plato-philosophy.theaetetus 180
παντάπασι μὲν οὖν . καὶ γάρ , ὦ Σώκρατες , περὶ τούτων τῶν Ἡρακλειτείων ἤ , ὥσπερ σὺ λέγεις , Ὁμηρείων καὶ ἔτι παλαιοτέρων , αὐτοῖς μὲν τοῖς περὶ τὴν Ἔφεσον , ὅσοι προσποιοῦνται ἔμπειροι , οὐδὲν μᾶλλον οἷόν τε διαλεχθῆναι ἢ τοῖς οἰστρῶσιν . ἀτεχνῶς γὰρ κατὰ τὰ συγγράμματα φέρονται , τὸ δʼ ἐπιμεῖναι ἐπὶ λόγῳ καὶ ἐρωτήματι καὶ ἡσυχίως ἐν μέρει ἀποκρίνασθαι καὶ ἐρέσθαι ἧττον αὐτοῖς ἔνι ἢ τὸ μηδέν · μᾶλλον δὲ ὑπερβάλλει τὸ οὐδʼ οὐδὲν πρὸς τὸ μηδὲ σμικρὸν ἐνεῖναι τοῖς ἀνδράσιν ἡσυχίας . ἀλλʼ ἄν τινά τι ἔρῃ , ὥσπερ ἐκ φαρέτρας ῥηματίσκια αἰνιγματώδη ἀνασπῶντες ἀποτοξεύουσι , κἂν τούτου ζητῇς λόγον λαβεῖν τί εἴρηκεν , ἑτέρῳ πεπλήξῃ καινῶς μετωνομασμένῳ . περανεῖς δὲ οὐδέποτε οὐδὲν πρὸς οὐδένα αὐτῶν · οὐδέ γε ἐκεῖνοι αὐτοὶ πρὸς ἀλλήλους , ἀλλʼ εὖ πάνυ φυλάττουσι τὸ μηδὲν βέβαιον ἐᾶν εἶναι μήτʼ ἐν λόγῳ μήτʼ ἐν ταῖς αὑτῶν ψυχαῖς , ἡγούμενοι , ὡς ἐμοὶ δοκεῖ , αὐτὸ στάσιμον εἶναι · τούτῳ δὲ πάνυ πολεμοῦσιν , καὶ καθʼ ὅσον δύνανται πανταχόθεν ἐκβάλλουσιν . ἴσως , ὦ Θεόδωρε , τοὺς ἄνδρας μαχομένους ἑώρακας , εἰρηνεύουσιν δὲ οὐ συγγέγονας · οὐ γὰρ σοὶ ἑταῖροί εἰσιν . ἀλλʼ οἶμαι τὰ τοιαῦτα τοῖς μαθηταῖς ἐπὶ σχολῆς φράζουσιν , οὓς ἂν βούλωνται ὁμοίους αὑτοῖς ποιῆσαι . ποίοις μαθηταῖς , ὦ δαιμόνιε ; οὐδὲ γίγνεται τῶν τοιούτων ἕτερος ἑτέρου μαθητής , ἀλλʼ αὐτόματοι ἀναφύονται ὁπόθεν ἂν τύχῃ ἕκαστος αὐτῶν ἐνθουσιάσας , καὶ τὸν ἕτερον ὁ ἕτερος οὐδὲν ἡγεῖται εἰδέναι . παρὰ μὲν οὖν τούτων , ὅπερ ᾖα ἐρῶν , οὐκ ἄν ποτε λάβοις λόγον οὔτε ἑκόντων οὔτε ἀκόντων · αὐτοὺς δὲ δεῖ παραλαβόντας ὥσπερ πρόβλημα ἐπισκοπεῖσθαι . καὶ μετρίως γε λέγεις . τὸ δὲ δὴ πρόβλημα ἄλλο τι παρειλήφαμεν παρὰ μὲν τῶν ἀρχαίων μετὰ ποιήσεως ἐπικρυπτομένων τοὺς πολλούς , ὡς ἡ γένεσις τῶν ἄλλων πάντων Ὠκεανός τε καὶ Τηθὺς ῥεύματα ὄντα τυγχάνει καὶ οὐδὲν ἕστηκε , παρὰ δὲ τῶν ὑστέρων ἅτε σοφωτέρων ἀναφανδὸν ἀποδεικνυμένων , ἵνα καὶ οἱ σκυτοτόμοι αὐτῶν τὴν σοφίαν μάθωσιν ἀκούσαντες καὶ παύσωνται ἠλιθίως οἰόμενοι τὰ μὲν ἑστάναι , τὰ δὲ κινεῖσθαι τῶν ὄντων , μαθόντες δὲ ὅτι πάντα κινεῖται τιμῶσιν αὐτούς ; ὀλίγου δὲ ἐπελαθόμην , ὦ Θεόδωρε , ὅτι ἄλλοι αὖ τἀναντία τούτοις ἀπεφήναντο , οἷον ἀκίνητον τελέθει τῷ παντὶ ὄνομʼ εἶναι καὶ ἄλλα ὅσα Μέλισσοί τε καὶ Παρμενίδαι ἐναντιούμενοι πᾶσι τούτοις διισχυρίζονται , ὡς ἕν τε πάντα ἐστὶ καὶ ἕστηκεν αὐτὸ ἐν αὑτῷ οὐκ ἔχον χώραν ἐν ᾗ κινεῖται .
