ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plotinus.enneades 4.4.11
ἔστι γὰρ ὥσπερ ἐφ̓ ἑνὸς ζῴου ἡ διοίκησις , ἡ μέν τις ἀπὸ τῶν ἔξωθεν καὶ μερῶν , ἡ δέ τις ἀπὸ τῶν ἔνδον καὶ τῆς ἀρχῆς , καθάπερ ἰατρὸς μὲν ἔξωθεν ἀρχόμενος καὶ κατὰ μέρος ἄπορος πολλαχῇ καὶ βουλεύεται , ἡ δὲ φύσις ἀπὸ τῆς ἀρχῆς ἀπροσδεὴς βουλεύσεως . καὶ δεῖ τοῦ παντὸς τὴν διοίκησιν καὶ τὸν διοικοῦντα ἐν τῷ ἡγεῖσθαι οὐ κατ̓ ἰατροῦ ἕξιν εἶναι , ἀλλ̓ ὡς ἡ φύσις . πολὺ δὲ μᾶλλον ἐκεῖ τὸ ἁπλοῦν , ὅσῳ κατὰ πάντων ἐμπεριειλημμένων ὡς μερῶν ζῴου ἑνός . πάσας γὰρ τὰς φύσεις κρατεῖ μία , αἱ δὲ ἕπονται ἀνηρτημέναι καὶ ἐξηρτημέναι καὶ οἷον ἐκφῦσαι , : ὡς ἡ ἐν κλάδοις τῆς τοῦ ὅλου φυτοῦ . τίς οὖν ὁ λογισμὸς ἢ τίς ἀρίθμησις ἢ τίς ἡ μνήμη παρούσης ἀεὶ φρονήσεως καὶ ἐνεργούσης καὶ κρατούσης καὶ κατὰ τὰ αὐτὰ διοικούσης ; οὐ γὰρ δὴ ὅτι ποικίλα καὶ διάφορα τὰ γινόμενα , δεῖ συνεπόμενον ταῖς τοῦ γινομένου μεταβολαῖς καὶ τὸ ποιοῦν ἡγεῖσθαι . ὅσῳ γὰρ ποικίλα τὰ γινόμενα , τοσούτῳ τὸ ποιοῦν ὡσαύτως μένον . πολλὰ γὰρ καὶ ἐφ̓ ἑνὸς ἑκάστου ζῴου τὰ γινόμενα κατὰ φύσιν καὶ οὐχ ὁμοῦ πάντα , αἱ ἡλικίαι , αἱ ἐκφύσεις ἐν χρόνοις , οἷον κεράτων , γενείων , μαζῶν αὐξήσεις , ἀκμαί , γενέσεις ἄλλων , οὐ τῶν πρόσθεν λόγων ἀπολλυμένων , ἐπιγινομένων δὲ ἄλλων . δῆλον δὲ καὶ ἐκ τοῦ καὶ ἐν τῷ γεννωμένῳ αὖ ζῴῳ τὸν αὐτὸν καὶ σύμπαντα λόγον εἶναι . καὶ δὴ τὴν αὐτὴν φρόνησιν ἄξιον περιθεῖναι καὶ ταύτην καθόλου εἶναι οἷον κόσμου φρόνησιν ἑστῶσαν , πολλὴν μὲν καὶ ποικίλην καὶ αὖ ἁπλῆν ζῴου ἑνὸς μεγίστου , οὐ τῷ πολλῷ ἀλλοιουμένην , ἀλλὰ ἕνα λόγον καὶ ὁμοῦ πάντα : εἰ γὰρ μὴ πάντα , οὐκ ἐκείνου , ἀλλὰ τῶν ὑστέρων καὶ μερῶν ἡ φρόνησις .
Lemmas: εἰμί γάρ ὥσπερ ἐπί εἷς ζῷον ὁ διοίκησις , ὁ μέν τις ἀπό ὁ ἔξωθεν καί μέρος , ὁ δέ τις ἀπό ὁ ἔνδον καί ὁ ἀρχή , καθά ἰατρός μέν ἔξωθεν ἄρχω καί κατά μέρος ἄπορος πολλαχῆ καί βουλεύω , ὁ δέ φύσις ἀπό ὁ ἀρχή ἀπροσδεής βούλευσις . καί δέω ὁ πᾶς ὁ διοίκησις καί ὁ διοικέω ἐν ὁ ἡγέομαι οὐ κατά ἰατρός ἕξις εἰμί , ἀλλά ὡς ὁ φύσις . πολύς δέ μάλα ἐκεῖ ὁ ἁπλόος , ὅσος κατά πᾶς ἐμπεριλαμβάνω ὡς μέρος ζῷον εἷς . πᾶς γάρ ὁ φύσις κρατέω εἷς , ὁ δέ ἕπομαι ἀναρτάω καί ἐξαρτάω καί οἷος ἐκφύω , : ὡς ὁ ἐν κλάδος ὁ ὁ ὅλος φυτόν . τίς οὖν ὁ λογισμός ἤ τίς ἀρίθμησις ἤ τίς ὁ μνήμη πάρειμι ἀεί φρόνησις καί ἐνεργέω καί κρατέω καί κατά ὁ αὐτός διοικέω ; οὐ γάρ δή ὅτι ποικίλος καί διάφορος ὁ γίγνομαι , δέω συνέπομαι ὁ ὁ γίγνομαι μεταβολή καί ὁ ποιέω ἡγέομαι . ὅσος γάρ ποικίλος ὁ γίγνομαι , τοσοῦτος ὁ ποιέω ὡσαύτως μένω . πολύς γάρ καί ἐπί εἷς ἕκαστος ζῷον ὁ γίγνομαι κατά φύσις καί οὐ ὁμοῦ πᾶς , ὁ ἡλικία , ὁ ἔκφυσις ἐν χρόνος , οἷος κέρας , γένειον , μαστός αὔξησις , ἀκμή , γένεσις ἄλλος , οὐ ὁ πρόσθεν λόγος ἀπόλλυμι , ἐπιγίγνομαι δέ ἄλλος . δῆλος δέ καί ἐκ ὁ καί ἐν ὁ γεννάω αὖ ζῷον ὁ αὐτός καί σύμπας λόγος εἰμί . καί δή ὁ αὐτός φρόνησις ἄξιος περιτίθημι καί οὗτος καθόλου εἰμί οἷος κόσμος φρόνησις ἵστημι , πολύς μέν καί ποικίλος καί αὖ ἁπλόος ζῷον εἷς μέγας , οὐ ὁ πολύς ἀλλοιόω , ἀλλά εἷς λόγος καί ὁμοῦ πᾶς : εἰ γάρ μή πᾶς , οὐ ἐκεῖνος , ἀλλά ὁ ὕστερος καί μέρος ὁ φρόνησις .
plotinus.enneades 4.4.13
ἀλλὰ τί διοίσει τῆς λεγομένης φύσεως ἡ τοιαύτη φρόνησις ; ἢ ὅτι ἡ μὲν φρόνησις πρῶτον , ἡ δὲ φύσις ἔσχατον : ἴνδαλμα γὰρ φρονήσεως ἡ φύσις καὶ ψυχῆς ἔσχατον ὂν ἔσχατον καὶ τὸν ἐν αὐτῇ ἐλλαμπόμενον λόγον ἔχει , οἷον εἰ ἐν κηρῷ βαθεῖ διικνοῖτο εἰς ἔσχατον ἐπὶ θάτερα ἐν τῇ ἐπιφανείᾳ τύπος , ἐναργοῦς μὲν ὄντος τοῦ ἄνω , ἴχνους δὲ ἀσθενοῦς ὄντος τοῦ κάτω . ὅθεν οὐδὲ οἶδε , μόνον δὲ ποιεῖ : ὃ γὰρ ἔχει τῷ ἐφεξῆς διδοῦσα ἀπροαιρέτως τὴν δόσιν ʽτῷ σωματικῷ καὶ ὑλικᾦ ποίησιν ἔχει , οἷον καὶ τὸ θερμανθὲν τῷ ἐφεξῆς ἁψαμένῳ δέδωκε τὸ αὑτοῦ εἶδος θερμὸν ἐλλαττόνως ποιῆσαν . διὰ τοῦτό τοι ἡ φύσις οὐδὲ φαντασίαν ἔχει : ἡ δὲ νόησις φαντασίας κρείττων : φαντασία δὲ μεταξὺ φύσεως τύπου καὶ νοήσεως . ἡ μὲν γὰρ οὐδενὸς ἀντίληψιν οὐδὲ σύνεσιν ἔχει , ἡ δὲ φαντασία σύνεσιν ἐπακτοῦ : δίδωσι γὰρ τῷ φαντασθέντι εἰδέναι ἃ ἔπαθεν : ἡ δὲ γεννᾷ αὐτὴ καὶ ἐνεργεῖ ἐξ αὐτοῦ τοῦ ἐνεργήσαντος . νοῦς μὲν οὖν ἔχει , ψυχὴ δὲ ἡ τοῦ παντὸς ἐκομίσατο εἰς ἀεὶ καὶ τοῦτό ἐστιν αὐτῇ τὸ ζῆν καὶ τὸ φαινόμενον ἀεὶ σύνεσις νοούσης : τὸ δὲ ἐξ αὐτῆς ἐμφαντασθὲν εἰς ὕλην φύσις , ἐν ᾗ ἵσταται τὰ ὄντα , ἢ καὶ πρὸ τούτου , καὶ ἔστιν ἔσχατα ταῦτα τοῦ νοητοῦ : ἤδη γὰρ τὸ ἐντεῦθεν τὰ μιμήματα . ἀλλ̓ ἡ φύσις εἰς αὐτὴν ποιοῦσα καὶ πάσχουσα , ἐκείνη δὲ ἡ πρὸ αὐτῆς καὶ πλησίον αὐτῆς ποιοῦσα οὐ πάσχει , ἡ δ̓ ἔτι ἄνωθεν εἰς σώματα ἢ εἰς ὕλην οὐ ποιεῖ .
Lemmas: ἀλλά τίς διαφέρω ὁ λέγω φύσις ὁ τοιοῦτος φρόνησις ; ἤ ὅτι ὁ μέν φρόνησις πρῶτος , ὁ δέ φύσις ἔσχατος : ἴνδαλμα γάρ φρόνησις ὁ φύσις καί ψυχή ἔσχατος εἰμί ἔσχατος καί ὁ ἐν αὐτός ἐλλάμπω λόγος ἔχω , οἷος εἰ ἐν κηρός βαθύς διικνέομαι εἰς ἔσχατος ἐπί ἕτερος ἐν ὁ ἐπιφάνεια τύπος , ἐναργής μέν εἰμί ὁ ἄνω , ἴχνος δέ ἀσθενής εἰμί ὁ κάτω . ὅθεν οὐδέ οἶδα , μόνος δέ ποιέω : ὅς γάρ ἔχω ὁ ἐφεξῆς δίδωμι ἀπροαίρετος ὁ δόσις ὅς σωματικός καί ὑλικός ποίησις ἔχω , οἷος καί ὁ θερμαίνω ὁ ἐφεξῆς ἅπτω δίδωμι ὁ ἑαυτοῦ εἶδος θερμός ἐλλάττονος ποιέω . διά οὗτος τοι ὁ φύσις οὐδέ φαντασία ἔχω : ὁ δέ νόησις φαντασία κρατύς : φαντασία δέ μεταξύ φύσις τύπος καί νόησις . ὁ μέν γάρ οὐδείς ἀντίληψις οὐδέ σύνεσις ἔχω , ὁ δέ φαντασία σύνεσις ἐπακτός : δίδωμι γάρ ὁ φαντάζω οἶδα ὅς πάσχω : ὁ δέ γεννάω αὐτός καί ἐνεργέω ἐκ αὐτός ὁ ἐνεργέω . νόος μέν οὖν ἔχω , ψυχή δέ ὁ ὁ πᾶς κομίζω εἰς ἀεί καί οὗτος εἰμί αὐτός ὁ ζάω καί ὁ φαίνω ἀεί σύνεσις νοέω : ὁ δέ ἐκ αὐτός ἐμφαντάζω εἰς ὕλη φύσις , ἐν ὅς ἵστημι ὁ εἰμί , ἤ καί πρό οὗτος , καί εἰμί ἔσχατος οὗτος ὁ νοητός : ἤδη γάρ ὁ ἐντεῦθεν ὁ μίμημα . ἀλλά ὁ φύσις εἰς αὐτός ποιέω καί πάσχω , ἐκεῖνος δέ ὁ πρό αὐτός καί πλησίον αὐτός ποιέω οὐ πάσχω , ὁ δέ ἔτι ἄνωθεν εἰς σῶμα ἤ εἰς ὕλη οὐ ποιέω .
plotinus.enneades 4.4.14
τὰ δὲ σώματα ὑπὸ φύσεως λεγόμενα γίγνεσθαι τὰ μὲν στοιχεῖα αὐτὸ τοῦτο , τὰ δὲ ζῷα καὶ τὰ φυτὰ ἆρα οὕτως , ὥστε τὴν φύσιν οἷον παρακειμένην ἐν αὑτοῖς ἔχειν ; οἷον ἐπὶ φωτὸς ἀπελθόντος οὐδὲν ὁ ἀὴρ αὐτοῦ ἔχει , ἀλλ̓ ἔστιν οἷον χωρὶς τὸ φῶς , χωρὶς δὲ ὁ ἀὴρ οἷον οὐ κιρνάμενος : ἢ οἷον ἐπὶ τοῦ πυρὸς καὶ τοῦ θερμανθέντος , οὗ ἀπελθόντος μένει τις θερμότης ἑτέρα οὖσα παρὰ τὴν οὖσαν ἐν τῷ πυρί , πάθος τι τοῦ θερμανθέντος . τὴν μὲν γὰρ μορφήν , ἣν δίδωσι τῷ πλασθέντι , ἕτερον εἶδος θετέον παῤ αὐτὴν τὴν φύσιν . εἰ δέ τι ἄλλο παρὰ τοῦτο ἔχει , ὅ ἐστιν οἷον μεταξὺ τούτου καὶ αὐτῆς τῆς φύσεως , ζητητέον . καὶ ἥτις μὲν διαφορὰ φύσεως καὶ τῆς εἰρημένης ἐν τῷ παντὶ φρονήσεως , εἴρηται .
