plotinus.enneades 6.2.4
εἰ τὴν σώματος φύσιν ἰδεῖν ἐβουλόμεθα , οἷόν τί ἐστιν ἐν τῷδε τῷ ὅλῳ ἡ τοῦ σώματος αὐτοῦ φύσις , ἆῤ οὐ καταμαθόντες ἐπί τινος τῶν μερῶν αὐτοῦ , οἷον ἐπὶ λίθου , ὥς ἐστι τὸ μὲν ὡς ὑποκείμενον αὐτοῦ , τὸ δὲ ὁπόσον αὐτοῦ , τὸ μέγεθος , τὸ δὲ ὁποῖον , οἷον τὸ χρῶμα , καὶ ἐπὶ παντὸς ἄλλου σώματος εἴποιμεν ἄν , ὡς ἐν τῇ σώματος φύσει τὸ μέν ἐστιν οἷον οὐσία , τὸ δέ ἐστι ποσόν , τὸ δὲ ποιόν , ὁμοῦ μὲν πάντα , τῷ δὲ λόγῳ διαιρεθέντα εἰς τρία , καὶ σῶμα ἂν ἦν ἓν τὰ τρία ; εἰ δὲ καὶ κίνησις αὐτοῦ παρῆν σύμφυτος τῇ συστάσει , καὶ τοῦτο ἂν συνηριθμήσαμεν , καὶ τὰ τέτταρα ἦν ἂν ἕν , καὶ τὸ σῶμα τὸ ἓν ἀπήρτιστο πρὸς τὸ ἓν καὶ τὴν αὐτοῦ φύσιν τοῖς ἅπασι . τὸν αὐτὸν δὴ τρόπον , ἐπειδὴ περὶ οὐσίας νοητῆς καὶ τῶν ἐκεῖ γενῶν καὶ ἀρχῶν ὁ λόγος ἐστίν , ἀφελόντας χρὴ τὴν ἐν τοῖς σώμασι γένεσιν καὶ τὴν δἰ αἰσθήσεως κατανόησιν καὶ τὰ μεγέθη — οὕτω γὰρ καὶ τὸ χωρὶς καὶ τὸ διεστηκότα ἀπ̓ ἀλλήλων εἶναι — λαβεῖν τινα νοητὴν ὑπόστασιν καὶ ὡς ἀληθῶς ὂν καὶ μᾶλλον ἕν . ἐν ᾧ καὶ τὸ θαῦμα πῶς πολλὰ καὶ ἓν τὸ οὕτως ἕν : ἐπὶ μὲν γὰρ τῶν σωμάτων συγκεχώρηται τὸ αὐτὸ ἓν καὶ πολλὰ εἶναι : καὶ γὰρ εἰς ἄπειρον τὸ αὐτὸ καὶ ἕτερον τὸ χρῶμα καὶ τὸ σχῆμα ἕτερον : καὶ γὰρ χωρίζεται : εἰ δέ τις λάβοι ψυχὴν μίαν , ἀδιάστατον , ἀμεγέθη , ἁπλούστατον , ὡς δόξει τῇ πρώτῃ τῆς διανοίας ἐπιβολῇ , πῶς ἄν τις ἐλπίσειε πολλὰ εὑρήσειν πάλιν αὖ ; καίτοι νομίσας εἰς τοῦτο τελευτᾶν , ὅτε διῃρεῖτο τὸ ζῷον εἰς σῶμα καὶ ψυχήν , καὶ σῶμα μὲν πολυειδὲς καὶ σύνθετον καὶ ποικίλον , τὴν δὲ ψυχὴν ἐθάρρει ὡς ἁπλοῦν εὑρὼν ἀναπαύσασθαι τῆς πορείας ἐλθὼν ἐπ’ ἀρχήν . ταύτην τοίνυν τὴν ψυχήν , ἐπειδήπερ ἐκ τοῦ νοητοῦ τόπου προεχειρίσθη ἡμῖν , ὡς ἐκεῖ τὸ σῶμα ἐκ τοῦ αἰσθητοῦ , λάβωμεν , πῶς τὸ ἓν τοῦτο πολλά ἐστι , καὶ πῶς τὰ πολλὰ ἕν ἐστιν , οὐ σύνθετον ἓν ἐκ πολλῶν , ἀλλὰ μία φύσις πολλά : διὰ γὰρ τούτου ληφθέντος καὶ φανεροῦ γενομένου καὶ τὴν περὶ τῶν γενῶν τῶν ἐν τῷ ὄντι ἔφαμεν ἀλήθειαν φανερὰν ἔσεσθαι .
