plotinus.enneades 2.9.5
ἀλλ̓ αὐτοὺς μὲν σῶμα ἔχοντας , οἷον ἔχουσιν ἄνθρωποι , καὶ ἐπιθυμίας καὶ λύπας καὶ ὀργὰς τὴν παῤ αὐτοῖς δύναμιν μὴ ἀτιμάζειν , ἀλλ̓ ἐφάπτεσθαι τοῦ νοητοῦ λέγειν ἐξεῖναι , μὴ εἶναι δὲ ἐν ἡλίῳ ταύτης ἀπαθεστέραν ἐν τάξει μᾶλλον καὶ οὐκ ἐν ἀλλοιώσει μᾶλλον οὖσαν , οὐδὲ φρόνησιν ἔχειν ἀμείνονα ἡμῶν τῶν ἄρτι γενομένων καὶ διὰ τοσούτων κωλυομένων τῶν ἀπατώντων ἐπὶ τὴν ἀλήθειαν ἐλθεῖν : οὐδὲ τὴν μὲν αὑτῶν ψυχὴν ἀθάνατον καὶ θείαν λέγειν καὶ τὴν τῶν φαυλοτάτων ἀνθρώπων , τὸν δὲ οὐρανὸν πάντα καὶ τὰ ἐκεῖ ἄστρα μὴ τῆς ἀθανάτου κεκοινωνηκέναι ἐκ πολλῷ καλλιόνων καὶ καθαρωτέρων ὄντα , ὁρῶντας ἐκεῖ μὲν τὸ τεταγμένον καὶ εὔσχημον καὶ εὔτακτον καὶ μάλιστα τὴν ἐνταῦθα περὶ γῆν ἀταξίαν αὐτοὺς αἰτιωμένους : ὥσπερ τῆς ἀθανάτου ψυχῆς τὸν χείρω τόπον ἐπίτηδες ἑλομένης , παραχωρῆσαι δὲ τοῦ βελτίονος τῇ θνητῇ ψυχῇ ἑλομένης . ἄλογος δὲ καὶ ἡ παρεισαγωγὴ αὐτοῖς τῆς ἑτέρας ψυχῆς ταύτης , ἣν ἐκ τῶν στοιχείων συνιστᾶσι : πῶς γὰρ ἂν ζωὴν ἡντινοῦν ἔχοι ἡ ἐκ τῶν στοιχείων σύστασις ; ἡ γὰρ τούτων κρᾶσις ἢ θερμὸν ἢ ψυχρὸν ἢ μικτὸν ποιεῖ , ἢ ξηρὸν ἢ ὑγρὸν ἢ μῖγμα ἐκ τούτων . πῶς δὲ συνοχὴ τῶν τεσσάρων ὑστέρα γενομένη ἐξ αὐτῶν ; ὅταν δὲ προστιθῶσι καὶ ἀντίληψιν αὐτῇ καὶ βούλευσιν καὶ ἄλλα μυρία , τί ἄν τις εἶποι ; ἀλλ̓ οὐ τιμῶντες ταύτην τὴν δημιουργίαν οὐδὲ τήνδε τὴν γῆν καινὴν αὑτοῖς φασι γῆν γεγονέναι , εἰς ἣν δὴ ἐντεῦθεν ἀπελεύσονται : τοῦτο δὲ λόγον εἶναι κόσμου . καίτοι τί δεῖ αὐτοῖς γενέσθαι ἐν παραδείγματι κόσμου , ὃν μισοῦσι ; πόθεν δὲ τὸ παράδειγμα τοῦτο ; τοῦτο γὰρ κατ̓ αὐτοὺς νενευκότος ἤδη πρὸς τὰ τῇδε τοῦ τὸ παράδειγμα πεποιηκότος . εἰ μὲν οὖν ἐν αὐτῷ τῷ ποιήσαντι πολλὴ φροντὶς τοῦ κόσμον μετὰ τὸν κόσμον τὸν νοητὸν ὃν ἔχει ἄλλον ποιῆσαι — καίτοι τί ἔδει ; — . καὶ εἰ μὲν πρὸ τοῦ κόσμου , ἵνα τί ; ἵνα φυλάξωνται αἱ ψυχαί . πῶς οὖν οὐκ ἐφυλάξαντο , ὥστε μάτην ἐγένετο ; εἰ δὲ μετὰ τὸν κόσμον ἐκ τοῦ κόσμου λαβὼν ἀποσυλήσας τῆς ὕλης τὸ εἶδος , ἤρκει ἡ πεῖρα ταῖς πειραθείσαις ψυχαῖς πρὸς τὸ φυλάξασθαι . εἰ δὲ ἐν ταῖς ψυχαῖς λαβεῖν ἀξιοῦσι τοῦ κόσμου τὸ εἶδος , τί τὸ καινὸν τοῦ λόγου ;
