plotinus.enneades 6.8.21
ἐδύνατο οὖν ἄλλο τι ποιεῖν ἑαυτὸν ἢ ὃ ἐποίησεν ; ἢ οὕτω καὶ τὸ ἀγαθὸν ποιεῖν ἀναιρήσομεν , ὅτι μὴ ἂν κακοποιοῖ . οὐ γὰρ οὕτω τὸ δύνασθαι ἐκεῖ , ὡς καὶ τὰ ἀντικείμενα , ἀλλ̓ ὡς ἀστεμφεῖ καὶ ἀμετακινήτῳ δυνάμει , ἣ μάλιστα δύναμίς ἐστιν , ὅταν μὴ ἐξίστηται τοῦ ἕν : καὶ γὰρ τὸ τὰ ἀντικείμενα δύνασθαι ἀδυναμίας ἐστί τοῦ ἐπὶ τοῦ ἀρίστου μένειν . δεῖ δὲ καὶ τὴν ποίησιν αὑτοῦ , ἣν λέγομεν , καὶ ταύτην ἅπαξ εἶναι : καλὴ γάρ : καὶ τίς ἂν παρατρέψειε βουλήσει γενομένην θεοῦ καὶ βούλησιν οὖσαν ; βουλήσει οὖν μήπω ὄντος ; τί δὲ βούλησιν ἐκείνου ἀβουλοῦντος τῇ ὑποστάσει ; πόθεν οὖν αὐτῷ ἔσται ἡ βούλησις ἀπὸ οὐσίας ἀνενεργήτου ; ἢ ἦν βούλησις ἔν γε τῇ οὐσίᾳ : οὐχ ἕτερον ἄρα τῆς οὐσίας οὐδέν . ἢ τί ἦν , ὃ μὴ ἦν , οἷον ἡ βούλησις ; πᾶν ἄρα βούλησις ἦν καὶ οὐκ ἔνι τὸ μὴ βουλόμενον . οὐδὲ τὸ πρὸ βουλήσεως ἄρα . πρῶτον ἄρα ἡ βούλησις αὐτός . καὶ τὸ ὡς ἐβούλετο ἄρα καὶ οἷον ἐβούλετο , καὶ τὸ τῇ βουλήσει ἑπόμενον , ὃ ἡ τοιαύτη βούλησις ἐγέννα : ἐγέννα δὲ οὐδὲν ἔτι ἐν αὐτῷ : τοῦτο γὰρ ἤδη ἦν . τὸ δὲ συνέχειν ἑαυτὸν οὕτω ληπτέον νοεῖν , εἴ τις ὀρθῶς αὐτὸ φθέγγοιτο , ὡς τὰ μὲν ἄλλα πάντα ὅσα ἐστὶ παρὰ τούτου ἀνέχεται : μετουσίᾳ γάρ τινι αὐτοῦ ἔστι , καὶ εἰς τοῦτον ἡ ἀναγωγὴ πάντων : αὐτὸς δὲ ἤδη παῤ αὑτοῦ οὔτε συνοχῆς οὔτε μετουσίας δεόμενος , ἀλλὰ πάντα ἑαυτῷ , μᾶλλον δὲ οὐδὲν οὐδὲ τῶν πάντων δεόμενος εἰς αὑτόν : ἀλλ̓ ὅταν αὐτὸν εἴπῃς ἢ ἐννοηθῇς , τὰ ἄλλα πάντα ἄφες . ἀφελὼν πάντα , καταλιπὼν δὲ μόνον αὐτόν , μὴ τί προσθῇς ζήτει , ἀλλὰ μή τί πω οὐκ ἀφῄρηκας ἀπ̓ αὐτοῦ ἐν γνώμῃ τῇ σῇ . ἔστι γάρ τινος ἐφάψασθαι καὶ σέ , περὶ οὗ οὐκέτι ἄλλο ἐνδέχεται οὔτε λέγειν οὔτε λαβεῖν : ἀλλ̓ ὑπεράνω κείμενον μόνον τοῦτο ἀληθείᾳ ἐλεύθερον , ὅτι μηδὲ δουλεῦόν ἐστιν ἑαυτῷ , ἀλλὰ μόνον αὐτὸ καὶ ὄντως αὐτό , εἴ γε τῶν ἄλλων ἕκαστον αὐτὸ καὶ ἄλλο .
