plotinus.enneades 6.2.3
πλείω μὲν δὴ λέγομεν εἶναι καὶ οὐ κατὰ τύχην πλείω . οὐκοῦν ἀφ̓ ἑνός . ἤ , εἰ καὶ ἀφ̓ ἑνός , οὐ κατηγορουμένου δὲ κατ̓ αὐτῶν ἐν τῷ εἶναι , οὐδὲν κωλύει ἕκαστον οὐχ ὁμοειδὲς ὂν ἄλλῳ χωρὶς αὐτὸ εἶναι γένος . ἆῤ οὖν ἔξωθεν τοῦτο τῶν γενομένων γενῶν τὸ αἴτιον μέν , μὴ κατηγορούμενον δὲ τῶν ἄλλων ἐν τῷ τί ἐστιν ; ἢ τὸ μὲν ἔξω : ἐπέκεινα γὰρ τὸ ἕν , ὡς ἂν μὴ συναριθμούμενον τοῖς γένεσιν , εἰ δἰ αὐτὸ τὰ ἄλλα , ἃ ἐπίσης ἀλλήλοις εἰς τὸ γένη εἶναι . καὶ πῶς ἐκεῖνο οὐ συνηρίθμηται ; ἢ τὰ ὄντα ζητοῦμεν , οὐ τὸ ἐπέκεινα . τοῦτο μὲν οὖν οὕτως : τί δὲ τὸ συναριθμούμενον ; ἐφ̓ οὗ καὶ θαυμάσειεν ἄν τις , πῶς συναριθμούμενον τοῖς αἰτιατοῖς . ἢ , εἰ μὲν ὑφ̓ ἓν γένος αὐτὰ καὶ τὰ ἄλλα , ἄτοπον : εἰ δὲ οἷς αἴτιον συναριθμεῖται ὡς αὐτὸ τὸ γένος καὶ τὰ ἄλλα ἐφεξῆς καὶ ἔστι διάφορα τὰ ἐφεξῆς πρὸς αὐτὸ καὶ οὐ κατηγορεῖται αὐτῶν ὡς γένος οὐδ̓ ἄλλο τι κατ̓ αὐτῶν , ἀνάγκη καὶ αὐτὰ γένη εἶναι ἔχοντα ὑφ̓ αὑτά : οὐδὲ γάρ , εἰ σὺ τὸ βαδίζειν ἐγέννας , ὑπὸ σὲ ὡς γένος τὸ βαδίζειν ἦν ἄν : καὶ εἰ μηδὲν ἦν πρὸ αὐτοῦ ἄλλο ὡς γένος αὐτοῦ , ἦν δὲ τὰ μετ̓ αὐτό , γένος ἂν ἦν τὸ βαδίζειν ἐν τοῖς οὖσιν . ὅλως δὲ ἴσως οὐδὲ τὸ ἓν φατέον αἴτιον τοῖς ἄλλοις εἶναι , ἀλλ̓ οἷον μέρη αὐτοῦ καὶ οἷον στοιχεῖα αὐτοῦ καὶ πάντα μίαν φύσιν μεριζομένην ταῖς ἡμῶν ἐπινοίαις , αὐτὸ δὲ εἶναι ὑπὸ δυνάμεως θαυμαστῆς ἓν εἰς πάντα καὶ φαινόμενον πολλὰ καὶ γινόμενον πολλά , οἷον ὅταν κινηθῇ , καὶ τὸ πολύχουν τῆς φύσεως ποιεῖν τὸ ἓν μὴ ἓν εἶναι , ἡμᾶς τε οἷον μοίρας αὐτοῦ προφέροντας ταύτας ἓν ἕκαστον τίθεσθαι καὶ γένος λέγειν ἀγνοοῦντας , ὅτι μὴ ὅλον ἅμα εἴδομεν , ἀλλὰ κατὰ μέρος προφέροντες πάλιν αὐτὰ συνάπτομεν οὐ δυνάμενοι ἐπὶ πολὺν χρόνον αὐτὰ κατέχειν σπεύδοντα πρὸς αὑτά . διὸ πάλιν μεθίεμεν εἰς τὸ ὅλον καὶ ἐῶμεν ἓν γενέσθαι , μᾶλλον δὲ ἓν εἶναι . ἀλλὰ ἴσως σαφέστερα ταῦτα ἔσται κἀκείνων ἐγνωσμένων , ἢν τὰ γένη λάβωμεν ὁπόσα : οὕτω γὰρ καὶ τὸ πῶς . ἀλλ̓ ἐπεὶ δεῖ λέγοντα μὴ ἀποφάσεις λέγειν , ἀλλὰ καὶ εἰς ἔννοιαν καὶ νόησιν ἰέναι τῶν λεγομένων , ὡδὶ ποιητέον :
