ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plotinus.enneades 6.7.14
ἔστι δὲ καὶ παραδείγμασι νοεροῖς χρώμενον εἰδέναι οἷόν ἐστι νοῦς , ὡς οὐκ ἀνέχεται οἷον κατὰ μονάδα μὴ ἄλλος εἶναι . τίνα γὰρ καὶ βούλει εἰς παράδειγμα λαβεῖν λόγον εἴτε φυτοῦ εἴτε ζῴου ; εἰ γὰρ ἕν τι καὶ μὴ ἓν τοῦτο ποικίλον , οὔτ̓ ἂν λόγος εἴη , τό τε γενόμενον ὕλη ἂν εἴη τοῦ λόγου μὴ πάντα γενομένου εἰς τὸ πανταχοῦ τῆς ὕλης ἐμπεσόντα μηδὲν αὐτῆς ἐᾶσαι τὸ αὐτὸ εἶναι : οἷον πρόσωπον οὐκ ὄγκος εἷς , ἀλλὰ καὶ ῥῖνες καὶ ὀφθαλμοί : καὶ ἡ ῥὶς οὐχὶ οὖσα ἕν , ἀλλ̓ ἕτερον , τὸ δ̓ ἕτερον αὖ πάλιν αὐτῆς , εἰ ἔμελλε ῥὶς εἶναι : ἓν γάρ τι ἁπλῶς οὖσα ὄγκος ἂν ἦν μόνον . καὶ τὸ ἄπειρον οὕτως ἐν νῷ , ὅτι αὐτὸς ἓν πολλά , οὐχ ὡς οἶκος εἷς , ἀλλ̓ ὡς λόγος πολὺς ἐν αὑτῷ , ἐν ἑνὶ σχήματι νοῦ οἷον περιγραφῇ ἔχων περιγραφὰς ἐντὸς καὶ σχηματισμοὺς αὖ ἐντὸς καὶ δυνάμεις καὶ νοήσεις καὶ τὴν διαίρεσιν μὴ κατ̓ εὐθύ , ἀλλ̓ εἰς τὸ ἐντὸς ἀεί , οἷον τοῦ παντὸς ζῴου ἐμπεριεχομένας ζῴων φύσεις , καὶ πάλιν αὖ ἄλλας ἐπὶ τὰ μικρότερα τῶν ζῴων καὶ εἰς τὰς ἐλάττους δυνάμεις , ὅπου στήσεται εἰς εἶδος ἄτομον . ἡ δὲ διαίρεσις ἔγκειται οὐ συγκεχυμένων , καίτοι εἰς ἓν ὄντων , ἀλλ̓ ἔστιν ἡ λεγομένη ἐν τῷ παντὶ φιλία τοῦτο , οὑχ ἡ ἐν τῷδε τῷ παντί : μιμεῖται γὰρ αὕτη ἐκ διεστηκότων οὖσα φίλη : ἡ δὲ ἀληθὴς πάντα ἓν εἶναι καὶ μήποτε διακριθῆναι . διακρίνεσθαι δέ φησι τὸ ἐν τῷδε τῷ οὐρανῷ .
Lemmas: εἰμί δέ καί παράδειγμα νοερός χράω οἶδα οἷος εἰμί νόος , ὡς οὐ ἀνέχω οἷος κατά μονάς μή ἄλλος εἰμί . τίς γάρ καί βούλομαι εἰς παράδειγμα λαμβάνω λόγος εἴτε φυτόν εἴτε ζῷον ; εἰ γάρ εἷς τις καί μή εἷς οὗτος ποικίλος , οὔτε ἄν λόγος εἰμί , ὁ τε γίγνομαι ὕλη ἄν εἰμί ὁ λόγος μή πᾶς γίγνομαι εἰς ὁ πανταχοῦ ὁ ὕλη ἐμπίπτω μηδείς αὐτός ἐάω ὁ αὐτός εἰμί : οἷος πρόσωπον οὐ ὄγκος εἷς , ἀλλά καί ῥίς καί ὀφθαλμός : καί ὁ ῥίς οὐ εἰμί εἷς , ἀλλά ἕτερος , ὁ δέ ἕτερος αὖ πάλιν αὐτός , εἰ μέλλω ῥίς εἰμί : εἷς γάρ τις ἁπλῶς εἰμί ὄγκος ἄν εἰμί μόνος . καί ὁ ἄπειρος οὕτως ἐν νόος , ὅτι αὐτός εἷς πολύς , οὐ ὡς οἶκος εἷς , ἀλλά ὡς λόγος πολύς ἐν ἑαυτοῦ , ἐν εἷς σχῆμα νόος οἷος περιγραφή ἔχω περιγραφή ἐντός καί σχηματισμός αὖ ἐντός καί δύναμις καί νόησις καί ὁ διαίρεσις μή κατά εὐθύς , ἀλλά εἰς ὁ ἐντός ἀεί , οἷος ὁ πᾶς ζῷον ἐμπεριέχω ζῷον φύσις , καί πάλιν αὖ ἄλλος ἐπί ὁ μικρός ὁ ζῷον καί εἰς ὁ ἐλαχύς δύναμις , ὅπου ἵστημι εἰς εἶδος ἄτομος . ὁ δέ διαίρεσις ἔγκειμαι οὐ συγχέω , καίτοι εἰς εἷς εἰμί , ἀλλά εἰμί ὁ λέγω ἐν ὁ πᾶς φιλία οὗτος , οὐ ὁ ἐν ὅδε ὁ πᾶς : μιμέομαι γάρ οὗτος ἐκ διΐστημι εἰμί φίλος : ὁ δέ ἀληθής πᾶς εἷς εἰμί καί μήποτε διακρίνω . διακρίνω δέ φημί ὁ ἐν ὅδε ὁ οὐρανός .
plotinus.enneades 6.7.19
ἆῤ οὖν τῇ ἐφέσει καὶ τῇ ψυχῇ ἐπιτρέψομεν τὴν κρίσιν καὶ τῷ ταύτης πάθει πιστεύσαντες τὸ ταύτῃ ἐφετὸν ἀγαθὸν φήσομεν , διότι δὲ ἐφίεται οὐ ζητήσομεν ; καὶ τί μὲν ἕκαστον , περὶ τούτου ἀποδείξεις κομιοῦμεν , τὸ δ̓ ἀγαθὸν τῇ ἐφέσει δώσομεν ; ἀλλὰ πολλὰ ἄτοπα ἡμῖν φαίνεται . πρῶτον μέν , ὅτι καὶ τὸ ἀγαθὸν ἕν τι τῶν πέρι : ἔπειτα , ὅτι πολλὰ τὰ ἐφιέμενα καὶ ἄλλα ἄλλων : πῶς οὖν κρινοῦμεν τῷ ἐφιεμένῳ , εἰ βέλτιον ; ἀλλ̓ ἴσως οὐδὲ τὸ βέλτιον γνωσόμεθα τὸ ἀγαθὸν ἀγνοοῦντες . ἀλλὰ ἆρα τὸ ἀγαθὸν ὁριούμεθα κατὰ τὴν ἑκάστου ἀρετήν ; ἀλλ̓ οὕτως εἰς εἶδος καὶ λόγον ἀνάξομεν , ὀρθῶς μὲν πορευόμενοι : ἀλλὰ ἐλθόντες ἐκεῖ τί ἐροῦμεν αὐτὰ ταῦτα ζητοῦντες πῶς ἀγαθά ; ἐν μὲν γὰρ τοῖς χείροσιν , ὡς ἔοικε , γινώσκοιμεν ἂν τὴν φύσιν τὴν τοιαύτην καίτοι οὐκ ἔχουσαν εἰλικρινῶς τῇ πρὸς τὰ χείρω παραθέσει : ἐκεῖ δὲ , ὅπου μηδέν ἐστι κακόν , αὐτὰ δὲ ἐφ̓ ἑαυτῶν ἐστι τὰ ἀμείνω , ἀπορήσομεν . ἆῤ οὖν , ἐπειδὴ λόγος τὸ διότι ζητεῖ , ταῦτα δὲ ἀγαθὰ παῤ αὑτῶν , διὰ τοῦτο ἀπορεῖ τοῦ διότι τὸ ὅτι ὄντος ; ἐπεὶ κἂν ἄλλο φῶμεν αἴτιον , λόγου μὴ φθάνοντος ἐκεῖ ὁμοίως ἡ ἀπορία . οὐ μὴν ἀποστατέον , εἴ πῃ κατ̓ ἄλλην ὁδὸν πορευομένοις τι φανείη .
Lemmas: ἆρα οὖν ὁ ἔφεσις καί ὁ ψυχή ἐπιτρέπω ὁ κρίσις καί ὁ οὗτος πάθος πιστεύω ὁ ταύτῃ ἐφετός ἀγαθός φημί , διότι δέ ἐφίημι οὐ ζητέω ; καί τίς μέν ἕκαστος , περί οὗτος ἀπόδειξις κομίζω , ὁ δέ ἀγαθός ὁ ἔφεσις δίδωμι ; ἀλλά πολύς ἄτοπος ἐγώ φαίνω . πρῶτος μέν , ὅτι καί ὁ ἀγαθός εἷς τις ὁ περί : ἔπειτα , ὅτι πολύς ὁ ἐφίημι καί ἄλλος ἄλλος : πῶς οὖν κρίνω ὁ ἐφίημι , εἰ ἀγαθός ; ἀλλά ἴσως οὐδέ ὁ ἀγαθός γιγνώσκω ὁ ἀγαθός ἀγνοέω . ἀλλά ἆρα ὁ ἀγαθός ὁρίζω κατά ὁ ἕκαστος ἀρετή ; ἀλλά οὕτως εἰς εἶδος καί λόγος ἀνάσσω , ὀρθός μέν πορεύω : ἀλλά ἔρχομαι ἐκεῖ τίς λέγω αὐτός οὗτος ζητέω πῶς ἀγαθός ; ἐν μέν γάρ ὁ κακός , ὡς ἔοικα , γιγνώσκω ἄν ὁ φύσις ὁ τοιοῦτος καίτοι οὐ ἔχω εἰλικρινής ὁ πρός ὁ κακός παράθεσις : ἐκεῖ δέ , ὅπου μηδείς εἰμί κακός , αὐτός δέ ἐπί ἑαυτοῦ εἰμί ὁ ἀγαθός , ἀπορέω . ἆρα οὖν , ἐπειδή λόγος ὁ διότι ζητέω , οὗτος δέ ἀγαθός παρά ἑαυτοῦ , διά οὗτος ἀπορέω ὁ διότι ὁ ὅτι εἰμί ; ἐπεί ἐάν ἄλλος φημί αἴτιος , λόγος μή φθάνω ἐκεῖ ὅμοιος ὁ ἀπορία . οὐ μήν ἀφίστημι , εἰ πη κατά ἄλλος ὁδός πορεύω τις φαίνω .
plotinus.enneades 6.7.20
ἐπειδὴ τοίνυν ἀπιστοῦμεν ἐν τῷ παρόντι ταῖς ὀρέξεσι πρὸς τὰς τοῦ τί ἐστιν ἢ ποῖόν ἐστι θέσεις , ἆρα χρὴ πρὸς τὰς κρίσεις ἰέναι καὶ τὰς τῶν πραγμάτων ἐναντιώσεις , οἷον τάξιν ἀταξίαν , σύμμετρον ἀσύμμετρον , ὑγίειαν νόσον , εἶδος ἀμορφίαν , οὐσίαν φθοράν , ὅλως σύστασιν ἀφάνισιν ; τούτων γὰρ τὰ πρῶτα καθ̓ ἑκάστην συζυγίαν τίς ἂν ἀμφισβητήσειε μὴ οὐκ ἐν ἀγαθοῦ εἴδει εἶναι ; εἰ δὲ τοῦτο , καὶ τὰ ποιητικὰ αὐτῶν ἀνάγκη ἐν ἀγαθοῦ μοίρᾳ τίθεσθαι . καὶ ἀρετὴ δὴ καὶ νοῦς καὶ ζωὴ καὶ ψυχή , ἥ γε ἔμφρων , ἐν ἀγαθοῦ εἴδει : καὶ ὧν ἐφίεται τοίνυν ἔμφρων ζωή . τί οὖν οὐ στησόμεθα , φήσει τις , εἰς νοῦν καὶ τοῦτο τὸ ἀγαθὸν θησόμεθα ; καὶ γὰρ ψυχὴ καὶ ζωὴ νοῦ ἴχνη καὶ τούτου ἐφίεται ψυχή . καὶ κρίνει τοίνυν καὶ ἐφίεται νοῦ , κρίνουσα μὲν δικαιοσύνην ἀντ̓ ἀδικίας ἄμεινον καὶ ἕκαστον εἶδος ἀρετῆς πρὸ κακίας εἴδους , καὶ τῶν αὐτῶν ἡ προτίμησις , ὧν καὶ ἡ αἵρεσις . ἀλλ̓ εἰ μὲν νοῦ μόνον ἐφίεται , τάχ̓ ἂν πλείονος ἐδέησε λόγου δεικνύντων , ὡς οὐ τὸ ἔσχατον ὁ νοῦς καὶ νοῦ μὲν οὐ πάντα , ἀγαθοῦ δὲ πάντα . καὶ τῶν μὲν μὴ ἐχόντων νοῦν οὐ πάντα νοῦν κτήσασθαι ζητεῖ , τὰ δὲ ἔχοντα νοῦν οὐχ ἵσταται ἤδη , ἀλλὰ πάλιν τὸ ἀγαθὸν ζητεῖ , καὶ νοῦν μὲν ἐκ λογισμοῦ , τὸ δ̓ ἀγαθὸν καὶ πρὸ τοῦ λόγου . εἰ δὲ καὶ ζωῆς ἐφίεται καὶ τοῦ ἀεὶ εἶναι καὶ ἐνεργεῖν , οὐχ ᾗ νοῦς ἂν εἴη τὸ ἐφετόν , ἀλλ̓ ᾗ ἀγαθὸν καὶ ἀπὸ ἀγαθοῦ καὶ εἰς ἀγαθόν : ἐπεὶ καὶ ἡ ζωὴ οὕτως .
