ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plotinus.enneades 6.4.5
καὶ τὸ μέγα αὐτῆς οὕτω ληπτέον , οὐκ ἐν ὄγκῳ : τοῦτο γὰρ μικρόν ἐστιν εἰς τὸ μηδὲν ἰόν , εἴ τις ἀφαιροῖ . ἐκεῖ δὲ οὐδὲ ἀφελεῖν ἔστιν , οὐδ̓ εἰ ἀφαιροῖς ἐπιλείψει . εἰ δὲ οὐκ ἐπιλείψει , τί δεῖ δεδιέναι , μή τινος ἀποστατῇ ; πῶς γὰρ ἀποστατεῖ οὐκ ἐπιλείπουσα , ἀλλ̓ ἀέναος οὖσα φύσις οὐ ῥέουσα ; ῥέουσα μὲν γὰρ ἐπὶ τοσοῦτον ἔρχεται , ἐφ̓ ὅσον ῥεῖν δύναται , μὴ ῥέουσα δέ : οὐδὲ γὰρ ἂν οὐδ̓ ὅπου ῥεύσειεν ἔχοι : τὸ πᾶν κατείληφε , μᾶλλον δὲ αὐτή ἐστι τὸ πᾶν καὶ μεῖζόν τι οὖσα ἢ κατὰ σώματος φύσιν . ὀλίγον γὰρ εἰκότως νομίζοιτο τῷ παντὶ διδόναι , ὅσον δύναται τοῦτο αὐτοῦ φέρειν . δεῖ δὲ ἐκεῖνο μήτε ἔλαττον λέγειν , μηδὲ τιθέμενον ἔλαττον τῷ ὄγκῳ ἀπιστεῖν ἤδη , ὡς οὐ δυνατὸν ἐπὶ τὸ μεῖζον αὐτοῦ ἰέναι τὸ ἔλαττον : οὔτε γὰρ τὸ ἔλαττον κατηγορητέον , οὐδὲ παραθετέον ὄγκον πρὸς ἄογκον ἐν μετρήσει — ὅμοιον γὰρ ὡς εἴ τις ἰατρικὴν λέγοι ἐλάττω εἶναι τοῦ σώματος τοῦ ἰατροῦ — οὐδ̓ αὖ οὕτω μεῖζον νομιστέον τῇ ποσοῦ μετρήσει : ἐπεὶ οὐδ̓ ἐπὶ τῆς ψυχῆς οὕτως τὸ μέγα καὶ τὸ μεῖζον τοῦ σώματος . μαρτυρεῖ δὲ τῷ μεγάλῳ τῆς ψυχῆς καὶ τὸ μείζονος τοῦ ὄγκου γινομένου φθάνειν ἐπὶ πᾶν αὐτοῦ τὴν αὐτὴν ψυχήν , ἣ ἐπ’ ἐλάττονος ὄγκου ἦν . γελοῖον γὰρ πολλαχῇ , εἴ τις προσθείη καὶ τῇ ψυχῇ ὄγκον .
Lemmas: καί ὁ μέγας αὐτός οὕτως λαμβάνω , οὐ ἐν ὄγκος : οὗτος γάρ μικρός εἰμί εἰς ὁ μηδείς ἔρχομαι , εἰ τις ἀφαιρέω . ἐκεῖ δέ οὐδέ ἀφαιρέω εἰμί , οὐδέ εἰ ἀφαιρέω ἐπιλείπω . εἰ δέ οὐ ἐπιλείπω , τίς δέω δείδω , μή τις ἀποστατέω ; πῶς γάρ ἀποστατέω οὐ ἐπιλείπω , ἀλλά ἀέναος εἰμί φύσις οὐ ῥέω ; ῥέω μέν γάρ ἐπί τοσοῦτος ἔρχομαι , ἐπί ὅσος ῥέω δύναμαι , μή ῥέω δέ : οὐδέ γάρ ἄν οὐδέ ὅπου ῥέω ἔχω : ὁ πᾶς καταλαμβάνω , μάλα δέ αὐτός εἰμί ὁ πᾶς καί μέγας τις εἰμί ἤ κατά σῶμα φύσις . ὀλίγος γάρ ἔοικα νομίζω ὁ πᾶς δίδωμι , ὅσος δύναμαι οὗτος αὐτός φέρω . δέω δέ ἐκεῖνος μήτε ἐλαχύς λέγω , μηδέ τίθημι ἐλαχύς ὁ ὄγκος ἀπιστέω ἤδη , ὡς οὐ δυνατός ἐπί ὁ μέγας αὐτός ἔρχομαι ὁ ἐλαχύς : οὔτε γάρ ὁ ἐλαχύς κατηγορητέον , οὐδέ παραθετέω ὄγκος πρός ἄογκος ἐν μέτρησις — ὅμοιος γάρ ὡς εἰ τις ἰατρικός λέγω ἐλαχύς εἰμί ὁ σῶμα ὁ ἰατρός — οὐδέ αὖ οὕτως μέγας νομίζω ὁ πός μέτρησις : ἐπεί οὐδέ ἐπί ὁ ψυχή οὕτως ὁ μέγας καί ὁ μέγας ὁ σῶμα . μαρτυρέω δέ ὁ μέγας ὁ ψυχή καί ὁ μέγας ὁ ὄγκος γίγνομαι φθάνω ἐπί πᾶς αὐτός ὁ αὐτός ψυχή , ὅς ἐπί ἐλαχύς ὄγκος εἰμί . γέλοιος γάρ πολλαχῆ , εἰ τις προστίθημι καί ὁ ψυχή ὄγκος .
plotinus.enneades 6.4.6
τί οὖν οὐκ ἐπ’ ἄλλο σῶμα ἔρχεται ; ἢ ὅτι ἐκεῖνο δεῖ , εἰ δύναται , προσελθεῖν , τὸ δὲ προσεληλυθὸς καὶ δεξάμενον ἔχει . τί οὖν ; τὸ ἄλλο σῶμα τὴν αὐτὴν ψυχὴν ἔχει ἔχον καὶ αὐτὸ τὴν ἣν ἔχει ψυχήν ; τί γὰρ διαφέρει ; ἢ καὶ ταῖς προσθήκαις . εἶτα πῶς ἐν ποδὶ καὶ χειρὶ τὴν αὐτήν , τὴν δὲ ἐν τῷδε τῷ μέρει τοῦ παντὸς οὐ τὴν αὐτὴν τῇ ἐν τῷδε ; εἰ δὲ αἱ αἰσθήσεις διάφοροι , καὶ τὰ πάθη τὰ συμπίπτοντα διάφορα λεκτέον εἶναι . ἄλλα οὖν ἐστι τὰ κρινόμενα , οὐ τὸ κρῖνον : ὁ δὲ κρίνων ὁ αὐτὸς δικαστὴς ἐν ἄλλοις καὶ ἄλλοις πάθεσι γινόμενος , καίτοι οὐχ ὁ πάσχων αὐτός , ἀλλ̓ ἡ τοῦ τοιοῦδε σώματος φύσις : καὶ ἔστιν οἷον εἰ αὐτὸς ἡμῶν καὶ ἡδονὴν κρίνοι τὴν περὶ τὸν δάκτυλον καὶ ἀλγηδόνα τὴν περὶ τὴν κεφαλήν . διὰ τί οὖν οὐ συναισθάνεται ἡ ἑτέρα τὸ τῆς ἑτέρας κρίμα ; ἢ ὅτι κρίσις ἐστίν , ἀλλ̓ οὐ πάθος . εἶτα οὐδ̓ αὐτὴ ἡ κρίνασα κέκρικα λέγει , ἀλλ̓ ἔκρινε μόνον : ἐπεὶ οὐδὲ παῤ ἡμῖν ἡ ὄψις τῇ ἀκοῇ λέγει , καίτοι ἔκριναν ἄμφω , ἀλλὰ ὁ λογισμὸς ἐπ’ ἀμφοῖν : τοῦτο δὲ ἕτερον ἀμφοῖν . πολλαχῇ δὲ καὶ ὁ λογισμὸς εἶδε τὸ ἐν ἑτέρῳ κρίμα καὶ σύνεσιν ἔσχεν ἑτέρου πάθους . εἴρηται δὲ περὶ τούτου καὶ ἐν ἄλλοις .
Lemmas: τίς οὖν οὐ ἐπί ἄλλος σῶμα ἔρχομαι ; ἤ ὅτι ἐκεῖνος δέω , εἰ δύναμαι , προσέρχομαι , ὁ δέ προσέρχομαι καί δέχομαι ἔχω . τίς οὖν ; ὁ ἄλλος σῶμα ὁ αὐτός ψυχή ἔχω ἔχω καί αὐτός ὁ ὅς ἔχω ψυχή ; τίς γάρ διαφέρω ; ἤ καί ὁ προσθήκη . εἶτα πῶς ἐν πούς καί χείρ ὁ αὐτός , ὁ δέ ἐν ὅδε ὁ μέρος ὁ πᾶς οὐ ὁ αὐτός ὁ ἐν ὅδε ; εἰ δέ ὁ αἴσθησις διάφορος , καί ὁ πάθος ὁ συμπίπτω διάφορος λεκτέος εἰμί . ἄλλος οὖν εἰμί ὁ κρίνω , οὐ ὁ κρίνω : ὁ δέ κρίνω ὁ αὐτός δικαστής ἐν ἄλλος καί ἄλλος πάθος γίγνομαι , καίτοι οὐ ὁ πάσχω αὐτός , ἀλλά ὁ ὁ τοιόσδε σῶμα φύσις : καί εἰμί οἷος εἰ αὐτός ἐγώ καί ἡδονή κρίνω ὁ περί ὁ δάκτυλος καί ἀλγηδών ὁ περί ὁ κεφαλή . διά τίς οὖν οὐ συναισθάνομαι ὁ ἕτερος ὁ ὁ ἕτερος κρίμα ; ἤ ὅτι κρίσις εἰμί , ἀλλά οὐ πάθος . εἶτα οὐδέ αὐτός ὁ κρίνω κρίνω λέγω , ἀλλά κρίνω μόνος : ἐπεί οὐδέ παρά ἐγώ ὁ ὄψις ὁ ἀκοή λέγω , καίτοι κρίνω ἄμφω , ἀλλά ὁ λογισμός ἐπί ἄμφω : οὗτος δέ ἕτερος ἄμφω . πολλαχῆ δέ καί ὁ λογισμός ὁράω ὁ ἐν ἕτερος κρίμα καί σύνεσις ἔχω ἕτερος πάθος . λέγω δέ περί οὗτος καί ἐν ἄλλος .
plotinus.enneades 6.4.10
εἰ δέ τις λέγοι , ὡς οὐκ ἀνάγκη τὸ εἴδωλόν του συνηρτῆσθαι τῷ ἀρχετύπῳ — ἔστι γὰρ καὶ εἰκόνα εἶναι ἀπόντος τοῦ ἀρχετύπου , ἀφ̓ οὗ ἡ εἰκών , καὶ τοῦ πυρὸς ἀπελθόντος τὴν θερμότητα εἶναι ἐν τῷ θερμανθέντι : πρῶτον μὲν ἐπὶ τοῦ ἀρχετύπου καὶ τῆς εἰκόνος , εἰ τὴν παρὰ τοῦ ζωγράφου εἰκόνα λέγοι τις , οὐ τὸ ἀρχέτυπον φήσομεν τὴν εἰκόνα πεποιηκέναι , ἀλλὰ τὸν ζωγράφον οὐκ οὖσαν αὐτοῦ εἰκόνα οὐδ̓ εἰ αὑτόν τις γράφοι : τὸ γὰρ γράφον ἦν οὐ τὸ σῶμα τοῦ ζωγράφου οὐδὲ τὸ εἶδος τὸ μεμιμημένον : καὶ οὐ τὸν ζωγράφον , ἀλλὰ τὴν θέσιν τὴν οὑτωσὶ τῶν χρωμάτων λεκτέον ποιεῖν τὴν τοιαύτην εἰκόνα , οὐδὲ κυρίως ἡ τῆς εἰκόνος καὶ τοῦ ἰνδάλματος ποίησις , οἷον ἐν ὕδασι καὶ κατόπτροις ἢ ἐν σκιαῖς : ἐνταῦθα ὑφίσταταί τε παρὰ τοῦ προτέρου κυρίως καὶ γίνεται ἀπ̓ αὐτοῦ καὶ οὐκ ἔστιν ἀπ̓ αὐτοῦ ἀποτετμημένα τὰ γεγενημένα εἶναι . τοῦτον δὲ τὸν τρόπον καὶ τὰς ἀσθενεστέρας δυνάμεις παρὰ τῶν προτέρων ἀξιώσουσι γίνεσθαι . τὸ δ̓ ἐπὶ τοῦ πυρὸς λεγόμενον οὐκ εἰκόνα τὴν θερμότητα τοῦ πυρὸς λεκτέον εἶναι , εἰ μή τις λέγοι καὶ πῦρ ἐν τῇ θερμότητι εἶναι : εἰ γὰρ τοῦτο , χωρὶς πυρὸς ποιήσει τὴν θερμότητα . εἶτα κἂν εἰ μὴ αὐτίκα , ἀλλ̓ οὖν παύεται καὶ ψύχεται τὸ σῶμα τὸ θερμανθὲν ἀποστάντος τοῦ πυρός . εἰ δὲ καὶ οὗτοι ταύτας τὰς δυνάμεις σβεννύοιεν , πρῶτον μὲν ἓν μόνον ἄφθαρτον φήσουσι , τὰς δὲ ψυχὰς καὶ τὸν νοῦν φθαρτὰ ποιήσουσιν : εἶτα καὶ ἐκ ῥεούσης οὐσίας ῥέοντα τὰ ἐξ αὐτῆς ποιήσουσι , καίτοι , εἰ μένοι ἱδρυθεὶς ἥλιος ὁπουοῦν , τὸ αὐτὸ φῶς ἂν παρέχοι τοῖς αὐτοῖς τόποις : εἰ δὲ λέγοι τις μὴ τὸ αὐτό , τούτῳ ἂν πιστῷτο τὸ τὸ σῶμα ῥεῖν τοῦ ἡλίου . ἀλλ̓ ὅτι μὲν μὴ φθαρτὰ τὰ παῤ ἐκείνου , ἀθάνατοι δὲ καὶ αἱ ψυχαὶ καὶ νοῦς πᾶς , καὶ ἐν ἄλλοις διὰ πλειόνων εἴρηται .
