ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plotinus.enneades 1.1.1
Ἡδοναὶ καὶ λῦπαι φόβοι τε καὶ θάρρη ἐπιθυμίαι τε καὶ ἀποστροφαὶ καὶ τὸ ἀλγεῖν τίνος ἂν εἶεν ; ἢ γὰρ ψυχῆς , ἢ χρωμένης ψυχῆς σώματι , ἢ τρίτου τινὸς ἐξ ἀμφοῖν . διχῶς δὲ καὶ τοῦτο : ἢ γὰρ τοῦτο μῖγμα , ἢ ἄλλο ἕτερον ἐκ τοῦ μίγματος . ὁμοίως δὲ καὶ τὰ ἐκ τούτων τῶν παθημάτων γινόμενα καὶ πραττόμενα καὶ δοξαζόμενα . καὶ οὖν καὶ διάνοια καὶ δόξα ζητητέαι , πότερα ὧν τὰ πάθη , ἢ αἱ μὲν οὕτως , αἱ δὲ ἄλλως . καὶ τὰς νοήσεις δὲ θεωρητέον πῶς καὶ τίνος , καὶ δὴ καὶ αὐτὸ τοῦτο τὸ ἐπισκοποῦν καὶ περὶ τούτων τὴν ζήτησιν καὶ τὴν κρίσιν ποιούμενον τί ποτ̓ ἂν εἴη . καὶ πρότερον τὸ αἰσθάνεσθαι τίνος ; ἐντεῦθεν γὰρ ἄρχεσθαι προσήκει , ἐπείπερ τὰ πάθη ἢ αἰσθήσεις τινὲς ἢ οὐκ ἄνευ αἰσθήσεως .
Lemmas: ἡδονή καί λύπη φόβος τε καί θάρσος ἐπιθυμία τε καί ἀποστροφή καί ὁ ἀλγέω τίς ἄν εἰμί ; ἤ γάρ ψυχή , ἤ χράω ψυχή σῶμα , ἤ τρίτος τις ἐκ ἄμφω . διχῶς δέ καί οὗτος : ἤ γάρ οὗτος μῖγμα , ἤ ἄλλος ἕτερος ἐκ ὁ μίγμα . ὅμοιος δέ καί ὁ ἐκ οὗτος ὁ πάθημα γίγνομαι καί πράσσω καί δοξάζω . καί οὖν καί διάνοια καί δόξα ζητέω , πότερος ὅς ὁ πάθος , ἤ ὁ μέν οὕτως , ὁ δέ ἄλλος . καί ὁ νόησις δέ θεωρέω πῶς καί τίς , καί δή καί αὐτός οὗτος ὁ ἐπισκοπέω καί περί οὗτος ὁ ζήτησις καί ὁ κρίσις ποιέω τίς ποτέ ἄν εἰμί . καί πρότερος ὁ αἰσθάνομαι τίς ; ἐντεῦθεν γάρ ἄρχω προσήκω , ἐπεί ὁ πάθος ἤ αἴσθησις τις ἤ οὐ ἄνευ αἴσθησις .
plotinus.enneades 1.1.2
πρῶτον δὲ ψυχὴν ληπτέον , πότερον ἄλλο μὲν ψυχή , ἄλλο δὲ ψυχῇ εἶναι . εἰ γὰρ τοῦτο , σύνθετόν τι ἡ ψυχὴ καὶ οὐκ ἄτοπον ἤδη δέχεσθαι αὐτὴν καὶ αὐτῆς εἶναι τὰ πάθη τὰ τοιαῦτα , εἰ ἐπιτρέψει καὶ οὕτως ὁ λόγος , καὶ ὅλως ἕξεις καὶ διαθέσεις χείρους καὶ βελτίους . ἤ , εἰ ταὐτόν ἐστι ψυχὴ καὶ τὸ ψυχῇ εἶναι , εἰδός τι ἂν εἴη ψυχὴ ἄδεκτον τούτων ἁπασῶν τῶν ἐνεργειῶν , ὧν ἐποιστικὸν ἄλλῳ , ἑαυτῷ δὲ συμφυᾶ ἔχον τὴν ἐνέργειαν ἐν ἑαυτῷ , ἥντινα ἂν φήνῃ ὁ λόγος . οὕτω γὰρ καὶ ἀθάνατον ἀληθὲς λέγειν , εἴπερ δεῖ τὸ ἀθάνατον καὶ ἄφθαρτον ἀπαθὲς εἶναι , ἄλλῳ ἑαυτοῦ πως διδόν , αὐτὸ δὲ παῤ ἄλλου μηδὲν ἢ ὅσον παρὰ τῶν πρὸ αὐτοῦ ἔχειν , ὧν μὴ ἀποτέτμηται κρειττόνων ὄντων . τί γὰρ ἂν καὶ φοβοῖτο τοιοῦτον ἄδεκτον ἂν παντὸς τοῦ ἔξω ; ἐκεῖνο τοίνυν φοβείσθω , ὃ δύναται παθεῖν . οὐδὲ θαρρεῖ τοίνυν : τούτοις γὰρ θάρρος , οἷς ἂν τὰ φοβερὰ παρῇ . ἐπιθυμίαι δὲ , αἳ διὰ σώματος ἀποπληροῦνται κενουμένου καὶ πληρουμένου , ἄλλου τοῦ πληρουμένου καὶ κενουμένου ὄντος . πῶς δὲ μίξεως , εἰ τὸ οὐσιῶδες ἄμικτον . πῶς δὲ ἐπεισαγωγῆς τινων ; οὕτω γὰρ ἂν σπεύδοι εἰς τὸ μὴ εἶναι ὅ ἐστι . τὸ δ̓ ἀλγεῖν ἔτι πόρρω . λυπεῖσθαι δὲ πῶς ἢ ἐπὶ τίνι ; αὔταρκες γὰρ τό γε ἁπλοῦν ἐν οὐσίᾳ , οἷόν ἐστι μένον ἐν οὐσίᾳ τῇ αὑτοῦ . ἥδεται δὲ προσγενομένου τίνος , οὐδενὸς οὐδ̓ ἀγαθοῦ προσιόντος ; ὃ γάρ ἐστιν , ἔστιν ἀεί . καὶ μὴν οὐδὲ αἴσθησις ἔσται οὐδὲ διάνοια οὐδὲ δόξα περὶ αὐτό : αἴσθησις γὰρ παραδοχὴ εἴδους ἢ ἀπαθοῦς σώματος , διάνοια δὲ καὶ δόξα ἐπ’ αἴσθησιν . περὶ δὲ νοήσεως ἐπισκεπτέον πῶς , εἰ ταύτην αὐτῇ καταλείψομεν : καὶ περὶ ἡδονῆς αὖ καθαρᾶς , εἰ συμβαίνει περὶ αὐτὴν μόνην οὖσαν .
Lemmas: πρῶτος δέ ψυχή λαμβάνω , πότερος ἄλλος μέν ψυχή , ἄλλος δέ ψυχή εἰμί . εἰ γάρ οὗτος , σύνθετος τις ὁ ψυχή καί οὐ ἄτοπος ἤδη δέχομαι αὐτός καί αὐτός εἰμί ὁ πάθος ὁ τοιοῦτος , εἰ ἐπιτρέπω καί οὕτως ὁ λόγος , καί ὅλος ἕξις καί διάθεσις κακός καί ἀγαθός . ἤ , εἰ αὐτός εἰμί ψυχή καί ὁ ψυχή εἰμί , οἶδα τις ἄν εἰμί ψυχή ἄδεκτος οὗτος ἅπας ὁ ἐνέργεια , ὅς ἐποιστικός ἄλλος , ἑαυτοῦ δέ συμφυής ἔχω ὁ ἐνέργεια ἐν ἑαυτοῦ , ὅστις ἄν φαίνω ὁ λόγος . οὕτως γάρ καί ἀθάνατος ἀληθής λέγω , εἴπερ δέω ὁ ἀθάνατος καί ἄφθαρτος ἀπαθής εἰμί , ἄλλος ἑαυτοῦ πως δίδωμι , αὐτός δέ παρά ἄλλος μηδείς ἤ ὅσος παρά ὁ πρό αὐτός ἔχω , ὅς μή ἀποτέμνω κρατύς εἰμί . τίς γάρ ἄν καί φοβέω τοιοῦτος ἄδεκτος ἄν πᾶς ὁ ἔξω ; ἐκεῖνος τοίνυν φοβέω , ὅς δύναμαι πάσχω . οὐδέ θαρσέω τοίνυν : οὗτος γάρ θάρσος , ὅς ἄν ὁ φοβερός παρέρχομαι . ἐπιθυμία δέ , ὅς διά σῶμα ἀποπληρόω κενόω καί πληρόω , ἄλλος ὁ πληρόω καί κενόω εἰμί . πῶς δέ μίξις , εἰ ὁ οὐσιώδης ἄμικτος . πῶς δέ ἐπεισαγωγή τις ; οὕτως γάρ ἄν σπεύδω εἰς ὁ μή εἰμί ὅς εἰμί . ὁ δέ ἀλγέω ἔτι πρόσω . λυπέω δέ πῶς ἤ ἐπί τίς ; αὐτάρκης γάρ ὁ γε ἁπλόος ἐν οὐσία , οἷος εἰμί μένω ἐν οὐσία ὁ ἑαυτοῦ . ἥδομαι δέ προσγίγνομαι τίς , οὐδείς οὐδέ ἀγαθός προσέρχομαι ; ὅς γάρ εἰμί , εἰμί ἀεί . καί μήν οὐδέ αἴσθησις εἰμί οὐδέ διάνοια οὐδέ δόξα περί αὐτός : αἴσθησις γάρ παραδοχή εἶδος ἤ ἀπαθής σῶμα , διάνοια δέ καί δόξα ἐπί αἴσθησις . περί δέ νόησις ἐπισκοπέω πῶς , εἰ οὗτος αὐτός καταλείπω : καί περί ἡδονή αὖ καθαρός , εἰ συμβαίνω περί αὐτός μόνος εἰμί .
plotinus.enneades 1.1.3
ἀλλὰ γὰρ ἐν σώματι θετέον ψυχήν , οὖσαν εἴτε πρὸ τούτου , εἴτ̓ ἐν τούτῳ , ἐξ οὗ καὶ αὐτῆς ζῷον τὸ σύμπαν ἐκλήθη . χρωμένη μὲν οὖν σώματι οἷα ὀργάνῳ οὐκ ἀναγκάζεται δέξασθαι τὰ διὰ τοῦ σώματος παθήματα , ὥσπερ οὐδὲ τὰ τῶν ὀργάνων παθήματα οἱ τεχνῖται : αἴσθησιν δὲ τάχ̓ ἂν ἀναγκαίως , εἴπερ δεῖ χρῆσθαι τῷ ὀργάνῳ γινωσκούσῃ τὰ ἔξωθεν παθήματα ἐξ αἰσθήσεως : ἐπεὶ καὶ τὸ χρῆσθαι ὄμμασίν ἔστιν ὁρᾶν . ἀλλὰ καὶ βλάβαι περὶ τὸ ὁρᾶν , ὥστε καὶ λῦπαι καὶ τὸ ἀλγεῖν καὶ ὅλως ὅ τι περ ἂν περὶ σῶμα πᾶν γίγνηται : ὥστε καὶ ἐπιθυμίαι ζητούσης τὴν θεραπείαν τοῦ ὀργάνου . ἀλλὰ πῶς ἀπὸ τοῦ σώματος εἰς αὐτὴν ἥξει τὰ πάθη ; σῶμα μὲν γὰρ σώματι ἄλλῳ μεταδώσει τῶν ἑαυτοῦ , σῶμα δὲ ψυχῇ πῶς ; τοῦτο γάρ ἐστιν οἷον ἄλλου παθόντος ἄλλο παθεῖν . μέχρι γὰρ τοῦ τὸ μὲν εἶναι τὸ χρώμενον , τὸ δὲ ᾧ χρῆται , χωρίς ἐστιν ἑκάτερον : χωρίζει γοῦν ὁ τὸ χρώμενον διδούς . ἀλλὰ πρὸ τοῦ χωρίσαι διὰ φιλοσοφίας αὐτὸ πῶς εἶχεν ; ἢ ἐμέμικτο . ἀλλὰ εἰ ἐμέμικτο , ἢ κρᾶσίς τις ἦν , ἢ ὡς διαπλακεῖσα , ἢ ὡς εἶδός τι κεχωρισμένον , ἢ εἶδος ἐφαπτόμενον , ὥσπερ ὁ κυβερνήτης , ἢ τὸ μὲν οὕτως αὐτοῦ , τὸ δὲ ἐκείνως : λέγω δὴ τὸ μὲν κεχωρισμένον , ὅπερ τὸ χρώμενον , τὸ δὲ μεμιγμένον ὁπωσοῦν καὶ αὐτὸ ὂν ἐν τάξει τοῦ ᾧ χρῆται , ἵνα τοῦτο ἡ φιλοσοφία καὶ αὐτὸ ἐπιστρέφῃ πρὸς τὸ χρώμενον καὶ τὸ χρώμενον ἀπάγῃ , ὅσον μὴ πᾶσα ἀνάγκη , ἀπὸ τοῦ ᾧ χρῆται , ὡς μὴ ἀεὶ χρῆσθαι .
