plato-philosophy.theaetetus 166
ταῦτά τε δὴ πάντα ὅσα ἡμεῖς ἐπαμύνοντες αὐτῷ λέγομεν , καὶ ὁμόσε οἶμαι χωρήσεται καταφρονῶν ἡμῶν καὶ λέγων · οὗτος δὴ ὁ Σωκράτης ὁ χρηστός , ἐπειδὴ αὐτῷ παιδίον τι ἐρωτηθὲν ἔδεισεν εἰ οἷόν τε τὸν αὐτὸν τὸ αὐτὸ μεμνῆσθαι ἅμα καὶ μὴ εἰδέναι , καὶ δεῖσαν ἀπέφησεν διὰ τὸ μὴ δύνασθαι προορᾶν , γέλωτα δὴ τὸν ἐμὲ ἐν τοῖς λόγοις ἀπέδειξεν . τὸ δέ , ὦ ῥᾳθυμότατε Σώκρατες , τῇδʼ ἔχει · ὅταν τι τῶν ἐμῶν διʼ ἐρωτήσεως σκοπῇς , ἐὰν μὲν ὁ ἐρωτηθεὶς οἷάπερ ἂν ἐγὼ ἀποκριναίμην ἀποκρινάμενος σφάλληται , ἐγὼ ἐλέγχομαι , εἰ δὲ ἀλλοῖα , αὐτὸς ὁ ἐρωτηθείς . αὐτίκα γὰρ δοκεῖς τινά σοι συγχωρήσεσθαι μνήμην παρεῖναί τῳ ὧν ἔπαθε , τοιοῦτόν τι οὖσαν πάθος οἷον ὅτε ἔπασχε , μηκέτι πάσχοντι ; πολλοῦ γε δεῖ . ἢ αὖ ἀποκνήσειν ὁμολογεῖν οἷόν τʼ εἶναι εἰδέναι καὶ μὴ εἰδέναι τὸν αὐτὸν τὸ αὐτό ; ἢ ἐάνπερ τοῦτο δείσῃ , δώσειν ποτὲ τὸν αὐτὸν εἶναι τὸν ἀνομοιούμενον τῷ πρὶν ἀνομοιοῦσθαι ὄντι ; μᾶλλον δὲ τὸν εἶναί τινα ἀλλʼ οὐχὶ τούς , καὶ τούτους γιγνομένους ἀπείρους , ἐάνπερ ἀνομοίωσις γίγνηται , εἰ δὴ ὀνομάτων γε δεήσει θηρεύσεις διευλαβεῖσθαι ἀλλήλων ; ἀλλʼ , ὦ μακάριε , φήσει , γενναιοτέρως ἐπʼ αὐτὸ ἐλθὼν ὃ λέγω , εἰ δύνασαι , ἐξέλεγξον ὡς οὐχὶ ἴδιαι αἰσθήσεις ἑκάστῳ ἡμῶν γίγνονται , ἢ ὡς ἰδίων γιγνομένων οὐδέν τι ἂν μᾶλλον τὸ φαινόμενον μόνῳ ἐκείνῳ γίγνοιτο , ἢ εἰ εἶναι δεῖ ὀνομάζειν , εἴη ᾧπερ φαίνεται · ὗς δὲ δὴ καὶ κυνοκεφάλους λέγων οὐ μόνον αὐτὸς ὑηνεῖς , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἀκούοντας τοῦτο δρᾶν εἰς τὰ συγγράμματά μου ἀναπείθεις , οὐ καλῶς ποιῶν . ἐγὼ γάρ φημι μὲν τὴν ἀλήθειαν ἔχειν ὡς γέγραφα · μέτρον γὰρ ἕκαστον ἡμῶν εἶναι τῶν τε ὄντων καὶ μή , μυρίον μέντοι διαφέρειν ἕτερον ἑτέρου αὐτῷ τούτῳ , ὅτι τῷ μὲν ἄλλα ἔστι τε καὶ φαίνεται , τῷ δὲ ἄλλα . καὶ σοφίαν καὶ σοφὸν ἄνδρα πολλοῦ δέω τὸ μὴ φάναι εἶναι , ἀλλʼ αὐτὸν τοῦτον καὶ λέγω σοφόν , ὃς ἄν τινι ἡμῶν , ᾧ φαίνεται καὶ ἔστι κακά , μεταβάλλων ποιήσῃ ἀγαθὰ φαίνεσθαί τε καὶ εἶναι . τὸν δὲ λόγον αὖ μὴ τῷ ῥήματί μου δίωκε , ἀλλʼ ὧδε ἔτι σαφέστερον μάθε τί λέγω . οἷον γὰρ ἐν τοῖς πρόσθεν ἐλέγετο ἀναμνήσθητι , ὅτι τῷ μὲν ἀσθενοῦντι πικρὰ φαίνεται ἃ ἐσθίει καὶ ἔστι , τῷ δὲ ὑγιαίνοντι τἀναντία ἔστι καὶ φαίνεται .