Lemmas: ἀλλά αὐτός μέν σῶμα ἔχω , οἷος ἔχω ἄνθρωπος , καί ἐπιθυμία καί λύπη καί ὀργή ὁ παρά αὐτός δύναμις μή ἀτιμάζω , ἀλλά ἐφάπτω ὁ νοητός λέγω ἔξεστι , μή εἰμί δέ ἐν ἥλιος οὗτος ἀπαθής ἐν τάξις μάλα καί οὐ ἐν ἀλλοίωσις μάλα εἰμί , οὐδέ φρόνησις ἔχω ἀγαθός ἐγώ ὁ ἄρτι γίγνομαι καί διά τοσοῦτος κωλύω ὁ ἀπατάω ἐπί ὁ ἀλήθεια ἔρχομαι : οὐδέ ὁ μέν ἑαυτοῦ ψυχή ἀθάνατος καί θεῖος λέγω καί ὁ ὁ φαῦλος ἄνθρωπος , ὁ δέ οὐρανός πᾶς καί ὁ ἐκεῖ ἄστρον μή ὁ ἀθάνατος κοινωνέω ἐκ πολύς καλός καί καθαρός εἰμί , ὁράω ἐκεῖ μέν ὁ τάσσω καί εὐσχήμων καί εὔτακτος καί μάλα ὁ ἐνταῦθα περί γῆ ἀταξία αὐτός αἰτιάομαι : ὥσπερ ὁ ἀθάνατος ψυχή ὁ κακός τόπος ἐπίτηδες αἱρέω , παραχωρέω δέ ὁ ἀγαθός ὁ θνητός ψυχή αἱρέω . ἄλογος δέ καί ὁ παρεισαγωγή αὐτός ὁ ἕτερος ψυχή οὗτος , ὅς ἐκ ὁ στοιχεῖον συνίστημι : πῶς γάρ ἄν ζωή ὅστις ἔχω ὁ ἐκ ὁ στοιχεῖον σύστασις ; ὁ γάρ οὗτος κρᾶσις ἤ θερμός ἤ ψυχρός ἤ μικτός ποιέω , ἤ ξηρός ἤ ὑγρός ἤ μῖγμα ἐκ οὗτος . πῶς δέ συνοχή ὁ τέσσαρες ὕστερος γίγνομαι ἐκ αὐτός ; ὅταν δέ προστίθημι καί ἀντίληψις αὐτός καί βούλευσις καί ἄλλος μυρίος , τίς ἄν τις εἶπος ; ἀλλά οὐ τιμάω οὗτος ὁ δημιουργία οὐδέ ὅδε ὁ γῆ καινός ἑαυτοῦ φημί γῆ γίγνομαι , εἰς ὅς δή ἐντεῦθεν ἀπέρχομαι : οὗτος δέ λόγος εἰμί κόσμος . καίτοι τίς δέω αὐτός γίγνομαι ἐν παράδειγμα κόσμος , ὅς μισέω ; πόθεν δέ ὁ παράδειγμα οὗτος ; οὗτος γάρ κατά αὐτός νεύω ἤδη πρός ὁ τῇδε ὁ ὁ παράδειγμα ποιέω . εἰ μέν οὖν ἐν αὐτός ὁ ποιέω πολύς φροντίς ὁ κόσμος μετά ὁ κόσμος ὁ νοητός ὅς ἔχω ἄλλος ποιέω — καίτοι τίς δέω ; — . καί εἰ μέν πρό ὁ κόσμος , ἵνα τίς ; ἵνα φυλάσσω ὁ ψυχή . πῶς οὖν οὐ φυλάσσω , ὥστε μάτην γίγνομαι ; εἰ δέ μετά ὁ κόσμος ἐκ ὁ κόσμος λαμβάνω ἀποσυλάω ὁ ὕλη ὁ εἶδος , ἀρκέω ὁ πεῖρα ὁ πειράω ψυχή πρός ὁ φυλάσσω . εἰ δέ ἐν ὁ ψυχή λαμβάνω ἀξιόω ὁ κόσμος ὁ εἶδος , τίς ὁ καινός ὁ λόγος ;