ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plotinus.enneades 4.7.1
Εἰ δέ ἐστιν ἀθάνατος ἕκαστος ἡμῶν , ἢ φθείρεται πᾶς , ἢ τὰ μὲν αὐτοῦ ἄπεισιν εἰς σκέδασιν καὶ φθοράν , τὰ δὲ μένει εἰς ἀεί , ἅπερ ἐστὶν αὐτός , ὧδ̓ ἄν τις μάθοι κατὰ φύσιν ἐπισκοπούμενος . ἁπλοῦν μὲν δή τι οὐκ ἂν εἴη ἄνθρωπος , ἀλλ̓ ἔστιν ἐν αὐτῷ ψυχή , ἔχει δὲ καὶ σῶμα εἴτ̓ οὖν ὄργανον ὂν ἡμῖν , εἴτ̓ οὖν ἕτερον τρόπον προσηρτημένον . ἀλλ̓ οὖν διῃρήσθω γε ταύτῃ , καὶ ἑκατέρου τὴν φύσιν τε καὶ οὐσίαν καταθεατέον . τὸ μὲν δὴ σῶμα καὶ αὐτὸ συγκείμενον οὔτε παρὰ τοῦ λόγου δύναται μένειν , ἥ τε αἴσθησις ὁρᾷ λυόμενόν τε καὶ τηκόμενον καὶ παντοίους ὀλέθρους δεχόμενον , ἑκάστου γε τῶν ἐνόντων πρὸς τὸ αὑτοῦ φερομένου , φθείροντός τε ἄλλου ἕτερον καὶ μεταβάλλοντος εἰς ἄλλο καὶ ἀπολλύντος , καὶ μάλιστα ὅταν ψυχὴ ἡ φίλα ποιοῦσα μὴ παρῇ τοῖς ὄγκοις . κἂν μονωθῇ δὲ ἕκαστον γινόμενον , ἓν οὐκ ἔστι , λύσιν δεχόμενον εἴς τε μορφὴν καὶ ὕλην , ἐξ ὧν ἀνάγκη καὶ τὰ ἁπλᾶ τῶν σωμάτων τὰς συστάσεις ἔχειν . καὶ μὴν καὶ μέγεθος ἔχοντα , ἅτε σώματα ὄντα , τεμνόμενά τε καὶ εἰς μικρὰ θραυόμενα καὶ ταύτῃ φθορὰν ἂν ὑπομένοι . ὥστ̓ εἰ μὲν μέρος ἡμῶν τοῦτο , οὐ τὸ πᾶν ἀθάνατοι , εἰ δὲ ὄργανον , ἔδει γε αὐτὸ εἰς χρόνον τινὰ δοθὲν τοιοῦτον τὴν φύσιν εἶναι . τὸ δὲ κυριώτατον καὶ αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος εἴη ἂν ἢ κατὰ τὸ εἶδος ὡς πρὸς ὕλην ʽτὸ σῶμἀ , ἢ κατὰ τὸ χρώμενον ὡς πρὸς ὄργανον . ἑκατέρως δὲ ἡ ψυχὴ αὐτός .
Lemmas: εἰ δέ εἰμί ἀθάνατος ἕκαστος ἐγώ , ἤ φθείρω πᾶς , ἤ ὁ μέν αὐτός ἄπειμι εἰς σκέδασις καί φθορά , ὁ δέ μένω εἰς ἀεί , ὅς εἰμί αὐτός , ὧδε ἄν τις μανθάνω κατά φύσις ἐπισκοπέω . ἁπλόος μέν δή τις οὐ ἄν εἰμί ἄνθρωπος , ἀλλά εἰμί ἐν αὐτός ψυχή , ἔχω δέ καί σῶμα εἴτε οὖν ὄργανον εἰμί ἐγώ , εἶτα οὖν ἕτερος τρόπος προσαρτάω . ἀλλά οὖν διαιρέω γε ταύτῃ , καί ἑκάτερος ὁ φύσις τε καί οὐσία καταθεατέον . ὁ μέν δή σῶμα καί αὐτός σύγκειμαι οὔτε παρά ὁ λόγος δύναμαι μένω , ὁ τε αἴσθησις ὁράω λύω τε καί τήκω καί παντοῖος ὄλεθρος δέχομαι , ἕκαστος γε ὁ ἔνειμι πρός ὁ ἑαυτοῦ φέρω , φθείρω τε ἄλλος ἕτερος καί μεταβάλλω εἰς ἄλλος καί ἀπόλλυμι , καί μάλα ὅταν ψυχή ὁ φίλος ποιέω μή παρέρχομαι ὁ ὄγκος . ἐάν μονόω δέ ἕκαστος γίγνομαι , εἷς οὐ εἰμί , λύσις δέχομαι εἰς τε μορφή καί ὕλη , ἐκ ὅς ἀνάγκη καί ὁ ἁπλόος ὁ σῶμα ὁ σύστασις ἔχω . καί μήν καί μέγεθος ἔχω , ἅτε σῶμα εἰμί , τέμνω τε καί εἰς μικρός θραύω καί ταύτῃ φθορά ἄν ὑπομένω . ὥστε εἰ μέν μέρος ἐγώ οὗτος , οὐ ὁ πᾶς ἀθάνατος , εἰ δέ ὄργανον , δέω γε αὐτός εἰς χρόνος τις δίδωμι τοιοῦτος ὁ φύσις εἰμί . ὁ δέ κύριος καί αὐτός ὁ ἄνθρωπος εἰμί ἄν ἤ κατά ὁ εἶδος ὡς πρός ὕλη ὅς σῶμα , ἤ κατά ὁ χράω ὡς πρός ὄργανον . ἑκάτερος δέ ὁ ψυχή αὐτός .
plotinus.enneades 4.7.2
τοῦτο οὖν τίνα φύσιν ἔχει ; ἢ σῶμα μὲν ὂν πάντως ἀναλυτόν : σύνθετον γὰρ πᾶν γε σῶμα . εἰ δὲ μὴ σῶμα εἴη , ἀλλὰ φύσεως ἄλλης , κἀκείνην ἢ τὸν αὐτὸν τρόπον , ἢ κατ̓ ἄλλον σκεπτέον . πρῶτον δὲ σκεπτέον , εἰς ὅ τι δεῖ τοῦτο τὸ σῶμα , ὃ λέγουσι ψυχήν , ἀναλύειν . ἐπεὶ γὰρ ζωὴ ψυχῇ πάρεστιν ἐξ ἀνάγκης , ἀνάγκη τοῦτο τὸ σῶμα , τὴν ψυχήν , εἰ μὲν ἐκ δύο σωμάτων ἢ πλειόνων εἴη , ἤτοι ἑκάτερον αὐτῶν , ἢ ἕκαστον ζωὴν σύμφυτον ἔχειν , ἢ τὸ μὲν ἔχειν , τὸ δὲ μή , ἢ μηδέτερον ἔχειν . εἰ μὲν δὴ ἑνὶ αὐτῶν προσείη τὸ ζῆν , αὐτὸ τοῦτο ἂν εἴη ψυχή . τί ἂν οὖν εἴη σῶμα ζωὴν παῤ αὑτοῦ ἔχον ; πῦρ γὰρ καὶ ἀὴρ καὶ ὕδωρ καὶ γῆ ἄψυχα παῤ αὑτῶν : καὶ ὅτῳ πάρεστι τούτων ψυχή , τοῦτο ἐπακτῷ κέχρηται τῇ ζωῇ , ἄλλα δὲ παρὰ ταῦτα σώματα οὐκ ἔστι . καὶ οἷς γε δοκεῖ εἶναι καὶ στοιχεῖα τούτων ἕτερα , σώματα , οὐ ψυχαί , ἐλέχθησαν εἶναι οὐδὲ ζωὴν ἔχοντα . εἰ δὲ μηδενὸς αὐτῶν ζωὴν ἔχοντος ἡ σύνοδος πεποίηκε ζωήν , ἄτοπον , μᾶλλον δὲ ἀδύνατον συμφόρησιν σωμάτων ζωὴν ἐργάζεσθαι , καὶ νοῦν γεννᾶν τὰ ἀνόητα . καὶ δὴ καὶ οὐχ ὁπωσοῦν κραθέντα ταῦτα φήσουσι γίνεσθαι . δεῖ ἄρα εἶναι τὸ τάξον καὶ τὸ τῆς κράσεως αἴτιον : ὥστε τοῦτο τάξιν ἂν ἔχοι ψυχῆς . οὐ γὰρ ὅτι σύνθετον , ἀλλ̓ οὐδὲ ἁπλοῦν ἂν εἴη σῶμα ἐν τοῖς οὖσιν ἄνευ ψυχῆς οὔσης ἐν τῷ παντί , εἴπερ λόγος προσελθὼν τῇ ὕλῃ σῶμα ποιεῖ , οὐδαμόθεν δ̓ ἂν προσέλθοι λόγος , ἢ παρὰ ψυχῆς .
Lemmas: οὗτος οὖν τίς φύσις ἔχω ; ἤ σῶμα μέν εἰμί πάντως ἀνάλυτος : σύνθετος γάρ πᾶς γε σῶμα . εἰ δέ μή σῶμα εἰμί , ἀλλά φύσις ἄλλος , ἐκεῖνος ἤ ὁ αὐτός τρόπος , ἤ κατά ἄλλος σκοπέω . πρῶτος δέ σκοπέω , εἰς ὅς τις δέω οὗτος ὁ σῶμα , ὅς λέγω ψυχή , ἀναλύω . ἐπεί γάρ ζωή ψυχή πάρειμι ἐκ ἀνάγκη , ἀνάγκη οὗτος ὁ σῶμα , ὁ ψυχή , εἰ μέν ἐκ δύο σῶμα ἤ πολύς εἰμί , ἤτοι ἑκάτερος αὐτός , ἤ ἕκαστος ζωή σύμφυτος ἔχω , ἤ ὁ μέν ἔχω , ὁ δέ μή , ἤ μηδέτερος ἔχω . εἰ μέν δή εἷς αὐτός πρόσειμι ὁ ζάω , αὐτός οὗτος ἄν εἰμί ψυχή . τίς ἄν οὖν εἰμί σῶμα ζωή παρά ἑαυτοῦ ἔχω ; πῦρ γάρ καί ἀήρ καί ὕδωρ καί γῆ ἄψυχος παρά ἑαυτοῦ : καί ὅστις πάρειμι οὗτος ψυχή , οὗτος ἐπακτός χράω ὁ ζωή , ἄλλος δέ παρά οὗτος σῶμα οὐ εἰμί . καί ὅς γε δοκέω εἰμί καί στοιχεῖον οὗτος ἕτερος , σῶμα , οὐ ψυχή , λέγω εἰμί οὐδέ ζωή ἔχω . εἰ δέ μηδείς αὐτός ζωή ἔχω ὁ σύνοδος ποιέω ζωή , ἄτοπος , μάλα δέ ἀδύνατος συμφόρησις σῶμα ζωή ἐργάζομαι , καί νόος γεννάω ὁ ἀνόητος . καί δή καί οὐ ὁπωσοῦν κεράννυμι οὗτος φημί γίγνομαι . δέω ἄρα εἰμί ὁ τάσσω καί ὁ ὁ κρᾶσις αἴτιος : ὥστε οὗτος τάξις ἄν ἔχω ψυχή . οὐ γάρ ὅτι σύνθετος , ἀλλά οὐδέ ἁπλόος ἄν εἰμί σῶμα ἐν ὁ εἰμί ἄνευ ψυχή εἰμί ἐν ὁ πᾶς , εἴπερ λόγος προσέρχομαι ὁ ὕλη σῶμα ποιέω , οὐδαμόθεν δέ ἄν προσέρχομαι λόγος , ἤ παρά ψυχή .
plotinus.enneades 4.7.7
ἴδοι δ̓ ἄν τις καὶ ἐκ τῆς τοῦ ἀλγεῖν αἰσθήσεως τὸ αὐτὸ τοῦτο . ὅταν δάκτυλον λέγηται ἀλγεῖν ἄνθρωπος , ἡ μὲν ὀδύνη περὶ τὸν δάκτυλον δήπουθεν , ἡ δ̓ αἴσθησις τοῦ ἀλγεῖν δῆλον ὅτι ὁμολογήσουσιν ὡς περὶ τὸ ἡγεμονοῦν γίνεται . ἄλλου δὴ ὄντος τοῦ πονοῦντος μέρους ʽτοῦ πνεύματοσ̓ τὸ ἡγεμονοῦν αἰσθάνεται , καὶ ὅλη ἡ ψυχὴ τὸ αὐτὸ πάσχει . πῶς οὖν τοῦτο συμβαίνει ; διαδόσει , φήσουσι , παθόντος μὲν πρώτως τοῦ περὶ τὸν δάκτυλον ψυχικοῦ πνεύματος , μεταδόντος δὲ τῷ ἐφεξῆς καὶ τούτου ἄλλῳ , ἕως οὗ πρὸς τὸ ἡγεμονοῦν ἀφίκοιτο . ἀνάγκη τοίνυν , εἰ τὸ πρῶτον πονοῦν ᾔσθετο , ἄλλην τὴν αἴσθησιν τοῦ δευτέρου εἶναι , εἰ κατὰ διάδοσιν ἡ αἴσθησις , καὶ τοῦ τρίτου ἄλλην καὶ πολλὰς αἰσθήσεις καὶ ἀπείρους περὶ ἑνὸς ἀλγήματος γίγνεσθαι , καὶ τούτων ἁπασῶν ὕστερον τὸ ἡγεμονοῦν αἰσθάνεσθαι καὶ τῆς ἑαυτοῦ παρὰ ταύτας . τὸ δὲ ἀληθὲς ἑκάστην ἐκείνων μὴ τοῦ ἐν τῷ δακτύλῳ ἀλγήματος , ἀλλὰ τὴν μὲν ἐφεξῆς τῷ δακτύλῳ , ὅτι ὁ ταρσὸς ἀλγεῖ , τὴν δὲ τρίτην , ὅτι ἄλλο τὸ πρὸς τὸ ἄνωθεν , καὶ πολλὰς εἶναι ἀλγηδόνας , τό τε ἡγεμονοῦν μὴ τοῦ πρὸς τῷ δακτύλῳ ἀλγήματος αἰσθάνεσθαι , ἀλλὰ τοῦ πρὸς αὑτῷ , καὶ τοῦτο γινώσκειν μόνον , τὰ δ̓ ἄλλα χαίρειν ἐᾶν μὴ ἐπιστάμενον , ὅτι ἀλγεῖ ὁ δάκτυλος . εἰ τοίνυν κατὰ διάδοσιν οὐχ οἷόν τε τὴν αἴσθησιν τοῦ τοιούτου γίγνεσθαι μηδὲ σώματος , ὄγκου ὄντος , ἄλλου παθόντος ἄλλου γνῶσιν εἶναι — παντὸς γὰρ μεγέθους τὸ μὲν ἄλλο , τὸ δὲ ἄλλο ἐστί — δεῖ τοιοῦτον τίθεσθαι τὸ αἰσθανόμενον , οἷον πανταχοῦ αὐτὸ ἑαυτῷ τὸ αὐτὸ εἶναι . τοῦτο δὲ ἄλλῳ τινὶ τῶν ὄντων ἢ σώματι ποιεῖν προσήκει .
