plotinus.enneades 5.5.7
ἢ ἐπειδὴ διττὸν καὶ τὸ ἐνεργείᾳ βλέπειν , οἷον ἐπὶ ὀφθαλμοῦ — τὸ μὲν γάρ ἐστιν ὅραμα αὐτῷ τὸ εἶδος τὸ τοῦ αἰσθητοῦ , τὸ δὲ δἰ οὗ ὁρᾷ τὸ εἶδος αὐτοῦ , ὃ καὶ αὐτὸ αἰσθητόν ἐστιν αὐτῷ , ἕτερον ὂν τοῦ εἴδους , αἴτιον δὲ τῷ εἴδει τοῦ ὁρᾶσθαι , ἐν μὲν τῷ εἴδει καὶ ἐπὶ τοῦ εἴδους συνορώμενον : διὸ οὐκ ἐναργῆ τότε δίδωσι τὴν αἴσθησιν αὑτοῦ , ἅτε τοῦ ὄμματος τετραμμένου πρὸς τὸ πεφωτισμένον : ὅταν δὲ μηδὲν ἄλλο ᾖ παῤ αὐτό , ἀθρόᾳ εἶδε προσβολῇ , καίτοι καὶ τότε εἶδεν ἐπερειδόμενον ἄλλῳ , μόνον δὲ αὐτὸ γενόμενον , μὴ πρὸς ἑτέρῳ , οὐ δύναται ἡ αἴσθησις λαβεῖν : ἐπεὶ καὶ τοῦ ἡλίου τὸ φῶς τὸ ἐν αὐτῷ τάχ̓ ἂν τὴν αἴσθησιν ἐξέφυγεν , εἰ μὴ ὄγκος ἐπέκειτο αὐτῷ στερεώτερος . εἰ δέ τις φῶς πᾶν εἶναι αὐτὸν λέγοι , τοῦτο ἄν τις λάβοι πρὸς δήλωσιν τοῦ λεγομένου : ἔσται γὰρ φῶς ἐν οὐδενὶ εἴδει τῶν ἄλλων ὁρωμένων , καὶ ἴσως ὁρατὸν μόνον : τὰ γὰρ ἄλλα ὁρατὰ οὐ φῶς μόνον . οὕτω τοίνυν καὶ ἡ τοῦ νοῦ ὄψις ὁρᾷ μὲν καὶ αὐτὴ δἰ ἄλλου φωτὸς τὰ πεφωτισμένα ἐκείνῃ τῇ πρώτῃ φύσει καὶ ἐν ἐκείνοις ὄντως ὁρᾷ , νεύουσα μέντοι πρὸς τὴν τῶν καταλαμπομένων φύσιν ἧττον αὐτὸ ὁρᾷ . εἰ δ̓ ἀφήσει τὰ ὁρώμενα καὶ δἰ οὗ εἶδεν εἰς αὐτὸ βλέπει , φῶς ἂν καὶ φωτὸς ἀρχὴν ἂν βλέποι . ἀλλ̓ ἐπεὶ μὴ ὡς ἔξω ὂν δεῖ τὸν νοῦν τοῦτο τὸ φῶς βλέπειν , πάλιν ἐπὶ τὸν ὀφθαλμὸν ἰτέον , ὅς ποτε καὶ αὐτὸς οὐ τὸ ἔξω φῶς οὐδὲ τὸ ἀλλότριον εἴσεται , ἀλλὰ πρὸ τοῦ ἔξω οἰκεῖόν τι καὶ μᾶλλον στιλπνότερον ἐν ἀκαρεῖ θεᾶται , ἢ νύκτωρ ἐν σκότῳ πρὸ αὐτοῦ ἐξ αὐτοῦ προπηδήσαντος ἢ ὅταν μηδὲν ἐθελήσας τῶν ἄλλων βλέπειν προβάλληται πρὸ αὑτοῦ τὴν τῶν βλεφάρων φύσιν τὸ φῶς ὅμως προφέρων , ἢ καὶ πιέσαντος τοῦ ἔχοντος τὸ ἐν αὑτῷ φῶς ἴδῃ : τότε γὰρ οὐχ ὁρῶν ὁρᾷ καὶ μάλιστα τότε ὁρᾷ : φῶς γὰρ ὁρᾷ : τὰ δ̓ ἄλλα φωτοειδῆ μὲν ἦν , φῶς δὲ οὐκ ἦν . οὕτω δὴ καὶ νοῦς αὑτὸν ἀπὸ τῶν ἄλλων καλύψας καὶ συναγαγὼν εἰς τὸ εἴσω μηδὲν ὁρῶν θεάσεται οὐκ ἄλλο ἐν ἄλλῳ φῶς , ἀλλ̓ αὐτὸ καθ̓ αὑτὸ μόνον καθαρὸν ἐφ̓ ἑαυτοῦ ἐξαίφνης φανέν .
