plotinus.enneades 2.9.12
καὶ ἄρτι γενόμενον πῶς ἐπιχειρεῖ ; μνήμῃ ὧν εἶδεν ; ἀλλ̓ ὅλως οὐκ ἦν , ἵνα ἂν καὶ εἶδεν , οὔτε αὐτὸς οὔτε ἡ μήτηρ , ἣν διδόασιν αὐτῷ . εἶτα πῶς οὐ θαυμαστὸν αὐτοὺς μὲν οὐκ εἴδωλα ψυχῶν ἐνθάδε ἐλθόντας , ἀλλ̓ ἀληθινὰς ψυχάς , μόλις καὶ ἀγαπητῶς ἕνα ἢ δύο αὐτῶν ἐκ τοῦ κόσμου κινηθῆναι ἐλθόντας εἰς ἀνάμνησιν μόλις ἀναπόλησιν λαβεῖν ὧν ποτε εἶδον , τὸ δὲ εἴδωλον τοῦτο , εἰ καὶ ἀμυδρῶς , ὡς λέγουσιν , ἀλλ̓ οὖν ἄρτι γενόμενον ἐνθυμηθῆναι ἐκεῖνα , ἢ καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ , εἴδωλον ὑλικόν , καὶ μὴ μόνον ἐνθυμηθῆναι ἐκεῖνα καὶ κόσμου λαβεῖν ἔννοιαν κόσμου ἐκείνου , ἀλλὰ καὶ μαθεῖν ἐξ ὧν ἂν γένοιτο ; πόθεν δὴ καὶ πρῶτον πῦρ ποιῆσαι οἰηθέντα δεῖν τοῦτο πρῶτον ; διὰ τί γὰρ οὐκ ἄλλο ; ἀλλ̓ εἰ ἐδύνατο ποιεῖν ἐνθυμηθεὶς πῦρ , διὰ τί ἐνθυμηθεὶς κόσμον — πρῶτον γὰρ ἔδει ἐνθυμηθῆναι τὸ ὅλον — οὐ κόσμον ἀθρόως ἐποίει ; ἐμπεριείχετο γὰρ κἀκεῖνα ἐν τῇ ἐνθυμήσει . φυσικώτερον γὰρ πάντως , ἀλλ̓ οὐχ ὡς αἱ τέχναι ἐποίει : ὕστεραι γὰρ τῆς φύσεως καὶ τοῦ κόσμου αἱ τέχναι . ἐπεὶ καὶ νῦν καὶ τὰ κατὰ μέρος γινόμενα ὑπὸ τῶν φύσεων οὐ πρῶτον πῦρ , εἶθ̓ ἕκαστον , εἶτα φύρασις τούτων , ἀλλὰ περιβολὴ καὶ περιγραφὴ τυποῦσα ἐπὶ τοῖς καταμηνίοις παντὸς τοῦ ζῴου . διὰ τί οὖν οὐ κἀκεῖ ἡ ὕλη περιεγράφετο τύπῳ κόσμου , ἐν ᾧ τύπῳ καὶ γῆ καὶ πῦρ καὶ τὰ ἄλλα ; ἀλλ̓ ἴσως αὐτοὶ οὕτω κόσμον ἐποίησαν ἂν ὡς ἀληθεστέρᾳ ψυχῇ χρώμενοι , ἐκεῖνος δὲ οὕτως ἠγνόει ποιῆσαι . καίτοι προιδεῖν καὶ μέγεθος οὐρανοῦ , μᾶλλον δὲ τοσοῦτον εἶναι , καὶ λόξωσιν τῶν ζῳδίων καὶ τῶν ὑπ’ αὐτὸν τὴν φορὰν καὶ τὴν γῆν οὕτως , ὡς ἔχειν εἰπεῖν αἰτίας δἰ ἃς οὕτως , οὐκ εἰδώλου ἦν , ἀλλὰ πάντως ἀπὸ τῶν ἀρίστων τῆς δυνάμεως ἐλθούσης : ὃ καὶ αὐτοὶ ἄκοντες ὁμολογοῦσιν . ἡ γὰρ ἔλλαμψις ἡ εἰς τὸ σκότος ἐξετασθεῖσα ποιήσει ὁμολογεῖν τὰς ἀληθεῖς τοῦ κόσμου αἰτίας . τί γὰρ ἐλλάμπειν ἔδει , εἰ μὴ πάντως ἔδει ; ἢ γὰρ κατὰ φύσιν ἢ παρὰ φύσιν ἀνάγκη . ἀλλ̓ εἰ μὲν κατὰ φύσιν , ἀεὶ οὕτως : εἰ δὲ παρὰ φύσιν , καὶ ἐν τοῖς ἐκεῖ ἔσται τὸ παρὰ φύσιν , καὶ τὰ κακὰ πρὸ τοῦ κόσμου τοῦδε , καὶ οὐχ ὁ κόσμος αἴτιος τῶν κακῶν , ἀλλὰ τἀκεῖ τούτῳ , καὶ τῇ ψυχῇ οὐκ ἐντεῦθεν , ἀλλὰ παῤ αὐτῆς ἐνταῦθα : καὶ ἥξει ὁ λόγος ἀναφέρων τὸν κόσμον ἐπὶ τὰ πρῶτα . εἰ δὲ δή , καὶ ἡ ὕλη , ὅθεν ἐφάνη . ἡ γὰρ ψυχὴ ἡ νεύσασα ἤδη ὂν τὸ σκότος , φασίν , εἶδε καὶ κατέλαμψε . πόθεν οὖν τοῦτο ; εἰ δ̓ αὐτὴν φήσουσι ποιῆσαι νεύσασαν , οὐκ ἦν δηλονότι ὅπου ἂν ἔνευσεν , οὐδ̓ αὖ τὸ σκότος αἴτιον τῆς νεύσεως , ἀλλ̓ αὐτὴ ἡ ψυχῆς φύσις . τοῦτο δὲ ταὐτὸν ταῖς προηγησαμέναις ἀνάγκαις : ὥστε ἐπὶ τὰ πρῶτα ἡ αἰτία .
