ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plotinus.enneades 3.4.5
ἀλλ̓ εἰ ἐκεῖ αἱρεῖται τὸν δαίμονα καὶ τὸν βίον , πῶς ἔτι τινὸς κύριοι ; ἢ καὶ ἡ αἵρεσις ἐκεῖ ἡ λεγομένη τὴν τῆς ψυχῆς προαίρεσιν καὶ διάθεσιν καθόλου καὶ πανταχοῦ αἰνίττεται . ἀλλ̓ εἰ ἡ προαίρεσις τῆς ψυχῆς κυρία καὶ τοῦτο κρατεῖ , ὃ ἂν πρόχειρον ἔχῃ μέρος ἐκ τῶν προβεβιωμένων , οὐκέτι τὸ σῶμα αἴτιον οὐδενὸς κακοῦ αὐτῇ : εἰ γὰρ προτερεῖ τὸ τῆς ψυχῆς ἦθος τοῦ σώματος καὶ τοῦτο ἔχει , ὃ εἵλετο , καὶ ʽτὸν δαίμονἀ , φησίν , ʽοὐκ ἀλλάττεταἰ , οὔτε ὁ σπουδαῖος ἐνταῦθα γίνεται οὔτε ὁ φαῦλος . ἆῤ οὖν δυνάμει ἔστιν ἑκάτερος , ἐνεργείᾳ δὲ γίνεται ; τί οὖν , εἰ φαύλου σώματος ὁ τὸ ἦθος σπουδαῖος τύχοι , ὁ δὲ τἀναντία ; ἢ δύναται μᾶλλον καὶ ἧττον τὰ τῆς ψυχῆς ἑκατέρας ἑκάτερα τὰ σώματα παρέχεσθαι , ἐπεὶ καὶ αἱ ἄλλαι ἔξωθεν τύχαι τὴν ὅλην προαίρεσιν οὐκ ἐκβιβάζουσιν . ὅταν δὲ λέγηται , ὡς πρῶτον οἱ κλῆροι , εἶτα τὰ τῶν βίων παραδείγματα , ἔπειτα τὰ ἐν ταῖς τύχαις , καὶ ὡς ἐκ τῶν παρόντων τοὺς βίους κατὰ τὰ ἤθη , τὸ κύριον μᾶλλον δίδωσι ταῖς ψυχαῖς διατιθείσαις τὰ δοθέντα πρὸς τὰ αὑτῶν ἤθη . ὅτι γὰρ ὁ δαίμων οὗτος οὐ παντάπασιν ἔξω , ἀλλ̓ οὕτως , ὡς μὴ συνδεδεμένος οὐδ̓ ἐνεργῶν , ἡμέτερος δὲ ὡς ψυχῆς πέρι εἰπεῖν , οὐχ ἡμέτερος δέ , ὡς ἄνθρωποι τοιοίδε τὴν ὑπ’ αὐτὸν ζωὴν ἔχοντες , μαρτυρεῖ τὰ ἐν τῷ Τιμαίῳ : ἃ εἰ μὲν οὕτω ληφθείη , οὐδεμίαν ἕξει μάχην σχόντα ἄν τινα ἀσυμφωνίαν , εἰ ἄλλως ὁ δαίμων ληφθείη . τὸ δὲ ʽἀποπληρωτὴν ὧν τις εἵλετὀ καὶ αὐτὸ σύμφωνον . οὔτε γὰρ πολὺ κατωτέρω ἐᾷ ἐλθεῖν εἰς τὸ χεῖρον ὑπερκαθήμενος , ἀλλ̓ ἐκεῖνο ἐνεργεῖ μόνον τὸ ὑπ’ αὐτόν , οὔτε ὑπεράνω αὑτοῦ οὔτε εἰς ἴσον : οὐ γὰρ δύναται ἄλλο γενέσθαι ἢ ᾗ ἔστιν .
Lemmas: ἀλλά εἰ ἐκεῖ αἱρέω ὁ δαίμων καί ὁ βίος , πῶς ἔτι τις κύριος ; ἤ καί ὁ αἵρεσις ἐκεῖ ὁ λέγω ὁ ὁ ψυχή προαίρεσις καί διάθεσις καθόλου καί πανταχοῦ αἰνίσσομαι . ἀλλά εἰ ὁ προαίρεσις ὁ ψυχή κύριος καί οὗτος κρατέω , ὅς ἄν πρόχειρος ἔχω μέρος ἐκ ὁ προβιόω , οὐκέτι ὁ σῶμα αἴτιος οὐδείς κακός αὐτός : εἰ γάρ προτερέω ὁ ὁ ψυχή ἦθος ὁ σῶμα καί οὗτος ἔχω , ὅς αἱρέω , καί ὅς δαίμων , φημί , οὐ ἀλλάσσω , οὔτε ὁ σπουδαῖος ἐνταῦθα γίγνομαι οὔτε ὁ φαῦλος . ἆρα οὖν δύναμις εἰμί ἑκάτερος , ἐνέργεια δέ γίγνομαι ; τίς οὖν , εἰ φαῦλος σῶμα ὁ ὁ ἦθος σπουδαῖος τυγχάνω , ὁ δέ ἐναντίος ; ἤ δύναμαι μάλα καί ἥσσων ὁ ὁ ψυχή ἑκάτερος ἑκάτερος ὁ σῶμα παρέχω , ἐπεί καί ὁ ἄλλος ἔξωθεν τύχη ὁ ὅλος προαίρεσις οὐ ἐκβιβάζω . ὅταν δέ λέγω , ὡς πρῶτος ὁ κλῆρος , εἶτα ὁ ὁ βίος παράδειγμα , ἔπειτα ὁ ἐν ὁ τύχη , καί ὡς ἐκ ὁ πάρειμι ὁ βίος κατά ὁ ἦθος , ὁ κύριος μάλα δίδωμι ὁ ψυχή διατίθημι ὁ δίδωμι πρός ὁ ἑαυτοῦ ἦθος . ὅτι γάρ ὁ δαίμων οὗτος οὐ παντάπασι ἔξω , ἀλλά οὕτως , ὡς μή συνδέω οὐδέ ἐνεργέω , ἡμέτερος δέ ὡς ψυχή περί λέγω , οὐ ἡμέτερος δέ , ὡς ἄνθρωπος τοιόσδε ὁ ὑπό αὐτός ζωή ἔχω , μαρτυρέω ὁ ἐν ὁ Τίμαιος : ὅς εἰ μέν οὕτως λαμβάνω , οὐδείς ἔχω μάχη ἔχω ἄν τις ἀσυμφωνία , εἰ ἄλλος ὁ δαίμων λαμβάνω . ὁ δέ ἀποπληρωτής ὅς τις αἱρέω καί αὐτός σύμφωνος . οὔτε γάρ πολύς κάτω ἐάω ἔρχομαι εἰς ὁ κακός ὑπερκάθημαι , ἀλλά ἐκεῖνος ἐνεργέω μόνος ὁ ὑπό αὐτός , οὔτε ὑπεράνω ἑαυτοῦ οὔτε εἰς ἴσος : οὐ γάρ δύναμαι ἄλλος γίγνομαι ἤ ᾗ εἰμί .
plotinus.enneades 3.5.4
ἆῤ οὖν καὶ ἑκάστη ψυχὴ ἔχει ἔρωτα τοιοῦτον ἐν οὐσίᾳ καὶ ὑποστάσει ; ἢ διὰ τί ἡ μὲν ὅλη ἕξει καὶ ἡ τοῦ παντὸς ὑποστάντα τὸν ἔρωτα , ἡ δὲ ἑκάστου ἡμῶν οὔ : πρὸς δὲ καὶ ἡ ἐν τοῖς ἄλλοις ζῴοις ἅπασι ; καὶ ἄρα ὁ ἔρως οὗτός ἐστιν ὁ δαίμων , ὅν φασιν ἑκάστῳ συνέπεσθαι , ὁ αὑτοῦ ἑκάστου ἔρως . οὗτος γὰρ ἂν εἴη καὶ ὁ ἐμποιῶν τὰς ἐπιθυμίας κατὰ φύσιν ἑκάστης τῆς ψυχῆς ὀριγνωμένης ἀνάλογον ἑκάστης πρὸς τὴν αὑτῆς φύσιν καὶ τὸν ἔρωτα γεννώσης εἴς τε ἀξίαν καὶ πρὸς οὐσίαν . ἐχέτω δὴ ἡ μὲν ὅλη ὅλον , αἱ δὲ ἐν μέρει τὸν αὑτῆς ἑκάστη . καθ̓ ὅσον δὲ ἑκάστη πρὸς τὴν ὅλην ἔχει οὐκ ἀποτετμημένη , ἐμπεριεχομένη δέ , ὡς εἶναι πάσας μίαν , καὶ ὁ ἔρως ἕκαστος πρὸς τὸν πάντα ἂν ἔχοι : συνεῖναι δ̓ αὖ καὶ τὸν ἐν μέρει τῇ ἐν μέρει καὶ τῇ ὅλῃ τὸν μέγαν ἐκεῖνον καὶ τὸν ἐν τῷ παντὶ τῷ παντὶ πανταχοῦ αὐτοῦ καὶ πολλοὺς αὖ τὸν ἕνα τοῦτον γίγνεσθαι καὶ εἶναι φαινόμενον πανταχοῦ τοῦ παντὸς οὗ ἂν θέλῃ σχηματιζόμενον μέρεσιν ἑαυτοῦ καὶ φανταζόμενον , εἰ θέλοι . οἴεσθαι δὲ χρὴ καὶ Ἀφροδίτας ἐν τῷ ὅλῳ πολλάς , δαίμονας ἐν αὐτῷ γενομένας μετ̓ ἔρωτος , ῥυείσας ἐξ Ἀφροδίτης τινὸς ὅλης , ἐν μέρει πολλὰς ἐκείνης ἐξηρτημένας μετὰ ἰδίων ἐρώτων , εἴπερ ψυχὴ μήτηρ ἔρωτος , Ἀφροδίτη δὲ ψυχή , ἔρως δὲ ἐνέργεια ψυχῆς ἀγαθοῦ ὀριγνωμένης . ἄγων τοίνυν ἑκάστην οὗτος ὁ ἔρως πρὸς τὴν ἀγαθοῦ φύσιν ὁ μὲν τῆς ἄνω θεὸς ἂν εἴη , ὃς ἀεὶ ψυχὴν ἐκείνῳ συνάπτει , δαίμων δ̓ ὁ τῆς μεμιγμένης .
Lemmas: ἆρα οὖν καί ἕκαστος ψυχή ἔχω ἔρως τοιοῦτος ἐν οὐσία καί ὑπόστασις ; ἤ διά τίς ὁ μέν ὅλος ἔχω καί ὁ ὁ πᾶς ὑφίστημι ὁ ἔρως , ὁ δέ ἕκαστος ἐγώ οὐ : πρός δέ καί ὁ ἐν ὁ ἄλλος ζῷον ἅπας ; καί ἄρα ὁ ἔρως οὗτος εἰμί ὁ δαίμων , ὅς φημί ἕκαστος συνέπομαι , ὁ ἑαυτοῦ ἕκαστος ἔρως . οὗτος γάρ ἄν εἰμί καί ὁ ἐμποιόω ὁ ἐπιθυμία κατά φύσις ἕκαστος ὁ ψυχή ὀριγνάομαι ἀνάλογος ἕκαστος πρός ὁ ἑαυτοῦ φύσις καί ὁ ἔρως γεννάω εἰς τε ἀξία καί πρός οὐσία . ἔχω δή ὁ μέν ὅλος ὅλος , ὁ δέ ἐν μέρος ὁ ἑαυτοῦ ἕκαστος . κατά ὅσος δέ ἕκαστος πρός ὁ ὅλος ἔχω οὐ ἀποτέμνω , ἐμπεριέχω δέ , ὡς εἰμί πᾶς εἷς , καί ὁ ἔρως ἕκαστος πρός ὁ πᾶς ἄν ἔχω : σύνειμι δέ αὖ καί ὁ ἐν μέρος ὁ ἐν μέρος καί ὁ ὅλος ὁ μέγας ἐκεῖνος καί ὁ ἐν ὁ πᾶς ὁ πᾶς πανταχοῦ αὐτός καί πολύς αὖ ὁ εἷς οὗτος γίγνομαι καί εἰμί φαίνω πανταχοῦ ὁ πᾶς ὅς ἄν ἐθέλω σχηματίζω μέρος ἑαυτοῦ καί φαντάζω , εἰ ἐθέλω . οἴομαι δέ χρή καί Ἀφροδίτη ἐν ὁ ὅλος πολύς , δαίμων ἐν αὐτός γίγνομαι μετά ἔρως , ῥέω ἐκ Ἀφροδίτη τις ὅλος , ἐν μέρος πολύς ἐκεῖνος ἐξαρτάω μετά ἴδιος ἔρως , εἴπερ ψυχή μήτηρ ἔρως , Ἀφροδίτη δέ ψυχή , ἔρως δέ ἐνέργεια ψυχή ἀγαθός ὀριγνάομαι . ἄγω τοίνυν ἕκαστος οὗτος ὁ ἔρως πρός ὁ ἀγαθός φύσις ὁ μέν ὁ ἄνω θεός ἄν εἰμί , ὅς ἀεί ψυχή ἐκεῖνος συνάπτω , δαίμων δέ ὁ ὁ μείγνυμι .
