ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plotinus.enneades 5.1.10
ὅτι δὲ οὕτω χρὴ νομίζειν ἔχειν , ὡς ἔστι μὲν τὸ ἐπέκεινα ὄντος τὸ ἕν , οἷον ἤθελεν ὁ λόγος δεικνύναι ὡς οἷόν τε ἦν περὶ τούτων ἐνδείκνυσθαι , ἔστι δὲ ἐφεξῆς τὸ ὂν καὶ νοῦς , τρίτη δὲ ἡ τῆς ψυχῆς φύσις , ἤδη δέδεικται . ὥσπερ δὲ ἐν τῇ φύσει τριττὰ ταῦτά ἐστι τὰ εἰρημένα , οὕτω χρὴ νομίζειν καὶ παῤ ἡμῖν ταῦτα εἶναι . λέγω δὲ οὐκ ἐπὶ τοῖς αἰσθητοῖς — χωριστὰ γὰρ ταῦτα — ἀλλ̓ ἐπὶ τοῖς αἰσθητῶν ἔξω , καὶ τὸν αὐτὸν τρόπον τὸ ἔξω , ὥσπερ κἀκεῖνα τοῦ παντὸς οὐρανοῦ ἔξω , οὕτω καὶ τὰ τοῦ ἀνθρώπου , οἷον λέγει Πλάτων τὸν εἴσω ἄνθρωπον . ἔστι τοίνυν καὶ ἡ ἡμετέρα ψυχὴ θεῖόν τι καὶ φύσεως ἄλλης , ὁποία πᾶσα ἡ ψυχῆς φύσις : τελεία δὲ ἡ νοῦν ἔχουσα : νοῦς δὲ ὁ μὲν λογιζόμενος , ὁ δὲ λογίζεσθαι παρέχων . τὸ δὴ λογιζόμενον τοῦτο τῆς ψυχῆς οὐδενὸς πρὸς τὸ λογίζεσθαι δεόμενον σωματικοῦ ὀργάνου , τὴν δὲ ἐνέργειαν ἑαυτοῦ ἐν καθαρῷ ἔχον , ἵνα καὶ λογίζεσθαι καθαρῶς οἷόν τε ᾖ , χωριστὸν καὶ οὐ κεκραμένον σώματι ἐν τῷ πρώτῳ νοητῷ τις τιθεμενος οὐκ ἂν σφάλλοιτο . οὐ γὰρ τόπον ζητητέον οὗ ἱδρύσομεν , ἀλλ̓ ἔξω τόπου παντὸς ποιητέον . οὕτω γὰρ τὸ καθ̓ αὑτὸ καὶ τὸ ἔξω καὶ τὸ ἄυλον , ὅταν μόνον ᾖ οὐδὲν ἔχον παρὰ τῆς σώματος φύσεως . διὰ τοῦτο ʽκαὶ ἔτι ἔξωθεν̓ φησὶν ἐπὶ τοῦ παντὸς ʽτὴν ψυχὴν περιέβαλεν̓ ἐνδεικνύμενος τῆς ψυχῆς τὸ ἐν τῷ νοητῷ μένον : ἐπὶ δὲ ἡμῶν ἀνακύπτειν ἐπ’ ἄκρα εἴρηκε τῇ κεφαλῇ . καὶ ἡ παρακέλευσις δὲ τοῦ χωρίζειν οὐ τόπῳ λέγεται — τοῦτο γὰρ φύσει κεχωρισμένον ἐστίν — ἀλλὰ τῇ μὴ νεύσει καὶ ταῖς φαντασίαις καὶ τῇ ἀλλοτριότητι τῇ πρὸς τὸ σῶμα , εἴ πως καὶ τὸ λοιπὸν ψυχῆς εἶδος ἀναγάγοι τις καὶ συνενέγκαι πρὸς τὸ ἄνω καὶ τὸ ἐνταῦθα αὐτῆς ἱδρυμένον , ὃ μόνον ἐστὶ σώματος δημιουργὸν καὶ πλαστικὸν καὶ τὴν πραγματείαν περὶ τοῦτο ἔχον .
Lemmas: ὅτι δέ οὕτως χρή νομίζω ἔχω , ὡς εἰμί μέν ὁ ἐπέκεινα εἰμί ὁ εἷς , οἷος ἐθέλω ὁ λόγος δείκνυμι ὡς οἷος τε εἰμί περί οὗτος ἐνδείκνυμι , εἰμί δέ ἐφεξῆς ὁ εἰμί καί νόος , τρίτος δέ ὁ ὁ ψυχή φύσις , ἤδη δείκνυμι . ὥσπερ δέ ἐν ὁ φύσις τρισσός οὗτος εἰμί ὁ λέγω , οὕτως χρή νομίζω καί παρά ἐγώ οὗτος εἰμί . λέγω δέ οὐ ἐπί ὁ αἰσθητός — χωριστός γάρ οὗτος — ἀλλά ἐπί ὁ αἰσθητός ἔξω , καί ὁ αὐτός τρόπος ὁ ἔξω , ὥσπερ ἐκεῖνος ὁ πᾶς οὐρανός ἔξω , οὕτως καί ὁ ὁ ἄνθρωπος , οἷος λέγω Πλάτων ὁ εἴσω ἄνθρωπος . εἰμί τοίνυν καί ὁ ἡμέτερος ψυχή θεῖος τις καί φύσις ἄλλος , ὁποῖος πᾶς ὁ ψυχή φύσις : τέλειος δέ ὁ νόος ἔχω : νόος δέ ὁ μέν λογίζομαι , ὁ δέ λογίζομαι παρέχω . ὁ δή λογίζομαι οὗτος ὁ ψυχή οὐδείς πρός ὁ λογίζομαι δέω σωματικός ὄργανον , ὁ δέ ἐνέργεια ἑαυτοῦ ἐν καθαρός ἔχω , ἵνα καί λογίζομαι καθαρός οἷος τε εἰμί , χωριστός καί οὐ κεράννυμι σῶμα ἐν ὁ πρῶτος νοητός τις τίθημι οὐ ἄν σφάλλω . οὐ γάρ τόπος ζητέω ὅς ἱδρύω , ἀλλά ἔξω τόπος πᾶς ποιέω . οὕτως γάρ ὁ κατά ἑαυτοῦ καί ὁ ἔξω καί ὁ ἄυλος , ὅταν μόνος εἰμί οὐδείς ἔχω παρά ὁ σῶμα φύσις . διά οὗτος ὅς ἔτι ἔξωθεν φημί ἐπί ὁ πᾶς ὅς ψυχή περιβάλλω ἐνδείκνυμι ὁ ψυχή ὁ ἐν ὁ νοητός μένω : ἐπί δέ ἐγώ ἀνακύπτω ἐπί ἄκρον λέγω ὁ κεφαλή . καί ὁ παρακέλευσις δέ ὁ χωρίζω οὐ τόπος λέγω — οὗτος γάρ φύσις χωρίζω εἰμί — ἀλλά ὁ μή νεῦσις καί ὁ φαντασία καί ὁ ἀλλοτριότης ὁ πρός ὁ σῶμα , εἰ πως καί ὁ λοιπός ψυχή εἶδος ἀνάγω τις καί συμφέρω πρός ὁ ἄνω καί ὁ ἐνταῦθα αὐτός ἱδρύω , ὅς μόνος εἰμί σῶμα δημιουργός καί πλαστικός καί ὁ πραγματεία περί οὗτος ἔχω .
plotinus.enneades 5.1.11
οὔσης οὖν ψυχῆς τῆς λογιζομένης περὶ δικαίων καὶ καλῶν καὶ λογισμοῦ ζητοῦντος εἰ τοῦτο δίκαιον καὶ εἰ τοῦτο καλόν , ἀνάγκη εἶναι καὶ ἑστώς τι δίκαιον , ἀφ̓ οὗ καὶ ὁ λογισμὸς περὶ ψυχὴν γίνεται . ἢ πῶς ἂν λογίσαιτο ; καὶ εἰ ὁτὲ μὲν λογίζεται περὶ τούτων ψυχή , ὁτὲ δὲ μή , δεῖ τὸν λογιζόμενον , ἀλλ̓ ἀεὶ ἔχοντα τὸ δίκαιον νοῦν ἐν ἡμῖν εἶναι , εἶναι δὲ καὶ τὴν νοῦ ἀρχὴν καὶ αἰτίαν καὶ θεόν , οὐ μεριστοῦ ἐκείνου ὄντος , ἀλλὰ μένοντος ἐκείνου , καὶ οὐκ ἐν τόπῳ μένοντα ἐν πολλοῖς αὖ θεωρεῖσθαι καθ̓ ἕκαστον τῶν δυναμένων δέχεσθαι οἷον ἄλλον αὐτόν , ὥσπερ καὶ τὸ κέντρον ἐφ̓ ἑαυτοῦ ἐστιν , ἔχει δὲ καὶ ἕκαστον τῶν ἐν τῷ κύκλῳ σημεῖον ἐν αὐτῷ , καὶ αἱ γραμμαὶ τὸ ἴδιον προσφέρουσι πρὸς τοῦτο : τῷ γὰρ τοιούτῳ τῶν ἐν ἡμῖν καὶ ἡμεῖς ἐφαπτόμεθα καὶ σύνεσμεν καὶ ἀνηρτήμεθα : ἐνιδρύμεθα δὲ οἳ ἂν συννεύωμεν ἐκεῖ .
Lemmas: εἰμί οὖν ψυχή ὁ λογίζομαι περί δίκαιος καί καλός καί λογισμός ζητέω εἰ οὗτος δίκαιος καί εἰ οὗτος καλός , ἀνάγκη εἰμί καί ἵστημι τις δίκαιος , ἀπό ὅς καί ὁ λογισμός περί ψυχή γίγνομαι . ἤ πῶς ἄν λογίζομαι ; καί εἰ ὅτε μέν λογίζομαι περί οὗτος ψυχή , ὅτε δέ μή , δέω ὁ λογίζομαι , ἀλλά ἀεί ἔχω ὁ δίκαιος νόος ἐν ἐγώ εἰμί , εἰμί δέ καί ὁ νόος ἀρχή καί αἰτία καί θεός , οὐ μεριστός ἐκεῖνος εἰμί , ἀλλά μένω ἐκεῖνος , καί οὐ ἐν τόπος μένω ἐν πολύς αὖ θεωρέω κατά ἕκαστος ὁ δύναμαι δέχομαι οἷος ἄλλος αὐτός , ὥσπερ καί ὁ κέντρον ἐπί ἑαυτοῦ εἰμί , ἔχω δέ καί ἕκαστος ὁ ἐν ὁ κύκλος σημεῖον ἐν αὐτός , καί ὁ γραμμή ὁ ἴδιος προσφέρω πρός οὗτος : ὁ γάρ τοιοῦτος ὁ ἐν ἐγώ καί ἐγώ ἐφάπτω καί σύνειμι καί ἀναρτάω : ἐνιδρύω δέ ὅς ἄν συννεύω ἐκεῖ .
plotinus.enneades 5.1.12
πῶς οὖν ἔχοντες τὰ τηλικαῦτα οὐκ ἀντιλαμβανόμεθα , ἀλλ̓ ἀργοῦμεν ταῖς τοιαύταις ἐνεργείαις τὰ πολλά , οἱ δὲ οὐδ̓ ὅλως ἐνεργοῦσιν ; ἐκεῖνα μέν ἐστιν ἐν ταῖς αὐτῶν ἐνεργείαις ἀεί , νοῦς καὶ τὸ πρὸ νοῦ ἀεὶ ἐν ἑαυτῷ — καὶ ψυχῇ δὲ τὸ ἀεικίνητον οὕτως : οὐ γὰρ πᾶν ὃ ἐν ψυχῇ ἤδη αἰσθητόν , ἀλλὰ ἔρχεται εἰς ἡμᾶς , ὅταν εἰς αἴσθησιν ἴῃ — ὅταν δὲ ἐνεργοῦν ἕκαστον μὴ μεταδιδῷ τῷ αἰσθανομένῳ , οὔπω δἰ ὅλης ψυχῆς ἐλήλυθεν . οὔπω οὖν γινώσκομεν ἅτε μετὰ τοῦ αἰσθητικοῦ ὄντες καὶ οὐ μόριον ψυχῆς , ἀλλ̓ ἡ ἅπασα ψυχὴ ὄντες . καὶ ἔτι ἕκαστον τῶν ψυχικῶν ζῶν ἀεὶ ἐνεργεῖ ἀεὶ καθ̓ αὑτὸ τὸ αὑτοῦ : τὸ δὲ γνωρίζειν , ὅταν μετάδοσις γένηται καὶ ἀντίληψις . δεῖ τοίνυν , εἰ τῶν οὕτω παρόντων ἀντίληψις ἔσται , καὶ τὸ ἀντιλαμβανόμενον εἰς τὸ εἴσω ἐπιστρέφειν , κἀκεῖ ποιεῖν τὴν προσοχὴν ἔχειν : ὥσπερ εἴ τις ἀκοῦσαι ἀναμένων , ἣν ἐθέλει φωνήν , τῶν ἄλλων φωνῶν ἀποστὰς τὸ οὖς ἐγείρει πρὸς τὸ ἄμεινον τῶν ἀκουστῶν , ὁπότε ἐκεῖνο προσέλθοι , οὕτω τοι καὶ ἐνταῦθα δεῖ τὰς μὲν αἰσθητὰς ἀκούσεις ἀφέντα , εἰ μὴ καθόσον ἀνάγκη , τὴν τῆς ψυχῆς εἰς τὸ ἀντιλαμβάνεσθαι δύναμιν φυλάττειν καθαρὰν καὶ ἕτοιμον ἀκούειν φθόγγων τῶν ἄνω .
