plotinus.enneades 5.4.2
εἰ μὲν οὖν αὐτονοῦς ἦν τὸ γεννῶν , νοῦ ἐνδεέστερον , προσεχέστερον δὲ νῷ καὶ ὅμοιον ἔδει εἶναι : ἐπεὶ δὲ ἐπέκεινα νοῦ τὸ γεννῶν , νοῦν εἶναι ἀνάγκη . διὰ τί δὲ οὐ νοῦς ; ὅτι νοῦ ἐνέργειά ἐστι νόησις : νόησις δὲ τὸ νοητὸν ὁρῶσα καὶ πρὸς τοῦτο ἐπιστραφεῖσα καὶ ἀπ̓ ἐκείνου οἷον ἀποτελειουμένη ἀόριστος μὲν αὐτὴ ὥσπερ ὄψις , ὁριζομένη δὲ ὑπὸ τοῦ νοητοῦ . διὸ καὶ εἴρηται ἐκ τῆς ἀορίστου δυάδος καὶ τοῦ ἑνὸς τὰ εἴδη καὶ οἱ ἀριθμοί : τοῦτο γὰρ ὁ νοῦς . διὸ οὐχ ἁπλοῦς , ἀλλὰ πολλά , σύνθεσίν τε ἐμφαίνων , νοητὴν μέντοι , καὶ πολλὰ ὁρῶν ἤδη . ἔστι μὲν οὖν καὶ αὐτὸς νοητόν , ἀλλὰ καὶ νοῶν : διὸ δύο ἤδη . ἔστι δὲ καὶ ἄλλο τὸ μετ̓ αὐτὸ νοητόν . ἀλλὰ πῶς ἀπὸ τοῦ νοητοῦ ὁ νοῦς ; οὕτως : τὸ νοητὸν ἐφ̓ ἑαυτοῦ μένον καὶ οὐκ ὂν ἐνδεές , ὥσπερ τὸ ὁρῶν καὶ τὸ νοοῦν — ἐνδεὲς δὲ λέγω τὸ νοοῦν ὡς πρὸς ἐκεῖνο — οὐκ ἔστιν οἷον ἀναίσθητον , ἀλλ̓ ἔστιν αὐτοῦ πάντα ἐν αὐτῷ καὶ σὺν αὐτῷ , πάντη διακριτικὸν ἑαυτοῦ , ζωὴ ἐν αὑτῷ καὶ πάντα ἐν αὑτῷ , καὶ ἡ κατανόησις αὐτοῦ αὐτὸ οἱονεὶ συναισθήσει οὖσα ἐν στάσει ἀιδίῳ καὶ νοήσει ἑτέρως ἢ κατὰ τὴν νοῦ νόησιν . εἴ τι οὖν μένοντος αὐτοῦ ἐν αὑτῷ γίνεται , ἀπ̓ αὐτοῦ τοῦτο γίνεται , ὅταν ἐκεῖνο μάλιστα ᾖ ὃ ἔστι . μένοντος οὖν αὐτοῦ ἐν τῷ οἰκείῳ ἤθει ἐξ αὐτοῦ μὲν τὸ γινόμενον γίνεται , μένοντος δὲ γίνεται . ἐπεὶ οὖν ἐκεῖνο μένει νοητόν , τὸ γινόμενον γίνεται νόησις : νόησις δὲ οὖσα καὶ νοοῦσα ἀφ̓ οὗ ἐγένετο — ἄλλο γὰρ οὐκ ἔχει — νοῦς γίγνεται , ἄλλο οἷον νοητὸν καὶ οἷον ἐκεῖνο καὶ μίμημα καὶ εἴδωλον ἐκείνου . ἀλλὰ πῶς μένοντος ἐκείνου γίνεται ἐνέργεια ; ἡ μέν ἐστι τῆς οὐσίας , ἡ δ̓ ἐκ τῆς οὐσίας ἑκάστου : καὶ ἡ μὲν τῆς οὐσίας αὐτό ἐστιν ἐνεργείᾳ ἕκαστον , ἡ δὲ ἀπ̓ ἐκείνης , ἣν δεῖ παντὶ ἕπεσθαι ἐξ ἀνάγκης ἑτέραν οὖσαν αὐτοῦ : οἷον καὶ ἐπὶ τοῦ πυρὸς ἡ μέν τίς ἐστι συμπληροῦσα τὴν οὐσίαν θερμότης , ἡ δὲ ἀπ̓ ἐκείνης ἤδη γινομένη ἐνεργοῦντος ἐκείνου τὴν σύμφυτον τῇ οὐσίᾳ ἐν τῷ μένειν πῦρ . οὕτω δὴ κἀκεῖ : καὶ πολὺ πρότερον ἐκεῖ μένοντος αὐτοῦ ἐν τῷ οἰκείῳ ἤθει ἐκ τῆς ἐν αὐτῷ τελειότητος καὶ συνούσης ἐνεργείας ἡ γεννηθεῖσα ἐνέργεια ὑπόστασιν λαβοῦσα , ἅτε ἐκ μεγάλης δυνάμεως , μεγίστης μὲν οὖν ἁπασῶν , εἰς τὸ εἶναι καὶ οὐσίαν ἦλθεν : ἐκεῖνο γὰρ ἐπέκεινα οὐσίας ἦν . καὶ ἐκεῖνο μὲν δύναμις πάντων , τὸ δὲ ἤδη τὰ πάντα . εἰ δὲ τοῦτο τὰ πάντα , ἐκεῖνο ἐπέκεινα τῶν πάντων : ἐπέκεινα ἄρα οὐσίας : καὶ εἰ τὰ πάντα , πρὸ δὲ πάντων τὸ ἓν οὐ τὸ ἴσον ἔχον τοῖς πᾶσι , καὶ ταύτῃ δεῖ ἐπέκεινα εἶναι τῆς οὐσίας . τοῦτο δὲ καὶ νοῦ : ἐπέκεινα ἄρα τι νοῦ . τὸ γὰρ ὂν οὐ νεκρὸν οὐδὲ οὐ ζωὴ οὐδὲ οὐ νοοῦν : νοῦς δὴ καὶ ὂν ταὐτόν . οὐ γὰρ τῶν πραγμάτων ὁ νοῦς , ὥσπερ ἡ αἴσθησις τῶν αἰσθητῶν προόντων , ἀλλ̓ αὐτὸς νοῦς τὰ πράγματα , εἴπερ μὴ εἴδη αὐτῶν κομίζεται . πόθεν γάρ ; ἀλλ̓ ἐνταῦθα μετὰ τῶν πραγμάτων καὶ ταὐτὸν αὐτοῖς καὶ ἕν : καὶ ἡ ἐπιστήμη δὲ ὅλη τῶν ἄνευ ὕλης τὰ πράγματα .
Lemmas: εἰ μέν οὖν αὐτονής εἰμί ὁ γεννάω , νόος ἐνδεής , προσεχής δέ νόος καί ὅμοιος δέω εἰμί : ἐπεί δέ ἐπέκεινα νόος ὁ γεννάω , νόος εἰμί ἀνάγκη . διά τίς δέ οὐ νόος ; ὅτι νόος ἐνέργεια εἰμί νόησις : νόησις δέ ὁ νοητός ὁράω καί πρός οὗτος ἐπιστρέφω καί ἀπό ἐκεῖνος οἷος ἀποτελειόω ἀόριστος μέν αὐτός ὥσπερ ὄψις , ὁρίζω δέ ὑπό ὁ νοητός . διό καί λέγω ἐκ ὁ ἀόριστος δυάς καί ὁ εἷς ὁ εἶδος καί ὁ ἀριθμός : οὗτος γάρ ὁ νόος . διό οὐ ἁπλόος , ἀλλά πολύς , σύνθεσις τε ἐμφαίνω , νοητός μέντοι , καί πολύς ὁράω ἤδη . εἰμί μέν οὖν καί αὐτός νοητός , ἀλλά καί νοέω : διό δύο ἤδη . εἰμί δέ καί ἄλλος ὁ μετά αὐτός νοητός . ἀλλά πῶς ἀπό ὁ νοητός ὁ νόος ; οὕτως : ὁ νοητός ἐπί ἑαυτοῦ μένω καί οὐ εἰμί ἐνδεής , ὥσπερ ὁ ὁράω καί ὁ νοέω — ἐνδεής δέ λέγω ὁ νοέω ὡς πρός ἐκεῖνος — οὐ εἰμί οἷος ἀναίσθητος , ἀλλά εἰμί