plato-philosophy.timaeus 37
καὶ τὸ μὲν δὴ σῶμα ὁρατὸν οὐρανοῦ γέγονεν , αὐτὴ δὲ ἀόρατος μέν , λογισμοῦ δὲ μετέχουσα καὶ ἁρμονίας ψυχή , τῶν νοητῶν ἀεί τε ὄντων ὑπὸ τοῦ ἀρίστου ἀρίστη γενομένη τῶν γεννηθέντων . ἅτε οὖν ἐκ τῆς ταὐτοῦ καὶ τῆς θατέρου φύσεως ἔκ τε οὐσίας τριῶν τούτων συγκραθεῖσα μοιρῶν , καὶ ἀνὰ λόγον μερισθεῖσα καὶ συνδεθεῖσα , αὐτή τε ἀνακυκλουμένη πρὸς αὑτήν , ὅταν οὐσίαν σκεδαστὴν ἔχοντός τινος ἐφάπτηται καὶ ὅταν ἀμέριστον , λέγει κινουμένη διὰ πάσης ἑαυτῆς ὅτῳ τʼ ἄν τι ταὐτὸν ᾖ καὶ ὅτου ἂν ἕτερον , πρὸς ὅτι τε μάλιστα καὶ ὅπῃ καὶ ὅπως καὶ ὁπότε συμβαίνει κατὰ τὰ γιγνόμενά τε πρὸς ἕκαστον ἕκαστα εἶναι καὶ πάσχειν καὶ πρὸς τὰ κατὰ ταὐτὰ ἔχοντα ἀεί . λόγος δὲ ὁ κατὰ ταὐτὸν ἀληθὴς γιγνόμενος περί τε θάτερον ὂν καὶ περὶ τὸ ταὐτόν , ἐν τῷ κινουμένῳ ὑφʼ αὑτοῦ φερόμενος ἄνευ φθόγγου καὶ ἠχῆς , ὅταν μὲν περὶ τὸ αἰσθητὸν γίγνηται καὶ ὁ τοῦ θατέρου κύκλος ὀρθὸς ἰὼν εἰς πᾶσαν αὐτοῦ τὴν ψυχὴν διαγγείλῃ , δόξαι καὶ πίστεις γίγνονται βέβαιοι καὶ ἀληθεῖς , ὅταν δὲ αὖ περὶ τὸ λογιστικὸν ᾖ καὶ ὁ τοῦ ταὐτοῦ κύκλος εὔτροχος ὢν αὐτὰ μηνύσῃ , νοῦς ἐπιστήμη τε ἐξ ἀνάγκης ἀποτελεῖται · τούτω δὲ ἐν ᾧ τῶν ὄντων ἐγγίγνεσθον , ἄν ποτέ τις αὐτὸ ἄλλο πλὴν ψυχὴν εἴπῃ , πᾶν μᾶλλον ἢ τἀληθὲς ἐρεῖ . ὡς δὲ κινηθὲν αὐτὸ καὶ ζῶν ἐνόησεν τῶν ἀιδίων θεῶν γεγονὸς ἄγαλμα ὁ γεννήσας πατήρ , ἠγάσθη τε καὶ εὐφρανθεὶς ἔτι δὴ μᾶλλον ὅμοιον πρὸς τὸ παράδειγμα ἐπενόησεν ἀπεργάσασθαι . καθάπερ οὖν αὐτὸ τυγχάνει ζῷον ἀίδιον ὄν , καὶ τόδε τὸ πᾶν οὕτως εἰς δύναμιν ἐπεχείρησε τοιοῦτον ἀποτελεῖν . ἡ μὲν οὖν τοῦ ζῴου φύσις ἐτύγχανεν οὖσα αἰώνιος , καὶ τοῦτο μὲν δὴ τῷ γεννητῷ παντελῶς προσάπτειν οὐκ ἦν δυνατόν · εἰκὼ δʼ ἐπενόει κινητόν τινα αἰῶνος ποιῆσαι , καὶ διακοσμῶν ἅμα οὐρανὸν ποιεῖ μένοντος αἰῶνος ἐν ἑνὶ κατʼ ἀριθμὸν ἰοῦσαν αἰώνιον εἰκόνα , τοῦτον ὃν δὴ χρόνον ὠνομάκαμεν . ἡμέρας γὰρ καὶ νύκτας καὶ μῆνας καὶ ἐνιαυτούς , οὐκ ὄντας πρὶν οὐρανὸν γενέσθαι , τότε ἅμα ἐκείνῳ συνισταμένῳ τὴν γένεσιν αὐτῶν μηχανᾶται · ταῦτα δὲ πάντα μέρη χρόνου , καὶ τό τʼ ἦν τό τʼ ἔσται χρόνου γεγονότα εἴδη , ἃ δὴ φέροντες λανθάνομεν ἐπὶ τὴν ἀίδιον οὐσίαν οὐκ ὀρθῶς .
