plotinus.enneades 3.8.10
τί δὴ ὄν ; δύναμις τῶν πάντων : ἧς μὴ οὔσης οὐδ̓ ἂν τὰ πάντα , οὐδ̓ ἂν νοῦς ζωὴ ἡ πρώτη καὶ πᾶσα . τὸ δὲ ὑπὲρ τὴν ζωὴν αἴτιον ζωῆς : οὐ γὰρ ἡ τῆς ζωῆς ἐνέργεια τὰ πάντα οὖσα πρώτη , ἀλλ̓ ὥσπερ προχυθεῖσα αὐτὴ οἷον ἐκ πηγῆς . νόησον γὰρ πηγὴν ἀρχὴν ἄλλην οὐκ ἔχουσαν , δοῦσαν δὲ ποταμοῖς πᾶσιν αὑτήν , οὐκ ἀναλωθεῖσαν τοῖς ποταμοῖς , ἀλλὰ μένουσαν αὐτὴν ἡσύχως , τοὺς δὲ ἐξ αὐτῆς προεληλυθότας πρὶν ἄλλον ἄλλῃ ῥεῖν ὁμοῦ συνιόντας ἔτι , ἤδη δὲ οἷον ἑκάστους εἰδότας οἷ ἀφήσουσιν αὑτῶν τὰ ῥεύματα : ἢ ζωὴν φυτοῦ μεγίστου διὰ παντὸς ἐλθοῦσαν ἀρχῆς μενούσης καὶ οὐ σκεδασθείσης περὶ πᾶν αὐτῆς οἷον ἐν ῥίζῃ ἱδρυμένης . αὕτη τοίνυν παρέσχε μὲν τὴν πᾶσαν ζωὴν τῷ φυτῷ τὴν πολλήν , ἔμεινε δὲ αὐτὴ οὐ πολλὴ οὖσα , ἀλλ̓ ἀρχὴ τῆς πολλῆς . καὶ θαῦμα οὐδέν . ἢ καὶ θαῦμα , πῶς τὸ πλῆθος τῆς ζωῆς ἐξ οὐ πλήθους ἦν , καὶ οὐκ ἦν τὸ πλῆθος , εἰ μὴ πρὸ τοῦ πλήθους ἦν ὃ μὴ πλῆθος ἦν . οὐ γὰρ μερίζεται εἰς τὸ πᾶν ἡ ἀρχή : μερισθεῖσα γὰρ ἀπώλεσεν ἂν καὶ τὸ πᾶν , καὶ οὐδ̓ ἂν ἔτι ἐγένετο μὴ μενούσης τῆς ἀρχῆς ἐφ̓ ἑαυτῆς ἑτέρας οὔσης . διὸ καὶ ἡ ἀναγωγὴ πανταχοῦ ἐφ̓ ἕν . καὶ ἐφ̓ ἑκάστου μέν τι ἕν , εἰς ὃ ἀνάξεις , καὶ τὸ δὲ πᾶν εἰς ἓν τὸ πρὸ αὐτοῦ , οὐχ ἁπλῶς ἕν , ἕως τις ἐπὶ τὸ ἁπλῶς ἓν ἔλθῃ : τοῦτο δὲ οὐκέτι ἐπ’ ἄλλο . ἀλλ̓ εἰ μὲν τὸ τοῦ φυτοῦ ἕν — τοῦτο δὲ ἡ ἀρχὴ ἡ μένουσα — καὶ τὸ ζῴου ἓν καὶ τὸ ψυχῆς ἓν καὶ τὸ παντὸς ἓν λαμβάνοι , λαμβάνει ἑκασταχοῦ τὸ δυνατώτατον καὶ τὸ τίμιον : εἰ δὲ τὸ τῶν κατὰ ἀλήθειαν ὄντων ἕν , τὴν ἀρχὴν καὶ πηγὴν καὶ δύναμιν , λαμβάνοι , ἀπιστήσωμεν καὶ τὸ μηδὲν ὑπονοήσωμεν ; ἢ ἔστι μὲν μηδὲν τούτων ὧν ἐστιν ἀρχή , τοιοῦτο μέντοι , οἷον μηδενὸς αὐτοῦ κατηγορεῖσθαι δυναμένου , μὴ ὄντος , μὴ οὐσίας , μὴ ζωῆς , τὸ ὑπὲρ πάντα ταῦτα εἶναι . εἰ δὲ ἀφελὼν τὸ εἶναι λαμβάνοις , θαῦμα ἕξεις . καὶ βαλὼν πρὸς αὐτὸ καὶ τυχὼν ἐν τοῖς αὐτοῦ ἀναπαυσάμενος συννόει μᾶλλον τῇ προσβολῇ συνείς , συνορῶν δὲ τὸ μέγα αὐτοῦ τοῖς μετ̓ αὐτὸ δἰ αὐτὸ οὖσιν .