Lemmas: ὁράω δέ ἄν τις καί ἐκ ὁ ὁ ἀλγέω αἴσθησις ὁ αὐτός οὗτος . ὅταν δάκτυλος λέγω ἀλγέω ἄνθρωπος , ὁ μέν ὀδύνη περί ὁ δάκτυλος δήπουθεν , ὁ δέ αἴσθησις ὁ ἀλγέω δῆλος ὅτι ὁμολογέω ὡς περί ὁ ἡγεμονέω γίγνομαι . ἄλλος δή εἰμί ὁ πονέω μέρος ἕτος πνευματόω ὁ ἡγεμονέω αἰσθάνομαι , καί ὅλος ὁ ψυχή ὁ αὐτός πάσχω . πῶς οὖν οὗτος συμβαίνω ; διάδοσις , φημί , πάσχω μέν πρῶτος ὁ περί ὁ δάκτυλος ψυχικός πνεῦμα , μεταδίδωμι δέ ὁ ἐφεξῆς καί οὗτος ἄλλος , ἕως ὅς πρός ὁ ἡγεμονέω ἀφικνέομαι . ἀνάγκη τοίνυν , εἰ ὁ πρῶτος πονέω αἰσθάνομαι , ἄλλος ὁ αἴσθησις ὁ δεύτερος εἰμί , εἰ κατά διάδοσις ὁ αἴσθησις , καί ὁ τρίτος ἄλλος καί πολύς αἴσθησις καί ἄπειρος περί εἷς ἄλγημα γίγνομαι , καί οὗτος ἅπας ὕστερον ὁ ἡγεμονέω αἰσθάνομαι καί ὁ ἑαυτοῦ παρά οὗτος . ὁ δέ ἀληθής ἕκαστος ἐκεῖνος μή ὁ ἐν ὁ δάκτυλος ἄλγημα , ἀλλά ὁ μέν ἐφεξῆς ὁ δάκτυλος , ὅτι ὁ ταρσός ἀλγέω , ὁ δέ τρίτος , ὅτι ἄλλος ὁ πρός ὁ ἄνωθεν , καί πολύς εἰμί ἀλγηδών , ὁ τε ἡγεμονέω μή ὁ πρός ὁ δάκτυλος ἄλγημα αἰσθάνομαι , ἀλλά ὁ πρός ἑαυτοῦ , καί οὗτος γιγνώσκω μόνος , ὁ δέ ἄλλος χαίρω ἐάω μή ἐπίσταμαι , ὅτι ἀλγέω ὁ δάκτυλος . εἰ τοίνυν κατά διάδοσις οὐ οἷος τε ὁ αἴσθησις ὁ τοιοῦτος γίγνομαι μηδέ σῶμα , ὄγκος εἰμί , ἄλλος πάσχω ἄλλος γνῶσις εἰμί — πᾶς γάρ μέγεθος ὁ μέν ἄλλος , ὁ δέ ἄλλος εἰμί — δέω τοιοῦτος τίθημι ὁ αἰσθάνομαι , οἷος πανταχοῦ αὐτός ἑαυτοῦ ὁ αὐτός εἰμί . οὗτος δέ ἄλλος τις ὁ εἰμί ἤ σῶμα ποιέω προσήκω .
plotinus.enneades 4.7.8
ὅτι δὲ οὐδὲ νοεῖν οἷόν τε , εἰ σῶμα ἡ ψυχὴ ὁτιοῦν εἴη , δεικτέον ἐκ τῶνδε . εἰ γὰρ τὸ αἰσθάνεσθαί ἐστι τὸ σώματι προσχρωμένην τὴν ψυχὴν ἀντιλαμβάνεσθαι τῶν αἰσθητῶν , οὐκ ἂν εἴη καὶ τὸ νοεῖν τὸ διὰ σώματος καταλαμβάνειν , ἢ ταὐτὸν ἔσται τῷ αἰσθάνεσθαι . εἰ οὖν τὸ νοεῖν ἐστι τὸ ἄνευ σώματος ἀντιλαμβάνεσθαι , πολὺ πρότερον δεῖ μὴ σῶμα αὐτὸ τὸ νοῆσον εἶναι . ἐπεὶ αἰσθητῶν μὲν ἡ αἴσθησις , νοητῶν δὲ ἡ νόησις . εἰ δὲ μὴ βούλονται , ἀλλ̓ οὖν ἔσονταί γε καὶ νοητῶν τινων νοήσεις καὶ ἀμεγέθων ἀντιλήψεις . πῶς οὖν μέγεθος ὂν τὸ μὴ μέγεθος νοήσει ; καὶ τῷ μεριστῷ τὸ μὴ μεριστὸν νοήσει ; ἢ μέρει τινὶ ἀμερεῖ αὑτοῦ . εἰ δὲ τοῦτο , οὐ σῶμα ἔσται τὸ νοῆσον : οὐ γὰρ δὴ τοῦ ὅλου χρεία πρὸς τὸ θιγεῖν : ἀρκεῖ γὰρ καὶ ἕν τι . εἰ μὲν οὖν συγχωρήσονται τὰς πρώτας νοήσεις , ὅπερ ἀληθές ἐστιν , εἶναι τῶν πάντη σώματος καθαρωτάτων , αὐτοῦ ἑκάστου ἀνάγκη καὶ τὸ νοοῦν σώματος καθαρὸν ὂν ἢ γιγνόμενον γιγνώσκειν . εἰ δὲ τῶν ἐν ὕλῃ εἰδῶν τὰς νοήσεις φήσουσιν εἶναι , ἀλλὰ χωριζομένων γε τῶν σωμάτων γίγνονται τοῦ νοῦ χωρίζοντος . οὐ γὰρ δὴ μετὰ σαρκῶν ἢ ὅλως ὕλης ὁ χωρισμὸς κύκλου καὶ τριγώνου καὶ γραμμῆς καὶ σημείου . δεῖ ἄρα καὶ τὴν ψυχὴν σώματος αὑτὴν ἐν τῷ τοιούτῳ χωρίσαι . δεῖ ἄρα μηδὲ αὐτὴν σῶμα εἶναι . ἀμέγεθες δέ , οἶμαι , καὶ τὸ καλὸν καὶ τὸ δίκαιον : καὶ ἡ τούτων ἄρα νόησις . ὥστε καὶ προσιόντα τῷ ἀμερεῖ αὑτῆς ὑποδέξεται καὶ ἐν αὐτῇ ἐν ἀμερεῖ κείσεται . πῶς δ̓ ἂν καὶ σώματος οὔσης τῆς ψυχῆς ἀρετὰ αὐτῆς , σωφροσύνη καὶ δικαιοσύνη σωζόμενον , καθ̓ ὅσον ἂν αὐτοῦ μεταλαμβάνῃ .
Lemmas: ὅτι δέ οὐδέ νοέω οἷος τε , εἰ σῶμα ὁ ψυχή ὁστισοῦν εἰμί , δείκνυμι ἐκ ὅδε . εἰ γάρ ὁ αἰσθάνομαι εἰμί ὁ σῶμα προσχράομαι ὁ ψυχή ἀντιλαμβάνω ὁ αἰσθητός , οὐ ἄν εἰμί καί ὁ νοέω ὁ διά σῶμα καταλαμβάνω , ἤ αὐτός εἰμί ὁ αἰσθάνομαι . εἰ οὖν ὁ νοέω εἰμί ὁ ἄνευ σῶμα ἀντιλαμβάνω , πολύς πρότερος δέω μή σῶμα αὐτός ὁ νοέω εἰμί . ἐπεί αἰσθητός μέν ὁ αἴσθησις , νοητός δέ ὁ νόησις . εἰ δέ μή βούλομαι , ἀλλά οὖν εἰμί γε καί νοητός τις νόησις καί ἀμεγέθης ἀντίληψις . πῶς οὖν μέγεθος εἰμί ὁ μή μέγεθος νοέω ; καί ὁ μεριστός ὁ μή μεριστός νοέω ; ἤ μέρος τις ἀμερής ἑαυτοῦ . εἰ δέ οὗτος , οὐ σῶμα εἰμί ὁ νοέω : οὐ γάρ δή ὁ ὅλος χρεία πρός ὁ θιγγάνω : ἀρκέω γάρ καί εἷς τις . εἰ μέν οὖν συγχωρέω ὁ πρῶτος νόησις , ὅς ἀληθής εἰμί , εἰμί ὁ πάντῃ σῶμα καθαρός , αὐτός ἕκαστος ἀνάγκη καί ὁ νοέω σῶμα καθαρός εἰμί ἤ γίγνομαι γιγνώσκω . εἰ δέ ὁ ἐν ὕλη εἶδος ὁ νόησις φημί εἰμί , ἀλλά χωρίζω γε ὁ σῶμα γίγνομαι ὁ νόος χωρίζω . οὐ γάρ δή μετά σάρξ ἤ ὅλος ὕλη ὁ χωρισμός κύκλος καί τρίγωνον καί γραμμή καί σημεῖον . δέω ἄρα καί ὁ ψυχή σῶμα ἑαυτοῦ ἐν ὁ τοιοῦτος χωρίζω . δέω ἄρα μηδέ αὐτός σῶμα εἰμί . ἀμεγέθης δέ , οἴομαι , καί ὁ καλός καί ὁ δίκαιος : καί ὁ οὗτος ἄρα νόησις . ὥστε καί προσέρχομαι ὁ ἀμερής ἑαυτοῦ ὑποδέχομαι καί ἐν αὐτός ἐν ἀμερής κεῖμαι . πῶς δέ ἄν καί σῶμα εἰμί ὁ ψυχή ἀρετή αὐτός , σωφροσύνη καί δικαιοσύνη σῴζω , κατά ὅσος ἄν αὐτός μεταλαμβάνω .
