plotinus.enneades 6.4.4
πῶς οὖν τὸ ὂν καὶ τὰ ὄντα καὶ νοῦς πολλοὺς καὶ ψυχὰς πολλάς , εἰ τὸ ὂν πανταχοῦ ἓν καὶ μὴ ὡς ὁμοειδὲς καὶ νοῦς εἷς καὶ ψυχὴ μία ; καίτοι ἄλλην μὲν τοῦ παντός , τὰς δὲ ἄλλας . τἁ??ʼτά τε γὰρ ἀντιμαρτυρεῖν δοκεῖ καὶ τὰ εἰρημένα , εἴ τινα ἀνάγκην , ἀλλ̓ οὐ πειθώ γε ἔχει ἀπίθανον νομιζούσης τῆς ψυχῆς τὸ ἓν οὕτω πανταχοῦ ταὐτὸν εἶναι . βέλτιον γὰρ ἴσως μερίσαντα τὸ ὅλον ὡς μηδὲν ἐλαττοῦσθαι ἀφ̓ οὗ ὁ μερισμὸς γεγένηται , ἢ καὶ γεννήσαντα ἀπ̓ αὐτοῦ , ἵνα δὴ βελτίοσι χρώμεθα ὀνόμασιν , οὕτω τὸ μὲν ἐᾶσαι ἐφ̓ αὑτοῦ εἶναι , τὰ δ̓ οἷον μέρη γενόμενα συμπληροῦν ἤδη τὰ πάντα . ἀλλ̓ εἰ ἐκεῖνο μένει τὸ ὂν ἐφ̓ ἑαυτοῦ , ὅτι παράδοξον εἶναι δοκεῖ τὸ ἅμα ὅλον τι πανταχοῦ παρεῖναι , ὁ αὐτὸς λόγος καὶ ἐπὶ τῶν ψυχῶν ἔσται , ἐν οἷς γὰρ λέγονται σώμασιν ὅλαι ἐν ὅλοις εἶναι , οὐκ ἔσονται , ἀλλ̓ ἢ μερισθήσονται ἢ μένουσαι ὅλαι ποῦ τοῦ σώματος δύναμιν αὑτῶν δώσουσιν ; ἐφ̓ ὧν καὶ τῶν δυνάμεων ἡ αὐτὴ ἀπορία ἔσται , εἰ ὅλον πανταχοῦ . καὶ ἔτι τὸ μέν τι ψυχὴν ἕξει τοῦ σώματος , τὸ δὲ δύναμιν μόνον . ἀλλὰ πῶς ψυχαὶ πολλαὶ καὶ νοῖ πολλοὶ καὶ τὸ ὂν καὶ τὰ ὄντα ; καὶ δὴ καὶ προιόντα ἐκ τῶν προτέρων ἀριθμοὶ ὄντα , ἀλλ̓ οὐ μεγέθη , ὁμοίως ἀπορίαν παρέξουσι πῶς πληροῦσι τὸ πᾶν . οὐδὲν οὖν ἡμῖν παρὰ τοῦ πλήθους οὕτω προιόντος ἐξεύρηται εἰς εὐπορίαν : ἐπεὶ καὶ τὸ ὂν πολλὰ συγχωροῦμεν εἶναι ἑτερότητι , οὐ τόπῳ . ὁμοῦ γὰρ πᾶν τὸ ὄν , κἂν πολὺ οὕτως ᾖ : ʽἐὸν γὰρ ἐόντι πελάζεἰ καὶ πᾶν ὁμοῦ καὶ νοῦς πολὺς ἑτερότητι , οὐ τόπῳ , ὁμοῦ δὲ πᾶς . ἆῤ οὖν καὶ ψυχαί ; ἢ καὶ ψυχαί : ἐπεὶ καὶ τὸ περὶ τὰ σώματα μεριστὸν λέγεται ἀμερὲς εἶναι τὴν φύσιν , τὰ δὲ σώματα μέγεθος ἔχοντα ταύτης τῆς ψυχῆς φύσεως αὐτοῖς παρούσης , μᾶλλον