Lemmas: ἀλλά γάρ ἐν σῶμα τίθημι ψυχή , εἰμί εἴτε πρό οὗτος , εἶτα ἐν οὗτος , ἐκ ὅς καί αὐτός ζῷον ὁ σύμπας καλέω . χράω μέν οὖν σῶμα οἷος ὄργανον οὐ ἀναγκάζω δέχομαι ὁ διά ὁ σῶμα πάθημα , ὥσπερ οὐδέ ὁ ὁ ὄργανον πάθημα ὁ τεχνίτης : αἴσθησις δέ τάχα ἄν ἀναγκαῖος , εἴπερ δέω χράω ὁ ὄργανον γιγνώσκω ὁ ἔξωθεν πάθημα ἐκ αἴσθησις : ἐπεί καί ὁ χράω ὄμμα εἰμί ὁράω . ἀλλά καί βλάβη περί ὁ ὁράω , ὥστε καί λύπη καί ὁ ἀλγέω καί ὅλος ὅς τις περ ἄν περί σῶμα πᾶς γίγνομαι : ὥστε καί ἐπιθυμία ζητέω ὁ θεραπεία ὁ ὄργανον . ἀλλά πῶς ἀπό ὁ σῶμα εἰς αὐτός ἥκω ὁ πάθος ; σῶμα μέν γάρ σῶμα ἄλλος μεταδίδωμι ὁ ἑαυτοῦ , σῶμα δέ ψυχή πῶς ; οὗτος γάρ εἰμί οἷος ἄλλος πάσχω ἄλλος πάσχω . μέχρι γάρ ὁ ὁ μέν εἰμί ὁ χράω , ὁ δέ ὅς χράω , χωρίς εἰμί ἑκάτερος : χωρίζω γοῦν ὁ ὁ χράω δίδωμι . ἀλλά πρό ὁ χωρίζω διά φιλοσοφία αὐτός πῶς ἔχω ; ἤ μείγνυμι . ἀλλά εἰ μείγνυμι , ἤ κρᾶσις τις εἰμί , ἤ ὡς διαπλέκω , ἤ ὡς εἶδος τις χωρίζω , ἤ εἶδος ἐφάπτω , ὥσπερ ὁ κυβερνήτης , ἤ ὁ μέν οὕτως αὐτός , ὁ δέ ἐκεῖνος : λέγω δή ὁ μέν χωρίζω , ὅς ὁ χράω , ὁ δέ μείγνυμι ὁπωσοῦν καί αὐτός εἰμί ἐν τάξις ὁ ὅς χράω , ἵνα οὗτος ὁ φιλοσοφία καί αὐτός ἐπιστρέφω πρός ὁ χράω καί ὁ χράω ἀπάγω , ὅσος μή πᾶς ἀνάγκη , ἀπό ὁ ὅς χράω , ὡς μή ἀεί χράω .
plotinus.enneades 1.1.4
θῶμεν τοίνυν μεμῖχθαι . ἀλλ̓ εἰ μέμικται , τὸ μὲν χεῖρον ἔσται βέλτιον , τὸ δὲ χεῖρον : καὶ βέλτιον μὲν τὸ σῶμα ζωῆς μεταλαβόν , χεῖρον δὲ ἡ ψυχὴ θανάτου καὶ ἀλογίας . τὸ δὴ ἀφαιρεθὲν ὁπωσοῦν ζωῆς πῶς ἂν προσθήκην λάβοι τὸ αἰσθάνεσθαι ; τοὐναντίον δ̓ ἂν τὸ σῶμα ζωὴν λαβὸν τοῦτο ἂν εἴη τὸ αἰσθήσεως καὶ τῶν ἐξ αἰσθήσεως παθημάτων μεταλαμβάνον . τοῦτο τοίνυν καὶ ὀρέξεται : τοῦτο γὰρ καὶ ἀπολαύσει ὧν ὀρέγεται καὶ φοβήσεται περὶ αὑτοῦ : τοῦτο γὰρ καὶ οὐ τεύξεται τῶν ἡδέων καὶ φθαρήσεται . ζητητέον δὲ καὶ τὸν τρόπον τῆς μίξεως , μήποτε οὐ δυνατὸς ᾖ , ὥσπερ ἂν εἴ τις λέγοι μεμῖχθαι λευκῷ γραμμήν , φύσιν ἄλλην ἄλλῃ . τὸ δὲ διαπλακεῖσα οὐ ποιεῖ ὁμοπαθῆ τὰ διαπλακέντα , ἀλλ̓ ἔστιν ἀπαθὲς εἶναι τὸ διαπλακὲν καὶ ἔστι ψυχὴν διαπεφοιτηκυῖαν μήτι πάσχειν τὰ ἐκείνου πάθη , ὥσπερ καὶ τὸ φῶς , καὶ μάλιστα , εἰ οὕτω , δἰ ὅλου ὡς διαπεπλέχθαι . οὐ παρὰ τοῦτο οὖν πείσεται τὰ σώματος πάθη , ὅτι διαπέπλεκται , ἀλλ̓ ὡς εἶδος ἐν ὕλῃ ἔσται ἐν τῷ σώματι . ἀλλὰ πρῶτον μὲν ὡς χωριστὸν εἶδος ἔσται , εἴπερ οὐσία , καὶ μᾶλλον ἂν εἴη κατὰ τὸ χρώμενον : εἰ δὲ ὡς τῷ πελέκει τὸ σχῆμα τὸ ἐπὶ τῷ σιδήρῳ , καὶ τὸ συναμφότερον ποιήσει ἃ ποιεῖ ὁ σίδηρος ὁ οὕτως ἐσχηματισμένος , κατὰ τὸ σχῆμα μέντοι , μᾶλλον ἂν τῷ σώματι διδοῖμεν ὅσα κοινὰ πάθη , τῷ μέντοι τοιούτῳ , τῷ φυσικῷ , ὀργανικῷ , δυνάμει ζωὴν ἔχοντι . καὶ γὰρ ἄτοπόν φησι τὴν ψυχὴν ὑφαίνειν λέγειν , ὥστε καὶ ἐπιθυμεῖν καὶ λυπεῖσθαι : ἀλλὰ τὸ ζῷον μᾶλλον .
Lemmas: τίθημι τοίνυν μείγνυμι . ἀλλά εἰ μείγνυμι , ὁ μέν κακός εἰμί ἀγαθός , ὁ δέ κακός : καί ἀγαθός μέν ὁ σῶμα ζωή μεταλαμβάνω , κακός δέ ὁ ψυχή θάνατος καί ἀλογία . ὁ δή ἀφαιρέω ὁπωσοῦν ζωή πῶς ἄν προσθήκη λαμβάνω ὁ αἰσθάνομαι ; ἐναντίος δέ ἄν ὁ σῶμα ζωή λαμβάνω οὗτος ἄν εἰμί ὁ αἴσθησις καί ὁ ἐκ αἴσθησις πάθημα μεταλαμβάνω . οὗτος τοίνυν καί ὀρέγω : οὗτος γάρ καί ἀπολαύω ὅς ὀρέγω καί φοβέω περί ἑαυτοῦ : οὗτος γάρ καί οὐ τυγχάνω ὁ ἡδύς καί φθείρω . ζητέω δέ καί ὁ τρόπος ὁ μίξις , μήποτε οὐ δυνατός εἰμί , ὥσπερ ἄν εἰ τις λέγω μείγνυμι λευκός γραμμή , φύσις ἄλλος ἄλλος . ὁ δέ διαπλέκω οὐ ποιέω ὁμοπαθής ὁ διαπλέκω , ἀλλά εἰμί ἀπαθής εἰμί ὁ διαπλέκω καί εἰμί ψυχή διαφοιτάω μήτι πάσχω ὁ ἐκεῖνος πάθος , ὥσπερ καί ὁ φάος , καί μάλα , εἰ οὕτως , διά ὅλος ὡς διαπλέκω . οὐ παρά οὗτος οὖν πάσχω ὁ σῶμα πάθος , ὅτι διαπλέκω , ἀλλά ὡς εἶδος ἐν ὕλη εἰμί ἐν ὁ σῶμα . ἀλλά πρῶτος μέν ὡς χωριστός εἶδος εἰμί , εἴπερ οὐσία , καί μάλα ἄν εἰμί κατά ὁ χράω : εἰ δέ ὡς ὁ πέλεκυς ὁ σχῆμα ὁ ἐπί ὁ σίδηρος , καί ὁ συναμφότεροι ποιέω ὅς ποιέω ὁ σίδηρος ὁ οὕτως σχηματίζω , κατά ὁ σχῆμα μέντοι , μάλα ἄν ὁ σῶμα δίδωμι ὅσος κοινός πάθος , ὁ μέντοι τοιοῦτος , ὁ φυσικός , ὀργανικός , δύναμις ζωή ἔχω . καί γάρ ἄτοπος φημί ὁ ψυχή ὑφαίνω λέγω , ὥστε καί ἐπιθυμέω καί λυπέω : ἀλλά ὁ ζῷον μάλα .
plotinus.enneades 1.1.6
ἀλλ̓ ἴσως βέλτιον εἰπεῖν καθόλου τῷ παρεῖναι τὰς δυνάμεις τὰ ἔχοντα εἶναι τὰ ἐνεργοῦντα κατ̓ αὐτάς , αὐτὰς δὲ ἀκινήτους εἶναι χορηγούσας τὸ δύνασθαι τοῖς ἔχουσιν . ἀλλ̓ εἰ τοῦτό ἐστι , πάσχοντος τοῦ ζῴου τὴν αἰτίαν τοῦ ζῆν τῷ συναμφοτέρῳ δοῦσαν ἀνάγκη αὐτὴν ἀπαθῆ εἶναι τῶν παθῶν καὶ τῶν ἐνεργειῶν τοῦ ἔχοντος ὄντων . ἀλλ̓ εἰ τοῦτο , καὶ τὸ ζῆν ὅλως οὐ τῆς ψυχῆς , ἀλλὰ τοῦ συναμφοτέρου ἔσται : ἢ τὸ τοῦ συναμφοτέρου ζῆν οὐ τῆς ψυχῆς ἔσται : καὶ ἡ δύναμις δὲ ἡ αἰσθητικὴ οὐκ αἰσθήσεται , ἀλλὰ τὸ ἔχον τὴν δύναμιν . ἀλλ̓ εἰ ἡ αἴσθησις διὰ σώματος κίνησις οὖσα εἰς ψυχὴν τελευτᾷ , πῶς ἡ ψυχὴ οὐκ αἰσθήσεται ; ἢ τῆς δυνάμεως τῆς αἰσθητικῆς παρούσης τῷ ταύτην παρεῖναι αἰσθήσεται . τί αἰσθήσεται ; τὸ συναμφότερον . ἀλλ̓ εἰ ἡ δύναμις μὴ κινήσεται , πῶς ἔτι τὸ συναμφότερον μὴ συναριθμουμένης ψυχῆς μηδὲ τῆς ψυχικῆς δυνάμεως ;
Lemmas: ἀλλά ἴσως ἀγαθός λέγω καθόλου ὁ πάρειμι ὁ δύναμις ὁ ἔχω εἰμί ὁ ἐνεργέω κατά αὐτός , αὐτός δέ ἀκίνητος εἰμί χορηγέω ὁ δύναμαι ὁ ἔχω . ἀλλά εἰ οὗτος εἰμί , πάσχω ὁ ζῷον ὁ αἰτία ὁ ζάω ὁ συναμφότεροι δέω ἀνάγκη αὐτός ἀπαθής εἰμί ὁ πάθος καί ὁ ἐνέργεια ὁ ἔχω εἰμί . ἀλλά εἰ οὗτος , καί ὁ ζάω ὅλος οὐ ὁ ψυχή , ἀλλά ὁ συναμφότεροι εἰμί : ἤ ὁ ὁ συναμφότεροι ζάω οὐ ὁ ψυχή εἰμί : καί ὁ δύναμις δέ ὁ αἰσθητικός οὐ αἰσθάνομαι , ἀλλά ὁ ἔχω ὁ δύναμις . ἀλλά εἰ ὁ αἴσθησις διά σῶμα κίνησις εἰμί εἰς ψυχή τελευτάω , πῶς ὁ ψυχή οὐ αἰσθάνομαι ; ἤ ὁ δύναμις ὁ αἰσθητικός πάρειμι ὁ οὗτος πάρειμι αἰσθάνομαι . τίς αἰσθάνομαι ; ὁ συναμφότεροι . ἀλλά εἰ ὁ δύναμις μή κινέω , πῶς ἔτι ὁ συναμφότεροι μή συναριθμέω ψυχή μηδέ ὁ ψυχικός δύναμις ;
plotinus.enneades 1.1.7
ἢ τὸ συναμφότερον ἔσται τῆς ψυχῆς τῷ παρεῖναι οὐχ αὑτὴν δούσης τῆς τοιαύτης εἰς τὸ συναμφότερον ἢ εἰς θάτερον , ἀλλὰ ποιούσης ἐκ τοῦ σώματος τοῦ τοιούτου καί τινος οἷον φωτὸς τοῦ παῤ αὐτῆς δοθέντος τὴν τοῦ ζῴου φύσιν ἕτερόν τι , οὗ τὸ αἰσθάνεσθαι καὶ τὰ ἄλλα ὅσα ζῴου πάθη εἴρηται . ἀλλὰ πῶς ἡμεῖς αἰσθανόμεθα ; ἤ , ὅτι οὐκ ἀπηλλάγημεν τοῦ τοιούτου ζῴου , καὶ εἰ ἄλλα ἡμῖν τιμιώτερα εἰς τὴν ὅλην ἀνθρώπου οὐσίαν ἐκ πολλῶν οὖσαν πάρεστι . τὴν δὲ τῆς ψυχῆς τοῦ αἰσθάνεσθαι δύναμιν οὐ τῶν αἰσθητῶν εἶναι δεῖ , τῶν δὲ ἀπὸ τῆς αἰσθήσεως ἐγγιγνομένων τῷ ζῴῳ τύπων ἀντιληπτικὴν εἶναι μᾶλλον : νοητὰ γὰρ ἤδη ταῦτα : ὡς τὴν αἴσθησιν τὴν ἔξω εἴδωλον εἶναι ταύτης , ἐκείνην δὲ ἀληθεστέραν τῇ οὐσίᾳ οὖσαν εἰδῶν μόνον ἀπαθῶς εἶναι θεωρίαν . ἀπὸ δὴ τούτων τῶν εἰδῶν , ἀφ̓ ὧν ψυχὴ ἤδη παραδέχεται μόνη τὴν τοῦ ζῴου ἡγεμονίαν , διάνοιαι δὴ καὶ δόξαι καὶ νοήσεις : ἔνθα δὴ ἡμεῖς μάλιστα . τὰ δὲ πρὸ τούτων ἡμέτερα , ἡμεῖς δὲ τὸ ἐντεῦθεν ἄνω ἐφεστηκότες τῷ ζῴῳ . κωλύσει δὲ οὐδὲν τὸ σύμπαν ζῷον λέγειν , μικτὸν μὲν τὰ κάτω , τὸ δὲ ἐντεῦθεν ὁ ἄνθρωπος ὁ ἀληθὴς σχεδόν : ἐκεῖνα δὲ τὸ λεοντῶδες καὶ τὸ ποικίλον ὅλως θηρίον . συνδρόμου γὰρ ὄντος τοῦ ἀνθρώπου τῇ λογικῇ ψυχῇ , ὅταν λογιζώμεθα , ἡμεῖς λογιζόμεθα τῷ τοὺς λογισμοὺς ψυχῆς εἶναι ἐνεργήματα .
