plato-philosophy.timaeus 77
ἐπειδὴ δὲ πάντʼ ἦν τὰ τοῦ θνητοῦ ζῴου συμπεφυκότα μέρη καὶ μέλη , τὴν δὲ ζωὴν ἐν πυρὶ καὶ πνεύματι συνέβαινεν ἐξ ἀνάγκης ἔχειν αὐτῷ , καὶ διὰ ταῦτα ὑπὸ τούτων τηκόμενον κενούμενόν τʼ ἔφθινεν , βοήθειαν αὐτῷ θεοὶ μηχανῶνται . τῆς γὰρ ἀνθρωπίνης συγγενῆ φύσεως φύσιν ἄλλαις ἰδέαις καὶ αἰσθήσεσιν κεραννύντες , ὥσθʼ ἕτερον ζῷον εἶναι , φυτεύουσιν · ἃ δὴ νῦν ἥμερα δένδρα καὶ φυτὰ καὶ σπέρματα παιδευθέντα ὑπὸ γεωργίας τιθασῶς πρὸς ἡμᾶς ἔσχεν , πρὶν δὲ ἦν μόνα τὰ τῶν ἀγρίων γένη , πρεσβύτερα τῶν ἡμέρων ὄντα . πᾶν γὰρ οὖν ὅτιπερ ἂν μετάσχῃ τοῦ ζῆν , ζῷον μὲν ἂν ἐν δίκῃ λέγοιτο ὀρθότατα · μετέχει γε μὴν τοῦτο ὃ νῦν λέγομεν τοῦ τρίτου ψυχῆς εἴδους , ὃ μεταξὺ φρενῶν ὀμφαλοῦ τε ἱδρῦσθαι λόγος , ᾧ δόξης μὲν λογισμοῦ τε καὶ νοῦ μέτεστιν τὸ μηδέν , αἰσθήσεως δὲ ἡδείας καὶ ἀλγεινῆς μετὰ ἐπιθυμιῶν . πάσχον γὰρ διατελεῖ πάντα , στραφέντι δʼ αὐτῷ ἐν ἑαυτῷ περὶ ἑαυτό , τὴν μὲν ἔξωθεν ἀπωσαμένῳ κίνησιν , τῇ δʼ οἰκείᾳ χρησαμένῳ , τῶν αὑτοῦ τι λογίσασθαι κατιδόντι φύσει οὐ παραδέδωκεν ἡ γένεσις . διὸ δὴ ζῇ μὲν ἔστιν τε οὐχ ἕτερον ζῴου , μόνιμον δὲ καὶ κατερριζωμένον πέπηγεν διὰ τὸ τῆς ὑφʼ ἑαυτοῦ κινήσεως ἐστερῆσθαι . ταῦτα δὴ τὰ γένη πάντα φυτεύσαντες οἱ κρείττους τοῖς ἥττοσιν ἡμῖν τροφήν , τὸ σῶμα αὐτὸ ἡμῶν διωχέτευσαν τέμνοντες οἷον ἐν κήποις ὀχετούς , ἵνα ὥσπερ ἐκ νάματος ἐπιόντος ἄρδοιτο . καὶ πρῶτον μὲν ὀχετοὺς κρυφαίους ὑπὸ τὴν σύμφυσιν τοῦ δέρματος καὶ τῆς σαρκὸς δύο φλέβας ἔτεμον νωτιαίας , δίδυμον ὡς τὸ σῶμα ἐτύγχανεν δεξιοῖς τε καὶ ἀριστεροῖς ὄν · ταύτας δὲ καθῆκαν παρὰ τὴν ῥάχιν , καὶ τὸν γόνιμον μεταξὺ λαβόντες μυελόν , ἵνα οὗτός τε ὅτι μάλιστα θάλλοι , καὶ ἐπὶ τἆλλα εὔρους ἐντεῦθεν ἅτε ἐπὶ κάταντες ἡ ἐπίχυσις γιγνομένη παρέχοι τὴν ὑδρείαν ὁμαλήν . μετὰ δὲ ταῦτα σχίσαντες περὶ τὴν κεφαλὴν τὰς φλέβας καὶ διʼ ἀλλήλων ἐναντίας πλέξαντες διεῖσαν , τὰς μὲν ἐκ τῶν δεξιῶν ἐπὶ τἀριστερὰ τοῦ σώματος , τὰς δʼ ἐκ τῶν ἀριστερῶν ἐπὶ τὰ δεξιὰ κλίναντες , ὅπως δεσμὸς ἅμα τῇ κεφαλῇ πρὸς τὸ σῶμα εἴη μετὰ τοῦ δέρματος , ἐπειδὴ νεύροις οὐκ ἦν κύκλῳ κατὰ κορυφὴν περιειλημμένη , καὶ δὴ καὶ τὸ τῶν αἰσθήσεων πάθος ἵνʼ ἀφʼ ἑκατέρων τῶν μερῶν εἰς ἅπαν τὸ σῶμα εἴη διάδηλον .