Lemmas: πῶς οὖν ἔχω ὁ τηλικοῦτος οὐ ἀντιλαμβάνω , ἀλλά ἀργέω ὁ τοιοῦτος ἐνέργεια ὁ πολύς , ὁ δέ οὐδέ ὅλος ἐνεργέω ; ἐκεῖνος μέν εἰμί ἐν ὁ αὐτός ἐνέργεια ἀεί , νόος καί ὁ πρό νόος ἀεί ἐν ἑαυτοῦ — καί ψυχή δέ ὁ ἀεικίνητος οὕτως : οὐ γάρ πᾶς ὅς ἐν ψυχή ἤδη αἰσθητός , ἀλλά ἔρχομαι εἰς ἐγώ , ὅταν εἰς αἴσθησις ἔρχομαι — ὅταν δέ ἐνεργέω ἕκαστος μή μεταδίδωμι ὁ αἰσθάνομαι , οὔπω διά ὅλος ψυχή ἔρχομαι . οὔπω οὖν γιγνώσκω ἅτε μετά ὁ αἰσθητικός εἰμί καί οὐ μόριον ψυχή , ἀλλά ὁ ἅπας ψυχή εἰμί . καί ἔτι ἕκαστος ὁ ψυχικός ζάω ἀεί ἐνεργέω ἀεί κατά ἑαυτοῦ ὁ ἑαυτοῦ : ὁ δέ γνωρίζω , ὅταν μετάδοσις γίγνομαι καί ἀντίληψις . δέω τοίνυν , εἰ ὁ οὕτως πάρειμι ἀντίληψις εἰμί , καί ὁ ἀντιλαμβάνω εἰς ὁ εἴσω ἐπιστρέφω , ἐκεῖ ποιέω ὁ προσοχή ἔχω : ὥσπερ εἰ τις ἀκούω ἀναμένω , ὅς ἐθέλω φωνή , ὁ ἄλλος φωνή ἀφίστημι ὁ οὖς ἐγείρω πρός ὁ ἀγαθός ὁ ἀκουστής , ὁπότε ἐκεῖνος προσέρχομαι , οὕτως τοι καί ἐνταῦθα δέω ὁ μέν αἰσθητός ἄκουσις ἀφίημι , εἰ μή καθόσον ἀνάγκη , ὁ ὁ ψυχή εἰς ὁ ἀντιλαμβάνω δύναμις φυλάσσω καθαρός καί ἑτοῖμος ἀκούω φθόγγος ὁ ἄνω .
plotinus.enneades 5.2.1
Τὸ ἓν πάντα καὶ οὐδὲ ἕν : ἀρχὴ γὰρ πάντων οὐ πάντα , ἀλλ̓ ἐκείνης πάντα : ἐκεῖ γὰρ οἷον ἀνέδραμε : μᾶλλον δὲ οὔπω ἔστιν , ἀλλ̓ ἔσται . πῶς οὖν ἐξ ἁπλοῦ ἑνὸς οὐδεμιᾶς ἐν ταὐτῷ φαινομένης ποικιλίας , οὐ διπλόης ὁτουοῦν ; ἢ ὅτι οὐδὲν ἦν ἐν αὐτῷ , διὰ τοῦτο ἐξ αὐτοῦ πάντα , καὶ ἵνα τὸ ὂν ᾖ , διὰ τοῦτο αὐτὸ οὐκ ὄν , γεννητὴς δὲ αὐτοῦ : καὶ πρώτη οἷον γέννησις αὕτη : ὂν γὰρ τέλειον τῷ μηδὲν ζητεῖν μηδὲ ἔχειν μηδὲ δεῖσθαι οἷον ὑπερερρύη καὶ τὸ ὑπερπλῆρες αὐτοῦ πεποίηκεν ἄλλο : τὸ δὲ γενόμενον εἰς αὐτὸ ἐπεστράφη καὶ ἐπληρώθη καὶ ἐγένετο πρὸς αὐτὸ βλέπον καὶ νοῦς οὕτως . καὶ ἡ μὲν πρὸς ἐκεῖνο στάσις αὐτοῦ τὸ ὂν ἐποίησεν , ἡ δὲ πρὸς αὐτὸ θέα τὸν νοῦν . ἐπεὶ οὖν ἔστη πρὸς αὐτό , ἵνα ἴδῃ , ὁμοῦ νοῦς γίνεται καὶ ὄν . οὕτως οὖν ὢν οἷον ἐκεῖνος τὰ ὅμοια ποιεῖ δύναμιν προχέας πολλήν : εἶδος δὲ καὶ τοῦτο αὐτοῦ , ὥσπερ τὸ πρὸ αὐτοῦ πρότερον προέχεε . καὶ αὕτη ἐκ τῆς οὐσίας ἐνέργεια ψυχὴ τοῦτο μένοντος ἐκείνου γενομένη : καὶ γὰρ ὁ νοῦς μένοντος τοῦ πρὸ αὐτοῦ ἐγένετο . ἡ δὲ οὐ μένουσα ποιεῖ , ἀλλὰ κινηθεῖσα ἐγέννα εἴδωλον . ἐκεῖ μὲν οὖν βλέπουσα , ὅθεν ἐγένετο , πληροῦται , προελθοῦσα δὲ εἰς κίνησιν ἄλλην καὶ ἐναντίαν γεννᾷ εἴδωλον αὑτῆς αἴσθησιν καὶ φύσιν τὴν ἐν τοῖς φυτοῖς . οὐδὲν δὲ τοῦ πρὸ αὐτοῦ ἀπήρτηται οὐδ̓ ἀποτέτμηται . διὸ καὶ δοκεῖ καὶ ἡ ἀνθρώπου ψυχὴ μέχρι φυτῶν φθάνειν : τρόπον γάρ τινα φθάνει , ὅτι αὐτῆς τὸ ἐν φυτοῖς : οὐ μὴν πᾶσα ἐν φυτοῖς , ἀλλὰ γενομένη ἐν φυτοῖς οὕτως ἐστίν , ὅτι ἐπὶ τοσοῦτον προέβη εἰς τὸ κάτω ὑπόστασιν ἄλλην ποιησαμένη τῇ προόδῳ : καὶ προθυμίᾳ τοῦ χείρονος : ἐπεὶ καὶ τὸ πρὸ τούτου τὸ νοῦ ἐξηρτημένον μένειν τὸν νοῦν ἐφ̓ ἑαυτοῦ ἐᾷ .
Lemmas: ὁ εἷς πᾶς καί οὐδέ εἷς : ἀρχή γάρ πᾶς οὐ πᾶς , ἀλλά ἐκεῖνος πᾶς : ἐκεῖ γάρ οἷος ἀνατρέχω : μάλα δέ οὔπω εἰμί , ἀλλά εἰμί . πῶς οὖν ἐκ ἁπλόος εἷς οὐδείς ἐν αὐτός φαίνω ποικιλία , οὐ διπλόος ὅστις ; ἤ ὅτι οὐδείς εἰμί ἐν αὐτός , διά οὗτος ἐκ αὐτός πᾶς , καί ἵνα ὁ εἰμί εἰμί , διά οὗτος αὐτός οὐ εἰμί , γεννητής δέ αὐτός : καί πρῶτος οἷος γέννησις οὗτος : εἰμί γάρ τέλειος ὁ μηδείς ζητέω μηδέ ἔχω μηδέ δέω οἷος ὑπερρέω καί ὁ ὑπερπλήρης αὐτός ποιέω ἄλλος : ὁ δέ γίγνομαι εἰς αὐτός ἐπιστρέφω καί πληρόω καί γίγνομαι πρός αὐτός βλέπω καί νόος οὕτως . καί ὁ μέν πρός ἐκεῖνος στάσις αὐτός ὁ εἰμί ποιέω , ὁ δέ πρός αὐτός θέα ὁ νόος . ἐπεί οὖν ἵστημι πρός αὐτός , ἵνα ὁράω , ὁμοῦ νόος γίγνομαι καί εἰμί . οὕτως οὖν εἰμί οἷος ἐκεῖνος ὁ ὅμοιος ποιέω δύναμις προχέω πολύς : εἶδος δέ καί οὗτος αὐτός , ὥσπερ ὁ πρό αὐτός πρότερος προχέω . καί οὗτος ἐκ ὁ οὐσία ἐνέργεια ψυχή οὗτος μένω ἐκεῖνος γίγνομαι : καί γάρ ὁ νόος μένω ὁ πρό αὐτός γίγνομαι . ὁ δέ οὐ μένω ποιέω , ἀλλά κινέω γεννάω εἴδωλον . ἐκεῖ μέν οὖν βλέπω , ὅθεν γίγνομαι , πληρόω , προέρχομαι δέ εἰς κίνησις ἄλλος καί ἐναντίος γεννάω εἴδωλον ἑαυτοῦ αἴσθησις καί φύσις ὁ ἐν ὁ φυτόν . οὐδείς δέ ὁ πρό αὐτός ἀπαρτάω οὐδέ ἀποτέμνω . διό καί δοκέω καί ὁ ἄνθρωπος ψυχή μέχρι φυτόν φθάνω : τρόπος γάρ τις φθάνω , ὅτι αὐτός ὁ ἐν φυτόν : οὐ μήν πᾶς ἐν φυτόν , ἀλλά γίγνομαι ἐν φυτόν οὕτως εἰμί , ὅτι ἐπί τοσοῦτος προβαίνω εἰς ὁ κάτω ὑπόστασις ἄλλος ποιέω ὁ πρόοδος : καί προθυμία ὁ κακός : ἐπεί καί ὁ πρό οὗτος ὁ νόος ἐξαρτάω μένω ὁ νόος ἐπί ἑαυτοῦ ἐάω .
plotinus.enneades 5.3.1
Ἆρα τὸ νοοῦν ἑαυτὸ ποικίλον δεῖ εἶναι , ἵνα ἑνί τινι τῶν ἐν αὐτῷ τὰ ἄλλα θεωροῦν οὕτω δὴ λέγηται νοεῖν ἑαυτό , ὡς τοῦ ἁπλοῦ παντάπασιν ὄντος οὐ δυναμένου εἰς ἑαυτὸ ἐπιστρέφειν καὶ τὴν αὑτοῦ κατανόησιν ; ἢ οἷόν τε καὶ μὴ σύνθετον ὂν νόησιν ἴσχειν ἑαυτοῦ . τὸ μὲν γὰρ διότι σύνθετον λεγόμενον νοεῖν ἑαυτό , ὅτι δὴ ἑνὶ τῶν ἐν αὐτῷ τὰ ἄλλα νοεῖ , ὥσπερ ἂν εἰ τῇ αἰσθήσει καταλαμβάνοιμεν αὑτῶν τὴν μορφὴν καὶ τὴν ἄλλην τοῦ σώματος φύσιν , οὐκ ἂν ἔχοι τὸ ὡς ἀληθῶς νοεῖν αὑτό : οὐ γὰρ τὸ πᾶν ἔσται ἐν τῷ τοιούτῳ ἐγνωσμένον , μὴ κἀκείνου τοῦ νοήσαντος τὰ ἄλλα τὰ σὺν αὐτῷ καὶ ἑαυτὸ νενοηκότος , ἔσται τε οὐ τὸ ζητούμενον τὸ αὐτὸ ἑαυτό , ἀλλ̓ ἄλλο ἄλλο . δεῖ τοίνυν θέσθαι καὶ ἁπλοῦ κατανόησιν ἑαυτοῦ καὶ τοῦτο πῶς σκοπεῖν , εἰ δυνατόν , ἢ ἀποστατέον τῆς δόξης τῆς τοῦ αὐτὸ ἑαυτὸ νοεῖν τι ὄντως . ἀποστῆναι μὲν οὖν τῆς δόξης ταύτης οὐ πάνυ οἷόν τε πολλῶν ἀτόπων συμβαινόντων : καὶ γὰρ εἰ μὴ ψυχῇ δοίημεν τοῦτο , ʽὡσ̓ πάνυ ἄτοπον ʽὄν̓ , ἀλλὰ μηδὲ νοῦ τῇ φύσει διδόναι , παντάπασιν ἄτοπον , εἰ τῶν μὲν ἄλλων γνῶσιν ἔχει , ἑαυτοῦ δὲ μὴ ἐν γνώσει καὶ ἐπιστήμῃ καταστήσεται . καὶ γὰρ τῶν μὲν ἔξω ἡ αἴσθησις , ἀλλ̓ οὐ νοῦς ἀντιλήψεται καί , εἰ βούλει , διάνοια καὶ δόξα : ὁ δὲ νοῦς τούτων γνῶσιν ἔχει ἢ μή , σκέψασθαι προσήκει : ὅσα δὲ νοητά , νοῦς δηλονότι γνώσεται . ἆῤ οὖν αὐτὰ μόνον ἢ καὶ ἑαυτόν , ὃς ταῦτα γνώσεται ; καὶ ἆρα οὕτω γνώσεται ἑαυτόν , ὅτι γινώσκει ταῦτα μόνον , τίς δὲ ὢν οὐ γνώσεται , ἀλλ̓ ἃ μὲν αὐτοῦ γνώσεται ὅτι γιγνώσκει , τίς δὲ ὢν γιγνώσκει οὐκέτι , ἢ καὶ τὰ ἑαυτοῦ καὶ ἑαυτόν ; καὶ τίς ὁ τρόπος καὶ μέχρι τίνος σκεπτέον .
