plotinus.enneades 6.5.10
μένει οὖν ἐν ἑαυτῷ σωφρονοῦν καὶ οὐκ ἂν ἐν ἄλλῳ γένοιτο : ἐκεῖνα δὲ τὰ ἄλλα ἀνήρτηται εἰς αὐτὸ ὥσπερ οὗ ἐστι πόθῳ ἐξευρόντα , καὶ οὗτός ἐστιν ὁ θυραυλῶν Ἔρως παρὼν ἔξωθεν ἀεὶ καὶ ἐφιέμενος τοῦ καλοῦ καὶ ἀγαπῶν ἀεὶ οὕτως ὡς δύναται μετασχεῖν . ἐπεὶ καὶ ὁ ἐνταῦθα ἐραστὴς οὐ δεχόμενος τὸ κάλλος , ἀλλὰ παρακείμενος οὕτως ἔχει . τὸ δὲ ἐφ̓ ἑαυτοῦ μένει , καὶ οἱ ἑνὸς ἐρασταὶ πολλοὶ ὅλου ἐρῶντες ὅλον ἔχουσιν οὕτως , ὅταν ἔχωσι : τὸ γὰρ ὅλον ἦν τὸ ἐρώμενον . πῶς ἂν οὖν ἐκεῖνο οὐκ ἂν πᾶσιν ἀρκοῖ μένον ; ἐπεὶ καὶ διὰ τοῦτο ἀρκεῖ , ὅτι μένει , καὶ καλόν , ὅτι πᾶσιν ὅλον . καὶ γὰρ καὶ τὸ φρονεῖν πᾶσιν ὅλον : διὸ καὶ ξυνὸν τὸ φρονεῖν , οὐ τὸ μὲν ὧδε , τὸ δὲ ὡδὶ ὄν : γελοῖον γάρ , καὶ τόπου δεόμενον τὸ φρονεῖν ἔσται . καὶ οὐχ οὕτω τὸ φρονεῖν , ὡς τὸ λευκόν : οὐ γὰρ σώματος τὸ φρονεῖν : ἀλλ̓ εἴπερ ὄντως μετέχομεν τοῦ φρονεῖν , ἓν δεῖ εἰς τὸ αὐτὸ πᾶν ἑαυτῷ συνεῖναι . οὕτως ἐκεῖθεν , οὐ μοίρας αὐτοῦ λαβόντες , οὐδὲ ὅλον ἐγώ , ὅλον δὲ καὶ σύ , ἀποσπασθὲν ἑκάτερον ἑκατέρου . μιμοῦνται δὲ καὶ ἐκκλησίαι καὶ πᾶσα σύνοδος ὡς εἰς ἓν τῷ φρονεῖν ἰόντων : καὶ χωρὶς ἕκαστος εἰς τὸ φρονεῖν ἀσθενής , συμβάλλων δὲ εἰς ἓν πᾶς ἐν : τῇ συνόδῳ καὶ τῇ ὡς ἀληθῶς συνέσει τὸ φρονεῖν ἐγέννησε καὶ εὗρε . τί γὰρ δὴ καὶ διείρξει , ὡς μὴ ἐν τῷ αὐτῷ εἶναι νοῦν ἀπ̓ ἄλλου ; ἀλλ̓ ὁμοῦ ὄντες ἡμῖν οὐχ ὁμοῦ δοκοῦσιν εἶναι : οἷον εἴ τις πολλοῖς τοῖς δακτύλοις ἐφαπτόμενος τοῦ αὐτοῦ ἄλλου καὶ ἄλλου ἐφ ʽ??ʼπτεσθαι νομίζοι , ἢ τὴν αὐτὴν χορδὴν μὴ ὁρῶν κρούοι . καίτοι καὶ ταῖς ψυχαῖς ὡς ἐφαπτόμεθα τοῦ ἀγαθοῦ ἐχρῆν ἐνθυμεῖσθαι . οὐ γὰρ ἄλλου μὲν ἐγώ , ἄλλου δὲ σὺ ἐφάπτῃ , ἀλλὰ τοῦ αὐτοῦ , οὐδὲ τοῦ αὐτοῦ μέν , προσελθόντος δ̓ ἐμοὶ ῥεύματος ἐκεῖθεν ἄλλου , σοὶ δὲ ἄλλου , ὥστε τὸ μὲν εἶναί που ἄνω , τὰ δὲ παῤ αὐτοῦ ἐνταῦθα : καὶ τὸ διδὸν τοῖς λαμβάνουσιν , ἵνα ὄντως λαμβάνωσι , καὶ δίδωσι τὸ διδὸν οὐ τοῖς ἀλλοτρίοις , ἀλλὰ τοῖς ἑαυτοῦ . ἐπεὶ οὐ πόμπιος ἡ νοερὰ δόσις : ἐπεὶ καὶ ἐν τοῖς διεστηκόσιν ἀπ̓ ἀλλήλων τοῖς τόποις σώμασιν ἡ δόσις ἄλλου τῇ ἄλλου συγγενὴς καὶ εἰς αὐτὸ ἡ δόσις καὶ ἡ ποίησις , καὶ τό γε σωματικὸν τοῦ παντὸς δρᾷ καὶ πάσχει ἐν αὑτῷ καὶ οὐδὲν ἔξωθεν εἰς αὐτό . εἰ δὴ ἐπὶ σώματος οὐδὲν ἔξωθεν τοῦ ἐκ φύσεως οἷον φεύγοντος ἑαυτό , ἐπὶ πράγματος ἀδιαστάτου πῶς τὸ ἔξωθεν ; ἐν τῷ αὐτῷ ἄρα ὄντες καὶ ὁρῶμεν τἀγαθὸν καὶ ἐφαπτόμεθα αὐτοῦ ὁμοῦ ὄντες τοῖς ἡμετέροις νοητοῖς . καὶ κόσμος εἷς πολὺ μᾶλλον ἐκεῖ : ἢ δύο κόσμοι αἰσθητοὶ ἔσονται ὅμοια μεμερισμένοι , καὶ ἡ σφαῖρα ἡ νοητή , εἰ οὕτως ἕν , ὡς αὕτη , οὐδὲν διοίσει , ἢ γελοιοτέρα ἔσται , εἴπερ τῇ μὲν ἐξ ἀνάγκης ὄγκος εὔλογος , ἡ δὲ μηδὲν δεομένη ἐκτενεῖ ἑαυτὴν καὶ ἑαυτῆς ἐκστήσεται . τί δὲ καὶ ἐμπόδιον τοῦ εἰς ἕν ; οὐ γὰρ δὴ τὸ ἕτερον ἀπωθεῖ θάτερον τόπον οὐ παρέχον , ὥσπερ οὐδ̓ ὁρῶντες πᾶν μάθημα καὶ θεώρημα καὶ ὅλως ἐπιστήμας πάσας ἐπὶ ψυχῆς οὐ στενοχωρουμένας . ἀλλ̓ ἐπὶ οὐσιῶν φήσει τις οὐ δυνατόν . ἀλλ̓ οὐ δυνατὸν ἦν ἄν , εἴπερ ὄγκοι ἦσαν αἱ ἀληθιναὶ οὐσίαι .
Lemmas: μένω οὖν ἐν ἑαυτοῦ σωφρονέω καί οὐ ἄν ἐν ἄλλος γίγνομαι : ἐκεῖνος δέ ὁ ἄλλος ἀναρτέομαι εἰς αὐτός ὥσπερ ὅς εἰμί πόθος ἐξευρίσκω , καί οὗτος εἰμί ὁ θυραυλέω Ἔρως πάρειμι ἔξωθεν ἀεί καί ἐφίημι ὁ καλός καί ἀγαπάω ἀεί οὕτως ὡς δύναμαι μετέχω . ἐπεί καί ὁ ἐνταῦθα ἐραστής οὐ δέχομαι ὁ κάλλος , ἀλλά παράκειμαι οὕτως ἔχω . ὁ δέ ἐπί ἑαυτοῦ μένω , καί ὁ εἷς ἐραστής πολύς ὅλος ἐράω ὅλος ἔχω οὕτως , ὅταν ἔχω : ὁ γάρ ὅλος εἰμί ὁ ἐράω . πῶς ἄν οὖν ἐκεῖνος οὐ ἄν πᾶς ἀρκέω μένω ; ἐπεί καί διά οὗτος ἀρκέω , ὅτι μένω , καί καλός , ὅτι πᾶς ὅλος . καί γάρ καί ὁ φρονέω πᾶς ὅλος : διό καί ξυνός ὁ φρονέω , οὐ ὁ μέν ὧδε , ὁ δέ ὡδί εἰμί : γέλοιος γάρ , καί τόπος δέω ὁ φρονέω εἰμί . καί οὐ οὕτως ὁ φρονέω , ὡς ὁ λευκός : οὐ γάρ σῶμα ὁ φρονέω : ἀλλά εἴπερ ὄντως μετέχω ὁ φρονέω , εἷς δέω εἰς ὁ αὐτός