plotinus.enneades 6.1.25
πρὸς δὲ τοὺς τέτταρας τιθέντας καὶ τετραχῶς διαιροῦντας εἰς ὑποκείμενα καὶ ποιὰ καὶ πὼς ἔχοντα καὶ πρός τί πως ἔχοντα , καὶ κοινόν τι ἐπ’ αὐτῶν τιθέντας καὶ ἑνὶ γένει περιλαμβάνοντας τὰ πάντα , ὅτι μὲν κοινόν τι καὶ ἐπὶ πάντων ἓν γένος λαμβάνουσι , πολλὰ ἄν τις λέγοι . καὶ γὰρ ὡς ἀσύνετον αὐτοῖς καὶ ἄλογον τὸ τὶ τοῦτο καὶ οὐκ ἐφαρμόττον ἀσωμάτοις καὶ σώμασι : καὶ διαφορὰς οὐ καταλελοίπασιν , αἷς τὸ τὶ διαιρήσουσι : καὶ τὸ τὶ τοῦτο ἢ ὂν ἢ μὴ ὄν ἐστιν . εἰ μὲν οὖν ὄν , ἕν τι τῶν εἰδῶν ἐστιν : εἰ δὲ μὴ ὄν , ἔστι τὸ ὂν μὴ ὄν — καὶ μυρία ἕτερα . ταῦτα μὲν οὖν ἐν τῷ παρόντι ἐατέον , αὐτὴν δὲ τὴν διαίρεσιν ἐπισκεπτέον . ὑποκείμενα μὲν γὰρ πρῶτα τάξαντες καὶ τὴν ὕλην ἐνταῦθα τῶν ἄλλων προτάξαντες τὴν πρώτην αὐτοῖς δοκοῦσαν ἀρχὴν συντάττουσι τοῖς μετὰ τὴν ἀρχὴν αὐτῶν . καὶ πρῶτον μὲν τὰ πρότερα τοῖς ὑστέροις εἰς ἓν ἄγουσιν , οὐχ οἷόν τε ὂν ἐν γένει τῷ αὐτῷ τὸ μὲν πρότερον , τὸ δὲ ὕστερον εἶναι . ἐν μὲν γὰρ τοῖς ἐν οἷς τὸ πρότερον καὶ τὸ ὕστερον , τὸ ὕστερον παρὰ τοῦ προτέρου λαμβάνει τὸ εἶναι , ἐν δὲ τοῖς ὑπὸ τὸ αὐτὸ γένος τὸ ἴσον εἰς τὸ εἶναι ἕκαστον ἔχει παρὰ τοῦ γένους , εἴπερ τοῦτο δεῖ γένος εἶναι τὸ ἐν τῷ τί ἐστι τῶν εἰδῶν κατηγορούμενον : ἐπεὶ καὶ αὐτοὶ φήσουσι παρὰ τῆς ὕλης , οἶμαι , τοῖς ἄλλοις τὸ εἶναι ὑπάρχειν . ἔπειτα τὸ ὑποκείμενον ἓν ἀριθμοῦντες οὐ τὰ ὄντα ἐξαριθμοῦνται , ἀλλ̓ ἀρχὰς τῶν ὄντων ζητοῦσι : διαφέρει δὲ ἀρχὰς λέγειν καὶ αὐτά . εἰ δὲ ὂν μὲν μόνον τὴν ὕλην φήσουσι , τὰ δ̓ ἄλλα πάθη τῆς ὕλης , οὐκ ἐχρῆν τοῦ ὄντος καὶ τῶν ἄλλων ἕν τι γένος προτάττειν : μᾶλλον δ̓ ἂν βέλτιον αὐτοῖς ἐλέγετο , εἰ τὸ μὲν οὐσίαν , τὰ δ̓ ἄλλα πάθη , καὶ διῃροῦντο ταῦτα . τὸ δὲ καὶ λέγειν τὰ μὲν ὑποκείμενα , τὰ δὲ τὰ ἄλλα , ἑνὸς ὄντος τοῦ ὑποκειμένου καὶ διαφορὰν οὐκ ἔχοντος , ἀλλ̓ ἢ τῷ μεμερίσθαι , ὥσπερ ὄγκον εἰς μέρη — καίτοι οὐδὲ μεμερίσθαι τῷ συνεχῆ λέγειν τὴν οὐσίαν βέλτιον λέγειν ἦν τὸ ὑποκείμενον .