Lemmas: ἤ ὁ συναμφότεροι εἰμί ὁ ψυχή ὁ πάρειμι οὐ ἑαυτοῦ δίδωμι ὁ τοιοῦτος εἰς ὁ συναμφότεροι ἤ εἰς ἕτερος , ἀλλά ποιέω ἐκ ὁ σῶμα ὁ τοιοῦτος καί τις οἷος φώς ὁ παρά αὐτός δίδωμι ὁ ὁ ζῷον φύσις ἕτερος τις , ὅς ὁ αἰσθάνομαι καί ὁ ἄλλος ὅσος ζῷον πάθος λέγω . ἀλλά πῶς ἐγώ αἰσθάνομαι ; ἤ , ὅτι οὐ ἀπαλλάσσω ὁ τοιοῦτος ζῷον , καί εἰ ἄλλος ἐγώ τίμιος εἰς ὁ ὅλος ἄνθρωπος οὐσία ἐκ πολύς εἰμί πάρειμι . ὁ δέ ὁ ψυχή ὁ αἰσθάνομαι δύναμις οὐ ὁ αἰσθητός εἰμί δέω , ὁ δέ ἀπό ὁ αἴσθησις ἐγγίγνομαι ὁ ζῷον τύπος ἀντιληπτικός εἰμί μάλα : νοητός γάρ ἤδη οὗτος : ὡς ὁ αἴσθησις ὁ ἔξω εἴδωλον εἰμί οὗτος , ἐκεῖνος δέ ἀληθής ὁ οὐσία εἰμί εἶδος μόνος ἀπαθής εἰμί θεωρία . ἀπό δή οὗτος ὁ εἶδος , ἀπό ὅς ψυχή ἤδη παραδέχομαι μόνος ὁ ὁ ζῷον ἡγεμονία , διάνοια δή καί δόξα καί νόησις : ἔνθα δή ἐγώ μάλα . ὁ δέ πρό οὗτος ἡμέτερος , ἐγώ δέ ὁ ἐντεῦθεν ἄνω ἐφίστημι ὁ ζῷον . κωλύω δέ οὐδείς ὁ σύμπας ζῷον λέγω , μικτός μέν ὁ κάτω , ὁ δέ ἐντεῦθεν ὁ ἄνθρωπος ὁ ἀληθής σχεδόν : ἐκεῖνος δέ ὁ λεοντώδης καί ὁ ποικίλος ὅλος θηρίον . σύνδρομος γάρ εἰμί ὁ ἄνθρωπος ὁ λογικός ψυχή , ὅταν λογίζομαι , ἐγώ λογίζομαι ὁ ὁ λογισμός ψυχή εἰμί ἐνέργημα .
plotinus.enneades 1.1.8
πρὸς δὲ τὸν νοῦν πῶς ; νοῦν δὲ λέγω οὐχ ἣν ἡ ψυχὴ ἔχει ἕξιν οὖσαν ʽτῶν̓ παρὰ τοῦ νοῦ , ἀλλ̓ αὐτὸν τὸν νοῦν . ἢ ἔχομεν καὶ τοῦτον ὑπεράνω ἡμῶν . ἔχομεν δὲ ἢ κοινὸν ἢ ἴδιον , ἢ καὶ κοινὸν πάντων καὶ ἴδιον : κοινὸν μέν , ὅτι ἀμέριστος καὶ εἷς καὶ πανταχοῦ ὁ αὐτός , ἴδιον δέ , ὅτι ἔχει καὶ ἕκαστος αὐτὸν ὅλον ἐν ψυχῇ τῇ πρώτῃ . ἔχομεν οὖν καὶ τὰ εἴδη διχῶς , ἐν μὲν ψυχῇ οἷον ἀνειλιγμένα καὶ οἷον κεχωρισμένα , ἐν δὲ νῷ ὁμοῦ τὰ πάντα . πρὸς δὲ θεὸν πῶς ; ἢ ὡς ἐποχούμενον τῇ νοητῇ φύσει καὶ τῇ οὐσίᾳ τῇ ὄντως , ἡμᾶς δὲ ἐκεῖθεν τρίτους ἐκ τῆς ἀμερίστου , φησί , τῆς ἄνωθεν καὶ ἐκ τῆς περὶ τὰ σώματα μεριστῆς , ἣν δὴ δεῖ νοεῖν οὕτω μεριστὴν περὶ τὰ σώματα , ὅτι δίδωσιν ἑαυτὴν τοῖς σώματος μεγέθεσιν , ὁπόσον ἂν ζῷον ᾖ ἕκαστον , ἐπεὶ κἀν τῷ παντὶ ὅλῳ οὖσα μία : ἤ , ὅτι φαντάζεται τοῖς σώμασι παρεῖναι ἐλλάμπουσα εἰς αὐτὰ καὶ ζῷα ποιοῦσα οὐκ ἐξ αὑτῆς καὶ σώματος , ἀλλὰ μένουσα μὲν αὐτή , εἴδωλα δὲ αὑτῆς διδοῦσα , ὥσπερ πρόσωπον ἐν πολλοῖς κατόπτροις . πρῶτον δὲ εἴδωλον αἴσθησις ἡ ἐν τῷ κοινῷ : εἶτα ἀπὸ ταύτης αὖ πᾶν ἄλλο εἶδος λέγεται ψυχῆς , ἕτερον ἀφ̓ ἑτέρου ἀεί , καὶ τελευτᾷ μέχρι γεννητικοῦ καὶ αὐξήσεως καὶ ὅλως ποιήσεως ἄλλου καὶ ἀποτελεστικοῦ ἄλλου παῤ αὐτὴν τὴν ποιοῦσαν ἐπεστραμμένης αὐτῆς τῆς ποιούσης πρὸς τὸ ἀποτελούμενον .
Lemmas: πρός δέ ὁ νόος πῶς ; νόος δέ λέγω οὐ ὅς ὁ ψυχή ἔχω ἕξις εἰμί ἵημι παρά ὁ νόος , ἀλλά αὐτός ὁ νόος . ἤ ἔχω καί οὗτος ὑπεράνω ἐγώ . ἔχω δέ ἤ κοινός ἤ ἴδιος , ἤ καί κοινός πᾶς καί ἴδιος : κοινός μέν , ὅτι ἀμέριστος καί εἷς καί πανταχοῦ ὁ αὐτός , ἴδιος δέ , ὅτι ἔχω καί ἕκαστος αὐτός ὅλος ἐν ψυχή ὁ πρῶτος . ἔχω οὖν καί ὁ εἶδος διχῶς , ἐν μέν ψυχή οἷος ἀνελίσσω καί οἷος χωρίζω , ἐν δέ νόος ὁμοῦ ὁ πᾶς . πρός δέ θεός πῶς ; ἤ ὡς ἐποχέομαι ὁ νοητός φύσις καί ὁ οὐσία ὁ ὄντως , ἐγώ δέ ἐκεῖθεν τρίτος ἐκ ὁ ἀμέριστος , φημί , ὁ ἄνωθεν καί ἐκ ὁ περί ὁ σῶμα μεριστός , ὅς δή δέω νοέω οὕτως μεριστός περί ὁ σῶμα , ὅτι δίδωμι ἑαυτοῦ ὁ σῶμα μέγεθος , ὁπόσος ἄν ζῷον εἰμί ἕκαστος , ἐπεί ἐν ὁ πᾶς ὅλος εἰμί εἷς : ἤ , ὅτι φαντάζω ὁ σῶμα πάρειμι ἐλλάμπω εἰς αὐτός καί ζῷον ποιέω οὐ ἐκ ἑαυτοῦ καί σῶμα , ἀλλά μένω μέν αὐτός , εἴδωλον δέ ἑαυτοῦ δίδωμι , ὥσπερ πρόσωπον ἐν πολύς κάτοπτρον . πρῶτος δέ εἴδωλον αἴσθησις ὁ ἐν ὁ κοινός : εἶτα ἀπό οὗτος αὖ πᾶς ἄλλος εἶδος λέγω ψυχή , ἕτερος ἀπό ἕτερος ἀεί , καί τελευτάω μέχρι γεννητικός καί αὔξησις καί ὅλος ποίησις ἄλλος καί ἀποτελεστικός ἄλλος παρά αὐτός ὁ ποιέω ἐπιστρέφω αὐτός ὁ ποιέω πρός ὁ ἀποτελέω .
plotinus.enneades 1.1.9
ἔσται τοίνυν ἐκείνης ἡμῖν τῆς ψυχῆς ἡ φύσις ἀπηλλαγμένη αἰτίας κακῶν , ὅσα ἄνθρωπος καὶ ποιεῖ καὶ πάσχει : περὶ γὰρ τὸ ζῷον ταῦτα καὶ τὸ κοινόν , ὡς εἴρηται . ἀλλ̓ εἰ δόξα τῆς ψυχῆς καὶ διάνοια , πῶς ἀναμάρτητος ; ψευδὴς γὰρ δόξα καὶ πολλὰ κατ̓ αὐτὴν πράττεται τῶν κακῶν . ἢ πράττεται μὲν τὰ κακὰ ἡττωμένων ἡμῶν ὑπὸ τοῦ χείρονος : πολλὰ γὰρ ἡμεῖς : ἢ ἐπιθυμίας ἢ θυμοῦ ἢ εἰδώλου κακοῦ : ἡ δὲ τῶν ψευδῶν λεγομένη διάνοια φαντασία οὖσα οὐκ ἀνέμεινε τὴν τοῦ διανοητικοῦ κρίσιν , ἀλλ̓ ἐπράξαμεν τοῖς χείροσι πεισθέντες , ὥσπερ ἐπὶ τῆς αἰσθήσεως πρὶν τῷ διανοητικῷ ἐπικρῖναι ψευδῆ ὁρᾶν συμβαίνει τῇ κοινῇ αἰσθήσει . ὁ δὲ νοῦς οὐκ ἐφήψατο , ὥστε ἀναμάρτητος . ἢ οὕτω δὴ λεκτέον , ὡς ἡμεῖς ἢ ἐφηψάμεθα τοῦ ἐν τῷ νῷ νοητοῦ ἢ οὔ , ʽἢ τοῦ ἐν ἡμῖν̓ : δυνατὸν γὰρ καὶ ἔχειν καὶ μὴ πρόχειρον ἔχειν . διείλομεν δὴ τὰ κοινὰ καὶ τὰ ἴδια τῷ τὰ μὲν σωματικὰ καὶ οὐκ ἄνευ σώματος εἶναι , ὅσα δὲ οὐ δεῖται σώματος εἰς ἐνέργειαν , ταῦτα ἴδια ψυχῆς εἶναι καὶ τὴν διάνοιαν ἐπίκρισιν ποιουμένην τῶν ἀπὸ τῆς αἰσθήσεως τύπων εἴδη ἤδη θεωρεῖν καὶ θεωρεῖν οἷον συναισθήσει , τήν γε κυρίως τῆς ψυχῆς τῆς ἀληθοῦς διάνοιαν : νοήσεων γὰρ ἐνέργεια ἡ διάνοια ἡ ἀληθὴς καὶ τῶν ἔξω πολλάκις πρὸς τἄνδον ὁμοιότης καὶ κοινωνία . ἀτρεμήσει οὖν οὐδὲν ἧττον ἡ ψυχὴ πρὸς ἑαυτὴν καὶ ἐν ἑαυτῇ : αἱ δὲ τροπαὶ καὶ ὁ θόρυβος ἐν ἡμῖν παρὰ τῶν συνηρτημένων καὶ τῶν τοῦ κοινοῦ , ὅ τι δήποτέ ἐστι τοῦτο , ὡς εἴρηται , παθημάτων .
