plotinus.enneades 3.1.3
σώμασι μὲν οὖν ἐπιτρέψαι τὰ πάντα εἴτε ἀτόμοις εἴτε τοῖς στοιχείοις καλουμένοις καὶ τῇ ἐκ τούτων ἀτάκτῳ φορᾷ τάξιν καὶ λόγον καὶ ψυχὴν τὴν ἡγουμένην γεννᾶν ἀμφοτέρως μὲν ἄτοπον καὶ ἀδύνατον , ἀδυνατώτερον δέ , εἰ οἷόν τε λέγειν , τὸ ἐξ ἀτόμων . καὶ περὶ τούτων πολλοὶ εἴρηνται λόγοι ἀληθεῖς . εἰ δὲ δὴ καὶ θεῖτό τις τοιαύτας ἀρχάς , οὐδ̓ οὕτως ἀναγκαῖον οὔτε τὴν κατὰ πάντων ἀνάγκην οὔτε τὴν ἄλλως εἱμαρμένην ἕπεσθαι . φέρε γὰρ πρῶτον τὰς ἀτόμους εἶναι . αὗται τοίνυν κινήσονται τὴν μὲν εἰς τὸ κάτω — ἔστω γάρ τι κάτω — τὴν δ̓ ἐκ πλαγίων , ὅπῃ ἔτυχεν , ἄλλαι κατὰ ἄλλα . οὐδὲν δὴ τακτῶς , τάξεώς γε οὐκ οὔσης , τὸ δὲ γενόμενον τοῦτο , ὅτε γέγονε , πάντως . ὥστε οὔτε πρόρρησις οὔτε μαντικὴ τὸ παράπαν ἂν εἴη , οὔτε εἴ τις ἐκ τέχνης — πῶς γὰρ ἐπὶ τοῖς ἀτάκτοις τέχνη ; — οὔτε εἴ τις ἐξ ἐνθουσιασμοῦ καὶ ἐπιπνοίας : δεῖ γὰρ καὶ ἐνταῦθα ὡρισμένον τὸ μέλλον εἶναι . καὶ σώμασι μὲν ἔσται παρὰ τῶν ἀτόμων πάσχειν πληττομένοις , ἅπερ ἂν ἐκεῖναι φέρωσιν , ἐξ ἀνάγκης : τὰ δὲ δὴ ψυχῆς ἔργα καὶ πάθη τίσι κινήσεσι τῶν ἀτόμων ἀναθήσει τις ; ποία γὰρ πληγὴ ἢ κάτω φερομένης ἢ ὁπουοῦν προσκρουούσης ἐν λογισμοῖς τοιοῖσδε ἢ ὁρμαῖς τοιαῖσδε , ἢ ὅλως ἐν λογισμοῖς ἢ ὁρμαῖς ἢ νοήσεσι , ποιήσει ἀναγκαίαις εἶναι ἢ ὅλως εἶναι ; ὅταν δὲ δὴ ἐναντιῶται ψυχὴ τοῖς τοῦ σώματος παθήμασι ; κατὰ ποίας δὲ φορὰς ἀτόμων ὁ μὲν γεωμετρικὸς ἀναγκασθήσεται εἶναι , ὁ δὲ ἀριθμητικὴν καὶ ἀστρονομίαν ἐπισκέψεται , ὁ δὲ σοφὸς ἔσται ; ὅλως γὰρ τὸ ἡμέτερον ἔργον καὶ τὸ ζῴοις εἶναι ἀπολεῖται φερομένων ᾗ τὰ σώματα ἄγει ὠθοῦντα ἡμᾶς ὥσπερ ἄψυχα σώματα . τὰ αὐτὰ δὲ ταῦτα καὶ πρὸς τοὺς ἕτερα σώματα αἴτια τῶν πάντων τιθεμένους καὶ ὅτι θερμαίνειν μὲν καὶ ψύχειν ἡμᾶς καὶ φθείρειν δὲ τὰ ἀσθενέστερα δύναται ταῦτα , ἔργον δὲ οὐδὲν τῶν ὅσα ψυχὴ ἐργάζεται παρὰ τούτων ἂν γίνοιτο , ἀλλ̓ ἀφ̓ ἑτέρας δεῖ ταῦτα ἀρχῆς ἰέναι .