plotinus.enneades 4.7.9
ἡ δὲ ἑτέρα φύσις , ἡ παῤ αὑτῆς ἔχουσα τὸ εἶναι , πᾶν τὸ ὄντως ὄν , ὃ οὔτε γίγνεται οὔτε ἀπόλλυται : ἢ τὰ ἄλλα πάντα οἰχήσεται , καὶ οὐκ ἂν ὕστερον γένοιτο τούτου ἀπολωλότος , ὃ παρέχει αὐτοῖς σωτηρίαν , τοῖς τε ἄλλοις καὶ τῷδε τῷ παντὶ διὰ ψυχῆς σωζομένῳ καὶ κεκοσμημένῳ . ἀρχὴ γὰρ κινήσεως ἥδε χορηγοῦσα τοῖς ἄλλοις κίνησιν , αὐτὴ δὲ ἐξ ἑαυτῆς κινουμένη , καὶ ζωὴν τῷ ἐμψύχῳ σώματι διδοῦσα , αὐτὴ δὲ παῤ ἑαυτῆς ἔχουσα , ἣν οὔποτε ἀπόλλυσιν , ἅτε παῤ ἑαυτῆς ἔχουσα . οὐ γὰρ δὴ πάντα ἐπακτῷ ζωῇ χρῆται : ἢ εἰς ἄπειρον εἶσιν : ἀλλὰ δεῖ τινα φύσιν πρώτως ζῶσαν εἶναι , ἣν ἀνώλεθρον καὶ ἀθάνατον εἶναι δεῖ ἐξ ἀνάγκης , ἅτε ἀρχὴν ζωῆς καὶ τοῖς ἄλλοις οὖσαν . ἔνθα δὴ καὶ τὸ θεῖον ἅπαν καὶ τὸ μακάριον ἱδρῦσθαι δεῖ ζῶν παῤ αὑτοῦ καὶ ὂν παῤ αὑτοῦ , πρώτως ὂν καὶ ζῶν πρώτως , μεταβολῆς κατ̓ οὐσίαν ἄμοιρον , οὔτε γινόμενον οὔτε ἀπολλύμενον . πόθεν γὰρ ἂν καὶ γένοιτο , ἢ εἰς τί ἀπόλοιτο ; καὶ εἰ δεῖ ἐπαληθεύειν τὴν τοῦ ὄντος προσηγορίαν , αὐτὸ οὐ ποτὲ μὲν εἶναι , ποτὲ δὲ οὐκ εἶναι δεήσει : ὡς καὶ τὸ λευκόν , αὐτὸ τὸ χρῶμα , οὐ ποτὲ μὲν λευκόν , ποτὲ δὲ οὐ λευκόν . εἰ δὲ καὶ ὂν ἦν τὸ λευκόν , μετὰ τοῦ λευκὸν εἶναι ἦν ἂν ἀεί . ἀλλὰ μόνον ἔχει τὸ λευκόν . ᾧ δ̓ ἂν τὸ ὂν ᾖ παρόν , παῤ αὑτοῦ καὶ πρώτως ὂν ἀεὶ ἔσται . τοῦτο τοίνυν τὸ ὂν πρώτως καὶ ἀεὶ ὂν οὐχὶ νεκρόν , ὥσπερ λίθον ἢ ξύλον , ἀλλὰ ζῶν εἶναι δεῖ , καὶ ζωῇ καθαρᾷ κεχρῆσθαι , ὅσον ἂν αὑτοῦ μένῃ μόνον : ὃ δ̓ ἂν συμμιχθῇ χείρονι , ἐμπόδιον μὲν ἔχειν πρὸς τὰ ἄριστα , οὔτι γε μὴν τὴν αὑτοῦ φύσιν ἀπολωλεκέναι , ἀναλαβεῖν δὲ τὴν ἀρχαίαν κατάστασιν ἐπὶ τὰ αὑτοῦ ἀναδραμόν .
Lemmas: ὁ δέ ἕτερος φύσις , ὁ παρά ἑαυτοῦ ἔχω ὁ εἰμί , πᾶς ὁ ὄντως εἰμί , ὅς οὔτε γίγνομαι οὔτε ἀπόλλυμι : ἤ ὁ ἄλλος πᾶς οἴχομαι , καί οὐ ἄν ὕστερον γίγνομαι οὗτος ἀπόλλυμι , ὅς παρέχω αὐτός σωτηρία , ὁ τε ἄλλος καί ὅδε ὁ πᾶς διά ψυχή σῴζω καί κοσμέω . ἀρχή γάρ κίνησις ὅδε χορηγέω ὁ ἄλλος κίνησις , αὐτός δέ ἐκ ἑαυτοῦ κινέω , καί ζωή ὁ ἔμψυχος σῶμα δίδωμι , αὐτός δέ παρά ἑαυτοῦ ἔχω , ὅς οὔποτε ἀπόλλυμι , ἅτε παρά ἑαυτοῦ ἔχω . οὐ γάρ δή πᾶς ἐπακτός ζωή χράω : ἤ εἰς ἄπειρος ἔρχομαι : ἀλλά δέω τις φύσις πρῶτος ζάω εἰμί , ὅς ἀνώλεθρος καί ἀθάνατος εἰμί δέω ἐκ ἀνάγκη , ἅτε ἀρχή ζωή καί ὁ ἄλλος εἰμί . ἔνθα δή καί ὁ θεῖος ἅπας καί ὁ μακάριος ἱδρύω δέω ζάω παρά ἑαυτοῦ καί εἰμί παρά ἑαυτοῦ , πρῶτος εἰμί καί ζάω πρῶτος , μεταβολή κατά οὐσία ἄμοιρος , οὔτε γίγνομαι οὔτε ἀπόλλυμι . πόθεν γάρ ἄν καί γίγνομαι , ἤ εἰς τίς ἀπόλλυμι ; καί εἰ δέω ἐπαληθεύω ὁ ὁ εἰμί προσηγορία , αὐτός οὐ ποτέ μέν εἰμί , ποτέ δέ οὐ εἰμί δέω : ὡς καί ὁ λευκός , αὐτός ὁ χρῶμα , οὐ ποτέ μέν λευκός , ποτέ δέ οὐ λευκός . εἰ δέ καί εἰμί εἰμί ὁ λευκός , μετά ὁ λευκός εἰμί εἰμί ἄν ἀεί . ἀλλά μόνος ἔχω ὁ λευκός . ὅς δέ ἄν ὁ εἰμί εἰμί πάρειμι , παρά ἑαυτοῦ καί πρῶτος εἰμί ἀεί εἰμί . οὗτος τοίνυν ὁ εἰμί πρῶτος καί ἀεί εἰμί οὐ νεκρός , ὥσπερ λίθος ἤ ξύλον , ἀλλά ζάω εἰμί δέω , καί ζωή καθαρός χράω , ὅσος ἄν ἑαυτοῦ μένω μόνος : ὅς δέ ἄν συμμείγνυμι κακός , ἐμπόδιος μέν ἔχω πρός ὁ ἀγαθός , οὔτι γε μήν ὁ ἑαυτοῦ φύσις ἀπόλλυμι , ἀναλαμβάνω δέ ὁ ἀρχαῖος κατάστασις ἐπί ὁ ἑαυτοῦ ἀνατρέχω .
plotinus.enneades 4.7.11
περὶ τοιούτου χρήματος τίς ἂν ἀμφισβητοίη νοῦν ἔχων , ὡς οὐκ ἀθάνατον ; ᾧ πάρεστι μὲν ἐξ ἑαυτοῦ ζωή , ἣν οὐχ οἷόν τε ἀπολέσθαι : πῶς γὰρ οὐκ ἐπίκτητόν γε οὖσαν οὐδ̓ αὖ οὕτως ἔχουσαν , ὡς τῷ πυρὶ ἡ θερμότης πάρεστι ; λέγω δὲ οὐχ ὡς ἐπακτὸν ἡ θερμότης τῷ πυρί , ἀλλ̓ ὅτι , εἰ καὶ μὴ τῷ πυρί , ἀλλὰ τῇ ὑποκειμένῃ τῷ πυρὶ ὕλῃ . ταύτῃ γὰρ καὶ διαλύεται τὸ πῦρ . ἡ δὲ ψυχὴ οὐχ οὕτω τὴν ζωὴν ἔχει , ὡς ὕλην μὲν οὖσαν ὑποκεῖσθαι , ζωὴν δὲ ἐπ’ αὐτῇ γενομένην τὴν ψυχὴν ἀποδεῖξαι . ἢ γὰρ οὐσία ἐστὶν ἡ ζωή , καὶ ἔστιν οὐσία ἡ τοιαύτη παῤ αὑτῆς ζῶσα , ὅπερ ἐστὶν ὃ ζητοῦμεν , καὶ τοῦτο ἀθάνατον ὁμολογήσουσιν , ἢ ἀναλύσουσιν ὡς σύνθετον καὶ τοῦτο πάλιν , ἕως ἂν εἰς ἀθάνατον ἔλθωσι παῤ αὑτοῦ κινούμενον , ᾧ μὴ θέμις θανάτου μοῖραν δέχεσθαι : ἢ πάθος ἐπακτὸν τῇ ὕλῃ λέγοντες τὴν ζωήν , παῤ ὅτου τοῦτο τὸ πάθος ἐλήλυθεν εἰς τὴν ὕλην , αὐτὸ ἐκεῖνο ἀναγκασθήσονται ὁμολογεῖν ἀθάνατον εἶναι , ἄδεκτον ὂν τοῦ ἐναντίου ᾧ ἐπιφέρει . ἀλλὰ γάρ ἐστι μία φύσις ἐνεργείᾳ ζῶσα .
Lemmas: περί τοιοῦτος χρῆμα τίς ἄν ἀμφισβητέω νόος ἔχω , ὡς οὐ ἀθάνατος ; ὅς πάρειμι μέν ἐκ ἑαυτοῦ ζωή , ὅς οὐ οἷος τε ἀπόλλυμι : πῶς γάρ οὐ ἐπίκτητος γε εἰμί οὐδέ αὖ οὕτως ἔχω , ὡς ὁ πῦρ ὁ θερμότης πάρειμι ; λέγω δέ οὐ ὡς ἐπακτός ὁ θερμότης ὁ πῦρ , ἀλλά ὅτι , εἰ καί μή ὁ πῦρ , ἀλλά ὁ ὑπόκειμαι ὁ πῦρ ὕλη . ταύτῃ γάρ καί διαλύω ὁ πῦρ . ὁ δέ ψυχή οὐ οὕτως ὁ ζωή ἔχω , ὡς ὕλη μέν εἰμί ὑπόκειμαι , ζωή δέ ἐπί αὐτός γίγνομαι ὁ ψυχή ἀποδείκνυμι . ἤ γάρ οὐσία εἰμί ὁ ζωή , καί εἰμί οὐσία ὁ τοιοῦτος παρά ἑαυτοῦ ζάω , ὅς εἰμί ὅς ζητέω , καί οὗτος ἀθάνατος ὁμολογέω , ἤ ἀναλύω ὡς σύνθετος καί οὗτος πάλιν , ἕως ἄν εἰς ἀθάνατος ἔρχομαι παρά ἑαυτοῦ κινέω , ὅς μή θέμις θάνατος μοῖρα δέχομαι : ἤ πάθος ἐπακτός ὁ ὕλη λέγω ὁ ζωή , παρά ὅστις οὗτος ὁ πάθος ἔρχομαι εἰς ὁ ὕλη , αὐτός ἐκεῖνος ἀναγκάζω ὁμολογέω ἀθάνατος εἰμί , ἄδεκτος εἰμί ὁ ἐναντίος ὅς ἐπιφέρω . ἀλλά γάρ εἰμί εἷς φύσις ἐνέργεια ζάω .
plotinus.enneades 4.7.12
ἔτι εἰ πᾶσαν ψυχὴν φήσουσι φθαρτήν , πάλαι ἂν ἔδει πάντα ἀπολωλέναι : εἰ δὲ τὴν μέν , τὴν δ̓ οὕ , οἷον τὴν τοῦ παντὸς ἀθάνατον εἶναι , τὴν δ̓ ἡμετέραν μή , λεκτέον αὐτοῖς τὴν αἰτίαν . ἀρχή τε γὰρ κινήσεως ἑκατέρα , καὶ ζῇ παῤ αὑτῆς ἑκατέρα , καὶ τῶν αὐτῶν τῷ αὐτῷ ἐφάπτεται νοοῦσα τά τε ἐν τῷ οὐρανῷ τά τε οὐρανοῦ ἐπέκεινα καὶ πᾶν ὅ ἐστι κατ̓ οὐσίαν ζητοῦσα καὶ μέχρι τῆς πρώτης ἀρχῆς ἀναβαίνουσα . ἥ τε δὴ παῤ αὑτῆς ἐκ τῶν ἐν αὐτῇ θεαμάτων κατανόησις αὐτοῦ ἑκάστου ἐξ ἀναμνήσεως γιγνομένη πρὸ σώματός τε αὐτῇ δίδωσι τὸ εἶναι καὶ ἀιδίοις ἐπιστήμαις κεχρημένην ἀίδιον καὶ αὐτὴν εἶναι . πᾶν τε τὸ λυόμενον σύνθεσιν εἰς τὸ εἶναι εἰληφὸς ταύτῃ διαλύεσθαι πέφυκεν , ᾗ συνετέθη . ψυχὴ δὲ μία καὶ ἁπλῆ ἐνεργείᾳ οὖσα ἐν τῷ ζῆν φύσις : οὐ τοίνυν ταύτῃ φθαρήσεται . ἀλλ̓ ἄρα μερισθεῖσα κερματιζομένη ἀπόλοιτο ἄν . ἀλλ̓ οὐκ ὄγκος τις οὐδὲ ποσόν , ὡς ἐδείχθη , ἡ ψυχή . ἀλλ̓ ἀλλοιωθεῖσα ἥξει εἰς φθοράν . ἀλλ̓ ἡ ἀλλοίωσις φθείρουσα τὸ εἶδος ἀφαιρεῖ , τὴν δὲ ὕλην ἐᾷ : τοῦτο δὲ συνθέτου πάθος . εἰ οὖν κατὰ μηδὲν τούτων οἷόν τε φθείρεσθαι , ἄφθαρτον εἶναι ἀνάγκη .
