plotinus.enneades 5.1.2
ἐνθυμείσθω τοίνυν πρῶτον ἐκεῖνο πᾶσα ψυχή , ὡς αὐτὴ μὲν ζῷα ἐποἰησε πάντα ἐμπνεύσασα αὐτοῖς ζωήν , ἅ τε γῆ τρέφει ἅ τε θάλασσα ἅ τε ἐν ἀέρι ἅ τε ἐν οὐρανῷ ἄστρα θεῖα , αὐτὴ δὲ ἥλιον , αὐτὴ δὲ τὸν μέγαν τοῦτον οὐρανόν , καὶ αὐτὴ ἐκόσμησεν , αὐτὴ δὲ ἐν τάξει περιάγει φύσις οὖσα ἑτέρα ὧν κοσμεῖ καὶ ὧν κινεῖ καὶ ἃ ζῆν ποιεῖ : καὶ τούτων ἀνάγκη εἶναι τιμιωτέραν , γιγνομένων τούτων καὶ φθειρομένων , ὅταν αὐτὰ ψυχὴ ἀπολείπῃ ἣ χορηγεῖ τὸ ζῆν , αὐτὴ δὲ οὖσα ἀεὶ τῷ μὴ ἀπολείπειν ἑαυτήν . τίς δὲ τρόπος τῆς χορηγίας τοῦ ζῆν ἔν τε τῷ σύμπαντι ἔν τε τοῖς ἑκάστοις , ὧδε λογιζέσθω σκοπείσθω δὴ τὴν μεγάλην ψυχὴν ἄλλη ψυχὴ οὐ σμικρὰ ἀξία τοῦ σκοπεῖν γενομένη ἀπαλλαγεῖσα ἀπάτης καὶ τῶν γεγοητευκότων τὰς ἄλλας ἡσύχῳ τῇ καταστάσει . ἥσυχον δὲ αὐτῇ ἔστω μὴ μόνον τὸ περικείμενον σῶμα καὶ ὁ τοῦ σώματος κλύδων , ἀλλὰ καὶ πᾶν τὸ περιέχον : ἥσυχος μὲν γῆ , ἥσυχος δὲ θάλασσα καὶ ἀὴρ καὶ αὐτὸς οὐρανὸς ʽἀμείνων̓ . νοείτω δὲ πάντοθεν εἰς αὐτὸν ἑστῶτα ψυχὴν ἔξωθεν οἷον εἰσρέουσαν καὶ εἰσχυθεῖσαν καὶ πάντοθεν εἰσιοῦσαν καὶ εἰσλάμπουσαν : οἷον σκοτεινὸν νέφος ἡλίου βολαὶ φωτίσασαι λάμπειν ποιοῦσι χρυσοειδῆ ὄψιν διδοῦσαι , οὕτω τοι καὶ ψυχὴ ἐλθοῦσα εἰς σῶμα οὐρανοῦ ἔδωκε μὲν ζωήν , ἔδωκε δὲ ἀθανασίαν , ἤγειρε δὲ κείμενον . ὁ δὲ κινηθεὶς κίνησιν ἀίδιον ὑπὸ ψυχῆς ἐμφρόνως ἀγούσης ζῷον εὔδαιμον ἐγένετο , ἔσχε τε ἀξίαν οὐρανὸς ψυχῆς εἰσοικισθείσης ὢν πρὸ ψυχῆς σῶμα νεκρόν , γῆ καὶ ὕδωρ , μᾶλλον δὲ σκότος ὕλης καὶ μὴ ὂν καὶ ὃ στυγέουσιν οἱ θεοἴ , φησί τις . γένοιτο δ̓ ἂν φανερωτέρα αὐτῆς καὶ ἐναργεστέρα ἡ δύναμις καὶ ἡ φύσις , εἴ τις ἐνταῦθα διανοηθείη , ὅπως περιέχει καὶ ἄγει ταῖς αὑτῆς βουλήσεσι τὸν οὐρανόν . παντὶ μὲν γὰρ τῷ μεγέθει τούτῳ , ὅσος ἐστίν , ἔδωκεν ἑαυτὴν καὶ πᾶν διάστημα καὶ μέγα καὶ μικρὸν ἐψύχωται ἄλλου μὲν ἄλλῃ κειμένου τοῦ σώματος καὶ τοῦ μὲν ὡδί , τοῦ δὲ ὡδὶ ὄντος , καὶ τῶν μὲν ἐξ ἐναντίας , τῶν δὲ ἄλλην ἀπάρτησιν ἀπ̓ ἀλλήλων ἐχόντων . ἀλλ̓ οὐχ ἡ ψυχὴ οὕτως , οὐδὲ μέρει ἑαυτῆς ἑκάστῳ κατακερματισθεῖσα μορίῳ ψυχῆς ζῆν ποιεῖ , ἀλλὰ πάντα ζῇ τῇ ὅλῃ , καὶ πάρεστι πᾶσα πανταχοῦ τῷ γεννήσαντι πατρὶ ὁμοιουμένη καὶ κατὰ τὸ ἓν καὶ κατὰ τὸ πάντη . καὶ πολὺς ὢν ὁ οὐρανὸς καὶ ἄλλος ἄλλῃ ἕν ἐστι τῇ ταύτης δυνάμει καὶ θεός ἐστι διὰ ταύτην ὁ κόσμος ὅδε . ἔστι δὲ καὶ ἥλιος θεός , ὅτι ἔμψυχος , καὶ τὰ ἄλλα ἄστρα , καὶ ἡμεῖς , εἴπερ τι , διὰ τοῦτο : ʽνέκυες γὰρ κοπρίων ἐκβλητότεροἰ . τὴν δὴ θεοῖς αἰτίαν τοῦ θεοῖς εἶναι ἀνάγκη πρεσβυτέραν ʽθεὸν̓ αὐτῶν εἶναι : ὁμοειδὴς δὲ καὶ ἡ ἡμετέρα , καὶ ὅταν ἄνευ τῶν προσελθόντων σκοπῇς λαβὼν κεκαθαρμένην , εὑρήσεις τὸ αὐτὸ τίμιον , ὃ ἦν ψυχή , καὶ τιμιώτερον παντὸς τοῦ ὃ ἂν σωματικὸν ᾖ . γῆ γὰρ πάντα : κἂν πῦρ δὲ ᾖ , τί ἂν εἴη τὸ καῖον αὐτοῦ ; καὶ ὅσα ἐκ τούτων σύνθετα κἂν ὕδωρ αὐτοῖς προσθῇς κἂν ἀέρα . εἰ δ̓ ὅτι ἔμψυχον διωκτὸν ἔσται , τί παρείς τις ἑαυτὸν ἄλλον διώκει ; τὴν δὲ ἐν ἄλλῳ ψυχὴν ἀγάμενος σεαυτὸν ἄγασαι .
Lemmas: ἐνθυμέομαι τοίνυν πρῶτος ἐκεῖνος πᾶς ψυχή , ὡς αὐτός μέν ζῷον ποιέω πᾶς ἐμπνέω αὐτός ζωή , ὅς τε γῆ τρέφω ὅς τε θάλασσα ὅς τε ἐν ἀήρ ὅς τε ἐν οὐρανός ἄστρον θεῖος , αὐτός δέ ἥλιος , αὐτός δέ ὁ μέγας οὗτος οὐρανός , καί αὐτός κοσμέω , αὐτός δέ ἐν τάξις περιάγω φύσις εἰμί ἕτερος ὅς κοσμέω καί ὅς κινέω καί ὅς ζάω ποιέω : καί οὗτος ἀνάγκη εἰμί τίμιος , γίγνομαι οὗτος καί φθείρω , ὅταν αὐτός ψυχή ἀπολείπω ὅς χορηγέω ὁ ζάω , αὐτός δέ εἰμί ἀεί ὁ μή ἀπολείπω ἑαυτοῦ . τίς δέ τρόπος ὁ χορηγία ὁ ζάω ἐν τε ὁ σύμπας ἐν τε ὁ ἕκαστος , ὧδε λογίζομαι σκοπέω δή ὁ μέγας ψυχή ἄλλος ψυχή οὐ μικρός ἄξιος ὁ σκοπέω γίγνομαι ἀπαλλάσσω ἀπάτη καί ὁ γοητεύω ὁ ἄλλος ἥσυχος ὁ κατάστασις . ἥσυχος δέ αὐτός εἰμί μή μόνος ὁ περίκειμαι σῶμα καί ὁ ὁ σῶμα κλύδων , ἀλλά καί πᾶς ὁ περιέχω : ἥσυχος μέν γῆ , ἥσυχος δέ θάλασσα καί ἀήρ καί αὐτός οὐρανός ʽαμειναω . νοέω δέ πάντοθεν εἰς αὐτός ἵστημι ψυχή ἔξωθεν οἷος εἰσρέω καί εἰσχέω καί πάντοθεν εἰσέρχομαι καί εἰσλάμπω : οἷος σκοτεινός νέφος ἥλιος βολή φωτίζω λάμπω ποιέω χρυσοειδής ὄψις δίδωμι , οὕτως τοι καί ψυχή ἔρχομαι εἰς σῶμα οὐρανός δίδωμι μέν ζωή , δίδωμι δέ ἀθανασία , ἀγείρω δέ κεῖμαι . ὁ δέ κινέω κίνησις ἀίδιος ὑπό ψυχή ἔμφρων ἄγω ζῷον εὐδαίμων γίγνομαι , ἔχω τε ἀξία οὐρανός ψυχή εἰσοικίζω εἰμί πρό ψυχή σῶμα νεκρός , γῆ καί ὕδωρ , μάλα δέ σκότος ὕλη καί μή εἰμί καί ὅς στυγέω ὁ θεός , φημί τις . γίγνομαι δέ ἄν φανερός αὐτός καί ἐναργής ὁ δύναμις καί ὁ φύσις , εἰ τις ἐνταῦθα διανοέω , ὅπως περιέχω καί ἄγω ὁ ἑαυτοῦ βούλησις ὁ οὐρανός . πᾶς μέν γάρ ὁ μέγεθος οὗτος , ὅσος εἰμί , δίδωμι ἑαυτοῦ καί πᾶς διάστημα καί μέγας καί μικρός ψυχόω ἄλλος μέν ἄλλῃ κεῖμαι ὁ σῶμα καί ὁ μέν ὡδί , ὁ δέ ὡδί εἰμί , καί ὁ μέν ἐκ ἐναντίος , ὁ δέ ἄλλος ἀπάρτησις ἀπό ἀλλήλων ἔχω . ἀλλά οὐ ὁ ψυχή οὕτως , οὐδέ μέρος ἑαυτοῦ ἕκαστος κατακερματίζω μόριον ψυχή ζάω ποιέω , ἀλλά πᾶς ζάω ὁ ὅλος , καί πάρειμι πᾶς πανταχοῦ ὁ γεννάω πατήρ ὁμοιόω καί κατά ὁ εἷς καί κατά ὁ πάντῃ . καί πολύς εἰμί ὁ οὐρανός καί ἄλλος ἄλλος εἷς εἰμί ὁ οὗτος δύναμις καί θεός εἰμί διά οὗτος ὁ κόσμος ὅδε . εἰμί δέ καί ἥλιος θεός , ὅτι ἔμψυχος , καί ὁ ἄλλος ἄστρον , καί ἐγώ , εἴπερ τις , διά οὗτος : ἰνέω γάρ κόπριον ἔκβλητος . ὁ δή θεός αἰτία ὁ θεός εἰμί ἀνάγκη πρέσβυς θεός αὐτός εἰμί : ὁμοειδής δέ καί ὁ ἡμέτερος , καί ὅταν ἄνευ ὁ προσέρχομαι σκοπέω λαμβάνω καθαρ́νω , εὑρίσκω ὁ αὐτός τίμιος , ὅς εἰμί ψυχή , καί τίμιος πᾶς ὁ ὅς ἄν σωματικός εἰμί . γῆ γάρ πᾶς : ἐάν πῦρ δέ εἰμί , τίς ἄν εἰμί ὁ καίω αὐτός ; καί ὅσος ἐκ οὗτος σύνθετος ἐάν ὕδωρ αὐτός προστίθημι ἐάν ἀήρ . εἰ δέ ὅτι ἔμψυχος διωκτός εἰμί , τίς παρίημι τις ἑαυτοῦ ἄλλος διώκω ; ὁ δέ ἐν ἄλλος ψυχή ἄγαμαι σεαυτοῦ ἄγαμαι .