plato-philosophy.theaetetus 183
ἐοίκατε . καλὸν ἂν ἡμῖν συμβαίνοι τὸ ἐπανόρθωμα τῆς ἀποκρίσεως , προθυμηθεῖσιν ἀποδεῖξαι ὅτι πάντα κινεῖται , ἵνα δὴ ἐκείνη ἡ ἀπόκρισις ὀρθὴ φανῇ . τὸ δʼ , ὡς ἔοικεν , ἐφάνη , εἰ πάντα κινεῖται , πᾶσα ἀπόκρισις , περὶ ὅτου ἄν τις ἀποκρίνηται , ὁμοίως ὀρθὴ εἶναι , οὕτω τʼ ἔχειν φάναι καὶ μὴ οὕτω , εἰ δὲ βούλει , γίγνεσθαι , ἵνα μὴ στήσωμεν αὐτοὺς τῷ λόγῳ . ὀρθῶς λέγεις . πλήν γε , ὦ Θεόδωρε , ὅτι οὕτω τε εἶπον καὶ οὐχ οὕτω . δεῖ δὲ οὐδὲ τοῦτο τὸ οὕτω λέγειν—οὐδὲ γὰρ ἂν ἔτι κινοῖτο τὸ οὕτω — οὐδʼ αὖ μὴ οὕτω — οὐδὲ γὰρ τοῦτο κίνησις—ἀλλά τινʼ ἄλλην φωνὴν θετέον τοῖς τὸν λόγον τοῦτον λέγουσιν , ὡς νῦν γε πρὸς τὴν αὑτῶν ὑπόθεσιν οὐκ ἔχουσι ῥήματα , εἰ μὴ ἄρα τὸ οὐδʼ οὕτως μάλιστα ἂν αὐτοῖς ἁρμόττοι , ἄπειρον λεγόμενον . οἰκειοτάτη γοῦν διάλεκτος αὕτη αὐτοῖς . οὐκοῦν , ὦ Θεόδωρε , τοῦ τε σοῦ ἑταίρου ἀπηλλάγμεθα , καὶ οὔπω συγχωροῦμεν αὐτῷ πάντʼ ἄνδρα πάντων χρημάτων μέτρον εἶναι , ἂν μὴ φρόνιμός τις ᾖ · ἐπιστήμην τε αἴσθησιν οὐ συγχωρησόμεθα κατά γε τὴν τοῦ πάντα κινεῖσθαι μέθοδον , εἰ μή πως ἄλλως Θεαίτητος ὅδε λέγει . ἄριστʼ εἴρηκας , ὦ Σώκρατες · τούτων γὰρ περανθέντων καὶ ἐμὲ ἔδει ἀπηλλάχθαι σοι ἀποκρινόμενον κατὰ τὰς συνθήκας , ἐπειδὴ τὸ περὶ τοῦ Πρωταγόρου λόγου τέλος σχοίη . μὴ πρίν γʼ ἄν , ὦ Θεόδωρε , Σωκράτης τε καὶ σὺ τοὺς φάσκοντας αὖ τὸ πᾶν ἑστάναι διέλθητε , ὥσπερ ἄρτι προύθεσθε . νέος ὤν , ὦ Θεαίτητε , τοὺς πρεσβυτέρους ἀδικεῖν διδάσκεις ὁμολογίας παραβαίνοντας ; ἀλλὰ παρασκευάζου ὅπως τῶν ἐπιλοίπων Σωκράτει δώσεις λόγον . ἐάνπερ γε βούληται . ἥδιστα μεντἂν ἤκουσα περὶ ὧν λέγω . Ἱππέας εἰς πεδίον προκαλῇ Σωκράτη εἰς λόγους προκαλούμενος · ἐρώτα οὖν καὶ ἀκούσῃ . ἀλλά μοι δοκῶ , ὦ Θεόδωρε , περί γε ὧν κελεύει Θεαίτητος οὐ πείσεσθαι αὐτῷ . τί δὴ οὖν οὐ πείσεσθαι ;
Lemmas: ἔοικα . καλός ἄν ἐγώ συμβαίνω ὁ ἐπανόρθωμα ὁ ἀπόκρισις , προθυμέομαι ἀποδείκνυμι ὅτι πᾶς κινέω , ἵνα δή ἐκεῖνος ὁ ἀπόκρισις ὀρθός φαίνω . ὁ δέ , ὡς ἔοικα , φαίνω , εἰ πᾶς κινέω , πᾶς ἀπόκρισις , περί ὅστις ἄν τις ἀποκρίνω , ὅμοιος ὀρθός εἰμί , οὕτως τε ἔχω φημί καί μή οὕτως , εἰ δέ βούλομαι , γίγνομαι , ἵνα μή ἵστημι αὐτός ὁ λόγος . ὀρθός λέγω . πλήν γε , ὦ Θεόδωρος , ὅτι οὕτως τε λέγω καί οὐ οὕτως . δέω δέ οὐδέ οὗτος ὁ οὕτως λέγειν—οὐδὲ γάρ ἄν ἔτι κινέω ὁ οὕτως — οὐδέ αὖ μή οὕτως — οὐδέ γάρ οὗτος ἀκίνησις τις ἄλλος φωνή τίθημι ὁ ὁ λόγος οὗτος λέγω , ὡς νῦν γε πρός ὁ ἑαυτοῦ ὑπόθεσις οὐ ἔχω ῥῆμα , εἰ μή ἄρα ὁ οὐδέ οὕτως μάλα ἄν αὐτός ἁρμόζω , ἄπειρος λέγω . οἰκεῖος γοῦν διάλεκτος οὗτος αὐτός . οὐκοῦν , ὦ Θεόδωρος , ὁ τε σός ἑταῖρος ἀπαλλάσσω , καί οὔπω συγχωρέω αὐτός πᾶς ἀνήρ πᾶς χρῆμα μέτρον εἰμί , ἐάν μή φρόνιμος τις εἰμί · ἐπιστήμη τε αἴσθησις οὐ συγχωρέω κατά γε ὁ ὁ πᾶς κινέω μέθοδος , εἰ μή πως ἄλλος Θεαίτητος ὅδε λέγω . ἀγαθός λέγω , ὦ Σωκράτης · οὗτος γάρ περαίνω καί ἐγώ δέω ἀπαλλάσσω σύ ἀποκρίνω κατά ὁ συνθήκη , ἐπειδή ὁ περί ὁ Πρωταγόρας λόγος τέλος ἔχω . μή πρίν γε ἄν , ὦ Θεόδωρος , Σωκράτης τε καί σύ ὁ φάσκω αὖ ὁ πᾶς ἵστημι διέρχομαι , ὥσπερ ἄρτι προτίθημι . νέος εἰμί , ὦ Θεαίτητος , ὁ πρέσβυς ἀδικέω διδάσκω ὁμολογία παραβαίνω ; ἀλλά παρασκευάζω ὅπως ὁ ἐπίλοιπος Σωκράτης δίδωμι λόγος . ἐάν γε βούλομαι . ἡδύς ἄν ἀκούω περί ὅς λέγω . ἱππεύς εἰς πεδίον προκαλέω Σωκράτης εἰς λόγος προκαλέω · ἐρωτάω οὖν καί ἀκούω . ἀλλά ἐγώ δοκέω , ὦ Θεόδωρος , περί γε ὅς κελεύω Θεαίτητος οὐ πάσχω αὐτός . τίς δή οὖν οὐ πάσχω ;