plotinus.enneades 5.8.10
διὰ τοῦτο καὶ ὁ Ζεὺς καίπερ ὢν πρεσβύτατος τῶν ἄλλων θεῶν , ὧν αὐτὸς ἡγεῖται , πρῶτος πορεύεται ἐπὶ τὴν τούτου θέαν , οἱ δὲ ἕπονται θεοὶ ἄλλοι καὶ δαίμονες καὶ ψυχαί , αἳ ταῦτα ὁρᾶν δύνανται . ὁ δὲ ἐκφαίνεται αὐτοῖς ἔκ τινος ἀοράτου τόπου καὶ ἀνατείλας ὑψοῦ ἐπ’ αὐτῶν κατέλαμψε μὲν πάντα καὶ ἔπλησεν αὐγῆς καὶ ἐξέπληξε μὲν τοὺς κάτω καὶ ἐστράφησαν ἰδεῖν οὐ δεδυνημένοι , οἷα ἥλιον : οἱ μὲν ὑπ’ αὐτοῦ ἀνέχονταί τε καὶ βλέπουσιν , οἱ δὲ ταράττονται , ὅσῳ ἂν ἀφεστήκωσιν αὐτοῦ . ὁρῶντες δὲ οἱ δυνηθέντες ἰδεῖν εἰς αὐτὸν μὲν πάντες βλέπουσι καὶ εἰς τὸ αὐτοῦ , οὐ ταὐτὸν δὲ ἕκαστος ἀεὶ θέαμα κομίζεται , ἀλλ̓ : ὁ μὲν ἀτενὲς ἰδὼν ἐκλάμπουσαν εἶδε τὴν τοῦ δικαίου πηγὴν καὶ φύσιν , ἄλλος δὲ τῆς σωφροσύνης ἐπλήσθη τοῦ θεάματος , οὐχ οἵαν ἄνθρωποι παῤ αὑτοῖς , ὅταν ἔχωσιν , . μιμεῖται γὰρ αὕτη ἀμηγέπη ἐκείνην , ἡ δὲ ἐπὶ πᾶσι περὶ πᾶν τὸ οἷον μέγεθος αὐτοῦ ἐπιθέουσα τελευταία ὁρᾶται οἷς πολλὰ ἤδη ὤφθη ἐναργῆ θεάματα . οἱ θεοὶ καθ̓ ἕνα καὶ πᾶς ὁμοῦ , αἱ ψυχαὶ αἱ πάντα ἐκεῖ ὁρῶσαι καὶ ἐκ τῶν πάντων γενόμεναι , ὥστε πάντα περιέχειν καὶ αὐταὶ ἐξ ἀρχῆς εἰς τέλος , καὶ εἰσὶν ἐκεῖ , ὅσον ἂν αὐτῶν πεφύκῃ εἶναι ἐκεῖ , πολλάκις δὲ αὐτῶν καὶ τὸ πᾶν ἐκεῖ , ὅταν μὴ ὦσι διειλημμέναι . ταῦτα οὖν ὁρῶν ὁ Ζεὺς καὶ εἴ τις ἡμῶν αὐτῷ συνεραστὴς τὸ τελευταῖον ορώμενον ἐπὶ πᾶσιν ὅλον τὸ κάλλος καὶ κάλλους μετασχὼν τοῦ ἐκεῖ : ἀποστίλβει γὰρ πάντα καὶ πληροῖ τοὺς ἐκεῖ γενομένους , ὡς καλοὺς καὶ αὐτοὺς γενέσθαι , ὁποῖα πολλάκις ἄνθρωποι εἰς ὑψηλοὺς ἀναβαίνοντες τόπους τὸ ξανθὸν χρῶμα ἐχούσης τῆς γῆς τῆς ἐκεῖ ἐπλήσθησαν ἐκείνης τῆς χρόας ὁμοιωθέντες τῇ ἐφ̓ ἧς ἐβεβήκεσαν . ἐκεῖ δὲ χρόα ἡ ἐπανθοῦσα κάλλος ἐστί , μᾶλλον δὲ πᾶν χρόα καὶ κάλλος ἐκ βάθους : οὐ γὰρ ἄλλο τὸ καλὸν ὡς ἐπανθοῦν . ἀλλὰ τοῖς μὴ ὅλον ὁρῶσιν ἡ προσβολὴ μόνη ἐνομίσθη , τοῖς δὲ διὰ παντὸς οἷον οἰνωθεῖσι καὶ πληρωθεῖσι τοῦ νέκταρος , ἅτε δἰ ὅλης τῆς ψυχῆς τοῦ κάλλους ἐλθόντος , οὐ θεαταῖς μόνον ὑπάρχει γενέσθαι . οὐ γὰρ ἔτι ὁ μὲν ἔξω , τὸ δ̓ αὖ θεώμενον ἔξω , ἀλλ̓ ἔχει ὁ ὀξέως ὁρῶν ἐν αὑτῷ τὸ ὁρώμενον , καὶ ἔχων τὰ πολλὰ ἀγνοεῖ ὅτι ἔχει καὶ ὡς ἔξω ὂν βλέπει , ὅτι ὡς ὁρώμενον βλέπει καὶ ὅτι θέλει βλέπειν . πᾶν δὲ ὅ τις ὡς θεατὸν βλέπει ἔξω βλέπει . ἀλλὰ χρὴ εἰς αὑτὸν ἤδη μεταφέρειν καὶ βλέπειν ὡς ἓν καὶ βλέπειν ὡς αὑτόν , ὥσπερ εἴ τις ὑπὸ θεοῦ κατασχεθεὶς φοιβόληπτος ἢ ὑπό τινος Μούσης ἐν αὑτῷ ἂν ποιοῖτο τοῦ θεοῦ τὴν θέαν , εἰ δύναμιν ἔχοι ἐν αὑτῷ θεὸν βλέπειν .
