plotinus.enneades 4.4.18
περὶ δὲ τοῦ εἰ ἐφ̓ ἑαυτοῦ τι ἔχει τὸ σῶμα καὶ παρούσης ζῇ τῆς ψυχῆς ἔχον ἤδη τι ἴδιον , ἢ ὃ ἔχει ἡ φύσις ἐστὶ , καὶ τοῦτό ἐστι τὸ προσομιλοῦν τῷ σώματι , . ἢ καὶ αὐτὸ τὸ σῶμα , ἐν ᾧ καὶ ψυχὴ καὶ φύσις , οὐ τοιοῦτον εἶναι δεῖ , οἷον τὸ ἄψυχον καὶ οἷον ὁ ἀὴρ ὁ πεφωτισμένος . ἀλλ̓ οἷον ὁ τεθερμασμένος , καὶ ἔστι τὸ σῶμα τοῦ ζῴου καὶ τοῦ φυτοῦ δὲ οἷον σκιὰν ψυχῆς ἔχον , καὶ τὸ ἀλγεῖν καὶ τὸ ἥδεσθαι δὲ τὰς τοῦ σώματος ἡδονὰς περὶ τὸ τοιόνδε σῶμά ἐστιν : ἡμῖν δὲ ἡ τούτου ἀλγηδὼν καὶ ἡ τοιαύτη ἡδονὴ εἰς γνῶσιν ἀπαθῆ ἔρχεται . λέγω δὲ ἡμῖν τῇ ἄλλῃ ψυχῇ , ἅτε καὶ τοῦ τοιοῦδε σώματος οὐκ ἀλλοτρίου , ἀλλ̓ ἡμῶν ὄντος : διὸ καὶ μέλει ἡμῖν αὐτοῦ ὡς ἡμῶν ὄντος . οὔτε γὰρ τοῦτο ἐσμὲν ἡμεῖς , οὔτε καθαροὶ τούτου ἡμεῖς , ἀλλὰ ἐξήρτηται καὶ ἐκκρέμαται ἡμῶν , ἡμεῖς δὲ κατὰ τὸ κύριον , ἡμῶν δὲ ἄλλως ὁμοίως τοῦτο . διὸ καὶ ἡδομένου καὶ ἀλγοῦντος μέλει , καὶ ὅσῳ ἀσθενέστεροι μᾶλλον , καὶ ὅσῳ ἑαυτοὺς μὴ χωρίζομεν . ἀλλὰ τοῦτο ἡμῶν τὸ τιμιώτατον καὶ τὸν ἄνθρωπον τιθέμεθα καὶ οἷον εἰσδυόμεθα εἰς αὐτό . χρὴ γὰρ τὰ πάθη τὰ τοιαῦτα μὴ ψυχῆς ὅλως εἶναι λέγειν , ἀλλὰ σώματος τοιοῦδε καί τινος κοινοῦ καὶ συναμφοτέρου . ὅταν γὰρ ἕν τι ᾖ , αὑτῷ οἷον αὔταρκές ἐστιν : οἷον σῶμα μόνον τί ἂν πάθοι ἄψυχον ὄν ; διαιρούμενον γὰρ οὐκ αὐτό , ἀλλ̓ ἡ ἐν αὐτῷ ἕνωσις : ψυχή τε μόνη οὐδὲ τοῦτο καὶ οὕτως ἔχουσα ἐκφεύγει πᾶν : ὅταν δὲ δύο ἐθέλῃ ἓν εἶναι , ἐπακτῷ χρησάμενα τῷ ἓν τῷ οὐκ ἐᾶσθαι εἶναι ἓν τὴν γένεσιν εἰκότως τοῦ ἀλγεῖν ἔχει λέγω δὲ δύο οὐκ , εἰ δύο σώματα : μία γὰρ φύσις : ἀλλ̓ ὅταν ἄλλη φύσις ἄλλῃ ἐθέλῃ κοινωνεῖν καὶ γένει ἄλλῳ , καί τι τὸ χεῖρον λάβῃ παρὰ τοῦ κρείττονος , καὶ ἐκεῖνο μὲν μὴ δυνηθῇ λαβεῖν , ἐκείνου δέ τι ἴχνος , καὶ οὕτω γένηται δύο καὶ ἓν μεταξὺ γενόμενον τοῦ τε ὃ ἦν καὶ τοῦ ὃ μὴ ἐδυνήθη ἔχειν , ἀπορίαν ἐγέννησεν αὑτῷ ἐπίκηρον κοινωνίαν καὶ οὐ βεβαίαν εἰληχός , ἀλλ̓ εἰς τὰ ἐναντία ἀεὶ φερομένην . κάτω τε οὖν καὶ ἄνω αἰωρούμενον φερόμενον μὲν κάτω ἀπήγγειλε τὴν αὑτοῦ ἀλγηδόνα , πρὸς δὲ τὸ ἄνω τὴν ἔφεσιν τῆς κοινωνίας .
