plato-philosophy.theaetetus 201
ὁ τὸν ποταμὸν καθηγούμενος , ὦ Θεαίτητε , ἔφη ἄρα δείξειν αὐτό · καὶ τοῦτο ἐὰν ἰόντες ἐρευνῶμεν , τάχʼ ἂν ἐμπόδιον γενόμενον αὐτὸ φήνειεν τὸ ζητούμενον , μένουσι δὲ δῆλον οὐδέν . ὀρθῶς λέγεις · ἀλλʼ ἴωμέν γε καὶ σκοπῶμεν . οὐκοῦν τοῦτό γε βραχείας σκέψεως · τέχνη γάρ σοι ὅλη σημαίνει μὴ εἶναι ἐπιστήμην αὐτό . πῶς δή ; καὶ τίς αὕτη ; ἡ τῶν μεγίστων εἰς σοφίαν , οὓς δὴ καλοῦσιν ῥήτοράς τε καὶ δικανικούς . οὗτοι γάρ που τῇ ἑαυτῶν τέχνῃ πείθουσιν οὐ διδάσκοντες ἀλλὰ δοξάζειν ποιοῦντες ἃ ἂν βούλωνται . ἢ σὺ οἴει δεινούς τινας οὕτω διδασκάλους εἶναι , ὥστε οἷς μὴ παρεγένοντό τινες ἀποστερουμένοις χρήματα ἤ τι ἄλλο βιαζομένοις , τούτοις δύνασθαι πρὸς ὕδωρ σμικρὸν διδάξαι ἱκανῶς τῶν γενομένων τὴν ἀλήθειαν ; οὐδαμῶς ἔγωγε οἶμαι , ἀλλὰ πεῖσαι μέν . τὸ πεῖσαι δʼ οὐχὶ δοξάσαι λέγεις ποιῆσαι ; τί μήν ; οὐκοῦν ὅταν δικαίως πεισθῶσιν δικασταὶ περὶ ὧν ἰδόντι μόνον ἔστιν εἰδέναι , ἄλλως δὲ μή , ταῦτα τότε ἐξ ἀκοῆς κρίνοντες , ἀληθῆ δόξαν λαβόντες , ἄνευ ἐπιστήμης ἔκριναν , ὀρθὰ πεισθέντες , εἴπερ εὖ ἐδίκασαν ; παντάπασι μὲν οὖν . οὐκ ἄν , ὦ φίλε , εἴ γε ταὐτὸν ἦν δόξα τε ἀληθὴς καὶ δικαστήρια καὶ ἐπιστήμη , ὀρθά ποτʼ ἂν δικαστὴς ἄκρος ἐδόξαζεν ἄνευ ἐπιστήμης · νῦν δὲ ἔοικεν ἄλλο τι ἑκάτερον εἶναι . ὅ γε ἐγώ , ὦ Σώκρατες , εἰπόντος του ἀκούσας ἐπελελήσμην , νῦν δʼ ἐννοῶ · ἔφη δὲ τὴν μὲν μετὰ λόγου ἀληθῆ δόξαν ἐπιστήμην εἶναι , τὴν δὲ ἄλογον ἐκτὸς ἐπιστήμης · καὶ ὧν μὲν μή ἐστι λόγος , οὐκ ἐπιστητὰ εἶναι , οὑτωσὶ καὶ ὀνομάζων , ἃ δʼ ἔχει , ἐπιστητά . ἦ καλῶς λέγεις . τὰ δὲ δὴ ἐπιστητὰ ταῦτα καὶ μὴ πῇ διῄρει , λέγε , εἰ ἄρα κατὰ ταὐτὰ σύ τε κἀγὼ ἀκηκόαμεν . ἀλλʼ οὐκ οἶδα εἰ ἐξευρήσω · λέγοντος μεντἂν ἑτέρου , ὡς ἐγᾦμαι , ἀκολουθήσαιμʼ ἄν . ἄκουε δὴ ὄναρ ἀντὶ ὀνείρατος . ἐγὼ γὰρ αὖ ἐδόκουν ἀκούειν τινῶν ὅτι τὰ μὲν πρῶτα οἱονπερεὶ στοιχεῖα , ἐξ ὧν ἡμεῖς τε συγκείμεθα καὶ τἆλλα , λόγον οὐκ ἔχοι .