πᾶς ἑαυτοῦ σύνειμι . οὕτως ἐκεῖθεν , οὐ μοῖρα αὐτός λαμβάνω , οὐδέ ὅλος ἐγώ , ὅλος δέ καί σύ , ἀποσπάω ἑκάτερος ἑκάτερος . μιμέομαι δέ καί ἐκκλησία καί πᾶς σύνοδος ὡς εἰς εἷς ὁ φρονέω ἔρχομαι : καί χωρίς ἕκαστος εἰς ὁ φρονέω ἀσθενής , συμβάλλω δέ εἰς εἷς πᾶς ἐν : ὁ σύνοδος καί ὁ ὡς ἀληθής σύνεσις ὁ φρονέω γεννάω καί εὑρίσκω . τίς γάρ δή καί διείργω , ὡς μή ἐν ὁ αὐτός εἰμί νόος ἀπό ἄλλος ; ἀλλά ὁμοῦ εἰμί ἐγώ οὐ ὁμοῦ δοκέω εἰμί : οἷον εἰ τις πολύς ὁ δάκτυλος ἐφάπτω ὁ αὐτός ἄλλος καί ἄλλος ἐφ ʽ??ʼπτεσθαι νομίζω , ἤ ὁ αὐτός χορδή μή ὁράω κρούω . καίτοι καί ὁ ψυχή ὡς ἐφάπτω ὁ ἀγαθός χρή ἐνθυμέομαι . οὐ γάρ ἄλλος μέν ἐγώ , ἄλλος δέ σύ ἐφάπτω , ἀλλά ὁ αὐτός , οὐδέ ὁ αὐτός μέν , προσέρχομαι δέ ἐγώ ῥεῦμα ἐκεῖθεν ἄλλος , σύ δέ ἄλλος , ὥστε ὁ μέν εἰμί που ἄνω , ὁ δέ παρά αὐτός ἐνταῦθα : καί ὁ δίδωμι ὁ λαμβάνω , ἵνα ὄντως λαμβάνω , καί δίδωμι ὁ δίδωμι οὐ ὁ ἀλλότριος , ἀλλά ὁ ἑαυτοῦ . ἐπεί οὐ πόμπιος ὁ νοερός δόσις : ἐπεί καί ἐν ὁ διίστημι ἀπό ἀλλήλων ὁ τόπος σῶμα ὁ δόσις ἄλλος ὁ ἄλλος συγγενής καί εἰς αὐτός ὁ δόσις καί ὁ ποίησις , καί ὁ γε σωματικός ὁ πᾶς δράω καί πάσχω ἐν ἑαυτοῦ καί οὐδείς ἔξωθεν εἰς αὐτός . εἰ δή ἐπί σῶμα οὐδείς ἔξωθεν ὁ ἐκ φύσις οἷος φεύγω ἑαυτοῦ , ἐπί πρᾶγμα ἀδιάστατος πῶς ὁ ἔξωθεν ; ἐν ὁ αὐτός ἄρα εἰμί καί ὁράω ἀγαθός καί ἐφάπτω αὐτός ὁμοῦ εἰμί ὁ ἡμέτερος νοητός . καί κόσμος εἷς πολύς μάλα ἐκεῖ : ἤ δύο κόσμος αἰσθητός εἰμί ὅμοιος μερίζω , καί ὁ σφαῖρα ὁ νοητός , εἰ οὕτως εἷς , ὡς οὗτος , οὐδείς διαφέρω , ἤ γέλοιος εἰμί , εἴπερ ὁ μέν ἐκ ἀνάγκη ὄγκος εὔλογος , ὁ δέ μηδείς δέω ἐκτείνω ἑαυτοῦ καί ἑαυτοῦ ἐξίστημι . τίς δέ καί ἐμπόδιος ὁ εἰς εἷς ; οὐ γάρ δή ὁ ἕτερος ἀπωθέω ἕτερος τόπος οὐ παρέχω , ὥσπερ οὐδέ ὁράω πᾶς μάθημα καί θεώρημα καί ὅλος ἐπιστήμη πᾶς ἐπί ψυχή οὐ στενοχωρέω . ἀλλά ἐπί οὐσία φημί τις οὐ δυνατός . ἀλλά οὐ δυνατός εἰμί ἄν , εἴπερ ὄγκος εἰμί ὁ ἀληθινός οὐσία .