plato-philosophy.theages-sp 128
ἔπειτα εἰ ἄρα τῆς μὲν τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν συνουσίας Θεάγης ὅδε καταφρονεῖ , ἄλλους δέ τινας ζητεῖ οἳ παιδεύειν ἐπαγγέλλονται οἷοί τε εἶναι νέους ἀνθρώπους , ἔστιν ἐνταῦθα καὶ Πρόδικος ὁ Κεῖος καὶ Γοργίας ὁ Λεοντῖνος καὶ πῶλος ὁ Ἀκραγαντῖνος καὶ ἄλλοι πολλοί , οἳ οὕτω σοφοί εἰσιν ὥστε εἰς τὰς πόλεις ἰόντες πείθουσι τῶν νέων τοὺς γενναιοτάτους τε καὶ πλουσιωτάτους—οἷς ἔξεστιν τῶν πολιτῶν ᾧ ἂν βούλωνται προῖκα συνεῖναι — τούτους πείθουσιν ἀπολείποντας τὰς ἐκείνων συνουσίας αὐτοῖς συνεῖναι , προσκατατιθέντας ἀργύριον πάνυ πολὺ μισθόν , καὶ χάριν πρὸς τούτοις εἰδέναι . τούτων τινὰς εἰκὸς ἦν προαιρεῖσθαι καὶ τὸν ὑόν σου καὶ αὐτὸν σέ , ἐμὲ δʼ οὐκ εἰκός · οὐδὲν γὰρ τούτων ἐπίσταμαι τῶν μακαρίων τε καὶ καλῶν μαθημάτων—ἐπεὶ ἐβουλόμην ἄν—ἀλλὰ καὶ λέγω δήπου ἀεὶ ὅτι ἐγὼ τυγχάνω ὡς ἔπος εἰπεῖν οὐδὲν ἐπιστάμενος πλήν γε σμικροῦ τινος μαθήματος , τῶν ἐρωτικῶν . τοῦτο μέντοι τὸ μάθημα παρʼ ὁντινοῦν ποιοῦμαι δεινὸς εἶναι καὶ τῶν προγεγονότων ἀνθρώπων καὶ τῶν νῦν . ὁρᾷς , ὦ πάτερ ; ὁ Σωκράτης οὐ πάνυ μοι δοκεῖ ἔτι ἐθέλειν ἐμοὶ συνδιατρίβειν—ἐπεὶ τό γʼ ἐμὸν ἕτοιμον , ἐὰν οὗτος ἐθέλῃ—ἀλλὰ ταῦτα παίζων πρὸς ἡμᾶς λέγει . ἐπεὶ ἐγὼ οἶδα τῶν ἐμῶν ἡλικιωτῶν καὶ ὀλίγῳ πρεσβυτέρων οἳ πρὶν μὲν τούτῳ συνεῖναι οὐδενὸς ἄξιοι ἦσαν , ἐπειδὴ δὲ συνεγένοντο τούτῳ , ἐν πάνυ ὀλίγῳ χρόνῳ πάντων βελτίους φαίνονται ὧν πρότερον χείρους . οἶσθα οὖν οἷον τοῦτό ἐστιν , ὦ παῖ Δημοδόκου ; ναὶ μὰ Δία ἔγωγε , ὅτι , ἐὰν σὺ βούλῃ , καὶ ἐγὼ οἷός τʼ ἔσομαι τοιοῦτος γενέσθαι οἷοίπερ καὶ ἐκεῖνοι . οὔκ , ὠγαθέ , ἀλλά σε λέληθεν οἷον τοῦτʼ ἔστιν , ἐγὼ δέ σοι φράσω . ἔστι γάρ τι θείᾳ μοίρᾳ παρεπόμενον ἐμοὶ ἐκ παιδὸς ἀρξάμενον δαιμόνιον . ἔστι δὲ τοῦτο φωνή , ἣ ὅταν γένηται ἀεί μοι σημαίνει , ὃ ἂν μέλλω πράττειν , τούτου ἀποτροπήν , προτρέπει δὲ οὐδέποτε · καὶ ἐάν τίς μοι τῶν φίλων ἀνακοινῶται καὶ γένηται ἡ φωνή , ταὐτὸν τοῦτο , ἀποτρέπει καὶ οὐκ ἐᾷ πράττειν . καὶ τούτων ὑμῖν μάρτυρας παρέξομαι . Χαρμίδην γὰρ τουτονὶ γιγνώσκετε τὸν καλὸν γενόμενον , τὸν Γλαύκωνος · οὗτός ποτε ἐτύγχανε ἐμοὶ ἀνακοινούμενος μέλλων ἀσκήσειν στάδιον εἰς Νεμέαν , καὶ εὐθὺς αὐτοῦ ἀρχομένου λέγειν ὅτι μέλλοι ἀσκεῖν ἐγένετο ἡ φωνή , καὶ ἐγὼ διεκώλυόν τε αὐτὸν καὶ εἶπον ὅτι λέγοντός σου μεταξὺ γέγονέ μοι ἡ φωνὴ ἡ τοῦ δαιμονίου · ἀλλὰ μὴ ἄσκει . ἴσως , ἔφη , σημαίνει σοι ὅτι οὐ νικήσω · ἐγὼ δὲ κἂν μὴ μέλλω νικᾶν , γυμνασάμενός γε τοῦτον τὸν χρόνον ὠφεληθήσομαι .
