platonius.fragmenta-de-comoedia-graeca platonius_duebner_scholaristoph1_0504.3
651 codex Taurin . Κατ' ἑνόπλιον ῥυθμὸς στίχος ἦν συγκεῖμενος ἐκ δύο δακτύλων καὶ σπονδαίου , δ μέτρον καὶ πυρργαϊκὸν ἤλεγτο ἀπὸ Πύρρου τινὸς οὕτω κληθέν . Ἔλεγον δὲ τοῦτο οὐν ὅπλοις κινούμενοι — 30 — ζο in Ald . ὅπλα . ἔστι δὲ ὁ ἐν ἡμιολίῳ · ἡ γὰρ μακρὰ πρὸς τὰς δύο βραχείας ἴσον τι ἔχει ῥυθμὸν ἐκ τριποδίας ἀναπαιστικῶν , δ ; δέγεται πάντας τοὺς δισυλλάβους πόδας . οἱ δὲ ἑνόπλιοι , τῶν ἀμφιμαχρον , δς καὶ Κρητικός καλεῖται ἀπὸ τοῦ εἰς τοὺς Κουρήτας ἀναγομένου μέλους . τοῦτο γὰρ τῷ μέτρῳ προσωρμῳχοῦντο αἰοῦντες τὰ ὅπλα . καλεῖται δὲ ἑνόπλιον κατὰ δάκτυλον , ὅ χρῶνται ζῆτει τίνες . ἴσως δὲ λαῖπει τὸ , οἱ αὐληταί . ( Hoc qui scripsit in codice suo . post χρῶνται aliquot syllabarum lacunam invenit , quam ego ex V . exprlevi . ) κατὰ δακτύλων : ἀριθμητικὸν ἔστι μέτρον . ἔστι δὲ ῥυθμὸς χρόυματος εἶδος κατὰ δακτύλων , ὅ χρῶνται οἱ αὐληταί . ὁ κατὰ δάκτυλον ῥυθμὸς ἐστὶν ὁ ἐν ἴσῳ λόγῳ · ὁ δὲ ἑνόπλιος , καὶ προσοδιακὸς καλούμενος ὑπὸ τινων , σύγκειται ἐκ σπονδαίου καὶ πυρργίου καὶ τροχαίου καὶ ἰάμβου . συννεμπίπτεται δὲ οὗτος ἤτοι τριποδίᾳ ἀναπαιστικῇ , ἡ βάσσει δυσὶν , ἀναπαιστικῇ καὶ ἰωνικῇ . Emendavi ex R . V . DIND . Ad illa scholii Aldinii verba ἔστι δὲ ὁ ἐν ἡμιολίῳ hæc annotavit Hermannus : « Hemiolium dicit & tribus pedibus constantem , præterea quod bini pedes dipodiam anapæsticam efficiunt . Sic versus ithyphallicus τροχαϊκὸς ἡμιόλιος dicitur ab Hephestione p . 48 ; v . schol . ejus p . 52 . Quæ sequuntur , ita nos emendavi - mus , ἡ γὰρ μακρὰ πρὸς τὰς δύο βραχείας ἴσον · καὶ ἴσι — . Hemiolium rhythmum dicit , qui e duobus dactylis et spondeo constat , ut recentior scholiastes , et enarrator Hephestionis p . 91 , de versu heroico : κατ' ἑνόπλιον μὲν οὖν ἔστι τὸ ἔχον δύο δακτύλους καὶ ἕνα σπουδαῖον , ὅσον , ὅς φάτο δακρυχέων , τοῦ δ' ἔκλυε πότνια μήτηρ . Hunc rhythmum ne quis dubitet hemiolium esse , addit hæc : ἡ γὰρ μακρὰ πρὸς τὰς δύο βραχείας ἴσον , quo ostendat spondeum parem esse dactylo , atque idcirco etiam diimidiatain dipodiam anapæsticam . Confundit enim numerum κατ' ἑνόπλιον , qui in versu heroico dicitur , cum eo , qui vocatur προσοδιακός . Præterea hæc adjicit , καὶ ἔχει ῥυθμὸν ἐκ τριποδίας ἀναπαιστικῶν , dactylis scilicet in prima et secunda sede anapæsti vicem sustentibus . Prosodiacus enim versus spondeo constat et duobus anapæstis , quem grammatici lonico majore et choriambo meliuntur :
