plotinus.enneades 6.6.10
ἑστὼς οὖν τὸ ὂν ἐν πλήθει ἀριθμός , ὅτε πολὺ μὲν ἠγείρετο , παρασκευὴ δὲ οἷον ἦν πρὸς τὰ ὄντα καὶ προτύπωσις καὶ οἷον ἑνάδες τόπον ἔχουσαι τοῖς ἐπ’ αὐτὰς ἱδρυθησομένοις . καὶ γὰρ καὶ νῦν ʽτοσοῦτον βούλομαἴ φησι ʽπλῆθος χρυσοῦ ἢ οἰκιῶν̓ . καὶ ἓν μὲν ὁ χρυσός , βούλεται δὲ οὐ τὸν ἀριθμὸν χρυσὸν ποιῆσαι , ἀλλὰ τὸν χρυσὸν ἀριθμόν , καὶ τὸν ἀριθμὸν ἤδη ἔχων ἐπιθεῖναι ζητεῖ τοῦτον τῷ χρυσῷ , ὥστε συμβῆναι τῷ χρυσῷ τοσούτῳ γενέσθαι . εἰ δὲ τὰ ὄντα μὲν ἐγίνετο πρὸ ἀριθμοῦ , ὁ δ̓ ἀριθμὸς ἐπ’ αὐτοῖς ἐπεθεωρεῖτο τοσαῦτα κινηθείσης τῆς ἀριθμούσης φύσεως , ὅσα τὰ ἀριθμητά , κατὰ συντυχίαν ἦν ἂν τοσαῦτα καὶ οὐ κατὰ πρόθεσιν τοσαῦτα , ὅσα ἐστίν . εἰ οὖν μὴ εἰκῆ τοσαῦτα , ὁ ἀριθμὸς αἴτιος προὼν τοῦ τοσαῦτα : τοῦτο δέ ἐστιν , ἤδη ὄντος ἀριθμοῦ μετέσχε τὰ γενόμενα τοῦ τοσαῦτα , καὶ ἕκαστον μὲν τοῦ ἓν μετέσχεν , ἵνα ἓν ᾖ . ἔστι δὲ ὂν παρὰ τοῦ ὄντος , ἐπεὶ καὶ τὸ ὂν παῤ αὑτοῦ ὄν : ἓν δὲ παῤ αὐτοῦ ἕν : ἕκαστόν τε ἕν , εἰ ὁμοῦ πολλὰ ἦν τὸ ἓν τὸ ἐπ’ αὐτοῖς , ὡς τριὰς ἓν καὶ τὰ πάντα ὄντα οὕτως ἕν , οὐχ ὡς τὸ ἓν τὸ κατὰ τὴν μονάδα , ἀλλ̓ ὡς ἓν ἡ μυριὰς ἢ ἄλλος τις ἀριθμός . ἐπεὶ καὶ ὁ λέγων ἤδη πράγματα μύρια γενόμενα , εἰ εἶπε μύρια ὁ ἀριθμῶν , οὐ παῤ αὑτῶν φησι τὰ μύρια προσφωνεῖσθαι δεικνύντων ὥσπερ τὰ χρώματα αὐτῶν , ἀλλὰ τῆς διανοίας λεγούσης τοσαῦτα : εἰ γὰρ μὴ λέγοι , οὐκ ἂν εἰδείη , ὅσον τὸ πλῆθος . πῶς οὖν ἐρεῖ ; ἢ ἐπιστάμενος ἀριθμεῖν : τοῦτο δέ , εἰ ἀριθμόν εἰδείη . εἰδείη δ̓ ἄν , εἰ εἴη ἀριθμός . ἀγνοεῖν δὲ τὴν φύσιν ἐκείνην , ὅσα ἐστὶ τὸ πλῆθος , ἄτοπον , μᾶλλον δὲ ἀδύνατον . ὥσπερ τοίνυν εἰ λέγοι τις ἀγαθά , ἢ τὰ παῤ αὑτῶν τοιαῦτα λέγει , ἢ κατηγορεῖ τὸ ἀγαθὸν ὡς συμβεβηκὸς αὐτῶν : καὶ εἰ τὰ πρῶτα λέγοι , ὑπόστασιν λέγει τὴν πρώτην , εἰ δὲ οἷς συμβέβηκε τὸ ἀγαθόν , δεῖ εἶναι φύσιν ἀγαθοῦ , ἵνα καὶ ἄλλοις συμβεβήκῃ , ἢ τὸ αἴτιον τὸ πεποιηκὸς καὶ ἐν ἄλλῳ εἶναι , ἢ αὐτοαγαθὸν ἢ γεγεννηκὸς τὸ ἀγαθὸν ἐν φύσει οἰκείᾳ : οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν