plotinus.enneades 6.3.1
Περὶ μὲν τῆς οὐσίας ὅπῃ δοκεῖ , καὶ ὡς συμφώνως ἂν ἔχοι πρὸς τὴν τοῦ Πλάτωνος δόξαν , εἴρηται . δεῖ δὲ καὶ περὶ τῆς ἑτέρας φύσεως ἐπισκέψασθαι , πότερα τὰ αὐτὰ γένη θετέον , ἅπερ κἀκεῖ ἐθέμεθα , ἢ πλείω ἐνταῦθα πρὸς ἐκείνοις ἄλλα τιθέντας , ἢ ὅλως ἕτερα , ἢ τὰ μὲν ὡς ἐκεῖ , τὰ δ̓ ἄλλως . δεῖ μέντοι τὸ ταὐτὰ ἀναλογίᾳ καὶ ὁμωνυμίᾳ λαμβάνειν : τοῦτο δὲ φανήσεται γνωσθέντων . ἀρχὴ δὲ ἡμῖν ἥδε : ἐπειδὴ περὶ τῶν αἰσθητῶν ὁ λόγος ἡμῖν , πᾶν δὲ τὸ αἰσθητὸν τῷδε τῷ κόσμῳ περιείληπται , περὶ τοῦ κόσμου ἀναγκαῖον ἂν εἴη ζητεῖν διαιροῦντας τὴν φύσιν αὐτοῦ καὶ ἐξ ὧν ἔστι διαιροῦντας κατὰ γένη θεῖναι , ὥσπερ ἂν εἰ τὴν φωνὴν διῃρούμεθα ἄπειρον οὖσαν εἰς ὡρισμένα ἀνάγοντες τὸ ἐν πολλοῖς ταὐτὸν εἰς ἕν , εἶτα πάλιν ἄλλο καὶ ἕτερον αὖ , ἕως εἰς ἀριθμόν τινα θέντες ἕκαστον αὐτῶν , τὸ μὲν ἐπὶ τοῖς ἀτόμοις εἶδος λέγοντες , τὸ δ̓ ἐπὶ τοῖς εἴδεσι γένος . τὸ μὲν οὖν ἐπὶ τῆς φωνῆς ἕκαστον εἶδος καὶ ὁμοῦ πάντα τὰ φανέντα εἰς ἓν ἦν ἀνάγειν , καὶ κατηγορεῖν πάντων στοιχεῖον ἢ φωνήν : ἐπὶ δὲ ὧν ζητοῦμεν οὐχ οἷόν τε , ὡς δέδεικται . διὸ δεῖ πλείω γένη ζητεῖν , καὶ τῷδε τῷ παντὶ ἕτερα ἐκείνων , ἐπειδὴ καὶ ἕτερον τοῦτο ἐκείνου καὶ οὐ συνώνυμον , ὁμώνυμον δὲ καὶ εἰκών . ἀλλ̓ ἐπειδὴ καὶ ἐνταῦθα ἐν τῷ μίγματι καὶ ἐν τῇ συνθέσει τὸ μέν ἐστι σῶμα , τὸ δὲ ψυχή — ζῷον γὰρ τὸ πᾶν — ἡ δὲ ψυχῆς φύσις ἐν ἐκείνῳ τῷ νοητῷ καὶ οὐδ̓ ἁρμόσει εἰς οὐσίας τῆς ἐνταῦθα λεγομένης σύνταξιν , ἀφοριστέον , εἰ καὶ χαλεπῶς , ὅμως μὴν τῆς ἐνταῦθ̔??ʼ πραγματείας , ὥσπερ ἂν εἴ τις βουλόμενος τοὺς πολίτας συντάξαι πόλεώς τινος , οἷον κατὰ τιμήσεις ἢ τέχνας , τοὺς ἐπιδημοῦντας ξένους παραλίποι χωρίς . περὶ δὲ τῶν παθημάτων , ὅσα μετὰ τοῦ σώματος ἢ διὰ τὸ σῶμα περὶ ψυχὴν συμβαίνει , περὶ τούτων ἐπισκεπτέον ὕστερον , ὅπως τακτέον , ὅταν περὶ τῶν ἐνταῦθα ζητῶμεν .
