plato-philosophy.timaeus 70
καὶ ἐπειδὴ τὸ μὲν ἄμεινον αὐτῆς , τὸ δὲ χεῖρον ἐπεφύκει , διοικοδομοῦσι τοῦ θώρακος αὖ τὸ κύτος , διορίζοντες οἷον γυναικῶν , τὴν δὲ ἀνδρῶν χωρὶς οἴκησιν , τὰς φρένας διάφραγμα εἰς τὸ μέσον αὐτῶν τιθέντες . τὸ μετέχον οὖν τῆς ψυχῆς ἀνδρείας καὶ θυμοῦ , φιλόνικον ὄν , κατῴκισαν ἐγγυτέρω τῆς κεφαλῆς μεταξὺ τῶν φρενῶν τε καὶ αὐχένος , ἵνα τοῦ λόγου κατήκοον ὂν κοινῇ μετʼ ἐκείνου βίᾳ τὸ τῶν ἐπιθυμιῶν κατέχοι γένος , ὁπότʼ ἐκ τῆς ἀκροπόλεως τῷ τʼ ἐπιτάγματι καὶ λόγῳ μηδαμῇ πείθεσθαι ἑκὸν ἐθέλοι · τὴν δὲ δὴ καρδίαν ἅμμα τῶν φλεβῶν καὶ πηγὴν τοῦ περιφερομένου κατὰ πάντα τὰ μέλη σφοδρῶς αἵματος εἰς τὴν δορυφορικὴν οἴκησιν κατέστησαν , ἵνα , ὅτε ζέσειεν τὸ τοῦ θυμοῦ μένος , τοῦ λόγου παραγγείλαντος ὥς τις ἄδικος περὶ αὐτὰ γίγνεται πρᾶξις ἔξωθεν ἢ καί τις ἀπὸ τῶν ἔνδοθεν ἐπιθυμιῶν , ὀξέως διὰ πάντων τῶν στενωπῶν πᾶν ὅσον αἰσθητικὸν ἐν τῷ σώματι , τῶν τε παρακελεύσεων καὶ ἀπειλῶν αἰσθανόμενον , γίγνοιτο ἐπήκοον καὶ ἕποιτο πάντῃ , καὶ τὸ βέλτιστον οὕτως ἐν αὐτοῖς πᾶσιν ἡγεμονεῖν ἐῷ . τῇ δὲ δὴ πηδήσει τῆς καρδίας ἐν τῇ τῶν δεινῶν προσδοκίᾳ καὶ τῇ τοῦ θυμοῦ ἐγέρσει , προγιγνώσκοντες ὅτι διὰ πυρὸς ἡ τοιαύτη πᾶσα ἔμελλεν οἴδησις γίγνεσθαι τῶν θυμουμένων , ἐπικουρίαν αὐτῇ μηχανώμενοι τὴν τοῦ πλεύμονος ἰδέαν ἐνεφύτευσαν , πρῶτον μὲν μαλακὴν καὶ ἄναιμον , εἶτα σήραγγας ἐντὸς ἔχουσαν οἷον σπόγγου κατατετρημένας , ἵνα τό τε πνεῦμα καὶ τὸ πῶμα δεχομένη , ψύχουσα , ἀναπνοὴν καὶ ῥᾳστώνην ἐν τῷ καύματι παρέχοι · διὸ δὴ τῆς ἀρτηρίας ὀχετοὺς ἐπὶ τὸν πλεύμονα ἔτεμον , καὶ περὶ τὴν καρδίαν αὐτὸν περιέστησαν οἷον μάλαγμα , ἵνʼ ὁ θυμὸς ἡνίκα ἐν αὐτῇ ἀκμάζοι , πηδῶσα εἰς ὑπεῖκον καὶ ἀναψυχομένη , πονοῦσα ἧττον , μᾶλλον τῷ λόγῳ μετὰ θυμοῦ δύναιτο ὑπηρετεῖν . τὸ δὲ δὴ σίτων τε καὶ ποτῶν ἐπιθυμητικὸν τῆς ψυχῆς καὶ ὅσων ἔνδειαν διὰ τὴν τοῦ σώματος ἴσχει φύσιν , τοῦτο εἰς τὸ μεταξὺ τῶν τε φρενῶν καὶ τοῦ πρὸς τὸν ὀμφαλὸν ὅρου κατῴκισαν , οἷον φάτνην ἐν ἅπαντι τούτῳ τῷ τόπῳ τῇ τοῦ σώματος τροφῇ τεκτηνάμενοι · καὶ κατέδησαν δὴ τὸ τοιοῦτον ἐνταῦθα ὡς θρέμμα ἄγριον , τρέφειν δὲ συνημμένον ἀναγκαῖον , εἴπερ τι μέλλοι ποτὲ θνητὸν ἔσεσθαι γένος .
