plotinus.enneades 4.7.5
τὰς δὲ δὴ κινήσεις πῶς διαφόρους , ἀλλ̓ οὐ μίαν , μιᾶς οὔσης παντὸς σώματος κινήσεως ; εἰ δὲ τῶν μὲν προαιρέσεις , τῶν δὲ λόγους αἰτιάσονται , ὀρθῶς μὲν τοῦτο : ἀλλ̓ οὐ σώματος ἡ προαίρεσις οὐδὲ οἱ λόγοι , διάφοροί γε ὄντες , ἑνὸς ὄντος καὶ ἁπλοῦ τοῦ σώματος , καὶ οὐ μετὸν αὐτῷ τοιούτου γε λόγου , ἢ ὅσος δέδοται αὐτῷ παρὰ τοῦ ποιήσαντος θερμὸν αὐτὸ ἢ ψυχρὸν εἶναι . τὸ δὲ καὶ ἐν χρόνοις αὔξειν , καὶ μέχρι τοσούτου μέτρου , πόθεν ἂν τῷ σώματι αὐτῷ γένοιτο , ᾧ προσήκει μὲν αὔξεσθαι , αὐτῷ δὲ ἀμοίρῳ τοῦ αὔξειν εἶναι , ἢ ὅσον παραληφθείη ἂν ἐν ὕλης ὄγκῳ ὑπηρετοῦν τῷ δἰ αὐτοῦ τὴν αὔξην ἐργαζομένῳ ; καὶ γὰρ εἰ ἡ ψυχὴ σῶμα οὖσα αὔξοι , ἀνάγκη καὶ αὐτὴν αὔξεσθαι , προσθήκῃ δηλονότι ὁμοίου σώματος , εἰ μέλλοι εἰς ἴσον ἰέναι τῷ αὐξομένῳ ὑπ’ αὐτῆς . καὶ ἢ ψυχὴ ἔσται τὸ προστιθέμενον ἢ ἄψυχον σῶμα . καὶ εἰ μὲν ψυχή , πόθεν καὶ πῶς εἰσιούσης καὶ πῶς προστιθεμένης ; εἰ δὲ ἄψυχον τὸ προστιθέμενον , πῶς τοῦτο ψυχώσεται καὶ τῷ πρόσθεν ὁμογνωμονήσει καὶ ἓν ἔσται καὶ τῶν αὐτῶν δοξῶν τῇ πρώτῃ μεταλήψεται , ἀλλ̓ οὐχ ὥσπερ ξένη ψυχὴ αὕτη ἐν ἀγνοίᾳ ἔσται ὧν ἡ ἑτέρα οἶδε ; καὶ , ὥσπερ ὁ ἄλλος ὄγκος ἡμῶν , τὸ μέν τι ἀπορρεύσεται αὐτοῦ , τὸ δέ τι προσελεύσεται , οὐδὲν δὲ ἔσται τὸ αὐτό ; πῶς οὖν ἡμῖν αἱ μνῆμαι ; πῶς δὲ ἡ γνώρισις οἰκείων οὐδέποτε τῇ αὐτῇ ψυχῇ χρωμένων ; καὶ μὴν εἰ σῶμά ἐστι , φύσις δὲ σώματος μεριζομένου εἰς πλείω ἕκαστον μὴ τὸ αὐτὸ εἶναι τῶν μερῶν τῷ ὅλῳ — εἰ τοσόνδε μέγεθος ψυχή , ὃ ἐὰν ἔλαττον ᾖ , ψυχὴ οὐκ ἔσται , ὥσπερ πᾶν ποσὸν ἀφαιρέσει τὸ εἶναι τὸ πρόσθεν ἠλλάξατο : εἰ δέ τι τῶν μέγεθος ἐχόντων τὸν ὄγκον ἐλαττωθὲν τῇ ποιότητι ταὐτὸν μένοι , ᾗ μὲν σῶμα ἕτερόν ἐστι , καὶ ᾗ ποσόν , τῇ δὲ ποιότητι ἑτέρᾳ τῆς ποσότητος οὔσῃ τὸ ταὐτὸν ἀποσώζειν δύναται : τί τοίνυν φήσουσιν οἱ τὴν ψυχὴν σῶμα εἶναι λέγοντες ; πρῶτον μὲν περὶ ἑκάστου μέρους τῆς ψυχῆς τῆς ἐν τῷ αὐτῷ σώματι , πότερον ἕκαστον ψυχὴ οἵα ἐστὶ καὶ ἡ ὅλη ; καὶ πάλιν τοῦ μέρους τὸ μέρος ; οὐδὲν ἄρα τὸ μέγεθος συνεβάλλετο τῇ οὐσίᾳ αὐτῆς : καίτοι ἔδει γε ποσοῦ τινος οὔσης . ἀλλὰ καὶ ὅλον πολλαχῇ , ὅπερ σώματι παρεῖναι ἀδύνατον , ἐν πλείοσι τὸ αὐτὸ ὅλον εἶναι καὶ τὸ μέρος ὅπερ τὸ ὅλον ὑπάρχειν . εἰ δὲ ἕκαστον τῶν μερῶν οὐ ψυχὴν φήσουσιν , ἐξ ἀψύχων ψυχὴ αὐτοῖς ὑπάρξει . καὶ προσέτι , εἰ ψυχῆς ἑκάστης τὸ μέγεθος ὡρισμένον ἔσται ἐφ̓ ἑκάτερα , ἢ ἐπὶ τὸ ἔλαττόν τόν γε ἢ ἐπὶ τὸ μεῖζον , ψυχὴ οὐκ ἔσται . ὅταν τοίνυν ἐκ συνόδου μιᾶς καὶ ἑνὸς σπέρματος δίδυμα γένηται γεννήματα , ἢ καί , ὥσπερ ἐν τοῖς ἄλλοις ζῴοις , πλεῖστα τοῦ σπέρματος εἰς πολλοὺς τόπους μεριζομένου , οὗ δὴ ἕκαστον ὅλον ἐστί , πῶς οὐ διδάσκει τοῦτο τοὺς βουλομένους μανθάνειν , ὡς , ὅπου τὸ μέρος τὸ αὐτό ἐστι τῷ ὅλῳ , τοῦτο ἐν τῇ αὐτοῦ οὐσίᾳ τὸ ποσὸν εἶναι ὑπερβέβηκεν , ἄποσον δὲ εἶναι αὐτὸ δεῖ ἐξ ἀνάγκης ; οὕτω γὰρ ἂν μένοι τὸ αὐτὸ τοῦ ποσοῦ κλεπτομένου , ἅτε μὴ μέλον αὐτῷ ποσότητος καὶ ὄγκου , ὡς ἂν τῆς οὐσίας αὐτοῦ ἕτερόν τι οὔσης . ἄποσον ἄρα ἡ ψυχὴ καὶ οἱ λόγοι .
Lemmas: ὁ δέ δή κίνησις πῶς διάφορος , ἀλλά οὐ εἷς , εἷς εἰμί πᾶς σῶμα κίνησις ; εἰ δέ ὁ μέν προαίρεσις , ὁ δέ λόγος αἰτιάομαι , ὀρθός μέν οὗτος : ἀλλά οὐ σῶμα ὁ προαίρεσις οὐδέ ὁ λόγος , διάφορος γε εἰμί , εἷς εἰμί καί ἁπλόος ὁ σῶμα , καί οὐ μέτειμι αὐτός τοιοῦτος γε λόγος , ἤ ὅσος δίδωμι αὐτός παρά ὁ ποιέω θερμός αὐτός ἤ ψυχρός εἰμί . ὁ δέ καί ἐν χρόνος αὐξάνω , καί μέχρι τοσοῦτος μέτρον , πόθεν ἄν ὁ σῶμα αὐτός γίγνομαι , ὅς προσήκω μέν αὐξάνω , αὐτός δέ ἄμοιρος ὁ αὐξάνω εἰμί , ἤ ὅσος παραλαμβάνω ἄν ἐν ὕλη ὄγκος ὑπηρετέω ὁ Ζεύς αὐτός ὁ αὔξη ἐργάζομαι ; καί γάρ εἰ ὁ ψυχή σῶμα εἰμί αὐξάνω , ἀνάγκη καί αὐτός αὐξάνω , προσθήκη δηλονότι ὅμοιος σῶμα , εἰ μέλλω εἰς ἴσος ἔρχομαι ὁ αὐξάνω ὑπό αὐτός . καί ἤ ψυχή εἰμί ὁ προστίθημι ἤ ἄψυχος σῶμα . καί εἰ μέν ψυχή , πόθεν