plotinus.enneades 3.5.5
ἀλλὰ τίς ἡ δαίμονος καὶ ὅλως ἡ δαιμόνων φύσις , περὶ ἧς καὶ ἐν Συμποσίῳ λέγεται , ἥ τε τῶν ἄλλων καὶ ἡ αὐτοῦ τοῦ Ἔρωτος , ὃς ἐκ Πενίας καὶ Πόρου Μήτιδός ἐστι γεγεννημένος ἐν τοῖς Ἀφροδίτης γενεθλίοις ; τὸ μὲν οὖν τὸν κόσμον ὑπονοεῖν λέγεσθαι τόνδε τῷ Πλάτωνι τὸν Ἔρωτα , ἀλλὰ μὴ τοῦ κόσμου τὸν ἐν αὐτῷ ἐκφύντα Ἔρωτα , πολλὰ τὰ ἐναντιούμενα τῇ δόξῃ ἔχει , τοῦ μὲν κόσμου λεγομένου εὐδαίμονος θεοῦ καὶ αὐτάρκους εἶναι , τοῦ δὲ Ἔρωτος τούτου ὁμολογουμένου τῷ ἀνδρὶ οὔτε θεοῦ οὔτε αὐτάρκους , ἀεὶ δὲ ἐνδεοῦς εἶναι . εἶτα ἀνάγκη , εἴπερ ὁ κόσμος ἐστὶν ἐκ ψυχῆς καὶ σώματος , ἡ δὲ ψυχὴ τοῦ κόσμου ἡ Ἀφροδίτη ἐστὶν αὐτῷ , μέρος τὸ κύριον τοῦ Ἔρωτος τὴν Ἀφροδίτην εἶναι : ἤ , εἰ κόσμος ἡ ψυχή ἐστιν αὐτοῦ , ὥσπερ καὶ ἄνθρωπος ἡ ἀνθρώπου ψυχή , τὸν Ἔρωτα τὴν Ἀφροδίτην εἶναι . εἶτα διὰ τί οὗτος μὲν δαίμων ὢν ὁ κόσμος ἔσται , οἱ δὲ ἄλλοι δαίμονες — δῆλον γὰρ ὅτι ἐκ τῆς αὐτῆς οὐσίας εἰσίν — οὐ καὶ αὐτοὶ ἔσονται ; καὶ ὁ κόσμος ἔσται σύστασις αὐτὸ τοῦτο ἐκ δαιμόνων . ὁ δὲ ἔφορος καλῶν παίδων λεχθεὶς εἶναι πῶς ἂν ὁ κόσμος εἴη ; τὸ δὲ ἄστρωτον καὶ ἀνυπόδητον καὶ ἄοικον πῶς ἂν ἐφαρμόσειε μὴ οὐ γλίσχρως καὶ ἀπᾳδόντως ;
Lemmas: ἀλλά τίς ὁ δαίμων καί ὅλος ὁ δαίμων φύσις , περί ὅς καί ἐν Συμπόσιον λέγω , ὁ τε ὁ ἄλλος καί ὁ αὐτός ὁ Ἔρως , ὅς ἐκ Πενία καί Πόρος Μῆτις εἰμί γεννάω ἐν ὁ Ἀφροδίτη γενέθλιος ; ὁ μέν οὖν ὁ κόσμος ὑπονοέω λέγω ὅδε ὁ Πλάτων ὁ Ἔρως , ἀλλά μή ὁ κόσμος ὁ ἐν αὐτός ἐκφύω Ἔρως , πολύς ὁ ἐναντιόομαι ὁ δόξα ἔχω , ὁ μέν κόσμος λέγω εὐδαίμων θεός καί αὐτάρκης εἰμί , ὁ δέ Ἔρως οὗτος ὁμολογέω ὁ ἀνήρ οὔτε θεός οὔτε αὐτάρκης , ἀεί δέ ἐνδεής εἰμί . εἶτα ἀνάγκη , εἴπερ ὁ κόσμος εἰμί ἐκ ψυχή καί σῶμα , ὁ δέ ψυχή ὁ κόσμος ὁ Ἀφροδίτη εἰμί αὐτός , μέρος ὁ κύριος ὁ Ἔρως ὁ Ἀφροδίτη εἰμί : ἤ , εἰ κόσμος ὁ ψυχή εἰμί αὐτός , ὥσπερ καί ἄνθρωπος ὁ ἄνθρωπος ψυχή , ὁ Ἔρως ὁ Ἀφροδίτη εἰμί . εἶτα διά τίς οὗτος μέν δαίμων εἰμί ὁ κόσμος εἰμί , ὁ δέ ἄλλος δαίμων — δῆλος γάρ ὅτι ἐκ ὁ αὐτός οὐσία εἰμί — οὐ καί αὐτός εἰμί ; καί ὁ κόσμος εἰμί σύστασις αὐτός οὗτος ἐκ δαίμων . ὁ δέ ἔφορος καλός παῖς λέγω εἰμί πῶς ἄν ὁ κόσμος εἰμί ; ὁ δέ ἄστρωτος καί ἀνυπόδητος καί ἄοικος πῶς ἄν ἐφαρμόζω μή οὐ γλίσχρος καί ἀπᾳδόντως ;
plotinus.enneades 3.5.8
ἀλλὰ τίς ὁ Ζεύς , οὗ τὸν κῆπον λέγει , εἰς ὃν εἰσῆλθεν ὁ Πόρος , καὶ τίς ὁ κῆπος οὗτος ; ἡ μὲν γὰρ Ἀφροδίτη ψυχὴ ἦν ἡμῖν , λόγος δὲ ἐλέγετο τῶν πάντων ὁ Πόρος . ταῦτα δὲ τί δεῖ τίθεσθαι , τὸν Δία καὶ τὸν κῆπον αὐτοῦ ; οὐδὲ γὰρ ψυχὴν δεῖ τίθεσθαι τὸν Δία τὴν Ἀφροδίτην τοῦτο θέντας . δεῖ δὴ λαβεῖν καὶ ἐνταῦθα παρὰ Πλάτωνος τὸν Δία ἐκ μὲν Φαίδρου ἡγεμόνα μέγαν λέγοντος αὐτοῦ τοῦτον τὸν θεόν , ἐν ἄλλοις δὲ τρίτον , οἶμαι , τοῦτον : σαφέστερον δὲ ἐν τῷ Φιλήβῳ , ἡνίκ̓ ἂν φῇ ἐν τῷ Διὶ εἶναι βασιλικὴν μὲν ψυχήν , βασιλικὸν δὲ νοῦν . εἰ οὖν ὁ Ζεὺς νοῦς ἐστι μέγας καὶ ψυχὴ καὶ ἐν τοῖς αἰτίοις τάττεται , κατὰ δὲ τὸ κρεῖττον δεῖ τάττειν διά τε τὰ ἄλλα καὶ ὅτι αἴτιον καὶ τὸ βασιλικὸν δὲ καὶ τὸ ἡγούμενον , ὁ μὲν ἔσται κατὰ τὸν νοῦν , ἡ δὲ Ἀφροδίτη αὐτοῦ οὖσα καὶ ἐξ αὐτοῦ καὶ σὺν αὐτῷ κατα τὴν ψυχὴν τετάξεται κατὰ τὸ καλὸν καὶ ἀγλαὸν καὶ τὸ τῆς ψυχῆς ἄκακον καὶ ἁβρὸν Ἀφροδίτη λεχθεῖσα . καὶ γὰρ εἰ κατὰ μὲν τὸν νοῦν τοὺς ἄρρενας τάττομεν τῶν θεῶν , κατὰ δὲ τὰς ψυχὰς αὐτῶν τὰς θηλείας λέγομεν , ὡς νῷ ἑκάστῳ ψυχῆς συνούσης , εἴη ἂν καὶ ταύτῃ ἡ ψυχὴ τοῦ Διὸς ἡ Ἀφροδίτη πάλιν μαρτυρούντων τούτῳ τῷ λόγῳ ἱερέων τε καὶ θεολόγων , οἳ εἰς ταὐτὸν Ἥραν καὶ Ἀφροδίτην ἄγουσι καὶ τὸν τῆς Ἀφροδίτης ἀστέρα ἐν οὐρανῷ Ἥρας λέγουσιν .
Lemmas: ἀλλά τίς ὁ Ζεύς , ὅς ὁ κῆπος λέγω , εἰς ὅς εἰσέρχομαι ὁ Πόρος , καί τίς ὁ κῆπος οὗτος ; ὁ μέν γάρ Ἀφροδίτη ψυχή εἰμί ἐγώ , λόγος δέ λέγω ὁ πᾶς ὁ Πόρος . οὗτος δέ τίς δέω τίθημι , ὁ Ζεύς καί ὁ κῆπος αὐτός ; οὐδέ γάρ ψυχή δέω τίθημι ὁ Ζεύς ὁ Ἀφροδίτη οὗτος τίθημι . δέω δή λαμβάνω καί ἐνταῦθα παρά Πλάτων ὁ Ζεύς ἐκ μέν Φαῖδρας ἡγεμών μέγας λέγω αὐτός οὗτος ὁ θεός , ἐν ἄλλος δέ τρίτος , οἴομαι , οὗτος : σαφής δέ ἐν ὁ Φίληβος , ἡνίκα ἄν φημί ἐν ὁ Ζεύς εἰμί βασιλικός μέν ψυχή , βασιλικός δέ νόος . εἰ οὖν ὁ Ζεύς νόος εἰμί μέγας καί ψυχή καί ἐν ὁ αἴτιος τάσσω , κατά δέ ὁ κρατύς δέω τάσσω διά τε ὁ ἄλλος καί ὅτι αἴτιος καί ὁ βασιλικός δέ καί ὁ ἡγέομαι , ὁ μέν εἰμί κατά ὁ νόος , ὁ δέ Ἀφροδίτη αὐτός εἰμί καί ἐκ αὐτός καί σύν αὐτός κατά ὁ ψυχή τάσσω κατά ὁ καλός καί ἀγλαός καί ὁ ὁ ψυχή ἄκακος καί ἁβρός Ἀφροδίτη λέγω . καί γάρ εἰ κατά μέν ὁ νόος ὁ ἄρσην τάσσω ὁ θεός , κατά δέ ὁ ψυχή αὐτός ὁ θῆλυς λέγω , ὡς νόος ἕκαστος ψυχή σύνειμι , εἰμί ἄν καί οὗτος ὁ ψυχή ὁ Ζεύς ὁ Ἀφροδίτη πάλιν μαρτυρέω οὗτος ὁ λόγος ἱερεύς τε καί θεόλογος , ὅς εἰς αὐτός Ἥρα καί Ἀφροδίτη ἄγω καί ὁ ὁ Ἀφροδίτη ἀστήρ ἐν οὐρανός Ἥρα λέγω .
plotinus.enneades 3.6.5
τί οὖν χρὴ ζητεῖν ἀπαθῆ τὴν ψυχὴν ἐκ φιλοσοφίας ποιεῖν μηδὲ τὴν ἀρχὴν πάσχουσαν ; ἢ ἐπειδὴ καὶ τὸ εἰς αὐτὴν ἐπὶ τοῦ λεγομένου παθητικοῦ οἷον φάντασμα τὸ ἐφεξῆς πάθημα ποιεῖ , τὴν ταραχήν , καὶ συνέζευκται τῇ ταραχῇ ἡ τοῦ προσδοκωμένου κακοῦ εἰκών , πάθος τὸ τοιοῦτον λεγόμενον ἠξίου ὁ λόγος ὅλως ἀφαιρεῖν καὶ μὴ ἐᾶν ἐγγίγνεσθαι ὡς γιγνομένου μὲν οὔπω τῆς ψυχῆς ἐχούσης εὖ , μὴ γιγνομένου δὲ ἀπαθῶς ἰσχούσης τοῦ αἰτίου τοῦ πάθους οὐκέτι ἐγγιγνομένου , οἷον εἴ τις τὰς τῶν ὀνειράτων φαντασίας ἀναιρεῖν ἐθέλων ἐν ἐγρηγόρσει τὴν ψυχὴν τὴν φανταζομένην ποιοῖ , εἰ τὰ πάθη λέγοι πεποιηκέναι τὰ ἔξωθεν οἷον ὁράματα παθήματα λέγων τῆς ψυχῆς εἶναι . ἀλλὰ τίς ἡ κάθαρσις ἂν τῆς ψυχῆς εἴη μηδαμῆ μεμολυσμένης ἢ τί τὸ χωρίζειν αὐτὴν ἀπὸ τοῦ σώματος ; ἢ ἡ μὲν κάθαρσις ἂν εἴη καταλιπεῖν μόνην καὶ μὴ μετ̓ ἄλλων ἢ μὴ πρὸς ἄλλο βλέπουσαν μηδ̓ αὖ δόξας ἀλλοτρίας ἔχουσαν , ὅστις ὁ τρόπος τῶν δοξῶν , ἢ τῶν παθῶν , ὡς εἴρηται , μήτε ὁρᾶν τὰ εἴδωλα μήτε ἐξ αὐτῶν ἐργάζεσθαι πάθη . εἰ δὲ ἐπὶ θάτερα τῶν κάτω , πῶς οὐ κάθαρσις ; καὶ χωρισμός γε πρὸς τῆς ψυχῆς τῆς μηκέτι ἐν σώματι γιγνομένης ὡς ἐκείνου εἶναι , καὶ τὸ ὥσπερ φῶς ἐν θολερῷ καίτοι ἀπαθὲς ὅμως καὶ ἐν θολερῷ . τοῦ δὴ παθητικοῦ ἡ μὲν κάθαρσις ἔγερσις ἐκ τῶν ἀτόπων εἰδώλων καὶ μὴ ὅρασις , τὸ δὲ χωρίζεσθαι τῇ μὴ πολλῇ νεύσει καὶ τῇ περὶ τὰ κάτω μὴ φαντασίᾳ . εἴη δ̓ ἂν καὶ τὸ χωρίζειν αὐτὸ τὸ ἐκεῖνα ἀφαιρεῖν ὧν τοῦτο χωρίζεται , ὅταν μὴ ἐπὶ πνεύματος θολεροῦ ἐκ γαστριμαργίας καὶ πλήθους οὐ καθαρὸν ᾖ σαρκῶν , ἀλλ̓ ᾖ ἰσχνὸν τὸ ἐν ᾧ , ὡς ἐπ’ αὐτοῦ ὀχεῖσθαι ἡσυχῇ .
