plotinus.enneades 5.3.7
ἀλλὰ τὸν θεὸν θεωρεῖ , εἴποιμεν ἄν . ἀλλ̓ εἰ τὸν θεὸν γινώσκειν αὐτόν τις ὁμολογήσει , καὶ ταύτῃ συγχωρεῖν ἀναγκασθήσεται καὶ ἑαυτὸν γινώσκειν . καὶ γὰρ ὅσα ἔχει παῤ ἐκείνου γνώσεται , καὶ ἃ ἔδωκε , καὶ ἃ δύναται ἐκεῖνος . ταῦτα δὲ μαθὼν καὶ γνοὺς καὶ ταύτῃ ἑαυτὸν γνώσεται : καὶ γὰρ ἕν τι τῶν δοθέντων αὐτός , μᾶλλον δὲ πάντα τὰ δοθέντα αὐτός . εἰ μὲν οὖν κἀκεῖνον γνώσεται καὶ τὰς δυνάμεις αὐτοῦ , μαθὼν καὶ ἑαυτὸν γνώσεται ἐκεῖθεν γενόμενος καὶ ἃ δύναται κομισάμενος : εἰ δὲ ἀδυνατήσει ἰδεῖν σαφῶς ἐκεῖνον , ἐπειδὴ τὸ ἰδεῖν ἴσως αὐτό ἐστι τὸ ὁρώμενον , ταύτῃ μάλιστα λείποιτ̓ ἂν αὐτῷ ἰδεῖν ἑαυτὸν καὶ εἰδέναι , εἰ τὸ ἰδεῖν τοῦτό ἐστι τὸ αὐτὸ εἶναι τὸ ὁρώμενον . τί γὰρ ἂν καὶ δοίημεν αὐτῷ ἄλλο ; ἡσυχίαν , νὴ Δία . ἀλλὰ νῷ ἡσυχία οὐ νοῦ ἐστιν ἔκστασις , ἀλλ̓ ἔστιν ἡσυχία τοῦ νοῦ σχολὴν ἄγουσα ἀπὸ τῶν ἄλλων ἐνέργεια : ἐπεὶ καὶ τοῖς ἄλλοις , οἷς ἐστιν ἡσυχία ἑτέρων , καταλείπεται ἡ αὐτῶν οἰκεία ἐνέργεια καὶ μάλιστα , οἷς τὸ εἶναι οὐ δυνάμει ἐστίν , ἀλλὰ ἐνεργείᾳ . τὸ εἶναι οὖν ἐνέργεια , καὶ οὐδέν , πρὸς ὃ ἡ ἐνέργεια : πρὸς αὑτῷ ἄρα . ἑαυτὸν ἄρα νοῶν οὕτω πρὸς αὑτῷ καὶ εἰς ἑαυτὸν τὴν ἐνέργειαν ἴσχει . καὶ γὰρ εἴ τι ἐξ αὐτοῦ , τῷ εἰς αὑτὸν ἐν ἑαυτῷ . ἔδει γὰρ πρῶτον ἑαυτῷ , εἶτα καὶ εἰς ἄλλο , ἢ ἄλλο τι ἥκειν ἀπ̓ αὐτοῦ ὁμοιούμενον αὐτῷ : οἷον καὶ πυρὶ ἐν αὑτῷ πρότερον ὄντι πυρὶ καὶ τὴν ἐνέργειαν ἔχοντι πυρός , οὕτω τὸ καὶ ἴχνος αὑτοῦ δυνηθῆναι ποιῆσαι ἐν ἄλλῳ . καὶ γὰρ αὖ καὶ ἔστιν ὁ μὲν νοῦς ἐν αὑτῷ ἐνέργεια , ἡ δὲ ψυχὴ τὸ μὲν ὅσον πρὸς νοῦν αὐτῆς οἷον εἴσω , τὸ δ̓ ἔξω νοῦ πρὸς τὸ ἔξω . κατὰ θάτερα μὲν γὰρ ὡμοίωται ὅθεν ἥκει , κατὰ θάτερα δὲ καίτοι ἀνομοιωθεῖσα ὅμως ὡμοίωται καὶ ἐνταῦθα , εἴτε πράττοι , εἴτε ποιοῖ : καὶ γὰρ καὶ πράττουσα ὅμως θεωρεῖ καὶ ποιοῦσα εἴδη ποιεῖ , οἷον νοήσεις ἀπηρτισμένας , ὥστε πάντα εἶναι ἴχνη νοήσεως καὶ νοῦ κατὰ τὸ ἀρχέτυπον προιόντων καὶ μιμουμένων τῶν μὲν ἐγγὺς μᾶλλον , τῶν δὲ ἐσχάτων ἀμυδρὰν ἀποσωζόντων εἰκόνα .