Lemmas: ἐπειδή τοίνυν ἀπιστέω ἐν ὁ πάρειμι ὁ ὄρεξις πρός ὁ ὁ τίς εἰμί ἤ ποῖος εἰμί θέσις , ἆρα χρή πρός ὁ κρίσις ἔρχομαι καί ὁ ὁ πρᾶγμα ἐναντίωσις , οἷος τάξις ἀταξία , σύμμετρος ἀσύμμετρος , ὑγίεια νόσος , εἶδος ἀμορφία , οὐσία φθορά , ὅλος σύστασις ἀφάνισις ; οὗτος γάρ ὁ πρῶτος κατά ἕκαστος συζυγία τίς ἄν ἀμφισβητέω μή οὐ ἐν ἀγαθός εἶδος εἰμί ; εἰ δέ οὗτος , καί ὁ ποιητικός αὐτός ἀνάγκη ἐν ἀγαθός μοῖρα τίθημι . καί ἀρετή δή καί νόος καί ζωή καί ψυχή , ὅς γε ἔμφρων , ἐν ἀγαθός εἶδος : καί ὅς ἐφίημι τοίνυν ἔμφρων ζωή . τίς οὖν οὐ ἵστημι , φημί τις , εἰς νόος καί οὗτος ὁ ἀγαθός τίθημι ; καί γάρ ψυχή καί ζωή νόος ἴχνος καί οὗτος ἐφίημι ψυχή . καί κρίνω τοίνυν καί ἐφίημι νόος , κρίνω μέν δικαιοσύνη ἀντί ἀδικία ἀγαθός καί ἕκαστος εἶδος ἀρετή πρό κακία εἶδος , καί ὁ αὐτός ὁ προτίμησις , ὅς καί ὁ αἵρεσις . ἀλλά εἰ μέν νόος μόνος ἐφίημι , τάχα ἄν πολύς δέω λόγος δείκνυμι , ὡς οὐ ὁ ἔσχατος ὁ νόος καί νόος μέν οὐ πᾶς , ἀγαθός δέ πᾶς . καί ὁ μέν μή ἔχω νόος οὐ πᾶς νόος κτάομαι ζητέω , ὁ δέ ἔχω νόος οὐ ἵστημι ἤδη , ἀλλά πάλιν ὁ ἀγαθός ζητέω , καί νόος μέν ἐκ λογισμός , ὁ δέ ἀγαθός καί πρό ὁ λόγος . εἰ δέ καί ζωή ἐφίημι καί ὁ ἀεί εἰμί καί ἐνεργέω , οὐ ᾗ νόος ἄν εἰμί ὁ ἐφετός , ἀλλά ᾗ ἀγαθός καί ἀπό ἀγαθός καί εἰς ἀγαθός : ἐπεί καί ὁ ζωή οὕτως .
plotinus.enneades 6.7.21
τί οὖν ἓν ὂν ἐν πᾶσι τούτοις ποιεῖ ἀγαθὸν ἕκαστον ; ὧδε τοίνυν τετολμήσθω : εἶναι μὲν τὸν νοῦν καὶ τὴν ζωὴν ἐκείνην ἀγαθοειδῆ , ἔφεσιν δὲ εἶναι καὶ τούτων , καθ̓ ὅσον ἀγαθοειδῆ : ἀγαθοειδῆ δὲ λέγω τῷ τὴν μὲν τἀγαθοῦ εἶναι ἐνέργειαν , μᾶλλον δὲ ἐκ τἀγαθοῦ ἐνέργειαν , τὸν δὲ ἤδη ὁρισθεῖσαν ἐνέργειαν : εἶναι δ̓ αὐτὰ μεστὰ μὲν ἀγλαίας καὶ διώκεσθαι μὲν ὑπὸ ψυχῆς , ὡς ἐκεῖθεν καὶ πρὸς ἐκεῖνα αὖ : ὡς τοίνυν οἰκεῖα , ἀλλ̓ οὐχὶ ἀγαθά : ἀγαθοειδῆ δὲ ὄντα οὐδὲ ταύτῃ ἀπόβλητα εἶναι . τὸ γὰρ οἰκεῖον , εἰ μὴ ἀγαθὸν εἴη , οἰκεῖον μέν ἐστι , φεύγει δέ τις αὐτό : ἐπεὶ καὶ ἄλλα πόρρω ὄντα καὶ κάτω κινήσειεν ἄν . γίνεται δὲ πρὸς αὐτὰ ἔρως ὁ σύντονος οὐχ ὅταν ᾖ ἅπερ ἐστίν , ἀλλ̓ ὅταν ἐκεῖθεν ἤδη ὂν ἅπερ ἐστὶν ἄλλο προσλάβῃ . οἷον γὰρ ἐπὶ τῶν σωμάτων φωτὸς ἐμμεμιγμένου ὅμως δεῖ φωτὸς ἄλλου , ἵνα καὶ φανείη τὸ ἐν αὐτοῖς φῶς , οὕτω τοι δεῖ καὶ ἐπὶ τῶν ἐκεῖ καίπερ πολὺ φῶς ἐχόντων φωτὸς κρείττονος ἄλλου , ἵνα κἀκεῖνα καὶ ὑπ’ αὐτῶν καὶ ὑπ’ ἄλλου ὀφθῇ .
Lemmas: τίς οὖν εἷς εἰμί ἐν πᾶς οὗτος ποιέω ἀγαθός ἕκαστος ; ὧδε τοίνυν τολμάω : εἰμί μέν ὁ νόος καί ὁ ζωή ἐκεῖνος ἀγαθοειδής , ἔφεσις δέ εἰμί καί οὗτος , κατά ὅσος ἀγαθοειδής : ἀγαθοειδής δέ λέγω ὁ ὁ μέν ἀγαθός εἰμί ἐνέργεια , μάλα δέ ἐκ ἀγαθός ἐνέργεια , ὁ δέ ἤδη ὁρίζω ἐνέργεια : εἰμί δέ αὐτός μεστός μέν ἀγλαία καί διώκω μέν ὑπό ψυχή , ὡς ἐκεῖθεν καί πρός ἐκεῖνος αὖ : ὡς τοίνυν οἰκεῖος , ἀλλά οὐ ἀγαθός : ἀγαθοειδής δέ εἰμί οὐδέ ταύτῃ ἀπόβλητος εἰμί . ὁ γάρ οἰκεῖος , εἰ μή ἀγαθός εἰμί , οἰκεῖος μέν εἰμί , φεύγω δέ τις αὐτός : ἐπεί καί ἄλλος πρόσω εἰμί καί κάτω κινέω ἄν . γίγνομαι δέ πρός αὐτός ἔρως ὁ σύντονος οὐ ὅταν εἰμί ὅς εἰμί , ἀλλά ὅταν ἐκεῖθεν ἤδη εἰμί ὅς εἰμί ἄλλος προσλαμβάνω . οἷος γάρ ἐπί ὁ σῶμα φώς ἐμμίγνυμαι ὅμως δέω φώς ἄλλος , ἵνα καί φαίνω ὁ ἐν αὐτός φάος , οὕτως τοι δέω καί ἐπί ὁ ἐκεῖ καίπερ πολύς φάος ἔχω φώς κρατύς ἄλλος , ἵνα ἐκεῖνος καί ὑπό αὐτός καί ὑπό ἄλλος ὁράω .
plotinus.enneades 6.7.23
ἐκεῖνο δή , ὃ ψυχὴ διώκει , καὶ ὃ φῶς νῷ παρεχει καὶ ἐμπεσὸν αὐτοῦ ἴχνος κινεῖ , οὔτοι δεῖ θαυμάζειν , εἰ τοιαύτην δύναμιν ἔχει ἕλκον πρὸς αὑτὸ καὶ ἀνακαλούμενον ἐκ πάσης πλάνης , ἵνα πρὸς αὐτὸ ἀναπαύσαιτο . εἰ γὰρ ἐκ τούτου τὰ πάντα , οὐδέν ἐστι κρεῖττον αὐτοῦ , ἐλάττω δὲ πάντα . τὸ δὴ ἄριστον τῶν ὄντων πῶς οὐ τὸ ἀγαθόν ἐστι ; καὶ μὴν εἰ δεῖ τὴν τοῦ ἀγαθοῦ φύσιν αὐταρκεστάτην τε εἶναι αὑτῇ καὶ ἀνενδεᾶ ἄλλου ὁτουοῦν παντός , τίνα ἂν ἄλλην ἢ ταύτην οὖσαν εὕροι τις ; ἣ πρὸ τῶν ἄλλων ἦν ὅπερ ἦν , ὅτε μηδὲ κακία πω ἦν . εἰ δὲ τὰ κακὰ ὕστερον ἐν τοῖς μηδὲ καθ̓ ἓν τούτου μετειληφόσι καὶ ἐν τοῖς ἐσχάτοις καὶ οὐδὲν ἐπέκεινα τῶν κακῶν πρὸς τὸ χεῖρον , ἐναντίως ἂν ἔχοι τὰ κακὰ πρὸς αὐτὸ οὐδὲν ἔχοντα μέσον πρὸς ἐναντίωσιν . τὸ ἄρα ἀγαθὸν τοῦτο ἂν εἴη : ἢ γὰρ οὐκ ἔστιν ὅλως ἀγαθόν , ἤ , εἰ ἀνάγκη εἶναι , τοῦτο ἂν καὶ οὐκ ἄλλο εἴη . εἰ δέ τις λέγοι μὴ εἶναι , οὐδὲ κακὸν ἂν εἴη : ἀδιάφορα ἄρα πρὸς αἵρεσιν τῇ φύσει : τοῦτο δ̓ ἀδύνατον . ἃ δ̓ ἄλλα λέγουσιν ἀγαθά , εἰς τοῦτο , αὐτὸ δὲ εἰς οὐδέν . τί οὖν ποιεῖ τοιοῦτον ὄν ; ἢ ἐποίησε νοῦν , ἐποίησε ζωήν , ψυχὰς ἐκ τούτου καὶ τὰ ἄλλα , ὅσα λόγου ἢ νοῦ ἢ ζωῆς μετέχει . ὃ δὴ τούτων πηγὴ καὶ ἀρχή , τίς ἂν εἴποι , ὅπως ἀγαθὸν καὶ ὅσον ; ἀλλὰ τί νῦν ποιεῖ ; ἢ καὶ νῦν σώζει ἐκεῖνα καὶ νοεῖν ποιεῖ τὰ νοουντα καὶ ζῆν τὰ ζῶντα , ἐμπνέον νοῦν , ἐμπνέον ζωήν , εἰ δέ τι μὴ δύναται ζῆν , εἶναι .
