plato-philosophy.theages-sp 127
νῦν οὖν ταὐτὰ ταῦτα αὐτὸς πρὸς τὸν πατέρα ποιῶν θαυμάζεις , καὶ μέμφῃ εἰ ἀπορεῖ ὅτι σοι χρήσηται καὶ ὅποι πέμποι ; ἐπεὶ Ἀθηναίων γε τῶν καλῶν κἀγαθῶν τὰ πολιτικὰ ὅτῳ ἂν βούλῃ συστήσομέν σε , ὅς σοι προῖκα συνέσται · καὶ ἅμα μὲν ἀργύριον οὐκ ἀναλώσεις , ἅμα δὲ πολὺ μᾶλλον εὐδοκιμήσεις παρὰ τοῖς πολλοῖς ἀνθρώποις ἢ ἄλλῳ τῳ συνών . τί οὖν , ὦ Σώκρατες ; οὐ καὶ σὺ τῶν καλῶν κἀγαθῶν εἰ ἀνδρῶν ; εἰ γὰρ σύ μοι ἐθέλοις συνεῖναι , ἐξαρκεῖ καὶ οὐδένα ἄλλον ζητῶ . τί τοῦτο λέγεις , Θέαγες ; ὦ Σώκρατες , οὐ μέντοι κακῶς λέγει , καὶ ἅμα μὲν ἐμοὶ χαριῇ · ὡς ἐγὼ οὐκ ἔσθʼ ὅτι τούτου μεῖζον ἂν ἕρμαιον ἡγησαίμην , ἢ εἰ οὗτός τε ἀρέσκοιτο τῇ σῇ συνουσίᾳ καὶ σὺ ἐθέλοις τούτῳ συνεῖναι . καὶ μέντοι καὶ αἰσχύνομαι λέγειν ὡς σφόδρα βούλομαι . ἀλλʼ ἐγὼ ἀμφοτέρων ὑμῶν δέομαι , σέ τʼ ἐθέλειν τούτῳ συνεῖναι καὶ σὲ μὴ ζητεῖν ἄλλῳ μηδενὶ συγγενέσθαι ἢ Σωκράτει · καί με πολλῶν καὶ φοβερῶν ἀπαλλάξετε φροντίδων . ὡς νῦν πάνυ φοβοῦμαι ὑπὲρ τούτου μή τινι ἄλλῳ ἐντύχῃ οἵῳ τοῦτον διαφθεῖραι . μηκέτι νῦν , ὦ πάτερ , ὑπέρ γʼ ἐμοῦ φοβοῦ , εἴπερ οἷός τʼ εἶ πεῖσαι τοῦτον τὴν ἐμὴν συνουσίαν προσδέξασθαι . πάνυ καλῶς λέγεις . ὦ Σώκρατες , πρὸς σὲ δʼ ἂν ἤδη εἴη ὁ μετὰ τοῦτο λόγος · ἐγὼ γάρ σοι ἕτοιμός εἰμι , ὡς διὰ βραχέων εἰπεῖν , καὶ ἐμὲ καὶ τὰ ἐμὰ ὡς οἷόν τε οἰκειότατα παρέχειν , ὅτου ἂν δέῃ ἔμβραχυ , ἐὰν Θεάγη τουτονὶ ἀσπάζῃ τε καὶ εὐεργετῇς ὅτι ἂν οἷός τε ᾖς . ὦ Δημόδοκε , τὸ μὲν ἐσπουδακέναι σε οὐ θαυμάζω , εἴπερ οἴει ὑπʼ ἐμοῦ μάλιστʼ ἄν σοι τοῦτον ὠφεληθῆναι—οὐ γὰρ οἶδα ὑπὲρ ὅτου ἄν τις νοῦν ἔχων μᾶλλον σπουδάζοι ἢ ὑπὲρ ὑέος αὑτοῦ ὅπως ὡς βέλτιστος ἔσται—ὁπόθεν δὲ ἔδοξέ σοι τοῦτο , ὡς ἐγὼ ἂν μᾶλλον τὸν σὸν ὑὸν οἷός τʼ εἴην ὠφελῆσαι πρὸς τὸ πολίτην ἀγαθὸν γενέσθαι ἢ σὺ αὐτός , καὶ ὁπόθεν οὗτος ᾠήθη ἐμὲ μᾶλλον ἢ σὲ αὐτὸν ὠφελήσειν , τοῦτο πάνυ θαυμάζω . σὺ γὰρ πρῶτον μὲν πρεσβύτερος εἶ ἐμοῦ , ἔπειτα πολλὰς ἤδη ἀρχὰς καὶ τὰς μεγίστας Ἀθηναίοις ἦρξας , καὶ τιμᾷ ὑπὸ Ἀναγυρασίων τε τῶν δημοτῶν πολὺ μάλιστα καὶ ὑπὸ τῆς ἄλλης πόλεως οὐδενὸς ἧττον · ἐμοὶ δὲ τούτων οὐδὲν ἐνορᾷ οὐδέτερος ὑμῶν .