Lemmas: ὁ δέ σῶμα ὑπό φύσις λέγω γίγνομαι ὁ μέν στοιχεῖον αὐτός οὗτος , ὁ δέ ζῷον καί ὁ φυτόν ἆρα οὕτως , ὥστε ὁ φύσις οἷος παράκειμαι ἐν ἑαυτοῦ ἔχω ; οἷος ἐπί φώς ἀπέρχομαι οὐδείς ὁ ἀήρ αὐτός ἔχω , ἀλλά εἰμί οἷος χωρίς ὁ φάος , χωρίς δέ ὁ ἀήρ οἷος οὐ κιρνάω : ἤ οἷος ἐπί ὁ πῦρ καί ὁ θερμαίνω , ὅς ἀπέρχομαι μένω τις θερμότης ἕτερος εἰμί παρά ὁ εἰμί ἐν ὁ πῦρ , πάθος τις ὁ θερμαίνω . ὁ μέν γάρ μορφή , ὅς δίδωμι ὁ πλάσσω , ἕτερος εἶδος τίθημι παρά αὐτός ὁ φύσις . εἰ δέ τις ἄλλος παρά οὗτος ἔχω , ὅς εἰμί οἷος μεταξύ οὗτος καί αὐτός ὁ φύσις , ζητέω . καί ὅστις μέν διαφορά φύσις καί ὁ λέγω ἐν ὁ πᾶς φρόνησις , λέγω .
plotinus.enneades 4.4.15
ἐκεῖνο δὲ ἄπορον πρὸς τὰ νῦν ἅπαντα εἰρημένα : εἰ γὰρ αἰὼν μὲν περὶ νοῦν , χρόνος δὲ περὶ ψυχήν — ἔχειν γάρ φαμεν τὴν ὑπόστασιν τὸν χρόνον περὶ τὴν τῆς ψυχῆς ἐνέργειαν καὶ ἐξ ἐκείνης : πῶς οὐ μεριζομένου τοῦ χρόνου καὶ τὸ παρεληλυθὸς ἔχοντος μερίζοιτο ἂν καὶ ἡ ἐνέργεια , καὶ πρὸς τὸ παρεληλυθὸς ἐπιστρέφουσα ποιήσει καὶ ἐν τῇ τοῦ παντὸς ψυχῆ τὴν μνήμην ; καὶ γὰρ αὖ ἐν μὲν τῷ αἰῶνι τὴν ταυτότητα , ἐν δὲ τῷ χρόνῳ τὴν ἑτερότητα τίθεσθαι , ἢ ταὐτὸν αἰὼν ἔσται καὶ χρόνος , εἰ καὶ ταῖς τῆς ψυχῆς ἐνεργείαις τὸ μεταβάλλειν οὐ δώσομεν . ἆῤ οὖν τὰς μὲν ἡμετέρας ψυχὰς μεταβολὴν δεχομένας τήν τε ἄλλην καὶ τὴν ἔνδειαν οἷα ἐν χρόνῳ φήσομεν εἶναι , τὴν δὲ τοῦ ὅλου γεννᾶν μὲν χρόνον , οὐ μὴν ἐν χρόνῳ εἶναι ; ἀλλ̓ ἔστω μὴ ἐν χρόνῳ : τί ἐστίν , ὃ ποιεῖ γεννᾶν αὐτὴν χρόνον , ἀλλὰ μὴ αἰῶνα ; ἢ ὅτι , ἃ γεννᾷ , οὐκ ἀίδια , ἀλλὰ περιεχόμενα χρόνῳ : ἐπεὶ οὐδ̓ αἱ ψυχαὶ ἐν χρόνῳ , ἀλλὰ τὰ πάθη αὐτῶν ἅττα ἐστὶ καὶ τὰ ποιήματα . ἀίδιοι γὰρ ἁ??ʼ ψυχαί , καὶ ὁ χρόνος ὕστερος , καὶ τὸ ἐν χρόνῳ ἔλαττον χρόνου : περιέχειν γὰρ δεῖ τὸν χρόνον τὸ ἐν χρόνῳ , ὥσπερ , φησί , τὸ ἐν τόπῳ καὶ ἐν ἀριθμῷ .
Lemmas: ἐκεῖνος δέ ἄπορος πρός ὁ νῦν ἅπας λέγω : εἰ γάρ αἰών μέν περί νόος , χρόνος δέ περί ψυχή — ἔχω γάρ φημί ὁ ὑπόστασις ὁ χρόνος περί ὁ ὁ ψυχή ἐνέργεια καί ἐκ ἐκεῖνος : πῶς οὐ μερίζω ὁ χρόνος καί ὁ παρέρχομαι ἔχω μερίζω ἄν καί ὁ ἐνέργεια , καί πρός ὁ παρέρχομαι ἐπιστρέφω ποιέω καί ἐν ὁ ὁ πᾶς Ψυχή ὁ μνήμη ; καί γάρ αὖ ἐν μέν ὁ αἰών ὁ ταυτότης , ἐν δέ ὁ χρόνος ὁ ἑτερότης τίθημι , ἤ αὐτός αἰών εἰμί καί χρόνος , εἰ καί ὁ ὁ ψυχή ἐνέργεια ὁ μεταβάλλω οὐ δίδωμι . ἆρα οὖν ὁ μέν ἡμέτερος ψυχή μεταβολή δέχομαι ὁ τε ἄλλος καί ὁ ἔνδεια οἷος ἐν χρόνος φημί εἰμί , ὁ δέ ὁ ὅλος γεννάω μέν χρόνος , οὐ μήν ἐν χρόνος εἰμί ; ἀλλά εἰμί μή ἐν χρόνος : τίς εἰμί , ὅς ποιέω γεννάω αὐτός χρόνος , ἀλλά μή αἰών ; ἤ ὅτι , ὅς γεννάω , οὐ ἀίδιος , ἀλλά περιέχω χρόνος : ἐπεί οὐδέ ὁ ψυχή ἐν χρόνος , ἀλλά ὁ πάθος αὐτός ὅστις εἰμί καί ὁ ποίημα . ἀίδιος γάρ ὅς ψυχή , καί ὁ χρόνος ὕστερος , καί ὁ ἐν χρόνος ἐλαχύς χρόνος : περιέχω γάρ δέω ὁ χρόνος ὁ ἐν χρόνος , ὥσπερ , φημί , ὁ ἐν τόπος καί ἐν ἀριθμός .
plotinus.enneades 4.4.16
ἀλλ̓ εἰ ἐν αὐτῇ τόδε μετὰ τόδε , καὶ τὸ πρότερον καὶ τὸ ὕστερον τῶν ποιουμένων , καὶ εἰ ἐν χρόνῳ αὐτὴ ποιεῖ , νεύει καὶ πρὸς τὸ μέλλον : εἰ δὲ τοῦτο , καὶ πρὸς τὸ παρεληλυθός . ἢ ἐν τοῖς ποιουμένοις τὸ πρότερον καὶ παρεληλυθός , ἐν αὐτῇ δὲ οὐδὲν παρεληλυθός , ἀλλὰ πάντες οἱ λόγοι ἅμα , ὥσπερ εἴρηται . ἐν δὲ τοῖς ποιουμένοις τὸ οὐχ ἅμα , ἐπεὶ οὐδὲ τὸ ὁμοῦ , καίτοι ἐν τοῖς λόγοις τὸ ὁμοῦ , οἷον χεῖρες καὶ πόδες οἱ ἐν λόγῳ : ἐν δὲ τοῖς αἰσθητοῖς χωρίς . καίτοι κἀκεῖ ἄλλον τρόπον τὸ χωρίς : ὥστε καὶ τὸ πρότερον ἄλλον τρόπον . ἢ τὸ μὲν χωρὶς εἴποι ἄν τις ἑτερότητι : τὸ δὲ πρότερον πῶς , εἰ μὴ ἐπιστατοῖ τὸ τάττον ; ἐπιστατοῦν δὲ ἐρεῖ τὸ τόδε μετὰ τόδε : διὰ τί γὰρ οὐχ ἅμα πάντα ἔσται ; ἢ εἰ μὲν ἄλλο τὸ τάττον καὶ ἡ τάξις , οὕτως ὡς οἷον λέγειν : εἰ δὲ τὸ ἐπιστατοῦν ἡ πρώτη τάξις , οὐκέτι λέγει , ἀλλὰ ποιεῖ μόνον τόδε μετὰ τόδε . εἰ γὰρ λέγει , εἰς τάξιν βλέπον λέγει : ὥστε ἕτερον τῆς τάξεως ἔσται . πῶς οὖν ταὐτόν ; ὅτι μὴ ὕλη καὶ εἶδος τὸ τάττον , ἀλλ̓ εἶδος μόνον καὶ δύναμις καὶ ἐνέργεια δευτέρα μετὰ νοῦν ἐστι ψυχή : τὸ δὲ τόδε μετὰ τόδε ἐν τοῖς πράγμασιν οὐ δυναμένοις ἅμα πάντα . σεμνὸν γάρ τι καὶ ἡ ψυχὴ ἡ τοιαύτη , οἷον κύκλος προσαρμόττων κέντρῳ εὐθὺς μετὰ κέντρον αὐξηθείς , διάστημα ἀδιάστατον . οὕτω γὰρ ἔχει ἕκαστα : εἰ τἀγαθόν τις κατὰ κέντρον τάξειε , τὸν νοῦν κατὰ κύκλον ἀκίνητον , ψυχὴν δὲ κατὰ κύκλον κινούμενον ἂν τάξειε , κινούμενον δὲ τῇ ἐφέσει . νοῦς γὰρ εὐθὺς καὶ ἔχει καὶ περιείληφεν , ἡ δὲ ψυχὴ τοῦ ἐπέκεινα ὄντος ἐφίεται . ἡ δὲ τοῦ παντὸς σφαῖρα τὴν ψυχὴν ἐκείνως ἐφιεμένην ἔχουσα ᾗ πέφυκεν ἐφίεσθαι κινεῖται . πέφυκε δὲ ᾗ σῶμα τοῦ οὗ ἐστιν ἔξω ἐφίεσθαι : τοῦτο δὲ περιπτύξασθαι καὶ περιελθεῖν πάντη ἑαυτῷ . καὶ κύκλῳ ἄρα .
Lemmas: ἀλλά εἰ ἐν αὐτός ὅδε μετά ὅδε , καί ὁ πρότερος καί ὁ ὕστερον ὁ ποιέω , καί εἰ ἐν χρόνος αὐτός ποιέω , νεύω καί πρός ὁ μέλλω : εἰ δέ οὗτος , καί πρός ὁ παρέρχομαι . ἤ ἐν ὁ ποιέω ὁ πρότερος καί παρέρχομαι , ἐν αὐτός δέ οὐδείς παρέρχομαι , ἀλλά πᾶς ὁ λόγος ἅμα , ὥσπερ λέγω . ἐν δέ ὁ ποιέω ὁ οὐ ἅμα , ἐπεί οὐδέ ὁ ὁμοῦ , καίτοι ἐν ὁ λόγος ὁ ὁμοῦ , οἷος χείρ καί πούς ὁ ἐν λόγος : ἐν δέ ὁ αἰσθητός χωρίς . καίτοι ἐκεῖ ἄλλος τρόπος ὁ χωρίς : ὥστε καί ὁ πρότερος ἄλλος τρόπος . ἤ ὁ μέν χωρίς λέγω ἄν τις ἑτερότης : ὁ δέ πρότερος πῶς , εἰ μή ἐπιστατέω ὁ τάσσω ; ἐπιστατέω δέ λέγω ὁ ὅδε μετά ὅδε : διά τίς γάρ οὐ ἅμα πᾶς εἰμί ; ἤ εἰ μέν ἄλλος ὁ τάσσω καί ὁ τάξις , οὕτως ὡς οἷος λέγω : εἰ δέ ὁ ἐπιστατέω ὁ πρῶτος τάξις , οὐκέτι λέγω , ἀλλά ποιέω μόνος ὅδε μετά ὅδε . εἰ γάρ λέγω , εἰς τάξις βλέπω λέγω : ὥστε ἕτερος ὁ τάξις εἰμί . πῶς οὖν αὐτός ; ὅτι μή ὕλη καί εἶδος ὁ τάσσω , ἀλλά εἶδος μόνος καί δύναμις καί ἐνέργεια δεύτερος μετά νόος εἰμί ψυχή : ὁ δέ ὅδε μετά ὅδε ἐν ὁ πρᾶγμα οὐ δύναμαι ἅμα πᾶς . σεμνός γάρ τις καί ὁ ψυχή ὁ τοιοῦτος , οἷος κύκλος προσαρμόζω κέντρον εὐθύς μετά κέντρον αὐξάνω , διάστημα ἀδιάστατος . οὕτως γάρ ἔχω ἕκαστος : εἰ ἀγαθός τις κατά κέντρον τάσσω , ὁ νόος κατά κύκλος ἀκίνητος , ψυχή δέ κατά κύκλος κινέω ἄν τάσσω , κινέω δέ ὁ ἔφεσις . νόος γάρ εὐθύς καί ἔχω καί περιλαμβάνω , ὁ δέ ψυχή ὁ ἐπέκεινα εἰμί ἐφίημι . ὁ δέ ὁ πᾶς σφαῖρα ὁ ψυχή ἐκεῖνος ἐφίημι ἔχω ᾗ φύω ἐφίημι κινέω . φύω δέ ᾗ σῶμα ὁ ὅς εἰμί ἔξω ἐφίημι : οὗτος δέ περιπτύσσω καί περιέρχομαι πάντῃ ἑαυτοῦ . καί κύκλος ἄρα .
