ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plotinus.enneades 1.7.2
τὰ δ̓ ἄλλα πάντα πρὸς αὐτὸ πῶς ; ἢ τὰ μὲν ἄψυχα πρὸς ψυχήν , ψυχὴ δὲ πρὸς αὐτὸ διὰ νοῦ . ἔχει δέ τι αὐτοῦ τῷ ἕν πως καὶ τῷ ὄν πως ἕκαστον εἶναι , καὶ μετέχει δὲ καὶ εἴδους . ὡς οὖν μετέχει τούτων , οὕτω καὶ τοῦ ἀγαθοῦ . εἰδώλου ἄρα : ὧν γὰρ μετέχει , εἴδωλα ὄντος καὶ ἑνός , καὶ τὸ εἶδος ὡσαύτως . ψυχῇ δὲ τὸ ζῆν , τῇ μὲν πρώτῃ τῇ μετὰ νοῦν , ἐγγυτέρω ἀληθείας , καὶ διὰ νοῦ ἀγαθοειδὲς αὕτη : ἔχοι δ̓ ἂν τὸ ἀγαθόν , εἰ πρὸς ἐκεῖνον βλέποι : νοῦς δὲ μετὰ τἀγαθόν . ζωὴ τοίνυν , ὅτῳ τὸ ζῆν , τὸ ἀγαθόν , καὶ νοῦς , ὅτῳ νοῦ μέτεστιν : ὥστε ὅτῳ ζωὴ μετὰ νοῦ , διχῶς καὶ ἐπ’ αὐτό .
Lemmas: ὁ δέ ἄλλος πᾶς πρός αὐτός πῶς ; ἤ ὁ μέν ἄψυχος πρός ψυχή , ψυχή δέ πρός αὐτός διά νόος . ἔχω δέ τις αὐτός ὁ εἷς πως καί ὁ εἰμί πως ἕκαστος εἰμί , καί μετέχω δέ καί εἶδος . ὡς οὖν μετέχω οὗτος , οὕτως καί ὁ ἀγαθός . εἴδωλον ἄρα : ὅς γάρ μετέχω , εἴδωλον εἰμί καί εἷς , καί ὁ εἶδος ὡσαύτως . ψυχή δέ ὁ ζάω , ὁ μέν πρῶτος ὁ μετά νόος , ἐγγύς ἀλήθεια , καί διά νόος ἀγαθοειδής οὗτος : ἔχω δέ ἄν ὁ ἀγαθός , εἰ πρός ἐκεῖνος βλέπω : νόος δέ μετά ἀγαθός . ζωή τοίνυν , ὅστις ὁ ζάω , ὁ ἀγαθός , καί νόος , ὅστις νόος μέτειμι : ὥστε ὅστις ζωή μετά νόος , διχῶς καί ἐπί αὐτός .
plotinus.enneades 1.7.3
εἰ δ̓ ἡ ζωὴ ἀγαθόν , ὑπάρχει τοῦτο ζῶντι παντί ; ἢ οὔ : χωλεύει γὰρ ἡ ζωὴ τῷ φαύλῳ , ὥσπερ ὄμμα τῷ μὴ καθαρῶς ὁρῶντι : οὐ γὰρ ποιεῖ τὸ ἔργον αὑτοῦ . εἰ δὴ ἡ ζωὴ ἡμῖν , ᾗ μέμικται , κακὸν ἀγαθόν , πῶς οὐχ ὁ θάνατος κακόν ; ἤ τίνι ; τὸ γὰρ κακὸν συμβεβηκέναι δεῖ τῳ : ὃ δ̓ οὐκ ἔστιν ἔτι ὄν , ἤ , εἰ ἔστιν , ἐστερημένον ζωῆς , , οὐδ̓ οὕτω κακὸν τῷ λίθῳ . εἰ δ̓ ἔστι ζωὴ καὶ ψυχὴ μετὰ θάνατον , ἤδη ἄν εἴη ἀγαθόν , ὅσῳ μᾶλλον ἐνεργεῖ τὰ αὑτῆς ἄνευ σώματος . εἰ δὲ τῆς ὅλης γίνεται , τί ἂν ἐκεῖ οὔσῃ εἴη κακόν ; καὶ ὅλως ὥσπερ τοῖς θεοῖς ἀγαθὸν μέν ἐστι , κακὸν δὲ οὐδέν , οὕτως οὐδὲ τῇ ψυχῇ τῇ σωζούσῃ τὸ καθαρὸν αὑτῆς : εἰ δὲ μὴ σώζοι , οὐχ ὁ θάνατος ἂν εἴη κακον αὐτῇ , ἀλλ̓ ἡ ζωή . εἰ δὲ καὶ ἐν ᾅδου δίκαι , πάλιν αὐτῇ ἡ ζωὴ κἀκεῖ κακόν , ὅτι μὴ ζωὴ μόνον . ἀλλ̓ εἰ σύνοδος μὲν ψυχῆς καὶ σώματος ζωή , θάνατος δὲ διάλυσις τούτων , ἡ ψυχὴ ἔσται ἀμφοτέρων δεκτική . ἀλλ̓ εἰ ἀγαθὴ ἡ ζωή , πῶς ὁ θάνατος οὐ κακόν ; ἢ ἀγαθὴ μὲν ἡ ζωὴ οἷς ἐστιν , ἀγαθὸν οὐ καθόσον σύνοδος , ἀλλ̓ ὅτι δἰ ἀρετῆς ἀμύνεται τὸ κακόν : ὁ δὲ θάνατος μᾶλλον ἀγαθόν . ἢ λεκτέον αὐτὴν μὲν τὴν ἐν τῷ σώματι ζωὴν κακὸν μὲν παῤ αὑτῆς , τῇ δὲ ἀρετῇ ἐν ἀγαθῷ γίνεσθαι τὴν ψυχὴν οὐ ζῶσαν τὸ σύνθετον , ἀλλ̓ ἤδη χωρίζουσαν ἑαυτήν .
Lemmas: εἰ δέ ὁ ζωή ἀγαθός , ὑπάρχω οὗτος ζάω πᾶς ; ἤ οὐ : χωλεύω γάρ ὁ ζωή ὁ φαῦλος , ὥσπερ ὄμμα ὁ μή καθαρός ὁράω : οὐ γάρ ποιέω ὁ ἔργον ἑαυτοῦ . εἰ δή ὁ ζωή ἐγώ , ὅς μείγνυμι , κακός ἀγαθός , πῶς οὐ ὁ θάνατος κακός ; ἤ τίς ; ὁ γάρ κακός συμβαίνω δέω τις : ὅς δέ οὐ εἰμί ἔτι εἰμί , ἤ , εἰ εἰμί , στερέω ζωή , , οὐδέ οὕτως κακός ὁ λίθος . εἰ δέ εἰμί ζωή καί ψυχή μετά θάνατος , ἤδη ἄν εἰμί ἀγαθός , ὅσος μάλα ἐνεργέω ὁ ἑαυτοῦ ἄνευ σῶμα . εἰ δέ ὁ ὅλος γίγνομαι , τίς ἄν ἐκεῖ εἰμί εἰμί κακός ; καί ὅλος ὥσπερ ὁ θεός ἀγαθός μέν εἰμί , κακός δέ οὐδείς , οὕτως οὐδέ ὁ ψυχή ὁ σῴζω ὁ καθαρός ἑαυτοῦ : εἰ δέ μή σῴζω , οὐ ὁ θάνατος ἄν εἰμί κακός αὐτός , ἀλλά ὁ ζωή . εἰ δέ καί ἐν ᾅδης δίκη , πάλιν αὐτός ὁ ζωή ἐκεῖ κακός , ὅτι μή ζωή μόνος . ἀλλά εἰ σύνοδος μέν ψυχή καί σῶμα ζωή , θάνατος δέ διάλυσις οὗτος , ὁ ψυχή εἰμί ἀμφότερος δεκτικός . ἀλλά εἰ ἀγαθός ὁ ζωή , πῶς ὁ θάνατος οὐ κακός ; ἤ ἀγαθός μέν ὁ ζωή ὅς εἰμί , ἀγαθός οὐ καθόσον σύνοδος , ἀλλά ὅτι διά ἀρετή ἀμύνω ὁ κακός : ὁ δέ θάνατος μάλα ἀγαθός . ἤ λεκτέος αὐτός μέν ὁ ἐν ὁ σῶμα ζωή κακός μέν παρά ἑαυτοῦ , ὁ δέ ἀρετή ἐν ἀγαθός γίγνομαι ὁ ψυχή οὐ ζάω ὁ σύνθετος , ἀλλά ἤδη χωρίζω ἑαυτοῦ .
plotinus.enneades 1.8.1
Οἱ ζητοῦντες πόθεν τὰ κακά , εἴτ̓ οὖν εἰς τὰ ὄντα εἴτε περὶ γένος τῶν ὄντων παρελήλυθεν , ἀρχὴν ἂν προσήκουσαν τῆς ζητήσεως ποιοῖντο , εἰ τί ποτ̓ ἐστὶ τὸ κακὸν καὶ ἡ κακοῦ φύσις πρότερον ὑποθεῖντο . οὕτω γὰρ καὶ ὅθεν ἐλήλυθε καὶ ὅπου ἵδρυται καὶ ὅτῳ συμβέβηκε γνωσθείη , καὶ ὅλως εἰ ἔστιν ἐν τοῖς οὖσιν ὁμολογηθείη . κακοῦ δὲ φύσιν τίνι ποτὲ δυνάμει τῶν ἐν ἡμῖν γνοίημεν ἂν τῆς γνώσεως ἑκάστων δἰ ὁμοιότητος γιγνομένης ἄπορον ἂν εἴη . νοῦς μὲν γὰρ καὶ ψυχὴ εἴδη ὄντα εἰδῶν καὶ τὴν γνῶσιν ἂν ποιοῖντο , καὶ πρὸς αὐτὰ ἂν ἔχοιεν τὴν ὄρεξιν : εἶδος δὲ τὸ κακὸν πῶς ἄν τις φαντάζοιτο ἐν ἀπουσίᾳ παντὸς ἀγαθοῦ ἰνδαλλόμενον ; ἀλλ̓ εἰ , ὅτι τῶν ἐναντίων ἡ αὐτὴ γένοιτ̓ ἂν ἐπιστήμη καὶ τῷ ἀγαθῷ ἐναντίον τὸ κακόν , ἥπερ τοῦ ἀγαθοῦ καὶ τοῦ κακοῦ ἔσται , ἀναγκαῖον περὶ ἀγαθοῦ διιδεῖν τοῖς μέλλουσι τὰ κακὰ γνώσεσθαι , ἐπείπερ προηγούμενα τὰ ἀμείνω τῶν χειρόνων καὶ εἴδη , τὰ δὲ οὔ , ἀλλὰ στέρησις μᾶλλον . ζήτημα δ̓ ὅμως καὶ , πῶς ἐναντίον τὸ ἀγαθὸν τῷ κακῷ : εἰ μὴ ἄρα , ὡς τὸ μὲν ἀρχή , τὸ δὲ ἔσχατον , ἢ τὸ μὲν ὡς εἶδος , τὸ δὲ ὡς στέρησις . ἀλλὰ ταῦτα μὲν ὕστερον .
Lemmas: ὁ ζητέω πόθεν ὁ κακός , εἴτε οὖν εἰς ὁ εἰμί εἴτε περί γένος ὁ εἰμί παρέρχομαι , ἀρχή ἄν προσήκω ὁ ζήτησις ποιέω , εἰ τίς ποτέ εἰμί ὁ κακός καί ὁ κακός φύσις πρότερος ὑποτίθημι . οὕτως γάρ καί ὅθεν ἔρχομαι καί ὅπου ἱδρύω καί ὅστις συμβαίνω γιγνώσκω , καί ὅλος εἰ εἰμί ἐν ὁ εἰμί ὁμολογέω . κακός δέ φύσις τίς ποτέ δύναμις ὁ ἐν ἐγώ γιγνώσκω ἄν ὁ γνῶσις ἕκαστος διά ὁμοιότης γίγνομαι ἄπορος ἄν εἰμί . νόος μέν γάρ καί ψυχή εἶδος εἰμί εἶδος καί ὁ γνῶσις ἄν ποιέω , καί πρός αὐτός ἄν ἔχω ὁ ὄρεξις : εἶδος δέ ὁ κακός πῶς ἄν τις φαντάζω ἐν ἀπουσία πᾶς ἀγαθός ἰνδάλλομαι ; ἀλλά εἰ , ὅτι ὁ ἐναντίος ὁ αὐτός γίγνομαι ἄν ἐπιστήμη καί ὁ ἀγαθός ἐναντίος ὁ κακός , ὅς ὁ ἀγαθός καί ὁ κακός εἰμί , ἀναγκαῖος περί ἀγαθός διοράω ὁ μέλλω ὁ κακός γιγνώσκω , ἐπεί προηγέομαι ὁ ἀγαθός ὁ κακός καί εἶδος , ὁ δέ οὐ , ἀλλά στέρησις μάλα . ζήτημα δέ ὅμως καί , πῶς ἐναντίος ὁ ἀγαθός ὁ κακός : εἰ μή ἄρα , ὡς ὁ μέν ἀρχή , ὁ δέ ἔσχατος , ἤ ὁ μέν ὡς εἶδος , ὁ δέ ὡς στέρησις . ἀλλά οὗτος μέν ὕστερον .
