plotinus.enneades 6.2.7
τίνα οὖν ἐστι καὶ πόσα τὰ ἐνορώμενα ; ἐπεὶ δὴ ἐν ψυχῇ εὕρομεν οὐσίαν ἅμα καὶ ζωὴν καὶ τοῦτο κοινὸν ἡ οὐσία ἐπὶ πάσης ψυχῆς , κοινὸν δὲ καὶ ἡ ζωή , ζωὴ δὲ καὶ ἐν νῷ , ἐπεισαγαγόντες καὶ τὸν νοῦν καὶ την τούτου ζωήν , κοινὸν τὸ ἐπὶ πάσῃ ζωῇ τὴν κίνησιν ἕν τι γένος θησόμεθα , οὐσίαν δὲ καὶ κίνησιν τὴν πρώτην ζωὴν οὖσαν δύο γένη θησόμεθα . καὶ γὰρ εἰ ἕν , χωρίζει αὐτὰ τῇ νοήσει τὸ ἓν οὐχ ἓν εὑρών : ἢ οὐκ ἂν δυνηθείη χωρίσαι . ὅρα δὲ καὶ ἐν ἄλλοις σαφῶς τοῦ εἶναι τὴν κίνησιν ἢ τὴν ζωὴν χωριζομένην , εἰ καὶ μὴ ἐν τῷ ἀληθινῷ εἶναι , ἀλλὰ τῇ σκιᾷ καὶ τῷ ὁμωνύμῳ τοῦ εἶναι . ὡς γὰρ ἐν τῇ εἰκόνι τοῦ ἀνθρώπου πολλὰ ἐλλείπει καὶ μάλιστα τὸ κύριον , ἡ ζωή , οὕτω καὶ ἐν τοῖς αἰσθητοῖς τὸ εἶναι σκιὰ τοῦ εἶναι ἀφῃρημένον τοῦ μάλιστα εἶναι , ὃ ἐν τῷ ἀρχετύπῳ ἦν ζωή . ἀλλ̓ οὖν ἔσχομεν ἐντεῦθεν χωρίσαι τοῦ ζῆν τὸ εἶναι καὶ τοῦ εἶναι τὸ ζῆν . ὄντος μὲν δὴ εἴδη πολλὰ καὶ γένος : κίνησις δὲ οὔτε ὑπὸ τὸ ὂν τακτέα οὔτ̓ ἐπὶ τῷ ὄντι , ἀλλὰ μετὰ τοῦ ὄντος , εὑρεθεῖσα ἐν αὐτῷ οὐχ ὡς ἐν ὑποκειμένῳ : ἐνέργεια γὰρ αὐτοῦ καὶ οὐδέτερον ἄνευ τοῦ ἑτέρου ἢ ἐπινοίᾳ , καὶ αἱ δύο φύσεις μία : καὶ γὰρ ἐνεργείᾳ τὸ ὄν , οὐ δυνάμει . καὶ εἰ χωρὶς μέντοι ἑκάτερον λάβοις , καὶ ἐν τῷ ὄντι κίνησις φανήσεται καὶ ἐν τῇ κινήσει τὸ ὄν , οἷον καὶ ἐπὶ τοῦ ἑνὸς ὄντος ἑκάτερον χωρὶς εἶχε θάτερον , ἀλλ̓ ὅμως ἡ διάνοια δύο φησὶ καὶ εἶδος ἑκάτερον διπλοῦν ἕν . κινήσεως δὲ περὶ τὸ ὂν φανείσης οὐκ ἐξιστάσης τὴν ἐκείνου φύσιν , μᾶλλον δ̓ ἐν τῷ εἶναι οἷον τέλειον ποιούσης , ἀεί τε τῆς τοιαύτης φύσεως ἐν τῷ οὕτω κινεῖσθαι μενούσης , εἴ τις μὴ στάσιν ἐπεισάγοι , ἀτοπώτερος ἂν εἴη τοῦ μὴ κίνησιν διδόντος : προχειροτέρα γὰρ ἡ τῆς στάσεως περὶ τὸ ὂν ἔννοια καὶ νόησις τῆς περὶ τὴν κίνησιν οὔσης : τὸ γὰρ κατὰ ταὐτὰ καὶ ὡσαύτως καὶ ἕνα λόγον ἔχον ἐκεῖ . ἔστω δὴ καὶ στάσις ἓν γένος ἕτερον ὂν κινήσεως , ὅπου καὶ ἐναντίον ἂν φανείη . τοῦ δὲ ὄντος ὡς ἕτερον , πολλαχῇ δῆλον ἂν εἴη καὶ διότι , εἰ τῷ ὄντι ταὐτὸν εἴη , οὐ μᾶλλον τῆς κινήσεως ταὐτὸν τῷ ὄντι . διὰ τί γὰρ ἡ μὲν στάσις τῷ ὄντι ταὐτόν , ἡ δὲ κίνησις οὔ , ζωή τις αὐτοῦ καὶ ἐνέργεια καὶ τῆς οὐσίας καὶ αὐτοῦ τοῦ εἶναι ; ἀλλ̓ ὥσπερ ἐχωρίζομεν τὴν κίνησιν αὐτοῦ ὡς ταὐτόν τε καὶ οὐ ταὐτὸν αὐτῷ καὶ ὡς δύο ἄμφω ἐλέγομεν καὶ αυ ἕν , τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ τὴν στάσιν χωριοῦμεν αὐτοῦ καὶ αὖ οὐ χωριοῦμεν τοσοῦτον χωρίζοντες τῷ νῷ , ὅσον ἄλλο γένος θέσθαι ἐν τοῖς οὖσιν : ἢ εἰ συνάγοιμεν πάντη εἰς ἓν τὴν στάσιν καὶ τὸ ὄν , μηδὲν μηδαμῇ διαφέρειν λέγοντες τό τε ὂν τῇ κινήσει ὡσαύτως , τὴν στάσιν καὶ τὴν κίνησιν διὰ μέσου τοῦ ὄντος εἰς ταὐτὸν συνάξομεν , καὶ ἔσται ἡμῖν ἡ κίνησις καὶ ἡ στάσις ἕν .
