plotinus.enneades 6.7.7
ἀλλ̓ εἰ κακυνθεῖσα καὶ χείρων γενομένη πλάττει θήρειον φύσιν , οὐκ ἦν ὃ ἐξ ἀρχῆς βοῦν ἐποίει ἢ ἵππον , καὶ ὁ λόγος δὲ ἵππου καὶ ἵππος παρὰ φύσιν . ἢ ἔλαττον , οὐ μὴν παρὰ φύσιν , ἀλλ̓ ἐκεῖνό πως καὶ ἐξ ἀρχῆς ἵππος ἢ κύων : καὶ εἰ μὲν ἕξει , ποιεῖ τὸ κάλλιον , εἰ δὲ μή , ὃ δύναται , ἥ γε ποιεῖν προσταχθεῖσα : οἷα καὶ οἱ πολλὰ εἴδη ποιεῖν εἰδότες δημιουργοί , εἶτα ποιοῦντες τοῦτο , ἢ ὃ προσετάχθησαν , ἢ ὃ ἡ ὕλη ἐθέλει τῇ ἐπιτηδειότητι . τί γὰρ κωλύει τὴν μὲν δύναμιν τῆς τοῦ παντὸς ψυχῆς προυπογραφειν , ἅτε λόγον πάντα οὖσαν , πρὶν καὶ παῤ αὐτῆς ἥκειν τὰς ψυχικὰς δυναμεις , καὶ τὴν προυπογραφὴν οἷον προδρόμους ἐλλάμψεις εἰς τὴν ὕλην εἶναι , ἤδη δὲ τοῖς τοιούτοις ἴχνεσιν ἐπακολουθοῦσαν τὴν ἐξεργαζομένην ψυχην κατὰ μέρη τὰ ἴχνη διαρθροῦσαν ποιῆσαι καὶ γενέσθαι ἑκάστηι τοῦτο , ᾧ προσῆλθε , σχηματίσασαν ἑαυτήν , ὥσπερ τὸν ἐν ὀρχήσει πρὸς τὸ δοθὲν αὐτῷ δρᾶμα ; ἀλλὰ γὰρ ἐπισπώμενοι τῷ ἐφεξῆς εἰς τοῦτο ἥκομεν . ἦν δὲ ἡμῖν ὁ λόγος , τὸ αἰσθητικὸν ὅπως τοῦ ἀνθρώπου καὶ πῶς οὐκ ἐκεῖνα πρὸς γένεσιν βλέπει : καὶ ἡμῖν ἐφαίνετο καὶ ὁ λόγος ἐδείκνυεν οὐκ ἐκεῖνα πρὸς τὰ τῆδε βλέπειν , ἀλλὰ ταῦτα εἰς ἐκεῖνα ἀνηρτῆσθαι καὶ μιμεῖσθαι ἐκεῖνα , καὶ τοῦτον τὸν ἄνθρωπον παῤ ἐκείνου ἔχοντα τὰς δυνάμεις πρὸς ἐκεῖνα καὶ συνεζεῦχθαι ταῦτα τὰ αἰσθητὰ τούτῳ , ἐκεῖνα δ̓ ἐκείνῳ : ἐκεῖνα γάρ τὰ αἰσθητά , ἃ οὕτως ὠνομάσαμεν , ὅτι ἀσώματα , ἄλλον τρόπον ἐν ἀντιλήψει , καὶ τήνδε τὴν αἴσθησιν ἀμυδροτέραν οὖσαν τῆς ἐκεῖ ἀντιλήψεως , ἣν ὠνομάζομεν αἴσθησιν , ὅτι σωμάτων ἦν , ἐναργεστέραν εἶναι : καὶ διὰ τοῦτο καὶ τοῦτον αἰσθητικόν , ὅτι ἐλαττόνως , καὶ ἐλαττόνων ἀντιληπτικὸν εἰκόνων ἐκείνων : ὥστε εἶναι τὰς αἰσθήσεις ταύτας ἀμυδρὰς νοήσεις , τὰς δὲ ἐκεῖ νοήσεις ἐναργεῖς αἰσθήσεις .
Lemmas: ἀλλά εἰ κακύνω καί κακός γίγνομαι πλάσσω θήρειος φύσις , οὐ εἰμί ὅς ἐκ ἀρχή βοῦς ποιέω ἤ ἵππος , καί ὁ λόγος δέ ἵππος καί ἵππος παρά φύσις . ἤ ἐλαχύς , οὐ μήν παρά φύσις , ἀλλά ἐκεῖνος πως καί ἐκ ἀρχή ἵππος ἤ κύων : καί εἰ μέν ἔχω , ποιέω ὁ καλός , εἰ δέ μή , ὅς δύναμαι , ὁ γε ποιέω προστάσσω : οἷος καί ὁ πολύς εἶδος ποιέω οἶδα δημιουργός , εἶτα ποιέω οὗτος , ἤ ὅς προστάσσω , ἤ ὅς ὁ ὕλη ἐθέλω ὁ ἐπιτηδειότης . τίς γάρ κωλύω ὁ μέν δύναμις ὁ ὁ πᾶς ψυχή προυπογράφω , ἅτε λόγος πᾶς εἰμί , πρίν καί παρά αὐτός ἥκω ὁ ψυχικός δύναμις , καί ὁ προυπογραφή οἷος πρόδρομος ἔλλαμψις εἰς ὁ ὕλη εἰμί , ἤδη δέ ὁ τοιοῦτος ἴχνος ἐπακολουθέω ὁ ἐξεργάζομαι ψυχή κατά μέρος ὁ ἴχνος διαρθρέω ποιέω καί γίγνομαι ἑκάστος οὗτος , ὅς προσέρχομαι , σχηματίζω ἑαυτοῦ , ὥσπερ ὁ ἐν ὄρχησις πρός ὁ δίδωμι αὐτός δρᾶμα ; ἀλλά γάρ ἐπισπάω ὁ ἐφεξῆς εἰς οὗτος ἥκω . εἰμί δέ ἐγώ ὁ λόγος , ὁ αἰσθητικός ὅπως ὁ ἄνθρωπος καί πῶς οὐ ἐκεῖνος πρός γένεσις βλέπω : καί ἐγώ φαίνω καί ὁ λόγος δείκνυμι οὐ ἐκεῖνος πρός ὁ τῆδε βλέπω , ἀλλά οὗτος εἰς ἐκεῖνος ἀναρτάω καί μιμέομαι ἐκεῖνος , καί οὗτος ὁ ἄνθρωπος παρά ἐκεῖνος ἔχω ὁ δύναμις πρός ἐκεῖνος καί συζεύγνυμι οὗτος ὁ αἰσθητός οὗτος , ἐκεῖνος δέ ἐκεῖνος : ἐκεῖνος γάρ ὁ αἰσθητός , ὅς οὕτως ὀνομάζω , ὅτι ἀσώματος , ἄλλος τρόπος ἐν ἀντίληψις , καί ὅδε ὁ αἴσθησις ἀμυδρός εἰμί ὁ ἐκεῖ ἀντίληψις , ὅς ὀνομάζω αἴσθησις , ὅτι σῶμα εἰμί , ἐναργής εἰμί : καί διά οὗτος καί οὗτος αἰσθητικός , ὅτι ἐλαχύς , καί ἐλαχύς ἀντιληπτικός εἰκών ἐκεῖνος : ὥστε εἰμί ὁ αἴσθησις οὗτος ἀμυδρός νόησις , ὁ δέ ἐκεῖ νόησις ἐναργής αἴσθησις .