plotinus.enneades 6.8.18
καὶ σὺ ζητῶν μηδὲν ἔξω ζήτει αὐτοῦ , ἀλλ̓ εἴσω πάντα τὰ μετ̓ αὐτόν : αὐτὸν δὲ ἔα . τὸ γὰρ ἔξω αὐτός ἐστι , περίληψις πάντων καὶ μέτρον . ἢ εἴσω ἐν βάθει . τὸ δ̓ ἔξω αὐτοῦ , οἷον κύκλῳ ἐφαπτόμενον αὐτοῦ καὶ ἐξηρτημένον πᾶν , ὁ λόγος καὶ νοῦς : μᾶλλον δ̓ ἂν εἴη νοῦς , καθ̓ ὃ ἐφάπτεται καὶ ᾗ ἐφάπτεται αὐτοῦ καὶ ᾗ ἐξήρτηται , ἅτε παῤ ἐκείνου ἔχων τὸ νοῦς εἶναι . ὥσπερ ἂν οὖν κύκλος ἐφαπτόμενος κέντρου ὁμολογοῖτο ἂν τὴν δύναμιν παρὰ τοῦ κέντρου ἔχειν , καὶ οἷον κεντροειδής , ᾗ γραμμαὶ ἐν κύκλῳ πρὸς κέντρον ἓν συνιοῦσαι τὸ πέρας αὑτῶν τὸ πρὸς τὸ κέντρον ποιοῦσι τοιοῦτον εἶναι οἷον τὸ πρὸς ὃ ἠνέχθησαν καὶ ἀφ̓ οὗ οἷον ἐξέφυσαν , μείζονος ὄντος ἢ κατὰ ταύτας τὰς γραμμὰς καὶ τὰ πέρατα αὐτῶν — καὶ ἔστι μὲν οἷον ἐκεῖνο , ἀμυδρὰ δὲ καὶ οἷον ἴχνη ἐκείνου τοῦ ὅτι δύναται αὐτὰ καὶ τὰς γραμμὰς δυναμένου , αἳ πανταχοῦ ἔχουσιν αὐτό , καὶ ἐμφαίνεται διὰ τῶν γραμμῶν , οἷόν ἐστιν ἐκεῖνο , οἷον ἐξελιχθὲν οὐκ ἐξεληλιγμένον — οὕτω τοι καὶ τὸν νοῦν καὶ τὸ ὂν χρὴ λαμβάνειν , γενόμενον ἐξ ἐκείνου καὶ οἷον ἐκχυθὲν καὶ ἐξελιχθὲν καὶ ἐξηρτημένον ἐκ τῆς αὐτοῦ νοερᾶς φύσεως μαρτυρεῖν τὸν οἷον ἐν ἑνὶ νοῦν οὐ νοῦν ὄντα : ἓν γάρ : ὥσπερ οὐδ̓ ἐκεῖ γραμμὰς οὐδὲ κύκλον τὸ κέντρον , κύκλου δὲ καὶ γραμμῶν πατέρα , ἴχνη αὑτοῦ δόντα καὶ δυνάμει μενούσῃ γραμμὰς καὶ κύκλον οὐ πάντη ἀπηρτημένα αὐτοῦ ῥώμῃ τινὶ γεγεννηκότα . οὕτω τοι κἀκεῖνο τῆς νοερᾶς περιθεούσης δυνάμεως τὸ οἷον ἰνδάλματος αὐτοῦ ἀρχέτυπον ἐν ἑνὶ πολλοῖς καὶ εἰς πολλὰ οἷον κεκινημένου καὶ νοῦ διὰ ταῦτα γενομένου , ἐκείνου πρὸ νοῦ μείναντος , τῆς δυνάμεως αὐτοῦ νοῦν γεννήσαντος , τίς ἂν συντυχία ἢ τί αὐτόματον ἢ τί ὡς συνέβη εἶναι τῆς τοιαύτης δυνάμεως τῆς νοοποιοῦ καὶ ὄντος ποιητικῆς πλησίον ἥκοι ; οἷον γὰρ τὸ ἐν νῷ πολλαχῇ μεῖζον τοιοῦτον τὸ ἐν ἑνὶ ἐκείνῳ ὥσπερ φωτὸς ἐπὶ πολὺ σκεδασθέντος ἐξ ἑνός τινος ἐν αὑτῷ ὄντος