Lemmas: ἐπειδή δέ πᾶς εἰμί ὁ ὁ θνητός ζῷον συμφύω μέρος καί μέλος , ὁ δέ ζωή ἐν πῦρ καί πνεῦμα συμβαίνω ἐκ ἀνάγκη ἔχω αὐτός , καί διά οὗτος ὑπό οὗτος τήκω κενόω τε φθίω , βοήθεια αὐτός θεός μηχανάομαι . ὁ γάρ ἀνθρώπινος συγγενής φύσις φύσις ἄλλος ἰδέα καί αἴσθησις κεράννυμι , ὥστε ἕτερος ζῷον εἰμί , φυτεύω · ὅς δή νῦν ἥμερος δένδρον καί φυτόν καί σπέρμα παιδεύω ὑπό γεωργία τιθασός πρός ἐγώ ἔχω , πρίν δέ εἰμί μόνος ὁ ὁ ἄγριος γένος , πρέσβυς ὁ ἥμερος εἰμί . πᾶς γάρ οὖν ὅστις ἄν μετέχω ὁ ζάω , ζῷον μέν ἄν ἐν δίκη λέγω ὀρθός · μετέχω γε μήν οὗτος ὅς νῦν λέγω ὁ τρίτος ψυχή εἶδος , ὅς μεταξύ φρήν ὀμφαλός τε ἱδρύω λόγος , ὅς δόξα μέν λογισμός τε καί νόος μέτειμι ὁ μηδείς , αἴσθησις δέ ἡδύς καί ἀλγεινός μετά ἐπιθυμία . πάσχω γάρ διατελέω πᾶς , στρέφω δέ αὐτός ἐν ἑαυτοῦ περί ἑαυτοῦ , ὁ μέν ἔξωθεν ἀπωθέω κίνησις , ὁ δέ οἰκεῖος χράω , ὁ ἑαυτοῦ τις λογίζομαι καθοράω φύσις οὐ παραδίδωμι ὁ γένεσις . διό δή ζάω μέν εἰμί τε οὐ ἕτερος ζῷον , μόνιμος δέ καί καταρριζόω πήγνυμι διά ὁ ὁ ὑπό ἑαυτοῦ κίνησις στερέω . οὗτος δή ὁ γένος πᾶς φυτεύω ὁ κρατύς ὁ ἥσσων ἐγώ τροφή , ὁ σῶμα αὐτός ἐγώ διοχετεύομαι τέμνω οἷος ἐν κῆπος ὀχετός , ἵνα ὥσπερ ἐκ νᾶμα ἐπέρχομαι ἄρδω . καί πρῶτος μέν ὀχετός κρυφαῖος ὑπό ὁ σύμφυσις ὁ δέρμα καί ὁ σάρξ δύο φλέψ τέμνω νωτιαῖος , δίδυμος ὡς ὁ σῶμα τυγχάνω δεξιός τε καί ἀριστερός εἰμί · οὗτος δέ καθίημι παρά ὁ ῥάχις , καί ὁ γόνιμος μεταξύ λαμβάνω μυελός , ἵνα οὗτος τε ὅτι μάλα θάλλω , καί ἐπί ἄλλος ἐύρρους ἐντεῦθεν ἅτε ἐπί κατάντης ὁ ἐπίχυσις γίγνομαι παρέχω ὁ ὑδρεία ὁμαλός . μετά δέ οὗτος σχίζω περί ὁ κεφαλή ὁ φλέψ καί διά ἀλλήλων ἐναντίος πλέκω διείδομαι , ὁ μέν ἐκ ὁ δεξιός ἐπί ἀριστερός ὁ σῶμα , ὁ δέ ἐκ ὁ ἀριστερός ἐπί ὁ δεξιός κλίνω , ὅπως δεσμός ἅμα ὁ κεφαλή πρός ὁ σῶμα εἰμί μετά ὁ δέρμα , ἐπειδή νεῦρον οὐ εἰμί κύκλος κατά κορυφή περιλαμβάνω , καί δή καί ὁ ὁ αἴσθησις πάθος ἵνα ἀπό ἑκάτερος ὁ μέρος εἰς ἅπας ὁ σῶμα εἰμί διάδηλος .