plotinus.enneades 1.4.3
ἡμεῖς δὲ λέγωμεν ἐξ ἀρχῆς , τί ποτε τὸ εὐδαιμονεῖν ὑπολαμβάνομεν εἶναι . τιθέμενοι δὴ το εὐδαιμονεῖν ἐν ζωῇ , εἰ μὲν συνώνυμον τὸ ζῆς ἐποιούμεθα , πᾶσι μὲν ἂν τοῖς ζῶσιν ἀπέδομεν δεκτικοῖς εὐδαιμονίας εἶναι , εὖ δὲ ζῆν ἐνεργείᾳ ἐκεῖνα , οἷς παρῆν ἕν τι καὶ ταὐτόν , οὗ ἐπεφύκει δεκτικὰ πάντα τὰ ζῷα εἶναι , καὶ οὐκ ἂν τῷ μὲν λογικῷ ἔδομεν δύνασθαι τοῦτο , τῷ δ̓ ἀλόγῳ οὐκέτι : ζωὴ γὰρ ἦν τὸ κοινόν , ὃ δεκτικὸν τοῦ αὐτοῦ πρὸς τὸ εὐδαιμονεῖν ἔμελλεν εἶναι , εἴπερ ἐν ζωῇ τινι τὸ εὐδαιμονεῖν ὑπῆρχεν . ὅθεν , οἶμαι , καὶ οἱ ἐν λογικῇ ζωῇ λέγοντες τὸ εὐδαιμονεῖν γίνεσθαι οὐκ ἐν τῇ κοινῇ ζωῇ τιθέντες ἠγνόησαν τὸ εὐδαιμονεῖν οὐδὲ ζωὴν ὑποτιθέμενοι . ποιότητα δὴ τὴν λογικὴν δύναμιν , περὶ ἣν ἡ εὐδαιμονία συνίσταται , ἀναγκάζοιντο ἂν λέγειν . ἀλλὰ τὸ ὑποκείμενον αὐτοῖς λογική ἐστι ζωή : περὶ γὰρ τὸ ὅλον τοῦτο ἡ εὐδαιμονία συνίσταται : ὥστε περὶ ἄλλο εἶδος ζωῆς . λέγω δὲ οὐχ ὡς ἀντιδιῃρημένον τῷ λόγῳ , ἀλλ̓ ὡς ἡμεῖς φαμεν πρότερον , τὸ δὲ ὕστερον εἶναι . πολλαχῶς τοίνυν τῆς ζωῆς λεγομένης καὶ τὴν διαφορὰν ἐχούσης κατὰ τὰ πρῶτα καὶ δεύτερα καὶ ἐφεξῆς καὶ ὁμωνύμως τοῦ ζῆν λεγομένου — ἄλλως μὲν τοῦ φυτοῦ , ἄλλως δὲ τοῦ ἀλόγου — καὶ τρανότητι καὶ ἀμυδρότητι τὴν διαφορὰν ἐχόντων , ἀνάλογον δηλονότι καὶ τὸ εὖ . καὶ εἰ εἴδωλον ἄλλο ἄλλου , δηλονότι καὶ τὸ εὖ ὡς εἴδωλον τοῦ εὖ . εἰ δὲ ὅτῳ ἄγαν ὑπάρχει τὸ ζῆν — τοῦτο δέ ἐστιν ὃ μηδενὶ τοῦ ζῆν ἐλλείπει — τὸ εὐδαιμονεῖν , μόνῳ ἂν τῷ ἄγαν ζῶντι τὸ εὐδαιμονεῖν ὑπάρχοι : τούτῳ γὰρ καὶ τὸ ἄριστον , εἴπερ ἐν τοῖς οὖσι τὸ ἄριστον τὸ ὄντως ἐν ζωῇ καὶ ἡ τέλειος ζωή : οὕτω γὰρ ἂν οὐδὲ ἐπακτὸν τὸ ἀγαθὸν ὑπάρχοι , οὐδ̓ ἄλλο τὸ ὑποκείμενον ἀλλαχόθεν γενόμενον παρέξει αὐτῷ ἐν ἀγαθῷ εἶναι . τί γὰρ τῇ τελείᾳ ζωῇ ἂν προσγένοιτο εἰς τὸ ἀρίστην εἶναι ; εἰ δέ τις τὴν τοῦ ἀγαθοῦ φύσιν ἐρεῖ , οἰκεῖος μὲν ὁ λόγος ἡμῖν , οὐ μὴν τὸ αἴτιον , ἀλλὰ τὸ ἐνυπάρχον ζητοῦμεν . ὅτι δ̓ ἡ τελεία ζωὴ καὶ ἡ ἀληθινὴ καὶ ὄντως ἐν ἐκείνῃ τῇ νοερᾷ φύσει , καὶ ὅτι αἱ ἄλλαι ἀτελεῖς καὶ ἰνδάλματα ζωῆς καὶ οὐ τελείως οὐδὲ καθαρῶς καὶ οὐ μᾶλλον ζωαὶ ἢ τοὐναντίον , πολλάκις μὲν εἴρηται : καὶ νῦν δὲ λελέχθω συντόμως ὡς , ἕως ἂν πάντα τὰ ζῶντα ἐκ μιᾶς ἀρχῆς ᾖ , μὴ ἐπίσης δὲ τὰ ἄλλα ζῇ ; ἀνάγκη τὴν ἀρχὴν τὴν πρώτην ζωὴν καὶ τὴν τελειοτάτην εἶναι .