plotinus.enneades 1.8.7
ἀλλὰ πῶς οὖν ἐξ ἀνάγκης , εἰ τὸ ἀγαθόν , καὶ τὸ κακόν ; ἆῤ οὖν οὕτως , ὅτι ἐν τῷ παντὶ τὴν ὕλην εἶναι δεῖ ; ἐξ ἐναντίων γὰρ ἐξ ἀνάγκης τόδε τὸ πᾶν : ἢ οὐδ̓ ἂν εἴη μὴ ὕλης οὔσης . μεμιγμένη οὖν δὴ ἡ τοῦδε τοῦ κόσμου φύσις ἔκ τε νοῦ καὶ ἀνάγκης , καὶ ὅσα παρὰ θεοῦ εἰς αὐτὸν ἥκει , ἀγαθά , τὰ δὲ κακὰ ἐκ τῆς ἀρχαίας φύσεως , τὴν ὕλην λέγων τὴν ὑποκειμένην οὔπω κοσμηθεῖσαν εἴδεσιν . ἀλλὰ πῶς θνητὴν φύσιν ; τὸ μὲν γὰρ τόνδε τὸν τόπον ἔστω δεικνύειν τὸ πᾶν : ἢ τὸ ἀλλ̓ ἐπείπερ ἐγένεσθε , ἀθάνατοι μὲν οὐκ ἔστε , οὔτι γε μὴν λυθήσεσθε δἰ ἐμέ . εἰ δὴ οὕτως , ὀρθῶς ἂν λέγοιτο μὴ ἂν ἀπολέσθαι τὰ κακά . πῶς οὖν ἐκφεύξεται ; οὐ τῷ τόπῳ , φησίν , ἀλλ̓ ἀρετὴν κτησάμενος καὶ τοῦ σώματος αὑτὸν χωρίσας : οὕτω γὰρ καὶ ὕλης : ὡς ὅ γε συνὼν τῷ σώματι καὶ ὕλῃ σύνεστι . τὸ δὲ χωρίσαι καὶ μὴ δῆλόν που αὐτὸς ποιεῖ : τὸ δ̓ ἐν θεοῖς εἶναι , ἐν τοῖς νοητοῖς : οὗτοι γὰρ ἀθάνατοι . ἔστι δὲ τοῦ κακοῦ λαβεῖν καὶ οὕτω τὴν ἀνάγκην . ἐπεὶ γὰρ οὐ μόνον τὸ ἀγαθόν , ἀνάγκη τῇ ἐκβάσει τῇ παῤ αὐτοῦ , ἤ , εἰ οὕτω τις εθέλοι λέγειν , τῇ ἀεὶ ὑποβάσει καὶ ἀποστάσει , τὸ ἔσχατον , καὶ μεθ̓ ὃ οὐκ ἦν ἔτι γενέσθαι ὁτιοῦν , τοῦτο εἶναι τὸ κακόν . ἐξ ἀνάγκης δὲ εἶναι τὸ μετὰ τὸ πρῶτον , ὥστε καὶ τὸ ἔσχατον : τοῦτο δὲ ἡ ὕλη μηδὲν ἔτι ἔχουσα αὐτοῦ . καὶ αὕτη ἡ ἀνάγκη τοῦ κακοῦ .
Lemmas: ἀλλά πῶς οὖν ἐκ ἀνάγκη , εἰ ὁ ἀγαθός , καί ὁ κακός ; ἆρα οὖν οὕτως , ὅτι ἐν ὁ πᾶς ὁ ὕλη εἰμί δέω ; ἐκ ἐναντίος γάρ ἐκ ἀνάγκη ὅδε ὁ πᾶς : ἤ οὐδέ ἄν εἰμί μή ὕλη εἰμί . μείγνυμι οὖν δή ὁ ὅδε ὁ κόσμος φύσις ἐκ τε νόος καί ἀνάγκη , καί ὅσος παρά θεός εἰς αὐτός ἥκω , ἀγαθός , ὁ δέ κακός ἐκ ὁ ἀρχαῖος φύσις , ὁ ὕλη λέγω ὁ ὑπόκειμαι οὔπω κοσμέω εἶδος . ἀλλά πῶς θνητός φύσις ; ὁ μέν γάρ ὅδε ὁ τόπος εἰμί δείκνυμι ὁ πᾶς : ἤ ὁ ἀλλά ἐπεί γίγνομαι , ἀθάνατος μέν οὐ εἰμί , οὔτι γε μήν λύω διά ἐγώ . εἰ δή οὕτως , ὀρθός ἄν λέγω μή ἄν ἀπόλλυμι ὁ κακός . πῶς οὖν ἐκφεύγω ; οὐ ὁ τόπος , φημί , ἀλλά ἀρετή κτάομαι καί ὁ σῶμα ἑαυτοῦ χωρίζω : οὕτως γάρ καί ὕλη : ὡς ὁ γε σύνειμι ὁ σῶμα καί ὕλη σύνειμι . ὁ δέ χωρίζω καί μή δῆλος που αὐτός ποιέω : ὁ δέ ἐν θεός εἰμί , ἐν ὁ νοητός : οὗτος γάρ ἀθάνατος . εἰμί δέ ὁ κακός λαμβάνω καί οὕτως ὁ ἀνάγκη . ἐπεί γάρ οὐ μόνος ὁ ἀγαθός , ἀνάγκη ὁ ἔκβασις ὁ παρά αὐτός , ἤ , εἰ οὕτως τις ἐθέλω λέγω , ὁ ἀεί ὑπόβασις καί ἀπόστασις , ὁ ἔσχατος , καί μετά ὅς οὐ εἰμί ἔτι γίγνομαι ὁστισοῦν , οὗτος εἰμί ὁ κακός . ἐκ ἀνάγκη δέ εἰμί ὁ μετά ὁ πρῶτος , ὥστε καί ὁ ἔσχατος : οὗτος δέ ὁ ὕλη μηδείς ἔτι ἔχω αὐτός . καί οὗτος ὁ ἀνάγκη ὁ κακός .
plotinus.enneades 1.8.9
τίνι οὖν ἐγνωρίσαμεν ταῦτα ; καὶ πρῶτον κακίαν τίνι ; ἀρετὴν μὲν γὰρ νῷ αὐτῷ καὶ φρονήσει : αὑτὴν γὰρ γνωρίζει : κακίαν δὲ πῶς ; ἢ ὥσπερ κανόνι τὸ ὀρθὸν καὶ μή , οὕτω καὶ τὸ μὴ ἐναρμόζον τῇ ἀρετῇ ; βλέποντες οὖν αὐτὸ ἢ μὴ βλέποντες , τὴν κακίαν λέγω ; ἢ τὴν μὲν παντελῆ κακίαν οὐ βλέποντες , καὶ γὰρ ἄπειρον : ἀφαιρέσει οὖν τὸ μηδαμοῦ τοῦτο : τὴν δὲ μὴ παντελῆ τῷ ἐλλείπειν τούτῳ . μέρος οὖν ὁρῶντες τῷ παρόντι μέρει τὸ ἀπὸν λαμβάνοντες , ὅ ἐστι μὲν ἐν τῷ ὅλῳ εἴδει , ἐκεῖ δὲ ἄπεστιν , οὕτω κακίαν λέγομεν ἐν ἀορίστῳ τὸ ἐστερημένον καταλιπόντες . καὶ δὴ ἐπὶ τῆς ὕλης οἷον αἰσχρόν τι πρόσωπον ἰδόντες οὐ κρατήσαντος ἐν αὐτῷ τοῦ λόγου , ὥστε κρύψαι τὸ τῆς ὕλης αἶσχος , αἰσχρὸν φανταζόμεθα τῇ τοῦ εἴδους ἐλλείψει . ὃ δὲ μηδαμῇ εἴδους τετύχηκε , πῶς ; ἢ τὸ παράπαν ἀφαιροῦντες πᾶν εἶδος , ᾧ μὴ τοῦτο πάρεστι , λέγομεν εἶναι ὕλην , ἀμορφίαν καὶ αὐτοὶ ἐν ἡμῖν λαβόντες ἐν τῷ πᾶν εἶδος ἀφελεῖν , εἰ μέλλομεν ὕλην θεάσασθαι . διὸ καὶ νοῦς ἄλλος οὗτος , οὐ νοῦς , τολμήσας ἰδεῖν τὰ μὴ αὑτοῦ . ὥσπερ ὄμμα ἀποστῆσαν αὑτὸ φωτός , ἵνα ἴδῃ τὸ σκότος , καὶ μὴ ἴδῃ τῷ καταλιπεῖν τὸ φῶς , μεθ̓ οὗ οὐκ ἦν ἰδεῖν αὐτό : οὐδ̓ αὖ ἄνευ αὐτοῦ οἷόν τε ἦν ἰδεῖν , ἀλλὰ μὴ ἰδεῖν , ἵνα γένηται αὐτῷ ὡς οἷόν τε ἦν ἰδεῖν — οὕτως οὖν καὶ νοῦς , εἴσω αὑτοῦ τὸ αὑτοῦ καταλιπὼν φῶς καὶ οἷον ἔξω αὑτοῦ προελθὼν εἰς τὰ μὴ αὑτοῦ , μὴ ἐπαγόμενος τὸ ἑαυτοῦ φῶς ἔπαθε τοὐναντίον ἤ ἐστιν , ἵν̓ ἴδῃ τὸ αὐτῷ ἐναντίον .
Lemmas: τίς οὖν γνωρίζω οὗτος ; καί πρῶτος κακία τίς ; ἀρετή μέν γάρ νόος αὐτός καί φρόνησις : ἑαυτοῦ γάρ γνωρίζω : κακία δέ πῶς ; ἤ ὥσπερ κανών ὁ ὀρθός καί μή , οὕτως καί ὁ μή ἐναρμόζω ὁ ἀρετή ; βλέπω οὖν αὐτός ἤ μή βλέπω , ὁ κακία λέγω ; ἤ ὁ μέν παντελής κακία οὐ βλέπω , καί γάρ ἄπειρος : ἀφαίρεσις οὖν ὁ μηδαμοῦ οὗτος : ὁ δέ μή παντελής ὁ ἐλλείπω οὗτος . μέρος οὖν ὁράω ὁ πάρειμι μέρος ὁ ἄπειμι λαμβάνω , ὅς εἰμί μέν ἐν ὁ ὅλος εἶδος , ἐκεῖ δέ ἄπειμι , οὕτως κακία λέγω ἐν ἀόριστος ὁ στερέω καταλείπω . καί δή ἐπί ὁ ὕλη οἷος αἰσχρός τις πρόσωπον ὁράω οὐ κρατέω ἐν αὐτός ὁ λόγος , ὥστε κρύπτω ὁ ὁ ὕλη αἶσχος , αἰσχρός φαντάζω ὁ ὁ εἶδος ἔλλειψις . ὅς δέ μηδαμῇ εἶδος τυγχάνω , πῶς ; ἤ ὁ παράπαν ἀφαιρέω πᾶς εἶδος , ὅς μή οὗτος πάρειμι , λέγω εἰμί ὕλη , ἀμορφία καί αὐτός ἐν ἐγώ λαμβάνω ἐν ὁ πᾶς εἶδος ἀφαιρέω , εἰ μέλλω ὕλη θεάομαι . διό καί νόος ἄλλος οὗτος , οὐ νόος , τολμάω ὁράω ὁ μή ἑαυτοῦ . ὥσπερ ὄμμα ἀφίστημι ἑαυτοῦ φώς , ἵνα ὁράω ὁ σκότος , καί μή ὁράω ὁ καταλείπω ὁ φάος , μετά ὅς οὐ εἰμί ὁράω αὐτός : οὐδέ αὖ ἄνευ αὐτός οἷος τε εἰμί ὁράω , ἀλλά μή ὁράω , ἵνα γίγνομαι αὐτός ὡς οἷος τε εἰμί ὁράω — οὕτως οὖν καί νόος , εἴσω ἑαυτοῦ ὁ ἑαυτοῦ καταλείπω φάος καί οἷος ἔξω ἑαυτοῦ προέρχομαι εἰς ὁ μή ἑαυτοῦ , μή ἐπάγω ὁ ἑαυτοῦ φάος πάσχω ἐναντίος ἤ εἰμί , ἵνα ὁράω ὁ αὐτός ἐναντίος .
plotinus.enneades 1.8.10
καὶ ταῦτα μὲν ταύτῃ . ἄποιος δὲ οὖσα πῶς κακή : ἢ ἄποιος λέγεται τῷ μηδὲν ἔχειν αὐτὴν ἐφ̓ ἑαυτῆς τούτων τῶν ποιοτήτων , ἃς δέξεται καὶ ἐν αὐτῇ ὡς ὑποκειμένῳ ἔσονται , οὐ μὴν οὕτως , ὡς μηδεμίαν φύσιν ἔχειν . εἰ δὴ ἔχει τινὰ φύσιν , ταύτην τὴν φύσιν τί κωλύει κακὴν εἶναι , οὐχ οὕτω δὲ κακήν , ὡς ποιόν ; ἐπειδὴ καὶ τὸ ποιὸν τοῦτό ἐστι , καθ̓ ὃ ἕτερον ποιὸν λέγεται . συμβεβηκὸς οὖν τὸ ποιὸν καὶ ἐν ἄλλῳ : ἡ δὲ ὕλη οὐκ ἐν ἄλλῳ , ἀλλὰ τὸ ὑποκείμενον καὶ τὸ συμβεβηκὸς περὶ αὐτό . τοῦ οὖν ποιοῦ τὴν φύσιν συμβεβηκότος ἔχοντος οὐ τυχοῦσα ἄποιος λέγεται . εἰ τοίνυν καὶ ὴ ποιότης αὐτὴ ἄποιος , πῶς ἡ ὕλη οὐ δεξαμένη ποιότητα ποιὰ ἂν λέγοιτο ; ὀρθῶς ἄρα λέγεται καὶ ἄποιος εἶναι καὶ κακή : οὐ γὰρ λέγεται κακὴ τῷ ποιότητα ἔχειν , ἀλλὰ μᾶλλον τῷ ποιότητα μὴ ἔχειν , ἵνα μὴ ᾖ ἴσως κακὴ εἶδος οὖσα , ἀλλὰ ἐναντία τῷ εἴδει φύσις .