Lemmas: καί ἄρτι γίγνομαι πῶς ἐπιχειρέω ; μνήμη ὅς ὁράω ; ἀλλά ὅλος οὐ εἰμί , ἵνα ἄν καί ὁράω , οὔτε αὐτός οὔτε ὁ μήτηρ , ὅς δίδωμι αὐτός . εἶτα πῶς οὐ θαυμαστός αὐτός μέν οὐ εἴδωλον ψυχή ἐνθάδε ἔρχομαι , ἀλλά ἀληθινός ψυχή , μόλις καί ἀγαπητός εἷς ἤ δύο αὐτός ἐκ ὁ κόσμος κινέω ἔρχομαι εἰς ἀνάμνησις μόλις ἀναπόλησις λαμβάνω ὅς ποτέ ὁράω , ὁ δέ εἴδωλον οὗτος , εἰ καί ἀμυδρός , ὡς λέγω , ἀλλά οὖν ἄρτι γίγνομαι ἐνθυμέομαι ἐκεῖνος , ἤ καί ὁ μήτηρ αὐτός , εἴδωλον ὑλικός , καί μή μόνος ἐνθυμέομαι ἐκεῖνος καί κόσμος λαμβάνω ἔννοια κόσμος ἐκεῖνος , ἀλλά καί μανθάνω ἐκ ὅς ἄν γίγνομαι ; πόθεν δή καί πρῶτος πῦρ ποιέω οἴομαι δέω οὗτος πρῶτος ; διά τίς γάρ οὐ ἄλλος ; ἀλλά εἰ δύναμαι ποιέω ἐνθυμέομαι πῦρ , διά τίς ἐνθυμέομαι κόσμος — πρῶτος γάρ δέω ἐνθυμέομαι ὁ ὅλος — οὐ κόσμος ἀθρόος ποιέω ; ἐμπεριέχω γάρ ἐκεῖνος ἐν ὁ ἐνθύμησις . φυσικός γάρ πάντως , ἀλλά οὐ ὡς ὁ τέχνη ποιέω : ὕστερος γάρ ὁ φύσις καί ὁ κόσμος ὁ τέχνη . ἐπεί καί νῦν καί ὁ κατά μέρος γίγνομαι ὑπό ὁ φύσις οὐ πρῶτος πῦρ , εἶτα ἕκαστος , εἶτα φύρασις οὗτος , ἀλλά περιβολή καί περιγραφή τυπόω ἐπί ὁ καταμήνιος πᾶς ὁ ζῷον . διά τίς οὖν οὐ ἐκεῖ ὁ ὕλη περιγράφω τύπος κόσμος , ἐν ὅς τύπος καί γῆ καί πῦρ καί ὁ ἄλλος ; ἀλλά ἴσως αὐτός οὕτως κόσμος ποιέω ἄν ὡς ἀληθής ψυχή χράω , ἐκεῖνος δέ οὕτως ἀγνοέω ποιέω . καίτοι προοράω καί μέγεθος οὐρανός , μάλα δέ τοσοῦτος εἰμί , καί λόξωσις ὁ ζῴδιον καί ὁ ὑπό αὐτός ὁ φορά καί ὁ γῆ οὕτως , ὡς ἔχω λέγω αἰτία διά ὅς οὕτως , οὐ εἴδωλον εἰμί , ἀλλά πάντως ἀπό ὁ ἀγαθός ὁ δύναμις ἔρχομαι : ὅς καί αὐτός ἄκων ὁμολογέω . ὁ γάρ ἔλλαμψις ὁ εἰς ὁ σκότος ἐξετάζω ποιέω ὁμολογέω ὁ ἀληθής ὁ κόσμος αἰτία . τίς γάρ ἐλλάμπω δέω , εἰ μή πάντως δέω ; ἤ γάρ κατά φύσις ἤ παρά φύσις ἀνάγκη . ἀλλά εἰ μέν κατά φύσις , ἀεί οὕτως : εἰ δέ παρά φύσις , καί ἐν ὁ ἐκεῖ εἰμί ὁ παρά φύσις , καί ὁ κακός πρό ὁ κόσμος ὅδε , καί οὐ ὁ κόσμος αἴτιος ὁ κακός , ἀλλά ἐκεῖ οὗτος , καί ὁ ψυχή οὐ ἐντεῦθεν , ἀλλά παρά αὐτός ἐνταῦθα : καί ἥκω ὁ λόγος ἀναφέρω ὁ κόσμος ἐπί ὁ πρῶτος . εἰ δέ δή , καί ὁ ὕλη , ὅθεν φαίνω . ὁ γάρ ψυχή ὁ νεύω ἤδη εἰμί ὁ σκότος , φημί , ὁράω καί καταλάμπω . πόθεν οὖν οὗτος ; εἰ δέ αὐτός φημί ποιέω νεύω , οὐ εἰμί δηλονότι ὅπου ἄν νεύω , οὐδέ αὖ ὁ σκότος αἴτιος ὁ νεῦσις , ἀλλά αὐτός ὁ ψυχή φύσις . οὗτος δέ αὐτός ὁ προηγέομαι ἀνάγκη : ὥστε ἐπί ὁ πρῶτος ὁ αἰτία .