plato-philosophy.timaeus 41
οὕτως οὖν κατʼ ἐκείνους ἡμῖν ἡ γένεσις περὶ τούτων τῶν θεῶν ἐχέτω καὶ λεγέσθω . Γῆς τε καὶ Οὐρανοῦ παῖδες Ὠκεανός τε καὶ Τηθὺς ἐγενέσθην , τούτων δὲ Φόρκυς Κρόνος τε καὶ Ῥέα καὶ ὅσοι μετὰ τούτων , ἐκ δὲ Κρόνου καὶ Ῥέας Ζεὺς Ἥρα τε καὶ πάντες ὅσους ἴσμεν ἀδελφοὺς λεγομένους αὐτῶν , ἔτι τε τούτων ἄλλους ἐκγόνους · ἐπεὶ δʼ οὖν πάντες ὅσοι τε περιπολοῦσιν φανερῶς καὶ ὅσοι φαίνονται καθʼ ὅσον ἂν ἐθέλωσιν θεοὶ γένεσιν ἔσχον , λέγει πρὸς αὐτοὺς ὁ τόδε τὸ πᾶν γεννήσας τάδε — θεοὶ θεῶν , ὧν ἐγὼ δημιουργὸς πατήρ τε ἔργων , διʼ ἐμοῦ γενόμενα ἄλυτα ἐμοῦ γε μὴ ἐθέλοντος . τὸ μὲν οὖν δὴ δεθὲν πᾶν λυτόν , τό γε μὴν καλῶς ἁρμοσθὲν καὶ ἔχον εὖ λύειν ἐθέλειν κακοῦ · διʼ ἃ καὶ ἐπείπερ γεγένησθε , ἀθάνατοι μὲν οὐκ ἐστὲ οὐδʼ ἄλυτοι τὸ πάμπαν , οὔτι μὲν δὴ λυθήσεσθέ γε οὐδὲ τεύξεσθε θανάτου μοίρας , τῆς ἐμῆς βουλήσεως μείζονος ἔτι δεσμοῦ καὶ κυριωτέρου λαχόντες ἐκείνων οἷς ὅτʼ ἐγίγνεσθε συνεδεῖσθε . νῦν οὖν ὃ λέγω πρὸς ὑμᾶς ἐνδεικνύμενος , μάθετε . θνητὰ ἔτι γένη λοιπὰ τρία ἀγέννητα · τούτων δὲ μὴ γενομένων οὐρανὸς ἀτελὴς ἔσται · τὰ γὰρ ἅπαντʼ ἐν αὑτῷ γένη ζῴων οὐχ ἕξει , δεῖ δέ , εἰ μέλλει τέλεος ἱκανῶς εἶναι . διʼ ἐμοῦ δὲ ταῦτα γενόμενα καὶ βίου μετασχόντα θεοῖς ἰσάζοιτʼ ἄν · ἵνα οὖν θνητά τε ᾖ τό τε πᾶν τόδε ὄντως ἅπαν ᾖ , τρέπεσθε κατὰ φύσιν ὑμεῖς ἐπὶ τὴν τῶν ζῴων δημιουργίαν , μιμούμενοι τὴν ἐμὴν δύναμιν περὶ τὴν ὑμετέραν γένεσιν . καὶ καθʼ ὅσον μὲν αὐτῶν ἀθανάτοις ὁμώνυμον εἶναι προσήκει , θεῖον λεγόμενον ἡγεμονοῦν τε ἐν αὐτοῖς τῶν ἀεὶ δίκῃ καὶ ὑμῖν ἐθελόντων ἕπεσθαι , σπείρας καὶ ὑπαρξάμενος ἐγὼ παραδώσω · τὸ δὲ λοιπὸν ὑμεῖς , ἀθανάτῳ θνητὸν προσυφαίνοντες , ἀπεργάζεσθε ζῷα καὶ γεννᾶτε τροφήν τε διδόντες αὐξάνετε καὶ φθίνοντα πάλιν δέχεσθε . ταῦτʼ εἶπε , καὶ πάλιν ἐπὶ τὸν πρότερον κρατῆρα , ἐν ᾧ τὴν τοῦ παντὸς ψυχὴν κεραννὺς ἔμισγεν , τὰ τῶν πρόσθεν ὑπόλοιπα κατεχεῖτο μίσγων τρόπον μέν τινα τὸν αὐτόν , ἀκήρατα δὲ οὐκέτι κατὰ ταὐτὰ ὡσαύτως , ἀλλὰ δεύτερα καὶ τρίτα . συστήσας δὲ τὸ πᾶν διεῖλεν ψυχὰς ἰσαρίθμους τοῖς ἄστροις , ἔνειμέν θʼ ἑκάστην πρὸς ἕκαστον , καὶ ἐμβιβάσας ὡς ἐς ὄχημα τὴν τοῦ παντὸς φύσιν ἔδειξεν , νόμους τε τοὺς εἱμαρμένους εἶπεν αὐταῖς , ὅτι γένεσις πρώτη μὲν ἔσοιτο τεταγμένη μία πᾶσιν , ἵνα μήτις ἐλαττοῖτο ὑπʼ αὐτοῦ , δέοι δὲ σπαρείσας αὐτὰς εἰς τὰ προσήκοντα ἑκάσταις ἕκαστα ὄργανα χρόνων φῦναι ζῴων τὸ θεοσεβέστατον , διπλῆς δὲ οὔσης τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως , τὸ κρεῖττον τοιοῦτον εἴη γένος ὃ καὶ ἔπειτα κεκλήσοιτο ἀνήρ .