Lemmas: καί οὗτος μέν ταύτῃ . ἄποιος δέ εἰμί πῶς κακός : ἤ ἄποιος λέγω ὁ μηδείς ἔχω αὐτός ἐπί ἑαυτοῦ οὗτος ὁ ποιότης , ὅς δέχομαι καί ἐν αὐτός ὡς ὑπόκειμαι εἰμί , οὐ μήν οὕτως , ὡς μηδείς φύσις ἔχω . εἰ δή ἔχω τις φύσις , οὗτος ὁ φύσις τίς κωλύω κακός εἰμί , οὐ οὕτως δέ κακός , ὡς ποιός ; ἐπειδή καί ὁ ποιός οὗτος εἰμί , κατά ὅς ἕτερος ποιός λέγω . συμβαίνω οὖν ὁ ποιός καί ἐν ἄλλος : ὁ δέ ὕλη οὐ ἐν ἄλλος , ἀλλά ὁ ὑπόκειμαι καί ὁ συμβαίνω περί αὐτός . ὁ οὖν ποιός ὁ φύσις συμβαίνω ἔχω οὐ τυγχάνω ἄποιος λέγω . εἰ τοίνυν καί ὁ ποιότης αὐτός ἄποιος , πῶς ὁ ὕλη οὐ δέχομαι ποιότης ποιός ἄν λέγω ; ὀρθός ἄρα λέγω καί ἄποιος εἰμί καί κακός : οὐ γάρ λέγω κακός ὁ ποιότης ἔχω , ἀλλά μάλα ὁ ποιότης μή ἔχω , ἵνα μή εἰμί ἴσως κακός εἶδος εἰμί , ἀλλά ἐναντίος ὁ εἶδος φύσις .
plotinus.enneades 1.8.11
ἀλλ̓ ἡ ἐναντία τῷ εἴδει παντὶ φύσις στέρησις : στέρησις δὲ ἀεὶ ἐν ἄλλῳ καὶ ἐπ’ αὐτῆς οὐχ ὑπόστασις : ὥστε τὸ κακὸν εἰ ἐν στερήσει , ἐν τῷ ἐστερημένῳ εἴδους τὸ κακὸν ἔσται : ὥστε καθ̓ ἑαυτὸ οὐκ ἔσται . εἰ οὖν ἐν τῇ ψυχῇ ἔσται κακόν , ἡ στέρησις ἐν αὐτῇ τὸ κακὸν καὶ ἡ κακία ἔσται καὶ οὐδὲν ἔξω . ἐπεὶ καὶ ἄλλοι λόγοι τὴν ὕλην ὅλως ἀναιρεῖν ἀξιοῦσιν , οἱ δὲ οὐδ̓ αὐτὴν κακὴν εἶναι οὖσαν . οὐδὲν οὖν δεῖ ἄλλοθεν ζητεῖν τὸ κακόν , ἀλλὰ θέμενον ἐν ψυχῇ οὕτω θέσθαι ἀπουσίαν ἀγαθοῦ εἶναι . ἀλλ̓ εἰ ἡ στέρησις ἐπιβάλλοντός ἐστι παρεῖναι εἴδους τινός , εἰ τοῦ ἀγαθοῦ στέρησις ἐν ψυχῇ , τὴν δὲ κακίαν ἐν αὑτῇ ποιεῖ τῷ λόγῳ τῷ ἑαυτῆς , ἡ ψυχὴ οὐδὲν ἔχει ἀγαθόν : οὐ τοίνυν οὐδὲ ζωὴν οὖσα ψυχή . ἄψυχον ἄρα ἔσται ἡ ψυχή , εἴπερ μηδὲ ζωήν : ὥστε ψυχὴ οὖσα οὐκ ἔσται ψυχή . ἔχει ἄρα τῷ ἑαυτῆς λόγῳ ζωήν : ὥστε οὐ στέρησιν ἔχει τὴν τοῦ ἀγαθοῦ παῤ αὑτῆς . ἀγαθοειδὲς ἄρα ἔχουσά τι ἀγαθὸν νοῦ ἴχνος καὶ οὐ κακὸν παῤ αὑτῆς : οὐκ ἄρα οὐδὲ πρώτως κακὸν οὐδὲ συμβεβηκός τι αὐτῇ τὸ πρώτως κακόν , ὅτι μηδὲ ἄπεστιν αὐτῆς πᾶν τὸ ἀγαθόν .
Lemmas: ἀλλά ὁ ἐναντίος ὁ εἶδος πᾶς φύσις στέρησις : στέρησις δέ ἀεί ἐν ἄλλος καί ἐπί αὐτός οὐ ὑπόστασις : ὥστε ὁ κακός εἰ ἐν στέρησις , ἐν ὁ στερέω εἶδος ὁ κακός εἰμί : ὥστε κατά ἑαυτοῦ οὐ εἰμί . εἰ οὖν ἐν ὁ ψυχή εἰμί κακός , ὁ στέρησις ἐν αὐτός ὁ κακός καί ὁ κακία εἰμί καί οὐδείς ἔξω . ἐπεί καί ἄλλος λόγος ὁ ὕλη ὅλος ἀναιρέω ἀξιόω , ὁ δέ οὐδέ αὐτός κακός εἰμί εἰμί . οὐδείς οὖν δέω ἄλλοθεν ζητέω ὁ κακός , ἀλλά τίθημι ἐν ψυχή οὕτως τίθημι ἀπουσία ἀγαθός εἰμί . ἀλλά εἰ ὁ στέρησις ἐπιβάλλω εἰμί πάρειμι εἶδος τις , εἰ ὁ ἀγαθός στέρησις ἐν ψυχή , ὁ δέ κακία ἐν ἑαυτοῦ ποιέω ὁ λόγος ὁ ἑαυτοῦ , ὁ ψυχή οὐδείς ἔχω ἀγαθός : οὐ τοίνυν οὐδέ ζωή εἰμί ψυχή . ἄψυχος ἄρα εἰμί ὁ ψυχή , εἴπερ μηδέ ζωή : ὥστε ψυχή εἰμί οὐ εἰμί ψυχή . ἔχω ἄρα ὁ ἑαυτοῦ λόγος ζωή : ὥστε οὐ στέρησις ἔχω ὁ ὁ ἀγαθός παρά ἑαυτοῦ . ἀγαθοειδής ἄρα ἔχω τις ἀγαθός νόος ἴχνος καί οὐ κακός παρά ἑαυτοῦ : οὐ ἄρα οὐδέ πρῶτος κακός οὐδέ συμβαίνω τις αὐτός ὁ πρῶτος κακός , ὅτι μηδέ ἄπειμι αὐτός πᾶς ὁ ἀγαθός .
plotinus.enneades 1.8.12
τί οὖν , εἰ μὴ παντελῆ στέρησιν λέγοι ἀγαθοῦ τὴν κακίαν καὶ τὸ κακὸν τὸ ἐν ψυχῇ , ἀλλά τινα στέρησιν ἀγαθοῦ ; ἀλλ̓ εἰ τοῦτο , τὸ μὲν ἔχουσα , τοῦ δὲ ἐστερημένη , μικτὴν ἕξει τὴν αἴσθησιν καὶ οὐκ ἄκρατον τὸ κακόν , καὶ οὔπω εὕρηται τὸ πρῶτον καὶ ἄκρατον κακόν : καὶ τὸ μὲν ἀγαθὸν τῇ ψυχῇ ἔσται ἐν οὐσίᾳ , συμβεβηκὸς δέ τι τὸ κακόν .
Lemmas: τίς οὖν , εἰ μή παντελής στέρησις λέγω ἀγαθός ὁ κακία καί ὁ κακός ὁ ἐν ψυχή , ἀλλά τις στέρησις ἀγαθός ; ἀλλά εἰ οὗτος , ὁ μέν ἔχω , ὁ δέ στερέω , μικτός ἔχω ὁ αἴσθησις καί οὐ ἄκρατος ὁ κακός , καί οὔπω εὑρίσκω ὁ πρῶτος καί ἄκρατος κακός : καί ὁ μέν ἀγαθός ὁ ψυχή εἰμί ἐν οὐσία , συμβαίνω δέ τις ὁ κακός .
plotinus.enneades 1.8.13
εἰ μὴ ἄρα τούτῳ κακόν , ᾗ ἐμπόδιον , ὥσπερ ὀφθαλμῷ πρὸς τὸ βλέπειν . ἀλλ̓ οὕτω ποιητικὸν κακοῦ ἔσται τὸ κακὸν αὐτῇ , καὶ οὕτω ποιητικόν , ὡς ἑτέρου τοῦ κακοῦ αὐτοῦ ὄντος . εἰ οὖν ἡ κακία ἐμπόδιον τῇ ψυχῇ , ποιητικὸν κακοῦ , ἀλλ̓ οὐ τὸ κακὸν ἡ κακία ἔσται : καὶ ἡ ἀρετὴ δὲ οὐ τὸ ἀγαθόν , ἀλλ̓ ἢ ὡς συνεργόν : ὥστε , εἰ μὴ ἡ ἀρετὴ τὸ ἀγαθόν , οὐδ̓ ἡ κακία τὸ κακόν . εἶτα καὶ ἡ ἀρετὴ οὐκ αὐτὸ τὸ καλὸν οὐδ̓ αὐτοαγαθόν : οὐ τοίνυν οὐδὲ κακία αὐτὸ τὸ αἰσχρὸν οὐδ̓ αὐτοκακόν . ἔφαμεν δὲ τὴν ἀρετὴν οὐκ αὐτοκαλὸν οὐδ̓ αὐτοαγαθόν , ὅτι πρὸ αὐτῆς καὶ ἐπέκεινα αὐτῆς αὐτοκαλὸν καὶ αὐτοαγαθόν : καὶ μεταλήψει πως ἀγαθὸν καὶ καλόν . ὡς οὖν ἀπὸ τῆς ἀρετῆς ἀναβαίνοντι τὸ καλὸν καὶ τὸ ἀγαθόν , οὕτω καὶ ἀπὸ τῆς κακίας καταβαίνοντι τὸ κακὸν αὐτό , ἀρξαμένῳ μὲν ἀπὸ τῆς κακίας θεωροῦντι μὲν ᾗ θεωρία τίς ἐστι τοῦ κακοῦ αὐτοῦ , γινομένῳ δὲ ᾗ μετάληψις αὐτοῦ : γίνεται γὰρ παντάπασιν ἐν τῷ τῆς ἀνομοιότητος τόπῳ , ἔνθα δὺς εἰς αὐτὴν εἰς βόρβορον σκοτεινὸν ἔσται πεσών : ἐπεὶ καὶ εἰ παντελῶς ἴοι ἡ ψυχὴ εἰς παντελῆ κακίαν , οὐκέτι κακίαν ἔχει , ἀλλ̓ ἑτέραν φύσιν τὴν χείρω ἠλλάξατο : ἔτι γὰρ ἀνθρωπικὸν ἡ κακία μεμιγμένη τινὶ ἐναντίῳ . ἀποθνήσκει οὖν , ὡς ψυχὴ ἂν θάνοι , καὶ ὁ θάνατος αὐτῇ καὶ ἔτι ἐν τῷ σώματι βεβαπτισμένῃ ἐν ὕλῃ ἐστὶ καταδῦναι καὶ πλησθῆναι αὐτῆς καὶ ἐξελθούσῃ ἐκεῖ κεῖσθαι , ἕως ἀναδράμῃ καὶ ἀφέλῃ πως τὴν ὄψιν ἐκ τοῦ βορβόρου : καὶ τοῦτό ἐστι τὸ ἐν ᾅδου ἐλθόντα ἐπικαταδαρθεῖν .
Lemmas: εἰ μή ἄρα οὗτος κακός , ᾗ ἐμπόδιος , ὥσπερ ὀφθαλμός πρός ὁ βλέπω . ἀλλά οὕτως ποιητικός κακός εἰμί ὁ κακός αὐτός , καί οὕτως ποιητικός , ὡς ἕτερος ὁ κακός αὐτός εἰμί . εἰ οὖν ὁ κακία ἐμπόδιος ὁ ψυχή , ποιητικός κακός , ἀλλά οὐ ὁ κακός ὁ κακία εἰμί : καί ὁ ἀρετή δέ οὐ ὁ ἀγαθός , ἀλλά ἤ ὡς συνεργός : ὥστε , εἰ μή ὁ ἀρετή ὁ ἀγαθός , οὐδέ ὁ κακία ὁ κακός . εἶτα καί ὁ ἀρετή οὐ αὐτός ὁ καλός οὐδέ αὐτοαγαθός : οὐ τοίνυν οὐδέ κακία αὐτός ὁ αἰσχρός οὐδέ αὐτοκακός . φημί δέ ὁ ἀρετή οὐ αὐτοκαλός οὐδέ αὐτοαγαθός , ὅτι πρό αὐτός καί ἐπέκεινα αὐτός αὐτοκαλός καί αὐτοαγαθός : καί μεταλαμβάνω πως ἀγαθός καί καλός . ὡς οὖν ἀπό ὁ ἀρετή ἀναβαίνω ὁ καλός καί ὁ ἀγαθός , οὕτως καί ἀπό ὁ κακία καταβαίνω ὁ κακός αὐτός , ἄρχω μέν ἀπό ὁ κακία θεωρέω μέν ὅς θεωρία τις εἰμί ὁ κακός αὐτός , γίγνομαι δέ ᾗ μετάληψις αὐτός : γίγνομαι γάρ παντάπασι ἐν ὁ ὁ ἀνομοιότης τόπος , ἔνθα δύω εἰς αὐτός εἰς βόρβορος σκοτεινός εἰμί πίπτω : ἐπεί καί εἰ παντελής ἔρχομαι ὁ ψυχή εἰς παντελής κακία , οὐκέτι κακία ἔχω , ἀλλά ἕτερος φύσις ὁ κακός ἀλλάσσω : ἔτι γάρ ἀνθρωπικός ὁ κακία μείγνυμι τις ἐναντίος . ἀποθνῄσκω οὖν , ὡς ψυχή ἄν θνῄσκω , καί ὁ θάνατος αὐτός καί ἔτι ἐν ὁ σῶμα βαπτίζω ἐν ὕλη εἰμί καταδύω καί πίμπλημι αὐτός καί ἐξέρχομαι ἐκεῖ κεῖμαι , ἕως ἀνατρέχω καί ἀφαιρέω πως ὁ ὄψις ἐκ ὁ βόρβορος : καί οὗτος εἰμί ὁ ἐν ᾅδης ἔρχομαι ἐπικαταδαρθάνω .
