platonius.fragmenta-de-comoedia-graeca platonius_duebner_scholaristoph1_0143.1
τοὺς δανειστὰς λέγει . [ ἡ μὲν γὰρ συνήθεια τοὺς χρεωφειλέτας χρήστας λέγει . Ἀθηναῖοι δὲ τοὺς μὲν δανειστὰς χρήστας λέγουσι , τοὺς δὲ ὀφειλέτας χρεωφειλέτας καὶ χρεώστας . Φωκυλίδης δὲ μὲν τοῖς αὐτοῖ ποιήμασι 5 κατὰ τὴν συνήθειαν τοὺς χρεωφειλέτας χρήστας καλεῖ , λέγων οὕτως · χρήστης κακοῦ ἐμμεναι ἀνδρὸς φεύγε , μὴ σε γ’ ἀνίσχειε δίδους , παρὰ καιρὸν ἀπατεών . ἐν ἐκείνῳ μέντοι ἀντὶ τοῦ δανειστῆς λαμβάνεται [ v . 10 79 ] , μηδέποτε χρήστης πικρὸς γέν’ ἀνδρὶ πένητι ] . 211 . [ τὰ χρήματ’ ἐνεγκράζομαι : Τούτεστιν , εἰς ἐνέγυρον ἀφαιροῦμαι τὴν ἐνυπάρχουσαν οὐσίαν , οἷον ἱμάτια καὶ σκεύη καὶ ἄλλα . ] 15 212 . πόθεν δ’ ὑπὸ γρεως σαυτὸν ἔλαθες : ( Ὡς ἐπὶ νοσηματὸς τινος , οὕτω προῆγαγε τὸν λόγον . εἰώθαμεν γὰρ ἐν τῇ συνθείᾳ πυθανόμενοι τῶν καμνόντων λέγειν , πόθεν συνέβη γενέσθαι τὴν νόσον ; διὸ κακείνως ἦτοι , « νόσος μ’ ἐπέτρυφεν ἱππικῇ , δεινὴ φαγεῖν . » ) 20 ἐκ ποίας αἰτίας ἔλαθες σαυτὸν πολλοῖς ὑποπεσών δανείοις ; 213 . [ νόσος μ’ ἐπέτρυφεν : Ἔστι γὰρ ὡς ἀληθῶς νόσος καὶ τὸ ἵππους τρέφειν . δαπανηρὸν γὰρ καὶ οὐκ ἔχον τοὺς καρποὺς ἀξίους τοῦ ἀναλώματος . ἐπέτρυφε δ’ , 25 οἷον ἐξέτριψε καὶ κατεσπάλησε . — ἠράνισεν . Θ . δεινὴ φαγεῖν : Καταναλώσει δεινή , δαπανηρά . ἅμα δ’ ὅτι τὰ δύσπεπτα τῶν σιτίων νόσον πρόξενα γίνεται . ] — πολυδάπανος οὖσα , καταναλώσαι δεινή . R . 216 . [ ὁμοῦμαι σοι : Ἄντὶ τοῦ , ὅν σύνθωμαι μισθόν 30 σοι τελεῖν , ὁμνύμι τοὺς θεοὺς τοῦτόν σοι δούναί . τοῦτο δὲ εἶπεν , ἵνα διαβάλλῃ αὐτόν . ] 217 . ποίους θεούς ; Ταῦτα ἴσως αἰνίττεσθαι βούλεται πρὸς τὴν διαβολὴν τὴν Σωκράτους , ἣν τινες διέβαλλον , λέγοντες ὡς ἀσεβεῖ περὶ τὸ θεῖον ὁμνύων τὸν ἠλεκτροῦνα 35 καὶ προσχυνῶν τὴν πλάτανον ( καὶ ἄλλα τοιαῦτα , ὡς ἐν τοῖς Ἀπομνημονεύμασι Ξενοφῶν ἱστορεῖ ) , [ λέγων οὖπως « πολλάκις θαυμάσα πῶς ποτὲ λόγους ἐπεῖσαν « Ἀθηναίους οἱ γράψαντες Σωκράτην ὡς ἀξίος εἴη θανά - « τοῦ τῇ πόλει . » εἰδ’ ὑποθὰς ὀλίγον « ἀδικεῖ γάρ , » 40 ἦτοι , « Σωκράτης