plato-philosophy.timaeus 21
πρὸς δὲ Κριτίαν τὸν ἡμέτερον πάππον εἶπεν , ὡς ἀπεμνημόνευεν αὖ πρὸς ἡμᾶς ὁ γέρων , ὅτι μεγάλα καὶ θαυμαστὰ τῆσδʼ εἴη παλαιὰ ἔργα τῆς πόλεως ὑπὸ χρόνου καὶ φθορᾶς ἀνθρώπων ἠφανισμένα , πάντων δὲ ἓν μέγιστον , οὗ νῦν ἐπιμνησθεῖσιν πρέπον ἂν ἡμῖν εἴη σοί τε ἀποδοῦναι χάριν καὶ τὴν θεὸν ἅμα ἐν τῇ πανηγύρει δικαίως τε καὶ ἀληθῶς οἷόνπερ ὑμνοῦντας ἐγκωμιάζειν . εὖ λέγεις . ἀλλὰ δὴ ποῖον ἔργον τοῦτο Κριτίας οὐ λεγόμενον μέν , ὡς δὲ πραχθὲν ὄντως ὑπὸ τῆσδε τῆς πόλεως ἀρχαῖον διηγεῖτο κατὰ τὴν Σόλωνος ἀκοήν ; ἐγὼ φράσω , παλαιὸν ἀκηκοὼς λόγον οὐ νέου ἀνδρός . ἦν μὲν γὰρ δὴ τότε Κριτίας , ὡς ἔφη , σχεδὸν ἐγγὺς ἤδη τῶν ἐνενήκοντα ἐτῶν , ἐγὼ δέ πῃ μάλιστα δεκέτης · ἡ δὲ Κουρεῶτις ἡμῖν οὖσα ἐτύγχανεν Ἀπατουρίων . τὸ δὴ τῆς ἑορτῆς σύνηθες ἑκάστοτε καὶ τότε συνέβη τοῖς παισίν · ἆθλα γὰρ ἡμῖν οἱ πατέρες ἔθεσαν ῥαψῳδίας . πολλῶν μὲν οὖν δὴ καὶ πολλὰ ἐλέχθη ποιητῶν ποιήματα , ἅτε δὲ νέα κατʼ ἐκεῖνον τὸν χρόνον ὄντα τὰ Σόλωνος πολλοὶ τῶν παίδων ᾔσαμεν . εἶπεν οὖν τις τῶν φρατέρων , εἴτε δὴ δοκοῦν αὐτῷ τότε εἴτε καὶ χάριν τινὰ τῷ Κριτίᾳ φέρων , δοκεῖν οἱ τά τε ἄλλα σοφώτατον γεγονέναι Σόλωνα καὶ κατὰ τὴν ποίησιν αὖ τῶν ποιητῶν πάντων ἐλευθεριώτατον . ὁ δὴ γέρων — σφόδρα γὰρ οὖν μέμνημαι—μάλα τε ἥσθη καὶ διαμειδιάσας εἶπεν · εἴ γε , ὦ Ἀμύνανδρε , μὴ παρέργῳ τῇ ποιήσει κατεχρήσατο , ἀλλʼ ἐσπουδάκει καθάπερ ἄλλοι , τόν τε λόγον ὃν ἀπʼ Αἰγύπτου δεῦρο ἠνέγκατο ἀπετέλεσεν , καὶ μὴ διὰ τὰς στάσεις ὑπὸ κακῶν τε ἄλλων ὅσα ηὗρεν ἐνθάδε ἥκων ἠναγκάσθη καταμελῆσαι , κατά γε ἐμὴν δόξαν οὔτε Ἡσίοδος οὔτε Ὅμηρος οὔτε ἄλλος οὐδεὶς ποιητὴς εὐδοκιμώτερος ἐγένετο ἄν ποτε αὐτοῦ . τίς δʼ ἦν ὁ λόγος , ἦ δʼ ὅς , ὦ Κριτία ; ἦ περὶ μεγίστης , ἔφη , καὶ ὀνομαστοτάτης πασῶν δικαιότατʼ ἂν πράξεως οὔσης , ἣν ἥδε ἡ πόλις ἔπραξε μέν , διὰ δὲ χρόνον καὶ φθορὰν τῶν ἐργασαμένων οὐ διήρκεσε δεῦρο ὁ λόγος . λέγε ἐξ ἀρχῆς , ἦ δʼ ὅς , τί τε καὶ πῶς καὶ παρὰ τίνων ὡς ἀληθῆ διακηκοὼς ἔλεγεν ὁ Σόλων . ἔστιν τις κατʼ Αἴγυπτον , ἦ δʼ ὅς , ἐν τῷ Δέλτα , περὶ ὃν κατὰ κορυφὴν σχίζεται τὸ τοῦ Νείλου ῥεῦμα Σαϊτικὸς ἐπικαλούμενος νομός , τούτου δὲ τοῦ νομοῦ μεγίστη πόλις Σάις—ὅθεν δὴ καὶ Ἄμασις ἦν ὁ βασιλεύς—οἷς τῆς πόλεως θεὸς ἀρχηγός τίς ἐστιν , Αἰγυπτιστὶ μὲν τοὔνομα Νηίθ , Ἑλληνιστὶ δέ , ὡς ὁ ἐκείνων λόγος , Ἀθηνᾶ · μάλα δὲ φιλαθήναιοι καί τινα τρόπον οἰκεῖοι τῶνδʼ εἶναί φασιν .
