plotinus.enneades 4.3.6
διὰ τί δὲ ἡ μὲν τοῦ παντὸς ψυχὴ ὁμοειδὴς οὖσα πεποίηκε κόσμον , ἡ δὲ ἑκάστου οὔ , ἔχουσα καὶ αὐτὴ πάντα ἐν ἑαυτῇ ; τὸ γὰρ δύνασθαι ἐν πολλοῖς γίνεσθαι ἅμα καὶ εἶναι εἴρηται : νῦν δὲ λεκτέον , ; τάχα γὰρ καὶ πῶς ταὐτὸν ἐν ἄλλῳ καὶ ἄλλῳ τὸ μὲν τοδί , τὸ δὲ τοδὶ ποιεῖ ἢ πάσχει ἢ ἄμφω γνωσθήσεται : ἢ καθ̓ αὑτό γε τοῦτο ἐπισκεπτέον . πῶς οὖν καὶ διὰ τί κόσμον πεποίηκεν , αἱ δὲ μέρος τι τοῦ κόσμου διοικοῦσιν ; ἢ θαυμαστὸν οὐδὲν τοὺς τὴν αὐτὴν ἐπιστήμην ἔχοντας τοὺς μὲν πλειόνων , τοὺς δὲ ἐλαττόνων ἄρχειν . ἀλλὰ διὰ τί εἰπεῖν ἂν ἔχοι τις . ἀλλ̓ ἔστιν , εἴποι τις ἄν , καὶ ψυχῶν διαφορὰ ᾗ μᾶλλον , καθὸ ἡ μὲν οὐκ ἀπέστη τῆς ὅλης , ἀλλ̓ ἔσχεν ἐκεῖ οὖσα περὶ αὑτὴν τὸ σῶμα , αἱ δὲ ἤδη ὄντος οἷον ἀδελφῆς ψυχῆς ἀρχούσης μοίρας διέλαχον , οἷον προπαρασκευασάσης ταύτης αὐταῖς οἰκήσεις . ἔστι δὲ καὶ τὴν μὲν πρὸς τὸν ὅλον νοῦν ἰδεῖν , τὰς δὲ μᾶλλον πρὸς τοὺς αὑτῶν τοὺς ἐν μέρει . τάχα δ̓ ἂν καὶ αὗται δύναιντο ποιεῖν , τῆς δὲ ποιησάσης οὐκέτι οἷόν τε καὶ αὐταῖς , πρώτης ἐκείνης ἀρξάσης . τὸ δ̓ αὐτὸ ἄν τις ἠπόρησε , καὶ εἰ ἡτισοῦν καὶ ἄλλη πρώτη κατεῖχε . βέλτιον δὲ λέγειν τῷ ἐξηρτῆσθαι μᾶλλον τῶν ἄνω : τῶν γὰρ ἐκεῖ νενευκότων ἡ δύναμις μείζων . σώζουσαι γὰρ αὑτὰς ἐπ’ ἀσφαλοῦς ἐκ τοῦ ῥᾴστου ποιοῦσι — δυνάμεως γὰρ μείζονος μὴ πάσχειν ἐν οἷς ποιεῖ — ἡ δὲ δύναμις ἐκ τοῦ ἄνω μένει . μένουσα οὖν ἐν αὑτῇ ποιεῖ προσιόντων , αἱ δὲ αὐταὶ προσῆλθον . ἀπέστησαν οὖν εἰς βάθος . ἢ πολὺ αὐτῶν καθελκυσθὲν συνεφειλκύσατο καὶ αὐτὰς ταῖς γνώμαις εἰς τὸ κάτω ἰέναι . τὸ γὰρ δευτέρας καὶ τρίτας τῷ ἐγγύθεν καὶ τῷ πορρώτερον ὑπονοητέον εἰρῆσθαι , ὥσπερ καὶ παῤ ἡμῖν οὐχ ὁμοίως πάσαις ψυχαῖς ὑπάρχει τὰ πρὸς τὰ ἐκεῖ , ἀλλ̓ οἱ μὲν ἑνοῖντο ἄν , οἱ δὲ ἐπιβάλλοιεν ἂν ἐγγὺς ἐφιέμενοι , τοῖς δὲ ἧττον ἂν ἔχοι τοῦτο , καθ̓ ὃ ταῖς δυνάμεσιν οὐ ταῖς αὐταῖς ἐνεργοῦσιν , ἀλλ̓ οἱ μὲν τῇ πρώτῃ , οἱ δὲ τῇ μετ̓ ἐκείνην , οἱ δὲ τῇ τρίτῃ , ἁπάντων τὰς πάσας ἐχόντων .