Lemmas: ἐγώ δέ λέγω ἐκ ἀρχή , τίς ποτέ ὁ εὐδαιμονέω ὑπολαμβάνω εἰμί . τίθημι δή ὁ εὐδαιμονέω ἐν ζωή , εἰ μέν συνώνυμος ὁ ζάω ποιέω , πᾶς μέν ἄν ὁ ζάω ἀποδίδωμι δεκτικός εὐδαιμονία εἰμί , εὖ δέ ζάω ἐνέργεια ἐκεῖνος , ὅς πάρειμι εἷς τις καί αὐτός , ὅς φύω δεκτικός πᾶς ὁ ζῷον εἰμί , καί οὐ ἄν ὁ μέν λογικός δίδωμι δύναμαι οὗτος , ὁ δέ ἄλογος οὐκέτι : ζωή γάρ εἰμί ὁ κοινός , ὅς δεκτικός ὁ αὐτός πρός ὁ εὐδαιμονέω μέλλω εἰμί , εἴπερ ἐν ζωή τις ὁ εὐδαιμονέω ὑπάρχω . ὅθεν , οἴομαι , καί ὁ ἐν λογικός ζωή λέγω ὁ εὐδαιμονέω γίγνομαι οὐ ἐν ὁ κοινός ζωή τίθημι ἀγνοέω ὁ εὐδαιμονέω οὐδέ ζωή ὑποτίθημι . ποιότης δή ὁ λογικός δύναμις , περί ὅς ὁ εὐδαιμονία συνίστημι , ἀναγκάζω ἄν λέγω . ἀλλά ὁ ὑπόκειμαι αὐτός λογικός εἰμί ζωή : περί γάρ ὁ ὅλος οὗτος ὁ εὐδαιμονία συνίστημι : ὥστε περί ἄλλος εἶδος ζωή . λέγω δέ οὐ ὡς ἀντιδιαιρέω ὁ λόγος , ἀλλά ὡς ἐγώ φημί πρότερος , ὁ δέ ὕστερον εἰμί . πολλαχῶς τοίνυν ὁ ζωή λέγω καί ὁ διαφορά ἔχω κατά ὁ πρῶτος καί δεύτερος καί ἐφεξῆς καί ὁμώνυμος ὁ ζάω λέγω — ἄλλος μέν ὁ φυτόν , ἄλλος δέ ὁ ἄλογος — καί τρανότης καί ἀμυδρότης ὁ διαφορά ἔχω , ἀνάλογος δηλονότι καί ὁ εὖ . καί εἰ εἴδωλον ἄλλος ἄλλος , δηλονότι καί ὁ εὖ ὡς εἴδωλον ὁ εὖ . εἰ δέ ὅστις ἄγαν ὑπάρχω ὁ ζάω — οὗτος δέ εἰμί ὅς μηδείς ὁ ζάω ἐλλείπω — ὁ εὐδαιμονέω , μόνος ἄν ὁ ἄγαν ζάω ὁ εὐδαιμονέω ὑπάρχω : οὗτος γάρ καί ὁ ἄριστον , εἴπερ ἐν ὁ εἰμί ὁ ἄριστον ὁ ὄντως ἐν ζωή καί ὁ τέλειος ζωή : οὕτως γάρ ἄν οὐδέ ἐπακτός ὁ ἀγαθός ὑπάρχω , οὐδέ ἄλλος ὁ ὑπόκειμαι ἀλλαχόθεν γίγνομαι παρέχω αὐτός ἐν ἀγαθός εἰμί . τίς γάρ ὁ τέλειος ζωή ἄν προσγίγνομαι εἰς ὁ ἀγαθός εἰμί ; εἰ δέ τις ὁ ὁ ἀγαθός φύσις λέγω , οἰκεῖος μέν ὁ λόγος ἐγώ , οὐ μήν ὁ αἴτιος , ἀλλά ὁ ἐνυπάρχω ζητέω . ὅτι δέ ὁ τέλειος ζωή καί ὁ ἀληθινός καί ὄντως ἐν ἐκεῖνος ὁ νοερός φύσις , καί ὅτι ὁ ἄλλος ἀτελής καί ἴνδαλμα ζωή καί οὐ τέλειος οὐδέ καθαρός καί οὐ μάλα ζωός ἤ ἐναντίος , πολλάκις μέν λέγω : καί νῦν δέ λέγω σύντομος ὡς , ἕως ἄν πᾶς ὁ ζάω ἐκ εἷς ἀρχή εἰμί , μή ἐπίσης δέ ὁ ἄλλος ζάω ; ἀνάγκη ὁ ἀρχή ὁ πρῶτος ζωή καί ὁ τέλειος εἰμί .