ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plato-philosophy.timaeus 17
εἷς , δύο , τρεῖς · ὁ δὲ δὴ τέταρτος ἡμῖν , ὦ φίλε Τίμαιε , ποῦ τῶν χθὲς μὲν δαιτυμόνων , τὰ νῦν δὲ ἑστιατόρων ; ἀσθένειά τις αὐτῷ συνέπεσεν , ὦ Σώκρατες · οὐ γὰρ ἂν ἑκὼν τῆσδε ἀπελείπετο τῆς συνουσίας . οὐκοῦν σὸν τῶνδέ τε ἔργον καὶ τὸ ὑπὲρ τοῦ ἀπόντος ἀναπληροῦν μέρος ; πάνυ μὲν οὖν , καὶ κατὰ δύναμίν γε οὐδὲν ἐλλείψομεν · οὐδὲ γὰρ ἂν εἴη δίκαιον , χθὲς ὑπὸ σοῦ ξενισθέντας οἷς ἦν πρέπον ξενίοις , μὴ οὐ προθύμως σὲ τοὺς λοιποὺς ἡμῶν ἀνταφεστιᾶν . ἆρʼ οὖν μέμνησθε ὅσα ὑμῖν καὶ περὶ ὧν ἐπέταξα εἰπεῖν ; τὰ μὲν μεμνήμεθα , ὅσα δὲ μή , σὺ παρὼν ὑπομνήσεις · μᾶλλον δέ , εἰ μή τί σοι χαλεπόν , ἐξ ἀρχῆς διὰ βραχέων πάλιν ἐπάνελθε αὐτά , ἵνα βεβαιωθῇ μᾶλλον παρʼ ἡμῖν . ταῦτʼ ἔσται . χθές που τῶν ὑπʼ ἐμοῦ ῥηθέντων λόγων περὶ πολιτείας ἦν τὸ κεφάλαιον οἵα τε καὶ ἐξ οἵων ἀνδρῶν ἀρίστη κατεφαίνετʼ ἄν μοι γενέσθαι . καὶ μάλα γε ἡμῖν , ὦ Σώκρατες , ῥηθεῖσα πᾶσιν κατὰ νοῦν . ἆρʼ οὖν οὐ τὸ τῶν γεωργῶν ὅσαι τε ἄλλαι τέχναι πρῶτον ἐν αὐτῇ χωρὶς διειλόμεθα ἀπὸ τοῦ γένους τοῦ τῶν προπολεμησόντων ; ναί . καὶ κατὰ φύσιν δὴ δόντες τὸ καθʼ αὑτὸν ἑκάστῳ πρόσφορον ἓν μόνον ἐπιτήδευμα , μίαν ἑκάστῳ τέχνην , τούτους οὓς πρὸ πάντων ἔδει πολεμεῖν , εἴπομεν ὡς ἄρʼ αὐτοὺς δέοι φύλακας εἶναι μόνον τῆς πόλεως , εἴτε τις ἔξωθεν ἢ καὶ τῶν ἔνδοθεν ἴοι κακουργήσων , δικάζοντας μὲν πρᾴως τοῖς ἀρχομένοις ὑπʼ αὐτῶν καὶ φύσει φίλοις οὖσιν , χαλεποὺς δὲ ἐν ταῖς μάχαις τοῖς ἐντυγχάνουσιν τῶν ἐχθρῶν γιγνομένους .
Lemmas: εἷς , δύο , τρεῖς · ὁ δέ δή τέταρτος ἐγώ , ὦ φίλος Τίμαιος , ποῦ ὁ χθές μέν δαιτυμών , ὁ νῦν δέ ἑστιάτωρ ; ἀσθένεια τις αὐτός συμπίπτω , ὦ Σωκράτης · οὐ γάρ ἄν ἑκών ὅδε ἀπολείπω ὁ συνουσία . οὐκοῦν σός ὅδε τε ἔργον καί ὁ ὑπέρ ὁ ἄπειμι ἀναπληρόω μέρος ; πάνυ μέν οὖν , καί κατά δύναμις γε οὐδείς ἐλλείπω · οὐδέ γάρ ἄν εἰμί δίκαιος , χθές ὑπό σύ ξενίζω ὅς εἰμί πρέπω ξένιος , μή οὐ πρόθυμος σύ ὁ λοιπός ἐγώ ἀνταφεστιάω . ἆρα οὖν μιμνῄσκω ὅσος σύ καί περί ὅς ἐπιτάσσω λέγω ; ὁ μέν μιμνῄσκω , ὅσος δέ μή , σύ πάρειμι ὑπομιμνῄσκω · μάλα δέ , εἰ μή τις σύ χαλεπός , ἐκ ἀρχή διά βραχύς πάλιν ἐπανέρχομαι αὐτός , ἵνα βεβαιόω μάλα παρά ἐγώ . οὗτος εἰμί . χθές που ὁ ὑπό ἐγώ λέγω λόγος περί πολιτεία εἰμί ὁ κεφάλαιος οἷος τε καί ἐκ οἷος ἀνήρ ἀγαθός καταφαίνω ἄν ἐγώ γίγνομαι . καί μάλα γε ἐγώ , ὦ Σωκράτης , λέγω πᾶς κατά νόος . ἆρα οὖν οὐ ὁ ὁ γεωργός ὅσος τε ἄλλος τέχνη πρῶτος ἐν αὐτός χωρίς διαιρέω ἀπό ὁ γένος ὁ ὁ προπολεμέω ; ναί . καί κατά φύσις δή δίδωμι ὁ κατά ἑαυτοῦ ἕκαστος πρόσφορος εἷς μόνος ἐπιτήδευμα , εἷς ἕκαστος τέχνη , οὗτος ὅς πρό πᾶς δέω πολεμέω , λέγω ὡς ἄρα αὐτός δέω φύλαξ εἰμί μόνος ὁ πόλις , εἴτε τις ἔξωθεν ἤ καί ὁ ἔνδοθεν ἔρχομαι κακουργέω , δικάζω μέν πρᾶος ὁ ἄρχω ὑπό αὐτός καί φύσις φίλος εἰμί , χαλεπός δέ ἐν ὁ μάχη ὁ ἐντυγχάνω ὁ ἐχθρός γίγνομαι .