Lemmas: εἰμί τοίνυν ἐκεῖνος ἐγώ ὁ ψυχή ὁ φύσις ἀπαλλάσσω αἰτία κακός , ὅσος ἄνθρωπος καί ποιέω καί πάσχω : περί γάρ ὁ ζῷον οὗτος καί ὁ κοινός , ὡς λέγω . ἀλλά εἰ δόξα ὁ ψυχή καί διάνοια , πῶς ἀναμάρτητος ; ψευδής γάρ δόξα καί πολύς κατά αὐτός πράσσω ὁ κακός . ἤ πράσσω μέν ὁ κακός ἡσσάομαι ἐγώ ὑπό ὁ κακός : πολύς γάρ ἐγώ : ἤ ἐπιθυμία ἤ θυμός ἤ εἴδωλον κακός : ὁ δέ ὁ ψευδής λέγω διάνοια φαντασία εἰμί οὐ ἀναμένω ὁ ὁ διανοητικός κρίσις , ἀλλά πράσσω ὁ κακός πείθω , ὥσπερ ἐπί ὁ αἴσθησις πρίν ὁ διανοητικός ἐπικρίνω ψευδής ὁράω συμβαίνω ὁ κοινός αἴσθησις . ὁ δέ νόος οὐ ἐφάπτω , ὥστε ἀναμάρτητος . ἤ οὕτως δή λεκτέος , ὡς ἐγώ ἤ ἐφάπτω ὁ ἐν ὁ νόος νοητός ἤ οὐ , ὅς ὁ ἐν ἡμίνα : δυνατός γάρ καί ἔχω καί μή πρόχειρος ἔχω . διείλω δή ὁ κοινός καί ὁ ἴδιος ὁ ὁ μέν σωματικός καί οὐ ἄνευ σῶμα εἰμί , ὅσος δέ οὐ δέω σῶμα εἰς ἐνέργεια , οὗτος ἴδιος ψυχή εἰμί καί ὁ διάνοια ἐπίκρισις ποιέω ὁ ἀπό ὁ αἴσθησις τύπος εἶδος ἤδη θεωρέω καί θεωρέω οἷος συνᾴδω , ὁ γε κύριος ὁ ψυχή ὁ ἀληθής διάνοια : νόησις γάρ ἐνέργεια ὁ διάνοια ὁ ἀληθής καί ὁ ἔξω πολλάκις πρός ἔνδον ὁμοιότης καί κοινωνία . ἀτρεμέω οὖν οὐδείς ἥσσων ὁ ψυχή πρός ἑαυτοῦ καί ἐν ἑαυτοῦ : ὁ δέ τροπή καί ὁ θόρυβος ἐν ἐγώ παρά ὁ συναρτάω καί ὁ ὁ κοινός , ὅς τις δήποτε εἰμί οὗτος , ὡς λέγω , πάθημα .
plotinus.enneades 1.1.10
ἀλλ̓ εἰ ἡμεῖς ἡ ψυχή , πάσχομεν δὲ ταῦτα ἡμεῖς , ταὐτὰ ἂν εἴη πάσχουσα ἡ ψυχὴ καὶ αὖ ποιήσει ἃ ποιοῦμεν . ἢ καὶ τὸ κοινὸν ἔφαμεν ἡμῶν εἶναι καὶ μάλιστα οὔπω κεχωρισμένων : ἐπεὶ καὶ ἃ πάσχει τὸ σῶμα ἡμῶν ἡμᾶς φαμεν πάσχειν . διττὸν οὖν τὸ ἡμεῖς , ἢ συναριθμουμένου τοῦ θηρίου , ἢ τὸ ὑπὲρ τοῦτο ἤδη : θηρίον δὲ ζῳωθὲν τὸ σῶμα . ὁ δ̓ ἀληθὴς ἄνθρωπος ἄλλος ὁ καθαρὸς τούτου τὰς ἀρετὰς ἔχων τὰς ἐν νοήσει , αἳ δὴ ἐν αὐτῇ τῇ χωριζομένῃ ψυχῇ ἵδρυνται , χωριζομένῃ δὲ καὶ χωριστῇ ἔτι ἐνταῦθα οὔσῃ : ἐπεὶ καί , ὅταν αὕτη παντάπασιν ἀποστῇ , καὶ ἡ ἀπ̓ αὐτῆς ἐλλαμφθεῖσα ἀπελήλυθε συνεπομένη . αἱ δ̓ ἀρεταὶ αἱ μὴ φρονήσει , ἔθεσι δὲ ἐγγινόμεναι καὶ ἀσκήσεσι , τοῦ κοινοῦ : τούτου γὰρ αἱ κακίαι , ἐπεὶ καὶ φθόνοι καὶ ζῆλοι καὶ ἔλεοι . φιλίαι δὲ τίνος ; ἢ αἱ μὲν τούτου , αἱ δὲ τοῦ ἔνδον ἀνθρώπου .
Lemmas: ἀλλά εἰ ἐγώ ὁ ψυχή , πάσχω δέ οὗτος ἐγώ , αὐτός ἄν εἰμί πάσχω ὁ ψυχή καί αὖ ποιέω ὅς ποιέω . ἤ καί ὁ κοινός φημί ἐγώ εἰμί καί μάλα οὔπω χωρίζω : ἐπεί καί ὅς πάσχω ὁ σῶμα ἐγώ ἐγώ φημί πάσχω . δισσός οὖν ὁ ἐγώ , ἤ συναριθμέω ὁ θηρίον , ἤ ὁ ὑπέρ οὗτος ἤδη : θηρίον δέ ζῳόω ὁ σῶμα . ὁ δέ ἀληθής ἄνθρωπος ἄλλος ὁ καθαρός οὗτος ὁ ἀρετή ἔχω ὁ ἐν νόησις , ὅς δή ἐν αὐτός ὁ χωρίζω ψυχή ἱδρύω , χωρίζω δέ καί χωριστός ἔτι ἐνταῦθα εἰμί : ἐπεί καί , ὅταν οὗτος παντάπασι ἀφίστημι , καί ὁ ἀπό αὐτός ἐλλαμβάνω ἀπέρχομαι συνέπομαι . ὁ δέ ἀρετή ὁ μή φρόνησις , ἔθος δέ ἐγγίγνομαι καί ἄσκησις , ὁ κοινός : οὗτος γάρ ὁ κακία , ἐπεί καί φθόνος καί ζῆλος καί ἔλεος . φιλία δέ τίς ; ἤ ὁ μέν οὗτος , ὁ δέ ὁ ἔνδον ἄνθρωπος .
plotinus.enneades 1.1.11
παίδων δὲ ὄντων ἐνεργεῖ μὲν τὰ ἐκ τοῦ συνθέτου , ὀλίγα δὲ ἐλλάμπει ἐκ τῶν ἄνω εἰς αὐτό . ὅταν δ̓ ἀργῇ εἰς ἡμᾶς , ἐνεργεῖ πρὸς τὸ ἄνω : εἰς ἡμᾶς δὲ ἐνεργεῖ , ὅταν μέχρι τοῦ μέσου ἥκῃ . τί οὖν ; οὐχ ἡμεῖς καὶ τὸ πρὸ τούτου ; ἀλλ̓ ἀντίληψιν δεῖ γενέσθαι : οὐ γάρ , ὅσα ἔχομεν , τούτοις χρώμεθα ἀεί , ἀλλ̓ ὅταν τὸ μέσον τάξωμεν ἢ πρὸς τὰ ἄνω ἢ πρὸς τὰ ἐναντία , ʽἢ ὅσα ἀπὸ δυνάμεως ἢ ἕξεως εἰς ἐνέργειαν ἄγομεν . τὰ δὲ θηρία πῶς τὸ ζῷον ἔχει ; ἢ εἰ μὲν ψυχαὶ εἶεν ἐν αὐτοῖς ἀνθρώπειοι , ὥσπερ λέγεται , ἁμαρτοῦσαι , οὐ τῶν θηρίων γίνεται τοῦτο , ὅσον χωριστόν , ἀλλὰ παρὸν οὐ πάρεστιν αὐτοῖς , ἀλλ̓ ἡ συναίσθησις τὸ τῆς ψυχῆς εἴδωλον μετὰ τοῦ σώματος ἔχει : σῶμα δὴ τοιόνδε οἷον ποιωθὲν ψυχῆς εἰδώλῳ : εἰ δὲ μὴ ἀνθρώπου ψυχὴ εἰσέδυ , ἐλλάμψει ἀπὸ τῆς ὅλης τὸ τοιοῦτον ζῷον γενόμενόν ἐστιν .
Lemmas: παῖς δέ εἰμί ἐνεργέω μέν ὁ ἐκ ὁ σύνθετος , ὀλίγος δέ ἐλλάμπω ἐκ ὁ ἄνω εἰς αὐτός . ὅταν δέ ἀργέω εἰς ἐγώ , ἐνεργέω πρός ὁ ἄνω : εἰς ἐγώ δέ ἐνεργέω , ὅταν μέχρι ὁ μέσος ἥκω . τίς οὖν ; οὐ ἐγώ καί ὁ πρό οὗτος ; ἀλλά ἀντίληψις δέω γίγνομαι : οὐ γάρ , ὅσος ἔχω , οὗτος χράω ἀεί , ἀλλά ὅταν ὁ μέσος τάσσω ἤ πρός ὁ ἄνω ἤ πρός ὁ ἐναντίος , ὅς ὅσος ἀπό δύναμις ἤ ἕξις εἰς ἐνέργεια ἄγω . ὁ δέ θηρίον πῶς ὁ ζῷον ἔχω ; ἤ εἰ μέν ψυχή εἰμί ἐν αὐτός ἀνθρώπειος , ὥσπερ λέγω , ἁμαρτέω , οὐ ὁ θηρίον γίγνομαι οὗτος , ὅσος χωριστός , ἀλλά πάρειμι οὐ πάρειμι αὐτός , ἀλλά ὁ συναίσθησις ὁ ὁ ψυχή εἴδωλον μετά ὁ σῶμα ἔχω : σῶμα δή τοιόσδε οἷος ποιόω ψυχή εἴδωλον : εἰ δέ μή ἄνθρωπος ψυχή εἰσδύνω , ἐλλάμπω ἀπό ὁ ὅλος ὁ τοιοῦτος ζῷον γίγνομαι εἰμί .
plotinus.enneades 1.1.13
τὸ δὲ ἐπισκεψάμενον περὶ τούτων ἡμεῖς ἢ ἡ ψυχή ; ἢ ἡμεῖς , ἀλλὰ τῇ ψυχῇ . τὸ δὲ τῇ ψυχῇ πῶς ; ἆρα τῷ ἔχειν ἐπεσκέψατο ; ἢ ᾗ ψυχή . οὔκουν κινήσεται . ἢ κίνησιν τὴν τοιαύτην δοτέον αὐτῇ , ἣ μὴ σωμάτων , ἀλλ̓ ἐστὶν αὐτῆς ζωή . καὶ ἡ νόησις δὲ ἡμῶν οὕτως , ὅτι καὶ νοερὰ ἡ ψυχὴ καὶ ζωὴ κρείττων ἡ νόησις , καὶ ὅταν ψυχὴ νοῇ , καὶ ὅταν νοῦς ἐνεργῇ εἰς ἡμᾶς : μέρος γὰρ καὶ οὗτος ἡμῶν καὶ πρὸς τοῦτον ἄνιμεν .
Lemmas: ὁ δέ ἐπισκοπέω περί οὗτος ἐγώ ἤ ὁ ψυχή ; ἤ ἐγώ , ἀλλά ὁ ψυχή . ὁ δέ ὁ ψυχή πῶς ; ἆρα ὁ ἔχω ἐπισκοπέω ; ἤ ᾗ ψυχή . οὔκουν κινέω . ἤ κίνησις ὁ τοιοῦτος δίδωμι αὐτός , ὅς μή σῶμα , ἀλλά εἰμί αὐτός ζωή . καί ὁ νόησις δέ ἐγώ οὕτως , ὅτι καί νοερός ὁ ψυχή καί ζωή κρατύς ὁ νόησις , καί ὅταν ψυχή νοέω , καί ὅταν νόος ἐνεργέω εἰς ἐγώ : μέρος γάρ καί οὗτος ἐγώ καί πρός οὗτος ἀνέρχομαι .
plotinus.enneades 1.2.2
πρῶτον τοίνυν τὰς ἀρετὰς ληπτέον , καθ̓ ἅς φαμεν ὁμοιοῦσθαι , ἵνα τὸ αὐτὸ εὕρωμεν , ὃ παῤ ἡμῖν μὲν μίμημα ὂν ἀρετή ἐστιν , ἐκεῖ δὲ οἷον ἀρχέτυπον ὂν οὐκ ἀρετή , ἐπισημηνάμενοι , ὡς ἡ ὁμοίωσις διττή : καὶ ἡ μέν τις ταὐτὸν ἐν τοῖς ὁμοίοις ἀπαιτεῖ , ὅσα ἐπίσης ὡμοίωται ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ : ἐν οἷς δὲ τὸ μὲν ὡμοίωται πρὸς ἕτερον , τὸ δὲ ἕτερόν ἐστι πρῶτον , οὐκ ἀντιστρέφον πρὸς ἐκεῖνο οὐδὲ ὅμοιον αὐτοῦ λεγόμενον , ἐνταῦθα τὴν ὁμοίωσιν ἄλλον τρόπον ληπτέον οὐ ταὐτὸν εἶδος ἀπαιτοῦντας , ἀλλὰ μᾶλλον ἕτερον , εἴπερ κατὰ τὸν ἕτερον τρόπον ὡμοίωται . τί ποτε οὖν ἐστιν ἡ ἀρετὴ ἥ τε σύμπασα καὶ ἑκάστη ; σαφέστερος δὲ ὁ λόγος ἔσται ἐφ̓ ἑκάστης : οὕτω γὰρ καὶ ὅ τι κοινόν , καθ̓ ὃ ἀρεταὶ πᾶσαι , δῆλον ῥᾳδίως ἔσται . αἱ μὲν τοίνυν πολιτικαὶ ἀρεταί , ἃς ἄνω που εἴπομεν , κατακοσμοῦσι μένοντας καὶ ἀμείνους ποιοῦσιν ὁρίζουσαι καὶ μετροῦσαι τὰς ἐπιθυμίας καὶ ὅλως τὰ πάθη καὶ ψευδεῖς δόξας ἀφαιροῦσαι τῷ ὅλως ἀμείνονι καὶ τῷ ὡρίσθαι καὶ τῶν ἀμέτρων καὶ ἀορίστων ἔξω εἶναι τὸ μεμετρημένον : καὶ αὐταὶ ὁρισθεῖσαι ᾗ μέτρα γε ἐν ὕλῃ τῇ ψυχῇ ὡμοίωνται τῷ ἐκεῖ μέτρῳ καὶ ἔχουσιν ἴχνος τοῦ ἐκεῖ ἀρίστου . τὸ μὲν γὰρ πάντη ἄμετρον ὕλη ὂν πάντη ἀνωμοίωται : καθ̓ ὅσον δὲ μεταλαμβάνει εἴδους , κατὰ τοσοῦτον ὁμοιοῦται ἀνειδέῳ ἐκείνῳ ὄντι . μᾶλλον δὲ τὰ ἐγγὺς μεταλαμβάνει : ψυχὴ δὲ ἐγγυτέρω σώματος καὶ συγγενέστερον ταύτῃ καὶ πλέον μεταλαμβάνει , ὥστε καὶ ἐξαπατᾶν θεὸς φαντασθεῖσα , μὴ τὸ πᾶν θεοῦ τοῦτο ᾖ . οὕτω μὲν οὖν αὗται ὁμοιοῦνται .
