plotinus.enneades 6.3.22
ἀλλ̓ ἔστω ταὐτὸν νοούμενον τὸ τῆς ἀλλοιώσεως κατὰ τὸ παρακολουθεῖν τῇ κινήσει τὸ ἄλλο . τί οὖν δεῖ λέγειν τὴν κίνησιν ; ἔστω δὴ ἡ κίνησις , ὡς τύπῳ εἰπεῖν , ἡ ἐκ δυνάμεως ὁδὸς εἰς ἐκεῖνο , ὃ λέγεται δύνασθαι . ὄντος γὰρ δυνάμει τοῦ μέν , ὅτι ἥκοι ἂν εἰς εἶδός τι , οἷον δυνάμει ἀνδριάς , τοῦ δέ , ὅτι ἥκοι ἂν εἰς ἐνέργειαν , οἷον τὸ βαδιστικόν , ὅταν τὸ μὲν προίῃ εἰς ἀνδριάντα , ἡ πρόοδος κίνησις , τὸ δ̓ ἐν τῷ βαδίζειν ᾖ , τὸ βαδίζειν αὐτὸ κίνησις : καὶ ὄρχησις ἐπὶ τοῦ δυναμένου ὀρχεῖσθαι , ὅταν ὀρχῆται . καὶ ἐπὶ μέν τινι κινήσει εἶδος ἄλλο ἐπιγίνεται , ὃ εἰργάσατο ἡ κίνησις , τὸ δὲ ὡς ἁπλοῦν εἶδος ὂν τῆς δυνάμεως οὐδὲν ἔχει μετ̓ αὐτὴν παυσαμένης τῆς κινήσεως : ὥστε , εἴ τις λέγοι τὴν κίνησιν εἶδος ἐγρηγορὸς ἀντίθετον τοῖς ἄλλοις εἴδεσι τοῖς ἑστηκόσιν , ᾗ τὰ μὲν μένει , τὰ δὲ οὔ , καὶ αἴτιον τοῖς ἄλλοις εἴδεσιν , ὅταν μετ̓ αὐτήν τι γίνηται , οὐκ ἂν ἄτοπος εἴη : εἰ δὲ καὶ ζωήν τις λέγοι σωμάτων ταύτην , περὶ ἧς ὁ λόγος νῦν : τὴν γὰρ κίνησιν ταύτην ὁμώνυμον δεῖ λέγειν ταῖς νοῦ καὶ ψυχῆς κινήσεσιν . ὅτι δὲ γένος ἐστίν , οὐχ ἧττον ἄν τις καὶ ἐκ τοῦ μὴ ῥᾴδιον εἶναι ὁρισμῷ ἢ καὶ ἀδύνατον εἶναι λαβεῖν πιστώσαιτο . ἀλλὰ πῶς εἶδός τι , ὅταν πρὸς τὸ χεῖρον ἡ κίνησις , ἢ ὅταν παθητικὴ ἡ κίνησις ; ἢ ὅμοιον , ὥσπερ ἂν ἡ θέρμανσις τὰ μὲν αὔξοι ἡ παρὰ τοῦ ἡλίου , τὰ δὲ εἰς τὸ ἐναντίον ἄγοι : καὶ ᾗ κοινόν τι ἡ κίνησις , καὶ ἡ αὐτὴ ἐπ’ ἀμφοῖν , τοῖς δὲ ὑποκειμένοις τὴν διαφορὰν τὴν δοκοῦσαν ἔχει . ὑγίανσις οὖν καὶ νόσανσις ταὐτόν ; ἢ καθ̓ ὅσον μὲν κίνησις ταὐτόν : τίνι δὲ διοίσει ; πότερα τοῖς ὑποκειμένοις , ἢ καὶ ἄλλῳ ; ἀλλὰ τοῦτο ὕστερον , ὅταν περὶ ἀλλοιώσεως ἐπισκοπῶμεν : νῦν δὲ τί ταὐτὸν ἐν πάσῃ κινήσει σκεπτέον . οὕτω γὰρ ἂν καὶ γένος εἴη . ἢ πολλαχῶς ἂν λέγοιτο καὶ οὕτως ἔσται , ὥσπερ ἂν εἰ τὸ ὄν . πρὸς δὲ τὴν ἀπορίαν , ὅτι ἴσως