Lemmas: εἰ δέ τις λέγω , ὡς οὐ ἀνάγκη ὁ εἴδωλον τις συναρτάω ὁ ἀρχέτυπον — εἰμί γάρ καί εἰκών εἰμί ἄπειμι ὁ ἀρχέτυπον , ἀπό ὅς ὁ εἰκών , καί ὁ πῦρ ἀπέρχομαι ὁ θερμότης εἰμί ἐν ὁ θερμαίνω : πρῶτος μέν ἐπί ὁ ἀρχέτυπον καί ὁ εἰκών , εἰ ὁ παρά ὁ ζωγράφος εἰκών λέγω τις , οὐ ὁ ἀρχέτυπον φημί ὁ εἰκών ποιέω , ἀλλά ὁ ζωγράφος οὐ εἰμί αὐτός εἰκών οὐδέ εἰ ἑαυτοῦ τις γράφω : ὁ γάρ γράφω εἰμί οὐ ὁ σῶμα ὁ ζωγράφος οὐδέ ὁ εἶδος ὁ μιμέομαι : καί οὐ ὁ ζωγράφος , ἀλλά ὁ θέσις ὁ οὕτως ὁ χρῶμα λεκτέος ποιέω ὁ τοιοῦτος εἰκών , οὐδέ κύριος ὁ ὁ εἰκών καί ὁ ἴνδαλμα ποίησις , οἷος ἐν ὕδωρ καί κάτοπτρον ἤ ἐν σκιά : ἐνταῦθα ὑφίστημι τε παρά ὁ πρότερος κύριος καί γίγνομαι ἀπό αὐτός καί οὐ εἰμί ἀπό αὐτός ἀποτέμνω ὁ γίγνομαι εἰμί . οὗτος δέ ὁ τρόπος καί ὁ ἀσθενής δύναμις παρά ὁ πρότερος ἀξιόω γίγνομαι . ὁ δέ ἐπί ὁ πῦρ λέγω οὐ εἰκών ὁ θερμότης ὁ πῦρ λεκτέος εἰμί , εἰ μή τις λέγω καί πῦρ ἐν ὁ θερμότης εἰμί : εἰ γάρ οὗτος , χωρίς πῦρ ποιέω ὁ θερμότης . εἶτα ἄν εἰ μή αὐτίκα , ἀλλά οὖν παύω καί ψύχω ὁ σῶμα ὁ θερμαίνω ἀφίστημι ὁ πῦρ . εἰ δέ καί οὗτος οὗτος ὁ δύναμις σβέννυμι , πρῶτος μέν εἷς μόνος ἄφθαρτος φημί , ὁ δέ ψυχή καί ὁ νόος φθαρτός ποιέω : εἶτα καί ἐκ ῥέω οὐσία ῥέω ὁ ἐκ αὐτός ποιέω , καίτοι , εἰ μένω ἱδρύω ἥλιος ὅπου , ὁ αὐτός φάος ἄν παρέχω ὁ αὐτός τόπος : εἰ δέ λέγω τις μή ὁ αὐτός , οὗτος ἄν πιστόω ὁ ὁ σῶμα ῥέω ὁ ἥλιος . ἀλλά ὅτι μέν μή φθαρτός ὁ παρά ἐκεῖνος , ἀθάνατος δέ καί ὁ ψυχή καί νόος πᾶς , καί ἐν ἄλλος διά πολύς λέγω .
plotinus.enneades 6.4.11
ἀλλὰ διὰ τί , εἴπερ ὅλον πανταχοῦ , οὐχ ὅλου πάντα μεταλαμβάνει τοῦ νοητοῦ ; πῶς δὲ τὸ μὲν πρῶτον ἐκείνου , τὸ δὲ ἔτι δεύτερον καὶ μετ̓ ἐκεῖνο ἄλλα ; ἢ τὸ παρὸν ἐπιτηδειότητι τοῦ δεξομένου παρεῖναι νομιστέον , καὶ εἶναι μὲν πανταχοῦ τοῦ ὄντος τὸ ὂν οὐκ ἀπολειπόμενον ἑαυτοῦ , παρεῖναι δὲ αὐτῷ τὸ δυνάμενον παρεῖναι καὶ καθ̓ ὅσον δύναται κατὰ τοσοῦτον αὐτῷ οὐ τόπῳ παρεῖναι , οἷον τῷ φωτὶ τὸ διαφανές . τῷ δὲ τεθολωμένῳ ἡ μετάληψις ἄλλως . καὶ δὴ τὰ πρῶτα καὶ δεύτερα καὶ τρίτα τάξει καὶ δυνάμει καὶ διαφοραῖς , οὐ τόποις . οὐδὲν γὰρ κωλύει ὁμοῦ εἶναι τὰ διάφορα , οἷον ψυχὴν καὶ νοῦν καὶ πάσας ἐπιστήμας μείζους τε καὶ ὑφειμένας . ἐπεὶ καὶ ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ ὁ μὲν ὀφθαλμὸς εἶδε τὸ χρῶμα , ἡ δὲ ὄσφρησις τὸ εὐῶδες , ἄλλη δὲ αἴσθησις ἄλλο , ὁμοῦ πάντων , ἀλλ̓ οὐ χωρὶς ὄντων . οὔκουν ἐκεῖνο ποικίλον καὶ πολύ ; ἢ τὸ ποικίλον ἁπλοῦν αὖ , καὶ τὰ πολλὰ ἕν . λόγος γὰρ εἷς καὶ πολύς , καὶ πᾶν τὸ ὂν ἕν . καὶ γαρ τὸ ἕτερον ἐν αὐτῷ καὶ ἡ ἑτερότης αὐτοῦ : οὐ γὰρ δὴ τοῦ μὴ ὄντος . καὶ τὸ ὂν δὲ τοῦ ἑνὸς οὐ κεχωρισμένου , καὶ ὅπου ἂν ᾖ τὸ ὄν , πάρεστιν αὐτῷ καὶ τὸ αὐτοῦ ἕν , καὶ τὸ ἓν ὂν αὖ ἐφ̓ ἑαυτοῦ . ἔστι γὰρ καὶ παρεῖναι χωρὶς ὄν . ἄλλως δὲ τὰ αἰσθητὰ τοῖς νοητοῖς πάρεστιν , ὅσα πάρεστιν αὐτῶν καὶ οἷς πάρεστιν , ἄλλως τὰ νοητὰ αὑτοῖς ἐπεὶ καὶ ἄλλως ψυχῇ σῶμα , ἄλλως ἐπιστήμη ψυχῇ καὶ ἐπιστήμη ἐπιστήμῃ ἐν τῷ αὐτῷ ἑκατέρα οὖσα : σῶμα δὲ σώματι παρὰ ταῦτα ἑτέρως .
Lemmas: ἀλλά διά τίς , εἴπερ ὅλος πανταχοῦ , οὐ ὅλος πᾶς μεταλαμβάνω ὁ νοητός ; πῶς δέ ὁ μέν πρῶτος ἐκεῖνος , ὁ δέ ἔτι δεύτερος καί μετά ἐκεῖνος ἄλλος ; ἤ ὁ πάρειμι ἐπιτηδειότης ὁ δέχομαι πάρειμι νομίζω , καί εἰμί μέν πανταχοῦ ὁ εἰμί ὁ εἰμί οὐ ἀπολείπω ἑαυτοῦ , πάρειμι δέ αὐτός ὁ δύναμαι πάρειμι καί κατά ὅσος δύναμαι κατά τοσοῦτος αὐτός οὐ τόπος πάρειμι , οἷος ὁ φώς ὁ διαφανής . ὁ δέ θολόω ὁ μετάληψις ἄλλος . καί δή ὁ πρῶτος καί δεύτερος καί τρίτος τάξις καί δύναμις καί διαφορά , οὐ τόπος . οὐδείς γάρ κωλύω ὁμοῦ εἰμί ὁ διάφορος , οἷος ψυχή καί νόος καί πᾶς ἐπιστήμη μέγας τε καί ὑφίημι . ἐπεί καί ἀπό ὁ αὐτός ὁ μέν ὀφθαλμός ὁράω ὁ χρῶμα , ὁ δέ ὄσφρησις ὁ εὐώδης , ἄλλος δέ αἴσθησις ἄλλος , ὁμοῦ πᾶς , ἀλλά οὐ χωρίς εἰμί . οὔκουν ἐκεῖνος ποικίλος καί πολύς ; ἤ ὁ ποικίλος ἁπλόος αὖ , καί ὁ πολύς εἷς . λόγος γάρ εἷς καί πολύς , καί πᾶς ὁ εἰμί εἷς . καί γάρ ὁ ἕτερος ἐν αὐτός καί ὁ ἑτερότης αὐτός : οὐ γάρ δή ὁ μή εἰμί . καί ὁ εἰμί δέ ὁ εἷς οὐ χωρίζω , καί ὅπου ἄν εἰμί ὁ εἰμί , πάρειμι αὐτός καί ὁ αὐτός εἷς , καί ὁ εἷς εἰμί αὖ ἐπί ἑαυτοῦ . εἰμί γάρ καί πάρειμι χωρίς εἰμί . ἄλλος δέ ὁ αἰσθητός ὁ νοητός πάρειμι , ὅσος πάρειμι αὐτός καί ὅς πάρειμι , ἄλλος ὁ νοητός ἑαυτοῦ ἐπεί καί ἄλλος ψυχή σῶμα , ἄλλος ἐπιστήμη ψυχή καί ἐπιστήμη ἐπιστήμη ἐν ὁ αὐτός ἑκάτερος εἰμί : σῶμα δέ σῶμα παρά οὗτος ἕτερος .
plotinus.enneades 6.4.13
πόθεν οὖν ἡ ἔκτασις ἡ ἐπὶ πάντα τὸν οὐρανὸν καὶ τὰ ζῷα ; ἢ οὐκ ἐξετάθη . ἡ μὲν γὰρ αἴσθησις , ᾗ προσέχοντες ἀπιστοῦμεν τοῖς λεγομένοις , λέγει ὅτι ὧδε καὶ ὧδε , ὁ δὲ λόγος τὸ ὧδε καὶ ὧδέ φησιν οὐκ ἐκταθέντος ὧδε καὶ ὧδε γεγονέναι , ἀλλὰ τὸ ἐκταθὲν πᾶν αὐτοῦ μετειληφέναι ὄντος ἀδιαστάτου αὐτοῦ . εἰ οὖν τι μεταλήψεταί τινος , δῆλον ὅτι οὐχ αὑτοῦ μεταλήψεται : ἢ οὐ μετειληφὸς ἔσται , ἀλλ̓ αὐτὸ ἔσται . δεῖ οὖν σῶμα μεταλαμβάνον τινὸς οὐ σώματος μεταλαμβάνειν : ἔχει γὰρ ἤδη . σῶμα δὴ οὐ σώματος μεταλήψεται . οὐδὲ μέγεθος τοίνυν μεγέθους μεταλήψεται : ἔχει γὰρ ἤδη . οὐδὲ γὰρ εἰ προσθήκην λάβοι , τὸ μέγεθος ἐκεῖνο , ὃ πρότερον ἦν , μεγέθους μεταλήψεται : οὐ γὰρ τὸ δίπηχυ τρίπηχυ γίνεται , ἀλλὰ τὸ ὑποκείμενον ἄλλο ποσὸν ἔχον ἄλλο ἔσχεν : ἐπεὶ οὕτω γε αὐτὰ τὰ δύο τρία ἔσται . εἰ οὖν τὸ διειλημμένον καὶ τὸ ἐκτεταμένον εἰς τόσον ἄλλου γένους μεταλήψεται ἢ ὅλως ἄλλου , δεῖ τὸ οὗ μεταλαμβάνει μήτε διειλημμένον εἶναι μήτε ἐκτεταμένον μήτε ὅλως ποσόν τι εἶναι . ὅλον ἄρα δεῖ τὸ παρεσόμενον αὐτὸ πανταχοῦ ἀμερὲς ὂν παρεῖναι , οὐχ οὕτω δὲ ἀμερές , ὡς μικρόν : οὕτω γὰρ οὐδὲν ἧττον καὶ μεριστὸν ἔσται καὶ οὐ παντὶ αὐτῷ ἐφαρμόσει οὐδ̓ αὖ αὐξομένῳ τὸ αὐτὸ συνέσται : ἀλλ̓ οὐδ̓ οὕτως , ὡς σημεῖον : οὐ γὰρ ἓν σημεῖον ὁ ὄγκος , ἀλλ̓ ἄπειρα ἐν αὐτῷ : ὥστε καὶ τοῦτο ἄπειρα σημεῖα ἔσται , εἴπερ ἔσται , καὶ οὐ συνεχές : ὥστε οὐδ̓ ὣς ἐφαρμόσει . εἰ οὖν ὁ ὄγκος ὁ πᾶς ἕξει αὐτὸ ὅλον , ἕξει αὐτὸ κατὰ πᾶν ἑαυτοῦ .