Lemmas: 651 codex Taurin . κατά ενοπλεον ῥυθμός στίχος εἰμί σύγκειμαι ἐκ δύο δάκτυλος καί σπονδαίου , δ μέτρον καί πυρργαϊκὸν ἀλέγω ἀπό Πύρρος τις οὗτος καλέω . λέγω δέ οὗτος ὀν ὅπλον κινέω — 30 — ζο in Ald . ὅπλον . εἰμί δέ ὁ ἐν ἡμιόλιος · ὁ γάρ μακρός πρός ὁ δύο βραχύς ἴσος τίς ἔχω ῥυθμός ἐκ τριποδία αναπαιστικός , δ ; δέχομαι πᾶς ὁ δισύλλαβος πούς . ὁ δέ Ἐνόπλιος , ὁ ἀμφιμαχρον , ΔΣ καί Κρητικός καλέω ἀπό ὁ εἰς ὁ Κουρήτης ἀνάγω μέλος . οὗτος γάρ ὁ μέτρον προσωρμῳχοῦντο αἰοῦς ὁ ὅπλον . καλέω δέ ενοπλεον κατά δάκτυλος , ὅς χράω ζητέω τίς . ἴσως δέ λαῖπος ὁ , ὁ αὐλητής . ( Hoc qui scripsit in codice suo . post χράω aliquot syllabarum lacunam invenit , quam ego ex V . exprlevi . ) κατά δάκτυλος : ἀριθμητικός εἰμί μέτρον . εἰμί δέ ῥυθμός χρουμα εἶδος κατά δάκτυλος , ὅς χράω ὁ αὐλητής . ὁ κατά δάκτυλος ῥυθμός εἰμί ὁ ἐν ἴσος λόγος · ὁ δέ Ενόπλιος , καί προσοδιακός καλέω ὑπό τίνω , σύγκειμαι ἐκ σπονδαίου καί Πυργί καί τροχαῖος καί ἴαμβος . συνεμπίπτω δέ οὗτος ἤτοι τριποδία αναπαιστικός , ὁ βάσσος δύο , αναπαιστικός καί ἰωνικός . Emendavi ex R . V . DIND . Ad illa scholii Aldinii verba εἰμί δέ ὁ ἐν ἡμιόλιος hæc annotavit Hermannus : « Hemiolium dicit & tribus pedibus constantem , præterea quod bini pedes dipodiam anapæsticam efficiunt . Sic versus ithyphallicus τροχαϊκός ἡμιόλιος dicitur ab Hephestione p . 48 ; v . schol . ejus p . 52 . Quæ sequuntur , ita nos emendavi - mus , ὁ γάρ μακρός πρός ὁ δύο βραχύς ἴσος · καί ἄπατρις — . Hemiolium rhythmum dicit , qui e duobus dactylis et spondeo constat , ut recentior scholiastes , et enarrator Hephestionis p . 91 , de versu heroico : κατά ενοπλεον μέν οὖν εἰμί ὁ ἔχω δύο δάκτυλος καί εἷς σπουδαῖος , ὅσος , ὅς φημί δακρυχέων , ὁ δέ κλύω πότνια μήτηρ . Hunc rhythmum ne quis dubitet hemiolium esse , addit hæc : ὁ γάρ μακρός πρός ὁ δύο βραχύς ἴσος , quo ostendat spondeum parem esse dactylo , atque idcirco etiam diimidiatain dipodiam anapæsticam . Confundit enim numerum κατά ενοπλεον , qui in versu heroico dicitur , cum eo , qui vocatur προσοδιακός . Præterea hæc adjicit , καί ἔχω ῥυθμός ἐκ τριποδία αναπαιστικός , dactylis scilicet in prima et secunda sede anapæsti vicem sustentibus . Prosodiacus enim versus spondeo constat et duobus anapæstis , quem grammatici lonico majore et choriambo meliuntur :