δὲ τῶν σωμάτων ἐκεῖ γενομένων , ὅσον ἐστὶ μεμερισμένα κατὰ πᾶν μέρος ἐκείνης ἐμφανταζομένης τῆς φύσεως περὶ τὰ σώματα οὕτως ἐνομίσθη εἶναι μεριστή . ἐπεί , ὅτι οὐ συνδιείληπται τοῖς μέρεσιν , ἀλλ̓ ὅλη πανταχοῦ , φανερὸν ποιεῖ τὸ ἓν καὶ τὸ ἀμέριστον ὄντως τῆς φύσεως . οὔτ̓ οὖν τὸ μίαν εἶναι τὰς πολλὰς ἀναιρεῖ , ὥσπερ οὐδὲ τὸ ὂν τα ὄντα , οὔτε μάχεται τὸ πλῆθος ἐκεῖ τῷ ἑνί , οὔτε τῷ πλήθει συμπληροῦν δεῖ ζωῆς τὰ σώματα , οὔτε διὰ τὸ μέγεθος τοῦ σώματος δεῖ νομίζειν τὸ πλῆθος τῶν ψυχῶν γίνεσθαι , ἀλλὰ πρὸ τῶν σωμάτων εἶναι καὶ πολλὰς καὶ μίαν . ἐν γὰρ τῷ ὅλῳ αἱ πολλαὶ ἤδη οὐ δυνάμει , ἀλλ̓ ἐνεργείᾳ ἑκάστη : οὔτε γὰρ ἡ μία ἡ ὅλη κωλύει τὰς πολλὰς ἐν αὐτῇ εἶναι , οὔτε αἱ πολλαὶ τὴν μίαν . διέστησαν γὰρ οὐ διεστῶσαι καὶ πάρεισιν ἀλλήλαις οὐκ ἀλλοτριωθεῖσαι : οὐ γὰρ πέρασίν εἰσι διωρισμέναι , ὥσπερ οὐδὲ ἐπιστῆμαι αἱ πολλαὶ ἐν ψυχῇ μιᾷ , καὶ ἔστιν ἡ μία τοιαύτη , ὥστε ἔχειν ἐν ἑαυτῇ πάσας . οὕτως ἐστὶν ἄπειρος ἡ τοιαύτη φύσις .
Lemmas: πῶς οὖν ὁ εἰμί καί ὁ εἰμί καί νόος πολύς καί ψυχή πολύς , εἰ ὁ εἰμί πανταχοῦ εἷς καί μή ὡς ὁμοειδής καί νόος εἷς καί ψυχή εἷς ; καίτοι ἄλλος μέν ὁ πᾶς , ὁ δέ ἄλλος . ὅς τε γάρ ἀντιμαρτυρέω δοκέω καί ὁ λέγω , εἰ τις ἀνάγκη , ἀλλά οὐ πειθώ γε ἔχω ἀπίθανος νομίζω ὁ ψυχή ὁ εἷς οὕτως πανταχοῦ αὐτός εἰμί . ἀγαθός γάρ ἴσως μερίζω ὁ ὅλος ὡς μηδείς ἐλασσόω ἀπό ὅς ὁ μερισμός γίγνομαι , ἤ καί γεννάω ἀπό αὐτός , ἵνα δή ἀγαθός χράω ὄνομα , οὕτως ὁ μέν ἐάω ἐπί ἑαυτοῦ εἰμί , ὁ δέ οἷος μέρος γίγνομαι συμπληρόω ἤδη ὁ πᾶς . ἀλλά εἰ ἐκεῖνος μένω ὁ εἰμί ἐπί ἑαυτοῦ , ὅτι παράδοξος εἰμί δοκέω ὁ ἅμα ὅλος τις πανταχοῦ πάρειμι , ὁ αὐτός λόγος καί ἐπί ὁ ψυχή εἰμί , ἐν ὅς γάρ λέγω σῶμα ὅλος ἐν