plotinus.enneades 6.3.20
ὁρᾶν δὲ δεῖ , εἰ μὴ πάσῃ ποιότητί ἐστί τις ἄλλη ἐναντία : ἐπεὶ καὶ τὸ μέσον τοῖς ἄκροις δοκεῖ ἐπ’ ἀρετῆς καὶ κακίας ἐναντίον εἶναι . ἀλλ̓ ἐπὶ τῶν χρωμάτων τὰ μεταξὺ οὐχ οὕτως . εἰ μὲν οὖν , ὅτι μίξεις τῶν ἄκρων τὰ μεταξύ , ἔδει μὴ ἀντιδιαιρεῖν , ἀλλὰ λευκῷ καὶ μέλανι , τὰ δ̓ ἄλλα συνθέσεις . ἢ τῷ μίαν τινὰ ἄλλην ἐπὶ τῶν μεταξύ , κἂν ἐκ συνθέσεως ᾖ θεωρεῖσθαι , ἀντιτίθεμεν . ἢ ὅτι τὰ ἐναντία οὐ μόνον διαφέρει , ἀλλὰ καὶ πλεῖστον . ἀλλὰ κινδυνεύει τὸ πλεῖστον διαφέρειν λαμβάνεσθαι ἐν τῷ θέσθαι ἤδη ταῦτα τὰ μεταξύ : ἐπεί , εἴ τις ταύτην τὴν διάταξιν ἀφέλοι , τίνι τὸ πλεῖστον ὁριεῖ ; ἢ ὅτι τὸ φαιὸν ἐγγυτέρω τοῦ λευκοῦ μᾶλλον ἢ τὸ μέλαν : καὶ τοῦτο παρὰ τῆς ὄψεως μηνύεται , καὶ ἐπὶ τῶν χυμῶν ὡσαύτως , θερμόν , ψυχρόν , τὸ μηδέτερον μεταξύ . ἀλλ̓ ὅτι μὲν οὕτως ὑπολαμβάνειν εἰθίσμεθα , δῆλον : τάχα δ̓ ἄν τις ἡμῖν συγχωροῖ ταῦτα , τὸ δὲ λευκὸν καὶ τὸ ξανθὸν καὶ ὁτιοῦν πρὸς ὁτιοῦν ὁμοίως πάντη ἕτερα ἀλλήλων εἶναι καὶ ἕτερα ὄντα ποιὰ ἐναντία εἶναι . οὐδὲ γὰρ τῷ εἶναι μεταξὺ αὐτῶν ἄλλα τούτων ἡ ἐναντιότης : ὑγιείᾳ γοῦν καὶ νόσῳ οὐδὲν παρεμπέπτωκε μεταξὺ καὶ ἐναντία . ἢ ὅτι τὰ γινόμενα ἐξ ἑκατέρου πλείστην παραλλαγὴν ἔχει . καὶ πῶς πλείστην ἔστιν εἰπεῖν μὴ οὐσῶν ἐν τοῖς μέσοις ἐλαττόνων ; οὐκ ἔστιν οὖν ἐπὶ ὑγιείας καὶ νόσου πλεῖστον εἰπεῖν . ἄλλῳ τοίνυν τὸ ἐναντίον , οὐ τῷ πλεῖστον , ὁριστέον . εἰ δὲ τῷ πολλῷ , εἰ μὲν τὸ πολὺ ἀντὶ τοῦ πλέον πρὸς ἔλαττον , πάλιν τὰ ἄμεσα ἐκφεύξεται : εἰ δ̓ ἁπλῶς πολύ , ἕκαστον φύσει πολὺ ἀφεστάναι συγχρωρηθέντος , μὴ τῷ πλείονι μετρεῖν τὴν ἀπόστασιν . ἀλλ̓ ἐπισκεπτέον , πῶς τὸ ἐναντίον . ἆῤ οὖν τὰ μὲν ἔχοντά τινα ὁμοιότητα : λέγω δὲ οὐ κατὰ τὸ γένος οὐδὲ πάντως τῷ μεμῖχθαι ἄλλαις οἷον μορφαῖς αὐτῶν ἢ πλείονα ἢ ἐλάττονα : οὐκ ἐναντία , ἀλλ̓ οἷς μηδὲν ταὐτὸν κατὰ τὸ εἶδος ἐναντία , καὶ προσθετέον δὲ ἐν γένει τῷ ποιῷ : ἐντεῦθεν γὰρ τὰ μὲν ἄμεσα τῶν ἐναντίων , οἷς μηδὲν εἰς ὁμοίωσιν , οὐκ ὄντων ἄλλων τῶν οἷον ἐπαμφοτεριζόντων καὶ ὁμοιότητα πρὸς ἄλληλα ἐχόντων , τῶν δέ τινων μόνων μὴ ἐχόντων . εἰ τοῦτο , οἷς μέν ἐστι κοινότης ἐν τοῖς χρώμασιν , οὐκ ἂν εἴη ἐναντία . ἀλλ̓ οὐδὲν κωλύσει μὴ πᾶν μὲν παντί , ἄλλο δὲ ἄλλῳ οὕτως εἶναι ἐναντίον , καὶ ἐπὶ χυμῶν δὲ ὡσαύτως . ταῦτα μὲν οὕτω διηπορήσθω . περὶ δὲ τοῦ μᾶλλον ἐν μὲν τοῖς μετέχουσιν ὅτι ἐστίν , ἐδόκει , ὑγίεια δὲ αὐτὴ καὶ δικαιοσύνη ἠπορεῖτο . εἰ δὴ πλάτος ἔχει τούτων ἑκάστη αὐτῶν , καὶ τὰς ἕξεις αὐτὰς δοτέον : ἐκεῖ δὲ ἕκαστον τὸ ὅλον καὶ οὐκ ἔχει τὸ μᾶλλον .
