plato-philosophy.timaeus 83
παλιναίρετα γὰρ πάντα γεγονότα καὶ διεφθαρμένα τό τε αἷμα αὐτὸ πρῶτον διόλλυσι , καὶ αὐτὰ οὐδεμίαν τροφὴν ἔτι τῷ σώματι παρέχοντα φέρεται πάντῃ διὰ τῶν φλεβῶν , τάξιν τῶν κατὰ φύσιν οὐκέτʼ ἴσχοντα περιόδων , ἐχθρὰ μὲν αὐτὰ αὑτοῖς διὰ τὸ μηδεμίαν ἀπόλαυσιν ἑαυτῶν ἔχειν , τῷ συνεστῶτι δὲ τοῦ σώματος καὶ μένοντι κατὰ χώραν πολέμια , διολλύντα καὶ τήκοντα . ὅσον μὲν οὖν ἂν παλαιότατον ὂν τῆς σαρκὸς τακῇ , δύσπεπτον γιγνόμενον μελαίνει μὲν ὑπὸ παλαιᾶς συγκαύσεως , διὰ δὲ τὸ πάντῃ διαβεβρῶσθαι πικρὸν ὂν παντὶ χαλεπὸν προσπίπτει τοῦ σώματος ὅσον ἂν μήπω διεφθαρμένον ᾖ , καὶ τοτὲ μὲν ἀντὶ τῆς πικρότητος ὀξύτητα ἔσχεν τὸ μέλαν χρῶμα , ἀπολεπτυνθέντος μᾶλλον τοῦ πικροῦ , τοτὲ δὲ ἡ πικρότης αὖ βαφεῖσα αἵματι χρῶμα ἔσχεν ἐρυθρώτερον , τοῦ δὲ μέλανος τούτῳ συγκεραννυμένου χλοῶδες · ἔτι δὲ συμμείγνυται ξανθὸν χρῶμα μετὰ τῆς πικρότητος , ὅταν νέα συντακῇ σὰρξ ὑπὸ τοῦ περὶ τὴν φλόγα πυρός . καὶ τὸ μὲν κοινὸν ὄνομα πᾶσιν τούτοις ἤ τινες ἰατρῶν που χολὴν ἐπωνόμασαν , ἢ καί τις ὢν δυνατὸς εἰς πολλὰ μὲν καὶ ἀνόμοια βλέπειν , ὁρᾶν δὲ ἐν αὐτοῖς ἓν γένος ἐνὸν ἄξιον ἐπωνυμίας πᾶσιν · τὰ δʼ ἄλλα ὅσα χολῆς εἴδη λέγεται , κατὰ τὴν χρόαν ἔσχεν λόγον αὐτῶν ἕκαστον ἴδιον . ἰχὼρ δέ , ὁ μὲν αἵματος ὀρὸς πρᾷος , ὁ δὲ μελαίνης χολῆς ὀξείας τε ἄγριος , ὅταν συμμειγνύηται διὰ θερμότητα ἁλμυρᾷ δυνάμει · καλεῖται δὲ ὀξὺ φλέγμα τὸ τοιοῦτον . τὸ δʼ αὖ μετʼ ἀέρος τηκόμενον ἐκ νέας καὶ ἁπαλῆς σαρκός , τούτου δὲ ἀνεμωθέντος καὶ συμπεριληφθέντος ὑπὸ ὑγρότητος , καὶ πομφολύγων συστασῶν ἐκ τοῦ πάθους τούτου καθʼ ἑκάστην μὲν ἀοράτων διὰ σμικρότητα , συναπασῶν δὲ τὸν ὄγκον παρεχομένων ὁρατόν , χρῶμα ἐχουσῶν διὰ τὴν τοῦ ἀφροῦ γένεσιν ἰδεῖν λευκόν , ταύτην πᾶσαν τηκεδόνα ἁπαλῆς σαρκὸς μετὰ πνεύματος συμπλακεῖσαν λευκὸν εἶναι φλέγμα φαμέν . φλέγματος δὲ αὖ νέου συνισταμένου ὀρὸς ἱδρὼς καὶ δάκρυον , ὅσα τε ἄλλα τοιαῦτα σώματα τὸ καθʼ ἡμέραν χεῖται καθαιρόμενα · καὶ ταῦτα μὲν δὴ πάντα νόσων ὄργανα γέγονεν , ὅταν αἷμα μὴ ἐκ τῶν σιτίων καὶ ποτῶν πληθύσῃ κατὰ φύσιν , ἀλλʼ ἐξ ἐναντίων τὸν ὄγκον παρὰ τοὺς τῆς φύσεως λαμβάνῃ νόμους .