Lemmas: περί δέ ὁ εἰ ἐπί ἑαυτοῦ τις ἔχω ὁ σῶμα καί πάρειμι ζάω ὁ ψυχή ἔχω ἤδη τις ἴδιος , ἤ ὅς ἔχω ὁ φύσις εἰμί , καί οὗτος εἰμί ὁ προσομιλέω ὁ σῶμα , . ἤ καί αὐτός ὁ σῶμα , ἐν ὅς καί ψυχή καί φύσις , οὐ τοιοῦτος εἰμί δέω , οἷος ὁ ἄψυχος καί οἷος ὁ ἀήρ ὁ φωτίζω . ἀλλά οἷος ὁ θερμαίνω , καί εἰμί ὁ σῶμα ὁ ζῷον καί ὁ φυτόν δέ οἷος σκιά ψυχή ἔχω , καί ὁ ἀλγέω καί ὁ ἥδομαι δέ ὁ ὁ σῶμα ἡδονή περί ὁ τοιόσδε σῶμα εἰμί : ἐγώ δέ ὁ οὗτος ἀλγηδών καί ὁ τοιοῦτος ἡδονή εἰς γνῶσις ἀπαθής ἔρχομαι . λέγω δέ ἐγώ ὁ ἄλλος ψυχή , ἅτε καί ὁ τοιόσδε σῶμα οὐ ἀλλότριος , ἀλλά ἐγώ εἰμί : διό καί μέλω ἐγώ αὐτός ὡς ἐγώ εἰμί . οὔτε γάρ οὗτος εἰμί ἐγώ , οὔτε καθαρός οὗτος ἐγώ , ἀλλά ἐξαρτάω καί ἐκκρεμάννυμι ἐγώ , ἐγώ δέ κατά ὁ κύριος , ἐγώ δέ ἄλλος ὅμοιος οὗτος . διό καί ἥδομαι καί ἀλγέω μέλω , καί ὅσος ἀσθενής μάλα , καί ὅσος ἑαυτοῦ μή χωρίζω . ἀλλά οὗτος ἐγώ ὁ τίμιος καί ὁ ἄνθρωπος τίθημι καί οἷος εἰσδύνω εἰς αὐτός . χρή γάρ ὁ πάθος ὁ τοιοῦτος μή ψυχή ὅλος εἰμί λέγω , ἀλλά σῶμα τοιόσδε καί τις κοινός καί συναμφότεροι . ὅταν γάρ εἷς τις εἰμί , ἑαυτοῦ οἷος αὐτάρκης εἰμί : οἷος σῶμα μόνος τίς ἄν πάσχω ἄψυχος εἰμί ; διαιρέω γάρ οὐ αὐτός , ἀλλά ὁ ἐν αὐτός ἕνωσις : ψυχή τε μόνος οὐδέ οὗτος καί οὕτως ἔχω ἐκφεύγω πᾶς : ὅταν δέ δύο ἐθέλω εἷς εἰμί , ἐπακτός χράω ὁ εἷς ὁ οὐ ἐάω εἰμί εἷς ὁ γένεσις ἔοικα ὁ ἀλγέω ἔχω λέγω δέ δύο οὐ , εἰ δύο σῶμα : εἷς γάρ φύσις : ἀλλά ὅταν ἄλλος φύσις ἄλλος ἐθέλω κοινωνέω καί γένος ἄλλος , καί τις ὁ κακός λαμβάνω παρά ὁ κρατύς , καί ἐκεῖνος μέν μή δύναμαι λαμβάνω , ἐκεῖνος δέ τις ἴχνος , καί οὕτως γίγνομαι δύο καί εἷς μεταξύ γίγνομαι ὁ τε ὅς εἰμί καί ὁ ὅς μή δύναμαι ἔχω , ἀπορία γεννάω ἑαυτοῦ ἐπίκηρος κοινωνία καί οὐ βέβαιος λαγχάνω , ἀλλά εἰς ὁ ἐναντίος ἀεί φέρω . κάτω τε οὖν καί ἄνω αἰωρέω φέρω μέν κάτω ἀπαγγέλλω ὁ ἑαυτοῦ ἀλγηδών , πρός δέ ὁ ἄνω ὁ ἔφεσις ὁ κοινωνία .