plotinus.enneades 1.8.15
εἰ δέ τις τὴν ὕλην μή φησιν εἶναι , δεικτέον αὐτῷ ἐκ τῶν περὶ ὕλης λόγων τὴν ἀνάγκην τῆς ὑποστάσεως αὐτῆς διὰ πλειόνων ἐκεῖ περὶ τούτου εἰρημένου . κακὸν δὲ εἴ τις λέγοι τὸ παράπαν ἐν τοῖς οὖσι μὴ εἶναι , ἀνάγκη αὐτῷ καὶ τὸ ἀγαθὸν ἀναιρεῖν καὶ μηδὲ ὀρεκτὸν μηδὲν εἶναι : μὴ τοίνυν μηδ̓ ὄρεξιν μηδ̓ αὖ ἔκκλισιν μηδὲ νόησιν : ἡ γὰρ ὄρεξις ἀγαθοῦ , ἡ δὲ ἔκκλισις κακοῦ , ἡ δὲ νόησις καὶ ἡ φρόνησις ἀγαθοῦ ἐστι καὶ κακοῦ , καὶ αὕτη ἕν τι τῶν ἀγαθῶν . εἶναι μὲν οὖν δεῖ καὶ ἀγαθὸν καὶ ἄμικτον ἀγαθόν , τὸ δὲ μεμιγμένον ἤδη ἐκ κακοῦ καὶ ἀγαθοῦ , καὶ πλείονος τοῦ κακοῦ μεταλαβὸν ἤδη καὶ αὐτὸ συντελέσαν ἐκείνῳ τῷ ὅλως κακῷ , ἐλάττονος δέ , ᾗ ἠλάττωται , τῷ ἀγαθῷ : ἐπεὶ καὶ ψυχῇ τί ἂν εἴη κακόν ; ἢ τίνι ἂν μὴ ἐφαψαμένῃ τῆς φύσεως τῆς χείρονος ; ἐπεὶ οὐδ̓ ἐπιθυμίαι οὐδ̓ αὖ λῦπαι , οὐ θυμοί , οὐ φόβοι : καὶ γὰρ φόβοι τῷ συνθέτῳ , μὴ λυθῇ , καὶ λῦπαι καὶ ἀλγηδόνες λυομένου : ἐπιθυμίαι δὲ ἐνοχλοῦντός τινος τῇ συστάσει ἤ , ἵνα μὴ ἐνοχλῇ , ἴασιν προνοουμένου . φαντασία δὲ πληγὴ ἀλόγου ἔξωθεν : δέχεται δὲ τὴν πληγὴν διὰ τοῦ οὐκ ἀμεροῦς : καὶ δόξαι ψευδεῖς ἔξω γενομένῃ τοῦ ἀληθοῦς αὐτοῦ : ἔξω δὲ γίνεται τῷ μὴ εἶναι καθαρά . ἡ δὲ πρὸς νοῦν ὄρεξις ἄλλο : συνεῖναι γὰρ δεῖ μόνην καὶ ἐν αὐτῷ ἱδρυμένην , οὐ νεύουσαν εἰς τὸ χεῖρον . τὸ δὲ κακὸν οὐ μόνον ἐστὶ κακὸν διὰ δύναμιν ἀγαθοῦ καὶ φύσιν , ἐπείπερ ἐφάνη ἐξ ἀνάγκης περιληφθὲν δεσμοῖς τισι καλοῖς , οἷα δεσμῶταί τινες χρυσῷ , κρύπτεται τούτοις , ἵνα οὖσα μὴ ὁρῷτο τοῖς θεοῖς , καὶ ἄνθρωποι ἔχοιεν μὴ ἀεὶ τὸ κακὸν βλέπειν , ἀλλ̓ ὅταν καὶ βλέπωσιν , εἰδώλοις τοῦ καλοῦ εἰς ἀνάμνησιν συνῶσιν .
Lemmas: εἰ δέ τις ὁ ὕλη μή φημί εἰμί , δείκνυμι αὐτός ἐκ ὁ περί ὕλη λόγος ὁ ἀνάγκη ὁ ὑπόστασις αὐτός διά πολύς ἐκεῖ περί οὗτος λέγω . κακός δέ εἰ τις λέγω ὁ παράπαν ἐν ὁ εἰμί μή εἰμί , ἀνάγκη αὐτός καί ὁ ἀγαθός ἀναιρέω καί μηδέ ὀρεκτός μηδείς εἰμί : μή τοίνυν μηδέ ὄρεξις μηδέ αὖ ἔκκλισις μηδέ νόησις : ὁ γάρ ὄρεξις ἀγαθός , ὁ δέ ἔκκλισις κακός , ὁ δέ νόησις καί ὁ φρόνησις ἀγαθός εἰμί καί κακός , καί οὗτος εἷς τις ὁ ἀγαθός . εἰμί μέν οὖν δέω καί ἀγαθός καί ἄμικτος ἀγαθός , ὁ δέ μείγνυμι ἤδη ἐκ κακός καί ἀγαθός , καί πολύς ὁ κακός μεταλαμβάνω ἤδη καί αὐτός συντελέω ἐκεῖνος ὁ ὅλος κακός , ἐλαχύς δέ , ᾗ ἐλασσόω , ὁ ἀγαθός : ἐπεί καί ψυχή τίς ἄν εἰμί κακός ; ἤ τίς ἄν μή ἐφάπτω ὁ φύσις ὁ κακός ; ἐπεί οὐδέ ἐπιθυμία οὐδέ αὖ λύπη , οὐ θυμός , οὐ φόβος : καί γάρ φόβος ὁ σύνθετος , μή λύω , καί λύπη καί ἀλγηδών λύω : ἐπιθυμία δέ ἐνοχλέω τις ὁ σύστασις ἤ , ἵνα μή ἐνοχλέω , ἴασις προνοέω . φαντασία δέ πληγή ἄλογος ἔξωθεν : δέχομαι δέ ὁ πληγή διά ὁ οὐ ἀμερής : καί δόξα ψευδής ἔξω γίγνομαι ὁ ἀληθής αὐτός : ἔξω δέ γίγνομαι ὁ μή εἰμί καθαρός . ὁ δέ πρός νόος ὄρεξις ἄλλος : σύνειμι γάρ δέω μόνος καί ἐν αὐτός ἱδρύω , οὐ νεύω εἰς ὁ κακός . ὁ δέ κακός οὐ μόνος εἰμί κακός διά δύναμις ἀγαθός καί φύσις , ἐπεί φαίνω ἐκ ἀνάγκη περιλαμβάνω δεσμός τις καλός , οἷος δεσμώτης τις χρυσός , κρύπτω οὗτος , ἵνα εἰμί μή ὁράω ὁ θεός , καί ἄνθρωπος ἔχω μή ἀεί ὁ κακός βλέπω , ἀλλά ὅταν καί βλέπω , εἴδωλον ὁ καλός εἰς ἀνάμνησις συνίημι .
plotinus.enneades 1.9.1
οὐκ ἐξάξεις , ἵνα μὴ ἐξίῃ : ἐξελεύσεται γὰρ ἔχουσά τι , ἵνα καὶ ἐξέλθῃ , τό τε ἐξελθεῖν ἐστι μεταβῆναι εἰς ἄλλον τόπον : ἀλλὰ μενεῖ τὸ σῶμα ἀποστῆναι πᾶν αὐτῆς , ὅτε μὴ δεῖται μετελθεῖν , ἀλλ̓ ἔστι πάντη ἔξω . πῶς οὖν ἀφίσταται τὸ σῶμα ; ὅταν μηδὲν ἔτι δεδεμένον ᾖ τῆς ψυχῆς ἀδυνατοῦντος τοῦ σώματος ἐνδεῖν τῆς ἁρμονίας αὐτοῦ οὐκέτι οὔσης , ἣν ἔχον εἶχε τὴν ψυχήν . τί οὖν , εἰ μηχανήσαιτό τις λυθῆναι τὸ σῶμα ; ἢ ἐβιάσατο καὶ ἀπέστη αὐτός , οὐκ ἐκεῖνο ἀφῆκε : καὶ ὅτε λύει οὐκ ἀπαθής , ἀλλ̓ ἢ δυσχέρανσις ἢ λύπη ἢ θυμός : δεῖ δὲ μηδὲν πράττειν . εἰ οὖν ἀρχὴν αἴσθοιτο τοῦ ληρεῖν ; ἢ τάχα μὲν οὐ περὶ σπουδαῖον : εἰ δὲ καὶ γένοιτο , τάττοιτο ἂν ἐν τοῖς ἀναγκαίοις τοῦτο καὶ ἐκ περιστάσεως αἱρετοῖς , οὐχ ἁπλῶς αἱρετοῖς . καὶ γὰρ ἡ τῶν φαρμάκων προσαγωγὴ πρὸς ἔξοδον ψυχῆς τάχα ἂν ψυχῇ οὐ πρόσφορος . καὶ εἰ εἱμαρμένος χρόνος ὁ δοθεὶς ἑκάστῳ , πρὸ τούτου οὐκ εὐτυχές , εἰ μή , ὥσπερ φαμέν , ἀναγκαῖον . εἰ δέ , οἷος ἕκαστος ἔξεισι , τοιαύτην ἴσχει ἐκεῖ τάξιν , εἰς τὸ προκόπτειν οὔσης ἐπιδόσεως οὐκ ἐξακτέον .
Lemmas: οὐ ἐξάγω , ἵνα μή ἐξέρχομαι : ἐξέρχομαι γάρ ἔχω τις , ἵνα καί ἐξέρχομαι , ὁ τε ἐξέρχομαι εἰμί μεταβαίνω εἰς ἄλλος τόπος : ἀλλά μένω ὁ σῶμα ἀφίστημι πᾶς αὐτός , ὅτε μή δέω μετέρχομαι , ἀλλά εἰμί πάντῃ ἔξω . πῶς οὖν ἀφίστημι ὁ σῶμα ; ὅταν μηδείς ἔτι δέω εἰμί ὁ ψυχή ἀδυνατέω ὁ σῶμα ἐνδέω ὁ ἁρμονία αὐτός οὐκέτι εἰμί , ὅς ἔχω ἔχω ὁ ψυχή . τίς οὖν , εἰ μηχανάομαι τις λύω ὁ σῶμα ; ἤ βιάζω καί ἀφίστημι αὐτός , οὐ ἐκεῖνος ἀφίημι : καί ὅτε λύω οὐ ἀπαθής , ἀλλά ἤ δυσχέρανσις ἤ λύπη ἤ θυμός : δέω δέ μηδείς πράσσω . εἰ οὖν ἀρχή αἰσθάνομαι ὁ ληρέω ; ἤ τάχα μέν οὐ περί σπουδαῖος : εἰ δέ καί γίγνομαι , τάσσω ἄν ἐν ὁ ἀναγκαῖος οὗτος καί ἐκ περίστασις αἱρετός , οὐ ἁπλῶς αἱρετός . καί γάρ ὁ ὁ φάρμακον προσαγωγή πρός ἔξοδος ψυχή τάχα ἄν ψυχή οὐ πρόσφορος . καί εἰ μείρομαι χρόνος ὁ δίδωμι ἕκαστος , πρό οὗτος οὐ εὐτυχής , εἰ μή , ὥσπερ φημί , ἀναγκαῖος . εἰ δέ , οἷος ἕκαστος ἐξέρχομαι , τοιοῦτος ἴσχω ἐκεῖ τάξις , εἰς ὁ προκόπτω εἰμί ἐπίδοσις οὐ ἐξακτέον .
plotinus.enneades 2.1.2
εἰ οὖν ταύτην παραδεχόμεθα τὴν δόξαν καί φαμεν τὸν μὲν οὐρανὸν καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτῷ κατὰ τὸ τόδε ἔχειν τὸ ἀεί , τὰ δὲ ὑπὸ τῇ τῆς σελήνης σφαίρᾳ τὸ κατ̓ εἶδος , δεικτέον πῶς σῶμα ἔχων ἕξει τὸ τόδε ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ κυρίως , ὡς τὸ καθ̓ ἕκαστον ἀεὶ ὡσαύτως , τῆς φύσεως τοῦ σώματος ῥεούσης ἀεί . τοῦτο γὰρ δοκεῖ τοῖς τε ἄλλοις τοῖς περὶ φύσεως εἰρηκόσι καὶ αὐτῷ τῷ Πλάτωνι οὐ μόνον περὶ τῶν ἄλλων σωμάτων , ἀλλὰ καὶ περὶ τῶν οὐρανίων αὐτῶν . πῶς γὰρ ἄν , φησι , σώματα ἔχοντα καὶ ὁρώμενα ἀπαραλλάκτως ἕξει ἀεὶ ὡσαύτως ; συγχωρῶν καὶ ἐπὶ τούτων δηλονότι τῷ Ἡρακλείτῳ , ὃς ἔφη ἀεὶ καὶ τὸν ἥλιον γίνεσθαι . Ἀριστοτέλει μὲν γὰρ οὐδὲν ἂν πρᾶγμα εἴη , εἴ τις αὐτοῦ τὰς ὑποθέσεις τοῦ πέμπτου παραδέξαιτο σώματος . τοῖς δὲ μὴ τοῦτο τιθεμένοις , τοῦ σώματος δὲ ἐκ τούτων ὄντος τοῦ οὐρανοῦ , ἐξ ὧνπερ καὶ τὰ τῇδε ζῷα , πῶς τὸ τόδε ἂν ἔχοι ; ἔτι δὲ μᾶλλον πῶς ἥλιος καὶ τὰ ἐν τῷ οὐρανῷ μόρια ὄντα ; συγκειμένου δὴ παντὸς ζῴου ἐκ ψυχῆς καὶ τῆς σώματος φύσεως ἀνάγκη τὸν οὐρανόν , εἴπερ ἀεὶ κατ̓ ἀριθμὸν ἔσται , ἢ δἰ ἄμφω ἔσεσθαι , ἢ διὰ θάτερον τῶν ἐνόντων , οἷον ψυχὴν ἢ σῶμα . ὁ μὲν δὴ τῷ σώματι διδοὺς τὸ ἄφθαρτον οὐδὲν ἂν εἰς τοῦτο τῆς ψυχῆς δέοιτο , ἢ τοῦ ὁμοῦ ἀεὶ εἶναι πρὸς ζῴου σύστασιν : τῷ δὲ τὸ σῶμα παῤ αὑτοῦ φθαρτὸν εἶναι λέγοντι καὶ τῇ ψυχῇ διδόντι τὴν αἰτίαν πειρατέον καὶ τὴν τοῦ σώματος ἕξιν μηδ̓ αὐτὴν ἐναντιουμένην τῇ συστάσει καὶ τῇ διαμονῇ δεικνύναι , ὅτι μηδὲν ἀσύμφωνον ἐν τοῖς συνεστηκόσιν ἐστὶ κατὰ φύσιν , ἀλλὰ πρόσφορον καὶ τὴν ὕλην πρὸς τὸ βούλημα τοῦ ἀποτελέσματος ὑπάρχειν προσήκει .