plato-philosophy.timaeus 28
ἔστιν οὖν δὴ κατʼ ἐμὴν δόξαν πρῶτον διαιρετέον τάδε · τί τὸ ὂν ἀεί , γένεσιν δὲ οὐκ ἔχον , καὶ τί τὸ γιγνόμενον μὲν ἀεί , ὂν δὲ οὐδέποτε ; τὸ μὲν δὴ νοήσει μετὰ λόγου περιληπτόν , ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ ὄν , τὸ δʼ αὖ δόξῃ μετʼ αἰσθήσεως ἀλόγου δοξαστόν , γιγνόμενον καὶ ἀπολλύμενον , ὄντως δὲ οὐδέποτε ὄν . πᾶν δὲ αὖ τὸ γιγνόμενον ὑπʼ αἰτίου τινὸς ἐξ ἀνάγκης γίγνεσθαι · παντὶ γὰρ ἀδύνατον χωρὶς αἰτίου γένεσιν σχεῖν . ὅτου μὲν οὖν ἂν ὁ δημιουργὸς πρὸς τὸ κατὰ ταὐτὰ ἔχον βλέπων ἀεί , τοιούτῳ τινὶ προσχρώμενος παραδείγματι , τὴν ἰδέαν καὶ δύναμιν αὐτοῦ ἀπεργάζηται , καλὸν ἐξ ἀνάγκης οὕτως ἀποτελεῖσθαι πᾶν · οὗ δʼ ἂν εἰς γεγονός , γεννητῷ παραδείγματι προσχρώμενος , οὐ καλόν . ὁ δὴ πᾶς οὐρανὸς — ἢ κόσμος ἢ καὶ ἄλλο ὅτι ποτὲ ὀνομαζόμενος μάλιστʼ ἂν δέχοιτο , τοῦθʼ ἡμῖν ὠνομάσθω—σκεπτέον δʼ οὖν περὶ αὐτοῦ πρῶτον , ὅπερ ὑπόκειται περὶ παντὸς ἐν ἀρχῇ δεῖν σκοπεῖν , πότερον ἦν ἀεί , γενέσεως ἀρχὴν ἔχων οὐδεμίαν , ἢ γέγονεν , ἀπʼ ἀρχῆς τινος ἀρξάμενος . γέγονεν · ὁρατὸς γὰρ ἁπτός τέ ἐστιν καὶ σῶμα ἔχων , πάντα δὲ τὰ τοιαῦτα αἰσθητά , τὰ δʼ αἰσθητά , δόξῃ περιληπτὰ μετʼ αἰσθήσεως , γιγνόμενα καὶ γεννητὰ ἐφάνη . τῷ δʼ αὖ γενομένῳ φαμὲν ὑπʼ αἰτίου τινὸς ἀνάγκην εἶναι γενέσθαι .
Lemmas: εἰμί οὖν δή κατά ἐμός δόξα πρῶτος διαιρετέον ὅδε · τίς ὁ εἰμί ἀεί , γένεσις δέ οὐ ἔχω , καί τίς ὁ γίγνομαι μέν ἀεί , εἰμί δέ οὐδέποτε ; ὁ μέν δή νόησις μετά λόγος περιληπτός , ἀεί κατά αὐτός εἰμί , ὁ δέ αὖ δόξα μετά αἴσθησις ἄλογος δοξαστός , γίγνομαι καί ἀπόλλυμι , ὄντως δέ οὐδέποτε εἰμί . πᾶς δέ αὖ ὁ γίγνομαι ὑπό αἴτιος τις ἐκ ἀνάγκη γίγνομαι · πᾶς γάρ ἀδύνατος χωρίς αἴτιος γένεσις ἔχω . ὅστις μέν οὖν ἄν ὁ δημιουργός πρός ὁ κατά αὐτός ἔχω βλέπω ἀεί , τοιοῦτος τις προσχράομαι παράδειγμα , ὁ ἰδέα καί δύναμις αὐτός ἀπεργάζομαι , καλός ἐκ ἀνάγκη οὕτως ἀποτελέω πᾶς · ὅς δέ ἄν εἰς γίγνομαι , γεννητός παράδειγμα προσχράομαι , οὐ καλός . ὁ δή πᾶς οὐρανός — ἤ κόσμος ἤ καί ἄλλος ὅστις ποτέ ὀνομάζω μάλα ἄν δέχομαι , οὗτος ἐγώ ὀνομάζω δέ οὖν περί αὐτός πρῶτος , ὅς ὑπόκειμαι περί πᾶς ἐν ἀρχή δέω σκοπέω , πότερος εἰμί ἀεί , γένεσις ἀρχή ἔχω οὐδείς , ἤ γίγνομαι , ἀπό ἀρχή τις ἄρχω . γίγνομαι · ὁρατός γάρ ἁπτός τε εἰμί καί σῶμα ἔχω , πᾶς δέ ὁ τοιοῦτος αἰσθητός , ὁ δέ αἰσθητός , δόξα περιληπτός μετά αἴσθησις , γίγνομαι καί γεννητός φαίνω . ὁ δέ αὖ γίγνομαι φημί ὑπό αἴτιος τις ἀνάγκη εἰμί γίγνομαι .
plato-philosophy.timaeus 30
ταύτην δὴ γενέσεως καὶ κόσμου μάλιστʼ ἄν τις ἀρχὴν κυριωτάτην παρʼ ἀνδρῶν φρονίμων ἀποδεχόμενος ὀρθότατα ἀποδέχοιτʼ ἄν . βουληθεὶς γὰρ ὁ θεὸς ἀγαθὰ μὲν πάντα , φλαῦρον δὲ μηδὲν εἶναι κατὰ δύναμιν , οὕτω δὴ πᾶν ὅσον ἦν ὁρατὸν παραλαβὼν οὐχ ἡσυχίαν ἄγον ἀλλὰ κινούμενον πλημμελῶς καὶ ἀτάκτως , εἰς τάξιν αὐτὸ ἤγαγεν ἐκ τῆς ἀταξίας , ἡγησάμενος ἐκεῖνο τούτου πάντως ἄμεινον . θέμις δʼ οὔτʼ ἦν οὔτʼ ἔστιν τῷ ἀρίστῳ δρᾶν ἄλλο πλὴν τὸ κάλλιστον · λογισάμενος οὖν ηὕρισκεν ἐκ τῶν κατὰ φύσιν ὁρατῶν οὐδὲν ἀνόητον τοῦ νοῦν ἔχοντος ὅλον ὅλου κάλλιον ἔσεσθαί ποτε ἔργον , νοῦν δʼ αὖ χωρὶς ψυχῆς ἀδύνατον παραγενέσθαι τῳ . διὰ δὴ τὸν λογισμὸν τόνδε νοῦν μὲν ἐν ψυχῇ , ψυχὴν δʼ ἐν σώματι συνιστὰς τὸ πᾶν συνετεκταίνετο , ὅπως ὅτι κάλλιστον εἴη κατὰ φύσιν ἄριστόν τε ἔργον ἀπειργασμένος . οὕτως οὖν δὴ κατὰ λόγον τὸν εἰκότα δεῖ λέγειν τόνδε τὸν κόσμον ζῷον ἔμψυχον ἔννουν τε τῇ ἀληθείᾳ διὰ τὴν τοῦ θεοῦ γενέσθαι πρόνοιαν . τούτου δʼ ὑπάρχοντος αὖ τὰ τούτοις ἐφεξῆς ἡμῖν λεκτέον , τίνι τῶν ζῴων αὐτὸν εἰς ὁμοιότητα ὁ συνιστὰς συνέστησεν . τῶν μὲν οὖν ἐν μέρους εἴδει πεφυκότων μηδενὶ καταξιώσωμεν — ἀτελεῖ γὰρ ἐοικὸς οὐδέν ποτʼ ἂν γένοιτο καλόν—οὗ δʼ ἔστιν τἆλλα ζῷα καθʼ ἓν καὶ κατὰ γένη μόρια , τούτῳ πάντων ὁμοιότατον αὐτὸν εἶναι τιθῶμεν . τὰ γὰρ δὴ νοητὰ ζῷα πάντα ἐκεῖνο ἐν ἑαυτῷ περιλαβὸν ἔχει , καθάπερ ὅδε ὁ κόσμος ἡμᾶς ὅσα τε ἄλλα θρέμματα συνέστηκεν ὁρατά .
