plotinus.enneades 3.5.7
διὸ καὶ ἐν τῇ γενέσει τοῦ Ἔρωτος ὁ Πλάτων φησὶ τὸν Πόρον τὴν μέθην ἔχειν τοῦ νέκταρος οἴνου οὔπω ὄντος , ὡς πρὸ τοῦ αἰσθητοῦ τοῦ Ἔρωτος γενομένου καὶ τῆς Πενίας μετεχούσης φύσεως νοητοῦ , ἀλλ̓ οὐκ εἰδώλου νοητοῦ ἐκεῖθεν ἐμφαντασθέντος , ἀλλ̓ ἐκεῖ γενομένης καὶ συμμιχθείσης ὡς ἐξ εἴδους καὶ ἀοριστίας , ἣν ἔχει ἡ ψυχὴ πρὶν τυχεῖν τοῦ ἀγαθοῦ , μαντευομένη δέ τι εἶναι κατὰ ἀόριστον καὶ ἄπειρον φάντασμα , τὴν ὑπόστασιν τοῦ Ἔρωτος τεκούσης . λόγος οὖν γενόμενος ἐν οὐ λόγῳ , ἀορίστῳ δὲ ἐφέσει καὶ ὑποστάσει ἀμυδρᾷ , ἐποίησε τὸ γενόμενον οὐ τέλειον οὐδὲ ἱκανόν , ἐλλιπὲς δέ , ἅτε ἐξ ἐφέσεως ἀορίστου καὶ λόγου ἱκανοῦ γεγενημένον . καὶ ἔστι λόγος οὗτος οὐ καθαρός , ἅτε ἔχων ἐν αὑτῷ ἔφεσιν ἀόριστον καὶ ἄλογον καὶ ἄπειρον : οὐ γὰρ μήποτε πληρώσεται , ἕως ἂν ἔχῃ ἐν αὑτῷ τὴν τοῦ ἀορίστου φύσιν . ἐξήρτηται δὲ ψυχῆς ὡς ἐξ ἐκείνης μὲν γενόμενος ὡς ἀρχῆς , μῖγμα δὲ ὢν ἐκ λόγου οὐ μείναντος ἐν αὑτῷ , ἀλλὰ μιχθέντος ἀοριστίᾳ , οὐκ αὐτοῦ ἀνακραθέντος ἐκείνῃ , ἀλλὰ τοῦ ἐξ αὐτοῦ ἐκείνῃ . καὶ ἔστιν ὁ ἔρως οἷον οἶστρος ἄπορος τῇ ἑαυτοῦ φύσει : διὸ καὶ τυγχάνων ἄπορος πάλιν . οὐ γὰρ ἔχει πληροῦσθαι διὰ τὸ μὴ ἔχειν τὸ μῖγμα : μόνον γὰρ πληροῦται ἀληθῶς , ὅτιπερ καὶ πεπλήρωται τῇ ἑαυτοῦ φύσει : ὁ δὲ διὰ τὴν συνοῦσαν ἔνδειαν ἐφίεται , κἂν παραχρῆμα πληρωθῇ , οὐ στέγει : ἐπεὶ καὶ τὸ ἀμήχανον αὐτῷ διὰ τὴν ἔνδειαν , τὸ δὲ ποριστικὸν διὰ τὴν τοῦ λόγου φύσιν δεῖ δὲ καὶ πᾶν τὸ δαιμόνιον τοιοῦτον νομίζειν καὶ ἐκ τοιούτων : καὶ γὰρ ἕκαστον ἐφ̓ ᾧ τέτακται ποριστικὸν ἐκείνου καὶ ἐφιέμενον ἐκείνου καὶ συγγενὲς καὶ ταύτῃ τῷ Ἔρωτι καὶ οὐ πλῆρες οὐδ̓ αὐτό , ἐφιέμενον δέ τινος τῶν ἐν μέρει ὡς ἀγαθῶν . ὅθεν καὶ τοὺς ἐνταῦθα ἀγαθοὺς ὃν ἔχουσιν ἔρωτα τοῦ ἁπλῶς ἀγαθοῦ καὶ τοῦ ὄντως ἔχειν οὐκ ἔρωτά τινα ἔχοντας , τοὺς δὲ κατ̓ ἄλλους δαίμονας τεταγμένους . κατ̓ ἄλλον δὲ ἄλλον δαίμονα τετάχθαι : ὃν ἁπλῶς εἶχον ἀργὸν ἀφέντας , ἐνεργοῦντας δὲ κατ̓ ἄλλον δαίμονα , ὃν εἵλοντο κατὰ τὸ σύμφωνον μέρους τοῦ ἐνεργοῦντος ἐν αὐτοῖς ψυχῆς . οἱ δὲ κακῶν ἐφιέμενοι ταῖς κακαῖς ἐγγενομέναις ἐπιθυμίαις ἐπέδησαν