plato-philosophy.theages-sp 129
ταῦτα εἰπὼν ἤσκει · ἄξιον οὖν πυθέσθαι αὐτοῦ ἃ αὐτῷ συνέβη ἀπὸ ταύτης τῆς ἀσκήσεως . εἰ δὲ βούλεσθε , τὸν Τιμάρχου ἀδελφὸν Κλειτόμαχον ἔρεσθε τί εἶπεν αὐτῷ Τίμαρχος ἡνίκα ἀποθανούμενος ᾔει εὐθὺ τοῦ δαιμονίου , ἐκεῖνός τε καὶ Εὔαθλος ὁ σταδιοδρομῶν ὃς Τίμαρχον ὑπεδέξατο φεύγοντα · ἐρεῖ γὰρ ὑμῖν ὅτι εἶπεν αὐτῷ ταυτί . τί ; ὦ Κλειτόμαχε , ἔφη , ἐγὼ μέντοι ἔρχομαι ἀποθανούμενος νυνί , διότι Σωκράτει οὐκ ἤθελον πείθεσθαι . τί δὴ οὖν ποτε τοῦτο εἶπεν ὁ Τίμαρχος ; ἐγὼ φράσω . ὅτε ἀνίστατο ἐκ τοῦ συμποσίου ὁ Τίμαρχος καὶ Φιλήμων ὁ Φιλημονίδου ἀποκτενοῦντες Νικίαν τὸν Ἡροσκαμάνδρου , ἠπιστάσθην μὲν αὐτὼ μόνω τὴν ἐπιβουλήν , ὁ δὲ Τίμαρχος ἀνιστάμενος πρὸς ἐμὲ εἶπεν , τί λέγεις , ἔφη , ὦ Σώκρατες ; ὑμεῖς μὲν πίνετε , ἐμὲ δὲ δεῖ ποι ἐξαναστῆναι · ἥξω δὲ ὀλίγον ὕστερον , ἐὰν τύχω . καί μοι ἐγένετο ἡ φωνή , καὶ εἶπον πρὸς αὐτόν , μηδαμῶς , ἔφην , ἀναστῇς · γέγονε γάρ μοι τὸ εἰωθὸς σημεῖον τὸ δαιμόνιον . καὶ ὃς ἐπέσχε . καὶ διαλιπὼν χρόνον αὖθις ὡρμᾶτο ἰέναι , καὶ ἔφη · εἶμι δή , Σώκρατες . αὖθις ἐγένετο ἡ φωνή · αὖθις οὖν αὐτὸν ἠνάγκασα ἐπισχεῖν . τὸ τρίτον , βουλόμενός με λαθεῖν , ἀνέστη οὐκέτι εἰπών μοι οὐδὲν ἀλλὰ λαθών , ἐπιτηρήσας ἄλλοσε τὸν νοῦν ἔχοντα · καὶ οὕτως ᾤχετο ἀπιὼν καὶ διεπράξατο ἐξ ὧν ᾔει ἀποθανούμενος . ὅθεν δὴ τοῦτο εἶπεν πρὸς τὸν ἀδελφὸν ὅπερ νῦν ὑμῖν ἐγώ , ὅτι ἴοι ἀποθανούμενος διὰ τὸ ἐμοὶ ἀπιστῆσαι . ἔτι τοίνυν περὶ τῶν ἐν Σικελίᾳ πολλῶν ἀκούσεσθον ἃ ἐγὼ ἔλεγον περὶ τῆς διαφθορᾶς τοῦ στρατοπέδου . καὶ τὰ μὲν παρεληλυθότα τῶν εἰδότων ἔστιν ἀκοῦσαι · πεῖραν δʼ ἔξεστι νυνὶ λαβεῖν τοῦ σημείου εἰ ἄρα τὶ λέγει . ἐπὶ γὰρ τῇ ἐπὶ στρατείαν ἐξορμῇ Σαννίωνος τοῦ καλοῦ ἐγένετό μοι τὸ σημεῖον , οἴχεται δὲ νῦν μετὰ Θρασύλλου στρατευσόμενος εὐθὺ Ἐφέσου καὶ Ἰωνίας . ἐγὼ οὖν οἴομαι ἐκεῖνον ἢ ἀποθανεῖσθαι ἢ ὁμοῦ τι τούτῳ γʼ ἐλᾶν , καὶ περί γε τῆς στρατιᾶς τῆς ἄλλης πάνυ φοβοῦμαι . ταῦτα δὴ πάντα εἴρηκά σοι , ὅτι ἡ δύναμις αὕτη τοῦ δαιμονίου τούτου καὶ εἰς τὰς συνουσίας τῶν μετʼ ἐμοῦ συνδιατριβόντων τὸ ἅπαν δύναται . πολλοῖς μὲν γὰρ ἐναντιοῦται , καὶ οὐκ ἔστι τούτοις ὠφεληθῆναι μετʼ ἐμοῦ διατρίβουσιν , ὥστε οὐχ οἷόν τέ μοι τούτοις συνδιατρίβειν · πολλοῖς δὲ συνεῖναι μὲν οὐ διακωλύει , ὠφελοῦνται δὲ οὐδὲν συνόντες . οἷς δʼ ἂν συλλάβηται τῆς συνουσίας ἡ τοῦ δαιμονίου δύναμις , οὗτοί εἰσιν ὧν καὶ σὺ ᾔσθησαι · ταχὺ γὰρ παραχρῆμα ἐπιδιδόασιν .