αὐτός πᾶς ἐν αὐτός καί σύν αὐτός , πάντῃ διακριτικός ἑαυτοῦ , ζωή ἐν ἑαυτοῦ καί πᾶς ἐν ἑαυτοῦ , καί ὁ κατανόησις αὐτός αὐτός οἱονεί συναίσθησις εἰμί ἐν στάσις ἀίδιος καί νόησις ἕτερος ἤ κατά ὁ νόος νόησις . εἰ τις οὖν μένω αὐτός ἐν ἑαυτοῦ γίγνομαι , ἀπό αὐτός οὗτος γίγνομαι , ὅταν ἐκεῖνος μάλα εἰμί ὅς εἰμί . μένω οὖν αὐτός ἐν ὁ οἰκεῖος ἦθος ἐκ αὐτός μέν ὁ γίγνομαι γίγνομαι , μένω δέ γίγνομαι . ἐπεί οὖν ἐκεῖνος μένω νοητός , ὁ γίγνομαι γίγνομαι νόησις : νόησις δέ εἰμί καί νοέω ἀπό ὅς γίγνομαι — ἄλλος γάρ οὐ ἔχω — νόος γίγνομαι , ἄλλος οἷος νοητός καί οἷος ἐκεῖνος καί μίμημα καί εἴδωλον ἐκεῖνος . ἀλλά πῶς μένω ἐκεῖνος γίγνομαι ἐνέργεια ; ὁ μέν εἰμί ὁ οὐσία , ὁ δέ ἐκ ὁ οὐσία ἕκαστος : καί ὁ μέν ὁ οὐσία αὐτός εἰμί ἐνέργεια ἕκαστος , ὁ δέ ἀπό ἐκεῖνος , ὅς δέω πᾶς ἕπομαι ἐκ ἀνάγκη ἕτερος εἰμί αὐτός : οἷος καί ἐπί ὁ πῦρ ὁ μέν τις εἰμί συμπληρόω ὁ οὐσία θερμότης , ὁ δέ ἀπό ἐκεῖνος ἤδη γίγνομαι ἐνεργέω ἐκεῖνος ὁ σύμφυτος ὁ οὐσία ἐν ὁ μένω πῦρ . οὕτως δή ἐκεῖ : καί πολύς πρότερος ἐκεῖ μένω αὐτός ἐν ὁ οἰκεῖος ἦθος ἐκ ὁ ἐν αὐτός τελειότης καί σύνειμι ἐνέργεια ὁ γεννάω ἐνέργεια ὑπόστασις λαμβάνω , ἅτε ἐκ μέγας δύναμις , μέγας μέν οὖν ἅπας , εἰς ὁ εἰμί καί οὐσία ἔρχομαι : ἐκεῖνος γάρ ἐπέκεινα οὐσία εἰμί . καί ἐκεῖνος μέν δύναμις πᾶς , ὁ δέ ἤδη ὁ πᾶς . εἰ δέ οὗτος ὁ πᾶς , ἐκεῖνος ἐπέκεινα ὁ πᾶς : ἐπέκεινα ἄρα οὐσία : καί εἰ ὁ πᾶς , πρό δέ πᾶς ὁ εἷς οὐ ὁ ἴσος ἔχω ὁ πᾶς , καί ταύτῃ δέω ἐπέκεινα εἰμί ὁ οὐσία . οὗτος δέ καί νόος : ἐπέκεινα ἄρα τις νόος . ὁ γάρ εἰμί οὐ νεκρός οὐδέ οὐ ζωή οὐδέ οὐ νοέω : νόος δή καί εἰμί αὐτός . οὐ γάρ ὁ πρᾶγμα ὁ νόος , ὥσπερ ὁ αἴσθησις ὁ αἰσθητός προέρχομαι , ἀλλά αὐτός νόος ὁ πρᾶγμα , εἴπερ μή εἶδος αὐτός κομίζω . πόθεν γάρ ; ἀλλά ἐνταῦθα μετά ὁ πρᾶγμα καί αὐτός αὐτός καί εἷς : καί ὁ ἐπιστήμη δέ ὅλος ὁ ἄνευ ὕλη ὁ πρᾶγμα .