plato-philosophy.theages-sp 126
εὐξαίμην μὲν ἂν οἶμαι ἔγωγε τύραννος γενέσθαι , μάλιστα μὲν πάντων ἀνθρώπων , εἰ δὲ μή , ὡς πλείστων · καὶ σύ γʼ ἂν οἶμαι καὶ οἱ ἄλλοι πάντες ἄνθρωποι—ἔτι δέ γε ἴσως μᾶλλον θεὸς γενέσθαι—ἀλλʼ οὐ τούτου ἔλεγον ἐπιθυμεῖν . ἀλλὰ τί δή ἐστί ποτε οὗ ἐπιθυμεῖς ; οὐ τῶν πολιτῶν φῂς ἄρχειν ἐπιθυμεῖν ; οὐ βίᾳ γε οὐδʼ ὥσπερ οἱ τύραννοι ἀλλʼ ἑκόντων , ὥσπερ καὶ οἱ ἄλλοι οἱ ἐν τῇ πόλει ἐλλόγιμοι ἄνδρες . ἆρά γε λέγεις ὥσπερ Θεμιστοκλῆς καὶ Περικλῆς καὶ Κίμων καὶ ὅσοι τὰ πολιτικὰ δεινοὶ γεγόνασιν ; νὴ Δία τούτους λέγω . τί οὖν εἰ τὰ ἱππικὰ ἐτύγχανες ἐπιθυμῶν σοφὸς γενέσθαι ; παρὰ τίνας ἂν ἀφικόμενος ᾠήθης δεινὸς ἔσεσθαι ἱππεύς ; ἦ παρʼ ἄλλους τινὰς ἢ τοὺς ἱππικούς ; μὰ Δία οὐκ ἔγωγε . ἀλλὰ παρʼ αὐτοὺς αὖ τοὺς δεινοὺς ὄντας ταῦτα , καὶ οἷς εἰσίν τε ἵπποι καὶ χρῶνται ἑκάστοτε καὶ οἰκείοις καὶ ἀλλοτρίοις πολλοῖς . δῆλον ὅτι . τί δὲ εἰ τὰ ἀκοντιστικὰ σοφὸς ἐβούλου γενέσθαι ; οὐ παρὰ τοὺς ἀκοντιστικοὺς ᾤου ἂν ἐλθὼν σοφὸς ἔσεσθαι τούτους , οἷς ἔστιν τε ἀκόντια καὶ πολλοῖς καὶ ἀλλοτρίοις καὶ οἰκείοις ἑκάστοτε χρῶνται ἀκοντίοις ; ἔμοιγε δοκεῖ . λέγε δή μοι · ἐπεὶ δὲ δὴ τὰ πολιτικὰ βούλει σοφὸς γενέσθαι , οἴει παρʼ ἄλλους τινὰς ἀφικόμενος σοφὸς ἔσεσθαι ἢ τοὺς πολιτικοὺς τούτους , τοὺς αὐτούς τε δεινοὺς ὄντας τὰ πολιτικὰ καὶ χρωμένους ἑκάστοτε τῇ τε αὑτῶν πόλει καὶ ἄλλαις πολλαῖς , καὶ Ἑλληνίσιν προσομιλοῦντας πόλεσιν καὶ βαρβάροις ; ἢ δοκεῖς ἄλλοις τισὶν συγγενόμενος σοφὸς ἔσεσθαι ταῦτα ἅπερ οὗτοι , ἀλλʼ οὐκ αὐτοῖς τούτοις ; ἀκήκοα γάρ , ὦ Σώκρατες , οὕς σέ φασιν λέγειν τοὺς λόγους , ὅτι τούτων τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν οἱ ὑεῖς οὐδὲν βελτίους εἰσὶν ἢ οἱ τῶν σκυτοτόμων · καί μοι δοκεῖς ἀληθέστατα λέγειν ἐξ ὧν ἐγὼ δύναμαι αἰσθέσθαι . ἀνόητος ἂν οὖν εἴην εἰ οἰοίμην τινὰ τούτων ἐμοὶ μὲν ἂν παραδοῦναι τὴν αὑτοῦ σοφίαν , τὸν δὲ ὑὸν τὸν αὑτοῦ μηδὲν ὠφελῆσαι , εἴ τι οἷός τʼ ἦν εἰς ταῦτα ὠφελεῖν ἄλλον ὁντιναοῦν ἀνθρώπων . τί οὖν ἄν , ὦ βέλτιστε ἀνδρῶν , χρήσαιο σαυτῷ , εἴ σοι ἐπειδὴ γένοιτο ὑὸς τοιαῦτα πράγματα παρέχοι , καὶ φαίη μὲν ἂν ἐπιθυμεῖν ἀγαθὸς γενέσθαι ζωγράφος , καὶ μέμφοιτο σοὶ τῷ πατρὶ ὅτι οὐκ ἐθέλεις ἀναλίσκειν εἰς αὐτὸν τούτων αὐτῶν ἕνεκα ἀργύριον , τοὺς δὲ δημιουργοὺς αὐτοῦ τούτου , τοὺς ζωγράφους , ἀτιμάζοι τε καὶ μὴ βούλοιτο παρʼ αὐτῶν μανθάνειν ; ἢ τοὺς αὐλητάς , βουλόμενος αὐλητὴς γενέσθαι , ἢ τοὺς κιθαριστάς ; ἔχοις ἂν αὐτῷ ὅτι χρῷο καὶ ὅποι πέμποις ἄλλοσε μὴ ἐθέλοντα παρὰ τούτων μανθάνειν ; μὰ Δία οὐκ ἔγωγε .