Lemmas: οὗτος δή γένεσις καί κόσμος μάλα ἄν τις ἀρχή κύριος παρά ἀνήρ φρόνιμος ἀποδέχομαι ὀρθός ἀποδέχομαι ἄν . βούλομαι γάρ ὁ θεός ἀγαθός μέν πᾶς , φλαῦρος δέ μηδείς εἰμί κατά δύναμις , οὕτως δή πᾶς ὅσος εἰμί ὁρατός παραλαμβάνω οὐ ἡσυχία ἄγω ἀλλά κινέω πλημμελής καί ἄτακτος , εἰς τάξις αὐτός ἄγω ἐκ ὁ ἀταξία , ἡγέομαι ἐκεῖνος οὗτος πάντως ἀγαθός . θέμις δέ οὔτε εἰμί οὔτε εἰμί ὁ ἀγαθός δράω ἄλλος πλήν ὁ καλός · λογίζομαι οὖν εὑρίσκω ἐκ ὁ κατά φύσις ὁρατός οὐδείς ἀνόητος ὁ νόος ἔχω ὅλος ὅλος καλός εἰμί ποτέ ἔργον , νόος δέ αὖ χωρίς ψυχή ἀδύνατος παραγίγνομαι τις . διά δή ὁ λογισμός ὅδε νόος μέν ἐν ψυχή , ψυχή δέ ἐν σῶμα συνίστημι ὁ πᾶς συντεκταίνομαι , ὅπως ὅτι καλός εἰμί κατά φύσις ἀγαθός τε ἔργον ἀπεργάζομαι . οὕτως οὖν δή κατά λόγος ὁ ἔοικα δέω λέγω ὅδε ὁ κόσμος ζῷον ἔμψυχος ἔννους τε ὁ ἀλήθεια διά ὁ ὁ θεός γίγνομαι πρόνοια . οὗτος δέ ὑπάρχω αὖ ὁ οὗτος ἐφεξῆς ἐγώ λεκτέος , τίς ὁ ζῷον αὐτός εἰς ὁμοιότης ὁ συνίστημι συνίστημι . ὁ μέν οὖν ἐν μέρος εἶδος φύζω μηδείς καταξιόω — ἀτελής γάρ ἔοικα οὐδείς ποτέ ἄν γίγνομαι καλόν—οὗ δέ εἰμί ἄλλος ζῷον κατά εἷς καί κατά γένος μόριον , οὗτος πᾶς ὅμοιος αὐτός εἰμί τίθημι . ὁ γάρ δή νοητός ζῷον πᾶς ἐκεῖνος ἐν ἑαυτοῦ περιλαμβάνω ἔχω , καθά ὅδε ὁ κόσμος ἐγώ ὅσος τε ἄλλος θρέμμα συνίστημι ὁρατός .
plato-philosophy.timaeus 31
τῷ γὰρ τῶν νοουμένων καλλίστῳ καὶ κατὰ πάντα τελέῳ μάλιστα αὐτὸν ὁ θεὸς ὁμοιῶσαι βουληθεὶς ζῷον ἓν ὁρατόν , πάνθʼ ὅσα αὐτοῦ κατὰ φύσιν συγγενῆ ζῷα ἐντὸς ἔχον ἑαυτοῦ , συνέστησε . πότερον οὖν ὀρθῶς ἕνα οὐρανὸν προσειρήκαμεν , ἢ πολλοὺς καὶ ἀπείρους λέγειν ἦν ὀρθότερον ; ἕνα , εἴπερ κατὰ τὸ παράδειγμα δεδημιουργημένος ἔσται . τὸ γὰρ περιέχον πάντα ὁπόσα νοητὰ ζῷα μεθʼ ἑτέρου δεύτερον οὐκ ἄν ποτʼ εἴη · πάλιν γὰρ ἂν ἕτερον εἶναι τὸ περὶ ἐκείνω δέοι ζῷον , οὗ μέρος ἂν εἴτην ἐκείνω , καὶ οὐκ ἂν ἔτι ἐκείνοιν ἀλλʼ ἐκείνῳ τῷ περιέχοντι τόδʼ ἂν ἀφωμοιωμένον λέγοιτο ὀρθότερον . ἵνα οὖν τόδε κατὰ τὴν μόνωσιν ὅμοιον ᾖ τῷ παντελεῖ ζῴῳ , διὰ ταῦτα οὔτε δύο οὔτʼ ἀπείρους ἐποίησεν ὁ ποιῶν κόσμους , ἀλλʼ εἷς ὅδε μονογενὴς οὐρανὸς γεγονὼς ἔστιν καὶ ἔτʼ ἔσται . σωματοειδὲς δὲ δὴ καὶ ὁρατὸν ἁπτόν τε δεῖ τὸ γενόμενον εἶναι , χωρισθὲν δὲ πυρὸς οὐδὲν ἄν ποτε ὁρατὸν γένοιτο , οὐδὲ ἁπτὸν ἄνευ τινὸς στερεοῦ , στερεὸν δὲ οὐκ ἄνευ γῆς · ὅθεν ἐκ πυρὸς καὶ γῆς τὸ τοῦ παντὸς ἀρχόμενος συνιστάναι σῶμα ὁ θεὸς ἐποίει . δύο δὲ μόνω καλῶς συνίστασθαι τρίτου χωρὶς οὐ δυνατόν · δεσμὸν γὰρ ἐν μέσῳ δεῖ τινα ἀμφοῖν συναγωγὸν γίγνεσθαι . δεσμῶν δὲ κάλλιστος ὃς ἂν αὑτὸν καὶ τὰ συνδούμενα ὅτι μάλιστα ἓν ποιῇ , τοῦτο δὲ πέφυκεν ἀναλογία κάλλιστα ἀποτελεῖν .
Lemmas: ὁ γάρ ὁ νοέω καλός καί κατά πᾶς τέλειος μάλα αὐτός ὁ θεός ὁμοιόω βούλομαι ζῷον εἷς ὁρατός , πᾶς ὅσος αὐτός κατά φύσις συγγενής ζῷον ἐντός ἔχω ἑαυτοῦ , συνίστημι . πότερος οὖν ὀρθός εἷς οὐρανός προσλέγω , ἤ πολύς καί ἄπειρος λέγω εἰμί ὀρθός ; εἷς , εἴπερ κατά ὁ παράδειγμα δημιουργέω εἰμί . ὁ γάρ περιέχω πᾶς ὁπόσος νοητός ζῷον μετά ἕτερος δεύτερος οὐ ἄν ποτέ εἰμί · πάλιν γάρ ἄν ἕτερος εἰμί ὁ περί ἐκεῖνος δέω ζῷον , ὅς μέρος ἄν εἰμί ἐκεῖνος , καί οὐ ἄν ἔτι ἔκεινος ἀλλά ἐκεῖνος ὁ περιέχω ὅδε ἄν ἀφομοιόω λέγω ὀρθός . ἵνα οὖν ὅδε κατά ὁ μόνωσις ὅμοιος εἰμί ὁ παντελής ζῷον , διά οὗτος οὔτε δύο οὔτε ἄπειρος ποιέω ὁ ποιέω κόσμος , ἀλλά εἷς ὅδε μονογενής οὐρανός γίγνομαι εἰμί καί ἔτι εἰμί . σωματοειδής δέ δή καί ὁρατός ἁπτός τε δέω ὁ γίγνομαι εἰμί , χωρίζω δέ πῦρ οὐδείς ἄν ποτέ ὁρατός γίγνομαι , οὐδέ ἁπτός ἄνευ τις στερεός , στερεός δέ οὐ ἄνευ γῆ · ὅθεν ἐκ πῦρ καί γῆ ὁ ὁ πᾶς ἄρχω συνίστημι σῶμα ὁ θεός ποιέω . δύο δέ μόνος καλός συνίστημι τρίτος χωρίς οὐ δυνατός · δεσμός γάρ ἐν μέσος δέω τις ἄμφω συναγωγός γίγνομαι . δεσμός δέ καλός ὅς ἄν ἑαυτοῦ καί ὁ συνδέω ὅτι μάλα εἷς ποιέω , οὗτος δέ φύω ἀναλογία καλός ἀποτελέω .
