plotinus.enneades 6.4.3
ἆῤ οὖν αὐτὸ φήσομεν παρεῖναι , ἢ αὐτὸ μὲν ἐφ̓ ἑαυτοῦ εἶναι , δυνάμεις δὲ ἀπ̓ αὐτοῦ ἰέναι ἐπὶ πάντα , καὶ οὕτως αὐτὸ πανταχοῦ λέγεσθαι εἶναι ; οὕτω γὰρ τὰς ψυχὰς οἷον βολὰς εἶναι λέγουσιν , ὥστε αὐτὸ μὲν ἱδρῦσθαι ἐν αὑτῷ , τὰς δὲ ἐκπεμφθείσας κατ̓ ἄλλο καὶ κατ̓ ἄλλο ζῷον γίνεσθαι . ἢ ἐφ̓ ὧν μὲν τὸ ἓν τῷ μὴ πᾶσαν τὴν φύσιν ἀποσώζειν τὴν οὖσαν ἐν αὐτῷ ἐκείνῳ ἐνταῦθα δύναμιν αὐτοῦ ᾧ πάρεστι παρεῖναι , οὐ μὴν οὐδ̓ ὣς ἐκεῖνο μὴ ὅλως παρεῖναι , ἐπεὶ καὶ τότε οὐκ ἀποτέτμηται ἐκεῖνο τῆς δυνάμεως αὑτοῦ , ἣν ἔδωκεν ἐκείνῳ : ἀλλ̓ ὁ λαβὼν τοσοῦτον ἐδυνήθη λαβεῖν παντὸς παρόντος . οὗ δὲ πᾶσαι αἱ δυνάμεις , αὐτὸ σαφῶς πάρεστι χωριστὸν ὅμως ὄν : γενόμενον μὲν γὰρ τοῦδε εἶδος ἀπέστη ἂν τοῦ τε πᾶν εἶναι τοῦ τε εἶναι ἐν αὑτῷ πανταχοῦ , κατὰ συμβεβηκὸς δὲ καὶ ἄλλου . μηδενὸς δὲ ὂν τοῦ θέλοντος αὐτοῦ εἶναι ᾧ ἂν αὐτὸ ἐθέλῃ ὡς δύναται πελάζει οὐ γενόμενον ἐκείνου , ἀλλ̓ ἐκείνου ἐφιεμένου αὐτοῦ , οὐδ̓ αὖ ἄλλου . θαυμαστὸν οὖν οὐδὲν οὕτως ἐν πᾶσιν εἶναι , ὅτι αὖ ἐν οὐδενί ἐστιν αὐτῶν οὕτως ὡς ἐκείνων εἶναι . διὸ καὶ τὸ κατὰ συμβεβηκὸς οὕτω λέγειν συμπαθεῖν τῷ σώματι καὶ τὴν ψυχὴν οὐκ ἄτοπον ἴσως , εἰ αὐτὴ μὲν ἐφ̓ ἑαυτῆς λέγοιτο εἶναι οὐχ ὕλης γενομένη οὐδὲ σώματος , τὸ δὲ σῶμα πᾶν κατὰ πᾶν ἑαυτοῦ οἱονεὶ ἐλλάμποιτο . θαυμάζειν δὲ οὐ δεῖ , εἰ αὐτὸ μὴ ὂν ἐν τόπῳ παντὶ τῷ ἐν τόπῳ ὄντι πάρεστιν : ἦν γὰρ ἂν τοὐναντίον θαυμαστὸν καὶ ἀδύνατον πρὸς τῷ θαυμαστῷ , εἰ τόπον καὶ αὐτὸ ἔχον οἰκεῖον παρῆν ἄλλῳ τῳ ἐν τόπῳ , ἢ ὅλως παρῆν , καὶ παρῆν οὕτως , ὥς τοι ἡμεῖς φαμεν . νῦν δέ φησιν ὁ λόγος , ὡς ἀνάγκη αὐτῷ τόπον οὐκ εἰληχότι ᾧ πάρεστι τούτῳ ὅλον παρεῖναι , παντὶ δὲ παρὸν ὡς καὶ ἑκάστῳ ὅλον παρεῖναι . ἢ ἔσται αὐτοῦ τὸ μὲν ὡδί , τὸ δὲ ἄλλοθι : ὥστε μεριστὸν ἔσται καὶ σῶμα ἔσται . πῶς γὰρ δὴ καὶ μεριεῖς ; ἆρά γε τὴν ζωὴν μεριεῖς ; ἀλλ̓ εἰ τὸ πᾶν ἦν ζωή , τὸ μέρος ζωὴ οὐκ ἔσται . ἀλλὰ τὸν νοῦν , ἵν̓ ὁ μὲν ᾖ ἐν ἄλλῳ , ὁ δὲ ἐν ἄλλῳ ; ἀλλ̓ οὐδέτερον αὐτῶν νοῦς ἔσται . ἀλλὰ τὸ ὂν αὐτοῦ ; ἀλλὰ τὸ μέρος οὐκ ὂν ἔσται , εἰ τὸ ὅλον τὸ ὂν ὑπῆρχε . τί οὖν , εἴ τις λέγοι καὶ τὸ σῶμα μεριζόμενον καὶ τὰ μέρη ἔχειν σώματα ὄντα ; ἢ ὁ μερισμὸς ἦν οὐ σώματος , ἀλλὰ τοσοῦδε σώματος , καὶ σῶμα ἕκαστον ἐλέγετο τῷ εἴδει καθ̓ ὃ σῶμα : τοῦτο δὲ οὐκ εἶχε τοσόνδε τι , ἀλλ̓ οὐδ̓ ὁπωσοῦν τοσόνδε .
