plotinus.enneades 3.1.5
ἀλλ̓ ἴσως μὲν οὐχ οὕτως ἕκαστα περαίνεται , ἡ δὲ φορὰ διοικοῦσα πάντα καὶ ἡ τῶν ἄστρων κίνησις οὕτως ἕκαστα τίθησιν , ὡς ἂν πρὸς ἄλληλα στάσεως ἔχῃ μεσουρανήσεσι καὶ ἀνατολαῖς , δύσεσί τε καὶ παραβολαῖς . ἀπὸ τούτων γοῦν μαντευόμενοι προλέγουσι περί τε τῶν ἐν τῷ παντὶ ἐσομένων περί τε ἑκάστου , ὅπως τε τύχης καὶ διανοίας οὐχ ἥκιστα ἕξει . ὁρᾶν δὲ καὶ τὰ ἄλλα ζῷά τε καὶ φυτὰ ἀπὸ τῆς τούτων συμπαθείας αὐξόμενά τε καὶ μειούμενα καὶ τὰ ἄλλα παῤ αὐτῶν πάσχοντα , τούς τε τόπους τοὺς ἐπὶ γῆς διαφέροντας ἀλλήλων εἶναι κατά τε τὴν πρὸς τὸ πᾶν σχέσιν καὶ προς ἥλιον μάλιστα : ἀκολουθεῖν δὲ τοῖς τόποις οὐ μόνον τὰ ἄλλα φυτά τε καὶ ζῷα , ἀλλὰ καὶ ἀνθρώπων εἴδη τε καὶ μεγέθη καὶ χρόας καὶ θυμοὺς καὶ ἐπιθυμίας ἐπιτηδεύματά τε καὶ ἤθη . κυρία ἄρα ἡ τοῦ παντὸς πάντων φορά . πρὸς δὴ ταῦτα πρῶτον μὲν ἐκεῖνο ῥητέον , ὅτι καὶ οὗτος ἕτερον τρόπον ἐκείνοις ἀνατίθησι τὰ ἡμέτερα , βουλὰς καὶ πάθη , κακίας τε καὶ ὁρμάς , ἡμῖν δὲ οὐδὲν διδοὺς λίθοις φερομένοις καταλείπει εἶναι , ἀλλ̓ οὐκ ἀνθρώποις ἔχουσι παῤ αὑτῶν καὶ ἐκ τῆς αὑτῶν φύσεως ἔργον . ἀλλὰ χρὴ διδόναι μὲν τὸ ἡμέτερον ἡμῖν , ἥκειν δὲ εἰς τὰ ἡμέτερα ἤδη ὄντα καὶ οἰκεῖα ἡμῶν ἀπὸ τοῦ παντὸς ἄττα , καὶ διαιρούμενον , τίνα μὲν ἡμεῖς ἐργαζόμεθα , τίνα δὲ πάσχομεν ἐξ ἀνάγκης , μὴ πάντα ἐκείνοις ἀνατιθέναι : καὶ ἰέναι μὲν παρὰ τῶν τόπων καὶ τῆς διαφορᾶς τοῦ περιέχοντος εἰς ἡμᾶς οἷον θερμότητας ἢ ψύξεις ἐν τῇ κράσει , ἰέναι δὲ καὶ παρὰ τῶν γονέων : τοῖς γοῦν γονεῦσιν ὅμοιοι καὶ τὰ εἴδη ὡς τὰ πολλὰ καί τινα τῶν ἀλόγων τῆς ψυχῆς παθῶν . οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ὁμοίων ὄντων τοῖς εἴδεσι παρὰ τοὺς τόπους ἔν γε τοῖς ἤθεσι πλείστη παραλλαγὴ καὶ ἐν ταῖς διανοίαις ἐνορᾶται , ὡς ἂν ἀπ̓ ἄλλης ἀρχῆς τῶν τοιούτων ἰόντων . αἵ τε πρὸς τὰς κράσεις τῶν σωμάτων καὶ τὰς ἐπιθυμίας ἐναντιώσεις καὶ ἐνταῦθα πρεπόντως λέγοιντο ἄν . εἰ δ̓ ὅτι εἰς τὴν τῶν ἄστρων σχέσιν ἰδόντες περὶ ἑκάστων λέγουσι τὰ γιγνόμενα , παῤ ἐκείνων ποιεῖσθαι τεκμαίρονται , ὁμοίως ἂν καὶ οἱ ὄρνεις ποιητικοὶ ὧν σημαίνουσιν εἶεν καὶ πάντα , εἰς ἃ βλέποντες οἱ μάντεις