plotinus.enneades 1.8.3
εἰ δὴ τοιαῦτά ἐστι τὰ ὄντα καὶ τὸ ἐπέκεινα τῶν ὄντων , οὐκ ἂν ἐν τοῖς οὖσι τὸ κακὸν ἐνείη , οὐδὲ ἐν τῷ ἐπέκεινα τῶν ὄντων : ἀγαθὰ γὰρ ταῦτα . λείπεται τοίνυν , εἴπερ ἔστιν , ἐν τοῖς μὴ οὖσιν εἶναι οἷον εἶδός τι τοῦ μὴ ὄντος ὂν καὶ περί τι τῶν μεμιγμένων τῷ μὴ ὄντι ἢ ὁπωσοῦν κοινωνούντων τῷ μὴ ὄντι . μὴ ὂν δὲ οὔτι τὸ παντελῶς μὴ ὄν , ἀλλ̓ ἕτερον μόνον τοῦ ὄντος : οὐχ οὕτω δὲ μὴ ὄν , ὡς κίνησις καὶ στάσις ἡ περὶ τὸ ὄν , ἀλλ̓ ὡς εἰκὼν τοῦ ὄντος ἢ καὶ ἔτι μᾶλλον μὴ ὄν . τοῦτο δέ ἐστι τὸ αἰσθητὸν πᾶν καὶ ὅσα περὶ τὸ αἰσθητὸν πάθη ἢ ὕστερόν τι τούτων καὶ ὡς συμβεβηκὸς τούτοις ἢ ἀρχὴ τούτων ἢ ἕν τι τῶν συμπληρούντων τοῦτο τοιοῦτον ὄν . ἤδη γὰρ ἄν τις εἰς ἔννοιαν ἥκοι αὐτοῦ οἷον ἀμετρίαν εἶναι πρὸς μέτρον καὶ ἄπειρον πρὸς πέρας καὶ ἀνείδεον πρὸς εἰδοποιητικὸν καὶ ἀεὶ ἐνδεὲς πρὸς αὔταρκες , ἀεὶ ἀόριστον , οὐδαμῇ ἑστώς , παμπαθές , ἀκόρητον , πενία παντελής : καὶ οὐ συμβεβηκότα ταῦτα αὐτῷ , ἀλλ̓ οἷον οὐσία αὐτοῦ ταῦτα , καὶ ὅ τι ἂν αὐτοῦ μέρος ἴδῃς , καὶ αὐτὸ πάντα ταῦτα : τὰ δ̓ ἄλλα , ὅσα ἂν αὐτοῦ μεταλάβῃ καὶ ὁμοιωθῇ , κακὰ μὲν γίνεσθαι , οὐχ ὅπερ δὲ κακὰ εἶναι . τίνι οὖν ὑποστάσει ταῦτα πάρεστιν οὐχ ἕτερα ὄντα ἐκείνης , ἀλλ̓ ἐκείνη ; καὶ γὰρ εἰ ἑτέρῳ συμβαίνει τὸ κακόν , δεῖ τι πρότερον αὐτὸ εἶναι , κἂν μὴ οὐσία τις ᾖ . ὡς γὰρ ἀγαθὸν τὸ μὲν αὐτό , τὸ δὲ ὃ συμβέβηκεν , οὕτω καὶ κακὸν τὸ μὲν αὐτό , τὸ δὲ ἤδη κατ̓ ἐκεῖνο συμβεβηκὸς ἑτέρῳ . τίς οὖν ἀμετρία , εἰ μὴ ἐν τῷ ἀμέτρῳ ; τί δὲ μέτρον , εἰ μὴ ἐν τῷ μεμετρημένῳ ; ἀλλ̓ ὥσπερ ἐστὶ μέτρον μὴ ἐν τῷ μεμετρημένῳ , οὕτω καὶ ἀμετρία οὐκ ἐν ἀμέτρῳ . εἰ γὰρ ἐν ἄλλῳ , ἢ ἐν ἀμέτρῳ — ἀλλ̓ οὐ δεῖ αὐτῷ ἀμετρίας αὐτῷ ἀμέτρῳ ὄντι — ἢ ἐν μεμετρημένῳ : ἀλλ̓ οὐχ οἷόν τε τὸ μεμετρημένον ἀμετρίαν ἔχειν καθ̓ ὃ μεμέτρηται . δεῖ οὖν εἶναί τι καὶ ἄπειρον καθ̓ αὑτὸ καὶ ἀνείδεον αὖ αὐτὸ καὶ τὰ ἄλλα τα πρόσθεν , ἃ τὴν τοῦ κακοῦ ἐχαρακτήριζε φύσιν , καὶ εἴ τι μετ̓ ἐκεῖνο τοιοῦτον , ἢ μεμιγμένον ἔχει τοῦτο ἢ βλέπον πρὸς αὐτό ἐστι τοιοῦτον ἢ ποιητικόν ἐστι τοιούτου . τὴν δὴ ὑποκειμένην σχήμασι καὶ εἴδεσι καὶ μορφαῖς καὶ μέτροις καὶ πέρασι καὶ ἀλλοτρίῳ κόσμῳ κοσμουμένην , μηδὲν παῤ αὑτῆς ἀγαθὸν ἔχουσαν , εἴδωλον δὲ ὡς πρὸς τὰ ὄντα , κακοῦ δὲ οὐσίαν , εἴ τις καὶ δύναται κακοῦ οὐσία εἶναι , ταύτην ἀνευρίσκει ὁ λόγος κακὸν εἶναι πρῶτον καὶ καθ̓ αὑτὸ κακόν .
