plato-philosophy.timaeus 81
ὅθεν τοῦ κατὰ τὸ σῶμα ῥέοντος τὸ χρῶμα ἔσχεν οἵαν ὄψιν διεληλύθαμεν ὃ καλοῦμεν αἷμα , νομὴν σαρκῶν καὶ σύμπαντος τοῦ σώματος , ὅθεν ὑδρευόμενα ἕκαστα πληροῖ τὴν τοῦ κενουμένου βάσιν · ὁ δὲ τρόπος τῆς πληρώσεως ἀποχωρήσεώς τε γίγνεται καθάπερ ἐν τῷ παντὶ παντὸς ἡ φορὰ γέγονεν , ἣν τὸ συγγενὲς πᾶν φέρεται πρὸς ἑαυτό . τὰ μὲν γὰρ δὴ περιεστῶτα ἐκτὸς ἡμᾶς τήκει τε ἀεὶ καὶ διανέμει πρὸς ἕκαστον εἶδος τὸ ὁμόφυλον ἀποπέμποντα , τὰ δὲ ἔναιμα αὖ , κερματισθέντα ἐντὸς παρʼ ἡμῖν καὶ περιειλημμένα ὥσπερ ὑπʼ οὐρανοῦ συνεστῶτος ἑκάστου τοῦ ζῴου , τὴν τοῦ παντὸς ἀναγκάζεται μιμεῖσθαι φοράν · πρὸς τὸ συγγενὲς οὖν φερόμενον ἕκαστον τῶν ἐντὸς μερισθέντων τὸ κενωθὲν τότε πάλιν ἀνεπλήρωσεν . ὅταν μὲν δὴ πλέον τοῦ ἐπιρρέοντος ἀπίῃ , φθίνει πᾶν , ὅταν δὲ ἔλαττον , αὐξάνεται . νέα μὲν οὖν σύστασις τοῦ παντὸς ζῴου , καινὰ τὰ τρίγωνα οἷον ἐκ δρυόχων ἔτι ἔχουσα τῶν γενῶν , ἰσχυρὰν μὲν τὴν σύγκλεισιν αὐτῶν πρὸς ἄλληλα κέκτηται , συμπέπηγεν δὲ ὁ πᾶς ὄγκος αὐτῆς ἁπαλός , ἅτʼ ἐκ μυελοῦ μὲν νεωστὶ γεγονυίας , τεθραμμένης δὲ ἐν γάλακτι · τὰ δὴ περιλαμβανόμενα ἐν αὐτῇ τρίγωνα ἔξωθεν ἐπεισελθόντα , ἐξ ὧν ἂν ᾖ τά τε σιτία καὶ ποτά , τῶν ἑαυτῆς τριγώνων παλαιότερα ὄντα καὶ ἀσθενέστερα καινοῖς ἐπικρατεῖ τέμνουσα , καὶ μέγα ἀπεργάζεται τὸ ζῷον τρέφουσα ἐκ πολλῶν ὁμοίων . ὅταν δʼ ἡ ῥίζα τῶν τριγώνων χαλᾷ διὰ τὸ πολλοὺς ἀγῶνας ἐν πολλῷ χρόνῳ πρὸς πολλὰ ἠγωνίσθαι , τὰ μὲν τῆς τροφῆς εἰσιόντα οὐκέτι δύναται τέμνειν εἰς ὁμοιότητα ἑαυτοῖς , αὐτὰ δὲ ὑπὸ τῶν ἔξωθεν ἐπεισιόντων εὐπετῶς διαιρεῖται · φθίνει δὴ πᾶν ζῷον ἐν τούτῳ κρατούμενον , γῆράς τε ὀνομάζεται τὸ πάθος . τέλος δέ , ἐπειδὰν τῶν περὶ τὸν μυελὸν τριγώνων οἱ συναρμοσθέντες μηκέτι ἀντέχωσιν δεσμοὶ τῷ πόνῳ διιστάμενοι , μεθιᾶσιν τοὺς τῆς ψυχῆς αὖ δεσμούς , ἡ δὲ λυθεῖσα κατὰ φύσιν μεθʼ ἡδονῆς ἐξέπτατο · πᾶν γὰρ τὸ μὲν παρὰ φύσιν ἀλγεινόν , τὸ δʼ ᾗ πέφυκεν γιγνόμενον ἡδύ . καὶ θάνατος δὴ κατὰ ταὐτὰ ὁ μὲν κατὰ νόσους καὶ ὑπὸ τραυμάτων γιγνόμενος ἀλγεινὸς καὶ βίαιος , ὁ δὲ μετὰ γήρως ἰὼν ἐπὶ τέλος κατὰ φύσιν ἀπονώτατος τῶν θανάτων καὶ μᾶλλον μεθʼ ἡδονῆς γιγνόμενος ἢ λύπης .
