plato-philosophy.timaeus 24
τὸ δʼ ἀκριβὲς περὶ πάντων ἐφεξῆς εἰς αὖθις κατὰ σχολὴν αὐτὰ τὰ γράμματα λαβόντες διέξιμεν . τοὺς μὲν οὖν νόμους σκόπει πρὸς τοὺς τῇδε · πολλὰ γὰρ παραδείγματα τῶν τότε παρʼ ὑμῖν ὄντων ἐνθάδε νῦν ἀνευρήσεις , πρῶτον μὲν τὸ τῶν ἱερέων γένος ἀπὸ τῶν ἄλλων χωρὶς ἀφωρισμένον , μετὰ δὲ τοῦτο τὸ τῶν δημιουργῶν , ὅτι καθʼ αὑτὸ ἕκαστον ἄλλῳ δὲ οὐκ ἐπιμειγνύμενον δημιουργεῖ , τό τε τῶν νομέων καὶ τὸ τῶν θηρευτῶν τό τε τῶν γεωργῶν . καὶ δὴ καὶ τὸ μάχιμον γένος ᾔσθησαί που τῇδε ἀπὸ πάντων τῶν γενῶν κεχωρισμένον , οἷς οὐδὲν ἄλλο πλὴν τὰ περὶ τὸν πόλεμον ὑπὸ τοῦ νόμου προσετάχθη μέλειν · ἔτι δὲ ἡ τῆς ὁπλίσεως αὐτῶν σχέσις ἀσπίδων καὶ δοράτων , οἷς ἡμεῖς πρῶτοι τῶν περὶ τὴν Ἀσίαν ὡπλίσμεθα , τῆς θεοῦ καθάπερ ἐν ἐκείνοις τοῖς τόποις παρʼ ὑμῖν πρώτοις ἐνδειξαμένης . τὸ δʼ αὖ περὶ τῆς φρονήσεως , ὁρᾷς που τὸν νόμον τῇδε ὅσην ἐπιμέλειαν ἐποιήσατο εὐθὺς κατʼ ἀρχὰς περί τε τὸν κόσμον , ἅπαντα μέχρι μαντικῆς καὶ ἰατρικῆς πρὸς ὑγίειαν ἐκ τούτων θείων ὄντων εἰς τὰ ἀνθρώπινα ἀνευρών , ὅσα τε ἄλλα τούτοις ἕπεται μαθήματα πάντα κτησάμενος . ταύτην οὖν δὴ τότε σύμπασαν τὴν διακόσμησιν καὶ σύνταξιν ἡ θεὸς προτέρους ὑμᾶς διακοσμήσασα κατῴκισεν , ἐκλεξαμένη τὸν τόπον ἐν ᾧ γεγένησθε , τὴν εὐκρασίαν τῶν ὡρῶν ἐν αὐτῷ κατιδοῦσα , ὅτι φρονιμωτάτους ἄνδρας οἴσοι · ἅτε οὖν φιλοπόλεμός τε καὶ φιλόσοφος ἡ θεὸς οὖσα τὸν προσφερεστάτους αὐτῇ μέλλοντα οἴσειν τόπον ἄνδρας , τοῦτον ἐκλεξαμένη πρῶτον κατῴκισεν . ᾠκεῖτε δὴ οὖν νόμοις τε τοιούτοις χρώμενοι καὶ ἔτι μᾶλλον εὐνομούμενοι πάσῃ τε παρὰ πάντας ἀνθρώπους ὑπερβεβληκότες ἀρετῇ , καθάπερ εἰκὸς γεννήματα καὶ παιδεύματα θεῶν ὄντας . πολλὰ μὲν οὖν ὑμῶν καὶ μεγάλα ἔργα τῆς πόλεως τῇδε γεγραμμένα θαυμάζεται , πάντων μὴν ἓν ὑπερέχει μεγέθει καὶ ἀρετῇ · λέγει γὰρ τὰ γεγραμμένα ὅσην ἡ πόλις ὑμῶν ἔπαυσέν ποτε δύναμιν ὕβρει πορευομένην ἅμα ἐπὶ πᾶσαν Εὐρώπην καὶ Ἀσίαν , ἔξωθεν ὁρμηθεῖσαν ἐκ τοῦ Ἀτλαντικοῦ πελάγους .