Lemmas: πόθεν οὖν ὁ ἔκτασις ὁ ἐπί πᾶς ὁ οὐρανός καί ὁ ζῷον ; ἤ οὐ ἐκτείνω . ὁ μέν γάρ αἴσθησις , ὅς προσέχω ἀπιστέω ὁ λέγω , λέγω ὅτι ὧδε καί ὧδε , ὁ δέ λόγος ὁ ὧδε καί ὧδε φημί οὐ ἐκτείνω ὧδε καί ὧδε γίγνομαι , ἀλλά ὁ ἐκτείνω πᾶς αὐτός μεταλαμβάνω εἰμί ἀδιάστατος αὐτός . εἰ οὖν τις μεταλαμβάνω τις , δῆλος ὅτι οὐ ἑαυτοῦ μεταλαμβάνω : ἤ οὐ μεταλαμβάνω εἰμί , ἀλλά αὐτός εἰμί . δέω οὖν σῶμα μεταλαμβάνω τις οὐ σῶμα μεταλαμβάνω : ἔχω γάρ ἤδη . σῶμα δή οὐ σῶμα μεταλαμβάνω . οὐδέ μέγεθος τοίνυν μέγεθος μεταλαμβάνω : ἔχω γάρ ἤδη . οὐδέ γάρ εἰ προσθήκη λαμβάνω , ὁ μέγεθος ἐκεῖνος , ὅς πρότερος εἰμί , μέγεθος μεταλαμβάνω : οὐ γάρ ὁ δίπηχυς τρίπηχυς γίγνομαι , ἀλλά ὁ ὑπόκειμαι ἄλλος ποσός ἔχω ἄλλος ἔχω : ἐπεί οὕτως γε αὐτός ὁ δύο τρεῖς εἰμί . εἰ οὖν ὁ διαλαμβάνω καί ὁ ἐκτείνω εἰς τόσος ἄλλος γένος μεταλαμβάνω ἤ ὅλος ἄλλος , δέω ὁ ὅς μεταλαμβάνω μήτε διαλαμβάνω εἰμί μήτε ἐκτείνω μήτε ὅλος ποσός τις εἰμί . ὅλος ἄρα δέω ὁ πάρειμι αὐτός πανταχοῦ ἀμερής εἰμί πάρειμι , οὐ οὕτως δέ ἀμερής , ὡς μικρός : οὕτως γάρ οὐδείς ἥσσων καί μεριστός εἰμί καί οὐ πᾶς αὐτός ἐφαρμόζω οὐδέ αὖ αὐξάνω ὁ αὐτός σύνειμι : ἀλλά οὐδέ οὕτως , ὡς σημεῖον : οὐ γάρ εἷς σημεῖον ὁ ὄγκος , ἀλλά ἄπειρος ἐν αὐτός : ὥστε καί οὗτος ἄπειρος σημεῖον εἰμί , εἴπερ εἰμί , καί οὐ συνεχής : ὥστε οὐδέ ὡς ἐφαρμόζω . εἰ οὖν ὁ ὄγκος ὁ πᾶς ἔχω αὐτός ὅλος , ἔχω αὐτός κατά πᾶς ἑαυτοῦ .
plotinus.enneades 6.5.1
Τὸ ἓν καὶ ταὐτὸ ἀριθμῷ πανταχοῦ ἅμα ὅλον εἶναι κοινὴ μέν τις ἔννοιά φησιν , ὅταν πάντες κινούμενοι αὐτοφυῶς λέγωσι τὸν ἐν ἑκάστῳ ἡμῶν θεὸν ὡς ἕνα καὶ τὸν αὐτόν . καὶ εἴ τις αὐτοὺς τὸν τρόπον μὴ ἀπαιτοῖ , μηδὲ λόγῳ ἐξετάζειν τὴν δόξαν αὐτῶν ἐθέλοι , οὕτως ἂν καὶ θεῖντο καὶ ἐνεργοῦντες τῇ διανοίᾳ τοῦτο οὕτως ἀναπαύοιντο εἰς ἕν πως συνερείδοντες καὶ ταὐτὸν καὶ οὐδ̓ ἂν ἐθέλοιεν ταύτης τῆς ἑνότητος ἀποσχίζεσθαι . καὶ ἔστι πάντων βεβαιοτάτη ἀρχή , ἣν ὥσπερ αἱ ψυχαὶ ἡμῶν φθέγγονται , ἡ ἐκ τῶν καθέκαστα συγκεφαλαιωθεῖσα , ἀλλὰ πρὸ τῶν καθέκαστα πάντων προελθοῦσα καὶ πρὸ ἐκείνης τῆς τοῦ ἀγαθοῦ πάντα ὀρέγεσθαι τιθεμένης τε καὶ λεγούσης . οὕτω γὰρ ἂν αὕτη ἀληθὴς εἴη , εἰ τὰ πάντα εἰς ἓν σπεύδοι , καὶ ἓν εἴη , καὶ τούτου ἡ ὄρεξις εἴη . τὸ γὰρ ἓν τοῦτο προιὸν μὲν ἐπὶ θάτερα , ἐφ̓ ὅσον προελθεῖν αὐτῷ οἷόν τε , πολλὰ ἂν φανείη τε καί πως καὶ εἴη , ἡ δ̓ ἀρχαία φύσις καὶ ἡ ὄρεξις τοῦ ἀγαθοῦ ὅπερ ἐστὶν αὐτοῦ εἰς ἓν ὄντως ἄγει , καὶ ἐπὶ τοῦτο σπεύδει πᾶσα φύσις , ἐφ̓ ἑαυτήν . τοῦτο γάρ ἐστι τὸ ἀγαθὸν τῇ μιᾷ ταύτῃ φύσει τὸ εἶναι αὑτῆς καὶ εἶναι αὑτήν : τοῦτο δ̓ ἐστὶ τὸ εἶναι μίαν . οὕτω δὲ καὶ τὸ ἀγαθὸν ὀρθῶς ἂν λέγοιτο οἰκεῖον : διὸ οὐδὲ ἔξω ζητεῖν αὐτὸ δεῖ . ποῦ γὰρ ἂν εἴη ἔξω τοῦ ὄντος περιπεπτωκός ; ἢ πῶς ἄν τις ἐν τῷ μὴ ὄντι ἐξεύροι αὐτό ; ἀλλὰ δηλονότι ἐν τῷ ὄντι οὐκ ὂν αὐτὸ μὴ ὄν . εἰ δὲ ὂν καὶ ἐν τῷ ὄντι ἐκεῖνο , ἐν ἑαυτῷ ἂν εἴη ἑκάστῳ . οὐκ ἀπέστημεν ἄρα τοῦ ὄντος , ἀλλ̓ ἐσμὲν ἐν αὐτῷ , οὐδ̓ αὖ ἐκεῖνο ἡμῶν : ἓν ἄρα πάντα τὰ ὄντα .
Lemmas: ὁ εἷς καί αὐτός ἀριθμός πανταχοῦ ἅμα ὅλος εἰμί κοινός μέν τις ἔννοια φημί , ὅταν πᾶς κινέω αὐτοφυής λέγω ὁ ἐν ἕκαστος ἐγώ θεός ὡς εἷς καί ὁ αὐτός . καί εἰ τις αὐτός ὁ τρόπος μή ἀπαιτέω , μηδέ λόγος ἐξετάζω ὁ δόξα αὐτός ἐθέλω , οὕτως ἄν καί θέω καί ἐνεργέω ὁ διάνοια οὗτος οὕτως ἀναπαύω εἰς εἷς πως συνερείδω καί αὐτός καί οὐδέ ἄν ἐθέλω οὗτος ὁ ἑνότης ἀποσχίζω . καί εἰμί πᾶς βέβαιος ἀρχή , ὅς ὥσπερ ὁ ψυχή ἐγώ φθέγγομαι , ὁ ἐκ ὁ καθέκαστος συγκεφαλαιόω , ἀλλά πρό ὁ καθέκαστος πᾶς προέρχομαι καί πρό ἐκεῖνος ὁ ὁ ἀγαθός πᾶς ὀρέγω τίθημι τε καί λέγω . οὕτως γάρ ἄν οὗτος ἀληθής εἰμί , εἰ ὁ πᾶς εἰς εἷς σπεύδω , καί εἷς εἰμί , καί οὗτος ὁ ὄρεξις εἰμί . ὁ γάρ εἷς οὗτος πρόειμι μέν ἐπί ἕτερος , ἐπί ὅσος προέρχομαι αὐτός οἷος τε , πολύς ἄν φαίνω τε καί πως καί εἰμί , ὁ δέ ἀρχαῖος φύσις καί ὁ ὄρεξις ὁ ἀγαθός ὅς εἰμί αὐτός εἰς εἷς ὄντως ἄγω , καί ἐπί οὗτος σπεύδω πᾶς φύσις , ἐπί ἑαυτοῦ . οὗτος γάρ εἰμί ὁ ἀγαθός ὁ εἷς οὗτος φύσις ὁ εἰμί ἑαυτοῦ καί εἰμί ἑαυτοῦ : οὗτος δέ εἰμί ὁ εἰμί εἷς . οὕτως δέ καί ὁ ἀγαθός ὀρθός ἄν λέγω οἰκεῖος : διό οὐδέ ἔξω ζητέω αὐτός δέω . ποῦ γάρ ἄν εἰμί ἔξω ὁ εἰμί περιπίπτω ; ἤ πῶς ἄν τις ἐν ὁ μή εἰμί ἐξευρίσκω αὐτός ; ἀλλά δηλονότι ἐν ὁ εἰμί οὐ εἰμί αὐτός μή εἰμί . εἰ δέ εἰμί καί ἐν ὁ εἰμί ἐκεῖνος , ἐν ἑαυτοῦ ἄν εἰμί ἕκαστος . οὐ ἀφίστημι ἄρα ὁ εἰμί , ἀλλά εἰμί ἐν αὐτός , οὐδέ αὖ ἐκεῖνος ἐγώ : εἷς ἄρα πᾶς ὁ εἰμί .
plotinus.enneades 6.5.2
λόγος δὲ ἐπιχειρήσας ἐξέτασιν ποιεῖσθαι τοῦ λεγομένου οὐχ ἕν τι ὤν , ἀλλά τι μεμερισμένον , παραλαμβάνων τε εἰς τὴν ζήτησιν τὴν τῶν σωμάτων φύσιν καὶ ἐντεῦθεν τὰς ἀρχὰς λαμβάνων ἐμέρισέ τε τὴν οὐσίαν τοιαύτην εἶναι νομίσας , καὶ τῇ ἑνότητι ἠπίστησεν αὐτῆς ἅτε μὴ ἐξ ἀρχῶν τῶν οἰκείων τὴν ὁρμὴν τῆς ζητήσεως πεποιημένος . ἡμῖν δὲ ληπτέον εἰς τὸν ὑπὲρ τοῦ ἑνὸς καὶ πάντη ὄντος λόγον οἰκείας εἰς πίστιν ἀρχάς : τοῦτο δ̓ ἐστὶ νοητὰς νοητῶν καὶ τῆς ἀληθινῆς οὐσίας ἐχομένας . ἐπεὶ γὰρ τὸ μέν ἐστι πεφορημένον καὶ παντοίας δεχόμενον μεταβολὰς καὶ εἰς πάντα τόπον διειλημμένον , ὃ δὴ γένεσιν ἂν προσήκοι ὀνομάζειν , ἀλλ̓ οὐκ οὐσίαν , τὸ δὲ ὂν ἀεί , διειλημμένον , ὡσαύτως κατὰ ταὐτὰ ἔχον , οὔτε γινόμενον οὔτε ἀπολλύμενον οὐδέ τινα χώραν οὐδὲ τόπον οὐδέ τινα ἕδραν ἔχον οὐδ̓ ἐξιόν ποθεν οὐδ̓ αὖ εἰσιὸν εἰς ὁτιοῦν , ἀλλ̓ ἐν ἑαυτῷ μένον , περὶ μὲν ἐκείνων λέγων ἄν τις ἐξ ἐκείνης τῆς φύσεως καὶ τῶν ὑπὲρ αὐτῆς ἀξιουμένων συλλογίζοιτο ἂν εἰκότως δἰ εἰκότων εἰκότας καὶ τοὺς συλλογισμοὺς ποιούμενος . ὅταν δ̓ αὖ τοὺς περὶ τὼν νοητῶν λόγους τις ποιῆται , λαμβάνων τὴν τῆς οὐσίας φύσιν περὶ ἧς πραγματεύεται τὰς ἀρχὰς τῶν λόγων δικαίως ἂν ποιοῖτο μὴ παρεκβαίνων ὥσπερ ἐπιλελησμένος ἐπ’ ἄλλην φύσιν , ἀλλ̓ ἀπ̓ αὐτῆς ἐκείνης περὶ αὐτῆς τὴν κατανόησιν ποιούμενος , ἐπειδὴ πανταχοῦ τὸ τί ἐστιν ἀρχή , καὶ τοῖς καλῶς ὁρισαμένοις λέγεται καὶ τῶν συμβεβηκότων τὰ πολλὰ γινώσκεσθαι , οἷς δὲ καὶ πάντα ἐν τῷ τί ἐστιν ὑπάρχει , πολλῷ μᾶλλον ἐν τούτοις ἔχεσθαι δεῖ τούτου , καὶ εἰς τοῦτο βλεπτέον καὶ πρὸς τοῦτο πάντα ἀνενεκτέον .
