plotinus.enneades 3.7.2
τίνα οὖν ποτε χρὴ φάναι τὸν αἰῶνα εἶναι ; ἆρά γε τὴν νοητὴν αὐτὴν οὐσίαν , ὥσπερ ἂν εἴ τις λέγοι τὸν χρόνον τὸν σύμπαντα οὐρανὸν καὶ κόσμον εἶναι ; καὶ γὰρ αὖ καὶ ταύτην τὴν δόξαν ἔσχον τινές , φασι , περὶ τοῦ χρόνου . ἐπεὶ γὰρ σεμνότατόν τι τὸν αἰῶνα εἶναι φανταζόμεθα καὶ νοοῦμεν , σεμνότατον δὲ τὸ τῆς νοητῆς φύσεως , καὶ οὐκ ἔστιν εἰπεῖν ὅτι σεμνότερον ὁποτερονοῦν : τοῦ δὲ ἐπέκεινα οὐδὲ τοῦτο κατηγορητέον : εἰς ταὐτὸν ἄν τις οὕτω συνάγοι . καὶ γὰρ αὖ ὅ τε κόσμος ὁ νοητὸς ὅ τε αἰὼν περιεκτικὰ ἄμφω καὶ τῶν αὐτῶν . ἀλλ̓ ὅταν τὸ ἕτερον ἐν θατέρῳ λέγωμεν κεῖσθαι , καὶ ὅταν τὸ αἰώνιον κατηγορῶμεν αὐτῶν : ἡ μὲν γάρ , φησι , τοῦ παραδείγματος φύσις ἐτύγχανεν οὖσα αἰώνιος : ἄλλο τὸν αἰῶνα πάλιν αὖ λέγομεν , εἶναι μέντοι περὶ ἐκείνην ἢ ἐν ἐκείνῃ ἢ παρεῖναι ἐκείνῃ φαμέν . τὸ δὲ σεμνὸν ἑκάτερον εἶναι ταυτότητα οὐ δηλοῖ : ἴσως γὰρ ἂν καὶ τῷ ἑτέρῳ αὐτῶν παρὰ τοῦ ἑτέρου τὸ σεμνὸν γίνοιτο . ἥ τε περιοχὴ τῷ μὲν ὡς μερῶν ἔσται , τῷ δὲ αἰῶνι ὁμοῦ τὸ ὅλον οὐχ ὡς μέρος , ἀλλ̓ ὅτι πάντα τὰ τοιαῦτα οἷα αἰώνια κατ̓ αὐτόν . ἀλλ̓ ἆρα κατὰ τὴν στάσιν φατέον ἐκεῖ τὸν αἰῶνα εἶναι , ὥσπερ ἐνταῦθα τὸν χρόνον κατὰ τὴν κίνησίν φασιν ; ἀλλ̓ εἰκότως ἄν τις τὸν αἰῶνα ζητήσειε πότερον ταὐτὸν τῇ στάσει λέγοντες ἢ οὐχ ἁπλῶς , ἀλλὰ τῇ στάσει τῇ περὶ τὴν οὐσίαν . εἰ μὲν γὰρ τῇ στάσει ταὐτόν , πρῶτον μὲν οὐκ ἐροῦμεν αἰώνιον τὴν στάσιν , ὥσπερ οὐδὲ τὸν αἰῶνα αἰώνιον : τὸ γὰρ αἰώνιον τὸ μετέχον αἰῶνος . ἔπειτα ἡ κίνησις πῶς αἰώνιον ; οὕτω γὰρ ἂν καὶ στάσιμον εἴη . εἶτα πῶς ἔχει ἡ τῆς στάσεως ἔννοια ἐν αὑτῇ τὸ ἀεί ; λέγω δὲ οὐ τὸ ἐν χρόνῳ , ἀλλὰ οἷον νοοῦμεν , ὅταν τὸ ἀίδιον λέγωμεν . εἰ δὲ τῇ τῆς οὐσίας στάσει , ἔξω πάλιν αὖ τὰ ἄλλα γένη τοῦ αἰῶνος ποιήσομεν . εἶτα τὸν αἰῶνα οὐ μόνον ἐν στάσει δεῖ νοεῖν , ἀλλὰ καὶ ἐν ἑνί : εἶτα καὶ ἀδιάστατον , ἵνα μὴ ταὐτὸν ᾖ χρόνῳ : ἡ δὲ στάσις οὔτε τὴν τοῦ ἓν οὔτε τὴν τοῦ ἀδιαστάτου ἔχει ἔννοιαν ἐν αὑτῇ , ᾗ στάσις . εἶτα τοῦ μὲν αἰῶνος κατηγοροῦμεν τὸ μένειν ἐν ἑνί : μετέχοι ἂν οὖν στάσεως , ἀλλ̓ οὐκ αὐτοστάσις εἴη .