Lemmas: ἆρα ὁ νοέω ἑαυτοῦ ποικίλος δέω εἰμί , ἵνα εἷς τις ὁ ἐν αὐτός ὁ ἄλλος θεωρέω οὕτως δή λέγω νοέω ἑαυτοῦ , ὡς ὁ ἁπλόος παντάπασι εἰμί οὐ δύναμαι εἰς ἑαυτοῦ ἐπιστρέφω καί ὁ ἑαυτοῦ κατανόησις ; ἤ οἷος τε καί μή σύνθετος εἰμί νόησις ἴσχω ἑαυτοῦ . ὁ μέν γάρ διότι σύνθετος λέγω νοέω ἑαυτοῦ , ὅτι δή εἷς ὁ ἐν αὐτός ὁ ἄλλος νοέω , ὥσπερ ἄν εἰ ὁ αἴσθησις καταλαμβάνω ἑαυτοῦ ὁ μορφή καί ὁ ἄλλος ὁ σῶμα φύσις , οὐ ἄν ἔχω ὁ ὡς ἀληθής νοέω ἑαυτοῦ : οὐ γάρ ὁ πᾶς εἰμί ἐν ὁ τοιοῦτος γιγνώσκω , μή ἐκεῖνος ὁ νοέω ὁ ἄλλος ὁ σύν αὐτός καί ἑαυτοῦ νοέω , εἰμί τε οὐ ὁ ζητέω ὁ αὐτός ἑαυτοῦ , ἀλλά ἄλλος ἄλλος . δέω τοίνυν τίθημι καί ἁπλόος κατανόησις ἑαυτοῦ καί οὗτος πῶς σκοπέω , εἰ δυνατός , ἤ ἀφίστημι ὁ δόξα ὁ ὁ αὐτός ἑαυτοῦ νοέω τις ὄντως . ἀφίστημι μέν οὖν ὁ δόξα οὗτος οὐ πάνυ οἷος τε πολύς ἄτοπος συμβαίνω : καί γάρ εἰ μή ψυχή δίδωμι οὗτος , ὁράω πάνυ ἄτοπος ὅς , ἀλλά μηδέ νόος ὁ φύσις δίδωμι , παντάπασι ἄτοπος , εἰ ὁ μέν ἄλλος γνῶσις ἔχω , ἑαυτοῦ δέ μή ἐν γνῶσις καί ἐπιστήμη καθίστημι . καί γάρ ὁ μέν ἔξω ὁ αἴσθησις , ἀλλά οὐ νόος ἀντιλαμβάνω καί , εἰ βούλομαι , διάνοια καί δόξα : ὁ δέ νόος οὗτος γνῶσις ἔχω ἤ μή , σκοπέω προσήκω : ὅσος δέ νοητός , νόος δηλονότι γιγνώσκω . ἆρα οὖν αὐτός μόνος ἤ καί ἑαυτοῦ , ὅς οὗτος γιγνώσκω ; καί ἆρα οὕτως γιγνώσκω ἑαυτοῦ , ὅτι γιγνώσκω οὗτος μόνος , τίς δέ εἰμί οὐ γιγνώσκω , ἀλλά ὅς μέν αὐτός γιγνώσκω ὅτι γιγνώσκω , τίς δέ εἰμί γιγνώσκω οὐκέτι , ἤ καί ὁ ἑαυτοῦ καί ἑαυτοῦ ; καί τίς ὁ τρόπος καί μέχρι τίς σκοπέω .
plotinus.enneades 5.3.2
πρότερον δὲ περὶ ψυχῆς ζητητέον , εἰ δοτέον αὐτῇ γνῶσιν ἑαυτῆς , καὶ τί τὸ γινῶσκον ἐν αὑτῇ καὶ ὅπως . τὸ μὲν οὖν αἰσθητικὸν αὐτῆς αὐτόθεν ἂν φαῖμεν τοῦ ἔξω μόνον εἶναι : καὶ γὰρ εἰ τῶν ἔνδον ἐν τῷ σώματι γιγνομένων συναίσθησις εἴη , ἀλλὰ τῶν ἔξω αὐτοῦ καὶ ἐνταῦθα ἡ ἀντίληψις : τῶν γὰρ ἐν τῷ σώματι παθημάτων ὑφ̓ ἑαυτοῦ αἰσθάνεται . τὸ δ̓ ἐν αὐτῇ λογιζόμενον παρὰ τῶν ἐκ τῆς αἰσθήσεως παρακειμένων φαντασμάτων τὴν ἐπίκρισιν ποιούμενον καὶ συνάγον καὶ διαιροῦν : ἢ καὶ ἐπὶ τῶν ἐκ τοῦ νοῦ ἰόντων ἐφορᾷ , οἷον τοὺς τύπους , καὶ ἔχει καὶ περὶ τούτους τὴν αὐτὴν δύναμιν καὶ σύνεσιν ἔτι προσλαμβάνει , ὥσπερ ἐπιγινῶσκον καὶ ἐφαρμόζον τοῖς ἐν αὐτῷ ἐκ παλαιοῦ τύποις τοὺς νέους καὶ ἄρτι ἥκοντας : ὃ δὴ καὶ ἀναμνήσεις φαῖμεν ἂν τῆς ψυχῆς εἶναι : καὶ νοῦς ὁ τῆς ψυχῆς μέχρι τοῦδε ἱστάμενος τῇ δυνάμει : ἢ καὶ εἰς ἑαυτὸ στρέφεται καὶ γινώσκει ἑαυτό : ἢ ἐπὶ τὸν νοῦν ἀνενεκτέον τοῦτο ; γνῶσιν μὲν γὰρ ἑαυτοῦ τούτῳ τῷ μέρει διδόντες νοῦν αὐτὸν φήσομεν , καὶ ὅπῃ διοίσει τοῦ ἐπάνω ζητήσομεν , μὴ δὲ διδόντες ἐπ’ ἐκεῖνον ἥξομεν τῷ λόγῳ βαδίζοντες , καὶ τὸ αὐτὸ ἑαυτὸ ὅ τί ποτ̓ ἐστὶ σκεψόμεθα . εἰ δὲ καὶ ἐνταῦθα ἐν τῷ κάτω δώσομεν , τίς ἡ διαφορὰ τοῦ νοεῖν ἑαυτὸ σκεψόμεθα : εἰ γὰρ μηδεμία , ἤδη τοῦτο νοῦς ὁ ἄκρατος . τοῦτο τοίνυν τὸ διανοητικὸν τῆς ψυχῆς ἆρα ἐπιστρέφει ἐφ̓ ἑαυτὸ καὶ αὐτό ; ἢ οὔ : ἀλλὰ ὧν δέχεται τύπων ἐφ̓ ἑκάτερα τὴν σύνεσιν ἴσχει . καὶ πῶς τὴν σύνεσιν ἴσχει πρῶτον ζητητέον .
Lemmas: πρότερος δέ περί ψυχή ζητέω , εἰ δίδωμι αὐτός γνῶσις ἑαυτοῦ , καί τίς ὁ γιγνώσκω ἐν ἑαυτοῦ καί ὅπως . ὁ μέν οὖν αἰσθητικός αὐτός αὐτόθεν ἄν φημί ὁ ἔξω μόνος εἰμί : καί γάρ εἰ ὁ ἔνδον ἐν ὁ σῶμα γίγνομαι συναίσθησις εἰμί , ἀλλά ὁ ἔξω αὐτός καί ἐνταῦθα ὁ ἀντίληψις : ὁ γάρ ἐν ὁ σῶμα πάθημα ὑπό ἑαυτοῦ αἰσθάνομαι . ὁ δέ ἐν αὐτός λογίζομαι παρά ὁ ἐκ ὁ αἴσθησις παράκειμαι φάντασμα ὁ ἐπίκρισις ποιέω καί συνάγω καί διαιρέω : ἤ καί ἐπί ὁ ἐκ ὁ νόος ἔρχομαι ἐφοράω , οἷος ὁ τύπος , καί ἔχω καί περί οὗτος ὁ αὐτός δύναμις καί σύνεσις ἔτι προσλαμβάνω , ὥσπερ ἐπιγιγνώσκω καί ἐφαρμόζω ὁ ἐν αὐτός ἐκ παλαιός τύπος ὁ νέος καί ἄρτι ἥκω : ὅς δή καί ἀνάμνησις φημί ἄν ὁ ψυχή εἰμί : καί νόος ὁ ὁ ψυχή μέχρι ὅδε ἵστημι ὁ δύναμις : ἤ καί εἰς ἑαυτοῦ στρέφω καί γιγνώσκω ἑαυτοῦ : ἤ ἐπί ὁ νόος ἀνενεκτέον οὗτος ; γνῶσις μέν γάρ ἑαυτοῦ οὗτος ὁ μέρος δίδωμι νόος αὐτός φημί , καί ὅπῃ διαφέρω ὁ ἐπάνω ζητέω , μή δέ δίδωμι ἐπί ἐκεῖνος ἥκω ὁ λόγος βαδίζω , καί ὁ αὐτός ἑαυτοῦ ὅς τίς ποτέ εἰμί σκοπέω . εἰ δέ καί ἐνταῦθα ἐν ὁ κάτω δίδωμι , τίς ὁ διαφορά ὁ νοέω ἑαυτοῦ σκοπέω : εἰ γάρ μηδείς , ἤδη οὗτος νόος ὁ ἄκρατος . οὗτος τοίνυν ὁ διανοητικός ὁ ψυχή ἆρα ἐπιστρέφω ἐπί ἑαυτοῦ καί αὐτός ; ἤ οὐ : ἀλλά ὅς δέχομαι τύπος ἐπί ἑκάτερος ὁ σύνεσις ἴσχω . καί πῶς ὁ σύνεσις ἴσχω πρῶτος ζητέω .
plotinus.enneades 5.3.14
πῶς οὖν ἡμεῖς λέγομεν περὶ αὐτοῦ ; ἢ λέγομεν μέν τι περὶ αὐτοῦ , οὐ μὴν αὐτὸ λέγομεν , οὐδὲ γνῶσιν οὐδὲ νόησιν ἔχομεν αὐτοῦ . πῶς οὖν λέγομεν περὶ αὐτοῦ , εἰ μὴ αὐτὸ ἔχομεν ; ἤ , εἰ μὴ ἔχομεν τῇ γνώσει , οὐ παντελῶς οὐκ ἔχομεν , ἀλλ̓ οὕτως ἔχομεν , ὥστε περὶ αὐτοῦ μὲν λέγειν , αὐτὸ δὲ μὴ λέγειν . καὶ γὰρ λέγομεν , ὃ μή ἐστιν : ὃ δέ ἐστιν , οὐ λέγομεν : ὥστε ἐκ τῶν ὕστερον περὶ αὐτοῦ λέγομεν : ἔχειν δὲ οὐ κωλυόμεθα , κἂν μὴ λέγωμεν . ἀλλ̓ ὥσπερ οἱ ἐνθουσιῶντες καὶ κάτοχοι γενόμενοι ἐπὶ τοσοῦτον κἂν εἰδεῖεν , ὅτι ἔχουσι μεῖζον ἐν αὑτοῖς , κἂν μὴ εἰδῶσιν ὅ τι , ἐξ ὧν δὲ κεκίνηνται καὶ λέγουσι , ἐκ τούτων αἴσθησίν τινα τοῦ κινήσαντος λαμβάνουσιν ἑτέρων ὄντων τοῦ κινήσαντος : οὕτω καὶ ἡμεῖς κινδυνεύομεν ἔχειν πρὸς ἐκεῖνο , ὅταν νοῦν καθαρὸν ἔχωμεν , χρώμενοι , ὡς οὗτός ἐστιν ὁ ἔνδον νοῦς , ὁ δοὺς οὐσίαν καὶ τἆλλα , ὅσα τούτου τοῦ στοίχου , αὐτὸς δὲ οἷος ἄρα , ὡς οὐ ταῦτα , ἀλλά τι κρεῖττον τούτου , ὃ λέγομεν ὄν , ἀλλὰ καὶ πλέον καὶ μεῖζον ἢ λέγομεν ὄν , ὅτι καὶ αὐτὸς κρείττων λόγου καὶ νοῦ καὶ αἰσθήσεως , παρασχὼν ταῦτα , οὐκ αὐτὸς ὢν ταῦτα .
Lemmas: πῶς οὖν ἐγώ λέγω περί αὐτός ; ἤ λέγω μέν τις περί αὐτός , οὐ μήν αὐτός λέγω , οὐδέ γνῶσις οὐδέ νόησις ἔχω αὐτός . πῶς οὖν λέγω περί αὐτός , εἰ μή αὐτός ἔχω ; ἤ , εἰ μή ἔχω ὁ γνῶσις , οὐ παντελής οὐ ἔχω , ἀλλά οὕτως ἔχω , ὥστε περί αὐτός μέν λέγω , αὐτός δέ μή λέγω . καί γάρ λέγω , ὅς μή εἰμί : ὅς δέ εἰμί , οὐ λέγω : ὥστε ἐκ ὁ ὕστερον περί αὐτός λέγω : ἔχω δέ οὐ κωλύω , ἐάν μή λέγω . ἀλλά ὥσπερ ὁ ἐνθουσιάω καί κάτοχος γίγνομαι ἐπί τοσοῦτος ἄν οἶδα , ὅτι ἔχω μέγας ἐν ἑαυτοῦ , ἐάν μή οἶδα ὅς τις , ἐκ ὅς δέ κινέω καί λέγω , ἐκ οὗτος αἴσθησις τις ὁ κινέω λαμβάνω ἕτερος εἰμί ὁ κινέω : οὕτως καί ἐγώ κινδυνεύω ἔχω πρός ἐκεῖνος , ὅταν νόος καθαρός ἔχω , χράω , ὡς οὗτος εἰμί ὁ ἔνδον νόος , ὁ δίδωμι οὐσία καί ἄλλος , ὅσος οὗτος ὁ στοῖχος , αὐτός δέ οἷος ἄρα , ὡς οὐ οὗτος , ἀλλά τις κρατύς οὗτος , ὅς λέγω εἰμί , ἀλλά καί πολύς καί μέγας ἤ λέγω εἰμί , ὅτι καί αὐτός κρατύς λόγος καί νόος καί αἴσθησις , παρέχω οὗτος , οὐ αὐτός εἰμί οὗτος .
plotinus.enneades 5.5.2
οὐ τοίνυν δεῖ οὔτε ἔξω τὰ νοητὰ ζητεῖν , οὔτε τύπους ἐν τῷ νῷ τῶν ὄντων λέγειν εἶναι , οὔτε τῆς ἀληθείας ἀποστεροῦντας αὐτὸν ἀγνωσίαν τε τῶν νοητῶν ποιεῖν καὶ ἀνυπαρξίαν καὶ ἔτι αὐτὸν τὸν νοῦν ἀναιρεῖν : ἀλλ̓ εἴπερ καὶ γνῶσιν δεῖ καὶ ἀλήθειαν εἰσάγειν καὶ τὰ ὄντα τηρεῖν καὶ γνῶσιν τοῦ τί ἕκαστόν ἐστιν , ἀλλὰ μὴ τοῦ ποῖόν τι ἕκαστον , ἅτε εἴδωλον αὐτοῦ καὶ ἴχνος ἴσχοντας , ἀλλὰ μὴ αὐτὰ ἔχοντας καὶ συνόντας καὶ συγκραθέντας αὐτοῖς , τῷ ἀληθινῷ νῷ δοτέον τὰ πάντα . οὕτω γὰρ ἂν καὶ εἰδείη , καὶ ἀληθινῶς εἰδείη , καὶ οὐδ̓ ἂν ἐπιλάθοιτο οὐδ̓ ἂν περιέλθοι ζητῶν , καὶ ἡ ἀλήθεια ἐν αὐτῷ καὶ ἕδρα ἔσται τοῖς οὖσι καὶ ζήσεται καὶ νοήσει . ἃ δὴ πάντα περὶ τὴν μακαριωτάτην φύσιν δεῖ ὑπάρχειν : ἢ ποῦ τὸ τίμιον καὶ σεμνὸν ἔσται ; καὶ γὰρ αὖ οὕτως οὐδ̓ ἀποδείξεως δεῖ οὐδὲ πίστεως , ὅτι οὕτως : αὐτὸς γὰρ οὕτως καὶ ἐναργὴς αὐτὸς αὑτῷ , καὶ εἴ τι πρὸ αὐτοῦ , ὅτι ἐξ αὐτοῦ , καὶ εἴ τι μετ̓ ἐκεῖνο , ὅτι αὐτός , καὶ οὐδεὶς πιστότερος αὐτῷ περὶ αὐτοῦ , καὶ ὅτι ἐκεῖ τοῦτο καὶ ὄντως . ὥστε καὶ ἡ ὄντως ἀλήθεια οὐ συμφωνοῦσα ἄλλῳ , ἀλλ̓ ἑαυτῇ , καὶ οὐδὲν παῤ αὑτὴν ἄλλο λέγει καὶ ἔστι καὶ ὃ ἔστι τοῦτο καὶ λέγει . τίς ἂν οὖν ἐλέγξειε ; καὶ πόθεν οἴσει τὸν ἔλεγχον ; εἰς γὰρ ταὐτὸν ὁ φερόμενος ἔλεγχος τῷ προειπόντι , κἂν κομίσῃ ὡς ἄλλο , φέρεται εἰς τὸν ἐξ ἀρχῆς εἰπόντα καὶ ἕν ἐστιν : οὐ γὰρ ἄλλο ἀληθέστερον ἂν εὕροι τοῦ ἀληθοῦς .
