plato-philosophy.timaeus 65
τὰ δʼ ἐκ μειζόνων μερῶν σώματα μόγις εἴκοντα τῷ δρῶντι , διαδιδόντα δὲ εἰς ὅλον τὰς κινήσεις , ἡδονὰς ἴσχει καὶ λύπας , ἀλλοτριούμενα μὲν λύπας , καθιστάμενα δὲ εἰς τὸ αὐτὸ πάλιν ἡδονάς . ὅσα δὲ κατὰ σμικρὸν τὰς ἀποχωρήσεις ἑαυτῶν καὶ κενώσεις εἴληφεν , τὰς δὲ πληρώσεις ἁθρόας καὶ κατὰ μεγάλα , κενώσεως μὲν ἀναίσθητα , πληρώσεως δὲ αἰσθητικὰ γιγνόμενα , λύπας μὲν οὐ παρέχει τῷ θνητῷ τῆς ψυχῆς , μεγίστας δὲ ἡδονάς · ἔστιν δὲ ἔνδηλα περὶ τὰς εὐωδίας . ὅσα δὲ ἀπαλλοτριοῦται μὲν ἁθρόα , κατὰ σμικρὰ δὲ μόγις τε εἰς ταὐτὸν πάλιν ἑαυτοῖς καθίσταται , τοὐναντίον τοῖς ἔμπροσθεν πάντα ἀποδίδωσιν · ταῦτα δʼ αὖ περὶ τὰς καύσεις καὶ τομὰς τοῦ σώματος γιγνόμενά ἐστιν κατάδηλα . καὶ τὰ μὲν δὴ κοινὰ τοῦ σώματος παντὸς παθήματα , τῶν τʼ ἐπωνυμιῶν ὅσαι τοῖς δρῶσιν αὐτὰ γεγόνασι , σχεδὸν εἴρηται · τὰ δʼ ἐν ἰδίοις μέρεσιν ἡμῶν γιγνόμενα , τά τε πάθη καὶ τὰς αἰτίας αὖ τῶν δρώντων , πειρατέον εἰπεῖν , ἄν πῃ δυνώμεθα . πρῶτον οὖν ὅσα τῶν χυμῶν πέρι λέγοντες ἐν τοῖς πρόσθεν ἀπελίπομεν , ἴδια ὄντα παθήματα περὶ τὴν γλῶτταν , ἐμφανιστέον ᾗ δυνατόν . φαίνεται δὲ καὶ ταῦτα , ὥσπερ οὖν καὶ τὰ πολλά , διὰ συγκρίσεών τέ τινων καὶ διακρίσεων γίγνεσθαι , πρὸς δὲ αὐταῖς κεχρῆσθαι μᾶλλόν τι τῶν ἄλλων τραχύτησί τε καὶ λειότησιν . ὅσα μὲν γὰρ εἰσιόντα περὶ τὰ φλέβια , οἷόνπερ δοκίμια τῆς γλώττης τεταμένα ἐπὶ τὴν καρδίαν , εἰς τὰ νοτερὰ τῆς σαρκὸς καὶ ἁπαλὰ ἐμπίπτοντα γήϊνα μέρη κατατηκόμενα συνάγει τὰ φλέβια καὶ ἀποξηραίνει , τραχύτερα μὲν ὄντα στρυφνά , ἧττον δὲ τραχύνοντα αὐστηρὰ φαίνεται · τὰ δὲ τούτων τε ῥυπτικὰ καὶ πᾶν τὸ περὶ τὴν γλῶτταν ἀποπλύνοντα , πέρα μὲν τοῦ μετρίου τοῦτο δρῶντα καὶ προσεπιλαμβανόμενα ὥστε ἀποτήκειν αὐτῆς τῆς φύσεως , οἷον ἡ τῶν λίτρων δύναμις , πικρὰ πάνθʼ οὕτως ὠνόμασται , τὰ δὲ ὑποδεέστερα τῆς λιτρώδους ἕξεως ἐπὶ τὸ μέτριόν τε τῇ ῥύψει χρώμενα ἁλυκὰ ἄνευ πικρότητος τραχείας καὶ φίλα μᾶλλον ἡμῖν φαντάζεται .
Lemmas: ὁ δέ ἐκ μέγας μέρος σῶμα μόγις εἴκω ὁ δράω , διαδίδωμι δέ εἰς ὅλος ὁ κίνησις , ἡδονή ἴσχω καί λύπη , ἀλλοτριόω μέν λύπη , καθίστημι δέ εἰς ὁ αὐτός πάλιν ἡδονή . ὅσος δέ κατά μικρός ὁ ἀποχώρησις ἑαυτοῦ καί κένωσις λαμβάνω , ὁ δέ πλήρωσις ἀθρόος καί κατά μέγας , κένωσις μέν ἀναίσθητος , πλήρωσις δέ αἰσθητικός γίγνομαι , λύπη μέν οὐ παρέχω ὁ θνητός ὁ ψυχή , μέγας δέ ἡδονή · εἰμί δέ ἔνδηλος περί ὁ εὐωδία . ὅσος δέ ἀπαλλοτριόω μέν ἀθρόος , κατά μικρός δέ μόγις τε εἰς αὐτός πάλιν ἑαυτοῦ καθίστημι , ἐναντίος ὁ ἔμπροσθεν πᾶς ἀποδίδωμι · οὗτος δέ αὖ περί ὁ καῦσις καί τομή ὁ σῶμα γίγνομαι εἰμί κατάδηλος . καί ὁ μέν δή κοινός ὁ σῶμα πᾶς πάθημα , ὁ τε ἐπωνυμία ὅσος ὁ δράω αὐτός γίγνομαι , σχεδόν λέγω · ὁ δέ ἐν ἴδιος μέρος ἐγώ γίγνομαι , ὁ τε πάθος καί ὁ αἰτία αὖ ὁ δράω , πειράω λέγω , ἐάν πη δύναμαι . πρῶτος οὖν ὅσος ὁ χυμός περί λέγω ἐν ὁ πρόσθεν ἀπολείπω , ἴδιος εἰμί πάθημα περί ὁ γλῶσσα , ἐμφανιστέον ᾗ δυνατός . φαίνω δέ καί οὗτος , ὥσπερ οὖν καί ὁ πολύς , διά σύγκρισις τε τις καί διάκρισις γίγνομαι , πρός δέ αὐτός χράω μάλα τις ὁ ἄλλος τραχύτης τε καί λειότης . ὅσος μέν γάρ εἰσέρχομαι περί ὁ φλέβιον , οἷος δοκίμιος ὁ γλῶσσα τείνω ἐπί ὁ καρδία , εἰς ὁ νοτερός ὁ σάρξ καί ἁπαλός ἐμπίπτω γήϊνος μέρος κατατήκω συνάγω ὁ φλέβιον καί ἀποξηραίνω , τραχύς μέν εἰμί στρυφνός , ἥσσων δέ τραχύνω αὐστηρός φαίνω · ὁ δέ οὗτος τε ῥυπτικός καί πᾶς ὁ περί ὁ γλῶσσα ἀποπλύνω , πέρα μέν ὁ μέτριος οὗτος δράω καί προσεπιλαμβάνομαι ὥστε ἀποτήκω αὐτός ὁ φύσις , οἷος ὁ ὁ λίτρον δύναμις , πικρός πᾶς οὕτως ὀνομάζω , ὁ δέ ὑποδεής ὁ λιτρώδης ἕξις ἐπί ὁ μέτριος τε ὁ ῥύψις χράω ἁλυκός ἄνευ πικρότης τραχύς καί φίλος μάλα ἐγώ φαντάζω .