ὄντων ὁ λέγων ἀριθμόν , οἷον δεκάδα , ἢ αὐτὴν ὑφεστῶσαν δεκάδα ἂν λέγοι , ἢ οἷς συμβέβηκε δεκὰς λέγων αὐτὴν δεκάδα ἀναγκάζοιτο ἂν τίθεσθαι ἐφ̓ ἑαυτῆς οὐκ ἄλλο τι ἢ δεκάδα οὖσαν . ἀνάγκη τοίνυν , εἰ τὰ ὄντα δεκάδα λέγοι , ἢ αὐτὰ δεκάδα εἶναι ἢ πρὸ αὐτῶν ἄλλην δεκάδα εἶναι οὐκ ἄλλο τι ἢ αὐτὸ τοῦτο δεκάδα οὖσαν . καθόλου τοίνυν δεικτέον , ὅτι πᾶν ὅ τι περ ἂν κατ̓ ἄλλου κατηγορῆται παῤ ἄλλου ἐλήλυθεν εἰς ἐκεῖνο , ἢ ἐνέργειά ἐστιν ἐκείνου . καὶ εἰ τοιοῦτον , οἷον μὴ ποτὲ μὲν παρεῖναι , ποτὲ δὲ μὴ παρεῖναι , ἀλλ̓ ἀεὶ μετ̓ ἐκείνου εἶναι , εἰ οὐσία ἐκεῖνο , οὐσία καὶ αὐτὸ καὶ οὐ μᾶλλον ἐκεῖνο ἢ αὐτὸ οὐσία : εἰ δὲ μὴ οὐσίαν διδοίη , ἀλλ̓ οὖν τῶν ὄντων καὶ ὄν . καὶ εἰ μὲν δύναιτο τὸ πρᾶγμα ἐκεῖνο νοεῖσθαι ἄνευ τῆς ἐνεργείας αὐτοῦ , ἅμα μὲν εἶναι οὐδὲν ἧττον ἐκείνῳ , ὕστερον δὲ τῇ ἐπινοίᾳ τάττεσθαι παῤ ἡμῶν : εἰ δὲ μὴ παρεπινοεῖσθαι οἷόν τε ἄνευ ἐκείνου , οἷον ἄνθρωπον ἄνευ τοῦ ἕν , ἢ οὐχ ὕστερον αὐτοῦ , ἀλλὰ συνυπάρχον , ἢ πρότερον αὐτοῦ , ἵνα αὐτὸ δἰ ἐκεῖνο ὑπάρχῃ : ἡμεῖς δέ φαμεν πρότερον τὸ ἓν καὶ τὸν ἀριθμόν .
Lemmas: ἵστημι οὖν ὁ εἰμί ἐν πλῆθος ἀριθμός , ὅτε πολύς μέν ἀγείρω , παρασκευή δέ οἷος εἰμί πρός ὁ εἰμί καί προτύπωσις καί οἷος ἑνάς τόπος ἔχω ὁ ἐπί αὐτός ἱδρύω . καί γάρ καί νῦν ἵστημι βούλομαι φημί πλῆθος χρυσός ἤ οἰκία . καί εἷς μέν ὁ χρυσός , βούλομαι δέ οὐ ὁ ἀριθμός χρυσός ποιέω , ἀλλά ὁ χρυσός ἀριθμός , καί ὁ ἀριθμός ἤδη ἔχω ἐπιτίθημι ζητέω οὗτος ὁ χρυσός , ὥστε συμβαίνω ὁ χρυσός τοσοῦτος γίγνομαι . εἰ δέ ὁ εἰμί μέν γίγνομαι πρό ἀριθμός , ὁ δέ ἀριθμός ἐπί αὐτός ἐπιθεωρέω τοσοῦτος κινέω ὁ ἀριθμέω φύσις , ὅσος ὁ ἀριθμητός , κατά συντυχία εἰμί ἄν τοσοῦτος καί οὐ κατά πρόθεσις τοσοῦτος , ὅσος εἰμί . εἰ οὖν μή εἰκῇ τοσοῦτος , ὁ ἀριθμός αἴτιος προέρχομαι ὁ τοσοῦτος : οὗτος δέ εἰμί , ἤδη εἰμί ἀριθμός μετέχω ὁ γίγνομαι ὁ τοσοῦτος , καί ἕκαστος μέν ὁ εἷς μετέχω , ἵνα εἷς εἰμί . εἰμί δέ εἰμί παρά ὁ εἰμί , ἐπεί καί ὁ εἰμί παρά ἑαυτοῦ εἰμί : εἷς