plato-philosophy.timaeus 38
λέγομεν γὰρ δὴ ὡς ἦν ἔστιν τε καὶ ἔσται , τῇ δὲ τὸ ἔστιν μόνον κατὰ τὸν ἀληθῆ λόγον προσήκει , τὸ δὲ ἦν τό τʼ ἔσται περὶ τὴν ἐν χρόνῳ γένεσιν ἰοῦσαν πρέπει λέγεσθαι—κινήσεις γάρ ἐστον , τὸ δὲ ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ ἔχον ἀκινήτως οὔτε πρεσβύτερον οὔτε νεώτερον προσήκει γίγνεσθαι διὰ χρόνου οὐδὲ γενέσθαι ποτὲ οὐδὲ γεγονέναι νῦν οὐδʼ εἰς αὖθις ἔσεσθαι , τὸ παράπαν τε οὐδὲν ὅσα γένεσις τοῖς ἐν αἰσθήσει φερομένοις προσῆψεν , ἀλλὰ χρόνου ταῦτα αἰῶνα μιμουμένου καὶ κατʼ ἀριθμὸν κυκλουμένου γέγονεν εἴδη—καὶ πρὸς τούτοις ἔτι τὰ τοιάδε , τό τε γεγονὸς εἶναι γεγονὸς καὶ τὸ γιγνόμενον εἶναι γιγνόμενον , ἔτι τε τὸ γενησόμενον εἶναι γενησόμενον καὶ τὸ μὴ ὂν μὴ ὂν εἶναι , ὧν οὐδὲν ἀκριβὲς λέγομεν . περὶ μὲν οὖν τούτων τάχʼ ἂν οὐκ εἴη καιρὸς πρέπων ἐν τῷ παρόντι διακριβολογεῖσθαι . χρόνος δʼ οὖν μετʼ οὐρανοῦ γέγονεν , ἵνα ἅμα γεννηθέντες ἅμα καὶ λυθῶσιν , ἄν ποτε λύσις τις αὐτῶν γίγνηται , καὶ κατὰ τὸ παράδειγμα τῆς διαιωνίας φύσεως , ἵνʼ ὡς ὁμοιότατος αὐτῷ κατὰ δύναμιν ᾖ · τὸ μὲν γὰρ δὴ παράδειγμα πάντα αἰῶνά ἐστιν ὄν , ὁ δʼ αὖ διὰ τέλους τὸν ἅπαντα χρόνον γεγονώς τε καὶ ὢν καὶ ἐσόμενος . ἐξ οὖν λόγου καὶ διανοίας θεοῦ τοιαύτης πρὸς χρόνου γένεσιν , ἵνα γεννηθῇ χρόνος , ἥλιος καὶ σελήνη καὶ πέντε ἄλλα ἄστρα , ἐπίκλην ἔχοντα πλανητά , εἰς διορισμὸν καὶ φυλακὴν ἀριθμῶν χρόνου γέγονεν · σώματα δὲ αὐτῶν ἑκάστων ποιήσας ὁ θεὸς ἔθηκεν εἰς τὰς περιφορὰς ἃς ἡ θατέρου περίοδος ᾔειν , ἑπτὰ οὔσας ὄντα ἑπτά , σελήνην μὲν εἰς τὸν περὶ γῆν πρῶτον , ἥλιον δὲ εἰς τὸν δεύτερον ὑπὲρ γῆς , ἑωσφόρον δὲ καὶ τὸν ἱερὸν Ἑρμοῦ λεγόμενον εἰς τάχει μὲν ἰσόδρομον ἡλίῳ κύκλον ἰόντας , τὴν δὲ ἐναντίαν εἰληχότας αὐτῷ δύναμιν · ὅθεν καταλαμβάνουσίν τε καὶ καταλαμβάνονται κατὰ ταὐτὰ ὑπʼ ἀλλήλων ἥλιός τε καὶ ὁ τοῦ Ἑρμοῦ καὶ ἑωσφόρος . τὰ δʼ ἄλλα οἷ δὴ καὶ διʼ ἃς αἰτίας ἱδρύσατο , εἴ τις ἐπεξίοι πάσας , ὁ λόγος πάρεργος ὢν πλέον ἂν ἔργον ὧν ἕνεκα λέγεται παράσχοι . ταῦτα μὲν οὖν ἴσως τάχʼ ἂν κατὰ σχολὴν ὕστερον τῆς ἀξίας τύχοι διηγήσεως ·
