plotinus.enneades 6.1.27
ἐχρῆν δὲ καὶ ἄλλως τηροῦντας τὴν ἀρχὴν τῶν πάντων ἐν τῷ τιμίῳ μὴ τὸ ἄμορφον μηδὲ τὸ παθητὸν μηδὲ τὸ ζωῆς ἄμοιρον καὶ ἀνόητον καὶ σκοτεινὸν καὶ τὸ ἀόριστον τίθεσθαι ἀρχήν , καὶ τούτῳ ἀναφέρειν καὶ τὴν οὐσίαν . ὁ γὰρ θεὸς αὐτοῖς εὐπρεπείας ἕνεκεν ἐπεισάγεται παρά τε τῆς ὕλης ἔχων τὸ εἶναι καὶ σύνθετος καὶ ὕστερος , μᾶλλον δὲ ὕλη πως ἔχουσα . ἔπειτα εἰ ὑποκείμενον , ἀνάγκη ἄλλο εἶναι , ὃ ποιοῦν εἰς αὐτὴν ἔξω ὂν αὐτῆς παρέχει αὐτὴν ὑποκεῖσθαι τοῖς παῤ αὐτοῦ πεμπομένοις εἰς αὐτήν . εἰ δ̓ ἐν τῇ ὕλῃ καὶ αὐτὸς εἴη ὑποκείμενος καὶ αὐτὸς σὺν αὐτῇ γενόμενος , οὐκέτι ὑποκείμενον τὴν ὕλην παρέξεται οὐδὲ μετὰ τῆς ὕλης αὐτὸς ὑποκείμενον : τίνι γὰρ ὑποκείμενα ἔσται οὐκέτι ὄντος τοῦ παρέξοντος ὑποκείμενα αὐτὰ ἁπάντων καταναλωθέντων εἰς τὸ λεγόμενον ὑποκείμενον ; πρός τι γὰρ τὸ ὑποκείμενον , οὐ πρὸς τὸ ἐν αὐτῷ , ἀλλὰ πρὸς τὸ ποιοῦν εἰς αὐτὸ κείμενον . καὶ τὸ ὑποκείμενον ὑπόκειται πρὸς τὸ οὐχ ὑποκείμενον : εἰ τοῦτο , πρὸς τὸ ἔξω : ὥστε παραλελειμμένον ἂν εἴη τοῦτο . εἰ δὲ οὐδὲν δέονται ἄλλου ἔξωθεν , αὐτὸ δὲ πάντα δύναται γίνεσθαι σχηματιζόμενον , ὥσπερ ὁ τῇ ὀρχήσει πάντα αὑτὸν ποιῶν , οὐκέτ̓ ἂν ὑποκείμενον εἴη , ἀλλ̓ αὐτὸ τὰ πάντα . ὡς γὰρ ὁ ὀρχηστὴς οὐχ ὑποκείμενον τοῖς σχήμασιν — ἐνέργεια γὰρ αὐτοῦ τὰ ἄλλα — οὕτως οὐδὲ ἣν λέγουσιν ὕλην ἔσται τοῖς πᾶσιν ὑποκείμενον , εἰ τὰ ἄλλα παῤ αὐτῆς εἴη : μᾶλλον δὲ οὐδὲ τὰ ἄλλα ὅλως ἔσται , εἴ γέ πως ἔχουσα ὕλη τὰ ἄλλα , ὥς πως ἔχων ὁ ὀρχούμενος τὰ σχήματα . εἰ δὲ τὰ ἄλλα οὐκ ἔσται , οὐδὲ ὅλως ὑποκείμενον αὕτη οὐδὲ τῶν ὄντων ἡ ὕλη , ἀλλὰ ὕλη μόνον οὖσα τούτῳ αὐτῷ οὐδὲ ὕλη : πρός τι γὰρ ἡ ὕλη . τὸ γὰρ πρός τι πρὸς ἄλλο καὶ ἐκ τοῦ αὐτοῦ γένους , οἷον διπλάσιον πρὸς ἥμισυ , οὐκ οὐσία πρὸς