Lemmas: ἤ ἐπειδή δισσός καί ὁ ἐνέργεια βλέπω , οἷος ἐπί ὀφθαλμός — ὁ μέν γάρ εἰμί ὅραμα αὐτός ὁ εἶδος ὁ ὁ αἰσθητός , ὁ δέ διά ὅς ὁράω ὁ εἶδος αὐτός , ὅς καί αὐτός αἰσθητός εἰμί αὐτός , ἕτερος εἰμί ὁ εἶδος , αἴτιος δέ ὁ εἶδος ὁ ὁράω , ἐν μέν ὁ εἶδος καί ἐπί ὁ εἶδος συνοράω : διό οὐ ἐναργής τότε δίδωμι ὁ αἴσθησις ἑαυτοῦ , ἅτε ὁ ὄμμα τρέπω πρός ὁ φωτίζω : ὅταν δέ μηδείς ἄλλος εἰμί παρά αὐτός , ἀθρόος ὁράω προσβολή , καίτοι καί τότε ὁράω ἐπερείδω ἄλλος , μόνος δέ αὐτός γίγνομαι , μή πρός ἕτερος , οὐ δύναμαι ὁ αἴσθησις λαμβάνω : ἐπεί καί ὁ ἥλιος ὁ φάος ὁ ἐν αὐτός τάχα ἄν ὁ αἴσθησις ἐκφεύγω , εἰ μή ὄγκος ἐπίκειμαι αὐτός στερεός . εἰ δέ τις φάος πᾶς εἰμί αὐτός λέγω , οὗτος ἄν τις λαμβάνω πρός δήλωσις ὁ λέγω : εἰμί γάρ φάος ἐν οὐδείς εἶδος ὁ ἄλλος ὁράω , καί ἴσως ὁρατός μόνος : ὁ γάρ ἄλλος ὁρατός οὐ φάος μόνος . οὕτως τοίνυν καί ὁ ὁ νόος ὄψις ὁράω μέν καί αὐτός διά ἄλλος φώς ὁ φωτίζω ἐκεῖνος ὁ πρῶτος φύσις καί ἐν ἐκεῖνος ὄντως ὁράω , νεύω μέντοι πρός ὁ ὁ καταλάμπω φύσις ἥσσων αὐτός ὁράω . εἰ δέ ἀφίημι ὁ ὁράω καί διά ὅς ὁράω εἰς αὐτός βλέπω , φάος ἄν καί φώς ἀρχή ἄν βλέπω . ἀλλά ἐπεί μή ὡς ἔξω εἰμί δέω ὁ νόος οὗτος ὁ φάος βλέπω , πάλιν ἐπί ὁ ὀφθαλμός ἔρχομαι , ὅς ποτέ καί αὐτός οὐ ὁ ἔξω φάος οὐδέ ὁ ἀλλότριος οἶδα , ἀλλά πρό ὁ ἔξω οἰκεῖος τις καί μάλα στιλπνός ἐν ἀκαρής θεάομαι , ἤ νύκτωρ ἐν σκότος πρό αὐτός ἐκ αὐτός προπηδάω ἤ ὅταν μηδείς ἐθέλω ὁ ἄλλος βλέπω προβάλλω πρό ἑαυτοῦ ὁ ὁ βλέφαρον φύσις ὁ φάος ὅμως προφέρω , ἤ καί πιέζω ὁ ἔχω ὁ ἐν ἑαυτοῦ φάος ὁράω : τότε γάρ οὐ ὁράω ὁράω καί μάλα τότε ὁράω : φάος γάρ ὁράω : ὁ δέ ἄλλος φωτοειδής μέν εἰμί , φάος δέ οὐ εἰμί . οὕτως δή καί νόος ἑαυτοῦ ἀπό ὁ ἄλλος καλύπτω καί συνάγω εἰς ὁ εἴσω μηδείς ὁράω θεάομαι οὐ ἄλλος ἐν ἄλλος φάος , ἀλλά αὐτός κατά ἑαυτοῦ μόνος καθαρός ἐπί ἑαυτοῦ ἐξαίφνης φαίνω .