Lemmas: τίς οὖν χρή ζητέω ἀπαθής ὁ ψυχή ἐκ φιλοσοφία ποιέω μηδέ ὁ ἀρχή πάσχω ; ἤ ἐπειδή καί ὁ εἰς αὐτός ἐπί ὁ λέγω παθητικός οἷος φάντασμα ὁ ἐφεξῆς πάθημα ποιέω , ὁ ταραχή , καί συζεύγνυμι ὁ ταραχή ὁ ὁ προσδοκάω κακός εἰκών , πάθος ὁ τοιοῦτος λέγω ἀξιόω ὁ λόγος ὅλος ἀφαιρέω καί μή ἐάω ἐγγίγνομαι ὡς γίγνομαι μέν οὔπω ὁ ψυχή ἔχω εὖ , μή γίγνομαι δέ ἀπαθής ἴσχω ὁ αἴτιος ὁ πάθος οὐκέτι ἐγγίγνομαι , οἷος εἰ τις ὁ ὁ ὄνειρος φαντασία ἀναιρέω ἐθέλω ἐν ἐγρήγορσις ὁ ψυχή ὁ φαντάζω ποιέω , εἰ ὁ πάθος λέγω ποιέω ὁ ἔξωθεν οἷος ὅραμα πάθημα λέγω ὁ ψυχή εἰμί . ἀλλά τίς ὁ κάθαρσις ἄν ὁ ψυχή εἰμί μηδαμῆ μολύνω ἤ τίς ὁ χωρίζω αὐτός ἀπό ὁ σῶμα ; ἤ ὁ μέν κάθαρσις ἄν εἰμί καταλείπω μόνος καί μή μετά ἄλλος ἤ μή πρός ἄλλος βλέπω μηδέ αὖ δόξα ἀλλότριος ἔχω , ὅστις ὁ τρόπος ὁ δόξα , ἤ ὁ πάθος , ὡς λέγω , μήτε ὁράω ὁ εἴδωλον μήτε ἐκ αὐτός ἐργάζομαι πάθος . εἰ δέ ἐπί ἕτερος ὁ κάτω , πῶς οὐ κάθαρσις ; καί χωρισμός γε πρός ὁ ψυχή ὁ μηκέτι ἐν σῶμα γίγνομαι ὡς ἐκεῖνος εἰμί , καί ὁ ὥσπερ φάος ἐν θολερός καίτοι ἀπαθής ὅμως καί ἐν θολερός . ὁ δή παθητικός ὁ μέν κάθαρσις ἔγερσις ἐκ ὁ ἄτοπος εἴδωλον καί μή ὅρασις , ὁ δέ χωρίζω ὁ μή πολύς νεῦσις καί ὁ περί ὁ κάτω μή φαντασία . εἰμί δέ ἄν καί ὁ χωρίζω αὐτός ὁ ἐκεῖνος ἀφαιρέω ὅς οὗτος χωρίζω , ὅταν μή ἐπί πνεῦμα θολερός ἐκ γαστριμαργία καί πλῆθος οὐ καθαρός εἰμί σάρξ , ἀλλά εἰμί ἰσχνός ὁ ἐν ὅς , ὡς ἐπί αὐτός ὀχέω ἡσυχῇ .
plotinus.enneades 3.6.8
ὅλως δὲ τὸ πάσχον δεῖ τοιοῦτον εἶναι οἷον εν ταῖς ἐναντίαις εἶναι δυνάμεσι καὶ ποιότησι τῶν ἐπεισιόντων καὶ τὸ πάσχειν ἐμποιούντων . τῷ γὰρ ἐνόντι θερμῷ ἡ ἀλλοίωσις παρὰ τοῦ ψύχοντος καὶ τῷ ἐνόντι ὑγρῷ ἡ ἀλλοίωσις παρὰ τοῦ ξηραίνοντος , καὶ ἠλλοιῶσθαι λέγομεν τὸ ὑποκείμενον , ὅταν ἐκ θερμοῦ ψυχρὸν ἢ ἐκ ξηροῦ ὑγρὸν γένηται . μαρτυρεῖ δὲ καὶ ἡ λεγομένη πυρὸς φθορὰ μεταβολῆς γενομένης εἰς στοιχεῖον ἄλλο : τὸ γὰρ πῦρ ἐφθάρη , φαμέν , οὐχ ἡ ὕλη : ὥστε καὶ τὰ πάθη περὶ τοῦτο , περὶ ὃ καὶ ἡ φθορα : ὁδὸς γὰρ εἰς φθορὰν ἡ παραδοχὴ τοῦ πάθους : καὶ τούτῳ τὸ φθείρεσθαι , ᾧ καὶ τὸ πάσχειν . τὴν δὲ ὕλην φθείρεσθαι οὐχ οἷόν τε : εἰς τί γὰρ καὶ πῶς ; πῶς οὖν λαβοῦσα ἐν αὑτῇ θερμότητας , ψυχρότητας , μυρίας καὶ ἀπείρους ὅλως ποιότητας καὶ ταύταις διαληφθεῖσα καὶ οἷον συμφύτους αὐτὰς ἔχουσα καὶ συγκεκραμένας ἀλλήλαις , οὐ γὰρ ἕκαστα χωρίς , αὐτὴ δὲ ἐν μέσῳ ἀποληφθεῖσα πασχουσῶν τῶν ποιοτήτων ἐν τῇ πρὸς ἀλλήλας ἀπ̓ ἀλλήλων μίξει οὐχὶ συμπάσχει καὶ αὐτή ; εἰ μὴ ἄρα ἔξω τις αὐτὴν θήσεται αὐτῶν παντάπασιν : ἐν ὑποκειμένῳ δὲ πᾶν οὕτω πάρεστι τῷ ὑποκειμένῳ , ὡς αὐτῷ τι παῤ αὑτοῦ διδόναι .
Lemmas: ὅλος δέ ὁ πάσχω δέω τοιοῦτος εἰμί οἷος ἐν ὁ ἐναντίος εἰμί δύναμις καί ποιότης ὁ ἐπεισέρχομαι καί ὁ πάσχω ἐμποιέω . ὁ γάρ ἔνειμι θερμός ὁ ἀλλοίωσις παρά ὁ ψύχω καί ὁ ἔνειμι ὑγρός ὁ ἀλλοίωσις παρά ὁ ξηραίνω , καί ἀλλοιόω λέγω ὁ ὑπόκειμαι , ὅταν ἐκ θερμός ψυχρός ἤ ἐκ ξηρός ὑγρός γίγνομαι . μαρτυρέω δέ καί ὁ λέγω πῦρ φθορά μεταβολή γίγνομαι εἰς στοιχεῖον ἄλλος : ὁ γάρ πῦρ φθείρω , φημί , οὐ ὁ ὕλη : ὥστε καί ὁ πάθος περί οὗτος , περί ὅς καί ὁ φθορά : ὁδός γάρ εἰς φθορά ὁ παραδοχή ὁ πάθος : καί οὗτος ὁ φθείρω , ὅς καί ὁ πάσχω . ὁ δέ ὕλη φθείρω οὐ οἷος τε : εἰς τίς γάρ καί πῶς ; πῶς οὖν λαμβάνω ἐν ἑαυτοῦ θερμότης , ψυχρότης , μυρίος καί ἄπειρος ὅλος ποιότης καί οὗτος διαλαμβάνω καί οἷος σύμφυτος αὐτός ἔχω καί συγκεράννυμι ἀλλήλων , οὐ γάρ ἕκαστος χωρίς , αὐτός δέ ἐν μέσος ἀπολαμβάνω πάσχω ὁ ποιότης ἐν ὁ πρός ἀλλήλων ἀπό ἀλλήλων μίξις οὐ συμπάσχω καί αὐτός ; εἰ μή ἄρα ἔξω τις αὐτός τίθημι αὐτός παντάπασι : ἐν ὑπόκειμαι δέ πᾶς οὕτως πάρειμι ὁ ὑπόκειμαι , ὡς αὐτός τις παρά ἑαυτοῦ δίδωμι .
plotinus.enneades 3.6.10
ἔπειτα , εἰ πάσχει ἡ ὕλη , δεῖ τι ἔχειν αὐτὴν ἐκ τοῦ πάθους ἢ αὐτὸ τὸ πάθος ἢ ἑτέρως διακεῖσθαι ἢ πρὶν εἰσελθεῖν εἰς αὐτὴν τὸ πάθος . ἐπιούσης τοίνυν ἄλλης μετ̓ ἐκείνην ποιότητος οὐκέτι ὕλη ἔσται τὸ δεχόμενον , ἀλλὰ ποιὰ ὕλη . εἰ δὲ καὶ αὕτη ἡ ποιότης ἀποσταίη καταλιποῦσά τι αὑτῆς τῷ ποιῆσαι , ἄλλο ἂν ἔτι μᾶλλον γίνοιτο τὸ ὑποκείμενον . καὶ προιουσῶν τοῦτον τὸν τρόπον ἄλλο τι ἢ ὕλη ἔσται τὸ ὑποκείμενον , πολύτροπον δὲ καὶ πολυειδές : ὥστε οὐδ̓ ἂν ἔτι πανδεχὲς γένοιτο ἐμπόδιον πολλοῖς τοῖς ἐπιοῦσι γινόμενον . ἥ τε ὕλη οὐκέτι μενεῖ : οὐδὲ ἄφθαρτος τοίνυν : ὥστε , εἰ δεῖ ὕλην εἶναι , ὥσπερ ἐξ ἀρχῆς ἦν , οὕτως ἀεὶ δεῖ αὐτὴν εἶναι τὴν αὐτήν : ὡς τό γε ἀλλοιοῦσθαι λέγειν οὐκ ἔστιν αὐτὴν ὕλην τηρούντων . ἔπειτα δέ , εἰ ὅλως τὸ ἀλλοιούμενον πᾶν δεῖ μένον ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ εἴδους ἀλλοιοῦσθαι κατὰ συμβεβηκός , ἀλλ̓ οὐ καθ̓ αὑτό : εἰ δὴ δεῖ μένειν τὸ ἀλλοιούμενον καὶ οὐ τὸ μένον ἐστὶν αὐτοῦ τὸ πάσχον , δυοῖν θάτερον ἀνάγκη , ἢ ἀλλοιουμένην τὴν ὕλην αὑτῆς ἐξίστασθαι , ἢ μὴ ἐξισταμένην αὑτῆς μὴ ἀλλοιοῦσθαι . εἰ δέ τις λέγοι μὴ καθ̓ ὅσον ὕλη ἀλλοιοῦσθαι , πρῶτον μὲν κατὰ τί ἀλλοιώσεται οὐχ ἕξει λέγειν , ἔπειτα ὁμολογήσει καὶ οὕτω τὴν ὕλην αὐτὴν μὴ ἀλλοιοῦσθαι . ὥσπερ γὰρ τοῖς ἄλλοις εἴδεσιν οὖσιν οὐκ ἔστιν ἀλλοιοῦσθαι κατὰ τὴν οὐσίαν τῆς οὐσίας αὐτοῖς ἐν τούτῳ οὔσης , οὕτως , ἐπειδὴ τὸ εἶναι τῇ ὕλῃ ἐστὶ τὸ εἶναι ᾗ ὕλη , οὐκ ἔστιν αὐτὴν ἀλλοιοῦσθαι καθ̓ ὅ τι ὕλη ἐστίν , ἀλλὰ μένειν , καὶ ὥσπερ ἐκεῖ ἀναλλοίωτον αὐτὸ τὸ εἶδος , οὕτω καὶ ἐνταῦθα ἀναλλοίωτον αὐτὴν τὴν ὕλην .
Lemmas: ἔπειτα , εἰ πάσχω ὁ ὕλη , δέω τις ἔχω αὐτός ἐκ ὁ πάθος ἤ αὐτός ὁ πάθος ἤ ἕτερος διάκειμαι ἤ πρίν εἰσέρχομαι εἰς αὐτός ὁ πάθος . ἐπέρχομαι τοίνυν ἄλλος μετά ἐκεῖνος ποιότης οὐκέτι ὕλη εἰμί ὁ δέχομαι , ἀλλά ποιός ὕλη . εἰ δέ καί οὗτος ὁ ποιότης ἀφίστημι καταλείπω τις ἑαυτοῦ ὁ ποιέω , ἄλλος ἄν ἔτι μάλα γίγνομαι ὁ ὑπόκειμαι . καί προέρχομαι οὗτος ὁ τρόπος ἄλλος τις ἤ ὕλη εἰμί ὁ ὑπόκειμαι , πολύτροπος δέ καί πολυειδής : ὥστε οὐδέ ἄν ἔτι πανδεχής γίγνομαι ἐμπόδιος πολύς ὁ ἐπέρχομαι γίγνομαι . ὁ τε ὕλη οὐκέτι μένω : οὐδέ ἄφθαρτος τοίνυν : ὥστε , εἰ δέω ὕλη εἰμί , ὥσπερ ἐκ ἀρχή εἰμί , οὕτως ἀεί δέω αὐτός εἰμί ὁ αὐτός : ὡς ὁ γε ἀλλοιόω λέγω οὐ εἰμί αὐτός ὕλη τηρέω . ἔπειτα δέ , εἰ ὅλος ὁ ἀλλοιόω πᾶς δέω μένω ἐπί ὁ αὐτός εἶδος ἀλλοιόω κατά συμβαίνω , ἀλλά οὐ κατά ἑαυτοῦ : εἰ δή δέω μένω ὁ ἀλλοιόω καί οὐ ὁ μένω εἰμί αὐτός ὁ πάσχω , δύο ἕτερος ἀνάγκη , ἤ ἀλλοιόω ὁ ὕλη ἑαυτοῦ ἐξίστημι , ἤ μή ἐξίστημι ἑαυτοῦ μή ἀλλοιόω . εἰ δέ τις λέγω μή κατά ὅσος ὕλη ἀλλοιόω , πρῶτος μέν κατά τίς ἀλλοιόω οὐ ἔχω λέγω , ἔπειτα ὁμολογέω καί οὕτως ὁ ὕλη αὐτός μή ἀλλοιόω . ὥσπερ γάρ ὁ ἄλλος εἶδος εἰμί οὐ εἰμί ἀλλοιόω κατά ὁ οὐσία ὁ οὐσία αὐτός ἐν οὗτος εἰμί , οὕτως , ἐπειδή ὁ εἰμί ὁ ὕλη εἰμί ὁ εἰμί ὅς ὕλη , οὐ εἰμί αὐτός ἀλλοιόω κατά ὅς τις ὕλη εἰμί , ἀλλά μένω , καί ὥσπερ ἐκεῖ ἀναλλοίωτος αὐτός ὁ εἶδος , οὕτως καί ἐνταῦθα ἀναλλοίωτος αὐτός ὁ ὕλη .
