plotinus.enneades 1.4.10
λανθάνει δὲ ἴσως τῷ μὴ περὶ ὁτιοῦν τῶν αἰσθητῶν : διὰ γὰρ τῆς αἰσθήσεως ὥσπερ μέσης περὶ ταῦτα ἐνεργεῖν δεῖ καὶ περὶ τούτων . αὐτὸς δὲ ὁ νοῦς διὰ τί οὐκ ἐνεργήσει καὶ ἡ ψυχὴ περὶ αὐτὸν ἡ πρὸ αἰσθήσεως καὶ ὅλως ἀντιλήψεως ; δεῖ γὰρ τὸ πρὸ ἀντιλήψεως ἐνέργημα εἶναι , εἴπερ τὸ αὐτὸ τὸ νοεῖν καὶ εἶναι . καὶ ἔοικεν ἡ ἀντίληψις εἶναι καὶ γίνεσθαι ἀνακάμπτοντος τοῦ νοήματος καὶ τοῦ ἐνεργοῦντος τοῦ κατὰ τὸ ζῆν τῆς ψυχῆς οἷον ἀπωσθέντος πάλιν , ὥσπερ τὸ ἐν κατόπτρῳ περὶ τὸ λεῖον καὶ λαμπρὸν ἡσυχάζον . ὡς οὖν ἐν τοῖς τοιούτοις παρόντος μὲν τοῦ κατόπτρου ἐγένετο τὸ εἴδωλον , μὴ παρόντος δὲ ἢ μὴ οὕτως ἔχοντος ἐνέργεια πάρεστιν οὗ τὸ εἴδωλον ἦν ἄν , οὕτω καὶ περὶ ψυχὴν ἡσυχίαν μὲν ἄγοντος τοῦ ἐν ἡμῖν τοιούτου , ᾧ ἐμφαίνεται τὰ τῆς διανοίας καὶ τοῦ νοῦ εἰκονίσματα , ἐνορᾶται ταῦτα καὶ οἷον αἰσθητῶς γινώσκεται μετὰ τῆς προτέρας γνώσεως , ὅτι ὁ νοῦς καὶ ἡ διάνοια ἐνεργεῖ . συγκλασθέντος δὲ τούτου διὰ τὴν τοῦ σώματος ταραττομένην ἁρμονίαν ἄνευ εἰδώλου ἡ διάνοια καὶ ὁ νοῦς νοεῖ καὶ ἄνευ φαντασίας ἡ νόησις τότε : ὥστε καὶ τοιοῦτον ἄν τι νοοῖτο μετὰ φαντασίας τὴν νόησιν γίγνεσθαι οὐκ οὔσης τῆς νοήσεως φαντασίας . πολλὰς δ̓ ἄν τις εὕροι καὶ ἐγρηγορότων καλὰς ἐνεργείας καὶ θεωρίας καὶ πράξεις , ὅτε θεωροῦμεν καὶ ὅτε πράττομεν , τὸ παρακολουθεῖν ἡμᾶς αὐταῖς οὐκ ἐχούσας . οὐ γὰρ τὸν ἀναγινώσκοντα ἀνάγκη παρακολουθεῖν ὅτι ἀναγινώσκει καὶ τότε μάλιστα , ὅτε μετὰ τοῦ συντόνου ἀναγινώσκει : οὐδὲ ὁ ἀνδριζόμενος ὅτι ἀνδρίζεται καὶ κατὰ τὴν ἀνδρίαν ἐνεργεῖ ὅσῳ ἐνεργεῖ : καὶ ἄλλα μυρία : ὥστε τὰς παρακολουθήσεις κινδυνεύειν ἀμυδροτέρας αὐτὰς τὰς ἐνεργείας , αἷς παρακολουθοῦσι , ποιεῖν , μόνας δὲ αὐτὰς οὔσας καθαρὰς τότε εἶναι καὶ μᾶλλον ἐνεργεῖν καὶ μᾶλλον ζῆν καὶ δὴ καὶ ἐν τῷ τοιούτῳ πάθει τῶν σπουδαίων γενομένων μᾶλλον τὸ ζῆν εἶναι , οὐ κεχυμένον εἰς αἴσθησιν , ἀλλ̓ ἐν ἑαυτῷ συνηγμένον .
