platonius.fragmenta-de-comoedia-graeca platonius_duebner_scholaristoph1_0106.12
814 . ἐπιχειλῆ : Τούτ’ ἐστὶ χειλὰ μὴ ἔχουσαν . αἰνίττεται δὲ διὰ τοῦτο τὴν ἱστορίαν Θημιστοκλέους , ὅτι τὴν πόλιν ἐταξίωσεν , καὶ ταῦτα παρὰ γνώμην τῶν ἐς Πελοποννησίων ἀπατήσας αὐτούς . φασὶ γὰρ τῶν Λακεδαιμονίων μαθόντων ἐκτειχίσθαι τὰς Ἀθήνας καὶ μὴ ἐπιτρεπόντων , καταστρατηγήσαι τὸν Θημιστοκλῆ ἐπὶ τῷ δεῖξαι τοῖς Λακεδαιμονίοις ὅτι ἐπὶ τῷ κοινῷ τῆς Ἑλλάδος συμφέροντι τειχίζοιεν τὴν πόλιν . χειροτονηθεὶς δὲ πρεσβευτὴς τοῖς μὲν Ἀθηναίοις ἔδωκεν ἐντολὰς τειχίζειν πᾶσῃ σπουδῇ τὴν πόλιν , μὴ φειδόμενος οὔτε ἰδίου οὔτε δημοσίου τινὸς οἰκοδομήματος , τοῖς δὲ συμπεσβευταῖς προσέταξε βραδίων ἐλθεῖν εἰς τὴν Λακεδαίμονα . αὐτὸς δὲ ἀφικοῦσιν ἐκεῖσε καὶ τῶν Λακεδαιμονίων ἀξιοῦντων αὐτὸν εἰς τὸ κοινὸν παρεῖναι , καὶ λέγειν ὧν χρήζων ἀρξήται , τὸ μὲν πρῶτον εἰς τὴν παρουσίαν ὑπερεῖθετο τῶν πρέσβεων . μὴ γὰρ ἀφαιλὲς ὑπάρχειν αὐτῷ κοινὰς ἐντολὰς λαβόντι μόνον ἀποπληρώσαι τὴν πρεσβείαν . καὶ ἤρχαλλεν ὅτι μᾶλλον παρεγένοντο , ὡς δὲ χρόνος ἱκανὸς διεγένετο , καὶ οἱ συμπρέσβεις παρῆσαν , ἤδη δὲ τοῦ τεύχους ἱκανῶς προκεχωρηκὸς τοῖς Λακεδαιμονίοις ἠγγέλει ὅτι τετειχισμένα λοιπὸν εἶεν Ἀθῆναι , παραλθὼν ἐπεῖδεν αὐτοὺς μὴ ταχέως πιστεύειν τοῖς βουλομένοις εἰς ἔχθραν καταστήσαι τὴν πόλιν , ἀλλ’ ἐπιλεξάμενος αὐτῶν ἀνδρὰς τοὺς εὐνοίᾳ καὶ πίστει διαφέροντας ἐπόπτας ἐκπέμψαι . μέχρι δὲ τῆς ἐκείνων παρουσίας διηκρον ἑαυτὸν κατεπιγγέλλετο , κἂν τούτῳ τριβὴν τινὰ χρόνου ἐμποιῶν . πεισθέντων οὖν Λακεδαιμονίων καὶ τούς μάλιστα διαφέροντας εὐνοίᾳ καὶ πίστει τῶν πολιτῶν πεμφάντων , λάθρα τοῖς Ἀθηναίοις πέμψας προσέταξε μὴ πρότερον τοὺς Λακεδαιμονίων ἀνδρὰς ὁπίσω πάλιν ἐλθεῖν ἐάσαι , πρὶν αὐτὸν τε καὶ τοὺς συμπρέσβεις ἀπολύσωσι Πελοποννησιοί . ἐστὶν οὖν τὸ νόημα ὑπερβατόν . ὁ γὰρ λέγει , τοιούτων ἐστίν · ὅστις ἐποίησε μεστήν ἡμῶν καὶ ὁλόκληρον εὑρὼν τὴν πόλιν ἀτελίστονον οὖσαν . Ἄλλως . ἐπιχειλῆ : Ἐνδεῶ . ἐπιχειλεῖς γὰρ μέτρον λέγεται τὸ μὴ πλήρες , ἀλλ’ ἀπομεσοῦμενον . αἰνίττεται δέ , ὅτι αὐτὸς τὴν πόλιν ἐτεῖχισε .
