plotinus.enneades 1.8.6
ἐπισκεπτέον δὲ καὶ πῶς λέγεται μὴ ἂν ἀπολέσθαι τὰ κακά , ἀλλ̓ εἶναι ἐξ ἀνάγκης : καὶ ἐν θεοῖς μὲν οὐκ εἶναι , περιπολεῖν δὲ τὴν θνητὴν φύσιν καὶ τόνδε τὸν τόπον ἀεί . ἆῤ οὖν οὕτως εἴρηται , ὡς τοῦ μὲν οὐρανοῦ καθαροῦ κακῶν ὄντος ἀεὶ ἐν τάξει ἰόντος καὶ κόσμῳ φερομένου καὶ μήτε ἀδικίας ἐκεῖ οὔσης μήτε ἄλλης κακίας μήτε ἀδικοῦντα ἄλληλα , κόσμῳ δὲ φερόμενα , ἐν γῇ δὲ τῆς ἀδικίας καὶ τῆς ἀταξίας οὔσης ; τοῦτο γάρ ἐστιν ἡ θνητὴ φύσις καὶ ὅδε ὁ τόπος . ἀλλὰ τὸ ἐντεῦθεν φεύγειν δεῖν οὐκέτι περὶ τῶν ἐπὶ γῆς λέγεται . φυγὴ γάρ , φησιν , οὐ τὸ ἐκ γῆς ἀπελθεῖν , ἀλλὰ καὶ ὄντα ἐπὶ γῆς δίκαιον καὶ ὅσιον εἶναι μετὰ φρονήσεως , ὡς εἶναι τὸ λεγόμενον φεύγειν κακίαν δεῖν , ὥστε τὰ κακὰ αὐτῷ ἡ κακία καὶ ὅσα ἐκ κακίας : καὶ τοῦ προσδιαλεγομένου δὲ ἀναίρεσιν λέγοντος κακῶν ἔσεσθαι , εἰ πείθοι τοὺς ἀνθρώπους ἃ λέγει , ὁ δέ φησι μὴ δύνασθαι τοῦτο γενέσθαι : τὰ γὰρ κακὰ εἶναι ἀνάγκῃ , ἐπείπερ τοὐναντίον τι δεῖ εἶναι τῷ ἀγαθῷ . τὴν μὲν οὖν κακίαν τὴν περὶ ἄνθρωπον πῶς οἷόν τε ἐναντίον εἶναι ἐκείνῳ τῷ ἀγαθῷ ; ἐναντίον γὰρ τοῦτο τῇ ἀρετῇ , αὕτη δὲ οὐ τὸ ἀγαθόν , ἀλλὰ ἀγαθόν , ὃ κρατεῖν τῆς ὕλης ποιεῖ . ἐκείνῳ δὲ τῷ ἀγαθῷ πῶς ἄν τι εἴη ἐναντίον ; οὐ γὰρ δὴ ποιόν : εἶτα τίς ἀνάγκη πανταχοῦ , εἰ θάτερον τῶν ἐναντίων , καὶ θάτερον ; ἐνδεχέσθω μὲν γὰρ καὶ ἔστω γε καὶ τὸ ἐναντίον τοῦ ἐναντίου αὐτῷ ὄντος — οἷον ὑγιείας οὔσης ἐνδέχεται καὶ νόσον εἶναι — οὐ μὴν ἐξ ἀνάγκης . ἢ οὐκ ἀνάγκη λέγειν αὐτόν , ὡς ἐπὶ παντὸς ἐναντίου τοῦτο ἀληθές , ἀλλ̓ ἐπὶ τοῦ ἀγαθοῦ εἴρηται . ἀλλ̓ εἰ οὐσία τἀγαθόν , πῶς ἐστιν αὐτῷ τι ἐναντίον , ἢ τῷ ἐπέκεινα οὐσίας ; τὸ μὲν οὖν μὴ εἶναι μηδὲν οὐσίᾳ ἐναντίον ἐπὶ τῶν καθ̓ ἕκαστα οὐσιῶν ἐστι πιστὸν τῇ ἐπαγωγῇ δεδειγμένον : . ὅλως δὲ οὐκ ἔστι δεδειγμένον . ἀλλὰ τί τῇ καθόλου οὐσίᾳ ἔσται ἐναντίον καὶ ὅλως τοῖς πρώτοις ; ἢ τῇ μὲν οὐσίᾳ ἡ μὴ οὐσία , τῇ δὲ ἀγαθοῦ φύσει ἥτις ἐστὶ κακοῦ φύσις καὶ ἀρχή : ἀρχαὶ γὰρ ἄμφω , ἡ μὲν κακῶν , ἡ δὲ ἀγαθῶν : καὶ πάντα τὰ ἐν τῇ φύσει ἑκατέρᾳ ἐναντία : ὥστε καὶ τὰ ὅλα ἐναντία καὶ μᾶλλον ἐναντία ἢ τὰ ἄλλα . τὰ μὲν γὰρ ἄλλα ἐναντία ἢ ἐν τῷ αὐτῷ εἴδει ὄντα ἢ ἐν τῷ αὐτῷ γένει καὶ κοινοῦ τινός ἐστι μετειληφότα