plato-philosophy.timaeus 32
ὁπόταν γὰρ ἀριθμῶν τριῶν εἴτε ὄγκων εἴτε δυνάμεων ὡντινωνοῦν ᾖ τὸ μέσον , ὅτιπερ τὸ πρῶτον πρὸς αὐτό , τοῦτο αὐτὸ πρὸς τὸ ἔσχατον , καὶ πάλιν αὖθις , ὅτι τὸ ἔσχατον πρὸς τὸ μέσον , τὸ μέσον πρὸς τὸ πρῶτον , τότε τὸ μέσον μὲν πρῶτον καὶ ἔσχατον γιγνόμενον , τὸ δʼ ἔσχατον καὶ τὸ πρῶτον αὖ μέσα ἀμφότερα , πάνθʼ οὕτως ἐξ ἀνάγκης τὰ αὐτὰ εἶναι συμβήσεται , τὰ αὐτὰ δὲ γενόμενα ἀλλήλοις ἓν πάντα ἔσται . εἰ μὲν οὖν ἐπίπεδον μέν , βάθος δὲ μηδὲν ἔχον ἔδει γίγνεσθαι τὸ τοῦ παντὸς σῶμα , μία μεσότης ἂν ἐξήρκει τά τε μεθʼ αὑτῆς συνδεῖν καὶ ἑαυτήν , νῦν δὲ στερεοειδῆ γὰρ αὐτὸν προσῆκεν εἶναι , τὰ δὲ στερεὰ μία μὲν οὐδέποτε , δύο δὲ ἀεὶ μεσότητες συναρμόττουσιν · οὕτω δὴ πυρός τε καὶ γῆς ὕδωρ ἀέρα τε ὁ θεὸς ἐν μέσῳ θείς , καὶ πρὸς ἄλληλα καθʼ ὅσον ἦν δυνατὸν ἀνὰ τὸν αὐτὸν λόγον ἀπεργασάμενος , ὅτιπερ πῦρ πρὸς ἀέρα , τοῦτο ἀέρα πρὸς ὕδωρ , καὶ ὅτι ἀὴρ πρὸς ὕδωρ , ὕδωρ πρὸς γῆν , συνέδησεν καὶ συνεστήσατο οὐρανὸν ὁρατὸν καὶ ἁπτόν . καὶ διὰ ταῦτα ἔκ τε δὴ τούτων τοιούτων καὶ τὸν ἀριθμὸν τεττάρων τὸ τοῦ κόσμου σῶμα ἐγεννήθη διʼ ἀναλογίας ὁμολογῆσαν , φιλίαν τε ἔσχεν ἐκ τούτων , ὥστε εἰς ταὐτὸν αὑτῷ συνελθὸν ἄλυτον ὑπό του ἄλλου πλὴν ὑπὸ τοῦ συνδήσαντος γενέσθαι . τῶν δὲ δὴ τεττάρων ἓν ὅλον ἕκαστον εἴληφεν ἡ τοῦ κόσμου σύστασις . ἐκ γὰρ πυρὸς παντὸς ὕδατός τε καὶ ἀέρος καὶ γῆς συνέστησεν αὐτὸν ὁ συνιστάς , μέρος οὐδὲν οὐδενὸς οὐδὲ δύναμιν ἔξωθεν ὑπολιπών , τάδε διανοηθείς , πρῶτον μὲν ἵνα ὅλον ὅτι μάλιστα ζῷον τέλεον ἐκ τελέων τῶν μερῶν εἴη ,
Lemmas: ὁπόταν γάρ ἀριθμός τρεῖς εἴτε ὄγκος εἴτε δύναμις ὅστις εἰμί ὁ μέσος , ὅστις ὁ πρῶτος πρός αὐτός , οὗτος αὐτός πρός ὁ ἔσχατος , καί πάλιν αὖθις , ὅτι ὁ ἔσχατος πρός ὁ μέσος , ὁ μέσος πρός ὁ πρῶτος , τότε ὁ μέσος μέν πρῶτος καί ἔσχατος γίγνομαι , ὁ δέ ἔσχατος καί ὁ πρῶτος αὖ μέσος ἀμφότερος , πᾶς οὕτως ἐκ ἀνάγκη ὁ αὐτός εἰμί συμβαίνω , ὁ αὐτός δέ γίγνομαι ἀλλήλων εἷς πᾶς εἰμί . εἰ μέν οὖν ἐπίπεδος μέν , βάθος δέ μηδείς ἔχω δέω γίγνομαι ὁ ὁ πᾶς σῶμα , εἷς μεσότης ἄν ἐξαρκέω ὁ τε μετά ἑαυτοῦ συνδέω καί ἑαυτοῦ , νῦν δέ στερεοειδής γάρ αὐτός προσήκω εἰμί , ὁ δέ στερεός εἷς μέν οὐδέποτε , δύο δέ ἀεί μεσότης συναρμόζω · οὕτως δή πῦρ τε καί γῆ ὕδωρ ἀήρ τε ὁ θεός ἐν μέσος τίθημι , καί πρός ἀλλήλων κατά ὅσος εἰμί δυνατός ἀνά ὁ αὐτός λόγος ἀπεργάζομαι , ὅστις πῦρ πρός ἀήρ , οὗτος ἀήρ πρός ὕδωρ , καί ὅτι ἀήρ πρός ὕδωρ , ὕδωρ πρός γῆ , συνδέω καί συνίστημι οὐρανός ὁρατός καί ἁπτός . καί διά οὗτος ἐκ τε δή οὗτος τοιοῦτος καί ὁ ἀριθμός τέσσαρες ὁ ὁ κόσμος σῶμα γεννάω διά ἀναλογία ὁμολογέω , φιλία τε ἔχω ἐκ οὗτος , ὥστε εἰς αὐτός ἑαυτοῦ συνέρχομαι ἄλυτος ὑπό τις ἄλλος πλήν ὑπό ὁ συνδέω γίγνομαι . ὁ δέ δή τέσσαρες εἷς ὅλος ἕκαστος λαμβάνω ὁ ὁ κόσμος σύστασις . ἐκ γάρ πῦρ πᾶς ὕδωρ τε καί ἀήρ καί γῆ συνίστημι αὐτός ὁ συνίστημι , μέρος οὐδείς οὐδείς οὐδέ δύναμις ἔξωθεν ὑπολείπω , ὅδε διανοέω , πρῶτος μέν ἵνα ὅλος ὅτι μάλα ζῷον τέλειος ἐκ τέλειος ὁ μέρος εἰμί ,
plato-philosophy.timaeus 33
