plotinus.enneades 5.2.2
πρόεισιν οὖν ἀπ̓ ἀρχῆς εἰς ἔσχατον καταλειπομένου ἀεὶ ἑκάστου ἐν τῇ οἰκείᾳ ἕδρᾳ , τοῦ δὲ γεννωμένου ἄλλην τάξιν λαμβάνοντος τὴν χείρονα : ἕκαστον μέντοι ταὐτὸν γίνεται ᾧ ἂν ἐπίσπηται , ἕως ἂν ἐφέπηται . ὅταν οὖν ψυχὴ ἐν φυτῷ γίνηται , ἄλλο ἐστὶν οἷον μέρος ἐν φυτῷ , τὸ τολμηρότατον καὶ ἀφρονέστατον καὶ προεληλυθὸς μέχρι τοσούτου : ὅταν δ̓ ἐν ἀλόγῳ , ἡ τοῦ αἰσθάνεσθαι δύναμις κρατήσασα ἤγαγεν : ὅταν δὲ εἰς ἄνθρωπον , ἢ ὅλως ἐν λογικῷ ἡ κίνησις , ἢ ἀπὸ νοῦ ὡς νοῦν οἰκεῖον ἐχούσης καὶ παῤ αὑτῆς βούλησιν τοῦ νοεῖν ἢ ὅλως κινεῖσθαι . πάλιν δὴ ἀναστρέφωμεν : ὅταν φυτοῦ ἢ τὰ παραφυόμενα ἢ κλάδων τὰ ἄνω τις τέμῃ , ἡ ἐν τούτοις ψυχὴ ποῖ ἀπελήλυθεν ; ἢ ὅθεν : οὐ γὰρ ἀποστᾶσα τόπῳ . ἓν οὖν τῇ ἀρχῇ . εἰ δὲ τὴν ῥίζαν διακόψειας ἢ καύσειας , ποῦ τὸ ἐν τῇ ῥίζῃ ; ἐν ψυχῇ οὐκ εἰς ἄλλον τόπον ἐλθούσῃ . ἀλλὰ κἂν ἐν τῷ αὐτῷ ᾖ , ἀλλ̓ ἐν ἄλλῳ , εἰ ἀναδράμοι : εἰ δὲ μή , ἐν ἄλλῃ φυτικῇ , οὐ γὰρ στενοχωρεῖται : εἰ δ̓ ἀναδράμοι , ἐν τῇ πρὸ αὐτῆς δυνάμει . ἀλλ̓ ἐκείνη ποῦ ; ἐν τῇ πρὸ αὐτῆς : ἡ δὲ μέχρι νοῦ , οὐ τόπῳ , οὐδὲν γὰρ ἐν τόπῳ ἦν : ὁ δὲ νοῦς πολὺ μᾶλλον οὐκ ἐν τόπῳ , ὥστε οὐδὲ αὐτή . οὐδαμοῦ οὖν οὖσα , ἀλλ̓ ἐν τῷ ὃ μηδαμοῦ καὶ πανταχοῦ οὕτως ἐστίν . εἰ δὲ προελθοῦσα εἰς τὸ ἄνω σταίη ἐν τῷ μεταξὺ πρὶν πάντη εἰς τὸ ἀνωτάτω γενέσθαι , μέσον ἔχει βίον καὶ ἐν ἐκείνῳ τῷ μέρει αὑτῆς ἕστηκε . πάντα δὲ ταῦτα ἐκεῖνος καὶ οὐκ ἐκεῖνος : ἐκεῖνος μέν , ὅτι ἐξ ἐκείνου : οὐκ ἐκεῖνος δέ , ὅτι ἐκεῖνος ἐφ̓ ἑαυτοῦ μένων ἔδωκεν . ἔστιν οὖν οἷον ζωὴ μακρὰ εἰς μῆκος ἐκταθεῖσα , ἕτερον ἕκαστον τῶν μορίων τῶν ἐφεξῆς , συνεχὲς δὲ πᾶν αὑτῷ , ἄλλο δὲ καὶ ἄλλο τῇ διαφορᾷ , οὐκ ἀπολλύμενον ἐν τῷ δευτέρῳ τὸ πρότερον . τί οὖν ἡ ἐν τοῖς φυτοῖς γενομένη ; οὐδὲν γεννᾷ ; ἢ ἐν ᾧ ἔστι . σκεπτέον δὲ πῶς ἀρχὴν ἄλλην λαβόντας .
