plato-philosophy.timaeus 49
τὰ μὲν γὰρ δύο ἱκανὰ ἦν ἐπὶ τοῖς ἔμπροσθεν λεχθεῖσιν , ἓν μὲν ὡς παραδείγματος εἶδος ὑποτεθέν , νοητὸν καὶ ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ ὄν , μίμημα δὲ παραδείγματος δεύτερον , γένεσιν ἔχον καὶ ὁρατόν . τρίτον δὲ τότε μὲν οὐ διειλόμεθα , νομίσαντες τὰ δύο ἕξειν ἱκανῶς · νῦν δὲ ὁ λόγος ἔοικεν εἰσαναγκάζειν χαλεπὸν καὶ ἀμυδρὸν εἶδος ἐπιχειρεῖν λόγοις ἐμφανίσαι . τίνʼ οὖν ἔχον δύναμιν καὶ φύσιν αὐτὸ ὑποληπτέον ; τοιάνδε μάλιστα · πάσης εἶναι γενέσεως ὑποδοχὴν αὐτὴν οἷον τιθήνην . εἴρηται μὲν οὖν τἀληθές , δεῖ δὲ ἐναργέστερον εἰπεῖν περὶ αὐτοῦ , χαλεπὸν δὲ ἄλλως τε καὶ διότι προαπορηθῆναι περὶ πυρὸς καὶ τῶν μετὰ πυρὸς ἀναγκαῖον τούτου χάριν · τούτων γὰρ εἰπεῖν ἕκαστον ὁποῖον ὄντως ὕδωρ χρὴ λέγειν μᾶλλον ἢ πῦρ , καὶ ὁποῖον ὁτιοῦν μᾶλλον ἢ καὶ ἅπαντα καθʼ ἕκαστόν τε , οὕτως ὥστε τινὶ πιστῷ καὶ βεβαίῳ χρήσασθαι λόγῳ , χαλεπόν . πῶς οὖν δὴ τοῦτʼ αὐτὸ καὶ πῇ καὶ τί περὶ αὐτῶν εἰκότως διαπορηθέντες ἂν λέγοιμεν ; πρῶτον μέν , ὃ δὴ νῦν ὕδωρ ὠνομάκαμεν , πηγνύμενον ὡς δοκοῦμεν λίθους καὶ γῆν γιγνόμενον ὁρῶμεν , τηκόμενον δὲ καὶ διακρινόμενον αὖ ταὐτὸν τοῦτο πνεῦμα καὶ ἀέρα , συγκαυθέντα δὲ ἀέρα πῦρ , ἀνάπαλιν δὲ συγκριθὲν καὶ κατασβεσθὲν εἰς ἰδέαν τε ἀπιὸν αὖθις ἀέρος πῦρ , καὶ πάλιν ἀέρα συνιόντα καὶ πυκνούμενον νέφος καὶ ὁμίχλην , ἐκ δὲ τούτων ἔτι μᾶλλον συμπιλουμένων ῥέον ὕδωρ , ἐξ ὕδατος δὲ γῆν καὶ λίθους αὖθις , κύκλον τε οὕτω διαδιδόντα εἰς ἄλληλα , ὡς φαίνεται , τὴν γένεσιν . οὕτω δὴ τούτων οὐδέποτε τῶν αὐτῶν ἑκάστων φανταζομένων , ποῖον αὐτῶν ὡς ὂν ὁτιοῦν τοῦτο καὶ οὐκ ἄλλο παγίως διισχυριζόμενος οὐκ αἰσχυνεῖταί τις ἑαυτόν ; οὐκ ἔστιν , ἀλλʼ ἀσφαλέστατα μακρῷ περὶ τούτων τιθεμένους ὧδε λέγειν · ἀεὶ ὃ καθορῶμεν ἄλλοτε ἄλλῃ γιγνόμενον , ὡς πῦρ , μὴ τοῦτο ἀλλὰ τὸ τοιοῦτον ἑκάστοτε προσαγορεύειν πῦρ , μηδὲ ὕδωρ τοῦτο ἀλλὰ τὸ τοιοῦτον ἀεί , μηδὲ ἄλλο ποτὲ μηδὲν ὥς τινα ἔχον βεβαιότητα , ὅσα δεικνύντες τῷ ῥήματι τῷ τόδε καὶ τοῦτο προσχρώμενοι δηλοῦν ἡγούμεθά τι · φεύγει γὰρ οὐχ ὑπομένον τὴν τοῦ τόδε καὶ τοῦτο καὶ τὴν τῷδε καὶ πᾶσαν ὅση μόνιμα ὡς ὄντα αὐτὰ ἐνδείκνυται φάσις . ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἕκαστα μὴ λέγειν , τὸ δὲ τοιοῦτον ἀεὶ περιφερόμενον ὅμοιον ἑκάστου πέρι καὶ συμπάντων οὕτω καλεῖν , καὶ δὴ καὶ πῦρ τὸ διὰ παντὸς τοιοῦτον , καὶ ἅπαν ὅσονπερ ἂν ἔχῃ γένεσιν ·