Lemmas: πρῶτος τοίνυν ὁ ἀρετή λαμβάνω , κατά ὅς φημί ὁμοιόω , ἵνα ὁ αὐτός εὑρίσκω , ὅς παρά ἐγώ μέν μίμημα εἰμί ἀρετή εἰμί , ἐκεῖ δέ οἷος ἀρχέτυπος εἰμί οὐ ἀρετή , ἐπισημαίνω , ὡς ὁ ὁμοίωσις δισσός : καί ὁ μέν τις αὐτός ἐν ὁ ὅμοιος ἀπαιτέω , ὅσος ἐπίσης ὁμοιόω ἀπό ὁ αὐτός : ἐν ὅς δέ ὁ μέν ὁμοιόω πρός ἕτερος , ὁ δέ ἕτερος εἰμί πρῶτος , οὐ ἀντιστρέφω πρός ἐκεῖνος οὐδέ ὅμοιος αὐτός λέγω , ἐνταῦθα ὁ ὁμοίωσις ἄλλος τρόπος λαμβάνω οὐ αὐτός εἶδος ἀπαιτέω , ἀλλά μάλα ἕτερος , εἴπερ κατά ὁ ἕτερος τρόπος ὁμοιόω . τίς ποτέ οὖν εἰμί ὁ ἀρετή ὁ τε σύμπας καί ἕκαστος ; σαφής δέ ὁ λόγος εἰμί ἐπί ἕκαστος : οὕτως γάρ καί ὅς τις κοινός , κατά ὅς ἀρετή πᾶς , δῆλος ῥᾴδιος εἰμί . ὁ μέν τοίνυν πολιτικός ἀρετή , ὅς ἄνω που λέγω , κατακοσμέω μένω καί ἀγαθός ποιέω ὁρίζω καί μετρέω ὁ ἐπιθυμία καί ὅλος ὁ πάθος καί ψευδής δόξα ἀφαιρέω ὁ ὅλος ἀγαθός καί ὁ ὁρίζω καί ὁ ἄμετρος καί ἀόριστος ἔξω εἰμί ὁ μετρέω : καί αὐτός ὁρίζω ᾗ μέτρον γε ἐν ὕλη ὁ ψυχή ὁμοιόω ὁ ἐκεῖ μέτρον καί ἔχω ἴχνος ὁ ἐκεῖ ἀγαθός . ὁ μέν γάρ πάντῃ ἄμετρος ὕλη εἰμί πάντῃ ἀνομοιόω : κατά ὅσος δέ μεταλαμβάνω εἶδος , κατά τοσοῦτος ὁμοιόω ἀνείδεος ἐκεῖνος εἰμί . μάλα δέ ὁ ἐγγύς μεταλαμβάνω : ψυχή δέ ἐγγύς σῶμα καί συγγενής οὗτος καί πολύς μεταλαμβάνω , ὥστε καί ἐξαπατάω θεός φαντάζω , μή ὁ πᾶς θεός οὗτος εἰμί . οὕτως μέν οὖν οὗτος ὁμοιόω .
plotinus.enneades 1.2.4
ζητητέον δέ , εἰ ἡ κάθαρσις ταὐτὸν τῇ τοιαύτῃ ἀρετῇ , ἢ προηγεῖται μὲν ἡ κάθαρσις , ἕπεται δὲ ἡ ἀρετή , καὶ πότερον ἐν τῷ καθαίρεσθαι ἡ ἀρετὴ ἢ ἐν τῷ κεκαθάρθαι . ἀτελεστέρα τῆς ἐν τῷ κεκαθάρθαι , οἷον τέλος ἤδη . ἀλλὰ τὸ κεκαθάρθαι ἀφαίρεσις ἀλλοτρίου παντός , τὸ δὲ ἀγαθὸν ἕτερον αὐτοῦ . ἤ , εἰ πρὸ τῆς καθάρσεως ἀγαθὸν ἦν , ἡ κάθαρσις ἀρκεῖ ; ἀλλ̓ ἀρκέσει μὲν ἡ κάθαρσις , τό δὲ καταλειπόμενον ἔσται τὸ ἀγαθόν , οὐχ ἡ κάθαρσις . καὶ τί τὸ καταλειπόμενόν ἐστι ζητητέον : ἴσως γὰρ οὐδὲ τὸ ἀγαθὸν ἦν ἡ φύσις ἡ καταλειπομένη : οὐ γὰρ ἂν ἐγένετο ἐν κακῷ . ἆῤ οὖν ἀγαθοειδῆ λεκτέον ; ἢ οὐχ ἱκανὴν πρὸς τὸ μένειν ἐν τῷ ὄντως ἀγαθῷ : πέφυκε γὰρ ἐπ’ ἄμφω . τὸ οὖν ἀγαθὸν αὐτῆς τὸ συνεῖναι τῷ συγγενεῖ , τὸ δὲ κακὸν τὸ τοῖς ἐναντίοις . δεῖ οὖν καθηραμένην συνεῖναι . συνέσται δὲ ἐπιστραφεῖσα . ἆῤ οὖν μετὰ τὴν κάθαρσιν ἐπιστρέφεται ; ἢ μετὰ τὴν κάθαρσιν ἐπέστραπται . τοῦτο οὖν ἡ ἀρετὴ αὐτῆς ; ἢ τὸ γινόμενον αὐτῇ ἐκ τῆς ἐπιστροφῆς . τί οὖν τοῦτο ; θέα καὶ τύπος τοῦ ὀφθέντος ἐντεθεὶς καὶ ἐνεργῶν , ὡς ἡ ὄψις περὶ τὸ ὁρώμενον . οὐκ ἄρα εἶχεν αὐτὰ οὐδ̓ ἀναμιμνήσκεται ; ἢ εἶχεν οὐκ ἐνεργοῦντα , ἀλλὰ ἀποκείμενα ἀφώτιστα . ἵνα δὲ φωτισθῇ καὶ τότε γνῶ αὐτὰ ἐνόντα , δεῖ προσβαλεῖν τῷ φωτίζοντι . εἶχε δὲ οὐκ αὐτά , ἀλλὰ τύπους : δεῖ οὖν τὸν τύπον τοῖς ἀληθινοῖς , ὧν καὶ οἱ τύποι , ἐφαρμόσαι . τάχα δὲ καὶ οὕτω λέγεται ἔχειν , ὅτι ὁ νοῦς οὐκ ἀλλότριος καὶ μάλιστα δὲ οὐκ ἀλλότριος , ὅταν πρὸς αὐτὸν βλέπῃ : εἰ δὲ μή , καὶ παρὼν ἀλλότριος . ἐπεὶ καὶ αἱ ἐπιστῆμαι , ἐὰν μηδ̓ ὅλως ἐνεργῶμεν κατ̓ αὐτάς , ἀλλότριαι .
Lemmas: ζητέω δέ , εἰ ὁ κάθαρσις αὐτός ὁ τοιοῦτος ἀρετή , ἤ προηγέομαι μέν ὁ κάθαρσις , ἕπομαι δέ ὁ ἀρετή , καί πότερος ἐν ὁ καθαίρω ὁ ἀρετή ἤ ἐν ὁ κακαθέρω . ἀτελής ὁ ἐν ὁ κακαθέρω , οἷος τέλος ἤδη . ἀλλά ὁ κακαθέρω ἀφαίρεσις ἀλλότριος πᾶς , ὁ δέ ἀγαθός ἕτερος αὐτός . ἤ , εἰ πρό ὁ κάθαρσις ἀγαθός εἰμί , ὁ κάθαρσις ἀρκέω ; ἀλλά ἀρκέω μέν ὁ κάθαρσις , ὁ δέ καταλείπω εἰμί ὁ ἀγαθός , οὐ ὁ κάθαρσις . καί τίς ὁ καταλείπω εἰμί ζητέω : ἴσως γάρ οὐδέ ὁ ἀγαθός εἰμί ὁ φύσις ὁ καταλείπω : οὐ γάρ ἄν γίγνομαι ἐν κακός . ἆρα οὖν ἀγαθοειδής λεκτέος ; ἤ οὐ ἱκανός πρός ὁ μένω ἐν ὁ ὄντως ἀγαθός : φύω γάρ ἐπί ἄμφω . ὁ οὖν ἀγαθός αὐτός ὁ σύνειμι ὁ συγγενής , ὁ δέ κακός ὁ ὁ ἐναντίος . δέω οὖν καθαίρω σύνειμι . σύνειμι δέ ἐπιστρέφω . ἆρα οὖν μετά ὁ κάθαρσις ἐπιστρέφω ; ἤ μετά ὁ κάθαρσις ἐπιστρέφω . οὗτος οὖν ὁ ἀρετή αὐτός ; ἤ ὁ γίγνομαι αὐτός ἐκ ὁ ἐπιστροφή . τίς οὖν οὗτος ; θέα καί τύπος ὁ ὁράω ἐντίθημι καί ἐνεργέω , ὡς ὁ ὄψις περί ὁ ὁράω . οὐ ἄρα ἔχω αὐτός οὐδέ ἀναμιμνῄσκω ; ἤ ἔχω οὐ ἐνεργέω , ἀλλά ἀπόκειμαι ἀφώτιστος . ἵνα δέ φωτίζω καί τότε γιγνώσκω αὐτός ἔνειμι , δέω προσβάλλω ὁ φωτίζω . ἔχω δέ οὐ αὐτός , ἀλλά τύπος : δέω οὖν ὁ τύπος ὁ ἀληθινός , ὅς καί ὁ τύπος , ἐφαρμόζω . τάχα δέ καί οὕτως λέγω ἔχω , ὅτι ὁ νόος οὐ ἀλλότριος καί μάλα δέ οὐ ἀλλότριος , ὅταν πρός αὐτός βλέπω : εἰ δέ μή , καί πάρειμι ἀλλότριος . ἐπεί καί ὁ ἐπιστήμη , ἐάν μηδέ ὅλος ἐνεργέω κατά αὐτός , ἀλλότριος .
plotinus.enneades 1.2.5
ἀλλ̓ ἐπὶ πόσον ἡ κάθαρσις λεκτέον : οὕτω γὰρ καὶ ἡ ὁμοίωσις τίνι φανερὰ καὶ ἡ ταυτότης τίνι θεῷ . τοῦτο δέ ἐστι μάλιστα ζητεῖν θυμὸν πῶς καὶ ἐπιθυμίαν καὶ τἆλλα πάντα , λύπην καὶ τὰ συγγενῆ , καὶ τὸ χωρίζειν ἀπὸ σώματος ἐπὶ πόσον δυνατόν . ἀπὸ μὲν δὴ σώματος ἴσως μὲν καὶ τοῖς οἷον τόποις συνάγουσαν ἑαυτήν , πάντως μὴν ἀπαθῶς ἔχουσαν καὶ τὰς ἀναγκαίας τῶν ἡδονῶν αἰσθήσεις . μόνον ποιουμένην ἰατρεύσεις καὶ ἀπαλλαγὰς πόνων , ἵνα μὴ ἐνοχλοῖτο , τὰς δὲ ἀλγηδόνας ἀφαιροῦσαν καί , εἰ μὴ οἷόν τε , πρᾴως φέρουσαν καὶ ἐλάττους τιθεῖσαν τῷ μὴ συμπάσχειν : τὸν δὲ θυμὸν ὅσον οἷόν τε ἀφαιροῦσαν καί , εἰ δυνατόν , πάντη , εἰ δὲ μή , μὴ γοῦν αὐτὴν συνοργιζομένην , ἀλλ̓ ἄλλου εἶναι τὸ ἀπροαίρετον , τὸ δὲ ἀπροαίρετον ὀλίγον εἶναι καὶ ἀσθενές : τὸν δὲ φόβον πάντη — περὶ οὐδενὸς γὰρ φοβήσεται : τὸ δὲ ἀπροαίρετον καὶ ἐνταῦθα — πλήν γε ἐν νουθετήσει . ἐπιθυμία δὲ ὅτι μὲν μηδενὸς φαύλου , δῆλον : σίτων δὲ καὶ ποτῶν πρὸς ἄνεσιν οὐκ αὐτὴ ἕξει : οὐδὲ τῶν ἀφροδισίων δέ : εἴ δ̓ ἄρα , φυσικῶν , οἶμαι , καὶ οὐδὲ τὸ ἀπροαίρετον ἐχόντων : εἴ δ̓ ἄρα , ὅσον μέχρι φαντασίας προπετοῦς καὶ ταύτης . ὅλως δὲ αὐτὴ μὲν πάντως τούτων καθαρὰ ἔσται καὶ τὸ ἄλογον δὲ βουλήσεται καὶ αὐτὸ καθαρὸν ποιῆσαι , ὥστε μηδὲ πλήττεσθαι : εἰ δ̓ ἄρα , μὴ σφόδρα , ἀλλ̓ ὀλίγας τὰς πληγὰς αὐτοῦ εἶναι καὶ εὐθὺς λυομένας τῇ γειτονήσει : ὥσπερ εἴ τις σοφῷ γειτονῶν ἀπολαύοι τῆς τοῦ σοφοῦ γειτνιάσεως ἢ ὅμοιος γινόμενος ἢ αἰδούμενος , ὡς μηδὲν τολμᾶν ποιεῖν ὧν ὁ ἀγαθὸς οὐ θέλει . οὔκουν ἔσται μάχη : ἀρκεῖ γὰρ παρὼν ὁ λόγος , ὃν τὸ χεῖρον αἰδέσεται , ὥστε καὶ αὐτὸ τὸ χεῖρον δυσχερᾶναι , ἐάν τι ὅλως κινηθῇ , ὅτι : μὴ ἡσυχίαν ἦγε παρόντος τοῦ δεσπότου καὶ ἀσθένειαν ἑαυτῷ ἐπιτιμῆσαι .
