plato-philosophy.theaetetus 209
φράσω , ἐὰν οἷός τε γένωμαι . ὀρθὴν ἔγωγε ἔχων δόξαν περὶ σοῦ , ἐὰν μὲν προσλάβω τὸν σὸν λόγον , γιγνώσκω δή σε , εἰ δὲ μή , δοξάζω μόνον . ναί . λόγος δέ γε ἦν ἡ τῆς σῆς διαφορότητος ἑρμηνεία . οὕτως . ἡνίκʼ οὖν ἐδόξαζον μόνον , ἄλλο τι ᾧ τῶν ἄλλων διαφέρεις , τούτων οὐδενὸς ἡπτόμην τῇ διανοίᾳ ; οὐκ ἔοικε . τῶν κοινῶν τι ἄρα διενοούμην , ὧν οὐδὲν σὺ μᾶλλον ἤ τις ἄλλος ἔχει . ἀνάγκη . φέρε δὴ πρὸς Διός · πῶς ποτε ἐν τῷ τοιούτῳ σὲ μᾶλλον ἐδόξαζον ἢ ἄλλον ὁντινοῦν ; θὲς γάρ με διανοούμενον ὡς ἔστιν οὗτος Θεαίτητος , ὃς ἂν ᾖ τε ἄνθρωπος καὶ ἔχῃ ῥῖνα καὶ ὀφθαλμοὺς καὶ στόμα καὶ οὕτω δὴ ἓν ἕκαστον τῶν μελῶν . αὕτη οὖν ἡ διάνοια ἔσθʼ ὅτι μᾶλλον ποιήσει με Θεαίτητον ἢ Θεόδωρον διανοεῖσθαι , ἢ τῶν λεγομένων Μυσῶν τὸν ἔσχατον ; τί γάρ ; ἀλλʼ ἐὰν δὴ μὴ μόνον τὸν ἔχοντα ῥῖνα καὶ ὀφθαλμοὺς διανοηθῶ , ἀλλὰ καὶ τὸν σιμόν τε καὶ ἐξόφθαλμον , μή τι σὲ αὖ μᾶλλον δοξάσω ἢ ἐμαυτὸν ἢ ὅσοι τοιοῦτοι ; οὐδέν . ἀλλʼ οὐ πρότερόν γε , οἶμαι , Θεαίτητος ἐν ἐμοὶ δοξασθήσεται , πρὶν ἂν ἡ σιμότης αὕτη τῶν ἄλλων σιμοτήτων ὧν ἐγὼ ἑώρακα διάφορόν τι μνημεῖον παρʼ ἐμοὶ ἐνσημηναμένη κατάθηται—καὶ τἆλλα οὕτω ἐξ ὧν εἶ σύ—ἥ με , καὶ ἐὰν αὔριον ἀπαντήσω , ἀναμνήσει καὶ ποιήσει ὀρθὰ δοξάζειν περὶ σοῦ . ἀληθέστατα . περὶ τὴν διαφορότητα ἄρα καὶ ἡ ὀρθὴ δόξα ἂν εἴη ἑκάστου πέρι . φαίνεταί γε . τὸ οὖν προσλαβεῖν λόγον τῇ ὀρθῇ δόξῃ τί ἂν ἔτι εἴη ; εἰ μὲν γὰρ προσδοξάσαι λέγει ᾗ διαφέρει τι τῶν ἄλλων , πάνυ γελοία γίγνεται ἡ ἐπίταξις . πῶς ; ὧν ὀρθὴν δόξαν ἔχομεν ᾗ τῶν ἄλλων διαφέρει , τούτων προσλαβεῖν κελεύει ἡμᾶς ὀρθὴν δόξαν ᾗ τῶν ἄλλων διαφέρει . καὶ οὕτως ἡ μὲν σκυτάλης ἢ ὑπέρου ἢ ὅτου δὴ λέγεται περιτροπὴ πρὸς ταύτην τὴν ἐπίταξιν οὐδὲν ἂν λέγοι , τυφλοῦ δὲ παρακέλευσις ἂν καλοῖτο δικαιότερον · τὸ γάρ , ἃ ἔχομεν , ταῦτα προσλαβεῖν κελεύειν , ἵνα μάθωμεν ἃ δοξάζομεν , πάνυ γενναίως ἔοικεν ἐσκοτωμένῳ . εἰπὲ δὴ τί νυνδὴ ὡς ἐρῶν ἐπύθου ;