plotinus.enneades 4.4.19
τοῦτο δὴ . τὸ λεγόμενον ἡδονήν τε εἶναι καὶ ἀλγηδόνα , εἶναι μὲν ἀλγηδόνα γνῶσιν ἀπαγωγῆς σώματος ἰνδάλματος ψυχῆς στερισκομένου , ἡδονὴν δὲ γνῶσιν ζῴου ἰνδάλματος ψυχῆς ἐν σώματι ἐναρμοζομένου πάλιν αὖ . ἐκεῖ μὲν οὖν τὸ πάθος , ἡ δε γνῶσις τῆς αἰσθητικῆς ψυχῆς ἐν τῇ γειτονίᾳ αἰσθομένης καὶ ἀπαγγειλάσης τῷ εἰς ὃ λήγουσιν αἱ αἰσθήσεις . καὶ ἠλγύνθη μὲν ἐκεῖνο : λέγω δὲ τὸ ἠλγύνθη τὸ πέπονθεν ἐκεῖνο : οἷον ἐν τῇ τομῇ τεμνομένου τοῦ σώματος ἡ μὲν διαίρεσις κατὰ τὸν ὄγκον , ἡ δὲ ἀγανάκτησις κατὰ τὸν ὄγκον τῷ μὴ μόνον ὄγκον , ἀλλὰ καὶ τοιόνδε ὄγκον εἶναι : ἐκεῖ δὲ καὶ ἡ φλεγμονή : ᾔσθετο δὲ ἡ ψυχὴ παραλαβοῦσα τῷ ἐφεξῆς οἷον κεῖσθαι . πᾶσα δὲ ᾔσθετο τὸ ἐκεῖ πάθος οὐκ αὐτὴ παθοῦσα . αἰσθανομένη γὰρ πᾶσα ἐκεῖ λέγει τὸ πάθος εἶναι , οὗ ἡ πληγὴ καὶ ἡ ὀδύνη . εἰ δὲ ἦν αὐτὴ παθοῦσα ἐν παντὶ ὅλη τῷ σώματι οὖσα , οὐκ ἂν εἶπεν οὐδ̓ ἂν ἐμήνυσεν ὅτι ἐκεῖ , ἀλλ̓ ἔπαθεν ἂν τὴν ὀδύνην πᾶσα καὶ ὠδυνήθη ὅλη , καὶ οὐκ ἂν εἶπεν οὐδὲ ἐδήλωσεν ὅτι ἐκεῖ , ἀλλὰ ὅπου ἐστὶν εἶπεν ἂν ἐκεῖ : ἔστι δὲ πανταχοῦ . νῦν δὲ ὁ δάκτυλος ἀλγεῖ , καὶ ὁ ἄνθρωπος ἀλγεῖ , ὅτι ὁ δάκτυλος τοῦ ἀνθρώπου . τὸν δὲ δάκτυλον ὁ ἄνθρωπος λέγεται ἀλγεῖν , ὥσπερ καὶ ὁ γλαυκὸς ἄνθρωπος κατὰ τὸ ἐν ὀφθαλμῷ γλαυκόν . ἐκεῖνο μὲν οὖν τὸ πεπονθὸς ἀλγεῖ , εἰ μή τις τὸ ἀλγεῖν μετὰ τῆς ἐφεξῆς αἰσθήσεως περιλαμβάνοι : περιλαμβάνων δὲ δηλονότι τοῦτο σημαίνει , ὡς ὀδύνη μετὰ τοῦ μὴ λαθεῖν τὴν ὀδύνην τὴν αἴσθησιν . ἀλλ̓ οὖν τὴν αἴσθησιν αὐτὴν οὐκ ὀδύνην λεκτέον , ἀλλὰ γνῶσιν ὀδύνης : γνῶσιν δὲ οὖσαν ἀπαθῆ εἶναι , ἵνα γνῷ καὶ ὑγιῶς ἀπαγγείλῃ . πεπονθὼς γὰρ ἄγγελος σχολάζων τῷ πάθει ἢ οὐκ ἀπαγγέλλει , ἢ οὐχ ὑγιὴς ἄγγελος .
Lemmas: οὗτος δή . ὁ λέγω ἡδονή τε εἰμί καί ἀλγηδών , εἰμί μέν ἀλγηδών γνῶσις ἀπαγωγή σῶμα ἴνδαλμα ψυχή στερίσκω , ἡδονή δέ γνῶσις ζῷον ἴνδαλμα ψυχή ἐν σῶμα ἐναρμόζω πάλιν αὖ . ἐκεῖ μέν οὖν ὁ πάθος , ὁ δέ γνῶσις ὁ αἰσθητικός ψυχή ἐν ὁ γειτονία αἰσθάνομαι καί ἀπαγγέλλω ὁ εἰς ὅς λήγω ὁ αἴσθησις . καί ἀλγύνω μέν ἐκεῖνος : λέγω δέ ὁ ἀλγύνω ὁ πάσχω ἐκεῖνος : οἷον ἐν ὁ τομή τέμνω ὁ σῶμα ὁ μέν διαίρεσις κατά ὁ ὄγκος , ὁ δέ ἀγανάκτησις κατά ὁ ὄγκος ὁ μή μόνος ὄγκος , ἀλλά καί τοιόσδε ὄγκος εἰμί : ἐκεῖ δέ καί ὁ φλεγμονή : αἰσθάνομαι δέ ὁ ψυχή παραλαμβάνω ὁ ἐφεξῆς οἷος κεῖμαι . πᾶς δέ αἰσθάνομαι ὁ ἐκεῖ πάθος οὐ αὐτός πάσχω . αἰσθάνομαι γάρ πᾶς ἐκεῖ λέγω ὁ πάθος εἰμί , ὅς ὁ πληγή καί ὁ ὀδύνη . εἰ δέ εἰμί αὐτός πάσχω ἐν πᾶς ὅλος ὁ σῶμα εἰμί , οὐ ἄν λέγω οὐδέ ἄν μηνύω ὅτι ἐκεῖ , ἀλλά πάσχω ἄν ὁ ὀδύνη πᾶς καί ὀδυνάω ὅλος , καί οὐ ἄν λέγω οὐδέ δηλόω ὅτι ἐκεῖ , ἀλλά ὅπου εἰμί λέγω ἄν ἐκεῖ : εἰμί δέ πανταχοῦ . νῦν δέ ὁ δάκτυλος ἀλγέω , καί ὁ ἄνθρωπος ἀλγέω , ὅτι ὁ δάκτυλος ὁ ἄνθρωπος . ὁ δέ δάκτυλος ὁ ἄνθρωπος λέγω ἀλγέω , ὥσπερ καί ὁ γλαυκός ἄνθρωπος κατά ὁ ἐν ὀφθαλμός γλαυκός . ἐκεῖνος μέν οὖν ὁ πάσχω ἀλγέω , εἰ μή τις ὁ ἀλγέω μετά ὁ ἐφεξῆς αἴσθησις περιλαμβάνω : περιλαμβάνω δέ δηλονότι οὗτος σημαίνω , ὡς ὀδύνη μετά ὁ μή λανθάνω ὁ ὀδύνη ὁ αἴσθησις . ἀλλά οὖν ὁ αἴσθησις αὐτός οὐ ὀδύνη λεκτέος , ἀλλά γνῶσις ὀδύνη : γνῶσις δέ εἰμί ἀπαθής εἰμί , ἵνα γιγνώσκω καί ὑγιής ἀπαγγέλλω . πάσχω γάρ ἄγγελος σχολάζω ὁ πάθος ἤ οὐ ἀπαγγέλλω , ἤ οὐ ὑγιής ἄγγελος .
plotinus.enneades 4.4.21
ὅτι δὲ τοῦτό ἐστι , περὶ ὃ ἡ ἀρχὴ τῆς ἐπιθυμίας , καὶ αἱ ἡλικίαι μαρτυροῦσιν αἱ διάφοροι . ἄλλαι γὰρ παίδων καὶ μειρακίων καὶ ἀνδρῶν αἱ σωματικαὶ ὑγιαινόντων τε καὶ νοσούντων τοῦ ἐπιθυμητικοῦ τοῦ αὐτοῦ ὄντος : δῆλον γὰρ ὅτι τῷ σωματικὸν καὶ σῶμα τοιόνδε εἶναι τρεπόμενον παντοίας τροπὰς παντοδαπὰς καὶ τὰς ἐπιθυμίας ἴσχει . καὶ τὸ μὴ συνεγείρεσθαι δὲ πανταχοῦ ταῖς λεγομέναις προθυμίαις τὴν πᾶσαν ἐπιθυμίαν εἰς τέλος τῆς σωματικῆς μενούσης καὶ πρὸ τοῦ τὸν λογισμὸν εἶναι μὴ βούλεσθαι ἢ φαγεῖν ἢ πιεῖν ἐπί τι προελθοῦσαν τὴν ἐπιθυμίαν λέγει , ὅσον ἦν ἐν τῷ τοιῷδε σώματι , τὴν δὲ φύσιν μὴ συνάψασθαι αὑτὴν μηδὲ προσθέσθαι μηδὲ βούλεσθαι , ὥσπερ οὐδὲ κατὰ φύσιν ἐχούσης ἄγειν εἰς φύσιν , ὡς ἂν αὐτὴν τῷ παρὰ φύσιν καὶ κατὰ φύσιν ἐπιστατοῦσαν . εἰ δέ τις πρὸς τὸ πρότερον λέγοι ἀρκεῖν τὸ σῶμα διάφορον γινόμενον καὶ διαφόρους τῷ ἐπιθυμητικῷ τὰς ἐπιθυμίας ποιεῖν , οὐκ αὔταρκες λέγει πρὸς τὸ ἄλλου παθόντος ἄλλως αὐτὸ ὑπὲρ ἄλλου διαφόρους ἐπιθυμίας ἔχειν , ὁπότε οὐδ̓ αὐτῷ γίνεται τὸ ποριζόμενον . οὐ γὰρ δὴ τῷ ἐπιθυμητικῷ ἡ τροφὴ ἢ θερμότης καὶ ὑγρότης οὐδὲ κίνησις οὐδὲ κούφισις κενουμένου οὐδὲ πλήρωσις μεστουμένου , ἀλλ̓ ἐκείνου πάντα .
Lemmas: ὅτι δέ οὗτος εἰμί , περί ὅς ὁ ἀρχή ὁ ἐπιθυμία , καί ὁ ἡλικία μαρτυρέω ὁ διάφορος . ἄλλος γάρ παῖς καί μειράκιον καί ἀνήρ ὁ σωματικός ὑγιαίνω τε καί νοσέω ὁ ἐπιθυμητικός ὁ αὐτός εἰμί : δῆλος γάρ ὅτι ὁ σωματικός καί σῶμα τοιόσδε εἰμί τρέπω παντοῖος τροπή παντοδαπός καί ὁ ἐπιθυμία ἴσχω . καί ὁ μή συνεγείρω δέ πανταχοῦ ὁ λέγω προθυμία ὁ πᾶς ἐπιθυμία εἰς τέλος ὁ σωματικός μένω καί πρό ὁ ὁ λογισμός εἰμί μή βούλομαι ἤ ἐσθίω ἤ πίνω ἐπί τις προέρχομαι ὁ ἐπιθυμία λέγω , ὅσος εἰμί ἐν ὁ τοιόσδε σῶμα , ὁ δέ φύσις μή συνάπτω ἑαυτοῦ μηδέ προστίθημι μηδέ βούλομαι , ὥσπερ οὐδέ κατά φύσις ἔχω ἄγω εἰς φύσις , ὡς ἄν αὐτός ὁ παρά φύσις καί κατά φύσις ἐπιστατέω . εἰ δέ τις πρός ὁ πρότερος λέγω ἀρκέω ὁ σῶμα διάφορος γίγνομαι καί διάφορος ὁ ἐπιθυμητικός ὁ ἐπιθυμία ποιέω , οὐ αὐτάρκης λέγω πρός ὁ ἄλλος πάσχω ἄλλος αὐτός ὑπέρ ἄλλος διάφορος ἐπιθυμία ἔχω , ὁπότε οὐδέ αὐτός γίγνομαι ὁ πορίζω . οὐ γάρ δή ὁ ἐπιθυμητικός ὁ τροφή ἤ θερμότης καί ὑγρότης οὐδέ κίνησις οὐδέ κούφισις κενόω οὐδέ πλήρωσις μεστόω , ἀλλά ἐκεῖνος πᾶς .