Lemmas: τίς οὖν εἰμί καί πόσος ὁ ἐνοράω ; ἐπεί δή ἐν ψυχή εὑρίσκω οὐσία ἅμα καί ζωή καί οὗτος κοινός ὁ οὐσία ἐπί πᾶς ψυχή , κοινός δέ καί ὁ ζωή , ζωή δέ καί ἐν νόος , ἐπεισάγω καί ὁ νόος καί ὁ οὗτος ζωή , κοινός ὁ ἐπί πᾶς ζωή ὁ κίνησις εἷς τις γένος τίθημι , οὐσία δέ καί κίνησις ὁ πρῶτος ζωή εἰμί δύο γένος τίθημι . καί γάρ εἰ εἷς , χωρίζω αὐτός ὁ νόησις ὁ εἷς οὐ εἷς εὑρίσκω : ἤ οὐ ἄν δύναμαι χωρίζω . ὁράω δέ καί ἐν ἄλλος σαφής ὁ εἰμί ὁ κίνησις ἤ ὁ ζωή χωρίζω , εἰ καί μή ἐν ὁ ἀληθινός εἰμί , ἀλλά ὁ σκιά καί ὁ ὁμώνυμος ὁ εἰμί . ὡς γάρ ἐν ὁ εἰκών ὁ ἄνθρωπος πολύς ἐλλείπω καί μάλα ὁ κύριος , ὁ ζωή , οὕτως καί ἐν ὁ αἰσθητός ὁ εἰμί σκιά ὁ εἰμί ἀφαιρέω ὁ μάλα εἰμί , ὅς ἐν ὁ ἀρχέτυπον εἰμί ζωή . ἀλλά οὖν ἔχω ἐντεῦθεν χωρίζω ὁ ζάω ὁ εἰμί καί ὁ εἰμί ὁ ζάω . εἰμί μέν δή εἶδος πολύς καί γένος : κίνησις δέ οὔτε ὑπό ὁ εἰμί τακτέον οὔτε ἐπί ὁ εἰμί , ἀλλά μετά ὁ εἰμί , εὑρίσκω ἐν αὐτός οὐ ὡς ἐν ὑπόκειμαι : ἐνέργεια γάρ αὐτός καί οὐδέτερος ἄνευ ὁ ἕτερος ἤ ἐπίνοια , καί ὁ δύο φύσις εἷς : καί γάρ ἐνέργεια ὁ εἰμί , οὐ δύναμις . καί εἰ χωρίς μέντοι ἑκάτερος λαμβάνω , καί ἐν ὁ εἰμί κίνησις φαίνω καί ἐν ὁ κίνησις ὁ εἰμί , οἷος καί ἐπί ὁ εἷς εἰμί ἑκάτερος χωρίς ἔχω ἕτερος , ἀλλά ὅμως ὁ διάνοια δύο φημί καί εἶδος ἑκάτερος διπλόος εἷς . κίνησις δέ περί ὁ εἰμί φαίνω οὐ ἐξίστημι ὁ ἐκεῖνος φύσις , μάλα δέ ἐν ὁ εἰμί οἷος τέλειος ποιέω , ἀεί τε ὁ τοιοῦτος φύσις ἐν ὁ οὕτως κινέω μένω , εἰ τις μή στάσις ἐπεισάγω , ἄτοπος ἄν εἰμί ὁ μή κίνησις δίδωμι : πρόχειρος γάρ ὁ ὁ στάσις περί ὁ εἰμί ἔννοια καί νόησις ὁ περί ὁ κίνησις εἰμί : ὁ γάρ κατά αὐτός καί ὡσαύτως καί εἷς λόγος ἔχω ἐκεῖ . εἰμί δή καί στάσις εἷς γένος ἕτερος εἰμί κίνησις , ὅπου καί ἐναντίος ἄν φαίνω . ὁ δέ εἰμί ὡς ἕτερος , πολλαχῆ δῆλος ἄν εἰμί καί διότι , εἰ ὁ εἰμί αὐτός εἰμί , οὐ μάλα ὁ κίνησις αὐτός ὁ εἰμί . διά τίς γάρ ὁ μέν στάσις ὁ εἰμί αὐτός , ὁ δέ κίνησις οὐ , ζωή τις αὐτός καί ἐνέργεια καί ὁ οὐσία καί αὐτός ὁ εἰμί ; ἀλλά ὥσπερ χωρίζω ὁ κίνησις αὐτός ὡς αὐτός τε καί οὐ αὐτός αὐτός καί ὡς δύο ἄμφω λέγω καί αὖ εἷς , ὁ αὐτός τρόπος καί ὁ στάσις χωρίζω αὐτός καί αὖ οὐ χωρίζω τοσοῦτος χωρίζω ὁ νόος , ὅσος ἄλλος γένος τίθημι ἐν ὁ εἰμί : ἤ εἰ συνάγω πάντῃ εἰς εἷς ὁ στάσις καί ὁ εἰμί , μηδείς μηδαμῇ διαφέρω λέγω ὁ τε εἰμί ὁ κίνησις ὡσαύτως , ὁ στάσις καί ὁ κίνησις διά μέσος ὁ εἰμί εἰς αὐτός συνάγω , καί εἰμί ἐγώ ὁ κίνησις καί ὁ στάσις εἷς .