plotinus.enneades 4.4.2
ἀλλὰ ταῦτα μὲν ταύτῃ . ἑαυτοῦ δὲ πῶς ; ἢ οὐδὲ ἑαυτοῦ ἕξει τὴν μνήμην , οὐδ̓ ὅτι αὐτὸς ὁ θεωρῶν , οἷον Σωκράτης , ἢ ὅτι νοῦς ἢ ψυχή . πρὸς δὴ ταῦτά τις ἀναμνησθήτω , ὡς ὅταν καὶ ἐνταῦθα θεωρῇ καὶ μάλιστα ἐναργῶς , οὐκ ἐπιστρέφει πρὸς ἑαυτὸν τότε τῇ νοήσει , ἀλλ̓ ἔχει μὲν ἑαυτόν , ἡ δὲ ἐνέργεια πρὸς ἐκεῖνο , κἀκεῖνο γίνεται οἷον ὕλην ἑαυτὸν παρασχών , εἰδοποιούμενος δὲ κατὰ τὸ ὁρώμενον καὶ δυνάμει ὢν τότε αὐτός . τότε οὖν αὐτός ἐστιν ἐνεργείᾳ , ὅταν μηδὲν νοῇ : ἤ , εἰ μὲν αὐτός , κενός ἐστι παντός . εἰ δέ ἐστιν αὐτὸς τοιοῦτος οἷος πάντα εἶναι , ὅταν αὑτὸν νοῇ , πάντα ὁμοῦ νοεῖ : ὥστε τῇ μὲν εἰς ἑαυτὸν ὁ τοιοῦτος ἐπιβολῇ καὶ ἐνεργείᾳ ἑαυτὸν ὁρῶν τὰ πάντα ἐμπεριεχόμενα ἔχει , τῇ δὲ πρὸς τὰ πάντα ἐμπεριεχόμενον ἑαυτόν . ἀλλ̓ εἰ οὕτω ποιεῖ , μεταβάλλει τὰς νοήσεις , ὃ πρότερον αὐτοὶ οὐκ ἠξιοῦμεν . ἢ λεκτέον ἐπὶ μὲν τοῦ νοῦ τὸ ὡσαύτως ἔχειν , ἐπὶ δὲ τῆς ψυχῆς ἐν οἷον ἐσχάτοις τοῦ νοητοῦ κειμένης γίνεσθαι τοῦτο δυνατὸν εἶναι , ἐπεὶ καὶ προσχωρεῖν εἴσω : εἰ γάρ τι περὶ τὸ μένον γίνεται , δεῖ αὐτὸ παραλλαγὴν πρὸς τὸ μένον ἔχειν μὴ ὁμοίως μένον . ἢ οὐδὲ μεταβολὴν λεκτέον γίνεσθαι , ὅταν ἀπὸ τῶν ἑαυτοῦ ἐφ̓ ἑαυτόν , καὶ ὅταν ἀφ̓ ἑαυτοῦ ἐπὶ τὰ ἄλλα : πάντα γὰρ αὐτός ἐστι καὶ ἄμφω ἕν . ἀλλ̓ ἡ ψυχὴ ἐν τῷ νοητῷ οὖσα τοῦτο πάσχει τὸ ἄλλο καὶ ἄλλο πρὸς αὑτὴν καὶ τὰ ἐν αὐτῇ . ἢ καθαρῶς ἐν τῷ νοητῷ οὖσα ἔχει τὸ ἀμετάβλητον καὶ αὐτή . καὶ γὰρ αὐτή ἐστιν ἅ ἐστιν : ἐπεὶ καὶ ὅταν ἐν ἐκείνῳ ᾖ τῷ τόπῳ , εἰς ἕνωσιν ἐλθεῖν τῷ νῷ ἀνάγκη , εἴπερ ἐπεστράφη : στραφεῖσα γὰρ οὐδὲν μεταξὺ ἔχει , εἴς τε νοῦν ἐλθοῦσα ἥρμοσται , καὶ ἁρμοσθεῖσα ἥνωται οὐκ ἀπολλυμένη , ἀλλ̓ ἕν ἐστιν ἄμφω καὶ δύο . οὕτως οὖν ἔχουσα οὐκ ἂν μεταβάλλοι , ἀλλὰ ἔχοι ἂν ἀτρέπτως πρὸς νόησιν ὁμοῦ ἔχουσα τὴν συναίσθησιν αὑτῆς , ὡς ἓν ἅμα τῷ νοητῷ ταὐτὸν γενομένη .
