plotinus.enneades 4.4.20
καὶ τῶν σωματικῶν δὲ ἐπιθυμιῶν τὴν ἀρχὴν ἐκ τοῦ οὕτως κοινοῦ καὶ τῆς τοιαύτης σωματικῆς φύσεως ἀκόλουθον τίθεσθαι γίνεσθαι . οὔτε γὰρ τῷ ὁπωσοῦν ἔχοντι σώματι δοτέον τὴν ἀρχὴν τῆς ὀρέξεως καὶ προθυμίας , οὔτε τῇ ψυχῇ αὐτῇ ἁλμυρῶν ἢ γλυκέων ζήτησιν , ἀλλὰ ὃ σῶμα μέν ἐστιν , ἐθέλει δὲ μὴ μόνον σῶμα εἶναι , ἀλλὰ καὶ κινήσεις ἐκτήσατο πλέον ἢ αὐτή , καὶ ἐπὶ πολλὰ διὰ τὴν ἐπίκτησιν ἠνάγκασται τρέπεσθαι : διὸ οὑτωσὶ μὲν ἔχον ἁλμυρῶν , οὑτωσὶ δὲ γλυκέων , καὶ ὑγραίνεσθαι καὶ θερμαίνεσθαι , οὐδὲν αὐτῷ μελῆσαν , εἰ μόνον ἦν . ὥσπερ δὲ ἐκεῖ ἐκ τῆς ὀδύνης ἐγίνετο ἡ γνῶσις , καὶ ἀπάγειν ἐκ τοῦ ποιοῦντος τὸ πάθος ἡ ψυχὴ βουλομένη ἐποίει τὴν φυγήν , καὶ τοῦ πρώτου παθόντος διδάσκοντος τοῦτο φεύγοντός πως καὶ αὐτοῦ ἐν τῇ συστολῇ , οὕτως καὶ ἐνταῦθα ἡ μὲν αἴσθησις μαθοῦσα καὶ ἡ ψυχὴ ἡ ἐγγύς , ἣν δὴ φύσιν φαμὲν τὴν δοῦσαν τὸ ἴχνος , ἡ μὲν φύσις τὴν τρανὴν ἐπιθυμίαν τέλος οὖσαν τῆς ἀρξαμένης ἐν ἐκείνῳ%5 , ἡ δ̓ αἴσθησις τὴν φαντασίαν , ἀφ̓ ἧς ἤδη ἢ πορίζει ἡ ψυχή , ἧς τὸ πορίζειν , ἢ ἀντιτείνει καὶ καρτερεῖ καὶ οὐ προσέχει οὔτε τῷ ἄρξαντι τῆς ἐπιθυμίας , οὔτε τῷ μετὰ ταῦτα ἐπιτεθυμηκότι . ἀλλὰ διὰ τί δύο ἐπιθυμίας , ἀλλ̓ οὐκ ἐκεῖνο εἶναι τὸ ἐπιθυμοῦν μόνον τὸ σῶμα τὸ τοιόνδε ; ἢ εἰ ἔστιν ἕτερον ἡ φύσις , ἕτερον δὲ τὸ σῶμα τὸ τοιόνδε παρὰ τῆς φύσεως γενόμενον — ἔστι γὰρ ἡ φύσις πρὸ τοῦ τὸ τοιόνδε σῶμα γενέσθαι , αὕτη γὰρ ποιεῖ τὸ τοιόνδε σῶμα πλάττουσα καὶ μορφοῦσα : ἀνάγκη μήτε ἄρχειν αὐτὴν τῆς ἐπιθυμίας , ἀλλὰ τὸ τοιόνδε σῶμα τὸ πεπονθὸς ταδὶ καὶ ἀλγυνόμενον τῶν ἐναντίων ἢ πάσχει ἐφιέμενον , ἡδονῆς ἐκ τοῦ πονεῖν καὶ πληρώσεως ἐκ τῆς ἐνδείας : τὴν δὲ φύσιν ὡς μητέρα , ὥσπερ στοχαζομένην τῶν τοῦ πεπονθότος βουλημάτων , διορθοῦν τε πειρᾶσθαι καὶ ἐπανάγειν εἰς αὑτὴν καὶ ζήτησιν τοῦ ἀκεσομένου ποιουμένην συνάψασθαι τῇ ζητήσει τῇ τοῦ πεπονθότος ἐπιθυμίᾳ καὶ τὴν περάτωσιν ἀπ̓ ἐκείνου πρὸς αὐτὴν ἥκειν : ὥστε τὸ μὲν ἐπιθυμεῖν ἐξ αὑτοῦ εἴποι ἄν τις προεπιθυμίαν καὶ ἴσως προθυμίαν , τὴν δὲ ἐξ ἄλλου καὶ δἰ ἄλλο ἐπιθυμεῖν , τὴν δὲ ποριζομένην ἢ μὴ ἄλλην εἶναι .
Lemmas: καί ὁ σωματικός δέ ἐπιθυμία ὁ ἀρχή ἐκ ὁ οὕτως κοινός καί ὁ τοιοῦτος σωματικός φύσις ἀκόλουθος τίθημι γίγνομαι . οὔτε γάρ ὁ ὁπωσοῦν ἔχω σῶμα δίδωμι ὁ ἀρχή ὁ ὄρεξις καί προθυμία , οὔτε ὁ ψυχή αὐτός ἁλμυρός ἤ γλυκύς ζήτησις , ἀλλά ὅς σῶμα μέν εἰμί , ἐθέλω δέ μή μόνος σῶμα εἰμί , ἀλλά καί κίνησις κτάομαι πολύς ἤ αὐτός , καί ἐπί πολύς διά ὁ ἐπίκτησις ἀναγκάζω τρέπω : διό οὕτως μέν ἔχω ἁλμυρός , οὕτως δέ γλυκύς , καί ὑγραίνω καί θερμαίνω , οὐδείς αὐτός μέλω , εἰ μόνος εἰμί . ὥσπερ δέ ἐκεῖ ἐκ ὁ ὀδύνη γίγνομαι ὁ γνῶσις , καί ἀπάγω ἐκ ὁ ποιέω ὁ πάθος ὁ ψυχή βούλομαι ποιέω ὁ φυγή , καί ὁ πρῶτος πάσχω διδάσκω οὗτος φεύγω πως καί αὐτός ἐν ὁ συστολή , οὕτως καί ἐνταῦθα ὁ μέν αἴσθησις μανθάνω καί ὁ ψυχή ὁ ἐγγύς , ὅς δή φύσις φημί ὁ δίδωμι ὁ ἴχνος , ὁ μέν φύσις ὁ τρανός ἐπιθυμία τέλος εἰμί ὁ ἄρχω ἐν ἐκεῖνος , ὁ δέ αἴσθησις ὁ φαντασία , ἀπό ὅς ἤδη ἤ πορίζω ὁ ψυχή , ὅς ὁ πορίζω , ἤ ἀντιτείνω καί καρτερέω καί οὐ προσέχω οὔτε ὁ ἄρχω ὁ ἐπιθυμία , οὔτε ὁ μετά οὗτος ἐπιθυμέω . ἀλλά διά τίς δύο ἐπιθυμία , ἀλλά οὐ ἐκεῖνος εἰμί ὁ ἐπιθυμέω μόνος ὁ σῶμα ὁ τοιόσδε ; ἤ εἰ εἰμί ἕτερος ὁ φύσις , ἕτερος δέ ὁ σῶμα ὁ τοιόσδε παρά ὁ φύσις γίγνομαι — εἰμί γάρ ὁ φύσις πρό ὁ ὁ τοιόσδε σῶμα γίγνομαι , οὗτος γάρ ποιέω ὁ τοιόσδε σῶμα πλήσσω καί μορφόω : ἀνάγκη μήτε ἄρχω αὐτός ὁ ἐπιθυμία , ἀλλά ὁ τοιόσδε σῶμα ὁ πάσχω ὅδε καί ἀλγύνω ὁ ἐναντίος ἤ πάσχω ἐφίημι , ἡδονή ἐκ ὁ πονέω καί πλήρωσις ἐκ ὁ ἔνδεια : ὁ δέ φύσις ὡς μήτηρ , ὥσπερ στοχάζομαι ὁ ὁ πάσχω βούλημα , διορθόω τε πειράω καί ἐπανάγω εἰς ἑαυτοῦ καί ζήτησις ὁ ἀκέομαι ποιέω συνάπτω ὁ ζήτησις ὁ ὁ πάσχω ἐπιθυμία καί ὁ περάτωσις ἀπό ἐκεῖνος πρός αὐτός ἥκω : ὥστε ὁ μέν ἐπιθυμέω ἐκ ἑαυτοῦ λέγω ἄν τις προεπιθυμία καί ἴσως προθυμία , ὁ δέ ἐκ ἄλλος καί διά ἄλλος ἐπιθυμέω , ὁ δέ πορίζω ἤ μή ἄλλος εἰμί .