plotinus.enneades 6.5.12
πάρεστιν οὖν πῶς ; ὡς ζωὴ μία : οὐ γὰρ μέχρι τινὸς ἐν ζῴῳ ἡ ζωή , εἶτ̓ οὐ δύναται εἰς ἅπαν φθάσαι , ἀλλὰ πανταχοῦ . εἰ δέ τις ζητεῖ πάλιν πῶς , ἀναμνησθήτω τῆς δυνάμεως . ὅτι μὴ ποσή , ἀλλ̓ εἰς ἄπειρον διαιρῶν τῇ διανοίᾳ ἀεὶ ἔχει δύναμιν τὴν αὐτὴν βυσσόθεν ἄπειρον : οὐ γὰρ ἐν ἑαυτῇ ἔχει ὕλην , ἵνα τῷ μεγέθει τοῦ ὄγκου συνεπιλείπῃ εἰς μικρὸν ἐλθοῦσα . ἐὰν οὖν λάβῃς ἀέναον ἐν αὐτῇ ἀπειρίαν , φύσιν ἀκάματον καὶ ἄτρυτον καὶ οὐδαμῇ ἐλλείπουσαν , ἐν αὑτῇ οἷον ὑπερζέουσαν ζωῇ , ἤ που ἐπιβαλὼν ἢ πρός τι ἀτενίσας οὐχ εὑρήσεις ἐκεῖ , τοὐναντίον δ̓ ἄν σοι γένοιτο : οὐ γὰρ σύ γε ὑπερβήσῃ παρελθὼν οὐδὲ αὖ στήσῃ εἰς μικρὸν ὡς οὐκέτι ἐχούσης διδόναι τῷ κατὰ μικρὸν ἐπιλιπεῖν , ἀλλ̓ ἢ συνθεῖν δυνηθείς , μᾶλλον δὲ ἐν τῷ παντὶ γενόμενος , οὐδὲν ἔτι ζητήσεις , ἢ ἀπειπὼν παρεκβήσῃ εἰς ἄλλο καὶ πεσῇ παρὸν οὐκ ἰδὼν τῷ εἰς ἄλλο βλέπειν . ἀλλ̓ εἰ οὐδὲν ἔτι ζητήσεις , πῶς ποτε τοῦτο πείσῃ ; ἢ ὅτι παντὶ προσῆλθες καὶ οὐκ ἔμεινας ἐν μέρει αὐτοῦ οὐδ̓ εἶπας οὐδὲ σύ ʽτοσοῦτός εἰμἰ , ἀφεὶς δὲ τοσοῦτον γέγονας πᾶς , καίτοι καὶ πρότερον ἦσθα πᾶς : ἀλλ̓ ὅτι καὶ ἄλλο τι προσῆν σοι μετὰ τὸ πᾶν , ἐλάττων ἐγίνου τῇ προσθήκῃ : οὐ γὰρ ἐκ τοῦ ὄντος ἦν ἡ προσθήκη — οὐδὲν γὰρ ἐκείνῳ προσθήσεις — ἀλλὰ τοῦ μὴ ὄντος . γενόμενος δέ τις καὶ ἐκ τοῦ μὴ ὄντος ἐστὶν οὐ πᾶς , ἀλλ̓ ὅταν τὸ μὴ ὂν ἀφῇ . αὔξεις τοίνυν σεαυτὸν ἀφεὶς τὰ ἄλλα καὶ πάρεστί σοι τὸ πᾶν ἀφέντι , μετὰ δὲ ἄλλων ὄντι οὐ φαίνεται , οὐδ̓ ἦλθεν , ἵνα παρῇ , ἀλλὰ σὺ ἀπῆλθες ʽὅτε οὐ πάρεστιν̓ . εἰ δ̓ ἀπῆλθες , οὐκ ἀπ̓ αὐτοῦ — αὐτὸ γὰρ πάρεστιν — οὐδέ ποι ἀπῆλθες , ἀλλὰ παρὼν ἐπὶ τὰ ἐναντία ἐστράφης . οὕτω γὰρ καὶ οἱ ἄλλοι θεοὶ πολλῶν παρόντων ἑνὶ φαίνονται πολλάκις , ὅτι ὁ εἷς ἐκεῖνος μόνος δύναται βλέπειν . ἀλλ̓ οὗτοι μὲν οἱ θεοί , ὅτι παντοῖοι τελέθοντες ἐπιστρωφῶσι πόληας , εἰς ἐκεῖνον δὲ αἱ πόλεις ἐπιστρέφονται καὶ πᾶσα γῆ καὶ πᾶς οὐρανός , πανταχοῦ ἐπ’ αὐτοῦ καὶ ἐν αὐτῷ μένοντα καὶ ἔχοντα ἐξ αὐτοῦ τὸ ὂν καὶ τὰ ἀληθῶς ὄντα μέχρι ψυχῆς καὶ ζωῆς ἀνηρτημένα καὶ εἰς ἓν ἰόντα ἀμεγέθει τῷ ἀπείρῳ .
