ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plotinus.enneades 4.3.11
καί μοι δοκοῦσιν οἱ πάλαι σοφοί , ὅσοι ἐβουλήθησαν θεοὺς αὐτοῖς παρεῖναι ἱερὰ καὶ ἀγάλματα ποιησάμενοι , εἰς τὴν τοῦ παντὸς φύσιν ἀπιδόντες ἐν νῷ λαβεῖν , ὡς πανταχοῦ μὲν εὐάγωγον ψυχῆς φύσις , δέξασθαί γε μὴν ῥᾷστον ἂν εἴη ἁπάντων , εἴ τις προσπαθές τι τεκτήναιτο ὑποδέξασθαι δυνάμενον μοῖράν τινα αὐτῆς . προσπαθὲς δὲ τὸ ὁπωσοῦν μιμηθέν , ὥσπερ κάτοπτρον ἁρπάσαι εἶδός τι δυνάμενον . καὶ γὰρ ἡ τοῦ παντὸς φύσις πάντα εὐμηχάνως ποιησαμένη εἰς μίμησιν ὧν εἶχε τοὺς λόγους , ἐπειδὴ ἕκαστον οὕτως ἐγένετο ἐν ὕλῃ λόγος , ὃς κατὰ τὸν πρὸ ὕλης ἐμεμόρφωτο , συνήψατο τῷ θεῷ ἐκείνῳ , καθ̓ ὃν ἐγίνετο καὶ εἰς ὃν εἶδεν ἡ ψυχὴ καὶ εἶχε ποιοῦσα . καὶ δὴ οὐχ οἷόν τε ἦν ἄμοιρον αὐτοῦ γενέσθαι , οὐδὲ ἐκεῖνον αὖ κατελθεῖν εἰς τοῦτο . ἦν δὲ νοῦς ἐκεῖνος ὁ ἐκεῖ ἥλιος — οὗτος γὰρ ἡμῖν γινέσθω παράδειγμα τοῦ λόγου — ἐφεξῆς δὲ τούτῳ ψυχὴ ἐξηρτημένη μένοντος νοῦ μένουσα . δίδωσι δὴ αὕτη τὰ πέρατα αὐτῆς τὰ πρὸς τοῦτον τὸν ἥλιον τούτῳ τῷ ἡλίῳ , καὶ ποιεῖ διὰ μέσου αὐτῆς κἀκεῖ συνῆφθαι οἷον ἑρμηνευτικὴ γενομένη τῶν τε ἀπ̓ ἐκείνου εἰς τοῦτον καὶ τῶν τούτου εἰς ἐκεῖνον , ὅσον διὰ ψυχῆς εἰς ἐκεῖνον φθάνει . οὐ γὰρ μακρὰν οὐδὲ πόρρω οὐδενὸς οὐδὲν καὶ αὖ πόρρω τῇ διαφορᾷ καὶ τῇ μίξει , ἀλλ̓ εἶναι ἐφ̓ ἑαυτοῦ οὐ τόποις καὶ συνεῖναι χωρὶς ὄν . θεοὶ δέ εἰσιν οὗτοι τῷ ἀεὶ μὴ ἀποστατεῖν ἐκείνων , καὶ τῇ μὲν ἐξ ἀρχῆς ψυχῇ προσηρτῆσθαι τῇ οἷον ἀπελθούσῃ ψυχῇ , ταύτῃ δέ , ᾗπερ καὶ εἰσὶν ὃ λέγονται , πρὸς νοῦν βλέπειν οὐδαμοῦ ψυχῆς αὐτοῖς ἢ ἐκεῖ βλεπούσης .
Lemmas: καί ἐγώ δοκέω ὁ πάλαι σοφός , ὅσος βούλομαι θεός αὐτός πάρειμι ἱερός καί ἄγαλμα ποιέω , εἰς ὁ ὁ πᾶς φύσις ἀφοράω ἐν νόος λαμβάνω , ὡς πανταχοῦ μέν εὐάγωγος ψυχή φύσις , δέχομαι γε μήν ῥᾴδιος ἄν εἰμί ἅπας , εἰ τις προσπαθής τις τεκταίνομαι ὑποδέχομαι δύναμαι μοῖρα τις αὐτός . προσπαθής δέ ὁ ὁπωσοῦν μιμέομαι , ὥσπερ κάτοπτρον ἁρπάζω εἶδος τις δύναμαι . καί γάρ ὁ ὁ πᾶς φύσις πᾶς εὐμήχανος ποιέω εἰς μίμησις ὅς ἔχω ὁ λόγος , ἐπειδή ἕκαστος οὕτως γίγνομαι ἐν ὕλη λόγος , ὅς κατά ὁ πρό ὕλη μορφόω , συνάπτω ὁ θεός ἐκεῖνος , κατά ὅς γίγνομαι καί εἰς ὅς ὁράω ὁ ψυχή καί ἔχω ποιέω . καί δή οὐ οἷος τε εἰμί ἄμοιρος αὐτός γίγνομαι , οὐδέ ἐκεῖνος αὖ κατέρχομαι εἰς οὗτος . εἰμί δέ νόος ἐκεῖνος ὁ ἐκεῖ ἥλιος — οὗτος γάρ ἐγώ γίγνομαι παράδειγμα ὁ λόγος — ἐφεξῆς δέ οὗτος ψυχή ἐξαρτάω μένω νόος μένω . δίδωμι δή οὗτος ὁ πέρας αὐτός ὁ πρός οὗτος ὁ ἥλιος οὗτος ὁ ἥλιος , καί ποιέω διά μέσος αὐτός ἐκεῖ συνάπτω οἷος ἑρμηνευτικός γίγνομαι ὁ τε ἀπό ἐκεῖνος εἰς οὗτος καί ὁ οὗτος εἰς ἐκεῖνος , ὅσος διά ψυχή εἰς ἐκεῖνος φθάνω . οὐ γάρ μακρός οὐδέ πρόσω οὐδείς οὐδείς καί αὖ πρόσω ὁ διαφορά καί ὁ μίξις , ἀλλά εἰμί ἐπί ἑαυτοῦ οὐ τόπος καί σύνειμι χωρίς εἰμί . θεός δέ εἰμί οὗτος ὁ ἀεί μή ἀποστατέω ἐκεῖνος , καί ὁ μέν ἐκ ἀρχή ψυχή προσαρτάω ὁ οἷος ἀπέρχομαι ψυχή , οὗτος δέ , ᾗ καί εἰμί ὅς λέγω , πρός νόος βλέπω οὐδαμοῦ ψυχή αὐτός ἤ ἐκεῖ βλέπω .
plotinus.enneades 4.3.14
τούτων δὴ γινομένων φῶτα πολλὰ ὁ κόσμος οὗτος ἔχων καὶ καταυγαζόμενος ψυχαῖς ἐπικοσμεῖται ἐπὶ τοῖς προτέροις ἄλλους κόσμους ἄλλον παῤ ἄλλου κομιζόμενος , παρά τε θεῶν ἐκείνων παρά τε νῶν τῶν ἄλλων ψυχὰς διδόντων : οἷον εἰκὸς καὶ τὸν μῦθον αἰνίττεσθαι , ὡς πλάσαντος τοῦ Προμηθέως τὴν γυναῖκα ἐπεκόσμησαν αὐτὴν καί οἱ ἄλλοι θεοί , καὶ Ἀφροδίτην τι δοῦναι καὶ Χάριτας καὶ ἄλλον ἄλλο δῶρον καὶ ὀνομάσαι ἐκ τοῦ δώρου καὶ πάντων τῶν δεδωκότων . πάντες γὰρ τούτῳ ἔδοσαν τῷ πλάσματι παρὰ προμηθείας τινὸς γενομένῳ . ὁ δὲ Προμηθεὺς ἀποποιούμενος τὸ δῶρον αὐτῶν τί ἂν σημαίνοι ἢ τὴν τοῦ ἐν νοητῷ μᾶλλον αἵρεσιν ἀμείνω εἶναι ; δέδεται δὲ καὶ αὐτὸς ὁ ποιήσας , ὅτι πως ἐφάπτεται τοῦ γενομένου ὑπ’ αὐτοῦ , καὶ ὁ τοιοῦτος δεσμὸς ἔξωθεν : καὶ ἡ λύσις ἡ ὑπὸ Ἡρακλέους , ὅτι δύναμίς ἐστιν αὐτῷ , ὥστε καὶ ὣς λελύσθαι . ταῦτα μὲν οὖν ὅπῃ τις δοξάζει , ἀλλ̓ ὅτι ἐμφαίνει τὰ τῆς εἰς τὸν κόσμον δόσεως , καὶ προσᾴδει τοῖς λεγομένοις .
Lemmas: οὗτος δή γίγνομαι φώς πολύς ὁ κόσμος οὗτος ἔχω καί καταυγάζω ψυχή ἐπικοσμέω ἐπί ὁ πρότερος ἄλλος κόσμος ἄλλος παρά ἄλλος κομίζω , παρά τε θεός ἐκεῖνος παρά τε ἐγώ ὁ ἄλλος ψυχή δίδωμι : οἷος ἔοικα καί ὁ μῦθος αἰνίσσομαι , ὡς πλάσσω ὁ Προμηθεύς ὁ γυνή ἐπικοσμέω αὐτός καί ὁ ἄλλος θεός , καί Ἀφροδίτη τις δίδωμι καί Χάρις καί ἄλλος ἄλλος δῶρον καί ὀνομάζω ἐκ ὁ δῶρον καί πᾶς ὁ δίδωμι . πᾶς γάρ οὗτος δίδωμι ὁ πλάσμα παρά προμήθεια τις γίγνομαι . ὁ δέ Προμηθεύς ἀποποιέω ὁ δῶρον αὐτός τίς ἄν σημαίνω ἤ ὁ ὁ ἐν νοητός μάλα αἵρεσις ἀγαθός εἰμί ; δέω δέ καί αὐτός ὁ ποιέω , ὅτι πως ἐφάπτω ὁ γίγνομαι ὑπό αὐτός , καί ὁ τοιοῦτος δεσμός ἔξωθεν : καί ὁ λύσις ὁ ὑπό Ἡρακλῆς , ὅτι δύναμις εἰμί αὐτός , ὥστε καί ὡς λύω . οὗτος μέν οὖν ὅπῃ τις δοξάζω , ἀλλά ὅτι ἐμφαίνω ὁ ὁ εἰς ὁ κόσμος δόσις , καί προσᾴδω ὁ λέγω .
plotinus.enneades 4.3.15
ἴασι δὲ ἐκκύψασαι τοῦ νοητοῦ εἰς οὐρανὸν μὲν πρῶτον καὶ σῶμα ἐκεῖ προσλαβοῦσαι δἰ αὐτοῦ ἤδη χωροῦσι καὶ ἐπὶ τὰ γεωδέστερα σώματα , εἰς ὅσον ἂν εἰς μῆκος ἐκταθῶσι . καὶ αἱ μὲν ἀπ̓ οὐρανοῦ εἰς σώματα τὰ κατωτέρω , αἱ δὲ ἀπ̓ ἄλλων εἰς ἄλλα εἰσκρινόμεναι , αἷς ἡ δύναμις οὐκ ἤρκεσεν ἆραι ἐντεῦθεν διὰ βάρυνσιν καὶ λήθην πολὺ ἐφελκομέναις , ὃ αὐταῖς ἐβαρύνθη . γίγνονται δὲ διάφοροι ἢ σωμάτων εἰς ἃ ἐνεκρίθησαν παραλλαγαῖς ἢ καὶ τύχαις ἢ καὶ τροφαῖς , ἢ αὐταὶ παῤ αὑτῶν τὸ διάφορον κομίζουσιν ἢ πᾶσι τούτοις ἤ τισιν αὐτῶν . καὶ αἱ μὲν τὰ πάντα ὑποπεπτώκασιν εἱμαρμένῃ τῇ ἐνταῦθα , αἱ δὲ ὁτὲ μὲν οὕτως , ὁτὲ δὲ αὑτῶν , αἱ δὲ ὅσα μὲν ἀναγκαῖα ὑπομεῖναι συγχωροῦσι , δύνανται δὲ ὅσα ἐστὶν αὐτῶν ἔργα αὑτῶν εἶναι , ζῶσαι κατ̓ ἄλλην τὴν τῶν συμπάντων τῶν ὄντων νομοθεσίαν ἄλλῳ ἑαυτὰς θεσμῷ δοῦσαι . πέπλεκται δὲ αὕτη ἔκ τε τῶν τῇδε λόγων τε καὶ αἰτίων πάντων καὶ ψυχικῶν κινήσεων καὶ νόμων τῶν ἐκεῖθεν συμφωνοῦσα ἐκείνοις καὶ ἀρχὰς ἐκεῖθεν παραλαβοῦσα καὶ συνυφαίνουσα τὰ ἑξῆς ἐκείνοις , ἀσάλευτα μὲν τηροῦσα , ὅσα δύναται σώζειν ἑαυτὰ πρὸς τὴν ἐκείνων ἕξιν , τὰ δὲ ἄλλα ᾗ πέφυκε περιάγουσα , ὡς τὴν αἰτίαν ἐν τοῖς κατελθοῦσιν εἶναι οὕτως , ὡς τὰ μὲν ὡδὶ τεθῆναι , τὰ δὲ ὡδὶ κεῖσθαι .
