plato-philosophy.timaeus 44
ταὐτὸν δὴ τοῦτο καὶ τοιαῦτα ἕτερα αἱ περιφοραὶ πάσχουσαι σφοδρῶς , ὅταν τέ τῳ τῶν ἔξωθεν τοῦ ταὐτοῦ γένους ἢ τοῦ θατέρου περιτύχωσιν , τότε ταὐτόν τῳ καὶ θάτερόν του τἀναντία τῶν ἀληθῶν προσαγορεύουσαι ψευδεῖς καὶ ἀνόητοι γεγόνασιν , οὐδεμία τε ἐν αὐταῖς τότε περίοδος ἄρχουσα οὐδʼ ἡγεμών ἐστιν · αἷς δʼ ἂν ἔξωθεν αἰσθήσεις τινὲς φερόμεναι καὶ προσπεσοῦσαι συνεπισπάσωνται καὶ τὸ τῆς ψυχῆς ἅπαν κύτος , τόθʼ αὗται κρατούμεναι κρατεῖν δοκοῦσι . καὶ διὰ δὴ ταῦτα πάντα τὰ παθήματα νῦν κατʼ ἀρχάς τε ἄνους ψυχὴ γίγνεται τὸ πρῶτον , ὅταν εἰς σῶμα ἐνδεθῇ θνητόν . ὅταν δὲ τὸ τῆς αὔξης καὶ τροφῆς ἔλαττον ἐπίῃ ῥεῦμα , πάλιν δὲ αἱ περίοδοι λαμβανόμεναι γαλήνης τὴν ἑαυτῶν ὁδὸν ἴωσι καὶ καθιστῶνται μᾶλλον ἐπιόντος τοῦ χρόνου , τότε ἤδη πρὸς τὸ κατὰ φύσιν ἰόντων σχῆμα ἑκάστων τῶν κύκλων αἱ περιφοραὶ κατευθυνόμεναι , τό τε θάτερον καὶ τὸ ταὐτὸν προσαγορεύουσαι κατʼ ὀρθόν , ἔμφρονα τὸν ἔχοντα αὐτὰς γιγνόμενον ἀποτελοῦσιν . ἂν μὲν οὖν δὴ καὶ συνεπιλαμβάνηταί τις ὀρθὴ τροφὴ παιδεύσεως , ὁλόκληρος ὑγιής τε παντελῶς , τὴν μεγίστην ἀποφυγὼν νόσον , γίγνεται · καταμελήσας δέ , χωλὴν τοῦ βίου διαπορευθεὶς ζωήν , ἀτελὴς καὶ ἀνόητος εἰς Ἅιδου πάλιν ἔρχεται . ταῦτα μὲν οὖν ὕστερά ποτε γίγνεται · περὶ δὲ τῶν νῦν προτεθέντων δεῖ διελθεῖν ἀκριβέστερον , τὰ δὲ πρὸ τούτων , περὶ σωμάτων κατὰ μέρη τῆς γενέσεως καὶ περὶ ψυχῆς , διʼ ἅς τε αἰτίας καὶ προνοίας γέγονε θεῶν , τοῦ μάλιστα εἰκότος ἀντεχομένοις , οὕτω καὶ κατὰ ταῦτα πορευομένοις διεξιτέον . τὰς μὲν δὴ θείας περιόδους δύο οὔσας , τὸ τοῦ παντὸς σχῆμα ἀπομιμησάμενοι περιφερὲς ὄν , εἰς σφαιροειδὲς σῶμα ἐνέδησαν , τοῦτο ὃ νῦν κεφαλὴν ἐπονομάζομεν , ὃ θειότατόν τέ ἐστιν καὶ τῶν ἐν ἡμῖν πάντων δεσποτοῦν · ᾧ καὶ πᾶν τὸ σῶμα παρέδοσαν ὑπηρεσίαν αὐτῷ συναθροίσαντες θεοί , κατανοήσαντες ὅτι πασῶν ὅσαι κινήσεις ἔσοιντο μετέχοι . ἵνʼ οὖν μὴ κυλινδούμενον ἐπὶ γῆς ὕψη τε καὶ βάθη παντοδαπὰ ἐχούσης ἀποροῖ τὰ μὲν ὑπερβαίνειν , ἔνθεν δὲ ἐκβαίνειν , ὄχημα αὐτῷ τοῦτο καὶ εὐπορίαν ἔδοσαν ·
