plato-philosophy.timaeus 20
καταλέλειπται δὴ τὸ τῆς ὑμετέρας ἕξεως γένος , ἅμα ἀμφοτέρων φύσει καὶ τροφῇ μετέχον . Τίμαιός τε γὰρ ὅδε , εὐνομωτάτης ὢν πόλεως τῆς ἐν Ἰταλίᾳ Λοκρίδος , οὐσίᾳ καὶ γένει οὐδενὸς ὕστερος ὢν τῶν ἐκεῖ , τὰς μεγίστας μὲν ἀρχάς τε καὶ τιμὰς τῶν ἐν τῇ πόλει μετακεχείρισται , φιλοσοφίας δʼ αὖ κατʼ ἐμὴν δόξαν ἐπʼ ἄκρον ἁπάσης ἐλήλυθεν · Κριτίαν δέ που πάντες οἱ τῇδε ἴσμεν οὐδενὸς ἰδιώτην ὄντα ὧν λέγομεν . τῆς δὲ Ἑρμοκράτους αὖ περὶ φύσεως καὶ τροφῆς , πρὸς ἅπαντα ταῦτʼ εἶναι ἱκανὴν πολλῶν μαρτυρούντων πιστευτέον . διὸ καὶ χθὲς ἐγὼ διανοούμενος , ὑμῶν δεομένων τὰ περὶ τῆς πολιτείας διελθεῖν , προθύμως ἐχαριζόμην , εἰδὼς ὅτι τὸν ἑξῆς λόγον οὐδένες ἂν ὑμῶν ἐθελόντων ἱκανώτερον ἀποδοῖεν—εἰς γὰρ πόλεμον πρέποντα καταστήσαντες τὴν πόλιν ἅπαντʼ αὐτῇ τὰ προσήκοντα ἀποδοῖτʼ ἂν μόνοι τῶν νῦν—εἰπὼν δὴ τἀπιταχθέντα ἀντεπέταξα ὑμῖν ἃ καὶ νῦν λέγω . συνωμολογήσατʼ οὖν κοινῇ σκεψάμενοι πρὸς ὑμᾶς αὐτοὺς εἰς νῦν ἀνταποδώσειν μοι τὰ τῶν λόγων ξένια , πάρειμί τε οὖν δὴ κεκοσμημένος ἐπʼ αὐτὰ καὶ πάντων ἑτοιμότατος ὢν δέχεσθαι . καὶ μὲν δή , καθάπερ εἶπεν Τίμαιος ὅδε , ὦ Σώκρατες , οὔτε ἐλλείψομεν προθυμίας οὐδὲν οὔτε ἔστιν οὐδεμία πρόφασις ἡμῖν τοῦ μὴ δρᾶν ταῦτα · ὥστε καὶ χθές , εὐθὺς ἐνθένδε ἐπειδὴ παρὰ Κριτίαν πρὸς τὸν ξενῶνα οὗ καὶ καταλύομεν ἀφικόμεθα , καὶ ἔτι πρότερον καθʼ ὁδὸν αὐτὰ ταῦτʼ ἐσκοποῦμεν . ὅδε οὖν ἡμῖν λόγον εἰσηγήσατο ἐκ παλαιᾶς ἀκοῆς · ὃν καὶ νῦν λέγε , ὦ Κριτία , τῷδε , ἵνα συνδοκιμάσῃ πρὸς τὴν ἐπίταξιν εἴτʼ ἐπιτήδειος εἴτε ἀνεπιτήδειός ἐστι . ταῦτα χρὴ δρᾶν , εἰ καὶ τῷ τρίτῳ κοινωνῷ Τιμαίῳ συνδοκεῖ . δοκεῖ μήν . ἄκουε δή , ὦ Σώκρατες , λόγου μάλα μὲν ἀτόπου , παντάπασί γε μὴν ἀληθοῦς , ὡς ὁ τῶν ἑπτὰ σοφώτατος Σόλων ποτʼ ἔφη . ἦν μὲν οὖν οἰκεῖος καὶ σφόδρα φίλος ἡμῖν Δρωπίδου τοῦ προπάππου , καθάπερ λέγει πολλαχοῦ καὶ αὐτὸς ἐν τῇ ποιήσει ·