Lemmas: οὗτος τε δή πᾶς ὅσος ἐγώ ἐπαμύνω αὐτός λέγω , καί ὁμόσε οἴομαι χωρέω καταφρονέω ἐγώ καί λέγω · οὗτος δή ὁ Σωκράτης ὁ χρηστός , ἐπειδή αὐτός παιδίον τις ἐρωτάω δείδω εἰ οἷος τε ὁ αὐτός ὁ αὐτός μιμνῄσκω ἅμα καί μή οἶδα , καί δείδω ἀπόφημι διά ὁ μή δύναμαι προοράω , γέλως δή ὁ ἐγώ ἐν ὁ λόγος ἀποδείκνυμι . ὁ δέ , ὦ ῥᾴθυμος Σωκράτης , τῇδε ἔχω · ὅταν τις ὁ ἐμός διά ἐρώτησις σκοπέω , ἐάν μέν ὁ ἐρωτάω οἷος ἄν ἐγώ ἀποκρίνω ἀποκρίνω σφάλλω , ἐγώ ἐλέγχω , εἰ δέ ἀλλοῖος , αὐτός ὁ ἐρωτάω . αὐτίκα γάρ δοκέω τις σύ συγχωρέω μνήμη πάρειμι τις ὅς πάσχω , τοιοῦτος τις εἰμί πάθος οἷος ὅτε πάσχω , μηκέτι πάσχω ; πολύς γε δέω . ἤ αὖ ἀποκνέω ὁμολογέω οἷος τε εἰμί οἶδα καί μή οἶδα ὁ αὐτός ὁ αὐτός ; ἤ ἐάν οὗτος δείδω , δίδωμι ποτέ ὁ αὐτός εἰμί ὁ ἀνομοιόω ὁ πρίν ἀνομοιόω εἰμί ; μάλα δέ ὁ εἰμί τις ἀλλά οὐ ὁ , καί οὗτος γίγνομαι ἄπειρος , ἐάν ἀνομοίωσις γίγνομαι , εἰ δή ὄνομα γε δέω θηρεύω διευλαβέομαι ἀλλήλων ; ἀλλά , ὦ μακάριος , φημί , γενναῖος ἐπί αὐτός ἔρχομαι ὅς λέγω , εἰ δύναμαι , ἐξελέγχω ὡς οὐ ἴδιος αἴσθησις ἕκαστος ἐγώ γίγνομαι , ἤ ὡς ἴδιος γίγνομαι οὐδείς τις ἄν μάλα ὁ φαίνω μόνος ἐκεῖνος γίγνομαι , ἤ εἰ εἰμί δέω ὀνομάζω , εἰμί ὅς φαίνω · ὗς δέ δή καί κυνοκέφαλος λέγω οὐ μόνος αὐτός ὑηνέω , ἀλλά καί ὁ ἀκούω οὗτος δράω εἰς ὁ σύγγραμμα ἐγώ ἀναπείθω , οὐ καλός ποιέω . ἐγώ γάρ φημί μέν ὁ ἀλήθεια ἔχω ὡς γράφω · μέτρον γάρ ἕκαστος ἐγώ εἰμί ὁ τε εἰμί καί μή , μυρίος μέντοι διαφέρω ἕτερος ἕτερος αὐτός οὗτος , ὅτι ὁ μέν ἄλλος εἰμί τε καί φαίνω , ὁ δέ ἄλλος . καί σοφία καί σοφός ἀνήρ πολύς δέω ὁ μή φημί εἰμί , ἀλλά αὐτός οὗτος καί λέγω σοφός , ὅς ἄν τις ἐγώ , ὅς φαίνω καί εἰμί κακός , μεταβάλλω ποιέω ἀγαθός φαίνω τε καί εἰμί . ὁ δέ λόγος αὖ μή ὁ ῥῆμα ἐγώ διώκω , ἀλλά ὧδε ἔτι σαφής μανθάνω τίς λέγω . οἷος γάρ ἐν ὁ πρόσθεν λέγω ἀναμιμνῄσκω , ὅτι ὁ μέν ἀσθενέω πικρός φαίνω ὅς ἐσθίω καί εἰμί , ὁ δέ ὑγιαίνω ἐναντίος εἰμί καί φαίνω .