plotinus.enneades 4.4.25
ἢ οὐκ ἀρκεῖ εἶναι τὸ δἰ οὗ , ἵνα ὁρᾷ καὶ ὅλως αἰσθάνηται , ἀλλὰ δεῖ τὴν ψυχὴν οὕτως ἔχειν , ὡς νεύειν πρὸς τὰ αἰσθητά . τῇ δὲ ψυχῇ ὑπάρχει ἀεὶ πρὸς τοῖς νοητοῖς εἶναι , κἂν οἷόν τε ᾖ αὐτῇ αἰσθάνεσθαι , οὐκ ἂν εἴη τοῦτο τῷ πρὸς κρείττοσιν εἶναι , ὁπότε καὶ ἡμᾶς σφόδρα πρὸς τοῖς νοητοῖς ὄντας , ὅτε ἐσμέν , λανθάνουσι καὶ ὄψεις καὶ αἰσθήσεις ἄλλαι , κἂν πρὸς ἑτέρῳ δὲ ὅλως , τὰ ἕτερα λανθάνει . ἐπεὶ καὶ τὸ μέρει τινὶ μέρους ἀντιλαμβάνεσθαι θέλειν , οἷον ἑαυτὸν εἰ καταβλέποι , περίεργον καὶ ἐφ̓ ἡμῶν , καὶ εἰ μὴ ἕνεκά τινος , μάτην : ἄλλου τε ὄψιν ὡς καλοῦ ὁρᾶν , πεπονθότος καὶ ἐνδεοῦς . ὀσφραίνεσθαι δὲ καὶ γεύεσθαι χυμῶν περιστάσεις ἄν τις καὶ περιελκυσμοὺς τῆς ψυχῆς θεῖτο , ἥλιον δὲ καὶ τὰ ἄλλα ἄστρα κατὰ συμβεβηκὸς ὁρᾶν καὶ ἀκούειν δέ . εἰ δὲ δὴ καὶ ἐπιστρέφεσθαι δἰ ἄμφω , οὐκ ἄλογος ἡ θέσις . ἀλλ̓ εἰ ἐπιστρέφοιτο , καὶ μνημονεύσει : ἢ ἄτοπον ὧν εὐεργετεῖ μὴ μνημονεύειν . πῶς οὖν εὐεργετεῖ , εἰ μὴ μνημονεύσει ;
Lemmas: ἤ οὐ ἀρκέω εἰμί ὁ διά ὅς , ἵνα ὁράω καί ὅλος αἰσθάνομαι , ἀλλά δέω ὁ ψυχή οὕτως ἔχω , ὡς νεύω πρός ὁ αἰσθητός . ὁ δέ ψυχή ὑπάρχω ἀεί πρός ὁ νοητός εἰμί , ἐάν οἷος τε εἰμί αὐτός αἰσθάνομαι , οὐ ἄν εἰμί οὗτος ὁ πρός κρατύς εἰμί , ὁπότε καί ἐγώ σφόδρα πρός ὁ νοητός εἰμί , ὅτε εἰμί , λανθάνω καί ὄψις καί αἴσθησις ἄλλος , ἐάν πρός ἕτερος δέ ὅλος , ὁ ἕτερος λανθάνω . ἐπεί καί ὁ μέρος τις μέρος ἀντιλαμβάνω ἐθέλω , οἷος ἑαυτοῦ εἰ καταβλέπω , περίεργος καί ἐπί ἐγώ , καί εἰ μή ἕνεκα τις , μάτην : ἄλλος τε ὄψις ὡς καλός ὁράω , πάσχω καί ἐνδεής . ὀσφραίνομαι δέ καί γεύω χυμός περίστασις ἄν τις καί περιελκυσμός ὁ ψυχή θέω , ἥλιος δέ καί ὁ ἄλλος ἄστρον κατά συμβαίνω ὁράω καί ἀκούω δέ . εἰ δέ δή καί ἐπιστρέφω διά ἄμφω , οὐ ἄλογος ὁ θέσις . ἀλλά εἰ ἐπιστρέφω , καί μνημονεύω : ἤ ἄτοπος ὅς εὐεργετέω μή μνημονεύω . πῶς οὖν εὐεργετέω , εἰ μή μνημονεύω ;
plotinus.enneades 4.4.26
γίνονται δὲ εὐχῶν γνώσεις κατὰ οἷον σύναψιν καὶ κατὰ τοιάνδε σχέσιν ἐναρμοζομένων , καὶ αἱ ποιήσεις οὕτως : καὶ ἐν ταῖς μάγων τέχναις εἰς τὸ συναφὲς πᾶν : ταῦτα δὲ δυνάμεσιν ἑπομέναις συμπαθῶς . εἰ δὲ τοῦτο , διὰ τί οὐ καὶ τὴν γῆν αἰσθάνεσθαι δώσομεν ; ἀλλὰ ποίας αἰσθήσεις ; ἢ διὰ τί οὐ πρῶτον ἁφὴν καὶ μέρει μέρους ἀναπεμπομένης ἐπὶ τὸ ἡγούμενον τῆς αἰσθήσεως καὶ τῷ ὅλῳ πυρὸς καὶ τῶν ἄλλων ; καὶ γὰρ εἰ τὸ σῶμα δυσκίνητον , οὔτι γε ἀκίνητον . ἀλλ̓ ἔσονται αἱ αἰσθήσεις οὐ τῶν μικρῶν , ἀλλὰ τῶν μεγάλων . ἀλλὰ διὰ τί ; ἢ ὅτι ἀνάγκη ψυχῆς ἐνούσης τὰς κινήσεις τὰς μεγίστας μὴ λανθάνειν . κωλύει δ̓ οὐδὲν καὶ διὰ τοῦτο τὸ αἰσθάνεσθαι γίνεσθαι , ἵνα εὖ τίθοιτο τὰ πρὸς ἀνθρώπους , ὅσον εἰς αὐτὴν τὰ ἀνθρώπων ἀνάκειται : εὖ τίθοιτο δὲ οἷον συμπαθῶς : καὶ ἀκούειν δὲ εὐχομένων καὶ ἐπινεύειν εὐχαῖς οὐχ ὃν ἡμεῖς τρόπον : καὶ ταῖς ἄλλαις αἰσθήσεσι παθητὴν εἶναι πρὸς αὑτὴν καὶ τἆλλα , οἷον ὀσμῶν πέρι καὶ τῶν γευστῶν , ὅσα ὀσφραντὰ κατὰ τὰς τῶν χυλῶν ὀσμὰς πρὸς ζῴων πρόνοιαν καὶ κατασκευὴν καὶ ἐπισκευὴν τοῦ σωματικοῦ αὐτοῖς . καὶ οὐκ ἀπαιτητέον ἃ ἐφ̓ ἡμῶν ὄργανα : οὐδὲ γὰρ πᾶσι ζῴοις ταὐτά : οἷον ὦτα οὐ πᾶσι , καὶ οἷς μή ἐστιν , ἀντίληψίς ἐστι ψόφων . περὶ δὲ ὄψεως , εἰ φωτὸς δεῖ , πῶς ; οὐ γὰρ δὴ ἀπαιτητέον ὄμματα . εἰ οὖν τοῦ φυτικοῦ συγχωρουμένου ἦν συγχωρεῖν ἐν πνεύματι ὄντος τοῦ φυτικοῦ πρώτως οὕτως ἔχειν , ὄντος πνεύματος τί χρὴ ἀπιστεῖν καὶ διαφανὲς εἶναι ; μᾶλλον δ̓ εἴπερ πνεῦμα , καὶ διαφανὲς καὶ ἐλλαμπόμενον παρὰ τοῦ κύκλου ἐνεργείᾳ διαφανές : ὥστε οὐδὲν ἄτοπον οὐδ̓ ἀδύνατον ὁρᾶν τὴν ἐν τῇ γῇ ψυχήν . καὶ δεῖ καὶ νοεῖν ψυχὴν οὐ φαύλου σώματος εἶναι , ὥστε καὶ θεὸν εἶναι : πάντως γὰρ καὶ ἀγαθὴν δεῖ ἀεὶ τὴν ψυχὴν εἶναι .
Lemmas: γίγνομαι δέ εὐχή γνῶσις κατά οἷος σύναψις καί κατά τοιόσδε σχέσις ἐναρμόζω , καί ὁ ποίησις οὕτως : καί ἐν ὁ μάγος τέχνη εἰς ὁ συναφής πᾶς : οὗτος δέ δύναμις ἕπομαι συμπαθής . εἰ δέ οὗτος , διά τίς οὐ καί ὁ γῆ αἰσθάνομαι δίδωμι ; ἀλλά ποῖος αἴσθησις ; ἤ διά τίς οὐ πρῶτος ἁφή καί μέρος μέρος ἀναπέμπω ἐπί ὁ ἡγέομαι ὁ αἴσθησις καί ὁ ὅλος πῦρ καί ὁ ἄλλος ; καί γάρ εἰ ὁ σῶμα δυσκίνητος , οὔτι γε ἀκίνητος . ἀλλά εἰμί ὁ αἴσθησις οὐ ὁ μικρός , ἀλλά ὁ μέγας . ἀλλά διά τίς ; ἤ ὅτι ἀνάγκη ψυχή ἔνειμι ὁ κίνησις ὁ μέγας μή λανθάνω . κωλύω δέ οὐδείς καί διά οὗτος ὁ αἰσθάνομαι γίγνομαι , ἵνα εὖ τίθημι ὁ πρός ἄνθρωπος , ὅσος εἰς αὐτός ὁ ἄνθρωπος ἀνάκειμαι : εὖ τίθημι δέ οἷος συμπαθής : καί ἀκούω δέ εὔχομαι καί ἐπινεύω εὐχή οὐ ὅς ἐγώ τρόπος : καί ὁ ἄλλος αἴσθησις παθητός εἰμί πρός ἑαυτοῦ καί ἄλλος , οἷος ὀσμή περί καί ὁ γευστός , ὅσος ὀσφραντός κατά ὁ ὁ χυλός ὀσμή πρός ζῷον πρόνοια καί κατασκευή καί ἐπισκευή ὁ σωματικός αὐτός . καί οὐ ἀπαιτέω ὅς ἐπί ἐγώ ὄργανον : οὐδέ γάρ πᾶς ζῷον αὐτός : οἷος οὖς οὐ πᾶς , καί ὅς μή εἰμί , ἀντίληψις εἰμί ψόφος . περί δέ ὄψις , εἰ φώς δέω , πῶς ; οὐ γάρ δή ἀπαιτέω ὄμμα . εἰ οὖν ὁ φυτικός συγχωρέω εἰμί συγχωρέω ἐν πνεῦμα εἰμί ὁ φυτικός πρῶτος οὕτως ἔχω , εἰμί πνεῦμα τίς χρή ἀπιστέω καί διαφανής εἰμί ; μάλα δέ εἴπερ πνεῦμα , καί διαφανής καί ἐλλάμπω παρά ὁ κύκλος ἐνέργεια διαφανής : ὥστε οὐδείς ἄτοπος οὐδέ ἀδύνατος ὁράω ὁ ἐν ὁ γῆ ψυχή . καί δέω καί νοέω ψυχή οὐ φαῦλος σῶμα εἰμί , ὥστε καί θεός εἰμί : πάντως γάρ καί ἀγαθός δέω ἀεί ὁ ψυχή εἰμί .
plotinus.enneades 4.4.27
εἰ οὖν τοῖς φυτοῖς δίδωσιν αὐτὴν τὴν γεννητικήν , ἢ ἐν αὐτῇ μὲν ἡ γεννητική , ταύτης δὲ ἴχνος ἡ ἐν τοῖς φυτοῖς , καὶ οὕτως ἂν εἴη ὡς ἡ σὰρξ ἔμψυχος ἤδη καὶ ἐκομίσατο , εἰ ἔχει καὶ τὴν γεννητικὴν ἐν αὐτοῖς τὰ φυτά . ἐνοῦσα δὲ δίδωσι τῷ σώματι τοῦ φυτοῦ ὅπερ βέλτιον , ᾧ διαφέρει τοῦ κοπέντος καὶ οὐκέτι φυτοῦ , ἀλλὰ μόνον ξύλου . ἀλλ̓ αὐτῷ γε τῷ σώματι τῆς γῆς τί δίδωσιν ἡ ψυχή ; οὐ ταὐτὸν δεῖ νομίζειν σῶμα εἶναι γήινον ἀποτμηθέν τε τῆς γῆς καὶ μένον συνεχές , οἷα λίθοι δεικνύουσιν αὐξόμενοι μέν , ἕως εἰσὶ συνηρτημένοι , μένοντες δὲ ὅσον ἐτμήθησαν ἀφῃρημένοι . ἕκαστον μὲν οὖν μέρος ἴχνος ἔχειν δεῖ νομίζειν , ἐπιθεῖν δὲ ἐπὶ τούτῳ τὸ πᾶν φυτικόν , ὃ οὐκέτι τοῦδε ἐστὶν ἢ τοῦδε , ἀλλὰ τῆς ὅλης : εἶτα τὴν τοῦ αἰσθητικοῦ φύσιν οὐκέτι τῷ σώματι συμπεφυρμένην , ἐποχουμένην δέ : εἶτα τὴν ἄλλην ψυχὴν καὶ νοῦν , ἣν δὴ Ἑστίαν καὶ Δήμητραν ἐπονομάζουσιν ἄνθρωποι θείᾳ φήμῃ καὶ φύσει ἀπομαντευόμενοι τὰ τοιαῦτα χρώμενοι .
