plotinus.enneades 5.1.6
πῶς οὖν ὁρᾷ καὶ τίνα , καὶ πῶς ὅλως ὑπέστη καὶ ἐξ ἐκείνου γέγονεν , ἵνα καὶ ὁρᾷ ; νῦν μὲν γὰρ τὴν ἀνάγκην τοῦ εἶναι ταῦτα ἡ ψυχὴ ἔχει , ἐπιποθεῖ δὲ τὸ θρυλούμενον δὴ τοῦτο καὶ παρὰ τοῖς πάλαι σοφοῖς , πῶς ἐξ ἑνὸς τοιούτου ὄντος , οἷον λέγομεν τὸ ἓν εἶναι , ὑπόστασιν ἔσχεν ὁτιοῦν εἴτε πλῆθος εἴτε δυὰς εἴτε ἀριθμός , ἀλλ̓ οὐκ ἔμεινεν ἐκεῖνο ἐφ̓ ἑαυτοῦ , τοσοῦτον δὲ πλῆθος ἐξερρύη , ὃ ὁρᾶται μὲν ἐν τοῖς οὖσιν , ἀνάγειν δὲ αὐτὸ πρὸς ἐκεῖνο ἀξιοῦμεν . ὧδε οὖν λεγέσθω θεὸν αὐτὸν ἐπικαλεσαμένοις οὐ λόγῳ γεγωνῷ , ἀλλὰ τῇ ψυχῇ ἐκτείνασιν ἑαυτοὺς εἰς εὐχὴν πρὸς ἐκεῖνον , εὔχεσθαι τὸν τρόπον τοῦτον δυναμένους μόνους πρὸς μόνον . δεῖ τοίνυν θεατὴν ἐκείνου ἐν τῷ εἴσω οἷον νεῷ ἐφ̓ ἑαυτοῦ ὄντος , μένοντος ἡσύχου ἐπέκεινα ἁπάντων , τὰ οἷον πρὸς τὰ ἔξω ἤδη ἀγάλματα ἑστῶτα , μᾶλλον δὲ ἄγαλμα τὸ πρῶτον ἐκφανὲν θεᾶσθαι πεφηνὸς τοῦτον τὸν τρόπον : παντὶ τῷ κινουμένῳ δεῖ τι εἶναι , πρὸς ὃ κινεῖται : μὴ ὄντος δὲ ἐκείνῳ μηδενὸς μὴ τιθώμεθα αὐτὸ κινεῖσθαι , ἀλλ̓ εἴ τι μετ̓ αὐτὸ γίνεται , ἐπιστραφέντος ἀεὶ ἐκείνου πρὸς αὑτὸ ἀναγκαῖόν ἐστι γεγονέναι . ἐκποδὼν δὲ ἡμῖν ἕστω γένεσις ἡ ἐν χρόνῳ τὸν λόγον περὶ τῶν ἀεὶ ὄντων ποιουμένοις : τῷ δὲ λόγῳ τὴν γένεσιν προσάπτοντας αὐτοῖς αἰτίας καὶ τάξεως ἀποδόσει τὸ γοῦν γινόμενον ἐκεῖθεν οὐ κινηθέντος φατέον γίνεσθαι : εἰ γὰρ κινηθέντος αὐτοῦ τι γίνοιτο , τρίτον ἀπ̓ ἐκείνου τὸ γινόμενον μετὰ τὴν κίνησιν ἂν γίνοιτο καὶ οὐ δεύτερον . δεῖ οὖν ἀκινήτου ὄντος , εἴ τι δεύτερον μετ̓ αὐτό , οὐ προσνεύσαντος οὐδὲ βουληθέντος οὐδὲ ὅλως κινηθέντος ὑποστῆναι αὐτό . πῶς οὖν ; καὶ τί δεῖ νοῆσαι περὶ ἐκεῖνο μένον ; περίλαμψιν ἐξ αὐτοῦ μέν , ἐξ αὐτοῦ δὲ μένοντος , οἷον ἡλίου τὸ περὶ αὐτὸν λαμπρὸν φῶς περιθέον , ἐξ αὐτοῦ ἀεὶ γεννώμενον μένοντος . καὶ πάντα τὰ ὄντα ἕως μένει ἐκ τῆς αὐτῶν οὐσίας ἀναγκαίαν τὴν περὶ αὐτὰ πρὸς τὸ ἔξω αὐτῶν ἐκ τῆς παρούσης δυνάμεως δίδωσιν αὐτῶν ἐξηρτημένην ὑπόστασιν , εἰκόνα οὖσαν οἷον ἀρχετύπων ὧν ἐξέφυ , πῦρ μὲν τὴν παῤ αὐτοῦ θερμότητα : καὶ χιὼν οὐκ εἴσω μόνον τὸ ψυχρὸν κατέχει : μάλιστα δὲ ὅσα εὐώδη μαρτυρεῖ τούτῳ : ἕως γὰρ ἔστι , πρόεισί τι ἐξ αὐτῶν περὶ αὐτά , ὧν ἀπολαύει ὑποστάντων ὅ τι πλησίον . καὶ πάντα δὲ ὅσα ἤδη τέλεια γεννᾷ : τὸ δὴ ἀεὶ τέλειον ἀεὶ καὶ ἀίδιον γεννᾷ : καὶ ἔλαττον δὲ ἑαυτοῦ γεννᾷ . τί οὖν χρὴ περὶ τοῦ τελειοτάτου λέγειν ; μηδὲν ἀπ̓ αὐτοῦ ἢ τὰ μέγιστα μετ̓ αὐτό . μέγιστον δὲ μετ̓ αὐτὸ νοῦς καὶ δεύτερον : καὶ γὰρ ὁρᾷ ὁ νοῦς ἐκεῖνο καὶ δεῖται αὐτοῦ μόνου : ἐκεῖνο δὲ τούτου οὐδὲν : καὶ τὸ γεννώμενον ἀπὸ κρείττονος νοῦ νοῦν εἶναι , καὶ κρείττων ἁπάντων νοῦς , ὅτι τἆλλα μετ̓ αὐτόν : οἷον καὶ ἡ ψυχὴ λόγος νοῦ καὶ ἐνέργειά τις , ὥσπερ αὐτὸς ἐκείνου . ἀλλὰ ψυχῆς μὲν ἀμυδρὸς ὁ λόγος : ὡς γὰρ εἴδωλον νοῦ , ταύτῃ καὶ εἰς νοῦν βλέπειν δεῖ : νοῦς δὲ ὡσαύτως πρὸς ἐκεῖνο , ἵνα ᾖ νοῦς . ὁρᾷ δὲ αὐτὸ οὐ χωρισθείς , ἀλλ̓ ὅτι μετ̓ αὐτὸ καὶ μεταξὺ οὐδέν , ὡς οὐδὲ ψυχῆς καὶ νοῦ . ποθεῖ δὲ πᾶν τὸ γεννῆσαν καὶ τοῦτο ἀγαπᾷ , καὶ μάλιστα ὅταν ὦσι μόνοι τὸ γεννῆσαν καὶ τὸ γεγεννημένον : ὅταν δὲ καὶ τὸ ἄριστον ᾖ τὸ γεννῆσαν , ἐξ ἀνάγκης σύνεστιν αὐτῷ , ὡς τῇ ἑτερότητι μόνον κεχωρίσθαι .
Lemmas: πῶς οὖν ὁράω καί τίς , καί πῶς ὅλος ὑφίστημι καί ἐκ ἐκεῖνος γίγνομαι , ἵνα καί ὁράω ; νῦν μέν γάρ ὁ ἀνάγκη ὁ εἰμί οὗτος ὁ ψυχή ἔχω , ἐπιποθέω δέ ὁ θρυλέω δή οὗτος καί παρά ὁ πάλαι σοφός , πῶς ἐκ εἷς τοιοῦτος εἰμί , οἷος λέγω ὁ εἷς εἰμί , ὑπόστασις ἔχω ὁστισοῦν εἴτε πλῆθος εἴτε δυάς εἴτε ἀριθμός , ἀλλά οὐ μένω ἐκεῖνος ἐπί ἑαυτοῦ , τοσοῦτος δέ πλῆθος ἐκρέω , ὅς ὁράω μέν ἐν ὁ εἰμί , ἀνάγω δέ αὐτός πρός ἐκεῖνος ἀξιόω . ὧδε οὖν λέγω θεός αὐτός ἐπικαλέω οὐ λόγος γεγωνός , ἀλλά ὁ ψυχή ἐκτείνω ἑαυτοῦ εἰς εὐχή πρός ἐκεῖνος , εὔχομαι ὁ τρόπος οὗτος δύναμαι μόνος πρός μόνος . δέω τοίνυν θεατής ἐκεῖνος ἐν ὁ εἴσω οἷος νέος ἐπί ἑαυτοῦ εἰμί , μένω ἥσυχος ἐπέκεινα ἅπας , ὁ οἷος πρός ὁ ἔξω ἤδη ἄγαλμα ἵστημι , μάλα δέ ἄγαλμα ὁ πρῶτος ἐκφαίνω θεάομαι φαίνω οὗτος ὁ τρόπος : πᾶς ὁ κινέω δέω τις εἰμί , πρός ὅς κινέω : μή εἰμί δέ ἐκεῖνος μηδείς