Lemmas: ἀλλά ὁ θεός θεωρέω , λέγω ἄν . ἀλλά εἰ ὁ θεός γιγνώσκω αὐτός τις ὁμολογέω , καί οὗτος συγχωρέω ἀναγκάζω καί ἑαυτοῦ γιγνώσκω . καί γάρ ὅσος ἔχω παρά ἐκεῖνος γιγνώσκω , καί ὅς δίδωμι , καί ὅς δύναμαι ἐκεῖνος . οὗτος δέ μανθάνω καί γιγνώσκω καί ταύτῃ ἑαυτοῦ γιγνώσκω : καί γάρ εἷς τις ὁ δίδωμι αὐτός , μάλα δέ πᾶς ὁ δίδωμι αὐτός . εἰ μέν οὖν ἐκεῖνος γιγνώσκω καί ὁ δύναμις αὐτός , μανθάνω καί ἑαυτοῦ γιγνώσκω ἐκεῖθεν γίγνομαι καί ὅς δύναμαι κομίζω : εἰ δέ ἀδυνατέω ὁράω σαφής ἐκεῖνος , ἐπειδή ὁ ὁράω ἴσως αὐτός εἰμί ὁ ὁράω , ταύτῃ μάλα λείπω ἄν αὐτός ὁράω ἑαυτοῦ καί οἶδα , εἰ ὁ ὁράω οὗτος εἰμί ὁ αὐτός εἰμί ὁ ὁράω . τίς γάρ ἄν καί δίδωμι αὐτός ἄλλος ; ἡσυχία , νή Ζεύς . ἀλλά νόος ἡσυχία οὐ νόος εἰμί ἔκστασις , ἀλλά εἰμί ἡσυχία ὁ νόος σχολή ἄγω ἀπό ὁ ἄλλος ἐνέργεια : ἐπεί καί ὁ ἄλλος , ὅς εἰμί ἡσυχία ἕτερος , καταλείπω ὁ αὐτός οἰκεῖος ἐνέργεια καί μάλα , ὅς ὁ εἰμί οὐ δύναμις εἰμί , ἀλλά ἐνέργεια . ὁ εἰμί οὖν ἐνέργεια , καί οὐδείς , πρός ὅς ὁ ἐνέργεια : πρός ἑαυτοῦ ἄρα . ἑαυτοῦ ἄρα νοέω οὕτως πρός ἑαυτοῦ καί εἰς ἑαυτοῦ ὁ ἐνέργεια ἴσχω . καί γάρ εἰ τις ἐκ αὐτός , ὁ εἰς ἑαυτοῦ ἐν ἑαυτοῦ . δέω γάρ πρῶτος ἑαυτοῦ , εἶτα καί εἰς ἄλλος , ἤ ἄλλος τις ἥκω ἀπό αὐτός ὁμοιόω αὐτός : οἷος καί πῦρ ἐν ἑαυτοῦ πρότερος εἰμί πῦρ καί ὁ ἐνέργεια ἔχω πῦρ , οὕτως ὁ καί ἴχνος ἑαυτοῦ δύναμαι ποιέω ἐν ἄλλος . καί γάρ αὖ καί εἰμί ὁ μέν νόος ἐν ἑαυτοῦ ἐνέργεια , ὁ δέ ψυχή ὁ μέν ὅσος πρός νόος αὐτός οἷος εἴσω , ὁ δέ ἔξω νόος πρός ὁ ἔξω . κατά ἕτερος μέν γάρ ὁμοιόω ὅθεν ἥκω , κατά ἕτερος δέ καίτοι ἀνομοιόω ὅμως ὁμοιόω καί ἐνταῦθα , εἴτε πράσσω , εἴτε ποιέω : καί γάρ καί πράσσω ὅμως θεωρέω καί ποιέω εἶδος ποιέω , οἷος νόησις ἀπαρτίζω , ὥστε πᾶς εἰμί ἴχνος νόησις καί νόος κατά ὁ ἀρχέτυπος προέρχομαι καί μιμέομαι ὁ μέν ἐγγύς μάλα , ὁ δέ ἔσχατος ἀμυδρός ἀποσῴζω εἰκών .