Lemmas: ἔτι εἰ πᾶς ψυχή φημί φθαρτός , πάλαι ἄν δέω πᾶς ἀπόλλυμι : εἰ δέ ὁ μέν , ὁ δέ ἕ , οἷος ὁ ὁ πᾶς ἀθάνατος εἰμί , ὁ δέ ἡμέτερος μή , λεκτέος αὐτός ὁ αἰτία . ἀρχή τε γάρ κίνησις ἑκάτερος , καί ζάω παρά ἑαυτοῦ ἑκάτερος , καί ὁ αὐτός ὁ αὐτός ἐφάπτω νοέω ὁ τε ἐν ὁ οὐρανός ὁ τε οὐρανός ἐπέκεινα καί πᾶς ὅς εἰμί κατά οὐσία ζητέω καί μέχρι ὁ πρῶτος ἀρχή ἀναβαίνω . ὁ τε δή παρά ἑαυτοῦ ἐκ ὁ ἐν αὐτός θέαμα κατανόησις αὐτός ἕκαστος ἐκ ἀνάμνησις γίγνομαι πρό σῶμα τε αὐτός δίδωμι ὁ εἰμί καί ἀίδιος ἐπιστήμη χράω ἀίδιος καί αὐτός εἰμί . πᾶς τε ὁ λύω σύνθεσις εἰς ὁ εἰμί λαμβάνω ταύτῃ διαλύω φύω , ὅς συντίθημι . ψυχή δέ εἷς καί ἁπλόος ἐνέργεια εἰμί ἐν ὁ ζάω φύσις : οὐ τοίνυν ταύτῃ φθείρω . ἀλλά ἄρα μερίζω κερματίζω ἀπόλλυμι ἄν . ἀλλά οὐ ὄγκος τις οὐδέ ποσός , ὡς δείκνυμι , ὁ ψυχή . ἀλλά ἀλλοιόω ἥκω εἰς φθορά . ἀλλά ὁ ἀλλοίωσις φθείρω ὁ εἶδος ἀφαιρέω , ὁ δέ ὕλη ἐάω : οὗτος δέ σύνθετος πάθος . εἰ οὖν κατά μηδείς οὗτος οἷος τε φθείρω , ἄφθαρτος εἰμί ἀνάγκη .
plotinus.enneades 4.7.13
πῶς οὖν τοῦ νοητοῦ χωριστοῦ ὄντος ἥδε εἰς σῶμα ἔρχεται ; ὅτι ὅσος μὲν νοῦς μόνος , ἀπαθὴς ἐν τοῖς νοητοῖς ζωὴν μόνον νοερὰν ἔχων ἐκεῖ ἀεὶ μένει — οὐ γὰρ ἔνι ὁρμὴ οὐδ̓ ὄρεξις : ὃ δ̓ ἂν ὄρεξιν προσλάβῃ ἐφεξῆς ἐκείνῳ τῷ νῷ ὄν , τῇ προσθήκῃ τῆς ὀρέξεως οἷον πρόεισιν ἤδη ἐπὶ πλέον καὶ κοσμεῖν ὀρεγόμενον καθ̓ ἃ ἐν νῷ εἶδεν , ὥσπερ κυοῦν ἀπ̓ αὐτῶν καὶ ὠδῖνον γεννῆσαι , ποιεῖν σπεύδει καὶ δημιουργεῖν . καὶ τῇ σπουδῇ ταύτῃ περὶ τὸ αἰσθητὸν τεταμένη , μετὰ μὲν πάσης τῆς τῶν ὅλων ψυχῆς ὑπερέχουσα τοῦ διοικουμένου εἰς τὸ ἔξω καὶ τοῦ παντὸς συνεπιμελουμένη , μέρος δὲ διοικεῖν βουληθεῖσα μονουμένη καὶ ἐν ἐκείνῳ γιγνομένη , ἐν ᾧ ἔστιν , οὐχ ὅλη οὐδὲ πᾶσα τοῦ σώματος γενομένη , ἀλλά τι καὶ ἔξω σώματος ἔχουσα . οὔκουν οὐδὲ ὁ ταύτης νοῦς ἐμπαθής : αὐτὴ δὲ ὁτὲ μὲν ἐν σώματι , ὁτὲ δὲ σώματος ἔξω , ὁρμηθεῖσα μὲν ἀπὸ τῶν πρώτων , εἰς δὲ τὰ τρίτα προελθοῦσα νοῦ ἐνεργείᾳ νοῦ μένοντος ἐν τῷ αὐτῷ καὶ διὰ ψυχῆς πάντα καλῶν πληροῦντος καὶ διακοσμοῦντος , ἀθανάτου δἰ ἀθανάτου , εἴπερ ἀεὶ καὶ αὐτὸς ὢν ἔσται δἰ ἐνεργείας ἀπαύστου .
Lemmas: πῶς οὖν ὁ νοητός χωριστός εἰμί ὅδε εἰς σῶμα ἔρχομαι ; ὅτι ὅσος μέν νόος μόνος , ἀπαθής ἐν ὁ νοητός ζωή μόνος νοερός ἔχω ἐκεῖ ἀεί μένω — οὐ γάρ ἔνειμι ὁρμή οὐδέ ὄρεξις : ὅς δέ ἄν ὄρεξις προσλαμβάνω ἐφεξῆς ἐκεῖνος ὁ νόος εἰμί , ὁ προσθήκη ὁ ὄρεξις οἷος πρόειμι ἤδη ἐπί πολύς καί κοσμέω ὀρέγω κατά ὅς ἐν νόος ὁράω , ὥσπερ κυέω ἀπό αὐτός καί ὠδίνω γεννάω , ποιέω σπεύδω καί δημιουργέω . καί ὁ σπουδή οὗτος περί ὁ αἰσθητός τείνω , μετά μέν πᾶς ὁ ὁ ὅλος ψυχή ὑπερέχω ὁ διοικέω εἰς ὁ ἔξω καί ὁ πᾶς συνεπιμελέομαι , μέρος δέ διοικέω βούλομαι μονόω καί ἐν ἐκεῖνος γίγνομαι , ἐν ὅς εἰμί , οὐ ὅλος οὐδέ πᾶς ὁ σῶμα γίγνομαι , ἀλλά τις καί ἔξω σῶμα ἔχω . οὔκουν οὐδέ ὁ οὗτος νόος ἐμπαθής : αὐτός δέ ὅτε μέν ἐν σῶμα , ὅτε δέ σῶμα ἔξω , ὁρμάω μέν ἀπό ὁ πρῶτος , εἰς δέ ὁ τρίτος προέρχομαι νόος ἐνέργεια νόος μένω ἐν ὁ αὐτός καί διά ψυχή πᾶς καλός πληρόω καί διακοσμέω , ἀθάνατος διά ἀθάνατος , εἴπερ ἀεί καί αὐτός εἰμί εἰμί διά ἐνέργεια ἄπαυστος .
plotinus.enneades 4.7.14
περὶ δὲ τῆς τῶν ἄλλων ζῴων ψυχῆς , ὅσαι μὲν αὐτῶν σφαλεῖσαι καὶ μέχρι θηρείων ἧκον σωμάτων , ἀνάγκη καὶ ταύτας ἀθανάτους εἶναι . εἰ δὲ ἔστιν ἄλλο τι εἶδος ψυχῆς , οὐκ ἄλλοθεν ἢ ἀπὸ τῆς ζώσης φύσεως δεῖ καὶ ταύτην εἶναι καὶ αὐτὴν οὖσαν ζωῆς τοῖς ζῴοις αἰτίαν , καὶ δὴ καὶ τὴν ἐν τοῖς φυτοῖς : ἅπασαι γὰρ ὡρμήθησαν ἀπὸ τῆς αὐτῆς ἀρχῆς ζωὴν ἔχουσαι οἰκείαν ἀσώματοί τε καὶ αὗται καὶ ἀμερεῖς καὶ οὐσίαι . εἰ δὲ τὴν ἀνθρώπου ψυχὴν τριμερῆ οὖσαν τῶ συνθέτῳ λυθήσεσθαι , καὶ ἡμεῖς φήσομεν τὰς μὲν καθαρὰς ἀπαλλαττομένας τὸ προσπλασθὲν ἐν τῇ γενέσει ἀφήσειν , τὰς δὲ τούτῳ συνέσεσθαι ἐπὶ πλεῖστον : ἀφειμένον δὲ τὸ χεῖρον οὐδὲ αὐτὸ ἀπολεῖσθαι , ἕως ἂν ᾖ ὅθεν ἔχει τὴν ἀρχήν . οὐδὲν γὰρ ἐκ τοῦ ὄντος ἀπολεῖται .
Lemmas: περί δέ ὁ ὁ ἄλλος ζῷον ψυχή , ὅσος μέν αὐτός σφάλλω καί μέχρι θήρειος ἥκω σῶμα , ἀνάγκη καί οὗτος ἀθάνατος εἰμί . εἰ δέ εἰμί ἄλλος τις εἶδος ψυχή , οὐ ἄλλοθεν ἤ ἀπό ὁ ζάω φύσις δέω καί οὗτος εἰμί καί αὐτός εἰμί ζωή ὁ ζῷον αἰτία , καί δή καί ὁ ἐν ὁ φυτόν : ἅπας γάρ ὁρμάω ἀπό ὁ αὐτός ἀρχή ζωή ἔχω οἰκεῖος ἀσώματος τε καί οὗτος καί ἀμερής καί οὐσία . εἰ δέ ὁ ἄνθρωπος ψυχή τριμερής εἰμί ὁ σύνθετος λύω , καί ἐγώ φημί ὁ μέν καθαρός ἀπαλλάσσω ὁ προσπλάσσω ἐν ὁ γένεσις ἀφίημι , ὁ δέ οὗτος σύνειμι ἐπί πολύς : ἀφίημι δέ ὁ κακός οὐδέ αὐτός ἀπόλλυμι , ἕως ἄν εἰμί ὅθεν ἔχω ὁ ἀρχή . οὐδείς γάρ ἐκ ὁ εἰμί ἀπόλλυμι .
plotinus.enneades 4.7.15
ἃ μὲν οὖν πρὸς τοὺς ἀποδείξεως δεομένους ἐχρῆν λέγεσθαι , εἴρηται . ἃ δὲ καὶ πρὸς τοὺς δεομένους πίστεως αἰσθήσει κεκραμένης , ἐκ τῆς ἱστορίας τῆς περὶ τὰ τοιαῦτα πολλῆς οὔσης ἐκλεκτέον , ἔκ τε ὧν θεοὶ ἀνεῖλον κελεύοντες μῆνιν ψυχῶν ἠδικημένων ἱλάσκεσθαι τιμάς τε νέμειν τεθνηκόσιν ὡς ἐν αἰσθήσει οὖσι , καθὰ καὶ πάντες ἄνθρωποι ποιοῦσιν εἰς τοὺς ἀπεληλυθότας . πολλαὶ δὲ ψυχαὶ πρότερον ἐν ἀνθρώποις οὖσαι σωμάτων ἔξω γενόμεναι οὐκ ἀπέστησαν τοῦ εὐεργετεῖν ἀνθρώπους : αἳ δὴ καὶ μαντεῖα ἀποδειξάμεναι εἴς τε τὰ ἄλλα χρῶσαι ὠφελοῦσι , καὶ δεικνύουσι δἰ αὐτῶν καὶ περὶ τῶν ἄλλων ψυχῶν , ὅτι μή εἰσιν ἀπολωλυῖαι .
Lemmas: ὅς μέν οὖν πρός ὁ ἀπόδειξις δέω χρή λέγω , λέγω . ὅς δέ καί πρός ὁ δέω πίστις αἴσθησις κεράννυμι , ἐκ ὁ ἱστορία ὁ περί ὁ τοιοῦτος πολύς εἰμί ἐκλεκτέος , ἐκ τε ὅς θεός ἀναιρέω κελεύω μῆνις ψυχή ἀδικέω ἱλάσκομαι τιμή τε νέμω θνῄσκω ὡς ἐν αἴσθησις εἰμί , καθά καί πᾶς ἄνθρωπος ποιέω εἰς ὁ ἀπέρχομαι . πολύς δέ ψυχή πρότερος ἐν ἄνθρωπος εἰμί σῶμα ἔξω γίγνομαι οὐ ἀφίστημι ὁ εὐεργετέω ἄνθρωπος : ὁ δή καί μαντεῖον ἀποδείκνυμι εἰς τε ὁ ἄλλος χράω ὠφελέω , καί δείκνυμι διά αὐτός καί περί ὁ ἄλλος ψυχή , ὅτι μή εἰμί ἀπόλλυμι .
