plotinus.enneades 3.6.11
ὅθεν δὴ καὶ τὸν Πλάτωνα οὕτω διανοούμενον ὀρθῶς εἰρηκέναι νομίζω ʽτὰ δὲ εἰσιόντα καὶ ἐξιόντα τῶν ὄντων μιμήματἀ μὴ μάτην εἰσιέναι καὶ ἐξιέναι εἰρηκότα , ἀλλὰ βουλόμενον ἡμᾶς συνεῖναι ἐπιστήσαντας τῷ τρόπῳ τῆς μεταλήψεως , καὶ κινδυνεύει τὸ ἄπορον ἐκεῖνο τὸ ὅπως ἡ ὕλη τῶν εἰδῶν μεταλαμβάνει μὴ ἐκεῖνο εἶναι , ὃ οἱ πολλοὶ ᾠήθησαν τῶν πρὸ ἡμῶν , τὸ πῶς ἔρχεται εἰς αὐτήν , ἀλλὰ μᾶλλον πῶς ἔστιν ἐν αὐτῇ . ὄντως γὰρ θαυμαστὸν εἶναι δοκεῖ , πῶς τούτων παρόντων αὐτῇ μένει ἡ αὐτὴ ἀπαθὴς αὐτῶν οὖσα καὶ προσέτι αὐτῶν τῶν εἰσιόντων πασχόντων ὑπ’ ἀλλήλων . ἀλλὰ καὶ αὐτὰ τὰ εἰσιόντα ἐξωθεῖν τὰ πρότερα ἕκαστα καὶ εἶναι τὸ παθεῖν ἐν τῷ συνθέτῳ καὶ οὐδὲ ἐν παντὶ συνθέτῳ , ἀλλ̓ ᾧ χρεία τοῦ προσελθόντος ἢ ἀπελθόντος καὶ ὃ ἐλλιπὲς μὲν τῇ συστάσει ἀπουσίᾳ τινός , τέλειον δὲ τῇ παρουσίᾳ . τῇ δὲ ὕλῃ οὔτε τι πλέον εἰς τὴν αὐτῆς σύστασιν προσελθόντος ὁτουοῦν : οὐ γὰρ γίνεταί τι ὃ ἔστι προσελθόντος , οὔτε ἔλαττον ἀπελθόντος : μένει γὰρ ὃ ἐξ ἀρχῆς ἦν . τοῦ δὲ κεκοσμῆσθαι τοῖς μὲν κόσμου καὶ τάξεως δεομένοις εἴη ἂν χρεία καὶ ὁ κόσμος δὲ γένοιτο ἂν ἄνευ μεταλλοιώσεως , οἷον οἷς περιτίθεμεν : εἰ δὲ οὕτω τι κοσμηθείη ὡς σύμφυτον εἶναι , δεήσει ἀλλοιωθὲν ὃ πρότερον αἰσχρὸν ἦν καὶ ἕτερον γενόμενον ἐκεῖνο τὸ κεκοσμημένον οὕτω καλὸν ἐξ αἰσχροῦ εἶναι . εἰ τοίνυν αἰσχρὰ οὖσα ἡ ὕλη καλὴ ἐγένετο , ὃ ἦν πρότερον τῷ αἰσχρὰ εἶναι οὐκέτ̓ ἐστίν : ὥστε ἐν τῷ οὕτω κεκοσμῆσθαι ἀπολεῖ τὸ ὕλην εἶναι καὶ μάλιστα , εἰ μὴ κατὰ συμβεβηκὸς αἰσχρά : εἰ δ̓ οὕτως αἰσχρὰ ὡς αἶσχος εἶναι , οὐδ̓ ἂν μεταλάβοι κόσμου , καὶ εἰ οὕτω κακὴ ὡς κακὸν εἶναι , οὐδ̓ ἂν μεταλάβοι ἀγαθοῦ : ὥστε οὐχ οὕτως ἡ μετάληψις ὡς οἷόν τι παθούσης , ἀλλ̓ ἕτερος τρόπος οἷον δοκεῖν . ἴσως δὲ καὶ τοῦτον τὸν τρόπον λύοιτο ἂν τὸ ἄπορον , πῶς οὖσα κακὴ ἐφίοιτο ἂν τοῦ ἀγαθοῦ , ὡς μὴ μεταλήψει ἀπολλυμένης ὃ ἦν : εἰ γὰρ τοῦτον τὸν τρόπον ἡ λεγομένη μετάληψις , ὡς τὴν αὐτὴν μένειν μὴ ἀλλοιουμένην , ὡς λέγομεν , ἀλλ̓ εἶναι ἀεὶ ὃ ἔστιν , οὐκέτι θαυμαστὸν γίνεται τὸ πῶς οὖσα κακὴ μεταλαμβάνει . οὐ γὰρ ἐξίσταται ἑαυτῆς , ἀλλ̓ ὅτι μὲν ἀναγκαῖόν ἐστι μεταλαμβάνειν ἀμηγέπη μεταλαμβάνει ἕως ἂν ᾖ , τῷ δ̓ εἶναι ὃ ἔστι τρόπῳ μεταλήψεως τηροῦντι αὐτὴν οὐ βλάπτεται εἰς τὸ εἶναι παρὰ τοῦ οὕτω διδόντος , καὶ κινδυνεύει διὰ τοῦτο οὐχ ἧττον εἶναι κακή , ὅτι ἀεὶ μένει τοῦτο ὃ ἔστι . μεταλαμβάνουσα γὰρ ὄντως καὶ ἀλλοιουμένη ὄντως ὑπὸ τοῦ ἀγαθοῦ οὐκ ἂν ἦν τὴν φύσιν κακή . ὥστε εἴ τις τὴν ὕλην λέγει κακήν , οὕτως ἂν ἀληθεύοι , εἰ τοῦ ἀγαθοῦ ἀπαθῆ λέγοι : τοῦτο δὲ ταὐτόν ἐστι τῷ ὅλως ἀπαθῆ εἶναι .
Lemmas: ὅθεν δή καί ὁ Πλάτων οὕτως διανοέω ὀρθός λέγω νομίζω ὅς δέ εἰσέρχομαι καί ἐξέρχομαι ὁ εἰμί μίμημα μή μάτην εἰσέρχομαι καί ἐξέρχομαι λέγω , ἀλλά βούλομαι ἐγώ σύνειμι ἐφίστημι ὁ τρόπος ὁ μετάληψις , καί κινδυνεύω ὁ ἄπορος ἐκεῖνος ὁ ὅπως ὁ ὕλη ὁ εἶδος μεταλαμβάνω μή ἐκεῖνος εἰμί , ὅς ὁ πολύς οἴομαι ὁ πρό ἐγώ , ὁ πῶς ἔρχομαι εἰς αὐτός , ἀλλά μάλα πῶς εἰμί ἐν αὐτός . ὄντως γάρ θαυμαστός εἰμί δοκέω , πῶς οὗτος πάρειμι αὐτός μένω ὁ αὐτός ἀπαθής αὐτός εἰμί καί προσέτι αὐτός ὁ εἰσέρχομαι πάσχω ὑπό ἀλλήλων . ἀλλά καί αὐτός ὁ εἰσέρχομαι ἐξωθέω ὁ πρότερος ἕκαστος καί εἰμί ὁ πάσχω ἐν ὁ σύνθετος καί οὐδέ ἐν πᾶς σύνθετος , ἀλλά ὅς χρεία ὁ προσέρχομαι ἤ ἀπέρχομαι καί ὅς ἐλλιπής μέν ὁ σύστασις ἀπουσία τις , τέλειος δέ ὁ παρουσία . ὁ δέ ὕλη οὔτε τις πολύς εἰς ὁ αὐτός σύστασις προσέρχομαι ὅστις : οὐ γάρ γίγνομαι τις ὅς εἰμί προσέρχομαι , οὔτε ἐλαχύς ἀπέρχομαι : μένω γάρ ὅς ἐκ ἀρχή εἰμί . ὁ δέ κοσμέω ὁ μέν κόσμος καί τάξις δέω εἰμί ἄν χρεία καί ὁ κόσμος δέ γίγνομαι ἄν ἄνευ μεταλλοίωσις , οἷος ὅς περιτίθημι : εἰ δέ οὕτως τις κοσμέω ὡς σύμφυτος εἰμί , δέω ἀλλοιόω ὅς πρότερος αἰσχρός εἰμί καί ἕτερος γίγνομαι ἐκεῖνος ὁ κοσμέω οὕτως καλός ἐκ αἰσχρός εἰμί . εἰ τοίνυν αἰσχρός εἰμί ὁ ὕλη καλός γίγνομαι , ὅς εἰμί πρότερος ὁ αἰσχρός εἰμί οὐκέτι εἰμί : ὥστε ἐν ὁ οὕτως κοσμέω ἀπόλλυμι ὁ ὕλη εἰμί καί μάλα , εἰ μή κατά συμβαίνω αἰσχρός : εἰ δέ οὕτως αἰσχρός ὡς αἶσχος εἰμί , οὐδέ ἄν μεταλαμβάνω κόσμος , καί εἰ οὕτως κακός ὡς κακός εἰμί , οὐδέ ἄν μεταλαμβάνω ἀγαθός : ὥστε οὐ οὕτως ὁ μετάληψις ὡς οἷος τις πάσχω , ἀλλά ἕτερος τρόπος οἷος δοκέω . ἴσως δέ καί οὗτος ὁ τρόπος λύω ἄν ὁ ἄπορος , πῶς εἰμί κακός ἐφίημι ἄν ὁ ἀγαθός , ὡς μή μετάληψις ἀπόλλυμι ὅς εἰμί : εἰ γάρ οὗτος ὁ τρόπος ὁ λέγω μετάληψις , ὡς ὁ αὐτός μένω μή ἀλλοιόω , ὡς λέγω , ἀλλά εἰμί ἀεί ὅς εἰμί , οὐκέτι θαυμαστός γίγνομαι ὁ πῶς εἰμί κακός μεταλαμβάνω . οὐ γάρ ἐξίστημι ἑαυτοῦ , ἀλλά ὅτι μέν ἀναγκαῖος εἰμί μεταλαμβάνω ἀμηγέπῃ μεταλαμβάνω ἕως ἄν εἰμί , ὁ δέ εἰμί ὅς εἰμί τρόπος μετάληψις τηρέω αὐτός οὐ βλάπτω εἰς ὁ εἰμί παρά ὁ οὕτως δίδωμι , καί κινδυνεύω διά οὗτος οὐ ἥσσων εἰμί κακός , ὅτι ἀεί μένω οὗτος ὅς εἰμί . μεταλαμβάνω γάρ ὄντως καί ἀλλοιόω ὄντως ὑπό ὁ ἀγαθός οὐ ἄν εἰμί ὁ φύσις κακός . ὥστε εἰ τις ὁ ὕλη λέγω κακός , οὕτως ἄν ἀληθεύω , εἰ ὁ ἀγαθός ἀπαθής λέγω : οὗτος δέ αὐτός εἰμί ὁ ὅλος ἀπαθής εἰμί .