Lemmas: εἰ οὖν οὗτος παραδέχομαι ὁ δόξα καί φημί ὁ μέν οὐρανός καί πᾶς ὁ ἐν αὐτός κατά ὁ ὅδε ἔχω ὁ ἀεί , ὁ δέ ὑπό ὁ ὁ σελήνη σφαῖρα ὁ κατά εἶδος , δείκνυμι πῶς σῶμα ἔχω ἔχω ὁ ὅδε ἐπί ὁ αὐτός κύριος , ὡς ὁ κατά ἕκαστος ἀεί ὡσαύτως , ὁ φύσις ὁ σῶμα ῥέω ἀεί . οὗτος γάρ δοκέω ὁ τε ἄλλος ὁ περί φύσις λέγω καί αὐτός ὁ Πλάτων οὐ μόνος περί ὁ ἄλλος σῶμα , ἀλλά καί περί ὁ οὐράνιος αὐτός . πῶς γάρ ἄν , φημί , σῶμα ἔχω καί ὁράω ἀπαράλλακτος ἔχω ἀεί ὡσαύτως ; συγχωρέω καί ἐπί οὗτος δηλονότι ὁ Ἡράκλειτος , ὅς φημί ἀεί καί ὁ ἥλιος γίγνομαι . Ἀριστοτέλης μέν γάρ οὐδείς ἄν πρᾶγμα εἰμί , εἰ τις αὐτός ὁ ὑπόθεσις ὁ πέμπτος παραδείκνυμι σῶμα . ὁ δέ μή οὗτος τίθημι , ὁ σῶμα δέ ἐκ οὗτος εἰμί ὁ οὐρανός , ἐκ ὅς καί ὁ τῇδε ζῷον , πῶς ὁ ὅδε ἄν ἔχω ; ἔτι δέ μάλα πῶς ἥλιος καί ὁ ἐν ὁ οὐρανός μόριον εἰμί ; σύγκειμαι δή πᾶς ζῷον ἐκ ψυχή καί ὁ σῶμα φύσις ἀνάγκη ὁ οὐρανός , εἴπερ ἀεί κατά ἀριθμός εἰμί , ἤ διά ἄμφω εἰμί , ἤ διά ἕτερος ὁ ἔνειμι , οἷος ψυχή ἤ σῶμα . ὁ μέν δή ὁ σῶμα δίδωμι ὁ ἄφθαρτος οὐδείς ἄν εἰς οὗτος ὁ ψυχή δέω , ἤ ὁ ὁμοῦ ἀεί εἰμί πρός ζῷον σύστασις : ὁ δέ ὁ σῶμα παρά ἑαυτοῦ φθαρτός εἰμί λέγω καί ὁ ψυχή δίδωμι ὁ αἰτία πειράω καί ὁ ὁ σῶμα ἕξις μηδέ αὐτός ἐναντιόομαι ὁ σύστασις καί ὁ διαμονή δείκνυμι , ὅτι μηδείς ἀσύμφωνος ἐν ὁ συνίστημι εἰμί κατά φύσις , ἀλλά πρόσφορος καί ὁ ὕλη πρός ὁ βούλημα ὁ ἀποτέλεσμα ὑπάρχω προσήκω .
plotinus.enneades 2.1.3
πῶς οὖν ἡ ὕλη καὶ τὸ σῶμα τοῦ παντὸς συνεργὸν ἂν εἴη πρὸς τὴν τοῦ κόσμου ἀθανασίαν ἀεὶ ῥέον ; ἢ ὅτι , φαῖμεν ἄν , : ῥεῖ γὰρ οὐκ ἔξω . εἰ οὖν ἐν αὐτῷ καὶ οὐκ ἀπ̓ αὐτοῦ , μένον τὸ αὐτὸ οὔτ̓ ἂν αὔξοιτο οὔτε φθίνοι : οὐ τοίνυν οὐδὲ γηράσκει . ὁρᾶν δὲ δεῖ καὶ γῆν μένουσαν ἐν σχήματι τῷ αὐτῷ ἐξ ἀιδίου καὶ ὄγκῳ , καὶ ἀὴρ οὐ μήποτ̓ ἐπιλείπῃ οὐδὲ ἡ ὕδατος φύσις : καὶ τοίνυν ὅσον μεταβάλλει αὐτῶν οὐκ ἠλλοίωσε τὴν τοῦ ὅλου ζῴου φύσιν . καὶ γὰρ ἡμῶν ἀεὶ μεταβαλλόντων μορίων καὶ εἰς τὸ ἔξω ἀπιόντων μένει ἕκαστος εἰς πολύ : ᾧ δὲ ἔξω μηδέν , οὐκ ἀσύμφωνος ἂν τούτῳ ἡ σώματος φύσις πρὸς ψυχὴν πρὸς τὸ τὸ αὐτὸ εἶναι ζῷον καὶ ἀεὶ μένον . πῦρ δὲ ὀξὺ μὲν καὶ ταχὺ τῷ μὴ ὧδε μένειν , ὥσπερ καὶ γῆ τῷ μὴ ἄνω : γενόμενον δὲ ἐκεῖ , οὗ στῆναι δεῖ , οὔτοι δεῖ νομίζειν οὕτως ἔχειν ἐν τῷ οἰκείῳ ἱδρυμένον , ὡς μὴ καὶ αὐτὸ ὥσπερ καὶ τὰ ἄλλα ἔκτασιν ἐπ’ ἄμφω ζητεῖν . ἀνωτέρω μὲν γὰρ οὐκ ἂν φέροιτο : οὐδὲν γὰρ ἔτι : κάτω δ̓ οὐ πέφυκε . λείπεται δὴ αὐτῷ εὐαγώγῳ τε εἶναι καὶ κατὰ φυσικὴν ὁλκὴν ἑλκομένῳ ὑπὸ ψυχῆς πρὸς τὸ ζῆν εὖ μάλα ἐν καλῷ τόπῳ κινεῖσθαι ἐν τῇ ψυχῇ . καὶ γάρ , εἴ τῳ φόβος μὴ πέσῃ , θαρρεῖν δεῖ : φθάνει γὰρ ἡ τῆς ψυχῆς περιαγωγὴ πᾶσαν νεῦσιν , ὡς κρατοῦσαν ἀνέχειν . εἰ δὲ μηδὲ ῥοπὴν πρὸς τὸ κάτω ἔχει παῤ αὑτοῦ , οὐκ ἀντιτεῖνον μένει . τὰ μὲν οὖν ἡμέτερα μέρη ἐν μορφῇ γενόμενα οὐ στέγοντα αὑτῶν τὴν σύστασιν ἀπαιτεῖ ἀπ̓ ἄλλων μόρια , ἵνα μένῃ : εἰ δ̓ ἐκεῖθεν μὴ ἀπορρέοι , οὐδὲν δεῖ τρέφεσθαι . εἰ δὲ ἀπορρέοι ἀποσβεννύμενον ἐκεῖθεν , πῦρ δεῖ ἕτερον ἐξάπτεσθαι καί , εἰ ἄλλου τινὸς ἔχοι καὶ ἐκεῖθεν ἀπορρέοι , δεῖ καὶ ἀντ̓ ἐκείνου ἄλλου . ἀλλὰ διὰ τοῦτο οὐ μένοι ἂν τὸ πᾶν ζῷον τὸ αὐτό , εἰ καὶ οὕτως .
Lemmas: πῶς οὖν ὁ ὕλη καί ὁ σῶμα ὁ πᾶς συνεργός ἄν εἰμί πρός ὁ ὁ κόσμος ἀθανασία ἀεί ῥέω ; ἤ ὅτι , φημί ἄν , : ῥέω γάρ οὐ ἔξω . εἰ οὖν ἐν αὐτός καί οὐ ἀπό αὐτός , μένω ὁ αὐτός οὔτε ἄν αὐξάνω οὔτε φθίω : οὐ τοίνυν οὐδέ γηράσκω . ὁράω δέ δέω καί γῆ μένω ἐν σχῆμα ὁ αὐτός ἐκ ἀίδιος καί ὄγκος , καί ἀήρ οὐ μήποτε ἐπιλείπω οὐδέ ὁ ὕδωρ φύσις : καί τοίνυν ὅσος μεταβάλλω αὐτός οὐ ἀλλοιόω ὁ ὁ ὅλος ζῷον φύσις . καί γάρ ἐγώ ἀεί μεταβάλλω μόριον καί εἰς ὁ ἔξω ἀπέρχομαι μένω ἕκαστος εἰς πολύς : ὅς δέ ἔξω μηδείς , οὐ ἀσύμφωνος ἄν οὗτος ὁ σῶμα φύσις πρός ψυχή πρός ὁ ὁ αὐτός εἰμί ζῷον καί ἀεί μένω . πῦρ δέ ὀξύς μέν καί ταχύς ὁ μή ὧδε μένω , ὥσπερ καί γῆ ὁ μή ἄνω : γίγνομαι δέ ἐκεῖ , οὗ ἵστημι δέω , οὔτοι δέω νομίζω οὕτως ἔχω ἐν ὁ οἰκεῖος ἱδρύω , ὡς μή καί αὐτός ὥσπερ καί ὁ ἄλλος ἔκτασις ἐπί ἄμφω ζητέω . ἀνώτερος μέν γάρ οὐ ἄν φέρω : οὐδείς γάρ ἔτι : κάτω δέ οὐ φύω . λείπω δή αὐτός εὐάγωγος τε εἰμί καί κατά φυσικός ὁλκή ἕλκω ὑπό ψυχή πρός ὁ ζάω εὖ μάλα ἐν καλός τόπος κινέω ἐν ὁ ψυχή . καί γάρ , εἰ τις φόβος μή πίπτω , θαρσέω δέω : φθάνω γάρ ὁ ὁ ψυχή περιαγωγή πᾶς νεῦσις , ὡς κρατέω ἀνέχω . εἰ δέ μηδέ ῥοπή πρός ὁ κάτω ἔχω παρά ἑαυτοῦ , οὐ ἀντιτείνω μένω . ὁ μέν οὖν ἡμέτερος μέρος ἐν μορφή γίγνομαι οὐ στέγω ἑαυτοῦ ὁ σύστασις ἀπαιτέω ἀπό ἄλλος μόριον , ἵνα μένω : εἰ δέ ἐκεῖθεν μή ἀπορρέω , οὐδείς δέω τρέφω . εἰ δέ ἀπορρέω ἀποσβέννυμι ἐκεῖθεν , πῦρ δέω ἕτερος ἐξάπτω καί , εἰ ἄλλος τις ἔχω καί ἐκεῖθεν ἀπορρέω , δέω καί ἀντί ἐκεῖνος ἄλλος . ἀλλά διά οὗτος οὐ μένω ἄν ὁ πᾶς ζῷον ὁ αὐτός , εἰ καί οὕτως .
plotinus.enneades 2.1.5
πῶς οὖν τὰ ἐκεῖ μέρη μένει , τὰ δὲ ἐνταῦθα στοιχεῖά τε καὶ ζῷα οὐ μένει ; ἢ , φησὶν ὁ Πλάτων , τὰ μὲν παρὰ θεοῦ γεγένηται , τὰ δὲ ἐνταῦθα ζῷα παρὰ τῶν γενομένων παῤ αὐτοῦ θεῶν : γενόμενα δὲ παῤ ἐκείνου οὐ θεμιτὸν φθείρεσθαι . τοῦτο δὲ ταὐτὸν τῷ ἐφεξῆς μὲν τῷ δημιουργῷ εἶναι τὴν ψυχὴν τὴν οὐρανίαν , καὶ τὰς ἡμετέρας δέ : ἀπὸ δὲ τῆς οὐρανίας ἴνδαλμα αὐτῆς ἰὸν καὶ οἷον ἀπορρέον ἀπὸ τῶν ἄνω τὰ ἐπὶ γῆς ζῷα ποιεῖν . ψυχῆς οὖν μιμουμένης τοιαύτης τὴν ἐκεῖ , ἀδυνατούσης δὲ τῷ καὶ χείροσι σώμασι χρῆσθαι πρὸς τὴν ποίησιν καὶ ἐν τόπῳ χείρονι καὶ τῶν εἰς τὴν σύστασιν ληφθέντων οὐκ ἐθελόντων μένειν , τά τε ζῷα ἐνταῦθα οὐκ ἀεὶ δύναται μένειν , τά τε σώματα οὐχ ὁμοίως κρατοῖτο ἄν , ὡς : ἂν ἄλλης ψυχῆς αὐτῶν προσεχῶς ἀρχούσης . τὸν δὲ ὅλον οὐρανὸν εἴπερ ἔδει μένειν , καὶ τὰ μόρια αὐτοῦ , τὰ ἄστρα τὰ ἐν αὐτῷ , ἔδει : ἢ πῶς ἂν ἔμεινε μὴ ὁμοίως καὶ τούτων μενόντων ; τὰ γὰρ ὑπὸ τὸν οὐρανὸν οὐκέτι οὐρανοῦ μέρη : ἢ οὐ μέχρι σελήνης ὁ οὐρανός . ἡμεῖς δὲ πλασθέντες ὑπὸ τῆς διδομένης παρὰ τῶν ἐν οὐρανῷ θεῶν ψυχῆς καὶ αὐτοῦ τοῦ οὐρανοῦ κατ̓ ἐκείνην καὶ σύνεσμεν τοῖς σώμασιν : ἡ γὰρ ἄλλη ψυχή , καθ̓ ἣν ἡμεῖς , τοῦ εὖ εἶναι , οὐ τοῦ εἶναι αἰτία . ἤδη γοῦν τοῦ σώματος ἔρχεται γενομένου μικρὰ ἐκ λογισμοῦ πρὸς τὸ εἶναι συνεπιλαμβανομένη .
