plato-philosophy.theaetetus 197
οὐδένα ὤν γε ὃς εἰμί , εἰ μέντοι ἦ ἀντιλογικός · οἷος ἀνὴρ εἰ καὶ νῦν παρῆν , τούτων τʼ ἂν ἔφη ἀπέχεσθαι καὶ ἡμῖν σφόδρʼ ἂν ἃ ἐγὼ λέγω ἐπέπληττεν . ἐπειδὴ οὖν ἐσμεν φαῦλοι , βούλει τολμήσω εἰπεῖν οἷόν ἐστι τὸ ἐπίστασθαι ; φαίνεται γάρ μοι προὔργου τι ἂν γενέσθαι . τόλμα τοίνυν νὴ Δία . τούτων δὲ μὴ ἀπεχομένῳ σοι ἔσται πολλὴ συγγνώμη . ἀκήκοας οὖν ὃ νῦν λέγουσιν τὸ ἐπίστασθαι ; ἴσως · οὐ μέντοι ἔν γε τῷ παρόντι μνημονεύω . ἐπιστήμης που ἕξιν φασὶν αὐτὸ εἶναι . ἀληθῆ . ἡμεῖς τοίνυν σμικρὸν μεταθώμεθα καὶ εἴπωμεν ἐπιστήμης κτῆσιν . τί οὖν δὴ φήσεις τοῦτο ἐκείνου διαφέρειν ; ἴσως μὲν οὐδέν · ὃ δʼ οὖν δοκεῖ ἀκούσας συνδοκίμαζε . ἐάνπερ γε οἷός τʼ ὦ . οὐ τοίνυν μοι ταὐτὸν φαίνεται τῷ κεκτῆσθαι τὸ ἔχειν . οἷον ἱμάτιον πριάμενός τις καὶ ἐγκρατὴς ὢν μὴ φορῶν , ἔχειν μὲν οὐκ ἂν αὐτὸν αὐτό , κεκτῆσθαί γε μὴν φαῖμεν . ὀρθῶς γε . ὅρα δὴ καὶ ἐπιστήμην εἰ δυνατὸν οὕτω κεκτημένον μὴ ἔχειν , ἀλλʼ ὥσπερ εἴ τις ὄρνιθας ἀγρίας , περιστερὰς ἤ τι ἄλλο , θηρεύσας οἴκοι κατασκευασάμενος περιστερεῶνα τρέφοι , τρόπον μὲν ἄν πού τινα φαῖμεν αὐτὸν αὐτὰς ἀεὶ ἔχειν , ὅτι δὴ κέκτηται . ἦ γάρ ; ναί . τρόπον δέ γʼ ἄλλον οὐδεμίαν ἔχειν , ἀλλὰ δύναμιν μὲν αὐτῷ περὶ αὐτὰς παραγεγονέναι , ἐπειδὴ ἐν οἰκείῳ περιβόλῳ ὑποχειρίους ἐποιήσατο , λαβεῖν καὶ σχεῖν ἐπειδὰν βούληται , θηρευσαμένῳ ἣν ἂν ἀεὶ ἐθέλῃ , καὶ πάλιν ἀφιέναι , καὶ τοῦτο ἐξεῖναι ποιεῖν ὁποσάκις ἂν δοκῇ αὐτῷ . ἔστι ταῦτα . πάλιν δή , ὥσπερ ἐν τοῖς πρόσθεν κήρινόν τι ἐν ταῖς ψυχαῖς κατεσκευάζομεν οὐκ οἶδʼ ὅτι πλάσμα , νῦν αὖ ἐν ἑκάστῃ ψυχῇ ποιήσωμεν περιστερεῶνά τινα παντοδαπῶν ὀρνίθων , τὰς μὲν κατʼ ἀγέλας οὔσας χωρὶς τῶν ἄλλων , τὰς δὲ κατʼ ὀλίγας , ἐνίας δὲ μόνας διὰ πασῶν ὅπῃ ἂν τύχωσι πετομένας . πεποιήσθω δή . ἀλλὰ τί τοὐντεῦθεν ; παιδίων μὲν ὄντων φάναι χρὴ εἶναι τοῦτο τὸ ἀγγεῖον κενόν , ἀντὶ δὲ τῶν ὀρνίθων ἐπιστήμας νοῆσαι · ἣν δʼ ἂν ἐπιστήμην κτησάμενος καθείρξῃ εἰς τὸν περίβολον , φάναι αὐτὸν μεμαθηκέναι ἢ ηὑρηκέναι τὸ πρᾶγμα οὗ ἦν αὕτη ἡ ἐπιστήμη , καὶ τὸ ἐπίστασθαι τοῦτʼ εἶναι . ἔστω .
