plato-philosophy.timaeus 19
καὶ μὴν ὅτι γε τὰ μὲν τῶν ἀγαθῶν θρεπτέον ἔφαμεν εἶναι , τὰ δὲ τῶν κακῶν εἰς τὴν ἄλλην λάθρᾳ διαδοτέον πόλιν · ἐπαυξανομένων δὲ σκοποῦντας ἀεὶ τοὺς ἀξίους πάλιν ἀνάγειν δεῖν , τοὺς δὲ παρὰ σφίσιν ἀναξίους εἰς τὴν τῶν ἐπανιόντων χώραν μεταλλάττειν ; οὕτως . ἆρʼ οὖν δὴ διεληλύθαμεν ἤδη καθάπερ χθές , ὡς ἐν κεφαλαίοις πάλιν ἐπανελθεῖν , ἢ ποθοῦμεν ἔτι τι τῶν ῥηθέντων , ὦ φίλε Γίμαιε , ὡς ἀπολειπόμενον ; οὐδαμῶς , ἀλλὰ αὐτὰ ταῦτʼ ἦν τὰ λεχθέντα , ὦ Σώκρατες . ἀκούοιτʼ ἂν ἤδη τὰ μετὰ ταῦτα περὶ τῆς πολιτείας ἣν διήλθομεν , οἷόν τι πρὸς αὐτὴν πεπονθὼς τυγχάνω . προσέοικεν δὲ δή τινί μοι τοιῷδε τὸ πάθος , οἷον εἴ τις ζῷα καλά που θεασάμενος , εἴτε ὑπὸ γραφῆς εἰργασμένα εἴτε καὶ ζῶντα ἀληθινῶς ἡσυχίαν δὲ ἄγοντα , εἰς ἐπιθυμίαν ἀφίκοιτο θεάσασθαι κινούμενά τε αὐτὰ καί τι τῶν τοῖς σώμασιν δοκούντων προσήκειν κατὰ τὴν ἀγωνίαν ἀθλοῦντα · ταὐτὸν καὶ ἐγὼ πέπονθα πρὸς τὴν πόλιν ἣν διήλθομεν . ἡδέως γὰρ ἄν του λόγῳ διεξιόντος ἀκούσαιμʼ ἂν ἄθλους οὓς πόλις ἀθλεῖ , τούτους αὐτὴν ἀγωνιζομένην πρὸς πόλεις ἄλλας , πρεπόντως εἴς τε πόλεμον ἀφικομένην καὶ ἐν τῷ πολεμεῖν τὰ προσήκοντα ἀποδιδοῦσαν τῇ παιδείᾳ καὶ τροφῇ κατά τε τὰς ἐν τοῖς ἔργοις πράξεις καὶ κατὰ τὰς ἐν τοῖς λόγοις διερμηνεύσεις πρὸς ἑκάστας τῶν πόλεων . ταῦτʼ οὖν , ὦ Κριτία καὶ Ἑρμόκρατες , ἐμαυτοῦ μὲν αὐτὸς κατέγνωκα μή ποτʼ ἂν δυνατὸς γενέσθαι τοὺς ἄνδρας καὶ τὴν πόλιν ἱκανῶς ἐγκωμιάσαι . καὶ τὸ μὲν ἐμὸν οὐδὲν θαυμαστόν · ἀλλὰ τὴν αὐτὴν δόξαν εἴληφα καὶ περὶ τῶν πάλαι γεγονότων καὶ περὶ τῶν νῦν ὄντων ποιητῶν , οὔτι τὸ ποιητικὸν ἀτιμάζων γένος , ἀλλὰ παντὶ δῆλον ὡς τὸ μιμητικὸν ἔθνος , οἷς ἂν ἐντραφῇ , ταῦτα μιμήσεται ῥᾷστα καὶ ἄριστα , τὸ δʼ ἐκτὸς τῆς τροφῆς ἑκάστοις γιγνόμενον χαλεπὸν μὲν ἔργοις , ἔτι δὲ χαλεπώτερον λόγοις εὖ μιμεῖσθαι . τὸ δὲ τῶν σοφιστῶν γένος αὖ πολλῶν μὲν λόγων καὶ καλῶν ἄλλων μάλʼ ἔμπειρον ἥγημαι , φοβοῦμαι δὲ μή πως , ἅτε πλανητὸν ὂν κατὰ πόλεις οἰκήσεις τε ἰδίας οὐδαμῇ διῳκηκός , ἄστοχον ἅμα φιλοσόφων ἀνδρῶν ᾖ καὶ πολιτικῶν , ὅσʼ ἂν οἷά τε ἐν πολέμῳ καὶ μάχαις πράττοντες ἔργῳ καὶ λόγῳ προσομιλοῦντες ἑκάστοις πράττοιεν καὶ λέγοιεν .