Lemmas: τίς οὖν ποτέ χρή φημί ὁ αἰών εἰμί ; ἆρα γε ὁ νοητός αὐτός οὐσία , ὥσπερ ἄν εἰ τις λέγω ὁ χρόνος ὁ σύμπας οὐρανός καί κόσμος εἰμί ; καί γάρ αὖ καί οὗτος ὁ δόξα ἔχω τις , φημί , περί ὁ χρόνος . ἐπεί γάρ σεμνός τις ὁ αἰών εἰμί φαντάζω καί νοέω , σεμνός δέ ὁ ὁ νοητός φύσις , καί οὐ εἰμί λέγω ὅτι σεμνός ὁπότερος : ὁ δέ ἐπέκεινα οὐδέ οὗτος κατηγορητέον : εἰς αὐτός ἄν τις οὕτως συνάγω . καί γάρ αὖ ὁ τε κόσμος ὁ νοητός ὁ τε αἰών περιεκτικός ἄμφω καί ὁ αὐτός . ἀλλά ὅταν ὁ ἕτερος ἐν ἕτερος λέγω κεῖμαι , καί ὅταν ὁ αἰώνιος κατηγορέω αὐτός : ὁ μέν γάρ , φημί , ὁ παράδειγμα φύσις τυγχάνω εἰμί αἰώνιος : ἄλλος ὁ αἰών πάλιν αὖ λέγω , εἰμί μέντοι περί ἐκεῖνος ἤ ἐν ἐκεῖνος ἤ πάρειμι ἐκεῖνος φημί . ὁ δέ σεμνός ἑκάτερος εἰμί ταυτότης οὐ δηλόω : ἴσως γάρ ἄν καί ὁ ἕτερος αὐτός παρά ὁ ἕτερος ὁ σεμνός γίγνομαι . ὁ τε περιοχή ὁ μέν ὡς μέρος εἰμί , ὁ δέ αἰών ὁμοῦ ὁ ὅλος οὐ ὡς μέρος , ἀλλά ὅτι πᾶς ὁ τοιοῦτος οἷος αἰώνιος κατά αὐτός . ἀλλά ἆρα κατά ὁ στάσις φημί ἐκεῖ ὁ αἰών εἰμί , ὥσπερ ἐνταῦθα ὁ χρόνος κατά ὁ κίνησις φημί ; ἀλλά ἔοικα ἄν τις ὁ αἰών ζητέω πότερος αὐτός ὁ στάσις λέγω ἤ οὐ ἁπλῶς , ἀλλά ὁ στάσις ὁ περί ὁ οὐσία . εἰ μέν γάρ ὁ στάσις αὐτός , πρῶτος μέν οὐ λέγω αἰώνιος ὁ στάσις , ὥσπερ οὐδέ ὁ αἰών αἰώνιος : ὁ γάρ αἰώνιος ὁ μετέχω αἰών . ἔπειτα ὁ κίνησις πῶς αἰώνιος ; οὕτως γάρ ἄν καί στάσιμος εἰμί . εἶτα πῶς ἔχω ὁ ὁ στάσις ἔννοια ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἀεί ; λέγω δέ οὐ ὁ ἐν χρόνος , ἀλλά οἷος νοέω , ὅταν ὁ ἀίδιος λέγω . εἰ δέ ὁ ὁ οὐσία στάσις , ἔξω πάλιν αὖ ὁ ἄλλος γένος ὁ αἰών ποιέω . εἶτα ὁ αἰών οὐ μόνος ἐν στάσις δέω νοέω , ἀλλά καί ἐν εἷς : εἶτα καί ἀδιάστατος , ἵνα μή αὐτός εἰμί χρόνος : ὁ δέ στάσις οὔτε ὁ ὁ εἷς οὔτε ὁ ὁ ἀδιάστατος ἔχω ἔννοια ἐν ἑαυτοῦ , ᾗ στάσις . εἶτα ὁ μέν αἰών κατηγορέω ὁ μένω ἐν εἷς : μετέχω ἄν οὖν στάσις , ἀλλά οὐ αὐτόστασις εἰμί .