plotinus.enneades 4.7.6
ὅτι δέ , εἰ σῶμα εἴη ἡ ψυχή , οὔτε τὸ αἰσθάνεσθαι οὔτε τὸ νοεῖν οὔτε τὸ ἐπίστασθαι οὔτε ἀρετὴ οὔτε τι τῶν καλῶν ἔσται , ἐκ τῶνδε δῆλον . εἴ τι μέλλει αἰσθάνεσθαί τινος , ἓν αὐτὸ δεῖ εἶναι καὶ τῷ αὐτῷ παντὸς ἀντιλαμβάνεσθαι , καὶ εἰ διὰ πολλῶν αἰσθητηρίων πλείω τὰ εἰσιόντα εἴη , ἢ πολλαὶ περὶ ἓν ποιότητες , κἂν δἰ ἑνὸς ποικίλον , οἷον πρόσωπον : οὐ γὰρ ἄλλο μὲν ῥινός , ἄλλο δὲ ὀφθαλμῶν , ἀλλὰ ταὐτὸν ὁμοῦ πάντων . καὶ εἰ τὸ μὲν δἰ ὀμμάτων , τὸ δὲ δἰ ἀκοῆς , ἕν τι δεῖ εἶναι , εἰς ὃ ἄμφω . ἢ πῶς ἂν εἴποι , ὅτι ἕτερα ταῦτα , μὴ εἰς τὸ αὐτὸ ὁμοῦ τῶν αἰσθημάτων ἐλθόντων ; δεῖ τοίνυν τοῦτο ὥσπερ κέντρον εἶναι , γραμμὰς δὲ συμβαλλούσας ἐκ περιφερείας κύκλου τὰς πανταχόθεν αἰσθήσεις πρὸς τοῦτο περαίνειν , καὶ τοιοῦτον τὸ ἀντιλαμβανόμενον εἶναι , ἓν ὄντως . εἰ δὲ διεστὼς τοῦτο γένοιτο , καὶ οἷον γραμμῆς ἐπ’ ἄμφω τὰ πέρατα αἰσθήσεις προσβάλλοιεν , ἢ συνδραμεῖται εἰς ἓν καὶ τὸ αὐτὸ πάλιν , οἷον τὸ μέσον , ἢ ἄλλο , τὸ δὲ ἄλλο , ἑκάτερον ἑκατέρου αἴσθησιν ἕξει : ὥσπερ ἂν εἰ ἐγὼ μὲν ἄλλου , σὺ δὲ ἄλλου αἰσθοιο . καὶ εἰ ἓν εἴη τὸ αἴσθημα , οἷον πρόσωπον , ἢ εἰς ἓν συναιρεθήσεται — ὅπερ καὶ φαίνεται : συναιρεῖται γὰρ καὶ ἐν αὐταῖς ταῖς κόραις : ἢ πῶς ἂν τὰ μέγιστα διὰ ταύταιν ὁρῷτο ; ὥστε ἔτι μᾶλλον εἰς τὸ ἡγεμονοῦν ἰόντα οἷον ἀμερῆ νοήματα γίνεσθαι — καὶ ἔσται ἀμερὲς τοῦτο : ἢ μεγέθει ὄντι τούτῳ συμμερίζοιτο ἄν , ὥστε ἄλλον ἄλλου μέρους καὶ μηδένα ἡμῶν ὅλου τοῦ αἰσθητοῦ τὴν ἀντίληψιν ἴσχειν . ἀλλὰ γὰρ ἕν ἐστι τὸ πᾶν : πῶς γὰρ ἂν καὶ διαιροῖτο ; οὐ γὰρ δὴ τὸ ἴσον τῷ ἴσῳ ἐφαρμόσει , ὅτι οὐκ ἴσον τὸ ἡγεμονοῦν παντὶ αἰσθητῷ . κατὰ πηλίκα οὖν ἡ διαίρεσις ; ἢ εἰς τοσαῦτα διαιρεθήσεται , καθ̓ ὅσον ἂν ἀριθμοῦ ἔχῃ εἰς ποικιλίαν τὸ εἰσιὸν αἴσθημα . καὶ ἕκαστον δὴ ἐκείνων τῶν μερῶν τῆς ψυχῆς ἆρα καὶ τοῖς μορίοις αὐτοῦ αἰσθήσεται ; ἢ ἀναίσθητα τὰ μέρη τῶν μορίων ἔσται ; ἀλλὰ ἀδύνατον . εἰ δὲ ὁτιοῦν παντὸς αἰσθήσεται , εἰς ἄπειρα τοῦ μεγέθους διαιρεῖσθαι πεφυκότος ἀπείρους καὶ αἰσθήσεις καθ̓ ἕκαστον αἰσθητὸν συμβήσεται γίνεσθαι ἑκάστῳ οἷον τοῦ αὐτοῦ ἀπείρους ἐν τῷ ἡγεμονοῦντι ἡμῶν εἰκόνας . καὶ μὴν σώματος ὄντος τοῦ αἰσθανομένου οὐκ ἂν ἄλλον τρόπον γένοιτο τὸ αἰσθάνεσθαι , ἢ οἷον ἐν κηρῷ ἐνσημανθεῖσαι ἀπὸ δακτυλίων σφραγῖδες , εἴτ̓ οὖν εἰς αἷμα , εἴτ̓ οὖν εἰς ἀέρα τῶν αἰσθημάτων ἐνσημαινομένων . καὶ εἰ μὲν ὡς ἐν σώμασιν ὑγροῖς , ὅπερ καὶ εὔλογον , ὥσπερ εἰς ὕδωρ συγχυθήσεται , καὶ οὐκ ἔσται μνήμη : εἰ δὲ μένουσιν οἱ τύποι , ἢ οὐκ ἔστιν ἄλλους ἐνσημαίνεσθαι ἐκείνων κατεχόντων — ὥστε ἄλλαι αἰσθήσεις οὐκ ἔσονται — ἢ γινομένων ἄλλων ἐκεῖνοι οἱ πρότεροι ἀπολοῦνται : ὥστε οὐδὲν ἔσται μνημονεύειν . εἰ δὲ ἔστι τὸ μνημονεύειν καὶ ἄλλων αἰσθάνεσθαι ἐπ’ ἄλλοις οὐκ ἐμποδιζόντων τῶν πρόσθεν , ἀδύνατον τὴν ψυχὴν σῶμα εἶναι .
Lemmas: ὅτι δέ , εἰ σῶμα εἰμί ὁ ψυχή , οὔτε ὁ αἰσθάνομαι οὔτε ὁ νοέω οὔτε ὁ ἐπίσταμαι οὔτε ἀρετή οὔτε τις ὁ καλός εἰμί , ἐκ ὅδε δῆλος . εἰ τις μέλλω αἰσθάνομαι τις , εἷς αὐτός δέω εἰμί καί ὁ αὐτός πᾶς ἀντιλαμβάνω , καί εἰ διά πολύς αἰσθητήριον πολύς ὁ εἰσέρχομαι εἰμί , ἤ πολύς περί εἷς ποιότης , ἄν διά εἷς ποικίλος , οἷος πρόσωπον : οὐ γάρ ἄλλος μέν ῥίς , ἄλλος δέ ὀφθαλμός , ἀλλά αὐτός ὁμοῦ πᾶς . καί εἰ ὁ μέν διά ὄμμα , ὁ δέ διά ἀκοή , εἷς τις δέω εἰμί , εἰς ὅς ἄμφω . ἤ πῶς ἄν λέγω , ὅτι ἕτερος οὗτος , μή εἰς ὁ αὐτός ὁμοῦ ὁ αἴσθημα ἔρχομαι ; δέω τοίνυν οὗτος ὥσπερ κέντρον εἰμί , γραμμή δέ συμβάλλω ἐκ περιφέρεια κύκλος ὁ πανταχόθεν αἴσθησις πρός οὗτος περαίνω , καί τοιοῦτος ὁ ἀντιλαμβάνω εἰμί , εἷς ὄντως . εἰ δέ διίστημι