plotinus.enneades 3.5.9
ὁ οὖν Πόρος λόγος ὢν τῶν ἐν τῷ νοητῷ καὶ νῷ καὶ μᾶλλον κεχυμένος καὶ οἷον ἁπλωθεὶς περὶ ψυχὴν ἂν γένοιτο καὶ ἐν ψυχῇ . τὸ γὰρ ἐν νῷ συνεσπειραμένον οὐ παρὰ ἄλλου εἰς αὐτόν , τούτῳ δὲ μεθύοντι ἐπακτὸν τὸ τῆς πληρώσεως . τὸ δ̓ ἐκεῖ πληρούμενον τοῦ νέκταρος τί ἂν εἴη ἢ λόγος ἀπὸ κρείττονος ἀρχῆς πεσὼν εἰς ἐλάττονα ; ἐν οὖν τῇ ψυχῇ ἀπὸ νοῦ ὁ λόγος οὗτος , ὅτε ἡ Ἀφροδίτη λέγεται γεγονέναι , εἰσρυεὶς εἰς τὸν κῆπον αὐτοῦ . κῆπος δὲ πᾶς ἀγλάισμα καὶ πλούτου ἐγκαλλώπισμα . ἀγλαίζεται δὲ τῷ τοῦ Διὸς λόγῳ καὶ τὰ καλλωπίσματα αὐτοῦ , τὰ παρὰ τοῦ νοῦ αὐτοῦ εἰς τὴν ψυχὴν ἐλθόντα ἀγλαίσματα . ἢ τί ἂν εἴη ὁ κῆπος τοῦ Διὸς ἢ τὰ ἀγάλματα αὐτοῦ καὶ τὰ ἀγλαίσματα ; τί δ̓ ἂν εἴη τὰ ἀγλαίσματα αὐτοῦ καὶ τὰ κοσμήματα ἢ οἱ λόγοι οἱ παῤ αὐτοῦ ῥυέντες ; ὁμοῦ δὴ οἱ λόγοι , ὁ Πόρος , ἡ εὐπορία καὶ ὁ πλοῦτος τῶν καλῶν , ἐν ἐκφάνσει ἤδη καὶ τοῦτό ἐστι τὸ μεθύειν τῷ νέκταρι . τί γὰρ θεοῖς νέκταρ ἢ ὃ τὸ θεῖον κομίζεται ; κομίζεται δὲ τὸ ὑποβεβηκὸς νοῦ λόγον : νοῦς δὲ ἑαυτὸν ἔχει ἐν κόρῳ καὶ οὐ μεθύει ἔχων . οὐ γὰρ ἐπακτόν τι ἔχει . ὁ δὲ λόγος νοῦ γέννημα καὶ ὑπόστασις μετὰ νοῦν καὶ οὐκέτι αὐτοῦ ὤν , ἀλλ̓ ἐν ἄλλῳ , ἐν τῷ νοῦ Διὸς κήπῳ λέγεται κεῖσθαι τότε κείμενος , ὅτε ἡ Ἀφροδίτη ἐν τοῖς οὖσιν ὑποστῆναι λέγεται . δεῖ δὲ τοὺς μύθους , εἴπερ τοῦτο ἔσονται , καὶ μερίζειν χρόνοις ἃ λέγουσι , καὶ διαιρεῖν ἀπ̓ ἀλλήλων πολλὰ τῶν ὄντων ὁμοῦ μὲν ὄντα , τάξει δὲ ἢ δυνάμεσι διεστῶτα , ὅπου καὶ οἱ λόγοι καὶ γενέσεις τῶν ἀγεννήτων ποιοῦσι , καὶ τὰ ὁμοῦ ὄντα καὶ αὐτοὶ διαιροῦσι , καὶ διδάξαντες ὡς δύνανται τῷ νοήσαντι ἤδη συγχωροῦσι συναιρεῖν . ἡ δὲ συναίρεσις ψυχὴ νῷ συνοῦσα καὶ παρὰ νοῦ ὑποστᾶσα καὶ αὖ λόγων πληρωθεῖσα καὶ καλὴ καλοῖς κοσμηθεῖσα καὶ εὐπορίας πληρωθεῖσα , ὡς εἶναι ἐν αὐτῇ ὁρᾶν πολλὰ ἀγλαίσματα καὶ τῶν καλῶν ἁπάντων εἰκόνας , Ἀφροδίτη μέν ἐστι τὸ πᾶν , οἱ δὲ ἐν αὐτῇ λόγοι πάντες εὐπορία καὶ Πόρος , ἀπὸ τῶν ἄνω ῥυέντος τοῦ ἐκεῖ νέκταρος : τὰ δὲ ἐν αὐτῇ ἀγλαίσματα ὡς ἂν ἐν ζωῇ κείμενα κῆπος Διὸς λέγεται , καὶ εὕδειν ἐκεῖ ὁ Πόρος οἷς ἐπληρώθη βεβαρημένος . ζωῆς δὲ φανείσης καὶ οὔσης ἀεὶ ἐν τοῖς οὖσιν ἑστιᾶσθαι οἱ θεοὶ λέγονται ὡς ἂν ἐν τοιαύτῃ μακαριότητι ὄντες . ἀεὶ δὲ οὕτως ὑπέστη ὅδε ἐξ ἀνάγκης ἐκ τῆς ψυχῆς ἐφέσεως πρὸς τὸ κρεῖττον καὶ τὸ ἀγαθὸν , καὶ ἦν ἀεὶ ἐξ οὗπερ καὶ ψυχη ἔρως . ἔστι δὲ οὗτος μικτόν τι χρῆμα μετέχον μὲν ἐνδείας , ᾗ πληροῦσθαι θέλει , οὐκ ἄμοιρον δὲ εὐπορίας , ᾗ οὗ ἔχει τὸ ἐλλεῖπον ζητεῖ : οὐ γὰρ δὴ τὸ πάμπαν ἄμοιρον τοῦ ἀγαθοῦ τὸ ἀγαθὸν ἄν ποτε ζητήσειεν . ἐκ Πόρου οὖν καὶ Πενίας λέγεται εἶναι , ᾗ ἡ ἔλλειψις καὶ ἡ ἔφεσις καὶ τῶν λόγων ἡ μνήμη ὁμοῦ συνελθόντα ἐν ψυχῇ ἐγέννησε τὴν ἐνέργειαν τὴν πρός τὸ ἀγαθόν , ἔρωτα τοῦτον ὄντα . ἡ δὲ μήτηρ αὐτῷ Πενία , ὅτι ἀεὶ ἡ ἔφεσις ἐνδεοῦς : ὕλη δὲ ἡ Πενία , ὅτι καὶ ἡ ὕλη ἐνδεὴς τὰ πάντα καὶ τὸ ἀόριστον τῆς τοῦ ἀγαθοῦ ἐπιθυμίας : οὐ γὰρ μορφή τις οὐδὲ λόγος ἐν τῷ ἐφιεμένῳ τούτου : ὑλικώτερον τὸ ἐφιέμενον καθ̓ ὅσον ἐφίεται ποιεῖ . τὸ δὲ πρὸς αὐτὸ εἶδός ἐστι μόνον ἐν αὑτῷ μένον : καὶ δέξασθαι δὲ ἐφιέμενον ὕλην τῷ ἐπιόντι τὸ δεξόμενον παρασκευάζει . οὕτω τοι ὁ Ἔρως ὑλικός τίς ἐστι καὶ δαίμων οὗτός ἐστιν ἐκ ψυχῆς , καθ̓ ὅσον ἐλλείπει τῷ ἀγαθῷ , ἐφίεται δέ , γεγενημένος .
Lemmas: ὁ οὖν Πόρος λόγος εἰμί ὁ ἐν ὁ νοητός καί νόος καί μάλα χέω καί οἷος ἁπλόω περί ψυχή ἄν γίγνομαι καί ἐν ψυχή . ὁ γάρ ἐν νόος συσπειράομαι οὐ παρά ἄλλος εἰς αὐτός , οὗτος δέ μεθύω ἐπακτός ὁ ὁ πλήρωσις . ὁ δέ ἐκεῖ πληρόω ὁ νέκταρ τίς ἄν εἰμί ἤ λόγος ἀπό κρατύς ἀρχή πίπτω εἰς ἐλαχύς ; ἐν οὖν ὁ ψυχή ἀπό νόος ὁ λόγος οὗτος , ὅτε ὁ Ἀφροδίτη λέγω γίγνομαι , εἰσρέω εἰς ὁ κῆπος αὐτός . κῆπος δέ πᾶς ἀγλάϊσμα καί πλοῦτος ἐγκαλλώπισμα . ἀγλαίζω δέ ὁ ὁ Ζεύς λόγος καί ὁ καλλώπισμα αὐτός , ὁ παρά ὁ νόος αὐτός εἰς ὁ ψυχή ἔρχομαι ἀγλάϊσμα . ἤ τίς ἄν εἰμί ὁ κῆπος ὁ Ζεύς ἤ ὁ ἄγαλμα αὐτός καί ὁ ἀγλάϊσμα ; τίς δέ ἄν εἰμί ὁ ἀγλάϊσμα αὐτός καί ὁ κόσμημα ἤ ὁ λόγος ὁ παρά αὐτός ῥέω ; ὁμοῦ δή ὁ λόγος , ὁ Πόρος , ὁ εὐπορία καί ὁ πλοῦτος ὁ καλός , ἐν ἔκφανσις ἤδη καί οὗτος εἰμί ὁ μεθύω ὁ νέκταρ . τίς γάρ θεός νέκταρ ἤ ὅς ὁ θεῖος κομίζω ; κομίζω δέ ὁ ὑποβαίνω νόος λόγος : νόος δέ ἑαυτοῦ ἔχω ἐν κόρος καί οὐ μεθύω ἔχω . οὐ γάρ ἐπακτός τις ἔχω . ὁ δέ λόγος νόος γέννημα καί ὑπόστασις μετά νόος καί οὐκέτι αὐτός εἰμί , ἀλλά ἐν ἄλλος , ἐν ὁ νόος Ζεύς κῆπος λέγω κεῖμαι τότε κεῖμαι , ὅτε ὁ Ἀφροδίτη ἐν ὁ εἰμί ὑφίστημι λέγω . δέω δέ ὁ μῦθος , εἴπερ οὗτος εἰμί , καί μερίζω χρόνος ὅς λέγω , καί διαιρέω ἀπό ἀλλήλων πολύς ὁ εἰμί ὁμοῦ μέν εἰμί , τάξις δέ ἤ δύναμις διΐστημι , ὅπου καί ὁ λόγος καί γένεσις ὁ ἀγέννητος ποιέω , καί ὁ ὁμοῦ εἰμί καί αὐτός διαιρέω , καί διδάσκω ὡς δύναμαι ὁ νοέω ἤδη συγχωρέω συναιρέω . ὁ δέ συναίρεσις ψυχή νόος σύνειμι καί παρά νόος ὑφίστημι καί αὖ λόγος πληρόω καί καλός καλός κοσμέω καί εὐπορία πληρόω , ὡς εἰμί ἐν αὐτός ὁράω πολύς ἀγλάϊσμα καί ὁ καλός ἅπας εἰκών , Ἀφροδίτη μέν εἰμί ὁ πᾶς , ὁ δέ ἐν αὐτός λόγος πᾶς εὐπορία καί Πόρος , ἀπό ὁ ἄνω ῥέω ὁ ἐκεῖ νέκταρ : ὁ δέ ἐν αὐτός ἀγλάϊσμα ὡς ἄν ἐν ζωή κεῖμαι κῆπος Ζεύς λέγω , καί εὕδω ἐκεῖ ὁ Πόρος ὅς πληρόω βαρέω . ζωή δέ φαίνω καί εἰμί ἀεί ἐν ὁ εἰμί ἑστιάω ὁ θεός λέγω ὡς ἄν ἐν τοιοῦτος μακαριότης εἰμί . ἀεί δέ οὕτως ὑφίστημι ὅδε ἐκ ἀνάγκη ἐκ ὁ ψυχή ἔφεσις πρός ὁ κρατύς καί ὁ ἀγαθός , καί εἰμί ἀεί ἐκ ὅς καί ψυχή ἔρως . εἰμί δέ οὗτος μικτός τις χρῆμα μετέχω μέν ἔνδεια , ᾗ πληρόω ἐθέλω , οὐ ἄμοιρος δέ εὐπορία , ᾗ οὗ ἔχω ὁ ἐλλείπω ζητέω : οὐ γάρ δή ὁ πάμπαν ἄμοιρος ὁ ἀγαθός ὁ ἀγαθός ἄν ποτέ ζητέω . ἐκ Πόρος οὖν καί Πενία λέγω εἰμί , ὅς ὁ ἔλλειψις καί ὁ ἔφεσις καί ὁ λόγος ὁ μνήμη ὁμοῦ συνέρχομαι ἐν ψυχή γεννάω ὁ ἐνέργεια ὁ πρός ὁ ἀγαθός , ἔρως οὗτος εἰμί . ὁ δέ μήτηρ αὐτός Πενία , ὅτι ἀεί ὁ ἔφεσις ἐνδεής : ὕλη δέ ὁ Πενία , ὅτι καί ὁ ὕλη ἐνδεής ὁ πᾶς καί ὁ ἀόριστος ὁ ὁ ἀγαθός ἐπιθυμία : οὐ γάρ μορφή τις οὐδέ λόγος ἐν ὁ ἐφίημι οὗτος : ὑλικός ὁ ἐφίημι κατά ὅσος ἐφίημι ποιέω . ὁ δέ πρός αὐτός εἶδος εἰμί μόνος ἐν ἑαυτοῦ μένω : καί δέχομαι δέ ἐφίημι ὕλη ὁ ἐπέρχομαι ὁ δείκνυμι παρασκευάζω . οὕτως τοι ὁ Ἔρως ὑλικός τις εἰμί καί δαίμων οὗτος εἰμί ἐκ ψυχή , κατά ὅσος ἐλλείπω ὁ ἀγαθός , ἐφίημι δέ , γίγνομαι .