Lemmas: λόγος δέ ἐπιχειρέω ἐξέτασις ποιέω ὁ λέγω οὐ εἷς τις εἰμί , ἀλλά τις μερίζω , παραλαμβάνω τε εἰς ὁ ζήτησις ὁ ὁ σῶμα φύσις καί ἐντεῦθεν ὁ ἀρχή λαμβάνω μερίζω τε ὁ οὐσία τοιοῦτος εἰμί νομίζω , καί ὁ ἑνότης ἀπιστέω αὐτός ἅτε μή ἐκ ἀρχή ὁ οἰκεῖος ὁ ὁρμή ὁ ζήτησις ποιέω . ἐγώ δέ λαμβάνω εἰς ὁ ὑπέρ ὁ εἷς καί πάντῃ εἰμί λόγος οἰκεῖος εἰς πίστις ἀρχή : οὗτος δέ εἰμί νοητός νοητός καί ὁ ἀληθινός οὐσία ἔχω . ἐπεί γάρ ὁ μέν εἰμί φορέω καί παντοῖος δέχομαι μεταβολή καί εἰς πᾶς τόπος διαλαμβάνω , ὅς δή γένεσις ἄν προσήκω ὀνομάζω , ἀλλά οὐ οὐσία , ὁ δέ εἰμί ἀεί , διαλαμβάνω , ὡσαύτως κατά αὐτός ἔχω , οὔτε γίγνομαι οὔτε ἀπόλλυμι οὐδέ τις χώρα οὐδέ τόπος οὐδέ τις ἕδρα ἔχω οὐδέ ἐξέρχομαι ποθεν οὐδέ αὖ εἴσειμι εἰς ὁστισοῦν , ἀλλά ἐν ἑαυτοῦ μένω , περί μέν ἐκεῖνος λέγω ἄν τις ἐκ ἐκεῖνος ὁ φύσις καί ὁ ὑπέρ αὐτός ἀξιόω συλλογίζομαι ἄν ἔοικα διά ἔοικα ἔοικα καί ὁ συλλογισμός ποιέω . ὅταν δέ αὖ ὁ περί ὁ νοητός λόγος τις ποιέω , λαμβάνω ὁ ὁ οὐσία φύσις περί ὅς πραγματεύομαι ὁ ἀρχή ὁ λόγος δίκαιος ἄν ποιέω μή παρεκβαίνω ὥσπερ ἐπιλανθάνω ἐπί ἄλλος φύσις , ἀλλά ἀπό αὐτός ἐκεῖνος περί αὐτός ὁ κατανόησις ποιέω , ἐπειδή πανταχοῦ ὁ τίς εἰμί ἀρχή , καί ὁ καλός ὁρίζω λέγω καί ὁ συμβαίνω ὁ πολύς γιγνώσκω , ὅς δέ καί πᾶς ἐν ὁ τίς εἰμί ὑπάρχω , πολύς μάλα ἐν οὗτος ἔχω δέω οὗτος , καί εἰς οὗτος βλεπτέον καί πρός οὗτος πᾶς ἀνενεκτέον .
plotinus.enneades 6.5.4
ἰδὲ δέ , εἰ βούλει , καὶ τόνδε τὸν θεόν : οὐ πῇ μὲν εἶναι , πῇ δ̓ οὐκ εἶναί φαμεν . ἔστι γὰρ ἀξιούμενόν τε παρὰ πᾶσι τοῖς ἔννοιαν ἔχουσι θεῶν οὐ μόνον περὶ ἐκείνου , ἀλλὰ καὶ περὶ πάντων λέγειν θεῶν , ὡς πανταχοῦ πάρεισι , καὶ ὁ λόγος δέ φησι δεῖν οὕτω τίθεσθαι . εἰ οὖν πανταχοῦ , οὐχ οἷόν τε μεμερισμένον : οὐ γὰρ ἂν ἔτι πανταχοῦ αὐτὸς εἴη , ἀλλ̓ ἕκαστον αὐτοῦ μέρος τὸ μὲν ὡδί , τὸ δὲ ὡδὶ ἔσται αὐτός τε οὐχ εἷς ἔτι ἔσται , ὥσπερ εἰ τμηθείη τι μέγεθος εἰς πολλά , ἀπολλύμενόν τε ἔσται καὶ τὰ μέρη πάντα οὐκέτι τὸ ὅλον ἐκεῖνο ἔσται : πρὸς τούτοις δὲ καὶ σῶμα ἔσται . εἰ δὴ ταῦτα ἀδύνατα , πάλιν αὖ ἀνεφάνη τὸ ἀπιστούμενον ἐν πάσῃ φύσει ἀνθρώπου ὁμοῦ τῷ θεὸν νομίζειν καὶ πανταχοῦ τὸ αὐτὸ ἅμα ὅλον εἶναι . πάλιν δέ , εἰ ἄπειρον λέγομεν ἐκείνην τὴν φύσιν : οὐ γὰρ δὴ πεπερασμένην : τί ἂν ἄλλο εἴη , ἢ ὅτι οὐκ ἐπιλείψει ; εἰ δὲ μὴ ἐπιλείψει , ὅτι πάρεστιν ἑκάστῳ . εἰ γὰρ μὴ δύναται παρεῖναι , ἐπιλείψει τε καὶ ἔσται ὅπου οὔ . καὶ γὰρ εἰ λέγοιμεν ἄλλο μετ̓ αὐτὸ τὸ ἕν , ὁμοῦ αὖ αὐτῷ καὶ τὸ μετ̓ αὐτὸ περὶ ἐκεῖνο καὶ εἰς ἐκεῖνο καὶ αὐτοῦ οἷον γέννημα συναφὲς ἐκείνῳ , ὥστε τὸ μετέχον τοῦ μετ̓ αὐτὸ κἀκείνου μετειληφέναι . πολλῶν γὰρ ὄντων τῶν ἐν τῷ νοητῷ , πρώτων τε καὶ δευτέρων καὶ τρίτων , καὶ οἷον σφαίρας μιᾶς εἰς ἓν κέντρον ἀνημμένων , οὐ διαστήμασι διειλημμένων , ἀλλ̓ ὄντων ὁμοῦ αὑτοῖς ἁπάντων , ὅπου ἂν παρῇ τὰ τρίτα , καὶ τὰ δεύτερα καὶ τὰ πρῶτα πάρεστι .
Lemmas: ὁράω δέ , εἰ βούλομαι , καί ὅδε ὁ θεός : οὐ πῇ μέν εἰμί , πῇ δέ οὐ εἰμί φημί . εἰμί γάρ ἀξιόω τε παρά πᾶς ὁ ἔννοια ἔχω θεός οὐ μόνος περί ἐκεῖνος , ἀλλά καί περί πᾶς λέγω θεός , ὡς πανταχοῦ πάρειμι , καί ὁ λόγος δέ φημί δέω οὕτως τίθημι . εἰ οὖν πανταχοῦ , οὐ οἷος τε μερίζω : οὐ γάρ ἄν ἔτι πανταχοῦ αὐτός εἰμί , ἀλλά ἕκαστος αὐτός μέρος ὁ μέν ὡδί , ὁ δέ ὡδί εἰμί αὐτός τε οὐ εἷς ἔτι εἰμί , ὥσπερ εἰ τέμνω τις μέγεθος εἰς πολύς , ἀπόλλυμι τε εἰμί καί ὁ μέρος πᾶς οὐκέτι ὁ ὅλος ἐκεῖνος εἰμί : πρός οὗτος δέ καί σῶμα εἰμί . εἰ δή οὗτος ἀδύνατος , πάλιν αὖ ἀναφαίνω ὁ ἀπιστέω ἐν πᾶς φύσις ἄνθρωπος ὁμοῦ ὁ θεός νομίζω καί πανταχοῦ ὁ αὐτός ἅμα ὅλος εἰμί . πάλιν δέ , εἰ ἄπειρος λέγω ἐκεῖνος ὁ φύσις : οὐ γάρ δή περαίνω : τίς ἄν ἄλλος εἰμί , ἤ ὅτι οὐ ἐπιλείπω ; εἰ δέ μή ἐπιλείπω , ὅτι πάρειμι ἕκαστος . εἰ γάρ μή δύναμαι πάρειμι , ἐπιλείπω τε καί εἰμί ὅπου οὐ . καί γάρ εἰ λέγω ἄλλος μετά αὐτός ὁ εἷς , ὁμοῦ αὖ αὐτός καί ὁ μετά αὐτός περί ἐκεῖνος καί εἰς ἐκεῖνος καί αὐτός οἷος γέννημα συναφής ἐκεῖνος , ὥστε ὁ μετέχω ὁ μετά αὐτός ἐκεῖνος μεταλαμβάνω . πολύς γάρ εἰμί ὁ ἐν ὁ νοητός , πρῶτος τε καί δεύτερος καί τρίτος , καί οἷος σφαῖρα εἷς εἰς εἷς κέντρον ἀνάπτω , οὐ διάστημα διαλαμβάνω , ἀλλά εἰμί ὁμοῦ ἑαυτοῦ ἅπας , ὅπου ἄν παρέρχομαι ὁ τρίτος , καί ὁ δεύτερος καί ὁ πρῶτος πάρειμι .
plotinus.enneades 6.5.5
καὶ σαφηνείας μὲν ἕνεκα ὁ λόγος πολλάκις οἷον ἐκ κέντρου ἑνὸς πολλὰς γραμμὰς ποιήσας εἰς ἔννοιαν τοῦ πλήθους τοῦ γενομένου ἐθέλει ἄγειν . δεῖ δὲ τηροῦντας ὁμοῦ πάντα τὰ λεγόμενα πολλὰ γεγονέναι λέγειν , ὡς κἀκεῖ ἐπὶ τοῦ κύκλου οὐκ οὔσας γραμμὰς ἀφωρισμένας ἔστι λαμβάνειν : ἐπίπεδον γὰρ ἕν . οὗ δὲ οὐδὲ κατ̓ ἐπίπεδον ἓν διάστημά τι , ἀλλ̓ ἀδιάστατοι δυνάμεις καὶ οὐσίαι , πάντα ἂν εἰκότως κατὰ κέντρα λέγοιτο ἐν ἑνὶ ὁμοῦ κέντρῳ ἡνωμένα , οἷον ἀφέντα τὰς γραμμὰς τὰ πέρατα αὐτῶν τὰ πρὸς τῷ κέντρῳ κείμενα , ὅτε δὴ καὶ ἕν ἐστι πάντα . πάλιν δέ , εἰ προσθείης τὰς γραμμάς , αἱ μὲν ἐξάψονται τῶν κέντρων αὑτῶν ἃ κατέλιπον ἑκάστη , ἔσται γε μὴν οὐδὲν ἧττον κέντρον ἕκαστον οὐκ ἀποτετμημένον τοῦ ἑνὸς πρώτου κέντρου , ἀλλ̓ ὁμοῦ ὄντα ἐκείνῳ ἕκαστον αὖ ἔσται καὶ τοσαῦτα ὅσαι αἱ γραμμαὶ αἷς ἔδοσαν αὑτὰ πέρατα εἶναι ἐκείνων , ὥστε ὅσων μὲν ἐφάπτεται γραμμῶν τοσαῦτα φανῆναι , ἓν δὲ ὁμοῦ πάντα ἐκεῖνα εἶναι . εἰ δ̓ οὖν κέντροις πολλοῖς ἀπεικάσαμεν πάντα τὰ νοητὰ εἰς ἓν κέντρον ἀναφερομένοις καὶ ἑνουμένοις , πολλὰ δὲ φανεῖσι διὰ τὰς γραμμὰς οὐ τῶν γραμμῶν γεννησασῶν αὐτά , ἀλλὰ δειξασῶν , αἱ γραμμαὶ παρεχέτωσαν ἡμῖν χρείαν ἐν τῷ παρόντι ἀνάλογον εἶναι ὧν ἐφαπτομένη ἡ νοητὴ φύσις πολλὰ καὶ πολλαχοῦ φαίνεται παρεῖναι .
Lemmas: καί σαφήνεια μέν ἕνεκα ὁ λόγος πολλάκις οἷος ἐκ κέντρον εἷς πολύς γραμμή ποιέω εἰς ἔννοια ὁ πλῆθος ὁ γίγνομαι ἐθέλω ἄγω . δέω δέ τηρέω ὁμοῦ πᾶς ὁ λέγω πολύς γίγνομαι λέγω , ὡς ἐκεῖ ἐπί ὁ κύκλος οὐ εἰμί γραμμή ἀφορίζω εἰμί λαμβάνω : ἐπίπεδος γάρ εἷς . ὅς δέ οὐδέ κατά ἐπίπεδος εἷς διάστημα τις , ἀλλά ἀδιάστατος δύναμις καί οὐσία , πᾶς ἄν ἔοικα κατά κέντρον λέγω ἐν εἷς ὁμοῦ κέντρον ἑνόω , οἷος ἀφίημι ὁ γραμμή ὁ πέρας αὐτός ὁ πρός ὁ κέντρον κεῖμαι , ὅτε δή καί εἷς εἰμί πᾶς . πάλιν δέ , εἰ προστίθημι ὁ γραμμή , ὁ μέν ἐξάπτω ὁ κέντρον ἑαυτοῦ ὅς καταλείπω ἕκαστος , εἰμί γε μήν οὐδείς ἥσσων κέντρον ἕκαστος οὐ ἀποτέμνω ὁ εἷς πρῶτος κέντρον , ἀλλά ὁμοῦ εἰμί ἐκεῖνος ἕκαστος αὖ εἰμί καί τοσοῦτος ὅσος ὁ γραμμή ὅς δίδωμι ἑαυτοῦ πέρας εἰμί ἐκεῖνος , ὥστε ὅσος μέν ἐφάπτω γραμμή τοσοῦτος φαίνω , εἷς δέ ὁμοῦ πᾶς ἐκεῖνος εἰμί . εἰ δέ οὖν κέντρον πολύς ἀπεικάζω πᾶς ὁ νοητός εἰς εἷς κέντρον ἀναφέρω καί ἑνόω , πολύς δέ φαίνω διά ὁ γραμμή οὐ ὁ γραμμή γεννάω αὐτός , ἀλλά δείκνυμι , ὁ γραμμή παρέχω ἐγώ χρεία ἐν ὁ πάρειμι ἀνάλογος εἰμί ὅς ἐφάπτω ὁ νοητός φύσις πολύς καί πολλαχοῦ φαίνω πάρειμι .
