plato-philosophy.theages-sp 125
ὦ μιαρέ , τυραννεῖν ἄρα ἡμῶν ἐπιθυμῶν πάλαι ἐμέμφου τῷ πατρὶ ὅτι σε οὐκ ἔπεμπεν εἰς τυραννοδιδασκάλου τινός ; καὶ σύ , ὦ Δημόδοκε , οὐκ αἰσχύνῃ πάλαι εἰδὼς οὗ ἐπιθυμεῖ οὗτος , καὶ ἔχων ὅθι πέμψας αὐτὸν δημιουργὸν ἂν ἐποίησας τῆς σοφίας ἧς ἐπιθυμεῖ , ἔπειτα φθονεῖς τε αὐτῷ καὶ οὐκ ἐθέλεις πέμπειν ; ἀλλὰ νῦν—ὁρᾷς ; — ἐπειδὴ ἐναντίον ἐμοῦ κατείρηκέ σου , κοινῇ βουλευώμεθα ἐγώ τε καὶ σὺ ἐς τίνος ἂν αὐτὸν πέμποιμεν καὶ διὰ τὴν τίνος συνουσίαν σοφὸς ἂν γένοιτο τύραννος ; ναὶ μὰ Δία , ὦ Σώκρατες , βουλευώμεθα δῆτα , ὡς δοκεῖ γέ μοι βουλῆς δεῖν περὶ τούτου οὐ φαύλης . ἔασον , ὠγαθέ . διαπυθώμεθα αὐτοῦ πρῶτον ἱκανῶς . πυνθάνου δή . τί οὖν ἂν εἰ Εὐριπίδῃ τι προσχρησαίμεθα , ὦ Θέαγες ; Εὐριπίδης γάρ πού φησιν—σοφοὶ τύραννοι τῶν σοφῶν συνουσίᾳ·εἰ οὖν ἔροιτό τις τὸν Εὐριπίδην · ὦ Εὐριπίδη , τῶν τί σοφῶν συνουσίᾳ φῂς σοφοὺς εἶναι τοὺς τυράννους ; ὥσπερ ἂν εἰ εἰπόντα—σοφοὶ γεωργοὶ τῶν σοφῶν συνουσίᾳ,ἠρόμεθα τῶν τί σοφῶν ; τί ἂν ἡμῖν ἀπεκρίνατο ; ἆρʼ ἂν ἄλλο τι ἢ τῶν τὰ γεωργικά ; οὔκ , ἀλλὰ τοῦτο . τί δὲ εἰ εἶπε—σοφοὶ μάγειροι τῶν σοφῶν συνουσίᾳ,εἰ ἠρόμεθα · τῶν τί σοφῶν ; τί ἂν ἡμῖν ἀπεκρίνατο ; οὐχ ὅτι τῶν μαγείρων ; ναί . τί δʼ εἰ—σοφοὶ παλαισταὶ τῶν σοφῶν συνουσίᾳεἶπεν , εἰ ἠρόμεθα · τῶν τί σοφῶν ; ἆρα οὐκ ἂν τῶν παλαίειν ἔφη ; ναί . ἐπειδὴ δὲ εἶπε—σοφοὶ τύραννοι τῶν σοφῶν συνουσίᾳ,ἡμῶν ἐρωτώντων · τῶν τί σοφῶν λέγεις , ὦ Εὐριπίδη ; τί ἂν φαίη ; ποῖα ἂν εἶναι ταῦτα ; ἀλλὰ μὰ Δίʼ οὐκ οἶδʼ ἔγωγε . ἀλλὰ βούλει ἐγώ σοι εἴπω ; εἰ σὺ βούλει . ταῦτʼ ἐστὶν ἅπερ ἔφη Ἀνακρέων τὴν Καλλικρίτην ἐπίστασθαι · ἢ οὐκ οἶσθα τὸ ᾆσμα ; ἔγωγε . τί οὖν ; τοιαύτης τινὸς καὶ σὺ συνουσίας ἐπιθυμεῖς ἀνδρὸς ὅστις τυγχάνει ὁμότεχνος ὢν Καλλικρίτῃ τῇ Κυάνης καὶ ἐπίσταται τυραννικά , ὥσπερ ἐκείνην ἔφη ὁ ποιητής , ἵνα καὶ σὺ ἡμῖν τύραννος γένῃ καὶ τῇ πόλει ; πάλαι , ὦ Σώκρατες , σκώπτεις καὶ παίζεις πρός με . τί δέ ; οὐ ταύτης φῂς τῆς σοφίας ἐπιθυμεῖν ᾗ πάντων ἂν τῶν πολιτῶν ἄρχοις ; τοῦτο δὲ ποιῶν ἄλλο τι ἢ τύραννος ἂν εἴης ;