Lemmas: καί ὁ μέν δή σῶμα ὁρατός οὐρανός γίγνομαι , αὐτός δέ ἀόρατος μέν , λογισμός δέ μετέχω καί ἁρμονία ψυχή , ὁ νοητός ἀεί τε εἰμί ὑπό ὁ ἀγαθός ἀγαθός γίγνομαι ὁ γεννάω . ἅτε οὖν ἐκ ὁ αὐτός καί ὁ ἕτερος φύσις ἐκ τε οὐσία τρεῖς οὗτος συγκεράννυμι μοῖρα , καί ἀνά λόγος μερίζω καί συνδέω , αὐτός τε ἀνακυκλέω πρός ἑαυτοῦ , ὅταν οὐσία σκεδαστός ἔχω τις ἐφάπτω καί ὅταν ἀμέριστος , λέγω κινέω διά πᾶς ἑαυτοῦ ὅστις τε ἄν τις αὐτός εἰμί καί ὅστις ἄν ἕτερος , πρός ὅστις τε μάλα καί ὅπῃ καί ὅπως καί ὁπότε συμβαίνω κατά ὁ γίγνομαι τε πρός ἕκαστος ἕκαστος εἰμί καί πάσχω καί πρός ὁ κατά αὐτός ἔχω ἀεί . λόγος δέ ὁ κατά αὐτός ἀληθής γίγνομαι περί τε ἕτερος εἰμί καί περί ὁ αὐτός , ἐν ὁ κινέω ὑπό ἑαυτοῦ φέρω ἄνευ φθόγγος καί ἠχή , ὅταν μέν περί ὁ αἰσθητός γίγνομαι καί ὁ ὁ ἕτερος κύκλος ὀρθός ἔρχομαι εἰς πᾶς αὐτός ὁ ψυχή διαγγέλλω , δόξα καί πίστις γίγνομαι βέβαιος καί ἀληθής , ὅταν δέ αὖ περί ὁ λογιστικός εἰμί καί ὁ ὁ αὐτός κύκλος εὔτροχος εἰμί αὐτός μηνύω , νόος ἐπιστήμη τε ἐκ ἀνάγκη ἀποτελέω · οὗτος δέ ἐν ὅς ὁ εἰμί ἐγγίγνομαι , ἐάν ποτέ τις αὐτός ἄλλος πλήν ψυχή λέγω , πᾶς μάλα ἤ ἀληθής λέγω . ὡς δέ κινέω αὐτός καί ζάω νοέω ὁ ἀίδιος θεός γίγνομαι ἄγαλμα ὁ γεννάω πατήρ , ἄγαμαι τε καί εὐφραίνω ἔτι δή μάλα ὅμοιος πρός ὁ παράδειγμα ἐπινοέω ἀπεργάζομαι . καθά οὖν αὐτός τυγχάνω ζῷον ἀίδιος εἰμί , καί ὅδε ὁ πᾶς οὕτως εἰς δύναμις ἐπιχειρέω τοιοῦτος ἀποτελέω . ὁ μέν οὖν ὁ ζῷον φύσις τυγχάνω εἰμί αἰώνιος , καί οὗτος μέν δή ὁ γεννητός παντελής προσάπτω οὐ εἰμί δυνατός · εἰκών δέ ἐπινοέω κινητός τις αἰών ποιέω , καί διακοσμέω ἅμα οὐρανός ποιέω μένω αἰών ἐν εἷς κατά ἀριθμός ἔρχομαι αἰώνιος εἰκών , οὗτος ὅς δή χρόνος ὀνομάζω . ἡμέρα γάρ καί νύξ καί μείς καί ἐνιαυτός , οὐ εἰμί πρίν οὐρανός γίγνομαι , τότε ἅμα ἐκεῖνος συνίστημι ὁ γένεσις αὐτός μηχανάομαι · οὗτος δέ πᾶς μέρος χρόνος , καί ὁ τε εἰμί ὁ τε εἰμί χρόνος γίγνομαι εἶδος , ὅς δή φέρω λανθάνω ἐπί ὁ ἀίδιος οὐσία οὐ ὀρθός .