Lemmas: παντάπασι μέν οὖν . καί γάρ , ὦ Σωκράτης , περί οὗτος ὁ Ἡρακλείτειος ἤ , ὥσπερ σύ λέγω , Ὁμήρειος καί ἔτι παλαιός , αὐτός μέν ὁ περί ὁ Ἔφεσος , ὅσος προσποιέω ἔμπειρος , οὐδείς μάλα οἷος τε διαλέγω ἤ ὁ οἰστράω . ἄτεχνος γάρ κατά ὁ σύγγραμμα φέρω , ὁ δέ ἐπιμένω ἐπί λόγος καί ἐρώτημα καί ἡσύχιος ἐν μέρος ἀποκρίνω καί ἔρομαι ἥσσων αὐτός ἔνειμι ἤ ὁ μηδείς · μάλα δέ ὑπερβάλλω ὁ οὐδέ οὐδείς πρός ὁ μηδέ μικρός ἔνειμι ὁ ἀνήρ ἡσυχία . ἀλλά ἐάν τις τις ἔρομαι , ὥσπερ ἐκ φαρέτρα ῥηματίσκιον αἰνιγματώδης ἀνασπάω ἀποτοξεύω , ἐάν οὗτος ζητέω λόγος λαμβάνω τίς λέγω , ἕτερος πλήσσω καινός μετονομάζω . περιανέω δέ οὐδέποτε οὐδείς πρός οὐδείς αὐτός · οὐδέ γε ἐκεῖνος αὐτός πρός ἀλλήλων , ἀλλά εὖ πάνυ φυλάσσω ὁ μηδείς βέβαιος ἐάω εἰμί μήτε ἐν λόγος μήτε ἐν ὁ ἑαυτοῦ ψυχή , ἡγέομαι , ὡς ἐγώ δοκέω , αὐτός στάσιμος εἰμί · οὗτος δέ πάνυ πολεμέω , καί κατά ὅσος δύναμαι πανταχόθεν ἐκβάλλω . ἴσως , ὦ Θεόδωρος , ὁ ἀνήρ μάχομαι ὁράω , εἰρηνεύω δέ οὐ συγγίγνομαι · οὐ γάρ σύ ἑταῖρος εἰμί . ἀλλά οἴομαι ὁ τοιοῦτος ὁ μαθητής ἐπί σχολή φράζω , ὅς ἄν βούλομαι ὅμοιος ἑαυτοῦ ποιέω . ποῖος μαθητής , ὦ δαιμόνιος ; οὐδέ γίγνομαι ὁ τοιοῦτος ἕτερος ἕτερος μαθητής , ἀλλά αὐτόματος ἀναφύω ὁπόθεν ἄν τυγχάνω ἕκαστος αὐτός ἐνθουσιάζω , καί ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος οὐδείς ἡγέομαι οἶδα . παρά μέν οὖν οὗτος , ὅς ἔρχομαι ἐράω , οὐ ἄν ποτέ λαμβάνω λόγος οὔτε ἑκών οὔτε ἄκων · αὐτός δέ δέω παραλαμβάνω ὥσπερ πρόβλημα ἐπισκοπέω . καί μέτριος γε λέγω . ὁ δέ δή πρόβλημα ἄλλος τις παραλαμβάνω παρά μέν ὁ ἀρχαῖος μετά ποίησις ἐπικρύπτω ὁ πολύς , ὡς ὁ γένεσις ὁ ἄλλος πᾶς Ὠκεανός τε καί Τηθύς ῥεῦμα εἰμί τυγχάνω καί οὐδείς ἵστημι , παρά δέ ὁ ὕστερος ἅτε σοφός ἀναφανδόν ἀποδείκνυμι , ἵνα καί ὁ σκυτοτόμος αὐτός ὁ σοφία μανθάνω ἀκούω καί παύω ἠλίθιος οἴομαι ὁ μέν ἵστημι , ὁ δέ κινέω ὁ εἰμί , μανθάνω δέ ὅτι πᾶς κινέω τιμάω αὐτός ; ὀλίγος δέ ἐπιλανθάνω , ὦ Θεόδωρος , ὅτι ἄλλος αὖ ἐναντίος οὗτος ἀποφαίνω , οἷος ἀκίνητος τελέθω ὁ πᾶς ὄνομα εἰμί καί ἄλλος ὅσος Μέλισσος τε καί Παρμενίδης ἐναντιόομαι πᾶς οὗτος διισχυρίζομαι , ὡς εἷς τε πᾶς εἰμί καί ἵστημι αὐτός ἐν ἑαυτοῦ οὐ ἔχω χώρα ἐν ὅς κινέω .