plato-philosophy.theages-sp 122
τέως μὲν οὖν αὐτὸν κατεῖχον παραμυθούμενος · ἐπειδὴ δὲ οὐκέτι οἷός τέ εἰμι , ἡγοῦμαι κράτιστον εἶναι πείθεσθαι αὐτῷ , ἵνα μὴ πολλάκις ἄνευ ἐμοῦ συγγενόμενός τῳ διαφθαρῇ . νῦν οὖν ἥκω ἐπʼ αὐτὰ ταῦτα , ἵνα τῳ τούτων τῶν σοφιστῶν δοκούντων εἶναι συστήσω τουτονί . σὺ οὖν ἡμῖν εἰς καλὸν παρεφάνης , ᾧ ἂν ἐγὼ μάλιστα ἐβουλόμην περὶ τῶν τοιούτων μέλλων πράξειν συμβουλεύσασθαι . ἀλλʼ εἴ τι ἔχεις συμβουλεύειν ἐξ ὧν ἐμοῦ ἀκήκοας , ἔξεστί τε καὶ χρή . ἀλλὰ μὲν δή , ὦ Δημόδοκε , καὶ λέγεταί γε συμβουλὴ ἱερὸν χρῆμα εἶναι . εἴπερ οὖν καὶ ἄλλη ἡτισοῦν ἐστιν ἱερά , καὶ αὕτη ἂν εἴη περὶ ἧς σὺ νῦν συμβουλεύῃ · οὐ γὰρ ἔστι περὶ ὅτου θειοτέρου ἂν ἄνθρωπος βουλεύσαιτο ἢ περὶ παιδείας καὶ αὑτοῦ καὶ τῶν αὑτοῦ οἰκείων . πρῶτον μὲν οὖν ἐγώ τε καὶ σὺ συνομολογήσωμεν τί ποτε οἰόμεθα τοῦτο εἶναι περὶ οὗ βουλευόμεθα · μὴ γὰρ πολλάκις ἐγὼ μὲν ἄλλο τι αὐτὸ ὑπολαμβάνω , σὺ δὲ ἄλλο , κἄπειτα πόρρω που τῆς συνουσίας αἰσθώμεθα γελοῖοι ὄντες , ἐγώ τε ὁ συμβουλεύων καὶ σὺ ὁ συμβουλευόμενος , μηδὲν τῶν αὐτῶν ἡγούμενοι . ἀλλά μοι δοκεῖς ὀρθῶς λέγειν , ὦ Σώκρατες , καὶ ποιεῖν χρὴ οὕτω . καὶ λέγω γε ὀρθῶς , οὐ μέντοι παντάπασί γε · σμικρὸν γάρ τι μετατίθεμαι . ἐννοῶ γὰρ μὴ καὶ ὁ μειρακίσκος οὗτος οὐ τούτου ἐπιθυμεῖ οὗ ἡμεῖς αὐτὸν οἰόμεθα ἐπιθυμεῖν ἀλλʼ ἑτέρου , εἶτʼ αὖ ἡμεῖς ἔτι ἀτοπώτεροι ὦμεν περὶ ἄλλου του βουλευόμενοι . ὀρθότατον οὖν μοι δοκεῖ εἶναι ἀπʼ αὐτοῦ τούτου ἄρχεσθαι , διαπυνθανομένους ὅτι καὶ ἔστιν οὗ ἐπιθυμεῖ . κινδυνεύει γοῦν οὕτω βέλτιστον εἶναι ὡς σὺ λέγεις . εἰπὲ δή μοι , τί καλὸν ὄνομα τῷ νεανίσκῳ ; τί αὐτὸν προσαγορεύωμεν ; Θεάγης ὄνομα τούτῳ , ὦ Σώκρατες . καλόν γε , ὦ Δημόδοκε , τῷ ὑεῖ τὸ ὄνομα ἔθου καὶ ἱεροπρεπές . εἰπὲ δὴ ἡμῖν , ὦ Θέαγες , ἐπιθυμεῖν φῂς σοφὸς γενέσθαι , καὶ ἀξιοῖς σου τὸν πατέρα τόνδε ἐξευρεῖν ἀνδρός τινος συνουσίαν τοιούτου ὅστις σε σοφὸν ποιήσει ; ναί . σοφοὺς δὲ καλεῖς πότερον τοὺς ἐπιστήμονας , περὶ ὅτου ἂν ἐπιστήμονες ὦσιν , ἢ τοὺς μή ; τοὺς ἐπιστήμονας ἔγωγε . τί οὖν ; οὐκ ἐδιδάξατό σε ὁ πατὴρ καὶ ἐπαίδευσεν ἅπερ ἐνθάδε οἱ ἄλλοι πεπαίδευνται , οἱ τῶν καλῶν κἀγαθῶν πατέρων ὑεῖς , οἷον γράμματά τε καὶ κιθαρίζειν καὶ παλαίειν καὶ τὴν ἄλλην ἀγωνίαν ; ἐμέ γε .