plotinus.enneades 4.8.6
εἴπερ οὖν δεῖ μὴ ἓν μόνον εἶναι — ἐκέκρυπτο γὰρ ἂν πάντα μορφὴν ἐν ἐκείνῳ οὐκ ἔχοντα , οὐδ̓ ἂν ὑπῆρχέ τι τῶν ὄντων στάντος ἐν αὑτῷ ἐκείνου , οὐδ̓ ἂν τὸ πλῆθος ἦν ἂν τῶν ὄντων τούτων τῶν ἀπὸ τοῦ ἑνὸς γεννηθέντων μὴ τῶν μετ̓ αὐτὸ τὴν πρόοδον λαβόντων , ἃ ψυχῶν εἴληχε τάξιν : τὸν αὐτὸν τρόπον οὐδὲ ψυχὰς ἔδει μόνον εἶναι μὴ τῶν δἰ αὐτὰς γενομένων φανέντων , εἴπερ ἑκάστῃ φύσει τοῦτο ἔνεστι τὸ μετ̓ αὐτὴν ποιεῖν καὶ ἐξελίττεσθαι οἷον σπέρματος ἔκ τινος ἀμεροῦς ἀρχῆς εἰς τέλος τὸ αἰσθητὸν ἰούσῃ , μένοντος μὲν ἀεὶ τοῦ . προτέρου ἐν τῇ οἰκείᾳ ἕδρᾳ , τοῦ δὲ μετ̓ αὐτὸ οἷον γεννωμένου ἐκ δυνάμεως ἀφάτου , ὅση ἦν ἐν ἐκείνῳ , ἣν οὐκ ἔδει στῆσαι οἷον περιγράψαντα φθόνῳ , χωρεῖν δὲ ἀεί , ἕως εἰς ἔσχατον μέχρι τοῦ δυνατοῦ τὰ πάντα ἥκῃ αἰτίᾳ δυνάμεως ἀπλέτου ἐπὶ πάντα παῤ αὑτῆς πεμπούσης καὶ οὐδὲν περιιδεῖν ἄμοιρον αὑτῆς δυναμένης . οὐ γὰρ δὴ ἦν ὃ ἐκώλυεν ὁτιοῦν ἔμμοιρον εἶναι φύσεως ἀγαθοῦ , καθ̓ ὅσον ἕκαστον οἷόν τε ἦν μεταλαμβάνειν . εἴτ̓ οὖν ἦν ἀεὶ ἡ τῆς ὕλης φύσις , οὐχ οἷόν τε ἦν αὐτὴν μὴ μετασχεῖν οὖσαν τοῦ πᾶσι τὸ ἀγαθὸν καθ̓ ὅσον δύναται ἕκαστον χορηγοῦντος : εἴτ̓ ἐπηκολούθησεν ἐξ ἀνάγκης ἡ γένεσις αὐτῆς τοῖς πρὸ αὐτῆς αἰτίοις , οὐδ̓ ὣς ἔδει χωρὶς εἶναι , ἀδυναμίᾳ πρὶν εἰς αὐτὴν ἐλθεῖν στάντος τοῦ καὶ τὸ εἶναι οἷον ἐν χάριτι δόντος . δεῖξις οὖν τῶν ἀρίστων ἐν νοητοῖς τὸ ἐν αἰσθητῷ κάλλιστον , τῆς τε δυνάμεως τῆς τε ἀγαθότητος αὐτῶν , καὶ συνέχεται πάντα εἰς ἀεὶ τά τε νοητῶς τά τε αἰσθητῶς ὄντα , τὰ μὲν παῤ αὑτῶν ὄντα , τὰ δὲ μετοχῇ τούτων τὸ εἶναι εἰς ἀεὶ λαβόντα μιμούμενα τὴν νοητὴν καθ̓ ὅσον δύναται φύσιν .
Lemmas: εἴπερ οὖν δέω μή εἷς μόνος εἰμί — κρύπτω γάρ ἄν πᾶς μορφή ἐν ἐκεῖνος οὐ ἔχω , οὐδέ ἄν ὑπάρχω τις ὁ εἰμί ἵστημι ἐν ἑαυτοῦ ἐκεῖνος , οὐδέ ἄν ὁ πλῆθος εἰμί ἄν ὁ εἰμί οὗτος ὁ ἀπό ὁ εἷς γεννάω μή ὁ μετά αὐτός ὁ πρόοδος λαμβάνω , ὅς ψυχή λαγχάνω τάξις : ὁ αὐτός τρόπος οὐδέ ψυχή δέω μόνος εἰμί μή ὁ διά αὐτός γίγνομαι φαίνω , εἴπερ ἕκαστος φύσις οὗτος ἔνειμι ὁ μετά αὐτός ποιέω καί ἐξελίσσω οἷος σπέρμα ἐκ τις ἀμερής ἀρχή εἰς τέλος ὁ αἰσθητός ἔρχομαι , μένω μέν ἀεί ὁ . πρότερος ἐν ὁ οἰκεῖος ἕδρα , ὁ δέ μετά αὐτός οἷος γεννάω ἐκ δύναμις ἄφατος , ὅσος εἰμί ἐν ἐκεῖνος , ὅς οὐ δέω ἵστημι οἷος περιγράφω φθόνος , χωρέω δέ ἀεί , ἕως εἰς ἔσχατος μέχρι ὁ δυνατός ὁ πᾶς ἥκω αἰτία δύναμις ἄπλετος ἐπί πᾶς παρά ἑαυτοῦ πέμπω καί οὐδείς περιοράω ἄμοιρος ἑαυτοῦ δύναμαι . οὐ γάρ δή εἰμί ὅς κωλύω ὁστισοῦν ἔμμοιρος εἰμί φύσις ἀγαθός , κατά ὅσος ἕκαστος οἷος τε εἰμί μεταλαμβάνω . εἶτα οὖν εἰμί ἀεί ὁ ὁ ὕλη φύσις , οὐ οἷος τε εἰμί αὐτός μή μετέχω εἰμί ὁ πᾶς ὁ ἀγαθός κατά ὅσος δύναμαι ἕκαστος χορηγέω : εἶτα ἐπακολουθέω ἐκ ἀνάγκη ὁ γένεσις αὐτός ὁ πρό αὐτός αἴτιος , οὐδέ ὡς δέω χωρίς εἰμί , ἀδυναμία πρίν εἰς αὐτός ἔρχομαι ἵστημι ὁ καί ὁ εἰμί οἷος ἐν χάρις δίδωμι . δεῖξις οὖν ὁ ἀγαθός ἐν νοητός ὁ ἐν αἰσθητός καλός , ὁ τε δύναμις ὁ τε ἀγαθότης αὐτός , καί συνέχω πᾶς εἰς ἀεί ὁ τε νοητός ὁ τε αἰσθητός εἰμί , ὁ μέν παρά ἑαυτοῦ εἰμί , ὁ δέ μετοχή οὗτος ὁ εἰμί εἰς ἀεί λαμβάνω μιμέομαι ὁ νοητός κατά ὅσος δύναμαι φύσις .
plotinus.enneades 4.8.8
καὶ εἰ χρὴ παρὰ δόξαν τῶν ἄλλων τολμῆσαι τὸ φαινόμενον λέγειν σαφέστερον , οὐ πᾶσα οὐδ̓ ἡ ἡμετέρα ψυχὴ ἔδυ , ἀλλ̓ ἔστι τι αὐτῆς ἐν τῷ νοητῷ ἀεί , τὸ δὲ ἐν τῷ αἰσθητῷ εἰ κρατοῖ , μᾶλλον δὲ εἰ κρατοῖτο καὶ θορυβοῖτο , οὐκ ἐᾷ αἴσθησιν ἡμῖν εἶναι ὧν θεᾶται τὸ τῆς ψυχῆς ἄνω : τότε γὰρ ἔρχεται εἰς ἡμᾶς τὸ νοηθέν , ὅταν εἰς αἴσθησιν ἥκῃ καταβαῖνον : οὐ γὰρ πᾶν , ὃ γίνεται περὶ ὁτιοῦν μέρος ψυχῆς , γινώσκομεν , πρὶν ἂν εἰς ὅλην τὴν ψυχὴν ἥκῃ : οἷον καὶ ἐπιθυμία ἐν τῷ ἐπιθυμητικῷ μένουσα γινώσκεται ἡμῖν , ἀλλ̓ ὅταν τῇ αἰσθητικῇ τῇ ἔνδον δυνάμει ἢ καὶ διανοητικῇ ἀντιλαβώμεθα ἢ ἄμφω . πᾶσα γὰρ ψυχὴ ἔχει τι καὶ τοῦ κάτω πρὸς τὸ σῶμα καὶ τοῦ ἄνω πρὸς νοῦν . καὶ ἡ μὲν ὅλη καὶ ὅλου τῷ αὐτῆς μέρει τῷ πρὸς τὸ σῶμα τὸ ὅλον κοσμεῖ ὑπερέχουσα ἀπόνως , ὅτι μηδὲ ἐκ λογισμοῦ , ὡς ἡμεῖς , ἀλλὰ νῷ , ὡς ἡ τέχνη οὐ βουλεύεται , τοῦ κάτω αὐτῆς κοσμοῦντος τὸ ὅλον . αἱ δ̓ ἐν μέρει γινόμεναι καὶ μέρους ἔχουσι μὲν καὶ αὗται τὸ ὑπερέχον , ἄσχολοι δὲ τῇ αἰσθήσει καὶ ἀντιλήψει πολλῶν ἀντιλαμβανόμεναι τῶν παρὰ φύσιν καὶ λυπούντων καὶ ταραττόντων , ἅτε οὗ ἐπιμελοῦνται μέρους καὶ ἐλλιποῦς καὶ πολλὰ ἔχοντος τὰ ἀλλότρια κύκλῳ , πολλὰ δὲ ὧν ἐφίεται : καὶ ἥδεται δὲ καὶ ἡδονὴ ἠπάτησε . τὸ δέ ἐστι καὶ ἀνήδονον τὰς προσκαίρους ἡδονάς . ἡ δὲ διαγωγὴ ὁμοία .
Lemmas: καί εἰ χρή παρά δόξα ὁ ἄλλος τολμάω ὁ φαίνω λέγω σαφής , οὐ πᾶς οὐδέ ὁ ἡμέτερος ψυχή δύω , ἀλλά εἰμί τις αὐτός ἐν ὁ νοητός ἀεί , ὁ δέ ἐν ὁ αἰσθητός εἰ κρατέω , μάλα δέ εἰ κρατέω καί θορυβέω , οὐ ἐάω αἴσθησις ἐγώ εἰμί ὅς θεάομαι ὁ ὁ ψυχή ἄνω : τότε γάρ ἔρχομαι εἰς ἐγώ ὁ νοέω , ὅταν εἰς αἴσθησις ἥκω καταβαίνω : οὐ γάρ πᾶς , ὅς γίγνομαι περί ὁστισοῦν μέρος ψυχή , γιγνώσκω , πρίν ἄν εἰς ὅλος ὁ ψυχή ἥκω : οἷος καί ἐπιθυμία ἐν ὁ ἐπιθυμητικός μένω γιγνώσκω ἐγώ , ἀλλά ὅταν ὁ αἰσθητικός ὁ ἔνδον δύναμις ἤ καί διανοητικός ἀντιλαμβάνω ἤ ἄμφω . πᾶς γάρ ψυχή ἔχω τις καί ὁ κάτω πρός ὁ σῶμα καί ὁ ἄνω πρός νόος . καί ὁ μέν ὅλος καί ὅλος ὁ αὐτός μέρος ὁ πρός ὁ σῶμα ὁ ὅλος κοσμέω ὑπερέχω ἄπονος , ὅτι μηδέ ἐκ λογισμός , ὡς ἐγώ , ἀλλά νόος , ὡς ὁ τέχνη οὐ βουλεύω , ὁ κάτω αὐτός κοσμέω ὁ ὅλος . ὁ δέ ἐν μέρος γίγνομαι καί μέρος ἔχω μέν καί οὗτος ὁ ὑπερέχω , ἄσχολος δέ ὁ αἴσθησις καί ἀντίληψις πολύς ἀντιλαμβάνω ὁ παρά φύσις καί λυπέω καί ταράσσω , ἅτε ὅς ἐπιμελέομαι μέρος καί ἐλλιπής καί πολύς ἔχω ὁ ἀλλότριος κύκλος , πολύς δέ ὅς ἐφίημι : καί ἥδομαι δέ καί ἡδονή ἀπατάω . ὁ δέ εἰμί καί ἀνήδονος ὁ πρόσκαιρος ἡδονή . ὁ δέ διαγωγή ὅμοιος .
plotinus.enneades 4.9.1
Ἆῤ ὥσπερ ψυχὴν ἑκάστου μίαν φαμὲν εἶναι , ὅτι πανταχοῦ τοῦ σώματος ὅλη πάρεστι , καὶ ἔστιν ὄντως τὸν τρόπον τοῦτον μία , οὐκ ἄλλο μέν τι αὐτῆς ὡδί , ἄλλο δὲ ὡδὶ τοῦ σώματος ἔχουσα , ἔν τε τοῖς αἰσθητικοῖς οὕτως ἡ αἰσθητική , καὶ ἐν τοῖς φυτικοῖς δὲ ὅλη πανταχοῦ ἐν ἑκάστῳ μέρει , οὕτως καὶ ἡ ἐμὴ καὶ ἡ σὴ μία καὶ πᾶσαι μία ; καὶ ἐπὶ τοῦ παντὸς ἡ ἐν πᾶσι μία οὐχ ὡς ὄγκῳ μεμερισμένη , ἀλλὰ πανταχοῦ ταὐτόν ; διὰ τί γὰρ ἡ ἐν ἐμοὶ μία , ἡ δ̓ ἐν τῷ παντὶ οὐ μία ; οὐ γὰρ ὄγκος οὐδὲ ἐκεῖ οὐδὲ σῶμα . εἰ μὲν οὖν ἐκ τῆς τοῦ παντὸς καὶ ἡ ἐμὴ καὶ ἡ σή , μία δὲ ἐκείνη , καὶ ταύτας δεῖ εἶναι μίαν . εἰ δὲ καὶ ἡ τοῦ παντὸς καὶ ἡ ἐμὴ ἐκ ψυχῆς μιᾶς , πάλιν αὖ πᾶσαι μία . αὕτη τοίνυν τίς ἡ μία ; ἀλλὰ πρότερον λεκτέον , εἰ ὀρθῶς λέγεται τὸ μίαν τὰς πάσας , ὥσπερ ἡ ἑνὸς ἑκάστου : ἄτοπον γάρ , εἰ μία ἡ ἐμὴ καὶ ἡ ὁτουοῦν ἄλλου . ἐχρῆν γὰρ ἐμοῦ αἰσθανομένου καὶ ἄλλον αἰσθάνεσθαι , καὶ ἀγαθοῦ ὄντος ἀγαθὸν ἐκεῖνον εἶναι , καὶ ἐπιθυμοῦντος ἐπιθυμεῖν , καὶ ὅλως ὁμοπαθεῖν ἡμᾶς τε πρὸς ἀλλήλους καὶ πρὸς τὸ πᾶν , ὥστε ἐμοῦ παθόντος συναισθάνεσθαι τὸ πᾶν . πῶς δὲ καὶ μιᾶς οὔσης ἡ μὲν λογική , ἡ δὲ ἄλογος , καὶ ἡ μὲν ἐν ζῴοις , ἡ δὲ ἐν φυτοῖς ἄλλη ; πάλιν δὲ εἰ μὴ θησόμεθα ἐκείνως , τό τε πᾶν ἓν οὐκ ἔσται , μία τε ἀρχὴ ψυχῶν οὐχ εὑρεθήσεται .
