plato-philosophy.timaeus 80
καὶ δὴ καὶ τὰ τῶν περὶ τὰς ἰατρικὰς σικύας παθημάτων αἴτια καὶ τὰ τῆς καταπόσεως τά τε τῶν ῥιπτουμένων , ὅσα ἀφεθέντα μετέωρα καὶ ὅσα ἐπὶ γῆς φέρεται , ταύτῃ διωκτέον , καὶ ὅσοι φθόγγοι ταχεῖς τε καὶ βραδεῖς ὀξεῖς τε καὶ βαρεῖς φαίνονται , τοτὲ μὲν ἀνάρμοστοι φερόμενοι διʼ ἀνομοιότητα τῆς ἐν ἡμῖν ὑπʼ αὐτῶν κινήσεως , τοτὲ δὲ σύμφωνοι διʼ ὁμοιότητα . τὰς γὰρ τῶν προτέρων καὶ θαττόνων οἱ βραδύτεροι κινήσεις ἀποπαυομένας ἤδη τε εἰς ὅμοιον ἐληλυθυίας , αἷς ὕστερον αὐτοὶ προσφερόμενοι κινοῦσιν ἐκείνας , καταλαμβάνουσιν , καταλαμβάνοντες δὲ οὐκ ἄλλην ἐπεμβάλλοντες ἀνετάραξαν κίνησιν , ἀλλʼ ἀρχὴν βραδυτέρας φορᾶς κατὰ τὴν τῆς θάττονος , ἀποληγούσης δέ , ὁμοιότητα προσάψαντες , μίαν ἐξ ὀξείας καὶ βαρείας συνεκεράσαντο πάθην · ὅθεν ἡδονὴν μὲν τοῖς ἄφροσιν , εὐφροσύνην δὲ τοῖς ἔμφροσιν διὰ τὴν τῆς θείας ἁρμονίας μίμησιν ἐν θνηταῖς γενομένην φοραῖς παρέσχον . καὶ δὴ καὶ τὰ τῶν ὑδάτων πάντα ῥεύματα , ἔτι δὲ τὰ τῶν κεραυνῶν πτώματα καὶ τὰ θαυμαζόμενα ἠλέκτρων περὶ τῆς ἕλξεως καὶ τῶν Ἡρακλείων λίθων , πάντων τούτων ὁλκὴ μὲν οὐκ ἔστιν οὐδενί ποτε , τὸ δὲ κενὸν εἶναι μηδὲν περιωθεῖν τε αὑτὰ ταῦτα εἰς ἄλληλα , τό τε διακρινόμενα καὶ συγκρινόμενα πρὸς τὴν αὑτῶν διαμειβόμενα ἕδραν ἕκαστα ἰέναι πάντα , τούτοις τοῖς παθήμασιν πρὸς ἄλληλα συμπλεχθεῖσιν τεθαυματουργημένα τῷ κατὰ τρόπον ζητοῦντι φανήσεται . καὶ δὴ καὶ τὸ τῆς ἀναπνοῆς , ὅθεν ὁ λόγος ὥρμησεν , κατὰ ταῦτα καὶ διὰ τούτων γέγονεν , ὥσπερ ἐν τοῖς πρόσθεν εἴρηται , τέμνοντος μὲν τὰ σιτία τοῦ πυρός , αἰωρουμένου δὲ ἐντὸς τῷ πνεύματι συνεπομένου , τὰς φλέβας τε ἐκ τῆς κοιλίας τῇ συναιωρήσει πληροῦντος τῷ τὰ τετμημένα αὐτόθεν ἐπαντλεῖν · καὶ διὰ ταῦτα δὴ καθʼ ὅλον τὸ σῶμα πᾶσιν τοῖς ζῴοις τὰ τῆς τροφῆς νάματα οὕτως ἐπίρρυτα γέγονεν . νεότμητα δὲ καὶ ἀπὸ συγγενῶν ὄντα , τὰ μὲν καρπῶν , τὰ δὲ χλόης , ἃ θεὸς ἐπʼ αὐτὸ τοῦθʼ ἡμῖν ἐφύτευσεν , εἶναι τροφήν , παντοδαπὰ μὲν χρώματα ἴσχει διὰ τὴν σύμμειξιν , ἡ δʼ ἐρυθρὰ πλείστη περὶ αὐτὰ χρόα διαθεῖ , τῆς τοῦ πυρὸς τομῆς τε καὶ ἐξομόρξεως ἐν ὑγρῷ δεδημιουργημένη φύσις .
