plotinus.enneades 2.9.7
ὅτι μὲν οὖν οὔτε ἤρξατο οὔτε παύσεται , ἀλλ̓ ἔστιν ἀεὶ καὶ ὅδε ὁ κόσμος , ἕως ἂν ἐκεῖνα ᾖ , εἴρηται . τὴν δὲ πρὸς τὸ σῶμα τῇ ψυχῇ κοινωνίαν τῇ ἡμετέρᾳ πρὸ αὐτῶν εἴρηται ὡς οὐκ ἄμεινον τῇ ψυχῇ : τὸ δὲ ἀπὸ τῆς ἡμετέρας καὶ τὴν τοῦ παντὸς λαμβάνειν ὅμοιον , ὡς εἴ τις τὸ τῶν χυτρέων ἢ χαλκέων λαβὼν γένος ἐν πόλει εὖ οἰκουμένῃ τὴν ἅπασαν ψέγοι . δεῖ δὲ τὰς διαφορὰς λαμβάνειν τὰς τῆς ὅλης ὅπως διοικεῖ , ὅτι μὴ ὁ αὐτὸς τρόπος μηδὲ ἐνδεδεμένη . πρὸς γὰρ αὖ ταῖς ἄλλαις διαφοραῖς , αἳ μυρίαι εἴρηνται ἐν ἄλλοις , κἀκεῖνο ἐνθυμεῖσθαι ἔδει , ὅτι ἡμεῖς μὲν ὑπὸ τοῦ σώματος δεδέμεθα ἤδη δεσμοῦ γεγενημένου . ἐν γὰρ τῇ πάσῃ ψυχῇ ἡ τοῦ αώματος φύσις δεδεμένη ἤδη συνδεῖ ὃ ἂν περιλάβῃ : σὐτὴ δὲ ἡ τοῦ παντὸς ψυχὴ οὐκ ἂν δέοιτο ὑπὸ τῶν ὑπ’ αὐτῆς δεδεμένων : ἄρχει γὰρ ἐκείνη . διὸ καὶ ἀπαθὴς πρὸς αὐτῶν , ἡμεῖς δὲ τούτων οὐ κύριοι : τὸ γὰρ ὅσον αὐτῆς πρὸς τὸ θεῖον τὸ ὑπεράνω ἀκέραιον μένει καὶ οὐκ ἐμποδίζεται , ὅσον δὲ αὐτῆς δίδωσι τῷ σώματι ζωὴν οὐδὲν παῤ αὐτοῦ προσλαμβάνει . ὅλως γὰρ τὸ μὲν ἄλλου πάθημα τὸ ἐν αὐτῷ ἐξ ἀνάγκης δέχεται , αὐτὸ δ̓ αὖ ἐκείνῳ οὐκέτι τὸ αὑτοῦ δίδωσιν οἰκείαν ζωὴν ἔχοντι : οἷον εἰ ἐγκεντρισθέν τι εἴη ἐν ἄλλῳ , παθόντος μὲν τοῦ ἐν ᾧ συμπέπονθεν , αὐτὸ δὲ ξηρανθὲν εἴασεν ἐκεῖνο τὴν αὐτοῦ ζωὴν ἔχειν . ἐπεὶ οὐδ̓ ἀποσβεννυμένου τοῦ ἐν σοὶ πυρὸς τὸ ὅλον πῦρ ἀπέσβη : ἐπεὶ οὐδ̓ εἰ τὸ πᾶν πῦρ ἀπόλοιτο , πάθοι ἄν τι ἡ ψυχὴ ἡ ἐκεῖ , ἀλλ̓ ἡ τοῦ σώματος σύστασις , καὶ εἰ οἷόν τε εἴη διὰ τῶν λοιπῶν κόσμον τινὰ εἶναι , οὐδὲν ἂν μέλοι τῇ ψυχῇ τῇ ἐκεῖ . ἐπεὶ οὐδὲ ἡ σύστασις ὁμοίως τῷ παντὶ καὶ ζῴῳ ἑκάστῳ : ἀλλ̓ ἐκεῖ οἷον ἐπιθεῖ κελεύσασα μένειν , ἐνταῦθα δὲ ὡς ὑπεκφεύγοντα εἰς τὴν τάξιν τὴν ἑαυτῶν δέδεται δεσμῷ δευτέρῳ : ἐκεῖ δὲ οὐκ ἔχει ὅποι φύγῃ . οὔτε οὖν ἐντὸς δεῖ κατέχειν οὔτε ἔξωθεν πιέζουσαν εἰς τὸ εἴσω ὠθεῖν , ἀλλ̓ ὅπου ἠθέλησεν ἐξ ἀρχῆς αὐτῆς ἡ φύσις μένει . ἐὰν δέ πού τι αὐτῶν κατὰ φύσιν κινηθῇ , οἷς οὐκ ἔστι κατὰ φύσιν , ταῦτα πάσχει , αὐτὰ δὲ καλῶς φέρεται ὡς τοῦ ὅλου : τὰ δὲ φθείρεται οὐ δυνάμενα τὴν τοῦ ὅλου τάξιν φέρειν , οἷον εἰ χοροῦ μεγάλου ἐν τάξει φερομένου ἐν μέσῃ τῇ πορείᾳ αὐτοῦ χελώνη ληφθεῖσα πατοῖτο οὐ δυνηθεῖσα φυγεῖν τὴν τάξιν τοῦ χοροῦ : εἰ μέντοι μετ̓ ἐκείνης τάξειεν ἑαυτήν , οὐδὲν ἂν ὑπὸ τούτου οὐδὲ αὐτὴ πάθοι .
