plato-philosophy.timaeus 85
ὧν καὶ τὸ φάρμακον χαλεπόν · πυρετοὶ γὰρ οὖν δὴ τὰ τοιαῦτα ἐπιγιγνόμενοι μάλιστα λύουσιν . τὸ δὲ λευκὸν φλέγμα διὰ τὸ τῶν πομφολύγων πνεῦμα χαλεπὸν ἀποληφθέν , ἔξω δὲ τοῦ σώματος ἀναπνοὰς ἴσχον ἠπιώτερον μέν , καταποικίλλει δὲ τὸ σῶμα λεύκας ἀλφούς τε καὶ τὰ τούτων συγγενῆ νοσήματα ἀποτίκτον . μετὰ χολῆς δὲ μελαίνης κερασθὲν ἐπὶ τὰς περιόδους τε τὰς ἐν τῇ κεφαλῇ θειοτάτας οὔσας ἐπισκεδαννύμενον καὶ συνταράττον αὐτάς , καθʼ ὕπνον μὲν ἰὸν πρᾳΰτερον , ἐγρηγορόσιν δὲ ἐπιτιθέμενον δυσαπαλλακτότερον · νόσημα δὲ ἱερᾶς ὂν φύσεως ἐνδικώτατα ἱερὸν λέγεται . φλέγμα δʼ ὀξὺ καὶ ἁλμυρὸν πηγὴ πάντων νοσημάτων ὅσα γίγνεται καταρροϊκά · διὰ δὲ τοὺς τόπους εἰς οὓς ῥεῖ παντοδαποὺς ὄντας παντοῖα ὀνόματα εἴληφεν . ὅσα δὲ φλεγμαίνειν λέγεται τοῦ σώματος , ἀπὸ τοῦ κάεσθαί τε καὶ φλέγεσθαι , διὰ χολὴν γέγονε πάντα . λαμβάνουσα μὲν οὖν ἀναπνοὴν ἔξω παντοῖα ἀναπέμπει φύματα ζέουσα , καθειργνυμένη δʼ ἐντὸς πυρίκαυτα νοσήματα πολλὰ ἐμποιεῖ , μέγιστον δέ , ὅταν αἵματι καθαρῷ συγκερασθεῖσα τὸ τῶν ἰνῶν γένος ἐκ τῆς ἑαυτῶν διαφορῇ τάξεως , αἳ διεσπάρησαν μὲν εἰς αἷμα , ἵνα συμμέτρως λεπτότητος ἴσχοι καὶ πάχους καὶ μήτε διὰ θερμότητα ὡς ὑγρὸν ἐκ μανοῦ τοῦ σώματος ἐκρέοι , μήτʼ αὖ πυκνότερον δυσκίνητον ὂν μόλις ἀναστρέφοιτο ἐν ταῖς φλεψίν . καιρὸν δὴ τούτων ἶνες τῇ τῆς φύσεως γενέσει φυλάττουσιν · ἃς ὅταν τις καὶ τεθνεῶτος αἵματος ἐν ψύξει τε ὄντος πρὸς ἀλλήλας συναγάγῃ , διαχεῖται πᾶν τὸ λοιπὸν αἷμα , ἐαθεῖσαι δὲ ταχὺ μετὰ τοῦ περιεστῶτος αὐτὸ ψύχους συμπηγνύασιν . ταύτην δὴ τὴν δύναμιν ἐχουσῶν ἰνῶν ἐν αἵματι χολὴ φύσει παλαιὸν αἷμα γεγονυῖα καὶ πάλιν ἐκ τῶν σαρκῶν εἰς τοῦτο τετηκυῖα , θερμὴ καὶ ὑγρὰ κατʼ ὀλίγον τὸ πρῶτον ἐμπίπτουσα πήγνυται διὰ τὴν τῶν ἰνῶν δύναμιν , πηγνυμένη δὲ καὶ βίᾳ κατασβεννυμένη χειμῶνα καὶ τρόμον ἐντὸς παρέχει .
Lemmas: ὅς καί ὁ φάρμακον χαλεπός · πυρετός γάρ οὖν δή ὁ τοιοῦτος ἐπιγίγνομαι μάλα λύω . ὁ δέ λευκός φλέγμα διά ὁ ὁ πομφόλυξ πνεῦμα χαλεπός ἀπολαμβάνω , ἔξω δέ ὁ σῶμα ἀναπνοή ἴσχω ἤπιος μέν , καταποικίλλω δέ ὁ σῶμα λεύκη ἀλφός τε καί ὁ οὗτος συγγενής νόσημα ἀποτίκτω . μετά χολή δέ μέλας κεράννυμι ἐπί ὁ περίοδος τε ὁ ἐν ὁ κεφαλή θεῖος εἰμί ἐπισκεδάννυμι καί συνταράσσω αὐτός , κατά ὕπνος μέν ἔρχομαι πρᾳϋός , ἐγείρω δέ ἐπιτίθημι δυσαπάλλακτος · νόσημα δέ ἱερός εἰμί φύσις ἔνδικος ἱερός λέγω . φλέγμα δέ ὀξύς καί ἁλμυρός πηγή πᾶς νόσημα ὅσος γίγνομαι καταρροϊκός · διά δέ ὁ τόπος εἰς ὅς ῥέω παντοδαπός εἰμί παντοῖος ὄνομα λαμβάνω . ὅσος δέ φλεγμαίνω λέγω ὁ σῶμα , ἀπό ὁ καίω τε καί φλέγω , διά χολή γίγνομαι πᾶς . λαμβάνω μέν οὖν ἀναπνοή ἔξω παντοῖος ἀναπέμπω φῦμα ζέω , κατέργνυμι δέ ἐντός πυρίκαυτος νόσημα πολύς ἐμποιέω , μέγας δέ , ὅταν αἷμα καθαρός συγκεράννυμι ὁ ὁ ἴνη γένος ἐκ ὁ ἑαυτοῦ διαφορέω τάξις , ὅς διασπείρω μέν εἰς αἷμα , ἵνα σύμμετρος λεπτότης ἴσχω καί πάχος καί μήτε διά θερμότης ὡς ὑγρός ἐκ μανός ὁ σῶμα ἐκρέω , μήτε αὖ πυκνός δυσκίνητος εἰμί μόλις ἀναστρέφω ἐν ὁ φλέψ . καιρός δή οὗτος ἴς ὁ ὁ φύσις γένεσις φυλάσσω · ὅς ὅταν τις καί θνῄσκω αἷμα ἐν ψῦξις τε εἰμί πρός ἀλλήλων συνάγω , διαχέω πᾶς ὁ λοιπός αἷμα , ἐάω δέ ταχύς μετά ὁ περιίστημι αὐτός ψῦχος συμπήγνυμι . οὗτος δή ὁ δύναμις ἔχω ἴνη ἐν αἷμα χολή φύσις παλαιός αἷμα γίγνομαι καί πάλιν ἐκ ὁ σάρξ εἰς οὗτος τήκω , θερμός καί ὑγρός κατά ὀλίγος ὁ πρῶτος ἐμπίπτω πήγνυμι διά ὁ ὁ ἴνη δύναμις , πήγνυμι δέ καί βία κατασβέννυμι χειμών καί τρόμος ἐντός παρέχω .