Lemmas: πρός δέ Κριτίας ὁ ἡμέτερος πάππος λέγω , ὡς ἀπομνημονεύω αὖ πρός ἐγώ ὁ γέρων , ὅτι μέγας καί θαυμαστός ὅδε εἰμί παλαιός ἔργον ὁ πόλις ὑπό χρόνος καί φθορά ἄνθρωπος ἀφανίζω , πᾶς δέ εἷς μέγας , ὅς νῦν ἐπιμιμνήσκομαι πρέπω ἄν ἐγώ εἰμί σύ τε ἀποδίδωμι χάρις καί ὁ θεός ἅμα ἐν ὁ πανήγυρις δίκαιος τε καί ἀληθής οἷος ὑμνέω ἐγκωμιάζω . εὖ λέγω . ἀλλά δή ποῖος ἔργον οὗτος Κριτίας οὐ λέγω μέν , ὡς δέ πράσσω ὄντως ὑπό ὅδε ὁ πόλις ἀρχαῖος διηγέομαι κατά ὁ Σόλων ἀκοή ; ἐγώ φράζω , παλαιός ἀκούω λόγος οὐ νέος ἀνήρ . εἰμί μέν γάρ δή τότε Κριτίας , ὡς φημί , σχεδόν ἐγγύς ἤδη ὁ ἐνενήκοντα ἔτος , ἐγώ δέ πη μάλα δεκέτης · ὁ δέ Κουρεῶτις ἐγώ εἰμί τυγχάνω Ἀπατούρια . ὁ δή ὁ ἑορτή συνήθης ἑκάστοτε καί τότε συμβαίνω ὁ παῖς · ἆθλον γάρ ἐγώ ὁ πατήρ τίθημι ῥαψῳδία . πολύς μέν οὖν δή καί πολύς λέγω ποιητής ποίημα , ἅτε δέ νέος κατά ἐκεῖνος ὁ χρόνος εἰμί ὁ Σόλων πολύς ὁ παῖς ἀείδω . λέγω οὖν τις ὁ φράτηρ , εἴτε δή δοκέω αὐτός τότε εἴτε καί χάρις τις ὁ Κριτίας φέρω , δοκέω ἕ ὁ τε ἄλλος σοφός γίγνομαι Σόλων καί κατά ὁ ποίησις αὖ ὁ ποιητής πᾶς ἐλευθέριος . ὁ δή γέρων — σφόδρα γάρ οὖν μέμνημαι—μάλα τε ἥδομαι καί διαμειδιάω λέγω · εἰ γε , ὦ Ἀμύνανδρος , μή πάρεργος ὁ ποίησις καταχράω , ἀλλά σπουδάζω καθά ἄλλος , ὁ τε λόγος ὅς ἀπό Αἴγυπτος δεῦρο φέρω ἀποτελέω , καί μή διά ὁ στάσις ὑπό κακός τε ἄλλος ὅσος εὑρίσκω ἐνθάδε ἥκω ἀναγκάζω καταμελέω , κατά γε ἐμός δόξα οὔτε Ἡσίοδος οὔτε Ὅμηρος οὔτε ἄλλος οὐδείς ποιητής εὐδόκιμος γίγνομαι ἄν ποτέ αὐτός . τίς δέ εἰμί ὁ λόγος , ἠμί δέ ὅς , ὦ Κριτίας ; ἦ περί μέγας , φημί , καί ὀνομαστός πᾶς δίκαιος ἄν πρᾶξις εἰμί , ὅς ὅδε ὁ πόλις πράσσω μέν , διά δέ χρόνος καί φθορά ὁ ἐργάζομαι οὐ διαρκέω δεῦρο ὁ λόγος . λέγω ἐκ ἀρχή , ἠμί δέ ὅς , τίς τε καί πῶς καί παρά τίς ὡς ἀληθής διακούω λέγω ὁ Σόλων . εἰμί τις κατά Αἴγυπτος , ἠμί δέ ὅς , ἐν ὁ Δέλτα , περί ὅς κατά κορυφή σχίζω ὁ ὁ Νεῖλος ῥεῦμα Σαϊτικός ἐπικαλέω νόμος , οὗτος δέ ὁ νόμος μέγας πόλις Σάις δή καί Ἄμασις εἰμί ὁ βασιλεύς ὁ πόλις θεός ἀρχηγός τις εἰμί , Αἰγυπτιστί μέν ὄνομα Νηίθ , Ἑλληνιστί δέ , ὡς ὁ ἐκεῖνος λόγος , Ἀθήνη · μάλα δέ φιλαθήναιος καί τις τρόπος οἰκεῖος ὅδε εἰμί φημί .