Lemmas: ἄρ ὥσπερ ψυχή ἕκαστος εἷς φημί εἰμί , ὅτι πανταχοῦ ὁ σῶμα ὅλος πάρειμι , καί εἰμί ὄντως ὁ τρόπος οὗτος εἷς , οὐ ἄλλος μέν τις αὐτός ὡδί , ἄλλος δέ ὡδί ὁ σῶμα ἔχω , ἐν τε ὁ αἰσθητικός οὕτως ὁ αἰσθητικός , καί ἐν ὁ φυτικός δέ ὅλος πανταχοῦ ἐν ἕκαστος μέρος , οὕτως καί ὁ ἐμός καί ὁ σός εἷς καί πᾶς εἷς ; καί ἐπί ὁ πᾶς ὁ ἐν πᾶς εἷς οὐ ὡς ὄγκος μερίζω , ἀλλά πανταχοῦ αὐτός ; διά τίς γάρ ὁ ἐν ἐγώ εἷς , ὁ δέ ἐν ὁ πᾶς οὐ εἷς ; οὐ γάρ ὄγκος οὐδέ ἐκεῖ οὐδέ σῶμα . εἰ μέν οὖν ἐκ ὁ ὁ πᾶς καί ὁ ἐμός καί ὁ σός , εἷς δέ ἐκεῖνος , καί οὗτος δέω εἰμί εἷς . εἰ δέ καί ὁ ὁ πᾶς καί ὁ ἐμός ἐκ ψυχή εἷς , πάλιν αὖ πᾶς εἷς . οὗτος τοίνυν τίς ὁ εἷς ; ἀλλά πρότερος λεκτέος , εἰ ὀρθός λέγω ὁ εἷς ὁ πᾶς , ὥσπερ ὁ εἷς ἕκαστος : ἄτοπος γάρ , εἰ εἷς ὁ ἐμός καί ὁ ὅστις ἄλλος . χρή γάρ ἐγώ αἰσθάνομαι καί ἄλλος αἰσθάνομαι , καί ἀγαθός εἰμί ἀγαθός ἐκεῖνος εἰμί , καί ἐπιθυμέω ἐπιθυμέω , καί ὅλος ὁμοπαθέω ἐγώ τε πρός ἀλλήλων καί πρός ὁ πᾶς , ὥστε ἐγώ πάσχω συναισθάνομαι ὁ πᾶς . πῶς δέ καί εἷς εἰμί ὁ μέν λογικός , ὁ δέ ἄλογος , καί ὁ μέν ἐν ζῷον , ὁ δέ ἐν φυτόν ἄλλος ; πάλιν δέ εἰ μή τίθημι ἐκεῖνος , ὁ τε πᾶς εἷς οὐ εἰμί , εἷς τε ἀρχή ψυχή οὐ εὑρίσκω .
plotinus.enneades 4.9.3
καὶ μὴν ἐκ τοῦ ἐναντίου φησὶν ὁ λόγος συμπαθεῖν ἀλλήλοις ἡμᾶς καὶ συναλγοῦντας ἐκ τοῦ ὁρᾶν καὶ διαχεομένους καὶ εἰς τὸ φιλεῖν ἑλκομένους κατὰ φύσιν : μήποτε γὰρ τὸ φιλεῖν διὰ τοῦτο . εἰ δὲ καὶ ἐπῳδαὶ καὶ ὅλως μαγεῖαι συνάγουσι καὶ συμπαθεῖς πόρρωθεν ποιοῦσι , πάντως τοι διὰ ψυχῆς μιᾶς . καὶ λόγος δὲ ἠρέμα λεχθεὶς διέθηκε τὸ πόρρω , καὶ κατακούειν πεποίηκε τὸ διεστὼς ἀμήχανον ὅσον τόπον : ἐξ ὧν ἔστι τὴν ἑνότητα μαθεῖν ἁπάντων τῆς ψυχῆς μιᾶς οὔσης . πῶς οὖν , εἰ ψυχὴ μία , ἡ μὲν λογική , ἡ δὲ ἄλογος , καί τις καὶ φυτική ; ἢ ὅτι τὸ μὲν ἀμέριστον αὐτῆς κατὰ τὸ λογικὸν τακτέον οὐ μεριζόμενον ἐν τοῖς σώμασι , τὸ δὲ μεριζόμενον περὶ σώματα ἓν μὲν ὂν καὶ αὐτό , περὶ δὲ τὰ σώματα μεριζόμενον παρεχόμενον τὴν αἴσθησιν πανταχοῦ , ἄλλην δύναμιν αὐτῆς θετέον , τό τε πλαστικὸν αὐτῆς καὶ ποιητικὸν σωμάτων δύναμιν ἄλλην . οὐχ ὅτι δὲ πλείους αἱ δυνάμεις , οὐ μία . καὶ γὰρ ἐν τῷ σπέρματι πλείους αἱ δυνάμεις καὶ ἓν καὶ ἐξ ἑνὸς τούτου πολλὰ ἕν . διὰ τί οὖν οὐ πανταχοῦ πᾶσαι ; καὶ γὰρ ἐπὶ τῆς μιᾶς ψυχῆς πανταχοῦ λεγομένης εἶναι ἡ αἴσθησις οὐκ ἐν πᾶσι τοῖς μέρεσιν ὁμοία , ὅ τε λόγος οὐκ ἐν ὅλῳ , τό τε φυτικὸν καὶ ἐν οἷς μὴ αἴσθησις : καὶ ὅμως εἰς ἓν ἀνατρέχει ἀποστάντος τοῦ σώματος . τὸ δὲ θρεπτικὸν εἰ ἐκ τοῦ ὅλου ἔχει , καὶ ἐκείνης . διὰ τί οὖν οὐ καὶ παρὰ τῆς ἡμετέρας ψυχῆς τὸ θρεπτικόν ; ὅτι τὸ τρεφόμενον μέρος τοῦ ὅλου , ὃ καὶ παθητικῶς αἰσθητικόν : ἡ δὲ αἴσθησις ἡ κρίνουσα μετὰ νοῦ ἕκαστον , ᾗ οὐδὲν ἔδει πλάττειν τὸ ὑπὸ τοῦ ὅλου τὴν πλάσιν ἔχον . ἐπεὶ κἂν ἐποίησεν αὐτή , εἰ μὴ ἐν τῷ ὅλῳ τούτῳ ἔδει αὐτὴν εἶναι .
Lemmas: καί μήν ἐκ ὁ ἐναντίος φημί ὁ λόγος συμπαθέω ἀλλήλων ἐγώ καί συναλγέω ἐκ ὁ ὁράω καί διηχέω καί εἰς ὁ φιλέω ἕλκω κατά φύσις : μήποτε γάρ ὁ φιλέω διά οὗτος . εἰ δέ καί ἐπῳδή καί ὅλος μαγεία συνάγω καί συμπαθής πρόσωθεν ποιέω , πάντως τοι διά ψυχή εἷς . καί λόγος δέ ἠρέμα λέγω διατίθημι ὁ πρόσω , καί κατακούω ποιέω ὁ διίστημι ἀμήχανος ὅσος τόπος : ἐκ ὅς εἰμί ὁ ἑνότης μανθάνω ἅπας ὁ ψυχή εἷς εἰμί . πῶς οὖν , εἰ ψυχή εἷς , ὁ μέν λογικός , ὁ δέ ἄλογος , καί τις καί φυτικός ; ἤ ὅτι ὁ μέν ἀμέριστος αὐτός κατά ὁ λογικός τάττω οὐ μερίζω ἐν ὁ σῶμα , ὁ δέ μερίζω περί σῶμα εἷς μέν εἰμί καί αὐτός , περί δέ ὁ σῶμα μερίζω παρέχω ὁ αἴσθησις πανταχοῦ , ἄλλος δύναμις αὐτός τίθημι , ὁ τε πλαστικός αὐτός καί ποιητικός σῶμα δύναμις ἄλλος . οὐ ὅτι δέ πολύς ὁ δύναμις , οὐ εἷς . καί γάρ ἐν ὁ σπέρμα πολύς ὁ δύναμις καί εἷς καί ἐκ εἷς οὗτος πολύς εἷς . διά τίς οὖν οὐ πανταχοῦ πᾶς ; καί γάρ ἐπί ὁ εἷς ψυχή πανταχοῦ λέγω εἰμί ὁ αἴσθησις οὐ ἐν πᾶς ὁ μέρος ὅμοιος , ὁ τε λόγος οὐ ἐν ὅλος , ὁ τε φυτικός καί ἐν ὅς μή αἴσθησις : καί ὅμως εἰς εἷς ἀνατρέχω ἀφίστημι ὁ σῶμα . ὁ δέ θρεπτικός εἰ ἐκ ὁ ὅλος ἔχω , καί ἐκεῖνος . διά τίς οὖν οὐ καί παρά ὁ ἡμέτερος ψυχή ὁ θρεπτικός ; ὅτι ὁ τρέφω μέρος ὁ ὅλος , ὅς καί παθητικός αἰσθητικός : ὁ δέ αἴσθησις ὁ κρίνω μετά νόος ἕκαστος , ᾗ οὐδείς δέω πλάσσω ὁ ὑπό ὁ ὅλος ὁ πλάσις ἔχω . ἐπεί ἄν ποιέω αὐτός , εἰ μή ἐν ὁ ὅλος οὗτος δέω αὐτός εἰμί .
plotinus.enneades 4.9.4
ταῦτα μὲν οὖν εἴρηται ὡς μὴ θαυμάζειν τὴν εἰς ἓν ἀναγωγήν . ἀλλὰ γὰρ ζητεῖ ὁ λόγος , πῶς μία ; ἆρα γὰρ ὡς ἀπὸ μιᾶς μία αἱ πᾶσαι ; καὶ εἰ ἀπὸ μιᾶς , μεριζομένης ταύτης ἢ μενούσης μὲν ὅλης , ποιούσης δὲ παῤ αὑτῆς οὐδὲν ἧττον πολλάς ; καὶ πῶς ἂν μένουσα οὐσία πολλὰς ποιοῖ ἐξ αὑτῆς ; λέγωμεν οὖν συλλήπτορα ἡμῖν γενέσθαι θεὸν παρακαλέσαντες , ὡς δεῖ μὲν εἶναι μίαν πρότερον , εἴπερ πολλαί , καὶ ἐκ ταύτης τὰς πολλὰς εἶναι . εἰ μὲν οὖν σῶμα εἴη , ἀνάγκη μεριζομένου τούτου τὰς πολλὰς γίγνεσθαι , ἄλλην πάντη οὐσίαν , τὴν δὲ ἄλλην γιγνομένην , καὶ ὁμοιομεροῦς οὔσης ὁμοειδεῖς πάσας γενέσθαι εἶδος ἓν ταὐτὸν φερούσας ὅλον , τοῖς δὲ ὄγκοις ἑτέρας , καὶ εἰ μὲν κατὰ τοὺς ὄγκους εἶχον τοὺς ὑποκειμένους τὸ ψυχαὶ εἶναι , ἄλλας ἀλλήλων εἶναι , εἰ δὲ κατὰ τὸ εἶδος , μίαν τῷ εἴδει ψυχὰς εἶναι . τοῦτο δέ ἐστι τὸ μίαν καὶ τὴν αὐτὴν ἐν πολλοῖς σώμασι ψυχὴν ὑπάρχειν καὶ πρὸ ταύτης τῆς μιᾶς τῆς ἐν πολλοῖς ἄλλην αὖ εἶναι μὴ ἐν πολλοῖς , ἀφ̓ ἧς ἡ ἐν πολλοῖς μία , ὥσπερ εἴδωλον οὖσα πολλαχοῦ φερόμενον τῆς ἐν ἑνὶ μιᾶς , οἷον εἰ ἐκ δακτύλου ἑνὸς πολλοὶ κηροὶ τὸν αὐτὸν τύπον ἀπομαξάμενοι φέροιεν . ἐκείνως μὲν οὖν ἀνηλίσκετο ἂν εἰς πολλὰ σημεῖα , ὡς δὲ τὸ δεύτερον ἀσώματον μὲν ἡ ψυχὴ ἐγίνετο . καὶ πάθημα μὲν ὂν θαυμαστὸν οὐδὲν εἶχε μίαν ποιότητα γενομένην ἐξ ἑνός τινος ἐν πολλοῖς εἶναι : καὶ εἰ κατὰ τὸ συναμφότερον δὲ ἡ ψυχή , θαυμαστὸν οὐδέν . νῦν δὲ ἀσώματόν τε αὐτὴν τιθέμεθα καὶ οὐσίαν .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν λέγω ὡς μή θαυμάζω ὁ εἰς εἷς ἀναγωγή . ἀλλά γάρ ζητέω ὁ λόγος , πῶς εἷς ; ἆρα γάρ ὡς ἀπό εἷς εἷς ὁ πᾶς ; καί εἰ ἀπό εἷς , μερίζω οὗτος ἤ μένω μέν ὅλος , ποιέω δέ παρά ἑαυτοῦ οὐδείς ἥσσων πολύς ; καί πῶς ἄν μένω οὐσία πολύς ποιέω ἐκ ἑαυτοῦ ; λέγω οὖν συλλήπτωρ ἐγώ γίγνομαι θεός παρακαλέω , ὡς δέω μέν εἰμί εἷς πρότερος , εἴπερ πολύς , καί ἐκ οὗτος ὁ πολύς εἰμί . εἰ μέν οὖν σῶμα εἰμί , ἀνάγκη μερίζω οὗτος ὁ πολύς γίγνομαι , ἄλλος πάντῃ οὐσία , ὁ δέ ἄλλος γίγνομαι , καί ὁμοιομερής εἰμί ὁμοειδής πᾶς γίγνομαι εἶδος εἷς αὐτός φέρω ὅλος , ὁ δέ ὄγκος ἕτερος , καί εἰ μέν κατά ὁ ὄγκος ἔχω ὁ ὑπόκειμαι ὁ ψυχή εἰμί , ἄλλος ἀλλήλων εἰμί , εἰ δέ κατά ὁ εἶδος , εἷς ὁ εἶδος ψυχή εἰμί . οὗτος δέ εἰμί ὁ εἷς καί ὁ αὐτός ἐν πολύς σῶμα ψυχή ὑπάρχω καί πρό οὗτος ὁ εἷς ὁ ἐν πολύς ἄλλος αὖ εἰμί μή ἐν πολύς , ἀπό ὅς ὁ ἐν πολύς εἷς , ὥσπερ εἴδωλον εἰμί πολλαχοῦ φέρω ὁ ἐν εἷς εἷς , οἷος εἰ ἐκ δάκτυλος εἷς πολύς κηρός ὁ αὐτός τύπος ἀπομάσσω φέρω . ἐκεῖνος μέν οὖν ἀναλίσκω ἄν εἰς πολύς σημεῖον , ὡς δέ ὁ δεύτερος ἀσώματος μέν ὁ ψυχή γίγνομαι . καί πάθημα μέν εἰμί θαυμαστός οὐδείς ἔχω εἷς ποιότης γίγνομαι ἐκ εἷς τις ἐν πολύς εἰμί : καί εἰ κατά ὁ συναμφότεροι δέ ὁ ψυχή , θαυμαστός οὐδείς . νῦν δέ ἀσώματος τε αὐτός τίθημι καί οὐσία .