διαφανοῦς , εἴδωλον μὲν τὸ σκεδασθέν , τὸ δ̓ ἀφ̓ οὗ τὸ ἀληθές : οὐ μὴν ἀλλοειδὲς τὸ σκεδασθὲν εἴδωλον ὁ νοῦς , ὃς οὐ τύχῃ , ἀλλὰ καθ̓ ἕκαστον αὐτοῦ λόγος καὶ αἰτία . αἴτιον δὲ ἐκεῖνο τοῦ αἰτίου . μειζόνως ἄρα οἷον αἰτιώτατον καὶ ἀληθέστερον αἰτία , ὁμοῦ πάσας ἔχον τὰς μελλούσας ἀπ̓ αὐτοῦ ἔσεσθαι νοερὰς αἰτίας καὶ γεννητικὸν τοῦ οὐχ ὡς ἔτυχεν , ἀλλ̓ ὡς ἠθέλησεν αὐτός . ἡ δὲ θέλησις οὐκ ἄλογος ἦν οὐδὲ τοῦ εἰκῆ οὐδ̓ ὡς ἐπῆλθεν αὐτῷ , ἀλλ̓ ὡς ἔδει , ὡς οὐδενὸς ὄντος ἐκεῖ εἰκῆ . ὅθεν καὶ δέον καὶ καιρὸν ὁ Πλάτων ὡς οἷόν τε ἦν σημῆναι ἐφιέμενος , ὅτι πόρρω τοῦ ὡς ἔτυχεν , ἀλλ̓ ὅπερ ἔστι , τοῦτο δέον . εἰ δὲ τὸ δέον τοῦτο , οὐκ ἀλόγως τοῦτο , καὶ εἰ καιρός , τὸ μάλιστα κυριώτατον ἐν τοῖς μετ̓ αὐτὸ καὶ πρότερον αὑτῷ καὶ οὐχ οἷον ἔτυχε τοῦτό ἐστιν , ἀλλὰ τοῦτό ἐστιν , ὅπερ οἷον ἐβουλήθη αὐτός , εἴπερ τὰ δέοντα βούλεται καὶ ἓν τὸ δέον καὶ ἡ τοῦ δέοντος ἐνέργεια : καὶ ἔστι δέον οὐχ ὡς ὑποκείμενον , ἀλλ̓ ὡς ἐνέργεια πρώτη τοῦτο ἑαυτὴν ἐκφήνασα , ὅπερ ἔδει . οὕτω γὰρ δεῖ αὐτὸν λέγειν ἀδυνατοῦντα λέγειν ὥς τις ἐθέλει .
Lemmas: καί σύ ζητέω μηδείς ἔξω ζητέω αὐτός , ἀλλά εἴσω πᾶς ὁ μετά αὐτός : αὐτός δέ ἐάω . ὁ γάρ ἔξω αὐτός εἰμί , περίληψις πᾶς καί μέτρον . ἤ εἴσω ἐν βάθος . ὁ δέ ἔξω αὐτός , οἷος κύκλος ἐφάπτω αὐτός καί ἐξαρτάω πᾶς , ὁ λόγος καί νόος : μάλα δέ ἄν εἰμί νόος , κατά ὅς ἐφάπτω καί ᾗ ἐφάπτω αὐτός καί ᾗ ἐξαρτάω , ἅτε παρά ἐκεῖνος ἔχω ὁ νόος εἰμί . ὥσπερ ἄν οὖν κύκλος ἐφάπτω κέντρον ὁμολογέω ἄν ὁ δύναμις παρά ὁ κέντρον ἔχω , καί οἷος κεντροειδής , ὅς γραμμή ἐν κύκλος πρός κέντρον εἷς συνέρχομαι ὁ πέρας ἑαυτοῦ ὁ πρός ὁ κέντρον ποιέω τοιοῦτος εἰμί οἷος ὁ πρός ὅς φέρω καί ἀπό ὅς οἷος ἐκφύω , μέγας εἰμί ἤ κατά οὗτος ὁ γραμμή καί ὁ πέρας αὐτός — καί εἰμί μέν οἷος ἐκεῖνος , ἀμυδρός δέ καί οἷος ἴχνος ἐκεῖνος ὁ ὅτι δύναμαι αὐτός καί ὁ γραμμή δύναμαι , ὅς πανταχοῦ ἔχω αὐτός , καί