πρὸς δὲ τούτοις ἕν , ἅτε οὐχ ὑπολελειμμένων ἐξ ὧν ἄλλο τοιοῦτον γένοιτʼ ἄν , ἔτι δὲ ἵνʼ ἀγήρων καὶ ἄνοσον ᾖ , κατανοῶν ὡς συστάτῳ σώματι θερμὰ καὶ ψυχρὰ καὶ πάνθʼ ὅσα δυνάμεις ἰσχυρὰς ἔχει περιιστάμενα ἔξωθεν καὶ προσπίπτοντα ἀκαίρως λύει καὶ νόσους γῆράς τε ἐπάγοντα φθίνειν ποιεῖ . διὰ δὴ τὴν αἰτίαν καὶ τὸν λογισμὸν τόνδε ἕνα ὅλον ὅλων ἐξ ἁπάντων τέλεον καὶ ἀγήρων καὶ ἄνοσον αὐτὸν ἐτεκτήνατο . σχῆμα δὲ ἔδωκεν αὐτῷ τὸ πρέπον καὶ τὸ συγγενές . τῷ δὲ τὰ πάντα ἐν αὑτῷ ζῷα περιέχειν μέλλοντι ζῴῳ πρέπον ἂν εἴη σχῆμα τὸ περιειληφὸς ἐν αὑτῷ πάντα ὁπόσα σχήματα · διὸ καὶ σφαιροειδές , ἐκ μέσου πάντῃ πρὸς τὰς τελευτὰς ἴσον ἀπέχον , κυκλοτερὲς αὐτὸ ἐτορνεύσατο , πάντων τελεώτατον ὁμοιότατόν τε αὐτὸ ἑαυτῷ σχημάτων , νομίσας μυρίῳ κάλλιον ὅμοιον ἀνομοίου . λεῖον δὲ δὴ κύκλῳ πᾶν ἔξωθεν αὐτὸ ἀπηκριβοῦτο πολλῶν χάριν . ὀμμάτων τε γὰρ ἐπεδεῖτο οὐδέν , ὁρατὸν γὰρ οὐδὲν ὑπελείπετο ἔξωθεν , οὐδʼ ἀκοῆς , οὐδὲ γὰρ ἀκουστόν · πνεῦμά τε οὐκ ἦν περιεστὸς δεόμενον ἀναπνοῆς , οὐδʼ αὖ τινος ἐπιδεὲς ἦν ὀργάνου σχεῖν ᾧ τὴν μὲν εἰς ἑαυτὸ τροφὴν δέξοιτο , τὴν δὲ πρότερον ἐξικμασμένην ἀποπέμψοι πάλιν . ἀπῄει τε γὰρ οὐδὲν οὐδὲ προσῄειν αὐτῷ ποθεν—οὐδὲ γὰρ ἦν—αὐτὸ γὰρ ἑαυτῷ τροφὴν τὴν ἑαυτοῦ φθίσιν παρέχον καὶ πάντα ἐν ἑαυτῷ καὶ ὑφʼ ἑαυτοῦ πάσχον καὶ δρῶν ἐκ τέχνης γέγονεν · ἡγήσατο γὰρ αὐτὸ ὁ συνθεὶς αὔταρκες ὂν ἄμεινον ἔσεσθαι μᾶλλον ἢ προσδεὲς ἄλλων . χειρῶν δέ , αἷς οὔτε λαβεῖν οὔτε αὖ τινα ἀμύνασθαι χρεία τις ἦν , μάτην οὐκ ᾤετο δεῖν αὐτῷ προσάπτειν , οὐδὲ ποδῶν οὐδὲ ὅλως τῆς περὶ τὴν βάσιν ὑπηρεσίας .
Lemmas: πρός δέ οὗτος εἷς , ἅτε οὐ ὑπολείπω ἐκ ὅς ἄλλος τοιοῦτος γίγνομαι ἄν , ἔτι δέ ἵνα ἀγήραος καί ἄνοσος εἰμί , κατανοέω ὡς συσ́ς σῶμα θερμός καί ψυχρός καί πᾶς ὅσος δύναμις ἰσχυρός ἔχω περιίστημι ἔξωθεν καί προσπίπτω ἄκαιρος λύω καί νόσος γῆρας τε ἐπάγω φθίω ποιέω . διά δή ὁ αἰτία καί ὁ λογισμός ὅδε εἷς ὅλος ὅλος ἐκ ἅπας τέλειος καί ἀγήραος καί ἄνοσος αὐτός τεκταίνομαι . σχῆμα δέ δίδωμι αὐτός ὁ πρέπω καί ὁ συγγενής . ὁ δέ ὁ πᾶς ἐν ἑαυτοῦ ζῷον περιέχω μέλλω ζῷον πρέπω ἄν εἰμί σχῆμα ὁ περιλαμβάνω ἐν ἑαυτοῦ πᾶς ὁπόσος σχῆμα · διό καί σφαιροειδής , ἐκ μέσος πάντῃ πρός ὁ τελευτή ἴσος ἀπέχω , κυκλοτερής αὐτός τορνεύω , πᾶς τέλειος ὅμοιος τε αὐτός ἑαυτοῦ σχῆμα , νομίζω μυρίος καλός ὅμοιος ἀνόμοιος . λεῖος δέ δή κύκλος πᾶς ἔξωθεν αὐτός ἀπακριβόομαι πολύς χάριν . ὄμμα τε γάρ ἐπιδέω οὐδείς , ὁρατός γάρ οὐδείς ὑπολείπω ἔξωθεν , οὐδέ ἀκοή , οὐδέ γάρ ἀκουστός · πνεῦμα τε οὐ εἰμί περιίστημι δέω ἀναπνοή , οὐδέ αὖ τις ἐπιδεής εἰμί ὄργανον ἔχω ὅς ὁ μέν εἰς ἑαυτοῦ τροφή δείκνυμι , ὁ δέ πρότερος ἐξικμάζω ἀποπέμπω πάλιν . ἀπέρχομαι τε γάρ οὐδείς οὐδέ προσέρχομαι αὐτός ποθεν—οὐδὲ γάρ ἦν—αὐτὸ γάρ ἑαυτοῦ τροφή ὁ ἑαυτοῦ φθίσις παρέχω καί πᾶς ἐν ἑαυτοῦ καί ὑπό ἑαυτοῦ πάσχω καί δράω ἐκ τέχνη γίγνομαι · ἡγέομαι γάρ αὐτός ὁ συντίθημι αὐτάρκης εἰμί ἀγαθός εἰμί μάλα ἤ προσδεής ἄλλος . χείρ δέ , ὅς οὔτε λαμβάνω οὔτε αὖ τις ἀμύνω χρεία τις εἰμί , μάτην οὐ οἴομαι δέω αὐτός προσάπτω , οὐδέ πούς οὐδέ ὅλος ὁ περί ὁ βάσις ὑπηρεσία .