οὗτος γίγνομαι , καί οἷος γραμμή ἐπί ἄμφω ὁ πέρας αἴσθησις προσβάλλω , ἤ συντρέχω εἰς εἷς καί ὁ αὐτός πάλιν , οἷος ὁ μέσος , ἤ ἄλλος , ὁ δέ ἄλλος , ἑκάτερος ἑκάτερος αἴσθησις ἔχω : ὥσπερ ἄν εἰ ἐγώ μέν ἄλλος , σύ δέ ἄλλος αἰσθάνομαι . καί εἰ εἷς εἰμί ὁ αἴσθημα , οἷος πρόσωπον , ἤ εἰς εἷς συναιρέω — ὅς καί φαίνω : συναιρέω γάρ καί ἐν αὐτός ὁ κόρη : ἤ πῶς ἄν ὁ μέγας διά οὗτος ὁράω ; ὥστε ἔτι μάλα εἰς ὁ ἡγεμονέω ἔρχομαι οἷος ἀμερής νόημα γίγνομαι — καί εἰμί ἀμερής οὗτος : ἤ μέγεθος εἰμί οὗτος συμμερίζω ἄν , ὥστε ἄλλος ἄλλος μέρος καί μηδείς ἐγώ ὅλος ὁ αἰσθητός ὁ ἀντίληψις ἴσχω . ἀλλά γάρ εἷς εἰμί ὁ πᾶς : πῶς γάρ ἄν καί διαιρέω ; οὐ γάρ δή ὁ ἴσος ὁ ἴσος ἐφαρμόζω , ὅτι οὐ ἴσος ὁ ἡγεμονέω πᾶς αἰσθητός . κατά πηλίκος οὖν ὁ διαίρεσις ; ἤ εἰς τοσοῦτος διαιρέω , κατά ὅσος ἄν ἀριθμός ἔχω εἰς ποικιλία ὁ εἴσειμι αἴσθημα . καί ἕκαστος δή ἐκεῖνος ὁ μέρος ὁ ψυχή ἆρα καί ὁ μόριον αὐτός αἰσθάνομαι ; ἤ ἀναίσθητος ὁ μέρος ὁ μόριον εἰμί ; ἀλλά ἀδύνατος . εἰ δέ ὁστισοῦν πᾶς αἰσθάνομαι , εἰς ἄπειρος ὁ μέγεθος διαιρέω φύω ἄπειρος καί αἴσθησις κατά ἕκαστος αἰσθητός συμβαίνω γίγνομαι ἕκαστος οἷος ὁ αὐτός ἄπειρος ἐν ὁ ἡγεμονέω ἐγώ εἰκών . καί μήν σῶμα εἰμί ὁ αἰσθάνομαι οὐ ἄν ἄλλος τρόπος γίγνομαι ὁ αἰσθάνομαι , ἤ οἷος ἐν κηρός ἐνσημαίνομαι ἀπό δακτύλιον σφραγίς , εἴτε οὖν εἰς αἷμα , εἶτα οὖν εἰς ἀήρ ὁ αἴσθημα ἐνσημαίνομαι . καί εἰ μέν ὡς ἐν σῶμα ὑγρός , ὅς καί εὔλογος , ὥσπερ εἰς ὕδωρ συγχέω , καί οὐ εἰμί μνήμη : εἰ δέ μένω ὁ τύπος , ἤ οὐ εἰμί ἄλλος ἐνσημαίνομαι ἐκεῖνος κατέχω — ὥστε ἄλλος αἴσθησις οὐ εἰμί — ἤ γίγνομαι ἄλλος ἐκεῖνος ὁ πρότερος ἀπόλλυμι : ὥστε οὐδείς εἰμί μνημονεύω . εἰ δέ εἰμί ὁ μνημονεύω καί ἄλλος αἰσθάνομαι ἐπί ἄλλος οὐ ἐμποδίζω ὁ πρόσθεν , ἀδύνατος ὁ ψυχή σῶμα εἰμί .