plato-philosophy.timaeus 61
γῆν μὲν γὰρ ἀσύστατον ὑπὸ βίας οὕτως ὕδωρ μόνον λύει , συνεστηκυῖαν δὲ πλὴν πυρὸς οὐδέν · εἴσοδος γὰρ οὐδενὶ πλὴν πυρὶ λέλειπται . τὴν δὲ ὕδατος αὖ σύνοδον τὴν μὲν βιαιοτάτην πῦρ μόνον , τὴν δὲ ἀσθενεστέραν ἀμφότερα , πῦρ τε καὶ ἀήρ , διαχεῖτον , ὁ μὲν κατὰ τὰ διάκενα , τὸ δὲ καὶ κατὰ τὰ τρίγωνα · βίᾳ δὲ ἀέρα συστάντα οὐδὲν λύει πλὴν κατὰ τὸ στοιχεῖον , ἀβίαστον δὲ κατατήκει μόνον πῦρ . τὰ δὴ τῶν συμμείκτων ἐκ γῆς τε καὶ ὕδατος σωμάτων , μέχριπερ ἂν ὕδωρ αὐτοῦ τὰ τῆς γῆς διάκενα καὶ βίᾳ συμπεπιλημένα κατέχῃ , τὰ μὲν ὕδατος ἐπιόντα ἔξωθεν εἴσοδον οὐκ ἔχοντα μέρη περιρρέοντα τὸν ὅλον ὄγκον ἄτηκτον εἴασεν , τὰ δὲ πυρὸς εἰς τὰ τῶν ὑδάτων διάκενα εἰσιόντα , ὅπερ ὕδωρ γῆν , τοῦτο πῦρ ἀπεργαζόμενα , τηχθέντι τῷ κοινῷ σώματι ῥεῖν μόνα αἴτια συμβέβηκεν · τυγχάνει δὲ ταῦτα ὄντα , τὰ μὲν ἔλαττον ἔχοντα ὕδατος ἢ γῆς , τό τε περὶ τὴν ὕαλον γένος ἅπαν ὅσα τε λίθων χυτὰ εἴδη καλεῖται , τὰ δὲ πλέον ὕδατος αὖ , πάντα ὅσα κηροειδῆ καὶ θυμιατικὰ σώματα συμπήγνυται . καὶ τὰ μὲν δὴ σχήμασι κοινωνίαις τε καὶ μεταλλαγαῖς εἰς ἄλληλα πεποικιλμένα εἴδη σχεδὸν ἐπιδέδεικται · τὰ δὲ παθήματα αὐτῶν διʼ ἃς αἰτίας γέγονεν πειρατέον ἐμφανίζειν . πρῶτον μὲν οὖν ὑπάρχειν αἴσθησιν δεῖ τοῖς λεγομένοις ἀεί , σαρκὸς δὲ καὶ τῶν περὶ σάρκα γένεσιν , ψυχῆς τε ὅσον θνητόν , οὔπω διεληλύθαμεν · τυγχάνει δὲ οὔτε ταῦτα χωρὶς τῶν περὶ τὰ παθήματα ὅσα αἰσθητικὰ οὔτʼ ἐκεῖνα ἄνευ τούτων δυνατὰ ἱκανῶς λεχθῆναι , τὸ δὲ ἅμα σχεδὸν οὐ δυνατόν . ὑποθετέον δὴ πρότερον θάτερα , τὰ δʼ ὑποτεθέντα ἐπάνιμεν αὖθις . ἵνα οὖν ἑξῆς τὰ παθήματα λέγηται τοῖς γένεσιν , ἔστω πρότερα ἡμῖν τὰ περὶ σῶμα καὶ ψυχὴν ὄντα . πρῶτον μὲν οὖν ᾗ πῦρ θερμὸν λέγομεν , ἴδωμεν ὧδε σκοποῦντες , τὴν διάκρισιν καὶ τομὴν αὐτοῦ περὶ τὸ σῶμα ἡμῶν γιγνομένην ἐννοηθέντες . ὅτι μὲν γὰρ ὀξύ τι τὸ πάθος , πάντες σχεδὸν αἰσθανόμεθα ·