Lemmas: οὗτος λέγω ἀσκέω · ἄξιος οὖν πυνθάνομαι αὐτός ὅς αὐτός συμβαίνω ἀπό οὗτος ὁ ἄσκησις . εἰ δέ βούλομαι , ὁ Τίμαρχος ἀδελφός Κλειτόμαχος ἔρομαι τίς λέγω αὐτός Τίμαρχος ἡνίκα ἀποθνῄσκω ἔρχομαι εὐθύς ὁ δαιμόνιον , ἐκεῖνος τε καί Εὔαθλος ὁ σταδιοδρομέω ὅς Τίμαρχος ὑποδέχομαι φεύγω · λέγω γάρ σύ ὅτι λέγω αὐτός οὗτος . τίς ; ὦ Κλειτόμαχος , φημί , ἐγώ μέντοι ἔρχομαι ἀποθνῄσκω νυνί , διότι Σωκράτης οὐ ἐθέλω πείθω . τίς δή οὖν ποτέ οὗτος λέγω ὁ Τίμαρχος ; ἐγώ φράζω . ὅτε ἀνίστημι ἐκ ὁ συμπόσιον ὁ Τίμαρχος καί Φιλήμων ὁ Φιλημονίδης ἀποκτείνω Νικίας ὁ Ἡροσκάμανδρος , ἐπίσταμαι μέν αὐτός μόνος ὁ ἐπιβουλή , ὁ δέ Τίμαρχος ἀνίστημι πρός ἐγώ λέγω , τίς λέγω , φημί , ὦ Σωκράτης ; σύ μέν πίνω , ἐγώ δέ δέω ποι ἐξανίστημι · ἥκω δέ ὀλίγος ὕστερον , ἐάν τυγχάνω . καί ἐγώ γίγνομαι ὁ φωνή , καί λέγω πρός αὐτός , μηδαμῶς , φημί , ἀνίστημι · γίγνομαι γάρ ἐγώ ὁ εἴωθα σημεῖον ὁ δαιμόνιον . καί ὅς ἐπέχω . καί διαλείπω χρόνος αὖθις ὁρμάω ἔρχομαι , καί φημί · ἔρχομαι δή , Σωκράτης . αὖθις γίγνομαι ὁ φωνή · αὖθις οὖν αὐτός ἀναγκάζω ἐπέχω . ὁ τρίτος , βούλομαι ἐγώ λανθάνω , ἀνίστημι οὐκέτι λέγω ἐγώ οὐδείς ἀλλά λανθάνω , ἐπιτηρέω ἄλλοτε ὁ νόος ἔχω · καί οὕτως οἴχομαι ἀπέρχομαι καί διαπράσσω ἐκ ὅς ἔρχομαι ἀποθνῄσκω . ὅθεν δή οὗτος λέγω πρός ὁ ἀδελφός ὅς νῦν σύ ἐγώ , ὅτι ἔρχομαι ἀποθνῄσκω διά ὁ ἐγώ ἀπιστέω . ἔτι τοίνυν περί ὁ ἐν Σικελία πολύς ἀκούω ὅς ἐγώ λέγω περί ὁ διαφθορά ὁ στρατόπεδον . καί ὁ μέν παρέρχομαι ὁ οἶδα εἰμί ἀκούω · πεῖρα δέ ἔξεστι νυνί λαμβάνω ὁ σημεῖον εἰ ἄρα τίς λέγω . ἐπί γάρ ὁ ἐπί στρατεία ἐξορμή Σαννίων ὁ καλός γίγνομαι ἐγώ ὁ σημεῖον , οἴχομαι δέ νῦν μετά Θράσυλλος στρατεύω εὐθύς Ἔφεσος καί Ἰωνία . ἐγώ οὖν οἴομαι ἐκεῖνος ἤ ἀποθνῄσκω ἤ ὁμοῦ τις οὗτος γε ἐλαύνω , καί περί γε ὁ στρατιά ὁ ἄλλος πάνυ φοβέω . οὗτος δή πᾶς λέγω σύ , ὅτι ὁ δύναμις οὗτος ὁ δαιμόνιον οὗτος καί εἰς ὁ συνουσία ὁ μετά ἐγώ συνδιατρίβω ὁ ἅπας δύναμαι . πολύς μέν γάρ ἐναντιόομαι , καί οὐ εἰμί οὗτος ὠφελέω μετά ἐγώ διατρίβω , ὥστε οὐ οἷος τε ἐγώ οὗτος συνδιατρίβω · πολύς δέ σύνειμι μέν οὐ διακωλύω , ὠφελέω δέ οὐδείς σύνειμι . ὅς δέ ἄν συλλαμβάνω ὁ συνουσία ὁ ὁ δαιμόνιον δύναμις , οὗτος εἰμί ὅς καί σύ αἰσθάνομαι · ταχύς γάρ παραχρῆμα ἐπιδίδωμι .