plato-philosophy.timaeus 34
κίνησιν γὰρ ἀπένειμεν αὐτῷ τὴν τοῦ σώματος οἰκείαν , τῶν ἑπτὰ τὴν περὶ νοῦν καὶ φρόνησιν μάλιστα οὖσαν · διὸ δὴ κατὰ ταὐτὰ ἐν τῷ αὐτῷ καὶ ἐν ἑαυτῷ περιαγαγὼν αὐτὸ ἐποίησε κύκλῳ κινεῖσθαι στρεφόμενον , τὰς δὲ ἓξ ἁπάσας κινήσεις ἀφεῖλεν καὶ ἀπλανὲς ἀπηργάσατο ἐκείνων . ἐπὶ δὲ τὴν περίοδον ταύτην ἅτʼ οὐδὲν ποδῶν δέον ἀσκελὲς καὶ ἄπουν αὐτὸ ἐγέννησεν . οὗτος δὴ πᾶς ὄντος ἀεὶ λογισμὸς θεοῦ περὶ τὸν ποτὲ ἐσόμενον θεὸν λογισθεὶς λεῖον καὶ ὁμαλὸν πανταχῇ τε ἐκ μέσου ἴσον καὶ ὅλον καὶ τέλεον ἐκ τελέων σωμάτων σῶμα ἐποίησεν · ψυχὴν δὲ εἰς τὸ μέσον αὐτοῦ θεὶς διὰ παντός τε ἔτεινεν καὶ ἔτι ἔξωθεν τὸ σῶμα αὐτῇ περιεκάλυψεν , καὶ κύκλῳ δὴ κύκλον στρεφόμενον οὐρανὸν ἕνα μόνον ἔρημον κατέστησεν , διʼ ἀρετὴν δὲ αὐτὸν αὑτῷ δυνάμενον συγγίγνεσθαι καὶ οὐδενὸς ἑτέρου προσδεόμενον , γνώριμον δὲ καὶ φίλον ἱκανῶς αὐτὸν αὑτῷ . διὰ πάντα δὴ ταῦτα εὐδαίμονα θεὸν αὐτὸν ἐγεννήσατο . τὴν δὲ δὴ ψυχὴν οὐχ ὡς νῦν ὑστέραν ἐπιχειροῦμεν λέγειν , οὕτως ἐμηχανήσατο καὶ ὁ θεὸς νεωτέραν—οὐ γὰρ ἂν ἄρχεσθαι πρεσβύτερον ὑπὸ νεωτέρου συνέρξας εἴασεν—ἀλλά πως ἡμεῖς πολὺ μετέχοντες τοῦ προστυχόντος τε καὶ εἰκῇ ταύτῃ πῃ καὶ λέγομεν , ὁ δὲ καὶ γενέσει καὶ ἀρετῇ προτέραν καὶ πρεσβυτέραν ψυχὴν σώματος ὡς δεσπότιν καὶ ἄρξουσαν ἀρξομένου συνεστήσατο ἐκ τῶνδέ τε καὶ τοιῷδε τρόπῳ .
Lemmas: κίνησις γάρ ἀπονέμω αὐτός ὁ ὁ σῶμα οἰκεῖος , ὁ ἑπτά ὁ περί νόος καί φρόνησις μάλα εἰμί · διό δή κατά αὐτός ἐν ὁ αὐτός καί ἐν ἑαυτοῦ περιάγω αὐτός ποιέω κύκλος κινέω στρέφω , ὁ δέ ἕξ ἅπας κίνησις ἀφαιρέω καί ἀπλανής ἀπεργάζομαι ἐκεῖνος . ἐπί δέ ὁ περίοδος οὗτος ὅστε οὐδείς πούς δέω ἀσκελής καί ἄπους αὐτός γεννάω . οὗτος δή πᾶς εἰμί ἀεί λογισμός θεός περί ὁ ποτέ εἰμί θεός λογίζομαι λεῖος καί ὁμαλός πανταχῇ τε ἐκ μέσος ἴσος καί ὅλος καί τέλειος ἐκ τέλειος σῶμα σῶμα ποιέω · ψυχή δέ εἰς ὁ μέσος αὐτός τίθημι διά πᾶς τε τείνω καί ἔτι ἔξωθεν ὁ σῶμα αὐτός περικαλύπτω , καί κύκλος δή κύκλος στρέφω οὐρανός εἷς μόνος ἐρῆμος καθίστημι , διά ἀρετή δέ αὐτός ἑαυτοῦ δύναμαι συγγίγνομαι καί οὐδείς ἕτερος προσδέω , γνώριμος δέ καί φίλος ἱκανός αὐτός ἑαυτοῦ . διά πᾶς δή οὗτος εὐδαίμων θεός αὐτός γεννάω . ὁ δέ δή ψυχή οὐ ὡς νῦν ὕστερος ἐπιχειρέω λέγω , οὕτως μηχανάομαι καί ὁ θεός νεωτέραν—οὐ γάρ ἄν ἄρχω πρέσβυς ὑπό νεώτερος συνέρδω εἴασεν—ἀλλά πως ἐγώ πολύς μετέχω ὁ προστυγχάνω τε καί εἰκῇ ταύτῃ πη καί λέγω , ὁ δέ καί γένεσις καί ἀρετή πρότερος καί πρέσβυς ψυχή σῶμα ὡς δεσπότις καί ἄρχω ἄρχω συνίστημι ἐκ ὅδε τε καί τοιόσδε τρόπος .