plotinus.enneades 6.5.6
πολλὰ γὰρ ὄντα τὰ νοητὰ ἕν ἐστι , καὶ ἓν ὄντα τῇ ἀπείρῳ φύσει πολλά ἐστι , καὶ πολλὰ ἐν ἑνὶ καὶ ἓν ἐπὶ πολλοῖς καὶ ὁμοῦ πάντα , καὶ ἐνεργεῖ πρὸς τὸ ὅλον μετὰ τοῦ ὅλου , καὶ ἐνεργεῖ πρὸς τὸ μέρος αὖ μετὰ τοῦ ὅλου . δέχεται δὲ τὸ μέρος εἰς αὑτὸ τὸ ὡς μέρους πρῶτον ἐνέργημα , ἀκολουθεῖ δὲ τὸ ὅλον : οἷον εἰ ὁ ἄνθρωπος ἐλθὼν εἰς τόν τινα ἄνθρωπον τὶς ἄνθρωπος γίνοιτο ὢν αὖ ἄνθρωπος . ὁ μὲν οὖν ἄνθρωπος ὁ ἐν τῇ ὕλῃ ἀφ̓ ἑνὸς τοῦ ἀνθρώπου τοῦ κατὰ τὴν ἰδέαν πολλοὺς ἐποίησε τοὺς αὐτοὺς ἀνθρώπους , καὶ ἔστιν ἓν τὸ αὐτὸ ἐν πολλοῖς οὕτως , ὅτι ἐστὶν ἕν τι οἷον ἐνσφραγιζόμενον ἐν πολλοῖς . αὐτὸ δὲ ἄνθρωπος καὶ αὐτὸ ἕκαστον καὶ ὅλον τὸ πᾶν οὐχ οὕτως ἐν πολλοῖς , ἀλλὰ τὰ πολλὰ ἐν αὐτῷ , μᾶλλον δὲ περὶ αὐτό . ἄλλον γὰρ τρόπον τὸ λευκὸν πανταχοῦ καὶ ἡ ψυχὴ ἑκάστου ἐν παντὶ μέρει τοῦ σώματος ἦ αὐτή : οὕτω γὰρ καὶ τὸ ὂν πανταχοῦ .
Lemmas: πολύς γάρ εἰμί ὁ νοητός εἷς εἰμί , καί εἷς εἰμί ὁ ἄπειρος φύσις πολύς εἰμί , καί πολύς ἐν εἷς καί εἷς ἐπί πολύς καί ὁμοῦ πᾶς , καί ἐνεργέω πρός ὁ ὅλος μετά ὁ ὅλος , καί ἐνεργέω πρός ὁ μέρος αὖ μετά ὁ ὅλος . δέχομαι δέ ὁ μέρος εἰς ἑαυτοῦ ὁ ὡς μέρος πρῶτος ἐνέργημα , ἀκολουθέω δέ ὁ ὅλος : οἷον εἰ ὁ ἄνθρωπος ἔρχομαι εἰς ὁ τις ἄνθρωπος τίς ἄνθρωπος γίγνομαι εἰμί αὖ ἄνθρωπος . ὁ μέν οὖν ἄνθρωπος ὁ ἐν ὁ ὕλη ἀπό εἷς ὁ ἄνθρωπος ὁ κατά ὁ ἰδέα πολύς ποιέω ὁ αὐτός ἄνθρωπος , καί εἰμί εἷς ὁ αὐτός ἐν πολύς οὕτως , ὅτι εἰμί εἷς τις οἷος ἐνσφραγίζω ἐν πολύς . αὐτός δέ ἄνθρωπος καί αὐτός ἕκαστος καί ὅλος ὁ πᾶς οὐ οὕτως ἐν πολύς , ἀλλά ὁ πολύς ἐν αὐτός , μάλα δέ περί αὐτός . ἄλλος γάρ τρόπος ὁ λευκός πανταχοῦ καί ὁ ψυχή ἕκαστος ἐν πᾶς μέρος ὁ σῶμα ἠμί αὐτός : οὕτως γάρ καί ὁ εἰμί πανταχοῦ .
plotinus.enneades 6.5.7
ἀνάγεται γὰρ καὶ τὸ ἡμέτερον καὶ ἡμεῖς εἰς τὸ ὄν , καὶ ἀναβαίνομέν τε εἰς ἐκεῖνο καὶ τὸ πρῶτον ἀπ̓ ἐκείνου , καὶ νοοῦμεν ἐκεῖνα οὐκ εἴδωλα αὐτῶν οὐδὲ τύπους ἔχοντες . εἰ δὲ μὴ τοῦτο , ὄντες ἐκεῖνα . εἰ οὖν ἀληθινῆς ἐπιστήμης μετέχομεν , ἐκεῖνα ἐσμὲν οὐκ ἀπολαβόντες αὐτὰ ἐν ἡμῖν , ἀλλ̓ ἡμεῖς ἐν ἐκείνοις ὄντες . ὄντων δὲ καὶ τῶν ἄλλων , οὐ μόνον ἡμῶν , ἐκεῖνα , πάντες ἐσμὲν ἐκεῖνα . ὁμοῦ ἄρα ὄντες μετὰ πάντων ἐσμὲν ἐκεῖνα : πάντα ἄρα ἐσμὲν ἕν . ἔξω μὲν οὖν ὁρῶντες ἢ ὅθεν ἐξήμμεθα ἀγνοοῦμεν ἓν ὄντες , οἷον πρόσωπα πολλὰ εἰς τὸ ἔξω κορυφὴν ἔχοντα εἰς τὸ εἴσω μίαν . εἰ δέ τις ἐπιστραφῆναι δύναιτο ἢ παῤ αὑτοῦ ἢ τῆς Ἀθηνᾶς αὐτῆς εὐτυχήσας τῆς ἕλξεως , θεόν τε καὶ αὑτὸν καὶ τὸ πᾶν , ὄψεται : ὄψεται δὲ τὰ μὲν πρῶτα οὐχ ὡς τὸ πᾶν , εἶτ̓ οὐκ ἔχων ὅπῃ αὑτὸν στήσας ὁριεῖται , μέχρι τίνος αὐτός ἐστιν , ἀφεὶς περιγράφειν ἀπὸ τοῦ ὄντος ἅπαντος αὑτὸν εἰς ἅπαν τὸ πᾶν ἥξει προελθὼν οὐδαμοῦ , ἀλλ̓ αὐτοῦ μείνας , οὗ ἵδρυται τὸ πᾶν .
Lemmas: ἀνάγω γάρ καί ὁ ἡμέτερος καί ἐγώ εἰς ὁ εἰμί , καί ἀναβαίνω τε εἰς ἐκεῖνος καί ὁ πρῶτος ἀπό ἐκεῖνος , καί νοέω ἐκεῖνος οὐ εἴδωλον αὐτός οὐδέ τύπος ἔχω . εἰ δέ μή οὗτος , εἰμί ἐκεῖνος . εἰ οὖν ἀληθινός ἐπιστήμη μετέχω , ἐκεῖνος εἰμί οὐ ἀπολαμβάνω αὐτός ἐν ἐγώ , ἀλλά ἐγώ ἐν ἐκεῖνος εἰμί . εἰμί δέ καί ὁ ἄλλος , οὐ μόνος ἐγώ , ἐκεῖνος , πᾶς εἰμί ἐκεῖνος . ὁμοῦ ἄρα εἰμί μετά πᾶς εἰμί ἐκεῖνος : πᾶς ἄρα εἰμί εἷς . ἔξω μέν οὖν ὁράω ἤ ὅθεν ἐξάπτω ἀγνοέω εἷς εἰμί , οἷος πρόσωπον πολύς εἰς ὁ ἔξω κορυφή ἔχω εἰς ὁ εἴσω εἷς . εἰ δέ τις ἐπιστρέφω δύναμαι ἤ παρά ἑαυτοῦ ἤ ὁ Ἀθήνη αὐτός εὐτυχέω ὁ ἕλξις , θεός τε καί ἑαυτοῦ καί ὁ πᾶς , ὁράω : ὁράω δέ ὁ μέν πρῶτος οὐ ὡς ὁ πᾶς , εἶτα οὐ ἔχω ὅπῃ ἑαυτοῦ ἵστημι ὁρίζω , μέχρι τίς αὐτός εἰμί , ἀφίημι περιγράφω ἀπό ὁ εἰμί ἅπας ἑαυτοῦ εἰς ἅπας ὁ πᾶς ἥκω προέρχομαι οὐδαμοῦ , ἀλλά αὐτοῦ μένω , οὗ ἱδρύω ὁ πᾶς .
plotinus.enneades 6.6.1
Ἆῤ ἐστὶ τὸ πλῆθος ἀπόστασις τοῦ ἑνός , καὶ ἡ ἀπειρία ἀπόστασις παντελὴς τῷ πλῆθος ἀνάριθμον εἶναι , καὶ διὰ τοῦτο κακὸν ἡ ἀπειρία καὶ ἡμεῖς κακοί , ὅταν πλῆθος ; καὶ γὰρ πολὺ ἕκαστον , ὅταν ἀδυνατοῦν εἰς αὐτὸ μένειν χέηται καὶ ἐκτείνηται σκιδυάμενον . καὶ πάντη μὲν στερισκόμενον ἐν τῇ χύσει τοῦ ἑνὸς πλῆθος γίγνεται , οὐκ ὄντος τοῦ ἄλλο πρὸς ἄλλο μέρος αὐτοῦ ἑνοῦντος : εἰ δέ τι γένοιτο ἀεὶ χεόμενον μένον , μέγεθος γίνεται . ἀλλὰ τί δεινὸν τῷ μεγέθει ; ἢ εἰ ᾐσθάνετο , ἦν ἄν : ἀφ̓ ἑαυτοῦ γὰρ γενόμενον καὶ ἀφιστάμενον εἰς τὸ πόρρω ᾐσθάνετο . ἕκαστον γὰρ οὐκ ἄλλο , ἀλλ̓ αὑτὸ ζητεῖ , ἡ δ̓ ἔξω πορεία μάταιος ἢ ἀναγκαία . μᾶλλον δέ ἐστιν ἕκαστον , οὐχ ὅταν γένηται πολὺ ἢ μέγα , ἀλλ̓ ὅταν ἑαυτοῦ ᾖ : ἑαυτοῦ δέ ἐστι πρὸς αὑτὸ νενευκός . ἡ δὲ ἔφεσις ἡ πρὸς τὸ οὕτω μέγα ἀγνοοῦντός ἐστι τὸ ὄντως μέγα καὶ σπεύδοντος οὐχ οἷ δεῖ , ἀλλὰ πρὸς τὸ ἔξω : τὸ δὲ πρὸς αὑτὸ τὸ ἔνδον ἦν . μαρτύριον δὲ τὸ γενόμενον μεγέθει , εἰ μὲν ἀπηρτημένον , ὡς ἕκαστον τῶν μερῶν αὐτοῦ εἶναι , ἐκεῖνα εἶναι ἕκαστα , ἀλλ̓ οὐκ αὐτὸ τὸ ἐξ ἀρχῆς : εἰ δ̓ ἔσται αὐτό , δεῖ τὰ πάντα μέρη πρὸς ἕν : ὥστε εἶναι αὐτό , ὅταν ἀμηγέπη ἕν , μὴ μέγα , ᾖ . γίνεται τοίνυν διὰ μὲν τὸ μέγεθος καὶ ὅσον ἐπὶ τῷ μεγέθει ἀπολλύμενον αὑτοῦ : ὅτι δὲ ἔχει ἕν , ἔχει ἑαυτό . καὶ μὴν τὸ πᾶν μέγα καὶ καλόν . ἢ ὅτι οὐκ ἀφείθη φυγεῖν εἰς τὴν ἀπειρίαν , ἀλλὰ περιελήφθη ἑνί : καὶ καλὸν οὐ τῷ μέγα , ἀλλὰ τῷ καλῷ : καὶ ἐδεήθη τοῦ καλοῦ , ὅτι ἐγένετο μέγα . ἐπεὶ ἔρημον ὂν τούτου ὅσῳ μέγα , τοσούτῳ ἂν κατεφάνη αἰσχρόν : καὶ οὕτω τὸ μέγα ὕλη τοῦ καλοῦ , ὅτι πολὺ τὸ δεόμενον κόσμου . μᾶλλον οὖν ἄκοσμον τὸ μέγα καὶ μᾶλλον αἰσχρόν .