Lemmas: ἐκεῖνος δή , ὅς ψυχή διώκω , καί ὅς φάος νόος παρέχω καί ἐμπίπτω αὐτός ἴχνος κινέω , οὔτοι δέω θαυμάζω , εἰ τοιοῦτος δύναμις ἔχω ἕλκω πρός ἑαυτοῦ καί ἀνακαλέω ἐκ πᾶς πλάνη , ἵνα πρός αὐτός ἀναπαύω . εἰ γάρ ἐκ οὗτος ὁ πᾶς , οὐδείς εἰμί κρατύς αὐτός , ἐλαχύς δέ πᾶς . ὁ δή ἀγαθός ὁ εἰμί πῶς οὐ ὁ ἀγαθός εἰμί ; καί μήν εἰ δέω ὁ ὁ ἀγαθός φύσις αὐτάρκης τε εἰμί ἑαυτοῦ καί ἀνενδεής ἄλλος ὅστις πᾶς , τίς ἄν ἄλλος ἤ οὗτος εἰμί εὑρίσκω τις ; ὁ πρό ὁ ἄλλος εἰμί ὅς εἰμί , ὅτε μηδέ κακία πω εἰμί . εἰ δέ ὁ κακός ὕστερον ἐν ὁ μηδέ κατά εἷς οὗτος μεταλαμβάνω καί ἐν ὁ ἔσχατος καί οὐδείς ἐπέκεινα ὁ κακός πρός ὁ κακός , ἐναντίος ἄν ἔχω ὁ κακός πρός αὐτός οὐδείς ἔχω μέσος πρός ἐναντίωσις . ὁ ἄρα ἀγαθός οὗτος ἄν εἰμί : ἤ γάρ οὐ εἰμί ὅλος ἀγαθός , ἤ , εἰ ἀνάγκη εἰμί , οὗτος ἄν καί οὐ ἄλλος εἰμί . εἰ δέ τις λέγω μή εἰμί , οὐδέ κακός ἄν εἰμί : ἀδιάφορος ἄρα πρός αἵρεσις ὁ φύσις : οὗτος δέ ἀδύνατος . ὅς δέ ἄλλος λέγω ἀγαθός , εἰς οὗτος , αὐτός δέ εἰς οὐδείς . τίς οὖν ποιέω τοιοῦτος εἰμί ; ἤ ποιέω νόος , ποιέω ζωή , ψυχή ἐκ οὗτος καί ὁ ἄλλος , ὅσος λόγος ἤ νόος ἤ ζωή μετέχω . ὅς δή οὗτος πηγή καί ἀρχή , τίς ἄν λέγω , ὅπως ἀγαθός καί ὅσος ; ἀλλά τίς νῦν ποιέω ; ἤ καί νῦν σῴζω ἐκεῖνος καί νοέω ποιέω ὁ νοόω καί ζάω ὁ ζάω , ἐμπνέω νόος , ἐμπνέω ζωή , εἰ δέ τις μή δύναμαι ζάω , εἰμί .
plotinus.enneades 6.7.24
ἡμᾶς δὲ τί ποιεῖ ; ἢ πάλιν περὶ τοῦ φωτὸς λέγωμεν τί τὸ φῶς , ᾧ καταλάμπεται μὲν νοῦς , μεταλαμβάνει δὲ αὐτοῦ ψυχή : ἢ τοῦτο νῦν εἰς ὕστερον ἀφέντες εἰκότως ἐκεῖνα πρότερον ἀπορήσωμεν : ἆρά γε τὸ ἀγαθόν , ὅτι ἐστὶν ἄλλῳ ἐφετόν , ἔστι καὶ λέγεται ἀγαθὸν καὶ τινὶ μὲν ὂν ἐφετόν , τινὶ δὲ ἀγαθόν , πᾶσι δὲ ὂν τοῦτο λέγομεν εἶναι τὸ ἀγαθόν ; ἢ μαρτύριον μὲν ἄν τις τοῦτο ποιήσαιτο τοῦ εἶναι ἀγαθόν , δεῖ δέ γε φύσιν αὐτὸ τὸ ἐφετὸν ἔχειν τοιαύτην , ὡς δικαίως ἂν τυχεῖν τῆς τοιαύτης προσηγορίας . καὶ πότερα τῷ τι δέχεσθαι τὰ ἐφιέμενα ἐφίεται ἢ τῷ χαίρειν αὐτῷ ; καὶ εἰ μέν τι δέχεται , τί τοῦτο ; εἰ δὲ τῷ χαίρειν , διὰ τί τούτῳ , ἀλλὰ μὴ ἄλλῳ τινί ; ἐν ᾧ δὴ καὶ πότερα τῷ οἰκείῳ τὸ ἀγαθὸν ἢ ἄλλῳ τινί : καὶ δὴ καὶ πότερα τὸ ἀγαθὸν ὅλως ἄλλου ἐστίν , ἢ καὶ αὑτῷ τὸ ἀγαθὸν ἀγαθόν ἐστιν . ἢ ὃ ἂν ᾖ ἀγαθόν , αὑτῷ μὲν οὐκ ἔστιν , ἄλλου δὲ ἐξ ἀνάγκης . καὶ τίνι φύσει ἀγαθόν ἐστιν ; ἔστι δέ τις φύσις , ᾗ μηδὲν ἀγαθόν ἐστι . κἀκεῖνο δὲ οὐκ ἀφετέον , ὃ τάχ̓ ἄν τις δυσχεραντικὸς ἀνὴρ εἴποι , ὡς ὑμεῖς , ὦ οὗτοι , τί δὴ ἀποσεμνύνετε τοῖς ὀνόμασιν ἄνω καὶ κάτω ζωὴν ἀγαθὸν λέγοντες καὶ νοῦν ἀγαθὸν λέγοντες , καίτοι ἐπέκεινα τούτων ; τί γὰρ ἂν καὶ ὁ νοῦς : ἀγαθὸν εἴη ; ἢ τί ὁ νοῶν τὰ εἴδη αὐτὰ ἀγαθὸν ἔχοι αὐτὸ ἕκαστον θεωρῶν ; ἠπατημένος μὲν γὰρ ἂν καὶ ἡδόμενος ἐπὶ τούτοις τάχ̓ ἂν ἀγαθὸν λέγοι καὶ τὴν ζωὴν ἡδεῖαν οὖσαν : στὰς δ̓ ἐν τῷ ἀνήδονος εἶναι διὰ τί ἂν φήσειεν ἀγαθά ; ἢ τὸ αὐτὸν εἶναι ; τί γὰρ ἂν ἐκ τοῦ εἶναι καρπώσαιτο ; ἢ τί ἂν διαφέροι ἐν τῷ εἶναι ἢ ὅλως μὴ εἶναι , εἰ μή τις τὴν πρὸς αὐτὸν φιλίαν αἰτίαν τούτων θεῖτο ; ὥστε διὰ ταύτην τὴν ἀπάτην φυσικὴν οὖσαν καὶ τὸν φόβον τῆς φθορᾶς τὴν τῶν ἀγαθῶν νομισθῆναι θέσιν .
Lemmas: ἐγώ δέ τίς ποιέω ; ἤ πάλιν περί ὁ φώς λέγω τίς ὁ φάος , ὅς καταλάμπω μέν νόος , μεταλαμβάνω δέ αὐτός ψυχή : ἤ οὗτος νῦν εἰς ὕστερον ἀφίημι ἔοικα ἐκεῖνος πρότερος ἀπορέω : ἆρα γε ὁ ἀγαθός , ὅτι εἰμί ἄλλος ἐφετός , εἰμί καί λέγω ἀγαθός καί τις μέν εἰμί ἐφετός , τις δέ ἀγαθός , πᾶς δέ εἰμί οὗτος λέγω εἰμί ὁ ἀγαθός ; ἤ μαρτύριον μέν ἄν τις οὗτος ποιέω ὁ εἰμί ἀγαθός , δέω δέ γε φύσις αὐτός ὁ ἐφετός ἔχω τοιοῦτος , ὡς δίκαιος ἄν τυγχάνω ὁ τοιοῦτος προσηγορία . καί πότερος ὁ τις δέχομαι ὁ ἐφίημι ἐφίημι ἤ ὁ χαίρω αὐτός ; καί εἰ μέν τις δέχομαι , τίς οὗτος ; εἰ δέ ὁ χαίρω , διά τίς οὗτος , ἀλλά μή ἄλλος τις ; ἐν ὅς δή καί πότερος ὁ οἰκεῖος ὁ ἀγαθός ἤ ἄλλος τις : καί δή καί πότερος ὁ ἀγαθός ὅλος ἄλλος εἰμί , ἤ καί ἑαυτοῦ ὁ ἀγαθός ἀγαθός εἰμί . ἤ ὅς ἄν εἰμί ἀγαθός , ἑαυτοῦ μέν οὐ εἰμί , ἄλλος δέ ἐκ ἀνάγκη . καί τίς φύσις ἀγαθός εἰμί ; εἰμί δέ τις φύσις , ὅς μηδείς ἀγαθός εἰμί . ἐκεῖνος δέ οὐ ἀφετέος , ὅς τάχα ἄν τις δυσχεραντικός ἀνήρ λέγω , ὡς σύ , ὦ οὗτος , τίς δή ἀποσεμνύνω ὁ ὄνομα ἄνω καί κάτω ζωή ἀγαθός λέγω καί νόος ἀγαθός λέγω , καίτοι ἐπέκεινα οὗτος ; τίς γάρ ἄν καί ὁ νόος : ἀγαθός εἰμί ; ἤ τίς ὁ νοέω ὁ εἶδος αὐτός ἀγαθός ἔχω αὐτός ἕκαστος θεωρέω ; ἀπατάω μέν γάρ ἄν καί ἥδομαι ἐπί οὗτος τάχα ἄν ἀγαθός λέγω καί ὁ ζωή ἡδύς εἰμί : ἵστημι δέ ἐν ὁ ἀνήδονος εἰμί διά τίς ἄν φημί ἀγαθός ; ἤ ὁ αὐτός εἰμί ; τίς γάρ ἄν ἐκ ὁ εἰμί καρπόω ; ἤ τίς ἄν διαφέρω ἐν ὁ εἰμί ἤ ὅλος μή εἰμί , εἰ μή τις ὁ πρός αὐτός φιλία αἴτιος οὗτος θέω ; ὥστε διά οὗτος ὁ ἀπάτη φυσικός εἰμί καί ὁ φόβος ὁ φθορά ὁ ὁ ἀγαθός νομίζω θέσις .
plotinus.enneades 6.7.26
καὶ δὴ τὸ πεφυκὸς αἰσθάνεσθαι παῤ αὐτόν , εἰ ἥκει αὐτῷ , τὸ ἀγαθὸν γινώσκει καὶ λέγει ἔχειν . τί οὖν , εἰ ἠπάτηται ; δεῖ ἄρα τινὰ εἶναι ὁμοίωσιν , καθ̓ ἣν ἠπάτηται . εἰ δὲ τοῦτο , ἐκεῖνο ἀγαθὸν ἂν αὐτῷ εἴη , ἀφ̓ οὗ ἠπάτηται : ἐπεὶ καί , ὅταν ἐκεῖνο ἥκῃ , ἀφίσταται ἀφ̓ οὗ ἠπάτηται . καὶ ἡ ἔφεσις δ̓ αὐτοῦ ἑκάστου καὶ ἡ ὠδὶς μαρτυρεῖ , ὅτι ἔστι τι ἀγαθὸν ἑκάστου . τοῖς μὲν γὰρ ἀψύχοις παῤ ἄλλου τοῦ ἀγαθοῦ αὐτοῖς ἡ δόσις , τῷ δὲ ψυχὴν ἔχοντι ἡ ἔφεσις τὴν δίωξιν ἐργάζεται , ὥσπερ καὶ τοῖς νεκροῖς γεγενημένοις σώμασι παρὰ τῶν ζώντων ἡ ἐπιμέλεια καὶ ἡ κήδευσις , τοῖς δὲ ζῶσι παῤ αὑτῶν ἡ πρόνοια . ὅτι δ̓ ἔτυχε , πιστοῦται , ὅταν βέλτιόν τι γίνηται καὶ ἀμετανόητον ᾖ καὶ πεπληρῶσθαι αὐτῷ γίγνηται καὶ ἐπ’ ἐκείνου μένῃ καὶ μὴ ἄλλο ζητῇ . διὸ καὶ ἡ ἡδονὴ οὐκ αὔταρκες : οὐ γὰρ ἀγαπᾷ ταὐτόν : οὐ γάρ , ὅτι ἡδονὴν πάλιν , ταὐτόν : ἄλλο γὰρ ἀεὶ τὸ ἐφ̓ ᾧ ἥδεται . δεῖ δὴ τὸ ἀγαθόν , ὃ αἱρεῖταί τις , εἶναι οὐ τὸ πάθος τὸ ἐπὶ τῷ τυχόντι : ὅθεν καὶ κενὸς μένει ὁ τοῦτο ἀγαθὸν νομίζων , τὸ πάθος μόνον ἔχων , ὃ ἔσχεν ἄν τις ἀπὸ τοῦ ἀγαθοῦ . διὸ οὐκ ἂν ἀνάσχοιτό τις τοῦ πάθους , ἐφ̓ ᾧ οὐκ ἔχων , οἷον ἐπὶ τῷ παιδί , ὅτι πάρεστιν , ἥδεσθαι οὐ παρόντος : οὐδέ γε οἶμαι οἷς ἐν τῷ πληροῦσθαι σωματικῶς τὸ ἀγαθὸν ἥδεσθαι ὡς ἐσθίοντα μὴ ἐσθίοντα , ὡς ἀφροδισίοις χρώμενον μὴ συνόντα ᾗ ἐβούλετο , ἢ ὅλως μὴ δρῶντα .