plato-philosophy.timaeus 35
τῆς ἀμερίστου καὶ ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ ἐχούσης οὐσίας καὶ τῆς αὖ περὶ τὰ σώματα γιγνομένης μεριστῆς τρίτον ἐξ ἀμφοῖν ἐν μέσῳ συνεκεράσατο οὐσίας εἶδος , τῆς τε ταὐτοῦ φύσεως καὶ τῆς τοῦ ἑτέρου , καὶ κατὰ ταὐτὰ συνέστησεν ἐν μέσῳ τοῦ τε ἀμεροῦς αὐτῶν καὶ τοῦ κατὰ τὰ σώματα μεριστοῦ · καὶ τρία λαβὼν αὐτὰ ὄντα συνεκεράσατο εἰς μίαν πάντα ἰδέαν , τὴν θατέρου φύσιν δύσμεικτον οὖσαν εἰς ταὐτὸν συναρμόττων βίᾳ . μειγνὺς δὲ μετὰ τῆς οὐσίας καὶ ἐκ τριῶν ποιησάμενος ἕν , πάλιν ὅλον τοῦτο μοίρας ὅσας προσῆκεν διένειμεν , ἑκάστην δὲ ἔκ τε ταὐτοῦ καὶ θατέρου καὶ τῆς οὐσίας μεμειγμένην . ἤρχετο δὲ διαιρεῖν ὧδε . μίαν ἀφεῖλεν τὸ πρῶτον ἀπὸ παντὸς μοῖραν , μετὰ δὲ ταύτην ἀφῄρει διπλασίαν ταύτης , τὴν δʼ αὖ τρίτην ἡμιολίαν μὲν τῆς δευτέρας , τριπλασίαν δὲ τῆς πρώτης , τετάρτην δὲ τῆς δευτέρας διπλῆν , πέμπτην δὲ τριπλῆν τῆς τρίτης , τὴν δʼ ἕκτην τῆς πρώτης ὀκταπλασίαν , ἑβδόμην δʼ ἑπτακαιεικοσιπλασίαν τῆς πρώτης ·
Lemmas: ὁ ἀμέριστος καί ἀεί κατά αὐτός ἔχω οὐσία καί ὁ αὖ περί ὁ σῶμα γίγνομαι μεριστός τρίτος ἐκ ἄμφω ἐν μέσος συγκεράννυμι οὐσία εἶδος , ὁ τε αὐτός φύσις καί ὁ ὁ ἕτερος , καί κατά αὐτός συνίστημι ἐν μέσος ὁ τε ἀμερής αὐτός καί ὁ κατά ὁ σῶμα μεριστός · καί τρεῖς λαμβάνω αὐτός εἰμί συγκεράννυμι εἰς εἷς πᾶς ἰδέα , ὁ ἕτερος φύσις δύσμεικτος εἰμί εἰς αὐτός συναρμόζω βία . μείγνυμι δέ μετά ὁ οὐσία καί ἐκ τρεῖς ποιέω εἷς , πάλιν ὅλος οὗτος μοῖρα ὅσος προσήκω διανέμω , ἕκαστος δέ ἐκ τε αὐτός καί ἕτερος καί ὁ οὐσία μείγνυμι . ἄρχω δέ διαιρέω ὧδε . εἷς ἀφαιρέω ὁ πρῶτος ἀπό πᾶς μοῖρα , μετά δέ οὗτος ἀφαιρέω διπλάσιος οὗτος , ὁ δέ αὖ τρίτος ἡμιόλιος μέν ὁ δεύτερος , τριπλάσιος δέ ὁ πρῶτος , τέταρτος δέ ὁ δεύτερος διπλόος , πέμπτος δέ τριπλόος ὁ τρίτος , ὁ δέ ἕκτος ὁ πρῶτος ὀκταπλάσιος , ἕβδομος δέ ἑπτακαιεικοσιπλάσιος ὁ πρῶτος ·
plato-philosophy.timaeus 42
ὁπότε δὴ σώμασιν ἐμφυτευθεῖεν ἐξ ἀνάγκης , καὶ τὸ μὲν προσίοι , τὸ δʼ ἀπίοι τοῦ σώματος αὐτῶν , πρῶτον μὲν αἴσθησιν ἀναγκαῖον εἴη μίαν πᾶσιν ἐκ βιαίων παθημάτων σύμφυτον γίγνεσθαι , δεύτερον δὲ ἡδονῇ καὶ λύπῃ μεμειγμένον ἔρωτα , πρὸς δὲ τούτοις φόβον καὶ θυμὸν ὅσα τε ἑπόμενα αὐτοῖς καὶ ὁπόσα ἐναντίως πέφυκε διεστηκότα · ὧν εἰ μὲν κρατήσοιεν , δίκῃ βιώσοιντο , κρατηθέντες δὲ ἀδικίᾳ . καὶ ὁ μὲν εὖ τὸν προσήκοντα χρόνον βιούς , πάλιν εἰς τὴν τοῦ συννόμου πορευθεὶς οἴκησιν ἄστρου , βίον εὐδαίμονα καὶ συνήθη ἕξοι , σφαλεὶς δὲ τούτων εἰς γυναικὸς φύσιν ἐν τῇ δευτέρᾳ γενέσει μεταβαλοῖ · μὴ παυόμενός τε ἐν τούτοις ἔτι κακίας , τρόπον ὃν κακύνοιτο , κατὰ τὴν ὁμοιότητα τῆς τοῦ τρόπου γενέσεως εἴς τινα τοιαύτην ἀεὶ μεταβαλοῖ θήρειον φύσιν , ἀλλάττων τε οὐ πρότερον πόνων λήξοι , πρὶν τῇ ταὐτοῦ καὶ ὁμοίου περιόδῳ τῇ ἐν αὑτῷ συνεπισπώμενος τὸν πολὺν ὄχλον καὶ ὕστερον προσφύντα ἐκ πυρὸς καὶ ὕδατος καὶ ἀέρος καὶ γῆς , θορυβώδη καὶ ἄλογον ὄντα , λόγῳ κρατήσας εἰς τὸ τῆς πρώτης καὶ ἀρίστης ἀφίκοιτο εἶδος ἕξεως . διαθεσμοθετήσας δὲ πάντα αὐτοῖς ταῦτα , ἵνα τῆς ἔπειτα εἴη κακίας ἑκάστων ἀναίτιος , ἔσπειρεν τοὺς μὲν εἰς γῆν , τοὺς δʼ εἰς σελήνην , τοὺς δʼ εἰς τἆλλα ὅσα ὄργανα χρόνου · τὸ δὲ μετὰ τὸν σπόρον τοῖς νέοις παρέδωκεν θεοῖς σώματα πλάττειν θνητά , τό τʼ ἐπίλοιπον , ὅσον ἔτι ἦν ψυχῆς ἀνθρωπίνης δέον προσγενέσθαι , τοῦτο καὶ πάνθʼ ὅσα ἀκόλουθα ἐκείνοις ἀπεργασαμένους ἄρχειν , καὶ κατὰ δύναμιν ὅτι κάλλιστα καὶ ἄριστα τὸ θνητὸν διακυβερνᾶν ζῷον , ὅτι μὴ κακῶν αὐτὸ ἑαυτῷ γίγνοιτο αἴτιον . καὶ ὁ μὲν δὴ ἅπαντα ταῦτα διατάξας ἔμενεν ἐν τῷ ἑαυτοῦ κατὰ τρόπον ἤθει ·
