plato-philosophy.theaetetus 193
ἰδὲ δὴ ἐάν τι μᾶλλον νῦν ἐπίσπῃ . Σωκράτης εἰ γιγνώσκει Θεόδωρον καὶ Θεαίτητον , ὁρᾷ δὲ μηδέτερον , μηδὲ ἄλλη αἴσθησις αὐτῷ πάρεστι περὶ αὐτῶν , οὐκ ἄν ποτε ἐν ἑαυτῷ δοξάσειεν ὡς ὁ Θεαίτητός ἐστι Θεόδωρος . λέγω τὶ ἢ οὐδέν ; ναί , ἀληθῆ γε . τοῦτο μὲν τοίνυν ἐκείνων πρῶτον ἦν ὧν ἔλεγον . ἦν γάρ . δεύτερον τοίνυν , ὅτι τὸν μὲν γιγνώσκων ὑμῶν , τὸν δὲ μὴ γιγνώσκων , αἰσθανόμενος δὲ μηδέτερον , οὐκ ἄν ποτε αὖ οἰηθείην ὃν οἶδα εἶναι ὃν μὴ οἶδα . ὀρθῶς . τρίτον δέ , μηδέτερον γιγνώσκων μηδὲ αἰσθανόμενος οὐκ ἂν οἰηθείην ὃν μὴ οἶδα ἕτερόν τινʼ εἶναι ὧν μὴ οἶδα . καὶ τἆλλα τὰ πρότερα πάνθʼ ἑξῆς νόμιζε πάλιν ἀκηκοέναι , ἐν οἷς οὐδέποτʼ ἐγὼ περὶ σοῦ καὶ Θεοδώρου τὰ ψευδῆ δοξάσω , οὔτε γιγνώσκων οὔτε ἀγνοῶν ἄμφω , οὔτε τὸν μέν , τὸν δʼ οὐ γιγνώσκων · καὶ περὶ αἰσθήσεων κατὰ ταὐτά , εἰ ἄρα ἕπῃ . ἕπομαι . λείπεται τοίνυν τὰ ψευδῆ δοξάσαι ἐν τῷδε , ὅταν γιγνώσκων σὲ καὶ Θεόδωρον , καὶ ἔχων ἐν ἐκείνῳ τῷ κηρίνῳ ὥσπερ δακτυλίων σφῷν ἀμφοῖν τὰ σημεῖα , διὰ μακροῦ καὶ μὴ ἱκανῶς ὁρῶν ἄμφω προθυμηθῶ , τὸ οἰκεῖον ἑκατέρου σημεῖον ἀποδοὺς τῇ οἰκείᾳ ὄψει , ἐμβιβάσας προσαρμόσαι εἰς τὸ ἑαυτῆς ἴχνος , ἵνα γένηται ἀναγνώρισις , εἶτα τούτων ἀποτυχὼν καὶ ὥσπερ οἱ ἔμπαλιν ὑποδούμενοι παραλλάξας προσβάλω τὴν ἑκατέρου ὄψιν πρὸς τὸ ἀλλότριον σημεῖον , ἢ καὶ οἷα τὰ ἐν τοῖς κατόπτροις τῆς ὄψεως πάθη , δεξιὰ εἰς ἀριστερὰ μεταρρεούσης , ταὐτὸν παθὼν διαμάρτω · τότε δὴ συμβαίνει ἡ ἑτεροδοξία καὶ τὸ ψευδῆ δοξάζειν . ἔοικε γάρ , ὦ Σώκρατες . θαυμασίως ὡς λέγεις τὸ τῆς δόξης πάθος . ἔτι τοίνυν καὶ ὅταν ἀμφοτέρους γιγνώσκων τὸν μὲν πρὸς τῷ γιγνώσκειν αἰσθάνωμαι , τὸν δὲ μή , τὴν δὲ γνῶσιν τοῦ ἑτέρου μὴ κατὰ τὴν αἴσθησιν ἔχω , ὃ ἐν τοῖς πρόσθεν οὕτως ἔλεγον καί μου τότε οὐκ ἐμάνθανες . οὐ γὰρ οὖν . τοῦτο μὴν ἔλεγον , ὅτι γιγνώσκων τὸν ἕτερον καὶ αἰσθανόμενος , καὶ τὴν γνῶσιν κατὰ τὴν αἴσθησιν αὐτοῦ ἔχων , οὐδέποτε οἰήσεται εἶναι αὐτὸν ἕτερόν τινα ὃν γιγνώσκει τε καὶ αἰσθάνεται καὶ τὴν γνῶσιν αὖ καὶ ἐκείνου ἔχει κατὰ τὴν αἴσθησιν . ἦν γὰρ τοῦτο ; ναί .
