plotinus.enneades 6.2.1
Ἐπεὶ δὲ περὶ τῶν λεγομένων δέκα γενῶν ἐπέσκεπται , εἴρηται δὲ καὶ περὶ τῶν εἰς ἓν ἀγόντων γένος τὰ πάντα τέτταρα ὑπὸ τὸ ἓν οἷον εἴδη τιθεμένων , ἀκόλουθον ἂν εἴη εἰπεῖν , τί ποτε ἡμῖν περὶ τούτων φαίνεται τὰ δοκοῦντα ἡμῖν πειρωμένοις εἰς τὴν Πλάτωνος ἀνάγειν δόξαν . εἰ μὲν οὖν ἓν ἔδει τίθεσθαι τὸ ὄν , οὐδὲν ἂν ἔδει ζητεῖν , οὔτ̓ εἰ γένος ἓν ἐπὶ πᾶσιν , οὔτε εἰ γένη μὴ ὑφ̓ ἕν , οὔτ̓ εἰ ἀρχάς , οὔτε εἰ τὰς ἀρχὰς καὶ γένη τὰς αὐτὰς δεῖ τίθεσθαι , οὔτε εἰ τὰ γένη καὶ ἀρχὰς τὰ αὐτά , ἢ τὰς μὲν ἀρχὰς ἁπάσας καὶ γένη , τὰ δὲ γένη οὐκ ἀρχάς , ἢ ἀνάπαλιν , ἢ ἐφ̓ ἑκατέρων τινὰς μὲν ἀρχὰς καὶ γένη καί τινα γένη καὶ ἀρχάς , ἢ ἐπὶ μὲν τῶν ἑτέρων πάντα καὶ θάτερα , ἐπὶ δὲ τῶν ἑτέρων τινὰ καὶ θάτερα . ἐπεὶ δὲ οὐχ ἕν φαμεν τὸ ὄν — διότι δέ , εἴρηται καὶ τῷ Πλάτωνι καὶ ἑτέροις — ἀναγκαῖον ἴσως γίγνεται καὶ περὶ τούτων ἐπισκέψασθαι πρότερον εἰς μέσον θέντας , τίνα ἀριθμὸν λέγομεν καὶ πῶς . ἐπεὶ οὖν περὶ τοῦ ὄντος ἢ τῶν ὄντων ζητοῦμεν , ἀναγκαῖον πρῶτον παῤ αὑτοῖς διελέσθαι τάδε , τί τε τὸ ὂν λέγομεν , περὶ οὗ ἡ σκέψις ὀρθῶς γίνοιτο νυνί , καὶ τί δοκεῖ μὲν ἄλλοις εἶναι ὄν , γινόμενον δὲ αὐτὸ λέγομεν εἶναι , ὄντως δὲ οὐδέποτε ὄν . δεῖ δὲ νοεῖν ταῦτα ἀπ̓ ἀλλήλων διῃρημένα οὐχ ὡς γένους τοῦ τὶ εἰς ταῦτα διῃρημένου , οὐδ̓ οὕτως οἴεσθαι τὸν Πλάτωνα πεποιηκέναι . γελοῖον γὰρ ὑφ̓ ἓν θέσθαι τὸ ὂν τῷ μὴ ὄντι , ὥσπερ ἂν εἴ τις Σωκράτη ὑπὸ τὸ αὐτὸ θεῖτο καὶ τὴν τούτου εἰκόνα . τὸ γὰρ διελέσθαι ἐνταῦθά ἐστι τὸ ἀφορίσαι καὶ χωρὶς θεῖναι , καὶ τὸ δόξαν ὂν εἶναι εἰπεῖν οὐκ εἶναι ὄν , ὑποδείξαντα αὐτοῖς ἄλλο τὸ ὡς ἀληθῶς ὂν εἶναι . καὶ προστιθεὶς τῷ ὄντι τὸ ἀεὶ ὑπέδειξεν , ὡς δεῖ τὸ ὂν τοιοῦτον εἶναι , οἷον μηδέποτε ψεύδεσθαι τὴν τοῦ ὄντος φύσιν . περὶ δὴ τούτου τοῦ ὄντος λέγοντες καὶ περὶ τούτου ὡς οὐχ ἑνὸς ὄντος σκεψόμεθα : ὕστερον δέ , εἰ δοκεῖ , καὶ περὶ γενέσεως καὶ τοῦ γινομένου καὶ κόσμου αἰσθητοῦ τι ἐροῦμεν .
