plotinus.enneades 6.3.16
ἕκαστον δὲ λαμβανόμενον χωρὶς τῶν ἄλλων τῶν περὶ τὴν λεγομένην οὐσίαν ποιότητα τὴν ἐν τούτοις εἶναι , οὐ τὸ τὶ οὐδὲ τὸ ποσὸν οὐδὲ κίνησιν σημαίνοντα , χαρακτῆρα δὲ καὶ τὸ τοιόνδε καὶ τὸ ποιὸν δηλοῦντα , καλὸν αἰσχρὸν τὸ ἐπὶ σώματι : ὁμώνυμον γὰρ τὸ καλὸν τὸ τῇδε κἀκεῖ , ὥστε καὶ τὸ ποιόν : ἐπεὶ καὶ τὸ μέλαν καὶ τὸ λευκὸν ἄλλο . ἀλλὰ τὸ ἐν τῷ σπέρματι καὶ τῷ τοιούτῳ λόγῳ πότερα ταὐτὸν ἢ ὁμώνυμον τῷ φαινομένῳ ; καὶ τοῖς ἐκεῖ προσνεμητέον ἢ τοῖς τῇδε ; καὶ τὸ αἰσχρὸν τὸ περὶ τὴν ψυχήν ; τὸ μὲν γὰρ καλὸν ὅτι ἄλλο , ἤδη δῆλον . ἀλλ̓ εἰ ἐν τούτῳ τῷ ποιῷ , καὶ ἡ ἀρετὴ ἐν τοῖς τῇδε ποιοῖς . ἢ τὰς μὲν ἐν τοῖς τῇδε ποιοῖς , τὰς δὲ ἐν τοῖς ἐκεῖ . ἐπεὶ καὶ τὰς τέχνας λόγους οὔσας ἀπορήσειεν ἄν τις εἰ : ἐν τοῖς τῇδε : καὶ γὰρ εἰ ἐν ὕλῃ λόγοι , ἀλλὰ ὕλη αὐτοῖς ἡ ψυχή : ἀλλ̓ ὅταν καὶ μετὰ ὕλης , πὼς ἐνταῦθα : οἷον κιθαρῳδία : καὶ γὰρ περὶ χορδὰς καὶ μέρος πως τῆς τέχνης ἡ ᾠδή , φωνὴ αἰσθητή , εἰ μὴ ἄρα ἐνεργείας ταύτας τις , ἀλλ̓ οὐ μέρη , θεῖτο . ἀλλ̓ οὖν ἐνέργειαι αἰσθηταί : ἐπεὶ καὶ τὸ καλὸν τὸ ἐν σώματι ἀσώματον : ἀλλ̓ ἀπέδομεν αὐτὸ αἰσθητὸν ὂν τοῖς περὶ σῶμα καὶ σώματος . γεωμετρίαν δὲ καὶ ἀριθμητικὴν διττὴν θεμένους τὰς μὲν ὡδὶ ἐν τῷδε τῷ ποιῷ τακτέον , τὰς δὲ αὐτῆς τῆς ψυχῆς πραγματείας πρὸς τὸ νοητὸν ἐκεῖ τακτέον . καὶ δὴ καὶ μουσικήν φησιν ὁ Πλάτων καὶ ἀστρονομίαν ὡσαύτως . τὰς τοίνυν τέχνας περὶ σώματα ἐχούσας καὶ ὀργάνοις αἰσθητοῖς καὶ αἰσθήσει χρωμένας , εἰ καὶ ψυχῆς εἰσι διαθέσεις , ἐπειδὴ κάτω νευούσης εἰσίν , ἐν τῷδε τῷ ποιῷ τακτέον . καὶ δὴ καὶ τὰς πρακτικὰς ἀρετὰς οὐδὲν κωλύει ἐνταῦθα τὰς οὕτω πραττούσας ὡς πολιτικῶς τὸ πράττειν ἔχειν , ὅσαι μὴ χωρίζουσι τὴν ψυχὴν πρὸς τὰ ἐκεῖ ἄγουσαι , ἀλλ̓ ἐνταῦθα τὸ καλῶς ἐνεργοῦσι προηγούμενον τοῦτο , ἀλλ̓ οὐχ ὡς ἀναγκαῖον τιθέμεναι . καὶ τὸ ἐν τῷ σπέρματι τοίνυν καλὸν καὶ πολὺ μᾶλλον τὸ μέλαν καὶ τὸ λευκὸν ἐν τούτοις . τί οὖν ; καὶ τὴν ψυχὴν τὴν τοιαύτην , ἐν ᾗ οὗτοι οἱ λόγοι , ἐν οὐσίᾳ τῇ τῇδε τάξομεν ; ἢ οὐδὲ ταῦτα σώματα εἴπομεν , ἀλλ̓ ἐπεὶ περὶ σῶμα καὶ σωμάτων ποιήσεις οἱ λόγοι , ἐν ποιότητι ἐθέμεθα τῇ τῇδε : οὐσίαν δὲ αἰσθητὴν τὸ ἐκ πάντων τῶν εἰρημένων θέμενοι οὐδαμῶς ἀσώματον οὐσίαν ἐν αὐτῇ τάξομεν . ποιότητας δὲ ἀσωμάτους ἁπάσας λέγοντες ἐν αὐτῇ πάθη ὄντα νενευκότα τῇδε ἐνηριθμήσαμεν καὶ λόγους ψυχῆς τινος : τὸ γὰρ πάθος μεμερισμένον εἰς δύο , εἴς τε τὸ περὶ ὅ ἐστι καὶ ἐν ᾧ ἐστιν , ἐδίδομεν ποιότητι οὐ σωματικῇ οὔσῃ , περὶ σῶμα δὲ οὔσῃ : οὐκέτι δὲ τὴν ψυχὴν τῇδε τῇ οὐσίᾳ , ὅτι τὸ πρὸς σῶμα αὐτῆς πάθος ἤδη δεδωκότες ἦμεν ποιῷ : ἄνευ δὲ τοῦ πάθους καὶ τοῦ λόγου νοουμένην τῷ ὅθεν ἐστὶν ἀποδεδώκαμεν οὐδεμίαν οὐσίαν ὁπωσοῦν νοητὴν ἐνταῦθα καταλιπόντες .