Lemmas: ἔρχομαι δέ ἐκκύπτω ὁ νοητός εἰς οὐρανός μέν πρῶτος καί σῶμα ἐκεῖ προσλαμβάνω διά αὐτός ἤδη χωρέω καί ἐπί ὁ γεώδης σῶμα , εἰς ὅσος ἄν εἰς μῆκος ἐκτείνω . καί ὁ μέν ἀπό οὐρανός εἰς σῶμα ὁ κάτω , ὁ δέ ἀπό ἄλλος εἰς ἄλλος εἰσκρίνω , ὅς ὁ δύναμις οὐ ἀρκέω ἀείρω ἐντεῦθεν διά βάρυνσις καί λήθη πολύς ἐφέλκω , ὅς αὐτός βαρύνω . γίγνομαι δέ διάφορος ἤ σῶμα εἰς ὅς ἐγκρίνω παραλλαγή ἤ καί τύχη ἤ καί τροφή , ἤ αὐτός παρά ἑαυτοῦ ὁ διάφορος κομίζω ἤ πᾶς οὗτος ἤ τις αὐτός . καί ὁ μέν ὁ πᾶς ὑποπίπτω μείρομαι ὁ ἐνταῦθα , ὁ δέ ὅτε μέν οὕτως , ὅτε δέ ἑαυτοῦ , ὁ δέ ὅσος μέν ἀναγκαῖος ὑπομένω συγχωρέω , δύναμαι δέ ὅσος εἰμί αὐτός ἔργον ἑαυτοῦ εἰμί , ζάω κατά ἄλλος ὁ ὁ σύμπας ὁ εἰμί νομοθεσία ἄλλος ἑαυτοῦ θεσμός δίδωμι . πλέκω δέ οὗτος ἐκ τε ὁ τῇδε λόγος τε καί αἴτιος πᾶς καί ψυχικός κίνησις καί νόμος ὁ ἐκεῖθεν συμφωνέω ἐκεῖνος καί ἀρχή ἐκεῖθεν παραλαμβάνω καί συνυφαίνω ὁ ἑξῆς ἐκεῖνος , ἀσάλευτος μέν τηρέω , ὅσος δύναμαι σῴζω ἑαυτοῦ πρός ὁ ἐκεῖνος ἕξις , ὁ δέ ἄλλος ᾗ φύω περιάγω , ὡς ὁ αἰτία ἐν ὁ κατέρχομαι εἰμί οὕτως , ὡς ὁ μέν ὡδί τίθημι , ὁ δέ ὡδί κεῖμαι .
plotinus.enneades 4.3.16
τὰ μὲν οὖν γινόμενα τιμωρήματα εἰς τοὺς πονηροὺς μετὰ δίκης τῇ τάξει ἀποδιδόναι προσήκει ὡς κατὰ τὸ δέον ἀγούσῃ : ὅσα δὲ τοῖς ἀγαθοῖς συμβαίνει ἔξω δίκης , οἷον κολάσεις ἢ πενίαι ἢ νόσοι , ἆρα διὰ προτέρας ἁμαρτίας λεκτέον γίνεσθαι ; συμπέπλεκται γὰρ ταῦτα καὶ προσημαίνεται , ὡς καὶ αὐτὰ κατὰ λόγον γίνεσθαι . ἢ οὐ κατὰ λόγους φυσικοὺς ταῦτα , οὐδ̓ ἦν ἐν τοῖς προηγουμένοις , ἀλλ̓ ἑπόμενα ἐκείνοις : οἷον πιπτούσης τινὸς οἰκοδομίας τὸν ὑποπεσόντα ἀποθανεῖν ὁποῖός ποτ̓ ἂν ᾖ , ἢ καί τινων δύο κατὰ τάξιν φερομένων ἢ καὶ ἑνὸς τὸ ἐμπεσὸν τρωθῆναι ἢ πατηθῆναι . ἢ καὶ τὸ ἄδικον τοῦτο οὐ κακὸν ὂν τῷ παθόντι πρὸς τὴν τοῦ ὅλου χρήσιμον πλοκήν . ἢ οὐδὲ ἄδικον ἐκ τῶν πρόσθεν ἔχον τὴν δικαίωσιν . οὐ γὰρ τὰ μὲν δεῖ νομίζειν συντετάχθαι , τὰ δὲ κεχαλάσθαι εἰς τὸ αὐτεξούσιον . εἰ γὰρ κατ̓ αἰτίας γίνεσθαι δεῖ καὶ φυσικὰς ἀκολουθίας καὶ κατὰ λόγον ἕνα καὶ τάξιν μίαν , καὶ τὰ σμικρότερα δεῖ συντετάχθαι καὶ συνυφάνθαι νομίζειν . καὶ τὸ ἄδικον δὴ τὸ παῤ ἄλλου εἰς ἄλλον αὐτῷ μὲν τῷ ποιήσαντι ἄδικον , καὶ οὐκ ἀφείθη αἰτίας ὁ δράσας , συντεταγμένον δ̓ ἐν τῷ παντὶ οὐκ ἄδικον ἐν ἐκείνῳ οὐδ̓ εἰς τὸν παθόντας ἀλλ̓ οὕτως ἐχρῆν . εἰ δ̓ ἀγαθὸς ὁ παθών , εἰς ἀγαθὸν ἡ τελευτὴ τούτων . δεῖ γὰρ τήνδε τὴν σύνταξιν οὐκ ἀθεεὶ οὐδὲ ἄδικον , ἀλλ̓ ἀκριβῆ εἰς τὴν τοῦ προσήκοντος ἀπόδοσιν νομίζειν , ἀδήλους δὲ ἔχειν τὰς αἰτίας καὶ τοῖς οὐκ εἰδόσι παρέχειν μέμψεως αἰτίας .
Lemmas: ὁ μέν οὖν γίγνομαι τιμώρημα εἰς ὁ πονηρός μετά δίκη ὁ τάξις ἀποδίδωμι προσήκω ὡς κατά ὁ δέω ἄγω : ὅσος δέ ὁ ἀγαθός συμβαίνω ἔξω δίκη , οἷος κόλασις ἤ πενία ἤ νόσος , ἆρα διά πρότερος ἁμαρτία λεκτέος γίγνομαι ; συμπλέκω γάρ οὗτος καί προσημαίνω , ὡς καί αὐτός κατά λόγος γίγνομαι . ἤ οὐ κατά λόγος φυσικός οὗτος , οὐδέ εἰμί ἐν ὁ προηγέομαι , ἀλλά ἕπομαι ἐκεῖνος : οἷος πίπτω τις οἰκοδομία ὁ ὑποπίπτω ἀποθνῄσκω ὁποῖος ποτέ ἄν εἰμί , ἤ καί τις δύο κατά τάξις φέρω ἤ καί εἷς ὁ ἐμπίπτω τιτρώσκω ἤ πατέω . ἤ καί ὁ ἄδικος οὗτος οὐ κακός εἰμί ὁ πάσχω πρός ὁ ὁ ὅλος χρήσιμος πλοκή . ἤ οὐδέ ἄδικος ἐκ ὁ πρόσθεν ἔχω ὁ δικαίωσις . οὐ γάρ ὁ μέν δέω νομίζω συντάσσω , ὁ δέ χαλάω εἰς ὁ αὐτεξούσιος . εἰ γάρ κατά αἰτία γίγνομαι δέω καί φυσικός ἀκολουθία καί κατά λόγος εἷς καί τάξις εἷς , καί ὁ μικρός δέω συντάσσω καί συνυφαίνω νομίζω . καί ὁ ἄδικος δή ὁ παρά ἄλλος εἰς ἄλλος αὐτός μέν ὁ ποιέω ἄδικος , καί οὐ ἀφίημι αἰτία ὁ δράω , συντάσσω δέ ἐν ὁ πᾶς οὐ ἄδικος ἐν ἐκεῖνος οὐδέ εἰς ὁ πάσχω ἀλλά οὕτως χρή . εἰ δέ ἀγαθός ὁ πάσχω , εἰς ἀγαθός ὁ τελευτή οὗτος . δέω γάρ ὅδε ὁ σύνταξις οὐ ἀθεεί οὐδέ ἄδικος , ἀλλά ἀκριβής εἰς ὁ ὁ προσήκω ἀπόδοσις νομίζω , ἄδηλος δέ ἔχω ὁ αἰτία καί ὁ οὐ οἶδα παρέχω μέμψις αἰτία .
plotinus.enneades 4.3.17
ὅτι δὲ ἐκ τοῦ νοητοῦ εἰς τὴν οὐρανοῦ ἴασιν αἱ ψυχαὶ τὸ πρῶτον χώραν , λογίσαιτο ἄν τις ἐκ τῶν τοιούτων . εἰ γὰρ οὐρανὸς ἐν τῷ αἰσθητῷ τόπῳ ἀμείνων , εἴη ἂν προσεχὴς τῶν νοητῶν τοῖς ἐσχάτοις . ἐκεῖθεν τοίνυν ψυχοῦται ταῦτα πρῶτα καὶ μεταλαμβάνει ὡς ἐπιτηδειότερα μεταλαμβάνειν . τὸ δὲ γεηρὸν ὕστατόν τε καὶ ψυχῆς ἧττον πεφυκὸς μεταλαμβάνειν καὶ τῆς ἀσωμάτου φύσεως πόρρω . πᾶσαι μὲν δὴ καταλάμπουσι τὸν οὐρανὸν καὶ διδόασιν οἷον τὸ πολὺ αὑτῶν καὶ τὸ πρῶτον ἐκείνῳ , τὰ δὲ ἄλλα τοῖς ὑστέροις ἐναυγάζονται , αἱ δ̓ ἐπιπλέον κατιοῦσαι ἐναυγάζουσι μᾶλλον κάτω , αὐταῖς δὲ οὐκ ἄμεινον εἰς πολὺ προιούσαις . ἔστι γάρ τι οἷον κέντρον , ἐπὶ δὲ τούτῳ κύκλος ἀπ̓ αὐτοῦ ἐκλάμπων , ἐπὶ δὲ τούτοις ἄλλος , φῶς ἐκ φωτός : ἔξωθεν δὲ τούτων οὐκέτι φωτὸς κύκλος ἄλλος , ἀλλὰ δεόμενος οὗτος οἰκείου φωτὸς ἀπορίᾳ αὐγῆς ἀλλοτρίας . ἔστω δὲ ῥόμβος οὗτος , μᾶλλον δὲ σφαῖρα τοιαύτη , ἣ δὴ κομίζεται ἀπὸ τῆς τρίτης : προσεχὴς γὰρ αὐτῇ : ὅσον ἐκείνη ἐναυγάζεται . τὸ μὲν οὖν μέγα φῶς μένον ἐλλάμπει , καὶ διήκει κατὰ λόγον ἐξ αὐτοῦ αὐγή , τὰ δ̓ ἄλλα συνεπιλάμπει , τὰ μὲν μένοντα , τὰ δ̓ ἐπιπλέον ἐπισπᾶται τῇ τοῦ ἐλλαμπομένου ἀγλαίᾳ . εἶτα δεομένων τῶν ἐλλαμπομένων πλείονος φροντίδος , ὥσπερ χειμαζομένων πλοίων κυβερνῆται ἐναπερείδονται πρὸς τὸ πλέον τῇ τῶν νεῶν φροντίδι καὶ ἀμελήσαντες αὑτῶν ἔλαθον , ὡς κινδυνεύειν συνεπισπασθῆναι πολλάκις τῷ τῶν νεῶν ναυαγίῳ , ἔρρεψάν τε πλέον καὶ αὗται καὶ τοῖς ἑαυτῶν : ἔπειτα δὲ κατεσχέθησαν πεδηθεῖσαι γοητείας δεσμοῖς , σχεθεῖσαι φύσεως κηδεμονίᾳ . εἰ δ̓ ἦν τοιοῦτον ἕκαστον ζῷον οἷον καὶ τὸ πᾶν , τέλειον καὶ ἱκανὸν σῶμα καὶ ἀκίνδυνον παθεῖν , καὶ παρεῖναι λεγομένη ψυχὴ οὐκ ἂν παρῆν αὐτῷ , καὶ παρεῖχεν αὐτῷ ζωὴν μένουσα πάντη ἐν τῷ ἄνω .
Lemmas: ὅτι δέ ἐκ ὁ νοητός εἰς ὁ οὐρανός ἔρχομαι ὁ ψυχή ὁ πρῶτος χώρα , λογίζομαι ἄν τις ἐκ ὁ τοιοῦτος . εἰ γάρ οὐρανός ἐν ὁ αἰσθητός τόπος ἀγαθός , εἰμί ἄν προσεχής ὁ νοητός ὁ ἔσχατος . ἐκεῖθεν τοίνυν ψυχόω οὗτος πρῶτος καί μεταλαμβάνω ὡς ἐπιτήδειος μεταλαμβάνω . ὁ δέ γεηρός ὕστερος τε καί ψυχή ἥσσων φύω μεταλαμβάνω καί ὁ ἀσώματος φύσις πρόσω . πᾶς μέν δή καταλάμπω ὁ οὐρανός καί δίδωμι οἷος ὁ πολύς ἑαυτοῦ καί ὁ πρῶτος ἐκεῖνος , ὁ δέ ἄλλος ὁ ὕστερος ἐναυγάζω , ὁ δέ ἐπιπολύ κατέρχομαι ἐναυγάζω μάλα κάτω , αὐτός δέ οὐ ἀγαθός εἰς πολύς προέρχομαι . εἰμί γάρ τις οἷος κέντρον , ἐπί δέ οὗτος κύκλος ἀπό αὐτός ἐκλάμπω , ἐπί δέ οὗτος ἄλλος , φάος ἐκ φώς : ἔξωθεν δέ οὗτος οὐκέτι φώς κύκλος ἄλλος , ἀλλά δέω οὗτος οἰκεῖος φώς ἀπορία αὐγή ἀλλότριος . εἰμί δέ ῥόμβος οὗτος , μάλα δέ σφαῖρα τοιοῦτος , ὅς δή κομίζω ἀπό ὁ τρίτος : προσεχής γάρ αὐτός : ὅσος ἐκεῖνος ἐναυγάζω . ὁ μέν οὖν μέγας φάος μένω ἐλλάμπω , καί διήκω κατά λόγος ἐκ αὐτός αὐγή , ὁ δέ ἄλλος συνεπιλάμπω , ὁ μέν μένω , ὁ δέ ἐπιπολύ ἐπισπάω ὁ ὁ ἐλλάμπω ἀγλαία . εἶτα δέω ὁ ἐλλάμπω πολύς φροντίς , ὥσπερ χειμάζω πλοῖον κυβερνήτης ἐναπερείδω πρός ὁ πολύς ὁ ὁ ναῦς φροντίς καί ἀμελέω ἑαυτοῦ λανθάνω , ὡς κινδυνεύω συνεπισπάω πολλάκις ὁ ὁ ναῦς ναυάγιον , ῥέπω τε πολύς καί οὗτος καί ὁ ἑαυτοῦ : ἔπειτα δέ κατέχω πεδάω γοητεία δεσμός , ἔχω φύσις κηδεμονία . εἰ δέ εἰμί τοιοῦτος ἕκαστος ζῷον οἷος καί ὁ πᾶς , τέλειος καί ἱκανός σῶμα καί ἀκίνδυνος πάσχω , καί πάρειμι λέγω ψυχή οὐ ἄν πάρειμι αὐτός , καί παρέχω αὐτός ζωή μένω πάντῃ ἐν ὁ ἄνω .
