plato-philosophy.timaeus 78
τὸ δʼ ἐντεῦθεν ἤδη τὴν ὑδραγωγίαν παρεσκεύασαν τρόπῳ τινὶ τοιῷδε , ὃν κατοψόμεθα ῥᾷον προδιομολογησάμενοι τὸ τοιόνδε , ὅτι πάντα ὅσα ἐξ ἐλαττόνων συνίσταται στέγει τὰ μείζω , τὰ δὲ ἐκ μειζόνων τὰ σμικρότερα οὐ δύναται , πῦρ δὲ πάντων γενῶν σμικρομερέστατον , ὅθεν διʼ ὕδατος καὶ γῆς ἀέρος τε καὶ ὅσα ἐκ τούτων συνίσταται διαχωρεῖ καὶ στέγειν οὐδὲν αὐτὸ δύναται . ταὐτὸν δὴ καὶ περὶ τῆς παρʼ ἡμῖν κοιλίας διανοητέον , ὅτι σιτία μὲν καὶ ποτὰ ὅταν εἰς αὐτὴν ἐμπέσῃ , στέγει , πνεῦμα δὲ καὶ πῦρ σμικρομερέστερα ὄντα τῆς αὑτῆς συστάσεως οὐ δύναται . τούτοις οὖν κατεχρήσατο ὁ θεὸς εἰς τὴν ἐκ τῆς κοιλίας ἐπὶ τὰς φλέβας ὑδρείαν , πλέγμα ἐξ ἀέρος καὶ πυρὸς οἷον οἱ κύρτοι συνυφηνάμενος , διπλᾶ κατὰ τὴν εἴσοδον ἐγκύρτια ἔχον , ὧν θάτερον αὖ πάλιν διέπλεξεν δίκρουν · καὶ ἀπὸ τῶν ἐγκυρτίων δὴ διετείνατο οἷον σχοίνους κύκλῳ διὰ παντὸς πρὸς τὰ ἔσχατα τοῦ πλέγματος . τὰ μὲν οὖν ἔνδον ἐκ πυρὸς συνεστήσατο τοῦ πλοκάνου ἅπαντα , τὰ δʼ ἐγκύρτια καὶ τὸ κύτος ἀεροειδῆ , καὶ λαβὼν αὐτὸ περιέστησεν τῷ πλασθέντι ζῴῳ τρόπον τοιόνδε . τὸ μὲν τῶν ἐγκυρτίων εἰς τὸ στόμα μεθῆκεν · διπλοῦ δὲ ὄντος αὐτοῦ κατὰ μὲν τὰς ἀρτηρίας εἰς τὸν πλεύμονα καθῆκεν θάτερον , τὸ δʼ εἰς τὴν κοιλίαν παρὰ τὰς ἀρτηρίας · τὸ δʼ ἕτερον σχίσας τὸ μέρος ἑκάτερον κατὰ τοὺς ὀχετοὺς τῆς ῥινὸς ἀφῆκεν κοινόν , ὥσθʼ ὅτε μὴ κατὰ στόμα ἴοι θάτερον , ἐκ τούτου πάντα καὶ τὰ ἐκείνου ῥεύματα ἀναπληροῦσθαι . τὸ δὲ ἄλλο κύτος τοῦ κύρτου περὶ τὸ σῶμα ὅσον κοῖλον ἡμῶν περιέφυσεν , καὶ πᾶν δὴ τοῦτο τοτὲ μὲν εἰς τὰ ἐγκύρτια συρρεῖν μαλακῶς , ἅτε ἀέρα ὄντα , ἐποίησεν , τοτὲ δὲ ἀναρρεῖν μὲν τὰ ἐγκύρτια , τὸ δὲ πλέγμα , ὡς ὄντος τοῦ σώματος μανοῦ , δύεσθαι εἴσω διʼ αὐτοῦ καὶ πάλιν ἔξω , τὰς δὲ ἐντὸς τοῦ πυρὸς ἀκτῖνας διαδεδεμένας ἀκολουθεῖν ἐφʼ ἑκάτερα ἰόντος τοῦ ἀέρος , καὶ τοῦτο , ἕωσπερ ἂν τὸ θνητὸν συνεστήκῃ ζῷον , μὴ διαπαύεσθαι γιγνόμενον · τούτῳ δὲ δὴ τῷ γένει τὸν τὰς ἐπωνυμίας θέμενον ἀναπνοὴν καὶ ἐκπνοὴν λέγομεν θέσθαι τοὔνομα . πᾶν δὲ δὴ τό τʼ ἔργον καὶ τὸ πάθος τοῦθʼ ἡμῶν τῷ σώματι γέγονεν ἀρδομένῳ καὶ ἀναψυχομένῳ τρέφεσθαι καὶ ζῆν ·
