plotinus.enneades 2.1.1
Τὸν κόσμον ἀεὶ λέγοντες καὶ πρόσθεν εἶναι καὶ ἔσεσθαι σῶμα ἔχοντα εἰ μὲν ἐπὶ τὴν βούλησιν τοῦ θεοῦ ἀνάγοιμεν τὴν αἰτίαν , πρῶτον μὲν ἀληθὲς μὲν ἴσως ἂν λέγοιμεν , σαφήνειαν δὲ οὐδεμίαν ἂν παρεχοίμεθα . ἐπεὶ τῶν στοιχείων ἡ μεταβολὴ καὶ τῶν ζῴων τῶν περὶ γῆν ἡ φθορὰ τὸ εἶδος σώζουσα μήποτε οὕτω καὶ ἐπὶ τοῦ παντὸς ἀξιώσει γίγνεσθαι ὡς τῆς βουλήσεως τοῦτο δυναμένης ἀεὶ ὑπεκφεύγοντος καὶ ῥέοντος τοῦ σώματος ἐπιτιθέναι τὸ εἶδος τὸ αὐτὸ ἄλλοτε ἄλλῳ , ὡς μὴ σώζεσθαι τὸ ἓν ἀριθμῷ εἰς τὸ ἀεί , ἀλλὰ τὸ ἓν τῷ εἴδει : ἐπεὶ διὰ τί τὰ μὲν οὕτω κατὰ τὸ εἶδος μόνον τὸ ἀεὶ ἕξει , τὰ δὲ ἐν οὐρανῷ καὶ αὐτὸς ὁ οὐρανὸς κατὰ τόδε ἕξει τὸ ἀεί ; εἰ δὲ τῷ πάντα συνειληφέναι καὶ μὴ εἶναι εἰς ὃ τὴν μεταβολὴν ποιήσεται μηδέ τι ἔξωθεν ἂν προσπεσὸν φθεῖραι δύνασθαι τούτῳ δώσομεν τὴν αἰτίαν τῆς οὐ φθορᾶς , τῷ μὲν ὅλῳ καὶ παντὶ δώσομεν ἐκ τοῦ λόγου τὸ μὴ ἂν φθαρῆναι , ὁ δὲ ἥλιος ἡμῖν καὶ τῶν ἄλλων ἄστρων ἡ οὐσία τῷ μέρη καὶ μὴ ὅλον ἕκαστον εἶναι καὶ πᾶν οὐχ ἕξει τὴν πίστιν παρὰ τοῦ λόγου , ὅτι εἰς ἅπαντα μενεῖ τὸν χρόνον , τὸ δὲ κατὰ εἶδος τὴν μονὴν αὐτοῖς εἶναι , ὥσπερ καὶ πυρὶ καὶ τοῖς τοιούτοις μόνον ἂν δόξειε παρεῖναι καὶ αὐτῷ δὲ παντὶ τῷ κόσμῳ . οὐδὲν γὰρ κωλύει ὑπ’ ἄλλου ἔξωθεν μὴ φθειρόμενον τῶν μερῶν ἄλληλα φθειρόντων οὕτω τὴν φθορὰν ἀεὶ ἔχοντα τῷ εἴδει μόνον περιμένειν , καὶ ῥεούσης ἀεὶ τῆς φύσεως τοῦ ὑποκειμένου τὸ εἶδος ἄλλου διδόντος γίγνεσθαι τὸ αὐτὸ ἐπὶ τοῦ παντος ζῴου , ὅπερ καὶ ἐπὶ ἀνθρώπου καὶ ἵππου καὶ τῶν ἄλλων : ἀεὶ γὰρ ἄνθρωπος καὶ ἵππος , ἀλλ̓ οὐχ ὁ αὐτός . οὐ τοίνυν ἔσται τὸ μὲν μένον αὐτοῦ ἀεί , ὥσπερ ὁ οὐρανός , τὰ δὲ περὶ γῆν φθειρόμενα , ἀλλ̓ ὁμοίως ἅπαντα , τὴν διαφορὰν ἔχοντα μόνῳ τῷ χρόνῳ : ἔσται γὰρ πολυχρονιώτερα τὰ ἐν οὐρανῷ . εἰ μὲν οὖν οὕτω συγχωρησαίμεθα τὸ ἀεὶ ἐπὶ τοῦ παντὸς καὶ ἐπὶ τῶν μερῶν εἶναι , ἧττον ἂν τὸ ἄπορον τῇ δόξῃ προσείη : μᾶλλον δὲ παντάπασιν ἔξω ἀπορίας ἂν γιγνοίμεθα , εἰ τὸ τῆς βουλήσεως τοῦ θεοῦ ἱκανὸν εἶναι δεικνύοιτο κἂν οὕτω καὶ τοῦτον τὸν τρόπον συνέχειν τὸ πᾶν . εἰ δὲ καὶ τὸ τόδε τι αὐτοῦ ὁποσονοῦν λέγοιμεν ἔχειν τὸ ἀεί , ἥ τε βούλησις δεικτέα εἰ ἱκανὴ ποιεῖν τοῦτο , τό τε ἄπορον μένει διὰ τί τὰ μὲν οὕτω , τὰ δὲ οὐχ οὕτως , ἀλλὰ τῷ εἴδει μόνον , τά τε μέρη τὰ ἐν οὐρανῷ πῶς καὶ αὐτά : ἐπειδὴ οὕτω καὶ αὐτὰ τὰ πάντα εἴη ἄν .