plotinus.enneades 4.9.5
πῶς οὖν οὐσία μία ἐν πολλαῖς ; ἢ γὰρ ἡ μία ἐν πᾶσιν ὅλη , ἢ ἀπὸ ὅλης καὶ μιᾶς αἱ πολλαὶ ἐκείνης μενούσης . ἐκείνη μὲν οὖν μία , αἱ δὲ πολλαὶ εἰς ταύτην ὡς μίαν δοῦσαν ἑαυτὴν εἰς πλῆθος καὶ οὐ δοῦσαν : ἱκανὴ γὰρ πᾶσι παρασχεῖν ἑαυτὴν καὶ μένειν μία : δύεται γὰρ εἰς πάντα ἅμα καὶ ἑκάστου οὐκ ἀποτέτμηται πάντη . τὸ αὐτὸ οὖν ἐν πολλοῖς . μὴ δή τις ἀπιστείτω : καὶ γὰρ ἡ ἐπιστήμη ὅλη καὶ τὰ μέρη αὐτῆς ὡς μένειν τὴν ὅλην καὶ ἀπ̓ αὐτῆς τὰ μέρη : καὶ τὸ σπέρμα ὅλον καὶ ἀπ̓ αὐτοῦ τὰ μέρη , ἐν οἷς πέφυκε μερίζεσθαι , καὶ ἕκαστον ὅλον καὶ μένει ὅλον οὐκ ἠλαττωμένον τὸ ὅλον : ἡ δ̓ ὕλη ἐμέρισε : καὶ πάντα ἕν . ἀλλ̓ ἐν τῇ ἐπιστήμῃ , εἴποι τις ἄν , τὸ μέρος οὐχ ὅλον . ἢ κἀκεῖ ἐνεργείᾳ μὲν μέρος τὸ προχειρισθὲν οὗ χρεία καὶ τοῦτο προτέτακται , ἕπεται μέντοι καὶ τὰ ἄλλα δυνάμει λανθάνοντα καὶ ἔστι πάντα ἐν τῷ μέρει : καὶ ἴσως ταύτῃ ἡ ὅλη λέγεται , τὸ δὲ μέρος . ἐκεῖ μὲν οἷον ἐνεργείᾳ ἅμα πάντα . ἕτοιμον οὖν ἕκαστον , ὃ προχειρίσασθαι θέλεις . ἐν δὲ τῷ μέρει τὸ ἕτοιμον . ἐνδυναμοῦται δὲ οἷον πλησιάσαν τῷ ὅλῳ . ἔρημον δὲ τῶν ἄλλων θεωρημάτων οὐ δεῖ νομίζειν . εἰ δὲ μή , ἔσται οὐκέτι τεχνικὸν οὐδὲ ἐπιστημονικόν , ἀλλ̓ ὥσπερ ἂν καὶ εἰ παῖς λέγοι . εἰ οὖν ἐπιστημονικόν , ἔχει δυνάμει καὶ τὰ πάντα . ἐπιστήσας γοῦν ὁ ἐπιστήμων ἐπάγει τὰ ἄλλα οἷον ἀκολουθίᾳ : καὶ ὁ γεωμέτρης δὲ ἐν τῇ ἀναλύσει δηλοῖ , ὡς τὸ ἓν ἔχει τὰ πρὸ αὐτοῦ πάντα , δἰ ὧν ἡ ἀνάλυσις , καὶ τὰ ἐφεξῆς δέ , ἃ ἐξ αὐτοῦ γεννᾶται . ἀλλὰ ταῦτα διὰ τὴν ἡμετέραν ἀσθένειαν ἀπιστεῖται , καὶ διὰ τὸ σῶμα ἐπισκοτεῖται : ἐκεῖ δὲ φανὰ πάντα καὶ ἕκαστον .
Lemmas: πῶς οὖν οὐσία εἷς ἐν πολύς ; ἤ γάρ ὁ εἷς ἐν πᾶς ὅλος , ἤ ἀπό ὅλος καί εἷς ὁ πολύς ἐκεῖνος μένω . ἐκεῖνος μέν οὖν εἷς , ὁ δέ πολύς εἰς οὗτος ὡς εἷς δέω ἑαυτοῦ εἰς πλῆθος καί οὐ δέω : ἱκανός γάρ πᾶς παρέχω ἑαυτοῦ καί μένω εἷς : δύω γάρ εἰς πᾶς ἅμα καί ἕκαστος οὐ ἀποτέμνω πάντῃ . ὁ αὐτός οὖν ἐν πολύς . μή δή τις ἀπιστέω : καί γάρ ὁ ἐπιστήμη ὅλος καί ὁ μέρος αὐτός ὡς μένω ὁ ὅλος καί ἀπό αὐτός ὁ μέρος : καί ὁ σπέρμα ὅλος καί ἀπό αὐτός ὁ μέρος , ἐν ὅς φύω μερίζω , καί ἕκαστος ὅλος καί μένω ὅλος οὐ ἐλασσόω ὁ ὅλος : ὁ δέ ὕλη μερίζω : καί πᾶς εἷς . ἀλλά ἐν ὁ ἐπιστήμη , λέγω τις ἄν , ὁ μέρος οὐ ὅλος . ἤ ἐκεῖ ἐνέργεια μέν μέρος ὁ προχειρίζω ὅς χρεία καί οὗτος προτάσσω , ἕπομαι μέντοι καί ὁ ἄλλος δύναμις λανθάνω καί εἰμί πᾶς ἐν ὁ μέρος : καί ἴσως ταύτῃ ὁ ὅλος λέγω , ὁ δέ μέρος . ἐκεῖ μέν οἷος ἐνέργεια ἅμα πᾶς . ἑτοῖμος οὖν ἕκαστος , ὅς προχειρίζω ἐθέλω . ἐν δέ ὁ μέρος ὁ ἑτοῖμος . ἐνδυναμόω δέ οἷος πλησιάζω ὁ ὅλος . ἐρῆμος δέ ὁ ἄλλος θεώρημα οὐ δέω νομίζω . εἰ δέ μή , εἰμί οὐκέτι τεχνικός οὐδέ ἐπιστημονικός , ἀλλά ὥσπερ ἄν καί εἰ παῖς λέγω . εἰ οὖν ἐπιστημονικός , ἔχω δύναμις καί ὁ πᾶς . ἐφίστημι γοῦν ὁ ἐπιστήμων ἐπάγω ὁ ἄλλος οἷος ἀκολουθία : καί ὁ γεωμέτρης δέ ἐν ὁ ἀνάλυσις δηλόω , ὡς ὁ εἷς ἔχω ὁ πρό αὐτός πᾶς , διά ὅς ὁ ἀνάλυσις , καί ὁ ἐφεξῆς δέ , ὅς ἐκ αὐτός γεννάω . ἀλλά οὗτος διά ὁ ἡμέτερος ἀσθένεια ἀπιστέω , καί διά ὁ σῶμα ἐπισκοτέω : ἐκεῖ δέ φανός πᾶς καί ἕκαστος .
plotinus.enneades 5.1.3
οὕτω δὴ τιμίου καὶ θείου ὄντος χρήματος τῆς ψυχῆς , πιστεύσας ἤδη τῷ τοιούτῳ θεὸν μετιέναι μετὰ τοιαύτης αἰτίας ἀνάβαινε πρὸς ἐκεῖνον : πάντως που οὐ πόρρω ἐπιβαλεῖς : οὐδὲ πολλὰ τὰ μεταξύ . λάμβανε τοίνυν τοῦ θείου τούτου θειότερον τὸ ψυχῆς πρὸς τὸ ἄνω γειτόνημα , μεθ̓ ὃ καὶ ἀφ̓ οὗ ἡ ψυχή : καίπερ γὰρ οὖσα χρῆμα , οἷον ἔδειξεν ὁ λόγος , εἰκών τίς ἐστι νοῦ : οἷον λόγος ὁ ἐν προφορᾷ λόγου τοῦ ἐν ψυχῇ , οὕτω τοι καὶ αὐτὴ λόγος νοῦ καὶ ἡ πᾶσα ἐνέργεια καθ̓ ἣν προίεται ζωὴν εἰς ἄλλου ὑπόστασιν : οἷον πυρὸς τὸ μὲν ἡ συνοῦσα θερμότης , ἡ δὲ ἣν παρέχει . δεῖ δὲ λαβεῖν ἐκεῖ οὐκ ἐκρέουσαν , ἀλλὰ μένουσαν μὲν τὴν ἐν αὐτῷ , τὴν δὲ ἄλλην ὑφισταμένην . οὖσα οὖν ἀπὸ νοῦ νοερά ἐστι , καὶ ἐν λογισμοῖς ὁ νοῦς αὐτῆς καὶ ἡ τελείωσις ἀπ̓ αὐτοῦ πάλιν οἷον πατρὸς ἐκθρέψαντος , ὃν οὐ τέλειον ὡς πρὸς αὑτὸν ἐγέννησεν . ἥ τε οὖν ὑπόστασις αὐτῇ ἀπὸ νοῦ ὅ τε ἐνεργείᾳ λόγος νοῦ αὐτῇ ὁρωμένου . ὅταν γὰρ ἐνίδῃ εἰς νοῦν , ἔνδοθεν ἔχει καὶ οἰκεῖα , ἃ νοεῖ καὶ ἐνεργεῖ . καὶ ταύτας μόνας δεῖ λέγειν ἐνεργείας ψυχῆς , ὅσα νοερῶς καὶ ὅσα οἴκοθεν : τὰ δὲ χείρω ἄλλοθεν καὶ πάθη ψυχῆς τῆς τοιαύτης . νοῦς οὖν ἐπὶ μᾶλλον θειοτέραν ποιεῖ καὶ τῷ πατὴρ εἶναι καὶ τῷ παρεῖναι : οὐδὲν γὰρ μεταξὺ ἢ τὸ ἑτέροις εἶναι , ὡς ἐφεξῆς μέντοι καὶ ὡς τὸ δεχόμενον , τὸ δὲ ὡς εἶδος : καλὰ δὲ καὶ ἡ νοῦ ὕλη νοοειδὴς οὖσα καὶ ἁπλῆ , οἷον δὴ ὁ νοῦς . καὶ αὐτῷ μὲν τούτῳ δῆλον , ὅτι κρείττων ψυχῆς τοιᾶσδε οὔσης .