ὅλος εἰμί , οὐ εἰμί , ἀλλά ἤ μερίζω ἤ μένω ὅλος ποῦ ὁ σῶμα δύναμις ἑαυτοῦ δίδωμι ; ἐπί ὅς καί ὁ δύναμις ὁ αὐτός ἀπορία εἰμί , εἰ ὅλος πανταχοῦ . καί ἔτι ὁ μέν τις ψυχή ἔχω ὁ σῶμα , ὁ δέ δύναμις μόνος . ἀλλά πῶς ψυχή πολύς καί νόος πολύς καί ὁ εἰμί καί ὁ εἰμί ; καί δή καί προέρχομαι ἐκ ὁ πρότερος ἀριθμός εἰμί , ἀλλά οὐ μέγεθος , ὅμοιος ἀπορία παρέχω πῶς πληρόω ὁ πᾶς . οὐδείς οὖν ἐγώ παρά ὁ πλῆθος οὕτως προέρχομαι ἐξευρίσκω εἰς εὐπορία : ἐπεί καί ὁ εἰμί πολύς συγχωρέω εἰμί ἑτερότης , οὐ τόπος . ὁμοῦ γάρ πᾶς ὁ εἰμί , ἐάν πολύς οὕτως εἰμί : εἰμί γάρ εἰμί πελάζω καί πᾶς ὁμοῦ καί νόος πολύς ἑτερότης , οὐ τόπος , ὁμοῦ δέ πᾶς . ἆρα οὖν καί ψυχή ; ἤ καί ψυχή : ἐπεί καί ὁ περί ὁ σῶμα μεριστός λέγω ἀμερής εἰμί ὁ φύσις , ὁ δέ σῶμα μέγεθος ἔχω οὗτος ὁ ψυχή φύσις αὐτός πάρειμι , μάλα δέ ὁ σῶμα ἐκεῖ γίγνομαι , ὅσος εἰμί μερίζω κατά πᾶς μέρος ἐκεῖνος ἐμφαντάζομαι ὁ φύσις περί ὁ σῶμα οὕτως νομίζω εἰμί μεριστός . ἐπεί , ὅτι οὐ συνδιαλαμβάνω ὁ μέρος , ἀλλά ὅλος πανταχοῦ , φανερός ποιέω ὁ εἷς καί ὁ ἀμέριστος ὄντως ὁ φύσις . οὔτε οὖν ὁ εἷς εἰμί ὁ πολύς ἀναιρέω , ὥσπερ οὐδέ ὁ εἰμί ὁ εἰμί , οὔτε μάχομαι ὁ πλῆθος ἐκεῖ ὁ εἷς , οὔτε ὁ πλῆθος συμπληρόω δέω ζωή ὁ σῶμα , οὔτε διά ὁ μέγεθος ὁ σῶμα δέω νομίζω ὁ πλῆθος ὁ ψυχή γίγνομαι , ἀλλά πρό ὁ σῶμα εἰμί καί πολύς καί εἷς . ἐν γάρ ὁ ὅλος ὁ πολύς ἤδη οὐ δύναμις , ἀλλά ἐνέργεια ἕκαστος : οὔτε γάρ ὁ εἷς ὁ ὅλος κωλύω ὁ πολύς ἐν αὐτός εἰμί , οὔτε ὁ πολύς ὁ εἷς . διΐστημι γάρ οὐ διίστημι καί πάρειμι ἀλλήλων οὐ ἀλλοτριόω : οὐ γάρ πέρας εἰμί διορίζω , ὥσπερ οὐδέ ἐπιστήμη ὁ πολύς ἐν ψυχή εἷς , καί εἰμί ὁ εἷς τοιοῦτος , ὥστε ἔχω ἐν ἑαυτοῦ πᾶς . οὕτως εἰμί ἄπειρος ὁ τοιοῦτος φύσις .