δέ παρά αὐτός εἷς : ἕκαστος τε εἷς , εἰ ὁμοῦ πολύς εἰμί ὁ εἷς ὁ ἐπί αὐτός , ὡς τριάς εἷς καί ὁ πᾶς εἰμί οὕτως εἷς , οὐ ὡς ὁ εἷς ὁ κατά ὁ μονάς , ἀλλά ὡς εἷς ὁ μυριάς ἤ ἄλλος τις ἀριθμός . ἐπεί καί ὁ λέγω ἤδη πρᾶγμα μυρίος γίγνομαι , εἰ λέγω μυρίος ὁ ἀριθμέω , οὐ παρά ἑαυτοῦ φημί ὁ μυρίος προσφωνέω δείκνυμι ὥσπερ ὁ χρῶμα αὐτός , ἀλλά ὁ διάνοια λέγω τοσοῦτος : εἰ γάρ μή λέγω , οὐ ἄν οἶδα , ὅσος ὁ πλῆθος . πῶς οὖν λέγω ; ἤ ἐπίσταμαι ἀριθμέω : οὗτος δέ , εἰ ἀριθμός οἶδα . οἶδα δέ ἄν , εἰ εἰμί ἀριθμός . ἀγνοέω δέ ὁ φύσις ἐκεῖνος , ὅσος εἰμί ὁ πλῆθος , ἄτοπος , μάλα δέ ἀδύνατος . ὥσπερ τοίνυν εἰ λέγω τις ἀγαθός , ἤ ὁ παρά ἑαυτοῦ τοιοῦτος λέγω , ἤ κατηγορέω ὁ ἀγαθός ὡς συμβαίνω αὐτός : καί εἰ ὁ πρῶτος λέγω , ὑπόστασις λέγω ὁ πρῶτος , εἰ δέ ὅς συμβαίνω ὁ ἀγαθός , δέω εἰμί φύσις ἀγαθός , ἵνα καί ἄλλος συμβαίνω , ἤ ὁ αἴτιος ὁ ποιέω καί ἐν ἄλλος εἰμί , ἤ αὐτοαγαθός ἤ γεννάω ὁ ἀγαθός ἐν φύσις οἰκεῖος : οὕτως καί ἐπί ὁ εἰμί ὁ λέγω ἀριθμός , οἷος δεκάς , ἤ αὐτός ὑφίστημι δεκάς ἄν λέγω , ἤ ὅς συμβαίνω δεκάς λέγω αὐτός δεκάς ἀναγκάζω ἄν τίθημι ἐπί ἑαυτοῦ οὐ ἄλλος τις ἤ δεκάς εἰμί . ἀνάγκη τοίνυν , εἰ ὁ εἰμί δεκάς λέγω , ἤ αὐτός δεκάς εἰμί ἤ πρό αὐτός ἄλλος δεκάς εἰμί οὐ ἄλλος τις ἤ αὐτός οὗτος δεκάς εἰμί . καθόλου τοίνυν δείκνυμι , ὅτι πᾶς ὅς τις περ ἄν κατά ἄλλος κατηγορέω παρά ἄλλος ἔρχομαι εἰς ἐκεῖνος , ἤ ἐνέργεια εἰμί ἐκεῖνος . καί εἰ τοιοῦτος , οἷος μή ποτέ μέν πάρειμι , ποτέ δέ μή πάρειμι , ἀλλά ἀεί μετά ἐκεῖνος εἰμί , εἰ οὐσία ἐκεῖνος , οὐσία καί αὐτός καί οὐ μάλα ἐκεῖνος ἤ αὐτός οὐσία : εἰ δέ μή οὐσία δίδωμι , ἀλλά οὖν ὁ εἰμί καί εἰμί . καί εἰ μέν δύναμαι ὁ πρᾶγμα ἐκεῖνος νοέω ἄνευ ὁ ἐνέργεια αὐτός , ἅμα μέν εἰμί οὐδείς ἥσσων ἐκεῖνος , ὕστερον δέ ὁ ἐπίνοια τάσσω παρά ἐγώ : εἰ δέ μή παρεπινοέω οἷος τε ἄνευ ἐκεῖνος , οἷος ἄνθρωπος ἄνευ ὁ εἷς , ἤ οὐ ὕστερον αὐτός , ἀλλά συνυπάρχω , ἤ πρότερος αὐτός , ἵνα αὐτός διά ἐκεῖνος ὑπάρχω : ἐγώ δέ φημί πρότερος ὁ εἷς καί ὁ ἀριθμός .