Lemmas: οὕτως δή τίμιος καί θεῖος εἰμί χρῆμα ὁ ψυχή , πιστεύω ἤδη ὁ τοιοῦτος θεός μεθίημι μετά τοιοῦτος αἰτία ἀναβαίνω πρός ἐκεῖνος : πάντως που οὐ πρόσω ἐπιβάλλω : οὐδέ πολύς ὁ μεταξύ . λαμβάνω τοίνυν ὁ θεῖος οὗτος θεῖος ὁ ψυχή πρός ὁ ἄνω γειτόνημα , μετά ὅς καί ἀπό ὅς ὁ ψυχή : καίπερ γάρ εἰμί χρῆμα , οἷος δείκνυμι ὁ λόγος , εἰκών τις εἰμί νόος : οἷος λόγος ὁ ἐν προφορά λόγος ὁ ἐν ψυχή , οὕτως τοι καί αὐτός λόγος νόος καί ὁ πᾶς ἐνέργεια κατά ὅς προίημι ζωή εἰς ἄλλος ὑπόστασις : οἷος πῦρ ὁ μέν ὁ σύνειμι θερμότης , ὁ δέ ὅς παρέχω . δέω δέ λαμβάνω ἐκεῖ οὐ ἐκρέω , ἀλλά μένω μέν ὁ ἐν αὐτός , ὁ δέ ἄλλος ὑφίστημι . εἰμί οὖν ἀπό νόος νοερός εἰμί , καί ἐν λογισμός ὁ νόος αὐτός καί ὁ τελείωσις ἀπό αὐτός πάλιν οἷος πατήρ ἐκτρέφω , ὅς οὐ τέλειος ὡς πρός ἑαυτοῦ γεννάω . ὁ τε οὖν ὑπόστασις αὐτός ἀπό νόος ὁ τε ἐνέργεια λόγος νόος αὐτός ὁράω . ὅταν γάρ ἐνοράω εἰς νόος , ἔνδοθεν ἔχω καί οἰκεῖος , ὅς νοέω καί ἐνεργέω . καί οὗτος μόνος δέω λέγω ἐνέργεια ψυχή , ὅσος νοερός καί ὅσος οἴκοθεν : ὁ δέ κακός ἄλλοθεν καί πάθος ψυχή ὁ τοιοῦτος . νόος οὖν ἐπί μάλα θεῖος ποιέω καί ὁ πατήρ εἰμί καί ὁ πάρειμι : οὐδείς γάρ μεταξύ ἤ ὁ ἕτερος εἰμί , ὡς ἐφεξῆς μέντοι καί ὡς ὁ δέχομαι , ὁ δέ ὡς εἶδος : καλός δέ καί ὁ νόος ὕλη νοοειδής εἰμί καί ἁπλόος , οἷος δή ὁ νόος . καί αὐτός μέν οὗτος δῆλος , ὅτι κρατύς ψυχή τοιόσδε εἰμί .
plotinus.enneades 5.1.5
πολὺς οὖν οὗτος ὁ θεὸς ἐπὶ τῇ ψυχῇ τῇδε ὑπάρχει ἐν τούτοις εἶναι συναφθείσῃ , εἰ μὴ ἀποστατεῖν ἐθέλοι . πελάσασα οὖν αὐτῷ καὶ οἷον ἓν γενομένη ζητεῖ . τίς οὖν ὁ τοῦτον γεννήσας , ὁ ἁπλοῦς καὶ ὁ πρὸ τοιούτου , ὁ αἴτιος τοῦ καὶ εἶναι καὶ πολὺν εἶναι τοῦτον , ὁ τὸν ἀριθμὸν ποιῶν ; ὁ γὰρ ἀριθμὸς οὐ πρῶτος : καὶ γὰρ πρὸ δυάδος τὸ ἕν , δεύτερον δὲ δυὰς καὶ παρὰ τοῦ ἑνὸς γεγενημένη ἐκεῖνο ὁριστὴν ἔχει , αὐτὴ δὲ ἀόριστον παῤ αὑτῆς : ὅταν δὲ ὁρισθῇ , ἀριθμὸς ἤδη : ἀριθμὸς δὲ ὡς οὐσία . ἀριθμὸς δὲ καὶ ἡ ψυχή . οὐ γὰρ ὄγκοι τὰ πρῶτα οὐδὲ μεγέθη : τὰ γὰρ παχέα ταῦτα ὕστερα , ἃ ὄντα ἡ αἴσθησις οἴεται . οὐδὲ ἐν σπέρμασι δὲ τὸ ὑγρὸν τὸ τίμιον , ἀλλὰ τὸ μὴ ὁρώμενον : τοῦτο δὲ ἀριθμὸς καὶ λόγος . ὁ οὖν ἐκεῖ λεγόμενος ἀριθμὸς καὶ ἡ δυὰς λόγοι καὶ νοῦς : ἀλλὰ ἀόριστος μὲν ἡ δυὰς τῷ οἷον ὑποκειμένῳ λαμβανομένη , ὁ δὲ ἀριθμὸς ὁ ἐξ αὐτῆς καὶ τοῦ ἑνὸς εἶδος ἑκάστου οἷον μορφωθέντος τοῖς γενομένοις εἴδεσιν ἐν αὐτῷ : μορφοῦται δὲ ἄλλον μὲν τρόπον παρὰ τοῦ ἑνός , ἄλλον δὲ παῤ αὑτοῦ , οἷον ὄψις ἡ κατ̓ ἐνέργειαν . ἔστι γὰρ ἡ νόησις ὅρασις ὁρῶσα ἄμφω τὸ ἕν .
Lemmas: πολύς οὖν οὗτος ὁ θεός ἐπί ὁ ψυχή ὅδε ὑπάρχω ἐν οὗτος εἰμί συνάπτω , εἰ μή ἀποστατέω ἐθέλω . πελάζω οὖν αὐτός καί οἷος εἷς γίγνομαι ζητέω . τίς οὖν ὁ οὗτος γεννάω , ὁ ἁπλόος καί ὁ πρό τοιοῦτος , ὁ αἴτιος ὁ καί εἰμί καί πολύς εἰμί οὗτος , ὁ ὁ ἀριθμός ποιέω ; ὁ γάρ ἀριθμός οὐ πρῶτος : καί γάρ πρό δυάς ὁ εἷς , δεύτερος δέ δυάς καί παρά ὁ εἷς γίγνομαι ἐκεῖνος ὁριστός ἔχω , αὐτός δέ ἀόριστος παρά ἑαυτοῦ : ὅταν δέ ὁρίζω , ἀριθμός ἤδη : ἀριθμός δέ ὡς οὐσία . ἀριθμός δέ καί ὁ ψυχή . οὐ γάρ ὄγκος ὁ πρῶτος οὐδέ μέγεθος : ὁ γάρ παχύς οὗτος ὕστερος , ὅς εἰμί ὁ αἴσθησις οἴομαι . οὐδέ ἐν σπέρμα δέ ὁ ὑγρός ὁ τίμιος , ἀλλά ὁ μή ὁράω : οὗτος δέ ἀριθμός καί λόγος . ὁ οὖν ἐκεῖ λέγω ἀριθμός καί ὁ δυάς λόγος καί νόος : ἀλλά ἀόριστος μέν ὁ δυάς ὁ οἷος ὑπόκειμαι λαμβάνω , ὁ δέ ἀριθμός ὁ ἐκ αὐτός καί ὁ εἷς εἶδος ἕκαστος οἷος μορφόω ὁ γίγνομαι εἶδος ἐν αὐτός : μορφόω δέ ἄλλος μέν τρόπος παρά ὁ εἷς , ἄλλος δέ παρά ἑαυτοῦ , οἷος ὄψις ὁ κατά ἐνέργεια . εἰμί γάρ ὁ νόησις ὅρασις ὁράω ἄμφω ὁ εἷς .
plotinus.enneades 5.1.8
καὶ διὰ τοῦτο καὶ τὰ Πλάτωνος τριττά : πάντα περὶ τὸν πάντων βασιλέα φησὶ τὰ πρῶτα , καὶ δεύτερον περὶ τὰ δεύτερα , καὶ περὶ τὰ τρίτα τρίτον . λέγει δὲ καὶ τοῦ αἰτίου εἶναι πατέρα αἴτιον μὲν τὸν νοῦν λέγων : δημιουργὸς γὰρ ὁ νοῦς αὐτῷ : τοῦτον δέ φησι τὴν ψυχὴν ποιεῖν ἐν τῷ κρατῆρι ἐκείνῳ . τοῦ δὲ αἰτίου νοῦ ὄντος πατέρα φησὶ τἀγαθὸν καὶ τὸ ἐπέκεινα νοῦ καὶ ἐπέκεινα οὐσίας . πολλαχοῦ δὲ τὸ ὂν καὶ τὸν νοῦν τὴν ἰδέαν λέγει : ὥστε Πλάτωνα εἰδέναι ἐκ μὲν τἀγαθοῦ τὸν νοῦν , ἐκ δὲ τοῦ νοῦ τὴν ψυχήν : καὶ εἶναι τοὺς λόγους τούσδε μὴ καινούς , μηδὲ νῦν ἀλλὰ πάλαι μὲν εἰρῆσθαι μὴ ἀναπεπταμένως , τοὺς δὲ νῦν λόγους ἐξηγητὰς ἐκείνων γεγονέναι μαρτυρίοις πιστωσαμένους τὰς δόξας ταύτας παλαιὰς εἶναι τοῖς αὐτοῦ ʽτοὖ Πλάτωνος γράμμασιν . ἥπτετο μὲν οὖν καὶ Παρμενίδης πρότερον τῆς τοιαύτης δόξης , καθόσον εἰς ταὐτὸ συνῆγεν ὂν καὶ νοῦν , καὶ τὸ ὂν οὐκ ἐν τοῖς αἰσθητοῖς ἐτίθετο : ʽτὸ γὰρ αὐτὸ νοεῖν ἐστίν τε καὶ εἶναἰ λέγων καὶ ἀκίνητον λέγει τοῦτο καίτοι προστιθεὶς τὸ νοεῖν σωματικὴν πᾶσαν κίνησιν ἐξαιρῶν ἀπ̓ αὐτοῦ , ἵνα μένῃ ὡσαύτως , καὶ ὄγκῳ σφαίρας ἀπεικάζων , ὅτι πάντα ἔχει περιειλημμένα καὶ ὅτι τὸ νοεῖν οὐκ ἔξω , ἀλλ̓ ἐν ἑαυτῷ . ἓν δὲ λέγων ἐν τοῖς ἑαυτοῦ συγγράμμασιν αἰτίαν εἶχεν ὡς τοῦ ἑνὸς τούτου πολλὰ εὑρισκομένου . ὁ δὲ παρὰ Πλάτωνι Παρμενίδης ἀκριβέστερον λέγων διαιρεῖ ἀπ̓ ἀλλήλων τὸ πρῶτον ἕν , ὃ κυριώτερον ἕν , καὶ δεύτερον ἓν πολλὰ λέγων , καὶ τρίτον ἓν καὶ πολλά . καὶ σύμφωνος οὕτως καὶ αὐτός ἐστι ταῖς φύσεσι ταῖς τρισίν .
Lemmas: καί διά οὗτος καί ὁ Πλάτων τρισσός : πᾶς περί ὁ πᾶς βασιλεύς φημί ὁ πρῶτος , καί δεύτερος περί ὁ δεύτερος , καί περί ὁ τρίτος τρίτος . λέγω δέ καί ὁ αἴτιος εἰμί πατήρ αἴτιος μέν ὁ νόος λέγω : δημιουργός γάρ ὁ νόος αὐτός : οὗτος δέ φημί ὁ ψυχή ποιέω ἐν ὁ κρατήρ ἐκεῖνος . ὁ δέ αἴτιος νόος εἰμί πατήρ φημί ἀγαθός καί ὁ ἐπέκεινα νόος καί ἐπέκεινα οὐσία . πολλαχοῦ δέ ὁ εἰμί καί ὁ νόος ὁ ἰδέα λέγω : ὥστε Πλάτων οἶδα ἐκ μέν ἀγαθός ὁ νόος , ἐκ δέ ὁ νόος ὁ ψυχή : καί εἰμί ὁ λόγος ὅδε μή καινός , μηδέ νῦν ἀλλά πάλαι μέν λέγω μή ἀναπεπταμένος , ὁ δέ νῦν λόγος ἐξηγητής ἐκεῖνος γίγνομαι μαρτύριον πιστόω ὁ δόξα οὗτος παλαιός εἰμί ὁ αὐτός ἵημι Πλάτων γράμμα . ἅπτω μέν οὖν καί Παρμενίδης πρότερος ὁ τοιοῦτος δόξα , καθόσον εἰς αὐτός συνάγω εἰμί καί νόος , καί ὁ εἰμί οὐ ἐν ὁ αἰσθητός τίθημι : ὅς γάρ αὐτός νοέω εἰμί τε καί εἰμί λέγω καί ἀκίνητος λέγω οὗτος καίτοι προστίθημι ὁ νοέω σωματικός πᾶς κίνησις ἐξαιρέω ἀπό αὐτός , ἵνα μένω ὡσαύτως , καί ὄγκος σφαῖρα ἀπεικάζω , ὅτι πᾶς ἔχω περιλαμβάνω καί ὅτι ὁ νοέω οὐ ἔξω , ἀλλά ἐν ἑαυτοῦ . εἷς δέ λέγω ἐν ὁ ἑαυτοῦ σύγγραμμα αἰτία ἔχω ὡς ὁ εἷς οὗτος πολύς εὑρίσκω . ὁ δέ παρά Πλάτων Παρμενίδης ἀκριβής λέγω διαιρέω ἀπό ἀλλήλων ὁ πρῶτος εἷς , ὅς κύριος εἷς , καί δεύτερος εἷς πολύς λέγω , καί τρίτος εἷς καί πολύς . καί σύμφωνος οὕτως καί αὐτός εἰμί ὁ φύσις ὁ τρεῖς .