Lemmas: πρός δέ ὁ τέσσαρες τίθημι καί τετραχῶς διαιρέω εἰς ὑπόκειμαι καί ποιός καί πως ἔχω καί πρός τίς πως ἔχω , καί κοινός τις ἐπί αὐτός τίθημι καί εἷς γένος περιλαμβάνω ὁ πᾶς , ὅτι μέν κοινός τις καί ἐπί πᾶς εἷς γένος λαμβάνω , πολύς ἄν τις λέγω . καί γάρ ὡς ἀσύνετος αὐτός καί ἄλογος ὁ τίς οὗτος καί οὐ ἐφαρμόζω ἀσώματος καί σῶμα : καί διαφορά οὐ καταλείπω , ὅς ὁ τίς διαιρέω : καί ὁ τίς οὗτος ἤ εἰμί ἤ μή εἰμί εἰμί . εἰ μέν οὖν εἰμί , εἷς τις ὁ εἶδος εἰμί : εἰ δέ μή εἰμί , εἰμί ὁ εἰμί μή εἰμί — καί μυρίος ἕτερος . οὗτος μέν οὖν ἐν ὁ πάρειμι ἐάω , αὐτός δέ ὁ διαίρεσις ἐπισκοπέω . ὑπόκειμαι μέν γάρ πρῶτος τάσσω καί ὁ ὕλη ἐνταῦθα ὁ ἄλλος προτάσσω ὁ πρῶτος αὐτός δοκέω ἀρχή συντάσσω ὁ μετά ὁ ἀρχή αὐτός . καί πρῶτος μέν ὁ πρότερος ὁ ὕστερος εἰς εἷς ἄγω , οὐ οἷος τε εἰμί ἐν γένος ὁ αὐτός ὁ μέν πρότερος , ὁ δέ ὕστερον εἰμί . ἐν μέν γάρ ὁ ἐν ὅς ὁ πρότερος καί ὁ ὕστερον , ὁ ὕστερον παρά ὁ πρότερος λαμβάνω ὁ εἰμί , ἐν δέ ὁ ὑπό ὁ αὐτός γένος ὁ ἴσος εἰς ὁ εἰμί ἕκαστος ἔχω παρά ὁ γένος , εἴπερ οὗτος δέω γένος εἰμί ὁ ἐν ὁ τίς εἰμί ὁ εἶδος κατηγορέω : ἐπεί καί αὐτός φημί παρά ὁ ὕλη , οἴομαι , ὁ ἄλλος ὁ εἰμί ὑπάρχω . ἔπειτα ὁ ὑπόκειμαι εἷς ἀριθμέω οὐ ὁ εἰμί ἐξαριθμέω , ἀλλά ἀρχή ὁ εἰμί ζητέω : διαφέρω δέ ἀρχή λέγω καί αὐτός . εἰ δέ εἰμί μέν μόνος ὁ ὕλη φημί , ὁ δέ ἄλλος πάθος ὁ ὕλη , οὐ χρή ὁ εἰμί καί ὁ ἄλλος εἷς τις γένος προτάσσω : μάλα δέ ἄν ἀγαθός αὐτός λέγω , εἰ ὁ μέν οὐσία , ὁ δέ ἄλλος πάθος , καί διαιρέω οὗτος . ὁ δέ καί λέγω ὁ μέν ὑπόκειμαι , ὁ δέ ὁ ἄλλος , εἷς εἰμί ὁ ὑπόκειμαι καί διαφορά οὐ ἔχω , ἀλλά ἤ ὁ μερίζω , ὥσπερ ὄγκος εἰς μέρος — καίτοι οὐδέ μερίζω ὁ συνεχής λέγω ὁ οὐσία ἀγαθός λέγω εἰμί ὁ ὑπόκειμαι .