plotinus.enneades 4.3.18
πότερα δὲ λογισμῷ ψυχὴ χρῆται πρὶν ἐλθεῖν καὶ πάλιν αὖ ἐξελθοῦσα ; ἢ ἐνταῦθα ὁ λογισμὸς ἐγγίνεται ἐν ἀπόρῳ ἤδη οὔσης καὶ φροντίδος πληρουμένης καὶ μᾶλλον ἀσθενούσης : ἐλάττωσις γὰρ νοῦ εἰς αὐτάρκειαν τὸ λογισμοῦ δεῖσθαι : ὥσπερ καὶ ἐν ταῖς τέχναις ὁ λογισμὸς ἀποροῦσι τοῖς τεχνίταις , ὅταν δὲ μὴ χαλεπὸν ᾖ , κρατεῖ καὶ ἐργάζεται ἡ τέχνη . ἀλλ̓ εἰ ἐκεῖ ἄνευ λογισμῶν , πῶς ἂν ἔτι λογικαὶ εἶεν ; ἢ ὅτι δύνανται , εἴποι τις ἄν , ὅταν περιστάσεως ἀπορῶσι , διασκοπῆσαι . δεῖ δὲ τὸν λογισμὸν λαβεῖν τὸν τοιοῦτον : ἐπεὶ εἴ τις λογισμὸν λαμβάνει τὴν ἐκ νοῦ ἀεὶ γινομένην καὶ οὖσαν ἐν αὐταῖς διάθεσιν καὶ ἐνέργειαν ἑστῶσαν καὶ οἷον ἔμφασιν οὖσαν , εἶεν ἂν κἀκεῖ λογισμῷ χρώμεναι . οὐδὲ δὴ φωναῖς , οἶμαι , χρῆσθαι νομιστέον ἐν μὲν τῷ νοητῷ οὔσας , σώματα δ̓ ἐχούσας ἐν οὐρανῷ . καὶ πάμπαν ὅσα μὲν διὰ χρείας ἢ δἰ ἀμφισβητήσεις διαλέγονται ἐνταῦθα , ἐκεῖ οὐκ ἂν εἴη , ποιοῦσαι δὲ ἐν τάξει καὶ κατὰ φύσιν ἕκαστα οὐδ̓ ἂν ἐπιτάττοιεν οὐδ̓ ἂν συμβουλεύοιεν , γινώσκοιεν δ̓ ἂν καὶ τὰ παῤ ἀλλήλων ἐν συνέσει . ἐπεὶ καὶ ἐνταῦθα πολλὰ σιωπώντων γινώσκομεν δἰ ὀμμάτων : ἐκεῖ δὲ καθαρὸν πᾶν σῶμα καὶ οἷον ὀφθαλμὸς ἕκαστος καὶ οὐδὲν δὲ κρυπτὸν οὐδὲ πεπλασμένον , ἀλλὰ πρὶν εἰπεῖν ἄλλῳ ἰδὼν ἐκεῖνος ἔγνω . περὶ δὲ δαιμόνων καὶ ψυχῶν ἐν ἀέρι φωνῇ χρῆσθαι οὐκ ἄτοπον : ζῷα γὰρ τοιάδε .
Lemmas: πότερος δέ λογισμός ψυχή χράω πρίν ἔρχομαι καί πάλιν αὖ ἐξέρχομαι ; ἤ ἐνταῦθα ὁ λογισμός ἐγγίγνομαι ἐν ἄπορος ἤδη εἰμί καί φροντίς πληρόω καί μάλα ἀσθενέω : ἐλάττωσις γάρ νόος εἰς αὐτάρκεια ὁ λογισμός δέω : ὥσπερ καί ἐν ὁ τέχνη ὁ λογισμός ἀπορέω ὁ τεχνίτης , ὅταν δέ μή χαλεπός εἰμί , κρατέω καί ἐργάζομαι ὁ τέχνη . ἀλλά εἰ ἐκεῖ ἄνευ λογισμός , πῶς ἄν ἔτι λογικός εἰμί ; ἤ ὅτι δύναμαι , λέγω τις ἄν , ὅταν περίστασις ἀφοράω , διασκοπέω . δέω δέ ὁ λογισμός λαμβάνω ὁ τοιοῦτος : ἐπεί εἰ τις λογισμός λαμβάνω ὁ ἐκ νόος ἀεί γίγνομαι καί εἰμί ἐν αὐτός διάθεσις καί ἐνέργεια ἵστημι καί οἷος ἔμφασις εἰμί , εἰμί ἄν ἐκεῖ λογισμός χράω . οὐδέ δή φωνή , οἴομαι , χράω νομίζω ἐν μέν ὁ νοητός εἰμί , σῶμα δέ ἔχω ἐν οὐρανός . καί πάμπαν ὅσος μέν διά χρεία ἤ διά ἀμφισβήτησις διαλέγω ἐνταῦθα , ἐκεῖ οὐ ἄν εἰμί , ποιέω δέ ἐν τάξις καί κατά φύσις ἕκαστος οὐδέ ἄν ἐπιτάσσω οὐδέ ἄν συμβουλεύω , γιγνώσκω δέ ἄν καί ὁ παρά ἀλλήλων ἐν σύνεσις . ἐπεί καί ἐνταῦθα πολύς σιωπάω γιγνώσκω διά ὄμμα : ἐκεῖ δέ καθαρός πᾶς σῶμα καί οἷος ὀφθαλμός ἕκαστος καί οὐδείς δέ κρυπτός οὐδέ πλάσσω , ἀλλά πρίν λέγω ἄλλος ὁράω ἐκεῖνος γιγνώσκω . περί δέ δαίμων καί ψυχή ἐν ἀήρ φωνή χράω οὐ ἄτοπος : ζῷον γάρ τοιόσδε .
plotinus.enneades 4.3.21
τί οὖν ; πῶς πάρεστιν εἴ τις ἐρωτῴη μηδὲν αὐτὸς λέγων ὅπως , τί ἐροῦμεν ; καὶ εἰ ὁμοίως πᾶσα , ἢ ἄλλο μέρος ἄλλως , τὸ δ̓ ἄλλως ; ἐπεὶ τοίνυν τῶν νῦν λεγομένων τρόπων τοῦ ἔν τινι οὐδεὶς φαίνεται ἐπὶ τῆς ψυχῆς πρὸς τὸ σῶμα ἁρμόττων , λέγεται δὲ οὕτως ἐν τῷ σώματι εἶναι ἡ ψυχή , ὡς ὁ κυβερνήτης ἐν τῇ νηί , πρὸς μὲν τὸ χωριστὴν δύνασθαι εἶναι τὴν ψυχὴν καλῶς εἴρηται , τὸν μέντοι τρόπον , ὃν νῦν ἡμεῖς ζητοῦμεν , οὐκ ἂν πάνυ παραστήσειεν . ὡς μὲν γὰρ πλωτὴρ κατὰ συμβεβηκὸς ἂν εἴη ἐν αὐτῷ , ὡς δὲ κυβερνήτης πῶς ; οὐδὲ γὰρ ἐν πάσῃ τῇ νηί , ὥσπερ ἡ ψυχὴ ἐν τῷ σώματι . ἀλλ̓ ἆρα οὕτω φατέον , ὡς ἡ τέχνη ἐν τοῖς ὀργάνοις , οἷον ἐν τῷ οιακι , εἰ ἔμψυχος ὁ οἴαξ ἦν , ὥστε κυβερνητικὴν εἶναι ἔνδον τὴν κινοῦσαν τεχνικῶς ; νῦν δὲ τούτῳ διαλλάττει , ὅτι ἔξωθεν ἡ τέχνη . εἰ οὖν κατὰ τὸ παράδειγμα τὸ τοῦ κυβερνήτου τοῦ ἐνδύντος εἰς τὸν οἴακα θείμεθα τὴν ψυχὴν ἐν τῷ σώματι εἶναι ὡς ἐν ὀργάνῳ φυσικῷ — κινεῖ γὰρ οὕτως αὐτὸ ἐν οἷς ἂν ἐθέλῃ ποιεῖν : ἆῤ ἄν τι πλέον ἡμῖν πρὸς τὸ ζητούμενον γένοιτο ; ἢ πάλιν ἀπορήσομεν πῶς ἐστιν ἐν τῷ ὀργάνῳ , καίτοι τρόπος οὗτος ἕτερος τῶν πρόσθεν : ἀλλ̓ ὅμως ἔτι ποθοῦμεν ἐξευρεῖν καὶ ἐγγυτέρω προσελθεῖν .
Lemmas: τίς οὖν ; πῶς πάρειμι εἰ τις ἐρωτάω μηδείς αὐτός λέγω ὅπως , τίς λέγω ; καί εἰ ὅμοιος πᾶς , ἤ ἄλλος μέρος ἄλλος , ὁ δέ ἄλλος ; ἐπεί τοίνυν ὁ νῦν λέγω τρόπος ὁ ἐν τις οὐδείς φαίνω ἐπί ὁ ψυχή πρός ὁ σῶμα ἁρμόζω , λέγω δέ οὕτως ἐν ὁ σῶμα εἰμί ὁ ψυχή , ὡς ὁ κυβερνήτης ἐν ὁ ναῦς , πρός μέν ὁ χωριστός δύναμαι εἰμί ὁ ψυχή καλός λέγω , ὁ μέντοι τρόπος , ὅς νῦν ἐγώ ζητέω , οὐ ἄν πάνυ παρίστημι . ὡς μέν γάρ πλωτήρ κατά συμβαίνω ἄν εἰμί ἐν αὐτός , ὡς δέ κυβερνήτης πῶς ; οὐδέ γάρ ἐν πᾶς ὁ ναῦς , ὥσπερ ὁ ψυχή ἐν ὁ σῶμα . ἀλλά ἆρα οὕτως φημί , ὡς ὁ τέχνη ἐν ὁ ὄργανον , οἷος ἐν ὁ οἴαξ , εἰ ἔμψυχος ὁ οἴαξ εἰμί , ὥστε κυβερνητικός εἰμί ἔνδον ὁ κινέω τεχνικός ; νῦν δέ οὗτος διαλλάσσω , ὅτι ἔξωθεν ὁ τέχνη . εἰ οὖν κατά ὁ παράδειγμα ὁ ὁ κυβερνήτης ὁ ἐνδύω εἰς ὁ οἴαξ τίθημι ὁ ψυχή ἐν ὁ σῶμα εἰμί ὡς ἐν ὄργανον φυσικός — κινέω γάρ οὕτως αὐτός ἐν ὅς ἄν ἐθέλω ποιέω : ἆρα ἄν τις πολύς ἐγώ πρός ὁ ζητέω γίγνομαι ; ἤ πάλιν ἀπορέω πῶς εἰμί ἐν ὁ ὄργανον , καίτοι τρόπος οὗτος ἕτερος ὁ πρόσθεν : ἀλλά ὅμως ἔτι ποθέω ἐξευρίσκω καί ἐγγύς προσέρχομαι .