Lemmas: δύναμαι οὖν ἄλλος τις ποιέω ἑαυτοῦ ἤ ὅς ποιέω ; ἤ οὕτως καί ὁ ἀγαθός ποιέω ἀναιρέω , ὅτι μή ἄν κακοποιέω . οὐ γάρ οὕτως ὁ δύναμαι ἐκεῖ , ὡς καί ὁ ἀντίκειμαι , ἀλλά ὡς ἀστεμφής καί ἀμετακίνητος δύναμις , ὅς μάλα δύναμις εἰμί , ὅταν μή ἐξίστημι ὁ εἷς : καί γάρ ὁ ὁ ἀντίκειμαι δύναμαι ἀδυναμία εἰμί ὁ ἐπί ὁ ἀγαθός μένω . δέω δέ καί ὁ ποίησις ἑαυτοῦ , ὅς λέγω , καί οὗτος ἅπαξ εἰμί : καλός γάρ : καί τίς ἄν παρατρέπω βούλησις γίγνομαι θεός καί βούλησις εἰμί ; βούλομαι οὖν μήπω εἰμί ; τίς δέ βούλησις ἐκεῖνος ἀβουλέω ὁ ὑπόστασις ; πόθεν οὖν αὐτός εἰμί ὁ βούλησις ἀπό οὐσία ἀνενέργητος ; ἤ εἰμί βούλησις ἐν γε ὁ οὐσία : οὐ ἕτερος ἄρα ὁ οὐσία οὐδείς . ἤ τίς εἰμί , ὅς μή εἰμί , οἷος ὁ βούλησις ; πᾶς ἄρα βούλησις εἰμί καί οὐ ἔνειμι ὁ μή βούλομαι . οὐδέ ὁ πρό βούλησις ἄρα . πρῶτος ἄρα ὁ βούλησις αὐτός . καί ὁ ὡς βούλομαι ἄρα καί οἷος βούλομαι , καί ὁ ὁ βούλησις ἕπομαι , ὅς ὁ τοιοῦτος βούλησις γεννάω : γεννάω δέ οὐδείς ἔτι ἐν αὐτός : οὗτος γάρ ἤδη εἰμί . ὁ δέ συνέχω ἑαυτοῦ οὕτως λαμβάνω νοέω , εἰ τις ὀρθός αὐτός φθέγγομαι , ὡς ὁ μέν ἄλλος πᾶς ὅσος εἰμί παρά οὗτος ἀνέχω : μετουσία γάρ τις αὐτός εἰμί , καί εἰς οὗτος ὁ ἀναγωγή πᾶς : αὐτός δέ ἤδη παρά ἑαυτοῦ οὔτε συνοχή οὔτε μετουσία δέω , ἀλλά πᾶς ἑαυτοῦ , μάλα δέ οὐδείς οὐδέ ὁ πᾶς δέω εἰς ἑαυτοῦ : ἀλλά ὅταν αὐτός λέγω ἤ ἐννοέω , ὁ ἄλλος πᾶς ἀφίημι . ἀφαιρέω πᾶς , καταλείπω δέ μόνος αὐτός , μή τίς προστίθημι ζητέω , ἀλλά μή τις πω οὐ ἀφαιρέω ἀπό αὐτός ἐν γνώμη ὁ σός . εἰμί γάρ τις ἐφάπτω καί σύ , περί ὅς οὐκέτι ἄλλος ἐνδέχομαι οὔτε λέγω οὔτε λαμβάνω : ἀλλά ὑπεράνω κεῖμαι μόνος οὗτος ἀλήθεια ἐλεύθερος , ὅτι μηδέ δουλεύω εἰμί ἑαυτοῦ , ἀλλά μόνος αὐτός καί ὄντως αὐτός , εἰ γε ὁ ἄλλος ἕκαστος αὐτός καί ἄλλος .