Lemmas: πῶς οὖν ὁ ἐκεῖ μέρος μένω , ὁ δέ ἐνταῦθα στοιχεῖον τε καί ζῷον οὐ μένω ; ἤ , φημί ὁ Πλάτων , ὁ μέν παρά θεός γίγνομαι , ὁ δέ ἐνταῦθα ζῷον παρά ὁ γίγνομαι παρά αὐτός θεός : γίγνομαι δέ παρά ἐκεῖνος οὐ θεμιτός φθείρω . οὗτος δέ αὐτός ὁ ἐφεξῆς μέν ὁ δημιουργός εἰμί ὁ ψυχή ὁ οὐράνιος , καί ὁ ἡμέτερος δέ : ἀπό δέ ὁ οὐράνιος ἴνδαλμα αὐτός ἔρχομαι καί οἷος ἀπορρέω ἀπό ὁ ἄνω ὁ ἐπί γῆ ζῷον ποιέω . ψυχή οὖν μιμέομαι τοιοῦτος ὁ ἐκεῖ , ἀδυνατέω δέ ὁ καί κακός σῶμα χράω πρός ὁ ποίησις καί ἐν τόπος κακός καί ὁ εἰς ὁ σύστασις λαμβάνω οὐ ἐθέλω μένω , ὁ τε ζῷον ἐνταῦθα οὐ ἀεί δύναμαι μένω , ὁ τε σῶμα οὐ ὅμοιος κρατέω ἄν , ὡς : ἐάν ἄλλος ψυχή αὐτός προσεχής ἄρχω . ὁ δέ ὅλος οὐρανός εἴπερ δέω μένω , καί ὁ μόριον αὐτός , ὁ ἄστρον ὁ ἐν αὐτός , δέω : ἤ πῶς ἄν μένω μή ὅμοιος καί οὗτος μένω ; ὁ γάρ ὑπό ὁ οὐρανός οὐκέτι οὐρανός μέρος : ἤ οὐ μέχρι σελήνη ὁ οὐρανός . ἐγώ δέ πλάσσω ὑπό ὁ δίδωμι παρά ὁ ἐν οὐρανός θεός ψυχή καί αὐτός ὁ οὐρανός κατά ἐκεῖνος καί σύνειμι ὁ σῶμα : ὁ γάρ ἄλλος ψυχή , κατά ὅς ἐγώ , ὁ εὖ εἰμί , οὐ ὁ εἰμί αἰτία . ἤδη γοῦν ὁ σῶμα ἔρχομαι γίγνομαι μικρός ἐκ λογισμός πρός ὁ εἰμί συνεπιλαμβάνομαι .
plotinus.enneades 2.1.8
τούτου δὴ μείναντος ἄνω τοῦ τοιούτου φωτὸς ἐν ᾧ τέτακται καθαροῦ ἐν καθαρωτάτῳ , τίς ἂν τρόπος ἀπορροῆς ἀπ̓ αὐτοῦ ἂν γένοιτο ; οὐ γὰρ δὴ πρὸς τὸ κάτω πέφυκεν ἀπορρεῖν ἡ τοιαύτη φύσις , οὐδ̓ αὖ τί ἐστιν ἐκεῖ τῶν βιαζομένων ὠθεῖν πρὸς τὸ κάτω . πᾶν δὲ σῶμα μετὰ ψυχῆς ἄλλο καὶ οὐ ταὐτόν , οἷον μόνον ἦν : τοιοῦτον δὲ τὸ ἐκεῖ , οὐχ οἷον τὸ μόνον . τό τε γειτονοῦν εἴτε ἀὴρ εἴτε πῦρ εἴη , ἀὴρ μὲν τί ἂν ποιήσειε ; πῦρ δὲ οὐδ̓ ἂν ἐναρμόσειε πρὸς τὸ ποιῆσαι , οὐδ̓ ἂν ἐφάψαιτο εἰς τὸ δρᾶσαι : τῇ ῥύμῃ τε γὰρ παραλλάξειεν ἂν πρὶν παθεῖν ἐκεῖνο , ἔλαττόν τε , ἰσχύον τε οὐκ ἴσα τοῖς ἐνθάδε . εἶτα καὶ τὸ ποιῆσαι θερμῆναί ἐστι : δεῖ δὲ τὸ θερμανθησόμενον μὴ θερμὸν παῤ αὑτοῦ εἶναι . εἰ δέ τι φθαρήσεται παρὰ πυρός , θερμανθῆναι δεῖ πρότερον αὐτὸ καὶ παρὰ φύσιν αὐτὸ ἐν τῷ θερμαίνεσθαι γίνεσθαι . οὐδὲν δεῖ τοίνυν ἄλλου σώματος τῷ οὐρανῷ , ἵνα μένῃ , οὐδ̓ αὖ , ἵνα κατὰ φύσιν ἡ περιφορά : οὐ γάρ πω δέδεικται ἐπ’ εὐθείας οὖσα ἡ κατὰ φύσιν αὐτῷ φορά : ἢ γὰρ μένειν ἢ περιφέρεσθαι κατὰ φύσιν αὐτοῖς : αἱ δ̓ ἄλλαι βιασθέντων . οὐ τοίνυν οὐδὲ τροφῆς δεῖσθαι φατέον τὰ ἐκεῖ , οὐδὲ ἀπὸ τῶν τῇδε περὶ ἐκείνων ἀποφαντέον οὔτε ψυχὴν τὴν αὐτὴν τὴν συνέχουσαν ἐχόντων οὔτε τὸν αὐτὸν τόπον οὔτε αἰτίας οὔσης ἐκεῖ , δἰ ἣν τὰ τῇδε τρέφεται συγκρίματα ἀεὶ ῥέοντα , τήν τε μεταβολὴν τῶν τῇδε σωμάτων ἀφ̓ αὑτῶν μεταβάλλειν ἄλλης ἐπιστατούσης φύσεως αὐτοῖς , ἣ ὑπ’ ἀσθενείας οὐκ οἶδε κατέχειν ἐν τῷ εἶναι , μιμεῖται δὲ ἐν τῷ γίγνεσθαι ἢ γεννᾶν τὴν πρὸ αὐτῆς φύσιν . τὸ δὲ μὴ ὡσαύτως πάντη , ὥσπερ τὰ νοητά , εἴρηται .
Lemmas: οὗτος δή μένω ἄνω ὁ τοιοῦτος φώς ἐν ὅς τάσσω καθαρός ἐν καθαρός , τίς ἄν τρόπος ἀπορροή ἀπό αὐτός ἄν γίγνομαι ; οὐ γάρ δή πρός ὁ κάτω φύω ἀπορρέω ὁ τοιοῦτος φύσις , οὐδέ αὖ τις εἰμί ἐκεῖ ὁ βιάζω ὠθέω πρός ὁ κάτω . πᾶς δέ σῶμα μετά ψυχή ἄλλος καί οὐ αὐτός , οἷος μόνος εἰμί : τοιοῦτος δέ ὁ ἐκεῖ , οὐ οἷος ὁ μόνος . ὁ τε γειτονέω εἴτε ἀήρ εἴτε πῦρ εἰμί , ἀήρ μέν τίς ἄν ποιέω ; πῦρ δέ οὐδέ ἄν ἐναρμόζω πρός ὁ ποιέω , οὐδέ ἄν ἐφάπτω εἰς ὁ δράω : ὁ ῥύμη τε γάρ παραλήγω ἄν πρίν πάσχω ἐκεῖνος , ἐλαχύς τε , ἰσχύω τε οὐ ἴσος ὁ ἐνθάδε . εἶτα καί ὁ ποιέω θερμαίνω εἰμί : δέω δέ ὁ θερμαίνω μή θερμός παρά ἑαυτοῦ εἰμί . εἰ δέ τις φθείρω παρά πῦρ , θερμαίνω δέω πρότερος αὐτός καί παρά φύσις αὐτός ἐν ὁ θερμαίνω γίγνομαι . οὐδείς δέω τοίνυν ἄλλος σῶμα ὁ οὐρανός , ἵνα μένω , οὐδέ αὖ , ἵνα κατά φύσις ὁ περιφορά : οὐ γάρ πω δείκνυμι ἐπί εὐθεῖα εἰμί ὁ κατά φύσις αὐτός φορά : ἤ γάρ μένω ἤ περιφέρω κατά φύσις αὐτός : ὁ δέ ἄλλος βιάζω . οὐ τοίνυν οὐδέ τροφή δέω φημί ὁ ἐκεῖ , οὐδέ ἀπό ὁ τῇδε περί ἐκεῖνος ἀποφαντέον οὔτε ψυχή ὁ αὐτός ὁ συνέχω ἔχω οὔτε ὁ αὐτός τόπος οὔτε αἰτία εἰμί ἐκεῖ , διά ὅς ὁ τῇδε τρέφω σύγκριμα ἀεί ῥέω , ὁ τε μεταβολή ὁ τῇδε σῶμα ἀπό ἑαυτοῦ μεταβάλλω ἄλλος ἐπιστατέω φύσις αὐτός , ὅς ὑπό ἀσθένεια οὐ οἶδα κατέχω ἐν ὁ εἰμί , μιμέομαι δέ ἐν ὁ γίγνομαι ἤ γεννάω ὁ πρό αὐτός φύσις . ὁ δέ μή ὡσαύτως πάντῃ , ὥσπερ ὁ νοητός , λέγω .
plotinus.enneades 2.2.2
τὰ οὖν ἄλλα πῶς ; ἢ οὐχ ὅλον ἕκαστον , μέρος δὲ καὶ κατεχόμενον μερικῷ τόπῳ . ἐκεῖνο δὲ ὅλον καὶ οἷον τόπος καὶ οὐδὲν κωλύει : αὐτὸ γὰρ τὸ πᾶν . πῶς οὖν ἄνθρωποι ; ἤ , ὅσον παρα τοῦ παντός , μέρος , ὅσον δὲ αὐτοί , οἰκεῖον ὅλον . εἰ οὖν πανταχοῦ οὗ ἂν ᾖ ἔχει αὐτήν , τί δεῖ περιιέναι ; ἢ ὅτι μὴ μόνον ἔχει . εἰ δὲ ἡ δύναμις αὐτῆς περὶ τὸ μέσον , καὶ ταύτῃ ἂν κύκλῳ : μέσον δὲ οὐχ ὡσαύτως σώματος καὶ φύσεως ψυχῆς ληπτέον , ἀλλ̓ ἐκεῖ μὲν μέσον , ἀφ̓ οὗ ἡ ἄλλη , τοπικῶς δὲ σώματος . ἀνάλογον οὖν δεῖ τὸ μέσον : ὡς γὰρ ἐκεῖ , οὕτως καὶ ἐνταῦθα μέσον δεῖ εἶναι , ὃ μόνως ἐστὶ μέσον σώματος σφαιρικοῦ : ὡς γὰρ ἐκεῖνο περὶ αὑτό , οὕτω καὶ τοῦτο . εἰ δὴ ψυχή ἐστι περιθέουσα τὸν θεόν , ἀμφαγαπάζεται καὶ περὶ αὐτὸν ὡς οἷόν τε αὐτῇ ἔχει : ἐξήρτηται γὰρ αὐτοῦ πάντα . ἐπεὶ οὖν οὐκ ἔστι πρὸς αὐτόν , περὶ αὐτόν . πῶς οὖν οὐ πᾶσαι οὕτως ; ἢ ἑκάστη ὅπου ἐστὶν οὕτως . διὰ τί οὖν οὐ καὶ τὰ σώματα ἡμῶν οὕτως ; ὅτι τὸ εὐθύπορον προσήρτηται καὶ πρὸς ἄλλα αἱ ὁρμαὶ καὶ τὸ σφαιροειδὲς ἡμῶν οὐκ εὔτροχον : γεηρὸν γάρ : ἐκεῖ δὲ συνέπεται λεπτὸν καὶ εὐκίνητον : διὰ τί γὰρ ἂν καὶ σταίη ἡντιναοῦν κίνησιν τῆς ψυχῆς κινουμένης ; ἴσως δὲ καὶ παῤ ἡμῖν τὸ πνεῦμα τὸ περὶ τὴν ψυχὴν ταὐτὸ ποιεῖ . εἰ γὰρ ἔστιν ὁ θεὸς ἐν πᾶσι , τὴν συνεῖναι βουλομένην ψυχὴν περὶ αὐτὸν δεῖ γίνεσθαι : οὐ γάρ πῃ . καὶ Πλάτων δὲ τοῖς ἄστροις οὐ μόνον τὴν μετὰ τοῦ ὅλου σφαιρικὴν κίνησιν , ἀλλὰ καὶ ἑκάστῳ δίδωσι τὴν περὶ τὸ κέντρον αὐτῶν : ἕκαστον γὰρ οὗ ἔστι περιειληφὸς τὸν θεὸν ἀγάλλεται οὐ λογισμῷ ἀλλὰ φυσικαῖς ἀνάγκαις .