Lemmas: εἰ οὖν ὁ φυτόν δίδωμι αὐτός ὁ γεννητικός , ἤ ἐν αὐτός μέν ὁ γεννητικός , οὗτος δέ ἴχνος ὁ ἐν ὁ φυτόν , καί οὕτως ἄν εἰμί ὡς ὁ σάρξ ἔμψυχος ἤδη καί κομίζω , εἰ ἔχω καί ὁ γεννητικός ἐν αὐτός ὁ φυτόν . ἔνειμι δέ δίδωμι ὁ σῶμα ὁ φυτόν ὅς ἀγαθός , ὅς διαφέρω ὁ κόπτω καί οὐκέτι φυτόν , ἀλλά μόνος ξύλον . ἀλλά αὐτός γε ὁ σῶμα ὁ γῆ τίς δίδωμι ὁ ψυχή ; οὐ αὐτός δέω νομίζω σῶμα εἰμί γήϊνος ἀποτέμνω τε ὁ γῆ καί μένω συνεχής , οἷος λίθος δείκνυμι αὐξάνω μέν , ἕως εἰμί συναρτάω , μένω δέ ὅσος τέμνω ἀφαιρέω . ἕκαστος μέν οὖν μέρος ἴχνος ἔχω δέω νομίζω , ἐπιθέω δέ ἐπί οὗτος ὁ πᾶς φυτικός , ὅς οὐκέτι ὅδε εἰμί ἤ ὅδε , ἀλλά ὁ ὅλος : εἶτα ὁ ὁ αἰσθητικός φύσις οὐκέτι ὁ σῶμα συμφύρω , ἐποχέομαι δέ : εἶτα ὁ ἄλλος ψυχή καί νόος , ὅς δή Ἑστία καί Δημήτηρ ἐπονομάζω ἄνθρωπος θεῖος φήμη καί φύσις ἀπομαντεύομαι ὁ τοιοῦτος χράω .
plotinus.enneades 4.4.36
ποικιλώτατον γὰρ τὸ πᾶν καὶ λόγοι πάντες ἐν αὐτῷ καὶ δυνάμεις ἄπειροι καὶ ποικίλαι . οἷον δή φασι καὶ ἐπ’ ἀνθρώπου ἄλλην μὲν δύναμιν ἔχειν ὀφθαλμὸν καὶ ὀστοῦν τόδε , τοδὶ δ̓ ἄλλην , χειρὸς μὲν τοδὶ καὶ δακτύλου τοῦ ποδός , καὶ οὐδὲν μέρος εἶναι ὃ μὴ ἔχει καὶ οὐ τὴν αὐτὴν δὲ ἔχει — ἀγνοοῦμεν δὲ ἡμεῖς , εἰ μή τις τὰ τοιαῦτα μεμάθηκεν : οὕτω καὶ πολὺ μᾶλλον : μᾶλλον δέ , ἴχνος ταῦτα ἐκείνων : ἐν τῷ παντὶ ἀδιήγητον δὴ καὶ θαυμαστὴν ποικιλίαν εἶναι δυνάμεων , καὶ δὴ καὶ ἐν τοῖς κατ̓ οὐρανὸν φερομένοις . οὐ γὰρ δή , ὥσπερ ἄψυχον οἰκίαν μεγάλην ἄλλως καὶ πολλὴν ἔκ τινων εὐαριθμήτων κατ̓ εἶδος , οἷον λίθων καὶ ξύλων , εἰ δὲ βούλει , καὶ ἄλλων τινῶν , εἰς κόσμον ἔδει αὐτὸ γεγονέναι , ἀλλ̓ εἶναι αὐτὸ ἐγρηγορὸς πανταχῇ καὶ ζῶν ἄλλο ἄλλως καὶ μηδὲν δύνασθαι εἶναι , ὃ μή ἐστιν αὐτῷ . διὸ καὶ ἐνταῦθα λύοιτο ἂν ἡ ἀπορία ἡ πῶς ἐν ζῴῳ ἐμψύχῳ ἄψυχον : οὕτως γὰρ ὁ λόγος φησὶν ἄλλο ἄλλως ζῆν ἐν τῷ ὅλῳ , ἡμᾶς δὲ τῷ μὴ αἰσθητῶς παῤ αὐτοῦ κινουμένους ζῆν μὴ λέγειν : τὸ δέ ἐστιν ἕκαστον ζῶν λανθάνον , καὶ τὸ αἰσθητῶς ζῶν συγκείμενον ἐκ τῶν μὴ αἰσθητῶς μὲν ζώντων , θαυμαστὰς δὲ δυνάμεις εἰς τὸ ζῆν τῷ τοιούτῳ ζῴῳ παρεχομένων . μὴ γὰρ ἂν κινηθῆναι ἐπὶ τοσαῦτα ἄνθρωπον ἐκ πάντη ἀψύχων τῶν ἐν αὐτῷ δυνάμεων κινούμενον , μηδ̓ αὖ τὸ πᾶν οὕτω ζῆν μὴ ἑκάστου τῶν ἐν αὐτῷ ζῶντος τὴν οἰκείαν ζωήν , κἂν προαίρεσις αὐτῷ μὴ παρῇ . ποιεῖ γὰρ καὶ προαιρέσεως οὐ δεηθέν , ἅτε προαιρέσεως ὂν προγενέστερον : διὸ καὶ πολλὰ δουλεύει αὐτῶν ταῖς δυνάμεσιν .
Lemmas: ποικίλος γάρ ὁ πᾶς καί λόγος πᾶς ἐν αὐτός καί δύναμις ἄπειρος καί ποικίλος . οἷος δή φημί καί ἐπί ἄνθρωπος ἄλλος μέν δύναμις ἔχω ὀφθαλμός καί ὀστέον ὅδε , ὅδε δέ ἄλλος , χείρ μέν ὅδε καί δάκτυλος ὁ πούς , καί οὐδείς μέρος εἰμί ὅς μή ἔχω καί οὐ ὁ αὐτός δέ ἔχω — ἀγνοέω δέ ἐγώ , εἰ μή τις ὁ τοιοῦτος μανθάνω : οὕτως καί πολύς μάλα : μάλα δέ , ἴχνος οὗτος ἐκεῖνος : ἐν ὁ πᾶς ἀδιήγητος δή καί θαυμαστός ποικιλία εἰμί δύναμις , καί δή καί ἐν ὁ κατά οὐρανός φέρω . οὐ γάρ δή , ὥσπερ ἄψυχος οἰκία μέγας ἄλλος καί πολύς ἐκ τις εὐαρίθμητος κατά εἶδος , οἷος λίθος καί ξύλον , εἰ δέ βούλομαι , καί ἄλλος τις , εἰς κόσμος δέω αὐτός γίγνομαι , ἀλλά εἰμί αὐτός ἐγείρω πανταχῇ καί ζάω ἄλλος ἄλλος καί μηδείς δύναμαι εἰμί , ὅς μή εἰμί αὐτός . διό καί ἐνταῦθα λύω ἄν ὁ ἀπορία ὁ πῶς ἐν ζῷον ἔμψυχος ἄψυχος : οὕτως γάρ ὁ λόγος φημί ἄλλος ἄλλος ζάω ἐν ὁ ὅλος , ἐγώ δέ ὁ μή αἰσθητός παρά αὐτός κινέω ζάω μή λέγω : ὁ δέ εἰμί ἕκαστος ζάω λανθάνω , καί ὁ αἰσθητός ζάω σύγκειμαι ἐκ ὁ μή αἰσθητός μέν ζάω , θαυμαστός δέ δύναμις εἰς ὁ ζάω ὁ τοιοῦτος ζῷον παρέχω . μή γάρ ἄν κινέω ἐπί τοσοῦτος ἄνθρωπος ἐκ πάντῃ ἄψυχος ὁ ἐν αὐτός δύναμις κινέω , μηδέ αὖ ὁ πᾶς οὕτως ζάω μή ἕκαστος ὁ ἐν αὐτός ζάω ὁ οἰκεῖος ζωή , ἐάν προαίρεσις αὐτός μή παρέρχομαι . ποιέω γάρ καί προαίρεσις οὐ δέω , ἅτε προαίρεσις εἰμί προγενής : διό καί πολύς δουλεύω αὐτός ὁ δύναμις .
plotinus.enneades 4.4.37
οὐδὲν οὖν τῷ παντὶ ἀπόβλητον αὐτοῦ : ἐπεὶ καὶ πῦρ καὶ ὅσα τῶν τοιούτων λέγομεν ποιεῖν , εἴ τις τὸ ποιεῖν αὐτῶν ζητήσειε τί ποτέ ἐστι τῶν νῦν δοκούντων εἰδέναι , ἀπορήσειεν ἄν , εἰ μὴ δύναμιν ταύτην αὐτῷ ἀποδοίη ἐν τῷ παντὶ εἶναι , καὶ τοῖς ἄλλοις δὲ τὸ τοιοῦτον τοῖς ἐν χρήσει λέγοι . ἀλλ̓ ἡμεῖς τὰ μὲν συνήθη οὔτ̓ ἀξιοῦμεν ζητεῖν οὔτ̓ ἀπιστοῦμεν , περὶ δὲ τῶν ἄλλων τῶν ἔξω τοῦ συνήθους δυνάμεων ἀπιστοῦμέν τε ὡς ἔχει ἕκαστον , καὶ τῷ ἀσυνήθει τὸ θαυμάζειν προστίθεμεν θαυμάσαντες ἂν καὶ ταῦτα , εἰ ἀπείροις αὐτῶν οὖσιν ἕκαστόν τις προφέρων ἐξηγοῖτο αὐτῶν τὰς δυνάμεις . ἔχειν μὲν οὖν ἕκαστον δύναμίν τινα ἀνάλογον φατέον ἐν τῷ παντὶ πλασθὲν καὶ μορφωθὲν καὶ μετειληφός πως ψυχῆς παρὰ τοῦ ὅλου ὄντος ἐμψύχου καὶ περιειλημμένον ὑπὸ τοιούτου καὶ μόριον ὂν ἐμψύχου — οὐδὲν γὰρ ἐν αὐτῷ ὅ τι μὴ μέρος — ἄλλα δὲ ἄλλων πρὸς τὸ δρᾶν δυνατώτερα , καὶ τῶν ἐπὶ γῆς τὰ τῶν οὐρανίων μᾶλλον , ἅτε ἐναργεστέρᾳ φύσει χρώμενα , καὶ γίνεσθαι πολλὰ κατὰ τὰς δυνάμεις ταύτας , οὐ τῇ προαιρέσει ἀφ̓ ὧν δοκεῖ ἰέναι τὸ δρώμενον : ἔστι γὰρ καὶ ἐν τοῖς προαίρεσιν οὐκ ἔχουσιν : οὐδὲ ἐπιστραφέντων τῇ δόσει τῆς δυνάμεως , κἂν ψυχῆς τι ἀπ̓ αὐτῶν ἴῃ . γένοιτο γὰρ ἂν καὶ ζῷα ἐκ ζῴου οὐ τῆς προαιρέσεως ποιούσης οὐδ̓ αὖ ἐλαττουμένου οὐδ̓ αὖ παρακολουθοῦντος : αὐτὸ γὰρ ἦν ἡ προαίρεσις , εἰ ἔχοι , ἢ οὐκ ἦν ἡ ποιοῦσα . εἰ δὲ μὴ ἔχοι τι προαίρεσιν ζῷον , ἔτι μᾶλλον τὸ μὴ παρακολουθεῖν .
Lemmas: οὐδείς οὖν ὁ πᾶς ἀπόβλητος αὐτός : ἐπεί καί πῦρ καί ὅσος ὁ τοιοῦτος λέγω ποιέω , εἰ τις ὁ ποιέω αὐτός ζητέω τίς ποτέ εἰμί ὁ νῦν δοκέω οἶδα , ἀπορέω ἄν , εἰ μή δύναμις οὗτος αὐτός ἀποδίδωμι ἐν ὁ πᾶς εἰμί , καί ὁ ἄλλος δέ ὁ τοιοῦτος ὁ ἐν χρῆσις λέγω . ἀλλά ἐγώ ὁ μέν συνήθης οὔτε ἀξιόω ζητέω οὔτε ἀπιστέω , περί δέ ὁ ἄλλος ὁ ἔξω ὁ συνήθης δύναμις ἀπιστέω τε ὡς ἔχω ἕκαστος , καί ὁ ἀσυνήθης ὁ θαυμάζω προστίθημι θαυμάζω ἄν καί οὗτος , εἰ ἄπειρος αὐτός εἰμί ἕκαστος τις προφέρω ἐξηγέομαι αὐτός ὁ δύναμις . ἔχω μέν οὖν ἕκαστος δύναμις τις ἀνάλογος φημί ἐν ὁ πᾶς πλάσσω καί μορφόω καί μεταλαμβάνω πως ψυχή παρά ὁ ὅλος εἰμί ἔμψυχος καί περιλαμβάνω ὑπό τοιοῦτος καί μόριον εἰμί ἔμψυχος — οὐδείς γάρ ἐν αὐτός ὅς τις μή μέρος — ἄλλος δέ ἄλλος πρός ὁ δράω δυνατός , καί ὁ ἐπί γῆ ὁ ὁ οὐράνιος μάλα , ἅτε ἐναργής φύσις χράω , καί γίγνομαι πολύς κατά ὁ δύναμις οὗτος , οὐ ὁ προαίρεσις ἀπό ὅς δοκέω ἔρχομαι ὁ δράω : εἰμί γάρ καί ἐν ὁ προαίρεσις οὐ ἔχω : οὐδέ ἐπιστρέφω ὁ δόσις ὁ δύναμις , ἐάν ψυχή τις ἀπό αὐτός ἔρχομαι . γίγνομαι γάρ ἄν καί ζῷον ἐκ ζῷον οὐ ὁ προαίρεσις ποιέω οὐδέ αὖ ἐλασσόω οὐδέ αὖ παρακολουθέω : αὐτός γάρ εἰμί ὁ προαίρεσις , εἰ ἔχω , ἤ οὐ εἰμί ὁ ποιέω . εἰ δέ μή ἔχω τις προαίρεσις ζῷον , ἔτι μάλα ὁ μή παρακολουθέω .