Lemmas: ἀλλά οὗτος μέν ταύτῃ . ἑαυτοῦ δέ πῶς ; ἤ οὐδέ ἑαυτοῦ ἔχω ὁ μνήμη , οὐδέ ὅτι αὐτός ὁ θεωρέω , οἷος Σωκράτης , ἤ ὅτι νόος ἤ ψυχή . πρός δή οὗτος τις ἀναμιμνῄσκω , ὡς ὅταν καί ἐνταῦθα θεωρέω καί μάλα ἐναργής , οὐ ἐπιστρέφω πρός ἑαυτοῦ τότε ὁ νόησις , ἀλλά ἔχω μέν ἑαυτοῦ , ὁ δέ ἐνέργεια πρός ἐκεῖνος , ἐκεῖνος γίγνομαι οἷος ὕλη ἑαυτοῦ παρέχω , εἰδοποιέω δέ κατά ὁ ὁράω καί δύναμις εἰμί τότε αὐτός . τότε οὖν αὐτός εἰμί ἐνέργεια , ὅταν μηδείς νοέω : ἤ , εἰ μέν αὐτός , κενός εἰμί πᾶς . εἰ δέ εἰμί αὐτός τοιοῦτος οἷος πᾶς εἰμί , ὅταν ἑαυτοῦ νοέω , πᾶς ὁμοῦ νοέω : ὥστε ὁ μέν εἰς ἑαυτοῦ ὁ τοιοῦτος ἐπιβολή καί ἐνέργεια ἑαυτοῦ ὁράω ὁ πᾶς ἐμπεριέχω ἔχω , ὁ δέ πρός ὁ πᾶς ἐμπεριέχω ἑαυτοῦ . ἀλλά εἰ οὕτως ποιέω , μεταβάλλω ὁ νόησις , ὅς πρότερος αὐτός οὐ ἀξιόω . ἤ λεκτέος ἐπί μέν ὁ νόος ὁ ὡσαύτως ἔχω , ἐπί δέ ὁ ψυχή ἐν οἷος ἔσχατος ὁ νοητός κεῖμαι γίγνομαι οὗτος δυνατός εἰμί , ἐπεί καί προσχωρέω εἴσω : εἰ γάρ τις περί ὁ μένω γίγνομαι , δέω αὐτός παραλλαγή πρός ὁ μένω ἔχω μή ὅμοιος μένω . ἤ οὐδέ μεταβολή λεκτέος γίγνομαι , ὅταν ἀπό ὁ ἑαυτοῦ ἐπί ἑαυτοῦ , καί ὅταν ἀπό ἑαυτοῦ ἐπί ὁ ἄλλος : πᾶς γάρ αὐτός εἰμί καί ἄμφω εἷς . ἀλλά ὁ ψυχή ἐν ὁ νοητός εἰμί οὗτος πάσχω ὁ ἄλλος καί ἄλλος πρός ἑαυτοῦ καί ὁ ἐν αὐτός . ἤ καθαρός ἐν ὁ νοητός εἰμί ἔχω ὁ ἀμετάβλητος καί αὐτός . καί γάρ αὐτός εἰμί ὅς εἰμί : ἐπεί καί ὅταν ἐν ἐκεῖνος εἰμί ὁ τόπος , εἰς ἕνωσις ἔρχομαι ὁ νόος ἀνάγκη , εἴπερ ἐπιστρέφω : στρέφω γάρ οὐδείς μεταξύ ἔχω , εἰς τε νόος ἔρχομαι ἁρμόζω , καί ἁρμόζω ἑνόω οὐ ἀπόλλυμι , ἀλλά εἷς εἰμί ἄμφω καί δύο . οὕτως οὖν ἔχω οὐ ἄν μεταβάλλω , ἀλλά ἔχω ἄν ἄτρεπτος πρός νόησις ὁμοῦ ἔχω ὁ συναίσθησις ἑαυτοῦ , ὡς εἷς ἅμα ὁ νοητός αὐτός γίγνομαι .