Lemmas: καί δή ὁ φύω αἰσθάνομαι παρά αὐτός , εἰ ἥκω αὐτός , ὁ ἀγαθός γιγνώσκω καί λέγω ἔχω . τίς οὖν , εἰ ἀπατάω ; δέω ἄρα τις εἰμί ὁμοίωσις , κατά ὅς ἀπατάω . εἰ δέ οὗτος , ἐκεῖνος ἀγαθός ἄν αὐτός εἰμί , ἀπό ὅς ἀπατάω : ἐπεί καί , ὅταν ἐκεῖνος ἥκω , ἀφίστημι ἀπό ὅς ἀπατάω . καί ὁ ἔφεσις δέ αὐτός ἕκαστος καί ὁ ὠδίς μαρτυρέω , ὅτι εἰμί τις ἀγαθός ἕκαστος . ὁ μέν γάρ ἄψυχος παρά ἄλλος ὁ ἀγαθός αὐτός ὁ δόσις , ὁ δέ ψυχή ἔχω ὁ ἔφεσις ὁ δίωξις ἐργάζομαι , ὥσπερ καί ὁ νεκρός γίγνομαι σῶμα παρά ὁ ζάω ὁ ἐπιμέλεια καί ὁ κήδευσις , ὁ δέ ζάω παρά ἑαυτοῦ ὁ πρόνοια . ὅτι δέ τυγχάνω , πιστόω , ὅταν ἀγαθός τις γίγνομαι καί ἀμετανόητος εἰμί καί πληρόω αὐτός γίγνομαι καί ἐπί ἐκεῖνος μένω καί μή ἄλλος ζητέω . διό καί ὁ ἡδονή οὐ αὐτάρκης : οὐ γάρ ἀγαπάω αὐτός : οὐ γάρ , ὅτι ἡδονή πάλιν , αὐτός : ἄλλος γάρ ἀεί ὁ ἐπί ὅς ἥδομαι . δέω δή ὁ ἀγαθός , ὅς αἱρέω τις , εἰμί οὐ ὁ πάθος ὁ ἐπί ὁ τυγχάνω : ὅθεν καί κενός μένω ὁ οὗτος ἀγαθός νομίζω , ὁ πάθος μόνος ἔχω , ὅς ἔχω ἄν τις ἀπό ὁ ἀγαθός . διό οὐ ἄν ἀνέχω τις ὁ πάθος , ἐπί ὅς οὐ ἔχω , οἷος ἐπί ὁ παῖς , ὅτι πάρειμι , ἥδομαι οὐ πάρειμι : οὐδέ γε οἴομαι ὅς ἐν ὁ πληρόω σωματικός ὁ ἀγαθός ἥδομαι ὡς ἐσθίω μή ἐσθίω , ὡς ἀφροδίσιος χράω μή σύνειμι ᾗ βούλομαι , ἤ ὅλος μή δράω .
plotinus.enneades 6.7.27
ἀλλὰ τίνος γενομένου ἑκάστῳ τὸ αὑτῷ προσῆκον ἔχει ; ἢ εἴδους τινὸς φήσομεν : καὶ γὰρ τῇ ὕλῃ εἶδος , καὶ ψυχῇ ἡ ἀρετὴ εἶδος . ἀλλὰ τὸ εἶδος τοῦτο ἆρά γε τῷ οἰκεῖον εἶναι ἀγαθόν ἐστιν ἐκείνῳ , καὶ ἡ ἔφεσις πρὸς τὸ οἰκεῖον ; ἢ οὔ : καὶ γὰρ τὸ ὅμοιον οἰκεῖον , κἂν ἐθέλῃ αὐτὸ καὶ χαίρῃ τῷ ὁμοίῳ , οὔπω τὸ ἀγαθὸν ἔχει : ἀλλ̓ οὐκ οἰκεῖον φήσομεν ἀγαθὸν εἰπόντες εἶναι . ἢ φατέον τοῦ οἰκείου τῷ κρείττονι κρίνειν δεῖ καὶ τῷ βελτίονι αὐτοῦ , πρὸς ὃ δυνάμει ἐστίν . ὂν γὰρ δυνάμει πρὸς ὃ ἔστιν ἐνδεές ἐστιν αὐτοῦ , οὗ δὲ ἐνδεές ἐστι κρείττονος ὄντος , ἀγαθόν ἐστιν αὐτῷ ἐκεῖνο . ἡ δὲ ὕλη πάντων ἐνδεέστατον καὶ τὸ ἔσχατον εἶδος προσεχὲς αὐτῇ : μετ̓ αὐτὴν γὰρ πρὸς τὸ ἄνω . εἰ δὲ δὴ καὶ αὐτὸ αὑτῷ ἀγαθόν ἐστι , πολὺ μᾶλλον ἂν εἴη ἀγαθὸν αὐτῷ ἡ τελειότης αὐτοῦ καὶ τὸ εἶδος καὶ τὸ κρεῖττον αὐτοῦ , καὶ τῇ ἑαυτοῦ φύσει ὂν τοιοῦτον καὶ αὐτῷ , ὅτι καὶ αὐτὸ ἀγαθὸν ποιεῖ . ἀλλὰ διὰ τί αὐτῷ ἀγαθὸν ἔσται ; ἆῤ ὅτι οἰκειότατον αὐτῷ ; ἢ οὔ : ἀλλ̓ ὅτι ἐστί τις ἀγαθοῦ μοῖρα . διὸ καὶ μᾶλλον οἰκείωσις πρὸς αὑτοὺς τοῖς εἰλικρινέσι καὶ τοῖς μᾶλλον ἀγαθοῖς . ἄτοπον δὴ τὸ ζητεῖν , διὰ τί ἀγαθὸν ὂν αὑτῷ ἀγαθόν ἐστιν , ὥσπερ δέον πρὸς αὑτὸ ἐξίστασθαι τῆς ἑαυτοῦ φύσεως καὶ μὴ ἀγαπᾶν ἑαυτὸ ὡς ἀγαθόν . ἀλλ̓ ἐπὶ τοῦ ἁπλοῦ τοῦτο σκεπτέον , εἰ , ὅπου μηδαμῶς ἔνι ἄλλο , τὸ δὲ ἄλλο , ἡ οἰκείωσις πρὸς αὑτὸ ἀγαθόν ἐστιν ἑαυτῷ . νῦν δέ , εἰ ταῦτα ὀρθῶς λέγεται , καὶ ἡ ἐπανάβασις ἔχει τὸ ἀγαθὸν ἐν φύσει τινὶ κείμενον , καὶ οὐχ ἡ ἔφεσις ποιεῖ τὸ ἀγαθόν , ἀλλ̓ ἡ . ἔφεσις , ὅτι ἀγαθόν , καὶ γίνεταί τι τοῖς κτωμένοις καὶ ἐπὶ τῇ κτήσει ἡδύ . ἀλλὰ τὸ μέν , εἰ μὴ ἕποιτο ἡδονή , αἱρετέον καὶ αὐτὸ ζητητέον .
Lemmas: ἀλλά τίς γίγνομαι ἕκαστος ὁ ἑαυτοῦ προσήκω ἔχω ; ἤ εἶδος τις φημί : καί γάρ ὁ ὕλη εἶδος , καί ψυχή ὁ ἀρετή εἶδος . ἀλλά ὁ εἶδος οὗτος ἆρα γε ὁ οἰκεῖος εἰμί ἀγαθός εἰμί ἐκεῖνος , καί ὁ ἔφεσις πρός ὁ οἰκεῖος ; ἤ οὐ : καί γάρ ὁ ὅμοιος οἰκεῖος , ἐάν ἐθέλω αὐτός καί χαίρω ὁ ὅμοιος , οὔπω ὁ ἀγαθός ἔχω : ἀλλά οὐ οἰκεῖος φημί ἀγαθός λέγω εἰμί . ἤ φημί ὁ οἰκεῖος ὁ κρατύς κρίνω δέω καί ὁ ἀγαθός αὐτός , πρός ὅς δύναμις εἰμί . εἰμί γάρ δύναμις πρός ὅς εἰμί ἐνδεής εἰμί αὐτός , ὅς δέ ἐνδεής εἰμί κρατύς εἰμί , ἀγαθός εἰμί αὐτός ἐκεῖνος . ὁ δέ ὕλη πᾶς ἐνδεής καί ὁ ἔσχατος εἶδος προσεχής αὐτός : μετά αὐτός γάρ πρός ὁ ἄνω . εἰ δέ δή καί αὐτός ἑαυτοῦ ἀγαθός εἰμί , πολύς μάλα ἄν εἰμί ἀγαθός αὐτός ὁ τελειότης αὐτός καί ὁ εἶδος καί ὁ κρατύς αὐτός , καί ὁ ἑαυτοῦ φύσις εἰμί τοιοῦτος καί αὐτός , ὅτι καί αὐτός ἀγαθός ποιέω . ἀλλά διά τίς αὐτός ἀγαθός εἰμί ; ἆρα ὅτι οἰκεῖος αὐτός ; ἤ οὐ : ἀλλά ὅτι εἰμί τις ἀγαθός μοῖρα . διό καί μάλα οἰκείωσις πρός ἑαυτοῦ ὁ εἰλικρινής καί ὁ μάλα ἀγαθός . ἄτοπος δή ὁ ζητέω , διά τίς ἀγαθός εἰμί ἑαυτοῦ ἀγαθός εἰμί , ὥσπερ δέω πρός ἑαυτοῦ ἐξίστημι ὁ ἑαυτοῦ φύσις καί μή ἀγαπάω ἑαυτοῦ ὡς ἀγαθός . ἀλλά ἐπί ὁ ἁπλόος οὗτος σκοπέω , εἰ , ὅπου μηδαμῶς ἔνειμι ἄλλος , ὁ δέ ἄλλος , ὁ οἰκείωσις πρός ἑαυτοῦ ἀγαθός εἰμί ἑαυτοῦ . νῦν δέ , εἰ οὗτος ὀρθός λέγω , καί ὁ ἐπανάβασις ἔχω ὁ ἀγαθός ἐν φύσις τις κεῖμαι , καί οὐ ὁ ἔφεσις ποιέω ὁ ἀγαθός , ἀλλά ὁ . ἔφεσις , ὅτι ἀγαθός , καί γίγνομαι τις ὁ κτάομαι καί ἐπί ὁ κτῆσις ἡδύς . ἀλλά ὁ μέν , εἰ μή ἕπομαι ἡδονή , αἱρέω καί αὐτός ζητέω .
plotinus.enneades 6.7.28
τὸ δ̓ ἐκ τοῦ λόγου συμβαῖνον νῦν ὀπτέον . εἰ γὰρ πανταχοῦ τὸ παραγινόμενον ὡς ἀγαθὸν εἶδος , καὶ τῇ ὕλῃ δὲ εἶδος ἔνι τὸ ἀγαθόν , πότερον ἠθέλησεν ἂν ἡ ὕλη , εἴπερ ἦν αὐτῇ τὸ θέλειν , εἶδος μόνον γενέσθαι ; ἀλλ̓ εἰ τοῦτο , ἀπολέσθαι θελήσει : τὸ δ̓ ἀγαθὸν αὑτῷ πᾶν ζητεῖ . ἀλλ̓ ἴσως οὐχ ὕλη εἶναι ζητήσει , ἀλλὰ εἶναι , τοῦτο δ̓ ἔχουσα ἀφεῖναι αὑτῆς θελήσει τὴν κάκην . ἀλλὰ τὸ κακὸν πῶς ἔφεσιν ἕξει τοῦ ἀγαθοῦ ; ἢ οὐδὲ τὴν ὕλην ἐν ἐφέσει ἐτιθέμεθα , ἀλλὰ ὑπόθεσιν ἐποιεῖτο ὁ λόγος αἴσθησιν δούς , εἴπερ οἷόν τε ἦν δοῦναι ὕλην τηροῦσιν : ἀλλὰ τοῦ εἴδους ἐπελθόντος , ὥσπερ ὀνείρατος ἀγαθοῦ , ἐν καλλίονι τάξει γεγονέναι . εἰ μὲν οὖν τὸ κακὸν ἡ ὕλη , εἴρηται : εἰ δ̓ ἄλλο τι , οἷον κακία , εἰ αἴσθησιν λάβοι τὸ εἶναι αὐτῆς , ἆῤ οὖν ἔτι τὸ οἰκεῖον πρὸς τὸ κρεῖττον τὸ ἀγαθὸν ἔσται ; ἢ οὐχ ἡ κακία ἦν ἡ αἱρουμένη , ἀλλὰ τὸ κακούμενον . εἰ δὲ ταὐτὸν τὸ εἶναι καὶ τὸ κακόν , πῶς τοῦτο τὸ ἀγαθὸν αἱρήσεται ; ἀλλ̓ ἆρά γε , εἰ αἴσθησιν αὑτοῦ λάβοι τὸ κακόν , ἀγαπήσει αὑτό ; καὶ πῶς ἀγαπητὸν τὸ μὴ ἀγαπητὸν ἔσται ; οὐ γὰρ δὴ τῷ οἰκείῳ ἐθέμεθα τὸ ἀγαθόν . καὶ ταῦτα μὲν ταύτῃ . ἀλλ̓ εἰ εἶδος τὸ ἀγαθὸν πανταχοῦ καὶ μᾶλλον ἐπαναβαίνουσι μᾶλλον εἶδος — μᾶλλον γὰρ ψυχὴ εἶδος ἢ σώματος εἶδος καὶ ψυχῆς τὸ μὲν μᾶλλον , τὸ δ̓ ἐπὶ μᾶλλον , καὶ νοῦς ψυχῆς — τὸ ἀγαθὸν ἂν προσχωροῖ τῷ τῆς ὕλης ἐναντίῳ καὶ οἷον καθαιρομένῳ καὶ ἀποτιθεμένῳ , κατὰ δύναμιν μὲν ἑκάστῳ , τὸ δὲ μάλιστα πᾶν ὅ τι ὕλης ἀποτιθεμένῳ . καὶ δὴ καὶ ἡ τοῦ ἀγαθοῦ φύσις πᾶσαν ὕλην φυγοῦσα , μᾶλλον δε οὐδαμῇ οὐδαμῶς πλησίον γενομένη , ἀναπεφευγυῖα ἂν εἴη εἰς τὴν ἀνείδεον φύσιν , ἀφ̓ ἧς τὸ πρῶτον εἶδος . ἀλλὰ περὶ τούτου ὕστερον .