Lemmas: ὦ μιαρός , τυραννεύω ἄρα ἐγώ ἐπιθυμέω πάλαι μέμφομαι ὁ πατήρ ὅτι σύ οὐ πέμπω εἰς τυραννοδιδάσκαλος τις ; καί σύ , ὦ Δημόδοκος , οὐ αἰσχύνω πάλαι οἶδα ὅς ἐπιθυμέω οὗτος , καί ἔχω ὅθι πέμπω αὐτός δημιουργός ἄν ποιέω ὁ σοφία ὅς ἐπιθυμέω , ἔπειτα φθονέω τε αὐτός καί οὐ ἐθέλω πέμπω ; ἀλλά ὅς ; — ἐπειδή ἐναντίον ἐγώ κατερῶ σύ , κοινῇ βουλεύω ἐγώ τε καί σύ εἰς τίς ἄν αὐτός πέμπω καί διά ὁ τίς συνουσία σοφός ἄν γίγνομαι τύραννος ; ναί μά Ζεύς , ὦ Σωκράτης , βουλεύω δῆτα , ὡς δοκέω γε ἐγώ βουλή δέω περί οὗτος οὐ φαῦλος . ἐάω , ἀγαθός . διαπυνθάνομαι αὐτός πρῶτος ἱκανός . πυνθάνομαι δή . τίς οὖν ἄν εἰ Εὐριπίδης τις προσχράομαι , ὦ Θεάγης ; Εὐριπίδης γάρ που φησιν—σοφοὶ τύραννος ὁ σοφός συνουσία οὖν ἔρομαι τις ὁ Εὐριπίδης · ὦ Εὐριπίδης , ὁ τίς σοφός συνουσία φημί σοφός εἰμί ὁ τύραννος ; ὥσπερ ἄν εἰ εἰπόντα—σοφοὶ γεωργός ὁ σοφός συνουσια,ηρομεθη ὁ τίς σοφός ; τίς ἄν ἐγώ ἀποκρίνω ; ἆρα ἄν ἄλλος τις ἤ ὁ ὁ γεωργικός ; οὐ , ἀλλά οὗτος . τίς δέ εἰ εἶπον μάγειρος ὁ σοφός συνουσία ἔρομαι · ὁ τίς σοφός ; τίς ἄν ἐγώ ἀποκρίνω ; οὐ ὅτι ὁ μάγειρος ; ναί . τίς δέ εἰ—σοφοὶ παλαιστής ὁ σοφός συνουσίᾳεἶπεν , εἰ ἔρομαι · ὁ τίς σοφός ; ἆρα οὐ ἄν ὁ παλαίω φημί ; ναί . ἐπειδή δέ εἶπον τύραννος ὁ σοφός συνουσία ἐρωτάω · ὁ τίς σοφός λέγω , ὦ Εὐριπίδης ; τίς ἄν φημί ; ποῖος ἄν εἰμί οὗτος ; ἀλλά μά Ζεύς οὐ οἶδα ἐγώ . ἀλλά βούλομαι ἐγώ σύ λέγω ; εἰ σύ βούλομαι . οὗτος εἰμί ὅς φημί Ἀνακρέων ὁ Καλλικρίτη ἐπίσταμαι · ἤ οὐ οἶδα ὁ ᾆσμα ; ἐγώ . τίς οὖν ; τοιοῦτος τις καί σύ συνουσία ἐπιθυμέω ἀνήρ ὅστις τυγχάνω ὁμότεχνος εἰμί Καλλικρίτη ὁ Κυάνη καί ἐπίσταμαι τυραννικός , ὥσπερ ἐκεῖνος φημί ὁ ποιητής , ἵνα καί σύ ἐγώ τύραννος γίγνομαι καί ὁ πόλις ; πάλαι , ὦ Σωκράτης , σκώπτω καί παίζω πρός ἐγώ . τίς δέ ; οὐ οὗτος φημί ὁ σοφία ἐπιθυμέω ὅς πᾶς ἄν ὁ πολίτης ἄρχω ; οὗτος δέ ποιέω ἄλλος τις ἤ τύραννος ἄν εἰμί ;