Lemmas: ὁ ὁ ποταμός καθηγέομαι , ὦ Θεαίτητος , φημί ἄρα δείκνυμι αὐτός · καί οὗτος ἐάν ἔρχομαι ἐρευνάω , τάχα ἄν ἐμπόδιος γίγνομαι αὐτός φαίνω ὁ ζητέω , μένω δέ δῆλος οὐδείς . ὀρθός λέγω · ἀλλά ἔρχομαι γε καί σκοπέω . οὐκοῦν οὗτος γε βραχύς σκέψις · τέχνη γάρ σύ ὅλος σημαίνω μή εἰμί ἐπιστήμη αὐτός . πῶς δή ; καί τίς οὗτος ; ὁ ὁ μέγας εἰς σοφία , ὅς δή καλέω ῥήτωρ τε καί δικανικός . οὗτος γάρ που ὁ ἑαυτοῦ τέχνη πείθω οὐ διδάσκω ἀλλά δοξάζω ποιέω ὅς ἄν βούλομαι . ἤ σύ οἴομαι δεινός τις οὕτως διδάσκαλος εἰμί , ὥστε ὅς μή παραγίγνομαι τις ἀποστερέω χρῆμα ἤ τις ἄλλος βιάζω , οὗτος δύναμαι πρός ὕδωρ μικρός διδάσκω ἱκανός ὁ γίγνομαι ὁ ἀλήθεια ; οὐδαμῶς ἐγώ οἴομαι , ἀλλά πείθω μέν . ὁ πείθω δέ οὐ δοξάζω λέγω ποιέω ; τίς μήν ; οὐκοῦν ὅταν δίκαιος πείθω δικαστής περί ὅς ὁράω μόνος εἰμί οἶδα , ἄλλος δέ μή , οὗτος τότε ἐκ ἀκοή κρίνω , ἀληθής δόξα λαμβάνω , ἄνευ ἐπιστήμη κρίνω , ὀρθός πείθω , εἴπερ εὖ δικάζω ; παντάπασι μέν οὖν . οὐ ἄν , ὦ φίλος , εἰ γε αὐτός εἰμί δόξα τε ἀληθής καί δικαστήριον καί ἐπιστήμη , ὀρθός ποτέ ἄν δικαστής ἄκρος δοξάζω ἄνευ ἐπιστήμη · νῦν δέ ἔοικα ἄλλος τις ἑκάτερος εἰμί . ὅς γε ἐγώ , ὦ Σωκράτης , λέγω τις ἀκούω ἐπιλανθάνομαι , νῦν δέ ἐννοέω · φημί δέ ὁ μέν μετά λόγος ἀληθής δόξα ἐπιστήμη εἰμί , ὁ δέ ἄλογος ἐκτός ἐπιστήμη · καί ὅς μέν μή εἰμί λόγος , οὐ ἐπιστητός εἰμί , οὕτως καί ὀνομάζω , ὅς δέ ἔχω , ἐπιστητός . ἦ καλός λέγω . ὁ δέ δή ἐπιστητός οὗτος καί μή πῇ διαιρέω , λέγω , εἰ ἄρα κατά αὐτός σύ τε ἐγώ ἀκούω . ἀλλά οὐ οἶδα εἰ ἐξευρίσκω · λέγω ἄν ἕτερος , ὡς οἴομαι , ἀκολουθέω ἄν . ἀκούω δή ὄναρ ἀντί ὄνειρος . ἐγώ γάρ αὖ δοκέω ἀκούω τις ὅτι ὁ μέν πρῶτος οἱονπερεί στοιχεῖον , ἐκ ὅς ἐγώ τε σύγκειμαι καί ἄλλος , λόγος οὐ ἔχω .