plotinus.enneades 1.2.3
ἀλλ̓ ἐπεὶ τὴν ὁμοίωσιν ἄλλην ὑποφαίνει ὡς τῆς μείζονος ἀρετῆς οὖσαν , περὶ ἐκείνης λεκτέον : ἐν ᾧ καὶ σαφέστερον ἔσται μᾶλλον καὶ τῆς πολιτικῆς ἡ οὐσία , καὶ ἥτις ἡ μείζων κατὰ τὴν οὐσίαν , καὶ ὅλως , ὅτι ἔστι παρὰ τὴν πολιτικὴν ἑτέρα . λέγων δὴ ὁ Πλάτων τὴν ὁμοίωσιν τὴν πρὸς θεὸν φυγὴν τῶν ἐντεῦθεν εἶναι , καὶ ταῖς ἀρεταῖς ταῖς ἐν πολιτείᾳ οὐ τὸ ἁπλῶς διδούς , ἀλλὰ προστιθεὶς πολιτικάς γε , καὶ ἀλλαχοῦ καθάρσεις λέγων ἁπάσας δῆλός τέ ἐστι διττὰς τιθεὶς καὶ τὴν ὁμοίωσιν οὐ κατὰ τὴν πολιτικὴν τιθείς . πῶς οὖν λέγομεν ταύτας καθάρσεις καὶ πῶς καθαρθέντες μάλιστα ὁμοιούμεθα ; ἢ ἐπειδὴ κακὴ μέν ἐστιν ἡ ψυχὴ συμπεφυρμένη τῷ σώματι καὶ ὁμοπαθὴς γινομένη αὐτῷ καὶ πάντα συνδοξάζουσα , εἴη ἂν ἀγαθὴ καὶ ἀρετὴν ἔχουσα , εἰ μήτε συνδοξάζοι , ἀλλὰ μόνη ἐνεργοῖ : ὅπερ ἐστὶ νοεῖν τε καὶ φρονεῖν : μήτε ὁμοπαθὴς εἴη : ὅπερ ἐστὶ σωφρονεῖν : μήτε φοβοῖτο ἀφισταμένη τοῦ σώματος : ὅπερ ἐστὶν ἀνδρίζεσθαι : ἡγοῖτο δὲ λόγος καὶ νοῦς , τὰ δὲ μὴ ἀντιτείνοι : δικαιοσύνη δ̓ ἂν εἴη τοῦτο . τὴν δὴ τοιαύτην διάθεσιν τῆς ψυχῆς , καθ̓ ἣν νοεῖ τε καὶ ἀπαθὴς οὕτως ἐστίν , εἴ τις ὁμοίωσιν λέγοι πρὸς θεόν , οὐκ ἂν ἁμαρτάνοι : καθαρὸν γὰρ καὶ τὸ θεῖον καὶ ἡ ἐνέργεια τοιαύτη , ὡς τὸ μιμούμενον ἔχειν φρόνησιν . τί οὖν ; οὐ κἀκεῖνο οὕτως διάκειται ; ἢ οὐ διάκειται , ψυχῆς δὲ ἡ διάθεσις . νοεῖ τε ἡ ψυχὴ ἄλλως : τῶν δὲ ἐκεῖ τὸ μὲν ἑτέρως , τὸ δὲ οὐδὲ ὅλως . πάλιν οὖν τὸ νοεῖν ὁμώνυμον ; οὐδαμῶς : ἀλλὰ τὸ μὲν πρώτως , τὸ δὲ παῤ ἐκείνου ἑτέρως . ὡς γὰρ ὁ ἐν φωνῇ λόγος μίμημα τοῦ ἐν ψυχῇ , οὕτω καὶ ὁ ἐν ψυχῇ μίμημα τοῦ ἐν ἑτέρῳ . ὡς οὖν μεμιμημένος ὁ ἐν προφορᾷ πρὸς τὸν ἐν ψυχῇ , οὕτως καὶ ὁ ἐν ψυχῇ ἑρμηνεὺς ὢν ἐκείνου πρὸς τὸ πρὸ αὐτοῦ . ἡ δὴ ἀρετὴ ψυχῆς : νοῦ δὲ οὐκ ἔστιν οὐδὲ τοῦ ἐπέκεινα .