plotinus.enneades 3.7.1
Τὸν αἰῶνα καὶ τὸν χρόνον ἕτερον λέγοντες ἑκάτερον εἶναι καὶ τὸν μὲν περὶ τὴν ἀίδιον εἶναι φύσιν , τὸν δὲ χρόνον περὶ τὸ γινόμενον καὶ τόδε τὸ πᾶν , αὐτόθεν μὲν καὶ ὥσπερ ταῖς τῆς ἐννοίας ἀθροωτέραις ἐπιβολαῖς ἐναργές τι παῤ αὑτοῖς περὶ αὐτῶν ἐν ταῖς ψυχαῖς ἔχειν πάθος νομίζομεν λέγοντές τε ἀεὶ καὶ παῤ ἅπαντα ὀνομάζοντες . πειρώμενοι μὴν εἰς ἐπίστασιν αὐτῶν ἰέναι καὶ οἷον ἐγγὺς προσελθεῖν πάλιν αὖ ταῖς γνώμαις ἀποροῦντες τὰς τῶν παλαιῶν ἀποφάσεις περὶ αὐτῶν ἄλλως ἄλλας , τάχα δὲ καὶ ἄλλως τὰς αὐτὰς λαβόντες ἐπὶ τούτων ἀναπαυσάμενοι καὶ αὔταρκες νομίσαντες , εἰ ἔχοιμεν ἐρωτηθέντες τὸ δοκοῦν ἐκείνοις λέγειν , ἀγαπήσαντες ἀπαλλαττόμεθα τοῦ ζητεῖν ἔτι περὶ αὐτῶν . εὑρηκέναι μὲν οὖν τινας τῶν ἀρχαίων καὶ μακαρίων φιλοσόφων τὸ ἀληθὲς δεῖ νομίζειν : τίνες δὲ οἱ τυχόντες μάλιστα , καὶ πῶς ἂν καὶ ἡμῖν σύνεσις περὶ τούτων γένοιτο , ἐπισκέψασθαι προσήκει . καὶ πρότερον περὶ τοῦ αἰῶνος ζητεῖν , τί ποτε νομίζουσιν εἶναι αὐτὸν οἱ ἕτερον τοῦ χρόνου τιθέντες εἶναι : γνωσθέντος γὰρ τοῦ κατὰ τὸ παράδειγμα ἑστῶτος καὶ τὸ τῆς εἰκόνος αὐτοῦ , ὃν δὴ χρόνον λέγουσιν εἶναι , τάχα ἂν σαφὲς γένοιτο . εἰ δέ τις πρὸ τοῦ τὸν αἰῶνα θεάσασθαι τὸν χρόνον ὅς ἐστι φαντασθείη , γένοιτ̓ ἂν καὶ τούτῳ ἐντεῦθεν ἐκεῖ κατὰ ἀνάμνησιν ἐλθόντι ᾧ ἄρα ὡμοίωτο ὁ χρόνος θεάσασθαι , εἴπερ ὁμοιότητα οὗτος πρὸς ἐκεῖνον ἔχει .
Lemmas: ὁ αἰών καί ὁ χρόνος ἕτερος λέγω ἑκάτερος εἰμί καί ὁ μέν περί ὁ ἀίδιος εἰμί φύσις , ὁ δέ χρόνος περί ὁ γίγνομαι καί ὅδε ὁ πᾶς , αὐτόθεν μέν καί ὥσπερ ὁ ὁ ἔννοια ἀθρόος ἐπιβολή ἐναργής τις παρά ἑαυτοῦ περί αὐτός ἐν ὁ ψυχή ἔχω πάθος νομίζω λέγω τε ἀεί καί παρά ἅπας ὀνομάζω . πειράω μήν εἰς ἐπίστασις αὐτός ἔρχομαι καί οἷος ἐγγύς προσέρχομαι πάλιν αὖ ὁ γνώμη ἀπορέω ὁ ὁ παλαιός ἀπόφασις περί αὐτός ἄλλος ἄλλος , τάχα δέ καί ἄλλος ὁ αὐτός λαμβάνω ἐπί οὗτος ἀναπαύω καί αὐτάρκης νομίζω , εἰ ἔχω ἐρωτάω ὁ δοκέω ἐκεῖνος λέγω , ἀγαπάω ἀπαλλάσσω ὁ ζητέω ἔτι περί αὐτός . εὑρίσκω μέν οὖν τις ὁ ἀρχαῖος καί μακάριος φιλόσοφος ὁ ἀληθής δέω νομίζω : τίς δέ ὁ τυγχάνω μάλα , καί πῶς ἄν καί ἐγώ σύνεσις περί οὗτος γίγνομαι , ἐπισκοπέω προσήκω . καί πρότερος περί ὁ αἰών ζητέω , τίς ποτέ νομίζω εἰμί αὐτός ὁ ἕτερος ὁ χρόνος τίθημι εἰμί : γιγνώσκω γάρ ὁ κατά ὁ παράδειγμα ἵστημι καί ὁ ὁ εἰκών αὐτός , ὅς δή χρόνος λέγω εἰμί , τάχα ἄν σαφής γίγνομαι . εἰ δέ τις πρό ὁ ὁ αἰών θεάομαι ὁ χρόνος ὅς εἰμί φαντάζω , γίγνομαι ἄν καί οὗτος ἐντεῦθεν ἐκεῖ κατά ἀνάμνησις ἔρχομαι ὅς ἄρα ὁμοιόω ὁ χρόνος θεάομαι , εἴπερ ὁμοιότης οὗτος πρός ἐκεῖνος ἔχω .
plotinus.enneades 3.7.5
τοῦτο δέ , ὅταν τινὶ προσβαλὼν τῇ ψυχῇ ἔχω λέγειν περὶ αὐτοῦ , μᾶλλον δὲ ὁρᾶν αὐτὸ τοιοῦτον οἷον μηδὲν περὶ αὐτὸ ὅλως γεγονέναι : εἰ γὰρ τοῦτο , οὐκ ἀεὶ ὄν , ἢ οὐκ ἀεί τι ὅλον ὄν . ἆρα οὖν ἤδη ἀίδιον ; εἰ μὴ καὶ ἐνυπάρχοι αὐτῷ τοιαύτη φύσις , ὡς πίστιν ἔχειν περὶ αὐτοῦ , ὡς οὕτω καὶ μὴ ἄλλως ἔτι : ὡς , εἰ πάλιν προσβάλλοις , εὑρεῖν τοιοῦτον . τί οὖν , εἰ μηδὲ ἀφίσταιτό τις αὐτοῦ τῆς θέας , ἀλλὰ συνὼν εἴη τῆς φύσεως ἀγασθεὶς καὶ δυνατὸς τοῦτο πράττειν ἀτρύτῳ φύσει ἢ δραμὼν καὶ αὐτὸς εἰς αἰῶνα σταίη οὐκ ἀποκλίνων οὐδαμῇ , ἵν̓ ᾖ ὅμοιος καὶ αἰώνιος , τῷ ἐν αὑτῷ αἰωνίῳ τὸν αἰῶνα καὶ τὸ αἰώνιον θεώμενος ; εἰ οὖν τὸ οὕτως ἔχον αἰώνιον καὶ ἀεὶ ὄν , τὸ μὴ ἀποκλῖνον εἰς ἑτέραν φύσιν κατὰ μηδέν , ζωὴν ἔχον , ἣν ἔχει πᾶσαν ἤδη , οὐ προσλαβὸν οὐδὲ προσλαμβάνον ἢ προσληψόμενον , εἴη ἂν ἀίδιον μὲν τὸ οὕτως ἔχον , ἀιδιότης δὲ ἡ τοιαύτη κατάστασις τοῦ ὑποκειμένου ἐξ αὐτοῦ οὖσα καὶ ἐν αὐτῷ , αἰὼν δὲ τὸ ὑποκείμενον μετὰ τῆς τοιαύτης καταστάσεως ἐμφαινομένης . ὅθεν σεμνὸν ὁ αἰών , καὶ ταὐτὸν τῷ θεῷ ἡ ἔννοια λέγει . καὶ καλῶς ἂν λέγοιτο ὁ αἰὼν θεὸς ἐμφαίνων καὶ προφαίνων ἑαυτὸν οἷός ἐστι , τὸ εἶναι ὡς ἀτρεμὲς καὶ ταὐτὸν καὶ οὕτω καὶ τὸ βεβαίως ἐν ζωῇ . εἰ δ̓ ἐκ πολλῶν λέγομεν αὐτόν , οὐ δεῖ θαυμάζειν : πολλὰ γὰρ ἕκαστον τῶν ἐκεῖ διὰ δύναμιν ἄπειρον : ἐπεὶ καὶ τὸ ἄπειρον τῷ μὴ ἂν ἐπιλείπειν , καὶ τοῦτο κυρίως , ὅτι μηδὲν αὑτοῦ ἀναλίσκει . καὶ εἴ τις οὕτω τὸν αἰῶνα λέγοι ζωὴν ἄπειρον ἤδη τῷ πᾶσαν εἶναι καὶ μηδὲν ἀναλίσκειν αὑτῆς τῷ μὴ παρεληλυθέναι μηδ̓ αὖ μέλλειν : ἤδη γὰρ οὐκ ἂν εἴη πᾶσα : ἐγγὺς ἂν εἴη τοῦ ὁρίζεσθαι . τὸ γὰρ ἑξῆς τῷ πᾶσαν εἶναι καὶ μηδὲν ἀναλίσκειν ἐξήγησις ἂν εἴη τοῦ ἄπειρον ἤδη εἶναι .
Lemmas: οὗτος δέ , ὅταν τις προσβάλλω ὁ ψυχή ἔχω λέγω περί αὐτός , μάλα δέ ὁράω αὐτός τοιοῦτος οἷος μηδείς περί αὐτός ὅλος γίγνομαι : εἰ γάρ οὗτος , οὐ ἀεί εἰμί , ἤ οὐ ἀεί τις ὅλος εἰμί . ἆρα οὖν ἤδη ἀίδιος ; εἰ μή καί ἐνυπάρχω αὐτός τοιοῦτος φύσις , ὡς πίστις ἔχω περί αὐτός , ὡς οὕτως καί μή ἄλλος ἔτι : ὡς , εἰ πάλιν προσβάλλω , εὑρίσκω τοιοῦτος . τίς οὖν , εἰ μηδέ ἀφίστημι τις αὐτός ὁ θέα , ἀλλά σύνειμι εἰμί ὁ φύσις ἄγαμαι καί δυνατός οὗτος πράσσω ἄτρυτος φύσις ἤ τρέχω καί αὐτός εἰς αἰών ἵστημι οὐ ἀποκλίνω οὐδαμῇ , ἵνα εἰμί ὅμοιος καί αἰώνιος , ὁ ἐν ἑαυτοῦ αἰώνιος ὁ αἰών καί ὁ αἰώνιος θεάομαι ; εἰ οὖν ὁ οὕτως ἔχω αἰώνιος καί ἀεί εἰμί , ὁ μή ἀποκλίνω εἰς ἕτερος φύσις κατά μηδείς , ζωή ἔχω , ὅς ἔχω πᾶς ἤδη , οὐ προσλαμβάνω οὐδέ προσλαμβάνω ἤ προσλαμβάνω , εἰμί ἄν ἀίδιος μέν ὁ οὕτως ἔχω , ἀιδιότης δέ ὁ τοιοῦτος κατάστασις ὁ ὑπόκειμαι ἐκ αὐτός εἰμί καί ἐν αὐτός , αἰών δέ ὁ ὑπόκειμαι μετά ὁ τοιοῦτος κατάστασις ἐμφαίνω . ὅθεν σεμνός ὁ αἰών , καί αὐτός ὁ θεός ὁ ἔννοια λέγω . καί καλός ἄν λέγω ὁ αἰών θεός ἐμφαίνω καί προφαίνω ἑαυτοῦ οἷος εἰμί , ὁ εἰμί ὡς ἀτρεμής καί αὐτός καί οὕτως καί ὁ βέβαιος ἐν ζωή . εἰ δέ ἐκ πολύς λέγω αὐτός , οὐ δέω θαυμάζω : πολύς γάρ ἕκαστος ὁ ἐκεῖ διά δύναμις ἄπειρος : ἐπεί καί ὁ ἄπειρος ὁ μή ἄν ἐπιλείπω , καί οὗτος κύριος , ὅτι μηδείς ἑαυτοῦ ἀναλίσκω . καί εἰ τις οὕτως ὁ αἰών λέγω ζωή ἄπειρος ἤδη ὁ πᾶς εἰμί καί μηδείς ἀναλίσκω ἑαυτοῦ ὁ μή παρέρχομαι μηδέ αὖ μέλλω : ἤδη γάρ οὐ ἄν εἰμί πᾶς : ἐγγύς ἄν εἰμί ὁ ὁρίζω . ὁ γάρ ἑξῆς ὁ πᾶς εἰμί καί μηδείς ἀναλίσκω ἐξήγησις ἄν εἰμί ὁ ἄπειρος ἤδη εἰμί .
plotinus.enneades 3.7.7
ταῦτα οὖν λέγοντες ἆρά γε μαρτυροῦντες ἑτέροις καὶ ὡς περὶ ἀλλοτρίων τοὺς λόγους ποιούμεθα ; καὶ πῶς ; τίς γὰρ ἂν σύνεσις γένοιτο μὴ ἐφαπτομένοις ; πῶς δ̓ ἂν ἐφαψαίμεθα τοῖς ἀλλοτρίοις ; δεῖ ἄρα καὶ ἡμῖν μετεῖναι τοῦ αἰῶνος . ἀλλ̓ ἐν χρόνῳ οὖσι πῶς ; ἀλλὰ πῶς ἐν χρόνῳ καὶ πῶς ἐν αἰῶνι ἔστιν εἶναι , γνωσθείη ἂν εὑρεθέντος πρότερον τοῦ χρόνου . καὶ τοίνυν καταβατέον ἡμῖν ἐξ αἰῶνος ἐπὶ τὴν ζήτησιν τοῦ χρόνου καὶ τὸν χρόνον : ἐκεῖ μὲν γὰρ ἦν ἡ πορεία πρὸς τὸ ἄνω , νῦν δὲ λέγωμεν ἤδη οὐ πάνυ καταβάντες , ἀλλ̓ οὕτως , ὥσπερ κατέβη χρόνος . εἰ μὲν περὶ χρόνου εἰρημένον μηδὲν ἦν τοῖς παλαιοῖς καὶ μακαρίοις ἀνδράσιν , ἐχρῆν τῷ αἰῶνι ἐξ ἀρχῆς συνείραντας τὸ ἐφεξῆς λέγειν τὰ δοκοῦντα περὶ αὐτοῦ πειρωμένους τῇ ἐννοίᾳ αὐτοῦ ἣν κεκτήμεθα ἐφαρμόζειν τὴν λεγομένην ὑφ̓ ἡμῶν δόξαν : νῦν δὲ ἀναγκαῖον πρότερον λαβεῖν τὰ μάλιστα ἀξίως λόγου εἰρημένα σκοποῦντας , εἴ τινι αὐτῶν συμφώνως ὁ παῤ ἡμῶν ἕξει λόγος . τριχῇ δ̓ ἴσως διαιρετέον τοὺς λεγομένους περὶ αὐτοῦ λόγους τὴν πρώτην . ἢ γὰρ κίνησις ἡ λεγομένη , ἢ τὸ κινούμενον λέγοιεν ἄν , ἢ κινήσεώς τι τὸν χρόνον : τὸ γὰρ στάσιν ἢ τὸ ἑστηκὸς ἢ στάσεώς τι λέγειν παντάπασι πόρρω τῆς ἐννοίας ἂν εἴη τοῦ χρόνου οὐδαμῇ τοῦ αὐτοῦ ὄντος . τῶν δὲ κίνησιν λεγόντων οἱ μὲν κίνησιν ἂν πᾶσαν λέγοιεν , οἱ δὲ τὴν τοῦ παντός : οἱ δὲ τὸ κινούμενον λέγοντες τὴν τοῦ παντὸς ἂν σφαῖραν λέγοιεν : οἱ δὲ κινήσεώς τι ἢ διάστημα κινήσεως , οἱ δὲ μέτρον , οἱ δ̓ ὅλως παρακολουθοῦν αὐτῇ : καὶ ἢ πάσης ἢ τῆς τεταγμένης .
Lemmas: οὗτος οὖν λέγω ἆρα γε μαρτυρέω ἕτερος καί ὡς περί ἀλλότριος ὁ λόγος ποιέω ; καί πῶς ; τίς γάρ ἄν σύνεσις γίγνομαι μή ἐφάπτω ; πῶς δέ ἄν ἐφάπτω ὁ ἀλλότριος ; δέω ἄρα καί ἐγώ μέτειμι ὁ αἰών . ἀλλά ἐν χρόνος εἰμί πῶς ; ἀλλά πῶς ἐν χρόνος καί πῶς ἐν αἰών εἰμί εἰμί , γιγνώσκω ἄν εὑρίσκω πρότερος ὁ χρόνος . καί τοίνυν καταβατέω ἐγώ ἐκ αἰών ἐπί ὁ ζήτησις ὁ χρόνος καί ὁ χρόνος : ἐκεῖ μέν γάρ εἰμί ὁ πορεία πρός ὁ ἄνω , νῦν δέ λέγω ἤδη οὐ πάνυ καταβαίνω , ἀλλά οὕτως , ὥσπερ καταβαίνω χρόνος . εἰ μέν περί χρόνος λέγω μηδείς εἰμί ὁ παλαιός καί μακάριος ἀνήρ , χρή ὁ αἰών ἐκ ἀρχή συνείρω ὁ ἐφεξῆς λέγω ὁ δοκέω περί αὐτός πειράω ὁ ἔννοια αὐτός ὅς κτάομαι ἐφαρμόζω ὁ λέγω ὑπό ἐγώ δόξα : νῦν δέ ἀναγκαῖος πρότερος λαμβάνω ὁ μάλα ἄξιος λόγος λέγω σκοπέω , εἰ τις αὐτός συμφώνως ὁ παρά ἐγώ ἔχω λόγος . τριχῆ δέ ἴσως διαιρετέον ὁ λέγω περί αὐτός λόγος ὁ πρῶτος . ἤ γάρ κίνησις ὁ λέγω , ἤ ὁ κινέω λέγω ἄν , ἤ κίνησις τις ὁ χρόνος : ὁ γάρ στάσις ἤ ὁ ἵστημι ἤ στάσις τις λέγω παντάπασι πρόσω ὁ ἔννοια ἄν εἰμί ὁ χρόνος οὐδαμῇ ὁ αὐτός εἰμί . ὁ δέ κίνησις λέγω ὁ μέν κίνησις ἄν πᾶς λέγω , ὁ δέ ὁ ὁ πᾶς : ὁ δέ ὁ κινέω λέγω ὁ ὁ πᾶς ἄν σφαῖρα λέγω : ὁ δέ κίνησις τις ἤ διάστημα κίνησις , ὁ δέ μέτρον , ὁ δέ ὅλος παρακολουθέω αὐτός : καί ἤ πᾶς ἤ ὁ τάσσω .
plotinus.enneades 3.7.10
τὸ δὲ παρακολούθημα λέγειν τῆς κινήσεως , τί ποτε τοῦτό ἐστιν , οὐκ ἔστι διδάσκοντος οὐδὲ εἰρηκέναι , πρὶν εἰπεῖν τί ἐστι τὸ παρακολουθοῦν : ἐκεῖνο γὰρ ἂν ἴσως εἴη ὁ χρόνος . ἐπισκεπτέον δὲ τὸ παρακολούθημα τοῦτο εἴτε ὕστερον εἴτε ἅμα εἴτε πρότερον , εἴπερ τι ἔστι τοιοῦτον παρακολούθημα : ὅπως γὰρ ἂν λέγηται , ἐν χρόνῳ λέγεται . εἰ τοῦτο , ἔσται ὁ χρόνος παρακολούθημα κινήσεως ἐν χρόνῳ . ἀλλ̓ ἐπειδὴ οὐ τί μή ἐστι ζητοῦμεν , ἀλλὰ τί ἐστιν , εἴρηταί τε πολλὰ πολλοῖς τοῖς πρὸ ἡμῶν καθ̓ ἑκάστην θέσιν , ἃ εἴ τις διεξίοι , ἱστορίαν μᾶλλον ἂν ποιοῖτο , ὅσον τε ἐξ ἐπιδρομῆς εἴρηταί τι περὶ αὐτῶν , ἔστι δὲ καὶ πρὸς τὸν λέγοντα μέτρον κινήσεως τοῦ παντὸς ἐκ τῶν ἤδη εἰρημένων ἀντιλέγειν τά τε ἄλλα ὅσα νῦν περὶ μέτρου κινήσεως εἴρηται — χωρὶς γὰρ τῆς ἀνωμαλίας πάντα τὰ ἄλλα καὶ πρὸς αὐτοὺς ἁρμόσει — εἴη ἂν ἀκόλουθον εἰπεῖν , τί ποτε δεῖ νομίζειν τὸν χρόνον εἶναι .
Lemmas: ὁ δέ παρακολούθημα λέγω ὁ κίνησις , τίς ποτέ οὗτος εἰμί , οὐ εἰμί διδάσκω οὐδέ λέγω , πρίν λέγω τίς εἰμί ὁ παρακολουθέω : ἐκεῖνος γάρ ἄν ἴσως εἰμί ὁ χρόνος . ἐπισκοπέω δέ ὁ παρακολούθημα οὗτος εἴτε ὕστερον εἴτε ἅμα εἴτε πρότερος , εἴπερ τις εἰμί τοιοῦτος παρακολούθημα : ὅπως γάρ ἄν λέγω , ἐν χρόνος λέγω . εἰ οὗτος , εἰμί ὁ χρόνος παρακολούθημα κίνησις ἐν χρόνος . ἀλλά ἐπειδή οὐ τίς μή εἰμί ζητέω , ἀλλά τίς εἰμί , λέγω τε πολύς πολύς ὁ πρό ἐγώ κατά ἕκαστος θέσις , ὅς εἰ τις διεξέρχομαι , ἱστορία μάλα ἄν ποιέω , ὅσος τε ἐκ ἐπιδρομή λέγω τις περί αὐτός , εἰμί δέ καί πρός ὁ λέγω μέτρον κίνησις ὁ πᾶς ἐκ ὁ ἤδη λέγω ἀντιλέγω ὁ τε ἄλλος ὅσος νῦν περί μέτρον κίνησις λέγω — χωρίς γάρ ὁ ἀνωμαλία πᾶς ὁ ἄλλος καί πρός αὐτός ἁρμόζω — εἰμί ἄν ἀκόλουθος λέγω , τίς ποτέ δέω νομίζω ὁ χρόνος εἰμί .
plotinus.enneades 3.8.1
Παίζοντες δὴ τὴν πρώτην πρὶν ἐπιχειρεῖν σπουδάζειν εἰ λέγοιμεν πάντα θεωρίας ἐφίεσθαι καὶ εἰς τέλος τοῦτο βλέπειν , οὐ μόνον ἔλλογα ἀλλὰ καὶ ἄλογα ζῷα καὶ τὴν ἐν τοῖς φυτοῖς φύσιν καὶ τὴν ταῦτα γεννῶσαν γῆν , καὶ πάντα τυγχάνειν καθ̓ ὅσον οἷόν τε αὐτοῖς , ἄλλα δὲ ἄλλως καὶ θεωρεῖν καὶ τυγχάνειν καὶ τὰ μὲν ἀληθῶς , τὰ δὲ μίμησιν καὶ εἰκόνα τούτου λαμβάνοντα : ἆῤ ἄν τις ἀνάσχοιτο τὸ παράδοξον τοῦ λόγου ; ἢ πρὸς ἡμᾶς αὐτοῦ γινομένου κίνδυνος οὐδεὶς ἐν τῷ παίζειν τὰ αὐτῶν γενήσεται . ἆῤ οὖν καὶ ἡμεῖς παίζοντες ἐν τῷ παρόντι θεωροῦμεν ; ἢ καὶ ἡμεῖς καὶ πάντες ὅσοι παίζουσι τοῦτο ποιοῦσι καὶ τούτου γε παίζουσιν ἐφιέμενοι καὶ κινδυνεύει , εἴτε τις παῖς εἴτε ἀνὴρ παίζει ἢ σπουδάζει , θεωρίας ἕνεκεν ὁ μὲν σπουδάζειν , ὁ δὲ παίζειν , καὶ πρᾶξις πᾶσα εἰς θεωρίαν τὴν σπουδὴν ἔχειν , ἡ μὲν ἀναγκαία καὶ ἐπιπλέον τὴν θεωρίαν ἕλκουσα πρὸς τὸ ἔξω , ἡ δὲ ἑκούσιος λεγομένη ἐπ’ ἔλαττον μέν , ὅμως δὲ καὶ αὐτὴ ἐφέσει θεωρίας γινομένη . ἀλλὰ ταῦτα μὲν ὕστερον : νῦν δὲ λέγωμεν περί τε γῆς αὐτῆς καὶ δένδρων καὶ ὅλως φυτῶν τίς αὐτῶν ἡ θεωρία , καὶ πῶς τὰ παῤ αὐτῆς ποιούμενα καὶ γεννώμενα ἐπὶ τὴν τῆς θεωρίας ἀνάξομεν ἐνέργειαν , καὶ πῶς ἡ φύσις , ἣν ἀφάνταστόν φασι καὶ ἄλογον εἶναι , θεωρίαν τε ἐν αὑτῇ ἔχει καὶ ἃ ποιεῖ διὰ θεωρίαν ποιεῖ , ἣν οὐκ ἔχει .
