάστημα πᾶς , πῶς οὐ μέγεθος ἔχω ; ἤ τίς τρόπος ἄν εἰμί ὁ εἰμί ἐν ὁ πᾶς πρίν ὁ πᾶς γίγνομαι ὁ πᾶς οὐ εἰμί ; ὁ τε ἀμερής λέγω καί ἀμεγέθης εἰμί πανταχοῦ εἰμί μέγεθος οὐ ἔχω πῶς ἄν τις παραδείκνυμι ; καί εἰ ὁ σῶμα λέγω συνεκτείνω μή σῶμα εἰμί , οὐδέ ὡς ἐκφεύγω ποιέω ὁ ἀπορία ὁ κατά συμβαίνω ὁ μέγεθος αὐτός δίδωμι : ὅμοιος γάρ ἄν τις καί ἐνταῦθα ζητέω εὔλογος , ὅπως κατά συμβαίνω μεγεθύνω . οὐ γάρ δή , ὥσπερ ὁ ποιότης , οἷος γλυκύτης ἤ χρώς , κατά πᾶς ὁ σῶμα , οὕτως καί ὁ ψυχή : οὗτος μέν γάρ πάθος ὁ σῶμα , ὥστε πᾶς ὁ πάσχω ἔχω ὁ πάθος , καί μηδείς εἰμί ἐπί ἑαυτοῦ σῶμα εἰμί τις καί γιγνώσκω τότε : διό καί ἐκ ἀνάγκη τοσοῦτος , ὁ τε ἄλλος μέρος λευκός οὐ ὁμοπαθής ὁ ἄλλος . καί ἐπί ὁ λευκός ὁ αὐτός μέν εἶδος ὁ ἐπί ἄλλος πρός ὁ ἐπί ἄλλος μέρος , οὐ μήν αὐτός ἀριθμός , ἐπί δέ ὁ ψυχή ὁ αὐτός ἀριθμός ὁ ἐν ὁ πούς καί ὁ χείρ ὑπάρχω , ὡς δηλόω ὁ ἀντίληψις : καί ὅμως ἐν μέν ὁ ποιότης ὁ αὐτός μερίζω θεωρέω , ἐπί δέ ψυχή ὁ αὐτός οὐ μερίζω , οὕτως δέ μερίζω λέγω , ὅτι πανταχοῦ . λέγω οὖν ἐκ ἀρχή περί οὗτος , εἰ τις ἐγώ σαφής καί εὐπαράδεκτος γίγνομαι , πῶς ἀσώματος καί ἀμεγέθης εἰμί δύναμαι εἰς πολύς ἔρχομαι εἴτε πρό ὁ σῶμα εἶτα ἐν ὁ σῶμα . τάχα δέ , εἰ φαίνω καί πρό ὁ σῶμα οὗτος δύναμαι , ῥᾴδιος ἄν καί ἐπί ὁ σῶμα παραδέχομαι ὁ τοιοῦτος γίγνομαι .