platonius.fragmenta-de-comoedia-graeca platonius_duebner_scholaristoph1_0612.3
Marcellin . 21 , 1 , p . 287 : unde ratio - verbi θεμιστῶνεν repetere grammatici so - Verum non video Themidi , quae dudum nas sedes Phœbo cesserat , quis sit locus , ad interpretationem verbi θεσπιωδὲν cou - ti : nam non metuo ne quis similitudine priorum literarum niti velit : quare te - am est θεώμαντεν , quam Pythiam vatem in - Apolline plenam . Θεομάντης et χρησμωδός tatur a Platone Apol . Socr . p . 17 , E , et p . 427 , D , quemadmodum a Galeno lib . 1 procr . II . diet . δζ . , θεομάντες καὶ χρησιμο - Jam porro quicumque cogitarit , quam ate dicatur μαντείας ἄγειν , haud difficulter largietur reponendum esse εδεν : hoc enim io , quod aliquoi nullum est , ducimer ad verbi θεσπιωδὲν præterquam quod con - sequitur oi ἀδόμενοι χρησιμοι . Nunc eadem liquet aptius isto pacto locum totum posse - itui : ἡ δὲ λέξις ἠτυμολόγηται παρὰ τὸ θάσπιν , ἢ παρὰ τὸ τὴν θεώμαντιν ἐκαὶ τὰς μαντείας non enim duplicem diversamque notatio - proponit , sed unam duntaxat , quam additis ἢ παρὰ τὸ τὴν θ . ἄ . τ . μ . ἄ . illustrat et con - » — 46 χρυσὸς V . — 47 ἀδομενοι Ald . In sequitur recentissimi grammatici addita - um : καὶ τὰ μέν περὶ τοῦ Πυθίου · τρίποδος διαιστορούμενα ἐν τοῖς Πινδάρου ὕμνοις εὐκαρῶς διαλιπεται . ὁν δὲ τρόπον τὸ ἐν Δελφοῖς , εὐρεθὲν νιο , Διόδωρος ἐν τῷ ἐκκαιδεκάτῳ τῶν ἱστοριῶν δήκης ( c . 26 ) οὕτω πως φησίν · « ὅντος γὰρ κτος ἐν τούτῳ τῷ τόπῳ , καθ’ ὃν ἤν τὸ ἄδυτον , ερὶ τούτων γενομένων αἰγῶν , διὰ τὸ μήπω κασθαι τοὺς Δελφοὺς , αἰεὶ τῷ χάσματι τὴν προσκαὶ προσδηλάσαν αὐτῇ σκιρτῆν θαυμαστῶς , οοίσθαι φωνὴν διάφορον · τὸν δὲ ποιμένα θαυ - , καὶ προσελθόντα τῷ χάσματι ταῦτό παθεῖν ἔξί , καὶ προλέγειν τὰ μέλλοντα . τῆς δὲ φήμης δεῖσης , πλείους ἀπαντῶν ἐπὶ τοῦτον τὸν τόπον , οὺς πλησιάζοντας ἐνθουσιαζεῖν · δι’ ἃς αἰτίας . θήναι τῆς γῆς εἶναι τὸ χρηστήριον . καὶ πολλῶν ὁμένων διὰ τὸν ἐνθουσιασμόν , προφήτιν μίαν τῆσαι . ταύτῃ δὲ κατασκευασθῆναι μηχανήν , ἀναβαινούσαν ἀσφαλῶς μαντεύεσθαι , ἔχουσαν βάσεις , ἀφ’ ὧν αὐτὴν τρίποδα κληθῆναι . θεεῖν δὲ τὸ ἀρχαίων παρθένων λέγεται διὰ τὸ ὀστερον δὲ Ξεχράτη τις χρησμολογούσης ἦναι διὰ τὸ καλlos , καὶ συναρπάσαντα βιάσαδιὸ νομοθετῆσαι τοὺς Δελφοὺς ( τοὺς Δελφοῦς transposuit Portus . In Ald . legitur post βιάα ) γυναῖκα πεντήκοντα · ἐτῶν παρθένους · σκευὴ τριόδειν , καθάπερ ὑπόμνημα τι τῆς παλαιᾶς τtidos . » — 49 ἔρριπτον , 50 δόνιος , 3 ἔξρ . αὐ’ Ap . , 4 εἰς τοὺς , 7 οὐδε Reg .