Lemmas: πρόειμι οὖν ἀπό ἀρχή εἰς ἔσχατος καταλείπω ἀεί ἕκαστος ἐν ὁ οἰκεῖος ἕδρα , ὁ δέ γεννάω ἄλλος τάξις λαμβάνω ὁ κακός : ἕκαστος μέντοι αὐτός γίγνομαι ὅς ἄν ἐφέπω , ἕως ἄν ἐφέπω . ὅταν οὖν ψυχή ἐν φυτόν γίγνομαι , ἄλλος εἰμί οἷος μέρος ἐν φυτόν , ὁ τολμηρός καί ἄφρων καί προέρχομαι μέχρι τοσοῦτος : ὅταν δέ ἐν ἄλογος , ὁ ὁ αἰσθάνομαι δύναμις κρατέω ἄγω : ὅταν δέ εἰς ἄνθρωπος , ἤ ὅλος ἐν λογικός ὁ κίνησις , ἤ ἀπό νόος ὡς νόος οἰκεῖος ἔχω καί παρά ἑαυτοῦ βούλησις ὁ νοέω ἤ ὅλος κινέω . πάλιν δή ἀναστρέφω : ὅταν φυτόν ἤ ὁ παραφύω ἤ κλάδος ὁ ἄνω τις τέμνω , ὁ ἐν οὗτος ψυχή ποῖ ἀπέρχομαι ; ἤ ὅθεν : οὐ γάρ ἀφίστημι τόπος . εἷς οὖν ὁ ἀρχή . εἰ δέ ὁ ῥίζα διακόπτω ἤ καίω , ποῦ ὁ ἐν ὁ ῥίζα ; ἐν ψυχή οὐ εἰς ἄλλος τόπος ἔρχομαι . ἀλλά ἐάν ἐν ὁ αὐτός εἰμί , ἀλλά ἐν ἄλλος , εἰ ἀνατρέχω : εἰ δέ μή , ἐν ἄλλος φυτικός , οὐ γάρ στενοχωρέω : εἰ δέ ἀνατρέχω , ἐν ὁ πρό αὐτός δύναμις . ἀλλά ἐκεῖνος ποῦ ; ἐν ὁ πρό αὐτός : ὁ δέ μέχρι νόος , οὐ τόπος , οὐδείς γάρ ἐν τόπος εἰμί : ὁ δέ νόος πολύς μάλα οὐ ἐν τόπος , ὥστε οὐδέ αὐτός . οὐδαμοῦ οὖν εἰμί , ἀλλά ἐν ὁ ὅς μηδαμοῦ καί πανταχοῦ οὕτως εἰμί . εἰ δέ προέρχομαι εἰς ὁ ἄνω ἵστημι ἐν ὁ μεταξύ πρίν πάντῃ εἰς ὁ ἄνω γίγνομαι , μέσος ἔχω βίος καί ἐν ἐκεῖνος ὁ μέρος ἑαυτοῦ ἵστημι . πᾶς δέ οὗτος ἐκεῖνος καί οὐ ἐκεῖνος : ἐκεῖνος μέν , ὅτι ἐκ ἐκεῖνος : οὐ ἐκεῖνος δέ , ὅτι ἐκεῖνος ἐπί ἑαυτοῦ μένω δίδωμι . εἰμί οὖν οἷος ζωή μακρός εἰς μῆκος ἐκτείνω , ἕτερος ἕκαστος ὁ μόριον ὁ ἐφεξῆς , συνεχής δέ πᾶς ἑαυτοῦ , ἄλλος δέ καί ἄλλος ὁ διαφορά , οὐ ἀπόλλυμι ἐν ὁ δεύτερος ὁ πρότερος . τίς οὖν ὁ ἐν ὁ φυτόν γίγνομαι ; οὐδείς γεννάω ; ἤ ἐν ὅς εἰμί . σκοπέω δέ πῶς ἀρχή ἄλλος λαμβάνω .