Lemmas: καί δή καί ὁ ὁ περί ὁ ἰατρικός σικύα πάθημα αἴτιος καί ὁ ὁ κατάποσις ὁ τε ὁ ῥίπτω , ὅσος ἀφίημι μετέωρος καί ὅσος ἐπί γῆ φέρω , ταύτῃ διωκτέος , καί ὅσος φθόγγος ταχύς τε καί βραδύς ὀξύς τε καί βαρύς φαίνω , τότε μέν ἀνάρμοστος φέρω διά ἀνομοιότης ὁ ἐν ἐγώ ὑπό αὐτός κίνησις , τότε δέ σύμφωνος διά ὁμοιότης . ὁ γάρ ὁ πρότερος καί ταχύς ὁ βραδύς κίνησις ἀποπαύω ἤδη τε εἰς ὅμοιος ἔρχομαι , ὅς ὕστερον αὐτός προσφέρω κινέω ἐκεῖνος , καταλαμβάνω , καταλαμβάνω δέ οὐ ἄλλος ἐπεμβάλλω ἀναταράσσω κίνησις , ἀλλά ἀρχή βραδύς φορά κατά ὁ ὁ ταχύς , ἀπολήγω δέ , ὁμοιότης προσάπτω , εἷς ἐκ ὀξύς καί βαρύς συγκεράννυμι πάθη · ὅθεν ἡδονή μέν ὁ ἄφρων , εὐφροσύνη δέ ὁ ἔμφρων διά ὁ ὁ θεῖος ἁρμονία μίμησις ἐν θνητός γίγνομαι φορά παρέχω . καί δή καί ὁ ὁ ὕδωρ πᾶς ῥεῦμα , ἔτι δέ ὁ ὁ κεραυνός πτῶμα καί ὁ θαυμάζω ἤλεκτρον περί ὁ ἕλξις καί ὁ Ἡράκλειος λίθος , πᾶς οὗτος ὁλκή μέν οὐ εἰμί οὐδείς ποτέ , ὁ δέ κενός εἰμί μηδείς περιωθέω τε ἑαυτοῦ οὗτος εἰς ἀλλήλων , ὁ τε διακρίνω καί συγκρίνω πρός ὁ ἑαυτοῦ διαμείβω ἕδρα ἕκαστος ἔρχομαι πᾶς , οὗτος ὁ πάθημα πρός ἀλλήλων συμφλέγω θαυμασιουργέω ὁ κατά τρόπος ζητέω φαίνω . καί δή καί ὁ ὁ ἀναπνοή , ὅθεν ὁ λόγος ὁρμάω , κατά οὗτος καί διά οὗτος γίγνομαι , ὥσπερ ἐν ὁ πρόσθεν λέγω , τέμνω μέν ὁ σιτίον ὁ πῦρ , αἰωρέω δέ ἐντός ὁ πνεῦμα συνέπομαι , ὁ φλέψ τε ἐκ ὁ κοιλία ὁ συναιώρησις πληρόω ὁ ὁ τέμνω αὐτόθεν ἐπαντλέω · καί διά οὗτος δή κατά ὅλος ὁ σῶμα πᾶς ὁ ζῷον ὁ ὁ τροφή νᾶμα οὕτως ἐπίρρυτος γίγνομαι . νεότμητος δέ καί ἀπό συγγενής εἰμί , ὁ μέν καρπός , ὁ δέ χλόη , ὅς θεός ἐπί αὐτός οὗτος ἐγώ φυτεύω , εἰμί τροφή , παντοδαπός μέν χρῶμα ἴσχω διά ὁ σύμμειξις , ὁ δέ ἐρυθρός πολύς περί αὐτός χρώς διαθέω , ὁ ὁ πῦρ τομή τε καί ἐξόμορξις ἐν ὑγρός δημιουργέω φύσις .