Lemmas: ἀλλά ἐπί πόσος ὁ κάθαρσις λεκτέος : οὕτως γάρ καί ὁ ὁμοίωσις τίς φανερός καί ὁ ταυτότης τίς θεός . οὗτος δέ εἰμί μάλα ζητέω θυμός πῶς καί ἐπιθυμία καί ἄλλος πᾶς , λύπη καί ὁ συγγενής , καί ὁ χωρίζω ἀπό σῶμα ἐπί πόσος δυνατός . ἀπό μέν δή σῶμα ἴσως μέν καί ὁ οἷος τόπος συνάγω ἑαυτοῦ , πάντως μήν ἀπαθής ἔχω καί ὁ ἀναγκαῖος ὁ ἡδονή αἴσθησις . μόνος ποιέω ἰάτρευσις καί ἀπαλλαγή πόνος , ἵνα μή ἐνοχλέω , ὁ δέ ἀλγηδών ἀφαιρέω καί , εἰ μή οἷος τε , πρᾶος φέρω καί ἐλαχύς τίθημι ὁ μή συμπάσχω : ὁ δέ θυμός ὅσος οἷος τε ἀφαιρέω καί , εἰ δυνατός , πάντῃ , εἰ δέ μή , μή γοῦν αὐτός συνοργίζομαι , ἀλλά ἄλλος εἰμί ὁ ἀπροαίρετος , ὁ δέ ἀπροαίρετος ὀλίγος εἰμί καί ἀσθενής : ὁ δέ φόβος πάντῃ — περί οὐδείς γάρ φοβέω : ὁ δέ ἀπροαίρετος καί ἐνταῦθα — πλήν γε ἐν νουθέτησις . ἐπιθυμία δέ ὅτι μέν μηδείς φαῦλος , δῆλος : σῖτος δέ καί ποτόν πρός ἄνεσις οὐ αὐτός ἔχω : οὐδέ ὁ ἀφροδίσιος δέ : εἰ δέ ἄρα , φυσικός , οἴομαι , καί οὐδέ ὁ ἀπροαίρετος ἔχω : εἰ δέ ἄρα , ὅσος μέχρι φαντασία προπετής καί οὗτος . ὅλος δέ αὐτός μέν πάντως οὗτος καθαρός εἰμί καί ὁ ἄλογος δέ βούλομαι καί αὐτός καθαρός ποιέω , ὥστε μηδέ πλήσσω : εἰ δέ ἄρα , μή σφόδρα , ἀλλά ὀλίγος ὁ πληγή αὐτός εἰμί καί εὐθύς λύω ὁ γειτόνησις : ὥσπερ εἰ τις σοφός γειτονέω ἀπολαύω ὁ ὁ σοφός γειτνίασις ἤ ὅμοιος γίγνομαι ἤ αἰδέομαι , ὡς μηδείς τολμάω ποιέω ὅς ὁ ἀγαθός οὐ ἐθέλω . οὔκουν εἰμί μάχη : ἀρκέω γάρ πάρειμι ὁ λόγος , ὅς ὁ κακός αἰδέομαι , ὥστε καί αὐτός ὁ κακός δυσχεραίνω , ἐάν τις ὅλος κινέω , ὅτι : μή ἡσυχία ἄγω πάρειμι ὁ δεσπότης καί ἀσθένεια ἑαυτοῦ ἐπιτιμάω .
plotinus.enneades 1.2.6
ἔστι μὲν οὖν οὐδὲν τῶν τοιούτων ἁμαρτία , ἀλλὰ κατόρθωσις ἀνθρώπῳ : ἀλλ̓ ἡ σπουδὴ οὐκ ἔξω ἁμαρτίας εἶναι , ἀλλὰ θεὸν εἶναι . εἰ μὲν οὖν τι τῶν τοιούτων ἀπροαίρετον γίγνοιτο , θεὸς ἂν εἴη ὁ τοιοῦτος καὶ δαίμων διπλοῦς ὤν , μᾶλλον δὲ ἔχων σὺν αὑτῷ ἄλλον ἄλλην ἀρετὴν ἔχοντα : εἰ δὲ μηδέν , θεὸς μόνον : θεὸς δὲ τῶν ἑπομένων τῷ πρώτῳ . αὐτὸς μὲν γάρ ἐστιν ὃς ἦλθεν ἐκεῖθεν καὶ τὸ καθ̓ αὑτόν , εἰ γένοιτο οἷος ἦλθεν , ἐκεῖ ἐστι : νῷ δὲ συνῳκίσθη ἐνθάδε ἥκων καὶ τοῦτον αὑτῷ ὁμοιώσει κατὰ τὴν δύναμιν τὴν ἐκείνου , ὥστε , εἰ δυνατόν , ἄπληκτον εἶναι ἢ ἄπρακτόν γε τῶν μὴ δοκούντων τῷ δεσπότῃ . τίς οὖν ἑκάστη ἀρετὴ τῷ τοιούτῳ ; ἢ σοφία μὲν ἐν θεωρίᾳ ὧν νοῦς ἔχει : νοῦς δὲ τῇ ἐπαφῇ . διττὴ δὴ ἑκατέρα , ἡ μὲν ἐν νῷ οὖσα , ἡ δὲ ἐν ψυχῇ . κἀκεῖ μὲν οὐκ ἀρετή , ἐν δὲ ψυχῇ ἀρετή . ἐκεῖ οὖν τί ; ἐνέργεια αὐτοῦ καὶ ὅ ἐστιν : ἐνταῦθα δὲ τὸ ἐν ἄλλῳ ἐκεῖθεν ἀρετή . οὐδὲ γὰρ αὐτοδικαιοσύνη καὶ ἑκάστη ἀρετή , ἀλλ̓ οἷον παράδειγμα : τὸ δὲ ἀπ̓ αὐτῆς ἐν ψυχῇ ἀρετή . τινὸς γὰρ ἡ ἀρετή : αὐτὸ δὲ ἕκαστον αὑτοῦ , οὐχὶ δ̓ ἄλλου τινός . δικαιοσύνη δὲ εἴπερ οἰκειοπραγία , ἆρα ἀεὶ ἐν πλήθει μερῶν ; ἢ ἡ μὲν ἐν πλήθει , ὅταν πολλὰ ᾖ τὰ μέρη , ἡ δὲ ὅλως οἰκειοπραγία , κἂν ἑνὸς ᾖ . ἡ γοῦν ἀληθὴς αὐτοδικαιοσύνη ἑνὸς πρὸς αὑτό , ἐν ᾧ οὐκ ἄλλο , τὸ δὲ ἄλλο : ὥστε καὶ τῇ ψυχῇ δικαιοσύνη ἡ μείζων τὸ πρὸς νοῦν ἐνεργεῖν , τὸ δὲ σωφρονεῖν ἡ εἴσω πρὸς νοῦν στροφή , ἡ δὲ ἀνδρεία ἀπάθεια καθ̓ ὁμοίωσιν τοῦ πρὸς ὃ βλέπει ἀπαθὲς ὂν τὴν φύσιν : αὐτὴ δὲ ἐξ ἀρετῆς , ἵνα μὴ συμπαθῇ τῷ χείρονι συνοίκῳ .
Lemmas: εἰμί μέν οὖν οὐδείς ὁ τοιοῦτος ἁμαρτία , ἀλλά κατόρθωσις ἄνθρωπος : ἀλλά ὁ σπουδή οὐ ἔξω ἁμαρτία εἰμί , ἀλλά θεός εἰμί . εἰ μέν οὖν τις ὁ τοιοῦτος ἀπροαίρετος γίγνομαι , θεός ἄν εἰμί ὁ τοιοῦτος καί δαίμων διπλόος εἰμί , μάλα δέ ἔχω σύν ἑαυτοῦ ἄλλος ἄλλος ἀρετή ἔχω : εἰ δέ μηδείς , θεός μόνος : θεός δέ ὁ ἕπομαι ὁ πρῶτος . αὐτός μέν γάρ εἰμί ὅς ἔρχομαι ἐκεῖθεν καί ὁ κατά ἑαυτοῦ , εἰ γίγνομαι οἷος ἔρχομαι , ἐκεῖ εἰμί : νόος δέ συνοικίζω ἐνθάδε ἥκω καί οὗτος ἑαυτοῦ ὁμοιόω κατά ὁ δύναμις ὁ ἐκεῖνος , ὥστε , εἰ δυνατός , ἄπληκτος εἰμί ἤ ἄπρακτος γε ὁ μή δοκέω ὁ δεσπότης . τίς οὖν ἕκαστος ἀρετή ὁ τοιοῦτος ; ἤ σοφία μέν ἐν θεωρία ὅς νόος ἔχω : νόος δέ ὁ ἐπαφή . δισσός δή ἑκάτερος , ὁ μέν ἐν νόος εἰμί , ὁ δέ ἐν ψυχή . ἐκεῖ μέν οὐ ἀρετή , ἐν δέ ψυχή ἀρετή . ἐκεῖ οὖν τίς ; ἐνέργεια αὐτός καί ὅς εἰμί : ἐνταῦθα δέ ὁ ἐν ἄλλος ἐκεῖθεν ἀρετή . οὐδέ γάρ αὐτοδικαιοσύνη καί ἕκαστος ἀρετή , ἀλλά οἷος παράδειγμα : ὁ δέ ἀπό αὐτός ἐν ψυχή ἀρετή . τις γάρ ὁ ἀρετή : αὐτός δέ ἕκαστος ἑαυτοῦ , οὐ δέ ἄλλος τις . δικαιοσύνη δέ εἴπερ οἰκειοπραγία , ἆρα ἀεί ἐν πλῆθος μέρος ; ἤ ὁ μέν ἐν πλῆθος , ὅταν πολύς εἰμί ὁ μέρος , ὁ δέ ὅλος οἰκειοπραγία , ἐάν εἷς εἰμί . ὁ γοῦν ἀληθής αὐτοδικαιοσύνη εἷς πρός ἑαυτοῦ , ἐν ὅς οὐ ἄλλος , ὁ δέ ἄλλος : ὥστε καί ὁ ψυχή δικαιοσύνη ὁ μέγας ὁ πρός νόος ἐνεργέω , ὁ δέ σωφρονέω ὁ εἴσω πρός νόος στροφή , ὁ δέ ἀνδρεία ἀπάθεια κατά ὁμοίωσις ὁ πρός ὅς βλέπω ἀπαθής εἰμί ὁ φύσις : αὐτός δέ ἐκ ἀρετή , ἵνα μή συμπαθέω ὁ κακός σύνοικος .
