plato-philosophy.timaeus 74
καταχρώμενος δὴ τούτῳ περὶ μὲν τὸν ἐγκέφαλον αὐτοῦ σφαῖραν περιετόρνευσεν ὀστεΐνην , ταύτῃ δὲ στενὴν διέξοδον κατελείπετο · καὶ περὶ τὸν διαυχένιον ἅμα καὶ νωτιαῖον μυελὸν ἐξ αὐτοῦ σφονδύλους πλάσας ὑπέτεινεν οἷον στρόφιγγας , ἀρξάμενος ἀπὸ τῆς κεφαλῆς , διὰ παντὸς τοῦ κύτους . καὶ τὸ πᾶν δὴ σπέρμα διασῴζων οὕτως λιθοειδεῖ περιβόλῳ συνέφραξεν , ἐμποιῶν ἄρθρα , τῇ θατέρου προσχρώμενος ἐν αὐτοῖς ὡς μέσῃ ἐνισταμένῃ δυνάμει , κινήσεως καὶ κάμψεως ἕνεκα . τὴν δʼ αὖ τῆς ὀστεΐνης φύσεως ἕξιν ἡγησάμενος τοῦ δέοντος κραυροτέραν εἶναι καὶ ἀκαμπτοτέραν , διάπυρόν τʼ αὖ γιγνομένην καὶ πάλιν ψυχομένην σφακελίσασαν ταχὺ διαφθερεῖν τὸ σπέρμα ἐντὸς αὑτῆς , διὰ ταῦτα οὕτω τὸ τῶν νεύρων καὶ τὸ τῆς σαρκὸς γένος ἐμηχανᾶτο , ἵνα τῷ μὲν πάντα τὰ μέλη συνδήσας ἐπιτεινομένῳ καὶ ἀνιεμένῳ περὶ τοὺς στρόφιγγας καμπτόμενον τὸ σῶμα καὶ ἐκτεινόμενον παρέχοι , τὴν δὲ σάρκα προβολὴν μὲν καυμάτων , πρόβλημα δὲ χειμώνων , ἔτι δὲ πτωμάτων οἷον τὰ πιλητὰ ἔσεσθαι κτήματα , σώμασιν μαλακῶς καὶ πρᾴως ὑπείκουσαν , θερμὴν δὲ νοτίδα ἐντὸς ἑαυτῆς ἔχουσαν θέρους μὲν ἀνιδίουσαν καὶ νοτιζομένην ἔξωθεν ψῦχος κατὰ πᾶν τὸ σῶμα παρέξειν οἰκεῖον , διὰ χειμῶνος δὲ πάλιν αὖ τούτῳ τῷ πυρὶ τὸν προσφερόμενον ἔξωθεν καὶ περιιστάμενον πάγον ἀμυνεῖσθαι μετρίως . ταῦτα ἡμῶν διανοηθεὶς ὁ κηροπλάστης , ὕδατι μὲν καὶ πυρὶ καὶ γῇ συμμείξας καὶ συναρμόσας , ἐξ ὀξέος καὶ ἁλμυροῦ συνθεὶς ζύμωμα ὑπομείξας αὐτοῖς , σάρκα ἔγχυμον καὶ μαλακὴν συνέστησεν · τὴν δὲ τῶν νεύρων φύσιν ἐξ ὀστοῦ καὶ σαρκὸς ἀζύμου κράσεως μίαν ἐξ ἀμφοῖν μέσην δυνάμει συνεκεράσατο , ξανθῷ χρώματι προσχρώμενος . ὅθεν συντονωτέραν μὲν καὶ γλισχροτέραν σαρκῶν , μαλακωτέραν δὲ ὀστῶν ὑγροτέραν τε ἐκτήσατο δύναμιν νεῦρα · οἷς συμπεριλαβὼν ὁ θεὸς ὀστᾶ καὶ μυελόν , δήσας πρὸς ἄλληλα νεύροις , μετὰ ταῦτα σαρξὶν πάντα αὐτὰ κατεσκίασεν ἄνωθεν . ὅσα μὲν οὖν ἐμψυχότατα τῶν ὀστῶν ἦν , ὀλιγίσταις συνέφραττε σαρξίν , ἃ δʼ ἀψυχότατα ἐντός , πλείσταις καὶ πυκνοτάταις , καὶ δὴ κατὰ τὰς συμβολὰς τῶν ὀστῶν , ὅπῃ μήτινα ἀνάγκην ὁ λόγος ἀπέφαινεν δεῖν αὐτὰς εἶναι , βραχεῖαν σάρκα ἔφυσεν , ἵνα μήτε ἐμποδὼν ταῖς καμπαῖσιν οὖσαι δύσφορα τὰ σώματα ἀπεργάζοιντο , ἅτε δυσκίνητα γιγνόμενα , μήτʼ αὖ πολλαὶ καὶ πυκναὶ σφόδρα τε ἐν ἀλλήλαις ἐμπεπιλημέναι , διὰ στερεότητα ἀναισθησίαν ἐμποιοῦσαι , δυσμνημονευτότερα καὶ κωφότερα τὰ περὶ τὴν διάνοιαν ποιοῖεν .