διπλάσιον : ὂν δὲ πρὸς μὴ ὂν πῶς πρός τι , εἰ μὴ κατὰ συμβεβηκός ; τὸ δὲ καθ̓ αὑτὸ ὂν καὶ ἡ ὕλη ὂν πρὸς ὄν . εἰ γὰρ δύναμίς ἐστιν , ὃ μέλλει ἔσεσθαι , ἐκεῖνο δὲ μὴ οὐσία , οὐδ̓ ἂν αὐτὴ οὐσία : ὥστε συμβαίνει αὐτοῖς αἰτιωμένοις τοὺς ἐκ μὴ οὐσιῶν οὐσίας ποιοῦντας αὐτοὺς ποιεῖν ἐξ οὐσίας μὴ οὐσίαν : ὁ γὰρ κόσμος καθ̓ ὅσον κόσμος οὐκ οὐσία . ἄτοπον δὲ τὴν μὲν ὕλην τὸ ὑποκείμενον οὐσίαν , τὰ δὲ σώματα μὴ μᾶλλον οὐσίας , καὶ τούτων μᾶλλον μὴ τὸν κόσμον οὐσίαν , ἀλλ̓ ἢ μόνον , καθ̓ ὅσον μόριον αὐτοῦ , οὐσίαν : καὶ τὸ ζῷον μὴ παρὰ τῆς ψυχῆς ἔχειν τὴν οὐσίαν , παρὰ δὲ τῆς ὕλης μόνον , καὶ τὴν ψυχὴν πάθημα ὕλης καὶ ὕστερον . παρὰ τίνος οὖν ἔσχεν ἡ ὕλη τὸ ἐψυχῶσθαι , καὶ ὅλως τῆς ψυχῆς ἡ ὑπόστασις ; πῶς δὲ ἡ ὕλη ὁτὲ μὲν σώματα γίνεται , ἄλλο δὲ αὐτῆς ψυχή ; καὶ γὰρ εἰ ἄλλοθεν προσίοι τὸ εἶδος , οὐδαμῇ ψυχὴ ἂν γένοιτο ποιότητος προσελθούσης τῇ ὕλῃ , ἀλλὰ σώματα ἄψυχα . εἰ δέ τι αὐτὴν πλάττοι καὶ ψυχὴν ποιοῖ , πρὸ τῆς γινομένης ψυχῆς ἔσται ἡ ποιοῦσα ψυχή .
Lemmas: χρή δέ καί ἄλλος τηρέω ὁ ἀρχή ὁ πᾶς ἐν ὁ τίμιος μή ὁ ἄμορφος μηδέ ὁ παθητός μηδέ ὁ ζωή ἄμοιρος καί ἀνόητος καί σκοτεινός καί ὁ ἀόριστος τίθημι ἀρχή , καί οὗτος ἀναφέρω καί ὁ οὐσία . ὁ γάρ θεός αὐτός εὐπρέπεια ἕνεκα ἐπεισάγω παρά τε ὁ ὕλη ἔχω ὁ εἰμί καί σύνθετος καί ὕστερος , μάλα δέ ὕλη πως ἔχω . ἔπειτα εἰ ὑπόκειμαι , ἀνάγκη ἄλλος εἰμί , ὅς ποιέω εἰς αὐτός ἔξω εἰμί αὐτός παρέχω αὐτός ὑπόκειμαι ὁ παρά αὐτός πέμπω εἰς αὐτός . εἰ δέ ἐν ὁ ὕλη καί αὐτός εἰμί ὑπόκειμαι καί αὐτός σύν αὐτός γίγνομαι , οὐκέτι ὑπόκειμαι ὁ ὕλη πάρειμι οὐδέ μετά ὁ ὕλη αὐτός ὑπόκειμαι : τίς γάρ ὑπόκειμαι εἰμί οὐκέτι εἰμί ὁ παρέχω ὑπόκειμαι αὐτός ἅπας καταναλίσκω εἰς ὁ λέγω ὑπόκειμαι ; πρός τις γάρ ὁ ὑπόκειμαι , οὐ πρός