plato-philosophy.timaeus 59
πάλιν δʼ ἐκπίπτοντος αὐτόθεν τοῦ πυρός , ἅτε οὐκ εἰς κενὸν ἐξιόντος , ὠθούμενος ὁ πλησίον ἀὴρ εὐκίνητον ὄντα ἔτι τὸν ὑγρὸν ὄγκον εἰς τὰς τοῦ πυρὸς ἕδρας συνωθῶν αὐτὸν αὑτῷ συμμείγνυσιν · ὁ δὲ συνωθούμενος ἀπολαμβάνων τε τὴν ὁμαλότητα πάλιν , ἅτε τοῦ τῆς ἀνωμαλότητος δημιουργοῦ πυρὸς ἀπιόντος , εἰς ταὐτὸν αὑτῷ καθίσταται . καὶ τὴν μὲν τοῦ πυρὸς ἀπαλλαγὴν ψῦξιν , τὴν δὲ σύνοδον ἀπελθόντος ἐκείνου πεπηγὸς εἶναι γένος προσερρήθη . τούτων δὴ πάντων ὅσα χυτὰ προσείπομεν ὕδατα , τὸ μὲν ἐκ λεπτοτάτων καὶ ὁμαλωτάτων πυκνότατον γιγνόμενον , μονοειδὲς γένος , στίλβοντι καὶ ξανθῷ χρώματι κοινωθέν , τιμαλφέστατον κτῆμα χρυσὸς ἠθημένος διὰ πέτρας ἐπάγη · χρυσοῦ δὲ ὄζος , διὰ πυκνότητα σκληρότατον ὂν καὶ μελανθέν , ἀδάμας ἐκλήθη . τὸ δʼ ἐγγὺς μὲν χρυσοῦ τῶν μερῶν , εἴδη δὲ πλείονα ἑνὸς ἔχον , πυκνότητι δέ , τῇ μὲν χρυσοῦ πυκνότερον ὄν , καὶ γῆς μόριον ὀλίγον καὶ λεπτὸν μετασχόν , ὥστε σκληρότερον εἶναι , τῷ δὲ μεγάλα ἐντὸς αὑτοῦ διαλείμματα ἔχειν κουφότερον , τῶν λαμπρῶν πηκτῶν τε ἓν γένος ὑδάτων χαλκὸς συσταθεὶς γέγονεν · τὸ δʼ ἐκ γῆς αὐτῷ μειχθέν , ὅταν παλαιουμένω διαχωρίζησθον πάλιν ἀπʼ ἀλλήλων , ἐκφανὲς καθʼ αὑτὸ γιγνόμενον ἰὸς λέγεται . τἆλλα δὲ τῶν τοιούτων οὐδὲν ποικίλον ἔτι διαλογίσασθαι τὴν τῶν εἰκότων μύθων μεταδιώκοντα ἰδέαν · ἣν ὅταν τις ἀναπαύσεως ἕνεκα τοὺς περὶ τῶν ὄντων ἀεὶ καταθέμενος λόγους , τοὺς γενέσεως πέρι διαθεώμενος εἰκότας ἀμεταμέλητον ἡδονὴν κτᾶται , μέτριον ἂν ἐν τῷ βίῳ παιδιὰν καὶ φρόνιμον ποιοῖτο . ταύτῃ δὴ καὶ τὰ νῦν ἐφέντες τὸ μετὰ τοῦτο τῶν αὐτῶν πέρι τὰ ἑξῆς εἰκότα δίιμεν τῇδε . τὸ πυρὶ μεμειγμένον ὕδωρ , ὅσον λεπτὸν ὑγρόν τε διὰ τὴν κίνησιν καὶ τὴν ὁδὸν ἣν κυλινδούμενον ἐπὶ γῆς ὑγρὸν λέγεται , μαλακόν τε αὖ τῷ τὰς βάσεις ἧττον ἑδραίους οὔσας ἢ τὰς γῆς ὑπείκειν , τοῦτο ὅταν πυρὸς ἀποχωρισθὲν ἀέρος τε μονωθῇ , γέγονεν μὲν ὁμαλώτερον , συνέωσται δὲ ὑπὸ τῶν ἐξιόντων εἰς αὑτό , παγέν τε οὕτως τὸ μὲν ὑπὲρ γῆς μάλιστα παθὸν ταῦτα χάλαζα , τὸ δʼ ἐπὶ γῆς κρύσταλλος , τὸ δὲ ἧττον , ἡμιπαγές τε ὂν ἔτι , τὸ μὲν ὑπὲρ γῆς αὖ χιών , τὸ δʼ ἐπὶ γῆς συμπαγὲν ἐκ δρόσου γενόμενον πάχνη λέγεται .