Lemmas: ὅθεν ὁ κατά ὁ σῶμα ῥέω ὁ χρῶμα ἔχω οἷος ὄψις διέρχομαι ὅς καλέω αἷμα , νομή σάρξ καί σύμπας ὁ σῶμα , ὅθεν ὑδρεύω ἕκαστος πληρόω ὁ ὁ κενόω βάσις · ὁ δέ τρόπος ὁ πλήρωσις ἀποχώρησις τε γίγνομαι καθά ἐν ὁ πᾶς πᾶς ὁ φορά γίγνομαι , ὅς ὁ συγγενής πᾶς φέρω πρός ἑαυτοῦ . ὁ μέν γάρ δή περιίστημι ἐκτός ἐγώ τήκω τε ἀεί καί διανέμω πρός ἕκαστος εἶδος ὁ ὁμόφυλος ἀποπέμπω , ὁ δέ ἔναιμος αὖ , κερματίζω ἐντός παρά ἐγώ καί περιλαμβάνω ὥσπερ ὑπό οὐρανός συνίστημι ἕκαστος ὁ ζῷον , ὁ ὁ πᾶς ἀναγκάζω μιμέομαι φορά · πρός ὁ συγγενής οὖν φέρω ἕκαστος ὁ ἐντός μερίζω ὁ κενόω τότε πάλιν ἀναπληρόω . ὅταν μέν δή πολύς ὁ ἐπιρρέω ἀπέρχομαι , φθίω πᾶς , ὅταν δέ ἐλαχύς , αὐξάνω . νέος μέν οὖν σύστασις ὁ πᾶς ζῷον , καινός ὁ τρίγωνος οἷος ἐκ δρύοχοι ἔτι ἔχω ὁ γένος , ἰσχυρός μέν ὁ σύγκλεισις αὐτός πρός ἀλλήλων κτάομαι , συμπήγνυμι δέ ὁ πᾶς ὄγκος αὐτός ἁπαλός , ὅστε ἐκ μυελός μέν νεωστί γίγνομαι , τρέφω δέ ἐν γάλα · ὁ δή περιλαμβάνω ἐν αὐτός τρίγωνος ἔξωθεν ἐπεισέρχομαι , ἐκ ὅς ἄν εἰμί ὁ τε σιτίον καί ποτός , ὁ ἑαυτοῦ τρίγων παλαιός εἰμί καί ἀσθενής καινός ἐπικρατέω τέμνω , καί μέγας ἀπεργάζομαι ὁ ζῷον τρέφω ἐκ πολύς ὅμοιος . ὅταν δέ ὁ ῥίζα ὁ τρίγων χαλάω διά ὁ πολύς ἀγών ἐν πολύς χρόνος πρός πολύς ἀγωνίζομαι , ὁ μέν ὁ τροφή εἰσέρχομαι οὐκέτι δύναμαι τέμνω εἰς ὁμοιότης ἑαυτοῦ , αὐτός δέ ὑπό ὁ ἔξωθεν ἐπεισέρχομαι εὐπετής διαιρέω · φθίω δή πᾶς ζῷον ἐν οὗτος κρατέω , γῆρας τε ὀνομάζω ὁ πάθος . τέλος δέ , ἐπειδάν ὁ περί ὁ μυελός τρίγων ὁ συναρμόζω μηκέτι ἀντέχω δεσμός ὁ πόνος διίστημι , μεθίημι ὁ ὁ ψυχή αὖ δεσμός , ὁ δέ λύω κατά φύσις μετά ἡδονή ἐκπέτομαι · πᾶς γάρ ὁ μέν παρά φύσις ἀλγεινός , ὁ δέ ᾗ φύω γίγνομαι ἡδύς . καί θάνατος δή κατά αὐτός ὁ μέν κατά νόσος καί ὑπό τραῦμα γίγνομαι ἀλγεινός καί βίαιος , ὁ δέ μετά γῆρας ἔρχομαι ἐπί τέλος κατά φύσις ἄπονος ὁ θάνατος καί μάλα μετά ἡδονή γίγνομαι ἤ λύπη .