Lemmas: ὁ μέν γάρ δύο ἱκανός εἰμί ἐπί ὁ ἔμπροσθεν λέγω , εἷς μέν ὡς παράδειγμα εἶδος ὑποτίθημι , νοητός καί ἀεί κατά αὐτός εἰμί , μίμημα δέ παράδειγμα δεύτερος , γένεσις ἔχω καί ὁρατός . τρίτος δέ τότε μέν οὐ διαιρέω , νομίζω ὁ δύο ἔχω ἱκανός · νῦν δέ ὁ λόγος ἔοικα εἰσαναγκάζω χαλεπός καί ἀμυδρός εἶδος ἐπιχειρέω λόγος ἐμφανίζω . τίς οὖν ἔχω δύναμις καί φύσις αὐτός ὑπολαμβάνω ; τοιόσδε μάλα · πᾶς εἰμί γένεσις ὑποδοχή αὐτός οἷος τιθήνη . λέγω μέν οὖν ἀληθής , δέω δέ ἐναργής λέγω περί αὐτός , χαλεπός δέ ἄλλος τε καί διότι προαπορέω περί πῦρ καί ὁ μετά πῦρ ἀναγκαῖος οὗτος χάριν · οὗτος γάρ λέγω ἕκαστος ὁποῖος ὄντως ὕδωρ χρή λέγω μάλα ἤ πῦρ , καί ὁποῖος ὁστισοῦν μάλα ἤ καί ἅπας κατά ἕκαστος τε , οὕτως ὥστε τις πιστός καί βέβαιος χράω λόγος , χαλεπός . πῶς οὖν δή οὗτος αὐτός καί πῇ καί τίς περί αὐτός ἔοικα διαπορέω ἄν λέγω ; πρῶτος μέν , ὅς δή νῦν ὕδωρ ὀνομάζω , πήγνυμι ὡς δοκέω λίθος καί γῆ γίγνομαι ὁράω , τήκω δέ καί διακρίνω αὖ αὐτός οὗτος πνεῦμα καί ἀήρ , συγκαίω δέ ἀήρ πῦρ , ἀνάπαλιν δέ συγκρίνω καί κατασβέννυμι εἰς ἰδέα τε ἀπέρχομαι αὖθις ἀήρ πῦρ , καί πάλιν ἀήρ συνέρχομαι καί πυκνόω νέφος καί ὁμίχλη , ἐκ δέ οὗτος ἔτι μάλα συμπιλέω ῥέω ὕδωρ , ἐκ ὕδωρ δέ γῆ καί λίθος αὖθις , κύκλος τε οὕτως διαδίδωμι εἰς ἀλλήλων , ὡς φαίνω , ὁ γένεσις . οὕτως δή οὗτος οὐδέποτε ὁ αὐτός ἕκαστος φαντάζω , ποῖος αὐτός ὡς εἰμί ὁστισοῦν οὗτος καί οὐ ἄλλος πάγιος διισχυρίζομαι οὐ αἰσχύνω τις ἑαυτοῦ ; οὐ εἰμί , ἀλλά ἀσφαλής μακρός περί οὗτος τίθημι ὧδε λέγω · ἀεί ὅς καθοράω ἄλλοτε ἄλλῃ γίγνομαι , ὡς πῦρ , μή οὗτος ἀλλά ὁ τοιοῦτος ἑκάστοτε προσαγορεύω πῦρ , μηδέ ὕδωρ οὗτος ἀλλά ὁ τοιοῦτος ἀεί , μηδέ ἄλλος ποτέ μηδείς ὡς τις ἔχω βεβαιότης , ὅσος δείκνυμι ὁ ῥῆμα ὁ ὅδε καί οὗτος προσχράομαι δηλόω ἡγέομαι τις · φεύγω γάρ οὐ ὑπομένω ὁ ὁ ὅδε καί οὗτος καί ὁ ὅδε καί πᾶς ὅσος μόνιμος ὡς εἰμί αὐτός ἐνδείκνυμι φάσις . ἀλλά οὗτος μέν ἕκαστος μή λέγω , ὁ δέ τοιοῦτος ἀεί περιφέρω ὅμοιος ἕκαστος περί καί σύμπας οὕτως καλέω , καί δή καί πῦρ ὁ διά πᾶς τοιοῦτος , καί ἅπας ὅσος ἄν ἔχω γένεσις ·