Lemmas: περί μέν ὁ οὐσία ὅπῃ δοκέω , καί ὡς συμφώνως ἄν ἔχω πρός ὁ ὁ Πλάτων δόξα , λέγω . δέω δέ καί περί ὁ ἕτερος φύσις ἐπισκοπέω , πότερος ὁ αὐτός γένος τίθημι , ὅς ἐκεῖ τίθημι , ἤ πολύς ἐνταῦθα πρός ἐκεῖνος ἄλλος τίθημι , ἤ ὅλος ἕτερος , ἤ ὁ μέν ὡς ἐκεῖ , ὁ δέ ἄλλος . δέω μέντοι ὁ αὐτός ἀναλογία καί ὁμωνυμία λαμβάνω : οὗτος δέ φαίνω γιγνώσκω . ἀρχή δέ ἐγώ ὅδε : ἐπειδή περί ὁ αἰσθητός ὁ λόγος ἐγώ , πᾶς δέ ὁ αἰσθητός ὅδε ὁ κόσμος περιλαμβάνω , περί ὁ κόσμος ἀναγκαῖος ἄν εἰμί ζητέω διαιρέω ὁ φύσις αὐτός καί ἐκ ὅς εἰμί διαιρέω κατά γένος τίθημι , ὥσπερ ἄν εἰ ὁ φωνή διαιρέω ἄπειρος εἰμί εἰς ὁρίζω ἀνάγω ὁ ἐν πολύς αὐτός εἰς εἷς , εἶτα πάλιν ἄλλος καί ἕτερος αὖ , ἕως εἰς ἀριθμός τις τίθημι ἕκαστος αὐτός , ὁ μέν ἐπί ὁ ἄτομος εἶδος λέγω , ὁ δέ ἐπί ὁ εἶδος γένος . ὁ μέν οὖν ἐπί ὁ φωνή ἕκαστος εἶδος καί ὁμοῦ πᾶς ὁ φαίνω εἰς εἷς εἰμί ἀνάγω , καί κατηγορέω πᾶς στοιχεῖον ἤ φωνή : ἐπί δέ ὅς ζητέω οὐ οἷος τε , ὡς δείκνυμι . διό δέω πολύς γένος ζητέω , καί ὅδε ὁ πᾶς ἕτερος ἐκεῖνος , ἐπειδή καί ἕτερος οὗτος ἐκεῖνος καί οὐ συνώνυμος , ὁμώνυμος δέ καί εἰκών . ἀλλά ἐπειδή καί ἐνταῦθα ἐν ὁ μίγμα καί ἐν ὁ σύνθεσις ὁ μέν εἰμί σῶμα , ὁ δέ ψυχή — ζῷον γάρ ὁ πᾶς — ὁ δέ ψυχή φύσις ἐν ἐκεῖνος ὁ νοητός καί οὐδέ ἁρμόζω εἰς οὐσία ὁ ἐνταῦθα λέγω σύνταξις , ἀφοριστέον , εἰ καί χαλεπός , ὅμως μήν ὁ ἔρχομαι πραγματεία , ὥσπερ ἄν εἰ τις βούλομαι ὁ πολίτης συντάσσω πόλις τις , οἷος κατά τίμησις ἤ τέχνη , ὁ ἐπιδημέω ξένος παραλείπω χωρίς . περί δέ ὁ πάθημα , ὅσος μετά ὁ σῶμα ἤ διά ὁ σῶμα περί ψυχή συμβαίνω , περί οὗτος ἐπισκοπέω ὕστερον , ὅπως τάττω , ὅταν περί ὁ ἐνταῦθα ζητέω .