plato-philosophy.theages-sp 130
καὶ τούτων αὖ τῶν ἐπιδιδόντων οἱ μὲν καὶ βέβαιον ἔχουσι καὶ παραμόνιμον τὴν ὠφελίαν · πολλοὶ δέ , ὅσον ἂν μετʼ ἐμοῦ χρόνον ὦσιν , θαυμάσιον ἐπιδιδόασιν , ἐπειδὰν δέ μου ἀπόσχωνται , πάλιν οὐδὲν διαφέρουσιν ὁτουοῦν . τοῦτό ποτε ἔπαθεν Ἀριστείδης ὁ Λυσιμάχου ὑὸς τοῦ Ἀριστείδου . διατρίβων γὰρ μετʼ ἐμοῦ πάμπολυ ἐπεδεδώκει ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ · ἔπειτα αὐτῷ στρατεία τις ἐγένετο καὶ ᾤχετο ἐκπλέων , ἥκων δὲ κατελάμβανε μετʼ ἐμοῦ διατρίβοντα Θουκυδίδην τὸν Μελησίου ὑὸν τοῦ Θουκυδίδου . ὁ δὲ Θουκυδίδης τῇ προτεραίᾳ μοι διʼ ἀπεχθείας ἐν λόγοις τισὶν ἐγεγόνει · ἰδὼν οὖν με ὁ Ἀριστείδης , ἐπειδὴ ἠσπάσατό τε καὶ τἆλλα διελέχθη , Θουκυδίδην δέ , ἔφη , ἀκούω , ὦ Σώκρατες , σεμνύνεσθαι ἄττα πρός σε καὶ χαλεπαίνειν ὡς τὶ ὄντα . ἔστι γάρ , ἔφην ἐγώ , οὕτως . τί δέ , οὐκ οἶδεν , ἔφη , πρὶν σοὶ συγγενέσθαι οἷον ἦν τὸ ἀνδράποδον ; οὐκ ἔοικέν γε , ἔφην ἐγώ , νὴ τοὺς θεούς . ἀλλὰ μὴν καὶ αὐτός γε , ἔφη , καταγελάστως ἔχω , ὦ Σώκρατες . τί μάλιστα ; ἔφην ἐγώ . ὅτι , ἔφη , πρὶν μὲν ἐκπλεῖν , ὁτῳοῦν ἀνθρώπῳ οἷός τʼ ἦ διαλέγεσθαι καὶ μηδενὸς χείρων φαίνεσθαι ἐν τοῖς λόγοις , ὥστε καὶ ἐδίωκον τὰς συνουσίας τῶν χαριεστάτων ἀνθρώπων , νυνὶ δὲ τοὐναντίον φεύγω ἄν τινα καὶ αἰσθάνωμαι πεπαιδευμένον · οὕτως αἰσχύνομαι ἐπὶ τῇ ἐμαυτοῦ φαυλότητι . πότερον δέ , ἦν δʼ ἐγώ , ἐξαίφνης σε προύλιπεν αὕτη ἡ δύναμις ἢ κατὰ σμικρόν ; κατὰ σμικρόν , ἦ δʼ ὅς . ἡνίκα δέ σοι παρεγένετο , ἦν δʼ ἐγώ , πότερον μαθόντι παρʼ ἐμοῦ τι παρεγένετο ἤ τινι ἄλλῳ τρόπῳ ; ἐγώ σοι ἐρῶ , ἔφη , ὦ Σώκρατες , ἄπιστον μὲν νὴ τοὺς θεούς , ἀληθὲς δέ . ἐγὼ γὰρ ἔμαθον μὲν παρά σου οὐδὲν πώποτε , ὡς αὐτὸς οἶσθα · ἐπεδίδουν δὲ ὁπότε σοι συνείην , κἂν εἰ ἐν τῇ αὐτῇ μόνον οἰκίᾳ εἴην , μὴ ἐν τῷ αὐτῷ δὲ οἰκήματι , μᾶλλον δὲ ὁπότε ἐν τῷ αὐτῷ οἰκήματι , καὶ ἔμοιγε ἐδόκουν πολὺ μᾶλλον ὁπότε ἐν τῷ αὐτῷ οἰκήματι ὢν λέγοντός σου βλέποιμι πρὸς σέ , μᾶλλον ἢ ὁπότε ἄλλοσε ὁρῴην , πολὺ δὲ μάλιστα καὶ πλεῖστον ἐπεδίδουν ὁπότε παρʼ αὐτόν σε καθοίμην ἐχόμενός σου καὶ ἁπτόμενος · νῦν δέ , ἦ δʼ ὅς , πᾶσα ἐκείνη ἡ ἕξις ἐξερρύηκε.ἔστιν οὖν , ὦ Θέαγες , τοιαύτη ἡ ἡμετέρα συνουσία · ἐὰν μὲν τῷ θεῷ φίλον ᾖ , πάνυ πολὺ ἐπιδώσεις καὶ ταχύ , εἰ δὲ μή , οὔ . ὅρα οὖν μή σοι ἀσφαλέστερον ᾖ παρʼ ἐκείνων τινὶ παιδεύεσθαι οἳ ἐγκρατεῖς αὐτοί εἰσιν τῆς ὠφελίας ἣν ὠφελοῦσιν τοὺς ἀνθρώπους μᾶλλον ἢ παρʼ ἐμοῦ ὅτι ἂν τύχῃ τοῦτο πρᾶξαι .
