plotinus.enneades 5.4.1
Εἴ τι ἔστι μετὰ τὸ πρῶτον , ἀνάγκη ἐξ ἐκείνου εἶναι ἢ εὐθύς , ἢ τὴν ἀναγωγὴν ἐπ’ ἐκεῖνο διὰ τῶν μεταξὺ ἔχειν , καὶ τάξιν εἶναι δευτέρων καὶ τρίτων , τοῦ μὲν ἐπὶ τὸ πρῶτον ἀναγομένου , τοῦ δὲ τρίτου ἐπὶ τὸ δεύτερον . δεῖ μὲν γάρ τι πρὸ πάντων εἶναι ἁπλοῦν τοῦτο καὶ πάντων ἕτερον τῶν μετ̓ αὐτό , ἐφ̓ ἑαυτοῦ ὄν , οὐ μεμιγμένον τοῖς ἀπ̓ αὐτοῦ , καὶ πάλιν ἕτερον τρόπον τοῖς ἄλλοις παρεῖναι δυνάμενον , ὂν ὄντως ἕν , οὐχ ἕτερον ὄν , εἶτα ἕν , καθ̓ οὗ ψεῦδος καὶ τὸ ἓν εἶναι , οὗ μὴ λόγος μηδὲ ἐπιστήμη , ὃ δὴ καὶ ἐπέκεινα λέγεται εἶναι οὐσίας — εἰ γὰρ μὴ ἁπλοῦν ἔσται συμβάσεως ἔξω πάσης καὶ συνθέσεως καὶ ὄντως ἕν , οὐκ ἂν ἀρχὴ εἴη — αὐταρκέστατόν τε τῷ ἁπλοῦν εἶναι καὶ πρῶτον ἁπάντων : τὸ γὰρ μὴ πρῶτον ἐνδεὲς τοῦ πρὸ αὐτοῦ , τό τε μὴ ἁπλοῦν τῶν ἐν αὐτῷ ἁπλῶν δεόμενον , ἵν̓ ᾖ ἐξ ἐκείνων . τὸ δὴ τοιοῦτον ἓν μόνον δεῖ εἶναι : ἄλλο γὰρ εἰ εἴη τοιοῦτον , ἓν ἂν εἴη τὰ ἄμφω . οὐ γὰρ δὴ σώματα λέγομεν δύο , ἢ τὸ ἓν πρῶτον σῶμα . οὐδὲν γὰρ ἁπλοῦν σῶμα , γινόμενόν τε τὸ σῶμα , ἀλλ̓ οὐκ ἀρχή : ἡ δὲ ἀρχὴ ἀγέννητος : μὴ σωματικὴ δὲ οὖσα , ἀλλ̓ ὄντως μία , ἐκεῖνο ἂν εἴη τὸ πρῶτον . εἰ ἄρα ἕτερόν τι μετὰ τὸ πρῶτον εἴη , οὐκ ἂν ἔτι ἁπλοῦν εἴη : ἓν ἄρα πολλὰ ἔσται . πόθεν οὖν τοῦτο ; ἀπὸ τοῦ πρώτου : εἰ γὰρ δὴ κατὰ συντυχίαν , οὐδ̓ ἂν ἔτι ἐκεῖνο πάντων ἀρχή . πῶς οὖν ἀπὸ τοῦ πρώτου ; εἰ τέλειόν ἐστι τὸ πρῶτον καὶ πάντων τελειότατον καὶ δύναμις ἡ πρώτη , δεῖ πάντων τῶν ὄντων δυνατώτατον εἶναι , καὶ τὰς ἄλλας δυνάμεις καθ̓ ὅσον δύνανται μιμεῖσθαι ἐκεῖνο . ὅ τι δ̓ ἂν τῶν ἄλλων εἰς τελείωσιν ἴῃ , ὁρῶμεν γεννῶν καὶ οὐκ ἀνεχόμενον ἐφ̓ ἑαυτοῦ μένειν , ἀλλ̓ ἕτερον ποιοῦν , οὐ μόνον ὅ τι ἂν προαίρεσιν ἔχῃ , ἀλλὰ καὶ ὅσα φύει ἄνευ προαιρέσεως , καὶ τὰ ἄψυχα δὲ μεταδιδόντα ἑαυτῶν καθ̓ ὅσον δύνανται : οἷον τὸ πῦρ θερμαίνει , καὶ ψύχει ἡ χιών , καὶ τὰ φάρμακα δὲ εἰς ἄλλο ἐργάζεται , οἷον αὖ τὰ πάντα τὴν ἀρχὴν κατὰ δύναμιν ἀπομιμούμενα εἰς ἀιδιότητά τε καὶ ἀγαθότητα . πῶς οὖν τὸ τελειότατον καὶ τὸ πρῶτον ἀγαθὸν ἐν αὑτῷ σταίη ὥσπερ φθονῆσαν ἑαυτοῦ ἢ ἀδυνατῆσαν , ἡ πάντων δύναμις ; πῶς δ̓ ἂν ἔτι ἀρχὴ εἴη ; δεῖ δή τι καὶ ἀπ̓ αὐτοῦ γενέσθαι , εἴπερ ἔσται τι καὶ τῶν ἄλλων παῤ αὐτοῦ γε ὑποστάντων : ὅτι μὲν γὰρ ἀπ̓ αὐτοῦ , ἀνάγκη . δεῖ δὴ καὶ τιμιώτατον εἶναι τὸ γεννῶν , τὸ γεννώμενον καὶ δεύτερον ἐκείνου τῶν ἄλλων ἄμεινον εἶναι .
Lemmas: εἰ τις εἰμί μετά ὁ πρῶτος , ἀνάγκη ἐκ ἐκεῖνος εἰμί ἤ εὐθύς , ἤ ὁ ἀναγωγή ἐπί ἐκεῖνος διά ὁ μεταξύ ἔχω , καί τάξις εἰμί δεύτερος καί τρίτος , ὁ μέν ἐπί ὁ πρῶτος ἀνάγω , ὁ δέ τρίτος ἐπί ὁ δεύτερος . δέω μέν γάρ τις πρό πᾶς εἰμί ἁπλόος οὗτος καί πᾶς ἕτερος ὁ μετά αὐτός , ἐπί ἑαυτοῦ εἰμί , οὐ μείγνυμι ὁ ἀπό αὐτός , καί πάλιν ἕτερος τρόπος ὁ ἄλλος πάρειμι δύναμαι , εἰμί ὄντως εἷς , οὐ ἕτερος εἰμί , εἶτα εἷς , κατά ὅς ψεῦδος καί ὁ εἷς εἰμί , ὅς μή λόγος μηδέ ἐπιστήμη , ὅς δή καί ἐπέκεινα λέγω εἰμί οὐσία — εἰ γάρ μή ἁπλόος εἰμί σύμβασις ἔξω πᾶς καί σύνθεσις καί ὄντως εἷς , οὐ ἄν ἀρχή εἰμί — αὐτάρκης τε ὁ ἁπλόος εἰμί καί πρῶτος ἅπας : ὁ γάρ μή πρῶτος ἐνδεής ὁ πρό αὐτός , ὁ τε μή ἁπλόος ὁ ἐν αὐτός ἁπλόος δέω , ἵνα εἰμί ἐκ ἐκεῖνος . ὁ δή τοιοῦτος εἷς μόνος δέω εἰμί : ἄλλος γάρ εἰ εἰμί τοιοῦτος , εἷς ἄν εἰμί ὁ ἄμφω . οὐ γάρ δή σῶμα λέγω δύο , ἤ ὁ εἷς πρῶτος σῶμα . οὐδείς γάρ ἁπλόος σῶμα , γίγνομαι τε ὁ σῶμα , ἀλλά οὐ ἀρχή : ὁ δέ ἀρχή ἀγέννητος : μή σωματικός δέ εἰμί , ἀλλά ὄντως εἷς , ἐκεῖνος ἄν εἰμί ὁ πρῶτος . εἰ ἄρα ἕτερος τις μετά ὁ πρῶτος εἰμί , οὐ ἄν ἔτι ἁπλόος εἰμί : εἷς ἄρα πολύς εἰμί . πόθεν οὖν οὗτος ; ἀπό ὁ πρῶτος : εἰ γάρ δή κατά συντυχία , οὐδέ ἄν ἔτι ἐκεῖνος πᾶς ἀρχή . πῶς οὖν ἀπό ὁ πρῶτος ; εἰ τέλειος εἰμί ὁ πρῶτος καί πᾶς τέλειος καί δύναμις ὁ πρῶτος , δέω πᾶς ὁ εἰμί δυνατός εἰμί , καί ὁ ἄλλος δύναμις κατά ὅσος δύναμαι μιμέομαι ἐκεῖνος . ὅς τις δέ ἄν ὁ ἄλλος εἰς τελείωσις ἔρχομαι , ὁράω γεννάω καί οὐ ἀνέχω ἐπί ἑαυτοῦ μένω , ἀλλά ἕτερος ποιέω , οὐ μόνος ὅς τις ἄν προαίρεσις ἔχω , ἀλλά καί ὅσος φύω ἄνευ προαίρεσις , καί ὁ ἄψυχος δέ μεταδίδωμι ἑαυτοῦ κατά ὅσος δύναμαι : οἷος ὁ πῦρ θερμαίνω , καί ψύχω ὁ χιών , καί ὁ φάρμακον δέ εἰς ἄλλος ἐργάζομαι , οἷος αὖ ὁ πᾶς ὁ ἀρχή κατά δύναμις ἀπομιμέομαι εἰς ἀιδιότης τε καί ἀγαθότης . πῶς οὖν ὁ τέλειος καί ὁ πρῶτος ἀγαθός ἐν ἑαυτοῦ ἵστημι ὥσπερ φθονέω ἑαυτοῦ ἤ ἀδυνατέω , ὁ πᾶς δύναμις ; πῶς δέ ἄν ἔτι ἀρχή εἰμί ; δέω δή τις καί ἀπό αὐτός γίγνομαι , εἴπερ εἰμί τις καί ὁ ἄλλος παρά αὐτός γε ὑφίστημι : ὅτι μέν γάρ ἀπό αὐτός , ἀνάγκη . δέω δή καί τίμιος εἰμί ὁ γεννάω , ὁ γεννάω καί δεύτερος ἐκεῖνος ὁ ἄλλος ἀγαθός εἰμί .