plotinus.enneades 2.9.8
τὸ δὲ διὰ τί ἐποίησε κόσμον ταὐτὸν τῷ διὰ τί ἔστι ψυχὴ καὶ διὰ τί ὁ δημιουργὸς ἐποίησεν . ὃ πρῶτον μὲν ἀρχὴν λαμβανόντων ἐστὶ τοῦ ἀεί : ἔπειτα οἴονται τραπέντα ἔκ τινος εἴς τι καὶ μεταβαλόντα αἴτιον τῆς δημιουργίας γεγονέναι . διδακτέον οὖν αὐτούς , εἰ εὐγνωμόνως ἀνέχοιντο , τίς ἡ φύσις τούτων , ὡς αὐτοὺς παύσασθαι τῆς εἰς τὰ τίμια λοιδορίας , ἣν εὐχερῶς ποιοῦνται ἀντὶ πολλῆς προσηκόντως ἂν γενομένης εὐλαβείας . ἐπεὶ οὐδὲ τοῦ παντὸς τὴν διοίκησιν ὀρθῶς ἄν τις μέμψαιτο πρῶτον μὲν ἐνδεικνυμένην τῆς νοητῆς φύσεως τὸ μέγεθος . εἰ γὰρ οὕτως εἰς τὸ ζῆν παρελήλυθεν , ὡς μὴ ζωὴν ἀδιάρθρωτον ἔχειν — ὁποῖα τὰ σμικρότερα τῶν ἐν αὐτῷ , ἃ τῇ πολλῇ ζωῇ τῇ ἐν αὐτῷ ἀεὶ νύκτωρ καὶ μεθ̓ ἡμέραν γεννᾶται — ἀλλ̓ ἔστι συνεχὴς καὶ ἐναργὴς καὶ πολλὴ καὶ πανταχοῦ ζωὴ σοφίαν ἀμήχανον ἐνδεικνυμένη , πῶς οὐκ ἄν τις ἄγαλμα ἐναργὲς καὶ καλὸν τῶν νοητῶν θεῶν εἴποι ; εἰ δὲ μιμούμενον μή ἐστιν ἐκεῖνο , αὐτὸ τοῦτο κατὰ φύσιν ἔχει : οὐ γὰρ ἦν ἔτι μιμούμενον . τὸ δὲ ἀνομοίως μεμιμῆσθαι ψεῦδος : οὐδὲν γὰρ παραλέλειπται ὧν οἷόν τε ἦν καλὴν εἰκόνα φυσικὴν ἔχειν . ἀναγκαῖον μὲν γὰρ ἦν εἶναι οὐκ ἐκ διανοίας καὶ ἐπιτεχνήσεως τὸ μίμημα : οὐ γὰρ οἷόν τε ἦν ἔσχατον τὸ νοητὸν εἶναι . εἶναι γὰρ αὐτοῦ ἐνέργειαν ἔδει διττήν , τὴν μὲν ἐν ἑαυτῷ , τὴν δὲ εἰς ἄλλο . ἔδει οὖν εἶναί τι μετ̓ αὐτό : ἐκείνου γὰρ μόνου οὐδέν ἐστιν ἔτι πρὸς τὸ κάτω , ὃ τῶν πάντων ἀδυνατώτατόν ἐστι . δύναμις δὲ θαυμαστὴ ἐκεῖ θεῖ : ὥστε καὶ εἰργάσατο . εἰ μὲν δὴ ἄλλος κόσμος ἔστι τούτου ἀμείνων , τίς οὗτος ; εἰ δὲ ἀνάγκη εἷναι , ἄλλος δὲ οὐκ ἔστιν , οὗτός ἐστιν ὁ τὸ μίμημα ἀποσώζων ἐκείνου . γῆ μὲν δὴ πᾶσα ζῴων ποικίλων πλήρης καὶ ἀθανάτων καὶ μέχρις οὐρανοῦ μεστὰ πάντα : ἄστρα δὲ τά τε ἐν ταῖς ὑποκάτω σφαίραις τά τε ἐν τῷ ἀνωτάτω διὰ τί οὖ θεοὶ ἐν τάξει φερόμενα καὶ κόσμῳ περιιόντα ; διὰ τί γὰρ οὐκ ἀρετὴν ἕξουσιν ἢ τί κώλυμα πρὸς κτῆσιν ἀρετῆς αὐτοῖς ; οὐ γὰρ δὴ ταῦτά ἐστιν ἐκεῖ , ἅπερ τοὺς ἐνταῦθα ποιεῖ κακούς , οὐδ̓ ἡ τοῦ σώματος κακία ἐνοχλουμένη καὶ ἐνοχλοῦσα . διὰ τί δὲ οὐ συνιᾶσιν ἐπὶ σχολῆς ἀεὶ καὶ ἐν νῷ λαμβάνουσι τὸν θεὸν καὶ τοὺς ἄλλους τοὺς νοητοὺς θεούς , ἀλλ̓ ἡμῖν σοφία βελτίων ἔσται τῶν ἐκεῖ ; ταῦτα τίς ἂν μὴ ἔκφρων γεγενημένος ἀνάσχοιτο ; ἐπεὶ καὶ αἱ ψυχαὶ εἰ μὲν βιασθεῖσαι ὑπὸ τῆς τοῦ παντὸς ψυχῆς ἦλθον , πῶς βελτίους αἱ βιασθεῖσαι ; ἐν γὰρ ψυχαῖς τὸ κρατῆσαν κρεῖττον . εἰ δὲ ἑκοῦσαι , τί μέμφεσθε εἰς ὃν ἑκοῦσαι ἤλθετε διδόντος καὶ ἀπαλλάττεσθαι , εἴ τις μὴ ἀρέσκοιτο ; εἰ δὲ δὴ καὶ τοιοῦτόν ἐστι τόδε τὸ πᾶν , ὡς ἐξεῖναι ἐν αὐτῷ καὶ σοφίαν ἔχειν καὶ ἐνταῦθα ὄντας βιοῦν κατ̓ ἐκεῖνα , πῶς οὐ μαρτυρεῖ ἐξηρτῆσθαι τῶν ἐκεῖ ;