Lemmas: ἄρ εἰμί ὁ πλῆθος ἀπόστασις ὁ εἷς , καί ὁ ἀπειρία ἀπόστασις παντελής ὁ πλῆθος ἀνάριθμος εἰμί , καί διά οὗτος κακός ὁ ἀπειρία καί ἐγώ κακός , ὅταν πλῆθος ; καί γάρ πολύς ἕκαστος , ὅταν ἀδυνατέω εἰς αὐτός μένω χέω καί ἐκτείνω σκιδεύω . καί πάντῃ μέν στερίσκω ἐν ὁ χύσις ὁ εἷς πλῆθος γίγνομαι , οὐ εἰμί ὁ ἄλλος πρός ἄλλος μέρος αὐτός ἑνόω : εἰ δέ τις γίγνομαι ἀεί χέω μένω , μέγεθος γίγνομαι . ἀλλά τίς δεινός ὁ μέγεθος ; ἤ εἰ αἰσθάνομαι , εἰμί ἄν : ἀπό ἑαυτοῦ γάρ γίγνομαι καί ἀφίστημι εἰς ὁ πρόσω αἰσθάνομαι . ἕκαστος γάρ οὐ ἄλλος , ἀλλά ἑαυτοῦ ζητέω , ὁ δέ ἔξω πορεία μάταιος ἤ ἀναγκαῖος . μάλα δέ εἰμί ἕκαστος , οὐ ὅταν γίγνομαι πολύς ἤ μέγας , ἀλλά ὅταν ἑαυτοῦ εἰμί : ἑαυτοῦ δέ εἰμί πρός ἑαυτοῦ νέω . ὁ δέ ἔφεσις ὁ πρός ὁ οὕτως μέγας ἀγνοέω εἰμί ὁ ὄντως μέγας καί σπεύδω οὐ οἷ δέω , ἀλλά πρός ὁ ἔξω : ὁ δέ πρός ἑαυτοῦ ὁ ἔνδον εἰμί . μαρτύριον δέ ὁ γίγνομαι μέγεθος , εἰ μέν ἀπαρτάω , ὡς ἕκαστος ὁ μέρος αὐτός εἰμί , ἐκεῖνος εἰμί ἕκαστος , ἀλλά οὐ αὐτός ὁ ἐκ ἀρχή : εἰ δέ εἰμί αὐτός , δέω ὁ πᾶς μέρος πρός εἷς : ὥστε εἰμί αὐτός , ὅταν ἀμήγεπος εἷς , μή μέγας , εἰμί . γίγνομαι τοίνυν διά μέν ὁ μέγεθος καί ὅσος ἐπί ὁ μέγεθος ἀπόλλυμι ἑαυτοῦ : ὅτι δέ ἔχω εἷς , ἔχω ἑαυτοῦ . καί μήν ὁ πᾶς μέγας καί καλός . ἤ ὅτι οὐ ἀφίημι φεύγω εἰς ὁ ἀπειρία , ἀλλά περιλαμβάνω εἷς : καί καλός οὐ ὁ μέγας , ἀλλά ὁ καλός : καί δέω ὁ καλός , ὅτι γίγνομαι μέγας . ἐπεί ἐρῆμος εἰμί οὗτος ὅσος μέγας , τοσοῦτος ἄν καταφαίνω αἰσχρός : καί οὕτως ὁ μέγας ὕλη ὁ καλός , ὅτι πολύς ὁ δέω κόσμος . μάλα οὖν ἄκοσμος ὁ μέγας καί μάλα αἰσχρός .
plotinus.enneades 6.6.2
τί οὖν ἐπὶ τοῦ λεγομένου ἀριθμοῦ τῆς ἀπειρίας ; ἀλλὰ πρῶτον , πῶς ἀριθμός , εἰ ἄπειρος ; οὔτε γὰρ τὰ αἰσθητὰ ἄπειρα , ὥστε οὐδὲ ὁ ἐπ’ αὐτοῖς ἀριθμός , οὔτε ὁ ἀριθμῶν τὴν ἀπειρίαν ἀριθμεῖ : ἀλλὰ κἂν διπλάσια ἢ πολλαπλάσια ποιῇ , ὁρίζει ταῦτα , κἂν πρὸς τὸ μέλλον ἢ τὸ παρεληλυθὸς λαμβάνῃ , ἢ καὶ ὁμοῦ , ὁρίζει ταῦτα . ἆῤ οὖν οὐχ ἁπλῶς ἄπειρος , οὕτω δέ , ὥστε ἀεὶ ἐξεῖναι λαμβάνειν ; ἢ οὐκ ἐπὶ τῷ ἀριθμοῦντι τὸ γεννᾶν , ἀλλ̓ ἤδη ὥρισται καὶ ἕστηκεν . ἢ ἐν μὲν τῷ νοητῷ , ὥσπερ τὰ ὄντα , οὕτω καὶ ὁ ἀριθμὸς ὡρισμένος ὅσος τὰ ὄντα : ἡμεῖς δὲ ὡς τὸν ἄνθρωπον πολλὰ ποιοῦμεν ἐφαρμόζοντες πολλάκις καὶ τὸ καλὸν καὶ τὰ ἄλλα , οὕτω μετὰ τοῦ εἰδώλου ἑκάστου καὶ εἴδωλον ἀριθμοῦ συναπογεννῶμεν , καὶ ὥς τι ἄστυ πολλαπλασιοῦμεν οὐχ ὑφεστώς , οὕτως τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ τοὺς ἀριθμοὺς πολλαπλασίους ποιοῦμεν : καὶ εἰ τοὺς χρόνους δὲ ἀριθμοῖμεν , ἀφ̓ ὧν ἔχομεν ἀριθμῶν ἐπάγομεν ἐπὶ τοὺς χρόνους μενόντων ἐν ἡμῖν ἐκείνων .
Lemmas: τίς οὖν ἐπί ὁ λέγω ἀριθμός ὁ ἀπειρία ; ἀλλά πρῶτος , πῶς ἀριθμός , εἰ ἄπειρος ; οὔτε γάρ ὁ αἰσθητός ἄπειρος , ὥστε οὐδέ ὁ ἐπί αὐτός ἀριθμός , οὔτε ὁ ἀριθμέω ὁ ἀπειρία ἀριθμέω : ἀλλά ἐάν διπλάσιος ἤ πολλαπλάσιος ποιέω , ὁρίζω οὗτος , ἐάν πρός ὁ μέλλω ἤ ὁ παρέρχομαι λαμβάνω , ἤ καί ὁμοῦ , ὁρίζω οὗτος . ἆρα οὖν οὐ ἁπλῶς ἄπειρος , οὕτως δέ , ὥστε ἀεί ἔξεστι λαμβάνω ; ἤ οὐ ἐπί ὁ ἀριθμέω ὁ γεννάω , ἀλλά ἤδη ὁρίζω καί ἵστημι . ἤ ἐν μέν ὁ νοητός , ὥσπερ ὁ εἰμί , οὕτως καί ὁ ἀριθμός ὁρίζω ὅσος ὁ εἰμί : ἐγώ δέ ὡς ὁ ἄνθρωπος πολύς ποιέω ἐφαρμόζω πολλάκις καί ὁ καλός καί ὁ ἄλλος , οὕτως μετά ὁ εἴδωλον ἕκαστος καί εἴδωλον ἀριθμός συναπογεννάω , καί ὡς τις ἄστυ πολλαπλασιόω οὐ ὑφίστημι , οὕτως ὁ αὐτός τρόπος καί ὁ ἀριθμός πολλαπλάσιος ποιέω : καί εἰ ὁ χρόνος δέ ἀριθμέω , ἀπό ὅς ἔχω ἀριθμός ἐπάγω ἐπί ὁ χρόνος μένω ἐν ἐγώ ἐκεῖνος .
plotinus.enneades 6.6.4
περὶ δὲ τῶν ἀριθμῶν ὅπως ἔχουσιν ἐν τῷ νοητῷ σκεπτέον , πότερα ὡς ἐπιγινομένων τοῖς ἄλλοις εἴδεσιν ἢ καὶ παρακολουθούντων ἀεί : οἷον ἐπειδὴ τὸ ὂν τοιοῦτον οἷον πρῶτον αὐτὸ εἶναι , ἐνοήσαμεν μονάδα , εἶτα , ἐπεὶ κίνησις ἐξ αὐτοῦ καὶ στάσις , τρία ἤδη , καὶ ἐφ̓ ἑκάστου τῶν ἄλλων ἕκαστον : ἢ οὐχ οὕτως , ἀλλὰ συνεγεννήθη ἑκάστῳ μονὰς μία , ἢ ἐπὶ μὲν τοῦ πρώτου ὄντος μονάς , ἐπὶ δὲ τοῦ μετ̓ ἐκεῖνο , εἰ τάξις ἐστί , δυὰς ἢ καὶ ὅσον τὸ πλῆθος ἑκάστου , οἷον εἰ δέκα , δεκάς : ἢ οὐχ οὕτως , ἀλλ̓ αὐτὸς ἐφ̓ ἑαυτοῦ ὁ ἀριθμὸς ἐνοήθη : καὶ εἰ οὕτως , πότερα πρότερος τῶν ἄλλων , ἢ ὕστερος . ὁ μὲν οὖν Πλάτων εἰς ἔννοιαν ἀριθμοῦ τοὺς ἀνθρώπους ἐληλυθέναι εἰπὼν ἡμερῶν πρὸς νύκτας τῇ παραλλαγῇ τῇ τῶν πραγμάτων ἑτερότητι διδοὺς τὴν νόησιν τάχ̓ ἂν τὰ ἀριθμητὰ πρότερον δἰ ἑτερότητος ποιεῖν ἀριθμὸν λέγοι , καὶ εἶναι αὐτὸν συνιστάμενον ἐν μεταβάσει ψυχῆς ἐπεξιούσης ἄλλο μετ̓ ἄλλο πρᾶγμα καὶ τότε γίνεσθαι , ὅταν ἀριθμῇ ψυχή : τοῦτο δ̓ ἐστίν , ὅταν αὐτὰ διεξίῃ καὶ λέγῃ παῤ αὑτῇ ἄλλο , τὸ δ̓ ἄλλο , ὡς , ἕως γε ταὐτόν τι καὶ μὴ ἕτερον μετ̓ αὐτὸ νοεῖ , ἓν λεγούσης . ἀλλὰ μὴν ὅταν λέγῃ ἐν τῷ ἀληθινῷ ἀριθμῷ καὶ τὸν ἀριθμὸν ἐν οὐσίᾳ , πάλιν αὖ ὑπόστασίν τινα ἂν ἐφ̓ ἑαυτοῦ τοῦ ἀριθμοῦ λέγοι καὶ οὐκ ἐν τῇ ἀριθμούσῃ ὑφίστασθαι ψυχῇ , ἀλλὰ ἀνακινεῖσθαι ἐν αὐτῇ ἐκ τῆς περὶ τὰ αἰσθητὰ παραλλαγῆς τὴν ἔννοιαν τοῦ ἀριθμοῦ .
Lemmas: περί δέ ὁ ἀριθμός ὅπως ἔχω ἐν ὁ νοητός σκοπέω , πότερος ὡς ἐπιγίγνομαι ὁ ἄλλος εἶδος ἤ καί παρακολουθέω ἀεί : οἷος ἐπειδή ὁ εἰμί τοιοῦτος οἷος πρῶτος αὐτός εἰμί , νοέω μονάς , εἶτα , ἐπεί κίνησις ἐκ αὐτός καί στάσις , τρεῖς ἤδη , καί ἐπί ἕκαστος ὁ ἄλλος ἕκαστος : ἤ οὐ οὕτως , ἀλλά συγγεννάω ἕκαστος μονή εἷς , ἤ ἐπί μέν ὁ πρῶτος εἰμί μονή , ἐπί δέ ὁ μετά ἐκεῖνος , εἰ τάξις εἰμί , δυάς ἤ καί ὅσος ὁ πλῆθος ἕκαστος , οἷος εἰ δέκα , δεκάς : ἤ οὐ οὕτως , ἀλλά αὐτός ἐπί ἑαυτοῦ ὁ ἀριθμός νοέω : καί εἰ οὕτως , πότερος πρότερος ὁ ἄλλος , ἤ ὕστερος . ὁ μέν οὖν Πλάτων εἰς ἔννοια ἀριθμός ὁ ἄνθρωπος ἔρχομαι λέγω ἡμέρα πρός νύξ ὁ παραλλαγή ὁ ὁ πρᾶγμα ἑτερότης δίδωμι ὁ νόησις τάχα ἄν ὁ ἀριθμητός πρότερος διά ἑτερότης ποιέω ἀριθμός λέγω , καί εἰμί αὐτός συνίστημι ἐν μετάβασις ψυχή ἐπεξέρχομαι ἄλλος μετά ἄλλος πρᾶγμα καί τότε γίγνομαι , ὅταν ἀριθμέω ψυχή : οὗτος δέ εἰμί , ὅταν αὐτός διεξέρχομαι καί λέγω παρά ἑαυτοῦ ἄλλος , ὁ δέ ἄλλος , ὡς , ἕως γε αὐτός τις καί μή ἕτερος μετά αὐτός νοέω , εἷς λέγω . ἀλλά μήν ὅταν λέγω ἐν ὁ ἀληθινός ἀριθμός καί ὁ ἀριθμός ἐν οὐσία , πάλιν αὖ ὑπόστασις τις ἄν ἐπί ἑαυτοῦ ὁ ἀριθμός λέγω καί οὐ ἐν ὁ ἀριθμέω ὑφίστημι ψυχή , ἀλλά ἀνακινέω ἐν αὐτός ἐκ ὁ περί ὁ αἰσθητός παραλλαγή ὁ ἔννοια ὁ ἀριθμός .
plotinus.enneades 6.6.7
ὅλως γὰρ δεῖ νοῆσαι τὰ πράγματα ἐν μιᾷ καὶ μίαν φύσιν πάντα ἔχουσαν καὶ οἷον περιλαβοῦσαν , οὐχ ὡς ἐν τοῖς αἰσθητοῖς ἕκαστον χωρίς , ἀλλαχοῦ ἥλιος καὶ ἄλλο ἄλλοθι , ἀλλ̓ ὁμοῦ ἐν ἑνὶ πάντα : αὕτη γὰρ νοῦ φύσις : ἐπεὶ καὶ ψυχὴ οὕτω μιμεῖται καὶ ἡ λεγομένη φύσις , καθ̓ ἡν καὶ ὑφ̓ ἧς ἕκαστα γεννᾶται , ἄλλο ἄλλοθι αὐτῆς ὁμοῦ ἑαυτῇ οὔσης . ὁμοῦ δὲ πάντων ὄντων ἕκαστον αὖ χωρίς ἐστιν : ἐνορᾷ δὲ αὐτὰ τὰ ἐν τῷ νῷ καὶ τῇ οὐσίᾳ ὁ ἔχων νοῦς οὐκ ἐπιβλέπων , ἀλλ̓ ἔχων , οὐδὲ χωρίζων ἕκαστον : κεχώρισται γὰρ ἤδη ἐν αὐτῷ ἀεί . πιστούμεθα δὲ πρὸς τοὺς τεθαυμακότας ἐκ τῶν μετειληφότων : τὸ δὲ μέγεθος αὐτοῦ καὶ τὸ κάλλος ψυχῆς ἔρωτι πρὸς αὐτὸν καὶ τῶν ἄλλων τὸν εἰς ψυχὴν ἔρωτα διὰ τὴν τοιαύτην φύσιν καὶ τῷ ἔχειν κατά τι ὡμοίωται . καὶ γὰρ δὴ καὶ ἄτοπον εἶναί τι ζῷον καλὸν αὐτοζῴου μὴ θαυμαστοῦ τὸ κάλλος καὶ ἀφράστου ὄντος . τὸ δὴ παντελὲς ζῷον ἐκ πάντων ζῴων ὄν , μᾶλλον δὲ ἐν αὑτῷ τὰ πάντα ζῷα περιέχον καὶ ἓν ὂν τοσοῦτον , ὅσα τὰ πάντα , ὥσπερ καὶ τόδε τὸ πᾶν ἓν ὂν καὶ πᾶν τὸ ὁρατὸν περιέχον πάντα τὰ ἐν τῷ ὁρατῷ .