Lemmas: γῆ μέν γάρ ἀσύστατος ὑπό βία οὕτως ὕδωρ μόνος λύω , συνίστημι δέ πλήν πῦρ οὐδείς · εἴσοδος γάρ οὐδείς πλήν πῦρ λείπω . ὁ δέ ὕδωρ αὖ σύνοδος ὁ μέν βίαιος πῦρ μόνος , ὁ δέ ἀσθενής ἀμφότερος , πῦρ τε καί ἀήρ , διηχέω , ὁ μέν κατά ὁ διάκενος , ὁ δέ καί κατά ὁ τρίγωνος · βία δέ ἀήρ συνίστημι οὐδείς λύω πλήν κατά ὁ στοιχεῖον , ἀβίαστος δέ κατατήκω μόνος πῦρ . ὁ δή ὁ σύμμικτος ἐκ γῆ τε καί ὕδωρ σῶμα , μέχρι ἄν ὕδωρ αὐτός ὁ ὁ γῆ διάκενος καί βία συμπιλέω κατέχω , ὁ μέν ὕδωρ ἐπέρχομαι ἔξωθεν εἴσοδος οὐ ἔχω μέρος περιρρέω ὁ ὅλος ὄγκος ἄτηκτος ἐάω , ὁ δέ πῦρ εἰς ὁ ὁ ὕδωρ διάκενος εἰσέρχομαι , ὅς ὕδωρ γῆ , οὗτος πῦρ ἀπεργάζομαι , τήκω ὁ κοινός σῶμα ῥέω μόνος αἴτιος συμβαίνω · τυγχάνω δέ οὗτος εἰμί , ὁ μέν ἐλαχύς ἔχω ὕδωρ ἤ γῆ , ὁ τε περί ὁ ὕαλος γένος ἅπας ὅσος τε λίθος χυτός εἶδος καλέω , ὁ δέ πολύς ὕδωρ αὖ , πᾶς ὅσος κηροειδής καί θυμιατικός σῶμα συμπήγνυμι . καί ὁ μέν δή σχῆμα κοινωνία τε καί μεταλλαγή εἰς ἀλλήλων ποικίλλω εἶδος σχεδόν ἐπιδείκνυμι · ὁ δέ πάθημα αὐτός διά ὅς αἰτία γίγνομαι πειράω ἐμφανίζω . πρῶτος μέν οὖν ὑπάρχω αἴσθησις δέω ὁ λέγω ἀεί , σάρξ δέ καί ὁ περί σάρξ γένεσις , ψυχή τε ὅσος θνητός , οὔπω διέρχομαι · τυγχάνω δέ οὔτε οὗτος χωρίς ὁ περί ὁ πάθημα ὅσος αἰσθητικός οὔτε ἐκεῖνος ἄνευ οὗτος δυνατός ἱκανός λέγω , ὁ δέ ἅμα σχεδόν οὐ δυνατός . ὑποθετέος δή πρότερος ἕτερος , ὁ δέ ὑποτίθημι ἐπανέρχομαι αὖθις . ἵνα οὖν ἑξῆς ὁ πάθημα λέγω ὁ γένεσις , εἰμί πρότερος ἐγώ ὁ περί σῶμα καί ψυχή εἰμί . πρῶτος μέν οὖν ᾗ πῦρ θερμός λέγω , ὁράω ὧδε σκοπέω , ὁ διάκρισις καί τομή αὐτός περί ὁ σῶμα ἐγώ γίγνομαι ἐννοέω . ὅτι μέν γάρ ὀξύς τις ὁ πάθος , πᾶς σχεδόν αἰσθάνομαι ·