Lemmas: ὁ δέ ἐκ ὁ λόγος συμβαίνω νῦν ὀπτέον . εἰ γάρ πανταχοῦ ὁ παραγίγνομαι ὡς ἀγαθός εἶδος , καί ὁ ὕλη δέ εἶδος ἔνειμι ὁ ἀγαθός , πότερος ἐθέλω ἄν ὁ ὕλη , εἴπερ εἰμί αὐτός ὁ ἐθέλω , εἶδος μόνος γίγνομαι ; ἀλλά εἰ οὗτος , ἀπόλλυμι ἐθέλω : ὁ δέ ἀγαθός ἑαυτοῦ πᾶς ζητέω . ἀλλά ἴσως οὐ ὕλη εἰμί ζητέω , ἀλλά εἰμί , οὗτος δέ ἔχω ἀφίημι ἑαυτοῦ ἐθέλω ὁ κάκη . ἀλλά ὁ κακός πῶς ἔφεσις ἔχω ὁ ἀγαθός ; ἤ οὐδέ ὁ ὕλη ἐν ἔφεσις τίθημι , ἀλλά ὑπόθεσις ποιέω ὁ λόγος αἴσθησις δίδωμι , εἴπερ οἷος τε εἰμί δίδωμι ὕλη τηρέω : ἀλλά ὁ εἶδος ἐπέρχομαι , ὥσπερ ὄνειρος ἀγαθός , ἐν καλός τάξις γίγνομαι . εἰ μέν οὖν ὁ κακός ὁ ὕλη , λέγω : εἰ δέ ἄλλος τις , οἷος κακία , εἰ αἴσθησις λαμβάνω ὁ εἰμί αὐτός , ἆρα οὖν ἔτι ὁ οἰκεῖος πρός ὁ κρατύς ὁ ἀγαθός εἰμί ; ἤ οὐ ὁ κακία εἰμί ὁ αἱρέω , ἀλλά ὁ κακόω . εἰ δέ αὐτός ὁ εἰμί καί ὁ κακός , πῶς οὗτος ὁ ἀγαθός αἱρέω ; ἀλλά ἆρα γε , εἰ αἴσθησις ἑαυτοῦ λαμβάνω ὁ κακός , ἀγαπάω ἑαυτοῦ ; καί πῶς ἀγαπητός ὁ μή ἀγαπητός εἰμί ; οὐ γάρ δή ὁ οἰκεῖος τίθημι ὁ ἀγαθός . καί οὗτος μέν ταύτῃ . ἀλλά εἰ εἶδος ὁ ἀγαθός πανταχοῦ καί μάλα ἐπαναβαίνω μάλα εἶδος — μάλα γάρ ψυχή εἶδος ἤ σῶμα εἶδος καί ψυχή ὁ μέν μάλα , ὁ δέ ἐπί μάλα , καί νόος ψυχή — ὁ ἀγαθός ἄν προσχωρέω ὁ ὁ ὕλη ἐναντίος καί οἷος καθαίρω καί ἀποτίθημι , κατά δύναμις μέν ἕκαστος , ὁ δέ μάλα πᾶς ὅς τις ὕλη ἀποτίθημι . καί δή καί ὁ ὁ ἀγαθός φύσις πᾶς ὕλη φεύγω , μάλα δέ οὐδαμῇ οὐδαμῶς πλησίον γίγνομαι , ἀναφεύγω ἄν εἰμί εἰς ὁ ἀνείδεος φύσις , ἀπό ὅς ὁ πρῶτος εἶδος . ἀλλά περί οὗτος ὕστερον .
plotinus.enneades 6.7.36
τὰ μὲν γὰρ ἄλλα δῆλα , εἴρηται δέ τι καὶ περὶ τούτου . ἀλλ̓ ὅμως καὶ νῦν ἐπ’ ὀλίγον λεκτέον ἀρχομένοις μὲν ἐκεῖθεν , διὰ λογισμῶν δὲ προιοῦσιν . ἔστι μὲν γὰρ ἡ τοῦ ἀγαθοῦ εἴτε γνῶσις εἴτε ἐπαφὴ μέγιστον , καὶ μέγιστόν φησι τοῦτο εἶναι μάθημα , οὐ τὸ πρὸς αὐτὸ ἰδεῖν μάθημα λέγων , ἀλλὰ περὶ αὐτοῦ μαθεῖν τι πρότερον . διδάσκουσι μὲν οὖν ἀναλογίαι τε καὶ ἀφαιρέσεις καὶ γνώσεις τῶν ἐξ αὐτοῦ καὶ ἀναβασμοί τινες , πορεύουσι δὲ καθάρσεις πρὸς αὐτὸ καὶ ἀρεταὶ καὶ κοσμήσεις καὶ τοῦ νοητοῦ ἐπιβάσεις καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ἱδρύσεις καὶ τῶν ἐκεῖ ἑστιάσεις , ὥς τις γένηται ὁμοῦ θεατής τε καὶ θέαμα αὐτὸς αὑτοῦ καὶ τῶν ἄλλων καὶ γενόμενος οὐσία καὶ νοῦς καὶ ζῷον παντελὲς μηκέτι ἔξωθεν αὐτὸ βλέπῃ : τοῦτο δὲ γενόμενος ἐγγύς ἐστι καὶ τὸ ἐφεξῆς ἐκεῖνο καὶ πλησίον αὐτὸ ἤδη ἐπὶ παντὶ τῷ νοητῷ ἐπιστίλβον . ἔνθα δὴ ἐάσας τις πᾶν μάθημα καὶ μέχρι τούτου παιδαγωγηθεὶς καὶ ἐν καλῷ ἱδρυθείς , ἐν ᾧ μέν ἐστι , μέχρι τούτου νοεῖ , ἐξενεχθεὶς δὲ τῷ αὐτῷ τοῦ νοῦ οἷον κύματι καὶ ὑψοῦ ὑπ’ αὐτοῦ οἷον οἰδήσαντος ἀρθεὶς εἰσεῖδεν ἐξαίφνης οὐκ ἰδὼν ὅπως , ἀλλ̓ ἡ θέα πλήσασα φωτὸς τὰ ὄμματα οὐ δἰ αὐτοῦ πεποίηκεν ἄλλο ὁρᾶν , ἀλλ̓ αὐτὸ τὸ φῶς τὸ ὅραμα ἦν . οὐ γὰρ ἦν ἐν ἐκείνῳ τὸ μὲν ὁρώμενον , τὸ δὲ φῶς αὐτοῦ , οὐδὲ νοῦς καὶ νοούμενον , ἀλλ̓ αὐγὴ γεννῶσα ταῦτα εἰς ὕστερον καὶ ἀφεῖσα εἶναι παῤ αὐτῷ : αὐτὸς δὲ αὐγὴ μόνον γεννῶσα νοῦν , οὔτι σβέσασα αὑτῆς ἐν τῷ γεννῆσαι , ἀλλὰ μείνασα μὲν αὐτή , γενομένου δ̓ ἐκείνου τῷ τοῦτο εἶναι . εἰ γὰρ μὴ τοῦτο τοιοῦτον ἦν , οὐκ ἂν ὑπέστη ἐκεῖνο .
Lemmas: ὁ μέν γάρ ἄλλος δῆλος , λέγω δέ τις καί περί οὗτος . ἀλλά ὅμως καί νῦν ἐπί ὀλίγος λεκτέος ἄρχω μέν ἐκεῖθεν , διά λογισμός δέ προέρχομαι . εἰμί μέν γάρ ὁ ὁ ἀγαθός εἴτε γνῶσις εἴτε ἐπαφή μέγας , καί μέγας φημί οὗτος εἰμί μάθημα , οὐ ὁ πρός αὐτός ὁράω μάθημα λέγω , ἀλλά περί αὐτός μανθάνω τις πρότερος . διδάσκω μέν οὖν ἀναλογία τε καί ἀφαίρεσις καί γνῶσις ὁ ἐκ αὐτός καί ἀναβασμός τις , πορεύω δέ κάθαρσις πρός αὐτός καί ἀρετή καί κόσμησις καί ὁ νοητός ἐπίβασις καί ἐπί αὐτός ἵδρυσις καί ὁ ἐκεῖ ἑστίασις , ὡς τις γίγνομαι ὁμοῦ θεατής τε καί θέαμα αὐτός ἑαυτοῦ καί ὁ ἄλλος καί γίγνομαι οὐσία καί νόος καί ζῷον παντελής μηκέτι ἔξωθεν αὐτός βλέπω : οὗτος δέ γίγνομαι ἐγγύς εἰμί καί ὁ ἐφεξῆς ἐκεῖνος καί πλησίος αὐτός ἤδη ἐπί πᾶς ὁ νοητός ἐπιστίλβω . ἔνθα δή ἐάω τις πᾶς μάθημα καί μέχρι οὗτος παιδαγωγέω καί ἐν καλός ἱδρύω , ἐν ὅς μέν εἰμί , μέχρι οὗτος νοέω , ἐκφέρω δέ ὁ αὐτός ὁ νόος οἷος κῦμα καί ὑψοῦ ὑπό αὐτός οἷος οἰδέω ἀείρω εἰσοράω ἐξαίφνης οὐ ὁράω ὅπως , ἀλλά ὁ θέα πίμπλημι φώς ὁ ὄμμα οὐ διά αὐτός ποιέω ἄλλος ὁράω , ἀλλά αὐτός ὁ φάος ὁ ὅραμα εἰμί . οὐ γάρ εἰμί ἐν ἐκεῖνος ὁ μέν ὁράω , ὁ δέ φάος αὐτός , οὐδέ νόος καί νοέω , ἀλλά αὐγή γεννάω οὗτος εἰς ὕστερον καί ἀφίημι εἰμί παρά αὐτός : αὐτός δέ αὐγή μόνος γεννάω νόος , οὔτι σβέννυμι ἑαυτοῦ ἐν ὁ γεννάω , ἀλλά μένω μέν αὐτός , γίγνομαι δέ ἐκεῖνος ὁ οὗτος εἰμί . εἰ γάρ μή οὗτος τοιοῦτος εἰμί , οὐ ἄν ὑφίστημι ἐκεῖνος .
plotinus.enneades 6.7.38
ἔστι δὲ οὐδὲ τὸ ἔστιν : οὐδὲν γὰρ οὐδὲ τούτου δεῖται : ἐπεὶ οὐδὲ τὸ ἀγαθός ἐστι κατὰ τούτου , ἀλλὰ καθ̓ οὗ τὸ ἔστι : τὸ δὲ ἔστιν οὐχ ὡς κατ̓ ἄλλου ἄλλο , ἀλλ̓ ὡς σημαῖνον ὃ ἔστι . λέγομεν δὲ τἀγαθὸν περὶ αὐτοῦ λέγοντες οὐκ αὐτὸ οὐδὲ κατηγοροῦντες , ὅτι αὐτῷ ὑπάρχει , ἀλλ̓ ὅτι αὐτό : εἶτα οὐδ̓ ἔστιν ἀγαθὸν λέγειν ἀξιοῦντες οὐδὲ τὸ τὸ προτιθέναι αὐτοῦ , δηλοῦν δὲ οὐ δυνάμενοι , εἴ τις αὐτὸ παντάπασιν ἀφέλοι , ἵνα μὴ ἄλλο , τὸ δ̓ ἄλλο ποιῶμεν , ὡς μὴ δεῖσθαι τοῦ ἔστιν ἔτι , οὕτω λέγομεν τἀγαθόν . ἀλλὰ τίς παραδέξεται φύσιν οὐκ οὖσαν ἐν αἰσθήσει καὶ γνώσει αὑτῆς ; τί οὖν γνώσεται ʽἐγὼ εἰμἴ ; ἀλλ̓ οὐκ ἔστι . διὰ τί οὖν οὐκ ἐρεῖ τὸ ʽἀγαθὸν εἰμἴ ; ἢ πάλιν τὸ ἔστι κατηγορήσει αὑτοῦ . ἀλλὰ τὸ ἀγαθὸν μόνον ἐρεῖ τί προσθείς ; ἀγαθὸν μὲν γὰρ νοήσειεν ἄν τις ἄνευ τοῦ ἔστιν , εἰ μὴ κατ̓ ἄλλου κατηγοροῖ : ὁ δὲ αὑτὸν νοῶν ὅτι ἀγαθὸν πάντως νοήσει τὸ ʽἐγὼ εἰμὶ τὸ ἀγαθόν̓ : εἰ δὲ μή , ἀγαθὸν μὲν νοήσει , οὐ παρέσται δὲ αὐτῷ τὸ ὅτι αὐτός ἐστι τοῦτο νοεῖν . δεῖ οὖν τὴν νόησιν εἶναι , ὅτι ἀγαθὸν εἰμί . καὶ εἰ μὲν νόησις αὐτὴ τὸ ἀγαθόν , οὐκ αὐτοῦ ἔσται νόησις , ἀλλ̓ ἀγαθοῦ , αὐτός τε οὐκ ἔσται τὸ ἀγαθόν , ἀλλ̓ ἡ νόησις . εἰ δὲ ἑτέρα τοῦ ἀγαθοῦ ἡ νόησις τοῦ ἀγαθοῦ , ἔστιν ἤδη τὸ ἀγαθὸν πρὸ τῆς νοήσεως αὐτοῦ . εἰ δέ ἐστι πρὸ τῆς νοήσεως τὸ ἀγαθόν , αὔταρκες ὂν αὑτῷ εἰς ἀγαθὸν οὐδὲν ἂν δέοιτο τῆς νοήσεως τῆς περὶ αὑτοῦ : ὥστε ᾗ ἀγαθὸν οὐ νοεῖ ἑαυτό , ἀλλὰ ᾗ τί . ἢ οὐδὲν ἄλλο πάρεστιν αὐτῷ , ἀλλ̓ ἁπλῆ τις ἐπιβολὴ αὐτῷ πρὸς αὑτὸ ἔσται .