ὁ ἐν αὐτός , ἀλλά πρός ὁ ποιέω εἰς αὐτός κεῖμαι . καί ὁ ὑπόκειμαι ὑπόκειμαι πρός ὁ οὐ ὑπόκειμαι : εἰ οὗτος , πρός ὁ ἔξω : ὥστε παραλείπω ἄν εἰμί οὗτος . εἰ δέ οὐδείς δέω ἄλλος ἔξωθεν , αὐτός δέ πᾶς δύναμαι γίγνομαι σχηματίζω , ὥσπερ ὁ ὁ ὄρχησις πᾶς ἑαυτοῦ ποιέω , οὐκέτι ἄν ὑπόκειμαι εἰμί , ἀλλά αὐτός ὁ πᾶς . ὡς γάρ ὁ ὀρχηστής οὐ ὑπόκειμαι ὁ σχῆμα — ἐνέργεια γάρ αὐτός ὁ ἄλλος — οὕτως οὐδέ ὅς λέγω ὕλη εἰμί ὁ πᾶς ὑπόκειμαι , εἰ ὁ ἄλλος παρά αὐτός εἰμί : μάλα δέ οὐδέ ὁ ἄλλος ὅλος εἰμί , εἰ γε πως ἔχω ὕλη ὁ ἄλλος , ὡς πως ἔχω ὁ ὀρχέομαι ὁ σχῆμα . εἰ δέ ὁ ἄλλος οὐ εἰμί , οὐδέ ὅλος ὑπόκειμαι οὗτος οὐδέ ὁ εἰμί ὁ ὕλη , ἀλλά ὕλη μόνος εἰμί οὗτος αὐτός οὐδέ ὕλη : πρός τις γάρ ὁ ὕλη . ὁ γάρ πρός τις πρός ἄλλος καί ἐκ ὁ αὐτός γένος , οἷος διπλάσιος πρός ἥμισυς , οὐ οὐσία πρός διπλάσιος : εἰμί δέ πρός μή εἰμί πῶς πρός τις , εἰ μή κατά συμβαίνω ; ὁ δέ κατά ἑαυτοῦ εἰμί καί ὁ ὕλη εἰμί πρός εἰμί . εἰ γάρ δύναμις εἰμί , ὅς μέλλω εἰμί , ἐκεῖνος δέ μή οὐσία , οὐδέ ἄν αὐτός οὐσία : ὥστε συμβαίνω αὐτός αἰτιάομαι ὁ ἐκ μή οὐσία οὐσία ποιέω αὐτός ποιέω ἐκ οὐσία μή οὐσία : ὁ γάρ κόσμος κατά ὅσος κόσμος οὐ οὐσία . ἄτοπος δέ ὁ μέν ὕλη ὁ ὑπόκειμαι οὐσία , ὁ δέ σῶμα μή μάλα οὐσία , καί οὗτος μάλα μή ὁ κόσμος οὐσία , ἀλλά ἤ μόνος , κατά ὅσος μόριον αὐτός , οὐσία : καί ὁ ζῷον μή παρά ὁ ψυχή ἔχω ὁ οὐσία , παρά δέ ὁ ὕλη μόνος , καί ὁ ψυχή πάθημα ὕλη καί ὕστερον . παρά τίς οὖν ἔχω ὁ ὕλη ὁ ψυχόω , καί ὅλος ὁ ψυχή ὁ ὑπόστασις ; πῶς δέ ὁ ὕλη ὅτε μέν σῶμα γίγνομαι , ἄλλος δέ αὐτός ψυχή ; καί γάρ εἰ ἄλλοθεν προσέρχομαι ὁ εἶδος , οὐδαμῇ ψυχή ἄν γίγνομαι ποιότης προσέρχομαι ὁ ὕλη , ἀλλά σῶμα ἄψυχος . εἰ δέ τις αὐτός πλήσσω καί ψυχή ποιέω , πρό ὁ γίγνομαι ψυχή εἰμί ὁ ποιέω ψυχή .