Lemmas: οὐ τοίνυν δέω οὔτε ἔξω ὁ νοητός ζητέω , οὔτε τύπος ἐν ὁ νόος ὁ εἰμί λέγω εἰμί , οὔτε ὁ ἀλήθεια ἀποστερέω αὐτός ἀγνωσία τε ὁ νοητός ποιέω καί ἀνυπαρξία καί ἔτι αὐτός ὁ νόος ἀναιρέω : ἀλλά εἴπερ καί γνῶσις δέω καί ἀλήθεια εἰσάγω καί ὁ εἰμί τηρέω καί γνῶσις ὁ τίς ἕκαστος εἰμί , ἀλλά μή ὁ ποῖος τις ἕκαστος , ἅτε εἴδωλον αὐτός καί ἴχνος ἴσχω , ἀλλά μή αὐτός ἔχω καί σύνειμι καί συγκεράννυμι αὐτός , ὁ ἀληθινός νόος δίδωμι ὁ πᾶς . οὕτως γάρ ἄν καί οἶδα , καί ἀληθινός οἶδα , καί οὐδέ ἄν ἐπιλανθάνομαι οὐδέ ἄν περιέρχομαι ζητέω , καί ὁ ἀλήθεια ἐν αὐτός καί ἕδρα εἰμί ὁ εἰμί καί ζάω καί νοέω . ὅς δή πᾶς περί ὁ μακάριος φύσις δέω ὑπάρχω : ἤ ποῦ ὁ τίμιος καί σεμνός εἰμί ; καί γάρ αὖ οὕτως οὐδέ ἀπόδειξις δέω οὐδέ πίστις , ὅτι οὕτως : αὐτός γάρ οὕτως καί ἐναργής αὐτός ἑαυτοῦ , καί εἰ τις πρό αὐτός , ὅτι ἐκ αὐτός , καί εἰ τις μετά ἐκεῖνος , ὅτι αὐτός , καί οὐδείς πιστός αὐτός περί αὐτός , καί ὅτι ἐκεῖ οὗτος καί ὄντως . ὥστε καί ὁ ὄντως ἀλήθεια οὐ συμφωνέω ἄλλος , ἀλλά ἑαυτοῦ , καί οὐδείς παρά ἑαυτοῦ ἄλλος λέγω καί εἰμί καί ὅς εἰμί οὗτος καί λέγω . τίς ἄν οὖν ἐλέγχω ; καί πόθεν φέρω ὁ ἔλεγχος ; εἰς γάρ αὐτός ὁ φέρω ἔλεγχος ὁ προλέγω , ἐάν κομίζω ὡς ἄλλος , φέρω εἰς ὁ ἐκ ἀρχή λέγω καί εἷς εἰμί : οὐ γάρ ἄλλος ἀληθής ἄν εὑρίσκω ὁ ἀληθής .
plotinus.enneades 5.5.3
μία τοίνυν φύσις αὕτη ἡμῖν ʽνοῦσ̓ , τὰ ὄντα πάντα ʽἡ ἀλήθειἀ : εἰ δέ , θεός τις μέγας : μᾶλλον δὲ οὐ τίς , ἀλλὰ πᾶς ἀξιοῖ ταῦτα εἶναι . καὶ θεὸς αὕτη ἡ φύσις , καὶ θεὸς δεύτερος προφαίνων ἑαυτὸν πρὶν ὁρᾶν ἐκεῖνον : ὁ δὲ ὑπερκάθηται καὶ ὑπερίδρυται ἐπὶ καλῆς οὕτως οἷον κρηπῖδος , ἣ ἐξ αὐτοῦ ἐξήρτηται . ἔδει γὰρ ἐκεῖνον βαίνοντα μὴ ἐπ’ ἀψύχου τινὸς μηδ̓ αὖ ἐπὶ ψυχῆς εὐθὺς βεβηκέναι , ἀλλ̓ εἶναι αὐτῷ κάλλος ἀμήχανον πρὸ αὐτοῦ προιόν , οἷον πρὸ μεγάλου βασιλέως πρόεισι μὲν πρῶτα ἐν ταῖς προόδοις τὰ ἐλάττω , ἀεὶ δὲ τὰ μείζω καὶ τὰ σεμνότερα ἐπ’ αὐτοῖς , καὶ τὰ περὶ βασιλέα ἤδη μᾶλλον βασιλικώτερα , εἶτα τὰ μετ̓ αὐτὸν τίμια : ἐφ̓ ἅπασι δὲ τούτοις βασιλεὺς προφαίνεται ἐξαίφνης αὐτὸς ὁ μέγας , οἱ δ̓ εὔχονται καὶ προσκυνοῦσιν , ὅσοι μὴ προαπῆλθον ἀρκεσθέντες τοῖς πρὸ τοῦ βασιλέως ὀφθεῖσιν . ἐκεῖ μὲν οὖν ὁ βασιλεὺς ἄλλος , οἵ τε πρὸ αὐτοῦ προιόντες ἄλλοι αὐτοῦ : ὁ δὲ ἐκεῖ βασιλεὺς οὐκ ἀλλοτρίων ἄρχων , ἀλλ̓ ἔχων τὴν δικαιοτάτην καὶ φύσει ἀρχὴν καὶ τὴν ἀληθῆ βασιλείαν , ἅτε τῆς ἀληθείας βασιλεὺς καὶ ὢν κατὰ φύσιν κύριος τοῦ αὑτοῦ ἀθρόου γεννήματος καὶ θείου συντάγματος , βασιλεὺς βασιλέων καὶ πατὴρ δικαιότερον ἂν κληθεὶς θεῶν , ὃν ὁ Ζεὺς καὶ ταύτῃ ἐμιμήσατο , τὴν τοῦ ἑαυτοῦ πατρὸς οὐκ ἀνασχόμενος θεωρίαν , ἀλλὰ τὴν τοῦ προπάτορος οἷον ἐνέργειαν εἰς ὑπόστασιν οὐσίας .
Lemmas: εἷς τοίνυν φύσις οὗτος ἐγώ ἰνέω , ὁ εἰμί πᾶς ὅς ἀλήθεια : εἰ δέ , θεός τις μέγας : μάλα δέ οὐ τίς , ἀλλά πᾶς ἀξιόω οὗτος εἰμί . καί θεός οὗτος ὁ φύσις , καί θεός δεύτερος προφαίνω ἑαυτοῦ πρίν ὁράω ἐκεῖνος : ὁ δέ ὑπερκάθημαι καί ὑπεριδρύω ἐπί καλός οὕτως οἷος κρηπίς , ὅς ἐκ αὐτός ἐξαρτάω . δέω γάρ ἐκεῖνος βαίνω μή ἐπί ἄψυχος τις μηδέ αὖ ἐπί ψυχή εὐθύς βαίνω , ἀλλά εἰμί αὐτός κάλλος ἀμήχανος πρό αὐτός πρόειμι , οἷος πρό μέγας βασιλεύς πρόειμι μέν πρῶτος ἐν ὁ πρόοδος ὁ ἐλαχύς , ἀεί δέ ὁ μέγας καί ὁ σεμνός ἐπί αὐτός , καί ὁ περί βασιλεύς ἤδη μάλα βασιλικός , εἶτα ὁ μετά αὐτός τίμιος : ἐπί ἅπας δέ οὗτος βασιλεύς προφαίνω ἐξαίφνης αὐτός ὁ μέγας , ὁ δέ εὔχομαι καί προσκυνέω , ὅσος μή προαπέρχομαι ἀρκέω ὁ πρό ὁ βασιλεύς ὁράω . ἐκεῖ μέν οὖν ὁ βασιλεύς ἄλλος , ὁ τε πρό αὐτός προέρχομαι ἄλλος αὐτοῦ : ὁ δέ ἐκεῖ βασιλεύς οὐ ἀλλότριος ἄρχω , ἀλλά ἔχω ὁ δίκαιος καί φύσις ἀρχή καί ὁ ἀληθής βασιλεία , ἅτε ὁ ἀλήθεια βασιλεύς καί εἰμί κατά φύσις κύριος ὁ ἑαυτοῦ ἀθρόος γέννημα καί θεῖος σύνταγμα , βασιλεύς βασιλεύς καί πατήρ δίκαιος ἄν καλέω θεός , ὅς ὁ Ζεύς καί ταύτῃ μιμέομαι , ὁ ὁ ἑαυτοῦ πατήρ οὐ ἀνέχω θεωρία , ἀλλά ὁ ὁ προπάτωρ οἷος ἐνέργεια εἰς ὑπόστασις οὐσία .
plotinus.enneades 5.5.5
ἀλλ̓ ἐπ’ ἐκεῖνο ἐπανιτέον λέγουσιν , ὅτι μένει τὸ πρῶτον τὸ αὐτό , κἂν ἐξ αὐτοῦ γίνηται ἕτερα . ἐν μὲν οὖν τοῖς ἀριθμοῖς μένοντος μὲν τοῦ ἕν , ποιοῦντος δὲ ἄλλου , ὁ ἀριθμὸς γίνεται κατ̓ αὐτὸ , ἐν δὲ τῷ ὅ ἐστι πρὸ τῶν ὄντων μένει μὲν πολὺ μᾶλλον τὸ ἕν : μένοντος δὲ αὐτοῦ οὐκ ἄλλο ποιεῖ κατ̓ αὐτὸ τὰ ὄντα , ἀλλ̓ ἀρκεῖ αὐτὸ γεννῆσαι τὰ ὄντα . καὶ ὥσπερ ἐκεῖ ἐπὶ τῶν ἀριθμῶν ἦν τῆς μονάδος ἐπὶ πᾶσιν εἶδος πρώτως καὶ δευτέρως , καὶ οὐκ ἐπ’ ἴσης ἑκάστου μεταλαμβάνοντος τῶν ὑστέρων αὐτῆς , οὕτω καὶ ἐνταῦθα ἕκαστον μὲν τῶν μετὰ τὸ πρῶτον ἔχει τι ἐκείνου οἷον εἶδος ἐν αὑτῷ . κἀκεῖ μὲν ἡ μετάληψις τὸ ποσὸν ὑπέστησεν αὐτῶν , ἐνταῦθα δὲ τὸ ἴχνος τοῦ ἑνὸς τὴν οὐσίαν αὐτοῖς ὑπεστήσατο , ὥστ̓ εἶναι τὸ εἶναι ἴχνος ἑνός . καὶ τὸ εἶναι δὲ τοῦτο ἀπὸ τοῦ ἓν εἴ τις λέγοι γεγονέναι , τάχα ἂν τύχοι τοῦ ἀληθοῦς . τὸ γάρ τοι λεγόμενον ὂν τοῦτο πρῶτον ἐκεῖθεν οἷον ὀλίγον προβεβηκὸς οὐκ ἠθέλησεν ἔτι πρόσω ἐλθεῖν , μεταστραφὲν δὲ εἰς τὸ εἴσω ἔστη , καὶ ἐγένετο οὐσία καὶ ἑστία ἁπάντων : οἷον ἐναπερείσαντος ἐν φθόγγῳ αὑτὸν τοῦ φωνοῦντος ὑφίσταται τὸ ἓν δηλοῦν τὸ ἀπὸ τοῦ ἑνὸς καὶ τὸ ὂν σημαῖνον τὸ φθεγξάμενον , ὡς δύναται . οὕτω τοι τὸ μὲν γενόμενον καὶ τὸ εἶναι μίμησιν ἔχοντα ἐκ τῆς δυνάμεως αὐτοῦ ῥυέντα : ἡ δὲ ἰδοῦσα καὶ ἐπικινηθεῖσα τῷ θεάματι μιμουμένη ὃ εἶδεν ἔρρηξε φωνὴν τὸ ὂν καὶ τὸ εἶναι καὶ οὐσίαν καὶ ἑστίαν . οὗτοι γὰρ οἱ φθόγγοι θέλουσι σημῆναι τὴν ὑπόστασιν γεννηθέντος ὠδῖνι τοῦ φθεγγομένου ἀπομιμούμενοι , ὡς οἷόν τε αὐτοῖς , τὴν γένεσιν τοῦ ὄντος .