Lemmas: εἰμί δέ οὐδέ ὁ εἰμί : οὐδείς γάρ οὐδέ οὗτος δέω : ἐπεί οὐδέ ὁ ἀγαθός εἰμί κατά οὗτος , ἀλλά κατά ὅς ὁ εἰμί : ὁ δέ εἰμί οὐ ὡς κατά ἄλλος ἄλλος , ἀλλά ὡς σημαίνω ὅς εἰμί . λέγω δέ ἀγαθός περί αὐτός λέγω οὐ αὐτός οὐδέ κατηγορέω , ὅτι αὐτός ὑπάρχω , ἀλλά ὅτι αὐτός : εἶτα οὐδέ εἰμί ἀγαθός λέγω ἀξιόω οὐδέ ὁ ὁ προτίθημι αὐτός , δηλόω δέ οὐ δύναμαι , εἰ τις αὐτός παντάπασι ἀφαιρέω , ἵνα μή ἄλλος , ὁ δέ ἄλλος ποιέω , ὡς μή δέω ὁ εἰμί ἔτι , οὕτως λέγω ἀγαθός . ἀλλά τίς παραδείκνυμι φύσις οὐ εἰμί ἐν αἴσθησις καί γνῶσις ἑαυτοῦ ; τίς οὖν γιγνώσκω ἔργω εἰμί ; ἀλλά οὐ εἰμί . διά τίς οὖν οὐ λέγω ὁ ἀγαθός εἰμί ; ἤ πάλιν ὁ εἰμί κατηγορέω ἑαυτοῦ . ἀλλά ὁ ἀγαθός μόνος λέγω τίς προστίθημι ; ἀγαθός μέν γάρ νοέω ἄν τις ἄνευ ὁ εἰμί , εἰ μή κατά ἄλλος κατηγορέω : ὁ δέ ἑαυτοῦ νοέω ὅτι ἀγαθός πάντως νοέω ὁ ἔργω εἰμί ὁ ἀγαθός : εἰ δέ μή , ἀγαθός μέν νοέω , οὐ πάρειμι δέ αὐτός ὁ ὅτι αὐτός εἰμί οὗτος νοέω . δέω οὖν ὁ νόησις εἰμί , ὅτι ἀγαθός εἰμί . καί εἰ μέν νόησις αὐτός ὁ ἀγαθός , οὐ αὐτός εἰμί νόησις , ἀλλά ἀγαθός , αὐτός τε οὐ εἰμί ὁ ἀγαθός , ἀλλά ὁ νόησις . εἰ δέ ἕτερος ὁ ἀγαθός ὁ νόησις ὁ ἀγαθός , εἰμί ἤδη ὁ ἀγαθός πρό ὁ νόησις αὐτός . εἰ δέ εἰμί πρό ὁ νόησις ὁ ἀγαθός , αὐτάρκης εἰμί ἑαυτοῦ εἰς ἀγαθός οὐδείς ἄν δέω ὁ νόησις ὁ περί ἑαυτοῦ : ὥστε ᾗ ἀγαθός οὐ νοέω ἑαυτοῦ , ἀλλά ᾗ τίς . ἤ οὐδείς ἄλλος πάρειμι αὐτός , ἀλλά ἁπλόος τις ἐπιβολή αὐτός πρός ἑαυτοῦ εἰμί .
plotinus.enneades 6.7.42
ἀλλ̓ ὅταν ἀπορῇς ἐν τῷ τοιούτῳ καὶ ζητῇς , ὅπου δεῖ ταῦτα θέσθαι , λογισμῷ ἐπ’ αὐτὰ στελλόμενος ἀπόθου ταῦτα , ἃ νομίζεις σεμνὰ εἶναι ἐν τοῖς δευτέροις , καὶ μήτε τὰ δεύτερα προστίθει τῷ πρώτῳ , μήτε τὰ τρίτα τοῖς δευτέροις , ἀλλὰ τὰ δεύτερα περὶ τὸ πρῶτον τίθει , καὶ τὰ τρίτα περὶ τὸ δεύτερον : οὕτω γὰρ αὐτὰ ἕκαστα ἐάσεις , ὡς ἔχει , καὶ τὰ ὕστερα ἐξαρτήσεις ἐκείνων ὡς ἐκεῖνα περιθέοντα ἐφ̓ ἑαυτῶν ὄντα . διὸ καὶ ὀρθῶς καὶ ταύτῃ λέγεται ʽπερὶ τὸν πάντων βασιλέα πάντα ἐστὶ κἀκείνου ἕνεκα πάντἀ , τὰ πάντα ὄντα λέγοντος αὐτοῦ καὶ τὸ ἐκείνου ἕνεκα , ἐπειδὴ καὶ τοῦ εἶναι αἴτιος αὐτοῖς καὶ οἷον ὀρέγεται ἐκείνου ἑτέρου ὄντος τῶν πάντων καὶ οὐδὲν ἔχοντος , ὃ ἐκίνοις πάρεστιν : ἢ οὐκ ἂν εἴη ἔτι τὰ πάντα , εἴ τι ἐκείνῳ τῶν ἄλλων τῶν μετ̓ αὐτὸν παρείη . εἰ οὖν καὶ νοῦς τῶν πάντων , οὐδὲ νοῦς ἐκείνῳ . αἴτιον δὲ λέγων πάντων καλῶν τὸ καλὸν ἐν τοῖς εἴδεσι φαίνεται τιθέμενος , αὐτὸν δὲ ὑπὲρ τὸ καλὸν πᾶν τοῦτο . ταῦτα δὴ δεύτερα τιθεὶς εἰς αὐτὰ τρίτα φησὶν ἀνηρτῆσθαι τὰ μετὰ ταῦτα γενόμενα , καὶ περὶ τὰ τρίτα δὲ τιθεὶς εἶναι δῆλον ὅτι τὰ γενόμενα ἐκ τῶν τρίτων , κόσμον τόνδε εἰς ψυχήν . ἀνηρτημένης δὲ ψυχῆς εἰς νοῦν καὶ νοῦ εἰς τὸ ἀγαθόν , οὕτω πάντα εἰς ἐκεῖνο διὰ μέσων , τῶν μὲν πλησίον , τῶν δὲ τοῖς πλησίον γειτονούντων , ἐσχάτην δ̓ ἀπόστασιν τῶν αἰσθητῶν ἐχόντων εἰς ψυχὴν ἀνηρτημένων .
Lemmas: ἀλλά ὅταν ἀφοράω ἐν ὁ τοιοῦτος καί ζητέω , ὅπου δέω οὗτος τίθημι , λογισμός ἐπί αὐτός στέλλω ἀποτίθημι οὗτος , ὅς νομίζω σεμνός εἰμί ἐν ὁ δεύτερος , καί μήτε ὁ δεύτερος προστίθημι ὁ πρῶτος , μήτε ὁ τρίτος ὁ δεύτερος , ἀλλά ὁ δεύτερος περί ὁ πρῶτος τίθημι , καί ὁ τρίτος περί ὁ δεύτερος : οὕτως γάρ αὐτός ἕκαστος ἐάω , ὡς ἔχω , καί ὁ ὕστερος ἐξαρτάω ἐκεῖνος ὡς ἐκεῖνος περιθέω ἐπί ἑαυτοῦ εἰμί . διό καί ὀρθός καί ταύτῃ λέγω ὅς ὁ πᾶς βασιλεύς πᾶς εἰμί ἐκεῖνος ἕνεκα πᾶς , ὁ πᾶς εἰμί λέγω αὐτός καί ὁ ἐκεῖνος ἕνεκα , ἐπειδή καί ὁ εἰμί αἴτιος αὐτός καί οἷος ὀρέγω ἐκεῖνος ἕτερος εἰμί ὁ πᾶς καί οὐδείς ἔχω , ὅς κινέω πάρειμι : ἤ οὐ ἄν εἰμί ἔτι ὁ πᾶς , εἰ τις ἐκεῖνος ὁ ἄλλος ὁ μετά αὐτός πάρειμι . εἰ οὖν καί νόος ὁ πᾶς , οὐδέ νόος ἐκεῖνος . αἴτιος δέ λέγω πᾶς καλός ὁ καλός ἐν ὁ εἶδος φαίνω τίθημι , αὐτός δέ ὑπέρ ὁ καλός πᾶς οὗτος . οὗτος δή δεύτερος τίθημι εἰς αὐτός τρίτος φημί ἀναρτάω ὁ μετά οὗτος γίγνομαι , καί περί ὁ τρίτος δέ τίθημι εἰμί δῆλος ὅτι ὁ γίγνομαι ἐκ ὁ τρίτος , κόσμος ὅδε εἰς ψυχή . ἀναρτέομαι δέ ψυχή εἰς νόος καί νόος εἰς ὁ ἀγαθός , οὕτως πᾶς εἰς ἐκεῖνος διά μέσος , ὁ μέν πλησίον , ὁ δέ ὁ πλησίος γειτονέω , ἔσχατος δέ ἀπόστασις ὁ αἰσθητός ἔχω εἰς ψυχή ἀναρτάω .
plotinus.enneades 6.8.3
διο σκεπτέον περὶ τούτων : ἤδη γὰρ ἂν καὶ ἐγγὺς γινοίμεθα τοῦ λόγου τοῦ περὶ θεῶν . ἀναγαγόντες τοίνυν τὸ ἐφ̓ ἡμῖν εἰς βούλησιν , εἶτα ταύτην ἐν λόγῳ θέμενοι , εἶτα ἐν λόγῳ ὀρθῷ — ἴσως δὲ δεῖ προσθεῖναι τῷ ὀρθῷ τὸ τῆς ἐπιστήμης : οὐ γάρ , εἴ τις ἐδόξασεν ὀρθῶς καὶ ἔπραξεν , ἔχοι ἂν ἴσως ἀναμφισβήτητον τὸ αὐτεξούσιον , εἰ μὴ εἰδὼς διότι ὀρθῶς , ἀλλὰ τύχῃ ἢ φαντασίᾳ τινὶ πρὸς τὸ δέον ἀχθείς : ἐπεὶ καὶ τὴν φαντασίαν οὐκ ἐφ̓ ἡμῖν εἶναι λέγοντες τοὺς κατ̓ αὐτὴν δρῶντας πῶς ἂν εἰς τὸ αὐτεξούσιον τάξαιμεν ; ἀλλὰ γὰρ ἡμεῖς τὴν μὲν φαντασίαν , ἣν ἄν τις καὶ φαντασίαν κυρίως εἴποι , τὴν ἐκ τοῦ σώματος τῶν παθημάτων ἐγειρομένην — καὶ γὰρ κενώσεις σίτων καὶ ποτῶν φαντασίας οἷον ἀναπλάττουσι καὶ πληρώσεις . αὖ καὶ μεστός τις σπέρματος ἄλλα φαντάζεται καὶ καθ̓ ἑκάστας ποιότητας ὑγρῶν τῶν ἐν σώματι — τοὺς κατὰ τὰς τοιαύτας φαντασίας ἐνεργοῦντας εἰς ἀρχὴν αὐτεξούσιον οὐ τάξομεν : διὸ καὶ τοῖς φαύλοις κατὰ ταύτας πράττουσι τὰ πολλὰ οὔτε τὸ ἐπ’ αὐτοῖς οὔτε τὸ ἑκούσιον δώσομεν , τῷ δὲ διὰ νοῦ τῶν ἐνεργειῶν ἐλευθέρῳ τῶν παθημάτων τοῦ σώματος τὸ αὐτεξούσιον δώσομεν — εἰς ἀρχὴν τὸ ἐφ̓ ἡμῖν καλλίστην ἀνάγοντες τὴν τοῦ νοῦ ἐνέργειαν καὶ τὰς ἐντεῦθεν προτάσεις ἐλευθέρας ὄντως δώσομεν καὶ τὰς ὀρέξεις τὰς ἐκ τοῦ νοεῖν ἐγειρομένας οὐκ ἀκουσίους εἶναι δώσομεν καὶ τοῖς θεοῖς τοῦτον ζῶσι τὸν τρόπον , ὅσοι νῷ καὶ ὀρέξει τῇ κατὰ νοῦν ζῶσι , φήσομεν παρεῖναι .