τοὺς νέους διαφθείρων , καὶ ξένα δαι - « μόνια εἰσάγων . » ἦτοι οὖν ὡς τέλειον ἀναχρητῶντος αὐτοῦ θεοὺς τὸν λόγον ἐξεδεκτέον , ἢ ὡς πολυπραγμονούντος , τοῖον ὁμόσει γένος θεῶν . *** γεγονέναι . πρῶτον μὲν τοὺς κατὰ Ὠρίωνα καὶ Εὐρυνοῦν · δεύτερον δὲ τοὺς 45 κατὰ Κρόνον καὶ Ῥέαν , οὕστινας Ὅμηρος [ II . E , 898 ] Οὐρανίωνας · τρίτον δὲ τοὺς Διὶ τὴν ἀρχὴν καταλύσαντας τὴν ἐκείνων , οὓς Ὀλυμπίους κλημένους . ] [ Ἄλλως . τοῦτο φραίν , ἐπεὶ δ’ γέρον εἶπεν ἀσυνarthtῶς δτι μισθόν σοι ὁμνύω καταθήσειν τοὺς θεούς , ἅμα ἐπιφέρει 50 τδ , ποίους ὁμεῖ σύ θεούς ; οὐχ ὡς ἄλλοις αὐτὸς χρῶμενος θεοῖς , ἀλλ’ ὅτι ὁμοστεν , ὡς νόμισμα καταθήσειν τοὺς θεούς . ] 219 . σιδαρέοισιν : Τοῦ νομίσματος σημαίνοντος δύο , ποτὲ μὲν τὸ νόμιμον ἦθος , ποτὶ δὲ τὸ κόμμα τοῦ τετυπωμένου χαλκοῦ , ὁ Στρεψιάδης ἐδείξατο οὐ πρὸς τὸ ὑπὸ τοῦ Σωκράτους ῥηθὲν , ἀλλ’ ἐμὲν ἀμφότερα ἔδει γὰρ εἰπεῖν , τίσιν ὁμνυτε θεοῖς , ἢ τίνι χρήσθω νο - 5 μίσματι . [ Δεπτοῖς δὲ νομίσμασι φαίνονται κεχρῆσθαι Βυζάντιοι διὸ καὶ Δωρικὸς εἶπεν . ἐνιοὶ δὲ κατὰ πολυμάθειαν διωρίζουσιν . Πλάτων Πεισάνδρῳ χαλεπὸς ἂν οἴχθαιμεν ἐν Βυζαντίοις ὅπου σιδαρέοισι χρώνται . ] 10 Ἄλλως . ἐδόκει γὰρ φαυλότατον εἶναι τὸ νόμισμα τῶν Βυζαντίων ἄτε δή σιδηρὲς ἦλς ὑπαρχούσης . [ ἢ ὅτι ἐκεῖ μέταλλον ἦν , ἐν ᾧ ὠμνουν . ] — ἀντὶ τοῦ νόμιμον .. V . 220 . ( βοῦλαί τὰ θεία πράγματα’ : Οὐχ ὡς θεοὺς ἠγοῦ - 15 μενος τοὺς παρὰ τοῖς ἄλλοις νομιζομένους , τὰ θεία λέγει νῦν , ἀλλ’ οἷον τὰ ἀξιοθέστατα καὶ δυντως μεγάλα καὶ τίμια . ) 221 . ἀπ’ : Ἄτινα ἐστὶν ἀκριβῶς καὶ ἀληθῶς . νη Δι’ : λέπειν τὸ θέλω . εἴπερ δυντως ἐστὶν ἐν θεοῖς . V . 20 222 . συγγενέσθαι : συνελαθεῖν . V . 223 . δαίμοσιν : Ὡς εἰ ἔλεγε τοῖς καπνοῖς , ἢ ταῖς σκιαῖς , ταῖς ἡμῶν θειαῖς . τὰ γὰρ μηδενὸς ἀξία καπνὸς καὶ σκιάς καὶ νεφέλας ἀνόμεζον . ( Εὐπολὶς ἐν Αὐτολύμῳ « καπνοὺς ἀποφαίνει καὶ σκιάς , » ἀρμωττόντως 25 δὲ τῶν φιλοσόφων ἐπιγράφει ταύτας εἶναι θεάς , ἐπεὶ , ὡς ἔφημεν , περὶ τὰ οὐράνια μάλιστα ἐπτόνηται οἱ φιλósoφoι . ] 224 . κάθιζε , ἤγουν