plato-philosophy.timaeus 45
ὅθεν δὴ μῆκος τὸ σῶμα ἔσχεν , ἐκτατά τε κῶλα καὶ καμπτὰ ἔφυσεν τέτταρα θεοῦ μηχανησαμένου πορείαν , οἷς ἀντιλαμβανόμενον καὶ ἀπερειδόμενον διὰ πάντων τόπων πορεύεσθαι δυνατὸν γέγονε , τὴν τοῦ θειοτάτου καὶ ἱερωτάτου φέρον οἴκησιν ἐπάνωθεν ἡμῶν . σκέλη μὲν οὖν χεῖρές τε ταύτῃ καὶ διὰ ταῦτα προσέφυ πᾶσιν · τοῦ δʼ ὄπισθεν τὸ πρόσθεν τιμιώτερον καὶ ἀρχικώτερον νομίζοντες θεοὶ ταύτῃ τὸ πολὺ τῆς πορείας ἡμῖν ἔδοσαν . ἔδει δὴ διωρισμένον ἔχειν καὶ ἀνόμοιον τοῦ σώματος τὸ πρόσθεν ἄνθρωπον . διὸ πρῶτον μὲν περὶ τὸ τῆς κεφαλῆς κύτος , ὑποθέντες αὐτόσε τὸ πρόσωπον , ὄργανα ἐνέδησαν τούτῳ πάσῃ τῇ τῆς ψυχῆς προνοίᾳ , καὶ διέταξαν τὸ μετέχον ἡγεμονίας τοῦτʼ εἶναι , τὸ κατὰ φύσιν πρόσθεν · τῶν δὲ ὀργάνων πρῶτον μὲν φωσφόρα συνετεκτήναντο ὄμματα , τοιᾷδε ἐνδήσαντες αἰτίᾳ . τοῦ πυρὸς ὅσον τὸ μὲν κάειν οὐκ ἔσχε , τὸ δὲ παρέχειν φῶς ἥμερον , οἰκεῖον ἑκάστης ἡμέρας , σῶμα ἐμηχανήσαντο γίγνεσθαι . τὸ γὰρ ἐντὸς ἡμῶν ἀδελφὸν ὂν τούτου πῦρ εἰλικρινὲς ἐποίησαν διὰ τῶν ὀμμάτων ῥεῖν λεῖον καὶ πυκνὸν ὅλον μέν , μάλιστα δὲ τὸ μέσον συμπιλήσαντες τῶν ὀμμάτων , ὥστε τὸ μὲν ἄλλο ὅσον παχύτερον στέγειν πᾶν , τὸ τοιοῦτον δὲ μόνον αὐτὸ καθαρὸν διηθεῖν . ὅταν οὖν μεθημερινὸν ᾖ φῶς περὶ τὸ τῆς ὄψεως ῥεῦμα , τότε ἐκπῖπτον ὅμοιον πρὸς ὅμοιον , συμπαγὲς γενόμενον , ἓν σῶμα οἰκειωθὲν συνέστη κατὰ τὴν τῶν ὀμμάτων εὐθυωρίαν , ὅπῃπερ ἂν ἀντερείδῃ τὸ προσπῖπτον ἔνδοθεν πρὸς ὃ τῶν ἔξω συνέπεσεν . ὁμοιοπαθὲς δὴ διʼ ὁμοιότητα πᾶν γενόμενον , ὅτου τε ἂν αὐτό ποτε ἐφάπτηται καὶ ὃ ἂν ἄλλο ἐκείνου , τούτων τὰς κινήσεις διαδιδὸν εἰς ἅπαν τὸ σῶμα μέχρι τῆς ψυχῆς αἴσθησιν παρέσχετο ταύτην ᾗ δὴ ὁρᾶν φαμεν . ἀπελθόντος δὲ εἰς νύκτα τοῦ συγγενοῦς πυρὸς ἀποτέτμηται · πρὸς γὰρ ἀνόμοιον ἐξιὸν ἀλλοιοῦταί τε αὐτὸ καὶ κατασβέννυται , συμφυὲς οὐκέτι τῷ πλησίον ἀέρι γιγνόμενον , ἅτε πῦρ οὐκ ἔχοντι . παύεταί τε οὖν ὁρῶν , ἔτι τε ἐπαγωγὸν ὕπνου γίγνεται · σωτηρίαν γὰρ ἣν οἱ θεοὶ τῆς ὄψεως ἐμηχανήσαντο , τὴν τῶν βλεφάρων φύσιν , ὅταν ταῦτα συμμύσῃ , καθείργνυσι τὴν τοῦ πυρὸς ἐντὸς δύναμιν , ἡ δὲ διαχεῖ τε καὶ ὁμαλύνει τὰς ἐντὸς κινήσεις , ὁμαλυνθεισῶν δὲ ἡσυχία γίγνεται , γενομένης δὲ πολλῆς μὲν ἡσυχίας βραχυόνειρος ὕπνος ἐμπίπτει ,