Lemmas: Marcellin . 21 , 1 , p . 287 : unde ratio - verbi θεμιστῶνεν repetere grammatici so - Verum non video Themidi , quae dudum nas sedes Phœbo cesserat , quis sit locus , ad interpretationem verbi θεσπιωδὲν cou - ti : nam non metuo ne quis similitudine priorum literarum niti velit : quare te - am est θεάομαι , quam Pythiam vatem in - Apolline plenam . θεόμαντις et χρησμῳδός tatur a Platone Apol . Socr . p . 17 , E , et p . 427 , D , quemadmodum a Galeno lib . 1 procr . II . diet . δζʹ . , θεόμαντος καί χρήσιμος - Jam porro quicumque cogitarit , quam ate dicatur μαντεῖος ἄγω , haud difficulter largietur reponendum esse ἐσθίω : hoc enim io , quod aliquoi nullum est , ducimer ad verbi θεσπιωδὲν præterquam quod con - sequitur oi ἀείδω χρήσιμος . Nunc eadem liquet aptius isto pacto locum totum posse - itui : ὁ δέ λέξις ἐτυμολογέω παρά ὁ θάσπιν , ἢ παρά ὁ ὁ θεώμαντιν καίμι ὁ μαντεῖος non enim duplicem diversamque notatio - proponit , sed unam duntaxat , quam additis ἢ παρά ὁ ὁ θ . ὅς . τ . μ . ὅς . illustrat et con - » — 46 χρυσός V . — 47 αδομενω Ald . In sequitur recentissimi grammatici addita - um : καί ὁ μέν περί ὁ Πύθιος · τρίπους διαιστορουμην ἐν ὁ Πίνδαρος ὕμνος εὐκαρῶς διαλείπω . εἰμί δέ τρόπος ὁ ἐν Δελφοί , εὑρίσκω νέος , Διόδωρος ἐν ὁ ἑκκαιδέκατος ὁ ἱστορία δήκω ( c . 26 ) οὗτος πως φημί · « εἰμί γάρ κτος ἐν οὗτος ὁ τόπος , κατά ὅς ἐάν ὁ ἄδυτος , ἀθήρ οὗτος γίγνομαι αἴξ , διά ὁ μήπω κάω ὁ Δελφοί , ἀεί ὁ χάσμα ὁ προσκαὶ προσδηλάσαν αὐτός σκιρτός θαυμαστός , οἴομαι φωνή διάφορος · ὁ δέ ποιμήν θαυ - , καί προσέρχομαι ὁ χάσμα αὐτός πάσχω ἕξις , καί προλέγω ὁ μέλλω . ὁ δέ φήμη δείδω , πλείων ἀπαντάω ἐπί οὗτος ὁ τόπος , οὖς πλησιάζω ἐνθουσιάζω · διά ὅς αἴτιος . θνῄσκω ὁ γῆ εἰμί ὁ χρηστήριος . καί πολύς μαί διά ὁ ἐνθουσιασμός , προφήτης εἷς τέω . οὗτος δέ κατασκευάζω μηχανή , ἀναβαίνω ἀσφαλῶς μαντεύομαι , ἔχω βάσις , ἀπό ὅς αὐτός τρίπους καλέω . θέω δέ ὁ ἀρχαῖος παρθένος λέγω διά ὁ ὀστερον δέ Ξεχράτη τις χρησμολογώ ἦναι διά ὁ καλεύς , καί συναρπάζω βιάζω νομοθετέω ὁ Δελφοί ( ὁ Δελφώ transposuit Portus . In Ald . legitur post βιάω ) γυνή πεντήκοντα · ἔτος παρθένος · σκευή τρίζω , καθάπερ ὑπόμνημα τίς ὁ παλαιός τtidos . » — 49 ῥίπτω , 50 Δόνιος , 3 ἔργω . αὖος Ap . , 4 εἰς ὁ , 7 οὐ Reg .