Lemmas: εἰ δή τοιοῦτος εἰμί ὁ εἰμί καί ὁ ἐπέκεινα ὁ εἰμί , οὐ ἄν ἐν ὁ εἰμί ὁ κακός ἔνειμι , οὐδέ ἐν ὁ ἐπέκεινα ὁ εἰμί : ἀγαθός γάρ οὗτος . λείπω τοίνυν , εἴπερ εἰμί , ἐν ὁ μή εἰμί εἰμί οἷος εἶδος τις ὁ μή εἰμί εἰμί καί περί τις ὁ μείγνυμι ὁ μή εἰμί ἤ ὁπωσοῦν κοινωνέω ὁ μή εἰμί . μή εἰμί δέ οὔτι ὁ παντελής μή εἰμί , ἀλλά ἕτερος μόνος ὁ εἰμί : οὐ οὕτως δέ μή εἰμί , ὡς κίνησις καί στάσις ὁ περί ὁ εἰμί , ἀλλά ὡς εἰκών ὁ εἰμί ἤ καί ἔτι μάλα μή εἰμί . οὗτος δέ εἰμί ὁ αἰσθητός πᾶς καί ὅσος περί ὁ αἰσθητός πάθος ἤ ὕστερον τις οὗτος καί ὡς συμβαίνω οὗτος ἤ ἀρχή οὗτος ἤ εἷς τις ὁ συμπληρόω οὗτος τοιοῦτος εἰμί . ἤδη γάρ ἄν τις εἰς ἔννοια ἥκω αὐτός οἷος ἀμετρία εἰμί πρός μέτρον καί ἄπειρος πρός πέρας καί ἀνείδεος πρός εἰδοποιητικός καί ἀεί ἐνδεής πρός αὐτάρκης , ἀεί ἀόριστος , οὐδαμῇ ἵστημι , παμπαθής , ἀκόρητος , πενία παντελής : καί οὐ συμβαίνω οὗτος αὐτός , ἀλλά οἷος οὐσία αὐτός οὗτος , καί ὅς τις ἄν αὐτός μέρος ὁράω , καί αὐτός πᾶς οὗτος : ὁ δέ ἄλλος , ὅσος ἄν αὐτός μεταλαμβάνω καί ὁμοιόω , κακός μέν γίγνομαι , οὐ ὅς δέ κακός εἰμί . τίς οὖν ὑπόστασις οὗτος πάρειμι οὐ ἕτερος εἰμί ἐκεῖνος , ἀλλά ἐκεῖνος ; καί γάρ εἰ ἕτερος συμβαίνω ὁ κακός , δέω τις πρότερος αὐτός εἰμί , ἐάν μή οὐσία τις εἰμί . ὡς γάρ ἀγαθός ὁ μέν αὐτός , ὁ δέ ὅς συμβαίνω , οὕτως καί κακός ὁ μέν αὐτός , ὁ δέ ἤδη κατά ἐκεῖνος συμβαίνω ἕτερος . τίς οὖν ἀμετρία , εἰ μή ἐν ὁ ἄμετρος ; τίς δέ μέτρον , εἰ μή ἐν ὁ μετρέω ; ἀλλά ὥσπερ εἰμί μέτρον μή ἐν ὁ μετρέω , οὕτως καί ἀμετρία οὐ ἐν ἄμετρος . εἰ γάρ ἐν ἄλλος , ἤ ἐν ἄμετρος — ἀλλά οὐ δέω αὐτός ἀμετρία αὐτός ἄμετρος εἰμί — ἤ ἐν μετρέω : ἀλλά οὐ οἷος τε ὁ μετρέω ἀμετρία ἔχω κατά ὅς μετρέω . δέω οὖν εἰμί τις καί ἄπειρος κατά ἑαυτοῦ καί ἀνείδεος αὖ αὐτός καί ὁ ἄλλος ὁ πρόσθεν , ὅς ὁ ὁ κακός χαρακτηρίζω φύσις , καί εἰ τις μετά ἐκεῖνος τοιοῦτος , ἤ μείγνυμι ἔχω οὗτος ἤ βλέπω πρός αὐτός εἰμί τοιοῦτος ἤ ποιητικός εἰμί τοιοῦτος . ὁ δή ὑπόκειμαι σχῆμα καί εἶδος καί μορφή καί μέτρον καί πέρας καί ἀλλότριος κόσμος κοσμέω , μηδείς παρά ἑαυτοῦ ἀγαθός ἔχω , εἴδωλον δέ ὡς πρός ὁ εἰμί , κακός δέ οὐσία , εἰ τις καί δύναμαι κακός οὐσία εἰμί , οὗτος ἀνευρίσκω ὁ λόγος κακός εἰμί πρῶτος καί κατά ἑαυτοῦ κακός .