ἐμφαίνω διά ὁ γραμμή , οἷος εἰμί ἐκεῖνος , οἷος ἐξελίσσω οὐ ἐξελίσσω — οὕτως τοι καί ὁ νόος καί ὁ εἰμί χρή λαμβάνω , γίγνομαι ἐκ ἐκεῖνος καί οἷος ἐκχέω καί ἐξελίσσω καί ἐξαρτάω ἐκ ὁ αὐτός νοερός φύσις μαρτυρέω ὁ οἷος ἐν εἷς νόος οὐ νόος εἰμί : εἷς γάρ : ὥσπερ οὐδέ ἐκεῖ γραμμή οὐδέ κύκλος ὁ κέντρον , κύκλος δέ καί γραμμή πατήρ , ἴχνος ἑαυτοῦ δίδωμι καί δύναμις μένω γραμμή καί κύκλος οὐ πάντῃ ἀπαρτάω αὐτός ῥώμη τις γεννάω . οὕτως τοι ἐκεῖνος ὁ νοερός περιθέω δύναμις ὁ οἷος ἴνδαλμα αὐτός ἀρχέτυπος ἐν εἷς πολύς καί εἰς πολύς οἷος κινέω καί νόος διά οὗτος γίγνομαι , ἐκεῖνος πρό νόος μένω , ὁ δύναμις αὐτός νόος γεννάω , τίς ἄν συντυχία ἤ τίς αὐτόματος ἤ τίς ὡς συμβαίνω εἰμί ὁ τοιοῦτος δύναμις ὁ νοοποιός καί εἰμί ποιητικός πλησίον ἥκω ; οἷος γάρ ὁ ἐν νόος πολλαχῆ μέγας τοιοῦτος ὁ ἐν εἷς ἐκεῖνος ὥσπερ φώς ἐπί πολύς σκεδάννυμι ἐκ εἷς τις ἐν ἑαυτοῦ εἰμί διαφανής , εἴδωλον μέν ὁ σκεδάννυμι , ὁ δέ ἀπό ὅς ὁ ἀληθής : οὐ μήν ἀλλοειδής ὁ σκεδάννυμι εἴδωλον ὁ νόος , ὅς οὐ τυγχάνω , ἀλλά κατά ἕκαστος αὐτός λόγος καί αἰτία . αἴτιος δέ ἐκεῖνος ὁ αἴτιος . μέγας ἄρα οἷος αἴτιος καί ἀληθής αἰτία , ὁμοῦ πᾶς ἔχω ὁ μέλλω ἀπό αὐτός εἰμί νοερός αἰτία καί γεννητικός ὁ οὐ ὡς τυγχάνω , ἀλλά ὡς ἐθέλω αὐτός . ὁ δέ θέλησις οὐ ἄλογος εἰμί οὐδέ ὁ εἰκῇ οὐδέ ὡς ἐπέρχομαι αὐτός , ἀλλά ὡς δέω , ὡς οὐδείς εἰμί ἐκεῖ εἰκῇ . ὅθεν καί δέω καί καιρός ὁ Πλάτων ὡς οἷος τε εἰμί σημαίνω ἐφίημι , ὅτι πρόσω ὁ ὡς τυγχάνω , ἀλλά ὅς εἰμί , οὗτος δέω . εἰ δέ ὁ δέω οὗτος , οὐ ἄλογος οὗτος , καί εἰ καιρός , ὁ μάλα κύριος ἐν ὁ μετά αὐτός καί πρότερος ἑαυτοῦ καί οὐ οἷος τυγχάνω οὗτος εἰμί , ἀλλά οὗτος εἰμί , ὅς οἷος βούλομαι αὐτός , εἴπερ ὁ δέω βούλομαι καί εἷς ὁ δέω καί ὁ ὁ δέω ἐνέργεια : καί εἰμί δέω οὐ ὡς ὑπόκειμαι , ἀλλά ὡς ἐνέργεια πρῶτος οὗτος ἑαυτοῦ ἐκφαίνω , ὅς δέω . οὕτως γάρ δέω αὐτός λέγω ἀδυνατέω λέγω ὡς τις ἐθέλω .