Lemmas: ὁράω δή ἐάν τις μάλα νῦν ἐφέπω . Σωκράτης εἰ γιγνώσκω Θεόδωρος καί Θεαίτητος , ὁράω δέ μηδέτερος , μηδέ ἄλλος αἴσθησις αὐτός πάρειμι περί αὐτός , οὐ ἄν ποτέ ἐν ἑαυτοῦ δοξάζω ὡς ὁ Θεαίτητος εἰμί Θεόδωρος . λέγω τίς ἤ οὐδείς ; ναί , ἀληθής γε . οὗτος μέν τοίνυν ἐκεῖνος πρῶτος εἰμί ὅς λέγω . εἰμί γάρ . δεύτερος τοίνυν , ὅτι ὁ μέν γιγνώσκω σύ , ὁ δέ μή γιγνώσκω , αἰσθάνομαι δέ μηδέτερος , οὐ ἄν ποτέ αὖ οἴομαι ὅς οἶδα εἰμί ὅς μή οἶδα . ὀρθός . τρίτος δέ , μηδέτερος γιγνώσκω μηδέ αἰσθάνομαι οὐ ἄν οἴομαι ὅς μή οἶδα ἕτερος τις εἰμί ὅς μή οἶδα . καί ἄλλος ὁ πρότερος πᾶς ἑξῆς νομίζω πάλιν ἀκούω , ἐν ὅς οὐδέποτε ἐγώ περί σύ καί Θεόδωρος ὁ ψευδής δοξάζω , οὔτε γιγνώσκω οὔτε ἀγνοέω ἄμφω , οὔτε ὁ μέν , ὁ δέ οὐ γιγνώσκω · καί περί αἴσθησις κατά αὐτός , εἰ ἄρα ἕπομαι . ἕπομαι . λείπω τοίνυν ὁ ψευδής δοξάζω ἐν ὅδε , ὅταν γιγνώσκω σύ καί Θεόδωρος , καί ἔχω ἐν ἐκεῖνος ὁ κήρινος ὥσπερ δακτύλιον σύ ἄμφω ὁ σημεῖον , διά μακρός καί μή ἱκανός ὁράω ἄμφω προθυμέομαι , ὁ οἰκεῖος ἑκάτερος σημεῖον ἀποδίδωμι ὁ οἰκεῖος ὄψις , ἐμβιβάζω προσαρμόζω εἰς ὁ ἑαυτοῦ ἴχνος , ἵνα γίγνομαι ἀναγνώρισις , εἶτα οὗτος ἀποτυγχάνω καί ὥσπερ ὁ ἔμπαλιν ὑποδέω παραλλάσσω προσβάλλω ὁ ἑκάτερος ὄψις πρός ὁ ἀλλότριος σημεῖον , ἤ καί οἷος ὁ ἐν ὁ κάτοπτρον ὁ ὄψις πάθος , δεξιός εἰς ἀριστερός μεταρρέω , αὐτός πάσχω διαμαρτάνω · τότε δή συμβαίνω ὁ ἑτεροδοξία καί ὁ ψευδής δοξάζω . ἔοικα γάρ , ὦ Σωκράτης . θαυμάσιος ὡς λέγω ὁ ὁ δόξα πάθος . ἔτι τοίνυν καί ὅταν ἀμφότερος γιγνώσκω ὁ μέν πρός ὁ γιγνώσκω αἰσθάνομαι , ὁ δέ μή , ὁ δέ γνῶσις ὁ ἕτερος μή κατά ὁ αἴσθησις ἔχω , ὅς ἐν ὁ πρόσθεν οὕτως λέγω καί ἐγώ τότε οὐ μανθάνω . οὐ γάρ οὖν . οὗτος μήν λέγω , ὅτι γιγνώσκω ὁ ἕτερος καί αἰσθάνομαι , καί ὁ γνῶσις κατά ὁ αἴσθησις αὐτός ἔχω , οὐδέποτε οἴομαι εἰμί αὐτός ἕτερος τις ὅς γιγνώσκω τε καί αἰσθάνομαι καί ὁ γνῶσις αὖ καί ἐκεῖνος ἔχω κατά ὁ αἴσθησις . εἰμί γάρ οὗτος ; ναί .