plotinus.enneades 1.2.7
ἀντακολουθοῦσι τοίνυν ἀλλήλαις καὶ αὗται αἱ ἀρεταὶ ἐν ψυχῇ , ὥσπερ κἀκεῖ τὰ πρὸ τῆς ἀρετῆς ἐν νῷ ὥσπερ παραδείγματα . καὶ γὰρ ἡ νόησις ἐκεῖ ἐπιστήμη καὶ σοφία , τὸ δὲ πρὸς αὑτὸν ἡ σωφροσύνη , τὸ δὲ οἰκεῖον ἔργον ἡ οἰκειοπραγία , τὸ δὲ οἷον ἀνδρεία ἡ ταυτότης καὶ τὸ ἐφ̓ αὑτοῦ μένειν καθαρόν . ἐν ψυχῇ τοίνυν πρὸς νοῦν ἡ ὅρασις σοφία καὶ φρόνησις , ἀρεταὶ αὐτῆς : οὐ γὰρ αὐτὴ ταῦτα , ὥσπερ ἐκεῖ . καὶ τὰ ἄλλα ὡσαύτως ἀκολουθεῖ : καὶ τῇ καθάρσει δέ , εἴπερ πᾶσαι καθάρσεις κατὰ τὸ κεκαθάρθαι , ἀνάγκη πάσας ἢ οὐδὲ μία τελεία . καὶ ὁ μὲν ἔχων τὰς μείζους καὶ τὰς ἐλάττους ἐξ ἀνάγκης δυνάμει , ὁ δὲ τὰς ἐλάττους οὐκ ἀναγκαίως ἔχει ἐκείνας . ὁ μὲν δὴ προηγούμενος τοῦ σπουδαίου βίος οὗτος : πότερα δὲ ἐνεργείᾳ ἔχει καὶ τὰς ἐλάττους ἢ τὰς μείζους ἢ ἄλλον τρόπον , σκεπτέον καθ̓ ἑκάστην : οἷον φρόνησιν : εἰ γὰρ ἄλλαις ἀρχαῖς χρήσεται , πῶς ἔτι ἐκείνη μένει κἂν εἰ μὴ ἐνεργοῦσα ; καὶ εἰ ἡ μὲν φύσει τοσόνδε , ἡ δὲ τοσόνδε , καὶ ἡ σωφροσύνη ἐκεῖνα μετροῦσα , ἡ δὲ ὅλως ἀναιροῦσα ; ταὐτὸν δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὅλως τῆς φρονήσεως κινηθείσης . ἢ εἰδήσει γε αὐτὰς καὶ ὅσον παῤ αὐτῶν ἕξει : τάχα δέ ποτε περιστατικῶς ἐνεργήσει κατά τινας αὐτῶν . ἐπὶ μείζους δὲ ἀρχὰς ἥκων καὶ ἄλλα μέτρα κατ̓ ἐκεῖνα πράξει : οἷον τὸ σωφρονεῖν οὐκ ἐν μέτρῳ ἐκείνῳ τιθείς , ἀλλ̓ ὅλως κατὰ τὸ δυνατὸν χωρίζων καὶ ὅλως ζῶν οὐχὶ τὸν ἀνθρώπου βίον τὸν τοῦ ἀγαθοῦ , ὃν ἀξιοῖ ἡ πολιτικὴ ἀρετὴ , ἀλλὰ τοῦτον μὲν καταλιπών , ἕτερον δὲ ἀλλαξάμενος τὸν τῶν θεῶν : πρὸς γὰρ τούτους , οὐ πρὸς ἀνθρώπους ἀγαθοὺς ἡ ὁμοίωσις . ὁμοίωσις δὲ ἡ μὲν πρὸς τούτους , ὡς εἰκὼν εἰκόνι ὡμοίωται ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ ἑκατέρα . ἡ δὲ πρὸς ἄλλον ὡς πρὸς παράδειγμα .
Lemmas: ἀντακολουθέω τοίνυν ἀλλήλων καί οὗτος ὁ ἀρετή ἐν ψυχή , ὥσπερ ἐκεῖ ὁ πρό ὁ ἀρετή ἐν νόος ὥσπερ παράδειγμα . καί γάρ ὁ νόησις ἐκεῖ ἐπιστήμη καί σοφία , ὁ δέ πρός ἑαυτοῦ ὁ σωφροσύνη , ὁ δέ οἰκεῖος ἔργον ὁ οἰκειοπραγία , ὁ δέ οἷος ἀνδρεία ὁ ταυτότης καί ὁ ἐπί ἑαυτοῦ μένω καθαρός . ἐν ψυχή τοίνυν πρός νόος ὁ ὅρασις σοφία καί φρόνησις , ἀρετή αὐτός : οὐ γάρ αὐτός οὗτος , ὥσπερ ἐκεῖ . καί ὁ ἄλλος ὡσαύτως ἀκολουθέω : καί ὁ κάθαρσις δέ , εἴπερ πᾶς κάθαρσις κατά ὁ κακαθέρω , ἀνάγκη πᾶς ἤ οὐδέ εἷς τέλειος . καί ὁ μέν ἔχω ὁ μέγας καί ὁ ἐλαχύς ἐκ ἀνάγκη δύναμις , ὁ δέ ὁ ἐλαχύς οὐ ἀναγκαῖος ἔχω ἐκεῖνος . ὁ μέν δή προηγέομαι ὁ σπουδαῖος βίος οὗτος : πότερος δέ ἐνέργεια ἔχω καί ὁ ἐλαχύς ἤ ὁ μέγας ἤ ἄλλος τρόπος , σκοπέω κατά ἕκαστος : οἷος φρόνησις : εἰ γάρ ἄλλος ἀρχή χράω , πῶς ἔτι ἐκεῖνος μένω ἄν εἰ μή ἐνεργέω ; καί εἰ ὁ μέν φύσις τοσόσδε , ὁ δέ τοσόσδε , καί ὁ σωφροσύνη ἐκεῖνος μετρέω , ὁ δέ ὅλος ἀναιρέω ; αὐτός δέ καί ἐπί ὁ ἄλλος ὅλος ὁ φρόνησις κινέω . ἤ ὁράω γε αὐτός καί ὅσος παρά αὐτός ἔχω : τάχα δέ ποτέ περιστατικός ἐνεργέω κατά τις αὐτός . ἐπί μέγας δέ ἀρχή ἥκω καί ἄλλος μέτρον κατά ἐκεῖνος πράσσω : οἷος ὁ σωφρονέω οὐ ἐν μέτρον ἐκεῖνος τίθημι , ἀλλά ὅλος κατά ὁ δυνατός χωρίζω καί ὅλος ζάω οὐ ὁ ἄνθρωπος βίος ὁ ὁ ἀγαθός , ὅς ἀξιόω ὁ πολιτικός ἀρετή , ἀλλά οὗτος μέν καταλείπω , ἕτερος δέ ἀναλάζομαι ὁ ὁ θεός : πρός γάρ οὗτος , οὐ πρός ἄνθρωπος ἀγαθός ὁ ὁμοίωσις . ὁμοίωσις δέ ὁ μέν πρός οὗτος , ὡς εἰκών εἰκών ὁμοιόω ἀπό ὁ αὐτός ἑκάτερος . ὁ δέ πρός ἄλλος ὡς πρός παράδειγμα .
plotinus.enneades 1.3.2
ὁ δὲ ἐρωτικός , εἰς ὃν μεταπέσοι ἂν καὶ ὁ μουσικὸς καὶ μεταπεσὼν ἢ μένοι ἂν ἢ παρέλθοι , μνημονικός ἐστί πως κάλλους : χωρὶς δὲ ἂν ἀδυνατεῖ καταμαθεῖν , πληττόμενος δὲ ὑπὸ τῶν ἐν ὄψει καλῶν περὶ αὐτὰ ἐπτόηται . διδακτέον οὖν αὐτὸν μὴ περὶ ἓν σῶμα πεσόντα ἐπτοῆσθαι , ἀλλ̓ ἐπὶ πάντα ἀκτέον τῷ λόγῳ σώματα δεικνύντα τὸ ἐν πᾶσι ταὐτὸν καὶ ὅτι ἕτερον τῶν σωμάτων καὶ ὅτι ἄλλοθεν λεκτέον καὶ ὅτι ἐν ἄλλοις μᾶλλον , οἷον ἐπιτηδεύματα καλὰ καὶ νόμους καλοὺς δεικνύντα — ἐν ἀσωμάτοις γὰρ ὁ ἐθισμὸς τοῦ ἐρασμίου ἤδη — καὶ ὅτι ἐν τέχναις καὶ ἐν ἐπιστήμαις καὶ ἐν ἀρεταῖς . εἶτα ἓν ποιητέον καὶ διδακτέον , ὅπως ἐγγίνονται . ἀπὸ δὲ τῶν ἀρετῶν ἤδη ἀναβαίνειν ἐπὶ νοῦν , ἐπὶ τὸ ὄν : κἀκεῖ βαδιστέον τὴν ἄνω πορείαν .
Lemmas: ὁ δέ ἐρωτικός , εἰς ὅς μεταπίπτω ἄν καί ὁ μουσικός καί μεταπίπτω ἤ μένω ἄν ἤ παρέρχομαι , μνημονικός εἰμί πως κάλλος : χωρίς δέ ἄν ἀδυνατέω καταμανθάνω , πλήσσω δέ ὑπό ὁ ἐν ὄψις καλός περί αὐτός πτοέω . διδακτέον οὖν αὐτός μή περί εἷς σῶμα πίπτω πτοέω , ἀλλά ἐπί πᾶς ἀκτέος ὁ λόγος σῶμα δείκνυμι ὁ ἐν πᾶς αὐτός καί ὅτι ἕτερος ὁ σῶμα καί ὅτι ἄλλοθεν λεκτέος καί ὅτι ἐν ἄλλος μάλα , οἷος ἐπιτήδευμα καλός καί νόμος καλός δείκνυμι — ἐν ἀσώματος γάρ ὁ ἐθισμός ὁ ἐράσμιος ἤδη — καί ὅτι ἐν τέχνη καί ἐν ἐπιστήμη καί ἐν ἀρετή . εἶτα εἷς ποιέω καί διδακτέον , ὅπως ἐγγίγνομαι . ἀπό δέ ὁ ἀρετή ἤδη ἀναβαίνω ἐπί νόος , ἐπί ὁ εἰμί : ἐκεῖ βαδίζω ὁ ἄνω πορεία .
plotinus.enneades 1.3.3
ὁ δὲ φιλόσοφος τὴν φύσιν ἕτοιμος οὗτος καὶ οἷον ἐπτερωμένος καὶ οὐ δεόμενος χωρίσεως , ὥσπερ οἱ ἄλλοι οὗτοι , κεκινημένος πρὸς τὸ ἄνω , ἀπορῶν δὲ τοῦ δεικνύντος δεῖται μόνον . δεικτέον οὖν καὶ λυτέον βουλόμενον καὶ αὐτὸν τῇ φύσει καὶ πάλαι λελυμένον . τὰ μὲν δὴ μαθήματα δοτέον πρὸς συνεθισμὸν κατανοήσεως καὶ πίστεως ἀσωμάτου — καὶ γὰρ ῥᾴδιον δέξεται φιλομαθὴς ὤν — καὶ φύσει ἐνάρετον ὄντα πρὸς τελείωσιν ἀρετῶν ἀκτέον καὶ μετὰ τὰ μαθήματα λόγους διαλεκτικῆς δοτέον καὶ ὅλως διαλεκτικὸν ποιητέον .
Lemmas: ὁ δέ φιλόσοφος ὁ φύσις ἑτοῖμος οὗτος καί οἷος πτερόω καί οὐ δέω χώρισις , ὥσπερ ὁ ἄλλος οὗτος , κινέω πρός ὁ ἄνω , ἀπορέω δέ ὁ δείκνυμι δέω μόνος . δείκνυμι οὖν καί λυτέον βούλομαι καί αὐτός ὁ φύσις καί πάλαι λύω . ὁ μέν δή μάθημα δίδωμι πρός συνεθισμός κατανόησις καί πίστις ἀσώματος — καί γάρ ῥᾴδιος δέχομαι φιλομαθής εἰμί — καί φύσις ἐνάρετος εἰμί πρός τελείωσις ἀρετή ἀκτέος καί μετά ὁ μάθημα λόγος διαλεκτικός δίδωμι καί ὅλος διαλεκτικός ποιέω .
plotinus.enneades 1.3.4
τίς δὲ ἡ διαλεκτική , ἣν δεῖ καὶ τοῖς προτέροις παραδιδόναι ; ἔστι μὲν δὴ ἡ λόγῳ περὶ ἑκάστου δυναμένη ἕξις εἰπεῖν τί τε ἕκαστον καὶ τί ἄλλων διαφέρει καὶ τίς ἡ κοινότης : ἐν οἷς ἐστι καὶ ποῦ τούτων ἕκαστον καὶ εἰ ἔστιν ὅ ἐστι καὶ τὰ ὄντα ὁπόσα καὶ τὰ μὴ ὄντα αὖ , ἕτερα δὲ ὄντων . αὕτη καὶ περὶ ἀγαθοῦ διαλέγεται καὶ περὶ μὴ ἀγαθοῦ καὶ ὅσα ὑπὸ τὸ ἀγαθὸν καὶ ὅσα ὑπὸ τὸ ἐναντίον καὶ τί τὸ ἀίδιον καὶ τὸ μὴ τοιοῦτον , ἐπιστήμῃ δηλονότι περὶ πάντων , οὐ δόξῃ . παύσασα δὲ τῆς περὶ τὸ αἰσθητὸν πλάνης ἐνιδρύει τῷ νοητῷ κἀκεῖ τὴν πραγματείαν ἔχει τὸ ψεῦδος ἀφεῖσα ἐν τῷ λεγομένῳ ἀληθείας πεδίῳ τὴν ψυχὴν τρέφουσα , τῇ διαιρέσει τῇ Πλάτωνος χρωμένη μὲν καὶ εἰς διάκρισιν τῶν εἰδῶν , χρωμένη δὲ καὶ εἰς τὸ τί ἐστι , χρωμένη δὲ καὶ ἐπὶ τὰ πρῶτα γένη , καὶ τὰ ἐκ τούτων νοερῶς πλέκουσα , ἕως ἂν διέλθῃ πᾶν τὸ νοητόν , καὶ ἀνάπαλιν ἀναλύουσα , εἰς ὃ ἂν ἐπ’ ἀρχὴν ἔλθῃ . τότε δὲ ἡσυχίαν ἄγουσα , ὡς μέχρι γέ του ἐκεῖ εἶναι ἐν ἡσυχίᾳ , οὐδὲν ἔτι πολυπραγμονοῦσα εἰς ἓν γενομένη βλέπει , τὴν λεγομένην λογικὴν πραγματείαν περὶ προτάσεων καὶ συλλογισμῶν , ὥσπερ ἂν τὸ εἰδέναι γράφειν , ἄλλῃ τέχνῃ δοῦσα : ὧν τινα ἀναγκαῖα καὶ πρὸ τέχνης ἡγουμένη , κρίνουσα δὲ αὐτὰ ὥσπερ καὶ τὰ ἄλλα καὶ τὰ μὲν χρήσιμα αὐτῶν , τὰ δὲ περιττὰ ἡγουμένη καὶ μεθόδου τῆς ταῦτα βουλομένης .