Lemmas: ὁ οὖν ἄλλος πῶς ; ἤ οὐ ὅλος ἕκαστος , μέρος δέ καί κατέχω μερικός τόπος . ἐκεῖνος δέ ὅλος καί οἷος τόπος καί οὐδείς κωλύω : αὐτός γάρ ὁ πᾶς . πῶς οὖν ἄνθρωπος ; ἤ , ὅσος παρά ὁ πᾶς , μέρος , ὅσος δέ αὐτός , οἰκεῖος ὅλος . εἰ οὖν πανταχοῦ οὗ ἄν εἰμί ἔχω αὐτός , τίς δέω περιέρχομαι ; ἤ ὅτι μή μόνος ἔχω . εἰ δέ ὁ δύναμις αὐτός περί ὁ μέσος , καί οὗτος ἄν κύκλος : μέσος δέ οὐ ὡσαύτως σῶμα καί φύσις ψυχή λαμβάνω , ἀλλά ἐκεῖ μέν μέσος , ἀπό ὅς ὁ ἄλλος , τοπικός δέ σῶμα . ἀνάλογος οὖν δέω ὁ μέσος : ὡς γάρ ἐκεῖ , οὕτως καί ἐνταῦθα μέσος δέω εἰμί , ὅς μόνος εἰμί μέσος σῶμα σφαιρικός : ὡς γάρ ἐκεῖνος περί ἑαυτοῦ , οὕτως καί οὗτος . εἰ δή ψυχή εἰμί περιθέω ὁ θεός , ἀμφαγαπάζω καί περί αὐτός ὡς οἷος τε αὐτός ἔχω : ἐξαρτάω γάρ αὐτός πᾶς . ἐπεί οὖν οὐ εἰμί πρός αὐτός , περί αὐτός . πῶς οὖν οὐ πᾶς οὕτως ; ἤ ἕκαστος ὅπου εἰμί οὕτως . διά τίς οὖν οὐ καί ὁ σῶμα ἐγώ οὕτως ; ὅτι ὁ εὐθύπορος προσαρτάω καί πρός ἄλλος ὁ ὁρμή καί ὁ σφαιροειδής ἐγώ οὐ εὔτροχος : γεηρός γάρ : ἐκεῖ δέ συνέπομαι λεπτός καί εὐκίνητος : διά τίς γάρ ἄν καί ἵστημι ὁστισοῦν κίνησις ὁ ψυχή κινέω ; ἴσως δέ καί παρά ἐγώ ὁ πνεῦμα ὁ περί ὁ ψυχή αὐτός ποιέω . εἰ γάρ εἰμί ὁ θεός ἐν πᾶς , ὁ σύνειμι βούλομαι ψυχή περί αὐτός δέω γίγνομαι : οὐ γάρ πη . καί Πλάτων δέ ὁ ἄστρον οὐ μόνος ὁ μετά ὁ ὅλος σφαιρικός κίνησις , ἀλλά καί ἕκαστος δίδωμι ὁ περί ὁ κέντρον αὐτός : ἕκαστος γάρ οὗ εἰμί περιλαμβάνω ὁ θεός ἀγάλλω οὐ λογισμός ἀλλά φυσικός ἀνάγκη .
plotinus.enneades 2.2.3
ἔστω δὲ καὶ ὧδε : τῆς ψυχῆς ἡ μέν τις δύναμις ἡ ἐσχάτη ἀπὸ γῆς ἀρξαμένη καὶ δἰ ὅλου διαπλακεῖσά ἐστιν , ἡ δὲ αἰσθάνεσθαι πεφυκυῖα καὶ ἡ λόγον δοξαστικὸν δεχομένη πρὸς τὸ ἄνω ἐν ταῖς σφαίραις ἑαυτὴν ἔχει ἐποχουμένη καὶ τῇ προτέρᾳ καὶ δύναμιν διδοῦσα παῤ αὑτῆς εἰς τὸ ποιεῖν ζωτικωτέραν . κινεῖται οὖν ὑπ’ αὐτῆς κύκλῳ περιεχούσης καὶ ἐφιδρυμένης παντὶ ὅσον αὐτῆς εἰς τὰς σφαίρας ἀνέδραμε . κύκλῳ οὖν ἐκείνης περιεχούσης συννεύουσα ἐπιστρέφεται πρὸς αὐτήν , ἡ δὲ ἐπιστροφὴ αὐτῆς περιάγει τὸ σῶμα , ἐν ᾧ ἐμπέπλεκται . ἑκάστου γὰρ μορίου κἂν ὁπωσοῦν κινηθέντος ἐν σφαίρᾳ , εἰ μένον κινοῖτο , ἔσεισεν ἐν ᾧ ἔστι καὶ τῇ σφαίρᾳ κίνησις γίνεται . καὶ γὰρ ἐπὶ τῶν σωμάτων τῶν ἡμετέρων τῆς ψυχῆς ἄλλως κινουμένης , οἷον ἐν χαραῖς καὶ τῷ φανέντι ἀγαθῷ , τοῦ σώματος ἡ κίνησις καὶ τοπικὴ γίνεται . ἐκεῖ δὴ ἐν ἀγαθῷ γινομένη ψυχὴ καὶ αἰσθητικωτέρα γενομένη κινεῖται πρὸς τὸ ἀγαθὸν καὶ σείει ὡς πέφυκεν ἐκεῖ τοπικῶς τὸ σῶμα . ἥ τε αἰσθητικὴ ἀπὸ τοῦ ἄνω αὖ καὶ αὐτὴ τὸ ἀγαθὸν λαβοῦσα καὶ τὰ αὑτῆς ἡσθεῖσα διώκουσα αὐτὸ ὂν πανταχοῦ πρὸς τὸ πανταχοῦ συμφέρεται . ὁ δὲ νοῦς οὔπω κινεῖται : ἕστηκε γὰρ καὶ κινεῖται : περὶ αὑτὸν γάρ . οὕτως οὖν καὶ τὸ πᾶν τῷ κύκλῳ κινεῖσθαι ἅμα καὶ ἕστηκεν .
Lemmas: εἰμί δέ καί ὧδε : ὁ ψυχή ὁ μέν τις δύναμις ὁ ἔσχατος ἀπό γῆ ἄρχω καί διά ὅλος διαπλέκω εἰμί , ὁ δέ αἰσθάνομαι φύω καί ὁ λόγος δοξαστικός δέχομαι πρός ὁ ἄνω ἐν ὁ σφαῖρα ἑαυτοῦ ἔχω ἐποχέομαι καί ὁ πρότερος καί δύναμις δίδωμι παρά ἑαυτοῦ εἰς ὁ ποιέω ζωτικός . κινέω οὖν ὑπό αὐτός κύκλος περιέχω καί ἐφιδρύω πᾶς ὅσος αὐτός εἰς ὁ σφαῖρα ἀνατρέχω . κύκλος οὖν ἐκεῖνος περιέχω συννεύω ἐπιστρέφω πρός αὐτός , ὁ δέ ἐπιστροφή αὐτός περιάγω ὁ σῶμα , ἐν ὅς ἐμπλέκω . ἕκαστος γάρ μόριον ἄν ὁπωσοῦν κινέω ἐν σφαῖρα , εἰ μένω κινέω , σείω ἐν ὅς εἰμί καί ὁ σφαῖρα κίνησις γίγνομαι . καί γάρ ἐπί ὁ σῶμα ὁ ἡμέτερος ὁ ψυχή ἄλλος κινέω , οἷος ἐν χαρά καί ὁ φαίνω ἀγαθός , ὁ σῶμα ὁ κίνησις καί τοπικός γίγνομαι . ἐκεῖ δή ἐν ἀγαθός γίγνομαι ψυχή καί αἰσθητικός γίγνομαι κινέω πρός ὁ ἀγαθός καί σείω ὡς φύω ἐκεῖ τοπικός ὁ σῶμα . ὁ τε αἰσθητικός ἀπό ὁ ἄνω αὖ καί αὐτός ὁ ἀγαθός λαμβάνω καί ὁ ἑαυτοῦ ἥδομαι διώκω αὐτός εἰμί πανταχοῦ πρός ὁ πανταχοῦ συμφέρω . ὁ δέ νόος οὔπω κινέω : ἵστημι γάρ καί κινέω : περί ἑαυτοῦ γάρ . οὕτως οὖν καί ὁ πᾶς ὁ κύκλος κινέω ἅμα καί ἵστημι .
plotinus.enneades 2.3.1
Ὅτι ἡ τῶν ἄστρων φορὰ σημαίνει περὶ ἕκαστον τὰ ἐσόμενα , ἀλλ̓ οὐκ αὐτὴ πάντα ποιεῖ , ὡς τοῖς πολλοῖς δοξάζεται , εἴρηται μὲν πρότερον ἐν ἄλλοις , καὶ πίστεις τινὰς παρείχετο ὁ λόγος , λεκτέον δὲ καὶ νῦν ἀκριβέστερον διὰ πλειόνων : οὐ γὰρ μικρὸν τὸ ἢ ὧδε ἢ ὧδε ἔχειν δοξάζειν . τοὺς δὴ πλανήτας φερομένους ποιεῖν λέγουσιν οὐ μόνον τὰ ἄλλα , πενίας καὶ πλούτους καὶ ὑγιείας καὶ νόσους , ἀλλὰ καὶ αἴσχη καὶ κάλλη αὖ , καὶ δὴ τὸ μέγιστον , καὶ κακίας καὶ ἀρετὰς καὶ δὴ καὶ τὰς ἀπὸ τούτων πράξεις καθ̓ ἕκαστα ἐπὶ καιρῶν ἑκάστων , ὥσπερ θυμουμένους εἰς ἀνθρώπους , ἐφ̓ οἷς μηδὲν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ἀδικοῦσιν οὕτω παῤ αὐτῶν κατεσκευασμένοι , ὡς ἔχουσι : καὶ τὰ λεγόμενα ἀγαθὰ διδόναι οὐκ ἀγασθέντας τῶν λαμβανόντων , ἀλλ̓ αὐτοὺς ἢ κακουμένους κατὰ τοὺς τόπους τῆς φορᾶς ἢ αὖ εὐπαθοῦντας καὶ αὖ ἄλλους αὐτοὺς ταῖς διανοίαις γιγνομένους ὅταν τε ἐπὶ κέντρων ὦσι καὶ ἀποκλίνοντας ἄλλους : τὸ δὲ μέγιστον , τοὺς μὲν κακοὺς αὐτῶν λέγοντες , τοὺς δ̓ ἀγαθοὺς εἶναι , ὅμως καὶ τοὺς κακοὺς αὐτῶν λεγομένους ἀγαθὰ διδόναι , τοὺς δὲ ἀγαθοὺς φαύλους γίνεσθαι : ἔτι δὲ ἀλλήλους ἰδόντας ποιεῖν ἕτερα , μὴ ἰδόντας δὲ ἄλλα , ὥσπερ οὐχ αὑτῶν ὄντας ἰδόντας μὲν ἄλλους , μὴ ἰδόντας δὲ ἑτέρους : καὶ τόνδε μὲν ἰδόντα ἀγαθὸν εἶναι , εἰ δ̓ ἄλλον ἴδοι , ἀλλοιοῦσθαι : καὶ ἄλλως μὲν ὁρᾶν , εἰ κατὰ σχῆμα τόδε ἡ ὄψις , ἄλλως δέ , εἰ κατὰ τόδε : ὁμοῦ τε πάντων τὴν κρᾶσιν ἑτέραν γίγνεσθαι , ὥσπερ ἐξ ὑγρῶν διαφόρων τὸ κρᾶμα ἕτερον παρὰ τὰ μεμιγμένα . ταῦτα οὖν καὶ τὰ τοιαῦτα δοξαζόντων περὶ ἑκάστου λέγειν ἐπισκοπουμένους προσήκει . ἀρχὴ δ̓ ἂν εἴη προσήκουσα αὕτη :
Lemmas: ὅτι ὁ ὁ ἄστρον φορά σημαίνω περί ἕκαστος ὁ εἰμί , ἀλλά οὐ αὐτός πᾶς ποιέω , ὡς ὁ πολύς δοξάζω , λέγω μέν πρότερος ἐν ἄλλος , καί πίστις τις παρέχω ὁ λόγος , λεκτέος δέ καί νῦν ἀκριβής διά πολύς : οὐ γάρ μικρός ὁ ἤ ὧδε ἤ ὧδε ἔχω δοξάζω . ὁ δή πλανήτης φέρω ποιέω λέγω οὐ μόνος ὁ ἄλλος , πενία καί πλοῦτος καί ὑγίεια καί νόσος , ἀλλά καί αἶσχος καί κάλλος αὖ , καί δή ὁ μέγας , καί κακία καί ἀρετή καί δή καί ὁ ἀπό οὗτος πρᾶξις κατά ἕκαστος ἐπί καιρός ἕκαστος , ὥσπερ θυμόω εἰς ἄνθρωπος , ἐπί ὅς μηδείς αὐτός ὁ ἄνθρωπος ἀδικέω οὕτως παρά αὐτός κατασκευάζω , ὡς ἔχω : καί ὁ λέγω ἀγαθός δίδωμι οὐ ἀγάζω ὁ λαμβάνω , ἀλλά αὐτός ἤ κακόω κατά ὁ τόπος ὁ φορά ἤ αὖ εὐπαθέω καί αὖ ἄλλος αὐτός ὁ διάνοια γίγνομαι ὅταν τε ἐπί κέντρον εἰμί καί ἀποκλίνω ἄλλος : ὁ δέ μέγας , ὁ μέν κακός αὐτός λέγω , ὁ δέ ἀγαθός εἰμί , ὅμως καί ὁ κακός αὐτός λέγω ἀγαθός δίδωμι , ὁ δέ ἀγαθός φαῦλος γίγνομαι : ἔτι δέ ἀλλήλων ὁράω ποιέω ἕτερος , μή ὁράω δέ ἄλλος , ὥσπερ οὐ ἑαυτοῦ εἰμί ὁράω μέν ἄλλος , μή ὁράω δέ ἕτερος : καί ὅδε μέν ὁράω ἀγαθός εἰμί , εἰ δέ ἄλλος ὁράω , ἀλλοιόω : καί ἄλλος μέν ὁράω , εἰ κατά σχῆμα ὅδε ὁ ὄψις , ἄλλος δέ , εἰ κατά ὅδε : ὁμοῦ τε πᾶς ὁ κρᾶσις ἕτερος γίγνομαι , ὥσπερ ἐκ ὑγρός διάφορος ὁ κρᾶμα ἕτερος παρά ὁ μείγνυμι . οὗτος οὖν καί ὁ τοιοῦτος δοξάζω περί ἕκαστος λέγω ἐπισκοπέω προσήκω . ἀρχή δέ ἄν εἰμί προσήκω οὗτος :
plotinus.enneades 2.3.2
πότερα ἔμψυχα νομιστέον ἢ ἄψυχα ταῦτα τὰ φερόμενα ; εἰ μὲν γὰρ ἄψυχα , οὐδὲν ἀλλ̓ ἢ θερμὰ καὶ ψυχρὰ παρεχόμενα , εἰ δὴ καὶ ψυχρὰ ἄττα τῶν ἄστρων φήσομεν , ἀλλ̓ οὖν ἐν τῇ τῶν σωμάτων ἡμῶν φύσει στήσουσι τὴν δόσιν φορᾶς δηλονότι σωματικῆς εἰς ἡμᾶς γινομένης , ὡς μηδὲ πολλὴν τὴν παραλλαγὴν τῶν σωμάτων γίγνεσθαι τῆς τ̓ ἀπορροῆς ἑκάστων τῆς αὐτῆς οὔσης καὶ δὴ ὁμοῦ εἰς ἓν ἐπὶ γῆς μιγνυμένων , ὡς μόνον κατὰ τοὺς τόπους τὰς διαφορὰς γίγνεσθαι ἐκ τοῦ ἐγγύθεν καὶ πόρρωθεν πρὸς τὴν φοράν , διδόντος καὶ τοῦ ψυχροῦ ὡσαύτως . σοφοὺς δὲ καὶ ἀμαθεῖς καὶ γραμματικοὺς ἄλλους , τοὺς δὲ ῥήτορας , τοὺς δὲ κιθαριστὰς καὶ τὰς ἄλλας τέχνας , ἔτι δὲ πλουσίους καὶ πένητας , πῶς ; καὶ τὰ ἄλλα , ὅσα μὴ ἐκ σωμάτων κράσεως τὴν αἰτίαν ἔχει τοῦ γίγνεσθαι ; οἷον καὶ ἀδελφὸν τοιόνδε καὶ πατέρα καὶ υἱὸν γυναῖκά τε καὶ τὸ νῦν εὐτυχῆσαι καὶ στρατηγὸν καὶ βασιλέα γενέσθαι . εἰ δ̓ ἔμψυχα ὄντα προαιρέσει ποιεῖ , τί παῤ ἡμῶν παθόντα κακὰ ἡμᾶς ποιεῖ ἑκόντα , καὶ ταῦτα ἐν θείῳ τόπῳ ἱδρυμένα καὶ αὐτὰ θεῖα ὄντα ; οὐδὲ γάρ , δἰ ἃ ἄνθρωποι γίνονται κακοί , ταῦτα ἐκείνοις ὑπάρχει , οὐδέ γε ὅλως γίνεται ἢ ἀγαθὸν ἢ κακὸν αὐτοῖς ἡμῶν ἢ εὐπαθούντων ἢ κακὰ πασχόντων .