Lemmas: εἰ ὁ σῶμα φύσις ὁράω βούλομαι , οἷος τίς εἰμί ἐν ὅδε ὁ ὅλος ὁ ὁ σῶμα αὐτός φύσις , ἆρα οὐ καταμανθάνω ἐπί τις ὁ μέρος αὐτός , οἷος ἐπί λίθος , ὡς εἰμί ὁ μέν ὡς ὑπόκειμαι αὐτός , ὁ δέ ὁπόσος αὐτός , ὁ μέγεθος , ὁ δέ ὁποῖος , οἷος ὁ χρῶμα , καί ἐπί πᾶς ἄλλος σῶμα λέγω ἄν , ὡς ἐν ὁ σῶμα φύσις ὁ μέν εἰμί οἷος οὐσία , ὁ δέ εἰμί ποσός , ὁ δέ ποιός , ὁμοῦ μέν πᾶς , ὁ δέ λόγος διαιρέω εἰς τρεῖς , καί σῶμα ἄν εἰμί εἷς ὁ τρεῖς ; εἰ δέ καί κίνησις αὐτός πάρειμι σύμφυτος ὁ σύστασις , καί οὗτος ἄν συναριθμέω , καί ὁ τέσσαρες εἰμί ἄν εἷς , καί ὁ σῶμα ὁ εἷς ἀπαρτίζω πρός ὁ εἷς καί ὁ αὐτός φύσις ὁ ἅπας . ὁ αὐτός δή τρόπος , ἐπειδή περί οὐσία νοητός καί ὁ ἐκεῖ γένος καί ἀρχή ὁ λόγος εἰμί , ἀφαιρέω χρή ὁ ἐν ὁ σῶμα γένεσις καί ὁ διά αἴσθησις κατανόησις καί ὁ μέγεθος — οὕτως γάρ καί ὁ χωρίς καί ὁ διΐστημι ἀπό ἀλλήλων εἰμί — λαμβάνω τις νοητός ὑπόστασις καί ὡς ἀληθής εἰμί καί μάλα εἷς . ἐν ὅς καί ὁ θαῦμα πῶς πολύς καί εἷς ὁ οὕτως εἷς : ἐπί μέν γάρ ὁ σῶμα συγχωρέω ὁ αὐτός εἷς καί πολύς εἰμί : καί γάρ εἰς ἄπειρος ὁ αὐτός καί ἕτερος ὁ χρῶμα καί ὁ σχῆμα ἕτερος : καί γάρ χωρίζω : εἰ δέ τις λαμβάνω ψυχή εἷς , ἀδιάστατος , ἀμεγέθης , ἁπλόος , ὡς δοκέω ὁ πρῶτος ὁ διάνοια ἐπιβολή , πῶς ἄν τις ἐλπίζω πολύς εὑρίσκω πάλιν αὖ ; καίτοι νομίζω εἰς οὗτος τελευτάω , ὅτε διαιρέω ὁ ζῷον εἰς σῶμα καί ψυχή , καί σῶμα μέν πολυειδής καί σύνθετος καί ποικίλος , ὁ δέ ψυχή θαρσέω ὡς ἁπλόος εὑρίσκω ἀναπαύω ὁ πορεία ἔρχομαι ἐπί ἀρχή . οὗτος τοίνυν ὁ ψυχή , ἐπειδή ἐκ ὁ νοητός τόπος προχειρίζω ἐγώ , ὡς ἐκεῖ ὁ σῶμα ἐκ ὁ αἰσθητός , λαμβάνω , πῶς ὁ εἷς οὗτος πολύς εἰμί , καί πῶς ὁ πολύς εἷς εἰμί , οὐ σύνθετος εἷς ἐκ πολύς , ἀλλά εἷς φύσις πολύς : διά γάρ οὗτος λαμβάνω καί φανερός γίγνομαι καί ὁ περί ὁ γένος ὁ ἐν ὁ εἰμί φημί ἀλήθεια φανερός εἰμί .