plato-philosophy.theaetetus 144
καὶ μήν , ὦ Σώκρατες , ἐμοί τε εἰπεῖν καὶ σοὶ ἀκοῦσαι πάνυ ἄξιον οἵῳ ὑμῖν τῶν πολιτῶν μειρακίῳ ἐντετύχηκα . καὶ εἰ μὲν ἦν καλός , ἐφοβούμην ἂν σφόδρα λέγειν , μὴ καί τῳ δόξω ἐν ἐπιθυμίᾳ αὐτοῦ εἶναι . νῦν δέ—καὶ μή μοι ἄχθου—οὐκ ἔστι καλός , προσέοικε δὲ σοὶ τήν τε σιμότητα καὶ τὸ ἔξω τῶν ὀμμάτων · ἧττον δὲ ἢ σὺ ταῦτʼ ἔχει . ἀδεῶς δὴ λέγω . εὖ γὰρ ἴσθι ὅτι ὧν δὴ πώποτε ἐνέτυχον — καὶ πάνυ πολλοῖς πεπλησίακα—οὐδένα πω ᾐσθόμην οὕτω θαυμαστῶς εὖ πεφυκότα . τὸ γὰρ εὐμαθῆ ὄντα ὡς ἄλλῳ χαλεπὸν πρᾷον αὖ εἶναι διαφερόντως , καὶ ἐπὶ τούτοις ἀνδρεῖον παρʼ ὁντινοῦν , ἐγὼ μὲν οὔτʼ ἂν ᾠόμην γενέσθαι οὔτε ὁρῶ γιγνόμενον · ἀλλʼ οἵ τε ὀξεῖς ὥσπερ οὗτος καὶ ἀγχίνοι καὶ μνήμονες ὡς τὰ πολλὰ καὶ πρὸς τὰς ὀργὰς ὀξύρροποί εἰσι , καὶ ᾁττοντες φέρονται ὥσπερ τὰ ἀνερμάτιστα πλοῖα , καὶ μανικώτεροι ἢ ἀνδρειότεροι φύονται , οἵ τε αὖ ἐμβριθέστεροι νωθροί πως ἀπαντῶσι πρὸς τὰς μαθήσεις καὶ λήθης γέμοντες . ὁ δὲ οὕτω λείως τε καὶ ἀπταίστως καὶ ἀνυσίμως ἔρχεται ἐπὶ τὰς μαθήσεις τε καὶ ζητήσεις μετὰ πολλῆς πρᾳότητος , οἷον ἐλαίου ῥεῦμα ἀψοφητὶ ῥέοντος , ὥστε θαυμάσαι τὸ τηλικοῦτον ὄντα οὕτως ταῦτα διαπράττεσθαι . εὖ ἀγγέλλεις . τίνος δὲ καὶ ἔστι τῶν πολιτῶν ; ἀκήκοα μὲν τοὔνομα , μνημονεύω δὲ οὔ . ἀλλὰ γάρ ἐστι τῶνδε τῶν προσιόντων ὁ ἐν τῷ μέσῳ · ἄρτι γὰρ ἐν τῷ ἔξω δρόμῳ ἠλείφοντο ἑταῖροί τέ τινες οὗτοι αὐτοῦ καὶ αὐτός , νῦν δέ μοι δοκοῦσιν ἀλειψάμενοι δεῦρο ἰέναι . ἀλλὰ σκόπει εἰ γιγνώσκεις αὐτόν . γιγνώσκω · ὁ τοῦ Σουνιῶς Εὐφρονίου ἐστίν , καὶ πάνυ γε , ὦ φίλε , ἀνδρὸς οἷον καὶ σὺ τοῦτον διηγῇ , καὶ ἄλλως εὐδοκίμου , καὶ μέντοι καὶ οὐσίαν μάλα πολλὴν κατέλιπεν . τὸ δʼ ὄνομα οὐκ οἶδα τοῦ μειρακίου . Θεαίτητος , ὦ Σώκρατες , τό γε ὄνομα · τὴν μέντοι οὐσίαν δοκοῦσί μοι ἐπίτροποί τινες διεφθαρκέναι . ἀλλʼ ὅμως καὶ πρὸς τὴν τῶν χρημάτων ἐλευθεριότητα θαυμαστός , ὦ Σώκρατες . γεννικὸν λέγεις τὸν ἄνδρα . καί μοι κέλευε αὐτὸν ἐνθάδε παρακαθίζεσθαι . ἔσται ταῦτα . Θεαίτητε , δεῦρο παρὰ Σωκράτη . πάνυ μὲν οὖν , ὦ Θεαίτητε , ἵνα κἀγὼ ἐμαυτὸν ἀνασκέψωμαι ποῖόν τι ἔχω τὸ πρόσωπον · φησὶν γὰρ Θεόδωρος ἔχειν με σοὶ ὅμοιον . ἀτὰρ εἰ νῷν ἐχόντοιν ἑκατέρου λύραν ἔφη αὐτὰς ἡρμόσθαι ὁμοίως , πότερον εὐθὺς ἂν ἐπιστεύομεν ἢ ἐπεσκεψάμεθʼ ἂν εἰ μουσικὸς ὢν λέγει ; ἐπεσκεψάμεθʼ ἄν . οὐκοῦν τοιοῦτον μὲν εὑρόντες ἐπειθόμεθʼ ἄν , ἄμουσον δέ , ἠπιστοῦμεν ; ἀληθῆ .
