plato-philosophy.timaeus 82
τὸ δὲ τῶν νόσων ὅθεν συνίσταται , δῆλόν που καὶ παντί . τεττάρων γὰρ ὄντων γενῶν ἐξ ὧν συμπέπηγεν τὸ σῶμα , γῆς πυρὸς ὕδατός τε καὶ ἀέρος , τούτων ἡ παρὰ φύσιν πλεονεξία καὶ ἔνδεια καὶ τῆς χώρας μετάστασις ἐξ οἰκείας ἐπʼ ἀλλοτρίαν γιγνομένη , πυρός τε αὖ καὶ τῶν ἑτέρων ἐπειδὴ γένη πλείονα ἑνὸς ὄντα τυγχάνει , τὸ μὴ προσῆκον ἕκαστον ἑαυτῷ προσλαμβάνειν , καὶ πάνθʼ ὅσα τοιαῦτα , στάσεις καὶ νόσους παρέχει · παρὰ φύσιν γὰρ ἑκάστου γιγνομένου καὶ μεθισταμένου θερμαίνεται μὲν ὅσα ἂν πρότερον ψύχηται , ξηρὰ δὲ ὄντα εἰς ὕστερον γίγνεται νοτερά , καὶ κοῦφα δὴ καὶ βαρέα , καὶ πάσας πάντῃ μεταβολὰς δέχεται . μόνως γὰρ δή , φαμέν , ταὐτὸν ταὐτῷ κατὰ ταὐτὸν καὶ ὡσαύτως καὶ ἀνὰ λόγον προσγιγνόμενον καὶ ἀπογιγνόμενον ἐάσει ταὐτὸν ὂν αὑτῷ σῶν καὶ ὑγιὲς μένειν · ὃ δʼ ἂν πλημμελήσῃ τι τούτων ἐκτὸς ἀπιὸν ἢ προσιόν , ἀλλοιότητας παμποικίλας καὶ νόσους φθοράς τε ἀπείρους παρέξεται . δευτέρων δὴ συστάσεων αὖ κατὰ φύσιν συνεστηκυιῶν , δευτέρα κατανόησις νοσημάτων τῷ βουλομένῳ γίγνεται συννοῆσαι . μυελοῦ γὰρ ἐξ ἐκείνων ὀστοῦ τε καὶ σαρκὸς καὶ νεύρου συμπαγέντος , ἔτι τε αἵματος ἄλλον μὲν τρόπον , ἐκ δὲ τῶν αὐτῶν γεγονότος , τῶν μὲν ἄλλων τὰ πλεῖστα ᾗπερ τὰ πρόσθεν , τὰ δὲ μέγιστα τῶν νοσημάτων τῇδε χαλεπὰ συμπέπτωκεν · ὅταν ἀνάπαλιν ἡ γένεσις τούτων πορεύηται , τότε ταῦτα διαφθείρεται . κατὰ φύσιν γὰρ σάρκες μὲν καὶ νεῦρα ἐξ αἵματος γίγνεται , νεῦρον μὲν ἐξ ἰνῶν διὰ τὴν συγγένειαν , σάρκες δὲ ἀπὸ τοῦ παγέντος ὃ πήγνυται χωριζόμενον ἰνῶν · τὸ δὲ ἀπὸ τῶν νεύρων καὶ σαρκῶν ἀπιὸν αὖ γλίσχρον καὶ λιπαρὸν ἅμα μὲν τὴν σάρκα κολλᾷ πρὸς τὴν τῶν ὀστῶν φύσιν αὐτό τε τὸ περὶ τὸν μυελὸν ὀστοῦν τρέφον αὔξει , τὸ δʼ αὖ διὰ τὴν πυκνότητα τῶν ὀστῶν διηθούμενον καθαρώτατον γένος τῶν τριγώνων λειότατόν τε καὶ λιπαρώτατον , λειβόμενον ἀπὸ τῶν ὀστῶν καὶ στάζον , ἄρδει τὸν μυελόν . καὶ κατὰ ταῦτα μὲν γιγνομένων ἑκάστων ὑγίεια συμβαίνει τὰ πολλά · νόσοι δέ , ὅταν ἐναντίως . ὅταν γὰρ τηκομένη σὰρξ ἀνάπαλιν εἰς τὰς φλέβας τὴν τηκεδόνα ἐξιῇ , τότε μετὰ πνεύματος αἷμα πολύ τε καὶ παντοδαπὸν ἐν ταῖς φλεψὶ χρώμασι καὶ πικρότησι ποικιλλόμενον , ἔτι δὲ ὀξείαις καὶ ἁλμυραῖς δυνάμεσι , χολὰς καὶ ἰχῶρας καὶ φλέγματα παντοῖα ἴσχει ·
