platonius.fragmenta-de-comoedia-graeca platonius_duebner_scholaristoph1_0122.1
καλουμένου φρονήματος γέμοντι ἀστικοῦ , καὶ διὰ τὴν τῆς οἰκίας εὐγενείας πολυτελείαν πάντα τὰ τοῖς γονεῦσι προσόντα καταναλώσαντι , καὶ μάλιστα εἰς ἱπποτροφίας . ἡ γὰρ τῶν Ἀλκμαιωνιδῶν οἰκία θοεν ἦν τὸ πρὸς μητρὸς γένος τῷ μειρακίῳ ἐξ ἀρχῆς , ὡς φησιν Ἡρόδοτος , ἱπποτρόφος ἦν καὶ πολλάς ἀνηρημένη τὰς νίκας , τὰς μὲν Ὀλυμπιαστάς , τὰς δὲ Πυθίας , ἑνὰς δὲ Ἰσθμίας καὶ Νεμέας , καὶ ἄλλας ἐν ἄλλοις . εὐδοκιμοῦσαν οὖν ὁρῶν ὁ νεανίσκος ἀπέκλινε πρὸς τὸ ἦθος τῶν πρὸς μητρὸς προγόνων . ὁ πατὴρ οὖν Στρεψιάδης ὑπὸ τῶν χρεῶν καταπονούμενος διὰ τὴν τοῦ παιδὸς ἱπποτροφίαν βούλεται προσάγειν τῷ Σωκράτει τὸν παῖδα , ἵν’ ὑπ’ αὐτοῦ διδαχθεὶς τὸν δίκιον λόγον , ὡς ἂν ἐνταῦθεν δι’ αὐτοῦ τοὺς δανειστὰς ἀποκρούσηται . δέεται οὖν τοῦ παιδὸς πεισθῆναι τοῖς βεβουλευμένοις αὐτῷ · μὴ πεισθέντος δὲ τούτου , διαγνοὼς αὐτὸς Ἐλθὼν μανθάνει μηδεμίαν τῆς τοῦ γήρως ἡλικίας φροντίδα ποιησάμενος , μηδ’ ἐνδυμηθεὶς εἰ τιενι ἄτοπον δείξειεν ἄνηρ ἐν γήραος οὐδὲν μανθάνειν καθάπερ κομιδῇ νέος ἀρχόμενος , ἀλλ’ εἰς ἐν ἀφεισαθὲς μένον ἐκεῖνο , ἄνν δρᾷ οὕς τε γέλνει τοὺς δανειστὰς διὰ πειθοῦς ἀποστέρησαι τὰ χρήματα , αὐτὸς πρόσεισι τῷ Σωκράτει , καὶ μαθητὴν τινὰ τοῦ Σωκράτους καλεῖσθαι ( 1 . καλέσας ) διαλέγεται περὶ τούτου , καὶ τῆς διατριβῆς διαλυθείσης , οἱ μαθηταὶ κύκλῳ καθήμενοι πιναρὸν συνορῶσι καὶ αὐτὸς δὲ ὁ Σωκράτης ἐπὶ κρεμακρᾶς αἰωρούμενος καὶ ἀποσκοπῶν τὰ μετώρια θεωρεῖται . μετὰ ταῦτα τελείν παραλαβὼν τὸν πρεσβύτην καὶ τοὺς νομιζομένους παρ’ αὐτῷ θεοὺς παραδιδύσει Ἄερα τε καὶ Αἰθέρα , πρὸς δὲ καὶ Νεφέλας μετακαλεῖται · πρὸς δὴ τὴν εὐχὴν εἰσέρχονται · Νεφέλαι χοροῦ σχῆμα πληροῦσαι · καὶ φυσιολογήσαντος οὐκ ἀπίθανως τοῦ Σωκράτους ἀποστραφάισαι πρὸς τοὺς θεατὰς περὶ πλειόνων διαλέγονται . μετὰ ταῦτα ὁ πρεσβύτης διδασκόμενος μὲν ἐν τῷ φανερῷ , μὴ ἔχων δ’ ὑπρετοῦντα τῇ βουλῇσει τὸν νοῦν , εἰς γέλωτα κινῆσθαι ( 1 . κινήσας ) τοὺς μαθητὰς τοῦ διδασκαλείου ἐκβάλλεται καὶ προσελθὼν αὐθὶς τῷ παιδί , πολλάκις πέπεικε τὰς δεήσεσιν ἕνα τῶν Σωκράτους ὁμιλητῶν γεγενήσθαι . συνίστησιν οὖν αὐτὸν τῷ Σωκράτει , καὶ ἐξαγαγόντος Σωκράτους ἐν τῷ θεάτρῳ τὸν δίκιον καὶ τὸν ἄδικον λόγον , διαγωνίζονται πρὸς ἀλλήλους οἱ λόγοι καὶ νικηθεὶς ὁ ἄδικος παραλαβὼν τὸν νέον πρὸς τὸ διδάξαι , καὶ ἰκανῶς ἐκδιδάσκει . ὡς οὖν ἤδη ἐκπεποηημένος κομισάμενος αὐτὸν ὁ πατὴρ ἐπηρεάζει τοῖς χρήσεσι , καὶ ὡς κατωρθωκώς τὸ σπουδαζόμενον εὐωχίαν συνίστησιν · ἐν ᾗ καὶ ἀντιλογίας γινομένης πληγὰς λαβὼν ὑπὸ τοῦ παιδὸς βοᾷ ἰστυσι · καὶ προσκαταλαυόμενος ὑπὸ τοῦ παιδὸς ὅτι δίκαιον τοὺς πατέρας ὑπὸ τῶν υἱῶν τυπτεσθαι ὑπεραλγῶν τούτου γάριν κατασκάπτει καὶ ἐμπίπτρησι τὸ σωκρατικὸν φροντιστήριον . ἐστὶ δὲ τὸ δράμα τῶν πᾶν δυνατῶς πεποιημένων . ]