ἐν οἷς ἐστιν : ὅσα δὲ χωρίς ἐστι , καὶ ἃ τῷ ἑτέρῳ ἐστὶ συμπλήρωσις τοῦ ὅ ἐστι , ὧν τἀναντία ἐν τῷ ἑτέρῳ ἐστί , πῶς οὐ μάλιστα ἂν εἴη ἐναντία , εἴπερ ἐναντία τὰ πλεῖστον ἀλλήλων ἀφεστηκότα ; πέρατι δὴ καὶ μέτρῳ καὶ τοῖς ἄλλοις , ὅσα ἔνεστιν ἐν τῇ θείᾳ φύσει , ἀπειρία καὶ ἀμετρία καὶ τὰ ἄλλα , ὅσα ἔχει ἡ κακὴ φύσις , ἐναντία : ὥστε καὶ τὸ ὅλον τῷ ὅλῳ ἐναντίον . καὶ τὸ εἶναι δὲ ψευδόμενον ἔχει καὶ πρώτως καὶ ὄντως ψεῦδος : τῷ δὲ τὸ ἀληθῶς εἶναι : ὥστε καὶ κατὰ τὸ ψεῦδος τῷ ἀληθεῖ ἐναντίον καὶ τὸ κατ̓ οὐσίαν τῷ κατ̓ οὐσίαν αὐτοῖς ἐναντίον . ὥστε ἡμῖν ἀναπέφανται τὸ μὴ πανταχοῦ οὐσίᾳ μηδὲν εἶναι ἐναντίον : ἐπεὶ καὶ ἐπὶ πυρὸς καὶ ὕδατος ἐδεξάμεθα ἂν εἶναι ἐναντία , εἰ μὴ κοινὸν ἦν ἡ ὕλη ἐν αὐτοῖς , ἐφ̓ ἧς τὸ θερμὸν καὶ ξηρὸν καὶ ὑγρὸν καὶ ψυχρὸν συμβεβηκότα ἐγίγνετο : εἰ δ̓ ἐπ’ αὐτῶν ἦν μόνα τὴν οὐσίαν αὐτῶν συμπληροῦντα ἄνευ τοῦ κοινοῦ , ἐγίγνετο ἂν καὶ ἐνταῦθα οὐσία οὐσίᾳ ἐναντίον . τὰ ἄρα πάντη κεχωρισμένα καὶ μηδὲν ἔχοντα κοινὸν καὶ πλείστην ἀπόστασιν ἔχοντα ἐν τῇ φύσει αὐτῶν ἐναντία : ἐπείπερ ἡ ἐναντίωσις οὐχ ᾗ ποῖόν τι οὐδὲ ὅλως ὁτιοῦν γένος τῶν ὄντων , ἀλλ̓ ᾗ πλεῖστον ἀλλήλων κεχώρισται καὶ ἐξ ἀντιθέτων συνέστηκε καὶ τὰ ἐναντία ποιεῖ .
Lemmas: ἐπισκοπέω δέ καί πῶς λέγω μή ἄν ἀπόλλυμι ὁ κακός , ἀλλά εἰμί ἐκ ἀνάγκη : καί ἐν θεός μέν οὐ εἰμί , περιπολέω δέ ὁ θνητός φύσις καί ὅδε ὁ τόπος ἀεί . ἆρα οὖν οὕτως λέγω , ὡς ὁ μέν οὐρανός καθαρός κακός εἰμί ἀεί ἐν τάξις ἔρχομαι καί κόσμος φέρω καί μήτε ἀδικία ἐκεῖ εἰμί μήτε ἄλλος κακία μήτε ἀδικέω ἀλλήλων , κόσμος δέ φέρω , ἐν γῆ δέ ὁ ἀδικία καί ὁ ἀταξία εἰμί ; οὗτος γάρ εἰμί ὁ θνητός φύσις καί ὅδε ὁ τόπος . ἀλλά ὁ ἐντεῦθεν φεύγω δέω οὐκέτι περί ὁ ἐπί γῆ λέγω . φυγή γάρ , φημί , οὐ ὁ ἐκ γῆ ἀπέρχομαι , ἀλλά καί εἰμί ἐπί γῆ δίκαιος καί ὅσιος εἰμί μετά φρόνησις , ὡς εἰμί ὁ λέγω φεύγω κακία δέω , ὥστε ὁ κακός αὐτός ὁ κακία καί ὅσος ἐκ κακία : καί ὁ προσδιαλέγομαι δέ ἀναίρεσις λέγω κακός εἰμί , εἰ πείθω ὁ ἄνθρωπος ὅς λέγω , ὁ δέ φημί μή δύναμαι οὗτος γίγνομαι : ὁ γάρ κακός εἰμί ἀνάγκη , ἐπεί ἐναντίος τις δέω εἰμί ὁ ἀγαθός . ὁ μέν οὖν κακία ὁ περί ἄνθρωπος πῶς οἷος τε ἐναντίος εἰμί ἐκεῖνος ὁ ἀγαθός ; ἐναντίος γάρ οὗτος ὁ ἀρετή , οὗτος δέ οὐ ὁ ἀγαθός , ἀλλά ἀγαθός , ὅς κρατέω ὁ ὕλη ποιέω . ἐκεῖνος δέ ὁ ἀγαθός πῶς ἄν τις εἰμί ἐναντίος ; οὐ γάρ δή ποιός : εἶτα τίς ἀνάγκη πανταχοῦ , εἰ ἕτερος ὁ ἐναντίος , καί ἕτερος ; ἐνδέχομαι μέν γάρ καί εἰμί γε καί ὁ ἐναντίος ὁ ἐναντίος αὐτός εἰμί — οἷος ὑγίεια εἰμί ἐνδέχομαι καί νόσος εἰμί — οὐ μήν ἐκ ἀνάγκη . ἤ οὐ ἀνάγκη λέγω αὐτός , ὡς ἐπί πᾶς ἐναντίος οὗτος ἀληθής , ἀλλά ἐπί ὁ ἀγαθός λέγω . ἀλλά εἰ οὐσία ἀγαθός , πῶς εἰμί αὐτός τις ἐναντίος , ἤ ὁ ἐπέκεινα οὐσία ; ὁ μέν οὖν μή εἰμί μηδείς οὐσία ἐναντίος ἐπί ὁ κατά ἕκαστος οὐσία εἰμί πιστός ὁ ἐπαγωγή δείκνυμι : . ὅλος δέ οὐ εἰμί δείκνυμι . ἀλλά τίς ὁ καθόλου οὐσία εἰμί ἐναντίος καί ὅλος ὁ πρῶτος ; ἤ ὁ μέν οὐσία ὁ μή οὐσία , ὁ δέ ἀγαθός φύσις ὅστις εἰμί κακός φύσις καί ἀρχή : ἀρχή γάρ ἄμφω , ὁ μέν κακός , ὁ δέ ἀγαθός : καί πᾶς ὁ ἐν ὁ φύσις ἑκάτερος ἐναντίος : ὥστε καί ὁ ὅλος ἐναντίος καί μάλα ἐναντίος ἤ ὁ ἄλλος . ὁ μέν γάρ ἄλλος ἐναντίος ἤ ἐν ὁ αὐτός εἶδος εἰμί ἤ ἐν ὁ αὐτός γένος καί κοινός τις εἰμί μεταλαμβάνω ἐν ὅς εἰμί : ὅσος δέ χωρίς εἰμί , καί ὅς ὁ ἕτερος εἰμί συμπλήρωσις ὁ ὅς εἰμί , ὅς ἐναντίος ἐν ὁ ἕτερος εἰμί , πῶς οὐ μάλα ἄν εἰμί ἐναντίος , εἴπερ ἐναντίος ὁ πολύς ἀλλήλων ἀφίστημι ; πέρας δή καί μέτρον καί ὁ ἄλλος , ὅσος ἔνειμι ἐν ὁ θεῖος φύσις , ἀπειρία καί ἀμετρία καί ὁ ἄλλος , ὅσος ἔχω ὁ κακός φύσις , ἐναντίος : ὥστε καί ὁ ὅλος ὁ ὅλος ἐναντίος . καί ὁ εἰμί δέ ψεύδω ἔχω καί πρῶτος καί ὄντως ψεῦδος : ὁ δέ ὁ ἀληθής εἰμί : ὥστε καί κατά ὁ ψεῦδος ὁ ἀληθής ἐναντίος καί ὁ κατά οὐσία ὁ κατά οὐσία αὐτός ἐναντίος . ὥστε ἐγώ ἀναφαίνω ὁ μή πανταχοῦ οὐσία μηδείς εἰμί ἐναντίος : ἐπεί καί ἐπί πῦρ καί ὕδωρ δέχομαι ἄν εἰμί ἐναντίος , εἰ μή κοινός εἰμί ὁ ὕλη ἐν αὐτός , ἐπί ὅς ὁ θερμός καί ξηρός καί ὑγρός καί ψυχρός συμβαίνω γίγνομαι : εἰ δέ ἐπί αὐτός εἰμί μόνος ὁ οὐσία αὐτός συμπληρόω ἄνευ ὁ κοινός , γίγνομαι ἄν καί ἐνταῦθα οὐσία οὐσία ἐναντίος . ὁ ἄρα πάντῃ χωρίζω καί μηδείς ἔχω κοινός καί πολύς ἀπόστασις ἔχω ἐν ὁ φύσις αὐτός ἐναντίος : ἐπεί ὁ ἐναντίωσις οὐ ᾗ ποῖος τις οὐδέ ὅλος ὁστισοῦν γένος ὁ εἰμί , ἀλλά ᾗ πολύς ἀλλήλων χωρίζω καί ἐκ ἀντίθετος συνίστημι καί ὁ ἐναντίος ποιέω .