Lemmas: ὁ δέ ὁ νόσος ὅθεν συνίστημι , δῆλος που καί πᾶς . τέσσαρες γάρ εἰμί γένος ἐκ ὅς συμπήγνυμι ὁ σῶμα , γῆ πῦρ ὕδωρ τε καί ἀήρ , οὗτος ὁ παρά φύσις πλεονεξία καί ἔνδεια καί ὁ χώρα μετάστασις ἐκ οἰκεῖος ἐπί ἀλλότριος γίγνομαι , πῦρ τε αὖ καί ὁ ἕτερος ἐπειδή γένος πολύς εἷς εἰμί τυγχάνω , ὁ μή προσήκω ἕκαστος ἑαυτοῦ προσλαμβάνω , καί πᾶς ὅσος τοιοῦτος , στάσις καί νόσος παρέχω · παρά φύσις γάρ ἕκαστος γίγνομαι καί μεθιστάω θερμαίνω μέν ὅσος ἄν πρότερος ψύχω , ξηρός δέ εἰμί εἰς ὕστερον γίγνομαι νοτερός , καί κοῦφος δή καί βαρύς , καί πᾶς πάντῃ μεταβολή δέχομαι . μόνος γάρ δή , φημί , αὐτός αὐτός κατά αὐτός καί ὡσαύτως καί ἀνά λόγος προσγίγνομαι καί ἀπογίγνομαι ἐάω αὐτός εἰμί ἑαυτοῦ σός καί ὑγιής μένω · ὅς δέ ἄν πλημμελέω τις οὗτος ἐκτός ἀπέρχομαι ἤ προσέρχομαι , ἀλλοιότης παμποίκιλος καί νόσος φθορά τε ἄπειρος πάρειμι . δεύτερος δή σύστασις αὖ κατά φύσις συνίστημι , δεύτερος κατανόησις νόσημα ὁ βούλομαι γίγνομαι συννοέω . μυελός γάρ ἐκ ἐκεῖνος ὀστέον τε καί σάρξ καί νεῦρον συμπήγνυμι , ἔτι τε αἷμα ἄλλος μέν τρόπος , ἐκ δέ ὁ αὐτός γίγνομαι , ὁ μέν ἄλλος ὁ πολύς ᾗ ὁ πρόσθεν , ὁ δέ μέγας ὁ νόσημα τῇδε χαλεπός συμπίπτω · ὅταν ἀνάπαλιν ὁ γένεσις οὗτος πορεύω , τότε οὗτος διαφθείρω . κατά φύσις γάρ σάρξ μέν καί νεῦρον ἐκ αἷμα γίγνομαι , νεῦρον μέν ἐκ ἴνη διά ὁ συγγένεια , σάρξ δέ ἀπό ὁ πήγνυμι ὅς πήγνυμι χωρίζω ἴνη · ὁ δέ ἀπό ὁ νεῦρον καί σάρξ ἀπέρχομαι αὖ γλίσχρος καί λιπαρός ἅμα μέν ὁ σάρξ κολλάω πρός ὁ ὁ ὀστέον φύσις αὐτός τε ὁ περί ὁ μυελός ὀστέον τρέφω αὐξάνω , ὁ δέ αὖ διά ὁ πυκνότης ὁ ὀστέον διηθέω καθαρός γένος ὁ τρίγωνος λεῖος τε καί λιπαρός , λείβω ἀπό ὁ ὀστέον καί στάζω , ἄρδω ὁ μυελός . καί κατά οὗτος μέν γίγνομαι ἕκαστος ὑγίεια συμβαίνω ὁ πολύς · νόσος δέ , ὅταν ἐναντίος . ὅταν γάρ τήκω σάρξ ἀνάπαλιν εἰς ὁ φλέψ ὁ τηκεδών ἐξιέω , τότε μετά πνεῦμα αἷμα πολύς τε καί παντοδαπός ἐν ὁ φλέψ χρῶμα καί πικρότης ποικίλλω , ἔτι δέ ὀξύς καί ἁλμυρός δύναμις , χολή καί ἰχώρ καί φλέγμα παντοῖος ἴσχω ·