Lemmas: ἀλλά ἐπεί ὁ ὁμοίωσις ἄλλος ὑποφαίνω ὡς ὁ μέγας ἀρετή εἰμί , περί ἐκεῖνος λεκτέος : ἐν ὅς καί σαφής εἰμί μάλα καί ὁ πολιτικός ὁ οὐσία , καί ὅστις ὁ μέγας κατά ὁ οὐσία , καί ὅλος , ὅτι εἰμί παρά ὁ πολιτικός ἕτερος . λέγω δή ὁ Πλάτων ὁ ὁμοίωσις ὁ πρός θεός φυγή ὁ ἐντεῦθεν εἰμί , καί ὁ ἀρετή ὁ ἐν πολιτεία οὐ ὁ ἁπλῶς δίδωμι , ἀλλά προστίθημι πολιτικός γε , καί ἀλλαχοῦ κάθαρσις λέγω ἅπας δῆλος τε εἰμί δισσός τίθημι καί ὁ ὁμοίωσις οὐ κατά ὁ πολιτικός τίθημι . πῶς οὖν λέγω οὗτος κάθαρσις καί πῶς καθαίρω μάλα ὁμοιόω ; ἤ ἐπειδή κακός μέν εἰμί ὁ ψυχή συμφύρω ὁ σῶμα καί ὁμοπαθής γίγνομαι αὐτός καί πᾶς συνδοξάζω , εἰμί ἄν ἀγαθός καί ἀρετή ἔχω , εἰ μήτε συνδοξάζω , ἀλλά μόνος ἐνεργέω : ὅς εἰμί νοέω τε καί φρονέω : μήτε ὁμοπαθής εἰμί : ὅς εἰμί σωφρονέω : μήτε φοβέω ἀφίστημι ὁ σῶμα : ὅς εἰμί ἀνδρίζω : ἡγέομαι δέ λόγος καί νόος , ὁ δέ μή ἀντιτείνω : δικαιοσύνη δέ ἄν εἰμί οὗτος . ὁ δή τοιοῦτος διάθεσις ὁ ψυχή , κατά ὅς νοέω τε καί ἀπαθής οὕτως εἰμί , εἰ τις ὁμοίωσις λέγω πρός θεός , οὐ ἄν ἁμαρτάνω : καθαρός γάρ καί ὁ θεῖος καί ὁ ἐνέργεια τοιοῦτος , ὡς ὁ μιμέομαι ἔχω φρόνησις . τίς οὖν ; οὐ ἐκεῖνος οὕτως διάκειμαι ; ἤ οὐ διάκειμαι , ψυχή δέ ὁ διάθεσις . νοέω τε ὁ ψυχή ἄλλος : ὁ δέ ἐκεῖ ὁ μέν ἕτερος , ὁ δέ οὐδέ ὅλος . πάλιν οὖν ὁ νοέω ὁμώνυμος ; οὐδαμῶς : ἀλλά ὁ μέν πρῶτος , ὁ δέ παρά ἐκεῖνος ἕτερος . ὡς γάρ ὁ ἐν φωνή λόγος μίμημα ὁ ἐν ψυχή , οὕτως καί ὁ ἐν ψυχή μίμημα ὁ ἐν ἕτερος . ὡς οὖν μιμέομαι ὁ ἐν προφορά πρός ὁ ἐν ψυχή , οὕτως καί ὁ ἐν ψυχή ἑρμηνεύς εἰμί ἐκεῖνος πρός ὁ πρό αὐτός . ὁ δή ἀρετή ψυχή : νόος δέ οὐ εἰμί οὐδέ ὁ ἐπέκεινα .