plotinus.enneades 4.3.22
ἆῤ οὖν οὕτω φατέον , ὅταν ψυχὴ σώματι παρῇ , παρεῖναι αὐτήν , ὡς τὸ πῦρ πάρεστι τῷ ἀέρι ; καὶ γὰρ αὖ καὶ τοῦτο παρὸν οὐ πάρεστι καὶ δἰ ὅλου παρὸν οὐδενὶ μίγνυται καὶ ἕστηκε μὲν αὐτό , ὁ δὲ παραρρεῖ : καὶ ὅταν ἔξω γένηται τοῦ ἐν ᾧ τὸ φῶς , ἀπῆλθεν οὐδὲν ἔχων , ἕως δέ ἐστιν ὑπὸ τὸ φῶς , πεφώτισται , ὥστε ὀρθῶς ἔχειν καὶ ἐνταῦθα λέγειν , ὡς ὁ ἀὴρ ἐν τῷ φωτί , ἤπερ τὸ φῶς ἐν τῷ ἀέρι . διὸ καὶ Πλάτων καλῶς τὴν ψυχὴν οὐ θεὶς ἐν τῷ σώματι ἐπὶ τοῦ παντός , ἀλλὰ τὸ σῶμα ἐν τῇ ψυχῇ , φησὶ τὸ μέν τι εἶναι τῆς ψυχῆς ἐν ὧ τὸ σῶμα , τὸ δὲ ἐν ᾧ σῶμα μηδέν , ὧν δηλονότι δυνάμεων οὐ δεῖται τῆς ψυχῆς τὸ σῶμα . καὶ δὴ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ψυχῶν ὁ αὐτὸς λόγος . τῶν μὲν ἄλλων δυνάμεων οὐδὲ παρουσίαν τῷ σώματι λεκτέον τῆς ψυχῆς εἶναι , ὧν δὲ δεῖται , ταῦτα παρεῖναι , καὶ παρεῖναι οὐκ ἐνιδρυθέντα τοῖς μέρεσιν αὐτοῦ οὐδ̓ αὖ τῷ ὅλῳ , καὶ πρὸς μὲν αἴσθησιν παρεῖναι παντὶ τῷ αἰσθανομένῳ τὸ αἰσθητικόν , πρὸς δὲ ἐνεργείας ἠδη ἄλλο ἄλλῳ . λέγω δὲ ὧδε :
Lemmas: ἆρα οὖν οὕτως φημί , ὅταν ψυχή σῶμα παρέρχομαι , πάρειμι αὐτός , ὡς ὁ πῦρ πάρειμι ὁ ἀήρ ; καί γάρ αὖ καί οὗτος πάρειμι οὐ πάρειμι καί διά ὅλος πάρειμι οὐδείς μείγνυμι καί ἵστημι μέν αὐτός , ὁ δέ παραρρέω : καί ὅταν ἔξω γίγνομαι ὁ ἐν ὅς ὁ φάος , ἀπέρχομαι οὐδείς ἔχω , ἕως δέ εἰμί ὑπό ὁ φάος , φωτίζω , ὥστε ὀρθός ἔχω καί ἐνταῦθα λέγω , ὡς ὁ ἀήρ ἐν ὁ φώς , ἤ ὁ φάος ἐν ὁ ἀήρ . διό καί Πλάτων καλός ὁ ψυχή οὐ τίθημι ἐν ὁ σῶμα ἐπί ὁ πᾶς , ἀλλά ὁ σῶμα ἐν ὁ ψυχή , φημί ὁ μέν τις εἰμί ὁ ψυχή ἐν ὅς ὁ σῶμα , ὁ δέ ἐν ὅς σῶμα μηδείς , ὅς δηλονότι δύναμις οὐ δέω ὁ ψυχή ὁ σῶμα . καί δή καί ἐπί ὁ ἄλλος ψυχή ὁ αὐτός λόγος . ὁ μέν ἄλλος δύναμις οὐδέ παρουσία ὁ σῶμα λεκτέος ὁ ψυχή εἰμί , ὅς δέ δέω , οὗτος πάρειμι , καί πάρειμι οὐ ἐνιδρύω ὁ μέρος αὐτός οὐδέ αὖ ὁ ὅλος , καί πρός μέν αἴσθησις πάρειμι πᾶς ὁ αἰσθάνομαι ὁ αἰσθητικός , πρός δέ ἐνέργεια ἤδη ἄλλος ἄλλος . λέγω δέ ὧδε :
plotinus.enneades 4.3.24
ἀλλὰ ποῦ ἐξελθοῦσα τοῦ σώματος γενήσεται ; ἢ ἐνταῦθα μὲν οὐκ ἔσται , οὗ οὐκ ἔστι τὸ δεχόμενον ὁπωσοῦν , οὐδὲ δύναται παραμένειν τῷ μὴ πεφυκότι αὐτὴν δέχεσθαι , εἰ μή τι ἔχοι αὐτοῦ ὃ ἕλκει πρὸς αὑτὸ ἄφρονα οὖσαν . ἔστι δὲ ἐν ἐκείνῳ , εἰ ἄλλο ἔχοι , κἀκεῖ ἀκολουθεῖ , οὗ πέφυκε τοῦτο εἶναι καὶ γίνεσθαι . ὄντος δὲ πολλοῦ καὶ ἑκάστου τόπου , καὶ παρὰ τῆς διαθέσεως ἥκειν δεῖ τὸ διάφορον , ἥκειν δὲ καὶ παρὰ τῆς ἐν τοῖς οὖσι δίκης . οὐ γὰρ μή ποτέ τις ἐκφύγοι , ὃ παθεῖν ἐπ’ ἀδίκοις ἔργοις προσήκει : ἀναπόδραστος γὰρ ὁ θεῖος νόμος ὁμοῦ ἔχων ἐν ἑαυτῷ τὸ ποιῆσαι τὸ κριθὲν ἤδη . φέρεται δὲ καὶ αὐτὸς ὁ πάσχων ἀγνοῶν ἐφ̓ ἃ παθεῖν προσήκει , ἀστάτῳ μὲν τῇ φορᾷ πανταχοῦ αἰωρούμενος ταῖς πλάναις , τελευτῶν δὲ ὥσπερ πολλὰ καμὼν οἷς ἀντέτεινεν εἰς τὸν προσήκοντα αὐτῷ τόπον ἐνέπεσεν , ἑκουσίῳ τῇ φορᾷ τὸ ἀκούσιον εἰς τὸ παθεῖν ἔχων . εἴρηται δὲ ἐν τῷ νόμῳ καὶ ὅσον καὶ ἐφ̓ ὅσον δεῖ παθεῖν , καὶ πάλιν αὖ ὁμοῦ συνέδραμεν ἡ ἄνεσις τῆς κολάσεως καὶ ἡ δύναμις τοῦ ἀναφυγεῖν ἐξ ἐκείνων τῶν τόπων , ἁρμονίας δυνάμει τῆς κατεχούσης τὰ πάντα . ἔχουσαι δὲ σῶμα καὶ τὸ ἀντιλαμβάνεσθαι τῶν σωματικῶν κολάσεων ἔχουσι : ταῖς δὲ τῶν ψυχῶν καθαραῖς οὔσαις καὶ μηδὲν μηδαμῇ ἐφελκομέναις τοῦ σώματος ἐξ ἀνάγκης οὐδὲ σώματος ὑπάρξει εἶναι . εἰ οὖν εἰσι καὶ μηδαμοῦ σώματος — οὐδὲ γὰρ ἔχουσι σῶμα — οὗ ἐστιν ἡ οὐσία καὶ τὸ ὂν καὶ τὸ θεῖον ἐν τῷ θεῷ , ἐνταῦθα καὶ μετὰ τούτων καὶ ἐν τούτῳ ἡ τοιαύτη ψυχὴ ἔσται . εἰ δ̓ ἔτι ζητεῖς ποῦ , ζητητέον σοι ποῦ ἐκεῖνα : ζητῶν δὲ ζήτει μὴ τοῖς ὄμμασι μηδ̓ ὡς ζητῶν σώματα .
Lemmas: ἀλλά ποῦ ἐξέρχομαι ὁ σῶμα γίγνομαι ; ἤ ἐνταῦθα μέν οὐ εἰμί , ὅς οὐ εἰμί ὁ δέχομαι ὁπωσοῦν , οὐδέ δύναμαι παραμένω ὁ μή φύω αὐτός δέχομαι , εἰ μή τις ἔχω αὐτός ὅς ἕλκω πρός ἑαυτοῦ ἄφρων εἰμί . εἰμί δέ ἐν ἐκεῖνος , εἰ ἄλλος ἔχω , ἐκεῖ ἀκολουθέω , οὗ φύω οὗτος εἰμί καί γίγνομαι . εἰμί δέ πολύς καί ἕκαστος τόπος , καί παρά ὁ διάθεσις ἥκω δέω ὁ διάφορος , ἥκω δέ καί παρά ὁ ἐν ὁ εἰμί δίκη . οὐ γάρ μή ποτέ τις ἐκφεύγω , ὅς πάσχω ἐπί ἄδικος ἔργον προσήκω : ἀναπόδραστος γάρ ὁ θεῖος νόμος ὁμοῦ ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ ποιέω ὁ κρίνω ἤδη . φέρω δέ καί αὐτός ὁ πάσχω ἀγνοέω ἐπί ὅς πάσχω προσήκω , ἄστατος μέν ὁ φορά πανταχοῦ αἰωρέω ὁ πλάνη , τελευτάω δέ ὥσπερ πολύς κάμνω ὅς ἀντιτείνω εἰς ὁ προσήκω αὐτός τόπος ἐμπίπτω , ἑκούσιος ὁ φορά ὁ ἀκούσιος εἰς ὁ πάσχω ἔχω . λέγω δέ ἐν ὁ νόμος καί ὅσος καί ἐπί ὅσος δέω πάσχω , καί πάλιν αὖ ὁμοῦ συντρέχω ὁ ἄνεσις ὁ κόλασις καί ὁ δύναμις ὁ ἀναφεύγω ἐκ ἐκεῖνος ὁ τόπος , ἁρμονία δύναμις ὁ κατέχω ὁ πᾶς . ἔχω δέ σῶμα καί ὁ ἀντιλαμβάνω ὁ σωματικός κόλασις ἔχω : ὁ δέ ὁ ψυχή καθαρός εἰμί καί μηδείς μηδαμῇ ἐφέλκω ὁ σῶμα ἐκ ἀνάγκη οὐδέ σῶμα ὑπάρχω εἰμί . εἰ οὖν εἰμί καί μηδαμοῦ σῶμα — οὐδέ γάρ ἔχω σῶμα — ὅς εἰμί ὁ οὐσία καί ὁ εἰμί καί ὁ θεῖος ἐν ὁ θεός , ἐνταῦθα καί μετά οὗτος καί ἐν οὗτος ὁ τοιοῦτος ψυχή εἰμί . εἰ δέ ἔτι ζητέω ποῦ , ζητέω σύ ποῦ ἐκεῖνος : ζητέω δέ ζητέω μή ὁ ὄμμα μηδέ ὡς ζητέω σῶμα .
plotinus.enneades 4.3.27
ἀλλὰ τίνος ψυχῆς , τῆς μὲν λεγομένης ὑφ̓ ἡμῶν θειοτέρας , καθ̓ ἣν ἡμεῖς , τῆς δὲ ἄλλης τῆς παρὰ τοῦ ὅλου ; ἢ λεκτέον εἶναι μνήμας ἑκατέρας , τὰς μὲν ἰδίας , τὰς δὲ κοινάς : καὶ ὅταν μὲν συνῶσιν , ὁμοῦ πάσας , χωρὶς δὲ γενομένων , εἰ ἄμφω εἶεν καὶ μένοιεν , ἑκατέραν ἐπιπλέον τὰ ἑαυτῆς , ἐπ’ ὀλίγον δὲ χρόνον τὰ τῆς ἑτέρας . τὸ γοῦν εἴδωλον ἐν ᾅδου Ἡρακλέους : τοῦτο γὰρ τὸ εἴδωλον , οἶμαι , χρὴ νομίζειν ἡμᾶς : μνημονεύειν τῶν πεπραγμένων πάντων κατὰ τὸν βίον , αὐτοῦ γὰρ μάλιστα καὶ ὁ βίος ἦν . αἱ δὲ ἄλλαι τὸ συναμφότερον οὖσαι οὐδὲν πλέον ὅμως εἶχον λέγειν ἢ τὰ τοῦ βίου τούτου : καὶ αὗται τὸ συναμφότερον γενόμεναι ταῦτα ᾔδεσαν : ἢ εἴ τι δικαιοσύνης ἐχόμενον . ὁ δὲ Ἡρακλῆς αὐτὸς ὁ ἄνευ τοῦ εἰδώλου τί ἔλεγεν , οὐκ εἴρηται . τί οὖν ἂν εἴποι ἡ ἑτέρα ψυχὴ ἀπαλλαγεῖσα μόνη ; ἡ γὰρ ἐφελκομένη ὅτι κἂν πάντα , ὅσα ἔπραξεν ἢ ἔπαθεν ὁ ἄνθρωπος : χρόνου δὲ προιόντος ἐπὶ τῷ θανάτῳ καὶ ἄλλων μνῆμαι ἂν φανεῖεν ἐκ τῶν πρόσθεν βίων , ὥστε τινὰ τούτων καὶ ἀτιμάσασαν ἀφεῖναι . σώματος γὰρ καθαρωτέρα γενομένη καὶ ἃ ἐνταῦθα οὐκ εἶχεν ἐν μνήμῃ ἀναπολήσει : εἰ δ̓ ἐν σώματι γενομένη ἄλλῳ ἐξέλθοι , ἐρεῖ μὲν τὰ τοῦ ἔξω βίου καὶ ἐρεῖ εἶναι , ὃ ἄρτι ἀφῆκεν , ἐρεῖ δὲ καὶ πολλὰ τῶν πρόσθεν . χρόνοις δὲ πολλῶν τῶν ἐπακτῶν ἀεὶ ἔσται ἐν λήθῃ . ἡ δὲ δὴ μόνη γενομένη τί μνημονεύσει ; ἢ πρότερον σκεπτέον τίνι δυνάμει ψυχῆς τὸ μνημονεύειν παραγίνεται .