Lemmas: οὐδείς εἰμί γε ὅς εἰμί , εἰ μέντοι ἠμί ἀντιλογικός · οἷος ἀνήρ εἰ καί νῦν πάρειμι , οὗτος τε ἄν φημί ἀπέχω καί ἐγώ σφόδρα ἄν ὅς ἐγώ λέγω ἐπιπλήσσω . ἐπειδή οὖν εἰμί φαῦλος , βούλομαι τολμάω λέγω οἷος εἰμί ὁ ἐπίσταμαι ; φαίνω γάρ ἐγώ προὔργου τις ἄν γίγνομαι . τόλμα τοίνυν νή Ζεύς . οὗτος δέ μή ἀπέχω σύ εἰμί πολύς συγγνώμη . ἀκούω οὖν ὅς νῦν λέγω ὁ ἐπίσταμαι ; ἴσως · οὐ μέντοι ἐν γε ὁ πάρειμι μνημονεύω . ἐπιστήμη που ἕξις φημί αὐτός εἰμί . ἀληθής . ἐγώ τοίνυν μικρός μετατίθημι καί λέγω ἐπιστήμη κτῆσις . τίς οὖν δή φημί οὗτος ἐκεῖνος διαφέρω ; ἴσως μέν οὐδείς · ὁ δέ οὖν δοκέω ἀκούω συνδοκιμάζω . ἐάν γε οἷος τε εἰμί . οὐ τοίνυν ἐγώ αὐτός φαίνω ὁ κτάομαι ὁ ἔχω . οἷος ἱμάτιον πρίαμαι τις καί ἐγκρατής εἰμί μή φορέω , ἔχω μέν οὐ ἄν αὐτός αὐτός , κτάομαι γε μήν φημί . ὀρθός γε . ὁράω δή καί ἐπιστήμη εἰ δυνατός οὕτως κτάομαι μή ἔχω , ἀλλά ὥσπερ εἰ τις ὄρνις ἄγριος , περιστερά ἤ τις ἄλλος , θηρεύω οἴκοι κατασκευάζω περιστερεών τρέφω , τρόπος μέν ἄν που τις φημί αὐτός αὐτός ἀεί ἔχω , ὅτι δή κτάομαι . ἦ γάρ ; ναί . τρόπος δέ γε ἄλλος οὐδείς ἔχω , ἀλλά δύναμις μέν αὐτός περί αὐτός παραγίγνομαι , ἐπειδή ἐν οἰκεῖος περίβολος ὑποχείριος ποιέω , λαμβάνω καί ἔχω ἐπειδάν βούλομαι , θηρεύω ὅς ἄν ἀεί ἐθέλω , καί πάλιν ἀφίημι , καί οὗτος ἔξεστι ποιέω ὁποσάκις ἄν δοκέω αὐτός . εἰμί οὗτος . πάλιν δή , ὥσπερ ἐν ὁ πρόσθεν κήρινος τις ἐν ὁ ψυχή κατασκευάζω οὐ οἶδα ὅτι πλάσμα , νῦν αὖ ἐν ἕκαστος ψυχή ποιέω περιστερεών τις παντοδαπής ὄρνις , ὁ μέν κατά ἀγέλη εἰμί χωρίς ὁ ἄλλος , ὁ δέ κατά ὀλίγος , ἔνιοι δέ μόνος διά πᾶς ὅπῃ ἄν τυγχάνω πέτομαι . ποιέω δή . ἀλλά τίς ἐντεῦθεν ; παιδίον μέν εἰμί φημί χρή εἰμί οὗτος ὁ ἀγγεῖον κενός , ἀντί δέ ὁ ὄρνις ἐπιστήμη νοέω · ὅς δέ ἄν ἐπιστήμη κτάομαι κατείργω εἰς ὁ περίβολος , φημί αὐτός μανθάνω ἤ εὑρίσκω ὁ πρᾶγμα ὅς εἰμί οὗτος ὁ ἐπιστήμη , καί ὁ ἐπίσταμαι οὗτος εἰμί . εἰμί .