Lemmas: καί οὗτος αὖ ὁ ἐπιδίδωμι ὁ μέν καί βέβαιος ἔχω καί παραμόνιμος ὁ ὠφέλεια · πολύς δέ , ὅσος ἄν μετά ἐγώ χρόνος εἰμί , θαυμάσιος ἐπιδίδωμι , ἐπειδάν δέ ἐγώ ἀπέχω , πάλιν οὐδείς διαφέρω ὅστις . οὗτος ποτέ πάσχω Ἀριστείδης ὁ Λυσίμαχος ὗς ὁ Ἀριστείδης . διατρίβω γάρ μετά ἐγώ πάμπολυς ἐπιδίδωμι ἐν ὀλίγος χρόνος · ἔπειτα αὐτός στρατεία τις γίγνομαι καί οἴχομαι ἐκπλέω , ἥκω δέ καταλαμβάνω μετά ἐγώ διατρίβω Θουκυδίδης ὁ Μελησίας υἱός ὁ Θουκυδίδης . ὁ δέ Θουκυδίδης ὁ προτεραῖος ἐγώ διά ἀπέχθεια ἐν λόγος τις γίγνομαι · ὁράω οὖν ἐγώ ὁ Ἀριστείδης , ἐπειδή ἀσπάζομαι τε καί ἄλλος διαλέγω , Θουκυδίδης δέ , φημί , ἀκούω , ὦ Σωκράτης , σεμνύνω τις πρός σύ καί χαλεπαίνω ὡς τίς εἰμί . εἰμί γάρ , φημί ἐγώ , οὕτως . τίς δέ , οὐ οἶδα , φημί , πρίν σύ συγγίγνομαι οἷος εἰμί ὁ ἀνδράποδον ; οὐ ἔοικα γε , φημί ἐγώ , νή ὁ θεός . ἀλλά μήν καί αὐτός γε , φημί , καταγέλαστος ἔχω , ὦ Σωκράτης . τίς μάλα ; φημί ἐγώ . ὅτι , φημί , πρίν μέν ἐκπλέω , ὅστις ἄνθρωπος οἷος τε ἠμί διαλέγω καί μηδείς κακός φαίνω ἐν ὁ λόγος , ὥστε καί διώκω ὁ συνουσία ὁ χαρίεις ἄνθρωπος , νυνί δέ ἐναντίος φεύγω ἄν τις καί αἰσθάνομαι παιδεύω · οὕτως αἰσχύνω ἐπί ὁ ἐμαυτοῦ φαυλότης . πότερος δέ , εἰμί δέ ἐγώ , ἐξαίφνης σύ προλείπω οὗτος ὁ δύναμις ἤ κατά μικρός ; κατά μικρός , ἠμί δέ ὅς . ἡνίκα δέ σύ παραγίγνομαι , εἰμί δέ ἐγώ , πότερος μανθάνω παρά ἐγώ τις παραγίγνομαι ἤ τις ἄλλος τρόπος ; ἐγώ σύ λέγω , φημί , ὦ Σωκράτης , ἄπιστος μέν νή ὁ θεός , ἀληθής δέ . ἐγώ γάρ μανθάνω μέν παρά σύ οὐδείς πώποτε , ὡς αὐτός οἶδα · ἐπιδίδωμι δέ ὁπότε σύ συνίημι , ἄν εἰ ἐν ὁ αὐτός μόνος οἰκία εἰμί , μή ἐν ὁ αὐτός δέ οἴκημα , μάλα δέ ὁπότε ἐν ὁ αὐτός οἴκημα , καί ἐγώ δοκέω πολύς μάλα ὁπότε ἐν ὁ αὐτός οἴκημα εἰμί λέγω σύ βλέπω πρός σύ , μάλα ἤ ὁπότε ἄλλοτε ὁράω , πολύς δέ μάλα καί πολύς ἐπιδίδωμι ὁπότε παρά αὐτός σύ κάθημαι ἔχω σύ καί ἅπτω · νῦν δέ , ἠμί δέ ὅς , πᾶς ἐκεῖνος ὁ ἕξις ἐκρέω οὖν , ὦ Θέάγης , τοιοῦτος ὁ ἡμέτερος συνουσία · ἐάν μέν ὁ θεός φίλος εἰμί , πάνυ πολύς ἐπιδίδωμι καί ταχύς , εἰ δέ μή , οὐ . ὁράω οὖν μή σύ ἀσφαλής εἰμί παρά ἐκεῖνος τις παιδεύω ὅς ἐγκρατής αὐτός εἰμί ὁ ὠφέλεια ὅς ὠφελέω ὁ ἄνθρωπος μάλα ἤ παρά ἐγώ ὅστις ἄν τυγχάνω οὗτος πράσσω .