Lemmas: καλέω φρόνημα γέμω ἀστικός , καί διά ὁ ὁ οἰκίον εὐγένεια πολυτέλεια πᾶς ὁ ὁ γονεύς πρόσειμι καταναλίσκω , καί μάλιστα εἰς ἱπποτροφία . ὁ γάρ ὁ Ἀλκμαιωνίδης οἰκίον θοός εἰμί ὁ πρός μήτηρ γένος ὁ μειράκιον ἐκ ἀρχή , ὡς φημί Ἡρόδοτος , ἱπποτρόφος εἰμί καί πολύς ἀναιρέω ὁ Νίκη , ὁ μέν ολυμπιαστη , ὁ δέ Πυθία , ἑνάς δέ Ἴσθμιος καί Νεμέα , καί ἄλλος ἐν ἄλλος . εὐδοκιμέω οὖν ὁράω ὁ νεανίσκος ἀποκλίνω πρός ὁ ἦθος ὁ πρός μήτηρ πρόγονος . ὁ πατήρ οὖν Στρεψιάδης ὑπό ὁ χρέος καταπονέω διά ὁ ὁ παῖς ἱπποτροφία βούλομαι προσάγω ὁ Σωκράτης ὁ παῖς , ἵνα ὑπό αὐτός διδάσκω ὁ δικιων λόγος , ὡς εἄν ἐνταῦθεν διά αὐτός ὁ δανειστής ἀποκρούω . δήω οὖν ὁ παῖς πείθω ὁ βουλεύω αὐτός · μή πείθω δέ οὗτος , διαγιγνώσκω αὐτός ἔρχομαι μανθάνω μηδείς ὁ ὁ γῆρας ἡλικία φροντίς ποιέω , μηδέ ενδυμηθω εἰμί τις ἄτοπος δείκνυμι ἀνήρ ἐν γῆρας οὐδείς μανθάνω καθάπερ κομιδή νέος ἄρχω , ἀλλά εἰς ἐν ἀφίημι μένω ἐκεῖνος , ἄν δράω ὅς τε γέλνει ὁ δανειστής διά πειθώ ἀποστερέω ὁ χρῆμα , αὐτός πρόσειμι ὁ Σωκράτης , καί μαθητής τις ὁ Σωκράτης καλέω ( 1 . καλέω ) διαλέγω περί οὗτος , καί ὁ διατριβή διαλύω , ὁ μαθητής κύκλος κάθημαι πιναρός συνοράω καί αὐτός δέ ὁ Σωκράτης ἐπί κρεμακρᾶς αἰωρέω καί ἀποσκοπέω ὁ μετώρια θεωρέω . μετά οὗτος τελέω παραλαμβάνω ὁ πρεσβύτης καί ὁ νομίζω παρά αὐτός θεός παραδιδυο ἀήρ τε καί Αἰθήρ , πρός δέ καί νεφέλη μετακαλέω · πρός δή ὁ εὐχή εἰσέρχομαι · νεφέλη χορός σχῆμα πληρόω · καί φυσιολογέω οὐ απιθάνως ὁ Σωκράτης ἀποστρέφω πρός ὁ θεατής περί πλείων διαλέγω . μετά οὗτος ὁ πρεσβύτης διδάσκω μέν ἐν ὁ φανερός , μή ἔχω δέ υπρετουειντα ὁ βούλομαι ὁ νόος , εἰς γέλως κινέω ( 1 . κινέω ) ὁ μαθητής ὁ διδασκαλεῖον ἐκβάλλω καί προσέρχομαι αὐθίς ὁ παῖς , πολλάκις πείθω ὁ δέησις εἷς ὁ Σωκράτης ὁμιλητής γίγνομαι . συνίστημι οὖν αὐτός ὁ Σωκράτης , καί ἐξάγω Σωκράτης ἐν ὁ θέατρον ὁ δικιων καί ὁ ἄδικος λόγος , διαγωνίζομαι πρός ἀλλήλων ὁ λόγος καί νικάω ὁ ἄδικος παραλαμβάνω ὁ νέος πρός ὁ διδάσκω , καί ἱκανῶς ἐκδιδάσκω . ὡς οὖν ἤδη ἐκποιέω κομίζω αὐτός ὁ πατήρ ἐπηρεάζω ὁ χρῆσις , καί ὡς κατορθόω ὁ σπουδάζω εὐωχία συνίστημι · ἐν ὅς καί ἀντιλογία γίγνομαι πληγάς λαμβάνω ὑπό ὁ παῖς βοάω ἰστυσι · καί προσκαταλαυμαι ὑπό ὁ παῖς ὅτι Δίκαιος ὁ πατήρ ὑπό ὁ υἱός τύπτω ὑπεραλγέω οὗτος γάριν κατασκάπτω καί ἐμπίπτρησι ὁ σωκρατικός φροντιστήριον . εἰμί δέ ὁ δράμα ὁ πᾶς δυνατῶς ποιέω . ]