Lemmas: καί ἐπειδή ὁ μέν ἀγαθός αὐτός , ὁ δέ κακός φύω , διοικοδομέω ὁ θώραξ αὖ ὁ κύτος , διορίζω οἷος γυνή , ὁ δέ ἀνήρ χωρίς οἴκησις , ὁ φρήν διάφραγμα εἰς ὁ μέσος αὐτός τίθημι . ὁ μετέχω οὖν ὁ ψυχή ἀνδρεία καί θυμός , φιλόνικος εἰμί , κατοικίζω ἐγγύς ὁ κεφαλή μεταξύ ὁ φρήν τε καί αὐχήν , ἵνα ὁ λόγος κατήκοος εἰμί κοινῇ μετά ἐκεῖνος βία ὁ ὁ ἐπιθυμία κατέχω γένος , ὁπότε ἐκ ὁ ἀκρόπολις ὁ τε ἐπίταγμα καί λόγος μηδαμῇ πείθω ἑκών ἐθέλω · ὁ δέ δή καρδία ἅμμα ὁ φλέψ καί πηγή ὁ περιφέρω κατά πᾶς ὁ μέλος σφοδρός αἷμα εἰς ὁ δορυφορικός οἴκησις καθίστημι , ἵνα , ὅτε ζέω ὁ ὁ θυμός μένος , ὁ λόγος παραγγέλλω ὡς τις ἄδικος περί αὐτός γίγνομαι πρᾶξις ἔξωθεν ἤ καί τις ἀπό ὁ ἔνδοθεν ἐπιθυμία , ὀξύς διά πᾶς ὁ στενωπός πᾶς ὅσος αἰσθητικός ἐν ὁ σῶμα , ὁ τε παρακέλευσις καί ἀπειλή αἰσθάνομαι , γίγνομαι ἐπήκοος καί ἕπομαι πάντῃ , καί ὁ ἀγαθός οὕτως ἐν αὐτός πᾶς ἡγεμονέω ἐάω . ὁ δέ δή πήδησις ὁ καρδία ἐν ὁ ὁ δεινός προσδοκία καί ὁ ὁ θυμός ἔγερσις , προγιγνώσκω ὅτι διά πῦρ ὁ τοιοῦτος πᾶς μέλλω οἴδησις γίγνομαι ὁ θυμόω , ἐπικουρία αὐτός μηχανάομαι ὁ ὁ πλεύμων ἰδέα ἐμφυτεύω , πρῶτος μέν μαλακός καί ἄναιμος , εἶτα σῆραγξ ἐντός ἔχω οἷος σπόγγος κατατετραίνω , ἵνα ὁ τε πνεῦμα καί ὁ πῶμα δέχομαι , ψύχω , ἀναπνοή καί ῥᾳστώνη ἐν ὁ καῦμα παρέχω · διό δή ὁ ἀρτηρία ὀχετός ἐπί ὁ πλεύμων τέμνω , καί περί ὁ καρδία αὐτός περιίστημι οἷος μάλαγμα , ἵνα ὁ θυμός ἡνίκα ἐν αὐτός ἀκμάζω , πηδάω εἰς ὑπείκω καί ἀναψύχω , πονέω ἥσσων , μάλα ὁ λόγος μετά θυμός δύναμαι ὑπηρετέω . ὁ δέ δή σῖτος τε καί ποτόν ἐπιθυμητικός ὁ ψυχή καί ὅσος ἔνδεια διά ὁ ὁ σῶμα ἴσχω φύσις , οὗτος εἰς ὁ μεταξύ ὁ τε φρήν καί ὁ πρός ὁ ὀμφαλός ὅρος κατοικίζω , οἷος φάτνη ἐν ἅπας οὗτος ὁ τόπος ὁ ὁ σῶμα τροφή τεκταίνομαι · καί καταδέω δή ὁ τοιοῦτος ἐνταῦθα ὡς θρέμμα ἄγριος , τρέφω δέ συνάπτω ἀναγκαῖος , εἴπερ τις μέλλω ποτέ θνητός εἰμί γένος .