Lemmas: πολύς μέν δή λέγω εἰμί καί οὐ κατά τύχη πολύς . οὐκοῦν ἀπό εἷς . ἤ , εἰ καί ἀπό εἷς , οὐ κατηγορέω δέ κατά αὐτός ἐν ὁ εἰμί , οὐδείς κωλύω ἕκαστος οὐ ὁμοειδής εἰμί ἄλλος χωρίς αὐτός εἰμί γένος . ἆρα οὖν ἔξωθεν οὗτος ὁ γίγνομαι γένος ὁ αἴτιος μέν , μή κατηγορέω δέ ὁ ἄλλος ἐν ὁ τίς εἰμί ; ἤ ὁ μέν ἔξω : ἐπέκεινα γάρ ὁ εἷς , ὡς ἄν μή συναριθμέω ὁ γένεσις , εἰ διά αὐτός ὁ ἄλλος , ὅς ἐπίσης ἀλλήλων εἰς ὁ γένος εἰμί . καί πῶς ἐκεῖνος οὐ συναριθμέω ; ἤ ὁ εἰμί ζητέω , οὐ ὁ ἐπέκεινα . οὗτος μέν οὖν οὕτως : τίς δέ ὁ συναριθμέω ; ἐπί ὅς καί θαυμάζω ἄν τις , πῶς συναριθμέω ὁ αἰτιατός . ἤ , εἰ μέν ὑπό εἷς γένος αὐτός καί ὁ ἄλλος , ἄτοπος : εἰ δέ ὅς αἴτιος συναριθμέω ὡς αὐτός ὁ γένος καί ὁ ἄλλος ἐφεξῆς καί εἰμί διάφορος ὁ ἐφεξῆς πρός αὐτός καί οὐ κατηγορέω αὐτός ὡς γένος οὐδέ ἄλλος τις κατά αὐτός , ἀνάγκη καί αὐτός γένος εἰμί ἔχω ὑπό ἑαυτοῦ : οὐδέ γάρ , εἰ σύ ὁ βαδίζω γεννάω , ὑπό σύ ὡς γένος ὁ βαδίζω εἰμί ἄν : καί εἰ μηδείς εἰμί πρό αὐτός ἄλλος ὡς γένος αὐτός , εἰμί δέ ὁ μετά αὐτός , γένος ἄν εἰμί ὁ βαδίζω ἐν ὁ εἰμί . ὅλος δέ ἴσως οὐδέ ὁ εἷς φημί αἴτιος ὁ ἄλλος εἰμί , ἀλλά οἷος μέρος αὐτός καί οἷος στοιχεῖον αὐτός καί πᾶς εἷς φύσις μερίζω ὁ ἐγώ ἐπίνοια , αὐτός δέ εἰμί ὑπό δύναμις θαυμαστός εἷς εἰς πᾶς καί φαίνω πολύς καί γίγνομαι πολύς , οἷος ὅταν κινέω , καί ὁ πολύχοος ὁ φύσις ποιέω ὁ εἷς μή εἷς εἰμί , ἐγώ τε οἷος μοῖρα αὐτός προφέρω οὗτος εἷς ἕκαστος τίθημι καί γένος λέγω ἀγνοέω , ὅτι μή ὅλος ἅμα ὁράω , ἀλλά κατά μέρος προφέρω πάλιν αὐτός συνάπτω οὐ δύναμαι ἐπί πολύς χρόνος αὐτός κατέχω σπεύδω πρός ἑαυτοῦ . διό πάλιν μεθίημι εἰς ὁ ὅλος καί ἐάω εἷς γίγνομαι , μάλα δέ εἷς εἰμί . ἀλλά ἴσως σαφής οὗτος εἰμί ἐκεῖνος γιγνώσκω , ἐάν ὁ γένος λαμβάνω ὁπόσος : οὕτως γάρ καί ὁ πῶς . ἀλλά ἐπεί δέω λέγω μή ἀπόφασις λέγω , ἀλλά καί εἰς ἔννοια καί νόησις ἔρχομαι ὁ λέγω , ὡδί ποιέω :