Lemmas: ἀλλά τίς ψυχή , ὁ μέν λέγω ὑπό ἐγώ θεῖος , κατά ὅς ἐγώ , ὁ δέ ἄλλος ὁ παρά ὁ ὅλος ; ἤ λεκτέος εἰμί μνήμη ἑκάτερος , ὁ μέν ἴδιος , ὁ δέ κοινός : καί ὅταν μέν συνίημι , ὁμοῦ πᾶς , χωρίς δέ γίγνομαι , εἰ ἄμφω εἰμί καί μένω , ἑκάτερος ἐπιπολύ ὁ ἑαυτοῦ , ἐπί ὀλίγος δέ χρόνος ὁ ὁ ἕτερος . ὁ γοῦν εἴδωλον ἐν ᾅδης Ἡρακλῆς : οὗτος γάρ ὁ εἴδωλον , οἴομαι , χρή νομίζω ἐγώ : μνημονεύω ὁ πράσσω πᾶς κατά ὁ βίος , αὐτοῦ γάρ μάλα καί ὁ βίος εἰμί . ὁ δέ ἄλλος ὁ συναμφότεροι εἰμί οὐδείς πολύς ὅμως ἔχω λέγω ἤ ὁ ὁ βίος οὗτος : καί οὗτος ὁ συναμφότεροι γίγνομαι οὗτος οἶδα : ἤ εἰ τις δικαιοσύνη ἔχω . ὁ δέ Ἡρακλῆς αὐτός ὁ ἄνευ ὁ εἴδωλον τίς λέγω , οὐ λέγω . τίς οὖν ἄν λέγω ὁ ἕτερος ψυχή ἀπαλλάσσω μόνος ; ὁ γάρ ἐφέλκω ὅτι ἄν πᾶς , ὅσος πράσσω ἤ πάσχω ὁ ἄνθρωπος : χρόνος δέ προέρχομαι ἐπί ὁ θάνατος καί ἄλλος μνήμη ἄν φαίνω ἐκ ὁ πρόσθεν βίος , ὥστε τις οὗτος καί ἀτιμάζω ἀφίημι . σῶμα γάρ καθαρός γίγνομαι καί ὅς ἐνταῦθα οὐ ἔχω ἐν μνήμη ἀναπόλησις : εἰ δέ ἐν σῶμα γίγνομαι ἄλλος ἐξέρχομαι , λέγω μέν ὁ ὁ ἔξω βίος καί λέγω εἰμί , ὅς ἄρτι ἀφίημι , λέγω δέ καί πολύς ὁ πρόσθεν . χρόνος δέ πολύς ὁ ἐπακτός ἀεί εἰμί ἐν λήθη . ὁ δέ δή μόνος γίγνομαι τίς μνημονεύω ; ἤ πρότερος σκοπέω τίς δύναμις ψυχή ὁ μνημονεύω παραγίγνομαι .
plotinus.enneades 4.3.28
ἆρά γε ᾧ αἰσθανόμεθα καὶ ᾧ μανθάνομεν ; ἢ καὶ ᾧ ἐπιθυμοῦμεν τῶν ἐπιθυμητῶν καὶ τῶν ὀργιστῶν , τῷ θυμοειδεῖ ; οὐ γὰρ ἄλλο μὲν ἀπολαύσει , φήσει τις , ἄλλο δὲ μνημονεύσει τῶν ἐκείνου . τὸ γοῦν ἐπιθυμητικὸν ὧν ἀπέλαυσε τοῦτο κινεῖται πάλιν ὀφθέντος τοῦ ἐπιθυμητοῦ δηλονότι τῇ μνήμῃ . ἐπεὶ διὰ τί οὐκ ἄλλου , ἢ οὐχ οὕτως ; τί οὖν κωλύει καὶ αἴσθησιν τῶν τοιούτων διδόναι αὐτῷ καὶ τῶ αἰσθητικῷ τοίνυν ἐπιθυμίαν καὶ παντάπασιν , ὥστε κατὰ τὸ ἐπικρατοῦν ἕκαστον λέγεσθαι ; ἢ αἴσθησιν ἄλλως ἑκάστῳ : οἷον εἶδε μὲν ἡ ὅρασις , οὐ τὸ ἐπιθυμοῦν , ἐκινήθη δὲ παρὰ τῆς αἰσθήσεως τὸ ἐπιθυμοῦν οἷον διαδόσει , οὐχ ὥστε εἰπεῖν τὴν αἴσθησιν οἵα , ἀλλ̓ ὥστε ἀπαρακολουθήτως παθεῖν : καὶ ἐπὶ τοῦ θυμοῦ εἶδε τὸν ἀδικήσαντα , ὁ δὲ θυμὸς ἀνέστη , οἷον εἰ ποιμένος ἰδόντος ἐπὶ ποίμνῃ λύκον ὁ σκύλαξ τῇ ὀδμῇ ἢ τῷ κτύπῳ αὐτὸς οὐκ ἰδὼν ὄμμασιν ὀρίνοιτο . καὶ τοίνυν ἀπέλαυσε μὲν τὸ ἐπιθυμοῦν , καὶ ἔχει ἴχνος τοῦ γενομένου ἐντεῦθεν οὐχ ὡς μνήμην , ἀλλ̓ ὡς διάθεσιν καὶ πάθος : ἄλλο δὲ τὸ ἑωρακὸς τὴν ἀπόλαυσιν καὶ παῤ αὑτῷ ἔχον τὴν μνήμην τοῦ γεγενημένου . τεκμήριον δὲ τὸ μὴ εἰδυῖαν εἶναι τὴν μνήμην πολλάκις ὧν μετέσχε τὸ ἐπιθυμοῦν , καίτοι , εἰ ἐν αὐτῷ , ἦν ἄν .
Lemmas: ἆρα γε ὅς αἰσθάνομαι καί ὅς μανθάνω ; ἤ καί ὅς ἐπιθυμέω ὁ ἐπιθυμητής καί ὁ ὀργιστός , ὁ θυμοειδής ; οὐ γάρ ἄλλος μέν ἀπολαύω , φημί τις , ἄλλος δέ μνημονεύω ὁ ἐκεῖνος . ὁ γοῦν ἐπιθυμητικός ὅς ἀπολαύω οὗτος κινέω πάλιν ὁράω ὁ ἐπιθυμητής δηλονότι ὁ μνήμη . ἐπεί διά τίς οὐ ἄλλος , ἤ οὐ οὕτως ; τίς οὖν κωλύω καί αἴσθησις ὁ τοιοῦτος δίδωμι αὐτός καί ὁ αἰσθητικός τοίνυν ἐπιθυμία καί παντάπασι , ὥστε κατά ὁ ἐπικρατέω ἕκαστος λέγω ; ἤ αἴσθησις ἄλλος ἕκαστος : οἷος ὁράω μέν ὁ ὅρασις , οὐ ὁ ἐπιθυμέω , κινέω δέ παρά ὁ αἴσθησις ὁ ἐπιθυμέω οἷος διάδοσις , οὐ ὥστε λέγω ὁ αἴσθησις οἷος , ἀλλά ὥστε ἀπαρακολούθητος πάσχω : καί ἐπί ὁ θυμός ὁράω ὁ ἀδικέω , ὁ δέ θυμός ἀνίστημι , οἷος εἰ ποιμήν ὁράω ἐπί ποίμνη λύκος ὁ σκύλαξ ὁ ὀσμή ἤ ὁ κτύπος αὐτός οὐ ὁράω ὄμμα ὀρίνω . καί τοίνυν ἀπολαύω μέν ὁ ἐπιθυμέω , καί ἔχω ἴχνος ὁ γίγνομαι ἐντεῦθεν οὐ ὡς μνήμη , ἀλλά ὡς διάθεσις καί πάθος : ἄλλος δέ ὁ ὁράω ὁ ἀπόλαυσις καί παρά ἑαυτοῦ ἔχω ὁ μνήμη ὁ γίγνομαι . τεκμήριον δέ ὁ μή οἶδα εἰμί ὁ μνήμη πολλάκις ὅς μετέχω ὁ ἐπιθυμέω , καίτοι , εἰ ἐν αὐτός , εἰμί ἄν .
plotinus.enneades 4.3.30
τὸ δὲ τῶν διανοήσεων τί ; ἆρά γε καὶ τούτων τὸ φανταστικόν ; ἀλλ̓ εἰ μὲν πάσῃ νοήσει παρακολουθεῖ φαντασία , τάχα ἂν ταύτης τῆς φαντασίας , οἷον εἰκόνος οὔσης τοῦ διανοήματος , μενούσης οὕτως ἂν εἴη τοῦ γνωσθέντος ἡ μνήμη : εἰ δὲ μή , ἄλλο τι ζητητέον . ἴσως δ̓ ἂν εἴη τοῦ λόγου τοῦ τῷ νοήματι παρακολουθοῦντος ἡ παραδοχὴ εἰς τὸ φανταστικόν . τὸ μὲν γὰρ νόημα ἀμερὲς καὶ οὔπω οἷον προεληλυθὸς εἰς τὸ ἔξω ἔνδον ὂν λανθάνει , ὁ δὲ λόγος ἀναπτύξας καὶ ἀπάγων ἐκ τοῦ νοήματος εἰς τὸ φανταστικὸν ἔδειξε τὸ νόημα οἷον ἐν κατόπτρῳ καὶ ἡ ἀντίληψις αὐτοῦ οὕτω καὶ ἡ μονὴ καὶ ἡ μνήμη . διὸ καὶ ἀεὶ κινουμένης πρὸς νόησιν τῆς ψυχῆς , ὅταν ἐν τούτῳ γίνηται , ἡμῖν ἡ ἀντίληψις . ἄλλο γὰρ ἡ νόησις , καὶ ἄλλο ἡ τῆς νοήσεως ἀντίληψις , καὶ νοοῦμεν μὲν ἀεί , ἀντιλαμβανόμεθα δὲ οὐκ ἀεί : τοῦτο δέ , ὅτι τὸ δεχόμενον οὐ μόνον δέχεται νοήσεις , ἀλλὰ καὶ αἰσθήσεις κατὰ θάτερα .
Lemmas: ὁ δέ ὁ διανόησις τίς ; ἆρα γε καί οὗτος ὁ φανταστικός ; ἀλλά εἰ μέν πᾶς νόησις παρακολουθέω φαντασία , τάχα ἄν οὗτος ὁ φαντασία , οἷος εἰκών εἰμί ὁ διανόημα , μένω οὕτως ἄν εἰμί ὁ γιγνώσκω ὁ μνήμη : εἰ δέ μή , ἄλλος τις ζητέω . ἴσως δέ ἄν εἰμί ὁ λόγος ὁ ὁ νόημα παρακολουθέω ὁ παραδοχή εἰς ὁ φανταστικός . ὁ μέν γάρ νόημα ἀμερής καί οὔπω οἷος προέρχομαι εἰς ὁ ἔξω ἔνδον εἰμί λανθάνω , ὁ δέ λόγος ἀναπτύσσω καί ἀπάγω ἐκ ὁ νόημα εἰς ὁ φανταστικός δείκνυμι ὁ νόημα οἷος ἐν κάτοπτρον καί ὁ ἀντίληψις αὐτός οὕτως καί ὁ μονή καί ὁ μνήμη . διό καί ἀεί κινέω πρός νόησις ὁ ψυχή , ὅταν ἐν οὗτος γίγνομαι , ἐγώ ὁ ἀντίληψις . ἄλλος γάρ ὁ νόησις , καί ἄλλος ὁ ὁ νόησις ἀντίληψις , καί νοέω μέν ἀεί , ἀντιλαμβάνω δέ οὐ ἀεί : οὗτος δέ , ὅτι ὁ δέχομαι οὐ μόνος δέχομαι νόησις , ἀλλά καί αἴσθησις κατά ἕτερος .
plotinus.enneades 4.3.31
ἀλλ̓ εἰ τοῦ φανταστικοῦ ἡ μνήμη , ἑκατέρα δὲ ἡ ψυχὴ μνημονεύειν εἴρηται , δύο τὰ φανταστικά . χωρὶς μὲν οὖν οὖσαι ἐχέτωσαν ἑκατέρα , ἐν δὲ τῷ αὐτῷ παῤ ἡμῖν πῶς τὰ δύο καὶ τίνι αὐτῶν ἐγγίνεται ; εἰ μὲν γὰρ ἀμφοτέραις , διτταὶ ἀεὶ αἱ φαντασίαι : οὐ γὰρ δὴ τὸ μὲν τῆς ἑτέρας τῶν νοητῶν , τὸ δὲ τῶν αἰσθητῶν : οὕτω γὰρ ἂν παντάπασι δύο ζῷα οὐδὲν ἔχοντα κοινὸν πρὸς ἄλληλα ἔσται . εἰ οὖν ἀμφοτέραις , τίς ἡ διαφορά ; εἶτα πῶς οὐ γινώσκομεν ; ἢ ὅταν μὲν συμφωνῇ ἡ ἑτέρα τῇ ἑτέρᾳ , οὐκ ὄντων οὐδὲ χωρὶς τῶν φανταστικῶν , κρατοῦντος δὲ τοῦ τῆς κρείττονος , ἓν τὸ φάντασμα γίνεται , οἷον παρακολουθούσης σκιᾶς τῷ ἑτέρῳ , καὶ ὑποτρέχοντος οἷον σμικροῦ φωτὸς μείζονι : ὅταν δὲ μάχη ᾖ καὶ διαφωνία , ἐκφανὴς ἐφ̓ ἑαυτῆς καὶ ἡ ἑτέρα γίνεται : λανθάνει δὲ ἐν ἑτέρῳ , ὅτι καὶ ὅλως τὸ διττὸν τῶν ψυχῶν λανθάνει . εἰς ἓν γὰρ ἦλθον ἄμφω καὶ ἐποχεῖται ἡ ἑτέρα . ἑώρα οὖν ἡ ἑτέρα πάντα καὶ τὰ μὲν ἔχει ἐξελθοῦσα , τὰ δ̓ ἀφίησι τῶν τῆς ἑτέρας : οἷον ἑταίρων ὁμιλίας φαυλοτέρων λαβόντες ποτὲ ἄλλους ἀλλαξάμενοι ὀλίγα τῶν ἐκείνων μεμνήμεθα , χρηστοτέρων δὲ γεγενημένων πλείω .