Lemmas: παίζω δή ὁ πρῶτος πρίν ἐπιχειρέω σπουδάζω εἰ λέγω πᾶς θεωρία ἐφίημι καί εἰς τέλος οὗτος βλέπω , οὐ μόνος ἔλλογος ἀλλά καί ἄλογος ζῷον καί ὁ ἐν ὁ φυτόν φύσις καί ὁ οὗτος γεννάω γῆ , καί πᾶς τυγχάνω κατά ὅσος οἷος τε αὐτός , ἄλλος δέ ἄλλος καί θεωρέω καί τυγχάνω καί ὁ μέν ἀληθής , ὁ δέ μίμησις καί εἰκών οὗτος λαμβάνω : ἆρα ἄν τις ἀνέχω ὁ παράδοξος ὁ λόγος ; ἤ πρός ἐγώ αὐτός γίγνομαι κίνδυνος οὐδείς ἐν ὁ παίζω ὁ αὐτός γίγνομαι . ἆρα οὖν καί ἐγώ παίζω ἐν ὁ πάρειμι θεωρέω ; ἤ καί ἐγώ καί πᾶς ὅσος παίζω οὗτος ποιέω καί οὗτος γε παίζω ἐφίημι καί κινδυνεύω , εἴτε τις παῖς εἴτε ἀνήρ παίζω ἤ σπουδάζω , θεωρία ἕνεκα ὁ μέν σπουδάζω , ὁ δέ παίζω , καί πρᾶξις πᾶς εἰς θεωρία ὁ σπουδή ἔχω , ὁ μέν ἀναγκαῖος καί ἐπιπολύ ὁ θεωρία ἕλκω πρός ὁ ἔξω , ὁ δέ ἑκούσιος λέγω ἐπί ἐλαχύς μέν , ὅμως δέ καί αὐτός ἔφεσις θεωρία γίγνομαι . ἀλλά οὗτος μέν ὕστερον : νῦν δέ λέγω περί τε γῆ αὐτός καί δένδρον καί ὅλος φυτόν τίς αὐτός ὁ θεωρία , καί πῶς ὁ παρά αὐτός ποιέω καί γεννάω ἐπί ὁ ὁ θεωρία ἀνάσσω ἐνέργεια , καί πῶς ὁ φύσις , ὅς ἀφάνταστος φημί καί ἄλογος εἰμί , θεωρία τε ἐν ἑαυτοῦ ἔχω καί ὅς ποιέω διά θεωρία ποιέω , ὅς οὐ ἔχω .
plotinus.enneades 3.8.3
πῶς οὖν ποιῶν καὶ οὕτως ποιῶν θεωρίας τινὸς ἂν ἐφάπτοιτο ; ἤ , εἰ μένων ποιεῖ καὶ ἐν αὑτῷ μένων ἐστὶ λόγος , εἴη ἂν αὐτὸς θεωρία . ἡ μὲν γὰρ πρᾶξις γένοιτ̓ ἂν κατὰ λόγον ἑτέρα οὖσα δηλονότι τοῦ λόγου : ὁ μέντοι λόγος καὶ αὐτὸς συνὼν τῇ πράξει καὶ ἐπιστατῶν οὐκ ἂν εἴη πρᾶξις . εἰ οὖν μὴ πρᾶξις ἀλλὰ λόγος , θεωρία : καὶ ἐπὶ παντὸς λόγου ὁ μὲν ἔσχατος ἐκ θεωρίας καὶ θεωρία οὕτως ὡς τεθεωρημένος , ὁ δὲ πρὸ τούτου πᾶς ὁ μὲν ἄλλος ἄλλως , ὁ μὴ ὡς φύσις ἀλλὰ ψυχή , ὁ δ̓ ἐν τῇ φύσει καὶ ἡ φύσις . ἆρά γε καὶ αὐτὸς ἐκ θεωρίας ; πάντως μὴν ἐκ θεωρίας : ἀλλ̓ εἰ καὶ αὐτὸς τεθεωρηκὼς αὑτόν ; ἢ πῶς ; ἔστι μὲν γὰρ ἀποτέλεσμα θεωρίας καὶ θεωρήσαντός τινος . πῶς δὲ αὐτὴ ἔχει θεωρίαν ; τὴν μὲν δὴ ἐκ λόγου οὐκ ἔχει : λέγω δ̓ ἐκ λόγου τὸ σκοπεῖσθαι περὶ τῶν ἐν αὑτῇ . διὰ τί οὖν ζωή τις οὖσα καὶ λόγος καὶ δύναμις ποιοῦσα ; ἆῤ ὅτι τὸ σκοπεῖσθαί ἐστι τὸ μήπω ἔχειν ; εἰ δὲ ἔχει , καὶ διὰ τοῦτο ὅτι ἔχει καὶ ποιεῖ . τὸ οὖν εἶναι αὐτῇ ὃ ἔστι τοῦτό ἐστι τὸ ποιεῖν αὐτῇ : ἔστι δὲ θεωρία καὶ θεώρημα , λόγος γάρ . τῷ οὖν εἶναι θεωρία καὶ θεώρημα καὶ λόγος τούτῳ καὶ ποιεῖ ᾗ ταῦτά ἐστιν . ἡ ποίησις ἄρα θεωρία ἡμῖν ἀναπέφανται : ἔστι γὰρ ἀποτέλεσμα θεωρίας μενούσης θεωρίας οὐκ ἄλλο τι πραξάσης , ἀλλὰ τῷ εἶναι θεωρία ποιησάσης .
Lemmas: πῶς οὖν ποιέω καί οὕτως ποιέω θεωρία τις ἄν ἐφάπτω ; ἤ , εἰ μένω ποιέω καί ἐν ἑαυτοῦ μένω εἰμί λόγος , εἰμί ἄν αὐτός θεωρία . ὁ μέν γάρ πρᾶξις γίγνομαι ἄν κατά λόγος ἕτερος εἰμί δηλονότι ὁ λόγος : ὁ μέντοι λόγος καί αὐτός σύνειμι ὁ πρᾶξις καί ἐπιστατέω οὐ ἄν εἰμί πρᾶξις . εἰ οὖν μή πρᾶξις ἀλλά λόγος , θεωρία : καί ἐπί πᾶς λόγος ὁ μέν ἔσχατος ἐκ θεωρία καί θεωρία οὕτως ὡς θεωρέω , ὁ δέ πρό οὗτος πᾶς ὁ μέν ἄλλος ἄλλος , ὁ μή ὡς φύσις ἀλλά ψυχή , ὁ δέ ἐν ὁ φύσις καί ὁ φύσις . ἆρα γε καί αὐτός ἐκ θεωρία ; πάντως μήν ἐκ θεωρία : ἀλλά εἰ καί αὐτός θεωρέω ἑαυτοῦ ; ἤ πῶς ; εἰμί μέν γάρ ἀποτέλεσμα θεωρία καί θεωρέω τις . πῶς δέ αὐτός ἔχω θεωρία ; ὁ μέν δή ἐκ λόγος οὐ ἔχω : λέγω δέ ἐκ λόγος ὁ σκοπέω περί ὁ ἐν ἑαυτοῦ . διά τίς οὖν ζωή τις εἰμί καί λόγος καί δύναμις ποιέω ; ἆρα ὅτι ὁ σκοπέω εἰμί ὁ μήπω ἔχω ; εἰ δέ ἔχω , καί διά οὗτος ὅτι ἔχω καί ποιέω . ὁ οὖν εἰμί αὐτός ὅς εἰμί οὗτος εἰμί ὁ ποιέω αὐτός : εἰμί δέ θεωρία καί θεώρημα , λόγος γάρ . ὁ οὖν εἰμί θεωρία καί θεώρημα καί λόγος οὗτος καί ποιέω ᾗ οὗτος εἰμί . ὁ ποίησις ἄρα θεωρία ἐγώ ἀναφαίνω : εἰμί γάρ ἀποτέλεσμα θεωρία μένω θεωρία οὐ ἄλλος τις πράσσω , ἀλλά ὁ εἰμί θεωρία ποιέω .
plotinus.enneades 3.8.7
ὅτι μὲν οὖν πάντα τά τε ὡς ἀληθῶς ὄντα ἐκ θεωρίας καὶ θεωρία , καὶ τὰ ἐξ ἐκείνων γενόμενα θεωρούντων ἐκείνων καὶ αὐτὰ θεωρήματα , τὰ μὲν αἰσθήσει τὰ δὲ γνώσει ἢ δόξῃ , καὶ αἱ πράξεις τὸ τέλος ἔχουσιν εἰς γνῶσιν καὶ ἡ ἔφεσις γνώσεως καὶ αἱ γεννήσεις ἀπὸ θεωρίας εἰς ἀποτελεύτησιν εἴδους καὶ θεωρήματος ἄλλου , καὶ ὅλως μιμήματα ὄντα ἕκαστα τῶν ποιούντων θεωρήματα ποιεῖ καὶ εἴδη , καὶ αἱ γινόμεναι ὑποστάσεις μιμήσεις ὄντων οὖσαι ποιοῦντα δεικνῦσι τέλος ποιούμενα οὐ τὰς ποιήσεις οὐδὲ τὰς πράξεις , ἀλλὰ τὸ ἀποτέλεσμα ἵνα θεωρηθῇ , καὶ τοῦτο καὶ αἱ διανοήσεις ἰδεῖν θέλουσι καὶ ἔτι πρότερον αἱ αἰσθήσεις , αἷς τέλος ἡ γνῶσις , καὶ ἔτι πρὸ τούτων ἡ φύσις τὸ θεώρημα τὸ ἐν αὐτῇ καὶ τὸν λόγον ποιεῖ ἄλλον λόγον ἀποτελοῦσα , τὰ μὲν ἦν αὐτόθεν λαβεῖν , τὰ δ̓ ὑπέμνησεν ὁ λόγος , δῆλόν που . ἐπεὶ κἀκεῖνο δῆλον , ὡς ἀναγκαῖον ἦν τῶν πρώτων ἐν θεωρίᾳ ὄντων καὶ τὰ ἄλλα πάντα ἐφίεσθαι τούτου , εἴπερ τέλος ἅπασιν ἡ ἀρχή . ἐπεὶ καί , ὅταν τὰ ζῷα γεννᾷ , οἱ λόγοι ἔνδον ὄντες κινοῦσι , καὶ ἔστιν ἐνέργεια θεωρίας τοῦτο καὶ ὠδὶς τοῦ πολλὰ ποιεῖν εἴδη καὶ πολλὰ θεωρήματα καὶ λόγων πληρῶσαι πάντα καὶ οἷον ἀεὶ θεωρεῖν : τὸ γὰρ ποιεῖν εἶναί τι εἶδός ἐστι ποιεῖν , τοῦτο δέ ἐστι πάντα πληρῶσαι θεωρίας . καὶ αἱ ἁμαρτίαι δέ , αἵ τε ἐν τοῖς γινομένοις αἵ τε ἐν τοῖς πραττομένοις , θεωρούντων εἰσὶν ἐκ τοῦ θεωρητοῦ παραφορά : καὶ ὅ γε κακὸς τεχνίτης ἔοικεν αἰσχρὰ εἴδη ποιοῦντι . καὶ οἱ ἔρωτες δὲ ἰδόντων καὶ πρὸς εἶδος σπευδόντων .
Lemmas: ὅτι μέν οὖν πᾶς ὁ τε ὡς ἀληθής εἰμί ἐκ θεωρία καί θεωρία , καί ὁ ἐκ ἐκεῖνος γίγνομαι θεωρέω ἐκεῖνος καί αὐτός θεώρημα , ὁ μέν αἴσθησις ὁ δέ γνῶσις ἤ δόξα , καί ὁ πρᾶξις ὁ τέλος ἔχω εἰς γνῶσις καί ὁ ἔφεσις γνῶσις καί ὁ γέννησις ἀπό θεωρία εἰς ἀποτελεύτησις εἶδος καί θεώρημα ἄλλος , καί ὅλος μίμημα εἰμί ἕκαστος ὁ ποιέω θεώρημα ποιέω καί εἶδος , καί ὁ γίγνομαι ὑπόστασις μίμησις εἰμί εἰμί ποιέω δείκνυμι τέλος ποιέω οὐ ὁ ποίησις οὐδέ ὁ πρᾶξις , ἀλλά ὁ ἀποτέλεσμα ἵνα θεωρέω , καί οὗτος καί ὁ διανόησις ὁράω ἐθέλω καί ἔτι πρότερος ὁ αἴσθησις , ὅς τέλος ὁ γνῶσις , καί ἔτι πρό οὗτος ὁ φύσις ὁ θεώρημα ὁ ἐν αὐτός καί ὁ λόγος ποιέω ἄλλος λόγος ἀποτελέω , ὁ μέν εἰμί αὐτόθεν λαμβάνω , ὁ δέ ὑπομιμνῄσκω ὁ λόγος , δῆλος που . ἐπεί ἐκεῖνος δῆλος , ὡς ἀναγκαῖος εἰμί ὁ πρῶτος ἐν θεωρία εἰμί καί ὁ ἄλλος πᾶς ἐφίημι οὗτος , εἴπερ τέλος ἅπας ὁ ἀρχή . ἐπεί καί , ὅταν ὁ ζῷον γεννάω , ὁ λόγος ἔνδον εἰμί κινέω , καί εἰμί ἐνέργεια θεωρία οὗτος καί ὠδίς ὁ πολύς ποιέω εἶδος καί πολύς θεώρημα καί λόγος πληρόω πᾶς καί οἷος ἀεί θεωρέω : ὁ γάρ ποιέω εἰμί τις εἶδος εἰμί ποιέω , οὗτος δέ εἰμί πᾶς πληρόω θεωρία . καί ὁ ἁμαρτία δέ , ὁ τε ἐν ὁ γίγνομαι ὁ τε ἐν ὁ πράσσω , θεωρέω εἰμί ἐκ ὁ θεωρητός παραφορά : καί ὁ γε κακός τεχνίτης ἔοικα αἰσχρός εἶδος ποιέω . καί ὁ ἔρως δέ ὁράω καί πρός εἶδος σπεύδω .
plotinus.enneades 3.9.2
οἷον γὰρ μιᾶς ἐπιστήμης τῆς ὅλης ὁ μερισμὸς εἰς τὰ θεωρήματα τὰ καθέκαστα οὐ σκεδασθείσης οὐδὲ κατακερματισθείσης , ἔχει δὲ ἕκαστον δυνάμει τὸ ὅλον , οὗ τὸ αὐτὸ ἀρχὴ καὶ τέλος , καὶ οὕτω χρὴ παρασκευάζειν αὑτόν , ὡς τὰς ἀρχὰς τὰς ἐν αὐτῷ καὶ τέλη εἶναι καὶ ὅλα καὶ πάντα εἰς τὸ τῆς φύσεως ἄριστον , ὃ γενόμενός ἐστιν ἐκεῖ : τούτῳ γὰρ τῷ ἀρίστῳ αὑτοῦ , ὅταν ἔχῃ , ἅψεται ἐκείνου . ἡ πᾶσα ψυχὴ οὐδαμοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἦλθεν : οὐδὲ γὰρ ἦν ὅπου : ἀλλὰ τὸ σῶμα γειτονῆσαν μετέλαβεν αὐτῆς : διὸ οὐκ ἐν τῷ σώματι οὐδ̓ ὁ Πλάτων φησί που , ἀλλὰ τὸ σῶμα εἰς αὐτήν . αἱ δ̓ ἄλλαι ἔχουσιν ὅθεν : ἀπὸ γὰρ ψυχῆς : καὶ εἰς ὃ καὶ κατελθεῖν καὶ μετελθεῖν : ὅθεν καὶ ἀνελθεῖν . ἡ δ̓ ἀεὶ ἄνω ἐν ᾧ πέφυκεν εἶναι ψυχή : τὸ δὲ ἐφεξῆς τὸ πᾶν , οἷον τὸ πλησίον ἢ τὸ ὑφ̓ ἡλίῳ . φωτίζεται μὲν οὖν ἡ μερικὴ πρὸς τὸ πρὸ αὐτῆς φερομένη : ὄντι γὰρ ἐντυγχάνει : εἰς δὲ τὸ μετ̓ αὐτὴν εἰς τὸ μὴ ὄν . τοῦτο δὲ ποιεῖ , ὅταν πρὸς αὑτήν : πρὸς αὑτὴν γὰρ βουλομένη τὸ μετ̓ αὐτὴν ποιεῖ εἴδωλον αὐτῆς , τὸ μὴ ὄν , οἷον κενεμβατοῦσα καὶ ἀοριστοτέρα γινομένη : καὶ τοῦτο τὸ εἴδωλον τὸ ἀόριστον πάντη σκοτεινόν : ἄλογον γὰρ καὶ ἀνόητον πάντη καὶ πολὺ τοῦ ὄντος ἀποστατοῦν . εἰς δὲ τὸ μεταξύ ἐστιν ἐν τῷ οἰκείῳ , πάλιν δὲ ἰδοῦσα οἷον δευτέρᾳ προσβολῇ τὸ εἴδωλον ἐμόρφωσε καὶ ἡσθεῖσα ἔρχεται εἰς αὐτό .