Lemmas: αὐτός δή οὗτος καί τοιοῦτος ἕτερος ὁ περιφορά πάσχω σφοδρός , ὅταν τε τις ὁ ἔξωθεν ὁ αὐτός γένος ἤ ὁ ἕτερος περιτυγχάνω , τότε αὐτός τις καί ἕτερος τις ἐναντίος ὁ ἀληθής προσαγορεύω ψευδής καί ἀνόητος γίγνομαι , οὐδείς τε ἐν αὐτός τότε περίοδος ἄρχω οὐδέ ἡγεμών εἰμί · ὅς δέ ἄν ἔξωθεν αἴσθησις τις φέρω καί προσπίπτω συνεπισπάω καί ὁ ὁ ψυχή ἅπας κύτος , τότε οὗτος κρατέω κρατέω δοκέω . καί διά δή οὗτος πᾶς ὁ πάθημα νῦν κατά ἀρχή τε ἄνοος ψυχή γίγνομαι ὁ πρῶτος , ὅταν εἰς σῶμα ἐνδέω θνητός . ὅταν δέ ὁ ὁ αὔξη καί τροφή ἐλαχύς ἐπέρχομαι ῥεῦμα , πάλιν δέ ὁ περίοδος λαμβάνω γαλήνη ὁ ἑαυτοῦ ὁδός ἔρχομαι καί καθίστημι μάλα ἐπέρχομαι ὁ χρόνος , τότε ἤδη πρός ὁ κατά φύσις ἔρχομαι σχῆμα ἕκαστος ὁ κύκλος ὁ περιφορά κατευθύνω , ὁ τε ἕτερος καί ὁ αὐτός προσαγορεύω κατά ὀρθός , ἔμφρων ὁ ἔχω αὐτός γίγνομαι ἀποτελέω . ἐάν μέν οὖν δή καί συνεπιλαμβάνω τις ὀρθός τροφή παίδευσις , ὁλόκληρος ὑγιής τε παντελής , ὁ μέγας ἀποφεύγω νόσος , γίγνομαι · καταμελέω δέ , χωλός ὁ βίος διαπορεύω ζωή , ἀτελής καί ἀνόητος εἰς ᾍδης πάλιν ἔρχομαι . οὗτος μέν οὖν ὕστερος ποτέ γίγνομαι · περί δέ ὁ νῦν προτίθημι δέω διέρχομαι ἀκριβής , ὁ δέ πρό οὗτος , περί σῶμα κατά μέρος ὁ γένεσις καί περί ψυχή , διά ὅς τε αἰτία καί πρόνοια γίγνομαι θεός , ὁ μάλα ἔοικα ἀντέχω , οὕτως καί κατά οὗτος πορεύω διεξιτέον . ὁ μέν δή θεῖος περίοδος δύο εἰμί , ὁ ὁ πᾶς σχῆμα ἀπομιμέομαι περιφερής εἰμί , εἰς σφαιροειδής σῶμα ἐνδέω , οὗτος ὅς νῦν κεφαλή ἐπονομάζω , ὅς θεῖος τε εἰμί καί ὁ ἐν ἐγώ πᾶς δεσποτέω · ὅς καί πᾶς ὁ σῶμα παραδίδωμι ὑπηρεσία αὐτός συναθροίζω θεός , κατανοέω ὅτι πᾶς ὅσος κίνησις εἰμί μετέχω . ἵνα οὖν μή κυλινδέω ἐπί γῆ ὕψος τε καί βάθος παντοδαπός ἔχω ἀφοράω ὁ μέν ὑπερβαίνω , ἔνθεν δέ ἐκβαίνω , ὄχημα αὐτός οὗτος καί εὐπορία δίδωμι ·