Lemmas: καταλείπω δή ὁ ὁ ὑμέτερος ἕξις γένος , ἅμα ἀμφότερος φύσις καί τροφή μετέχω . Τίμαιος τε γάρ ὅδε , εὔνομος εἰμί πόλις ὁ ἐν Ἰταλία Λοκρίς , οὐσία καί γένος οὐδείς ὕστερος εἰμί ὁ ἐκεῖ , ὁ μέγας μέν ἀρχή τε καί τιμή ὁ ἐν ὁ πόλις μεταχειρίζω , φιλοσοφία δέ αὖ κατά ἐμός δόξα ἐπί ἄκρον ἅπας ἔρχομαι · Κριτίας δέ που πᾶς ὁ τῇδε οἶδα οὐδείς ἰδιώτης εἰμί ὅς λέγω . ὁ δέ Ἑρμοκράτης αὖ περί φύσις καί τροφή , πρός ἅπας οὗτος εἰμί ἱκανός πολύς μαρτυρέω πιστευτέος . διό καί χθές ἐγώ διανοέω , σύ δέω ὁ περί ὁ πολιτεία διέρχομαι , πρόθυμος χαρίζω , οἶδα ὅτι ὁ ἑξῆς λόγος οὐδείς ἄν σύ ἐθέλω ἱκανός ἀποδοῖεν—εἰς γάρ πόλεμος πρέπω καθίστημι ὁ πόλις ἅπας αὐτός ὁ προσήκω ἀποδίδωμι ἄν μόνος ὁ νυν—ειπαω δή ἐπιτάσσω ἀντεπιτάσσω σύ ὅς καί νῦν λέγω . συνομολογέω οὖν κοινῇ σκοπέω πρός σύ αὐτός εἰς νῦν ἀνταποδίδωμι ἐγώ ὁ ὁ λόγος ξένιος , πάρειμι τε οὖν δή κοσμέω ἐπί αὐτός καί πᾶς ἑτοῖμος εἰμί δέχομαι . καί μέν δή , καθά λέγω Τίμαιος ὅδε , ὦ Σωκράτης , οὔτε ἐλλείπω προθυμία οὐδείς οὔτε εἰμί οὐδείς πρόφασις ἐγώ ὁ μή δράω οὗτος · ὥστε καί χθές , εὐθύς ἐνθένδε ἐπειδή παρά Κριτίας πρός ὁ ξενών οὗ καί καταλύω ἀφικνέομαι , καί ἔτι πρότερος κατά ὁδός αὐτός οὗτος σκοπέω . ὅδε οὖν ἐγώ λόγος εἰσηγέομαι ἐκ παλαιός ἀκοή · ὅς καί νῦν λέγω , ὦ Κριτίας , ὅδε , ἵνα συνδοκιμάζω πρός ὁ ἐπίταξις εἴτε ἐπιτήδειος εἴτε ἀνεπιτήδειος εἰμί . οὗτος χρή δράω , εἰ καί ὁ τρίτος κοινωνός Τίμαιος συνδοκέω . δοκέω μήν . ἀκούω δή , ὦ Σωκράτης , λόγος μάλα μέν ἄτοπος , παντάπασι γε μήν ἀληθής , ὡς ὁ ὁ ἑπτά σοφός Σόλων ποτέ φημί . εἰμί μέν οὖν οἰκεῖος καί σφόδρα φίλος ἐγώ Δρωπίδης ὁ πρόπαππος , καθά λέγω πολλαχοῦ καί αὐτός ἐν ὁ ποίησις ·