plotinus.enneades 4.8.4
τὰς δὴ καθέκαστα ψυχὰς ὀρέξει μὲν νοερᾷ χρωμένας ἐν τῇ ἐξ οὗ ἐγένοντο πρὸς αὐτὸ ἐπιστροφῇ , δύναμιν δὲ καὶ εἰς τὸ ἐπὶ τάδε ἐχούσας , οἷά περ φῶς ἐξηρτημένον μὲν κατὰ τὰ ἄνω ἡλίου , τῷ δὲ μετ̓ αὐτὸ οὐ φθονοῦν τῆς χορηγίας , ἀπήμονας μὲν εἶναι μετὰ τῆς ὅλης μενούσας ἐν τῷ νοητῷ , ἐν οὐρανῷ δὲ μετὰ τῆς ὅλης συνδιοικεῖν ἐκείνῃ , οἷα οἱ βασιλεῖς τῷ πάντων κρατοῦντι συνόντες συνδιοικοῦσιν ἐκείνῳ οὐ καταβαίνοντες οὐδ̓ αὐτοὶ ἀπὸ τῶν βασιλείων τόπων : καὶ γάρ εἰσιν ὁμοῦ ἐν τῷ αὐτῷ τότε . μεταβάλλουσαι δὲ ἐκ τοῦ ὅλου εἰς τὸ μέρος τε εἶναι καὶ ἑαυτῶν καὶ οἷον κάμνουσαι τῷ σὺν ἄλλῳ εἶναι ἀναχωροῦσιν εἰς τὸ αὑτῶν ἑκάστη . ὅταν δὴ τοῦτο διὰ χρόνων ποιῇ φεύγουσα τὸ πᾶν καὶ τῇ διακρίσει ἀποστᾶσα καὶ μὴ πρὸς τὸ νοητὸν βλέπῃ , μέρος γενομένη μονοῦταί τε καὶ ἀσθενεῖ καὶ πολυπραγμονεῖ καὶ πρὸς μέρος βλέπει καὶ τῶ ἀπὸ τοῦ ὅλου χωρισμῷ ἑνός τινος ἐπιβᾶσα καὶ τὸ ἄλλο πᾶν φυγοῦσα , ἐλθοῦσα καὶ στραφεῖσα εἰς τὸ ἓν ἐκεῖνο πληττόμενον ὑπὸ τῶν ὅλων καὶ πάντων τοῦ τε ὅλου ἀπέστη , καὶ τὸ καθέκαστον μετὰ περιστάσεως διοικεῖ ἐφαπτομένη ἤδη καὶ θεραπεύουσα τὰ ἔξωθεν καὶ παροῦσα καὶ δῦσα αὐτοῦ πολὺ εἰς τὸ εἴσω . ἔνθα καὶ συμβαίνει αὐτῇ τὸ λεγόμενον πτερορρυῆσαι καὶ ἐν δεσμοῖς τοῖς τοῦ σώματος γενέσθαι ἁμαρτούσῃ τοῦ ἀβλαβοῦς τοῦ ἐν τῇ διοικήσει τοῦ κρείττονος , ὃ ἦν παρὰ τῇ ψυχῇ τῇ ὅλῃ : τὸ δὲ πρὸ τοῦ ἦν παντελῶς ἄμεινον ἀναδραμούσῃ : εἴληπται οὖν πεσοῦσα καὶ πρὸς τῷ δεσμῷ οὖσα καὶ τῇ αἰσθήσει ἐνεργοῦσα διὰ τὸ κωλύεσθαι τῷ νῷ ἐνεργεῖν καταρχάς , τεθάφθαι τε λέγεται καὶ ἐν σπηλαίῳ εἶναι , ἐπιστραφεῖσα δὲ πρὸς νόησιν λύεσθαί τε ἐκ τῶν δεσμῶν καὶ ἀναβαίνειν , ὅταν ἀρχὴν λάβῃ ἐξ ἀναμνήσεως θεᾶσθαι τὰ ὄντα . ἔχει γὰρ ἀεὶ οὐδὲν ἧττον ὑπερέχον τι . γίγνονται οὖν οἷον ἀμφίβιοι ἐξ ἀνάγκης τόν τε ἐκεῖ βίον τόν τε ἐνταῦθα παρὰ μέρος βιοῦσαι , πλεῖον μὲν τὸν ἐκεῖ , αἳ δύνανται πλέον τῷ νῷ συνεῖναι , τὸν δὲ ἐνθάδε πλεῖον , αἷς τὸ ἐναντίον ἢ φύσει ἢ τύχαις ὑπῆρξεν . ἃ δὴ ὑποδεικνὺς ὁ Πλάτων ἠρέμα , ὅτε διαιρεῖ αὐτὰς ἐκ τοῦ ὑστέρου κρατῆρος καὶ μέρη ποιεῖ , τότε καί φησιν ἀναγκαῖον εἶναι εἰς γένεσιν ἐλθεῖν , ἐπείπερ ἐγένοντο μέρη τοιαῦτα . εἰ δὲ λέγει σπεῖραι τὸν θεὸν αὐτάς , οὕτως ἀκουστέον , ὥσπερ ὅταν καὶ λέγοντα καὶ οἷον δημηγοροῦντα ποιῇ : ἃ γὰρ ἐν φύσει ἐστὶ τῶν ὅλων , ταῦτα καὶ ἡ ὑπόθεσις γεννᾷ τε καὶ ποιεῖ εἰς δεῖξιν προάγουσα ἐφεξῆς τὰ ἀεὶ οὕτω γιγνόμενά τε καὶ ὄντα .