Lemmas: διο σκοπέω περί οὗτος : ἤδη γάρ ἄν καί ἐγγύς γίγνομαι ὁ λόγος ὁ περί θεός . ἀνάγω τοίνυν ὁ ἐπί ἐγώ εἰς βούλησις , εἶτα οὗτος ἐν λόγος τίθημι , εἶτα ἐν λόγος ὀρθός — ἴσως δέ δέω προστίθημι ὁ ὀρθός ὁ ὁ ἐπιστήμη : οὐ γάρ , εἰ τις δοξάζω ὀρθός καί πράσσω , ἔχω ἄν ἴσως ἀναμφισβήτητος ὁ αὐτεξούσιος , εἰ μή οἶδα διότι ὀρθός , ἀλλά τύχη ἤ φαντασία τις πρός ὁ δέω ἄγω : ἐπεί καί ὁ φαντασία οὐ ἐπί ἐγώ εἰμί λέγω ὁ κατά αὐτός δράω πῶς ἄν εἰς ὁ αὐτεξούσιος τάσσω ; ἀλλά γάρ ἐγώ ὁ μέν φαντασία , ὅς ἄν τις καί φαντασία κύριος λέγω , ὁ ἐκ ὁ σῶμα ὁ πάθημα ἐγείρω — καί γάρ κένωσις σῖτος καί ποτόν φαντασία οἷος ἀναπλάσσω καί πλήρωσις . αὖ καί μεστός τις σπέρμα ἄλλος φαντάζω καί κατά ἕκαστος ποιότης ὑγρός ὁ ἐν σῶμα — ὁ κατά ὁ τοιοῦτος φαντασία ἐνεργέω εἰς ἀρχή αὐτεξούσιος οὐ τάσσω : διό καί ὁ φαῦλος κατά οὗτος πράσσω ὁ πολύς οὔτε ὁ ἐπί αὐτός οὔτε ὁ ἑκούσιος δίδωμι , ὁ δέ διά νόος ὁ ἐνέργεια ἐλεύθερος ὁ πάθημα ὁ σῶμα ὁ αὐτεξούσιος δίδωμι — εἰς ἀρχή ὁ ἐπί ἐγώ καλός ἀνάγω ὁ ὁ νόος ἐνέργεια καί ὁ ἐντεῦθεν πρότασις ἐλεύθερος ὄντως δίδωμι καί ὁ ὄρεξις ὁ ἐκ ὁ νοέω ἐγείρω οὐ ἀκούσιος εἰμί δίδωμι καί ὁ θεός οὗτος ζάω ὁ τρόπος , ὅσος νόος καί ὄρεξις ὁ κατά νόος ζάω , φημί πάρειμι .
plotinus.enneades 6.8.8
ἡμεῖς δὲ θεωροῦμεν οὐ συμβεβηκὸς τὸ αὐτεξούσιον ἐκείνῳ , ἀλλὰ ἀπὸ τῶν περὶ τὰ ἄλλα αὐτεξουσίων ἀφαιρέσει τῶν ἐναντίων αὐτὸ ἐφ̓ ἑαυτοῦ πρὸς αὑτό : τὰ ἐλάττω ἀπὸ τῶν ἐλαττόνων μεταφέροντες ἀδυναμίᾳ τοῦ τυχεῖν τῶν ἃ προσήκει λέγειν περὶ αὐτοῦ , ταῦτα ἂν περὶ αὐτοῦ εἴποιμεν . καίτοι οὐδὲν ἂν εὕροιμεν εἰπεῖν οὐχ ὅτι κατ̓ αὐτοῦ , ἀλλ̓ οὐδὲ περὶ αὐτοῦ κυρίως : πάντα γὰρ ἐκείνου καὶ τὰ καλὰ καὶ τὰ σεμνὰ ὕστερα . τούτων γὰρ αὐτὸς ἀρχή : καίτοι ἄλλον τρόπον οὐκ ἀρχή . ἀποτιθεμένοις δὴ πάντα καὶ τὸ ἐπ’ αὐτῷ ὡς ὕστερον καὶ τὸ αὐτεξούσιον : ἤδη γὰρ εἰς ἄλλο ἐνέργειαν λέγει , καὶ ὅτι ἀνεμποδίστως καὶ ὄντων ἄλλων τῶν εἰς ἃ ἀκωλύτως . δεῖ δὲ ὅλως πρὸς οὐδὲν αὐτὸν λέγειν : ἔστι γὰρ ὅπερ ἔστι καὶ πρὸ αὐτῶν : ἐπεὶ καὶ τὸ ἔστιν ἀφαιροῦμεν , ὥστε καὶ τὸ πρὸς τὰ ὄντα ὁπωσοῦν : οὐδὲ δὴ τὸ ὡς πέφυκεν : ὕστερον γὰρ καὶ τοῦτο , καὶ εἰ λέγοιτο καὶ ἐπ’ ἐκείνων , ἐπὶ τῶν ἐξ ἄλλου ἂν λέγοιτο , ὥστε πρώτως ἐπὶ τῆς οὐσίας , ὅτι ἐξ ἐκείνου ἔφυ : εἰ δ̓ ἐν τοῖς ἐν χρόνῳ ἡ φύσις , οὐδ̓ ἐπὶ τῆς οὐσίας : οὐδὲ δὴ τὸ οὐ παῤ αὐτῆς εἶναι λεκτέον : τό τε γὰρ εἶναι ἀφῃροῦμεν , τό τε οὐ παῤ αὐτῆς λέγοιτο ἄν , ὅταν ὑπ’ ἄλλου . οὕτως οὖν συνέβη . ἢ οὐδὲ τὸ συνέβη λεκτέον : οὔτε γὰρ αὐτῷ οὔτε πρὸς ἄλλο : ἐν γὰρ πολλοῖς τὸ συνέβη , ὅταν τὰ μὲν ᾖ , τὸ δὲ ἐπὶ τούτοις συμβῇ . πῶς οὖν τὸ πρῶτον συνέβη ; οὐδὲ γὰρ ἦλθεν , ἵνα ζητῇς πῶς οὖν ἦλθε ; τύχη τίς ἤγαγεν ἢ ὑπέστησεν αὐτό ; ἐπεὶ οὐδὲ τύχη πω ἦν οὐδὲ τὸ αὐτόματόν γε : καὶ γὰρ τὸ αὐτόματον καὶ παῤ ἄλλου καὶ ἐν γινομένοις .
Lemmas: ἐγώ δέ θεωρέω οὐ συμβαίνω ὁ αὐτεξούσιος ἐκεῖνος , ἀλλά ἀπό ὁ περί ὁ ἄλλος αὐτεξούσιος ἀφαίρεσις ὁ ἐναντίος αὐτός ἐπί ἑαυτοῦ πρός ἑαυτοῦ : ὁ ἐλαχύς ἀπό ὁ ἐλαχύς μεταφέρω ἀδυναμία ὁ τυγχάνω ὁ ὅς προσήκω λέγω περί αὐτός , οὗτος ἄν περί αὐτός λέγω . καίτοι οὐδείς ἄν εὑρίσκω λέγω οὐ ὅτι κατά αὐτός , ἀλλά οὐδέ περί αὐτός κύριος : πᾶς γάρ ἐκεῖνος καί ὁ καλός καί ὁ σεμνός ὕστερος . οὗτος γάρ αὐτός ἀρχή : καίτοι ἄλλος τρόπος οὐ ἀρχή . ἀποτίθημι δή πᾶς καί ὁ ἐπί αὐτός ὡς ὕστερον καί ὁ αὐτεξούσιος : ἤδη γάρ εἰς ἄλλος ἐνέργεια λέγω , καί ὅτι ἀνεμπόδιστος καί εἰμί ἄλλος ὁ εἰς ὅς ἀκώλυτος . δέω δέ ὅλος πρός οὐδείς αὐτός λέγω : εἰμί γάρ ὅς εἰμί καί πρό αὐτός : ἐπεί καί ὁ εἰμί ἀφαιρέω , ὥστε καί ὁ πρός ὁ εἰμί ὁπωσοῦν : οὐδέ δή ὁ ὡς φύω : ὕστερον γάρ καί οὗτος , καί εἰ λέγω καί ἐπί ἐκεῖνος , ἐπί ὁ ἐκ ἄλλος ἄν λέγω , ὥστε πρῶτος ἐπί ὁ οὐσία , ὅτι ἐκ ἐκεῖνος φύω : εἰ δέ ἐν ὁ ἐν χρόνος ὁ φύσις , οὐδέ ἐπί ὁ οὐσία : οὐδέ δή ὁ οὐ παρά αὐτός εἰμί λεκτέος : ὁ τε γάρ εἰμί ἀφαιρέω , ὁ τε οὐ παρά αὐτός λέγω ἄν , ὅταν ὑπό ἄλλος . οὕτως οὖν συμβαίνω . ἤ οὐδέ ὁ συμβαίνω λεκτέος : οὔτε γάρ αὐτός οὔτε πρός ἄλλος : ἐν γάρ πολύς ὁ συμβαίνω , ὅταν ὁ μέν εἰμί , ὁ δέ ἐπί οὗτος συμβαίνω . πῶς οὖν ὁ πρῶτος συμβαίνω ; οὐδέ γάρ ἔρχομαι , ἵνα ζητέω πῶς οὖν ἔρχομαι ; τύχη τίς ἄγω ἤ ὑφίστημι αὐτός ; ἐπεί οὐδέ τύχη πω εἰμί οὐδέ ὁ αὐτόματος γε : καί γάρ ὁ αὐτόματος καί παρά ἄλλος καί ἐν γίγνομαι .
plotinus.enneades 6.8.17
ἔτι δὲ καὶ ὧδε : ἕκαστά φαμεν τὰ ἐν τῷ παντὶ καὶ τόδε τὸ πᾶν οὕτως ἔχειν , ὡς ἂν ἔσχεν , εἰ ἡ τοῦ ποιοῦντος προαίρεσις ἠθέλησε , καὶ ὡς ἂν προθέμενος καὶ προιδὼν ἐν λογισμοῖς κατὰ πρόνοιαν οὕτως εἰργάσατο : ἀεὶ δὲ οὕτως ἐχόντων καὶ ἀεὶ οὕτως γιγνομένων , οὕτω τοι καὶ ἀεὶ ἐν τοῖς ποιοῦσι κεῖσθαι τοὺς λόγους ἐν μείζονι εὐθημοσύνῃ ἑστῶτας : ὥστε ἐπέκεινα προνοίας τἀκεῖ εἶναι καὶ ἐπέκεινα προαιρέσεως καὶ πάντα ἀεὶ νοερῶς ἑστηκότα εἶναι , ὅσα ἐν τῷ ὄντι . ὥστε τὴν οὕτω διάθεσιν εἴ τις ὀνομάζοι πρόνοιαν , οὕτω νοείτω , ὅτι ἐστὶ πρὸ τοῦδε νοῦς τοῦ παντὸς ἑστώς , ἀφ̓ οὗ καὶ καθ̓ ὃν τὸ πᾶν τόδε . εἰ μὲν οὖν νοῦς πρὸ πάντων καὶ ἀρχὴ ὁ τοιοῦτος νοῦς , οὐκ ἂν εἴη ὡς ἔτυχε , πολὺς μὲν ὤν , συνῳδὸς δὲ αὑτῷ καὶ οἷον εἰς ἓν συντεταγμένος . οὐδὲν γὰρ πολὺ καὶ πλῆθος συντεταγμένον καὶ λόγοι πάντες περιληφθέντες ἑνὶ διὰ παντὸς ὡς ἔτυχε καὶ ὡς συνέβη , ἀλλὰ πόρρω φύσεως τῆς τοιαύτης καὶ ἐναντίον , ὅσον τύχη ἐν ἀλογίᾳ κειμένη λόγῳ . εἰ δὲ τὸ πρὸ τοῦ τοιούτου ἀρχή , δηλονότι προσεχὴς τούτῳ τῷ οὕτω λελογωμένῳ , καὶ τὸ οὕτω λελογωμένον τοῦτο κατ̓ ἐκεῖνο καὶ μετέχον ἐκείνου καὶ οἷον θέλει ἐκεῖνο καὶ δύναμις ἐκείνου . ἀδιάστατος τοίνυν ἐκεῖνος , εἷς πάντα λόγος , εἷς ἀριθμὸς καὶ εἷς μείζων τοῦ γενομένου καὶ δυνατώτερος καὶ οὐδὲν μεῖζον αὐτοῦ οὐδὲ κρεῖττον . οὐδὲ ἄρα ἐξ ἄλλου ἔχει οὔτε τὸ εἶναι οὔτε τὸ ὁποῖός ἐστιν εἶναι . αὐτὸς ἄρα αὑτῷ ὃ ἔστι πρὸς αὑτὸν καὶ ἐς αὑτόν , ἵνα μηδὲ ταύτῃ πρὸς τὸ ἔξω ἢ πρὸς ἄλλον , ἀλλὰ πρὸς αὑτὸν πᾶς .