Lemmas: ἀλλά ἐπί ἐκεῖνος ἐπανιτέον λέγω , ὅτι μένω ὁ πρῶτος ὁ αὐτός , ἐάν ἐκ αὐτός γίγνομαι ἕτερος . ἐν μέν οὖν ὁ ἀριθμός μένω μέν ὁ εἷς , ποιέω δέ ἄλλος , ὁ ἀριθμός γίγνομαι κατά αὐτός , ἐν δέ ὁ ὅς εἰμί πρό ὁ εἰμί μένω μέν πολύς μάλα ὁ εἷς : μένω δέ αὐτός οὐ ἄλλος ποιέω κατά αὐτός ὁ εἰμί , ἀλλά ἀρκέω αὐτός γεννάω ὁ εἰμί . καί ὥσπερ ἐκεῖ ἐπί ὁ ἀριθμός εἰμί ὁ μονάς ἐπί πᾶς εἶδος πρῶτος καί δεύτερος , καί οὐ ἐπί ἴσος ἕκαστος μεταλαμβάνω ὁ ὕστερος αὐτός , οὕτως καί ἐνταῦθα ἕκαστος μέν ὁ μετά ὁ πρῶτος ἔχω τις ἐκεῖνος οἷος εἶδος ἐν ἑαυτοῦ . ἐκεῖ μέν ὁ μετάληψις ὁ ποσός ὑφίστημι αὐτός , ἐνταῦθα δέ ὁ ἴχνος ὁ εἷς ὁ οὐσία αὐτός ὑφίστημι , ὥστε εἰμί ὁ εἰμί ἴχνος εἷς . καί ὁ εἰμί δέ οὗτος ἀπό ὁ εἷς εἰ τις λέγω γίγνομαι , τάχα ἄν τυγχάνω ὁ ἀληθής . ὁ γάρ τοι λέγω εἰμί οὗτος πρῶτος ἐκεῖθεν οἷος ὀλίγος προβαίνω οὐ ἐθέλω ἔτι πρόσω ἔρχομαι , μεταστρέφω δέ εἰς ὁ εἴσω ἵστημι , καί γίγνομαι οὐσία καί ἑστία ἅπας : οἷος ἐναπερείδω ἐν φθόγγος ἑαυτοῦ ὁ φωνέω ὑφίστημι ὁ εἷς δηλόω ὁ ἀπό ὁ εἷς καί ὁ εἰμί σημαίνω ὁ φθέγγομαι , ὡς δύναμαι . οὕτως τοι ὁ μέν γίγνομαι καί ὁ εἰμί μίμησις ἔχω ἐκ ὁ δύναμις αὐτός ῥέω : ὁ δέ ὁράω καί ἐπικινέω ὁ θέαμα μιμέομαι ὅς ὁράω ῥήγνυμι φωνή ὁ εἰμί καί ὁ εἰμί καί οὐσία καί ἑστία . οὗτος γάρ ὁ φθόγγος ἐθέλω σημαίνω ὁ ὑπόστασις γεννάω ὠδίς ὁ φθέγγομαι ἀπομιμέομαι , ὡς οἷος τε αὐτός , ὁ γένεσις ὁ εἰμί .
plotinus.enneades 5.5.8
ὥστε ἀπορεῖν , ὅθεν ἐφάνη , ἔξωθεν ἢ ἔνδον , καὶ ἀπελθόντος εἰπεῖν ʽἔνδον ἄρα ἦν καὶ οὐκ ἔνδον αὖ . ἢ οὐ δεῖ ζητεῖν πόθεν : οὐ γάρ ἐστι τὸ πόθεν : οὔτε γὰρ ἔρχεται οὔτε ἄπεισιν οὐδαμοῦ , ἀλλὰ φαίνεταί τε καὶ οὐ φαίνεται : διὸ οὐ χρὴ διώκειν , ἀλλ̓ ἡσυχῇ μένειν , ἕως ἂν φανῇ , παρασκευάσαντα ἑαυτὸν θεατὴν εἶναι , ὥσπερ ὀφθαλμὸς ἀνατολὰς ἡλίου περιμένει : ὁ δὲ ὑπερφανεὶς τοῦ ὁρίζοντος — ἐξ ὠκεανοῦ φασιν οἱ ποιηταί — ἔδωκεν ἑαυτὸν θεάσασθαι τοῖς ὄμμασιν . οὑτοσὶ δέ , ὃν μιμεῖται ὁ ἥλιος , ὑπερσχήσει πόθεν ; καὶ τί ὑπερβαλὼν φανήσεται ; ἢ αὐτὸν ὑπερσχὼν τὸν νοῦν τὸν θεώμενον : ἑστήξεται μὲν γὰρ ὁ νοῦς πρὸς τὴν θέαν εἰς οὐδὲν ἄλλο ἢ πρὸς τὸ καλὸν βλέπων , ἐκεῖ ἑαυτὸν πᾶς τρέπων καὶ διδούς , στὰς δὲ καὶ οἷον πληρωθεὶς μένους εἶδε μὲν τὰ πρῶτα καλλίω γενόμενον ἑαυτὸν καὶ ἐπιστίλβοντα , ὡς ἐγγὺς ὄντος αὐτοῦ . ὁ δὲ οὐκ ᾔει , ὥς τις προσεδόκα , ἀλλ̓ ἦλθεν ὡς οὐκ ἐλθών : ὤφθη γὰρ ὡς οὐκ ἐλθών , ἀλλὰ πρὸ ἁπάντων παρών , πρὶν καὶ τὸν νοῦν ἐλθεῖν . εἶναι δὲ τὸν νοῦν τὸν ἐλθόντα καὶ τοῦτον εἶναι καὶ τὸν ἀπιόντα , ὅτι μὴ οἶδε ποῦ μένειν δεῖ καὶ ποῦ ἐκεῖνος μένει , ὅτι ἐν οὐδενί . καὶ εἰ οἷόν τε ἦν καὶ αὐτῷ τῷ νῷ μένειν μηδαμοῦ , οὐχ ὅτι ἐν τόπῳ : οὐδὲ γὰρ οὐδ̓ αὐτὸς ἐν τόπῳ , ἀλλ̓ ὅλως οὐδαμοῦ : ἦν ἂν ἀεὶ ἐκεῖνον βλέπων : καίτοι οὐδὲ βλέπων , ἀλλ̓ ἓν ἐκείνῳ ὢν καὶ οὐ δύο . νῦν δέ , ὅτι ἐστὶ νοῦς , οὕτω βλέπει , ὅτε βλέπει , τῷ ἑαυτοῦ μὴ νῷ . θαῦμα δή , πῶς οὐκ ἐλθὼν πάρεστι , καὶ πῶς οὐκ ὢν οὐδαμοῦ οὐκ ἔστιν ὅπου μὴ ἔστιν . ἔστι μὲν οὖν οὑτωσὶ αὐτόθεν θαυμάσαι , τῷ δὲ γνόντι , τὸ ἐναντίον εἴπερ ἦν , θαυμάσαι : μᾶλλον δὲ οὐδὲ δυνατὸν εἶναι , ἵνα τις καὶ θαυμάσῃ . ἔχει δὲ ὧδε .
Lemmas: ὥστε ἀπορέω , ὅθεν φαίνω , ἔξωθεν ἤ ἔνδον , καί ἀπέρχομαι λέγω ἔνδον ἄρα εἰμί καί οὐ ἔνδον αὖ . ἤ οὐ δέω ζητέω πόθεν : οὐ γάρ εἰμί ὁ πόθεν : οὔτε γάρ ἔρχομαι οὔτε ἄπειμι οὐδαμοῦ , ἀλλά φαίνω τε καί οὐ φαίνω : διό οὐ χρή διώκω , ἀλλά ἡσυχῇ μένω , ἕως ἄν φαίνω , παρασκευάζω ἑαυτοῦ θεατής εἰμί , ὥσπερ ὀφθαλμός ἀνατολή ἥλιος περιμένω : ὁ δέ ὑπερφαίνομαι ὁ ὁρίζων — ἐκ ὠκεανός φημί ὁ ποιητής — δίδωμι ἑαυτοῦ θεάομαι ὁ ὄμμα . οὗτος δέ , ὅς μιμέομαι ὁ ἥλιος , ὑπερέχω πόθεν ; καί τίς ὑπερβάλλω φαίνω ; ἤ αὐτός ὑπερέχω ὁ νόος ὁ θεάομαι : ἵστημι μέν γάρ ὁ νόος πρός ὁ θέα εἰς οὐδείς ἄλλος ἤ πρός ὁ καλός βλέπω , ἐκεῖ ἑαυτοῦ πᾶς τρέπω καί δίδωμι , ἵστημι δέ καί οἷος πληρόω μένος ὁράω μέν ὁ πρῶτος καλός γίγνομαι ἑαυτοῦ καί ἐπιστίλβω , ὡς ἐγγύς εἰμί αὐτός . ὁ δέ οὐ ἔρχομαι , ὡς τις προσδοκάω , ἀλλά ἔρχομαι ὡς οὐ ἔρχομαι : ὁράω γάρ ὡς οὐ ἔρχομαι , ἀλλά πρό ἅπας πάρειμι , πρίν καί ὁ νόος ἔρχομαι . εἰμί δέ ὁ νόος ὁ ἔρχομαι καί οὗτος εἰμί καί ὁ ἀπέρχομαι , ὅτι μή οἶδα ποῦ μένω δέω καί ποῦ ἐκεῖνος μένω , ὅτι ἐν οὐδείς . καί εἰ οἷος τε εἰμί καί αὐτός ὁ νόος μένω μηδαμοῦ , οὐ ὅτι ἐν τόπος : οὐδέ γάρ οὐδέ αὐτός ἐν τόπος , ἀλλά ὅλος οὐδαμοῦ : εἰμί ἄν ἀεί ἐκεῖνος βλέπω : καίτοι οὐδέ βλέπω , ἀλλά εἷς ἐκεῖνος εἰμί καί οὐ δύο . νῦν δέ , ὅτι εἰμί νόος , οὕτως βλέπω , ὅτε βλέπω , ὁ ἑαυτοῦ μή νόος . θαῦμα δή , πῶς οὐ ἔρχομαι πάρειμι , καί πῶς οὐ εἰμί οὐδαμοῦ οὐ εἰμί ὅπου μή εἰμί . εἰμί μέν οὖν οὕτως αὐτόθεν θαυμάζω , ὁ δέ γιγνώσκω , ὁ ἐναντίος εἴπερ εἰμί , θαυμάζω : μάλα δέ οὐδέ δυνατός εἰμί , ἵνα τις καί θαυμάζω . ἔχω δέ ὧδε .
plotinus.enneades 5.5.10
ἀλλὰ σὺ μή μοι δἰ ἑτέρων αὐτὸ ὅρα : εἰ δὲ μή , ἴχνος ἂν ἴδοις , οὐκ αὐτό : ἀλλ̓ ἐννόει , τί ἂν εἴη τοῦτο , ὃ ἔστι λαβεῖν ἐφ̓ ἑαυτοῦ ὂν καθαρὸν οὐδενὶ μιγνύμενον , μετεχόντων ἁπάντων αὐτοῦ μηδενὸς ἔχοντος αὐτό : ἄλλο μὲν γὰρ οὐδὲν τοιοῦτον , δεῖ δέ τι τοιοῦτον εἶναι . τίς ἂν οὖν τὴν δύναμιν αὐτοῦ ἕλοι ὁμοῦ πᾶσαν ; εἰ γὰρ ὁμοῦ πᾶσαν , τί ἄν τις αὐτοῦ διαφέροι ; κατὰ μέρος ἄρα . ἀλλὰ προσβαλεῖς μὲν ἀθρόως ὁ προσβάλλων , ὅλον δὲ οὐκ ἀπαγγελεῖς : εἰ δὲ μή , νοῦς νοῶν ἔσῃ , κἂν τύχῃς , ἐκεῖνός σε ἐκφεύξεται , μᾶλλον δὲ σὺ αὐτόν . ἀλλ̓ ὅταν μὲν ὁρᾷς , ὅλον βλέπε : ὅταν δὲ νοῇς , ὅ τι ἂν μνημονεύσῃς αὐτοῦ , νόει ὅτι τἀγαθόν . ζωῆς γὰρ ἔμφρονος καὶ νοερᾶς αἴτιος δύναμις ὤν , ἀφ̓ οὗ ζωὴ καὶ νοῦς , ὅτι οὐσίας καὶ τοῦ ὄντος , ὅτι ἕν : ἁπλοῦν γὰρ καὶ πρῶτον , ὅτι ἀρχή . ἀπ̓ αὐτοῦ γὰρ πάντα : ἀπ̓ αὐτοῦ κίνησις ἡ πρώτη , οὐκ ἐν αὐτῷ , ἀπ̓ αὐτοῦ στάσις , ὅτι αὐτὸς μὴ ἐδεῖτο : οὐ γὰρ κινεῖται οὐδ̓ ἕστηκεν : οὐδὲ γὰρ εἶχεν οὔτε ἐν ᾧ στήσεται , οὔτε ἐν ᾧ κινηθήσεται : περὶ τί γὰρ ἢ πρὸς τί ἢ ἐν τίνι ; πρῶτος γὰρ αὐτός . ἀλλ̓ οὐδὲ πεπερασμένος εἶναι : ὑπὸ τίνος γάρ ; ἀλλ̓ οὐδ̓ ἄπειρος , ὡς μέγεθος : ποῖ γὰρ ἔδει προελθεῖν αὐτόν ; ἢ ἵνα τί γένηται αὐτῷ οὐδενὸς δεομένῳ ; τὸ δ̓ ἄπειρον ἡ δύναμις ἔχει : οὐ γὰρ ἄλλως ποτὲ οὐδ̓ ἐπιλείψει , ὅπου καὶ τὰ μὴ ἐπιλείποντα δἰ αὐτόν .
