plotinus.enneades 6.9.7
εἰ δ̓ ὅτι μηδὲν τούτων ἐστίν , ἀοριστεῖς τῇ γνώμῃ , στῆσον σαυτὸν εἰς ταῦτα , καὶ ἀπὸ τούτων θεῶ : θεῶ δὲ μὴ ἔξω ῥίπτων τὴν διάνοιαν . οὐ γὰρ κεῖταί που ἐρημῶσαν αὑτοῦ τὰ ἄλλα , ἀλλ̓ ἔστι τῷ δυναμένῳ θιγεῖν ἐκεῖνο παρόν , τῷ δ̓ ἀδυνατοῦντι οὐ πάρεστιν . ὥσπερ δὲ ἐπὶ τῶν ἄλλων οὐκ ἔστι τι νοεῖν ἄλλο νοοῦντα καὶ πρὸς ἄλλῳ ὄντα , ἀλλὰ δεῖ μηδὲν προσάπτειν τῷ νοουμένῳ , ἵνα ᾖ αὐτὸ τὸ νοούμενον , οὕτω δεῖ καὶ ἐνταῦθα συνιέναι , ὡς οὐκ ἔστιν ἄλλου ἔχοντα ἐν τῇ ψυχῇ τύπον ἐκεῖνο νοῆσαι ἐνεργοῦντος τοῦ τύπου , οὐδ̓ αὖ ἄλλοις κατειλημμένην τὴν ψυχὴν καὶ κατεχομένην τυπωθῆναι τῷ τοῦ ἐναντίου τύπῳ , ἀλλ̓ ὥσπερ περὶ τῆς ὕλης λέγεται , ὡς ἄρα ἄποιον εἶναι δεῖ πάντων , εἰ μέλλει δέχεσθαι τοὺς πάντων τύπους , οὕτω καὶ πολὺ μᾶλλον ἀνείδεον τὴν ψυχὴν γίνεσθαι , εἰ μέλλει μηδὲν ἐμπόδιον ἐγκαθήμενον ἔσεσθαι πρὸς πλήρωσιν καὶ ἔλλαμψιν αὐτῇ τῆς φύσεως τῆς πρώτης . εἰ τοῦτο , πάντων τῶν ἔξω ἀφέμενον δεῖ ἐπιστραφῆναι πρὸς τὸ εἴσω πάντη , μὴ πρὸς τι τῶν ἔξω κεκλίσθαι , ἀλλὰ ἀγνοήσαντα τὰ πάντα καὶ πρὸ τοῦ μὲν τῇ διαθέσει , τότε δὲ καὶ τοῖς εἴδεσιν , ἀγνοήσαντα δὲ καὶ αὑτὸν ἐν τῇ θέᾳ ἐκείνου γενέσθαι κἀκείνῳ συγγενόμενον καὶ ἱκανῶς οἷον ὁμιλήσαντα ἥκειν ἀγγέλλοντα , εἰ δύναιτο , καὶ ἄλλῳ τὴν ἐκεῖ συνουσίαν — οἵαν ἴσως καὶ Μίνως ποιούμενος ὀαριστὴς τοῦ Διὸς ἐφημίσθη εἶναι , ἧς μεμνημένος εἴδωλα αὐτῆς τοὺς νόμους ἐτίθει τῇ τοῦ θείου ἐπαφῇ εἰς νόμων πληρούμενος θέσιν — ἢ καὶ τὰ πολιτικὰ οὐκ ἄξια αὑτοῦ νομίσαντα , εἰ ἐθέλει , μένειν ἄνω : ὅπερ καὶ τῷ πολὺ ἰδόντι γένοιτ̓ ἂν πάθημα . οὐδενὸς φησίν , ἐστιν ἔξω , ἀλλὰ πᾶσι σύνεστιν οὐκ εἰδόσι . φεύγουσι γὰρ αὐτοὶ αὐτοῦ ἔξω , μᾶλλον δὲ αὑτῶν ἔξω . οὐ δύνανται οὖν ἑλεῖν ὃν πεφεύγασιν , οὐδ̓ αὑτοὺς ἀπολωλεκότες ἄλλον ζητεῖν , οὐδέ γε παῖς αὑτοῦ ἔξω ἐν μανίᾳ γεγενημένος εἰδήσει τὸν πατέρα : ὁ δὲ μαθὼν ἑαυτὸν εἰδήσει καὶ ὁπόθεν .
