plotinus.enneades 6.1.19
ἐπισκεπτέον δέ , εἰ καί τινες ἐνέργειαι δόξουσιν ἀτελεῖς εἶναι μὴ προσλαβοῦσαι χρόνον , ὥστε εἰς ταὐτὸν ταῖς κινήσεσιν ἐλθεῖν , οἷον τὸ ζῆν καὶ ἡ ζωή . ἐν χρόνῳ γὰρ τελείῳ τὸ ζῆν ἑκάστου καὶ ἡ εὐδαιμονία ἐνέργεια οὐκ ἐν ἀμερεῖ , ἀλλὰ οἷον ἀξιοῦσι καὶ τὴν κίνησιν εἶναι : ὥστε κινήσεις ἄμφω λεκτέον καὶ ἕν τι τὴν κίνησιν καὶ γένος ἕν , θεωροῦντας παρὰ τὸ ποσὸν τὸ ἐν τῇ οὐσίᾳ καὶ τὸ ποιὸν καὶ κίνησιν οὖσαν περὶ αὐτήν : καί , εἰ βούλει , τὰς μὲν σωματικάς , τὰς δὲ ψυχικάς , ἢ τὰς μὲν παῤ αὐτῶν , τὰς δὲ ὑπ’ ἄλλων εἰς αὐτά , ἢ τὰς μὲν ἐξ αὐτῶν , τὰς δὲ ἐξ ἄλλων , καὶ τὰς μὲν ἐξ αὐτῶν ποιήσεις εἴτε εἰς ἄλλα εἴτε ἀπολελυμένας , τὰς δὲ ἐξ ἄλλων πείσεις . καίτοι καὶ αἱ εἰς ἄλλα κινήσεις αἱ αὐταὶ ταῖς ἐξ ἄλλων : ἡ γὰρ τμῆσις , ἥ τε παρὰ τοῦ τέμνοντος ἥ τε ἐν τῷ τεμνομένῳ , μία , ἀλλὰ τὸ τέμνειν ἕτερον καὶ τὸ τέμνεσθαι . τάχα δὲ οὐδὲ μία ἡ τμῆσις ἡ ἀπὸ τοῦ τέμνοντος καὶ ἡ ἐν τῷ τεμνομένῳ , ἀλλ̓ ἔστι τὸ τέμνειν τὸ ἐκ τῆς τοιᾶσδε ἐνεργείας καὶ κινήσεως ἑτέραν ἐν τῷ τεμνομένῳ διάδοχον κίνησιν γίγνεσθαι . ἢ ἴσως οὐ κατ̓ αὐτὸ τὸ τέμνεσθαι τὸ διάφορον , ἀλλὰ κατ̓ ἄλλο τὸ ἐπιγιγνόμενον κίνημα , οἷον τὸ ἀλγεῖν : καὶ γὰρ τὸ πάσχειν ἐν τούτῳ . τί οὖν , εἰ μή τι ἀλγεῖ ; τί ἄλλο ἢ ἡ ἐνέργεια τοῦ ποιοῦντος ἐν τῷδε οὖσα ; οὕτω γὰρ καὶ τὸ οὕτω λεγόμενον ποιεῖν , καὶ διττὸν οὕτως εἶναι τὸ ποιεῖν , τὸ μὲν μὴ ἐν ἄλλῳ , τὸ δὲ ἐν ἄλλῳ συνιστάμενον : καὶ οὐκέτι τὸ μὲν ποιεῖν , τὸ δὲ πάσχειν , ἀλλὰ τὸ ποιεῖν ἐν ἄλλῳ πεποίηκε δύο νομίζειν εἶναι , τὸ μὲν ποιεῖν , τὸ δὲ πάσχειν : οἷον καὶ τὸ γράφειν , καίτοι ὂν ἐν ἄλλῳ , οὐκ ἐπιζητεῖ τὸ πάσχειν , ὅτι μὴ ἄλλο τι ἐν τῷ γραμματείῳ ποιεῖ παρὰ τὴν ἐνέργειαν τοῦ γράφοντος οἷον τὸ ἀλγεῖν . εἰ δέ τις λέγοι γεγράφθαι , οὐ τὸ πάσχειν λέγει . καὶ ἐπὶ τοῦ βαδίζειν , καίτοι οὔσης γῆς