plato-philosophy.timaeus 64
λείου δʼ αὖ καὶ τραχέος παθήματος αἰτίαν πᾶς που κατιδὼν καὶ ἑτέρῳ δυνατὸς ἂν εἴη λέγειν · σκληρότης γὰρ ἀνωμαλότητι μειχθεῖσα , τὸ δʼ ὁμαλότης πυκνότητι παρέχεται . μέγιστον δὲ καὶ λοιπὸν τῶν κοινῶν περὶ ὅλον τὸ σῶμα παθημάτων τὸ τῶν ἡδέων καὶ τῶν ἀλγεινῶν αἴτιον ἐν οἷς διεληλύθαμεν , καὶ ὅσα διὰ τῶν τοῦ σώματος μορίων αἰσθήσεις κεκτημένα καὶ λύπας ἐν αὑτοῖς ἡδονάς θʼ ἅμα ἑπομένας ἔχει . ὧδʼ οὖν κατὰ παντὸς αἰσθητοῦ καὶ ἀναισθήτου παθήματος τὰς αἰτίας λαμβάνωμεν , ἀναμιμνῃσκόμενοι τὸ τῆς εὐκινήτου τε καὶ δυσκινήτου φύσεως ὅτι διειλόμεθα ἐν τοῖς πρόσθεν · ταύτῃ γὰρ δὴ μεταδιωκτέον πάντα ὅσα ἐπινοοῦμεν ἑλεῖν . τὸ μὲν γὰρ κατὰ φύσιν εὐκίνητον , ὅταν καὶ βραχὺ πάθος εἰς αὐτὸ ἐμπίπτῃ , διαδίδωσιν κύκλῳ μόρια ἕτερα ἑτέροις ταὐτὸν ἀπεργαζόμενα , μέχριπερ ἂν ἐπὶ τὸ φρόνιμον ἐλθόντα ἐξαγγείλῃ τοῦ ποιήσαντος τὴν δύναμιν · τὸ δʼ ἐναντίον ἑδραῖον ὂν κατʼ οὐδένα τε κύκλον ἰὸν πάσχει μόνον , ἄλλο δὲ οὐ κινεῖ τῶν πλησίον , ὥστε οὐ διαδιδόντων μορίων μορίοις ἄλλων ἄλλοις τὸ πρῶτον πάθος ἐν αὐτοῖς ἀκίνητον εἰς τὸ πᾶν ζῷον γενόμενον ἀναίσθητον παρέσχεν τὸ παθόν . ταῦτα δὲ περί τε ὀστᾶ καὶ τὰς τρίχας ἐστὶν καὶ ὅσʼ ἄλλα γήϊνα τὸ πλεῖστον ἔχομεν ἐν ἡμῖν μόρια · τὰ δὲ ἔμπροσθεν περὶ τὰ τῆς ὄψεως καὶ ἀκοῆς μάλιστα , διὰ τὸ πυρὸς ἀέρος τε ἐν αὐτοῖς δύναμιν ἐνεῖναι μεγίστην . τὸ δὴ τῆς ἡδονῆς καὶ λύπης ὧδε δεῖ διανοεῖσθαι · τὸ μὲν παρὰ φύσιν καὶ βίαιον γιγνόμενον ἁθρόον παρʼ ἡμῖν πάθος ἀλγεινόν , τὸ δʼ εἰς φύσιν ἀπιὸν πάλιν ἁθρόον ἡδύ , τὸ δὲ ἡρέμα καὶ κατὰ σμικρὸν ἀναίσθητον , τὸ δʼ ἐναντίον τούτοις ἐναντίως . τὸ δὲ μετʼ εὐπετείας γιγνόμενον ἅπαν αἰσθητὸν μὲν ὅτι μάλιστα , λύπης δὲ καὶ ἡδονῆς οὐ μετέχον , οἷον τὰ περὶ τὴν ὄψιν αὐτὴν παθήματα , ἣ δὴ σῶμα ἐν τοῖς πρόσθεν ἐρρήθη καθʼ ἡμέραν συμφυὲς ἡμῶν γίγνεσθαι . ταύτῃ γὰρ τομαὶ μὲν καὶ καύσεις καὶ ὅσα ἄλλα πάσχει λύπας οὐκ ἐμποιοῦσιν , οὐδὲ ἡδονὰς πάλιν ἐπὶ ταὐτὸν ἀπιούσης εἶδος , μέγισται δὲ αἰσθήσεις καὶ σαφέσταται καθʼ ὅτι τʼ ἂν πάθῃ καὶ ὅσων ἂν αὐτή πῃ προσβαλοῦσα ἐφάπτηται · βία γὰρ τὸ πάμπαν οὐκ ἔνι τῇ διακρίσει τε αὐτῆς καὶ συγκρίσει .
