plato-philosophy.timaeus 46
καταλειφθεισῶν δέ τινων κινήσεων μειζόνων , οἷαι καὶ ἐν οἵοις ἂν τόποις λείπωνται , τοιαῦτα καὶ τοσαῦτα παρέσχοντο ἀφομοιωθέντα ἐντὸς ἔξω τε ἐγερθεῖσιν ἀπομνημονευόμενα φαντάσματα . τὸ δὲ περὶ τὴν τῶν κατόπτρων εἰδωλοποιίαν καὶ πάντα ὅσα ἐμφανῆ καὶ λεῖα , κατιδεῖν οὐδὲν ἔτι χαλεπόν . ἐκ γὰρ τῆς ἐντὸς ἐκτός τε τοῦ πυρὸς ἑκατέρου κοινωνίας ἀλλήλοις , ἑνός τε αὖ περὶ τὴν λειότητα ἑκάστοτε γενομένου καὶ πολλαχῇ μεταρρυθμισθέντος , πάντα τὰ τοιαῦτα ἐξ ἀνάγκης ἐμφαίνεται , τοῦ περὶ τὸ πρόσωπον πυρὸς τῷ περὶ τὴν ὄψιν πυρὶ περὶ τὸ λεῖον καὶ λαμπρὸν συμπαγοῦς γιγνομένου . δεξιὰ δὲ φαντάζεται τὰ ἀριστερά , ὅτι τοῖς ἐναντίοις μέρεσιν τῆς ὄψεως περὶ τἀναντία μέρη γίγνεται ἐπαφὴ παρὰ τὸ καθεστὸς ἔθος τῆς προσβολῆς · δεξιὰ δὲ τὰ δεξιὰ καὶ τὰ ἀριστερὰ ἀριστερὰ τοὐναντίον , ὅταν μεταπέσῃ συμπηγνύμενον ᾧ συμπήγνυται φῶς , τοῦτο δέ , ὅταν ἡ τῶν κατόπτρων λειότης , ἔνθεν καὶ ἔνθεν ὕψη λαβοῦσα , τὸ δεξιὸν εἰς τὸ ἀριστερὸν μέρος ἀπώσῃ τῆς ὄψεως καὶ θάτερον ἐπὶ θάτερον . κατὰ δὲ τὸ μῆκος στραφὲν τοῦ προσώπου ταὐτὸν τοῦτο ὕπτιον ἐποίησεν πᾶν φαίνεσθαι , τὸ κάτω πρὸς τὸ ἄνω τῆς αὐγῆς τό τʼ ἄνω πρὸς τὸ κάτω πάλιν ἀπῶσαν . ταῦτʼ οὖν πάντα ἔστιν τῶν συναιτίων οἷς θεὸς ὑπηρετοῦσιν χρῆται τὴν τοῦ ἀρίστου κατὰ τὸ δυνατὸν ἰδέαν ἀποτελῶν · δοξάζεται δὲ ὑπὸ τῶν πλείστων οὐ συναίτια ἀλλὰ αἴτια εἶναι τῶν πάντων , ψύχοντα καὶ θερμαίνοντα πηγνύντα τε καὶ διαχέοντα καὶ ὅσα τοιαῦτα ἀπεργαζόμενα . λόγον δὲ οὐδένα οὐδὲ νοῦν εἰς οὐδὲν δυνατὰ ἔχειν ἐστίν . τῶν γὰρ ὄντων ᾧ νοῦν μόνῳ κτᾶσθαι προσήκει , λεκτέον ψυχήν—τοῦτο δὲ ἀόρατον , πῦρ δὲ καὶ ὕδωρ καὶ γῆ καὶ ἀὴρ σώματα πάντα ὁρατὰ γέγονεν—τὸν δὲ νοῦ καὶ ἐπιστήμης ἐραστὴν ἀνάγκη τὰς τῆς ἔμφρονος φύσεως αἰτίας πρώτας μεταδιώκειν , ὅσαι δὲ ὑπʼ ἄλλων μὲν κινουμένων , ἕτερα δὲ κατὰ ἀνάγκης κινούντων γίγνονται , δευτέρας . ποιητέον δὴ κατὰ ταῦτα καὶ ἡμῖν · λεκτέα μὲν ἀμφότερα τὰ τῶν αἰτιῶν γένη , χωρὶς δὲ ὅσαι μετὰ νοῦ καλῶν καὶ ἀγαθῶν δημιουργοὶ καὶ ὅσαι μονωθεῖσαι φρονήσεως τὸ τυχὸν ἄτακτον ἑκάστοτε ἐξεργάζονται .