Lemmas: ὁ δέ διά τίς ποιέω κόσμος αὐτός ὁ διά τίς εἰμί ψυχή καί διά τίς ὁ δημιουργός ποιέω . ὅς πρῶτος μέν ἀρχή λαμβάνω εἰμί ὁ ἀεί : ἔπειτα οἴομαι τέρπω ἐκ τις εἰς τις καί μεταβάλλω αἴτιος ὁ δημιουργία γίγνομαι . διδακτέον οὖν αὐτός , εἰ εὐγνώμων ἀνέχω , τίς ὁ φύσις οὗτος , ὡς αὐτός παύω ὁ εἰς ὁ τίμιος λοιδορία , ὅς εὐχερής ποιέω ἀντί πολύς προσηκόντως ἄν γίγνομαι εὐλάβεια . ἐπεί οὐδέ ὁ πᾶς ὁ διοίκησις ὀρθός ἄν τις μέμφομαι πρῶτος μέν ἐνδείκνυμι ὁ νοητός φύσις ὁ μέγεθος . εἰ γάρ οὕτως εἰς ὁ ζάω παρέρχομαι , ὡς μή ζωή ἀδιάρθρωτος ἔχω — ὁποῖος ὁ μικρός ὁ ἐν αὐτός , ὅς ὁ πολύς ζωή ὁ ἐν αὐτός ἀεί νύκτωρ καί μετά ἡμέρα γεννάω — ἀλλά εἰμί συνεχής καί ἐναργής καί πολύς καί πανταχοῦ ζωή σοφία ἀμήχανος ἐνδείκνυμι , πῶς οὐ ἄν τις ἄγαλμα ἐναργής καί καλός ὁ νοητός θεός λέγω ; εἰ δέ μιμέομαι μή εἰμί ἐκεῖνος , αὐτός οὗτος κατά φύσις ἔχω : οὐ γάρ εἰμί ἔτι μιμέομαι . ὁ δέ ἀνόμοιος μιμέομαι ψεῦδος : οὐδείς γάρ παραλείπω ὅς οἷος τε εἰμί καλός εἰκών φυσικός ἔχω . ἀναγκαῖος μέν γάρ εἰμί εἰμί οὐ ἐκ διάνοια καί ἐπιτέχνησις ὁ μίμημα : οὐ γάρ οἷος τε εἰμί ἔσχατος ὁ νοητός εἰμί . εἰμί γάρ αὐτός ἐνέργεια δέω δισσός , ὁ μέν ἐν ἑαυτοῦ , ὁ δέ εἰς ἄλλος . δέω οὖν εἰμί τις μετά αὐτός : ἐκεῖνος γάρ μόνος οὐδείς εἰμί ἔτι πρός ὁ κάτω , ὅς ὁ πᾶς ἀδύνατος εἰμί . δύναμις δέ θαυμαστός ἐκεῖ θέω : ὥστε καί ἐργάζομαι . εἰ μέν δή ἄλλος κόσμος εἰμί οὗτος ἀγαθός , τίς οὗτος ; εἰ δέ ἀνάγκη ἵημι , ἄλλος δέ οὐ εἰμί , οὗτος εἰμί ὁ ὁ μίμημα ἀποσῴζω ἐκεῖνος . γῆ μέν δή πᾶς ζῷον ποικίλος πλήρης καί ἀθάνατος καί μέχρι οὐρανός μεστός πᾶς : ἄστρον δέ ὁ τε ἐν ὁ ὑποκάτω σφαῖρα ὁ τε ἐν ὁ ἄνω διά τίς οὐ θεός ἐν τάξις φέρω καί κόσμος περιέρχομαι ; διά τίς γάρ οὐ ἀρετή ἔχω ἤ τίς κώλυμα πρός κτῆσις ἀρετή αὐτός ; οὐ γάρ δή οὗτος εἰμί ἐκεῖ , ὅς ὁ ἐνταῦθα ποιέω κακός , οὐδέ ὁ ὁ σῶμα κακία ἐνοχλέω καί ἐνοχλέω . διά τίς δέ οὐ συνίημι ἐπί σχολή ἀεί καί ἐν νόος λαμβάνω ὁ θεός καί ὁ ἄλλος ὁ νοητός θεός , ἀλλά ἐγώ σοφία ἀγαθός εἰμί ὁ ἐκεῖ ; οὗτος τίς ἄν μή ἔκφρων γίγνομαι ἀνέχω ; ἐπεί καί ὁ ψυχή εἰ μέν βιάζω ὑπό ὁ ὁ πᾶς ψυχή ἔρχομαι , πῶς ἀγαθός ὁ βιάζω ; ἐν γάρ ψυχή ὁ κρατέω κρατύς . εἰ δέ ἑκών , τίς μέμφομαι εἰς ὅς ἑκών ἔρχομαι δίδωμι καί ἀπαλλάσσω , εἰ τις μή ἀρέσκω ; εἰ δέ δή καί τοιοῦτος εἰμί ὅδε ὁ πᾶς , ὡς ἔξεστι ἐν αὐτός καί σοφία ἔχω καί ἐνταῦθα εἰμί βιόω κατά ἐκεῖνος , πῶς οὐ μαρτυρέω ἐξαρτάω ὁ ἐκεῖ ;