Lemmas: ἆρα οὖν αὐτός φημί πάρειμι , ἤ αὐτός μέν ἐπί ἑαυτοῦ εἰμί , δύναμις δέ ἀπό αὐτός ἔρχομαι ἐπί πᾶς , καί οὕτως αὐτός πανταχοῦ λέγω εἰμί ; οὕτως γάρ ὁ ψυχή οἷος βολή εἰμί λέγω , ὥστε αὐτός μέν ἱδρύω ἐν ἑαυτοῦ , ὁ δέ ἐκπέμπω κατά ἄλλος καί κατά ἄλλος ζῷον γίγνομαι . ἤ ἐπί ὅς μέν ὁ εἷς ὁ μή πᾶς ὁ φύσις ἀποσῴζω ὁ εἰμί ἐν αὐτός ἐκεῖνος ἐνταῦθα δύναμις αὐτός ὅς πάρειμι πάρειμι , οὐ μήν οὐδέ ὡς ἐκεῖνος μή ὅλος πάρειμι , ἐπεί καί τότε οὐ ἀποτέμνω ἐκεῖνος ὁ δύναμις ἑαυτοῦ , ὅς δίδωμι ἐκεῖνος : ἀλλά ὁ λαμβάνω τοσοῦτος δύναμαι λαμβάνω πᾶς πάρειμι . οὗ δέ πᾶς ὁ δύναμις , αὐτός σαφής πάρειμι χωριστός ὅμως εἰμί : γίγνομαι μέν γάρ ὅδε εἶδος ἀφίστημι ἄν ὁ τε πᾶς εἰμί ὁ τε εἰμί ἐν ἑαυτοῦ πανταχοῦ , κατά συμβαίνω δέ καί ἄλλος . μηδείς δέ εἰμί ὁ ἐθέλω αὐτός εἰμί ὅς ἄν αὐτός ἐθέλω ὡς δύναμαι πελάζω οὐ γίγνομαι ἐκεῖνος , ἀλλά ἐκεῖνος ἐφίημι αὐτός , οὐδέ αὖ ἄλλος . θαυμαστός οὖν οὐδείς οὕτως ἐν πᾶς εἰμί , ὅτι αὖ ἐν οὐδείς εἰμί αὐτός οὕτως ὡς ἐκεῖνος εἰμί . διό καί ὁ κατά συμβαίνω οὕτως λέγω συμπαθέω ὁ σῶμα καί ὁ ψυχή οὐ ἄτοπος ἴσως , εἰ αὐτός μέν ἐπί ἑαυτοῦ λέγω εἰμί οὐ ὕλη γίγνομαι οὐδέ σῶμα , ὁ δέ σῶμα πᾶς κατά πᾶς ἑαυτοῦ οἱονεί ἐλλάμπω . θαυμάζω δέ οὐ δέω , εἰ αὐτός μή εἰμί ἐν τόπος πᾶς ὁ ἐν τόπος εἰμί πάρειμι : εἰμί γάρ ἄν ἐναντίος θαυμαστός καί ἀδύνατος πρός ὁ θαυμαστός , εἰ τόπος καί αὐτός ἔχω οἰκεῖος πάρειμι ἄλλος τις ἐν τόπος , ἤ ὅλος πάρειμι , καί πάρειμι οὕτως , ὡς τοι ἐγώ φημί . νῦν δέ φημί ὁ λόγος , ὡς ἀνάγκη αὐτός τόπος οὐ λαγχάνω ὅς πάρειμι οὗτος ὅλος πάρειμι , πᾶς δέ πάρειμι ὡς καί ἕκαστος ὅλος πάρειμι . ἤ εἰμί αὐτός ὁ μέν ὡδί , ὁ δέ ἄλλοθι : ὥστε μεριστός εἰμί καί σῶμα εἰμί . πῶς γάρ δή καί μερίζω ; ἆρα γε ὁ ζωή μερίζω ; ἀλλά εἰ ὁ πᾶς εἰμί ζωή , ὁ μέρος ζωή οὐ εἰμί . ἀλλά ὁ νόος , ἵνα ὁ μέν εἰμί ἐν ἄλλος , ὁ δέ ἐν ἄλλος ; ἀλλά οὐδέτερος αὐτός νόος εἰμί . ἀλλά ὁ εἰμί αὐτός ; ἀλλά ὁ μέρος οὐ εἰμί εἰμί , εἰ ὁ ὅλος ὁ εἰμί ὑπάρχω . τίς οὖν , εἰ τις λέγω καί ὁ σῶμα μερίζω καί ὁ μέρος ἔχω σῶμα εἰμί ; ἤ ὁ μερισμός εἰμί οὐ σῶμα , ἀλλά τοσόσδε σῶμα , καί σῶμα ἕκαστος λέγω ὁ εἶδος κατά ὅς σῶμα : οὗτος δέ οὐ ἔχω τοσόσδε τις , ἀλλά οὐδέ ὁπωσοῦν τοσόσδε .