δεῖ , ὅσαι μὲν εἰς τὸ κατὰ φύσιν ἄγουσιν ἢ ἐνεργοῦσιν ἐν τοῖς κατὰ φύσιν , ταύτας μὲν οἷον εἴδη εἶναι , ὡς εἴρηται , τὰς δὲ εἰς τὰ παρὰ φύσιν ἀγωγὰς ἀνὰ λόγον τίθεσθαι τοῖς ἐφ̓ ἃ ἄγουσιν . ἀλλὰ τί τὸ κοινὸν ἐπί τε ἀλλοιώσεως καὶ αὐξήσεως καὶ γενέσεως καὶ τῶν ἐναντίων τούτοις ἔτι τε τῆς κατὰ τόπον μεταβολῆς , καθ̓ ὃ κινήσεις αὗται πᾶσαι ; ἢ τὸ μὴ ἐν τῷ αὐτῷ ἕκαστον , ἐν ᾧ πρότερον ἦν , εἶναι μηδ̓ ἠρεμεῖν μηδ̓ ἐν ἡσυχίᾳ παντελεῖ , ἀλλά , καθ̓ ὅσον κίνησις πάρεστιν , ἀεὶ πρὸς ἄλλο τὴν ἀγωγὴν ἔχειν , καὶ τὸ ἕτερον οὐκ ἐν τῷ αὐτῷ μένειν : ἀπόλλυσθαι γὰρ τὴν κίνησιν , ὅταν μὴ ἄλλο . διὸ καὶ ἑτερότης οὐκ ἐν τῷ γεγονέναι καὶ μεῖναι ἐν τῷ ἑτέρῳ , ἀλλ̓ ἀεὶ ἑτερότης : ὅθεν καὶ ὁ χρόνος ἕτερον ἀεί , διότι κίνησις αὐτὸν ποιεῖ : μεμετρημένη γὰρ κίνησις οὐ μένουσα : συνθεῖ οὖν αὐτῇ ὡς ἐπὶ φερομένης ὀχούμενος . κοινὸν δὲ πᾶσι τὸ ἐκ δυνάμεως καὶ τοῦ δυνατοῦ εἰς ἐνέργειαν πρόοδον καὶ ἀγωγὴν εἶναι : πᾶν γὰρ τὸ κινούμενον καθ̓ ὁποιανοῦν κίνησιν προυπάρχον δυνάμενον τοῦτο ποιεῖν ἢ πάσχειν ἐν τῷ κινεῖσθαι γίνεται .
Lemmas: ἀλλά εἰμί αὐτός νοέω ὁ ὁ ἀλλοίωσις κατά ὁ παρακολουθέω ὁ κίνησις ὁ ἄλλος . τίς οὖν δέω λέγω ὁ κίνησις ; εἰμί δή ὁ κίνησις , ὡς τύπος λέγω , ὁ ἐκ δύναμις ὁδός εἰς ἐκεῖνος , ὅς λέγω δύναμαι . εἰμί γάρ δύναμις ὁ μέν , ὅτι ἥκω ἄν εἰς εἶδος τις , οἷος δύναμις ἀνδριάς , ὁ δέ , ὅτι ἥκω ἄν εἰς ἐνέργεια , οἷος ὁ βαδιστικός , ὅταν ὁ μέν προέρχομαι εἰς ἀνδριάς , ὁ πρόοδος κίνησις , ὁ δέ ἐν ὁ βαδίζω εἰμί , ὁ βαδίζω αὐτός κίνησις : καί ὄρχησις ἐπί ὁ δύναμαι ὀρχέομαι , ὅταν ὀρχέομαι . καί ἐπί μέν τις κίνησις εἶδος ἄλλος ἐπιγίγνομαι , ὅς ἐργάζομαι ὁ κίνησις , ὁ δέ ὡς ἁπλόος εἶδος εἰμί ὁ δύναμις οὐδείς ἔχω μετά αὐτός παύω ὁ κίνησις : ὥστε , εἰ τις λέγω ὁ κίνησις εἶδος ἐγείρω ἀντίθετος ὁ ἄλλος εἶδος ὁ ἵστημι , ᾗ ὁ μέν μένω , ὁ δέ οὐ , καί αἴτιος ὁ ἄλλος εἶδος , ὅταν μετά αὐτός τις γίγνομαι , οὐ ἄν ἄτοπος εἰμί : εἰ δέ καί ζωή τις λέγω σῶμα οὗτος , περί ὅς ὁ λόγος νῦν : ὁ γάρ κίνησις οὗτος ὁμώνυμος δέω λέγω ὁ νόος καί ψυχή κίνησις . ὅτι δέ γένος εἰμί , οὐ ἥσσων ἄν τις καί ἐκ ὁ μή ῥᾴδιος εἰμί ὁρισμός ἤ καί ἀδύνατος εἰμί λαμβάνω πιστόω . ἀλλά πῶς εἶδος τις , ὅταν πρός ὁ κακός ὁ κίνησις , ἤ ὅταν παθητικός ὁ κίνησις ; ἤ ὅμοιος , ὥσπερ ἄν ὁ θέρμανσις ὁ μέν αὐξάνω ὁ παρά ὁ ἥλιος , ὁ δέ εἰς ὁ ἐναντίος ἄγω : καί ᾗ κοινός τις ὁ κίνησις , καί ὁ αὐτός ἐπί ἄμφω , ὁ δέ ὑπόκειμαι ὁ διαφορά ὁ δοκέω ἔχω . ὑγίανσις οὖν καί νόσανσις αὐτός ; ἤ κατά ὅσος μέν κίνησις αὐτός : τίς δέ διαφέρω ; πότερος ὁ ὑπόκειμαι , ἤ καί ἄλλος ; ἀλλά οὗτος ὕστερον , ὅταν περί ἀλλοίωσις ἐπισκοπέω : νῦν δέ τίς αὐτός ἐν πᾶς κίνησις σκοπέω . οὕτως γάρ ἄν καί γένος εἰμί . ἤ πολλαχῶς ἄν λέγω καί οὕτως εἰμί , ὥσπερ ἄν εἰ ὁ εἰμί . πρός δέ ὁ ἀπορία , ὅτι ἴσως δέω , ὅσος μέν εἰς ὁ κατά φύσις ἄγω ἤ ἐνεργέω ἐν ὁ κατά φύσις , οὗτος μέν οἷος εἶδος εἰμί , ὡς λέγω , ὁ δέ εἰς ὁ παρά φύσις ἀγωγή ἀνά λόγος τίθημι ὁ ἐπί ὅς ἄγω . ἀλλά τίς ὁ κοινός ἐπί τε ἀλλοίωσις καί αὔξησις καί γένεσις καί ὁ ἐναντίος οὗτος ἔτι τε ὁ κατά τόπος μεταβολή , κατά ὅς κίνησις οὗτος πᾶς ; ἤ ὁ μή ἐν ὁ αὐτός ἕκαστος , ἐν ὅς πρότερος εἰμί , εἰμί μηδέ ἠρεμέω μηδέ ἐν ἡσυχία παντελής , ἀλλά , κατά ὅσος κίνησις πάρειμι , ἀεί πρός ἄλλος ὁ ἀγωγή ἔχω , καί ὁ ἕτερος οὐ ἐν ὁ αὐτός μένω : ἀπόλλυμι γάρ ὁ κίνησις , ὅταν μή ἄλλος . διό καί ἑτερότης οὐ ἐν ὁ γίγνομαι καί μένω ἐν ὁ ἕτερος , ἀλλά ἀεί ἑτερότης : ὅθεν καί ὁ χρόνος ἕτερος ἀεί , διότι κίνησις αὐτός ποιέω : μετρέω γάρ κίνησις οὐ μένω : συνθέω οὖν αὐτός ὡς ἐπί φέρω ὀχέω . κοινός δέ πᾶς ὁ ἐκ δύναμις καί ὁ δυνατός εἰς ἐνέργεια πρόοδος καί ἀγωγή εἰμί : πᾶς γάρ ὁ κινέω κατά ὁποῖος κίνησις προυπάρχω δύναμαι οὗτος ποιέω ἤ πάσχω ἐν ὁ κινέω γίγνομαι .