Lemmas: λανθάνω δέ ἴσως ὁ μή περί ὁστισοῦν ὁ αἰσθητός : διά γάρ ὁ αἴσθησις ὥσπερ μέσος περί οὗτος ἐνεργέω δέω καί περί οὗτος . αὐτός δέ ὁ νόος διά τίς οὐ ἐνεργέω καί ὁ ψυχή περί αὐτός ὁ πρό αἴσθησις καί ὅλος ἀντίληψις ; δέω γάρ ὁ πρό ἀντίληψις ἐνέργημα εἰμί , εἴπερ ὁ αὐτός ὁ νοέω καί εἰμί . καί ἔοικα ὁ ἀντίληψις εἰμί καί γίγνομαι ἀνακάμπτω ὁ νόημα καί ὁ ἐνεργέω ὁ κατά ὁ ζάω ὁ ψυχή οἷος ἀπωθέω πάλιν , ὥσπερ ὁ ἐν κάτοπτρον περί ὁ λεῖος καί λαμπρός ἡσυχάζω . ὡς οὖν ἐν ὁ τοιοῦτος πάρειμι μέν ὁ κάτοπτρον γίγνομαι ὁ εἴδωλον , μή πάρειμι δέ ἤ μή οὕτως ἔχω ἐνέργεια πάρειμι ὅς ὁ εἴδωλον εἰμί ἄν , οὕτως καί περί ψυχή ἡσυχία μέν ἄγω ὁ ἐν ἐγώ τοιοῦτος , ὅς ἐμφαίνω ὁ ὁ διάνοια καί ὁ νόος εἰκόνισμα , ἐνοράω οὗτος καί οἷος αἰσθητός γιγνώσκω μετά ὁ πρότερος γνῶσις , ὅτι ὁ νόος καί ὁ διάνοια ἐνεργέω . συγκλάζω δέ οὗτος διά ὁ ὁ σῶμα ταράσσω ἁρμονία ἄνευ εἴδωλον ὁ διάνοια καί ὁ νόος νοέω καί ἄνευ φαντασία ὁ νόησις τότε : ὥστε καί τοιοῦτος ἄν τις νοέω μετά φαντασία ὁ νόησις γίγνομαι οὐ εἰμί ὁ νόησις φαντασία . πολύς δέ ἄν τις εὑρίσκω καί ἐγείρω καλός ἐνέργεια καί θεωρία καί πρᾶξις , ὅτε θεωρέω καί ὅτε πράσσω , ὁ παρακολουθέω ἐγώ αὐτός οὐ ἔχω . οὐ γάρ ὁ ἀναγιγνώσκω ἀνάγκη παρακολουθέω ὅτι ἀναγιγνώσκω καί τότε μάλα , ὅτε μετά ὁ σύντονος ἀναγιγνώσκω : οὐδέ ὁ ἀνδρίζω ὅτι ἀνδρίζω καί κατά ὁ ἀνδρεία ἐνεργέω ὅσος ἐνεργέω : καί ἄλλος μυρίος : ὥστε ὁ παρακολούθησις κινδυνεύω ἀμυδρός αὐτός ὁ ἐνέργεια , ὅς παρακολουθέω , ποιέω , μόνος δέ αὐτός εἰμί καθαρός τότε εἰμί καί μάλα ἐνεργέω καί μάλα ζάω καί δή καί ἐν ὁ τοιοῦτος πάθος ὁ σπουδαῖος γίγνομαι μάλα ὁ ζάω εἰμί , οὐ χέω εἰς αἴσθησις , ἀλλά ἐν ἑαυτοῦ σύνειμι .