Lemmas: ἔτι δέ καί ὧδε : ἕκαστος φημί ὁ ἐν ὁ πᾶς καί ὅδε ὁ πᾶς οὕτως ἔχω , ὡς ἄν ἔχω , εἰ ὁ ὁ ποιέω προαίρεσις ἐθέλω , καί ὡς ἄν προτίθημι καί προοράω ἐν λογισμός κατά πρόνοια οὕτως ἐργάζομαι : ἀεί δέ οὕτως ἔχω καί ἀεί οὕτως γίγνομαι , οὕτως τοι καί ἀεί ἐν ὁ ποιέω κεῖμαι ὁ λόγος ἐν μέγας εὐθημοσύνη ἵστημι : ὥστε ἐπέκεινα πρόνοια ἐκεῖ εἰμί καί ἐπέκεινα προαίρεσις καί πᾶς ἀεί νοερός ἵστημι εἰμί , ὅσος ἐν ὁ εἰμί . ὥστε ὁ οὕτως διάθεσις εἰ τις ὀνομάζω πρόνοια , οὕτως νοέω , ὅτι εἰμί πρό ὅδε νόος ὁ πᾶς ἵστημι , ἀπό ὅς καί κατά ὅς ὁ πᾶς ὅδε . εἰ μέν οὖν νόος πρό πᾶς καί ἀρχή ὁ τοιοῦτος νόος , οὐ ἄν εἰμί ὡς τυγχάνω , πολύς μέν εἰμί , συνῳδός δέ ἑαυτοῦ καί οἷος εἰς εἷς συντάσσω . οὐδείς γάρ πολύς καί πλῆθος συντάσσω καί λόγος πᾶς περιλαμβάνω εἷς διά πᾶς ὡς τυγχάνω καί ὡς συμβαίνω , ἀλλά πρόσω φύσις ὁ τοιοῦτος καί ἐναντίος , ὅσος τύχη ἐν ἀλογία κεῖμαι λόγος . εἰ δέ ὁ πρό ὁ τοιοῦτος ἀρχή , δηλονότι προσεχής οὗτος ὁ οὕτως λογόω , καί ὁ οὕτως λογόω οὗτος κατά ἐκεῖνος καί μετέχω ἐκεῖνος καί οἷος ἐθέλω ἐκεῖνος καί δύναμις ἐκεῖνος . ἀδιάστατος τοίνυν ἐκεῖνος , εἷς πᾶς λόγος , εἷς ἀριθμός καί εἷς μέγας ὁ γίγνομαι καί δυνατός καί οὐδείς μέγας αὐτός οὐδέ κρατύς . οὐδέ ἄρα ἐκ ἄλλος ἔχω οὔτε ὁ εἰμί οὔτε ὁ ὁποῖος εἰμί εἰμί . αὐτός ἄρα ἑαυτοῦ ὅς εἰμί πρός ἑαυτοῦ καί εἰς ἑαυτοῦ , ἵνα μηδέ ταύτῃ πρός ὁ ἔξω ἤ πρός ἄλλος , ἀλλά πρός ἑαυτοῦ πᾶς .
plotinus.enneades 6.8.19
λαμβανέτω τις οὖν ἐκ τῶν εἰρημένων ἀνακινηθεὶς πρὸς ἐκεῖνο ἐκεῖνο αὐτὸ καὶ θεάσεται καὶ αὐτὸς οὐχ ὅσον θέλει εἰπεῖν δυνάμενος . ἰδὼν δὲ ἐκεῖνο ἐν αὑτῷ πάντα λόγον ἀφεὶς θήσεται παῤ αὑτοῦ ἐκεῖνο τοῦτο ὄν , ὡς , εἴπερ εἶχεν οὐσίαν , δούλην ἂν αὐτοῦ τὴν οὐσίαν εἶναι καὶ οἷον παῤ αὐτοῦ εἶναι : οὐδ̓ ἂν τολμήσειέ τις ἰδὼν ἕτι τὸ ὡς συνέβη λέγειν , οὐδ̓ ἂν ὅλως φθέγξασθαι δύναιτο . ἐκπλαγείη γὰρ ἂν τολμῶν , καὶ οὐδ̓ ἂν ἔχοι ἀίξας ποῦ εἰπεῖν περὶ αὐτοῦ πάντη αὐτῷ ἐκείνου οἷον πρὸ ὀμμάτων τῆς ψυχῆς προφαινομένου καί , ὅπῃ ἂν ἀτενίσῃ , ἐκεῖνον βλέποντος , εἰ μή που ἄλλῃ ἀφεὶς τὸν θεὸν ἀτενίσῃ μηδὲν ἔτι περὶ αὐτοῦ διανοούμενος . χρὴ δὲ ἴσως καὶ τὸ ἐπέκεινα οὐσίας καὶ ταύτῃ νοεῖσθαι τοῖς παλαιοῖς λεγόμενον δἰ αἰνίξεως , οὐ μόνον ὅτι γεννᾷ οὐσίαν , ἀλλ̓ ὅτι οὐ δουλεύει οὔτε οὐσίᾳ οὔτε ἑαυτῷ , οὐδέ ἐστιν αὐτῷ ἀρχὴ ἡ οὐσία αὐτοῦ , ἀλλ̓ αὐτὸς ἀρχὴ τῆς οὐσίας ὢν οὐχ αὑτῷ ἐποίησε τὴν οὐσίαν , ἀλλὰ ποιήσας ταύτην ἔξω εἴασεν ἑαυτοῦ , ἅτε οὐδὲν τοῦ εἶναι δεόμενος , ὃς ἐποίησεν αὐτό . οὐ τοίνυν οὐδὲ καθ̓ ὃ ἔστι ποιεῖ τὸ ἔστι .
Lemmas: λαμβάνω τις οὖν ἐκ ὁ λέγω ἀνακινέω πρός ἐκεῖνος ἐκεῖνος αὐτός καί θεάομαι καί αὐτός οὐ ὅσος ἐθέλω λέγω δύναμαι . ὁράω δέ ἐκεῖνος ἐν ἑαυτοῦ πᾶς λόγος ἀφίημι τίθημι παρά ἑαυτοῦ ἐκεῖνος οὗτος εἰμί , ὡς , εἴπερ ἔχω οὐσία , δούλη ἄν αὐτός ὁ οὐσία εἰμί καί οἷος παρά αὐτός εἰμί : οὐδέ ἄν τολμάω τις ὁράω ἔτι ὁ ὡς συμβαίνω λέγω , οὐδέ ἄν ὅλος φθέγγομαι δύναμαι . ἐκπλάσσω γάρ ἄν τολμάω , καί οὐδέ ἄν ἔχω ἀίσσω ποῦ λέγω περί αὐτός πάντῃ αὐτός ἐκεῖνος οἷος πρό ὄμμα ὁ ψυχή προφαίνω καί , ὅπῃ ἄν ἀτενίζω , ἐκεῖνος βλέπω , εἰ μή που ἄλλῃ ἀφίημι ὁ θεός ἀτενίζω μηδείς ἔτι περί αὐτός διανοέω . χρή δέ ἴσως καί ὁ ἐπέκεινα οὐσία καί οὗτος νοέω ὁ παλαιός λέγω διά αἴνιξις , οὐ μόνος ὅτι γεννάω οὐσία , ἀλλά ὅτι οὐ δουλεύω οὔτε οὐσία οὔτε ἑαυτοῦ , οὐδέ εἰμί αὐτός ἀρχή ὁ οὐσία αὐτός , ἀλλά αὐτός ἀρχή ὁ οὐσία εἰμί οὐ ἑαυτοῦ ποιέω ὁ οὐσία , ἀλλά ποιέω οὗτος ἔξω ἐάω ἑαυτοῦ , ἅτε οὐδείς ὁ εἰμί δέω , ὅς ποιέω αὐτός . οὐ τοίνυν οὐδέ κατά ὅς εἰμί ποιέω ὁ εἰμί .
plotinus.enneades 6.9.10
πῶς οὖν οὐ μένει ἐκεῖ ; ἢ ὅτι μήπω ἐξελήλυθεν ὅλως . ἔσται δὲ ὅτε καὶ τὸ συνεχὲς ἔσται τῆς θέας οὐκέτι ἐνοχλουμένῳ οὐδεμίαν ἐνόχλησιν τοῦ σώματος . ἔστι δὲ τὸ ἑωρακὸς οὐ τὸ ἐνοχλούμενον , ἀλλὰ τὸ ἄλλο , ὅτε τὸ ἑωρακὸς ἀργεῖ τὴν θέαν οὐκ ἀργοῦν τὴν ἐπιστήμην τὴν ἐν ἀποδείξεσι καὶ πίστεσι καὶ τῷ τῆς ψυχῆς διαλογισμῷ : τὸ δὲ ἰδεῖν καὶ τὸ ἑωρακός ἐστιν οὐκέτι λόγος , ἀλλὰ μεῖζον λόγου καὶ πρὸ λόγου καὶ ἐπὶ τῷ λόγῳ , ὥσπερ καὶ τὸ ὁρώμενον . ἑαυτὸν μὲν οὖν ἰδὼν τότε , ὅτε ὁρᾷ , τοιοῦτον ὄψεται , μᾶλλον δὲ αὑτῷ τοιούτῳ συνέσται καὶ τοιοῦτον αἰσθήσεται ἁπλοῦν γενόμενον . τάχα δὲ οὐδὲ ὄψεται λεκτέον . τὸ δὲ ὀφθέν , εἴπερ δεῖ δύο ταῦτα λέγειν , τό τε ὁρῶν καὶ τὸ ὁρώμενον , ἀλλὰ μὴ ἓν ἄμφω — τολμηρὸς μὲν ὁ λόγος — τότε μὲν οὔτε ὁρᾷ οὔτε διακρίνει ὁ ὁρῶν οὐδὲ φαντάζεται δύο , ἀλλ̓ οἷον ἄλλος γενόμενος καὶ οὐκ αὐτὸς οὐδ̓ αὑτοῦ συντελεῖ ἐκεῖ , κἀκείνου γενόμενος ἕν ἐστιν ὥσπερ κέντρῳ κέντρον συνάψας : καὶ γὰρ ἐνταῦθα συνελθόντα ἕν ἐστι , τότε δύο , ὅταν χωρίς . οὕτω καὶ ἡμεῖς νῦν λέγομεν ἕτερον . διὸ καὶ δύσφραστον τὸ θέαμα . πῶς γὰρ ἂν ἀπαγγείλειέ τις ὡς ἕτερον οὐκ ἰδὼν ἐκεῖνο , ὅτε ἐθεᾶτο ἕτερον , ἀλλὰ ἓν πρὸς ἑαυτόν ;
Lemmas: πῶς οὖν οὐ μένω ἐκεῖ ; ἤ ὅτι μήπω ἐξέρχομαι ὅλος . εἰμί δέ ὅτε καί ὁ συνεχής εἰμί ὁ θέα οὐκέτι ἐνοχλέω οὐδείς ἐνόχλησις ὁ σῶμα . εἰμί δέ ὁ ὁράω οὐ ὁ ἐνοχλέω , ἀλλά ὁ ἄλλος , ὅτε ὁ ὁράω ἀργέω ὁ θέα οὐ ἀργέω ὁ ἐπιστήμη ὁ ἐν ἀπόδειξις καί πίστις καί ὁ ὁ ψυχή διαλογισμός : ὁ δέ ὁράω καί ὁ ὁράω εἰμί οὐκέτι λόγος , ἀλλά μέγας λόγος καί πρό λόγος καί ἐπί ὁ λόγος , ὥσπερ καί ὁ ὁράω . ἑαυτοῦ μέν οὖν ὁράω τότε , ὅτε ὁράω , τοιοῦτος ὁράω , μάλα δέ ἑαυτοῦ τοιοῦτος σύνειμι καί τοιοῦτος αἰσθάνομαι ἁπλόος γίγνομαι . τάχα δέ οὐδέ ὁράω λεκτέος . ὁ δέ ὁράω , εἴπερ δέω δύο οὗτος λέγω , ὁ τε ὁράω καί ὁ ὁράω , ἀλλά μή εἷς ἄμφω — τολμηρός μέν ὁ λόγος — τότε μέν οὔτε ὁράω οὔτε διακρίνω ὁ ὁράω οὐδέ φαντάζω δύο , ἀλλά οἷος ἄλλος γίγνομαι καί οὐ αὐτός οὐδέ ἑαυτοῦ συντελέω ἐκεῖ , ἐκεῖνος γίγνομαι εἷς εἰμί ὥσπερ κέντρον κέντρον συνάπτω : καί γάρ ἐνταῦθα συνέρχομαι εἷς εἰμί , τότε δύο , ὅταν χωρίς . οὕτως καί ἐγώ νῦν λέγω ἕτερος . διό καί δύσφραστος ὁ θέαμα . πῶς γάρ ἄν ἀπαγγέλλω τις ὡς ἕτερος οὐ ὁράω ἐκεῖνος , ὅτε θεάομαι ἕτερος , ἀλλά εἷς πρός ἑαυτοῦ ;