Lemmas: διά οὗτος καί ὁ Ζεύς καίπερ εἰμί πρέσβυς ὁ ἄλλος θεός , ὅς αὐτός ἡγέομαι , πρῶτος πορεύω ἐπί ὁ οὗτος θέα , ὁ δέ ἕπομαι θεός ἄλλος καί δαίμων καί ψυχή , ὅς οὗτος ὁράω δύναμαι . ὁ δέ ἐκφαίνω αὐτός ἐκ τις ἀόρατος τόπος καί ἀνατέλλω ὑψοῦ ἐπί αὐτός καταλάμπω μέν πᾶς καί πίμπλημι αὐγή καί ἐκπλήγνυμι μέν ὁ κάτω καί στρέφω ὁράω οὐ δύναμαι , οἷος ἥλιος : ὁ μέν ὑπό αὐτός ἀνέχω τε καί βλέπω , ὁ δέ ταράσσω , ὅσος ἄν ἀφίστημι αὐτός . ὁράω δέ ὁ δύναμαι ὁράω εἰς αὐτός μέν πᾶς βλέπω καί εἰς ὁ αὐτός , οὐ αὐτός δέ ἕκαστος ἀεί θέαμα κομίζω , ἀλλά : ὁ μέν ἀτενής ὁράω ἐκλάμπω ὁράω ὁ ὁ δίκαιος πηγή καί φύσις , ἄλλος δέ ὁ σωφροσύνη πίμπλημι ὁ θέαμα , οὐ οἷος ἄνθρωπος παρά ἑαυτοῦ , ὅταν ἔχω , . μιμέομαι γάρ οὗτος ἀμήγεπος ἐκεῖνος , ὁ δέ ἐπί πᾶς περί πᾶς ὁ οἷος μέγεθος αὐτός ἐπιθέω τελευταῖος ὁράω ὅς πολύς ἤδη ὁράω ἐναργής θέαμα . ὁ θεός κατά εἷς καί πᾶς ὁμοῦ , ὁ ψυχή ὁ πᾶς ἐκεῖ ὁράω καί ἐκ ὁ πᾶς γίγνομαι , ὥστε πᾶς περιέχω καί αὐτός ἐκ ἀρχή εἰς τέλος , καί εἰμί ἐκεῖ , ὅσος ἄν αὐτός φύζω εἰμί ἐκεῖ , πολλάκις δέ αὐτός καί ὁ πᾶς ἐκεῖ , ὅταν μή εἰμί διαλαμβάνω . οὗτος οὖν ὁράω ὁ Ζεύς καί εἰ τις ἐγώ αὐτός συνεραστής ὁ τελευταῖος ὁράω ἐπί πᾶς ὅλος ὁ κάλλος καί κάλλος μετέχω ὁ ἐκεῖ : ἀποστίλβω γάρ πᾶς καί πληρόω ὁ ἐκεῖ γίγνομαι , ὡς καλός καί αὐτός γίγνομαι , ὁποῖος πολλάκις ἄνθρωπος εἰς ὑψηλός ἀναβαίνω τόπος ὁ ξανθός χρῶμα ἔχω ὁ γῆ ὁ ἐκεῖ πίμπλημι ἐκεῖνος ὁ χροιά ὁμοιόω ὁ ἐπί ὅς βαίνω . ἐκεῖ δέ χρώς ὁ ἐπανθέω κάλλος εἰμί , μάλα δέ πᾶς χρώς καί κάλλος ἐκ βάθος : οὐ γάρ ἄλλος ὁ καλός ὡς ἐπανθέω . ἀλλά ὁ μή ὅλος ὁράω ὁ προσβολή μόνος νομίζω , ὁ δέ διά πᾶς οἷος οἰνόω καί πληρόω ὁ νέκταρ , ἅτε διά ὅλος ὁ ψυχή ὁ κάλλος ἔρχομαι , οὐ θεατής μόνος ὑπάρχω γίγνομαι . οὐ γάρ ἔτι ὁ μέν ἔξω , ὁ δέ αὖ θεάομαι ἔξω , ἀλλά ἔχω ὁ ὀξύς ὁράω ἐν ἑαυτοῦ ὁ ὁράω , καί ἔχω ὁ πολύς ἀγνοέω ὅτι ἔχω καί ὡς ἔξω εἰμί βλέπω , ὅτι ὡς ὁράω βλέπω καί ὅτι ἐθέλω βλέπω . πᾶς δέ ὅς τις ὡς θεατός βλέπω ἔξω βλέπω . ἀλλά χρή εἰς ἑαυτοῦ ἤδη μεταφέρω καί βλέπω ὡς εἷς καί βλέπω ὡς ἑαυτοῦ , ὥσπερ εἰ τις ὑπό θεός κατέχω φοιβόληπτος ἤ ὑπό τις Μοῦσα ἐν ἑαυτοῦ ἄν ποιέω ὁ θεός ὁ θέα , εἰ δύναμις ἔχω ἐν ἑαυτοῦ θεός βλέπω .