Lemmas: οὕτως οὖν κατά ἐκεῖνος ἐγώ ὁ γένεσις περί οὗτος ὁ θεός ἔχω καί λέγω . γῆ τε καί Οὐρανός παῖς Ὠκεανός τε καί Τηθύς γίγνομαι , οὗτος δέ Φόρκυς Κρόνος τε καί Ῥέα καί ὅσος μετά οὗτος , ἐκ δέ Κρόνος καί Ῥέα Ζεύς Ἥρα τε καί πᾶς ὅσος οἶδα ἀδελφός λέγω αὐτός , ἔτι τε οὗτος ἄλλος ἔκγονος · ἐπεί δέ οὖν πᾶς ὅσος τε περιπολέω φανερός καί ὅσος φαίνω κατά ὅσος ἄν ἐθέλω θεός γένεσις ἔχω , λέγω πρός αὐτός ὁ ὅδε ὁ πᾶς γεννάω ὅδε — θεός θεός , ὅς ἐγώ δημιουργός πατήρ τε ἔργον , διά ἐγώ γίγνομαι ἄλυτος ἐγώ γε μή ἐθέλω . ὁ μέν οὖν δή δέω πᾶς λυτός , ὁ γε μήν καλός ἁρμόζω καί ἔχω εὖ λύω ἐθέλω κακός · διά ὅς καί ἐπεί γίγνομαι , ἀθάνατος μέν οὐ εἰμί οὐδέ ἄλυτος ὁ πάμπαν , οὔτι μέν δή λύω γε οὐδέ τυγχάνω θάνατος μοῖρα , ὁ ἐμός βούλησις μέγας ἔτι δεσμός καί κύριος λαγχάνω ἐκεῖνος ὅς ὅτε γίγνομαι συνδέομαι . νῦν οὖν ὅς λέγω πρός σύ ἐνδείκνυμι , μανθάνω . θνητός ἔτι γένος λοιπός τρεῖς ἀγέννητος · οὗτος δέ μή γίγνομαι οὐρανός ἀτελής εἰμί · ὁ γάρ ἅπας ἐν ἑαυτοῦ γένος ζῷον οὐ ἔχω , δέω δέ , εἰ μέλλω τέλειος ἱκανός εἰμί . διά ἐγώ δέ οὗτος γίγνομαι καί βίος μετέχω θεός ἰσάζω ἄν · ἵνα οὖν θνητός τε εἰμί ὁ τε πᾶς ὅδε ὄντως ἅπας εἰμί , τρέπω κατά φύσις σύ ἐπί ὁ ὁ ζῷον δημιουργία , μιμέομαι ὁ ἐμός δύναμις περί ὁ ὑμέτερος γένεσις . καί κατά ὅσος μέν αὐτός ἀθάνατος ὁμώνυμος εἰμί προσήκω , θεῖος λέγω ἡγεμονέω τε ἐν αὐτός ὁ ἀεί δίκη καί σύ ἐθέλω ἕπομαι , σπείρω καί ὑπάρχω ἐγώ παραδίδωμι · ὁ δέ λοιπός σύ , ἀθάνατος θνητός προσυφαίνω , ἀπεργάζομαι ζῷον καί γεννάω τροφή τε δίδωμι αὐξάνω καί φθίω πάλιν δέχομαι . οὗτος λέγω , καί πάλιν ἐπί ὁ πρότερος κρατήρ , ἐν ὅς ὁ ὁ πᾶς ψυχή κεράννυμι μείγνυμι , ὁ ὁ πρόσθεν ὑπόλοιπος καταχέω μείγνυμι τρόπος μέν τις ὁ αὐτός , ἀκήρατος δέ οὐκέτι κατά αὐτός ὡσαύτως , ἀλλά δεύτερος καί τρίτος . συνίστημι δέ ὁ πᾶς διαιρέω ψυχή ἰσάριθμος ὁ ἄστρον , ἔνειμι τε ἕκαστος πρός ἕκαστος , καί ἐμβιβάζω ὡς εἰς ὄχημα ὁ ὁ πᾶς φύσις δείκνυμι , νόμος τε ὁ μείρομαι λέγω αὐτός , ὅτι γένεσις πρῶτος μέν εἰμί τάσσω εἷς πᾶς , ἵνα μήτις ἐλασσόω ὑπό αὐτός , δέω δέ σπείρω αὐτός εἰς ὁ προσήκω ἑκαστός ἕκαστος ὄργανον χρόνος φύω ζῷον ὁ θεοσεβής , διπλόος δέ εἰμί ὁ ἀνθρώπινος φύσις , ὁ κρατύς τοιοῦτος εἰμί γένος ὅς καί ἔπειτα καλέω ἀνήρ .