Lemmas: καταχράομαι δή οὗτος περί μέν ὁ ἐγκέφαλος αὐτός σφαῖρα περιτορνεύω ὀστέϊνος , οὗτος δέ στενός διέξοδος καταλείπω · καί περί ὁ διαυχένιος ἅμα καί νωτιαῖος μυελός ἐκ αὐτός σφόνδυλος πλάσσω ὑποτείνω οἷος στρόφιγξ , ἄρχω ἀπό ὁ κεφαλή , διά πᾶς ὁ κύτος . καί ὁ πᾶς δή σπέρμα διασῴζω οὕτως λιθοειδής περίβολος συμφράσσω , ἐμποιόω ἄρθρον , ὁ ἕτερος προσχράομαι ἐν αὐτός ὡς μέσος ἐνίστημι δύναμις , κίνησις καί κάμψις ἕνεκα . ὁ δέ αὖ ὁ ὀστέϊνος φύσις ἕξις ἡγέομαι ὁ δέω κραῦρος εἰμί καί ἄκαμπτος , διάπυρος τε αὖ γίγνομαι καί πάλιν ψύχω σφακελίζω ταχύς διαφθείρω ὁ σπέρμα ἐντός ἑαυτοῦ , διά οὗτος οὕτως ὁ ὁ νεῦρον καί ὁ ὁ σάρξ γένος μηχανάομαι , ἵνα ὁ μέν πᾶς ὁ μέλος συνδέω ἐπιτείνω καί ἀνίημι περί ὁ στρόφιγξ κάμπτω ὁ σῶμα καί ἐκτείνω παρέχω , ὁ δέ σάρξ προβολή μέν καῦμα , πρόβλημα δέ χειμών , ἔτι δέ πτῶμα οἷος ὁ πιλητός εἰμί κτῆμα , σῶμα μαλακός καί πρᾶος ὑπείκω , θερμός δέ νοτίς ἐντός ἑαυτοῦ ἔχω θέρος μέν ἀνιδίω καί νοτίζω ἔξωθεν ψῦχος κατά πᾶς ὁ σῶμα παρέχω οἰκεῖος , διά χειμών δέ πάλιν αὖ οὗτος ὁ πῦρ ὁ προσφέρω ἔξωθεν καί περιίστημι πάγος ἀμύνω μέτριος . οὗτος ἐγώ διανοέω ὁ κηροπλάστης , ὕδωρ μέν καί πῦρ καί γῆ συμμείγνυμι καί συναρμόζω , ἐκ ὀξύς καί ἁλμυρός συντίθημι ζύμωμα ὑπομείγνυμι αὐτός , σάρξ ἔγχυμος καί μαλακός συνίστημι · ὁ δέ ὁ νεῦρον φύσις ἐκ ὀστέον καί σάρξ ἄζυμος κρᾶσις εἷς ἐκ ἄμφω μέσος δύναμις συγκεράννυμι , ξανθός χρῶμα προσχράομαι . ὅθεν σύντονος μέν καί γλίσχρος σάρξ , μαλακός δέ ὀστέον ὑγρός τε κτάομαι δύναμις νεῦρον · ὅς συμπεριλαμβάνω ὁ θεός ὀστέον καί μυελός , δέω πρός ἀλλήλων νεῦρον , μετά οὗτος σάρξ πᾶς αὐτός κατασκιάζω ἄνωθεν . ὅσος μέν οὖν ἔμψυχος ὁ ὀστέον εἰμί , ὀλίγιστος συμφράσσω σάρξ , ὅς δέ ἄψυχος ἐντός , πολύς καί πυκνός , καί δή κατά ὁ συμβολή ὁ ὀστέον , ὅπῃ μήτις ἀνάγκη ὁ λόγος ἀποφαίνω δέω αὐτός εἰμί , βραχύς σάρξ ἐφύω , ἵνα μήτε ἐμποδών ὁ καμπή εἰμί δύσφορος ὁ σῶμα ἀπεργάζομαι , ἅτε δυσκίνητος γίγνομαι , μήτε αὖ πολύς καί πυκνός σφόδρα τε ἐν ἀλλήλων ἐμπιλέω , διά στερεότης ἀναισθησία ἐμποιέω , δυσμνημόνευτος καί κωφός ὁ περί ὁ διάνοια ποιέω .