Lemmas: οἷος γάρ εἷς ἐπιστήμη ὁ ὅλος ὁ μερισμός εἰς ὁ θεώρημα ὁ καθέκαστος οὐ σκεδάννυμι οὐδέ κατακερματίζω , ἔχω δέ ἕκαστος δύναμις ὁ ὅλος , ὅς ὁ αὐτός ἀρχή καί τέλος , καί οὕτως χρή παρασκευάζω ἑαυτοῦ , ὡς ὁ ἀρχή ὁ ἐν αὐτός καί τέλος εἰμί καί ὅλος καί πᾶς εἰς ὁ ὁ φύσις ἄριστον , ὅς γίγνομαι εἰμί ἐκεῖ : οὗτος γάρ ὁ ἀγαθός ἑαυτοῦ , ὅταν ἔχω , ἅπτω ἐκεῖνος . ὁ πᾶς ψυχή οὐδαμοῦ γίγνομαι οὐδέ ἔρχομαι : οὐδέ γάρ εἰμί ὅπου : ἀλλά ὁ σῶμα γειτονέω μεταλαμβάνω αὐτός : διό οὐ ἐν ὁ σῶμα οὐδέ ὁ Πλάτων φημί που , ἀλλά ὁ σῶμα εἰς αὐτός . ὁ δέ ἄλλος ἔχω ὅθεν : ἀπό γάρ ψυχή : καί εἰς ὅς καί κατέρχομαι καί μετέρχομαι : ὅθεν καί ἀνέρχομαι . ὁ δέ ἀεί ἄνω ἐν ὅς φύω εἰμί ψυχή : ὁ δέ ἐφεξῆς ὁ πᾶς , οἷος ὁ πλησίον ἤ ὁ ὑπό ἥλιος . φωτίζω μέν οὖν ὁ μερικός πρός ὁ πρό αὐτός φέρω : εἰμί γάρ ἐντυγχάνω : εἰς δέ ὁ μετά αὐτός εἰς ὁ μή εἰμί . οὗτος δέ ποιέω , ὅταν πρός ἑαυτοῦ : πρός ἑαυτοῦ γάρ βούλομαι ὁ μετά αὐτός ποιέω εἴδωλον αὐτός , ὁ μή εἰμί , οἷος κενεμβατέω καί ἀόριστος γίγνομαι : καί οὗτος ὁ εἴδωλον ὁ ἀόριστος πάντῃ σκοτεινός : ἄλογος γάρ καί ἀνόητος πάντῃ καί πολύς ὁ εἰμί ἀποστατέω . εἰς δέ ὁ μεταξύ εἰμί ἐν ὁ οἰκεῖος , πάλιν δέ ὁράω οἷος δεύτερος προσβολή ὁ εἴδωλον μορφόω καί ἥδομαι ἔρχομαι εἰς αὐτός .
plotinus.enneades 4.1.1
ἐν τῷ κόσμῳ τῷ νοητῷ ἡ ἀληθινὴ οὐσία : νοῦς τὸ ἄριστον αὐτοῦ : ψυχαὶ δὲ κἀκεῖ : ἐκεῖθεν γὰρ καὶ ἐνταῦθα . κἀκεῖνος ὁ κόσμος ψυχὰς ἄνευ σωμάτων ἔχει , οὗτος δὲ τὰς ἐν σώμασι γινομένας καὶ μερισθείσας τοῖς σώμασιν . ἐκεῖ δὲ ὁμοῦ μὲν πᾶς νοῦς καὶ οὐ διακεκριμένον οὐδὲ μεμερισμένον , ὁμοῦ δὲ πᾶσαι ψυχαὶ ἐν ἑνὶ τῷ κόσμῳ , οὐκ ἐν διαστάσει τοπικῇ . νοῦς μὲν οὖν ἀεὶ ἀδιάκριτος καὶ οὐ μεριστός , ψυχὴ δὲ ἐκεῖ ἀδιάκριτος καὶ ἀμέριστος : ἔχει δὲ φύσιν μερίζεσθαι . καὶ γὰρ ὁ μερισμὸς αὐτῆς τὸ ἀποστῆναι καὶ ἐν σώματι γενέσθαι . μεριστὴ οὖν εἰκότως περὶ τὰ σώματα λέγεται εἶναι , ὅτι οὕτως ἀφίσταται καὶ μεμέρισται . πῶς οὖν καὶ ἀμέριστος ; οὐ γὰρ ὅλη ἀπέστη , ἀλλ̓ ἔστι τι αὐτῆς οὐκ ἐληλυθός , ὃ οὐ πέφυκε μερίζεσθαι . τὸ οὖν ἐκ τῆς ἀμερίστου καὶ τῆς περὶ τὰ σώματα μεριστῆς ταὐτὸν τῷ ἐκ τῆς ἄνω καὶ κάτω οὔσης καὶ τῆς ἐκεῖθεν ἐξημμένης , ῥυείσης δὲ μέχρι τῶνδε , οἷον γραμμῆς ἐκ κέντρου . ἐλθοῦσα δὲ ἐνθάδε τούτῳ τῷ μέρει ὁρᾷ , ᾧ καὶ αὐτῷ σώζει τὴν φύσιν τοῦ ὅλου . οὐδὲ γὰρ ἐνταῦθα μόνον μεριστή , ἀλλὰ καὶ ἀμέριστος : τὸ γὰρ μεριζόμενον αὐτῆς ἀμερίστως μερίζεται . εἰς ὅλον γὰρ τὸ σῶμα δοῦσα αὑτὴν μὴ μερισθεῖσα , ὅλη εἰς ὅλον , τῷ ἐν παντὶ εἶναι μεμέρισται .
Lemmas: ἐν ὁ κόσμος ὁ νοητός ὁ ἀληθινός οὐσία : νόος ὁ ἄριστον αὐτός : ψυχή δέ ἐκεῖ : ἐκεῖθεν γάρ καί ἐνταῦθα . ἐκεῖνος ὁ κόσμος ψυχή ἄνευ σῶμα ἔχω , οὗτος δέ ὁ ἐν σῶμα γίγνομαι καί μερίζω ὁ σῶμα . ἐκεῖ δέ ὁμοῦ μέν πᾶς νόος καί οὐ διακρίνω οὐδέ μερίζω , ὁμοῦ δέ πᾶς ψυχή ἐν εἷς ὁ κόσμος , οὐ ἐν διάστασις τοπικός . νόος μέν οὖν ἀεί ἀδιάκριτος καί οὐ μεριστός , ψυχή δέ ἐκεῖ ἀδιάκριτος καί ἀμέριστος : ἔχω δέ φύσις μερίζω . καί γάρ ὁ μερισμός αὐτός ὁ ἀφίστημι καί ἐν σῶμα γίγνομαι . μεριστός οὖν ἔοικα περί ὁ σῶμα λέγω εἰμί , ὅτι οὕτως ἀφίστημι καί μερίζω . πῶς οὖν καί ἀμέριστος ; οὐ γάρ ὅλος ἀφίστημι , ἀλλά εἰμί τις αὐτός οὐ ἔρχομαι , ὅς οὐ φύω μερίζω . ὁ οὖν ἐκ ὁ ἀμέριστος καί ὁ περί ὁ σῶμα μεριστός αὐτός ὁ ἐκ ὁ ἄνω καί κάτω εἰμί καί ὁ ἐκεῖθεν ἐξάπτω , ῥέω δέ μέχρι ὅδε , οἷος γραμμή ἐκ κέντρον . ἔρχομαι δέ ἐνθάδε οὗτος ὁ μέρος ὁράω , ὅς καί αὐτός σῴζω ὁ φύσις ὁ ὅλος . οὐδέ γάρ ἐνταῦθα μόνος μεριστός , ἀλλά καί ἀμέριστος : ὁ γάρ μερίζω αὐτός ἀμέριστος μερίζω . εἰς ὅλος γάρ ὁ σῶμα δίδωμι ἑαυτοῦ μή μερίζω , ὅλος εἰς ὅλος , ὁ ἐν πᾶς εἰμί μερίζω .
plotinus.enneades 4.3.3
ἀλλ̓ ἆρα οὕτω μέρη , ὥσπερ ἂν καὶ ἐφ̓ ἑνὸς ζῴου τις εἴποι τὴν ἐν τῷ δακτύλῳ ψυχὴν μέρος τῆς ἐν τῷ παντὶ ζῴῳ ὅλης ; ἀλλ̓ οὗτός γε ὁ λόγος ἢ οὐδεμίαν ποιεῖ ψυχὴν ἔξω σώματος γίνεσθαι , ἢ πᾶσαν οὐκ ἐν σώματι , ἀλλ̓ ἔξω τοῦ σώματος τοῦ κόσμου τὴν τοῦ παντὸς λεγομένην . σκεπτέον δὲ τοῦτο : νῦν δὲ ὡς λέγοιτο ἂν κατὰ τὴν εἰκόνα ἐξεταστέον . εἰ γὰρ ἡ τοῦ παντὸς παρέχει αὑτὴν πᾶσι τοῖς ἐν μέρει ζῴοις , καὶ οὕτω μέρος ἑκάστη , διαιρεθεῖσα μὲν οὐκ ἂν αὑτὴν ἑκάστῳ παρέχοι , ἡ αὐτὴ δὲ πανταχοῦ ἔσται ἡ ὅλη μία καὶ ἡ αὐτὴ ἐν πολλοῖς ἅμα οὖσα . τοῦτο δὲ οὐκέτ̓ ἂν τὴν μὲν ὅλην , τὴν δὲ μέρος ἂν εἶναι παράσχοιτο , καὶ μάλιστα οἷς τὸ αὐτὸ δυνάμεως πάρεστιν . ἐπεὶ καὶ οἷς ἄλλο ἔργον , οἷς δὲ ἄλλο , οἷον ὀφθαλμοῖς καὶ ὠσίν , οὐ μόριον ἄλλο ψυχῆς ὁράσει , ἄλλο δὲ ὠσὶ λεκτέον παρεῖναι : ἄλλων δὲ τὸ μερίζειν οὕτως : ἀλλὰ τὸ αὐτό , κἂν ἄλλη δύναμις ἐν ἑκατέροις ἐνεργῇ : εἰσὶ γὰρ ἐν ἀμφοτέραις ἅπασαι : τῷ δὲ τὰ ὄργανα διάφορα εἶναι διαφόρους τὰς ἀντιλήψεις γίνεσθαι , πάσας μέντοι εἰδῶν εἶναι εἰς πάντα δυναμένων μορφοῦσθαι . δηλοῖ δὲ καὶ τὸ εἰς ἓν ἀναγκαῖον εἶναι πάντα ἰέναι . τῶν δὴ ὀργάνων διαφόρων μὴ πάντα δυναμένων δέξασθαι , τὰ μὲν παθήματα διάφορα γίνεσθαι τοῖς ὀργάνοις , τὴν δὲ κρίσιν παρὰ τοῦ αὐτοῦ οἷον δικαστοῦ καὶ τοὺς λόγους τοὺς λεγομένους καὶ τὰ πραχθέντα κατανενοηκότος . ἀλλ̓ ὅτι ἕν γε πανταχοῦ εἴρηται καὶ ἐν τοῖς διαφόροις τῶν ἔργων εἴ τε ὡς αἱ αἰσθήσεις , οὐκ ἔνι ἕκαστον αὐτῶν νοεῖν , ἀλλ̓ ἐκείνην : ʽεἰ δ̓ οἰκεία ἦν ἡ νόησις , ἐφ̓ ἑαυτῆς ἑκάστἠ . ὅταν δὲ καὶ λογικὴ ᾖ ψυχή , καὶ οὕτω λογικὴ ὡς ὅλη λέγεται , τὸ λεγόμενον μέρος ταὐτόν , ἀλλ̓ οὐ μέρος ἔσται τοῦ ὅλου .