μή τίθημι αὐτός κινέω , ἀλλά εἰ τις μετά αὐτός γίγνομαι , ἐπιστρέφω ἀεί ἐκεῖνος πρός ἑαυτοῦ ἀναγκαῖος εἰμί γίγνομαι . ἐκποδών δέ ἐγώ εἰμί γένεσις ὁ ἐν χρόνος ὁ λόγος περί ὁ ἀεί εἰμί ποιέω : ὁ δέ λόγος ὁ γένεσις προσάπτω αὐτός αἰτία καί τάξις ἀπόδοσις ὁ γοῦν γίγνομαι ἐκεῖθεν οὐ κινέω φημί γίγνομαι : εἰ γάρ κινέω αὐτός τις γίγνομαι , τρίτος ἀπό ἐκεῖνος ὁ γίγνομαι μετά ὁ κίνησις ἄν γίγνομαι καί οὐ δεύτερος . δέω οὖν ἀκίνητος εἰμί , εἰ τις δεύτερος μετά αὐτός , οὐ προσνεύω οὐδέ βούλομαι οὐδέ ὅλος κινέω ὑφίστημι αὐτός . πῶς οὖν ; καί τίς δέω νοέω περί ἐκεῖνος μένω ; περίλαμψις ἐκ αὐτός μέν , ἐκ αὐτός δέ μένω , οἷος ἥλιος ὁ περί αὐτός λαμπρός φάος περιθέω , ἐκ αὐτός ἀεί γεννάω μένω . καί πᾶς ὁ εἰμί ἕως μένω ἐκ ὁ αὐτός οὐσία ἀναγκαῖος ὁ περί αὐτός πρός ὁ ἔξω αὐτός ἐκ ὁ πάρειμι δύναμις δίδωμι αὐτός ἐξαρτάω ὑπόστασις , εἰκών εἰμί οἷος ἀρχέτυπον ὅς ἐκφύω , πῦρ μέν ὁ παρά αὐτός θερμότης : καί χιών οὐ εἴσω μόνος ὁ ψυχρός κατέχω : μάλα δέ ὅσος εὐώδης μαρτυρέω οὗτος : ἕως γάρ εἰμί , πρόειμι τις ἐκ αὐτός περί αὐτός , ὅς ἀπολαύω ὑφίστημι ὅς τις πλησίον . καί πᾶς δέ ὅσος ἤδη τέλειος γεννάω : ὁ δή ἀεί τέλειος ἀεί καί ἀίδιος γεννάω : καί ἐλαχύς δέ ἑαυτοῦ γεννάω . τίς οὖν χρή περί ὁ τέλειος λέγω ; μηδείς ἀπό αὐτός ἤ ὁ μέγας μετά αὐτός . μέγας δέ μετά αὐτός νόος καί δεύτερος : καί γάρ ὁράω ὁ νόος ἐκεῖνος καί δέω αὐτός μόνος : ἐκεῖνος δέ οὗτος οὐδείς : καί ὁ γεννάω ἀπό κρατύς νόος νόος εἰμί , καί κρατύς ἅπας νόος , ὅτι ἄλλος μετά αὐτός : οἷος καί ὁ ψυχή λόγος νόος καί ἐνέργεια τις , ὥσπερ αὐτός ἐκεῖνος . ἀλλά ψυχή μέν ἀμυδρός ὁ λόγος : ὡς γάρ εἴδωλον νόος , ταύτῃ καί εἰς νόος βλέπω δέω : νόος δέ ὡσαύτως πρός ἐκεῖνος , ἵνα εἰμί νόος . ὁράω δέ αὐτός οὐ χωρίζω , ἀλλά ὅτι μετά αὐτός καί μεταξύ οὐδείς , ὡς οὐδέ ψυχή καί νόος . ποθέω δέ πᾶς ὁ γεννάω καί οὗτος ἀγαπάω , καί μάλα ὅταν εἰμί μόνος ὁ γεννάω καί ὁ γεννάω : ὅταν δέ καί ὁ ἄριστον εἰμί ὁ γεννάω , ἐκ ἀνάγκη σύνειμι αὐτός , ὡς ὁ ἑτερότης μόνος χωρίζω .