Lemmas: καταλείπω δέ τις κίνησις μέγας , οἷος καί ἐν οἷος ἄν τόπος λείπω , τοιοῦτος καί τοσοῦτος παρέχω ἀφομοιόω ἐντός ἔξω τε ἐγείρω ἀπομνημονεύω φάντασμα . ὁ δέ περί ὁ ὁ κάτοπτρον εἰδωλοποιία καί πᾶς ὅσος ἐμφανής καί λεῖος , κατοράω οὐδείς ἔτι χαλεπός . ἐκ γάρ ὁ ἐντός ἐκτός τε ὁ πῦρ ἑκάτερος κοινωνία ἀλλήλων , εἷς τε αὖ περί ὁ λειότης ἑκάστοτε γίγνομαι καί πολλαχῆ μεταρρυθμίζω , πᾶς ὁ τοιοῦτος ἐκ ἀνάγκη ἐμφαίνω , ὁ περί ὁ πρόσωπον πῦρ ὁ περί ὁ ὄψις πῦρ περί ὁ λεῖος καί λαμπρός συμπαγής γίγνομαι . δεξιός δέ φαντάζω ὁ ἀριστερός , ὅτι ὁ ἐναντίος μέρος ὁ ὄψις περί ἐναντίος μέρος γίγνομαι ἐπαφή παρά ὁ καθίστημι ἔθος ὁ προσβολή · δεξιός δέ ὁ δεξιός καί ὁ ἀριστερός ἀριστερός ἐναντίος , ὅταν μεταπίπτω συμπήγνυμι ὅς συμπήγνυμι φάος , οὗτος δέ , ὅταν ὁ ὁ κάτοπτρον λειότης , ἔνθεν καί ἔνθεν ὕψος λαμβάνω , ὁ δεξιός εἰς ὁ ἀριστερός μέρος ἀπωθέω ὁ ὄψις καί ἕτερος ἐπί ἕτερος . κατά δέ ὁ μῆκος στράπτω ὁ πρόσωπον αὐτός οὗτος ὕπτιος ποιέω πᾶς φαίνω , ὁ κάτω πρός ὁ ἄνω ὁ αὐγή ὁ τε ἄνω πρός ὁ κάτω πάλιν ἀπωθέω . οὗτος οὖν πᾶς εἰμί ὁ συναίτιος ὅς θεός ὑπηρετέω χράω ὁ ὁ ἄριστον κατά ὁ δυνατός ἰδέα ἀποτελέω · δοξάζω δέ ὑπό ὁ πολύς οὐ συναίτιος ἀλλά αἴτιος εἰμί ὁ πᾶς , ψύχω καί θερμαίνω πήγνυμι τε καί διαχέω καί ὅσος τοιοῦτος ἀπεργάζομαι . λόγος δέ οὐδείς οὐδέ νόος εἰς οὐδείς δυνατός ἔχω εἰμί . ὁ γάρ εἰμί ὅς νόος μόνος κτάομαι προσήκω , λεκτέος ψύχω δέ ἀόρατος , πῦρ δέ καί ὕδωρ καί γῆ καί ἀήρ σῶμα πᾶς ὁρατός γίγνομαι δέ νόος καί ἐπιστήμη ἐραστής ἀνάγκη ὁ ὁ ἔμφρων φύσις αἰτία πρῶτος μεταδιώκω , ὅσος δέ ὑπό ἄλλος μέν κινέω , ἕτερος δέ κατά ἀνάγκη κινέω γίγνομαι , δεύτερος . ποιέω δή κατά οὗτος καί ἐγώ · λεκτέος μέν ἀμφότερος ὁ ὁ αἰτία γένος , χωρίς δέ ὅσος μετά νόος καλός καί ἀγαθός δημιουργός καί ὅσος μονόω φρόνησις ὁ τυγχάνω ἄτακτος ἑκάστοτε ἐξεργάζομαι .