ἐφ̓ ἧς , οὐ προσποιεῖται τὸ πεπονθέναι . ἀλλ̓ ὅταν ἐπὶ σώματος ζῴου βαίνῃ , τὸ πάσχειν ἐπινοεῖ , ὃ ἐπιγίγνεται , ἄλγημα συλλογιζόμενος , οὐ τὸ βαδίζειν : ἢ ἐπενόησεν ἂν καὶ πρότερον . οὕτω καὶ ἐπὶ πάντων κατὰ μὲν τὸ ποιεῖν ἓν λεκτέον μετὰ τοῦ λεγομένου πάσχειν , τοῦ ἀντιθέτου . ὃ δὲ πάσχειν λέγεται , τὸ γενόμενον ὕστερον , οὐ τὸ ἀντίθετον , οἷον τῷ καίειν τὸ καίεσθαι : ἀλλὰ τὸ ἐκ τοῦ καίειν καὶ καίεσθαι ἑνὸς ὄντος , τὸ ἐπ’ αὐτῷ γιγνόμενον ἢ ἄλγημα ἤ τι ἄλλο , οἷον μαραίνεσθαι . τί οὖν , εἴ τις αὐτὸ τοῦτο ἐργάζοιτο , ὥστε λυπεῖν , οὐχ ὁ μὲν ποιεῖ , ὁ δὲ πάσχει , καὶ ἐκ μιᾶς ἐνεργείας τὰ δύο ; ἢ ἐν τῇ ἐνεργείᾳ οὐκέτι τὸ τῆς βουλήσεως τοῦ λυπεῖν , ἀλλὰ ποιεῖ τι ἕτερον , δἰ οὗ λυπεῖ , ὃ ἐν τῷ λυπησομένῳ γενόμενον ἓν ὂν καὶ ταὐτὸν πεποίηκεν ἄλλο , τὸ λυπεῖσθαι . τί οὖν ; αὐτὸ τὸ ἓν γενόμενον , πρὶν καὶ λύπην ποιῆσαι , ἢ ὅλως λύπην οὐκ ἐμποιοῦν , οὐ πάθος ἐστὶ τοῦ εἰς ὅν , οἷον τὸ ἀκοῦσαι ; ἢ οὐ πάθος τὸ ἀκοῦσαι οὐδ̓ ὅλως τὸ αἰσθάνεσθαι , ἀλλὰ τὸ λυπηθῆναί ἐστι γενέσθαι ἐν πάθει , ὃ μὴ ἀντίθετον τῷ ποιῆσαι .
Lemmas: ἐπισκοπέω δέ , εἰ καί τις ἐνέργεια δοκέω ἀτελής εἰμί μή προσλαμβάνω χρόνος , ὥστε εἰς αὐτός ὁ κίνησις ἔρχομαι , οἷος ὁ ζάω καί ὁ ζωή . ἐν χρόνος γάρ τέλειος ὁ ζάω ἕκαστος καί ὁ εὐδαιμονία ἐνέργεια οὐ ἐν ἀμερής , ἀλλά οἷος ἀξιόω καί ὁ κίνησις εἰμί : ὥστε κίνησις ἄμφω λεκτέος καί εἷς τις ὁ κίνησις καί γένος εἷς , θεωρέω παρά ὁ ποσός ὁ ἐν ὁ οὐσία καί ὁ ποιός καί κίνησις εἰμί περί αὐτός : καί , εἰ βούλομαι , ὁ μέν σωματικός , ὁ δέ ψυχικός , ἤ ὁ μέν παρά αὐτός , ὁ δέ ὑπό ἄλλος εἰς αὐτός , ἤ ὁ μέν ἐκ αὐτός , ὁ δέ ἐκ ἄλλος , καί ὁ μέν ἐκ αὐτός ποίησις εἴτε εἰς ἄλλος εἴτε ἀπολύω , ὁ δέ ἐκ ἄλλος πεῖσις . καίτοι καί ὁ εἰς ἄλλος κίνησις ὁ αὐτός ὁ ἐκ ἄλλος : ὁ γάρ τμῆσις , ὁ τε παρά ὁ τέμνω ὁ τε ἐν ὁ τέμνω , εἷς , ἀλλά ὁ τέμνω ἕτερος καί ὁ τέμνω . τάχα δέ οὐδέ εἷς ὁ τμῆσις ὁ ἀπό ὁ τέμνω καί ὁ ἐν ὁ τέμνω , ἀλλά εἰμί ὁ τέμνω ὁ ἐκ ὁ τοιόσδε ἐνέργεια καί κίνησις ἕτερος ἐν ὁ τέμνω διάδοχος κίνησις γίγνομαι . ἤ ἴσως οὐ κατά αὐτός ὁ τέμνω ὁ διάφορος , ἀλλά κατά ἄλλος ὁ ἐπιγίγνομαι κίνημα , οἷος ὁ ἀλγέω : καί γάρ ὁ πάσχω ἐν οὗτος . τίς οὖν , εἰ μή τις ἀλγέω ; τίς ἄλλος ἤ ὁ ἐνέργεια ὁ ποιέω ἐν ὅδε εἰμί ; οὕτως γάρ καί ὁ οὕτως λέγω ποιέω , καί δισσός οὕτως εἰμί ὁ ποιέω , ὁ μέν μή ἐν ἄλλος , ὁ δέ ἐν ἄλλος συνίστημι : καί οὐκέτι ὁ μέν ποιέω , ὁ δέ πάσχω , ἀλλά ὁ ποιέω ἐν ἄλλος ποιέω δύο νομίζω εἰμί , ὁ μέν ποιέω , ὁ δέ πάσχω : οἷος καί ὁ γράφω , καίτοι εἰμί ἐν ἄλλος , οὐ ἐπιζητέω ὁ πάσχω , ὅτι μή ἄλλος τις ἐν ὁ γραμματεῖον ποιέω παρά ὁ ἐνέργεια ὁ γράφω οἷος ὁ ἀλγέω . εἰ δέ τις λέγω γράφω , οὐ ὁ πάσχω λέγω . καί ἐπί ὁ βαδίζω , καίτοι εἰμί γῆ ἐπί ὅς , οὐ προσποιέω ὁ πάσχω . ἀλλά ὅταν ἐπί σῶμα ζῷον βαίνω , ὁ πάσχω ἐπινοέω , ὅς ἐπιγίγνομαι , ἄλγημα συλλογίζομαι , οὐ ὁ βαδίζω : ἤ ἐπινοέω ἄν καί πρότερος . οὕτως καί ἐπί πᾶς κατά μέν ὁ ποιέω εἷς λεκτέος μετά ὁ λέγω πάσχω , ὁ ἀντίθετος . ὅς δέ πάσχω λέγω , ὁ γίγνομαι ὕστερον , οὐ ὁ ἀντίθετος , οἷος ὁ καίω ὁ καίω : ἀλλά ὁ ἐκ ὁ καίω καί καίω εἷς εἰμί , ὁ ἐπί αὐτός γίγνομαι ἤ ἄλγημα ἤ τις ἄλλος , οἷος μαραίνω . τίς οὖν , εἰ τις αὐτός οὗτος ἐργάζομαι , ὥστε λυπέω , οὐ ὁ μέν ποιέω , ὁ δέ πάσχω , καί ἐκ εἷς ἐνέργεια ὁ δύο ; ἤ ἐν ὁ ἐνέργεια οὐκέτι ὁ ὁ βούλησις ὁ λυπέω , ἀλλά ποιέω τις ἕτερος , διά ὅς λυπέω , ὅς ἐν ὁ λυπέω γίγνομαι εἷς εἰμί καί αὐτός ποιέω ἄλλος , ὁ λυπέω . τίς οὖν ; αὐτός ὁ εἷς γίγνομαι , πρίν καί λύπη ποιέω , ἤ ὅλος λύπη οὐ ἐμποιέω , οὐ πάθος εἰμί ὁ εἰς ὅς , οἷος ὁ ἀκούω ; ἤ οὐ πάθος ὁ ἀκούω οὐδέ ὅλος ὁ αἰσθάνομαι , ἀλλά ὁ λυπέω εἰμί γίγνομαι ἐν πάθος , ὅς μή ἀντίθετος ὁ ποιέω .