προλέγουσιν . ἔτι δὲ καὶ ἐκ τῶνδε ἀκριβέστερον ἄν τις ἐπισκέψαιτο περὶ τούτων . ἅ τις ἂν ἰδὼν εἰς τὴν τῶν ἄστρων σχέσιν , ἣν εἶχον ὅτε ἕκαστος ἐγίνετο , προείπῃ , ταῦτά φασι καὶ γίνεσθαι παῤ αὐτῶν οὐ σημαινόντων μόνον , ἀλλὰ καὶ ποιούντων . ὅταν τοίνυν περὶ εὐγενείας λέγωσιν ὡς ἐξ ἐνδόξων τῶν πατέρων καὶ μητέρων , πῶς ἔνι ποιεῖσθαι λέγειν ταῦτα , ἃ προυπάρχει περὶ τοὺς γονεῖς πρὶν σχέσιν γενέσθαι ταύτην τῶν ἄστρων , ἀφ̓ ἧς προλέγουσι ; καὶ μὴν καὶ γονέων τύχας ἀπὀ τῶν παίδων τῆς γενέσεως καὶ παίδων διαθέσεις οἷαι ἔσονται καὶ ὁποίαις συνέσονται τύχαις ἀπὸ τῶν πατέρων περὶ τῶν οὔπω γεγονότων λέγουσι καὶ ἐξ ἀδελφῶν ἀδελφῶν θανάτους καὶ ἐκ γυναικῶν τὰ περὶ τοὺς ἄνδρας ἀνάπαλίν τε ἐκ τούτων ἐκεῖνα . πῶς ἂν οὖν ἡ ἐπὶ ἑκάστου σχέσις τῶν ἄστρων ποιοῖ , ἃ ἤδη ἐκ πατέρων οὕτως ἕξειν λέγεται ; ἢ γὰρ ἐκεῖνα τὰ πρότερα ἔσται τὰ ποιοῦντα , ἤ , εἰ μὴ ἐκεῖνα ποιεῖ , οὐδὲ ταῦτα . καὶ μὴν καὶ ἡ ὁμοιότης ἐν τοῖς εἴδεσι πρὸς τοὺς γονέας οἴκοθέν φασι καὶ κάλλος καὶ αἶσχος ἰέναι , ἀλλ̓ οὐ παρὰ φορᾶς ἄστρων . εὔλογόν τε κατὰ τοὺς αὐτοὺς χρόνους καὶ ἄλλα ἅμα ζῷά τε παντοδαπὰ καὶ ἀνθρώπους ἅμα γίνεσθαι : οἷς ἅπασιν ἐχρῆν τὰ αὐτὰ εἶναι , οἷς ἡ αὐτὴ σχέσις . πῶς οὖν ἅμα μὲν ἀνθρώπους , ἅμα δὲ τὰ ἄλλα διὰ τῶν σχημάτων ;
Lemmas: ἀλλά ἴσως μέν οὐ οὕτως ἕκαστος περαίνω , ὁ δέ φορά διοικέω πᾶς καί ὁ ὁ ἄστρον κίνησις οὕτως ἕκαστος τίθημι , ὡς ἄν πρός ἀλλήλων στάσις ἔχω μεσουράνησις καί ἀνατολή , δύσις τε καί παραβολή . ἀπό οὗτος γοῦν μαντεύομαι προλέγω περί τε ὁ ἐν ὁ πᾶς εἰμί περί τε ἕκαστος , ὅπως τε τύχη καί διάνοια οὐ ἦκα ἔχω . ὁράω δέ καί ὁ ἄλλος ζῷον τε καί φυτόν ἀπό ὁ οὗτος συμπάθεια αὐξάνω τε καί μειόω καί ὁ ἄλλος παρά αὐτός πάσχω , ὁ τε τόπος ὁ ἐπί γῆ διαφέρω ἀλλήλων εἰμί κατά τε ὁ πρός ὁ πᾶς σχέσις καί πρός ἥλιος μάλα : ἀκολουθέω δέ ὁ τόπος οὐ μόνος ὁ ἄλλος φυτόν τε καί ζῷον , ἀλλά καί ἄνθρωπος εἶδος τε καί μέγεθος καί χροιά καί θυμός καί ἐπιθυμία ἐπιτήδευμα τε καί ἦθος . κύριος ἄρα ὁ ὁ πᾶς πᾶς φορά . πρός δή οὗτος πρῶτος μέν ἐκεῖνος λέγω , ὅτι καί οὗτος ἕτερος τρόπος ἐκεῖνος ἀνατίθημι ὁ ἡμέτερος , βουλή καί πάθος , κακία τε καί ὁρμή , ἐγώ δέ οὐδείς δίδωμι λίθος φέρω καταλείπω εἰμί , ἀλλά οὐ ἄνθρωπος ἔχω παρά ἑαυτοῦ καί ἐκ ὁ ἑαυτοῦ φύσις ἔργον . ἀλλά χρή δίδωμι μέν ὁ ἡμέτερος ἐγώ , ἥκω δέ εἰς ὁ ἡμέτερος ἤδη εἰμί καί οἰκεῖος ἐγώ ἀπό ὁ πᾶς τίς , καί διαιρέω , τίς μέν ἐγώ ἐργάζομαι , τίς δέ πάσχω ἐκ ἀνάγκη , μή πᾶς ἐκεῖνος ἀνατίθημι : καί ἔρχομαι μέν παρά ὁ τόπος καί ὁ διαφορά ὁ περιέχω εἰς ἐγώ οἷος θερμότης ἤ ψῦξις ἐν ὁ κρᾶσις , ἔρχομαι δέ καί παρά ὁ γονεύς : ὁ γοῦν γονεύς ὅμοιος καί ὁ εἶδος ὡς ὁ πολύς καί τις ὁ ἄλογος ὁ ψυχή πάθος . οὐ μήν ἀλλά καί ὅμοιος εἰμί ὁ εἶδος παρά ὁ τόπος ἐν γε ὁ ἦθος πολύς παραλλαγή καί ἐν ὁ διάνοια ἐνοράω , ὡς ἄν ἀπό ἄλλος ἀρχή ὁ τοιοῦτος ἔρχομαι . ὁ τε πρός ὁ κρᾶσις ὁ σῶμα καί ὁ ἐπιθυμία ἐναντίωσις καί ἐνταῦθα πρεπόντως λέγω ἄν . εἰ δέ ὅτι εἰς ὁ ὁ ἄστρον σχέσις ὁράω περί ἕκαστος λέγω ὁ γίγνομαι , παρά ἐκεῖνος ποιέω τεκμαίρομαι , ὅμοιος ἄν καί ὁ ὄρνις ποιητικός ὅς σημαίνω εἰμί καί πᾶς , εἰς ὅς βλέπω ὁ μάντις προλέγω . ἔτι δέ καί ἐκ ὅδε ἀκριβής ἄν τις ἐπισκοπέω περί οὗτος . ὅς τις ἄν ὁράω εἰς ὁ ὁ ἄστρον σχέσις , ὅς ἔχω ὅτε ἕκαστος γίγνομαι , προλέγω , οὗτος φημί καί γίγνομαι παρά αὐτός οὐ σημαίνω μόνος , ἀλλά καί ποιέω . ὅταν τοίνυν περί εὐγένεια λέγω ὡς ἐκ ἔνδοξος ὁ πατήρ καί μήτηρ , πῶς ἔνειμι ποιέω λέγω οὗτος , ὅς προυπάρχω περί ὁ γονεύς πρίν σχέσις γίγνομαι οὗτος ὁ ἄστρον , ἀπό ὅς προλέγω ; καί μήν καί γονεύς τύχη ἀπό ὁ παῖς ὁ γένεσις καί παῖς διάθεσις οἷος εἰμί καί ὁποῖος σύνειμι τύχη ἀπό ὁ πατήρ περί ὁ οὔπω γίγνομαι λέγω καί ἐκ ἀδελφός ἀδελφός θάνατος καί ἐκ γυνή ὁ περί ὁ ἀνήρ ἀνάπαλιν τε ἐκ οὗτος ἐκεῖνος . πῶς ἄν οὖν ὁ ἐπί ἕκαστος σχέσις ὁ ἄστρον ποιέω , ὅς ἤδη ἐκ πατήρ οὕτως ἔχω λέγω ; ἤ γάρ ἐκεῖνος ὁ πρότερος εἰμί ὁ ποιέω , ἤ , εἰ μή ἐκεῖνος ποιέω , οὐδέ οὗτος . καί μήν καί ὁ ὁμοιότης ἐν ὁ εἶδος πρός ὁ γονεύς οἴκοθεν φημί καί κάλλος καί αἶσχος ἔρχομαι , ἀλλά οὐ παρά φορά ἄστρον . εὔλογος τε κατά ὁ αὐτός χρόνος καί ἄλλος ἅμα ζῷον τε παντοδαπός καί ἄνθρωπος ἅμα γίγνομαι : ὅς ἅπας χρή ὁ αὐτός εἰμί , ὅς ὁ αὐτός σχέσις . πῶς οὖν ἅμα μέν ἄνθρωπος , ἅμα δέ ὁ ἄλλος διά ὁ σχῆμα ;