Lemmas: ἀλλά εἰ ὁ φανταστικός ὁ μνήμη , ἑκάτερος δέ ὁ ψυχή μνημονεύω λέγω , δύο ὁ φανταστικός . χωρίς μέν οὖν εἰμί ἔχω ἑκάτερος , ἐν δέ ὁ αὐτός παρά ἐγώ πῶς ὁ δύο καί τίς αὐτός ἐγγίγνομαι ; εἰ μέν γάρ ἀμφότερος , δισσός ἀεί ὁ φαντασία : οὐ γάρ δή ὁ μέν ὁ ἕτερος ὁ νοητός , ὁ δέ ὁ αἰσθητός : οὕτως γάρ ἄν παντάπασι δύο ζῷον οὐδείς ἔχω κοινός πρός ἀλλήλων εἰμί . εἰ οὖν ἀμφότερος , τίς ὁ διαφορά ; εἶτα πῶς οὐ γιγνώσκω ; ἤ ὅταν μέν συμφωνέω ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος , οὐ εἰμί οὐδέ χωρίς ὁ φανταστικός , κρατέω δέ ὁ ὁ κρατύς , εἷς ὁ φάντασμα γίγνομαι , οἷος παρακολουθέω σκιά ὁ ἕτερος , καί ὑποτρέχω οἷος μικρός φώς μέγας : ὅταν δέ μάχη εἰμί καί διαφωνία , ἐκφανής ἐπί ἑαυτοῦ καί ὁ ἕτερος γίγνομαι : λανθάνω δέ ἐν ἕτερος , ὅτι καί ὅλος ὁ δισσός ὁ ψυχή λανθάνω . εἰς εἷς γάρ ἔρχομαι ἄμφω καί ἐποχέομαι ὁ ἕτερος . ὁράω οὖν ὁ ἕτερος πᾶς καί ὁ μέν ἔχω ἐξέρχομαι , ὁ δέ ἀφίημι ὁ ὁ ἕτερος : οἷον ἑταῖρος ὁμιλία φαῦλος λαμβάνω ποτέ ἄλλος ἀλλάσσω ὀλίγος ὁ ἐκεῖνος μιμνῄσκω , χρηστός δέ γίγνομαι πολύς .
plotinus.enneades 4.3.32
τί δὲ δὴ φίλων καὶ παίδων καὶ γυναικός ; πατρίδος δὲ καὶ τῶν ὧν ἂν καὶ ἀστεῖος οὐκ ἄτοπος μνημονεύων ; ἢ τὸ μὲν μετὰ πάθους ἑκάστου , ὁ δὲ ἀπαθῶς ἂν τὰς μνήμας τούτων ἔχοι : τὸ γὰρ πάθος ἴσως καὶ ἐξ ἀρχῆς ἐν ἐκείνῳ καὶ τὰ ἀστεῖα τῶν παθῶν τῇ σπουδαίᾳ , καθ̓ ὅσον τῇ ἑτέρᾳ τι ἐκοινώνησε . πρέπει δὲ τὴν μὲν χείρονα καὶ τῶν τῆς ἑτέρας ἐνεργημάτων ἐφίεσθαι τῆς μνήμης καὶ μάλιστα , ὅταν ἀστεία ᾖ καὶ αὐτή : γένοιτο γὰρ ἄν τις καὶ ἐξ ἀρχῆς ἀμείνων καὶ τῇ παιδεύσει τῇ παρὰ τῆς κρείττονος . τὴν δὲ δεῖ ἀσμένως λήθην ἔχειν ἐθέλειν τῶν παρὰ τῆς χείρονος . εἴη γὰρ ἂν καὶ σπουδαίας οὔσης τῆς ἑτέρας τὴν ἑτέραν τὴν φύσιν χείρονα εἶναι κατεχομένην ὑπὸ τῆς ἑτέρας βίᾳ . ὅσῳ δὴ σπεύδει πρὸς τὸ ἄνω πλειόνων αὐτῇ ἡ λήθη , εἰ μή που πᾶς ὁ βίος αὐτῇ καὶ ἐνταῦθα τοιοῦτος οἵῳ μόνων τῶν κρειττόνων εἶναι τὰς μνήμας : ἐπεὶ καὶ ἐνταῦθα καλῶς τὸ ἐξιστάμενον τῶν ἀνθρωπίνων σπουδασμάτων . ἀνάγκη οὖν καὶ τῶν μνημονευμάτων : ὥστε ἐπιλήσμονα ἄν τις λέγων τὴν ἀγαθὴν ὀρθῶς ἂν λέγοι τρόπῳ τοιούτῳ . ἐπεὶ καὶ φεύγει ἐκ τῶν πολλῶν , καὶ τὰ πολλὰ εἰς ἓν συνάγει τὸ ἄπειρον ἀφιεῖσα . οὕτω γὰρ καὶ οὐ μετὰ πολλῶν , ἀλλὰ ἐλαφρὰ καὶ δἰ αὑτῆς : ἐπεὶ καὶ ἐνταῦθα , ὅταν ἐκεῖ ἐθέλῃ εἶναι , ἔτι οὖσα ἐνταῦθα ἀφίησι πάντα ὅσα ἄλλα : ὀλίγα τοίνυν κἀκεῖ τὰ ἐντεῦθεν : καὶ ἐν οὐρανῷ οὖσα πλείω . καὶ εἴποι ἂν ὁ Ἡρακλῆς ἐκεῖνος ἀνδραγαθίας ἑαυτοῦ , ὁ δὲ καὶ ταῦτα σμικρὰ ἡγούμενος καὶ μετατεθεὶς εἰς ἁγιώτερον τόπον καὶ ἐν τῷ νοητῷ γεγενημένος καὶ ὑπὲρ τὸν Ἡρακλέα ἰσχύσας τοῖς ἄθλοις , οἷα ἀθλεύουσι σοφοὶ ;
Lemmas: τίς δέ δή φίλος καί παῖς καί γυνή ; πατρίς δέ καί ὁ ὅς ἄν καί ἀστεῖος οὐ ἄτοπος μνημονεύω ; ἤ ὁ μέν μετά πάθος ἕκαστος , ὁ δέ ἀπαθής ἄν ὁ μνήμη οὗτος ἔχω : ὁ γάρ πάθος ἴσως καί ἐκ ἀρχή ἐν ἐκεῖνος καί ὁ ἀστεῖος ὁ πάθος ὁ σπουδαῖος , κατά ὅσος ὁ ἕτερος τις κοινωνέω . πρέπω δέ ὁ μέν κακός καί ὁ ὁ ἕτερος ἐνέργημα ἐφίημι ὁ μνήμη καί μάλα , ὅταν ἀστεῖος εἰμί καί αὐτός : γίγνομαι γάρ ἄν τις καί ἐκ ἀρχή ἀγαθός καί ὁ παίδευσις ὁ παρά ὁ κρατύς . ὁ δέ δέω ἄσμενος λήθη ἔχω ἐθέλω ὁ παρά ὁ κακός . εἰμί γάρ ἄν καί σπουδαῖος εἰμί ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος ὁ φύσις κακός εἰμί κατέχω ὑπό ὁ ἕτερος βία . ὅσος δή σπεύδω πρός ὁ ἄνω πολύς αὐτός ὁ λήθη , εἰ μή που πᾶς ὁ βίος αὐτός καί ἐνταῦθα τοιοῦτος οἷος μόνος ὁ κρατύς εἰμί ὁ μνήμη : ἐπεί καί ἐνταῦθα καλός ὁ ἐξίστημι ὁ ἀνθρώπινος σπούδασμα . ἀνάγκη οὖν καί ὁ μνημόνευμα : ὥστε ἐπιλήσμων ἄν τις λέγω ὁ ἀγαθός ὀρθός ἄν λέγω τρόπος τοιοῦτος . ἐπεί καί φεύγω ἐκ ὁ πολύς , καί ὁ πολύς εἰς εἷς συνάγω ὁ ἄπειρος ἀφίημι . οὕτως γάρ καί οὐ μετά πολύς , ἀλλά ἐλαφρός καί διά ἑαυτοῦ : ἐπεί καί ἐνταῦθα , ὅταν ἐκεῖ ἐθέλω εἰμί , ἔτι εἰμί ἐνταῦθα ἀφίημι πᾶς ὅσος ἄλλος : ὀλίγος τοίνυν ἐκεῖ ὁ ἐντεῦθεν : καί ἐν οὐρανός εἰμί πολύς . καί λέγω ἄν ὁ Ἡρακλῆς ἐκεῖνος ἀνδραγαθία ἑαυτοῦ , ὁ δέ καί οὗτος μικρός ἡγέομαι καί μετατίθημι εἰς ἅγιος τόπος καί ἐν ὁ νοητός γίγνομαι καί ὑπέρ ὁ Ἡρακλῆς ἰσχύω ὁ ἆθλον , οἷος ἀθλεύω σοφός ;
plotinus.enneades 4.4.3
ἐξελθοῦσα δὲ ἐκεῖθεν καὶ οὐκ ἀνασχομένη τὸ ἕν , τὸ δὲ αὑτῆς ἀσπασαμένη καὶ ἕτερον ἐθελήσασα εἶναι καὶ οἷον προκύψασα , μνήμην , ὡς ἔοικεν , ἑαυτῆς λαμβάνει . μνήμη δὲ ἡ μὲν τῶν ἐκεῖ ἔτι κατέχει μὴ πεσεῖν , ἡ δὲ τῶν ἐνταῦθα ὡδὶ φέρει , ἡ δὲ τῶν ἐν τῷ οὐρανῷ ἐκεῖ κατέχει , καὶ ὅλως , οὗ μνημονεύει , ἐκεῖνο ἔστι καὶ γίνεται . ἦν γὰρ τὸ μνημονεύειν ἢ νοεῖν ἢ φαντάζεσθαι , ἡ δὲ φαντασία αὐτῇ οὐ τῷ ἔχειν , ἀλλ̓ οἷα ὁρᾷ καὶ οἷα διάκειται : κἂν τὰ αἰσθητὰ ἴδῃ , ὁπόσον αὐτῶν ἂν ἴδῃ , τοσοῦτον ἔχει τὸ βάθος . ὅτι γὰρ ἔχει πάντα δευτέρως , οὐχ οὕτω τελείως πάντα γίνεται , καὶ μεθόριον οὖσα καὶ ἐν τοιούτῳ κειμένη ἐπ’ ἄμφω φέρεται .
Lemmas: ἐξέρχομαι δέ ἐκεῖθεν καί οὐ ἀνέχω ὁ εἷς , ὁ δέ ἑαυτοῦ ἀσπάζομαι καί ἕτερος ἐθέλω εἰμί καί οἷος προκύπτω , μνήμη , ὡς ἔοικα , ἑαυτοῦ λαμβάνω . μνήμη δέ ὁ μέν ὁ ἐκεῖ ἔτι κατέχω μή πίπτω , ὁ δέ ὁ ἐνταῦθα ὡδί φέρω , ὁ δέ ὁ ἐν ὁ οὐρανός ἐκεῖ κατέχω , καί ὅλος , ὅς μνημονεύω , ἐκεῖνος εἰμί καί γίγνομαι . εἰμί γάρ ὁ μνημονεύω ἤ νοέω ἤ φαντάζω , ὁ δέ φαντασία αὐτός οὐ ὁ ἔχω , ἀλλά οἷος ὁράω καί οἷος διάκειμαι : ἐάν ὁ αἰσθητός ὁράω , ὁπόσος αὐτός ἄν ὁράω , τοσοῦτος ἔχω ὁ βάθος . ὅτι γάρ ἔχω πᾶς δεύτερος , οὐ οὕτως τέλειος πᾶς γίγνομαι , καί μεθόριος εἰμί καί ἐν τοιοῦτος κεῖμαι ἐπί ἄμφω φέρω .
plotinus.enneades 4.4.4
ἐκεῖ μὲν οὖν καὶ τἀγαθὸν διὰ νοῦ ὁρᾷ , οὐ γὰρ στέγεται ἐκεῖνο , ὥστε μὴ διελθεῖν εἰς αὐτήν : ἐπεὶ μὴ σῶμα τὸ μεταξὺ ὥστε ἐμποδίζειν : καίτοι καὶ σωμάτων μεταξὺ πολλαχῇ εἰς τὰ τρίτα ἀπὸ τῶν πρώτων ἡ ἄφιξις . εἰ δὲ πρὸς τὰ κάτω δοίη αὑτήν , ἀναλόγως τῇ μνήμῃ καὶ τῇ φαντασίᾳ ἔχει ὃ ἠθέλησε . διὸ ἡ μνήμη , καὶ ὅταν τῶν ἀρίστων ᾖ , οὐκ ἄριστον . δεῖ δὲ τὴν μνήμην λαμβάνειν οὐ μόνον ἐν τῷ οἷον αἰσθάνεσθαι ὅτι μνημονεύει , ἀλλὰ καὶ ὅταν διακέηται κατὰ τὰ πρόσθεν παθήματα ἢ θεάματα . γένοιτο γὰρ ἂν καὶ μὴ παρακολουθοῦντα , ὅτι ἔχει , ἔχειν παῤ αὑτῷ ἰσχυροτέρως ἢ εἰ εἰδείη . εἰδὼς μὲν γὰρ τάχα ἂν ὡς ἄλλο ἔχοι ἄλλος αὐτὸς ὤν , ἀγνοῶν δὲ ὅτι ἔχει κινδυνεύει εἶναι ὃ ἔχει : ὃ δὴ πάθημα μᾶλλον πεσεῖν ποιεῖ τὴν ψυχήν . ἀλλ̓ ἀφισταμένη τοῦ ἐκεῖ τόπου ἀναφέρει τὰς μνήμας , ὁπωσοῦν εἶχε κἀκεῖ : ἡ δὲ ἐνέργεια ἐκείνων ἠφάνιζε τὴν μνήμην . οὐ γὰρ ὡς κείμενοι ἦσαν τύποι , ἵνα ἂν ἦν ἴσως ἄτοπον τὸ συμβαῖνον , ἀλλ̓ ἡ δύναμις ἦν ἡ ἀφεθεῖσα ὕστερον εἰς ἐνέργειαν . παυσαμένης οὖν τῆς ἐν τῷ νοητῷ ἐνεργείας εἶδεν , ἃ πρότερον ἡ ψυχὴ πρὶν ἐκεῖ γενέσθαι ἰδοῦσα ἦν .