Lemmas: νῦν οὖν αὐτός οὗτος αὐτός πρός ὁ πατήρ ποιέω θαυμάζω , καί μέμφομαι εἰ ἀπορέω ὅτι σύ χράω καί ὅποι πέμπω ; ἐπεί Ἀθηναῖος γε ὁ καλός ἀγαθός ὁ πολιτικός ὅστις ἄν βούλομαι συνίστημι σύ , ὅς σύ προίξ σύνειμι · καί ἅμα μέν ἀργύριον οὐ ἀναλίσκω , ἅμα δέ πολύς μάλα εὐδοκιμέω παρά ὁ πολύς ἄνθρωπος ἤ ἄλλος τις σύνειμι . τίς οὖν , ὦ Σωκράτης ; οὐ καί σύ ὁ καλός ἀγαθός εἰ ἀνήρ ; εἰ γάρ σύ ἐγώ ἐθέλω σύνειμι , ἐξαρκέω καί οὐδείς ἄλλος ζητέω . τίς οὗτος λέγω , Θέάγης ; ὦ Σωκράτης , οὐ μέντοι κακός λέγω , καί ἅμα μέν ἐγώ χαρίζω · ὡς ἐγώ οὐ εἰμί ὅτι οὗτος μέγας ἄν ἕρμαιον ἡγέομαι , ἤ εἰ οὗτος τε ἀρέσκω ὁ σός συνουσία καί σύ ἐθέλω οὗτος σύνειμι . καί μέντοι καί αἰσχύνω λέγω ὡς σφόδρα βούλομαι . ἀλλά ἐγώ ἀμφότερος σύ δέω , σύ τε ἐθέλω οὗτος σύνειμι καί σύ μή ζητέω ἄλλος μηδείς συγγίγνομαι ἤ Σωκράτης · καί ἐγώ πολύς καί φοβερός ἀπαλλάσσω φροντίς . ὡς νῦν πάνυ φοβέω ὑπέρ οὗτος μή τις ἄλλος ἐντυγχάνω οἷος οὗτος διαφθείρω . μηκέτι νῦν , ὦ πατήρ , ὑπέρ γε ἐγώ φοβέω , εἴπερ οἷος τε εἰμί πείθω οὗτος ὁ ἐμός συνουσία προσδέχομαι . πάνυ καλός λέγω . ὦ Σωκράτης , πρός σύ δέ ἄν ἤδη εἰμί ὁ μετά οὗτος λόγος · ἐγώ γάρ σύ ἑτοῖμος εἰμί , ὡς διά βραχύς λέγω , καί ἐγώ καί ὁ ἐμός ὡς οἷος τε οἰκεῖος παρέχω , ὅστις ἄν δέω ἔμβραχυ , ἐάν Θεάγης οὗτος ἀσπάζομαι τε καί εὐεργετέω ὅστις ἄν οἷος τε εἰμί . ὦ Δημόδοκος , ὁ μέν σπουδάζω σύ οὐ θαυμάζω , εἴπερ οἴομαι ὑπό ἐγώ μάλα ἄν σύ οὗτος ὠφελέω γάρ οἶδα ὑπέρ ὅστις ἄν τις νόος ἔχω μάλα σπουδάζω ἤ ὑπέρ υἱός ἑαυτοῦ ὅπως ὡς ἀγαθός ἔσται—ὁπόθεν δέ δοκέω σύ οὗτος , ὡς ἐγώ ἄν μάλα ὁ σός υἱός οἷος τε εἰμί ὠφελέω πρός ὁ πολίτης ἀγαθός γίγνομαι ἤ σύ αὐτός , καί ὁπόθεν οὗτος οἴομαι ἐγώ μάλα ἤ σύ αὐτός ὠφελέω , οὗτος πάνυ θαυμάζω . σύ γάρ πρῶτος μέν πρέσβυς εἰμί ἐγώ , ἔπειτα πολύς ἤδη ἀρχή καί ὁ μέγας Ἀθηναῖος ἄρχω , καί τιμάω ὑπό Ἀναγυράσιος τε ὁ δημότης πολύς μάλα καί ὑπό ὁ ἄλλος πόλις οὐδείς ἥσσων · ἐγώ δέ οὗτος οὐδείς ἐνοράω οὐδέτερος σύ .