Lemmas: ὁ δέ ἀκριβής περί πᾶς ἐφεξῆς εἰς αὖθις κατά σχολή αὐτός ὁ γράμμα λαμβάνω διεξέρχομαι . ὁ μέν οὖν νόμος σκοπέω πρός ὁ τῇδε · πολύς γάρ παράδειγμα ὁ τότε παρά σύ εἰμί ἐνθάδε νῦν ἀνευρίσκω , πρῶτος μέν ὁ ὁ ἱερεύς γένος ἀπό ὁ ἄλλος χωρίς ἀφορίζω , μετά δέ οὗτος ὁ ὁ δημιουργός , ὅτι κατά ἑαυτοῦ ἕκαστος ἄλλος δέ οὐ ἐπιμείγνυμι δημιουργέω , ὁ τε ὁ νομεύς καί ὁ ὁ θηρευτής ὁ τε ὁ γεωργός . καί δή καί ὁ μάχιμος γένος αἰσθάνομαι που τῇδε ἀπό πᾶς ὁ γένος χωρίζω , ὅς οὐδείς ἄλλος πλήν ὁ περί ὁ πόλεμος ὑπό ὁ νόμος προστάσσω μέλω · ἔτι δέ ὁ ὁ ὅπλισις αὐτός σχέσις ἀσπίς καί δόρυ , ὅς ἐγώ πρῶτος ὁ περί ὁ Ἀσία ὁπλίζω , ὁ θεός καθά ἐν ἐκεῖνος ὁ τόπος παρά σύ πρῶτος ἐνδείκνυμι . ὁ δέ αὖ περί ὁ φρόνησις , ὁράω που ὁ νόμος τῇδε ὅσος ἐπιμέλεια ποιέω εὐθύς κατά ἀρχή περί τε ὁ κόσμος , ἅπας μέχρι μαντικός καί ἰατρικός πρός ὑγίεια ἐκ οὗτος θεῖος εἰμί εἰς ὁ ἀνθρώπινος ἀνευρίσκω , ὅσος τε ἄλλος οὗτος ἕπομαι μάθημα πᾶς κτάομαι . οὗτος οὖν δή τότε σύμπας ὁ διακόσμησις καί σύνταξις ὁ θεός πρότερος σύ διακοσμέω κατοικίζω , ἐκλέγω ὁ τόπος ἐν ὅς γίγνομαι , ὁ εὐκρασία ὁ ὥρα ἐν αὐτός κατοράω , ὅτι φρόνιμος ἀνήρ φέρω · ἅτε οὖν φιλοπόλεμος τε καί φιλόσοφος ὁ θεός εἰμί ὁ προσφερής αὐτός μέλλω φέρω τόπος ἀνήρ , οὗτος ἐκλέγω πρῶτος κατοικίζω . οἰκέω δή οὖν νόμος τε τοιοῦτος χράω καί ἔτι μάλα εὐνομέομαι πᾶς τε παρά πᾶς ἄνθρωπος ὑπερβάλλω ἀρετή , καθά ἔοικα γέννημα καί παίδευμα θεός εἰμί . πολύς μέν οὖν σύ καί μέγας ἔργον ὁ πόλις τῇδε γράφω θαυμάζω , πᾶς μήν εἷς ὑπερέχω μέγεθος καί ἀρετή · λέγω γάρ ὁ γράφω ὅσος ὁ πόλις σύ παύω ποτέ δύναμις ὕβρις πορεύω ἅμα ἐπί πᾶς Εὐρώπη καί Ἀσία , ἔξωθεν ὁρμάω ἐκ ὁ Ἀτλαντικός πέλαγος .