Lemmas: ἐκεῖ μέν οὖν καί ἀγαθός διά νόος ὁράω , οὐ γάρ στέγω ἐκεῖνος , ὥστε μή διέρχομαι εἰς αὐτός : ἐπεί μή σῶμα ὁ μεταξύ ὥστε ἐμποδίζω : καίτοι καί σῶμα μεταξύ πολλαχῆ εἰς ὁ τρίτος ἀπό ὁ πρῶτος ὁ ἄφιξις . εἰ δέ πρός ὁ κάτω δίδωμι ἑαυτοῦ , ἀνάλογος ὁ μνήμη καί ὁ φαντασία ἔχω ὅς ἐθέλω . διό ὁ μνήμη , καί ὅταν ὁ ἀγαθός εἰμί , οὐ ἀγαθός . δέω δέ ὁ μνήμη λαμβάνω οὐ μόνος ἐν ὁ οἷος αἰσθάνομαι ὅτι μνημονεύω , ἀλλά καί ὅταν διάκειμαι κατά ὁ πρόσθεν πάθημα ἤ θέαμα . γίγνομαι γάρ ἄν καί μή παρακολουθέω , ὅτι ἔχω , ἔχω παρά ἑαυτοῦ ἰσχυρός ἤ εἰ οἶδα . οἶδα μέν γάρ τάχα ἄν ὡς ἄλλος ἔχω ἄλλος αὐτός εἰμί , ἀγνοέω δέ ὅτι ἔχω κινδυνεύω εἰμί ὅς ἔχω : ὅς δή πάθημα μάλα πίπτω ποιέω ὁ ψυχή . ἀλλά ἀφίστημι ὁ ἐκεῖ τόπος ἀναφέρω ὁ μνήμη , ὁπωσοῦν ἔχω ἐκεῖ : ὁ δέ ἐνέργεια ἐκεῖνος ἀφανίζω ὁ μνήμη . οὐ γάρ ὡς κεῖμαι εἰμί τύπος , ἵνα ἄν εἰμί ἴσως ἄτοπος ὁ συμβαίνω , ἀλλά ὁ δύναμις εἰμί ὁ ἀφίημι ὕστερον εἰς ἐνέργεια . παύω οὖν ὁ ἐν ὁ νοητός ἐνέργεια ὁράω , ὅς πρότερος ὁ ψυχή πρίν ἐκεῖ γίγνομαι ὁράω εἰμί .
plotinus.enneades 4.4.5
τί οὖν ; κἀκεῖνα νῦν αὐτὴ ἡ δύναμις , καθ̓ ἣν τὸ μνημονεύειν , εἰς ἐνέργειαν ἄγει ; ἢ εἰ μὲν μὴ αὐτὰ ἑωρῶμεν , μνήμῃ , εἰ δ̓ αὐτά , ᾧ κἀκεῖ ἑωρῶμεν . ἐγείρεται γὰρ τοῦτο οἷς ἐγείρεται , καὶ τοῦτό ἐστι τὸ ὁρῶν περὶ τῶν εἰρημένων . οὐ γὰρ εἰκασίᾳ δεῖ χρώμενον ἀποφαίνεσθαι οὐδὲ συλλογισμῷ τὰς ἀρχὰς ἄλλοθεν εἰληφότι , ἀλλ̓ ἔστι περὶ τῶν νοητῶν , ὡς λέγεται , καὶ ἐνθάδε οὖσι τῷ αὐτῷ λέγειν , ὃ δύναμιν ἔχει τὰ ἐκεῖ θεωρεῖν . ταὐτὸ γὰρ οἷον ἐγείραντας δεῖ ὁρᾶν τὰ ἐκεῖ : οἷον εἴ τις ἀνάγων αὑτοῦ τὸν ὀφθαλμὸν ἐπί τινος ὑψηλῆς σκοπιᾶς ὁρῴη , ἃ οὐδεὶς τῶν οὐ σὺν αὐτῷ ἀναβεβηκότων . ἡ τοίνυν μνήμη ἐκ τοῦ λόγου φαίνεται ἄρχεσθαι ἀπὸ οὐρανοῦ , ἤδη τῆς ψυχῆς τοὺς ἐκεῖ τόπους καταλιπούσης . ἐντεῦθεν μὲν οὖν ἐν οὐρανῷ γενομένη καὶ στᾶσα θαυμαστὸν οὐδέν , εἰ τῶν ἐνθάδε μνήμην πολλῶν ἔχει οἵων εἴρηται , καὶ ἐπιγινώσκειν πολλὰς τῶν πρότερον ἐγνωσμένων , εἴπερ καὶ σώματα ἔχειν περὶ αὑτὰς ἀνάγκη ἐν σχήμασιν ὁμοίοις . καὶ εἰ τὰ σχήματα δὲ ἀλλάξαιντο σφαιροειδῆ ποιησάμεναι , ἀλλὰ διὰ τῶν ἠθῶν καὶ τῆς τῶν τρόπων ἰδιότητος γνωρίζοιεν : οὐ γὰρ ἄτοπον . τὰ μὲν γὰρ πάθη ἔστωσαν ἀποθέμεναι , τὰ δὲ ἤθη οὐ κωλύεται μένειν . εἰ δὲ καὶ διαλέγεσθαι δύναιντο , καὶ οὕτως ἂν γνωρίζοιεν . ἀλλ̓ ὅταν ἐκ τοῦ νοητοῦ κατέλθωσι , πῶς ; ἢ ἀνακινήσουσι τὴν μνήμην , ἐλαττόνως μέντοι ἢ ἐκεῖναι , τῶν αὐτῶν ἄλλα τε γὰρ ἕξουσι μνημονεύειν , καὶ χρόνος πλείων λήθην παντελῆ πολλῶν πεποιηκὼς ἔσται . ἀλλ̓ εἰ τραπεῖσαι εἰς τὸν αἰσθητὸν κόσμον εἰς γένεσιν τῇδε πεσοῦνται , ποῖος τρόπος ἔσται τοῦ μνημονεύειν ; ἢ οὐκ ἀνάγκη εἰς πᾶν βάθος πεσεῖν . ἔστι γὰρ κινηθείσας καὶ στῆναι ἐπί τι προελθούσας καὶ οὐδὲν δὲ κωλύει πάλιν ἐκδῦναι , πρὶν γενέσεως ἐλθεῖν ἐπ’ ἔσχατον τόπον .
Lemmas: τίς οὖν ; ἐκεῖνος νῦν αὐτός ὁ δύναμις , κατά ὅς ὁ μνημονεύω , εἰς ἐνέργεια ἄγω ; ἤ εἰ μέν μή αὐτός ὁράω , μνήμη , εἰ δέ αὐτός , ὅς ἐκεῖ ὁράω . ἐγείρω γάρ οὗτος ὅς ἐγείρω , καί οὗτος εἰμί ὁ ὁράω περί ὁ λέγω . οὐ γάρ εἰκασία δέω χράω ἀποφαίνω οὐδέ συλλογισμός ὁ ἀρχή ἄλλοθεν λαμβάνω , ἀλλά εἰμί περί ὁ νοητός , ὡς λέγω , καί ἐνθάδε εἰμί ὁ αὐτός λέγω , ὅς δύναμις ἔχω ὁ ἐκεῖ θεωρέω . αὐτός γάρ οἷος ἐγείρω δέω ὁράω ὁ ἐκεῖ : οἷον εἰ τις ἀνάγω ἑαυτοῦ ὁ ὀφθαλμός ἐπί τις ὑψηλός σκοπιά ὁράω , ὅς οὐδείς ὁ οὐ σύν αὐτός ἀναβαίνω . ὁ τοίνυν μνήμη ἐκ ὁ λόγος φαίνω ἄρχω ἀπό οὐρανός , ἤδη ὁ ψυχή ὁ ἐκεῖ τόπος καταλείπω . ἐντεῦθεν μέν οὖν ἐν οὐρανός γίγνομαι καί ἵστημι θαυμαστός οὐδείς , εἰ ὁ ἐνθάδε μνήμη πολύς ἔχω οἷος λέγω , καί ἐπιγιγνώσκω πολύς ὁ πρότερος γιγνώσκω , εἴπερ καί σῶμα ἔχω περί ἑαυτοῦ ἀνάγκη ἐν σχῆμα ὅμοιος . καί εἰ ὁ σχῆμα δέ ἀναλάζομαι σφαιροειδής ποιέω , ἀλλά διά ὁ ἦθος καί ὁ ὁ τρόπος ἰδιότης γνωρίζω : οὐ γάρ ἄτοπος . ὁ μέν γάρ πάθος εἰμί ἀποτίθημι , ὁ δέ ἦθος οὐ κωλύω μένω . εἰ δέ καί διαλέγω δύναμαι , καί οὕτως ἄν γνωρίζω . ἀλλά ὅταν ἐκ ὁ νοητός κατέρχομαι , πῶς ; ἤ ἀνακινέω ὁ μνήμη , ἐλαχύς μέντοι ἤ ἐκεῖνος , ὁ αὐτός ἄλλος τε γάρ ἔχω μνημονεύω , καί χρόνος πολύς λήθη παντελής πολύς ποιέω εἰμί . ἀλλά εἰ τέρπω εἰς ὁ αἰσθητός κόσμος εἰς γένεσις τῇδε πίπτω , ποῖος τρόπος εἰμί ὁ μνημονεύω ; ἤ οὐ ἀνάγκη εἰς πᾶς βάθος πίπτω . εἰμί γάρ κινέω καί ἵστημι ἐπί τις προέρχομαι καί οὐδείς δέ κωλύω πάλιν ἐκδύω , πρίν γένεσις ἔρχομαι ἐπί ἔσχατος τόπος .
plotinus.enneades 4.4.6
τὰς μὲν οὖν μετιούσας καὶ μεταβαλλούσας ψυχὰς ἔχοι ἄν τις εἰπεῖν ὅτι καὶ μνημονεύουσι , τῶν γὰρ γεγενημένων καὶ παρεληλυθότων ἡ μνήμη : αἷς δὲ ἐν τῷ αὐτῷ ὑπάρχει μένειν , τίνων ἂν αὗται μνημονεύοιεν ; ἄστρων δὲ περὶ ψυχῆς τῶν τε ἄλλων ἁπάντων καὶ δὴ καὶ περὶ ἡλίου καὶ σελήνης ἐπιζητεῖ ὁ λόγος τὰς μνήμας , καὶ τελευτῶν εἶσι καὶ ἐπὶ τὴν τοῦ παντὸς ψυχήν , καὶ ἐπιτολμήσει καὶ τοῦ Διὸς αὐτοῦ τὰς μνήμας πολυπραγμονεῖν . ταῦτα δὲ ζητῶν καὶ τὰς διανοίας αὐτῶν καὶ τοὺς λογισμοὺς τίνες εἰσὶ θεωρήσει , εἴπερ εἰσίν . εἰ οὖν μήτε ζητοῦσι μήτε ἀποροῦσιν — οὐδενὸς γὰρ δέονται , οὐδὲ μανθάνουσιν , ἃ πρότερον οὐκ ἦν αὐτοῖς ἐν γνώσει : τίνες ἂν λογισμοὶ ἢ τίνες συλλογισμοὶ αὐτοῖς γίνοιντο ἢ διανοήσεις ; ἀλλ̓ οὐδὲ περὶ τῶν ἀνθρωπίνων αὐτοῖς ἐπίνοιαι καὶ μηχαναί , ἐξ ὧν διοικήσουσι τὰ ἡμέτερα ἢ ὅλως τὰ τῆς γῆς : ἄλλος γὰρ τρόπος τῆς εἰς τὸ πᾶν παῤ αὐτῶν εὐθημοσύνης .
Lemmas: ὁ μέν οὖν μετέρχομαι καί μεταβάλλω ψυχή ἔχω ἄν τις λέγω ὅτι καί μνημονεύω , ὁ γάρ γίγνομαι καί παρέρχομαι ὁ μνήμη : ὅς δέ ἐν ὁ αὐτός ὑπάρχω μένω , τίς ἄν οὗτος μνημονεύω ; ἄστρον δέ περί ψυχή ὁ τε ἄλλος ἅπας καί δή καί περί ἥλιος καί σελήνη ἐπιζητέω ὁ λόγος ὁ μνήμη , καί τελευτάω ἔρχομαι καί ἐπί ὁ ὁ πᾶς ψυχή , καί ἐπιτολμάω καί ὁ Ζεύς αὐτός ὁ μνήμη πολυπραγμονέω . οὗτος δέ ζητέω καί ὁ διάνοια αὐτός καί ὁ λογισμός τίς εἰμί θεωρέω , εἴπερ εἰμί . εἰ οὖν μήτε ζητέω μήτε ἀφοράω — οὐδείς γάρ δέω , οὐδέ μανθάνω , ὅς πρότερος οὐ εἰμί αὐτός ἐν γνῶσις : τίς ἄν λογισμός ἤ τίς συλλογισμός αὐτός γίγνομαι ἤ διανόησις ; ἀλλά οὐδέ περί ὁ ἀνθρώπινος αὐτός ἐπίνοια καί μηχανή , ἐκ ὅς διοικέω ὁ ἡμέτερος ἤ ὅλος ὁ ὁ γῆ : ἄλλος γάρ τρόπος ὁ εἰς ὁ πᾶς παρά αὐτός εὐθημοσύνη .
plotinus.enneades 4.4.7
τί οὖν ; ὅτι τὸν θεὸν εἶδον οὐ μνημονεύουσιν ; ἢ ἀεὶ ὁρῶσιν : ἕως δ̓ ἂν ὁρῶσιν , οὐκ ἔνι δήπου φάναι αὐτὸν ἑωρακέναι : παυσαμένων γὰρ τοῦτο ἂν πάθος εἴη . τί δέ ; οὐδ̓ ὅτι περιῆλθον χθὲς τὴν γῆν καὶ τὸ πέρυσιν , οὐδ̓ ὅτι ἔζων χθὲς καὶ πάλαι καὶ ἐξ οὗ ζῶσιν ; ἢ ζῶσιν ἀεί : τὸ δὲ ἀεὶ ταὐτὸν ἕν , τὸ δὲ χθὲς τῆς φορᾶς καὶ τὸ πέρυσι τοιοῦτον ἂν εἴη , οἷον ἂν εἴ τις τὴν ὁρμὴν τὴν κατὰ πόδα ἕνα γενομένην μερίζοι εἰς πολλά , καὶ ἄλλην καὶ ἄλλην καὶ πολλὰς ποιοῖ τὴν μίαν . καὶ γὰρ ἐνταῦθα μία φορά , παρὰ δὲ ἡμῖν μετροῦνται πολλαὶ καὶ ἡμέραι ἄλλαι , ὅτι καὶ νύκτες διαλαμβάνουσιν . ἐκεῖ δὲ μιᾶς οὔσης ἡμέρας πῶς πολλαί ; ὥστε οὐδὲ τὸ πέρυσιν . ἀλλὰ τὸ διάστημα οὐ ταὐτόν , ἀλλ̓ ἄλλο , καὶ τὸ ζῳδίου τμῆμα ἄλλο . διὰ τί οὖν οὐκ ἐρεῖ ʽπαρῆλθον τόδε , νῦν δὲ ἐν ἄλλῳ εἰμἴ ; εἰ δὲ καὶ ἐφορᾷ τὰ ἀνθρώπων , πῶς οὐ καὶ τὰς μεταβολὰς τὰς περὶ αὐτούς , καὶ ὅτι νῦν ἄλλοι ; εἰ δὲ τοῦτο , καὶ ὅτι πρότερον ἕτεροι , καὶ ἕτερα : ὥστε καὶ μνήμη .