Lemmas: 814 . ἐπιχειλής : οὗτος εἰμί Χειλά μή ἔχω . αἰνίσσομαι δέ διά οὗτος ὁ ἱστορία θημιστοκλεος , ὅτι ὁ πόλις ταξιόω , καί οὗτος παρά γνώμη ὁ εἰς Πελοποννήσιος ἀπατάω αὐτός . φημί γάρ ὁ Λακεδαιμόνιος μανθάνω ἐκτειχίζω ὁ Ἀθῆναι καί μή ἐπιτρέπω , καταστρατηγέω ὁ θημιστοκαλεω ἐπί ὁ δείκνυμι ὁ Λακεδαιμόνιος ὅτι ἐπί ὁ κοινός ὁ Ἑλλάς συμφέρω τειχίζω ὁ πόλις . χειροτονέω δέ πρεσβευτής ὁ μέν Ἀθηναῖος δίδωμι ἐντολή τειχίζω πᾶς σπουδή ὁ πόλις , μή φείδομαι οὔτε ἴδιος οὔτε δημόσιος τις οἰκοδόμημα , ὁ δέ συμπίπτω προστάσσω βραδιά ἔρχομαι εἰς ὁ Λακεδαίμων . αὐτός δέ ἀφικνέομαι ἐκεῖσε καί ὁ Λακεδαιμόνιος ἀξιόω αὐτός εἰς ὁ κοινός πάρειμι , καί λέγω ὅς χρῄζω ἄρχω , ὁ μέν πρῶτος εἰς ὁ παρουσία ὑπεῖπον ὁ πρέσβυς . μή γάρ ἀφελής ὑπάρχω αὐτός κοινός ἐντολή λαμβάνω μόνος ἀποπληρόω ὁ πρεσβεία . καί ἤρχαλλεν ὅτι μᾶλλον παραγίγνομαι , ὡς δέ χρόνος ἱκανός διαγίγνομαι , καί ὁ συμπρεσβευτής πάρειμι , ἤδη δέ ὁ τεῦχος ἱκανῶς προχωρέω ὁ Λακεδαιμόνιος ἀγγέλλω ὅτι τειχίζω λοιπός ἄγω Ἀθῆναι , παρέρχομαι ἐφοράω αὐτός μή ταχέως πιστεύω ὁ βούλομαι εἰς ἔχθρα καθίστημι ὁ πόλις , ἀλλά ἐπιλέγω αὐτός Ἀνδρᾶς ὁ εὔνοια καί πίστις διαφέρω ἐπόπτης ἐκπέμπω . μέχρι δέ ὁ ἐκεῖνος παρουσία διηκρον ἑαυτοῦ κατεπαγγέλλομαι , κἀν οὗτος τριβή τις χρόνος ἐμποιέω . πείθω οὖν Λακεδαιμόνιος καί ὁ μάλιστα διαφέρω εὔνοια καί πίστις ὁ πολίτης πεμφάντων , λάθρῃ ὁ Ἀθηναῖος πέμπω προστάσσω μή πρότερος ὁ Λακεδαιμόνιος Ἀνδρᾶς ὀπίσω πάλιν ἔρχομαι ἐάω , πρίν αὐτός τε καί ὁ συμπρεσβευτής ἀπολύω Πελοποννήσιος . εἰμί οὖν ὁ νόημα ὑπερβατόν . ὁ γάρ λέγω , τοιοῦτος εἰμί · ὅστις ποιέω μεστός ἐγώ καί ὁλόκληρος εὑρίσκω ὁ πόλις ατελιστονος εἰμί . ἄλλος . ἐπιχειλής : ἐνδέω . ἐπιχειλής γάρ μέτρον λέγω ὁ μή πλήρης , ἀλλά ἀπομένω . αἰνίσσομαι δέ , ὅτι αὐτός ὁ πόλις τειχίζω .