Lemmas: ἕκαστος δέ λαμβάνω χωρίς ὁ ἄλλος ὁ περί ὁ λέγω οὐσία ποιότης ὁ ἐν οὗτος εἰμί , οὐ ὁ τίς οὐδέ ὁ ποσός οὐδέ κίνησις σημαίνω , χαρακτήρ δέ καί ὁ τοιόσδε καί ὁ ποιός δηλόω , καλός αἰσχρός ὁ ἐπί σῶμα : ὁμώνυμος γάρ ὁ καλός ὁ τῇδε ἐκεῖ , ὥστε καί ὁ ποιός : ἐπεί καί ὁ μέλας καί ὁ λευκός ἄλλος . ἀλλά ὁ ἐν ὁ σπέρμα καί ὁ τοιοῦτος λόγος πότερος αὐτός ἤ ὁμώνυμος ὁ φαίνω ; καί ὁ ἐκεῖ προσνεμητέον ἤ ὁ τῇδε ; καί ὁ αἰσχρός ὁ περί ὁ ψυχή ; ὁ μέν γάρ καλός ὅτι ἄλλος , ἤδη δῆλος . ἀλλά εἰ ἐν οὗτος ὁ ποιός , καί ὁ ἀρετή ἐν ὁ τῇδε ποιός . ἤ ὁ μέν ἐν ὁ τῇδε ποιός , ὁ δέ ἐν ὁ ἐκεῖ . ἐπεί καί ὁ τέχνη λόγος εἰμί ἀπορέω ἄν τις εἰ : ἐν ὁ τῇδε : καί γάρ εἰ ἐν ὕλη λόγος , ἀλλά ὕλη αὐτός ὁ ψυχή : ἀλλά ὅταν καί μετά ὕλη , πως ἐνταῦθα : οἷος κιθαρῳδία : καί γάρ περί χορδή καί μέρος πως ὁ τέχνη ὁ ἀοιδή , φωνή αἰσθητός , εἰ μή ἄρα ἐνέργεια οὗτος τις , ἀλλά οὐ μέρος , θέω . ἀλλά οὖν ἐνέργεια αἰσθητός : ἐπεί καί ὁ καλός ὁ ἐν σῶμα ἀσώματος : ἀλλά ἀποδίδωμι αὐτός αἰσθητός εἰμί ὁ περί σῶμα καί σῶμα . γεωμετρία δέ καί ἀριθμητικός δισσός τίθημι ὁ μέν ὡδί ἐν ὅδε ὁ ποιός τάττω , ὁ δέ αὐτός ὁ ψυχή πραγματεία πρός ὁ νοητός ἐκεῖ τάττω . καί δή καί μουσική φημί ὁ Πλάτων καί ἀστρονομία ὡσαύτως . ὁ τοίνυν τέχνη περί σῶμα ἔχω καί ὄργανον αἰσθητός καί αἴσθησις χράω , εἰ καί ψυχή εἰμί διάθεσις , ἐπειδή κάτω νεύω εἰμί , ἐν ὅδε ὁ ποιός τάττω . καί δή καί ὁ πρακτικός ἀρετή οὐδείς κωλύω ἐνταῦθα ὁ οὕτως πράσσω ὡς πολιτικός ὁ πράσσω ἔχω , ὅσος μή χωρίζω ὁ ψυχή πρός ὁ ἐκεῖ ἄγω , ἀλλά ἐνταῦθα ὁ καλός ἐνεργέω προηγέομαι οὗτος , ἀλλά οὐ ὡς ἀναγκαῖος τίθημι . καί ὁ ἐν ὁ σπέρμα τοίνυν καλός καί πολύς μάλα ὁ μέλας καί ὁ λευκός ἐν οὗτος . τίς οὖν ; καί ὁ ψυχή ὁ τοιοῦτος , ἐν ὅς οὗτος ὁ λόγος , ἐν οὐσία ὁ ὅδε τάσσω ; ἤ οὐδέ οὗτος σῶμα λέγω , ἀλλά ἐπεί περί σῶμα καί σῶμα ποίησις ὁ λόγος , ἐν ποιότης τίθημι ὁ ὅδε : οὐσία δέ αἰσθητός ὁ ἐκ πᾶς ὁ λέγω τίθημι οὐδαμῶς ἀσώματος οὐσία ἐν αὐτός τάσσω . ποιότης δέ ἀσώματος ἅπας λέγω ἐν αὐτός πάθος εἰμί νέω ὅδε ἐναριθμέω καί λόγος ψυχή τις : ὁ γάρ πάθος μερίζω εἰς δύο , εἰς τε ὁ περί ὅς εἰμί καί ἐν ὅς εἰμί , δίδωμι ποιότης οὐ σωματικός εἰμί , περί σῶμα δέ εἰμί : οὐκέτι δέ ὁ ψυχή ὅδε ὁ οὐσία , ὅτι ὁ πρός σῶμα αὐτός πάθος ἤδη δίδωμι εἰμί ποιός : ἄνευ δέ ὁ πάθος καί ὁ λόγος νοέω ὁ ὅθεν εἰμί ἀποδίδωμι οὐδείς οὐσία ὁπωσοῦν νοητός ἐνταῦθα καταλείπω .