plato-philosophy.timaeus 75
διὸ δὴ τό τε τῶν μηρῶν καὶ κνημῶν καὶ τὸ περὶ τὴν τῶν ἰσχίων φύσιν τά τε περὶ τὰ τῶν βραχιόνων ὀστᾶ καὶ τὰ τῶν πήχεων , καὶ ὅσα ἄλλα ἡμῶν ἄναρθρα , ὅσα τε ἐντὸς ὀστᾶ διʼ ὀλιγότητα ψυχῆς ἐν μυελῷ κενά ἐστιν φρονήσεως , ταῦτα πάντα συμπεπλήρωται σαρξίν · ὅσα δὲ ἔμφρονα , ἧττον—εἰ μή πού τινα αὐτὴν καθʼ αὑτὴν αἰσθήσεων ἕνεκα σάρκα οὕτω συνέστησεν , οἷον τὸ τῆς γλώττης εἶδος — τὰ δὲ πλεῖστα ἐκείνως · ἡ γὰρ ἐξ ἀνάγκης γιγνομένη καὶ συντρεφομένη φύσις οὐδαμῇ προσδέχεται πυκνὸν ὀστοῦν καὶ σάρκα πολλὴν ἅμα τε αὐτοῖς ὀξυήκοον αἴσθησιν . μάλιστα γὰρ ἂν αὐτὰ πάντων ἔσχεν ἡ περὶ τὴν κεφαλὴν σύστασις , εἴπερ ἅμα συμπίπτειν ἠθελησάτην , καὶ τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος σαρκώδη ἔχον ἐφʼ ἑαυτῷ καὶ νευρώδη κρατεράν τε κεφαλὴν βίον ἂν διπλοῦν καὶ πολλαπλοῦν καὶ ὑγιεινότερον καὶ ἀλυπότερον τοῦ νῦν κατεκτήσατο . νῦν δὲ τοῖς περὶ τὴν ἡμετέραν γένεσιν δημιουργοῖς , ἀναλογιζομένοις πότερον πολυχρονιώτερον χεῖρον ἢ βραχυχρονιώτερον βέλτιον ἀπεργάσαιντο γένος , συνέδοξεν τοῦ πλείονος βίου , φαυλοτέρου δέ , τὸν ἐλάττονα ἀμείνονα ὄντα παντὶ πάντως αἱρετέον · ὅθεν δὴ μανῷ μὲν ὀστῷ , σαρξὶν δὲ καὶ νεύροις κεφαλήν , ἅτε οὐδὲ καμπὰς ἔχουσαν , οὐ συνεστέγασαν . κατὰ πάντα οὖν ταῦτα εὐαισθητοτέρα μὲν καὶ φρονιμωτέρα , πολὺ δὲ ἀσθενεστέρα παντὸς ἀνδρὸς προσετέθη κεφαλὴ σώματι . τὰ δὲ νεῦρα διὰ ταῦτα καὶ οὕτως ὁ θεὸς ἐπʼ ἐσχάτην τὴν κεφαλὴν περιστήσας κύκλῳ περὶ τὸν τράχηλον ἐκόλλησεν ὁμοιότητι , καὶ τὰς σιαγόνας ἄκρας αὐτοῖς συνέδησεν ὑπὸ τὴν φύσιν τοῦ προσώπου · τὰ δʼ ἄλλα εἰς ἅπαντα τὰ μέλη διέσπειρε , συνάπτων ἄρθρον ἄρθρῳ . τὴν δὲ δὴ τοῦ στόματος ἡμῶν δύναμιν ὀδοῦσιν καὶ γλώττῃ καὶ χείλεσιν ἕνεκα τῶν ἀναγκαίων καὶ τῶν ἀρίστων διεκόσμησαν οἱ διακοσμοῦντες ᾗ νῦν διατέτακται , τὴν μὲν εἴσοδον τῶν ἀναγκαίων μηχανώμενοι χάριν , τὴν δʼ ἔξοδον τῶν ἀρίστων · ἀναγκαῖον μὲν γὰρ πᾶν ὅσον εἰσέρχεται τροφὴν διδὸν τῷ σώματι , τὸ δὲ λόγων νᾶμα ἔξω ῥέον καὶ ὑπηρετοῦν φρονήσει κάλλιστον καὶ ἄριστον πάντων ναμάτων .