Lemmas: τίς οὖν ; ὅτι ὁ θεός ὁράω οὐ μνημονεύω ; ἤ ἀεί ὁράω : ἕως δέ ἄν ὁράω , οὐ ἔνειμι δήπου φημί αὐτός ὁράω : παύω γάρ οὗτος ἄν πάθος εἰμί . τίς δέ ; οὐδέ ὅτι περιέρχομαι χθές ὁ γῆ καί ὁ πέρυσι , οὐδέ ὅτι ζάω χθές καί πάλαι καί ἐκ ὅς ζάω ; ἤ ζάω ἀεί : ὁ δέ ἀεί αὐτός εἷς , ὁ δέ χθές ὁ φορά καί ὁ πέρυσι τοιοῦτος ἄν εἰμί , οἷος ἄν εἰ τις ὁ ὁρμή ὁ κατά πούς εἷς γίγνομαι μερίζω εἰς πολύς , καί ἄλλος καί ἄλλος καί πολύς ποιέω ὁ εἷς . καί γάρ ἐνταῦθα εἷς φορά , παρά δέ ἐγώ μετρέω πολύς καί ἡμέρα ἄλλος , ὅτι καί νύξ διαλαμβάνω . ἐκεῖ δέ εἷς εἰμί ἡμέρα πῶς πολύς ; ὥστε οὐδέ ὁ πέρυσι . ἀλλά ὁ διάστημα οὐ αὐτός , ἀλλά ἄλλος , καί ὁ ζῴδιον τμῆμα ἄλλος . διά τίς οὖν οὐ λέγω παρέρχομαι ὅδε , νῦν δέ ἐν ἄλλος εἰμί ; εἰ δέ καί ἐφοράω ὁ ἄνθρωπος , πῶς οὐ καί ὁ μεταβολή ὁ περί αὐτός , καί ὅτι νῦν ἄλλος ; εἰ δέ οὗτος , καί ὅτι πρότερος ἕτερος , καί ἕτερος : ὥστε καί μνήμη .
plotinus.enneades 4.4.9
ὁ δὲ δὴ πάντα κοσμῶν Ζεὺς καὶ ἐπιτροπεύων καὶ διατιθείς , εἰς ἀεὶ ψυχὴν βασιλικὴν καὶ βασιλικὸν νοῦν ἔχων καὶ πρόνοιαν , ὅπως γίγνοιτο , καὶ γινομένων ἐπιστασίαν καὶ τάξει διοικῶν καὶ περιόδους ἑλίττων πολλὰς ἤδη καὶ τελέσας , πῶς ἂν ἐν τούτοις ἅπασι μνήμην οὐκ ἔχοι , ὁπόσαι τε ἐγένοντο καὶ οἷαι αἱ περίοδοι ; καὶ ὡς ἂν καὶ ἔπειτα γένοιντο μηχανώμενος καὶ συμβάλλων καὶ λογιζόμενος μνημονικώτατος ἂν εἴη πάντων , ὅσῳ καὶ δημιουργὸς σοφώτατος ; τὸ μὲν οὖν περιόδων τῆς μνήμης καὶ καθ̓ αὑτὸ ἂν ἔχοι πολλὴν ἀπορίαν , ὁπόσος ἀριθμὸς εἴη καὶ εἰ εἰδείη . πεπερασμένος γὰρ ὢν ἀρχὴν τῷ παντὶ χρονικὴν δώσει εἰ δ̓ ἄπειρος , οὐκ εἰδήσει , ὁπόσα τὰ αὐτοῦ ἔργα . ἢ ὅτι ἓν εἰδήσει καὶ μιᾷ ζωῇ ἀεί : οὕτως γὰρ ἄπειρος καὶ τὸ ἓν οὐ γνώσει ἔξωθεν , ἀλλ̓ ἔργῳ , συνόντος ἀεὶ τοῦ οὕτως ἀπείρου , μᾶλλον δὲ παρεπομένου καὶ θεωρουμένου οὐκ ἐπακτῷ γνώσει . ὡς γὰρ τὸ αὑτοῦ ἄπειρον τῆς ζωῆς οἶδεν , οὕτω καὶ τὴν ἐνέργειαν τὴν εἰς τὸ πᾶν μίαν οὖσαν , οὐχ ὅτι εἰς τὸ πᾶν .
Lemmas: ὁ δέ δή πᾶς κοσμέω Ζεύς καί ἐπιτροπεύω καί διατίθημι , εἰς ἀεί ψυχή βασιλικός καί βασιλικός νόος ἔχω καί πρόνοια , ὅπως γίγνομαι , καί γίγνομαι ἐπιστασία καί τάξις διοικέω καί περίοδος ἑλίσσω πολύς ἤδη καί τελέω , πῶς ἄν ἐν οὗτος ἅπας μνήμη οὐ ἔχω , ὁπόσος τε γίγνομαι καί οἷος ὁ περίοδος ; καί ὡς ἄν καί ἔπειτα γίγνομαι μηχανάομαι καί συμβάλλω καί λογίζομαι μνημονικός ἄν εἰμί πᾶς , ὅσος καί δημιουργός σοφός ; ὁ μέν οὖν περίοδος ὁ μνήμη καί κατά ἑαυτοῦ ἄν ἔχω πολύς ἀπορία , ὁπόσος ἀριθμός εἰμί καί εἰ οἶδα . περαίνω γάρ εἰμί ἀρχή ὁ πᾶς χρονικός δίδωμι εἰ δέ ἄπειρος , οὐ ὁράω , ὁπόσος ὁ αὐτός ἔργον . ἤ ὅτι εἷς ὁράω καί εἷς ζωή ἀεί : οὕτως γάρ ἄπειρος καί ὁ εἷς οὐ γιγνώσκω ἔξωθεν , ἀλλά ἔργον , σύνειμι ἀεί ὁ οὕτως ἄπειρος , μάλα δέ παρέπομαι καί θεωρέω οὐ ἐπακτός γνῶσις . ὡς γάρ ὁ ἑαυτοῦ ἄπειρος ὁ ζωή οἶδα , οὕτως καί ὁ ἐνέργεια ὁ εἰς ὁ πᾶς εἷς εἰμί , οὐ ὅτι εἰς ὁ πᾶς .
plotinus.enneades 4.4.10
ἀλλ̓ ἐπεὶ τὸ κοσμοῦν διττόν , τὸ μὲν ὡς τὸν δημιουργὸν λέγομεν , τὸ δὲ ὡς τὴν τοῦ παντὸς ψυχήν , καὶ τὸν Δία λέγοντες ὁτὲ μὲν ὡς ἐπί τὸν δημιουργὸν φερόμεθα , ὁτὲ δὲ ἐπὶ τὸ ἡγεμονοῦν τοῦ παντός , ἐπὶ μὲν τοῦ δημιουργοῦ ἀφαιρετέον πάντη τὸ πρόσω καὶ ὀπίσω μίαν αὐτῷ ἄτρεπτον καὶ ἄχρονον ζωὴν διδόντας . ἡ δὲ τοῦ κόσμου ζωὴ τὸ ἡγούμενον ἐν αὑτῇ ἔχουσα ἔτι ἐπιζητεῖ λόγον . εἰ οὖν καὶ αὕτη μὴ ἐν τῷ λογίζεσθαι ἔχει τὸ ζῆν , μηδ̓ ἐν τῷ ζητεῖν ὅ τι δεῖ ποιεῖν : ἤδη γὰρ ἐξεύρηται καὶ τέτακται ἃ δεῖ , οὐ ταχθέντα : τὰ γὰρ ταχθέντα ἦν τὰ γινόμενα , τὸ δὲ ποιοῦν αὐτὰ ἡ τάξις : τοῦτο δὲ ψυχῆς ἐνέργεια ἐξηρτημένης μενούσης φρονήσεως , ἧς εἰκὼν ἡ ἐν αὐτῇ τάξις . οὐ τρεπομένης δὲ ἐκείνης ἀνάγκη μηδὲ ταύτην τρέπεσθαι : οὐ γὰρ ὁτὲ μὲν βλέπει ἐκεῖ , ὁτὲ δὲ οὐ βλέπει : ἀπολειπομένη γὰρ ἂν ἀποροῖ : μία γὰρ ψυχὴ καὶ ἓν ἔργον . τὸ γὰρ ἡγεμονοῦν ἓν κρατοῦν ἀεί , καὶ οὐχ ὁτὲ μὲν κρατοῦν , ὁτὲ δὲ κρατούμενον : πόθεν γὰρ τὰ πλείω , ὥστε καὶ γενέσθαι μάχην ἢ ἀπορίαν ; καὶ τὸ διοικοῦν ἓν τὸ αὐτὸ ἀεὶ ἐθέλει : διὰ τί γὰρ ἂν ἄλλο καὶ ἄλλο , ἵνα εἰς πλείω ἀπορῇ ; καίτοι , εἰ καὶ ἓν οὖσα μεταβάλλοι , οὐκ ἂν ἀποροῖ : οὐ γὰρ ὅτι εἴδη πολλὰ τὸ πᾶν καὶ μέρη ἔχει καὶ ἐναντιώσεις πρὸς τὰ μέρη , διὰ τοῦτο ἂν ἀποροῖ , ὅπως διαθεῖτο : οὐ γὰρ ἀπὸ τῶν ἐσχάτων οὐδ̓ ἀπὸ τῶν μερῶν ἄρχεται , ἀλλ̓ ἀπὸ τῶν πρώτων , καὶ ἀπὸ πρώτου ἀρξαμένη ὁδῷ ἀνεμποδίστῳ ἐπὶ πάντα εἶσι καὶ κοσμεῖ καὶ διὰ τοῦτο κρατεῖ , ὅτι ἐφ̓ ἑνὸς ἔργου μένει τοῦ αὐτοῦ καὶ ταὐτόν . εἰ δὲ ἄλλο καὶ ἄλλο βουλεύοιτο , πόθεν τὸ ἄλλο ; εἶθ̓ ὅ τι χρὴ ποιεῖν ἀπορήσει , καὶ ἀσθενήσει τὸ ἔργον αὐτῇ εἰς ἀμφίβολον τοῦ πράττειν ἐν λογισμοῖς ἰούσῃ .
Lemmas: ἀλλά ἐπεί ὁ κοσμέω δισσός , ὁ μέν ὡς ὁ δημιουργός λέγω , ὁ δέ ὡς ὁ ὁ πᾶς ψυχή , καί ὁ Ζεύς λέγω ὅτε μέν ὡς ἐπί ὁ δημιουργός φέρω , ὅτε δέ ἐπί ὁ ἡγεμονέω ὁ πᾶς , ἐπί μέν ὁ δημιουργός ἀφαιρετέος πάντῃ ὁ πρόσω καί ὀπίσω εἷς αὐτός ἄτρεπτος καί ἄχρονος ζωή δίδωμι . ὁ δέ ὁ κόσμος ζωή ὁ ἡγέομαι ἐν ἑαυτοῦ ἔχω ἔτι ἐπιζητέω λόγος . εἰ οὖν καί οὗτος μή ἐν ὁ λογίζομαι ἔχω ὁ ζάω , μηδέ ἐν ὁ ζητέω ὅς τις δέω ποιέω : ἤδη γάρ ἐξευρίσκω καί τάσσω ὅς δέω , οὐ τάσσω : ὁ γάρ τάσσω εἰμί ὁ γίγνομαι , ὁ δέ ποιέω αὐτός ὁ τάξις : οὗτος δέ ψυχή ἐνέργεια ἐξαρτάω μένω φρόνησις , ὅς εἰκών ὁ ἐν αὐτός τάξις . οὐ τρέπω δέ ἐκεῖνος ἀνάγκη μηδέ οὗτος τρέπω : οὐ γάρ ὅτε μέν βλέπω ἐκεῖ , ὅτε δέ οὐ βλέπω : ἀπολείπω γάρ ἄν ἀφοράω : εἷς γάρ ψυχή καί εἷς ἔργον . ὁ γάρ ἡγεμονέω εἷς κρατέω ἀεί , καί οὐ ὅτε μέν κρατέω , ὅτε δέ κρατέω : πόθεν γάρ ὁ πολύς , ὥστε καί γίγνομαι μάχη ἤ ἀπορία ; καί ὁ διοικέω εἷς ὁ αὐτός ἀεί ἐθέλω : διά τίς γάρ ἄν ἄλλος καί ἄλλος , ἵνα εἰς πολύς ἀφοράω ; καίτοι , εἰ καί εἷς εἰμί μεταβάλλω , οὐ ἄν ἀφοράω : οὐ γάρ ὅτι εἶδος πολύς ὁ πᾶς καί μέρος ἔχω καί ἐναντίωσις πρός ὁ μέρος , διά οὗτος ἄν ἀφοράω , ὅπως διαθέω : οὐ γάρ ἀπό ὁ ἔσχατος οὐδέ ἀπό ὁ μέρος ἄρχω , ἀλλά ἀπό ὁ πρῶτος , καί ἀπό πρῶτος ἄρχω ὁδός ἀνεμπόδιστος ἐπί πᾶς ἔρχομαι καί κοσμέω καί διά οὗτος κρατέω , ὅτι ἐπί εἷς ἔργον μένω ὁ αὐτός καί αὐτός . εἰ δέ ἄλλος καί ἄλλος βουλεύω , πόθεν ὁ ἄλλος ; εἶτα ὅς τις χρή ποιέω ἀπορέω , καί ἀσθενέω ὁ ἔργον αὐτός εἰς ἀμφίβολος ὁ πράσσω ἐν λογισμός ἔρχομαι .