Lemmas: ὅλος γάρ δέω νοέω ὁ πρᾶγμα ἐν εἷς καί εἷς φύσις πᾶς ἔχω καί οἷος περιλαμβάνω , οὐ ὡς ἐν ὁ αἰσθητός ἕκαστος χωρίς , ἀλλαχοῦ ἥλιος καί ἄλλος ἄλλοθι , ἀλλά ὁμοῦ ἐν εἷς πᾶς : οὗτος γάρ νόος φύσις : ἐπεί καί ψυχή οὕτως μιμέομαι καί ὁ λέγω φύσις , κατά ὅς καί ὑπό ὅς ἕκαστος γεννάω , ἄλλος ἄλλοθι αὐτός ὁμοῦ ἑαυτοῦ εἰμί . ὁμοῦ δέ πᾶς εἰμί ἕκαστος αὖ χωρίς εἰμί : ἐνοράω δέ αὐτός ὁ ἐν ὁ νόος καί ὁ οὐσία ὁ ἔχω νόος οὐ ἐπιβλέπω , ἀλλά ἔχω , οὐδέ χωρίζω ἕκαστος : χωρίζω γάρ ἤδη ἐν αὐτός ἀεί . πιστόω δέ πρός ὁ θαυμάζω ἐκ ὁ μεταλαμβάνω : ὁ δέ μέγεθος αὐτός καί ὁ κάλλος ψυχή ἔρως πρός αὐτός καί ὁ ἄλλος ὁ εἰς ψυχή ἔρως διά ὁ τοιοῦτος φύσις καί ὁ ἔχω κατά τις ὁμοιόω . καί γάρ δή καί ἄτοπος εἰμί τις ζῷον καλός αὐτόζῳος μή θαυμαστός ὁ κάλλος καί ἄφραστος εἰμί . ὁ δή παντελής ζῷον ἐκ πᾶς ζῷον εἰμί , μάλα δέ ἐν ἑαυτοῦ ὁ πᾶς ζῷον περιέχω καί εἷς εἰμί τοσοῦτος , ὅσος ὁ πᾶς , ὥσπερ καί ὅδε ὁ πᾶς εἷς εἰμί καί πᾶς ὁ ὁρατός περιέχω πᾶς ὁ ἐν ὁ ὁρατός .
plotinus.enneades 6.6.8
ἐπειδὴ τοίνυν καὶ ζῷον πρώτως ἐστὶ καὶ διὰ τοῦτο αὐτοζῷον καὶ νοῦς ἐστι καὶ οὐσία ἡ ὄντως καί φαμεν ἔχειν καὶ ζῷα τὰ πάντα καὶ ἀριθμὸν τὸν σύμπαντα καὶ δίκαιον αὐτὸ καὶ καλὸν καὶ ὅσα ἄλλα τοιαῦτα — ἄλλως γὰρ αὐτοάνθρωπόν φαμεν καὶ ἀριθμὸν αὐτὸν καὶ δίκαιον αὐτό : σκεπτέον πῶς τούτων ἕκαστον καὶ τί ὂν εἰς ὅσον οἷόν τέ τι εὑρεῖν περὶ τούτων . πρῶτον τοίνυν ἀφετέον πᾶσαν αἴσθησιν καὶ νοῦν νῷ θεωρητέον καὶ ἐνθυμητέον , ὡς καὶ ἐν ἡμῖν ζωὴ καὶ νοῦς οὐκ ἐν ὄγκῳ , ἀλλ̓ ἐν δυνάμει ἀόγκῳ , καὶ τὴν ἀληθινὴν οὐσίαν ἐκδεδυκέναι ταῦτα καὶ δύναμιν εἶναι ἐφ̓ ἑαυτῆς βεβῶσαν , οὐκ ἀμενηνόν τι χρῆμα , ἀλλὰ πάντων ζωτικωτάτην καὶ νοερωτάτην , ἧς οὔτε ζωτικώτερον οὔτε νοερώτερον οὔτε οὐσιωδέστερον , οὗ τὸ ἐφαψάμενον ἔχει ταῦτα κατὰ λόγον τῆς ἐπαφῆς , τὸ μὲν ἐγγὺς ἐγγυτέρω , τὸ δὲ πόρρω πορρωτέρω . εἴπερ οὖν ἐφετὸν τὸ εἶναι , τὸ μάλιστα ὂν μᾶλλον ὅ τε μάλιστα νοῦς , εἴπερ τὸ νοεῖν ὅλως : καὶ τὸ τῆς ζωῆς ὡσαύτως . εἰ δὴ τὸ ὂν πρῶτον δεῖ λαβεῖν πρῶτον ὄν , εἶτα νοῦν , εἶτα τὸ ζῷον — τοῦτο γὰρ ἤδη πάντα δοκεῖ περιέχειν — ὁ δὲ νοῦς δεύτερον — ἐνέργεια γὰρ τῆς οὐσίας , οὔτ̓ ἂν κατὰ τὸ ζῷον ὁ ἀριθμὸς εἴη — ἤδη γὰρ καὶ πρὸ αὐτοῦ καὶ ἓν καὶ δύο ἦν — οὔτε κατὰ τὸν νοῦν : πρὸ γὰρ αὐτοῦ ἡ οὐσία ἓν οὖσα καὶ πολλὰ ἦν .
Lemmas: ἐπειδή τοίνυν καί ζῷον πρῶτος εἰμί καί διά οὗτος αὐτοζῷον καί νόος εἰμί καί οὐσία ὁ ὄντως καί φημί ἔχω καί ζῷον ὁ πᾶς καί ἀριθμός ὁ σύμπας καί δίκαιος αὐτός καί καλός καί ὅσος ἄλλος τοιοῦτος — ἄλλος γάρ αὐτοάνθρωπος φημί καί ἀριθμός αὐτός καί δίκαιος αὐτός : σκοπέω πῶς οὗτος ἕκαστος καί τίς εἰμί εἰς ὅσος οἷος τε τις εὑρίσκω περί οὗτος . πρῶτος τοίνυν ἀφετέος πᾶς αἴσθησις καί νόος νόος θεωρέω καί ἐνθυμέομαι , ὡς καί ἐν ἐγώ ζωή καί νόος οὐ ἐν ὄγκος , ἀλλά ἐν δύναμις ἄογκος , καί ὁ ἀληθινός οὐσία ἐκδύω οὗτος καί δύναμις εἰμί ἐπί ἑαυτοῦ βαίνω , οὐ ἀμενηνός τις χρῆμα , ἀλλά πᾶς ζωτικός καί νοερός , ὅς οὔτε ζωτικός οὔτε νοερός οὔτε οὐσιώδης , ὅς ὁ ἐφάπτω ἔχω οὗτος κατά λόγος ὁ ἐπαφή , ὁ μέν ἐγγύς ἐγγύς , ὁ δέ πρόσω πρόσω . εἴπερ οὖν ἐφετός ὁ εἰμί , ὁ μάλα εἰμί μάλα ὁ τε μάλα νόος , εἴπερ ὁ νοέω ὅλος : καί ὁ ὁ ζωή ὡσαύτως . εἰ δή ὁ εἰμί πρῶτος δέω λαμβάνω πρῶτος εἰμί , εἶτα νόος , εἶτα ὁ ζῷον — οὗτος γάρ ἤδη πᾶς δοκέω περιέχω — ὁ δέ νόος δεύτερος — ἐνέργεια γάρ ὁ οὐσία , οὔτε ἄν κατά ὁ ζῷον ὁ ἀριθμός εἰμί — ἤδη γάρ καί πρό αὐτός καί εἷς καί δύο εἰμί — οὔτε κατά ὁ νόος : πρό γάρ αὐτός ὁ οὐσία εἷς εἰμί καί πολύς εἰμί .
plotinus.enneades 6.7.5
λόγον τοίνυν δεῖ τὸν ἄνθρωπον ἄλλον παρὰ τὴν ψυχὴν εἶναι . τί κωλύει συναμφότερόν τι τὸν ἄνθρωπον εἶναι , ψυχὴν ἐν τοιῷδε λόγῳ , ὄντος τοῦ λόγου οἷον ἐνεργείας τοιᾶσδε , τῆς δὲ ἐνεργείας μὴ δυναμένης ἄνευ τοῦ ἐνεργοῦντος εἶναι ; οὕτω γὰρ καὶ οἱ ἐν τοῖς σπέρμασι λόγοι : οὔτε γὰρ ἄνευ ψυχῆς οὔτε ψυχαὶ ἁπλῶς . οἱ γὰρ λόγοι οἱ ποιοῦντες οὐκ ἄψυχοι , καὶ θαυμαστὸν οὐδὲν τὰς τοιαύτας οὐσίας λόγους εἶναι . οἱ οὖν μὴ ποιοῦντες ἄνθρωπον λόγοι ποίας ψυχῆς ἐνέργειαι ; ἆρα τῆς φυτικῆς ; ἢ τῆς ζῷον ποιούσης , ἐναργεστέρας τινὸς καὶ αὐτὸ τοῦτο ζωτικωτέρας . ἡ δὲ ψυχὴ ἡ τοιαύτη ἡ ἐγγενομένη τῇ τοιαύτῃ ὕλῃ , ἅτε οὖσα τοῦτο , οἷον οὕτω διακειμένη καὶ ἄνευ τοῦ σώματος , ἄνθρωπος , ἐν σώματι δὲ μορφώσασα καθ̓ αὑτὴν καὶ ἄλλο εἴδωλον ἀνθρώπου ὅσον ἐδέχετο τὸ σῶμα ποιήσασα , ὥσπερ καὶ τούτου αὖ ποιήσει ὁ ζωγράφος ἔτι ἐλάττω ἄνθρωπόν τινα , τὴν μορφὴν ἔχει καὶ τοὺς λόγους ἢ τὰ ἤθη , τὰς διαθέσεις , τὰς δυνάμεις , ἀμυδρὰ πάντα , ὅτι μὴ οὗτος πρῶτος : καὶ δὴ καὶ εἴδη αἰσθήσεων ἄλλων , αἰσθήσεις ἄλλας ἐναργεῖς δοκούσας εἶναι , ἀμυδροτέρας δὲ ὡς πρὸς τὰς πρὸ αὐτῶν καὶ εἰκόνας : ὁ δὲ ἐπὶ τούτῳ ἄνθρωπος ψυχῆς ἤδη θειοτέρας , ἐχούσης βελτίω ἄνθρωπον καὶ αἰσθήσεις ἐναργεστέρας . καὶ εἴη ἂν ὁ Πλάτων τοῦτον ὁρισάμενος , προσθεὶς δὲ τὸ ʽχρωμένην σώματἰ , ὅτι ἐποχεῖται τῇ ἥτις προσχρῆται πρώτως σώματι , ἡ δὲ δευτέρως . ἤδη γὰρ αἰσθητικοῦ ὄντος τοῦ γενομένου ἐπηκολούθησεν αὕτη τρανοτέραν ζωὴν διδοῦσα : μᾶλλον δὲ οὐδ̓ ἐπηκολούθησεν , ἀλλὰ οἷον προσέθηκεν αὐτήν : οὐ γὰρ ἐξίσταται τοῦ νοητοῦ , ἀλλὰ συναψαμένη οἷον ἐκκρεμαμένην ἔχει τὴν κάτω συμμίξασα ἑαυτὴν λόγῳ πρὸς λόγον . ὅθεν καὶ ἀμυδρὸς οὗτος ὢν ἐγένετο φανερὸς τῇ ἐλλάμψει .