Lemmas: ἀλλά σύ μή ἐγώ διά ἕτερος αὐτός ὁράω : εἰ δέ μή , ἴχνος ἄν ὁράω , οὐ αὐτός : ἀλλά ἐννοέω , τίς ἄν εἰμί οὗτος , ὅς εἰμί λαμβάνω ἐπί ἑαυτοῦ εἰμί καθαρός οὐδείς μείγνυμι , μετέχω ἅπας αὐτός μηδείς ἔχω αὐτός : ἄλλος μέν γάρ οὐδείς τοιοῦτος , δέω δέ τις τοιοῦτος εἰμί . τίς ἄν οὖν ὁ δύναμις αὐτός αἱρέω ὁμοῦ πᾶς ; εἰ γάρ ὁμοῦ πᾶς , τίς ἄν τις αὐτός διαφέρω ; κατά μέρος ἄρα . ἀλλά προσβάλλω μέν ἀθρόος ὁ προσβάλλω , ὅλος δέ οὐ ἀπαγγέλλω : εἰ δέ μή , νόος νοέω εἰμί , ἐάν τυγχάνω , ἐκεῖνος σύ ἐκφεύγω , μάλα δέ σύ αὐτός . ἀλλά ὅταν μέν ὁράω , ὅλος βλέπω : ὅταν δέ νοέω , ὅς τις ἄν μνημονεύω αὐτός , νοέω ὅτι ἀγαθός . ζωή γάρ ἔμφρων καί νοερός αἴτιος δύναμις εἰμί , ἀπό ὅς ζωή καί νόος , ὅτι οὐσία καί ὁ εἰμί , ὅτι εἷς : ἁπλόος γάρ καί πρῶτος , ὅτι ἀρχή . ἀπό αὐτός γάρ πᾶς : ἀπό αὐτός κίνησις ὁ πρῶτος , οὐ ἐν αὐτός , ἀπό αὐτός στάσις , ὅτι αὐτός μή δέω : οὐ γάρ κινέω οὐδέ ἵστημι : οὐδέ γάρ ἔχω οὔτε ἐν ὅς ἵστημι , οὔτε ἐν ὅς κινέω : περί τίς γάρ ἤ πρός τίς ἤ ἐν τίς ; πρῶτος γάρ αὐτός . ἀλλά οὐδέ περαίνω εἰμί : ὑπό τίς γάρ ; ἀλλά οὐδέ ἄπειρος , ὡς μέγεθος : ποῖ γάρ δέω προέρχομαι αὐτός ; ἤ ἵνα τίς γίγνομαι αὐτός οὐδείς δέω ; ὁ δέ ἄπειρος ὁ δύναμις ἔχω : οὐ γάρ ἄλλος ποτέ οὐδέ ἐπιλείπω , ὅπου καί ὁ μή ἐπιλείπω διά αὐτός .
plotinus.enneades 5.5.11
καὶ τὸ ἄπειρον τοῦτο τῷ μὴ πλέον ἑνὸς εἶναι μηδὲ ἔχειν πρὸς ὃ ὁριεῖ τι τῶν ἑαυτοῦ : τῷ γὰρ ἓν εἶναι οὐ μεμέτρηται οὐδ̓ εἰς ἀριθμὸν ἥκει . οὔτ̓ οὖν πρὸς ἄλλο οὔτε πρὸς αὑτὸ πεπέρανται : ἐπεὶ οὕτως ἂν εἴη καὶ δύο . οὐδὲ σχῆμα τοίνυν , ὅτι μηδὲ μέρη , οὐδὲ μορφή . μὴ τοίνυν ζήτει θνητοῖς ὄμμασι τοῦτο , οἷόν φησιν ὁ λόγος , μηδ̓ ὅτι οὕτως ἔστιν ἰδεῖν , ὡς ἄν τις ἀξιώσειεν , πάντα αἰσθητὰ ὑπολαμβάνων τὸ μάλιστα πάντων ἀναιρεῖ . ἃ γὰρ ἡγεῖταί τις εἶναι μάλιστα , ταῦτα μάλιστα οὐκ ἔστι : ʽτὸ δὲ μέγα ἧττον ἐστἴ : τό δὲ πρῶτον ἀρχὴ τοῦ εἶναι καὶ κυριώτερον αὖ τῆς οὐσίας : ὥστε ἀντιστρεπτέον τὴν δόξαν : εἰ δὲ μή , καταλελείψῃ ἔρημος θεοῦ , οἷον οἱ ἐν ταῖς ἑορταῖς ὑπὸ γαστριμαργίας πλήσαντες ἑαυτούς , ὧν οὐ θέμις λαβεῖν τοὺς εἰσίοντας πρὸς τοὺς θεούς , νομίσαντες μᾶλλον ἐκεῖνα ἐναργέστερα εἶναι τῆς θέας τοῦ θεοῦ , ᾧ ἑορτάζειν προσήκει , οὐ μετέσχον τῶν ἐκεῖ ἱερῶν . καὶ γὰρ ἐν τούτοις τοῖς ἱεροῖς ὁ θεὸς οὐχ ὁρώμενος ἀπιστεῖσθαι ποιεῖ ὡς οὐκ ὢν τοῖς ἐναργὲς νομίζουσι μόνον , ὃ τῇ σαρκὶ μόνον ἴδοιεν : οἷον εἴ τινες διὰ βίου κοιμώμενοι ταῦτα μὲν πιστὰ καὶ ἐναργῆ νομίζοιεν τὰ ἐν τοῖς ὀνείρασιν , εἰ δέ τις αὐτοὺς ἐξεγείρειεν , ἀπιστήσαντες τοῖς διὰ τῶν ὀφθαλμῶν ἀνεῳγότων ὀφθεῖσι πάλιν καταδαρθάνοιεν .
Lemmas: καί ὁ ἄπειρος οὗτος ὁ μή πολύς εἷς εἰμί μηδέ ἔχω πρός ὅς ὁρίζω τις ὁ ἑαυτοῦ : ὁ γάρ εἷς εἰμί οὐ μετρέω οὐδέ εἰς ἀριθμός ἥκω . οὔτε οὖν πρός ἄλλος οὔτε πρός ἑαυτοῦ περαίνω : ἐπεί οὕτως ἄν εἰμί καί δύο . οὐδέ σχῆμα τοίνυν , ὅτι μηδέ μέρος , οὐδέ μορφή . μή τοίνυν ζητέω θνητός ὄμμα οὗτος , οἷος φημί ὁ λόγος , μηδέ ὅτι οὕτως εἰμί ὁράω , ὡς ἄν τις ἀξιόω , πᾶς αἰσθητός ὑπολαμβάνω ὁ μάλα πᾶς ἀναιρέω . ὅς γάρ ἡγέομαι τις εἰμί μάλα , οὗτος μάλα οὐ εἰμί : ὅς δέ μέγας ἥσσων εἰμί : ὁ δέ πρῶτος ἀρχή ὁ εἰμί καί κύριος αὖ ὁ οὐσία : ὥστε ἀντιστρέφω ὁ δόξα : εἰ δέ μή , καταλείπω ἐρῆμος θεός , οἷος ὁ ἐν ὁ ἑορτή ὑπό γαστριμαργία πίμπλημι ἑαυτοῦ , ὅς οὐ θέμις λαμβάνω ὁ εἰσέρχομαι πρός ὁ θεός , νομίζω μάλα ἐκεῖνος ἐναργής εἰμί ὁ θέα ὁ θεός , ὅς ἑορτάζω προσήκω , οὐ μετέχω ὁ ἐκεῖ ἱερός . καί γάρ ἐν οὗτος ὁ ἱερόν ὁ θεός οὐ ὁράω ἀπιστέω ποιέω ὡς οὐ εἰμί ὁ ἐναργής νομίζω μόνος , ὅς ὁ σάρξ μόνος ὁράω : οἷον εἰ τις διά βίος κοιμάω οὗτος μέν πιστός καί ἐναργής νομίζω ὁ ἐν ὁ ὄνειρος , εἰ δέ τις αὐτός ἐξεγείρω , ἀπιστέω ὁ διά ὁ ὀφθαλμός ἀνοίγνυμι ὁράω πάλιν καταδαρθάνω .
plotinus.enneades 5.6.1
Τὸ μέν ἐστι νοοῦν ἄλλο , τὸ δὲ αὑτό . ὃ ἤδη φεύγει μᾶλλον τὸ δύο εἶναι . τὸ δὲ πρότερον λεχθὲν βούλεται καὶ αὐτό , ἀλλ̓ ἧττον δύναται παῤ αὑτῷ μὲν γὰρ ἔχει ὃ ὁρᾷ , ἕτερόν γε μὴν ἐκείνου . τὸ δὲ οὐ κεχώρισται τῇ οὐσίᾳ , ἀλλὰ συνὸν αὑτῷ ὁρᾷ ἑαυτό . ἄμφω οὖν γίνεται ἓν ὄν . μᾶλλον οὖν νοεῖ , ὅτι ἔχει , καὶ πρώτως νοεῖ , ὅτι τὸ νοοῦν δεῖ ἓν καὶ δύο εἶναι . εἴτε γὰρ μὴ ἕν , ἄλλο τὸ νοοῦν , ἄλλο τὸ νοούμενον ἔσται — οὐκ ἂν οὖν πρώτως νοοῦν εἴη , ὅτι ἄλλου τὴν νόησιν λαμβάνον οὐ τὸ πρώτως νοοῦν ἔσται , ὅτι ὃ νοεῖ οὐκ ἔχει ὡς αὑτοῦ , ὥστε οὐδ̓ αὑτό : ἢ εἰ ἔχει ὡς αὑτό , ἵνα κυρίως νοῇ , τὰ δύο ἓν ἔσται : δεῖ ἄρα ἓν εἶναι ἄμφω — εἴτε ἓν μέν , μὴ δύο δὲ αὖ ἔσται , ὅ τι νοήσει οὐχ ἕξει : ὥστε οὐδὲ νοοῦν ἔσται . ἁπλοῦν ἄρα καὶ οὐχ ἁπλοῦν δεῖ εἶναι . μᾶλλον δ̓ ἄν τις αὐτὸ τοιοῦτον ὂν ἕλοι ἀπὸ τῆς ψυχῆς ἀναβαίνων : ἐνταῦθα γὰρ διαιρεῖν ῥᾴδιον , καὶ ῥᾷον ἄν τις τὸ διπλοῦν ἴδοι . εἰ οὖν τις διπλοῦν φῶς ποιήσειε , τὴν μὲν ψυχὴν κατὰ τὸ ἧττον , τὸ δὲ νοητὸν αὐτῆς κατὰ τὸ καθαρώτερον , εἶτα ποιήσειε καὶ τὸ ὁρῶν ἴσον εἶναι φῶς τῷ ὁρωμένῳ , οὐκ ἔχων ἔτι χωρίζειν τῇ διαφορᾷ ἓν τὰ δύο θήσεται νοῶν μέν , ὅτι δύο ἦν , ὁρῶν δὲ ἤδη ἕν : οὕτω νοοῦν καὶ νοητὸν αἱρήσει . ἡμεῖς μὲν οὖν τῷ λόγῳ ἐκ δύο ἓν πεποιήκαμεν , τὸ δ̓ ἀνάπαλιν ἐξ ἑνός ἐστι δύο , ὅτι νοεῖ ποιοῦν αὑτὸ δύο , μᾶλλον δὲ ὄν , ὅτι νοεῖ , δύο , καὶ ὅτι αὑτό , ἕν
Lemmas: ὁ μέν εἰμί νοέω ἄλλος , ὁ δέ ἑαυτοῦ . ὅς ἤδη φεύγω μάλα ὁ δύο εἰμί . ὁ δέ πρότερος λέγω βούλομαι καί αὐτός , ἀλλά ἥσσων δύναμαι παρά ἑαυτοῦ μέν γάρ ἔχω ὅς ὁράω , ἕτερος γε μήν ἐκεῖνος . ὁ δέ οὐ χωρίζω ὁ οὐσία , ἀλλά σύνειμι ἑαυτοῦ ὁράω ἑαυτοῦ . ἄμφω οὖν γίγνομαι εἷς εἰμί . μάλα οὖν νοέω , ὅτι ἔχω , καί πρῶτος νοέω , ὅτι ὁ νοέω δέω εἷς καί δύο εἰμί . εἴτε γάρ μή εἷς , ἄλλος ὁ νοέω , ἄλλος ὁ νοέω εἰμί — οὐ ἄν οὖν πρῶτος νοέω εἰμί , ὅτι ἄλλος ὁ νόησις λαμβάνω οὐ ὁ πρῶτος νοέω εἰμί , ὅτι ὅς νοέω οὐ ἔχω ὡς ἑαυτοῦ , ὥστε οὐδέ ἑαυτοῦ : ἤ εἰ ἔχω ὡς ἑαυτοῦ , ἵνα κύριος νοέω , ὁ δύο εἷς εἰμί : δέω ἄρα εἷς εἰμί ἄμφω — εἴτε εἷς μέν , μή δύο δέ αὖ εἰμί , ὅς τις νοέω οὐ ἔχω : ὥστε οὐδέ νοέω εἰμί . ἁπλόος ἄρα καί οὐ ἁπλόος δέω εἰμί . μάλα δέ ἄν τις αὐτός τοιοῦτος εἰμί αἱρέω ἀπό ὁ ψυχή ἀναβαίνω : ἐνταῦθα γάρ διαιρέω ῥᾴδιος , καί ῥᾴδιος ἄν τις ὁ διπλόος ὁράω . εἰ οὖν τις διπλόος φάος ποιέω , ὁ μέν ψυχή κατά ὁ ἥσσων , ὁ δέ νοητός αὐτός κατά ὁ καθαρός , εἶτα ποιέω καί ὁ ὁράω ἴσος εἰμί φάος ὁ ὁράω , οὐ ἔχω ἔτι χωρίζω ὁ διαφορά εἷς ὁ δύο τίθημι νοέω μέν , ὅτι δύο εἰμί , ὁράω δέ ἤδη εἷς : οὕτως νοέω καί νοητός αἱρέω . ἐγώ μέν οὖν ὁ λόγος ἐκ δύο εἷς ποιέω , ὁ δέ ἀνάπαλιν ἐκ εἷς εἰμί δύο , ὅτι νοέω ποιέω ἑαυτοῦ δύο , μάλα δέ εἰμί , ὅτι νοέω , δύο , καί ὅτι ἑαυτοῦ , εἷς
plotinus.enneades 5.6.2
εἰ δὴ τὸ μὲν πρώτως νοοῦν , τὸ δὲ ἤδη ἄλλως νοοῦν , τὸ ἐπέκεινα τοῦ πρώτως νοοῦντος οὐκ ἂν ἔτι νοοῖ : νοῦν γὰρ δεῖ γενέσθαι , ἵνα νοῇ , ὄντα δὲ νοῦν καὶ νοητὸν ἔχειν καὶ πρώτως νοοῦντα ἔχειν τὸ νοητὸν ἐν αὑτῷ . νοητὸν δὲ ὂν οὐκ ἀνάγκη πᾶν καὶ νοοῦν ἐν αὑτῷ ἔχειν καὶ νοεῖν : ἔσται γὰρ οὐ μόνον νοητόν , ἀλλὰ καὶ νοοῦν , πρῶτόν τε οὐκ ἔσται δύο ὄν . ὅ τε νοῦς ὁ τὸ νοητὸν ἔχων οὐκ ἂν συσταίη μὴ οὔσης οὐσίας καθαρῶς νοητοῦ , ὃ πρὸς μὲν τὸν νοῦν νοητὸν ἔσται , καθ̓ ἑαυτὸ δὲ οὔτε νοοῦν οὔτε νοητὸν κυρίως ἔσται : τό τε γὰρ νοητὸν ἑτέρῳ ὅ τε νοῦς τὸ ἐπιβάλλειν τῇ νοήσει κενὸν ἔχει ἄνευ τοῦ λαβεῖν καὶ ἑλεῖν τὸ νοητὸν ὃ νοεῖ : οὐ γὰρ ἔχει τὸ νοεῖν ἄνευ τοῦ νοητοῦ . τότε οὖν τέλειον , ὅταν ἔχῃ : ἔδει δὲ πρὸ τοῦ νοεῖν τέλειον εἶναι παῤ αὑτοῦ τῆς οὐσίας . ᾧ ἄρα τὸ τέλειον ὑπάρξει , πρὸ τοῦ νοεῖν τοῦτο ἔσται : οὐδὲν ἄρα δεῖ αὐτῷ τοῦ νοεῖν : αὔταρκες γὰρ πρὸ τούτου . οὐκ ἄρα νοήσει . τὸ μὲν ἄρα οὐ νοεῖ , τὸ δὲ πρώτως νοεῖ , τὸ δὲ νοήσει δευτέρως . ἔτι εἰ νοήσει τὸ πρῶτον , ὑπάρξει τι αὐτῷ : οὐκ ἄρα πρῶτον , ἀλλὰ καὶ δεύτερον καὶ οὐχ ἕν , ἀλλὰ καὶ πολλὰ ἤδη καὶ πάντα ὅσα νοήσει : καὶ γάρ , εἰ μόνον ἑαυτό , πολλὰ ἔσται .