Lemmas: τίς δή εἰμί ; δύναμις ὁ πᾶς : ὅς μή εἰμί οὐδέ ἄν ὁ πᾶς , οὐδέ ἄν νόος ζωή ὁ πρῶτος καί πᾶς . ὁ δέ ὑπέρ ὁ ζωή αἴτιος ζωή : οὐ γάρ ὁ ὁ ζωή ἐνέργεια ὁ πᾶς εἰμί πρῶτος , ἀλλά ὥσπερ προχέω αὐτός οἷος ἐκ πηγή . νοέω γάρ πηγή ἀρχή ἄλλος οὐ ἔχω , δίδωμι δέ ποταμός πᾶς ἑαυτοῦ , οὐ ἀναλίσκω ὁ ποταμός , ἀλλά μένω αὐτός ἥσυχος , ὁ δέ ἐκ αὐτός προέρχομαι πρίν ἄλλος ἄλλῃ ῥέω ὁμοῦ συνέρχομαι ἔτι , ἤδη δέ οἷος ἕκαστος οἶδα οἷ ἀφίημι ἑαυτοῦ ὁ ῥεῦμα : ἤ ζωή φυτόν μέγας διά πᾶς ἔρχομαι ἀρχή μένω καί οὐ σκεδάννυμι περί πᾶς αὐτός οἷος ἐν ῥίζα ἱδρύω . οὗτος τοίνυν παρέχω μέν ὁ πᾶς ζωή ὁ φυτόν ὁ πολύς , μένω δέ αὐτός οὐ πολύς εἰμί , ἀλλά ἀρχή ὁ πολύς . καί θαῦμα οὐδείς . ἤ καί θαῦμα , πῶς ὁ πλῆθος ὁ ζωή ἐκ οὐ πλῆθος εἰμί , καί οὐ εἰμί ὁ πλῆθος , εἰ μή πρό ὁ πλῆθος εἰμί ὅς μή πλῆθος εἰμί . οὐ γάρ μερίζω εἰς ὁ πᾶς ὁ ἀρχή : μερίζω γάρ ἀπόλλυμι ἄν καί ὁ πᾶς , καί οὐδέ ἄν ἔτι γίγνομαι μή μένω ὁ ἀρχή ἐπί ἑαυτοῦ ἕτερος εἰμί . διό καί ὁ ἀναγωγή πανταχοῦ ἐπί εἷς . καί ἐπί ἕκαστος μέν τις εἷς , εἰς ὅς ἀνάσσω , καί ὁ δέ πᾶς εἰς εἷς ὁ πρό αὐτός , οὐ ἁπλῶς εἷς , ἕως τις ἐπί ὁ ἁπλῶς εἷς ἔρχομαι : οὗτος δέ οὐκέτι ἐπί ἄλλος . ἀλλά εἰ μέν ὁ ὁ φυτόν εἷς — οὗτος δέ ὁ ἀρχή ὁ μένω — καί ὁ ζῷον εἷς καί ὁ ψυχή εἷς καί ὁ πᾶς εἷς λαμβάνω , λαμβάνω ἑκασταχοῦ ὁ δυνατός καί ὁ τίμιος : εἰ δέ ὁ ὁ κατά ἀλήθεια εἰμί εἷς , ὁ ἀρχή καί πηγή καί δύναμις , λαμβάνω , ἀπιστέω καί ὁ μηδείς ὑπονοέω ; ἤ εἰμί μέν μηδείς οὗτος ὅς εἰμί ἀρχή , τοιοῦτος μέντοι , οἷος μηδείς αὐτός κατηγορέω δύναμαι , μή εἰμί , μή οὐσία , μή ζωή , ὁ ὑπέρ πᾶς οὗτος εἰμί . εἰ δέ ἀφαιρέω ὁ εἰμί λαμβάνω , θαῦμα ἔχω . καί βάλλω πρός αὐτός καί τυγχάνω ἐν ὁ αὐτός ἀναπαύω συννοέω μάλα ὁ προσβολή συνίημι , συνοράω δέ ὁ μέγας αὐτός ὁ μετά αὐτός διά αὐτός εἰμί .