Lemmas: λέγω γάρ δή ὡς εἰμί εἰμί τε καί εἰμί , ὁ δέ ὁ εἰμί μόνος κατά ὁ ἀληθής λόγος προσήκω , ὁ δέ εἰμί ὁ τε εἰμί περί ὁ ἐν χρόνος γένεσις ἔρχομαι πρέπω λέγω γάρ εἰμί , ὁ δέ ἀεί κατά αὐτός ἔχω ἀκίνητος οὔτε πρέσβυς οὔτε νέος προσήκω γίγνομαι διά χρόνος οὐδέ γίγνομαι ποτέ οὐδέ γίγνομαι νῦν οὐδέ εἰς αὖθις εἰμί , ὁ παράπαν τε οὐδείς ὅσος γένεσις ὁ ἐν αἴσθησις φέρω προσάπτω , ἀλλά χρόνος οὗτος αἰών μιμέομαι καί κατά ἀριθμός κυκλέω γίγνομαι εἶδον πρός οὗτος ἔτι ὁ τοιόσδε , ὁ τε γίγνομαι εἰμί γίγνομαι καί ὁ γίγνομαι εἰμί γίγνομαι , ἔτι τε ὁ γίγνομαι εἰμί γίγνομαι καί ὁ μή εἰμί μή εἰμί εἰμί , ὅς οὐδείς ἀκριβής λέγω . περί μέν οὖν οὗτος τάχα ἄν οὐ εἰμί καιρός πρέπω ἐν ὁ πάρειμι διακριβολογέομαι . χρόνος δέ οὖν μετά οὐρανός γίγνομαι , ἵνα ἅμα γεννάω ἅμα καί λύω , ἐάν ποτέ λύσις τις αὐτός γίγνομαι , καί κατά ὁ παράδειγμα ὁ διαιώνιος φύσις , ἵνα ὡς ὅμοιος αὐτός κατά δύναμις εἰμί · ὁ μέν γάρ δή παράδειγμα πᾶς αἰών εἰμί εἰμί , ὁ δέ αὖ διά τέλος ὁ ἅπας χρόνος γίγνομαι τε καί εἰμί καί εἰμί . ἐκ οὖν λόγος καί διάνοια θεός τοιοῦτος πρός χρόνος γένεσις , ἵνα γεννάω χρόνος , ἥλιος καί σελήνη καί πέντε ἄλλος ἄστρον , ἐπίκλην ἔχω πλανητός , εἰς διορισμός καί φυλακή ἀριθμός χρόνος γίγνομαι · σῶμα δέ αὐτός ἕκαστος ποιέω ὁ θεός τίθημι εἰς ὁ περιφορά ὅς ὁ ἕτερος περίοδος ἔρχομαι , ἑπτά εἰμί εἰμί ἑπτά , σελήνη μέν εἰς ὁ περί γῆ πρῶτος , ἥλιος δέ εἰς ὁ δεύτερος ὑπέρ γῆ , ἑωσφόρος δέ καί ὁ ἱερός Ἑρμῆς λέγω εἰς τάχος μέν ἰσόδρομος ἥλιος κύκλος ἔρχομαι , ὁ δέ ἐναντίος λαγχάνω αὐτός δύναμις · ὅθεν καταλαμβάνω τε καί καταλαμβάνω κατά αὐτός ὑπό ἀλλήλων ἥλιος τε καί ὁ ὁ Ἑρμῆς καί ἑωσφόρος . ὁ δέ ἄλλος οἷ δή καί διά ὅς αἰτία ἱδρύω , εἰ τις ἐπεξέρχομαι πᾶς , ὁ λόγος πάρεργος εἰμί πολύς ἄν ἔργον ὅς ἕνεκα λέγω παρέχω . οὗτος μέν οὖν ἴσως τάχα ἄν κατά σχολή ὕστερον ὁ ἄξιος τυγχάνω διήγησις ·