Lemmas: εἰ δή ὁ μέν πρῶτος νοέω , ὁ δέ ἤδη ἄλλος νοέω , ὁ ἐπέκεινα ὁ πρῶτος νοέω οὐ ἄν ἔτι νοέω : νόος γάρ δέω γίγνομαι , ἵνα νοέω , εἰμί δέ νόος καί νοητός ἔχω καί πρῶτος νοόω ἔχω ὁ νοητός ἐν ἑαυτοῦ . νοητός δέ εἰμί οὐ ἀνάγκη πᾶς καί νοέω ἐν ἑαυτοῦ ἔχω καί νοέω : εἰμί γάρ οὐ μόνος νοητός , ἀλλά καί νοέω , πρῶτος τε οὐ εἰμί δύο εἰμί . ὁ τε νόος ὁ ὁ νοητός ἔχω οὐ ἄν συνίστημι μή εἰμί οὐσία καθαρός νοητός , ὅς πρός μέν ὁ νόος νοητός εἰμί , κατά ἑαυτοῦ δέ οὔτε νοέω οὔτε νοητός κύριος εἰμί : ὁ τε γάρ νοητός ἕτερος ὁ τε νόος ὁ ἐπιβάλλω ὁ νόησις κενός ἔχω ἄνευ ὁ λαμβάνω καί αἱρέω ὁ νοητός ὅς νοέω : οὐ γάρ ἔχω ὁ νοέω ἄνευ ὁ νοητός . τότε οὖν τέλειος , ὅταν ἔχω : δέω δέ πρό ὁ νοέω τέλειος εἰμί παρά ἑαυτοῦ ὁ οὐσία . ὅς ἄρα ὁ τέλειος ὑπάρχω , πρό ὁ νοέω οὗτος εἰμί : οὐδείς ἄρα δέω αὐτός ὁ νοέω : αὐτάρκης γάρ πρό οὗτος . οὐ ἄρα νοέω . ὁ μέν ἄρα οὐ νοέω , ὁ δέ πρῶτος νοέω , ὁ δέ νοέω δεύτερος . ἔτι εἰ νοέω ὁ πρῶτος , ὑπάρχω τις αὐτός : οὐ ἄρα πρῶτος , ἀλλά καί δεύτερος καί οὐ εἷς , ἀλλά καί πολύς ἤδη καί πᾶς ὅσος νοέω : καί γάρ , εἰ μόνος ἑαυτοῦ , πολύς εἰμί .
plotinus.enneades 5.6.3
εἰ δὲ πολλὰ τὸ αὐτὸ οὐδὲν κωλύειν φήσουσιν , ἓν τούτοις ὑποκείμενον ἔσται : οὐ δύναται γὰρ πολλὰ μὴ ἑνὸς ὄντος , ἀφ̓ οὗ ἢ ἐν ᾧ , ἢ ὅλως ἑνὸς καὶ τούτου πρώτου τῶν ἄλλων ἀριθμουμένου , ὃ αὐτὸ ἐφ̓ ἑαυτοῦ δεῖ λαβεῖν μόνον . εἰ δὲ ὁμοῦ εἴη μετὰ τῶν ἄλλων , δεῖ τοῦτο συλλαβόντα αὐτὸ μετὰ τῶν ἄλλων , ὅμως δὲ ἕτερον τῶν ἄλλων ὄν , ἐᾶν ὡς μετ̓ ἄλλων , ζητεῖν δὲ τοῦτο τὸ ὑποκείμενον τοῖς ἄλλοις μηκέτι μετὰ τῶν ἄλλων , ἀλλ̓ αὐτὸ καθ̓ ἑαυτό . τὸ γὰρ ἐν τοῖς ἄλλοις αὐτὸ ὅμοιον μὲν ἂν εἴη τούτῳ , οὐκ ἂν εἴη δὲ τοῦτο : ἀλλὰ δεῖ αὐτὸ μόνον εἶναι , εἰ μέλλοι καὶ ἐν ἄλλοις ὁρᾶσθαι . εἰ μή τις αὐτοῦ λέγοι τὸ εἶναι σὺν τοῖς ἄλλοις τὴν ὑπόστασιν ἔχειν : οὐκ ἄρα ἁπλοῦν αὐτὸ ἔσται , οὐδὲ τὸ συγκείμενον ἐκ πολλῶν ἔσται : τό τε γὰρ οὐ δυνάμενον ἁπλοῦν εἶναι ὑπόστασιν οὐχ ἕξει , τό τε συγκείμενον ἐκ πολλῶν ἁπλοῦ οὐκ ὄντος οὐδ̓ αὐτὸ ἔσται . ἑκάστου γὰρ ἁπλοῦ οὐ δυναμένου εἶναι οὐχ ὑφεστηκότος τινὸς ἑνὸς ἁπλοῦ ἐφ̓ ἑαυτοῦ , οὐδενὸς αὐτῶν ὑπόστασιν ἔχειν καθ̓ ἑαυτὸ δυναμένου οὐδὲ παρέχειν αὑτὸ μετ̓ ἄλλου εἶναι τῷ ὅλως μὴ εἶναι , πῶς ἂν τὸ ἐκ πάντων εἴη σύνθετον ἐκ μὴ ὄντων γεγενημένον , οὐ τὶ μὴ ὄντων , ἀλλ̓ ὅλως μὴ ὄντων ; εἰ ἄρα πολλά τί ἐστι , δεῖ πρὸ τῶν πολλῶν ἓν εἶναι . εἰ οὖν τὸ νοοῦν τι πλῆθος , δεῖ ἐν τῷ μὴ πλήθει τὸ νοεῖν μὴ εἶναι . ἦν δὲ τοῦτο τὸ πρῶτον . ἐν τοῖς ὑστέροις ἄρα αὐτοῦ τὸ νοεῖν καὶ νοῦς ἔσται .
Lemmas: εἰ δέ πολύς ὁ αὐτός οὐδείς κωλύω φημί , εἷς οὗτος ὑπόκειμαι εἰμί : οὐ δύναμαι γάρ πολύς μή εἷς εἰμί , ἀπό ὅς ἤ ἐν ὅς , ἤ ὅλος εἷς καί οὗτος πρῶτος ὁ ἄλλος ἀριθμέω , ὅς αὐτός ἐπί ἑαυτοῦ δέω λαμβάνω μόνος . εἰ δέ ὁμοῦ εἰμί μετά ὁ ἄλλος , δέω οὗτος συλλαμβάνω αὐτός μετά ὁ ἄλλος , ὅμως δέ ἕτερος ὁ ἄλλος εἰμί , ἐάω ὡς μετά ἄλλος , ζητέω δέ οὗτος ὁ ὑπόκειμαι ὁ ἄλλος μηκέτι μετά ὁ ἄλλος , ἀλλά αὐτός κατά ἑαυτοῦ . ὁ γάρ ἐν ὁ ἄλλος αὐτός ὅμοιος μέν ἄν εἰμί οὗτος , οὐ ἄν εἰμί δέ οὗτος : ἀλλά δέω αὐτός μόνος εἰμί , εἰ μέλλω καί ἐν ἄλλος ὁράω . εἰ μή τις αὐτός λέγω ὁ εἰμί σύν ὁ ἄλλος ὁ ὑπόστασις ἔχω : οὐ ἄρα ἁπλόος αὐτός εἰμί , οὐδέ ὁ σύγκειμαι ἐκ πολύς εἰμί : ὁ τε γάρ οὐ δύναμαι ἁπλόος εἰμί ὑπόστασις οὐ ἔχω , ὁ τε σύγκειμαι ἐκ πολύς ἁπλόος οὐ εἰμί οὐδέ αὐτός εἰμί . ἕκαστος γάρ ἁπλόος οὐ δύναμαι εἰμί οὐ ὑφίστημι τις εἷς ἁπλόος ἐπί ἑαυτοῦ , οὐδείς αὐτός ὑπόστασις ἔχω κατά ἑαυτοῦ δύναμαι οὐδέ παρέχω ἑαυτοῦ μετά ἄλλος εἰμί ὁ ὅλος μή εἰμί , πῶς ἄν ὁ ἐκ πᾶς εἰμί σύνθετος ἐκ μή εἰμί γίγνομαι , οὐ τίς μή εἰμί , ἀλλά ὅλος μή εἰμί ; εἰ ἄρα πολύς τις εἰμί , δέω πρό ὁ πολύς εἷς εἰμί . εἰ οὖν ὁ νοέω τις πλῆθος , δέω ἐν ὁ μή πλῆθος ὁ νοέω μή εἰμί . εἰμί δέ οὗτος ὁ πρῶτος . ἐν ὁ ὕστερος ἄρα αὐτός ὁ νοέω καί νόος εἰμί .
plotinus.enneades 5.6.4
ἔτι εἰ τὸ ἀγαθὸν ἁπλοῦν καὶ ἀνενδεὲς δεῖ εἶναι , οὐδ̓ ἂν τοῦ νοεῖν δέοιτο : οὗ δὲ μὴ δεῖ αὐτῷ , οὐ παρέσται αὐτῷ . ἐπεὶ καὶ ὅλως οὐδὲν πάρεστιν αὐτῷ . οὐκ ἄρα πάρεστιν αὐτῷ τὸ νοεῖν . καὶ νοεῖ οὐδέν , ὅτι μηδὲ ἄλλο . ἔτι ἄλλο νοῦς τοῦ ἀγαθοῦ : ἀγαθοειδὴς γὰρ τῷ τὸ ἀγαθὸν νοεῖν . ἔτι ὡς ἐν τοῖς δυσὶν ὄντος ἑνὸς καὶ ἄλλου οὐχ οἷόν τε τοῦτο τὸ μετ̓ ἄλλου τὸ ἓν εἶναι , ἀλλ̓ ἔδει ἓν ἐφ̓ ἑαυτοῦ πρὸ τοῦ μετ̓ ἄλλου εἶναι , οὕτω δεῖ καὶ οὐ μετ̓ ἄλλου τὸ ἓν ὑπάρχον ἁπλοῦν καθ̓ αὑτὸ τοῦτο εἶναι , οὐκ ἔχον οὐδὲν ἐν ἑαυτῷ τῶν ὅσα ἐν τῷ μετ̓ ἄλλων . πόθεν γὰρ ἐν ἄλλῳ ἄλλο , μὴ πρότερον χωρὶς ὄντος ἀφ̓ οὗ τὸ ἄλλο ; τὸ μὲν γὰρ ἁπλοῦν οὐκ ἂν παῤ ἄλλου εἴη , ὃ δ̓ ἂν πολὺ ᾖ δύο , δεῖ αὐτὸ ἀνηρτῆσθαι εἰς ἄλλο . καὶ οὖν ἀπεικαστέον τὸ μὲν φωτί , τὸ δὲ ἐφεξῆς ἡλίῳ , τὸ δὲ τρίτον τῷ σελήνης ἄστρῳ κομιζομένῳ τὸ φῶς παῤ ἡλίου . ψυχὴ μὲν γὰρ ἐπακτὸν νοῦν ἔχει ἐπιχρωννύντα αὐτὴν νοερὰν οὖσαν , νοῦς δ̓ ἐν αὑτῷ οἰκεῖον ἔχει οὐ φῶς ὢν μόνον , ἀλλ̓ ὅ ἐστι πεφωτισμένον ἐν τῇ αὐτοῦ οὐσίᾳ , τὸ δὲ παρέχον τούτῳ τὸ φῶς οὐκ ἄλλο ὂν φῶς ἐστιν ἁπλοῦν παρέχον τὴν δύναμιν ἐκείνῳ τοῦ εἶναι ὃ ἔστι . τί ἂν οὖν αὐτὸ δέοιτό τινος ; οὐ γὰρ αὐτὸ τὸ αὐτὸ τῷ ἐν ἄλλῳ : ἄλλο γὰρ τὸ ἐν ἄλλῳ ἐστὶ τοῦ αὐτὸ καθ̓ αὑτὸ ὄντος .