Lemmas: ὁράω δέ δέω , εἰ μή πᾶς ποιότης εἰμί τις ἄλλος ἐναντίος : ἐπεί καί ὁ μέσος ὁ ἄκρος δοκέω ἐπί ἀρετή καί κακία ἐναντίος εἰμί . ἀλλά ἐπί ὁ χρῶμα ὁ μεταξύ οὐ οὕτως . εἰ μέν οὖν , ὅτι μίξις ὁ ἄκρον ὁ μεταξύ , δέω μή ἀντιδιαιρέω , ἀλλά λευκός καί μέλας , ὁ δέ ἄλλος σύνθεσις . ἤ ὁ εἷς τις ἄλλος ἐπί ὁ μεταξύ , ἐάν ἐκ σύνθεσις εἰμί θεωρέω , ἀντιτίθημι . ἤ ὅτι ὁ ἐναντίος οὐ μόνος διαφέρω , ἀλλά καί πολύς . ἀλλά κινδυνεύω ὁ πολύς διαφέρω λαμβάνω ἐν ὁ τίθημι ἤδη οὗτος ὁ μεταξύ : ἐπεί , εἰ τις οὗτος ὁ διάταξις ἀφαιρέω , τίς ὁ πολύς ὁρίζω ; ἤ ὅτι ὁ φαιός ἐγγύς ὁ λευκός μάλα ἤ ὁ μέλας : καί οὗτος παρά ὁ ὄψις μηνύω , καί ἐπί ὁ χυμός ὡσαύτως , θερμός , ψυχρός , ὁ μηδέτερος μεταξύ . ἀλλά ὅτι μέν οὕτως ὑπολαμβάνω ἐθίζω , δῆλος : τάχα δέ ἄν τις ἐγώ συγχωρέω οὗτος , ὁ δέ λευκός καί ὁ ξανθός καί ὁστισοῦν πρός ὁστισοῦν ὅμοιος πάντῃ ἕτερος ἀλλήλων εἰμί καί ἕτερος εἰμί ποιός ἐναντίος εἰμί . οὐδέ γάρ ὁ εἰμί μεταξύ αὐτός ἄλλος οὗτος ὁ ἐναντιότης : ὑγίεια γοῦν καί νόσος οὐδείς παρεμπίπτω μεταξύ καί ἐναντίος . ἤ ὅτι ὁ γίγνομαι ἐκ ἑκάτερος πολύς παραλλαγή ἔχω . καί πῶς πολύς εἰμί λέγω μή εἰμί ἐν ὁ μέσος ἐλαχύς ; οὐ εἰμί οὖν ἐπί ὑγίεια καί νόσος πολύς λέγω . ἄλλος τοίνυν ὁ ἐναντίος , οὐ ὁ πολύς , ὁριστέον . εἰ δέ ὁ πολύς , εἰ μέν ὁ πολύς ἀντί ὁ πολύς πρός ἐλαχύς , πάλιν ὁ ἄμεσος ἐκφεύγω : εἰ δέ ἁπλῶς πολύς , ἕκαστος φύσις πολύς ἀφίστημι συγχωρέω , μή ὁ πολύς μετρέω ὁ ἀπόστασις . ἀλλά ἐπισκοπέω , πῶς ὁ ἐναντίος . ἆρα οὖν ὁ μέν ἔχω τις ὁμοιότης : λέγω δέ οὐ κατά ὁ γένος οὐδέ πάντως ὁ μείγνυμι ἄλλος οἷος μορφή αὐτός ἤ πολύς ἤ ἐλαχύς : οὐ ἐναντίος , ἀλλά ὅς μηδείς αὐτός κατά ὁ εἶδος ἐναντίος , καί προστίθημι δέ ἐν γένος ὁ ποιός : ἐντεῦθεν γάρ ὁ μέν ἄμεσος ὁ ἐναντίος , ὅς μηδείς εἰς ὁμοίωσις , οὐ εἰμί ἄλλος ὁ οἷος ἐπαμφοτερίζω καί ὁμοιότης πρός ἀλλήλων ἔχω , ὁ δέ τις μόνος μή ἔχω . εἰ οὗτος , ὅς μέν εἰμί κοινότης ἐν ὁ χρῶμα , οὐ ἄν εἰμί ἐναντίος . ἀλλά οὐδείς κωλύω μή πᾶς μέν πᾶς , ἄλλος δέ ἄλλος οὕτως εἰμί ἐναντίος , καί ἐπί χυμός δέ ὡσαύτως . οὗτος μέν οὕτως διαπορέω . περί δέ ὁ μάλα ἐν μέν ὁ μετέχω ὅτι εἰμί , δοκέω , ὑγίεια δέ αὐτός καί δικαιοσύνη ἀπορέω . εἰ δή πλάτος ἔχω οὗτος ἕκαστος αὐτός , καί ὁ ἕξις αὐτός δίδωμι : ἐκεῖ δέ ἕκαστος ὁ ὅλος καί οὐ ἔχω ὁ μάλα .