plotinus.enneades 6.8.9
ἀλλὰ πρὸς αὐτὸ εἴ τις λαμβάνοι τὸ συνέβη , οὔτοι δεῖ πρὸς τὸ ὄνομα ἵστασθαι , ἀλλὰ ὅπως νοεῖ ὁ λέγων συνιέναι . τί οὖν νοεῖ ; τοῦτο , ὅτι ταύτην ἔχον τὴν φύσιν καὶ τὴν δύναμιν ἀρχή : καὶ γὰρ εἰ ἄλλην εἶχεν , ἦν ἂν τοῦτο , ὅπερ ἦν , καὶ εἰ χεῖρον , ἐνήργησεν ἂν κατὰ τὴν αὑτοῦ οὐσίαν . πρὸς δὴ τὸ τοιοῦτον λεκτέον , ὅτι μὴ οἷόν τε ἦν ἀρχὴν οὖσαν πάντων τὸ τυχὸν εἶναι , μὴ ὅτι χεῖρον , ἀλλ̓ οὐδ̓ ἀγαθὸν μέν , ἀγαθὸν δ̓ ἄλλως , οἷον ἐνδεέστερον . ἀλλὰ δεῖ κρείττονα εἶναι τὴν ἀρχὴν πάντων τῶν μετ̓ αὐτήν : ὥστε ὡρισμένον τι . λέγω δὲ ὡρισμένον , ὅτι μοναχῶς καὶ οὐκ ἐξ ἀνάγκης : οὐ γὰρ ἦν ἀνάγκη : ἐν γὰρ τοῖς ἑπομένοις τῇ ἀρχῇ ἡ ἀνάγκη καὶ οὐδὲ αὕτη ἔχουσα ἐν αὐτοῖς τὴν βίαν : τὸ δὲ μοναχὸν τοῦτο παῤ αὑτοῦ . τοῦτο οὖν καὶ οὐκ ἄλλο , ἀλλ̓ ὅπερ ἐχρῆν εἶναι : οὐ τοίνυν οὕτω συνέβη , ἀλλ̓ ἔδει οὕτω : τὸ δ̓ ἔδει τοῦτο ἀρχὴ τῶν ὅσα ἔδει . τοῦτο τοίνυν οὐκ ἂν οὕτως εἴη , ὡς συνέβη : οὐ γὰρ ὅπερ ἔτυχέν ἐστιν , ἀλλ̓ ὅπερ ἐχρῆν εἶναι , μᾶλλον δὲ οὐδὲ ὅπερ ἐχρῆν . ἀλλὰ ἀναμένειν δεῖ τὰ ἄλλα , τί ποτε αὐτοῖς ὁ βασιλεὺς φανείη , καὶ τοῦτο , ὅπερ ἔστιν αὐτός , τοῦτο αὐτὸν θέσθαι οὐχ ὡς συνέβη φανέντα , ἀλλὰ ὄντως βασιλέα καὶ ὄντως ἀρχὴν καὶ τὸ ἀγαθὸν ὄντως , οὐκ ἐνεργοῦντα κατὰ τὸ ἀγαθόν : οὕτω γὰρ ἂν δόξειεν ἕπεσθαι ἄλλῳ : ἀλλ̓ ὄντα ἕν , ὅπερ ἔστιν , ὥστε οὐ κατ̓ ἐκεῖνο , ἀλλ̓ ἐκεῖνο . εἰ τοίνυν οὐδὲ ἐπὶ τοῦ ὄντος τὸ συνέβη — τῷ γὰρ ὄντι , εἴ τι συμβήσεται , συνέβη , ἀλλ̓ οὐκ αὐτὸ τὸ ὂν συνέβη , οὐδὲ συνέκυρσε τὸ ὂν οὕτως εἶναι οὐδὲ παῤ ἄλλου τὸ οὕτως εἶναι ὄν , ὡς ἔστιν , ἀλλ̓ αὕτη ὄντος φύσις ὂν εἶναι — πῶς ἄν τις ἐπὶ τοῦ ἐπέκεινα ὄντος τοῦτο ἐνθυμοῖτο τὸ οὕτω συνέβη , ᾧ ὑπάρχει γεγεννηκέναι τὸ ὄν , ὃ οὐχ οὕτω συνέβη , ἀλλ̓ ἔστιν , ὥς ἐστιν ἡ οὐσία οὖσα ὅπερ ἔστι , καὶ ὅπερ ἐστὶ νοῦς : ἐπεὶ οὕτως τις καὶ τὸν νοῦν εἴποι οὕτω συνέβη νοῦν εἶναι , ὥσπερ ἄλλο τι ἂν τὸν νοῦν ἐσόμενον ἢ τοῦτο , ὃ δὴ φύσις ἐστὶ νοῦ . τὸ δὴ οὐ παρεκβεβηκὸς ἑαυτό , ἀλλ̓ ἀκλινὲς ὂν ἑαυτοῦ , αὐτὸ ἄν τις κυριώτατα λέγοι εἶναι ὃ ἔστι . τί ἂν οὖν τις λέγοι ἐκεῖ εἰς τὸ ὑπὲρ τοῦτο ἀναβὰς καὶ εἰσιδών ; ἆρά γε τὸ οὕτως , ὡς εἶδεν αὐτὸν ἔχοντα τὸ οὕτω , συνέβη ; ἢ οὔτε τὸ οὕτω οὔτε τὸ ὁπωσοῦν συνέβη : ἀλλ̓ οὐδὲ ὅλως τὸ συνέβη , ἀλλὰ τὸ οὕτω μόνον καὶ οὐκ ἂν ἄλλως , ἀλλ̓ οὕτως . ἀλλ̓ οὐδὲ τὸ οὕτως : οὕτω γὰρ ἂν ὁρίσας εἴης καὶ τόδε τι : ἀλλ̓ ἔστι τῷ ἰδόντι οὐδὲ τὸ οὕτως εἰπεῖν δύνασθαι οὐδ̓ αὖ τὸ μὴ οὕτως : τὶ γὰρ ἂν εἴποις αὐτὸ τῶν ὄντων , ἐφ̓ ὧν τὸ οὕτως . ἄλλο τοίνυν παῤ ἅπαντα τὸ οὕτως . ἀλλ̓ ἀόριστον ἰδὼν πάντα μὲν ἕξεις εἰπεῖν τὰ μετ̓ αὐτό , φήσεις δὲ οὐδὲν ἐκείνων εἶναι , ἀλλά , εἴπερ , δύναμιν πᾶσαν αὑτῆς ὄντως κυρίαν , τοῦτο οὖσαν ὃ θέλει , μᾶλλον δὲ ὃ θέλει ἀπορρίψασαν εἰς τὰ ὄντα , αὐτὴν δὲ μείζονα παντὸς τοῦ θέλειν οὖσαν τὸ θέλειν μετ̓ αὐτὴν θεμένην . οὔτ̓ οὖν αὐτὴ ἠθέλησε τὸ οὕτως , ἵνα ἂν εἵπετο , οὔτε ἄλλος πεποίηκεν οὕτως .
Lemmas: ἀλλά πρός αὐτός εἰ τις λαμβάνω ὁ συμβαίνω , οὔτοι δέω πρός ὁ ὄνομα ἵστημι , ἀλλά ὅπως νοέω ὁ λέγω συνίημι . τίς οὖν νοέω ; οὗτος , ὅτι οὗτος ἔχω ὁ φύσις καί ὁ δύναμις ἀρχή : καί γάρ εἰ ἄλλος ἔχω , εἰμί ἄν οὗτος , ὅς εἰμί , καί εἰ κακός , ἐνεργέω ἄν κατά ὁ ἑαυτοῦ οὐσία . πρός δή ὁ τοιοῦτος λεκτέος , ὅτι μή οἷος τε εἰμί ἀρχή εἰμί πᾶς ὁ τυγχάνω εἰμί , μή ὅτι κακός , ἀλλά οὐδέ ἀγαθός μέν , ἀγαθός δέ ἄλλος , οἷος ἐνδεής . ἀλλά δέω κρατύς εἰμί ὁ ἀρχή πᾶς ὁ μετά αὐτός : ὥστε ὁρίζω τις . λέγω δέ ὁρίζω , ὅτι μοναχῶς καί οὐ ἐκ ἀνάγκη : οὐ γάρ εἰμί ἀνάγκη : ἐν γάρ ὁ ἕπομαι ὁ ἀρχή ὁ ἀνάγκη καί οὐδέ οὗτος ἔχω ἐν αὐτός ὁ βία : ὁ δέ μοναχός οὗτος παρά ἑαυτοῦ . οὗτος οὖν καί οὐ ἄλλος , ἀλλά ὅς χρή εἰμί : οὐ τοίνυν οὕτως συμβαίνω , ἀλλά δέω οὕτως : ὁ δέ δέω οὗτος ἀρχή ὁ ὅσος δέω . οὗτος τοίνυν οὐ ἄν οὕτως εἰμί , ὡς συμβαίνω : οὐ γάρ ὅς τυγχάνω εἰμί , ἀλλά ὅς χρή εἰμί , μάλα δέ οὐδέ ὅς χρή . ἀλλά ἀναμένω δέω ὁ ἄλλος , τίς ποτέ αὐτός ὁ βασιλεύς φαίνω , καί οὗτος , ὅς εἰμί αὐτός , οὗτος αὐτός τίθημι οὐ ὡς συμβαίνω φαίνω , ἀλλά ὄντως βασιλεύς καί ὄντως ἀρχή καί ὁ ἀγαθός ὄντως , οὐ ἐνεργέω κατά ὁ ἀγαθός : οὕτως γάρ ἄν δοκέω ἕπομαι ἄλλος : ἀλλά εἰμί εἷς , ὅς εἰμί , ὥστε οὐ κατά ἐκεῖνος , ἀλλά ἐκεῖνος . εἰ τοίνυν οὐδέ ἐπί ὁ εἰμί ὁ συμβαίνω — ὁ γάρ εἰμί , εἰ τις συμβαίνω , συμβαίνω , ἀλλά οὐ αὐτός ὁ εἰμί συμβαίνω , οὐδέ συγκυρέω ὁ εἰμί οὕτως εἰμί οὐδέ παρά ἄλλος ὁ οὕτως εἰμί εἰμί , ὡς εἰμί , ἀλλά οὗτος εἰμί φύσις εἰμί εἰμί — πῶς ἄν τις ἐπί ὁ ἐπέκεινα εἰμί οὗτος ἐνθυμέομαι ὁ οὕτως συμβαίνω , ὅς ὑπάρχω γεννάω ὁ εἰμί , ὅς οὐ οὕτως συμβαίνω , ἀλλά εἰμί , ὡς εἰμί ὁ οὐσία εἰμί ὅς εἰμί , καί ὅς εἰμί νόος : ἐπεί οὕτως τις καί ὁ νόος λέγω οὕτως συμβαίνω νόος εἰμί , ὥσπερ ἄλλος τις ἄν ὁ νόος εἰμί ἤ οὗτος , ὅς δή φύσις εἰμί νόος . ὁ δή οὐ παρεκβαίνω ἑαυτοῦ , ἀλλά ἀκλινής εἰμί ἑαυτοῦ , αὐτός ἄν τις κύριος λέγω εἰμί ὅς εἰμί . τίς ἄν οὖν τις λέγω ἐκεῖ εἰς ὁ ὑπέρ οὗτος ἀναβαίνω καί εἰσοράω ; ἆρα γε ὁ οὕτως , ὡς ὁράω αὐτός ἔχω ὁ οὕτως , συμβαίνω ; ἤ οὔτε ὁ οὕτως οὔτε ὁ ὁπωσοῦν συμβαίνω : ἀλλά οὐδέ ὅλος ὁ συμβαίνω , ἀλλά ὁ οὕτως μόνος καί οὐ ἄν ἄλλος , ἀλλά οὕτως . ἀλλά οὐδέ ὁ οὕτως : οὕτως γάρ ἄν ὁρίζω εἰμί καί ὅδε τις : ἀλλά εἰμί ὁ ὁράω οὐδέ ὁ οὕτως λέγω δύναμαι οὐδέ αὖ ὁ μή οὕτως : τίς γάρ ἄν λέγω αὐτός ὁ εἰμί , ἐπί ὅς ὁ οὕτως . ἄλλος τοίνυν παρά ἅπας ὁ οὕτως . ἀλλά ἀόριστος ὁράω πᾶς μέν ἔχω λέγω ὁ μετά αὐτός , φημί δέ οὐδείς ἐκεῖνος εἰμί , ἀλλά , εἴπερ , δύναμις πᾶς ἑαυτοῦ ὄντως κύριος , οὗτος εἰμί ὅς ἐθέλω , μάλα δέ ὅς ἐθέλω ἀπορρίπτω εἰς ὁ εἰμί , αὐτός δέ μέγας πᾶς ὁ ἐθέλω εἰμί ὁ ἐθέλω μετά αὐτός τίθημι . οὔτε οὖν αὐτός ἐθέλω ὁ οὕτως , ἵνα ἄν ἕπομαι , οὔτε ἄλλος ποιέω οὕτως .