Lemmas: λόγος τοίνυν δέω ὁ ἄνθρωπος ἄλλος παρά ὁ ψυχή εἰμί . τίς κωλύω συναμφότεροι τις ὁ ἄνθρωπος εἰμί , ψυχή ἐν τοιόσδε λόγος , εἰμί ὁ λόγος οἷος ἐνέργεια τοιόσδε , ὁ δέ ἐνέργεια μή δύναμαι ἄνευ ὁ ἐνεργέω εἰμί ; οὕτως γάρ καί ὁ ἐν ὁ σπέρμα λόγος : οὔτε γάρ ἄνευ ψυχή οὔτε ψυχή ἁπλῶς . ὁ γάρ λόγος ὁ ποιέω οὐ ἄψυχος , καί θαυμαστός οὐδείς ὁ τοιοῦτος οὐσία λόγος εἰμί . ὁ οὖν μή ποιέω ἄνθρωπος λόγος ποῖος ψυχή ἐνέργεια ; ἆρα ὁ φυτικός ; ἤ ὁ ζῷον ποιέω , ἐναργής τις καί αὐτός οὗτος ζωτικός . ὁ δέ ψυχή ὁ τοιοῦτος ὁ ἐγγίγνομαι ὁ τοιοῦτος ὕλη , ἅτε εἰμί οὗτος , οἷος οὕτως διάκειμαι καί ἄνευ ὁ σῶμα , ἄνθρωπος , ἐν σῶμα δέ μορφόω κατά ἑαυτοῦ καί ἄλλος εἴδωλον ἄνθρωπος ὅσος δέχομαι ὁ σῶμα ποιέω , ὥσπερ καί οὗτος αὖ ποιέω ὁ ζωγράφος ἔτι ἐλαχύς ἄνθρωπος τις , ὁ μορφή ἔχω καί ὁ λόγος ἤ ὁ ἦθος , ὁ διάθεσις , ὁ δύναμις , ἀμυδρός πᾶς , ὅτι μή οὗτος πρῶτος : καί δή καί εἶδος αἴσθησις ἄλλος , αἴσθησις ἄλλος ἐναργής δοκέω εἰμί , ἀμυδρός δέ ὡς πρός ὁ πρό αὐτός καί εἰκών : ὁ δέ ἐπί οὗτος ἄνθρωπος ψυχή ἤδη θεῖος , ἔχω ἀγαθός ἄνθρωπος καί αἴσθησις ἐναργής . καί εἰμί ἄν ὁ Πλάτων οὗτος ὁρίζω , προστίθημι δέ ὁ χράω σῶμα , ὅτι ἐποχέομαι ὁ ὅστις προσχράομαι πρῶτος σῶμα , ὁ δέ δεύτερος . ἤδη γάρ αἰσθητικός εἰμί ὁ γίγνομαι ἐπακολουθέω οὗτος τρανής ζωή δίδωμι : μάλα δέ οὐδέ ἐπακολουθέω , ἀλλά οἷος προστίθημι αὐτός : οὐ γάρ ἐξίστημι ὁ νοητός , ἀλλά συνάπτω οἷος ἐκκρεμάννυμι ἔχω ὁ κάτω συμμείγνυμι ἑαυτοῦ λόγος πρός λόγος . ὅθεν καί ἀμυδρός οὗτος εἰμί γίγνομαι φανερός ὁ ἔλλαμψις .
plotinus.enneades 6.7.10
ἀλλὰ πῶς ἐκεῖ ἐνέλειπε ; τί γὰρ κέρατα ἐκεῖ πρὸς ἄμυναν ; ἢ πρὸς τὸ αὔταρκες ὡς ζῴου καὶ τὸ τέλειον . ὡς γὰρ ζῷον ἔδει τέλειον εἶναι , καὶ ὡς νοῦν δὲ τέλειον , καὶ ὡς ζωὴν δὲ τέλειον : ὥστε , εἰ μὴ τοῦτο , ἀλλὰ τοῦτο . καὶ ἡ διαφορὰ τῷ ἄλλο ἀντὶ ἄλλου , ἵνα ἐκ πάντων μὲν τὸ τελειότατον ζῷον καὶ ὁ τέλειος νοῦς καὶ ἡ τελειοτάτη ζωή , ἕκαστον δὲ ὡς ἕκαστον τέλειον . καὶ μήν , εἰ ἐκ πολλῶν , δεῖ εἶναι αὖ ἓν ἢ οὐχ οἷόν τε ἐκ πολλῶν μὲν εἶναι , τῶν αὐτῶν δὲ πάντων : ἢ αὔταρκες ἦν ἂν ἕν . δεῖ τοίνυν ἐξ ἑτέρων ἀεὶ κατ̓ εἶδος , ὥσπερ καὶ πᾶν σύνθετον , καὶ σωζομένων ἑκάστων , οἷαι καὶ αἱ μορφαὶ καὶ οἱ λόγοι . αἵ τε γὰρ μορφαί , οἷον ἀνθρώπου , ἐξ ὅσων διαφορῶν , καίτοι τὸ ἐπὶ πᾶσιν ἕν : καὶ βελτίω καὶ χείρω ἀλλήλων , ὀφθαλμὸς καὶ δάκτυλος , ἀλλ̓ ἑνός , καὶ χεῖρον ὡς πρὸς τὸ πᾶν , ἀλλ̓ ὅτι οὕτω , βέλτιον : καὶ ὁ λόγος δὲ ζῷον καὶ ἄλλο τι , ὃ μὴ ταὐτὸν τῷ ζῷον . καὶ ἀρετὴ δὲ τὸ κοινὸν καὶ τὸ ἴδιον καὶ τὸ ὅλον καλὸν ἀδιαφόρου τοῦ κοινοῦ ὄντος .
Lemmas: ἀλλά πῶς ἐκεῖ ἐλλείπω ; τίς γάρ κέρας ἐκεῖ πρός ἄμυνα ; ἤ πρός ὁ αὐτάρκης ὡς ζῷον καί ὁ τέλειος . ὡς γάρ ζῷον δέω τέλειος εἰμί , καί ὡς νόος δέ τέλειος , καί ὡς ζωή δέ τέλειος : ὥστε , εἰ μή οὗτος , ἀλλά οὗτος . καί ὁ διαφορά ὁ ἄλλος ἀντί ἄλλος , ἵνα ἐκ πᾶς μέν ὁ τέλειος ζῷον καί ὁ τέλειος νόος καί ὁ τέλειος ζωή , ἕκαστος δέ ὡς ἕκαστος τέλειος . καί μήν , εἰ ἐκ πολύς , δέω εἰμί αὖ εἷς ἤ οὐ οἷος τε ἐκ πολύς μέν εἰμί , ὁ αὐτός δέ πᾶς : ἤ αὐτάρκης εἰμί ἄν εἷς . δέω τοίνυν ἐκ ἕτερος ἀεί κατά εἶδος , ὥσπερ καί πᾶς σύνθετος , καί σῴζω ἕκαστος , οἷος καί ὁ μορφή καί ὁ λόγος . ὁ τε γάρ μορφή , οἷος ἄνθρωπος , ἐκ ὅσος διαφορά , καίτοι ὁ ἐπί πᾶς εἷς : καί ἀγαθός καί κακός ἀλλήλων , ὀφθαλμός καί δάκτυλος , ἀλλά εἷς , καί κακός ὡς πρός ὁ πᾶς , ἀλλά ὅτι οὕτως , ἀγαθός : καί ὁ λόγος δέ ζῷον καί ἄλλος τις , ὅς μή αὐτός ὁ ζῷον . καί ἀρετή δέ ὁ κοινός καί ὁ ἴδιος καί ὁ ὅλος καλός ἀδιάφορος ὁ κοινός εἰμί .
plotinus.enneades 6.7.12
ἀλλὰ πάλιν ὧδε λέγωμεν : ἐπεὶ γάρ φαμεν πρὸς οἷον παράδειγμα ἐκείνου τόδε τὸ πᾶν εἶναι , δεῖ κἀκεῖ πρότερον τὸ πᾶν ζῷον εἶναι καί , εἰ παντελὲς τὸ εἶναι αὐτῷ , πάντα εἶναι . καὶ οὐρανὸν δὴ ἐκεῖ ζῷον εἶναι , καὶ οὐκ ἔρημον τοίνυν ἄστρων , τῶν ἐνταῦθα τοῦτο λεγομένων οὐρανόν , καὶ τὸ οὐρανῷ εἶναι τοῦτο . ἔστι δ̓ ἐκεῖ δηλονότι καὶ γῆ οὐκ ἔρημος , ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον ἐζωωμένη , καὶ ἔστιν ἐν αὐτῇ ζῷα ξύμπαντα , ὅσα πεζὰ καὶ χερσαῖα λέγεται ἐνταῦθα , καὶ φυτὰ δηλονότι ἐν τῷ ζῆν ἱδρυμένα : καὶ θάλασσα δέ ἐστιν ἐκεῖ , καὶ πᾶν ὕδωρ ἐν ῥοῇ καὶ ζωῇ μενούσῃ , καὶ τὰ ἐν ὕδατι ζῷα πάντα , ἀέρος τε φύσις τοῦ ἐκεῖ παντὸς μοῖρα , καὶ ζῷα ἀέρια ἐν αὐτῷ ἀνὰ λόγον αὐτῷ τῷ ἀέρι . τὰ γὰρ ἐν ζῶντι πῶς ἂν οὐ ζῶντα ; ὅπου δὴ καὶ ἐνταῦθα . πῶς οὖν οὐ πᾶν ζῷον ἐξ ἀνάγκης ἐκεῖ ; ὡς γὰρ ἕκαστον τῶν μεγάλων μερῶν ἐστιν , ἐξ ἀνάγκης οὕτως ἔχει καὶ ἡ τῶν ζῴων ἐν αὐτοῖς φύσις . ὅπως οὖν ἔχει καὶ ἔστιν ἐκεῖ οὐρανός , οὕτω καὶ ἔχει καὶ ἔστιν ἐκεῖ τὰ ἐν οὐρανῷ ζῷα πάντα , καὶ οὐκ ἔστι μὴ εἶναι : ἢ οὐδ̓ ἐκεῖνος ἔσται . ὁ οὖν ζητῶν πόθεν ζῷα , ζητεῖ πόθεν οὐρανὸς ἐκεῖ : τοῦτο δ̓ ἐστὶ ζητεῖν πόθεν ζῷον , τοῦτο δὲ ταὐτὸν πόθεν ζωὴ καὶ ζωὴ πᾶσα καὶ ψυχὴ πᾶσα καὶ νοῦς ὁ ξύμπας , μηδεμιᾶς ἐκεῖ πενίας μηδ̓ ἀπορίας οὔσης , ἀλλὰ πάντων ζωῆς πεπληρωμένων καὶ οἷον ζεόντων . ἔστι δ̓ αὐτῶν ἡ οἷον ῥοὴ ἐκ μιᾶς πηγῆς , οὐχ οἷον ἑνός τινος πνεύματος ἢ θερμότητος μιᾶς , ἀλλ̓ οἷον εἴ τις ἦν ποιότης μία πάσας ἐν αὑτῇ ἔχουσα καὶ σώζουσα τὰς ποιότητας , γλυκύτης μετ̓ εὐωδίας , καὶ ὁμοῦ οἰνώδης ποιότης καὶ χυλῶν ἁπάντων δυνάμεις καὶ χρωμάτων ὄψεις καὶ ὅσα ἁφαὶ γινώσκουσιν . ἔστωσαν δὲ καὶ ὅσα ἀκοαὶ ἀκούουσι , πάντα μέλη καὶ ῥυθμὸς πᾶς .
Lemmas: ἀλλά πάλιν ὧδε λέγω : ἐπεί γάρ φημί πρός οἷος παράδειγμα ἐκεῖνος ὅδε ὁ πᾶς εἰμί , δέω ἐκεῖ πρότερος ὁ πᾶς ζῷον εἰμί καί , εἰ παντελής ὁ εἰμί αὐτός , πᾶς εἰμί . καί οὐρανός δή ἐκεῖ ζῷον εἰμί , καί οὐ ἐρῆμος τοίνυν ἄστρον , ὁ ἐνταῦθα οὗτος λέγω οὐρανός , καί ὁ οὐρανός εἰμί οὗτος . εἰμί δέ ἐκεῖ δηλονότι καί γῆ οὐ ἐρῆμος , ἀλλά πολύς μάλα ζωόω , καί εἰμί ἐν αὐτός ζῷον σύμπας , ὅσος πεζός καί χερσαῖος λέγω ἐνταῦθα , καί φυτόν δηλονότι ἐν ὁ ζάω ἱδρύω : καί θάλασσα δέ εἰμί ἐκεῖ , καί πᾶς ὕδωρ ἐν ῥοή καί ζωή μένω , καί ὁ ἐν ὕδωρ ζῷον πᾶς , ἀήρ τε φύσις ὁ ἐκεῖ πᾶς μοῖρα , καί ζῷον ἀέριος ἐν αὐτός ἀνά λόγος αὐτός ὁ ἀήρ . ὁ γάρ ἐν ζάω πῶς ἄν οὐ ζάω ; ὅπου δή καί ἐνταῦθα . πῶς οὖν οὐ πᾶς ζῷον ἐκ ἀνάγκη ἐκεῖ ; ὡς γάρ ἕκαστος ὁ μέγας μέρος εἰμί , ἐκ ἀνάγκη οὕτως ἔχω καί ὁ ὁ ζῷον ἐν αὐτός φύσις . ὅπως οὖν ἔχω καί εἰμί ἐκεῖ οὐρανός , οὕτως καί ἔχω καί εἰμί ἐκεῖ ὁ ἐν οὐρανός ζῷον πᾶς , καί οὐ εἰμί μή εἰμί : ἤ οὐδέ ἐκεῖνος εἰμί . ὁ οὖν ζητέω πόθεν ζῷον , ζητέω πόθεν οὐρανός ἐκεῖ : οὗτος δέ εἰμί ζητέω πόθεν ζῷον , οὗτος δέ αὐτός πόθεν ζωή καί ζωή πᾶς καί ψυχή πᾶς καί νόος ὁ σύμπας , μηδείς ἐκεῖ πενία μηδέ ἀπορία εἰμί , ἀλλά πᾶς ζωή πληρόω καί οἷος ζέω . εἰμί δέ αὐτός ὁ οἷος ῥοή ἐκ εἷς πηγή , οὐ οἷος εἷς τις πνεῦμα ἤ θερμότης εἷς , ἀλλά οἷος εἰ τις εἰμί ποιότης εἷς πᾶς ἐν ἑαυτοῦ ἔχω καί σῴζω ὁ ποιότης , γλυκύτης μετά εὐωδία , καί ὁμοῦ οἰνώδης ποιότης καί χυλός ἅπας δύναμις καί χρῶμα ὄψις καί ὅσος ἁφή γιγνώσκω . εἰμί δέ καί ὅσος ἀκοή ἀκούω , πᾶς μέλος καί ῥυθμός πᾶς .