Lemmas: διά τίς δέ ὁ μέν ὁ πᾶς ψυχή ὁμοειδής εἰμί ποιέω κόσμος , ὁ δέ ἕκαστος οὐ , ἔχω καί αὐτός πᾶς ἐν ἑαυτοῦ ; ὁ γάρ δύναμαι ἐν πολύς γίγνομαι ἅμα καί εἰμί λέγω : νῦν δέ λεκτέος , ; τάχα γάρ καί πῶς αὐτός ἐν ἄλλος καί ἄλλος ὁ μέν ὅδε , ὁ δέ ὅδε ποιέω ἤ πάσχω ἤ ἄμφω γιγνώσκω : ἤ κατά ἑαυτοῦ γε οὗτος ἐπισκοπέω . πῶς οὖν καί διά τίς κόσμος ποιέω , ὁ δέ μέρος τις ὁ κόσμος διοικέω ; ἤ θαυμαστός οὐδείς ὁ ὁ αὐτός ἐπιστήμη ἔχω ὁ μέν πολύς , ὁ δέ ἐλαχύς ἄρχω . ἀλλά διά τίς λέγω ἄν ἔχω τις . ἀλλά εἰμί , λέγω τις ἄν , καί ψυχή διαφορά ᾗ μάλα , καθό ὁ μέν οὐ ἀφίστημι ὁ ὅλος , ἀλλά ἔχω ἐκεῖ εἰμί περί ἑαυτοῦ ὁ σῶμα , ὁ δέ ἤδη εἰμί οἷος ἀδελφή ψυχή ἄρχω μοῖρα διαλαγχάνω , οἷος προπαρασκευάζω οὗτος αὐτός οἴκησις . εἰμί δέ καί ὁ μέν πρός ὁ ὅλος νόος ὁράω , ὁ δέ μάλα πρός ὁ ἑαυτοῦ ὁ ἐν μέρος . τάχα δέ ἄν καί οὗτος δύναμαι ποιέω , ὁ δέ ποιέω οὐκέτι οἷος τε καί αὐτός , πρῶτος ἐκεῖνος ἄρχω . ὁ δέ αὐτός ἄν τις ἀπορέω , καί εἰ ὅστις καί ἄλλος πρῶτος κατέχω . ἀγαθός δέ λέγω ὁ ἐξαρτάω μάλα ὁ ἄνω : ὁ γάρ ἐκεῖ νέω ὁ δύναμις μέγας . σῴζω γάρ ἑαυτοῦ ἐπί ἀσφαλής ἐκ ὁ ῥᾴδιος ποιέω — δύναμις γάρ μέγας μή πάσχω ἐν ὅς ποιέω — ὁ δέ δύναμις ἐκ ὁ ἄνω μένω . μένω οὖν ἐν ἑαυτοῦ ποιέω προσέρχομαι , ὁ δέ αὐτός προσέρχομαι . ἀφίστημι οὖν εἰς βάθος . ἤ πολύς αὐτός καθέλκω συνεφέλκω καί αὐτός ὁ γνώμη εἰς ὁ κάτω ἔρχομαι . ὁ γάρ δεύτερος καί τρίτος ὁ ἐγγύθεν καί ὁ πρόσω ὑπονοητέον λέγω , ὥσπερ καί παρά ἐγώ οὐ ὅμοιος πᾶς ψυχή ὑπάρχω ὁ πρός ὁ ἐκεῖ , ἀλλά ὁ μέν ἑνόω ἄν , ὁ δέ ἐπιβάλλω ἄν ἐγγύς ἐφίημι , ὁ δέ ἥσσων ἄν ἔχω οὗτος , κατά ὅς ὁ δύναμις οὐ ὁ αὐτός ἐνεργέω , ἀλλά ὁ μέν ὁ πρῶτος , ὁ δέ ὁ μετά ἐκεῖνος , ὁ δέ ὁ τρίτος , ἅπας ὁ πᾶς ἔχω .