Lemmas: τέως μέν οὖν αὐτός κατέχω παραμυθέομαι · ἐπειδή δέ οὐκέτι οἷος τε εἰμί , ἡγέομαι κρατύς εἰμί πείθω αὐτός , ἵνα μή πολλάκις ἄνευ ἐγώ συγγίγνομαι τις διαφθείρω . νῦν οὖν ἥκω ἐπί αὐτός οὗτος , ἵνα τις οὗτος ὁ σοφιστής δοκέω εἰμί συνίστημι οὗτος . σύ οὖν ἐγώ εἰς καλός παραφαίνω , ὅς ἄν ἐγώ μάλα βούλομαι περί ὁ τοιοῦτος μέλλω πράσσω συμβουλεύω . ἀλλά εἰ τις ἔχω συμβουλεύω ἐκ ὅς ἐγώ ἀκούω , ἔξεστι τε καί χρή . ἀλλά μέν δή , ὦ Δημόδοκος , καί λέγω γε συμβουλή ἱερός χρῆμα εἰμί . εἴπερ οὖν καί ἄλλος ὅστις εἰμί ἱερόν , καί οὗτος ἄν εἰμί περί ὅς σύ νῦν συμβουλεύω · οὐ γάρ εἰμί περί ὅστις θεῖος ἄν ἄνθρωπος βουλεύω ἤ περί παιδεία καί ἑαυτοῦ καί ὁ ἑαυτοῦ οἰκεῖος . πρῶτος μέν οὖν ἐγώ τε καί σύ συνομολογέω τίς ποτέ οἴομαι οὗτος εἰμί περί ὅς βουλεύω · μή γάρ πολλάκις ἐγώ μέν ἄλλος τις αὐτός ὑπολαμβάνω , σύ δέ ἄλλος , ἔπειτα πρόσω που ὁ συνουσία αἰσθάνομαι γέλοιος εἰμί , ἐγώ τε ὁ συμβουλεύω καί σύ ὁ συμβουλεύω , μηδείς ὁ αὐτός ἡγέομαι . ἀλλά ἐγώ δοκέω ὀρθός λέγω , ὦ Σωκράτης , καί ποιέω χρή οὕτως . καί λέγω γε ὀρθός , οὐ μέντοι παντάπασι γε · μικρός γάρ τις μετατίθημι . ἐννοέω γάρ μή καί ὁ μειρακίσκος οὗτος οὐ οὗτος ἐπιθυμέω ὅς ἐγώ αὐτός οἴομαι ἐπιθυμέω ἀλλά ἕτερος , εἶτα αὖ ἐγώ ἔτι ἄτοπος εἰμί περί ἄλλος τις βουλεύω . ὀρθός οὖν ἐγώ δοκέω εἰμί ἀπό αὐτός οὗτος ἄρχω , διαπυνθάνομαι ὅτι καί εἰμί ὅς ἐπιθυμέω . κινδυνεύω γοῦν οὕτως ἀγαθός εἰμί ὡς σύ λέγω . λέγω δή ἐγώ , τίς καλός ὄνομα ὁ νεανίσκος ; τίς αὐτός προσαγορεύω ; Θεάγης ὄνομα οὗτος , ὦ Σωκράτης . καλός γε , ὦ Δημόδοκος , ὁ υἱός ὁ ὄνομα τίθημι καί ἱεροπρεπής . λέγω δή ἐγώ , ὦ Θέάγης , ἐπιθυμέω φημί σοφός γίγνομαι , καί ἀξιόω σύ ὁ πατήρ ὅδε ἐξευρίσκω ἀνήρ τις συνουσία τοιοῦτος ὅστις σύ σοφός ποιέω ; ναί . σοφός δέ καλέω πότερος ὁ ἐπιστήμων , περί ὅστις ἄν ἐπιστήμων εἰμί , ἤ ὁ μή ; ὁ ἐπιστήμων ἐγώ . τίς οὖν ; οὐ διδάσκω σύ ὁ πατήρ καί παιδεύω ὅς ἐνθάδε ὁ ἄλλος παιδεύω , ὁ ὁ καλός ἀγαθός πατήρ υἱός , οἷος γράμμα τε καί κιθαρίζω καί παλαίω καί ὁ ἄλλος ἀγωνία ; ἐγώ γε .