Lemmas: ὁ δέ ἐντεῦθεν ἤδη ὁ ὑδραγωγία παρασκευάζω τρόπος τις τοιόσδε , ὅς καθοράω ῥᾴδιος προδιομολογέομαι ὁ τοιόσδε , ὅτι πᾶς ὅσος ἐκ ἐλαχύς συνίστημι στέγω ὁ μέγας , ὁ δέ ἐκ μέγας ὁ μικρός οὐ δύναμαι , πῦρ δέ πᾶς γένος σμικρομερής , ὅθεν διά ὕδωρ καί γῆ ἀήρ τε καί ὅσος ἐκ οὗτος συνίστημι διαχωρέω καί στέγω οὐδείς αὐτός δύναμαι . αὐτός δή καί περί ὁ παρά ἐγώ κοιλία διανοητέον , ὅτι σιτίον μέν καί ποτός ὅταν εἰς αὐτός ἐμπίπτω , στέγω , πνεῦμα δέ καί πῦρ σμικρομερής εἰμί ὁ ἑαυτοῦ σύστασις οὐ δύναμαι . οὗτος οὖν καταχράω ὁ θεός εἰς ὁ ἐκ ὁ κοιλία ἐπί ὁ φλέψ ὑδρεία , πλέγμα ἐκ ἀήρ καί πῦρ οἷος ὁ κύρτος συνυφαίνω , διπλόος κατά ὁ εἴσοδος ἐγκύρτια ἔχω , ὅς ἕτερος αὖ πάλιν διαπλέκω δίκροος · καί ἀπό ὁ ἐγκύρτια δή διατείνω οἷος σχοῖνος κύκλος διά πᾶς πρός ὁ ἔσχατος ὁ πλέγμα . ὁ μέν οὖν ἔνδον ἐκ πῦρ συνίστημι ὁ πλόκανον ἅπας , ὁ δέ ἐγκύρτια καί ὁ κύτος ἀεροειδής , καί λαμβάνω αὐτός περιίστημι ὁ πλάσσω ζῷον τρόπος τοιόσδε . ὁ μέν ὁ ἐγκύρτια εἰς ὁ στόμα μεθήκω · διπλόος δέ εἰμί αὐτός κατά μέν ὁ ἀρτηρία εἰς ὁ πλεύμων καθίημι ἕτερος , ὁ δέ εἰς ὁ κοιλία παρά ὁ ἀρτηρία · ὁ δέ ἕτερος σχίζω ὁ μέρος ἑκάτερος κατά ὁ ὀχετός ὁ ῥίς ἀφίημι κοινός , ὥστε ὅτε μή κατά στόμα ἔρχομαι ἕτερος , ἐκ οὗτος πᾶς καί ὁ ἐκεῖνος ῥεῦμα ἀναπληρόω . ὁ δέ ἄλλος κύτος ὁ κύρτος περί ὁ σῶμα ὅσος κοῖλος ἐγώ περιφύομαι , καί πᾶς δή οὗτος τότε μέν εἰς ὁ ἐγκύρτια συρρέω μαλακός , ἅτε ἀήρ εἰμί , ποιέω , τότε δέ ἀναρρέω μέν ὁ ἐγκύρτια , ὁ δέ πλέγμα , ὡς εἰμί ὁ σῶμα μανός , δύω εἴσω διά αὐτός καί πάλιν ἔξω , ὁ δέ ἐντός ὁ πῦρ ἀκτίς διαδέω ἀκολουθέω ἐπί ἑκάτερος ἔρχομαι ὁ ἀήρ , καί οὗτος , ἕωσπερ ἄν ὁ θνητός συνίστημι ζῷον , μή διαπαύω γίγνομαι · οὗτος δέ δή ὁ γένος ὁ ὁ ἐπωνυμία τίθημι ἀναπνοή καί ἐκπνοή λέγω τίθημι ὄνομα . πᾶς δέ δή ὁ τε ἔργον καί ὁ πάθος οὗτος ἐγώ ὁ σῶμα γίγνομαι ἄρδω καί ἀναψύχω τρέφω καί ζάω ·