Lemmas: λεῖος δέ αὖ καί τραχύς πάθημα αἰτία πᾶς που κατοράω καί ἕτερος δυνατός ἄν εἰμί λέγω · σκληρότης γάρ ἀνωμαλότης μείγνυμι , ὁ δέ ὁμαλότης πυκνότης παρέχω . μέγας δέ καί λοιπός ὁ κοινός περί ὅλος ὁ σῶμα πάθημα ὁ ὁ ἡδύς καί ὁ ἀλγεινός αἴτιος ἐν ὅς διέρχομαι , καί ὅσος διά ὁ ὁ σῶμα μόριον αἴσθησις κτάομαι καί λύπη ἐν ἑαυτοῦ ἡδονή τε ἅμα ἕπομαι ἔχω . ὧδε οὖν κατά πᾶς αἰσθητός καί ἀναίσθητος πάθημα ὁ αἰτία λαμβάνω , ἀναμιμνῄσκω ὁ ὁ εὐκίνητος τε καί δυσκίνητος φύσις ὅτι διαιρέω ἐν ὁ πρόσθεν · οὗτος γάρ δή μεταδιωκτέον πᾶς ὅσος ἐπινοέω αἱρέω . ὁ μέν γάρ κατά φύσις εὐκίνητος , ὅταν καί βραχύς πάθος εἰς αὐτός ἐμπίπτω , διαδίδωμι κύκλος μόριον ἕτερος ἕτερος αὐτός ἀπεργάζομαι , μέχρι ἄν ἐπί ὁ φρόνιμος ἔρχομαι ἐξαγγέλλω ὁ ποιέω ὁ δύναμις · ὁ δέ ἐναντίος ἑδραῖος εἰμί κατά οὐδείς τε κύκλος ἔρχομαι πάσχω μόνος , ἄλλος δέ οὐ κινέω ὁ πλησίον , ὥστε οὐ διαδίδωμι μόριον μόριον ἄλλος ἄλλος ὁ πρῶτος πάθος ἐν αὐτός ἀκίνητος εἰς ὁ πᾶς ζῷον γίγνομαι ἀναίσθητος παρέχω ὁ πάσχω . οὗτος δέ περί τε ὀστέον καί ὁ θρίξ εἰμί καί ὅσος ἄλλος γήϊνος ὁ πολύς ἔχω ἐν ἐγώ μόριον · ὁ δέ ἔμπροσθεν περί ὁ ὁ ὄψις καί ἀκοή μάλα , διά ὁ πῦρ ἀήρ τε ἐν αὐτός δύναμις ἔνειμι μέγας . ὁ δή ὁ ἡδονή καί λύπη ὧδε δέω διανοέω · ὁ μέν παρά φύσις καί βίαιος γίγνομαι ἀθρόος παρά ἐγώ πάθος ἀλγεινός , ὁ δέ εἰς φύσις ἀπέρχομαι πάλιν ἀθρόος ἡδύς , ὁ δέ ἡρέμα καί κατά μικρός ἀναίσθητος , ὁ δέ ἐναντίος οὗτος ἐναντίος . ὁ δέ μετά εὐπέτεια γίγνομαι ἅπας αἰσθητός μέν ὅτι μάλα , λύπη δέ καί ἡδονή οὐ μετέχω , οἷος ὁ περί ὁ ὄψις αὐτός πάθημα , ὅς δή σῶμα ἐν ὁ πρόσθεν λέγω κατά ἡμέρα συμφυής ἐγώ γίγνομαι . οὗτος γάρ τομή μέν καί καῦσις καί ὅσος ἄλλος πάσχω λύπη οὐ ἐμποιέω , οὐδέ ἡδονή πάλιν ἐπί αὐτός ἀπέρχομαι εἶδος , μέγας δέ αἴσθησις καί σαφής κατά ὅστις τε ἄν πάσχω καί ὅσος ἄν αὐτός πη προσβάλλω ἐφάπτω · βία γάρ ὁ πάμπαν οὐ ἔνειμι ὁ διάκρισις τε αὐτός καί σύγκρισις .