Lemmas: εἰ δέ ὅτι μηδείς οὗτος εἰμί , ἀοριστέω ὁ γνώμη , ἵστημι σεαυτοῦ εἰς οὗτος , καί ἀπό οὗτος θεάομαι : θεάομαι δέ μή ἔξω ῥίπτω ὁ διάνοια . οὐ γάρ κεῖμαι που ἐρημόω ἑαυτοῦ ὁ ἄλλος , ἀλλά εἰμί ὁ δύναμαι θιγγάνω ἐκεῖνος πάρειμι , ὁ δέ ἀδυνατέω οὐ πάρειμι . ὥσπερ δέ ἐπί ὁ ἄλλος οὐ εἰμί τις νοέω ἄλλος νοόω καί πρός ἄλλος εἰμί , ἀλλά δέω μηδείς προσάπτω ὁ νοέω , ἵνα εἰμί αὐτός ὁ νοέω , οὕτως δέω καί ἐνταῦθα συνίημι , ὡς οὐ εἰμί ἄλλος ἔχω ἐν ὁ ψυχή τύπος ἐκεῖνος νοέω ἐνεργέω ὁ τύπος , οὐδέ αὖ ἄλλος καταλαμβάνω ὁ ψυχή καί κατέχω τυπόω ὁ ὁ ἐναντίος τύπος , ἀλλά ὥσπερ περί ὁ ὕλη λέγω , ὡς ἄρα ἄποιος εἰμί δέω πᾶς , εἰ μέλλω δέχομαι ὁ πᾶς τύπος , οὕτως καί πολύς μάλα ἀνείδεος ὁ ψυχή γίγνομαι , εἰ μέλλω μηδείς ἐμπόδιος ἐγκάθημαι εἰμί πρός πλήρωσις καί ἔλλαμψις αὐτός ὁ φύσις ὁ πρῶτος . εἰ οὗτος , πᾶς ὁ ἔξω ἀφίημι δέω ἐπιστρέφω πρός ὁ εἴσω πάντῃ , μή πρός τις ὁ ἔξω κλίνω , ἀλλά ἀγνοέω ὁ πᾶς καί πρό ὁ μέν ὁ διάθεσις , τότε δέ καί ὁ εἶδος , ἀγνοέω δέ καί ἑαυτοῦ ἐν ὁ θέα ἐκεῖνος γίγνομαι ἐκεῖνος συγγίγνομαι καί ἱκανός οἷος ὁμιλέω ἥκω ἀγγέλλω , εἰ δύναμαι , καί ἄλλος ὁ ἐκεῖ συνουσία — οἷος ἴσως καί Μίνως ποιέω ὀαριστής ὁ Ζεύς φημίζω εἰμί , ὅς μιμνῄσκω εἴδωλον αὐτός ὁ νόμος τίθημι ὁ ὁ θεῖος ἐπαφή εἰς νόμος πληρόω θέσις — ἤ καί ὁ πολιτικός οὐ ἄξιος ἑαυτοῦ νομίζω , εἰ ἐθέλω , μένω ἄνω : ὅς καί ὁ πολύς ὁράω γίγνομαι ἄν πάθημα . οὐδείς φημί , εἰμί ἔξω , ἀλλά πᾶς σύνειμι οὐ οἶδα . φεύγω γάρ αὐτός αὐτοῦ ἔξω , μάλα δέ ἑαυτοῦ ἔξω . οὐ δύναμαι οὖν αἱρέω ὅς φεύγω , οὐδέ ἑαυτοῦ ἀπόλλυμι ἄλλος ζητέω , οὐδέ γε παῖς ἑαυτοῦ ἔξω ἐν μανία γίγνομαι ὁράω ὁ πατήρ : ὁ δέ μανθάνω ἑαυτοῦ ὁράω καί ὁπόθεν .