Lemmas: εὔχομαι μέν ἄν οἴομαι ἐγώ τύραννος γίγνομαι , μάλα μέν πᾶς ἄνθρωπος , εἰ δέ μή , ὡς πολύς · καί σύ γε ἄν οἴομαι καί ὁ ἄλλος πᾶς ἄνθρωποι—ἔτι δέ γε ἴσως μάλα θεός γενέσθαι—ἀλλʼ οὐ οὗτος λέγω ἐπιθυμέω . ἀλλά τίς δή εἰμί ποτέ ὅς ἐπιθυμέω ; οὐ ὁ πολίτης φημί ἄρχω ἐπιθυμέω ; οὐ βία γε οὐδέ ὥσπερ ὁ τύραννος ἀλλά ἑκών , ὥσπερ καί ὁ ἄλλος ὁ ἐν ὁ πόλις ἐλλόγιμος ἀνήρ . ἆρα γε λέγω ὥσπερ Θεμιστοκλῆς καί Περικλῆς καί Κίμων καί ὅσος ὁ πολιτικός δεινός γίγνομαι ; νή Ζεύς οὗτος λέγω . τίς οὖν εἰ ὁ ἱππικός τυγχάνω ἐπιθυμέω σοφός γίγνομαι ; παρά τίς ἄν ἀφικνέομαι οἴομαι δεινός εἰμί ἱππεύς ; ἦ παρά ἄλλος τις ἤ ὁ ἱππικός ; μά Ζεύς οὐ ἐγώ . ἀλλά παρά αὐτός αὖ ὁ δεινός εἰμί οὗτος , καί ὅς εἰμί τε ἵππος καί χράω ἑκάστοτε καί οἰκεῖος καί ἀλλότριος πολύς . δῆλος ὅτι . τίς δέ εἰ ὁ ἀκοντιστικός σοφός βούλομαι γίγνομαι ; οὐ παρά ὁ ἀκοντιστικός οἴομαι ἄν ἔρχομαι σοφός εἰμί οὗτος , ὅς εἰμί τε ἀκόντιον καί πολύς καί ἀλλότριος καί οἰκεῖος ἑκάστοτε χράω ἀκόντιον ; ἐγώ δοκέω . λέγω δή ἐγώ · ἐπεί δέ δή ὁ πολιτικός βούλομαι σοφός γίγνομαι , οἴομαι παρά ἄλλος τις ἀφικνέομαι σοφός εἰμί ἤ ὁ πολιτικός οὗτος , ὁ αὐτός τε δεινός εἰμί ὁ πολιτικός καί χράω ἑκάστοτε ὁ τε ἑαυτοῦ πόλις καί ἄλλος πολύς , καί Ἑλληνίς προσομιλέω πόλις καί βάρβαρος ; ἤ δοκέω ἄλλος τις συγγίγνομαι σοφός εἰμί οὗτος ὅς οὗτος , ἀλλά οὐ αὐτός οὗτος ; ἀκούω γάρ , ὦ Σωκράτης , ὅς σύ φημί λέγω ὁ λόγος , ὅτι οὗτος ὁ πολιτικός ἀνήρ ὁ υἱός οὐδείς ἀγαθός εἰμί ἤ ὁ ὁ σκυτότομος · καί ἐγώ δοκέω ἀληθής λέγω ἐκ ὅς ἐγώ δύναμαι αἰσθάνομαι . ἀνόητος ἄν οὖν εἰμί εἰ οἴομαι τις οὗτος ἐγώ μέν ἄν παραδίδωμι ὁ ἑαυτοῦ σοφία , ὁ δέ υἱός ὁ ἑαυτοῦ μηδείς ὠφελέω , εἰ τις οἷος τε εἰμί εἰς οὗτος ὠφελέω ἄλλος ὅστις ἄνθρωπος . τίς οὖν ἄν , ὦ ἀγαθός ἀνήρ , χράω σεαυτοῦ , εἰ σύ ἐπειδή γίγνομαι ὗς τοιοῦτος πρᾶγμα παρέχω , καί φημί μέν ἄν ἐπιθυμέω ἀγαθός γίγνομαι ζωγράφος , καί μέμφομαι σύ ὁ πατήρ ὅτι οὐ ἐθέλω ἀναλίσκω εἰς αὐτός οὗτος αὐτός ἕνεκα ἀργύριον , ὁ δέ δημιουργός αὐτός οὗτος , ὁ ζωγράφος , ἀτιμάζω τε καί μή βούλομαι παρά αὐτός μανθάνω ; ἤ ὁ αὐλητής , βούλομαι αὐλητής γίγνομαι , ἤ ὁ κιθαριστής ; ἔχω ἄν αὐτός ὅτι χράω καί ὅποι πέμπω ἄλλοτε μή ἐθέλω παρά οὗτος μανθάνω ; μά Ζεύς οὐ ἐγώ .