Lemmas: καί μήν ὅτι γε ὁ μέν ὁ ἀγαθός θρεπτέος φημί εἰμί , ὁ δέ ὁ κακός εἰς ὁ ἄλλος λάθρῃ διαδοτέος πόλις · ἐπαυξάνω δέ σκοπέω ἀεί ὁ ἄξιος πάλιν ἀνάγω δέω , ὁ δέ παρά σφεῖς ἀνάξιος εἰς ὁ ὁ ἐπάνειμι χώρα μεταλλάσσω ; οὕτως . ἆρα οὖν δή διέρχομαι ἤδη καθά χθές , ὡς ἐν κεφάλαιος πάλιν ἐπανέρχομαι , ἤ ποθέω ἔτι τις ὁ λέγω , ὦ φίλος Γίμαιος , ὡς ἀπολείπω ; οὐδαμῶς , ἀλλά αὐτός οὗτος εἰμί ὁ λέγω , ὦ Σωκράτης . ἀκούω ἄν ἤδη ὁ μετά οὗτος περί ὁ πολιτεία ὅς διέρχομαι , οἷος τις πρός αὐτός πάσχω τυγχάνω . προσέοικα δέ δή τις ἐγώ τοιόσδε ὁ πάθος , οἷος εἰ τις ζῷον καλός που θεάομαι , εἴτε ὑπό γραφή ἐργάζομαι εἴτε καί ζάω ἀληθινός ἡσυχία δέ ἄγω , εἰς ἐπιθυμία ἀφικνέομαι θεάομαι κινέω τε αὐτός καί τις ὁ ὁ σῶμα δοκέω προσήκω κατά ὁ ἀγωνία ἀθλέω · αὐτός καί ἐγώ πάσχω πρός ὁ πόλις ὅς διέρχομαι . ἡδύς γάρ ἄν τις λόγος διεξέρχομαι ἀκούω ἄν ἆθλος ὅς πόλις ἀθλέω , οὗτος αὐτός ἀγωνίζομαι πρός πόλις ἄλλος , πρεπόντως εἰς τε πόλεμος ἀφικνέομαι καί ἐν ὁ πολεμέω ὁ προσήκω ἀποδίδωμι ὁ παιδεία καί τροφή κατά τε ὁ ἐν ὁ ἔργον πρᾶξις καί κατά ὁ ἐν ὁ λόγος διερμήνευσις πρός ἕκαστος ὁ πόλις . οὗτος οὖν , ὦ Κριτίας καί Ἑρμοκράτης , ἐμαυτοῦ μέν αὐτός καταγιγνώσκω μή ποτέ ἄν δυνατός γίγνομαι ὁ ἀνήρ καί ὁ πόλις ἱκανός ἐγκωμιάζω . καί ὁ μέν ἐμός οὐδείς θαυμαστός · ἀλλά ὁ αὐτός δόξα λαμβάνω καί περί ὁ πάλαι γίγνομαι καί περί ὁ νῦν εἰμί ποιητής , οὔτι ὁ ποιητικός ἀτιμάζω γένος , ἀλλά πᾶς δῆλος ὡς ὁ μιμητικός ἔθνος , ὅς ἄν ἐντρέφω , οὗτος μιμέομαι ῥᾴδιος καί ἀγαθός , ὁ δέ ἐκτός ὁ τροφή ἕκαστος γίγνομαι χαλεπός μέν ἔργον , ἔτι δέ χαλεπός λόγος εὖ μιμέομαι . ὁ δέ ὁ σοφιστής γένος αὖ πολύς μέν λόγος καί καλός ἄλλος μάλα ἔμπειρος ἡγέομαι , φοβέω δέ μή πως , ἅτε πλανητός εἰμί κατά πόλις οἴκησις τε ἴδιος οὐδαμῇ διοικέω , ἄστοχος ἅμα φιλόσοφος ἀνήρ εἰμί καί πολιτικός , ὅσος ἄν οἷος τε ἐν πόλεμος καί μάχη πράσσω ἔργον καί λόγος προσομιλέω ἕκαστος πράσσω καί λέγω .