plotinus.enneades 4.4.38
ἅ τε οὖν ἐξ αὐτοῦ μηδενὸς κινήσαντος ἐκ τῆς ἄλλης αὐτοῦ ζωῆς γίνεται , καὶ ὅλως ὅσα ἐξ αὐτοῦ , ὅσα τε κινήσαντος ἄλλου , οἷον εὐχαῖς ἢ ἁπλαῖς ἢ τέχνῃ ᾀδομέναις , ταῦτα οὐκ εἰς ἐκείνων ἕκαστον , ἀλλ̓ εἰς τὴν τοῦ δρωμένου φύσιν ἀνενεκτέον . καὶ ὅσα μὲν χρηστὰ πρὸς ζωὴν ἤ τινα ἄλλην χρείαν συμβάλλεται , τῇ δόσει ἀνενεκτέον , ἐξ ἄλλου μέρους μείζονος εἰς ἄλλο ἔλαττον ἰόν : ὅ τι δ̓ ἂν δυσχερὲς ἐξ αὐτῶν λέγηται εἰς τὰς γενέσεις τῶν ζῴων ἰέναι , ἢ τῷ μὴ δύνασθαι τὸ εὔχρηστον δέξασθαι τὸ ὑποκείμενον : οὐ γὰρ ἁπλῶς γίνεται τὸ γινόμενον , ἀλλ̓ εἰς τοδὶ καὶ ὡδὶ καὶ δεῖ καὶ τὸ πάσχον καὶ τὸ πεισόμενον ὑποκειμένην τινὰ καὶ τοιάνδε φύσιν ἔχειν . πολλὰ δὲ καὶ αἱ μίξεις ποιοῦσιν , ἑκάστου τι εὔχρηστον εἰς τὸ ζῆν διδόντος . γίνοιτο δ̓ ἄν τῳ καὶ μὴ συμφερόντων τῶν λυσιτελῶν τὴν φύσιν , καὶ ἡ σύνταξις ἡ τῶν ὅλων οὐ δίδωσιν ἑκάστῳ ἀεὶ ὃ βούλεται : πολλὰ δὲ καὶ προστίθεμεν αὐτοὶ τοῖς δοθεῖσι . πάντα δ̓ ὅμως εἰς ἓν συμπλέκεται καὶ θαυμαστὴν τὴν συμφωνίαν ἔχει καὶ ἀπ̓ ἄλλων ἄλλα , κἂν ἀπ̓ ἐναντίων ἴῃ : πάντα γὰρ ἑνός . καὶ εἴ τι δὲ ἐλλεῖπον πρὸς τὸ βέλτιον τῶν γινομένων , μὴ εἰδοποιηθὲν εἰς τέλος μὴ κρατηθείσης τῆς ὕλης , οἷον ἐλλεῖπον τῷ γενναίῳ , οὗ στερηθὲν πίπτει εἰς αἰσχρότητα : ὥστε τὰ μὲν ποιεῖσθαι ὑπ’ ἐκείνων , τὰ δὲ τὴν ὑποκειμένην φύσιν εἰσφέρεσθαι , τὰ δὲ παῤ αὑτῶν προστιθέναι : συνταττομένων δὲ ἀεὶ πάντων καὶ εἰς ἓν συντελούντων πάντων , σημαίνεσθαι πάντα : ἀρετὴ δὲ ἀδέσποτον : συνυφαίνεσθαι δὲ καὶ τὰ αὐτῆς ἔργα τῇ συντάξει , ἅτε καὶ τῶν τῇδε ἐκεῖθεν ἐξηρτημένων , τῶν ἐν τῷδε τῷ παντὶ τοῖς θειοτέροις , μετέχοντος καὶ τοῦδε ἐκείνων .
Lemmas: ὅς τε οὖν ἐκ αὐτός μηδείς κινέω ἐκ ὁ ἄλλος αὐτός ζωή γίγνομαι , καί ὅλος ὅσος ἐκ αὐτός , ὅσος τε κινέω ἄλλος , οἷος εὐχή ἤ ἁπλόος ἤ τέχνη ἀείδω , οὗτος οὐ εἰς ἐκεῖνος ἕκαστος , ἀλλά εἰς ὁ ὁ δράω φύσις ἀνενεκτέον . καί ὅσος μέν χρηστός πρός ζωή ἤ τις ἄλλος χρεία συμβάλλω , ὁ δόσις ἀνενεκτέον , ἐκ ἄλλος μέρος μέγας εἰς ἄλλος ἐλαχύς ἔρχομαι : ὅς τις δέ ἄν δυσχερής ἐκ αὐτός λέγω εἰς ὁ γένεσις ὁ ζῷον ἔρχομαι , ἤ ὁ μή δύναμαι ὁ εὔχρηστος δέχομαι ὁ ὑπόκειμαι : οὐ γάρ ἁπλῶς γίγνομαι ὁ γίγνομαι , ἀλλά εἰς ὅδε καί ὡδί καί δέω καί ὁ πάσχω καί ὁ πάσχω ὑπόκειμαι τις καί τοιόσδε φύσις ἔχω . πολύς δέ καί ὁ μίξις ποιέω , ἕκαστος τις εὔχρηστος εἰς ὁ ζάω δίδωμι . γίγνομαι δέ ἄν τις καί μή συμφέρω ὁ λυσιτελής ὁ φύσις , καί ὁ σύνταξις ὁ ὁ ὅλος οὐ δίδωμι ἕκαστος ἀεί ὅς βούλομαι : πολύς δέ καί προστίθημι αὐτός ὁ δίδωμι . πᾶς δέ ὅμως εἰς εἷς συμπλέκω καί θαυμαστός ὁ συμφωνία ἔχω καί ἀπό ἄλλος ἄλλος , ἐάν ἀπό ἐναντίος ἔρχομαι : πᾶς γάρ εἷς . καί εἰ τις δέ ἐλλείπω πρός ὁ ἀγαθός ὁ γίγνομαι , μή εἰδοποιέω εἰς τέλος μή κρατέω ὁ ὕλη , οἷος ἐλλείπω ὁ γενναῖος , ὅς στερέω πίπτω εἰς αἰσχρότης : ὥστε ὁ μέν ποιέω ὑπό ἐκεῖνος , ὁ δέ ὁ ὑπόκειμαι φύσις εἰσφέρω , ὁ δέ παρά ἑαυτοῦ προστίθημι : συντάσσω δέ ἀεί πᾶς καί εἰς εἷς συντελέω πᾶς , σημαίνω πᾶς : ἀρετή δέ ἀδέσποτος : συνυφαίνω δέ καί ὁ αὐτός ἔργον ὁ σύνταξις , ἅτε καί ὁ τῇδε ἐκεῖθεν ἐξαρτάω , ὁ ἐν ὅδε ὁ πᾶς ὁ θεῖος , μετέχω καί ὅδε ἐκεῖνος .
plotinus.enneades 4.4.39
γίνεται τοίνυν τὰ ἐν τῷ παντὶ οὐ κατὰ σπερματικούς , ἀλλὰ κατὰ λόγους περιληπτικοὺς καὶ τῶν προτέρων ἢ κατὰ τοὺς τῶν σπερμάτων λόγους : οὐ γὰρ ἐν σπερματικοῖς λόγοις ἔνι τι τῶν γινομένων παρὰ τοὺς σπερματικοὺς αὐτοὺς λόγους οὐδὲ τῶν παρὰ τῆς ὕλης εἰς τὸ ὅλον συντελούντων οὐδὲ τῶν δρωμένων εἰς ἄλληλα παρὰ τῶν γενομένων . ἀλλὰ μᾶλλον ἂν ἐοίκοι ὁ λόγος τοῦ παντὸς κατὰ λόγον τιθέντα κόσμον πόλεως καὶ νόμον ἤδη εἰδότα , ἃ πράξουσιν οἱ πολῖται , καὶ δἰ ἃ πράξουσι , καὶ πρὸς ταῦτα πάντα νομοθετοῦντα καὶ συνυφαίνοντα τοῖς νόμοις τὰ πάθη πάντα αὐτῶν καὶ τὰ ἔργα καὶ τὰς ἐπὶ τοῖς ἔργοις τιμὰς καὶ ἀτιμίας , πάντων ὁδῷ οἷον αὐτομάτῳ εἰς συμφωνίαν χωρούντων . ἡ δὲ σημασία οὐ τούτου χάριν , ἵνα σημαίνῃ προηγουμένως , ἀλλ̓ οὕτω γιγνομένων σημαίνεται ἐξ ἄλλων ἄλλα : ὅτι γὰρ ἓν καὶ ἑνός , καὶ ἀπ̓ ἄλλου ἄλλο γινώσκοιτ̓ ἄν , καὶ ἀπὸ αἰτιατοῦ δὲ τὸ αἴτιον , καὶ τὸ ἑπόμενον δὲ ἐκ τοῦ προηγησαμένου , καὶ τὸ σύνθετον ἀπὸ θατέρου , ὅτι θάτερον καὶ θάτερον ὁμοῦ . εἰ δὴ ταῦτα ὀρθῶς λέγεται , λύοιντο ἃν ἤδη αἱ ἀπορίαι , ἥ τε πρὸς τὸ κακῶν δόσιν παρὰ θεῶν γίνεσθαι τῷ μήτε προαιρέσεις εἶναι τὰς ποιούσας , φυσικαῖς δὲ ἀνάγκαις γίνεσθαι , ὅσα ἐκεῖθεν , ὡς μερῶν πρὸς μέρη , καὶ ἑπόμενα ἑνὸς ζωῇ , καὶ τῷ πολλὰ παῤ αὑτῶν τοῖς γινομένοις προστιθέναι , καὶ τῷ τῶν διδομένων παῤ ἑκάστων οὐ κακῶν ὄντων ἐν τῇ μίξει γίνεσθαι ἄλλο τι , καὶ τῷ μὴ ἕνεκα ἑκάστου ἀλλ̓ ἕνεκα τοῦ ὅλου τὴν ζωὴν , καὶ τὴν ὑποκειμένην δὲ φύσιν ἄλλο λαβοῦσαν ἄλλο πάσχειν καὶ μηδὲ δύνασθαι κρατῆσαι τοῦ δοθέντος .
Lemmas: γίγνομαι τοίνυν ὁ ἐν ὁ πᾶς οὐ κατά σπερματικός , ἀλλά κατά λόγος περιληπτικός καί ὁ πρότερος ἤ κατά ὁ ὁ σπέρμα λόγος : οὐ γάρ ἐν σπερματικός λόγος ἔνειμι τις ὁ γίγνομαι παρά ὁ σπερματικός αὐτός λόγος οὐδέ ὁ παρά ὁ ὕλη εἰς ὁ ὅλος συντελέω οὐδέ ὁ δράω εἰς ἀλλήλων παρά ὁ γίγνομαι . ἀλλά μάλα ἄν ἔοικα ὁ λόγος ὁ πᾶς κατά λόγος τίθημι κόσμος πόλις καί νόμος ἤδη οἶδα , ὅς πράσσω ὁ πολίτης , καί διά ὅς πράσσω , καί πρός οὗτος πᾶς νομοθετέω καί συνυφαίνω ὁ νόμος ὁ πάθος πᾶς αὐτός καί ὁ ἔργον καί ὁ ἐπί ὁ ἔργον τιμή καί ἀτιμία , πᾶς ὁδός οἷος αὐτόματος εἰς συμφωνία χωρέω . ὁ δέ σημασία οὐ οὗτος χάριν , ἵνα σημαίνω προηγέομαι , ἀλλά οὕτως γίγνομαι σημαίνω ἐκ ἄλλος ἄλλος : ὅτι γάρ εἷς καί εἷς , καί ἀπό ἄλλος ἄλλος γιγνώσκω ἄν , καί ἀπό αἰτιατός δέ ὁ αἴτιος , καί ὁ ἕπομαι δέ ἐκ ὁ προηγέομαι , καί ὁ σύνθετος ἀπό ἕτερος , ὅτι ἕτερος καί ἕτερος ὁμοῦ . εἰ δή οὗτος ὀρθός λέγω , λύω ὅς ἤδη ὁ ἀπορία , ὁ τε πρός ὁ κακός δόσις παρά θεός γίγνομαι ὁ μήτε προαίρεσις εἰμί ὁ ποιέω , φυσικός δέ ἀνάγκη γίγνομαι , ὅσος ἐκεῖθεν , ὡς μέρος πρός μέρος , καί ἕπομαι εἷς ζωή , καί ὁ πολύς παρά ἑαυτοῦ ὁ γίγνομαι προστίθημι , καί ὁ ὁ δίδωμι παρά ἕκαστος οὐ κακός εἰμί ἐν ὁ μίξις γίγνομαι ἄλλος τις , καί ὁ μή ἕνεκα ἕκαστος ἀλλά ἕνεκα ὁ ὅλος ὁ ζωή , καί ὁ ὑπόκειμαι δέ φύσις ἄλλος λαμβάνω ἄλλος πάσχω καί μηδέ δύναμαι κρατέω ὁ δίδωμι .
plotinus.enneades 4.4.41
καὶ γίνεται τὸ κατὰ τὴν εὐχὴν συμπαθοῦς μέρους μέρει γενομένου , ὥσπερ ἐν μιᾷ νευρᾷ τεταμένῃ : κινηθεῖσα γὰρ ἐκ τοῦ κάτω καὶ ἄνω ἔχει τὴν κίνησιν . πολλάκις δὲ καὶ ἄλλης κινηθείσης ἄλλη οἷον αἴσθησιν ἔχει κατὰ συμφωνίαν καὶ τῷ ὑπὸ μιᾷ ἡρμόσθαι ἁρμονίᾳ . εἰ δὲ καὶ ἐν ἄλλῃ λύρᾳ ἡ κίνησις ἀπ̓ ἄλλης ἔρχεται , ὅσον τὸ συμπαθές , καὶ ἐν τῷ παντὶ τοίνυν μία ἁρμονία , κἂν ἐξ ἐναντίων ᾖ : καὶ ἐξ ὁμοίων δέ ἐστι καὶ πάντων συγγενῶν καὶ τῶν ἐναντίων . καὶ ὅσα λωβᾶται ἀνθρώποις , οἷον τὸ θυμοειδὲς ἑλχθὲν μετὰ χολῆς εἰς ἥπατος φύσιν , ἦλθεν οὐχ ὡς λωβησόμενα : οἷον εἰ πῦρ τις ἐκ πυρὸς λαβὼν ἔβλαψεν ἄλλον οὐ μηχανησάμενος ἐλθεῖν . ἢ ὁ λαβὼν ἐκεῖνος ποιεῖ , τῷ δεδωκέναι γοῦν τι οἷον μεταθέντα ἐξ ἄλλου εἰς ἄλλο : καὶ τὸ ἐληλυθὸς δέ , εἰ μὴ οἷός τε ἐγένετο δέξασθαι εἰς ὃν μετηνέχθη .
