plato-philosophy.theaetetus 199
ἀλλʼ ἃ οὐκ ἐπίσταται φῶμεν αὐτὸν ἀναγνώσεσθαι καὶ ἀριθμήσειν , δεδωκότες αὐτῷ πάντα μὲν γράμματα πάντα δὲ ἀριθμὸν ἐπίστασθαι ; ἀλλὰ καὶ τοῦτʼ ἄλογον . βούλει οὖν λέγωμεν ὅτι τῶν μὲν ὀνομάτων οὐδὲν ἡμῖν μέλει , ὅπῃ τις χαίρει ἕλκων τὸ ἐπίστασθαι καὶ μανθάνειν , ἐπειδὴ δὲ ὡρισάμεθα ἕτερον μέν τι τὸ κεκτῆσθαι τὴν ἐπιστήμην , ἕτερον δὲ τὸ ἔχειν , ὃ μέν τις ἔκτηται μὴ κεκτῆσθαι ἀδύνατόν φαμεν εἶναι , ὥστε οὐδέποτε συμβαίνει ὅ τις οἶδεν μὴ εἰδέναι , ψευδῆ μέντοι δόξαν οἷόν τʼ εἶναι περὶ αὐτοῦ λαβεῖν ; μὴ γὰρ ἔχειν τὴν ἐπιστήμην τούτου οἷόν τε , ἀλλʼ ἑτέραν ἀντʼ ἐκείνης , ὅταν θηρεύων τινά πού ποτʼ ἐπιστήμην διαπετομένων ἀνθʼ ἑτέρας ἑτέραν ἁμαρτὼν λάβῃ , τότε ἄρα τὰ ἕνδεκα δώδεκα ᾠήθη εἶναι , τὴν τῶν ἕνδεκα ἐπιστήμην ἀντὶ τῆς τῶν δώδεκα λαβὼν τὴν ἐν ἑαυτῷ οἷον φάτταν ἀντὶ περιστερᾶς . ἔχει γὰρ οὖν λόγον . ὅταν δέ γε ἣν ἐπιχειρεῖ λαβεῖν λάβῃ , ἀψευδεῖν τε καὶ τὰ ὄντα δοξάζειν τότε , καὶ οὕτω δὴ εἶναι ἀληθῆ τε καὶ ψευδῆ δόξαν , καὶ ὧν ἐν τοῖς πρόσθεν ἐδυσχεραίνομεν οὐδὲν ἐμποδὼν γίγνεσθαι ; ἴσως οὖν μοι συμφήσεις · ἢ πῶς ποιήσεις ; οὕτως . καὶ γὰρ τοῦ μὲν ἃ ἐπίστανται μὴ ἐπίστασθαι ἀπηλλάγμεθα · ἃ γὰρ κεκτήμεθα μὴ κεκτῆσθαι οὐδαμοῦ ἔτι συμβαίνει , οὔτε ψευσθεῖσί τινος οὔτε μή . δεινότερον μέντοι πάθος ἄλλο παραφαίνεσθαί μοι δοκεῖ . τὸ ποῖον ; εἰ ἡ τῶν ἐπιστημῶν μεταλλαγὴ ψευδὴς γενήσεταί ποτε δόξα . πῶς δή ; πρῶτον μὲν τό τινος ἔχοντα ἐπιστήμην τοῦτο αὐτὸ ἀγνοεῖν , μὴ ἀγνωμοσύνῃ ἀλλὰ τῇ ἑαυτοῦ ἐπιστήμῃ · ἔπειτα ἕτερον αὖ τοῦτο δοξάζειν , τὸ δʼ ἕτερον τοῦτο , πῶς οὐ πολλὴ ἀλογία , ἐπιστήμης παραγενομένης γνῶναι μὲν τὴν ψυχὴν μηδέν , ἀγνοῆσαι δὲ πάντα ; ἐκ γὰρ τούτου τοῦ λόγου κωλύει οὐδὲν καὶ ἄγνοιαν παραγενομένην γνῶναί τι ποιῆσαι καὶ τυφλότητα ἰδεῖν , εἴπερ καὶ ἐπιστήμη ἀγνοῆσαί ποτέ τινα ποιήσει . ἴσως γάρ , ὦ Σώκρατες , οὐ καλῶς τὰς ὄρνιθας ἐτίθεμεν ἐπιστήμας μόνον τιθέντες , ἔδει δὲ καὶ ἀνεπιστημοσύνας τιθέναι ὁμοῦ συνδιαπετομένας ἐν τῇ ψυχῇ , καὶ τὸν θηρεύοντα τοτὲ μὲν ἐπιστήμην λαμβάνοντα , τοτὲ δʼ ἀνεπιστημοσύνην τοῦ αὐτοῦ πέρι ψευδῆ μὲν δοξάζειν τῇ ἀνεπιστημοσύνῃ , ἀληθῆ δὲ τῇ ἐπιστήμῃ .
