plotinus.enneades 6.9.2
ἆῤ οὖν ἑκάστῳ μὲν τῶν κατὰ μέρος ἓν οὐ ταὐτὸν ἡ οὐσία αὐτοῦ καὶ τὸ ἕν , ὅλῳ δὲ τῷ ὄντι καὶ τῇ οὐσίᾳ ταὐτὸν ἡ οὐσία αὐτοῦ ʽκαὶ τὸ ὂν̓ καὶ τὸ ἕν ; ὥστε τὸν ἐξευρόντα τὸ ὂν ἐξευρηκέναι καὶ τὸ ἕν , καὶ αὐτὴν τὴν οὐσίαν αὐτὸ εἶναι τὸ ἕν : οἷον , εἰ νοῦς ἡ οὐσία , νοῦν καὶ τὸ ἓν εἶναι πρώτως ὄντα ὂν καὶ πρώτως ἕν , μεταδιδόντα δὲ τοῖς ἄλλοις τοῦ εἶναι οὕτω καὶ κατὰ τοσοῦτον καὶ τοῦ ἑνός . τί γὰρ ἄν τις καὶ παῤ αὐτὸ εἶναι αὐτὸ φήσαι ; ἢ γὰρ ταὐτὸν τῷ ὄντι : ἄνθρωπος γὰρ καὶ εἷς ἄνθρωπος ταὐτόν : ἢ οἷον ἀριθμός τις ἑκάστου , ὥσπερ εἰ δύο τινὰ ἔλεγες , οὕτως ἐπὶ μόνου τινὸς τὸ ἕν . εἰ μὲν οὖν ὁ ἀριθμὸς τῶν ὄντων , δῆλον ὅτι καὶ τὸ ἕν : καὶ ζητητέον τί ἐστιν . εἰ δὲ ψυχῆς ἐνέργημα τῷ ἀριθμεῖν ἐπεξιούσης , οὐδὲν ἂν εἴη ἐν τοῖς πράγμασι τὸ ἕν . ἀλλ̓ ἔλεγεν ὁ λόγος , εἰ ἀπολεῖ ἕκαστον τὸ ἕν , μηδ̓ ἔσεσθαι τὸ παράπαν . ὁρᾶν οὖν δεῖ , εἰ ταὐτὸν τὸ ἓν ἕκαστον καὶ τὸ ὄν , καὶ τὸ ὅλως ὂν καὶ τὸ ἕν . ἀλλ̓ εἰ τὸ ὂν τὸ ἑκάστου πλῆθός ἐστι , τὸ δὲ ἓν ἀδύνατον πλῆθος εἶναι , ἕτερον ἂν εἴη ἑκάτερον . ἄνθρωπος γοῦν καὶ ζῷον λογικὸν καὶ πολλὰ μέρη καὶ συνδεῖται ἑνὶ τὰ πολλὰ ταῦτα : ἄλλο ἄρα ἄνθρωπος καὶ ἕν , εἰ τὸ μὲν μεριστόν , τὸ δὲ ἀμερές . καὶ δὴ καὶ τὸ ὅλον ὂν πάντα ἐν αὑτῷ ἔχον τὰ ὄντα πολλὰ μᾶλλον ἂν εἴη καὶ ἕτερον τοῦ ἑνός , μεταλήψει δὲ ἔχον καὶ μεθέξει τὸ ἕν . ἔχει δὲ καὶ ζωὴν καὶ νοῦν τὸ ὄν : οὐ γὰρ δὴ νεκρόν : πολλὰ ἄρα τὸ ὄν . εἰ δὲ νοῦς τοῦτο εἴη , καὶ οὕτω πολλὰ ἀνάγκη εἶναι . καὶ ἔτι μᾶλλον , εἰ τὰ εἴδη περιέχοι : οὐδὲ γὰρ ἡ ἰδέα ἕν , ἀλλ̓ ἀριθμὸς μᾶλλον καὶ ἑκάστη καὶ ἡ σύμπασα , καὶ οὕτως ἕν , ὥσπερ ἂν ὁ κόσμος ἕν . ὅλως δὲ τὸ μὲν ἓν πρῶτον , ὁ δὲ νοῦς καὶ τὰ εἴδη καὶ τὸ ὂν οὐ πρῶτα . εἶδός τε γὰρ ἕκαστον ἐκ πολλῶν καὶ σύνθετον καὶ ὕστερον : ἐξ ὧν γὰρ ἕκαστόν ἐστι , πρότερα ἐκεῖνα . ὅτι δὲ οὐχ οἷόν τε τὸν νοῦν τὸ πρῶτον εἶναι , καὶ ἐκ τῶνδε δῆλον ἔσται : τὸν νοῦν ἀνάγκη ἐν τῷ νοεῖν εἶναι καὶ τόν γε ἄριστον καὶ τὸν οὐ πρὸς τὰ ἔξω βλέποντα νοεῖν τὸ πρὸ αὑτοῦ : εἰς ἑαυτὸν γὰρ ἐπιστρέφων εἰς ἀρχὴν ἐπιστρέφει . καὶ εἰ μὲν αὐτὸς τὸ νοοῦν καὶ τὸ νοούμενον , διπλοῦς ἔσται καὶ οὐχ ἁπλοῦς οὐδὲ τὸ ἕν : εἰ δὲ πρὸς τὸ ἕτερον βλέπει , πάντως πρὸς τὸ κρεῖττον καὶ πρὸ αὐτοῦ . εἰ δὲ καὶ πρὸς αὑτὸν καὶ πρὸς τὸ κρεῖττον , καὶ οὕτω δεύτερον . καὶ χρὴ τὸν νοῦν τοιοῦτον τίθεσθαι , οἷον παρεῖναι μὲν τῷ ἀγαθῷ καὶ τῷ πρώτῳ καὶ βλέπειν εἰς ἐκεῖνο , συνεῖναι δὲ καὶ ἑαυτῷ νοεῖν τε καὶ ἑαυτὸν καὶ νοεῖν ἑαυτὸν ὄντα τὰ πάντα . πολλοῦ ἄρα δεῖ τὸ ἓν εἶναι ποικίλον ὄντα . οὐ τοίνυν οὐδὲ τὸ ἓν τὰ πάντα ἔσται , οὕτω γὰρ οὐκέτι ἓν εἴη : οὐδὲ νοῦς , καὶ γὰρ ἂν οὕτως εἴη τὰ πάντα τοῦ νοῦ τὰ πάντα ὄντος : οὐδὲ τὸ ὄν : τὸ γὰρ ὂν τὰ πάντα .
Lemmas: ἆρα οὖν ἕκαστος μέν ὁ κατά μέρος εἷς οὐ αὐτός ὁ οὐσία αὐτός καί ὁ εἷς , ὅλος δέ ὁ εἰμί καί ὁ οὐσία αὐτός ὁ οὐσία αὐτός ὅς ὁ ὄνος καί ὁ εἷς ; ὥστε ὁ ἐξευρίσκω ὁ εἰμί ἐξευρίσκω καί ὁ εἷς , καί αὐτός ὁ οὐσία αὐτός εἰμί ὁ εἷς : οἷον , εἰ νόος ὁ οὐσία , νόος καί ὁ εἷς εἰμί πρῶτος εἰμί εἰμί καί πρῶτος εἷς , μεταδίδωμι δέ ὁ ἄλλος ὁ εἰμί οὕτως καί κατά τοσοῦτος καί ὁ εἷς . τίς γάρ ἄν τις καί παρά αὐτός εἰμί αὐτός φημί ; ἤ γάρ αὐτός ὁ εἰμί : ἄνθρωπος γάρ καί εἷς ἄνθρωπος αὐτός : ἤ οἷος ἀριθμός τις ἕκαστος , ὥσπερ εἰ δύο τις λέγω , οὕτως ἐπί μόνος τις ὁ εἷς . εἰ μέν οὖν ὁ ἀριθμός ὁ εἰμί , δῆλος ὅτι καί ὁ εἷς : καί ζητέω τίς εἰμί . εἰ δέ ψυχή ἐνέργημα ὁ ἀριθμέω ἐπεξέρχομαι , οὐδείς ἄν εἰμί ἐν ὁ πρᾶγμα ὁ εἷς . ἀλλά λέγω ὁ λόγος , εἰ ἀπόλλυμι ἕκαστος ὁ εἷς , μηδέ εἰμί ὁ παράπαν . ὁράω οὖν δέω , εἰ αὐτός ὁ εἷς ἕκαστος καί ὁ εἰμί , καί ὁ ὅλος εἰμί καί ὁ εἷς . ἀλλά εἰ ὁ εἰμί ὁ ἕκαστος πλῆθος εἰμί , ὁ δέ εἷς ἀδύνατος πλῆθος εἰμί , ἕτερος ἄν εἰμί ἑκάτερος . ἄνθρωπος γοῦν καί ζῷον λογικός καί πολύς μέρος καί συνδέω εἷς ὁ πολύς οὗτος : ἄλλος ἄρα ἄνθρωπος καί εἷς , εἰ ὁ μέν μεριστός , ὁ δέ ἀμερής . καί δή καί ὁ ὅλος εἰμί πᾶς ἐν ἑαυτοῦ ἔχω ὁ εἰμί πολύς μάλα ἄν εἰμί καί ἕτερος ὁ εἷς , μετάληψις δέ ἔχω καί μέθεξις ὁ εἷς . ἔχω δέ καί ζωή καί νόος ὁ εἰμί : οὐ γάρ δή νεκρός : πολύς ἄρα ὁ εἰμί . εἰ δέ νόος οὗτος εἰμί , καί οὕτως πολύς ἀνάγκη εἰμί . καί ἔτι μάλα , εἰ ὁ εἶδος περιέχω : οὐδέ γάρ ὁ ἰδέα εἷς , ἀλλά ἀριθμός μάλα καί ἕκαστος καί ὁ σύμπας , καί οὕτως εἷς , ὥσπερ ἄν ὁ κόσμος εἷς . ὅλος δέ ὁ μέν εἷς πρῶτος , ὁ δέ νόος καί ὁ εἶδος καί ὁ εἰμί οὐ πρῶτος . εἶδος τε γάρ ἕκαστος ἐκ πολύς καί σύνθετος καί ὕστερον : ἐκ ὅς γάρ ἕκαστος εἰμί , πρότερος ἐκεῖνος . ὅτι δέ οὐ οἷος τε ὁ νόος ὁ πρῶτος εἰμί , καί ἐκ ὅδε δῆλος εἰμί : ὁ νόος ἀνάγκη ἐν ὁ νοέω εἰμί καί ὁ γε ἀγαθός καί ὁ οὐ πρός ὁ ἔξω βλέπω νοέω ὁ πρό ἑαυτοῦ : εἰς ἑαυτοῦ γάρ ἐπιστρέφω εἰς ἀρχή ἐπιστρέφω . καί εἰ μέν αὐτός ὁ νοέω καί ὁ νοέω , διπλόος εἰμί καί οὐ ἁπλόος οὐδέ ὁ εἷς : εἰ δέ πρός ὁ ἕτερος βλέπω , πάντως πρός ὁ κρατύς καί πρό αὐτός . εἰ δέ καί πρός ἑαυτοῦ καί πρός ὁ κρατύς , καί οὕτως δεύτερος . καί χρή ὁ νόος τοιοῦτος τίθημι , οἷος πάρειμι μέν ὁ ἀγαθός καί ὁ πρῶτος καί βλέπω εἰς ἐκεῖνος , σύνειμι δέ καί ἑαυτοῦ νοέω τε καί ἑαυτοῦ καί νοέω ἑαυτοῦ εἰμί ὁ πᾶς . πολύς ἄρα δέω ὁ εἷς εἰμί ποικίλος εἰμί . οὐ τοίνυν οὐδέ ὁ εἷς ὁ πᾶς εἰμί , οὕτως γάρ οὐκέτι εἷς εἰμί : οὐδέ νόος , καί γάρ ἄν οὕτως εἰμί ὁ πᾶς ὁ νόος ὁ πᾶς εἰμί : οὐδέ ὁ εἰμί : ὁ γάρ εἰμί ὁ πᾶς .