Lemmas: τίς δέ ὁ διαλεκτικός , ὅς δέω καί ὁ πρότερος παραδίδωμι ; εἰμί μέν δή ὁ λόγος περί ἕκαστος δύναμαι ἕξις λέγω τίς τε ἕκαστος καί τίς ἄλλος διαφέρω καί τίς ὁ κοινότης : ἐν ὅς εἰμί καί ποῦ οὗτος ἕκαστος καί εἰ εἰμί ὅς εἰμί καί ὁ εἰμί ὁπόσος καί ὁ μή εἰμί αὖ , ἕτερος δέ εἰμί . οὗτος καί περί ἀγαθός διαλέγω καί περί μή ἀγαθός καί ὅσος ὑπό ὁ ἀγαθός καί ὅσος ὑπό ὁ ἐναντίος καί τίς ὁ ἀίδιος καί ὁ μή τοιοῦτος , ἐπιστήμη δηλονότι περί πᾶς , οὐ δόξα . παύω δέ ὁ περί ὁ αἰσθητός πλάνη ἐνιδρύω ὁ νοητός ἐκεῖ ὁ πραγματεία ἔχω ὁ ψεῦδος ἀφίημι ἐν ὁ λέγω ἀλήθεια πεδίον ὁ ψυχή τρέφω , ὁ διαίρεσις ὁ Πλάτων χράω μέν καί εἰς διάκρισις ὁ εἶδος , χράω δέ καί εἰς ὁ τίς εἰμί , χράω δέ καί ἐπί ὁ πρῶτος γένος , καί ὁ ἐκ οὗτος νοερός πλέκω , ἕως ἄν διέρχομαι πᾶς ὁ νοητός , καί ἀνάπαλιν ἀναλύω , εἰς ὅς ἄν ἐπί ἀρχή ἔρχομαι . τότε δέ ἡσυχία ἄγω , ὡς μέχρι γε τις ἐκεῖ εἰμί ἐν ἡσυχία , οὐδείς ἔτι πολυπραγμονέω εἰς εἷς γίγνομαι βλέπω , ὁ λέγω λογικός πραγματεία περί πρότασις καί συλλογισμός , ὥσπερ ἄν ὁ οἶδα γράφω , ἄλλος τέχνη δίδωμι : ὅς τις ἀναγκαῖος καί πρό τέχνη ἡγέομαι , κρίνω δέ αὐτός ὥσπερ καί ὁ ἄλλος καί ὁ μέν χρήσιμος αὐτός , ὁ δέ περισσός ἡγέομαι καί μέθοδος ὁ οὗτος βούλομαι .
plotinus.enneades 1.3.5
ἀλλὰ πόθεν τὰς ἀρχὰς ἔχει ἡ ἐπιστήμη αὕτη ; ἢ νοῦς δίδωσιν ἐναργεῖς ἀρχάς , εἴ τις λαβεῖν δύναιτο ψυχή : εἶτα τὰ ἑξῆς καὶ συντίθησι καὶ συμπλέκει καὶ διαιρεῖ , ἕως εἰς τέλειον νοῦν ἥκῃ . ʽἔστι γάῤ , φησιν , ʽαὕτη τὸ καθαρώτατον νοῦ καὶ φρονήσεως.ʼ ἀνάγκη οὖν τιμιωτάτην οὖσαν ἕξιν τῶν ἐν ἡμῖν περὶ τὸ ἂν καὶ τὸ τιμιώτατον εἶναι , φρόνησιν μὲν περὶ τὸ ὄν , νοῦν δὲ περὶ τὸ ἐπέκεινα τοῦ ὄντος . τί οὖν ἡ φιλοσοφία ; τὸ τιμιώτατον . ἢ ταὐτὸν φιλοσοφία καὶ διαλεκτική ; ἢ φιλοσοφίας μέρος τὸ τίμιον : οὐ γὰρ δὴ οἰητέον ὄργανον τοῦτο εἶναι τοῦ φιλοσόφου : οὐ γὰρ ψιλὰ θεωρήματά ἐστι καὶ κανόνες , ἀλλὰ περὶ πράγματά ἐστι καὶ οἷον ὕλην ἔχει τὰ ὄντα : ὁδῷ μέντοι ἐπ’ αὐτὰ χωρεῖ ἅμα τοῖς θεωρήμασι τὰ πράγματα ἔχουσα : τὸ δὲ ψεῦδος καὶ τὸ σόφισμα κατὰ συμβεβηκὸς γινώσκει ἄλλου ποιήσαντος ὡς ἀλλότριον κρίνουσα τοῖς ἐν αὐτῇ ἀληθέσι τὸ ψεῦδος , γινώσκουσα , ὅταν τις προσαγάγῃ , ὅτι παρὰ τὸν κανόνα τοῦ ἀληθοῦς . περὶ προτάσεως οὖν οὐκ οἶδε — καὶ γὰρ γράμματα — εἰδυῖα δὲ τὸ ἀληθὲς οἶδεν ὃ καλοῦσι πρότασιν , καὶ καθόλου οἶδε τὰ κινήματα τῆς ψυχῆς , ὅ τε τίθησι καὶ ὃ αἴρει , καὶ εἰ τοῦτο αἴρει ὃ τίθησιν ἢ ἄλλο , καὶ εἰ ἕτερα ἢ ταὐτά , προσφερομένων ὥσπερ κατ̓ αἴσθησιν ἐπιβάλλουσα , ἀκριβολογεῖσθαι δὲ ἑτέρᾳ δίδωσι τοῦτο ἀγαπώσῃ .
Lemmas: ἀλλά πόθεν ὁ ἀρχή ἔχω ὁ ἐπιστήμη οὗτος ; ἤ νόος δίδωμι ἐναργής ἀρχή , εἰ τις λαμβάνω δύναμαι ψυχή : εἶτα ὁ ἑξῆς καί συντίθημι καί συμπλέκω καί διαιρέω , ἕως εἰς τέλειος νόος ἥκω . εἰμί γάρ , φημί , ʽαὕτη ὁ καθαρός νόος καί φρόνησις ἀνάγκη οὖν τίμιος εἰμί ἕξις ὁ ἐν ἐγώ περί ὁ ἄν καί ὁ τίμιος εἰμί , φρόνησις μέν περί ὁ εἰμί , νόος δέ περί ὁ ἐπέκεινα ὁ εἰμί . τίς οὖν ὁ φιλοσοφία ; ὁ τίμιος . ἤ αὐτός φιλοσοφία καί διαλεκτικός ; ἤ φιλοσοφία μέρος ὁ τίμιος : οὐ γάρ δή οἴομαι ὄργανον οὗτος εἰμί ὁ φιλόσοφος : οὐ γάρ ψιλός θεώρημα εἰμί καί κανών , ἀλλά περί πρᾶγμα εἰμί καί οἷος ὕλη ἔχω ὁ εἰμί : ὁδός μέντοι ἐπί αὐτός χωρέω ἅμα ὁ θεώρημα ὁ πρᾶγμα ἔχω : ὁ δέ ψεῦδος καί ὁ σόφισμα κατά συμβαίνω γιγνώσκω ἄλλος ποιέω ὡς ἀλλότριος κρίνω ὁ ἐν αὐτός ἀληθής ὁ ψεῦδος , γιγνώσκω , ὅταν τις προσάγω , ὅτι παρά ὁ κανών ὁ ἀληθής . περί πρότασις οὖν οὐ οἶδα — καί γάρ γράμμα — οἶδα δέ ὁ ἀληθής οἶδα ὅς καλέω πρότασις , καί καθόλου οἶδα ὁ κίνημα ὁ ψυχή , ὅς τε τίθημι καί ὅς ἀείρω , καί εἰ οὗτος ἀείρω ὅς τίθημι ἤ ἄλλος , καί εἰ ἕτερος ἤ αὐτός , προσφέρω ὥσπερ κατά αἴσθησις ἐπιβάλλω , ἀκριβολογέομαι δέ ἕτερος δίδωμι οὗτος ἀγαπάω .
plotinus.enneades 1.3.6
μέρος οὖν τὸ τίμιον : ἔχει γὰρ καὶ ἄλλα φιλοσοφία : καὶ γὰρ καὶ περὶ φύσεως θεωρεῖ βοήθειαν παρὰ διαλεκτικῆς λαβοῦσα , ὥσπερ καὶ ἀριθμητικῇ προσχρῶνται αἱ ἄλλαι τέχναι : μᾶλλον μέντοι αὕτη ἐγγύθεν κομίζεται παρὰ τῆς δἱ??ʼλεκτικῆς : καὶ περὶ ἠθῶν ὡσαύτως θεωροῦσα μὲν ἐκεῖθεν , προστιθεῖσα δὲ τὰς ἕξεις καὶ τὰς ἀσκήσεις , ἐξ ὧν προίασιν αἱ ἕξεις . ἴσχουσι δὲ αἱ λογικαὶ ἕξεις καὶ ὡς ἴδια ἤδη τὰ ἐκεῖθεν : καὶ γὰρ μετὰ τῆς ὕλης τὰ πλεῖστα : καὶ αἱ μὲν ἄλλαι ἀρεταὶ τοὺς λογισμοὺς ἐν τοῖς πάθεσι τοῖς ἰδίοις καὶ ταῖς πράξεσιν , ἡ δὲ φρόνησις ἐπιλογισμός τις καὶ τὸ καθόλου μᾶλλον καὶ εἰ ἀντακολουθοῦσι καὶ εἰ δεῖ νῦν ἐπισχεῖν ἢ εἰσαῦθις ἢ ὅλως ἄλλο βέλτιον : ἡ δὲ διαλεκτικὴ καὶ ἡ σοφία ἔτι καθόλου καὶ ἀύλως πάντα εἰς χρῆσιν προφέρει τῇ φρονήσει . πότερα δὲ ἔστι τὰ κάτω εἶναι ἄνευ διαλεκτικῆς καὶ σοφίας ; ἢ ἀτελῶς καὶ ἐλλειπόντως . ἔστι δὲ σοφὸν εἶναι καὶ διαλεκτικὸν οὕτως ἄνευ τούτων ; ἢ οὐδ̓ ἂν γένοιτο , ἀλλὰ ἢ πρότερον ἢ ἅμα συναύξεται . καὶ τάχα ἂν φυσικάς τις ἀρετὰς ἔχοι , ἐξ ὧν αἱ τέλειαι σοφίας προσγενομένης . μετὰ τὰς φυσικὰς οὖν ἡ σοφία : οἶτα τελειοῖ τὰ ἤθη . ἢ τῶν φυσικῶν οὐσῶν συναύξεται ἤδη ἄμφω καὶ συντελειοῦται ἢ προλαβοῦσα ἡ ἑτέρα τὴν ἑτέραν ἐτελείωσεν : ὅλως γὰρ ἡ φυσικὴ ἀρετὴ καὶ ὄμμα ἀτελὲς καὶ ἦθος ἔχει , καὶ αἱ ἀρχαὶ τὸ πλεῖστον ἀμφοτέραις , ἀφ̓ ὧν ἔχομεν .
Lemmas: μέρος οὖν ὁ τίμιος : ἔχω γάρ καί ἄλλος φιλοσοφία : καί γάρ καί περί φύσις θεωρέω βοήθεια παρά διαλεκτικός λαμβάνω , ὥσπερ καί ἀριθμητικός προσχράομαι ὁ ἄλλος τέχνη : μάλα μέντοι οὗτος ἐγγύθεν κομίζω παρά ὁ δι??ʼλεκτικεω : καί περί ἦθος ὡσαύτως θεωρέω μέν ἐκεῖθεν , προστίθημι δέ ὁ ἕξις καί ὁ ἄσκησις , ἐκ ὅς πρόειμι ὁ ἕξις . ἴσχω δέ ὁ λογικός ἕξις καί ὡς ἴδιος ἤδη ὁ ἐκεῖθεν : καί γάρ μετά ὁ ὕλη ὁ πολύς : καί ὁ μέν ἄλλος ἀρετή ὁ λογισμός ἐν ὁ πάθος ὁ ἴδιος καί ὁ πρᾶξις , ὁ δέ φρόνησις ἐπιλογισμός τις καί ὁ καθόλου μάλα καί εἰ ἀντακολουθέω καί εἰ δέω νῦν ἐπέχω ἤ εἰσαῦθις ἤ ὅλος ἄλλος ἀγαθός : ὁ δέ διαλεκτικός καί ὁ σοφία ἔτι καθόλου καί ἄυλος πᾶς εἰς χρῆσις προφέρω ὁ φρόνησις . πότερος δέ εἰμί ὁ κάτω εἰμί ἄνευ διαλεκτικός καί σοφία ; ἤ ἀτελής καί ἐλλειπόντως . εἰμί δέ σοφός εἰμί καί διαλεκτικός οὕτως ἄνευ οὗτος ; ἤ οὐδέ ἄν γίγνομαι , ἀλλά ἤ πρότερος ἤ ἅμα συναυξάνω . καί τάχα ἄν φυσικός τις ἀρετή ἔχω , ἐκ ὅς ὁ τέλειος σοφία προσγίγνομαι . μετά ὁ φυσικός οὖν ὁ σοφία : ὄτα τελειόω ὁ ἦθος . ἤ ὁ φυσικός εἰμί συναυξάνω ἤδη ἄμφω καί συντελειόω ἤ προλαμβάνω ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος τελειόω : ὅλος γάρ ὁ φυσικός ἀρετή καί ὄμμα ἀτελής καί ἦθος ἔχω , καί ὁ ἀρχή ὁ πολύς ἀμφότερος , ἀπό ὅς ἔχω .