Lemmas: καί γίγνομαι ὁ κατά ὁ εὐχή συμπαθής μέρος μέρος γίγνομαι , ὥσπερ ἐν εἷς νευρά τείνω : κινέω γάρ ἐκ ὁ κάτω καί ἄνω ἔχω ὁ κίνησις . πολλάκις δέ καί ἄλλος κινέω ἄλλος οἷος αἴσθησις ἔχω κατά συμφωνία καί ὁ ὑπό εἷς ἁρμόζω ἁρμονία . εἰ δέ καί ἐν ἄλλος λύρα ὁ κίνησις ἀπό ἄλλος ἔρχομαι , ὅσος ὁ συμπαθής , καί ἐν ὁ πᾶς τοίνυν εἷς ἁρμονία , ἐάν ἐκ ἐναντίος εἰμί : καί ἐκ ὅμοιος δέ εἰμί καί πᾶς συγγενής καί ὁ ἐναντίος . καί ὅσος λωβάομαι ἄνθρωπος , οἷος ὁ θυμοειδής ἑλ́γω μετά χολή εἰς ἧπαρ φύσις , ἔρχομαι οὐ ὡς λωβάομαι : οἷος εἰ πῦρ τις ἐκ πῦρ λαμβάνω βλάπτω ἄλλος οὐ μηχανάομαι ἔρχομαι . ἤ ὁ λαμβάνω ἐκεῖνος ποιέω , ὁ δίδωμι γοῦν τις οἷος μετατίθημι ἐκ ἄλλος εἰς ἄλλος : καί ὁ ἔρχομαι δέ , εἰ μή οἷος τε γίγνομαι δέχομαι εἰς ὅς μεταφέρω .
plotinus.enneades 4.4.42
ὥστε οὔτε μνήμης διὰ τοῦτο δεήσει τοῖς ἄστροις , οὗπερ χάριν καὶ ταῦτα πεπραγμάτευται , οὔτε αἰσθήσεων ἀναπεμπομένων : οὐδὲ ἐπινεύσεις τοῦτον τὸν τρόπον εὐχαῖς , ὡς οἴονταί τινες , προαιρετικάς τινας , ἀλλὰ καὶ μετ̓ εὐχῆς γίνεσθαί τι δοτέον καὶ εὐχῆς ἄνευ παῤ αὐτῶν , ᾗ μέρη καὶ ἑνός : καὶ ὅτι δυνάμεις καὶ χωρὶς προαιρέσεως πολλαὶ καὶ αὗται καὶ ἄνευ μηχανῆς καὶ μετὰ τέχνης , ὡς ἐν ζῴῳ ἑνί , καὶ ἀπολαύει ἄλλο ἄλλου καὶ βλάπτεται τῷ οὕτω πεφυκέναι , καὶ τέχναις καὶ ἰατρῶν καὶ ἐπαοιδῶν ἄλλο ἄλλῳ ἠναγκάσθη παρασχεῖν τι τῆς δυνάμεως τῆς αὑτοῦ . καὶ τὸ πᾶν δὲ ὡσαύτως εἰς τὰ μέρη δίδωσι καὶ παῤ αὑτοῦ καὶ ἑλκύσαντος ἄλλου εἰς μέρος τι αὐτοῦ κείμενον τοῖς αὑτοῦ μέρεσι τῷ αὐτῷ φυσικῷ , ὡς μηδενὸς ἀλλοτρίου τοῦ αἰτοῦντος ὄντος . εἰ δὲ κακὸς ὁ αἰτῶν , θαυμαζειν οὐ δεῖ : καὶ γὰρ ἐκ ποταμῶν ἀρύονται οἱ κακοὶ καὶ τὸ διδὸν αὐτὸ οὐκ οἶδεν ὃ δίδωσιν , ἀλλὰ δίδωσι μόνον : ἀλλ̓ ὅμως συντέτακται καὶ δέδοται τῇ φύσει τοῦ παντός . ὥστε εἴ τις ἔλαβεν ἐκ τῶν πᾶσι κειμένων , οὐ δέον ἕπεσθαι αὐτῷ ἀναγκαίῳ νόμῳ τὴν δίκην . οὔκουν δοτέον τὸ πᾶν πάσχειν : ἢ τὸ μὲν ἡγεμονοῦν αὐτοῦ ἀπαθὲς δοτέον πάντη εἶναι , γιγνομένων δὲ παθῶν ἐν μέρεσιν αὐτοῦ ἐκείνοις μὲν ἥκειν τὸ πάθος , παρὰ φύσιν δὲ μηδενὸς αὐτῷ ὄντος ἀπαθὲς τὸ γενόμενον ὡς πρὸς αὐτὸ εἶναι : ἐπεὶ καὶ τοῖς ἄστροις , καθ̓ ὅσον μὲν μέρη , τὰ πάθη , ἀπαθῆ μέντοι αὐτὰ τῷ τε τὰς προαιρέσεις καὶ αὐτοῖς ἀπαθεῖς εἶναι καὶ τὰ σώματα αὐτῶν καὶ τὰς φύσεις ἀβλαβεῖς ὑπάρχειν καὶ τῷ , καὶ εἰ διὰ τῆς ψυχῆς τι διδόασι , μὴ ἐλαττοῦσθαι αὐτοῖς τὴν ψυχὴν καὶ τὰ σώματα αὐτοῖς τὰ αὐτὰ μένειν καί , εἴ τι ὑπεκρεῖ , ἀναισθήτως ἀπιόντος καὶ τοῦ προσιόντος , εἰ πρόσεισι , λανθάνοντος .
Lemmas: ὥστε οὔτε μνήμη διά οὗτος δέω ὁ ἄστρον , ὅς χάριν καί οὗτος πραγματεύομαι , οὔτε αἴσθησις ἀναπέμπω : οὐδέ ἐπινεύω οὗτος ὁ τρόπος εὐχή , ὡς οἴομαι τις , προαιρετικός τις , ἀλλά καί μετά εὐχή γίγνομαι τις δίδωμι καί εὐχή ἄνευ παρά αὐτός , ὅς μέρος καί εἷς : καί ὅτι δύναμις καί χωρίς προαίρεσις πολύς καί οὗτος καί ἄνευ μηχανή καί μετά τέχνη , ὡς ἐν ζῷον εἷς , καί ἀπολαύω ἄλλος ἄλλος καί βλάπτω ὁ οὕτως φύω , καί τέχνη καί ἰατρός καί ἐπαοιδός ἄλλος ἄλλος ἀναγκάζω παρέχω τις ὁ δύναμις ὁ ἑαυτοῦ . καί ὁ πᾶς δέ ὡσαύτως εἰς ὁ μέρος δίδωμι καί παρά ἑαυτοῦ καί ἕλκω ἄλλος εἰς μέρος τις αὐτός κεῖμαι ὁ ἑαυτοῦ μέρος ὁ αὐτός φυσικός , ὡς μηδείς ἀλλότριος ὁ αἰτέω εἰμί . εἰ δέ κακός ὁ αἰτέω , θαυμάζω οὐ δέω : καί γάρ ἐκ ποταμός ἀρύω ὁ κακός καί ὁ δίδωμι αὐτός οὐ οἶδα ὅς δίδωμι , ἀλλά δίδωμι μόνος : ἀλλά ὅμως συντάσσω καί δίδωμι ὁ φύσις ὁ πᾶς . ὥστε εἰ τις λαμβάνω ἐκ ὁ πᾶς κεῖμαι , οὐ δέω ἕπομαι αὐτός ἀναγκαῖος νόμος ὁ δίκη . οὔκουν δίδωμι ὁ πᾶς πάσχω : ἤ ὁ μέν ἡγεμονέω αὐτός ἀπαθής δίδωμι πάντῃ εἰμί , γίγνομαι δέ πάθος ἐν μέρος αὐτός ἐκεῖνος μέν ἥκω ὁ πάθος , παρά φύσις δέ μηδείς αὐτός εἰμί ἀπαθής ὁ γίγνομαι ὡς πρός αὐτός εἰμί : ἐπεί καί ὁ ἄστρον , κατά ὅσος μέν μέρος , ὁ πάθος , ἀπαθής μέντοι αὐτός ὁ τε ὁ προαίρεσις καί αὐτός ἀπαθής εἰμί καί ὁ σῶμα αὐτός καί ὁ φύσις ἀβλαβής ὑπάρχω καί ὁ , καί εἰ διά ὁ ψυχή τις δίδωμι , μή ἐλασσόω αὐτός ὁ ψυχή καί ὁ σῶμα αὐτός ὁ αὐτός μένω καί , εἰ τις ὑπεκρέω , ἀναίσθητος ἀπέρχομαι καί ὁ προσέρχομαι , εἰ προσέρχομαι , λανθάνω .
plotinus.enneades 4.4.43
ὁ δὲ σπουδαῖος πῶς ὑπὸ γοητείας καὶ φαρμάκων ; ἢ τῇ μὲν ψυχῇ ἀπαθὴς εἰς γοήτευσιν , καὶ οὐκ ἂν τὸ λογικὸν αὐτοῦ πάθοι , οὐδ̓ ἂν μεταδοξάσειε : τὸ δὲ ὅσον τοῦ παντὸς ἐν αὐτῷ ἄλογον κατὰ τοῦτο πάθοι ἄν , μᾶλλον δὲ τοῦτο πάθοι ἄν : ἀλλ̓ οὐκ ἔρωτας ἐκ φαρμάκων , εἴπερ τὸ ἐρᾶν ἐπινευούσης καὶ τῆς ψυχῆς τῆς ἄλλης τῷ τῆς ἄλλης παθήματι . ὥσπερ δὲ ἐπῳδαῖς τὸ ἄλογον πάσχει , οὕτω καὶ αὐτὸς ἀντεπᾴδων τὰς ἐκεῖ δυνάμεις ἀναλύσει : θάνατον δὲ ἐκ τοιούτων ἢ νόσους ἢ ὅσα σωματικὰ πάθοι ἄν . τὸ γὰρ μέρος τοῦ παντὸς ὑπὸ μέρους ἄλλου ἢ τοῦ παντὸς πάθοι ἄν , αὐτὸς δὲ ἀβλαβής . τὸ δὲ μὴ εὐθύς , ἀλλ̓ ὕστερον , οὐκ ἀποστατεῖ φύσεως . δαίμονες δὲ οὐκ ἀπαθεῖς οὐδ̓ αὐτοὶ τῷ ἀλόγῳ : μνήμας δὲ καὶ αἰσθήσεις τούτοις οὐκ ἄτοπον διδόναι καὶ θέλγεσθαι φυσικῶς ἀγομένους καὶ κατακούειν καλούντων τοὺς αὐτῶν ἐγγυτέρω τῶν τῇδε καὶ ὅσῳ πρὸς τὰ τῇδε . πᾶν γὰρ τὸ πρὸς ἄλλο γοητεύεται ὑπ’ ἄλλου : πρὸς ὃ γάρ ἐστιν , ἐκεῖνο γοητεύει καὶ ἄγει αὐτό : μόνον δὲ τὸ πρὸς αὑτὸ ἀγοήτευτον . διὸ καὶ πᾶσα πρᾶξις γεγοήτευται καὶ πᾶς ὁ τοῦ πρακτικοῦ βίος : κινεῖται γὰρ πρὸς ταῦτα , ἃ θέλγει αὐτόν . ὅθεν καὶ τὸ εὐπρόσωπος γὰρ ὁ τοῦ μεγαλήτορος Ἐρεχθέως δῆμος . τί γὰρ μαθών τις πρὸς ἄλλο ἔχει ; ἢ ἑλκόμενος οὐ μάγων τέχναις , ἀλλὰ τῆς φύσεως τὴν ἀπάτην δούσης καὶ συναψάσης ἄλλο πρὸς ἄλλο οὐ τοῖς τόποις , ἀλλ̓ οἷς ἔδωκε φίλτροις .
