plato-philosophy.theaetetus 170
μὴ τοίνυν διʼ ἄλλων ἀλλʼ ἐκ τοῦ ἐκείνου λόγου ὡς διὰ βραχυτάτων λάβωμεν τὴν ὁμολογίαν . πῶς ; οὑτωσί · τὸ δοκοῦν ἑκάστῳ τοῦτο καὶ εἶναί φησί που ᾧ δοκεῖ ; φησὶ γὰρ οὖν . οὐκοῦν , ὦ Πρωταγόρα , καὶ ἡμεῖς ἀνθρώπου , μᾶλλον δὲ πάντων ἀνθρώπων δόξας λέγομεν , καὶ φαμὲν οὐδένα ὅντινα οὐ τὰ μὲν αὑτὸν ἡγεῖσθαι τῶν ἄλλων σοφώτερον , τὰ δὲ ἄλλους ἑαυτοῦ , καὶ ἔν γε τοῖς μεγίστοις κινδύνοις , ὅταν ἐν στρατείαις ἢ νόσοις ἢ ἐν θαλάττῃ χειμάζωνται , ὥσπερ πρὸς θεοὺς ἔχειν τοὺς ἐν ἑκάστοις ἄρχοντας , σωτῆρας σφῶν προσδοκῶντας , οὐκ ἄλλῳ τῳ διαφέροντας ἢ τῷ εἰδέναι · καὶ πάντα που μεστὰ τἀνθρώπινα ζητούντων διδασκάλους τε καὶ ἄρχοντας ἑαυτῶν τε καὶ τῶν ἄλλων ζῴων τῶν τε ἐργασιῶν , οἰομένων τε αὖ ἱκανῶν μὲν διδάσκειν , ἱκανῶν δὲ ἄρχειν εἶναι . καὶ ἐν τούτοις ἅπασι τί ἄλλο φήσομεν ἢ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους ἡγεῖσθαι σοφίαν καὶ ἀμαθίαν εἶναι παρὰ σφίσιν ; οὐδὲν ἄλλο . οὐκοῦν τὴν μὲν σοφίαν ἀληθῆ διάνοιαν ἡγοῦνται , τὴν δὲ ἀμαθίαν ψευδῆ δόξαν ; τί μήν ; τί οὖν , ὦ Πρωταγόρα , χρησόμεθα τῷ λόγῳ ; πότερον ἀληθῆ φῶμεν ἀεὶ τοὺς ἀνθρώπους δοξάζειν , ἢ τοτὲ μὲν ἀληθῆ , τοτὲ δὲ ψευδῆ ; ἐξ ἀμφοτέρων γάρ που συμβαίνει μὴ ἀεὶ ἀληθῆ ἀλλʼ ἀμφότερα αὐτοὺς δοξάζειν . σκόπει γάρ , ὦ Θεόδωρε , εἰ ἐθέλοι ἄν τις τῶν ἀμφὶ Πρωταγόραν ἢ σὺ αὐτὸς διαμάχεσθαι ὡς οὐδεὶς ἡγεῖται ἕτερος ἕτερον ἀμαθῆ τε εἶναι καὶ ψευδῆ δοξάζειν . ἀλλʼ ἄπιστον , ὦ Σώκρατες . καὶ μὴν εἰς τοῦτό γε ἀνάγκης ὁ λόγος ἥκει ὁ πάντων χρημάτων μέτρον ἄνθρωπον λέγων . πῶς δή ; ὅταν σὺ κρίνας τι παρὰ σαυτῷ πρός με ἀποφαίνῃ περί τινος δόξαν , σοὶ μὲν δὴ τοῦτο κατὰ τὸν ἐκείνου λόγον ἀληθὲς ἔστω , ἡμῖν δὲ δὴ τοῖς ἄλλοις περὶ τῆς σῆς κρίσεως πότερον οὐκ ἔστιν κριταῖς γενέσθαι , ἢ ἀεὶ σὲ κρίνομεν ἀληθῆ δοξάζειν ; ἢ μυρίοι ἑκάστοτέ σοι μάχονται ἀντιδοξάζοντες , ἡγούμενοι ψευδῆ κρίνειν τε καὶ οἴεσθαι ; νὴ τὸν Δία , ὦ Σώκρατες , μάλα μυρίοι δῆτα , φησὶν Ὅμηρος , οἵ γέ μοι τὰ ἐξ ἀνθρώπων πράγματα παρέχουσιν . τί οὖν ; βούλει λέγωμεν ὡς σὺ τότε σαυτῷ μὲν ἀληθῆ δοξάζεις , τοῖς δὲ μυρίοις ψευδῆ ; ἔοικεν ἔκ γε τοῦ λόγου ἀνάγκη εἶναι .