ἐπὶ τὴν τῶν φιλοσόφων ἕδραν . V . — σκίμποδα : Τὸν κράδατον σκίμποδα λέγουσιν 30 Ἀττικοί . ( οἱ δὲ φασὶ σκιμυπόδιον ἰδίως λέγεσθαι τὸ χωλοκράδατον . σκιμαδάζειν γὰρ τὸ χωλαίνειν παρὰ τοῖς παλαιοῖς . ἢ τὸν σκιμοὺς ἔχοντα τοὺς πόδας . ) 225 . ( τουτοῖν τοίνυν λαβέ : Καὶ ταῦτο παρεπίτρηχῃ . καὶ γὰρ τὸν Σωκράτην περιθεῖναι δεῖ τὸν στέφανον αὐτῷ , 35 κακείνον λαβεῖν . ) ( 227 ) . [ ὡσπερ με τὸν Ἀθάμανθ’ : Ἀθάμας ἐκ Νεφέλης δύο παῖδας ἔσχεν , Φρύξον καὶ Ἕλλην . ἀφεὶς οὖν τὴν Νεφέλην θεὰν οὖσαν , θνητῇ γυναικὶ ἐμίγη . ζηλοτυπήσασα οὖν ἡ Νεφέλη ἀπέπεμψεν εἰς οὐρανὸν καὶ τὴν τοῦ 40 ἀνδρὸς χόρραν αὐγμῷ ἐχολάσε . πέπτωμεν οὖν θεοῦς εἰς Ἀπολλῶνα Ἀθάμας ἐρέσθαι περὶ τοῦ αὐγμοῦ , ἢ οὖν τοῦτο γυνὴ θελουσα Φρύξον καὶ Ἕλλην ἀπολωλέναι , πέπεικε διὰ δώρων τοὺς θεωρούς εἰπεῖν Ἀθάμαντι ὡς οὐκ ἂν ἄλλως παύσασθαι τὸν αὐγμὸν ἔχρησεν ἢ Πυθία , 45 εἰ μὴ τοὺς τῆς Νεφέλης θύσασαι παῖδας . ἀκούσας οὖν Ἀθάμας μεταπέμπεται τοὺς παῖδας ἐκ τῶν ποιμνίων . εἰς οὖν κριὸς ἀνθρωπίνη χρησάμενος φωνῇ λέγει Φρύξῳ καὶ Ἕλλῃ τὰ περὶ τῆς στραγῆς . φευγόντων οὖν τούτων μετὰ τοῦ κριοῦ ἡ μὲν Ἕλλη ἐν τῷ περαῖούσθαι τὸν ἐν Ἀβύδῳ 50 πορθμὸν ἀπεπνίγη πεσούσα ἀπὸ τοῦ κριοῦ · θδεν καὶ ἀπ’ ἐκείνης Ἕλλησποντος κέκληται · Φρύξος δὲ ἐπογούμενος τῷ κριῷ εἰς τὴν τῶν Κόλγων γῆν περισώζεταί .
Lemmas: ὁ δανειστής λέγω . [ ὁ μέν γάρ συνήθεια ὁ χρεωφειλέτης Χρήστας λέγω . Ἀθηναῖος δέ ὁ μέν δανειστής Χρήστας λέγω , ὁ δέ ὀφειλέτης χρεωφειλέτης καί χρεώστης . Φωκυλίδης δέ μέν ὁ αὐτός ποίημα 5 κατά ὁ συνήθεια ὁ χρεωφειλέτης Χρήστας καλέω , λέγω οὕτως · χρήστης κακός εἰμί ἀνήρ φεύγω , μή σύ γε ἀνέχω δίδωμι , παρά καιρός ἀπατεών . ἐν ἐκεῖνος μέντοι ἀντί ὁ δανειστής λαμβάνω [ v . 10 79 ] , μηδέποτε χρήστης πικρός γένος ἀνήρ πένης ] . 