πάντας τοὺς ἐν αὐτοῖς ἔρωτας , ὥσπερ καὶ λόγον τὸν ὀρθόν , ὅστις σύμφυτος , κακαῖς ταῖς ἐπιγενομέναις δόξαις . οἱ μὲν οὖν φύσει ἔρωτες καὶ κατὰ φύσιν καλοί : καὶ οἱ μὲν ἐλάττονος ψυχῆς ἐλάττους εἰς ἀξίαν καὶ δύναμιν , οἱ δὲ κρείττους , πάντες ἐν οὐσίᾳ : οἱ δὲ παρὰ φύσιν σφαλέντων πάθη ταῦτα καὶ οὐδαμῇ οὐσίαι οὐδὲ ὑποστάσεις οὐσιώδεις οὐ παρὰ ψυχῆς ἔτι γεννώμενα , ἀλλὰ συνυφιστάμενα κακίᾳ ψυχῆς ὅμοια γεννώσης ἐν διαθέσεσι καὶ ἕξεσιν ἤδη . καὶ γὰρ ὅλως κινδυνεύει τὰ μὲν ἀγαθὰ τὰ ἀληθῆ κατὰ φύσιν ψυχῆς ἐνεργούσης ἐν ὡρισμένοις οὐσία εἶναι , τὰ δ̓ ἄλλα οὐκ ἐξ αὑτῆς ἐνεργεῖν , οὐδὲν . δ̓ ἄλλο ἢ πάθη εἶναι : ὥσπερ ψευδῆ νοήματα οὐκ ἔχοντα τὰς ὑπ’ αὐτὰ οὐσίας , καθάπερ τὰ ἀληθῆ ὄντως καὶ ἀίδια καὶ ὡρισμένα ὁμοῦ τὸ νοεῖν καὶ τὸ νοητὸν καὶ τὸ εἶναι ἔχοντα οὐ μόνον ἐν τῷ ἁπλῶς , ἀλλὰ καὶ ἐν ἑκάστῳ περὶ τὸ νοητὸν ὄντως καὶ νοῦν τὸν ἐν ἑκάστῳ εἴδει . καὶ ἐν ἑκάστῳ ἡμῶν τίθεσθαι καθαρῶς νόησιν καὶ νοητόν , καὶ μὴ ὁμοῦ ὄντων ἡμῶν τοῦτο καὶ ἁπλῶς . ὅθεν καὶ τῶν ἁπλῶν ἡμῖν ὁ ἔρως : καὶ γὰρ αἱ νοήσεις : καὶ εἴ τινος τῶν ἐν μέρει , κατὰ συμβεβηκός , ὥσπερ εἴ τόδε τὸ τρίγωνον δύο ορθὰς θεωρεῖ καθ̓ ὅσον ἁπλῶς τρίγωνον .
Lemmas: διό καί ἐν ὁ γένεσις ὁ Ἔρως ὁ Πλάτων φημί ὁ Πόρος ὁ μέθη ἔχω ὁ νέκταρ οἶνος οὔπω εἰμί , ὡς πρό ὁ αἰσθητός ὁ Ἔρως γίγνομαι καί ὁ Πενία μετέχω φύσις νοητός , ἀλλά οὐ εἴδωλον νοητός ἐκεῖθεν ἐμφαντάζω , ἀλλά ἐκεῖ γίγνομαι καί συμμείγνυμι ὡς ἐκ εἶδος καί ἀοριστία , ὅς ἔχω ὁ ψυχή πρίν τυγχάνω ὁ ἀγαθός , μαντεύομαι δέ τις εἰμί κατά ἀόριστος καί ἄπειρος φάντασμα , ὁ ὑπόστασις ὁ Ἔρως τίκτω . λόγος οὖν γίγνομαι ἐν οὐ λόγος , ἀόριστος δέ ἔφεσις καί ὑπόστασις ἀμυδρός , ποιέω ὁ γίγνομαι οὐ τέλειος οὐδέ ἱκανός , ἐλλιπής δέ , ἅτε ἐκ ἔφεσις ἀόριστος καί λόγος ἱκανός γίγνομαι . καί εἰμί λόγος οὗτος οὐ καθαρός , ἅτε ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ἔφεσις ἀόριστος καί ἄλογος καί ἄπειρος : οὐ γάρ μήποτε πληρόω , ἕως ἄν ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ ὁ ἀόριστος φύσις . ἐξαρτάω δέ ψυχή ὡς ἐκ ἐκεῖνος μέν γίγνομαι ὡς ἀρχή , μῖγμα δέ εἰμί ἐκ λόγος οὐ μένω ἐν ἑαυτοῦ , ἀλλά μείγνυμι ἀοριστία , οὐ αὐτός ἀνακεράννυμι ἐκεῖνος , ἀλλά ὁ ἐκ αὐτός ἐκεῖνος . καί εἰμί ὁ ἔρως οἷος οἶστρος ἄπορος ὁ ἑαυτοῦ φύσις : διό καί τυγχάνω ἄπορος πάλιν . οὐ γάρ ἔχω πληρόω διά ὁ μή ἔχω ὁ μῖγμα : μόνος γάρ πληρόω ἀληθής , ὅστις καί πληρόω ὁ ἑαυτοῦ φύσις : ὁ δέ διά ὁ σύνειμι ἔνδεια ἐφίημι , ἐάν παραχρῆμα πληρόω , οὐ στέγω : ἐπεί καί ὁ ἀμήχανος αὐτός διά ὁ ἔνδεια , ὁ δέ ποριστικός διά ὁ ὁ λόγος φύσις δέω δέ καί πᾶς ὁ δαιμόνιον τοιοῦτος νομίζω καί ἐκ τοιοῦτος : καί γάρ ἕκαστος ἐπί ὅς τάσσω ποριστικός ἐκεῖνος καί ἐφίημι ἐκεῖνος καί συγγενής καί οὗτος ὁ Ἔρως καί οὐ πλήρης οὐδέ αὐτός , ἐφίημι δέ τις ὁ ἐν μέρος ὡς ἀγαθός . ὅθεν καί ὁ ἐνταῦθα ἀγαθός ὅς ἔχω ἔρως ὁ ἁπλῶς ἀγαθός καί ὁ ὄντως ἔχω οὐ ἔρως τις ἔχω , ὁ δέ κατά ἄλλος δαίμων τάσσω . κατά ἄλλος δέ ἄλλος δαίμων τάσσω : ὅς ἁπλῶς ἔχω ἀργός ἀφίημι , ἐνεργέω δέ κατά ἄλλος δαίμων , ὅς αἱρέω κατά ὁ σύμφωνος μέρος ὁ ἐνεργέω ἐν αὐτός ψυχή . ὁ δέ κακός ἐφίημι ὁ κακός ἐγγίγνομαι ἐπιθυμία ἐπιδέω πᾶς ὁ ἐν αὐτός ἔρως , ὥσπερ καί λόγος ὁ ὀρθός , ὅστις σύμφυτος , κακός ὁ ἐπιγίγνομαι δόξα . ὁ μέν οὖν φύσις ἔρως καί κατά φύσις καλός : καί ὁ μέν ἐλαχύς ψυχή ἐλαχύς εἰς ἀξία καί δύναμις , ὁ δέ κρατύς , πᾶς ἐν οὐσία : ὁ δέ παρά φύσις σφάλλω πάθος οὗτος καί οὐδαμῇ οὐσία οὐδέ ὑπόστασις οὐσιώδης οὐ παρά ψυχή ἔτι γεννάω , ἀλλά συνυφίστημι κακία ψυχή ὅμοιος γεννάω ἐν διάθεσις καί ἕξις ἤδη . καί γάρ ὅλος κινδυνεύω ὁ μέν ἀγαθός ὁ ἀληθής κατά φύσις ψυχή ἐνεργέω ἐν ὁρίζω οὐσία εἰμί , ὁ δέ ἄλλος οὐ ἐκ ἑαυτοῦ ἐνεργέω , οὐδείς . δέ ἄλλος ἤ πάθος εἰμί : ὥσπερ ψευδής νόημα οὐ ἔχω ὁ ὑπό αὐτός οὐσία , καθά ὁ ἀληθής ὄντως καί ἀίδιος καί ὁρίζω ὁμοῦ ὁ νοέω καί ὁ νοητός καί ὁ εἰμί ἔχω οὐ μόνος ἐν ὁ ἁπλῶς , ἀλλά καί ἐν ἕκαστος περί ὁ νοητός ὄντως καί νόος ὁ ἐν ἕκαστος εἶδος . καί ἐν ἕκαστος ἐγώ τίθημι καθαρός νόησις καί νοητός , καί μή ὁμοῦ εἰμί ἐγώ οὗτος καί ἁπλῶς . ὅθεν καί ὁ ἁπλόος ἐγώ ὁ ἔρως : καί γάρ ὁ νόησις : καί εἰ τις ὁ ἐν μέρος , κατά συμβαίνω , ὥσπερ εἰ ὅδε ὁ τρίγωνον δύο ὀρθός θεωρέω κατά ὅσος ἁπλῶς τρίγωνος .