Lemmas: ὅτι μέν οὖν οὔτε ἄρχω οὔτε παύω , ἀλλά εἰμί ἀεί καί ὅδε ὁ κόσμος , ἕως ἄν ἐκεῖνος εἰμί , λέγω . ὁ δέ πρός ὁ σῶμα ὁ ψυχή κοινωνία ὁ ἡμέτερος πρό αὐτός λέγω ὡς οὐ ἀγαθός ὁ ψυχή : ὁ δέ ἀπό ὁ ἡμέτερος καί ὁ ὁ πᾶς λαμβάνω ὅμοιος , ὡς εἰ τις ὁ ὁ χυτρεύς ἤ χαλκεύς λαμβάνω γένος ἐν πόλις εὖ οἰκέω ὁ ἅπας ψέγω . δέω δέ ὁ διαφορά λαμβάνω ὁ ὁ ὅλος ὅπως διοικέω , ὅτι μή ὁ αὐτός τρόπος μηδέ ἐνδέω . πρός γάρ αὖ ὁ ἄλλος διαφορά , ὅς μυρίος λέγω ἐν ἄλλος , ἐκεῖνος ἐνθυμέομαι δέω , ὅτι ἐγώ μέν ὑπό ὁ σῶμα δέω ἤδη δεσμός γίγνομαι . ἐν γάρ ὁ πᾶς ψυχή ὁ ὁ αώματος φύσις δέω ἤδη συνδέω ὅς ἄν περιλαμβάνω : Σύτη δέ ὁ ὁ πᾶς ψυχή οὐ ἄν δέω ὑπό ὁ ὑπό αὐτός δέω : ἄρχω γάρ ἐκεῖνος . διό καί ἀπαθής πρός αὐτός , ἐγώ δέ οὗτος οὐ κύριος : ὁ γάρ ὅσος αὐτός πρός ὁ θεῖος ὁ ὑπεράνω ἀκέραιος μένω καί οὐ ἐμποδίζω , ὅσος δέ αὐτός δίδωμι ὁ σῶμα ζωή οὐδείς παρά αὐτός προσλαμβάνω . ὅλος γάρ ὁ μέν ἄλλος πάθημα ὁ ἐν αὐτός ἐκ ἀνάγκη δέχομαι , αὐτός δέ αὖ ἐκεῖνος οὐκέτι ὁ ἑαυτοῦ δίδωμι οἰκεῖος ζωή ἔχω : οἷος εἰ ἐγκεντρίζω τις εἰμί ἐν ἄλλος , πάσχω μέν ὁ ἐν ὅς συμπάσχω , αὐτός δέ ξηραίνω ἐάω ἐκεῖνος ὁ αὐτός ζωή ἔχω . ἐπεί οὐδέ ἀποσβέννυμι ὁ ἐν σύ πῦρ ὁ ὅλος πῦρ ἀποσβέννυμι : ἐπεί οὐδέ εἰ ὁ πᾶς πῦρ ἀπόλλυμι , πάσχω ἄν τις ὁ ψυχή ὁ ἐκεῖ , ἀλλά ὁ ὁ σῶμα σύστασις , καί εἰ οἷος τε εἰμί διά ὁ λοιπός κόσμος τις εἰμί , οὐδείς ἄν μέλω ὁ ψυχή ὁ ἐκεῖ . ἐπεί οὐδέ ὁ σύστασις ὅμοιος ὁ πᾶς καί ζῷον ἕκαστος : ἀλλά ἐκεῖ οἷος ἐπιθέω κελεύω μένω , ἐνταῦθα δέ ὡς ὑπεκφεύγω εἰς ὁ τάξις ὁ ἑαυτοῦ δέω δεσμός δεύτερος : ἐκεῖ δέ οὐ ἔχω ὅποι φεύγω . οὔτε οὖν ἐντός δέω κατέχω οὔτε ἔξωθεν πιέζω εἰς ὁ εἴσω ὠθέω , ἀλλά ὅπου ἐθέλω ἐκ ἀρχή αὐτός ὁ φύσις μένω . ἐάν δέ που τις αὐτός κατά φύσις κινέω , ὅς οὐ εἰμί κατά φύσις , οὗτος πάσχω , αὐτός δέ καλός φέρω ὡς ὁ ὅλος : ὁ δέ φθείρω οὐ δύναμαι ὁ ὁ ὅλος τάξις φέρω , οἷος εἰ χορός μέγας ἐν τάξις φέρω ἐν μέσος ὁ πορεία αὐτός χελώνη λαμβάνω πατέομαι οὐ δύναμαι φεύγω ὁ τάξις ὁ χορός : εἰ μέντοι μετά ἐκεῖνος τάσσω ἑαυτοῦ , οὐδείς ἄν ὑπό οὗτος οὐδέ αὐτός πάσχω .