Lemmas: ὁ δή καθέκαστος ψυχή ὄρεξις μέν νοερός χράω ἐν ὁ ἐκ ὅς γίγνομαι πρός αὐτός ἐπιστροφή , δύναμις δέ καί εἰς ὁ ἐπί ὅδε ἔχω , οἷος περ φάος ἐξαρτάω μέν κατά ὁ ἄνω ἥλιος , ὁ δέ μετά αὐτός οὐ φθονέω ὁ χορηγία , ἀπήμων μέν εἰμί μετά ὁ ὅλος μένω ἐν ὁ νοητός , ἐν οὐρανός δέ μετά ὁ ὅλος συνδιοικέω ἐκεῖνος , οἷος ὁ βασιλεύς ὁ πᾶς κρατέω σύνειμι συνδιοικέω ἐκεῖνος οὐ καταβαίνω οὐδέ αὐτός ἀπό ὁ βασίλειος τόπος : καί γάρ εἰμί ὁμοῦ ἐν ὁ αὐτός τότε . μεταβάλλω δέ ἐκ ὁ ὅλος εἰς ὁ μέρος τε εἰμί καί ἑαυτοῦ καί οἷος κάμνω ὁ σύν ἄλλος εἰμί ἀναχωρέω εἰς ὁ ἑαυτοῦ ἕκαστος . ὅταν δή οὗτος διά χρόνος ποιέω φεύγω ὁ πᾶς καί ὁ διάκρισις ἀφίστημι καί μή πρός ὁ νοητός βλέπω , μέρος γίγνομαι μονόω τε καί ἀσθενέω καί πολυπραγμονέω καί πρός μέρος βλέπω καί ὁ ἀπό ὁ ὅλος χωρισμός εἷς τις ἐπιβαίνω καί ὁ ἄλλος πᾶς φεύγω , ἔρχομαι καί στρέφω εἰς ὁ εἷς ἐκεῖνος πλήσσω ὑπό ὁ ὅλος καί πᾶς ὁ τε ὅλος ἀφίστημι , καί ὁ καθέκαστος μετά περίστασις διοικέω ἐφάπτω ἤδη καί θεραπεύω ὁ ἔξωθεν καί πάρειμι καί δύω αὐτός πολύς εἰς ὁ εἴσω . ἔνθα καί συμβαίνω αὐτός ὁ λέγω πτερορρυέω καί ἐν δεσμός ὁ ὁ σῶμα γίγνομαι ἁμαρτάνω ὁ ἀβλαβής ὁ ἐν ὁ διοίκησις ὁ κρατύς , ὅς εἰμί παρά ὁ ψυχή ὁ ὅλος : ὁ δέ πρό ὁ εἰμί παντελής ἀγαθός ἀνατρέχω : λαμβάνω οὖν πίπτω καί πρός ὁ δεσμός εἰμί καί ὁ αἴσθησις ἐνεργέω διά ὁ κωλύω ὁ νόος ἐνεργέω καταρχή , θάπτω τε λέγω καί ἐν σπήλαιον εἰμί , ἐπιστρέφω δέ πρός νόησις λύω τε ἐκ ὁ δεσμός καί ἀναβαίνω , ὅταν ἀρχή λαμβάνω ἐκ ἀνάμνησις θεάομαι ὁ εἰμί . ἔχω γάρ ἀεί οὐδείς ἥσσων ὑπερέχω τις . γίγνομαι οὖν οἷος ἀμφίβιος ἐκ ἀνάγκη ὁ τε ἐκεῖ βίος ὁ τε ἐνταῦθα παρά μέρος βιόω , πολύς μέν ὁ ἐκεῖ , ὅς δύναμαι πολύς ὁ νόος σύνειμι , ὁ δέ ἐνθάδε πολύς , ὅς ὁ ἐναντίος ἤ φύσις ἤ τύχη ὑπάρχω . ὅς δή ὑποδείκνυμι ὁ Πλάτων ἠρέμα , ὅτε διαιρέω αὐτός ἐκ ὁ ὕστερος κρατήρ καί μέρος ποιέω , τότε καί φημί ἀναγκαῖος εἰμί εἰς γένεσις ἔρχομαι , ἐπεί γίγνομαι μέρος τοιοῦτος . εἰ δέ λέγω σπείρω ὁ θεός αὐτός , οὕτως ἀκούω , ὥσπερ ὅταν καί λέγω καί οἷος δημηγορέω ποιέω : ὅς γάρ ἐν φύσις εἰμί ὁ ὅλος , οὗτος καί ὁ ὑπόθεσις γεννάω τε καί ποιέω εἰς δεῖξις προάγω ἐφεξῆς ὁ ἀεί οὕτως γίγνομαι τε καί εἰμί .