Lemmas: ἀλλά ὅς οὐ ἐπίσταμαι φημί αὐτός ἀναγιγνώσκω καί ἀριθμέω , δίδωμι αὐτός πᾶς μέν γράμμα πᾶς δέ ἀριθμός ἐπίσταμαι ; ἀλλά καί οὗτος ἄλογος . βούλομαι οὖν λέγω ὅτι ὁ μέν ὄνομα οὐδείς ἐγώ μέλω , ὅπῃ τις χαίρω ἕλκω ὁ ἐπίσταμαι καί μανθάνω , ἐπειδή δέ ὁρίζω ἕτερος μέν τις ὁ κτάομαι ὁ ἐπιστήμη , ἕτερος δέ ὁ ἔχω , ὅς μέν τις κτάομαι μή κτάομαι ἀδύνατος φημί εἰμί , ὥστε οὐδέποτε συμβαίνω ὅς τις οἶδα μή οἶδα , ψευδής μέντοι δόξα οἷος τε εἰμί περί αὐτός λαμβάνω ; μή γάρ ἔχω ὁ ἐπιστήμη οὗτος οἷος τε , ἀλλά ἕτερος ἀντί ἐκεῖνος , ὅταν θηρεύω τις που ποτέ ἐπιστήμη διαπέταμαι ἀντί ἕτερος ἕτερος ἁμαρτάνω λαμβάνω , τότε ἄρα ὁ ἕνδεκα δώδεκα οἴομαι εἰμί , ὁ ὁ ἕνδεκα ἐπιστήμη ἀντί ὁ ὁ δώδεκα λαμβάνω ὁ ἐν ἑαυτοῦ οἷος φάσσα ἀντί περιστερά . ἔχω γάρ οὖν λόγος . ὅταν δέ γε ὅς ἐπιχειρέω λαμβάνω λαμβάνω , ἀψευδέω τε καί ὁ εἰμί δοξάζω τότε , καί οὕτως δή εἰμί ἀληθής τε καί ψευδής δόξα , καί ὅς ἐν ὁ πρόσθεν δυσχεραίνω οὐδείς ἐμποδών γίγνομαι ; ἴσως οὖν ἐγώ σύμφημι · ἤ πῶς ποιέω ; οὕτως . καί γάρ ὁ μέν ὅς ἐπίσταμαι μή ἐπίσταμαι ἀπαλλάσσω · ὅς γάρ κτάομαι μή κτάομαι οὐδαμοῦ ἔτι συμβαίνω , οὔτε ψεύδω τις οὔτε μή . δεινός μέντοι πάθος ἄλλος παραφαίνω ἐγώ δοκέω . ὁ ποῖος ; εἰ ὁ ὁ ἐπιστήμη μεταλλαγή ψευδής γίγνομαι ποτέ δόξα . πῶς δή ; πρῶτος μέν ὁ τις ἔχω ἐπιστήμη οὗτος αὐτός ἀγνοέω , μή ἀγνωμοσύνη ἀλλά ὁ ἑαυτοῦ ἐπιστήμη · ἔπειτα ἕτερος αὖ οὗτος δοξάζω , ὁ δέ ἕτερος οὗτος , πῶς οὐ πολύς ἀλογία , ἐπιστήμη παραγίγνομαι γιγνώσκω μέν ὁ ψυχή μηδείς , ἀγνοέω δέ πᾶς ; ἐκ γάρ οὗτος ὁ λόγος κωλύω οὐδείς καί ἄγνοια παραγίγνομαι γιγνώσκω τις ποιέω καί τυφλότης ὁράω , εἴπερ καί ἐπιστήμη ἀγνοέω ποτέ τις ποιέω . ἴσως γάρ , ὦ Σωκράτης , οὐ καλός ὁ ὄρνις τίθημι ἐπιστήμη μόνος τίθημι , δέω δέ καί ἀνεπιστημοσύνη τίθημι ὁμοῦ συνδιαπέταμαι ἐν ὁ ψυχή , καί ὁ θηρεύω τότε μέν ἐπιστήμη λαμβάνω , τότε δέ ἀνεπιστημοσύνη ὁ αὐτός περί ψευδής μέν δοξάζω ὁ ἀνεπιστημοσύνη , ἀληθής δέ ὁ ἐπιστήμη .