Lemmas: ὁ κόσμος ἀεί λέγω καί πρόσθεν εἰμί καί εἰμί σῶμα ἔχω εἰ μέν ἐπί ὁ βούλησις ὁ θεός ἀνάγω ὁ αἰτία , πρῶτος μέν ἀληθής μέν ἴσως ἄν λέγω , σαφήνεια δέ οὐδείς ἄν παρέχω . ἐπεί ὁ στοιχεῖον ὁ μεταβολή καί ὁ ζῷον ὁ περί γῆ ὁ φθορά ὁ εἶδος σῴζω μήποτε οὕτως καί ἐπί ὁ πᾶς ἀξιόω γίγνομαι ὡς ὁ βούλησις οὗτος δύναμαι ἀεί ὑπεκφεύγω καί ῥέω ὁ σῶμα ἐπιτίθημι ὁ εἶδος ὁ αὐτός ἄλλοτε ἄλλος , ὡς μή σῴζω ὁ εἷς ἀριθμός εἰς ὁ ἀεί , ἀλλά ὁ εἷς ὁ εἶδος : ἐπεί διά τίς ὁ μέν οὕτως κατά ὁ εἶδος μόνος ὁ ἀεί ἔχω , ὁ δέ ἐν οὐρανός καί αὐτός ὁ οὐρανός κατά ὅδε ἔχω ὁ ἀεί ; εἰ δέ ὁ πᾶς συλλαμβάνω καί μή εἰμί εἰς ὅς ὁ μεταβολή ποιέω μηδέ τις ἔξωθεν ἄν προσπίπτω φθείρω δύναμαι οὗτος δίδωμι ὁ αἰτία ὁ οὐ φθορά , ὁ μέν ὅλος καί πᾶς δίδωμι ἐκ ὁ λόγος ὁ μή ἄν φθείρω , ὁ δέ ἥλιος ἐγώ καί ὁ ἄλλος ἄστρον ὁ οὐσία ὁ μέρος καί μή ὅλος ἕκαστος εἰμί καί πᾶς οὐ ἔχω ὁ πίστις παρά ὁ λόγος , ὅτι εἰς ἅπας μένω ὁ χρόνος , ὁ δέ κατά εἶδος ὁ μονή αὐτός εἰμί , ὥσπερ καί πῦρ καί ὁ τοιοῦτος μόνος ἄν δοκέω πάρειμι καί αὐτός δέ πᾶς ὁ κόσμος . οὐδείς γάρ κωλύω ὑπό ἄλλος ἔξωθεν μή φθείρω ὁ μέρος ἀλλήλων φθείρω οὕτως ὁ φθορά ἀεί ἔχω ὁ εἶδος μόνος περιμένω , καί ῥέω ἀεί ὁ φύσις ὁ ὑπόκειμαι ὁ εἶδος ἄλλος δίδωμι γίγνομαι ὁ αὐτός ἐπί ὁ πᾶς ζῷον , ὅς καί ἐπί ἄνθρωπος καί ἵππος καί ὁ ἄλλος : ἀεί γάρ ἄνθρωπος καί ἵππος , ἀλλά οὐ ὁ αὐτός . οὐ τοίνυν εἰμί ὁ μέν μένω αὐτός ἀεί , ὥσπερ ὁ οὐρανός , ὁ δέ περί γῆ φθείρω , ἀλλά ὅμοιος ἅπας , ὁ διαφορά ἔχω μόνος ὁ χρόνος : εἰμί γάρ πολυχρόνιος ὁ ἐν οὐρανός . εἰ μέν οὖν οὕτως συγχωρέω ὁ ἀεί ἐπί ὁ πᾶς καί ἐπί ὁ μέρος εἰμί , ἥσσων ἄν ὁ ἄπορος ὁ δόξα πρόσειμι : μάλα δέ παντάπασι ἔξω ἀπορία ἄν γίγνομαι , εἰ ὁ ὁ βούλησις ὁ θεός ἱκανός εἰμί δείκνυμι ἄν οὕτως καί οὗτος ὁ τρόπος συνέχω ὁ πᾶς . εἰ δέ καί ὁ ὅδε τις αὐτός ὁπόσος λέγω ἔχω ὁ ἀεί , ὁ τε βούλησις δεικτέον εἰ ἱκανός ποιέω οὗτος , ὁ τε ἄπορος μένω διά τίς ὁ μέν οὕτως , ὁ δέ οὐ οὕτως , ἀλλά ὁ εἶδος μόνος , ὁ τε μέρος ὁ ἐν οὐρανός πῶς καί αὐτός : ἐπειδή οὕτως καί αὐτός ὁ πᾶς εἰμί ἄν .