Lemmas: ὁπότε δή σῶμα ἐμφυτεύω ἐκ ἀνάγκη , καί ὁ μέν προσέρχομαι , ὁ δέ ἀπέρχομαι ὁ σῶμα αὐτός , πρῶτος μέν αἴσθησις ἀναγκαῖος εἰμί εἷς πᾶς ἐκ βίαιος πάθημα σύμφυτος γίγνομαι , δεύτερος δέ ἡδονή καί λύπη μείγνυμι ἔρως , πρός δέ οὗτος φόβος καί θυμός ὅσος τε ἕπομαι αὐτός καί ὁπόσος ἐναντίος φύω διΐστημι · ὅς εἰ μέν κρατέω , δίκη βιόω , κρατέω δέ ἀδικία . καί ὁ μέν εὖ ὁ προσήκω χρόνος βιόω , πάλιν εἰς ὁ ὁ σύννομος πορεύω οἴκησις ἄστρον , βίος εὐδαίμων καί συνήθης ἔχω , σφάλλω δέ οὗτος εἰς γυνή φύσις ἐν ὁ δεύτερος γένεσις μεταβάλλω · μή παύω τε ἐν οὗτος ἔτι κακία , τρόπος ὅς κακύνω , κατά ὁ ὁμοιότης ὁ ὁ τρόπος γένεσις εἰς τις τοιοῦτος ἀεί μεταβάλλω θήρειος φύσις , ἀλλάσσω τε οὐ πρότερος πόνος λήγω , πρίν ὁ αὐτός καί ὅμοιος περίοδος ὁ ἐν ἑαυτοῦ συνεπισπάω ὁ πολύς ὄχλος καί ὕστερον προσφύω ἐκ πῦρ καί ὕδωρ καί ἀήρ καί γῆ , θορυβώδης καί ἄλογος εἰμί , λόγος κρατέω εἰς ὁ ὁ πρῶτος καί ἀγαθός ἀφικνέομαι εἶδος ἕξις . διαθεσμοθετέω δέ πᾶς αὐτός οὗτος , ἵνα ὁ ἔπειτα εἰμί κακία ἕκαστος ἀναίτιος , σπείρω ὁ μέν εἰς γῆ , ὁ δέ εἰς σελήνη , ὁ δέ εἰς ἄλλος ὅσος ὄργανον χρόνος · ὁ δέ μετά ὁ σπόρος ὁ νέος παραδίδωμι θεός σῶμα πλάσσω θνητός , ὁ τε ἐπίλοιπος , ὅσος ἔτι εἰμί ψυχή ἀνθρώπινος δέω προσγίγνομαι , οὗτος καί πᾶς ὅσος ἀκόλουθος ἐκεῖνος ἀπεργάζομαι ἄρχω , καί κατά δύναμις ὅτι καλός καί ἀγαθός ὁ θνητός διακυβερνάω ζῷον , ὅτι μή κακός αὐτός ἑαυτοῦ γίγνομαι αἴτιος . καί ὁ μέν δή ἅπας οὗτος διατάσσω μένω ἐν ὁ ἑαυτοῦ κατά τρόπος ἦθος ·
plato-philosophy.timaeus 92
ἐκ τούτων οὖν τῶν ἐπιτηδευμάτων τά τʼ ἐμπρόσθια κῶλα καὶ τὰς κεφαλὰς εἰς γῆν ἑλκόμενα ὑπὸ συγγενείας ἤρεισαν , προμήκεις τε καὶ παντοίας ἔσχον τὰς κορυφάς , ὅπῃ συνεθλίφθησαν ὑπὸ ἀργίας ἑκάστων αἱ περιφοραί · τετράπουν τε τὸ γένος αὐτῶν ἐκ ταύτης ἐφύετο καὶ πολύπουν τῆς προφάσεως , θεοῦ βάσεις ὑποτιθέντος πλείους τοῖς μᾶλλον ἄφροσιν , ὡς μᾶλλον ἐπὶ γῆν ἕλκοιντο . τοῖς δʼ ἀφρονεστάτοις αὐτῶν τούτων καὶ παντάπασιν πρὸς γῆν πᾶν τὸ σῶμα κατατεινομένοις ὡς οὐδὲν ἔτι ποδῶν χρείας οὔσης , ἄποδα αὐτὰ καὶ ἰλυσπώμενα ἐπὶ γῆς ἐγέννησαν . τὸ δὲ τέταρτον γένος ἔνυδρον γέγονεν ἐκ τῶν μάλιστα ἀνοητοτάτων καὶ ἀμαθεστάτων , οὓς οὐδʼ ἀναπνοῆς καθαρᾶς ἔτι ἠξίωσαν οἱ μεταπλάττοντες , ὡς τὴν ψυχὴν ὑπὸ πλημμελείας πάσης ἀκαθάρτως ἐχόντων , ἀλλʼ ἀντὶ λεπτῆς καὶ καθαρᾶς ἀναπνοῆς ἀέρος εἰς ὕδατος θολερὰν καὶ βαθεῖαν ἔωσαν ἀνάπνευσιν · ὅθεν ἰχθύων ἔθνος καὶ τὸ τῶν ὀστρέων συναπάντων τε ὅσα ἔνυδρα γέγονεν , δίκην ἀμαθίας ἐσχάτης ἐσχάτας οἰκήσεις εἰληχότων . καὶ κατὰ ταῦτα δὴ πάντα τότε καὶ νῦν διαμείβεται τὰ ζῷα εἰς ἄλληλα , νοῦ καὶ ἀνοίας ἀποβολῇ καὶ κτήσει μεταβαλλόμενα . καὶ δὴ καὶ τέλος περὶ τοῦ παντὸς νῦν ἤδη τὸν λόγον ἡμῖν φῶμεν ἔχειν · θνητὰ γὰρ καὶ ἀθάνατα ζῷα λαβὼν καὶ συμπληρωθεὶς ὅδε ὁ κόσμος οὕτω , ζῷον ὁρατὸν τὰ ὁρατὰ περιέχον , εἰκὼν τοῦ νοητοῦ θεὸς αἰσθητός , μέγιστος καὶ ἄριστος κάλλιστός τε καὶ τελεώτατος γέγονεν εἷς οὐρανὸς ὅδε μονογενὴς ὤν .
Lemmas: ἐκ οὗτος οὖν ὁ ἐπιτήδευμα ὁ τε ἐμπρόσθιος κῶλον καί ὁ κεφαλή εἰς γῆ ἕλκω ὑπό συγγένεια ἐρείδω , προμήκης τε καί παντοῖος ἔχω ὁ κορυφή , ὅπῃ συμθλίπω ὑπό ἀργία ἕκαστος ὁ περιφορά · τετράπους τε ὁ γένος αὐτός ἐκ οὗτος φύω καί πολύπους ὁ πρόφασις , θεός βάσις ὑποτίθημι πολύς ὁ μάλα ἄφρων , ὡς μάλα ἐπί γῆ ἕλκω . ὁ δέ ἄφρων αὐτός οὗτος καί παντάπασι πρός γῆ πᾶς ὁ σῶμα κατατείνω ὡς οὐδείς ἔτι πούς χρεία εἰμί , ἄπους αὐτός καί εἰλυσπάομαι ἐπί γῆ γεννάω . ὁ δέ τέταρτος γένος ἔνυδρος γίγνομαι ἐκ ὁ μάλα ἀνόητος καί ἀμαθής , ὅς οὐδέ ἀναπνοή καθαρός ἔτι ἀξιόω ὁ μεταπλάσσω , ὡς ὁ ψυχή ὑπό πλημμέλεια πᾶς ἀκάθαρτος ἔχω , ἀλλά ἀντί λεπτός καί καθαρός ἀναπνοή ἀήρ εἰς ὕδωρ θολερός καί βαθύς ὠθέω ἀνάπνευσις · ὅθεν ἰχθῦς ἔθνος καί ὁ ὁ ὄστρεον συνάπας τε ὅσος ἔνυδρος γίγνομαι , δίκη ἀμαθία ἔσχατος ἔσχατος οἴκησις λαγχάνω . καί κατά οὗτος δή πᾶς τότε καί νῦν διαμείβω ὁ ζῷον εἰς ἀλλήλων , νόος καί ἄνοια ἀποβολή καί κτῆσις μεταβάλλω . καί δή καί τέλος περί ὁ πᾶς νῦν ἤδη ὁ λόγος ἐγώ φημί ἔχω · θνητός γάρ καί ἀθάνατος ζῷον λαμβάνω καί συμπληρόω ὅδε ὁ κόσμος οὕτως , ζῷον ὁρατός ὁ ὁρατός περιέχω , εἰκών ὁ νοητός θεός αἰσθητός , μέγας καί ἀγαθός καλός τε καί τέλειος γίγνομαι εἷς οὐρανός ὅδε μονογενής εἰμί .