Lemmas: ἀλλά ἆρα οὕτως μέρος , ὥσπερ ἄν καί ἐπί εἷς ζῷον τις λέγω ὁ ἐν ὁ δάκτυλος ψυχή μέρος ὁ ἐν ὁ πᾶς ζῷον ὅλος ; ἀλλά οὗτος γε ὁ λόγος ἤ οὐδείς ποιέω ψυχή ἔξω σῶμα γίγνομαι , ἤ πᾶς οὐ ἐν σῶμα , ἀλλά ἔξω ὁ σῶμα ὁ κόσμος ὁ ὁ πᾶς λέγω . σκοπέω δέ οὗτος : νῦν δέ ὡς λέγω ἄν κατά ὁ εἰκών ἐξεταστέον . εἰ γάρ ὁ ὁ πᾶς παρέχω ἑαυτοῦ πᾶς ὁ ἐν μέρος ζῷον , καί οὕτως μέρος ἕκαστος , διαιρέω μέν οὐ ἄν ἑαυτοῦ ἕκαστος παρέχω , ὁ αὐτός δέ πανταχοῦ εἰμί ὁ ὅλος εἷς καί ὁ αὐτός ἐν πολύς ἅμα εἰμί . οὗτος δέ οὐκέτι ἄν ὁ μέν ὅλος , ὁ δέ μέρος ἄν εἰμί παρέχω , καί μάλα ὅς ὁ αὐτός δύναμις πάρειμι . ἐπεί καί ὅς ἄλλος ἔργον , ὅς δέ ἄλλος , οἷος ὀφθαλμός καί οὖς , οὐ μόριον ἄλλος ψυχή ὅρασις , ἄλλος δέ οὖς λεκτέος πάρειμι : ἄλλος δέ ὁ μερίζω οὕτως : ἀλλά ὁ αὐτός , ἐάν ἄλλος δύναμις ἐν ἑκάτερος ἐνεργέω : εἰμί γάρ ἐν ἀμφότερος ἅπας : ὁ δέ ὁ ὄργανον διάφορος εἰμί διάφορος ὁ ἀντίληψις γίγνομαι , πᾶς μέντοι εἶδος εἰμί εἰς πᾶς δύναμαι μορφόω . δηλόω δέ καί ὁ εἰς εἷς ἀναγκαῖος εἰμί πᾶς ἔρχομαι . ὁ δή ὄργανον διάφορος μή πᾶς δύναμαι δέχομαι , ὁ μέν πάθημα διάφορος γίγνομαι ὁ ὄργανον , ὁ δέ κρίσις παρά ὁ αὐτός οἷος δικαστής καί ὁ λόγος ὁ λέγω καί ὁ πράσσω κατανοέω . ἀλλά ὅτι εἷς γε πανταχοῦ λέγω καί ἐν ὁ διάφορος ὁ ἔργον εἰ τε ὡς ὁ αἴσθησις , οὐ ἔνειμι ἕκαστος αὐτός νοέω , ἀλλά ἐκεῖνος : εἰμί δέ οἰκεῖος εἰμί ὁ νόησις , ἐπί ἑαυτοῦ ἕκαστος . ὅταν δέ καί λογικός εἰμί ψυχή , καί οὕτως λογικός ὡς ὅλος λέγω , ὁ λέγω μέρος αὐτός , ἀλλά οὐ μέρος εἰμί ὁ ὅλος .
plotinus.enneades 4.3.5
ἀλλὰ πῶς ἔτι ἡ μὲν σή , ἡ δὲ τοῦδε , ἡ δὲ ἄλλου ἔσται ; ἆῤ οὖν τοῦδε μὲν κατὰ τὸ κάτω , οὐ τοῦδε δέ , ἀλλ̓ ἐκείνου κατὰ τὸ ἄνω ; ἀλλ̓ οὕτως γε Σωκράτης μὲν ἔσται , ὅταν ἐν σώματι ᾖ ἡ Σωκράτους ψυχή : ἀπολεῖται δέ , ὅταν μάλιστα γένηται ἐν τῷ ἀρίστῳ . ἢ ἀπολεῖται οὐδὲν τῶν ὄντων : ἐπεὶ κἀκεῖ οἱ νόες οὐκ ἀπολοῦνται , ὅτι μή εἰσι σωματικῶς μεμερισμένοι , ʽεἰς ἕν̓ , ἀλλὰ μένει ἕκαστον ἐν ἑτερότητι ἔχον τὸ αὐτὸ ὃ ἔστιν εἶναι . οὕτω τοίνυν καὶ ψυχαὶ ἐφεξῆς καθ̓ ἕκαστον νοῦν ἐξηρτημέναι , λόγοι νῶν οὖσαι καὶ ἐξειλιγμέναι μᾶλλον ἢ ἐκεῖνοι , οἷον πολὺ ἐξ ὀλίγου γενόμεναι , συναφεῖς τῷ ὀλίγῳ οὖσαι ἀμερεστέρῳ ἐκείνων ἑκάστῳ μερίζεσθαι ἤδη θελήσασαι καὶ οὐ δυνάμεναι εἰς πᾶν μερισμοῦ ἰέναι τὸ ταὐτὸν καὶ ἕτερον σώζουσαι μένει τε ἑκάστη ἕν , καὶ ὁμοῦ ἓν πᾶσαι . εἴρηται δὴ κεφάλαιον τοῦ λόγου , ὅτι ἐκ μιᾶς , καὶ αἱ ἑκ μιᾶς πολλαὶ κατὰ τὰ αὐτὰ τῷ νῷ μερισθεῖσαι καὶ οὐ μερισθεῖσαι , καὶ λόγος εἷς τοῦ νοῦ ἡ μένουσα καὶ ἀπ̓ αὐτῆς λόγοι μερικοὶ καὶ ἄυλοι , ὥσπερ ἐκεῖ .
Lemmas: ἀλλά πῶς ἔτι ὁ μέν σός , ὁ δέ ὅδε , ὁ δέ ἄλλος εἰμί ; ἆρα οὖν ὅδε μέν κατά ὁ κάτω , οὐ ὅδε δέ , ἀλλά ἐκεῖνος κατά ὁ ἄνω ; ἀλλά οὕτως γε Σωκράτης μέν εἰμί , ὅταν ἐν σῶμα εἰμί ὁ Σωκράτης ψυχή : ἀπόλλυμι δέ , ὅταν μάλα γίγνομαι ἐν ὁ ἀγαθός . ἤ ἀπόλλυμι οὐδείς ὁ εἰμί : ἐπεί ἐκεῖ ὁ νώ οὐ ἀπόλλυμι , ὅτι μή εἰμί σωματικός μερίζω , εἰμί εἷς , ἀλλά μένω ἕκαστος ἐν ἑτερότης ἔχω ὁ αὐτός ὅς εἰμί εἰμί . οὕτως τοίνυν καί ψυχή ἐφεξῆς κατά ἕκαστος νόος ἐξαρτάω , λόγος ἐγώ εἰμί καί ἐξελίσσω μάλα ἤ ἐκεῖνος , οἷος πολύς ἐκ ὀλίγος γίγνομαι , συναφής ὁ ὀλίγος εἰμί ἀμερής ἐκεῖνος ἕκαστος μερίζω ἤδη ἐθέλω καί οὐ δύναμαι εἰς πᾶς μερισμός ἔρχομαι ὁ αὐτός καί ἕτερος σῴζω μένω τε ἕκαστος εἷς , καί ὁμοῦ εἷς πᾶς . λέγω δή κεφάλαιος ὁ λόγος , ὅτι ἐκ εἷς , καί ὁ ἐκ εἷς πολύς κατά ὁ αὐτός ὁ νόος μερίζω καί οὐ μερίζω , καί λόγος εἷς ὁ νόος ὁ μένω καί ἀπό αὐτός λόγος μερικός καί ἄυλος , ὥσπερ ἐκεῖ .
plotinus.enneades 4.3.7
ταῦτα μὲν οὖν ταύτῃ . ἀλλὰ τὸ ἐν Φιλήβῳ λεχθὲν παρέχον ὑπόνοιαν μοίρας τῆς τοῦ παντὸς τὰς ἄλλας εἶναι ; βούλεται δὲ ὁ λόγος οὐ τοῦτο , ὅ τις οἴεται , ἀλλ̓ ὅπερ ἦν χρήσιμον αὐτῷ τότε , καὶ τὸν οὐρανὸν ἔμψυχον εἶναι . τοῦτο οὖν πιστοῦται λέγων , ὡς ἄτοπον τὸν οὐρανὸν ἄψυχον λέγειν ἡμῶν , οἳ μέρος σώματος ἔχομεν τοῦ παντός , ψυχὴν ἐχόντων . πῶς γὰρ ἂν τὸ μέρος ἔσχεν ἀψύχου τοῦ παντὸς ὄντος ; δῆλον δὲ μάλιστα τὸ τῆς γνώμης αὑτοῦ ἐν Τιμαίῳ ποιεῖ , οὗ γενομένης τῆς ψυχῆς τοῦ παντὸς ὕστερον τὰς ἄλλας ποιεῖ ἐκ τοῦ αὐτοῦ μιγνύων κρατῆρος , ἀφ̓ οὗ καὶ ἡ τῶν ὅλων , ὁμοειδῆ ποιῶν καὶ τὴν ἄλλην , τὴν δὲ διαφορὰν δευτέροις καὶ τρίτοις διδούς . τὸ δὲ ἐν τῷ Φαίδρῳ ʽψυχὴ πᾶσα παντὸς ἐπιμελεῖται τοῦ ἀψύχοὐ τί γὰρ ἂν εἴη , ὃ σώματος τὴν φύσιν διοικεῖ καὶ ἢ πλάττει ἢ τάττει ἢ ποιεῖ , ἢ ἡ ψυχή ; καὶ οὐχ ἡ μὲν πέφυκε τοῦτο δύνασθαι , ἡ δὲ οὔ . ἡ μὲν οὖν τελεία , φησίν , ἡ τοῦ παντὸς μετεωροποροῦσα οὐ δῦσα , ἀλλ̓ οἷον ἐποχουμένη , εἰς τὸν κόσμον ποιεῖ καὶ ʽἥτις ἂν τελεία ᾖ , οὕτω διοικεῖ.ʼ ʽἡ δὲ πτερορρυήσασἀ εἰπὼν ἄλλην ταύτην παῤ ἐκείνην ποιεῖ . τὸ δὲ συνέπεσθαι τῇ τοῦ παντὸς περιφορᾷ καὶ ἤθη ἐκεῖθεν κομίζεσθαι καὶ πάσχειν παῤ αὐτοῦ οὐδὲν ἂν εἴη σημεῖον τοῦτο τοῦ μέρη τὰς ἡμετέρας εἶναι . ἱκανὴ γὰρ ψυχὴ καὶ παρὰ φύσεως τόπων πολλὰ ἀπομάττεσθαι καὶ ὑδάτων καὶ ἀέρος : καὶ πόλεων διαφόρων οἰκήσεις καὶ τῶν σωμάτων αἱ κράσεις . καί τι ἔφαμεν ἔχειν ἐν τῷ παντὶ ὄντες τῆς τοῦ ὅλου ψυχῆς , καὶ παρὰ τῆς περιφορᾶς συνεχωροῦμεν τὸ πάσχειν , ἀλλ̓ ἀντετίθεμεν ἄλλην ψυχὴν πρὸς ταῦτα καὶ μάλιστα τῇ ἀντιστάσει δεικνυμένην ἄλλην . τὸ δ̓ ὅτι εἴσω γεννώμεθα ἐν αὐτῷ , καὶ ἐπὶ τῶν μητέρων φαμὲν ἑτέραν εἶναι οὐ τὴν τῆς μητρὸς τὴν ἐπεισιοῦσαν .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν ταύτῃ . ἀλλά ὁ ἐν Φίληβος λέγω παρέχω ὑπόνοια μοῖρα ὁ ὁ πᾶς ὁ ἄλλος εἰμί ; βούλομαι δέ ὁ λόγος οὐ οὗτος , ὅς τις οἴομαι , ἀλλά ὅς εἰμί χρήσιμος αὐτός τότε , καί ὁ οὐρανός ἔμψυχος εἰμί . οὗτος οὖν πιστόω λέγω , ὡς ἄτοπος ὁ οὐρανός ἄψυχος λέγω ἐγώ , ὅς μέρος σῶμα ἔχω ὁ πᾶς , ψυχή ἔχω . πῶς γάρ ἄν ὁ μέρος ἔχω ἄψυχος ὁ πᾶς εἰμί ; δῆλος δέ μάλα ὁ ὁ γνώμη ἑαυτοῦ ἐν Τίμαιος ποιέω , ὅς γίγνομαι ὁ ψυχή ὁ πᾶς ὕστερον ὁ ἄλλος ποιέω ἐκ ὁ αὐτός μείγνυμι κρατήρ , ἀπό ὅς καί ὁ ὁ ὅλος , ὁμοειδής ποιέω καί ὁ ἄλλος , ὁ δέ διαφορά δεύτερος καί τρίτος δίδωμι . ὁ δέ ἐν ὁ Φαῖδρος ψυχή πᾶς πᾶς ἐπιμελέομαι ὁ ἄψυχος τίς γάρ ἄν εἰμί , ὅς σῶμα ὁ φύσις διοικέω καί ἤ πλάσσω ἤ τάσσω ἤ ποιέω , ἤ ὁ ψυχή ; καί οὐ ὁ μέν φύω οὗτος δύναμαι , ὁ δέ οὐ . ὁ μέν οὖν τέλειος , φημί , ὁ ὁ πᾶς μετεωροπορέω οὐ δύω , ἀλλά οἷος ἐποχέομαι , εἰς ὁ κόσμος ποιέω καί ὅστις ἄν τέλειος εἰμί , οὕτως διοικέω ὅς δέ πτερορρυέω λέγω ἄλλος οὗτος παρά ἐκεῖνος ποιέω . ὁ δέ συνέπομαι ὁ ὁ πᾶς περιφορά καί ἦθος ἐκεῖθεν κομίζω καί πάσχω παρά αὐτός οὐδείς ἄν εἰμί σημεῖον οὗτος ὁ μέρος ὁ ἡμέτερος εἰμί . ἱκανός γάρ ψυχή καί παρά φύσις τόπος πολύς ἀπομάσσω καί ὕδωρ καί ἀήρ : καί πόλις διάφορος οἴκησις καί ὁ σῶμα ὁ κρᾶσις . καί τις φημί ἔχω ἐν ὁ πᾶς εἰμί ὁ ὁ ὅλος ψυχή , καί παρά ὁ περιφορά συγχωρέω ὁ πάσχω , ἀλλά ἀντιτίθημι ἄλλος ψυχή πρός οὗτος καί μάλα ὁ ἀντίστασις δείκνυμι ἄλλος . ὁ δέ ὅτι εἴσω γεννάω ἐν αὐτός , καί ἐπί ὁ μήτηρ φημί ἕτερος εἰμί οὐ ὁ ὁ μήτηρ ὁ ἐπεισέρχομαι .