211 . [ ὁ χρῆμα ἐγκράζω : τουτέστιν , εἰς ἐνέγυρον ἀφαιρέω ὁ ἐνυπάρχω οὐσία , οἷος ἱμάτιον καί σκεῦος καί ἄλλος . ] 15 212 . πόθεν δέ ὑπό γρεως σαυτοῦ λανθάνω : ( ὡς ἐπί νόσημα τις , οὗτος προάγω ὁ λόγος . εἴωθα γάρ ἐν ὁ συνθεΐα πυνθάνομαι ὁ κάμνω λέγω , πόθεν συμβαίνω γίγνομαι ὁ νόσος ; διό ἐκεῖνος ἦ , « νόσος εἷς ἐπιτρέφω ἱππικός , δεινός ἐσθίω . » ) 20 ἐκ Ποίας αἴτιος λανθάνω σαυτοῦ πολύς ὑποπίπτω δάνειον ; 213 . [ νόσος εἷς ἐπιτρέφω : εἰμί γάρ ὡς ἀληθής νόσος καί ὁ ἵππος τρέφω . δαπανηρός γάρ καί οὐ ἔχω ὁ καρπός1 ἄξιος ὁ ἀνάλωμα . ἐπιτρέφω δέ , 25 οἷος ἐκτρίβω καί κατεσπάλησε . — ἐρανίζω . Θ . δεινός ἐσθίω : κατανάλωσις δεινός , δαπανηρός . ἅμα δέ ὅτι ὁ δύσπεπτος ὁ σιτίον νόσος Προξένα γίγνομαι . ] — πολυδάπανος εἰμί , καταναλίσκω δεινός . R . 216 . [ ὁμοῦμαι σύ : ἀντί ὁ , ὅς συντίθημι μισθός 30 σύ τελέω , ὄμνυμι ὁ θεός οὗτος σύ δίδωμι . οὗτος δέ εἶπον , ἵνα διαβάλλω αὐτός . ] 217 . ποῖος θεός ; οὗτος ἴσως αἰνίσσομαι βούλομαι πρός ὁ διαβολή ὁ Σωκράτης , ὅς τις διαβάλλω , λέγω ὡς ἀσεβής περί ὁ θέω ὄμνυμι ὁ ἠλεκτροῦνα 35 καί προσχέω ὁ πλάτανος ( καί ἄλλος τοιοῦτος , ὡς ἐν ὁ ἀπομνημόνευμα Ξενοφῶν ἱστορέω ) , [ λέγω οὔπως « πολλάκις θαυμάζω πῶς ποτέ λόγος πείθω « Ἀθηναῖος ὁ γράφω Σωκράτης ὡς Ἀξιός εἰμί Θανά - « ὁ ὁ πόλις . » εἶδος ὑποτίθημι ὀλίγος « ἀδικέω γάρ , » 40 ἦ , « Σωκράτης ὁ νέος διαφθείρω , καί ξένος δή - « Μόνια εἰσάγω . » ἦ οὖν ὡς τέλειος ἀναχρητῶντος αὐτός θεός ὁ λόγος ἐκδεκτέον , ἢ ὡς πολυπραγμονώ , τοῖος ὁμόω γένος θεός . *** γίγνομαι . πρῶτος μέν ὁ κατά Ὠρίων καί εὐρύνω · δύο δέ ὁ 45 κατά Κρόνος καί Ῥέα , ὅστις Ὅμηρος [ II . E , 898 ] Οὐρανίωνες · τρίτος δέ ὁ Ζεύς ὁ ἀρχή καταλύω ὁ ἐκεῖνος , ὅς Ὀλύμπιος κλάω . ] [ ἄλλος . οὗτος Φράιν , ἐπεί δέ γέρων εἶπον ἀσυνarthtῶς δ μισθός σύ ὄμνυμι κατατίθημι ὁ θεός , ἅμα ἐπιφέρω 50 τδ , ποῖος ὄμνυμι σῦς θεός ; οὐ ὡς ἄλλος αὐτός χράω θεός , ἀλλά ὅτι ὄμνυμι , ὡς νόμισμα κατατίθημι ὁ θεός . ] 219 . σιδήρεος : ὁ νόμισμα σημαίνω δύο , ποτέ μέν ὁ νόμιμος ἦθος , πρός δέ ὁ κόμμα ὁ τυπωμένος χαλκός , ὁ Στρεψιάδης δείκνυμι οὖον πρός ὁ ὑπό ὁ Σωκράτης ἐρώ , ἀλλά εἰμί ἀμφότερος ἐσθίω γάρ εἶπον , τίσις ὄμνυμι θεός , ἢ τίς χράω νο - 5 μίσματι . [ Δεπτοῖς δέ νόμισμα φαίνω χράομαι Βύζαντες διό καί δωρικός εἶπον . ἔνιοι δέ κατά πολυμάθεια διορίζω . Πλάτων Πείσανδρος χαλεπός εἄν οἴγω ἐν Βυζάντιος ὅπου σιδήρεος χράω . ] 10 ἄλλος . δοκέω γάρ φαῦλος εἰμί ὁ νόμισμα ὁ Βυζάντιος αὔγ-ασμα δή σιδηρής ἧλις ὑπάρχω . [ ἢ ὅτι ἐκεῖ μέταλλον εἰμί , ἐν ὅς ὀμνέω . ] — ἀντί ὁ νόμιμος .. V . 