Lemmas: μή τοίνυν διά ἄλλος ἀλλά ἐκ ὁ ἐκεῖνος λόγος ὡς διά βραχύς λαμβάνω ὁ ὁμολογία . πῶς ; οὕτως · ὁ δοκέω ἕκαστος οὗτος καί εἰμί φημί που ὅς δοκέω ; φημί γάρ οὖν . οὐκοῦν , ὦ Πρωταγόρας , καί ἐγώ ἄνθρωπος , μάλα δέ πᾶς ἄνθρωπος δόξα λέγω , καί φημί οὐδείς ὅστις οὐ ὁ μέν ἑαυτοῦ ἡγέομαι ὁ ἄλλος σοφός , ὁ δέ ἄλλος ἑαυτοῦ , καί ἐν γε ὁ μέγας κίνδυνος , ὅταν ἐν στρατεία ἤ νόσος ἤ ἐν θάλασσα χειμάζω , ὥσπερ πρός θεός ἔχω ὁ ἐν ἕκαστος ἄρχω , σωτήρ σφεῖς προσδοκάω , οὐ ἄλλος τις διαφέρω ἤ ὁ οἶδα · καί πᾶς που μεστός ἀνθρώπινος ζητέω διδάσκαλος τε καί ἄρχων ἑαυτοῦ τε καί ὁ ἄλλος ζῷον ὁ τε ἐργασία , οἴομαι τε αὖ ἱκανός μέν διδάσκω , ἱκανός δέ ἄρχω εἰμί . καί ἐν οὗτος ἅπας τίς ἄλλος φημί ἤ αὐτός ὁ ἄνθρωπος ἡγέομαι σοφία καί ἀμαθία εἰμί παρά σφεῖς ; οὐδείς ἄλλος . οὐκοῦν ὁ μέν σοφία ἀληθής διάνοια ἡγέομαι , ὁ δέ ἀμαθία ψευδής δόξα ; τίς μήν ; τίς οὖν , ὦ Πρωταγόρας , χράω ὁ λόγος ; πότερος ἀληθής φημί ἀεί ὁ ἄνθρωπος δοξάζω , ἤ τότε μέν ἀληθής , τότε δέ ψευδής ; ἐκ ἀμφότερος γάρ που συμβαίνω μή ἀεί ἀληθής ἀλλά ἀμφότερος αὐτός δοξάζω . σκοπέω γάρ , ὦ Θεόδωρος , εἰ ἐθέλω ἄν τις ὁ ἀμφί Πρωταγόρας ἤ σύ αὐτός διαμάχομαι ὡς οὐδείς ἡγέομαι ἕτερος ἕτερος ἀμαθής τε εἰμί καί ψευδής δοξάζω . ἀλλά ἄπιστος , ὦ Σωκράτης . καί μήν εἰς οὗτος γε ἀνάγκη ὁ λόγος ἥκω ὁ πᾶς χρῆμα μέτρον ἄνθρωπος λέγω . πῶς δή ; ὅταν σύ κρίνω τις παρά σεαυτοῦ πρός ἐγώ ἀποφαίνω περί τις δόξα , σύ μέν δή οὗτος κατά ὁ ἐκεῖνος λόγος ἀληθής εἰμί , ἐγώ δέ δή ὁ ἄλλος περί ὁ σός κρίσις πότερος οὐ εἰμί κριτής γίγνομαι , ἤ ἀεί σύ κρίνω ἀληθής δοξάζω ; ἤ μυρίος ἑκάστοτε σύ μάχομαι ἀντιδοξάζω , ἡγέομαι ψευδής κρίνω τε καί οἴομαι ; νή ὁ Ζεύς , ὦ Σωκράτης , μάλα μυρίος δῆτα , φημί Ὅμηρος , ὅς γε ἐγώ ὁ ἐκ ἄνθρωπος πρᾶγμα παρέχω . τίς οὖν ; βούλομαι λέγω ὡς σύ τότε σεαυτοῦ μέν ἀληθής δοξάζω , ὁ δέ μυρίος ψευδής ; ἔοικα ἐκ γε ὁ λόγος ἀνάγκη εἰμί .