Lemmas: πάλιν δέ ἐκπίπτω αὐτόθεν ὁ πῦρ , ἅτε οὐ εἰς κενός ἐξέρχομαι , ὠθέω ὁ πλησίον ἀήρ εὐκίνητος εἰμί ἔτι ὁ ὑγρός ὄγκος εἰς ὁ ὁ πῦρ ἕδρα συνωθέω αὐτός ἑαυτοῦ συμμείγνυμι · ὁ δέ συνωθέω ἀπολαμβάνω τε ὁ ὁμαλότης πάλιν , ἅτε ὁ ὁ ἀνωμαλότης δημιουργός πῦρ ἀπέρχομαι , εἰς αὐτός ἑαυτοῦ καθίστημι . καί ὁ μέν ὁ πῦρ ἀπαλλαγή ψῦξις , ὁ δέ σύνοδος ἀπέρχομαι ἐκεῖνος πήγνυμι εἰμί γένος προσλέγω . οὗτος δή πᾶς ὅσος χυτός προσλέγω ὕδωρ , ὁ μέν ἐκ λεπτός καί ὁμαλός πυκνός γίγνομαι , μονοειδής γένος , στίλβω καί ξανθός χρῶμα κοινόω , τιμαλφής κτῆμα χρυσός ἠθέω διά πέτρα πήγνυμι · χρυσός δέ ὄζος , διά πυκνότης σκληρός εἰμί καί μελαίνω , ἀδάμας καλέω . ὁ δέ ἐγγύς μέν χρυσός ὁ μέρος , εἶδος δέ πολύς εἷς ἔχω , πυκνότης δέ , ὁ μέν χρυσός πυκνός εἰμί , καί γῆ μόριον ὀλίγος καί λεπτός μετέχω , ὥστε σκληρός εἰμί , ὁ δέ μέγας ἐντός ἑαυτοῦ διάλειμμα ἔχω κοῦφος , ὁ λαμπρός πηκτός τε εἷς γένος ὕδωρ χαλκός συνίστημι γίγνομαι · ὁ δέ ἐκ γῆ αὐτός μείγνυμι , ὅταν παλαιόω διαχωρίζω πάλιν ἀπό ἀλλήλων , ἐκφανής κατά ἑαυτοῦ γίγνομαι ἰός λέγω . ἄλλος δέ ὁ τοιοῦτος οὐδείς ποικίλος ἔτι διαλογίζομαι ὁ ὁ ἔοικα μῦθος μεταδιώκω ἰδέα · ὅς ὅταν τις ἀνάπαυσις ἕνεκα ὁ περί ὁ εἰμί ἀεί κατατίθημι λόγος , ὁ γένεσις περί διαθεάομαι ἔοικα ἀμεταμέλητος ἡδονή κτάομαι , μέτριος ἄν ἐν ὁ βίος παιδιά καί φρόνιμος ποιέω . ταύτῃ δή καί ὁ νῦν ἐφίημι ὁ μετά οὗτος ὁ αὐτός περί ὁ ἑξῆς ἔοικα δίειμι τῇδε . ὁ πῦρ μείγνυμι ὕδωρ , ὅσος λεπτός ὑγρός τε διά ὁ κίνησις καί ὁ ὁδός ὅς κυλινδέω ἐπί γῆ ὑγρός λέγω , μαλακός τε αὖ ὁ ὁ βάσις ἥσσων ἑδραῖος εἰμί ἤ ὁ γῆ ὑπείκω , οὗτος ὅταν πῦρ ἀποχωρίζω ἀήρ τε μονόω , γίγνομαι μέν ὁμαλός , συνωθέω δέ ὑπό ὁ ἐξέρχομαι εἰς ἑαυτοῦ , πήγνυμι τε οὕτως ὁ μέν ὑπέρ γῆ μάλα πάσχω οὗτος χάλαζα , ὁ δέ ἐπί γῆ κρύσταλλος , ὁ δέ ἥσσων , ἡμιπαγής τε εἰμί ἔτι , ὁ μέν ὑπέρ γῆ αὖ χιών , ὁ δέ ἐπί γῆ συμπήγνυμι ἐκ δρόσος γίγνομαι πάχνη λέγω .