Lemmas: ἔτι εἰ ὁ ἀγαθός ἁπλόος καί ἀνενδεής δέω εἰμί , οὐδέ ἄν ὁ νοέω δέω : ὅς δέ μή δέω αὐτός , οὐ πάρειμι αὐτός . ἐπεί καί ὅλος οὐδείς πάρειμι αὐτός . οὐ ἄρα πάρειμι αὐτός ὁ νοέω . καί νοέω οὐδείς , ὅτι μηδέ ἄλλος . ἔτι ἄλλος νόος ὁ ἀγαθός : ἀγαθοειδής γάρ ὁ ὁ ἀγαθός νοέω . ἔτι ὡς ἐν ὁ δύο εἰμί εἷς καί ἄλλος οὐ οἷος τε οὗτος ὁ μετά ἄλλος ὁ εἷς εἰμί , ἀλλά δέω εἷς ἐπί ἑαυτοῦ πρό ὁ μετά ἄλλος εἰμί , οὕτως δέω καί οὐ μετά ἄλλος ὁ εἷς ὑπάρχω ἁπλόος κατά ἑαυτοῦ οὗτος εἰμί , οὐ ἔχω οὐδείς ἐν ἑαυτοῦ ὁ ὅσος ἐν ὁ μετά ἄλλος . πόθεν γάρ ἐν ἄλλος ἄλλος , μή πρότερος χωρίς εἰμί ἀπό ὅς ὁ ἄλλος ; ὁ μέν γάρ ἁπλόος οὐ ἄν παρά ἄλλος εἰμί , ὅς δέ ἄν πολύς εἰμί δύο , δέω αὐτός ἀναρτάω εἰς ἄλλος . καί οὖν ἀπεικαστέον ὁ μέν φώς , ὁ δέ ἐφεξῆς ἥλιος , ὁ δέ τρίτος ὁ σελήνη ἄστρον κομίζω ὁ φάος παρά ἥλιος . ψυχή μέν γάρ ἐπακτός νόος ἔχω ἐπιχρώννυμι αὐτός νοερός εἰμί , νόος δέ ἐν ἑαυτοῦ οἰκεῖος ἔχω οὐ φάος εἰμί μόνος , ἀλλά ὅς εἰμί φωτίζω ἐν ὁ αὐτός οὐσία , ὁ δέ παρέχω οὗτος ὁ φάος οὐ ἄλλος εἰμί φάος εἰμί ἁπλόος παρέχω ὁ δύναμις ἐκεῖνος ὁ εἰμί ὅς εἰμί . τίς ἄν οὖν αὐτός δέω τις ; οὐ γάρ αὐτός ὁ αὐτός ὁ ἐν ἄλλος : ἄλλος γάρ ὁ ἐν ἄλλος εἰμί ὁ αὐτός κατά ἑαυτοῦ εἰμί .
plotinus.enneades 5.6.5
ἔτι τὸ πολὺ ζητοῖ ἂν ἑαυτὸ καὶ ἐθέλοι ἂν συννεύειν καὶ συναισθάνεσθαι αὑτοῦ : ὃ δ̓ ἐστὶ πάντη ἕν , ποῦ χωρήσεται πρὸς αὑτό ; ποῦ δ̓ ἂν δέοιτο συναισθήσεως ; ἀλλ̓ ἔστι τὸ αὐτὸ καὶ συναισθήσεως καὶ πάσης κρεῖττον νοήσεως . τὸ γὰρ νοεῖν οὐ πρῶτον οὔτε τῷ εἶναι οὔτε τῷ τίμιον εἶναι , ἀλλὰ δεύτερον καὶ γενόμενον , ἐπειδὴ ὑπέστη τὸ ἀγαθὸν καὶ ἐκίνησε πρὸς αὑτό , τὸ δ̓ ἐκινήθη τε καὶ εἶδε . καὶ τοῦτ̓ ἔστι νοεῖν , κίνησις πρὸς ἀγαθὸν ἐφιεμένου ἐκείνου : ἡ γὰρ ἔφεσις τὴν νόησιν ἐγέννησε καὶ συνυπέστησεν αὑτῇ : ἔφεσις γὰρ ὄψεως ὅρασις . οὐδὲν οὖν δεῖ αὐτὸ τὸ ἀγαθὸν νοεῖν : οὐ γάρ ἐστιν ἄλλο αὑτοῦ τὸ ἀγαθόν . ἐπεὶ καὶ ὅταν τὸ ἕτερον παρὰ τὸ ἀγαθὸν αὑτὸ νοῇ , τῷ ἀγαθοειδὲς εἶναι νοεῖ καὶ ὁμοίωμα ἔχειν πρὸς τὸ ἀγαθὸν καὶ ὡς ἀγαθὸν καὶ ἐφετὸν αὑτῷ γενόμενον νοεῖ καὶ οἷον φαντασίαν τοῦ ἀγαθοῦ λαμβάνον . εἰ δ̓ ἀεὶ οὕτως , ἀεὶ τοῦτο . καὶ γὰρ αὖ ἐν τῇ νοήσει αὑτοῦ κατὰ συμβεβηκὸς αὑτὸ νοεῖ : πρὸς γὰρ τὸ ἀγαθὸν βλέπον αὑτὸ νοεῖ : ἐνεργοῦν γὰρ αὖ ἑαυτὸ νοεῖ : ἡ δ̓ ἐνέργεια ἁπάντων πρὸς τὸ ἀγαθόν .
Lemmas: ἔτι ὁ πολύς ζητέω ἄν ἑαυτοῦ καί ἐθέλω ἄν συννεύω καί συναισθάνομαι ἑαυτοῦ : ὅς δέ εἰμί πάντῃ εἷς , ποῦ χωρέω πρός ἑαυτοῦ ; ποῦ δέ ἄν δέω συναίσθησις ; ἀλλά εἰμί ὁ αὐτός καί συναίσθησις καί πᾶς κρατύς νόησις . ὁ γάρ νοέω οὐ πρῶτος οὔτε ὁ εἰμί οὔτε ὁ τίμιος εἰμί , ἀλλά δεύτερος καί γίγνομαι , ἐπειδή ὑφίστημι ὁ ἀγαθός καί κινέω πρός ἑαυτοῦ , ὁ δέ κινέω τε καί ὁράω . καί οὗτος εἰμί νοέω , κίνησις πρός ἀγαθός ἐφίημι ἐκεῖνος : ὁ γάρ ἔφεσις ὁ νόησις γεννάω καί συνυφίστημι ἑαυτοῦ : ἔφεσις γάρ ὄψις ὅρασις . οὐδείς οὖν δέω αὐτός ὁ ἀγαθός νοέω : οὐ γάρ εἰμί ἄλλος ἑαυτοῦ ὁ ἀγαθός . ἐπεί καί ὅταν ὁ ἕτερος παρά ὁ ἀγαθός ἑαυτοῦ νοέω , ὁ ἀγαθοειδής εἰμί νοέω καί ὁμοίωμα ἔχω πρός ὁ ἀγαθός καί ὡς ἀγαθός καί ἐφετός ἑαυτοῦ γίγνομαι νοέω καί οἷος φαντασία ὁ ἀγαθός λαμβάνω . εἰ δέ ἀεί οὕτως , ἀεί οὗτος . καί γάρ αὖ ἐν ὁ νόησις ἑαυτοῦ κατά συμβαίνω ἑαυτοῦ νοέω : πρός γάρ ὁ ἀγαθός βλέπω ἑαυτοῦ νοέω : ἐνεργέω γάρ αὖ ἑαυτοῦ νοέω : ὁ δέ ἐνέργεια ἅπας πρός ὁ ἀγαθός .
plotinus.enneades 5.7.1
Εἰ καὶ τοῦ καθέκαστόν ἐστιν ἰδέα ; ἢ εἰ ἐγὼ καὶ ἕκαστος τὴν ἀναγωγὴν ἐπὶ τὸ νοητὸν ἔχει , καὶ ἑκάστου ἡ ἀρχὴ ἐκεῖ . ἢ εἰ μὲν ἀεὶ Σωκράτης καὶ ψυχὴ Σωκράτους , ἔσται αὐτοσωκράτης ὡς λέγεται ἐκεῖ , καθ̓ ὃ ἡ ψυχὴ καθέκαστα καὶ ἐκεῖ : εἰ δ̓ οὐκ ἀεί , ἀλλὰ ἄλλοτε ἄλλη γίνεται ὁ πρότερον Σωκράτης , οἷον Πυθαγόρας ἤ τις ἄλλος , οὐκέτι ὁ καθέκαστα οὗτος κἀκεῖ . ἀλλ̓ εἰ ἡ ψυχὴ ἑκάστου ὧν διεξέρχεται τοὺς λόγους ἔχει πάντων , πάντες αὖ ἐκεῖ : ἐπεὶ καὶ λέγομεν , ὅσους ὁ κόσμος ἔχει λόγους , καὶ ἑκάστην ψυχὴν ἔχειν . εἰ οὖν ὁ κόσμος μὴ ἀνθρώπου μόνον , ἀλλὰ καὶ τῶν καθέκαστα ζῴων , καὶ ἡ ψυχή : ἄπειρον οὖν τὸ τῶν λόγων ἔσται , εἰ μὴ ἀνακάμπτει περιόδοις , καὶ οὕτως ἡ ἀπειρία ἔσται πεπερασμένη , ὅταν ταὐτὰ ἀποδιδῶται . εἰ οὖν ὅλως πλείω τὰ γινόμενα τοῦ παραδείγματος , τί δεῖ εἶναι τῶν ἐν μιᾷ περιόδῳ πάντων γινομένων λόγους καὶ παραδείγματα ; ἀρκεῖν γὰρ ἕνα ἄνθρωπον εἰς πάντας ἀνθρώπους , ὥσπερ καὶ ψυχὰς ὡρισμένας ἀνθρώπους ποιούσας ἀπείρους . ἢ τῶν διαφόρων οὐκ ἔστιν εἶναι τὸν αὐτὸν λόγον , οὐδὲ ἀρκεῖ ἄνθρωπος πρὸς παράδειγμα τῶν τινων ἀνθρώπων διαφερόντων ἀλλήλων οὐ τῇ ὕλῃ μόνον , ἀλλὰ καὶ εἰδικαῖς διαφοραῖς μυρίαις : οὐ γὰρ ὡς αἱ εἰκόνες Σωκράτους πρὸς τὸ ἀρχέτυπον , ἀλλὰ δεῖ τὴν διάφορον ποίησιν ἐκ διαφόρων λόγων . ἡ δὲ πᾶσα περίοδος πάντας ἔχει τοὺς λόγους , αὖθις δὲ τὰ αὐτὰ πάλιν κατὰ τοὺς αὐτοὺς λόγους . τὴν δὲ ἐν τῷ νοητῷ ἀπειρίαν οὐ δεῖ δεδιέναι : πᾶσα γὰρ ἐν ἀμερεῖ , καὶ οἷον πρόεισιν , ὅταν ἐνεργῇ .
Lemmas: εἰ καί ὁ καθέκαστος εἰμί ἰδέα ; ἤ εἰ ἐγώ καί ἕκαστος ὁ ἀναγωγή ἐπί ὁ νοητός ἔχω , καί ἕκαστος ὁ ἀρχή ἐκεῖ . ἤ εἰ μέν ἀεί Σωκράτης καί ψυχή Σωκράτης , εἰμί αὐτοσωκράτης ὡς λέγω ἐκεῖ , κατά ὅς ὁ ψυχή καθέκαστος καί ἐκεῖ : εἰ δέ οὐ ἀεί , ἀλλά ἄλλοτε ἄλλος γίγνομαι ὁ πρότερος Σωκράτης , οἷος Πυθαγόρας ἤ τις ἄλλος , οὐκέτι ὁ καθέκαστα οὗτος ἐκεῖ . ἀλλά εἰ ὁ ψυχή ἕκαστος ὅς διεξέρχομαι ὁ λόγος ἔχω πᾶς , πᾶς αὖ ἐκεῖ : ἐπεί καί λέγω , ὅσος ὁ κόσμος ἔχω λόγος , καί ἕκαστος ψυχή ἔχω . εἰ οὖν ὁ κόσμος μή ἄνθρωπος μόνος , ἀλλά καί ὁ καθέκαστος ζῷον , καί ὁ ψυχή : ἄπειρος οὖν ὁ ὁ λόγος εἰμί , εἰ μή ἀνακάμπτω περίοδος , καί οὕτως ὁ ἀπειρία εἰμί περαίνω , ὅταν αὐτός ἀποδίδωμι . εἰ οὖν ὅλος πολύς ὁ γίγνομαι ὁ παράδειγμα , τίς δέω εἰμί ὁ ἐν εἷς περίοδος πᾶς γίγνομαι λόγος καί παράδειγμα ; ἀρκέω γάρ εἷς ἄνθρωπος εἰς πᾶς ἄνθρωπος , ὥσπερ καί ψυχή ὁρίζω ἄνθρωπος ποιέω ἄπειρος . ἤ ὁ διάφορος οὐ εἰμί εἰμί ὁ αὐτός λόγος , οὐδέ ἀρκέω ἄνθρωπος πρός παράδειγμα ὁ τις ἄνθρωπος διαφέρω ἀλλήλων οὐ ὁ ὕλη μόνος , ἀλλά καί εἰδικός διαφορά μυρίος : οὐ γάρ ὡς ὁ εἰκών Σωκράτης πρός ὁ ἀρχέτυπος , ἀλλά δέω ὁ διάφορος ποίησις ἐκ διάφορος λόγος . ὁ δέ πᾶς περίοδος πᾶς ἔχω ὁ λόγος , αὖθις δέ ὁ αὐτός πάλιν κατά ὁ αὐτός λόγος . ὁ δέ ἐν ὁ νοητός ἀπειρία οὐ δέω δείδω : πᾶς γάρ ἐν ἀμερής , καί οἷος πρόειμι , ὅταν ἐνεργέω .