Lemmas: ἐπεί δέ περί ὁ λέγω δέκα γένος ἐπισκοπέω , λέγω δέ καί περί ὁ εἰς εἷς ἄγω γένος ὁ πᾶς τέσσαρες ὑπό ὁ εἷς οἷος εἶδος τίθημι , ἀκόλουθος ἄν εἰμί λέγω , τίς ποτέ ἐγώ περί οὗτος φαίνω ὁ δοκέω ἐγώ πειράω εἰς ὁ Πλάτων ἀνάγω δόξα . εἰ μέν οὖν εἷς δέω τίθημι ὁ εἰμί , οὐδείς ἄν δέω ζητέω , οὔτε εἰ γένος εἷς ἐπί πᾶς , οὔτε εἰ γένος μή ὑπό εἷς , οὔτε εἰ ἀρχή , οὔτε εἰ ὁ ἀρχή καί γένος ὁ αὐτός δέω τίθημι , οὔτε εἰ ὁ γένος καί ἀρχή ὁ αὐτός , ἤ ὁ μέν ἀρχή ἅπας καί γένος , ὁ δέ γένος οὐ ἀρχή , ἤ ἀνάπαλιν , ἤ ἐπί ἑκάτερος τις μέν ἀρχή καί γένος καί τις γένος καί ἀρχή , ἤ ἐπί μέν ὁ ἕτερος πᾶς καί ἕτερος , ἐπί δέ ὁ ἕτερος τις καί ἕτερος . ἐπεί δέ οὐ εἷς φημί ὁ εἰμί — διότι δέ , λέγω καί ὁ Πλάτων καί ἕτερος — ἀναγκαῖος ἴσως γίγνομαι καί περί οὗτος ἐπισκοπέω πρότερος εἰς μέσος τίθημι , τίς ἀριθμός λέγω καί πῶς . ἐπεί οὖν περί ὁ εἰμί ἤ ὁ εἰμί ζητέω , ἀναγκαῖος πρῶτος παρά ἑαυτοῦ διαιρέω ὅδε , τίς τε ὁ εἰμί λέγω , περί ὅς ὁ σκέψις ὀρθός γίγνομαι νυνί , καί τίς δοκέω μέν ἄλλος εἰμί εἰμί , γίγνομαι δέ αὐτός λέγω εἰμί , ὄντως δέ οὐδέποτε εἰμί . δέω δέ νοέω οὗτος ἀπό ἀλλήλων διαιρέω οὐ ὡς γένος ὁ τίς εἰς οὗτος διαιρέω , οὐδέ οὕτως οἴομαι ὁ Πλάτων ποιέω . γέλοιος γάρ ὑπό εἷς τίθημι ὁ εἰμί ὁ μή εἰμί , ὥσπερ ἄν εἰ τις Σωκράτης ὑπό ὁ αὐτός θέω καί ὁ οὗτος εἰκών . ὁ γάρ διαιρέω ἐνταῦθα εἰμί ὁ ἀφορίζω καί χωρίς τίθημι , καί ὁ δόξα εἰμί εἰμί λέγω οὐ εἰμί εἰμί , ὑποδείκνυμι αὐτός ἄλλος ὁ ὡς ἀληθής εἰμί εἰμί . καί προστίθημι ὁ εἰμί ὁ ἀεί ὑποδείκνυμι , ὡς δέω ὁ εἰμί τοιοῦτος εἰμί , οἷος μηδέποτε ψεύδω ὁ ὁ εἰμί φύσις . περί δή οὗτος ὁ εἰμί λέγω καί περί οὗτος ὡς οὐ εἷς εἰμί σκοπέω : ὕστερον δέ , εἰ δοκέω , καί περί γένεσις καί ὁ γίγνομαι καί κόσμος αἰσθητός τις λέγω .