220 . ( βουλή ὁ θεῖος πραγματᾶς : οὐχ ὡς θεός ἡγέομαι - 15 μένος ὁ παρά ὁ ἄλλος νομίζω , ὁ θεῖος λέγω νῦν , ἀλλά οἷος ὁ ἀξιοθέστατα καί δύντος μέγας καί τίμιος . ) 221 . ἀπό : ὅστις εἰμί ἀκριβῶς καί ἀληθής . νη διά : λέπω ὁ ἐθέλω . εἴπερ δύντος εἰμί ἐν θεός . V . 20 222 . συγγίγνομαι : συνέρχομαι . V . 223 . δαίμων : ὡς εἰμί λέγω ὁ καπνός , ἢ ὁ σκιά , ὁ ἐγώ θεῖος . ὁ γάρ μηδείς ἄξιος καπνός καί σκιά καί νεφέλη ἀνόμεζον . ( Εὔπολις ἐν αυτολυμος « καπνός ἀποφαίνω καί σκιά , » ἁρμόζω 25 δέ ὁ φιλόσοφος ἐπιγράφω οὗτος εἰμί θεός , ἐπεί , ὡς φημί , περί ὁ οὐράνιος μάλιστα επτονεομαι ὁ φιλósoφoι . ] 224 . καθίζω , ἤγουν ἐπί ὁ ὁ φιλόσοφος ἕδρα . V . — σκίμπους : ὁ κραδάω σκίμπους λέγω 30 Ἀττικός . ( ὁ δέ φημί σκιμυποδιος ἰδίως λέγω ὁ χωλοκραδαω . σκιμαδάζειν γάρ ὁ χωλαίνω παρά ὁ παλαιός . ἢ ὁ σκιμοὺς ἔχω ὁ πούς . ) 225 . ( οὗτος τοίνυν ἐπιλαμβάνω : καί ταῦτο παρεπιτρηχω . καί γάρ ὁ Σωκράτης περιτίθημι δεῖ ὁ στέφανος αὐτός , 35 ἐκεῖνος λαμβάνω . ) ( 227 ) . [ ὡς ἐγώ ὁ Ἀθάμας : Ἀθάμας ἐκ νεφέλη δύο παῖς ἔχω , φρύγω καί Ἕλλην . ἀφίημι οὖν ὁ νεφέλη θεά εἰμί , θνητός γυνή μίγνυμι . ζηλοτυπέω οὖν ὁ Νεφέλη ἀποπέμπω εἰς οὐρανός καί ὁ ὁ 40 ἀνήρ χόρραν αὐγμῷ χολάω . πέσσω οὖν θεός εἰς Ἀπόλλων Ἀθάμας ἔρομαι περί ὁ αὐγμοῦ , ἢ οὖν οὗτος γυνή ἐθέλω φρύγω καί Ἕλλην ἀπόλλυμι , πείθω διά δῶρον ὁ θεωρός εἶπον Ἀθάμας ὡς οὐ εἄν ἄλλως παύω ὁ αὐγμὸν χράω ἢ Πυθία , 45 εἰμί μή ὁ ὁ νεφέλη θύω παῖς . ἀκούω οὖν Ἀθάμας μεταπέμπω ὁ παῖς ἐκ ὁ ποίμνιον . εἰς οὖν κριός ἀνθρώπινος χράω φωνή λέγω φρύγω καί Ἕλλη ὁ περί ὁ στραγός . φεύγω οὖν οὗτος μετά ὁ κριός ὁ μέν Ἕλλη ἐν ὁ περαιόω ὁ ἐν Ἄβυδος 50 πορθμός ἀποπνίγω πίπτω ἀπό ὁ κριός · θʹ καί ἀπό ἐκεῖνος Ἑλλήσποντος καλέω · Φρύξος δέ επογουμην ὁ κριός εἰς ὁ ὁ Κόλγων γῆ περισώζω .