Lemmas: φράζω , ἐάν οἷος τε γίγνομαι . ὀρθός ἐγώ ἔχω δόξα περί σύ , ἐάν μέν προσλαμβάνω ὁ σός λόγος , γιγνώσκω δή σύ , εἰ δέ μή , δοξάζω μόνος . ναί . λόγος δέ γε εἰμί ὁ ὁ σός διαφορότης ἑρμηνεία . οὕτως . ἡνίκα οὖν δοξάζω μόνος , ἄλλος τις ὅς ὁ ἄλλος διαφέρω , οὗτος οὐδείς ἅπτω ὁ διάνοια ; οὐ ἔοικα . ὁ κοινός τις ἄρα διανοέω , ὅς οὐδείς σύ μάλα ἤ τις ἄλλος ἔχω . ἀνάγκη . φέρω δή πρός Ζεύς · πῶς ποτέ ἐν ὁ τοιοῦτος σύ μάλα δοξάζω ἤ ἄλλος ὅστις ; τίθημι γάρ ἐγώ διανοέω ὡς εἰμί οὗτος Θεαίτητος , ὅς ἄν εἰμί τε ἄνθρωπος καί ἔχω ῥίς καί ὀφθαλμός καί στόμα καί οὕτως δή εἷς ἕκαστος ὁ μέλος . οὗτος οὖν ὁ διάνοια εἰμί ὅτι μάλα ποιέω ἐγώ Θεαίτητος ἤ Θεόδωρος διανοέω , ἤ ὁ λέγω Μυσός ὁ ἔσχατος ; τίς γάρ ; ἀλλά ἐάν δή μή μόνος ὁ ἔχω ῥίς καί ὀφθαλμός διανοέω , ἀλλά καί ὁ σιμός τε καί ἐξόφθαλμος , μή τις σύ αὖ μάλα δοξάζω ἤ ἐμαυτοῦ ἤ ὅσος τοιοῦτος ; οὐδείς . ἀλλά οὐ πρότερος γε , οἴομαι , Θεαίτητος ἐν ἐγώ δοξάζω , πρίν ἄν ὁ σιμότης οὗτος ὁ ἄλλος σιμότης ὅς ἐγώ ὁράω διάφορος τις μνημεῖον παρά ἐγώ ἐνσημαίνομαι κατάθηται—καὶ ἄλλος οὕτως ἐκ ὅς εἰμί ὅς ἐγώ , καί ἐάν αὔριον ἀπαντάω , ἀναμιμνῄσκω καί ποιέω ὀρθός δοξάζω περί σύ . ἀληθής . περί ὁ διαφορότης ἄρα καί ὁ ὀρθός δόξα ἄν εἰμί ἕκαστος περί . φαίνω γε . ὁ οὖν προσλαμβάνω λόγος ὁ ὀρθός δόξα τίς ἄν ἔτι εἰμί ; εἰ μέν γάρ προσδοξάζω λέγω ᾗ διαφέρω τις ὁ ἄλλος , πάνυ γέλοιος γίγνομαι ὁ ἐπίταξις . πῶς ; ὅς ὀρθός δόξα ἔχω ὅς ὁ ἄλλος διαφέρω , οὗτος προσλαμβάνω κελεύω ἐγώ ὀρθός δόξα ὅς ὁ ἄλλος διαφέρω . καί οὕτως ὁ μέν σκυτάλη ἤ ὕπερον ἤ ὅστις δή λέγω περιτροπή πρός οὗτος ὁ ἐπίταξις οὐδείς ἄν λέγω , τυφλός δέ παρακέλευσις ἄν καλέω δίκαιος · ὁ γάρ , ὅς ἔχω , οὗτος προσλαμβάνω κελεύω , ἵνα μανθάνω ὅς δοξάζω , πάνυ γενναῖος ἔοικα σκοτόω . λέγω δή τίς νυνδί ὡς ἐράω πυνθάνομαι ;