Lemmas: ὁ δέ σπουδαῖος πῶς ὑπό γοητεία καί φάρμακον ; ἤ ὁ μέν ψυχή ἀπαθής εἰς γοήτευσις , καί οὐ ἄν ὁ λογικός αὐτός πάσχω , οὐδέ ἄν μεταδοξάζω : ὁ δέ ὅσος ὁ πᾶς ἐν αὐτός ἄλογος κατά οὗτος πάσχω ἄν , μάλα δέ οὗτος πάσχω ἄν : ἀλλά οὐ ἔρως ἐκ φάρμακον , εἴπερ ὁ ἐράω ἐπινεύω καί ὁ ψυχή ὁ ἄλλος ὁ ὁ ἄλλος πάθημα . ὥσπερ δέ ἐπῳδή ὁ ἄλογος πάσχω , οὕτως καί αὐτός ἀντεπαείδω ὁ ἐκεῖ δύναμις ἀναλύω : θάνατος δέ ἐκ τοιοῦτος ἤ νόσος ἤ ὅσος σωματικός πάσχω ἄν . ὁ γάρ μέρος ὁ πᾶς ὑπό μέρος ἄλλος ἤ ὁ πᾶς πάσχω ἄν , αὐτός δέ ἀβλαβής . ὁ δέ μή εὐθύς , ἀλλά ὕστερον , οὐ ἀποστατέω φύσις . δαίμων δέ οὐ ἀπαθής οὐδέ αὐτός ὁ ἄλογος : μνήμη δέ καί αἴσθησις οὗτος οὐ ἄτοπος δίδωμι καί θέλγω φυσικός ἄγω καί κατακούω καλέω ὁ αὐτός ἐγγύς ὁ τῇδε καί ὅσος πρός ὁ τῇδε . πᾶς γάρ ὁ πρός ἄλλος γοητεύω ὑπό ἄλλος : πρός ὅς γάρ εἰμί , ἐκεῖνος γοητεύω καί ἄγω αὐτός : μόνος δέ ὁ πρός ἑαυτοῦ ἀγοήτευτος . διό καί πᾶς πρᾶξις γοητεύω καί πᾶς ὁ ὁ πρακτικός βίος : κινέω γάρ πρός οὗτος , ὅς θέλγω αὐτός . ὅθεν καί ὁ εὐπρόσωπος γάρ ὁ ὁ μεγαλήτωρ Ἐρεχθεύς δῆμος . τίς γάρ μανθάνω τις πρός ἄλλος ἔχω ; ἤ ἕλκω οὐ μάγος τέχνη , ἀλλά ὁ φύσις ὁ ἀπάτη δίδωμι καί συνάπτω ἄλλος πρός ἄλλος οὐ ὁ τόπος , ἀλλά ὅς δίδωμι φίλτρον .
plotinus.enneades 4.5.5
περὶ δὲ τοῦ ἀκούειν ἆρα ἐνταῦθα συγχωρητέον πάσχοντος τοῦ ἀέρος τὴν κίνησιν τὴν πρώτην τὸν παρακείμενον ὑπὸ τοῦ τὸν ψόφον ποιοῦντος τῷ τὸν μέχρι ἀκοῆς ἀέρα πάσχειν τὸ αὐτὸ οὕτως εἰς αἴσθησιν ἀφικνεῖσθαι , ἢ κατὰ συμβεβηκὸς μὲν τὸ μεταξὺ τῷ παρεῖναι ἐν μέσῳ , ἀναιρεθέντος δὲ τοῦ μεταξύ , ἅπαξ δὲ γενομένου τοῦ ψόφου , οἷον συμβαλόντων δύο σωμάτων , εὐθέως ἀπαντᾶν πρὸς ἡμᾶς τὴν αἴσθησιν ; ἢ καὶ δεῖ μὲν ἀέρος τὴν πρώτην τοῦ πληττομένου , τὸ δὲ ἐντεῦθεν ἤδη ἄλλως τὸ μεταξύ . ἐνταῦθα μὲν γὰρ δοκεῖ κύριος εἶναι ὁ ἀὴρ τοῦ ψόφου : μὴ γὰρ ἂν μηδὲ τὴν ἀρχὴν γενέσθαι ψόφον δύο σωμάτων συρραγέντων , εἰ μὴ ὁ ἀὴρ πληγεὶς ἐν τῇ ταχείᾳ συνόδῳ αὐτῶν καὶ ἐξωσθεὶς πλήξας ἔδωκε τῷ ἐφεξῆς μέχρις ὤτων καὶ ἀκοῆς . ἀλλ̓ εἰ ὁ ἀὴρ κύριος τοῦ ψόφου καὶ τούτου κινηθέντος ἡ πληγή , παρὰ τί ἂν εἶεν αἱ διαφοραὶ τῶν φωνῶν καὶ τῶν ψόφων ; ἄλλο γὰρ ἠχεῖ χαλκὸς πρὸς χαλκὸν ἢ πρὸς ἄλλο , ἄλλο δὲ ἄλλο : ὁ δὲ ἀὴρ εἷς καὶ ἡ ἐν αὐτῷ πληγή : οὐ γὰρ μόνον τῷ μεγάλῳ καὶ τῷ μικρῷ διαφοραί . εἰ δ̓ ὅτι πρὸς ἀέρα γενομένη πληγὴ ψόφον ἐποίησεν , οὐχ ᾗ ἀὴρ φατέον : τότε γὰρ φωνεῖ , ὅταν στάσιν λάβῃ στερεοῦ σώματος , πρὶν χυθῆναι μένων ὥσπερ στερεόν τι : ὥστε ἀρκεῖν τὰ συγκρούοντα καὶ τὴν σύρρηξιν καὶ ταύτην τὴν πληγὴν εἶναι τὸν ψόφον εἰς αἴσθησιν ἐλθοῦσαν : μαρτυρεῖν δὲ καὶ τοὺς ἔνδον ἤχους τῶν ζῴων οὐκ ἐν ἀέρι , ἀλλὰ συγκρούσαντος καὶ πλήξαντος ἄλλο ἄλλου : οἷον καὶ ὀστῶν κάμψεις πρὸς ἄλληλα παρατριβομένων ἀέρος μὴ ὄντος μεταξὺ καὶ πρίσεις . ἀλλὰ περὶ μὲν τούτου ἠπορήσθω ὁμοίου ἤδη καὶ ἐνταῦθα τοῦ ζητήματος γενομένου , ὅπερ ἐλέγετο ἐπὶ τῆς ὄψεως εἶναι , συναισθήσεώς τινος ὡς ἐν ζῴῳ καὶ τοῦ κατὰ τὴν ἀκοὴν πάθους ὄντος .
Lemmas: περί δέ ὁ ἀκούω ἆρα ἐνταῦθα συγχωρέω πάσχω ὁ ἀήρ ὁ κίνησις ὁ πρῶτος ὁ παράκειμαι ὑπό ὁ ὁ ψόφος ποιέω ὁ ὁ μέχρι ἀκοή ἀήρ πάσχω ὁ αὐτός οὕτως εἰς αἴσθησις ἀφικνέομαι , ἤ κατά συμβαίνω μέν ὁ μεταξύ ὁ πάρειμι ἐν μέσος , ἀναιρέω δέ ὁ μεταξύ , ἅπαξ δέ γίγνομαι ὁ ψόφος , οἷος συμβάλλω δύο σῶμα , εὐθύς ἀπαντάω πρός ἐγώ ὁ αἴσθησις ; ἤ καί δέω μέν ἀήρ ὁ πρῶτος ὁ πλήσσω , ὁ δέ ἐντεῦθεν ἤδη ἄλλος ὁ μεταξύ . ἐνταῦθα μέν γάρ δοκέω κύριος εἰμί ὁ ἀήρ ὁ ψόφος : μή γάρ ἄν μηδέ ὁ ἀρχή γίγνομαι ψόφος δύο σῶμα συναράσσω , εἰ μή ὁ ἀήρ πλήσσω ἐν ὁ ταχύς σύνοδος αὐτός καί ἐξωθέω πλήσσω δίδωμι ὁ ἐφεξῆς μέχρι οὖς καί ἀκοή . ἀλλά εἰ ὁ ἀήρ κύριος ὁ ψόφος καί οὗτος κινέω ὁ πληγή , παρά τίς ἄν εἰμί ὁ διαφορά ὁ φωνή καί ὁ ψόφος ; ἄλλος γάρ ἠχέω χαλκός πρός χαλκός ἤ πρός ἄλλος , ἄλλος δέ ἄλλος : ὁ δέ ἀήρ εἷς καί ὁ ἐν αὐτός πληγή : οὐ γάρ μόνος ὁ μέγας καί ὁ μικρός διαφορά . εἰ δέ ὅτι πρός ἀήρ γίγνομαι πληγή ψόφος ποιέω , οὐ ᾗ ἀήρ φημί : τότε γάρ φωνέω , ὅταν στάσις λαμβάνω στερεός σῶμα , πρίν χέω μένω ὥσπερ στερεός τις : ὥστε ἀρκέω ὁ συγκρούω καί ὁ σύρρηξις καί οὗτος ὁ πληγή εἰμί ὁ ψόφος εἰς αἴσθησις ἔρχομαι : μαρτυρέω δέ καί ὁ ἔνδον ἦχος ὁ ζῷον οὐ ἐν ἀήρ , ἀλλά συγκρούω καί πλήσσω ἄλλος ἄλλος : οἷος καί ὀστέον κάμψις πρός ἀλλήλων παρατρίβω ἀήρ μή εἰμί μεταξύ καί πρῖσις . ἀλλά περί μέν οὗτος ἀπορέω ὅμοιος ἤδη καί ἐνταῦθα ὁ ζήτημα γίγνομαι , ὅς λέγω ἐπί ὁ ὄψις εἰμί , συναίσθησις τις ὡς ἐν ζῷον καί ὁ κατά ὁ ἀκοή πάθος εἰμί .
plotinus.enneades 4.6.2
εἰ οὖν μὴ οὕτως , τίς ὁ τρόπος ; ἢ λέγει περὶ ὦν οὐκ ἔχει : τοῦτο γὰρ δυνάμεως , οὐ τὸ παθεῖν τι , ἀλλὰ τὸ δυνηθῆναι καὶ ἐφ̓ ᾧ τέτακται ἐργάσασθαι . οὕτως γὰρ ἄν , οἶμαι , καὶ διακριθείη τῇ ψυχῇ καὶ τὸ ὁρατὸν καὶ τὸ ἀκουστόν , οὐκ εἰ τύποι ἄμφω , ἀλλ̓ εἰ μὴ τύποι , μηδὲ πείσεις , ἀλλ̓ ἐνέργειαι περὶ ὃ ἔνεισι πεφύκασιν . ἡμεῖς δὲ ἀπιστοῦντες , μὴ οὐ δύνηται , ἐὰν μὴ πληγῇ , τὸ αὑτῆς γινώσκειν δύναμις ἑκάστη , πάσχειν , ἀλλ̓ οὐ γινώσκειν τὸ ἐγγὺς ποιοῦμεν , οὗ κρατεῖν δέδοται , ἀλλ̓ οὐ κρατεῖσθαι . τὸν αὐτὸν δὴ τρόπον καὶ ἐπ’ ἀκοῆς δεῖ νομίζειν γίνεσθαι : τὸν μὲν τύπον εἶναι ἐν τῷ ἀέρι πληγήν τινα οὖσαν διηρθρωμένην , οἷον γραμμάτων ἐγγεγραμμένων ὑπὸ τοῦ τὴν φωνὴν πεποιηκότος , τὴν μέντοι δύναμιν καὶ τὴν τῆς ψυχῆς οὐσίαν οἷον ἀναγνῶναι τοὺς τύπους ἐν τῷ ἀέρι γεγραμμένους , ἐλθόντας πλησίον , εἰς ὃ ἐλθόντες πεφύκασιν ὁρᾶσθαι . γεύσεως δὲ καὶ ὀσφρήσεως τὰ μὲν πάθη , τὰ δ̓ ὅσα αἰσθήσεις αὐτῶν καὶ κρίσεις , τῶν παθῶν εἰσι γνώσεις ἄλλαι τῶν παθῶν οὖσαι . τῶν δὲ νοητῶν ἡ γνῶσις ἀπαθὴς καὶ ἀτύπωτός ἐστι μᾶλλον — ἀνάπαλιν γὰρ ἔσωθεν οἷον προπίπτει , τὰ δὲ ἔξωθεν θεωρεῖται : καὶ ἔστιν ἐκεῖνα μᾶλλον ἐνέργειαι καὶ κυριώτεραι — αὐτῆς γὰρ καὶ ἔστιν αὐτὴ ἐνεργοῦσα ἕκαστον . πότερα δὲ αὑτὴν μὲν ἡ ψυχὴ δύο καὶ ὡς ἕτερον ὁρᾷ , νοῦν δὲ ἓν καὶ ἄμφω τὰ δύο ἕν , ἐν ἄλλοις .
Lemmas: εἰ οὖν μή οὕτως , τίς ὁ τρόπος ; ἤ λέγω περί οὖν οὐ ἔχω : οὗτος γάρ δύναμις , οὐ ὁ πάσχω τις , ἀλλά ὁ δύναμαι καί ἐπί ὅς τάσσω ἐργάζομαι . οὕτως γάρ ἄν , οἴομαι , καί διακρίνω ὁ ψυχή καί ὁ ὁρατός καί ὁ ἀκουστός , οὐ εἰ τύπος ἄμφω , ἀλλά εἰ μή τύπος , μηδέ πεῖσις , ἀλλά ἐνέργεια περί ὅς ἔνειμι φύω . ἐγώ δέ ἀπιστέω , μή οὐ δύναμαι , ἐάν μή πλήσσω , ὁ ἑαυτοῦ γιγνώσκω δύναμις ἕκαστος , πάσχω , ἀλλά οὐ γιγνώσκω ὁ ἐγγύς ποιέω , ὅς κρατέω δίδωμι , ἀλλά οὐ κρατέω . ὁ αὐτός δή τρόπος καί ἐπί ἀκοή δέω νομίζω γίγνομαι : ὁ μέν τύπος εἰμί ἐν ὁ ἀήρ πληγή τις εἰμί διαρθρόω , οἷος γράμμα ἐγγράφω ὑπό ὁ ὁ φωνή ποιέω , ὁ μέντοι δύναμις καί ὁ ὁ ψυχή οὐσία οἷος ἀναγιγνώσκω ὁ τύπος ἐν ὁ ἀήρ γράφω , ἔρχομαι πλησίον , εἰς ὅς ἔρχομαι φύω ὁράω . γεῦσις δέ καί ὄσφρησις ὁ μέν πάθος , ὁ δέ ὅσος αἴσθησις αὐτός καί κρίσις , ὁ πάθος εἰμί γνῶσις ἄλλος ὁ πάθος εἰμί . ὁ δέ νοητός ὁ γνῶσις ἀπαθής καί ἀτύπωτος εἰμί μάλα — ἀνάπαλιν γάρ ἔσωθεν οἷος προπίπτω , ὁ δέ ἔξωθεν θεωρέω : καί εἰμί ἐκεῖνος μάλα ἐνέργεια καί κύριος — αὐτός γάρ καί εἰμί αὐτός ἐνεργέω ἕκαστος . πότερος δέ ἑαυτοῦ μέν ὁ ψυχή δύο καί ὡς ἕτερος ὁράω , νόος δέ εἷς καί ἄμφω ὁ δύο εἷς , ἐν ἄλλος .