Lemmas: σῶμα μέν οὖν ἐπιτρέπω ὁ πᾶς εἴτε ἄτομος εἴτε ὁ στοιχεῖον καλέω καί ὁ ἐκ οὗτος ἄτακτος φορά τάξις καί λόγος καί ψυχή ὁ ἡγέομαι γεννάω ἀμφοτέρως μέν ἄτοπος καί ἀδύνατος , ἀδύνατος δέ , εἰ οἷος τε λέγω , ὁ ἐκ ἄτομος . καί περί οὗτος πολύς λέγω λόγος ἀληθής . εἰ δέ δή καί θέω τις τοιοῦτος ἀρχή , οὐδέ οὕτως ἀναγκαῖος οὔτε ὁ κατά πᾶς ἀνάγκη οὔτε ὁ ἄλλος μείρομαι ἕπομαι . φέρω γάρ πρῶτος ὁ ἄτομος εἰμί . οὗτος τοίνυν κινέω ὁ μέν εἰς ὁ κάτω — εἰμί γάρ τις κάτω — ὁ δέ ἐκ πλάγιον , ὅπῃ τυγχάνω , ἄλλος κατά ἄλλος . οὐδείς δή τακτός , τάξις γε οὐ εἰμί , ὁ δέ γίγνομαι οὗτος , ὅτε γίγνομαι , πάντως . ὥστε οὔτε πρόρρησις οὔτε μαντικός ὁ παράπαν ἄν εἰμί , οὔτε εἰ τις ἐκ τέχνη — πῶς γάρ ἐπί ὁ ἄτακτος τέχνη ; — οὔτε εἰ τις ἐκ ἐνθουσιασμός καί ἐπίπνοια : δέω γάρ καί ἐνταῦθα ὁρίζω ὁ μέλλω εἰμί . καί σῶμα μέν εἰμί παρά ὁ ἄτομος πάσχω πλήσσω , ὅς ἄν ἐκεῖνος φέρω , ἐκ ἀνάγκη : ὁ δέ δή ψυχή ἔργον καί πάθος τίς κίνησις ὁ ἄτομος ἀνατίθημι τις ; ποῖος γάρ πληγή ἤ κάτω φέρω ἤ ὅπου προσκρούω ἐν λογισμός τοιόσδε ἤ ὁρμή τοιόσδε , ἤ ὅλος ἐν λογισμός ἤ ὁρμή ἤ νόησις , ποίησις ἀναγκαῖος εἰμί ἤ ὅλος εἰμί ; ὅταν δέ δή ἐναντιόομαι ψυχή ὁ ὁ σῶμα πάθημα ; κατά ποῖος δέ φορά ἄτομος ὁ μέν γεωμετρικός ἀναγκάζω εἰμί , ὁ δέ ἀριθμητικός καί ἀστρονομία ἐπισκοπέω , ὁ δέ σοφός εἰμί ; ὅλος γάρ ὁ ἡμέτερος ἔργον καί ὁ ζῷον εἰμί ἀπόλλυμι φέρω ᾗ ὁ σῶμα ἄγω ὠθέω ἐγώ ὥσπερ ἄψυχος σῶμα . ὁ αὐτός δέ οὗτος καί πρός ὁ ἕτερος σῶμα αἴτιος ὁ πᾶς τίθημι καί ὅτι θερμαίνω μέν καί ψύχω ἐγώ καί φθείρω δέ ὁ ἀσθενής δύναμαι οὗτος , ἔργον δέ οὐδείς ὁ ὅσος ψυχή ἐργάζομαι παρά οὗτος ἄν γίγνομαι , ἀλλά ἀπό ἕτερος δέω οὗτος ἀρχή ἔρχομαι .