Lemmas: πότερος ἔμψυχος νομίζω ἤ ἄψυχος οὗτος ὁ φέρω ; εἰ μέν γάρ ἄψυχος , οὐδείς ἀλλά ἤ θερμός καί ψυχρός παρέχω , εἰ δή καί ψυχρός τις ὁ ἄστρον φημί , ἀλλά οὖν ἐν ὁ ὁ σῶμα ἐγώ φύσις ἵστημι ὁ δόσις φορά δηλονότι σωματικός εἰς ἐγώ γίγνομαι , ὡς μηδέ πολύς ὁ παραλλαγή ὁ σῶμα γίγνομαι ὁ τε ἀπορροή ἕκαστος ὁ αὐτός εἰμί καί δή ὁμοῦ εἰς εἷς ἐπί γῆ μείγνυμι , ὡς μόνος κατά ὁ τόπος ὁ διαφορά γίγνομαι ἐκ ὁ ἐγγύθεν καί πρόσωθεν πρός ὁ φορά , δίδωμι καί ὁ ψυχρός ὡσαύτως . σοφός δέ καί ἀμαθής καί γραμματικός ἄλλος , ὁ δέ ῥήτωρ , ὁ δέ κιθαριστής καί ὁ ἄλλος τέχνη , ἔτι δέ πλούσιος καί πένης , πῶς ; καί ὁ ἄλλος , ὅσος μή ἐκ σῶμα κρᾶσις ὁ αἰτία ἔχω ὁ γίγνομαι ; οἷος καί ἀδελφός τοιόσδε καί πατήρ καί υἱός γυνή τε καί ὁ νῦν εὐτυχέω καί στρατηγός καί βασιλεύς γίγνομαι . εἰ δέ ἔμψυχος εἰμί προαίρεσις ποιέω , τίς παρά ἐγώ πάσχω κακός ἐγώ ποιέω ἑκών , καί οὗτος ἐν θεῖος τόπος ἱδρύω καί αὐτός θεῖος εἰμί ; οὐδέ γάρ , διά ὅς ἄνθρωπος γίγνομαι κακός , οὗτος ἐκεῖνος ὑπάρχω , οὐδέ γε ὅλος γίγνομαι ἤ ἀγαθός ἤ κακός αὐτός ἐγώ ἤ εὐπαθέω ἤ κακός πάσχω .
plotinus.enneades 2.3.3
ἀλλ̓ οὐχ ἑκόντες ταῦτα , ἀλλ̓ ἠναγκασμένοι τοῖς τόποις καὶ τοῖς σχήμασιν . ἀλλ̓ εἰ ἠναγκασμένοι , τὰ αὐτὰ δήπουθεν ἐχρῆν ἅπαντας ποιεῖν ἐπὶ τῶν αὐτῶν τόπων καὶ σχημάτων γιγνομένους . νῦν δὲ τί διάφορον πέπονθεν ὅδε τόδε τὸ τμῆμα τοῦ τῶν ζῳδίων κύκλου παριὼν καὶ αὖ τόδε ; οὐ γὰρ δὴ οὐδ̓ ἐν αὐτῷ τῷ ζῳδίῳ γίγνεται , ἀλλ̓ ὑπ’ αὐτὸ πλεῖστον ἀπέχων , καὶ καθ̓ ὁποῖον ἂν γίγνηται κατὰ τὸν οὐρανὸν ὤν . γελοῖον γὰρ καθ̓ἕκαστον ὧν τις παρέρχεται ἄλλον καὶ ἄλλον γίγνεσθαι καὶ διδόναι ἄλλα καὶ ἄλλα : ἀνατέλλων δὲ καὶ ἐπὶ κέντρου γεγονὼς καὶ ἀποκλίνας ἄλλος ; οὐ γὰρ δὴ τοτὲ μὲν ἥδεται ἐπὶ τοῦ κέντρου ὤν , τοτὲ δὲ λυπεῖται ἀποκλίνας ἢ ἀργὸς γίνεται , οὐδ̓ αὖ θυμοῦται ἀνατείλας ἄλλος , πραΰνεται δὲ ἀποκλίνας , εἷς δέ τις αὐτῶν καὶ ἀποκλίνας ἀμείνων . ἔστι γὰρ ἀεὶ ἕκαστος καὶ ἐπίκεντρος ἄλλοις ἀποκλίνας ἄλλοις καὶ ἀποκλίνας ἑτέροις ἐπίκεντρος ἄλλοις : καὶ οὐ δήπου κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον χαίρει τε καὶ λυπεῖται καὶ θυμοῦται καὶ πρᾷός ἐστι . τὸ δὲ τοὺς μὲν αὐτῶν χαίρειν λέγειν δύνοντας , τοὺς δὲ ἐν ἀνατολαῖς ὄντας , πῶς οὐκ ἄλογον ; καὶ γὰρ οὕτω συμβαίνει ἅμα τε λυπεῖσθαι καὶ χαίρειν . εἶτα διὰ τί ἡ ἐκείνων λύπη ἡμᾶς κακώσει ; ὅλως δὲ οὐδὲ λυπεῖσθαι οὐδ̓ ἐπὶ καιροῦ χαίρειν αὐτοῖς δοτέον , ἀλλ̓ ἀεὶ τὸ ἵλεων ἔχειν χαίροντας ἐφ̓ οἷς ἀγαθοῖς ἔχουσι καὶ ἐφ̓ οἷς ὁρῶσι . βίος γὰρ ἑκάστου ἐφ̓ αὑτοῦ ἑκάστῳ καὶ ἐν τῇ ἐνεργείᾳ τὸ εὖ : τὸ δὲ οὐ πρὸς ἡμᾶς . καὶ μάλιστα τοῖς οὐ κοινωνοῦσιν ἡμῖν ζῴοις κατὰ συμβεβηκός , οὐ προηγούμενον οὐδὲ ὅλως , τὸ ἔργον πρὸς ἡμᾶς , εἰ ὥσπερ ὄρνισι κατὰ συμβεβηκὸς τὸ σημαίνειν .
Lemmas: ἀλλά οὐ ἑκών οὗτος , ἀλλά ἀναγκάζω ὁ τόπος καί ὁ σχῆμα . ἀλλά εἰ ἀναγκάζω , ὁ αὐτός δήπουθεν χρή ἅπας ποιέω ἐπί ὁ αὐτός τόπος καί σχῆμα γίγνομαι . νῦν δέ τίς διάφορος πάσχω ὅδε ὅδε ὁ τμῆμα ὁ ὁ ζῴδιον κύκλος παρέρχομαι καί αὖ ὅδε ; οὐ γάρ δή οὐδέ ἐν αὐτός ὁ ζῴδιον γίγνομαι , ἀλλά ὑπό αὐτός πολύς ἀπέχω , καί κατά ὁποῖος ἄν γίγνομαι κατά ὁ οὐρανός εἰμί . γέλοιος γάρ καθέκαστον ὅς τις παρέρχομαι ἄλλος καί ἄλλος γίγνομαι καί δίδωμι ἄλλος καί ἄλλος : ἀνατέλλω δέ καί ἐπί κέντρον γίγνομαι καί ἀποκλίνω ἄλλος ; οὐ γάρ δή τότε μέν ἥδομαι ἐπί ὁ κέντρον εἰμί , τότε δέ λυπέω ἀποκλίνω ἤ ἀργός γίγνομαι , οὐδέ αὖ θυμόω ἀνατέλλω ἄλλος , πραύνω δέ ἀποκλίνω , εἷς δέ τις αὐτός καί ἀποκλίνω ἀγαθός . εἰμί γάρ ἀεί ἕκαστος καί ἐπίκεντρος ἄλλος ἀποκλίνω ἄλλος καί ἀποκλίνω ἕτερος ἐπίκεντρος ἄλλος : καί οὐ δήπου κατά ὁ αὐτός χρόνος χαίρω τε καί λυπέω καί θυμόω καί πρᾶος εἰμί . ὁ δέ ὁ μέν αὐτός χαίρω λέγω δύω , ὁ δέ ἐν ἀνατολή εἰμί , πῶς οὐ ἄλογος ; καί γάρ οὕτως συμβαίνω ἅμα τε λυπέω καί χαίρω . εἶτα διά τίς ὁ ἐκεῖνος λύπη ἐγώ κακόω ; ὅλος δέ οὐδέ λυπέω οὐδέ ἐπί καιρός χαίρω αὐτός δίδωμι , ἀλλά ἀεί ὁ ἵλαος ἔχω χαίρω ἐπί ὅς ἀγαθός ἔχω καί ἐπί ὅς ὁράω . βίος γάρ ἕκαστος ἐπί ἑαυτοῦ ἕκαστος καί ἐν ὁ ἐνέργεια ὁ εὖ : ὁ δέ οὐ πρός ἐγώ . καί μάλα ὁ οὐ κοινωνέω ἐγώ ζῷον κατά συμβαίνω , οὐ προηγέομαι οὐδέ ὅλος , ὁ ἔργον πρός ἐγώ , εἰ ὥσπερ ὄρνις κατά συμβαίνω ὁ σημαίνω .
plotinus.enneades 2.3.4
κἀκεῖνο δὲ ἄλογον , τόνδε μὲν τόνδε ὁρῶντα χαίρειν , τόνδε δὲ τόνδε τοὐναντίον : τίς γὰρ αὐτοῖς ἔχθρα ἢ περὶ τίνων ; διὰ τί δὲ τρίγωνος μὲν ὁρῶν ἄλλως , ἐξ ἐναντίας δὲ ἢ τετράγωνος ἄλλως ; διὰ τί δὲ ὡδὶ μὲν ἐσχηματισμένος ὁρᾷ , κατὰ δὲ τὸ ἑξῆς ζῴδιον ἐγγυτέρω ὢν μᾶλλον οὐχ ὁρᾷ ; ὅλως δὲ τίς καὶ ὁ τρόπος ἔσται τοῦ ποιεῖν ἃ λέγονται ποιεῖν ; πῶς τε χωρὶς ἕκαστος καὶ ἔτι πῶς ὁμοῦ πάντες ἄλλο ἐκ πάντων ; οὐ γὰρ δὴ συνθέμενοι πρὸς ἀλλήλους οὕτω ποιοῦσιν εἰς ἡμᾶς τὰ δόξαντα ὑφεὶς ἕκαστός τι τῶν ἀφ̓ αὑτοῦ , οὐδ̓ αὖ ἄλλος ἐκώλυσε τὴν τοῦ ἑτέρου δόσιν γενέσθαι βιασάμενος , οὐδ̓ αὖ ὁ ἕτερος παρεχώρησε τῷ ἑτέρῳ πεισθεὶς αὐτῷ πράττειν . τὸ δὲ τόνδε μὲν χαίρειν ἐν τοῖς τοῦδε γενόμενον , ἀνάπαλιν δὲ τὸν ἕτερον ἐν τοῖς τοῦ ἑτέρου γενόμενον , πῶς οὐχ ὅμοιον , ὥσπερ ἂν εἴ τις ὑποθέμενος δύο φιλοῦντας ἀλλήλους ἔπειτα λέγοι τὸν μὲν ἕτερον φιλεῖν τὸν ἕτερον , ἀνάπαλιν δὲ θάτερον μισεῖν θάτερον ;
Lemmas: ἐκεῖνος δέ ἄλογος , ὅδε μέν ὅδε ὁράω χαίρω , ὅδε δέ ὅδε ἐναντίος : τίς γάρ αὐτός ἔχθρα ἤ περί τίς ; διά τίς δέ τρίγωνος μέν ὁράω ἄλλος , ἐκ ἐναντίος δέ ἤ τετράγωνος ἄλλος ; διά τίς δέ ὡδί μέν σχηματίζω ὁράω , κατά δέ ὁ ἑξῆς ζῴδιον ἐγγύς εἰμί μάλα οὐ ὁράω ; ὅλος δέ τίς καί ὁ τρόπος εἰμί ὁ ποιέω ὅς λέγω ποιέω ; πῶς τε χωρίς ἕκαστος καί ἔτι πῶς ὁμοῦ πᾶς ἄλλος ἐκ πᾶς ; οὐ γάρ δή συντίθημι πρός ἀλλήλων οὕτως ποιέω εἰς ἐγώ ὁ δοκέω ὑφίημι ἕκαστος τις ὁ ἀπό ἑαυτοῦ , οὐδέ αὖ ἄλλος κωλύω ὁ ὁ ἕτερος δόσις γίγνομαι βιάζω , οὐδέ αὖ ὁ ἕτερος παραχωρέω ὁ ἕτερος πείθω αὐτός πράσσω . ὁ δέ ὅδε μέν χαίρω ἐν ὁ ὅδε γίγνομαι , ἀνάπαλιν δέ ὁ ἕτερος ἐν ὁ ὁ ἕτερος γίγνομαι , πῶς οὐ ὅμοιος , ὥσπερ ἄν εἰ τις ὑποτίθημι δύο φιλέω ἀλλήλων ἔπειτα λέγω ὁ μέν ἕτερος φιλέω ὁ ἕτερος , ἀνάπαλιν δέ ἕτερος μισέω ἕτερος ;