Lemmas: ὅθεν δή μῆκος ὁ σῶμα ἔχω , ἐκτατός τε κῶλον καί καμπτός ἐφύω τέσσαρες θεός μηχανάομαι πορεία , ὅς ἀντιλαμβάνω καί ἀπερείδω διά πᾶς τόπος πορεύω δυνατός γίγνομαι , ὁ ὁ θεῖος καί ἱερός φέρω οἴκησις ἐπάνωθεν ἐγώ . σκέλος μέν οὖν χείρ τε ταύτῃ καί διά οὗτος προσφύω πᾶς · ὁ δέ ὄπισθεν ὁ πρόσθεν τίμιος καί ἀρχικός νομίζω θεός ταύτῃ ὁ πολύς ὁ πορεία ἐγώ δίδωμι . δέω δή διορίζω ἔχω καί ἀνόμοιος ὁ σῶμα ὁ πρόσθεν ἄνθρωπος . διό πρῶτος μέν περί ὁ ὁ κεφαλή κύτος , ὑποτίθημι αὐτόσε ὁ πρόσωπον , ὄργανον ἐνδέω οὗτος πᾶς ὁ ὁ ψυχή πρόνοια , καί διατάσσω ὁ μετέχω ἡγεμονία οὗτος εἰμί , ὁ κατά φύσις πρόσθεν · ὁ δέ ὄργανον πρῶτος μέν φωσφόρος συντεκταίνομαι ὄμμα , τοιόσδε ἐνδέω αἰτία . ὁ πῦρ ὅσος ὁ μέν καίω οὐ ἔχω , ὁ δέ παρέχω φάος ἥμερος , οἰκεῖος ἕκαστος ἡμέρα , σῶμα μηχανάομαι γίγνομαι . ὁ γάρ ἐντός ἐγώ ἀδελφός εἰμί οὗτος πῦρ εἰλικρινής ποιέω διά ὁ ὄμμα ῥέω λεῖος καί πυκνός ὅλος μέν , μάλα δέ ὁ μέσος συμπιλέω ὁ ὄμμα , ὥστε ὁ μέν ἄλλος ὅσος παχύς στέγω πᾶς , ὁ τοιοῦτος δέ μόνος αὐτός καθαρός διηθέω . ὅταν οὖν μεθημερινός εἰμί φάος περί ὁ ὁ ὄψις ῥεῦμα , τότε ἐκπίπτω ὅμοιος πρός ὅμοιος , συμπαγής γίγνομαι , εἷς σῶμα οἰκειόω συνίστημι κατά ὁ ὁ ὄμμα εὐθυωρία , ὅπῃ ἄν ἀντερείδω ὁ προσπίπτω ἔνδοθεν πρός ὅς ὁ ἔξω συμπίπτω . ὁμοιοπαθής δή διά ὁμοιότης πᾶς γίγνομαι , ὅστις τε ἄν αὐτός ποτέ ἐφάπτω καί ὅς ἄν ἄλλος ἐκεῖνος , οὗτος ὁ κίνησις διαδίδωμι εἰς ἅπας ὁ σῶμα μέχρι ὁ ψυχή αἴσθησις παρέχω οὗτος ᾗ δή ὁράω φημί . ἀπέρχομαι δέ εἰς νύξ ὁ συγγενής πῦρ ἀποτέμνω · πρός γάρ ἀνόμοιος ἐξέρχομαι ἀλλοιόω τε αὐτός καί κατασβέννυμι , συμφυής οὐκέτι ὁ πλησίον ἀήρ γίγνομαι , ἅτε πῦρ οὐ ἔχω . παύω τε οὖν ὁράω , ἔτι τε ἐπαγωγός ὕπνος γίγνομαι · σωτηρία γάρ ὅς ὁ θεός ὁ ὄψις μηχανάομαι , ὁ ὁ βλέφαρον φύσις , ὅταν οὗτος συμμύω , κατέργνυμι ὁ ὁ πῦρ ἐντός δύναμις , ὁ δέ διαχέω τε καί ὁμαλύνω ὁ ἐντός κίνησις , ὁμαλύνω δέ ἡσυχία γίγνομαι , γίγνομαι δέ πολύς μέν ἡσυχία βραχυόνειρος ὕπνος ἐμπίπτω ,