Lemmas: παλιναίρετος γάρ πᾶς γίγνομαι καί διαφθείρω ὁ τε αἷμα αὐτός πρῶτος διόλλυμι , καί αὐτός οὐδείς τροφή ἔτι ὁ σῶμα παρέχω φέρω πάντῃ διά ὁ φλέψ , τάξις ὁ κατά φύσις οὐκέτι ἴσχω περίοδος , ἐχθρός μέν αὐτός ἑαυτοῦ διά ὁ μηδείς ἀπόλαυσις ἑαυτοῦ ἔχω , ὁ συνίστημι δέ ὁ σῶμα καί μένω κατά χώρα πολέμιος , διόλλυμι καί τήκω . ὅσος μέν οὖν ἄν παλαιός εἰμί ὁ σάρξ τήκω , δύσπεπτος γίγνομαι μελαίνω μέν ὑπό παλαιός σύγκαυσις , διά δέ ὁ πάντῃ διαβιβρώσκω πικρός εἰμί πᾶς χαλεπός προσπίπτω ὁ σῶμα ὅσος ἄν μήπω διαφθείρω εἰμί , καί τότε μέν ἀντί ὁ πικρότης ὀξύτης ἔχω ὁ μέλας χρῶμα , ἀπολεπτύνω μάλα ὁ πικρός , τότε δέ ὁ πικρότης αὖ βάπτω αἷμα χρῶμα ἔχω ἐρυθρός , ὁ δέ μέλας οὗτος συγκεράννυμι χλοώδης · ἔτι δέ συμμείγνυμι ξανθός χρῶμα μετά ὁ πικρότης , ὅταν νέος συντήκω σάρξ ὑπό ὁ περί ὁ φλόξ πῦρ . καί ὁ μέν κοινός ὄνομα πᾶς οὗτος ἤ τις ἰατρός που χολή ἐπονομάζω , ἤ καί τις εἰμί δυνατός εἰς πολύς μέν καί ἀνόμοιος βλέπω , ὁράω δέ ἐν αὐτός εἷς γένος ἔνειμι ἄξιος ἐπωνυμία πᾶς · ὁ δέ ἄλλος ὅσος χολή εἶδος λέγω , κατά ὁ χροιά ἔχω λόγος αὐτός ἕκαστος ἴδιος . ἰχώρ δέ , ὁ μέν αἷμα ὀρός πρᾶος , ὁ δέ μέλας χολή ὀξύς τε ἄγριος , ὅταν συμμείγνυμι διά θερμότης ἁλμυρός δύναμις · καλέω δέ ὀξύς φλέγμα ὁ τοιοῦτος . ὁ δέ αὖ μετά ἀήρ τήκω ἐκ νέος καί ἁπαλός σάρξ , οὗτος δέ ἀνεμόω καί συμπεριλαμβάνω ὑπό ὑγρότης , καί πομφόλυξ συνίστημι ἐκ ὁ πάθος οὗτος κατά ἕκαστος μέν ἀόρατος διά μικρότης , συνάπας δέ ὁ ὄγκος παρέχω ὁρατός , χρῶμα ἔχω διά ὁ ὁ ἀφρός γένεσις ὁράω λευκός , οὗτος πᾶς τηκεδών ἁπαλός σάρξ μετά πνεῦμα συμπλέκω λευκός εἰμί φλέγμα φημί . φλέγμα δέ αὖ νέος συνίστημι ὀρός ἱδρώς καί δάκρυον , ὅσος τε ἄλλος τοιοῦτος σῶμα ὁ κατά ἡμέρα χέω καθαίρω · καί οὗτος μέν δή πᾶς νόσος ὄργανον γίγνομαι , ὅταν αἷμα μή ἐκ ὁ σιτίον καί ποτόν πληθύω κατά φύσις , ἀλλά ἐκ ἐναντίος ὁ ὄγκος παρά ὁ ὁ φύσις λαμβάνω νόμος .