Lemmas: πάρειμι οὖν πῶς ; ὡς ζωή εἷς : οὐ γάρ μέχρι τις ἐν ζῷον ὁ ζωή , εἶτα οὐ δύναμαι εἰς ἅπας φθάνω , ἀλλά πανταχοῦ . εἰ δέ τις ζητέω πάλιν πῶς , ἀναμιμνῄσκω ὁ δύναμις . ὅτι μή ποσός , ἀλλά εἰς ἄπειρος διαιρέω ὁ διάνοια ἀεί ἔχω δύναμις ὁ αὐτός βυσσόθεν ἄπειρος : οὐ γάρ ἐν ἑαυτοῦ ἔχω ὕλη , ἵνα ὁ μέγεθος ὁ ὄγκος συνεπιλείπω εἰς μικρός ἔρχομαι . ἐάν οὖν λαμβάνω ἀέναος ἐν αὐτός ἀπειρία , φύσις ἀκάματος καί ἄτρυτος καί οὐδαμῇ ἐλλείπω , ἐν ἑαυτοῦ οἷος ὑπερζέω ζωή , ἤ που ἐπιβάλλω ἤ πρός τις ἀτενίζω οὐ εὑρίσκω ἐκεῖ , ἐναντίος δέ ἄν σύ γίγνομαι : οὐ γάρ σύ γε ὑπερβαίνω παρέρχομαι οὐδέ αὖ ἵστημι εἰς μικρός ὡς οὐκέτι ἔχω δίδωμι ὁ κατά μικρός ἐπιλείπω , ἀλλά ἤ συνθέω δύναμαι , μάλα δέ ἐν ὁ πᾶς γίγνομαι , οὐδείς ἔτι ζητέω , ἤ ἀπολέγω παρεκβαίνω εἰς ἄλλος καί πίπτω πάρειμι οὐ ὁράω ὁ εἰς ἄλλος βλέπω . ἀλλά εἰ οὐδείς ἔτι ζητέω , πῶς ποτέ οὗτος πείθω ; ἤ ὅτι πᾶς προσέρχομαι καί οὐ μένω ἐν μέρος αὐτός οὐδέ λέγω οὐδέ σύ ἵστημι εἰμί , ἀφίημι δέ τοσοῦτος γίγνομαι πᾶς , καίτοι καί πρότερος εἰμί πᾶς : ἀλλά ὅτι καί ἄλλος τις πρόσειμι σύ μετά ὁ πᾶς , ἐλαχύς γίγνομαι ὁ προσθήκη : οὐ γάρ ἐκ ὁ εἰμί εἰμί ὁ προσθήκη — οὐδείς γάρ ἐκεῖνος προστίθημι — ἀλλά ὁ μή εἰμί . γίγνομαι δέ τις καί ἐκ ὁ μή εἰμί εἰμί οὐ πᾶς , ἀλλά ὅταν ὁ μή εἰμί ἀφίημι . αὐξάνω τοίνυν σεαυτοῦ ἀφίημι ὁ ἄλλος καί πάρειμι σύ ὁ πᾶς ἀφίημι , μετά δέ ἄλλος εἰμί οὐ φαίνω , οὐδέ ἔρχομαι , ἵνα παρέρχομαι , ἀλλά σύ ἀπέρχομαι ἵημι οὐ πάρειμι . εἰ δέ ἀπέρχομαι , οὐ ἀπό αὐτός — αὐτός γάρ πάρειμι — οὐδέ ποι ἀπέρχομαι , ἀλλά πάρειμι ἐπί ὁ ἐναντίος στρέφω . οὕτως γάρ καί ὁ ἄλλος θεός πολύς πάρειμι εἷς φαίνω πολλάκις , ὅτι ὁ εἷς ἐκεῖνος μόνος δύναμαι βλέπω . ἀλλά οὗτος μέν ὁ θεός , ὅτι παντοῖος τελέθω ἐπιστρωφάω πόλις , εἰς ἐκεῖνος δέ ὁ πόλις ἐπιστρέφω καί πᾶς γῆ καί πᾶς οὐρανός , πανταχοῦ ἐπί αὐτός καί ἐν αὐτός μένω καί ἔχω ἐκ αὐτός ὁ εἰμί καί ὁ ἀληθής εἰμί μέχρι ψυχή καί ζωή ἀναρτάω καί εἰς εἷς ἔρχομαι ἀμεγέθης ὁ ἄπειρος .