καί πῶς εἰσέρχομαι καί πῶς προστίθημι ; εἰ δέ ἄψυχος ὁ προστίθημι , πῶς οὗτος ψυχόω καί ὁ πρόσθεν ὁμογνωμονέω καί εἷς εἰμί καί ὁ αὐτός δόξα ὁ πρῶτος μεταλαμβάνω , ἀλλά οὐ ὥσπερ ξένος ψυχή οὗτος ἐν ἄγνοια εἰμί ὅς ὁ ἕτερος οἶδα ; καί , ὥσπερ ὁ ἄλλος ὄγκος ἐγώ , ὁ μέν τις ἀπορρέω αὐτός , ὁ δέ τις προσέρχομαι , οὐδείς δέ εἰμί ὁ αὐτός ; πῶς οὖν ἐγώ ὁ μνήμη ; πῶς δέ ὁ γνώρισις οἰκεῖος οὐδέποτε ὁ αὐτός ψυχή χράω ; καί μήν εἰ σῶμα εἰμί , φύσις δέ σῶμα μερίζω εἰς πολύς ἕκαστος μή ὁ αὐτός εἰμί ὁ μέρος ὁ ὅλος — εἰ τοσόσδε μέγεθος ψυχή , ὅς ἐάν ἐλαχύς εἰμί , ψυχή οὐ εἰμί , ὥσπερ πᾶς ποσός ἀφαίρεσις ὁ εἰμί ὁ πρόσθεν ἀλλάσσω : εἰ δέ τις ὁ μέγεθος ἔχω ὁ ὄγκος ἐλασσόω ὁ ποιότης αὐτός μένω , ᾗ μέν σῶμα ἕτερος εἰμί , καί ᾗ ποσός , ὁ δέ ποιότης ἕτερος ὁ ποσότης εἰμί ὁ αὐτός ἀποσῴζω δύναμαι : τίς τοίνυν φημί ὁ ὁ ψυχή σῶμα εἰμί λέγω ; πρῶτος μέν περί ἕκαστος μέρος ὁ ψυχή ὁ ἐν ὁ αὐτός σῶμα , πότερος ἕκαστος ψυχή οἷος εἰμί καί ὁ ὅλος ; καί πάλιν ὁ μέρος ὁ μέρος ; οὐδείς ἄρα ὁ μέγεθος συμβάλλω ὁ οὐσία αὐτός : καίτοι δέω γε πός τις εἰμί . ἀλλά καί ὅλος πολλαχῆ , ὅς σῶμα πάρειμι ἀδύνατος , ἐν πολύς ὁ αὐτός ὅλος εἰμί καί ὁ μέρος ὅς ὁ ὅλος ὑπάρχω . εἰ δέ ἕκαστος ὁ μέρος οὐ ψυχή φημί , ἐκ ἄψυχος ψυχή αὐτός ὑπάρχω . καί προσέτι , εἰ ψυχή ἕκαστος ὁ μέγεθος ὁρίζω εἰμί ἐπί ἑκάτερος , ἤ ἐπί ὁ ἐλαχύς ὁ γε ἤ ἐπί ὁ μέγας , ψυχή οὐ εἰμί . ὅταν τοίνυν ἐκ σύνοδος εἷς καί εἷς σπέρμα δίδυμος γίγνομαι γέννημα , ἤ καί , ὥσπερ ἐν ὁ ἄλλος ζῷον , πολύς ὁ σπέρμα εἰς πολύς τόπος μερίζω , ὅς δή ἕκαστος ὅλος εἰμί , πῶς οὐ διδάσκω οὗτος ὁ βούλομαι μανθάνω , ὡς , ὅπου ὁ μέρος ὁ αὐτός εἰμί ὁ ὅλος , οὗτος ἐν ὁ αὐτός οὐσία ὁ ποσός εἰμί ὑπερβαίνω , ἄποσος δέ εἰμί αὐτός δέω ἐκ ἀνάγκη ; οὕτως γάρ ἄν μένω ὁ αὐτός ὁ πός κλέπτω , ἅτε μή μέλω αὐτός ποσότης καί ὄγκος , ὡς ἄν ὁ οὐσία αὐτός ἕτερος τις εἰμί . ἄποσος ἄρα ὁ ψυχή καί ὁ λόγος .