Lemmas: διό δή ὁ τε ὁ μηρός καί κνημός καί ὁ περί ὁ ὁ ἴσχιον φύσις ὁ τε περί ὁ ὁ βραχίων ὀστέον καί ὁ ὁ πῆχυς , καί ὅσος ἄλλος ἐγώ ἄναρθρος , ὅσος τε ἐντός ὀστέον διά ὀλιγότης ψυχή ἐν μυελός κενός εἰμί φρόνησις , οὗτος πᾶς συμπληρόω σάρξ · ὅσος δέ ἔμφρων , ἔρχομαι μή που τις αὐτός κατά ἑαυτοῦ αἴσθησις ἕνεκα σάρξ οὕτως συνίστημι , οἷος ὁ ὁ γλῶσσα εἶδος — ὁ δέ πολύς ἐκεῖνος · ὁ γάρ ἐκ ἀνάγκη γίγνομαι καί συντρέφω φύσις οὐδαμῇ προσδέχομαι πυκνός ὀστέον καί σάρξ πολύς ἅμα τε αὐτός ὀξυήκοος αἴσθησις . μάλα γάρ ἄν αὐτός πᾶς ἔχω ὁ περί ὁ κεφαλή σύστασις , εἴπερ ἅμα συμπίπτω ἐθέλω , καί ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος σαρκώδης ἔχω ἐπί ἑαυτοῦ καί νευρώδης κρατερός τε κεφαλή βίος ἄν διπλόος καί πολλαπλόος καί ὑγιεινός καί ἄλυπος ὁ νῦν κατακτάομαι . νῦν δέ ὁ περί ὁ ἡμέτερος γένεσις δημιουργός , ἀναλογίζομαι πότερος πολυχρόνιος κακός ἤ βραχυχρόνιος ἀγαθός ἀπεργάζομαι γένος , συνδοκέω ὁ πολύς βίος , φαῦλος δέ , ὁ ἐλαχύς ἀγαθός εἰμί πᾶς πάντως αἱρέω · ὅθεν δή μανός μέν ὀστέον , σάρξ δέ καί νεῦρον κεφαλή , ἅτε οὐδέ καμπή ἔχω , οὐ συστεγάζω . κατά πᾶς οὖν οὗτος εὐαίσθητος μέν καί φρόνιμος , πολύς δέ ἀσθενής πᾶς ἀνήρ προστίθημι κεφαλή σῶμα . ὁ δέ νεῦρον διά οὗτος καί οὕτως ὁ θεός ἐπί ἔσχατος ὁ κεφαλή περιίστημι κύκλος περί ὁ τράχηλος κολλάω ὁμοιότης , καί ὁ σιαγών ἄκρος αὐτός συνδέω ὑπό ὁ φύσις ὁ πρόσωπον · ὁ δέ ἄλλος εἰς ἅπας ὁ μέλος διασπείρω , συνάπτω ἄρθρον ἄρθρον . ὁ δέ δή ὁ στόμα ἐγώ δύναμις ὀδούς καί γλῶσσα καί χεῖλος ἕνεκα ὁ ἀναγκαῖος καί ὁ ἀγαθός διακοσμέω ὁ διακοσμέω ᾗ νῦν διατάσσω , ὁ μέν εἴσοδος ὁ ἀναγκαῖος μηχανάομαι χάριν , ὁ δέ ἔξοδος ὁ ἀγαθός · ἀναγκαῖος μέν γάρ πᾶς ὅσος εἰσέρχομαι τροφή δίδωμι ὁ σῶμα , ὁ δέ λόγος νᾶμα ἔξω ῥέω καί ὑπηρετέω φρόνησις καλός καί ἀγαθός πᾶς νᾶμα .