Lemmas: ἔπειτα εἰ ἄρα ὁ μέν ὁ πολιτικός ἀνήρ συνουσία Θεάγης ὅδε καταφρονέω , ἄλλος δέ τις ζητέω ὅς παιδεύω ἐπαγγέλλω οἷος τε εἰμί νέος ἄνθρωπος , εἰμί ἐνταῦθα καί Πρόδικος ὁ Κέως καί Γοργίας ὁ Λεοντῖνος καί πῶλος ὁ Ἀκραγαντῖνος καί ἄλλος πολύς , ὅς οὕτως σοφός εἰμί ὥστε εἰς ὁ πόλις ἔρχομαι πείθω ὁ νέος ὁ γενναῖος τε καί πλουσιωτάτους—οἷς ἔξεστι ὁ πολίτης ὅς ἄν βούλομαι προίξ σύνειμι — οὗτος πείθω ἀπολείπω ὁ ἐκεῖνος συνουσία αὐτός σύνειμι , προσκατατίθημι ἀργύριον πάνυ πολύς μισθός , καί χάρις πρός οὗτος οἶδα . οὗτος τις ἔοικα εἰμί προαιρέω καί ὁ υἱός σύ καί αὐτός σύ , ἐγώ δέ οὐ ἔοικα · οὐδείς γάρ οὗτος ἐπίσταμαι ὁ μακάριος τε καί καλός μαθημάτων—ἐπεὶ βούλομαι ἄναλλος καί λέγω δήπου ἀεί ὅτι ἐγώ τυγχάνω ὡς ἔπος λέγω οὐδείς ἐπίσταμαι πλήν γε μικρός τις μάθημα , ὁ ἐρωτικός . οὗτος μέντοι ὁ μάθημα παρά ὅστις ποιέω δεινός εἰμί καί ὁ προγίγνομαι ἄνθρωπος καί ὁ νῦν . ὁράω , ὦ πατήρ ; ὁ Σωκράτης οὐ πάνυ ἐγώ δοκέω ἔτι ἐθέλω ἐγώ συνδιατρίβω ὁ γε ἐμός ἑτοῖμος , ἐάν οὗτος ἐθέλῃ—ἀλλὰ οὗτος παίζω πρός ἐγώ λέγω . ἐπεί ἐγώ οἶδα ὁ ἐμός ἡλικιώτης καί ὀλίγος πρέσβυς ὅς πρίν μέν οὗτος σύνειμι οὐδείς ἄξιος εἰμί , ἐπειδή δέ συγγίγνομαι οὗτος , ἐν πάνυ ὀλίγος χρόνος πᾶς ἀγαθός φαίνω ὅς πρότερος κακός . οἶδα οὖν οἷος οὗτος εἰμί , ὦ παῖς Δημόδοκος ; ναί μά Ζεύς ἐγώ , ὅτι , ἐάν σύ βούλομαι , καί ἐγώ οἷος τε εἰμί τοιοῦτος γίγνομαι οἷος καί ἐκεῖνος . οὐ , ἀγαθός , ἀλλά σύ λανθάνω οἷος οὗτος εἰμί , ἐγώ δέ σύ φράζω . εἰμί γάρ τις θεῖος μοῖρα παρέπομαι ἐγώ ἐκ παῖς ἄρχω δαιμόνιον . εἰμί δέ οὗτος φωνή , ὅς ὅταν γίγνομαι ἀεί ἐγώ σημαίνω , ὅς ἄν μέλλω πράσσω , οὗτος ἀποτροπή , προτρέπω δέ οὐδέποτε · καί ἐάν τις ἐγώ ὁ φίλος ἀνακοινόω καί γίγνομαι ὁ φωνή , αὐτός οὗτος , ἀποτρέπω καί οὐ ἐάω πράσσω . καί οὗτος σύ μάρτυς παρέχω . Χαρμίδης γάρ οὗτος γιγνώσκω ὁ καλός γίγνομαι , ὁ Γλαύκων · οὗτος ποτέ τυγχάνω ἐγώ ἀνακοινέω μέλλω ἀσκέω στάδιον εἰς Νεμέα , καί εὐθύς αὐτός ἄρχω λέγω ὅτι μέλλω ἀσκέω γίγνομαι ὁ φωνή , καί ἐγώ διακωλύω τε αὐτός καί λέγω ὅτι λέγω σύ μεταξύ γίγνομαι ἐγώ ὁ φωνή ὁ ὁ δαιμόνιον · ἀλλά μή ἀσκέω . ἴσως , φημί , σημαίνω σύ ὅτι οὐ νικάω · ἐγώ δέ ἐάν μή μέλλω νικάω , γυμνάζω γε οὗτος ὁ χρόνος ὠφελέω .