Lemmas: καί μήν , ὦ Σωκράτης , ἐγώ τε λέγω καί σύ ἀκούω πάνυ ἄξιος οἷος σύ ὁ πολίτης μειράκιον ἐντυγχάνω . καί εἰ μέν εἰμί καλός , φοβέω ἄν σφόδρα λέγω , μή καί τις δοκέω ἐν ἐπιθυμία αὐτός εἰμί . νῦν δέκα μή ἐγώ ἄχθου—οὐκ εἰμί καλός , προσέοικα δέ σύ ὁ τε σιμότης καί ὁ ἔξω ὁ ὄμμα · ἥσσων δέ ἤ σύ οὗτος ἔχω . ἀδεής δή λέγω . εὖ γάρ οἶδα ὅτι ὅς δή πώποτε ἐντυγχάνω — καί πάνυ πολύς πλησιάζω πω αἰσθάνομαι οὕτως θαυμαστός εὖ φύω . ὁ γάρ εὐμαθής εἰμί ὡς ἄλλος χαλεπός πρᾶος αὖ εἰμί διαφερόντως , καί ἐπί οὗτος ἀνδρεῖος παρά ὅστις , ἐγώ μέν οὔτε ἄν οἴομαι γίγνομαι οὔτε ὁράω γίγνομαι · ἀλλά ὁ τε ὀξύς ὥσπερ οὗτος καί ἀγχίνοος καί μνήμων ὡς ὁ πολύς καί πρός ὁ ὀργή ὀξύρροπος εἰμί , καί ᾁσσω φέρω ὥσπερ ὁ ἀνερμάτιστος πλοῖον , καί μανικός ἤ ἀνδρεῖος φύω , ὁ τε αὖ ἐμβριθής νωθρός πως ἀπαντάω πρός ὁ μάθησις καί λήθη γέμω . ὁ δέ οὕτως λεῖος τε καί ἄπταιστος καί ἀνύσιμος ἔρχομαι ἐπί ὁ μάθησις τε καί ζήτησις μετά πολύς πραότης , οἷος ἔλαιον ῥεῦμα ἀψοφητί ῥέω , ὥστε θαυμάζω ὁ τηλικοῦτος εἰμί οὕτως οὗτος διαπράσσω . εὖ ἀγγέλλω . τίς δέ καί εἰμί ὁ πολίτης ; ἀκούω μέν ὄνομα , μνημονεύω δέ οὐ . ἀλλά γάρ εἰμί ὅδε ὁ προσέρχομαι ὁ ἐν ὁ μέσος · ἄρτι γάρ ἐν ὁ ἔξω δρόμος ἀλείφω ἑταῖρος τε τις οὗτος αὐτός καί αὐτός , νῦν δέ ἐγώ δοκέω ἀλείφω δεῦρο ἔρχομαι . ἀλλά σκοπέω εἰ γιγνώσκω αὐτός . γιγνώσκω · ὁ ὁ Σουνιεύς Εὐφρόνιος εἰμί , καί πάνυ γε , ὦ φίλος , ἀνήρ οἷος καί σύ οὗτος διηγέομαι , καί ἄλλος εὐδόκιμος , καί μέντοι καί οὐσία μάλα πολύς καταλείπω . ὁ δέ ὄνομα οὐ οἶδα ὁ μειράκιον . Θεαίτητος , ὦ Σωκράτης , ὁ γε ὄνομα · ὁ μέντοι οὐσία δοκέω ἐγώ ἐπίτροπος τις διαφθείρω . ἀλλά ὅμως καί πρός ὁ ὁ χρῆμα ἐλευθεριότης θαυμαστός , ὦ Σωκράτης . γεννικός λέγω ὁ ἀνήρ . καί ἐγώ κελεύω αὐτός ἐνθάδε παρακαθίζω . εἰμί οὗτος . Θεαίτητος , δεῦρο παρά Σωκράτης . πάνυ μέν οὖν , ὦ Θεαίτητος , ἵνα ἐγώ ἐμαυτοῦ ἀνασκέπτομαι ποῖος τις ἔχω ὁ πρόσωπον · φημί γάρ Θεόδωρος ἔχω ἐγώ σύ ὅμοιος . ἀτάρ εἰ ἐγώ ἔχω ἑκάτερος λύρα φημί αὐτός ἁρμόζω ὅμοιος , πότερος εὐθύς ἄν πιστεύω ἤ ἐπισκοπέω ἄν εἰ μουσικός εἰμί λέγω ; ἐπισκοπέω ἄν . οὐκοῦν τοιοῦτος μέν εὑρίσκω πείθω ἄν , ἄμουσος δέ , ἀπιστέω ; ἀληθής .