plato-philosophy.theaetetus 208
τί οὖν ; ὅταν ἐν τῷ τοιούτῳ καιρῷ Θεαίτητον γράφων τις θῆτα καὶ εἶ οἴηταί τε δεῖν γράφειν καὶ γράψῃ , καὶ αὖ Θεόδωρον ἐπιχειρῶν γράφειν ταῦ καὶ εἶ οἴηταί τε δεῖν γράφειν καὶ γράψῃ , ἆρʼ ἐπίστασθαι φήσομεν αὐτὸν τὴν πρώτην τῶν ὑμετέρων ὀνομάτων συλλαβήν ; ἀλλʼ ἄρτι ὡμολογήσαμεν τὸν οὕτως ἔχοντα μήπω εἰδέναι . κωλύει οὖν τι καὶ περὶ τὴν δευτέραν συλλαβὴν καὶ τρίτην καὶ τετάρτην οὕτως ἔχειν τὸν αὐτόν ; οὐδέν γε . ἆρʼ οὖν τότε τὴν διὰ στοιχείου διέξοδον ἔχων γράψει Θεαίτητον μετὰ ὀρθῆς δόξης , ὅταν ἑξῆς γράφῃ ; δῆλον δή . οὐκοῦν ἔτι ἀνεπιστήμων ὤν , ὀρθὰ δὲ δοξάζων , ὥς φαμεν ; ναί . λόγον γε ἔχων μετὰ ὀρθῆς δόξης . τὴν γὰρ διὰ τοῦ στοιχείου ὁδὸν ἔχων ἔγραφεν , ἣν δὴ λόγον ὡμολογήσαμεν . ἀληθῆ . ἔστιν ἄρα , ὦ ἑταῖρε , μετὰ λόγου ὀρθὴ δόξα , ἣν οὔπω δεῖ ἐπιστήμην καλεῖν . κινδυνεύει . ὄναρ δή , ὡς ἔοικεν , ἐπλουτήσαμεν οἰηθέντες ἔχειν τὸν ἀληθέστατον ἐπιστήμης λόγον . ἢ μήπω κατηγορῶμεν ; ἴσως γὰρ οὐ τοῦτό τις αὐτὸν ὁριεῖται , ἀλλὰ τὸ λοιπὸν εἶδος τῶν τριῶν , ὧν ἕν γέ τι ἔφαμεν λόγον θήσεσθαι τὸν ἐπιστήμην ὁριζόμενον δόξαν εἶναι ὀρθὴν μετὰ λόγου . ὀρθῶς ὑπέμνησας · ἔτι γὰρ ἓν λοιπόν . τὸ μὲν γὰρ ἦν διανοίας ἐν φωνῇ ὥσπερ εἴδωλον , τὸ δʼ ἄρτι λεχθὲν διὰ στοιχείου ὁδὸς ἐπὶ τὸ ὅλον · τὸ δὲ δὴ τρίτον τί λέγεις ; ὅπερ ἂν οἱ πολλοὶ εἴποιεν , τὸ ἔχειν τι σημεῖον εἰπεῖν ᾧ τῶν ἁπάντων διαφέρει τὸ ἐρωτηθέν . οἷον τίνα τίνος ἔχεις μοι λόγον εἰπεῖν ; οἷον , εἰ βούλει , ἡλίου πέρι ἱκανὸν οἶμαί σοι εἶναι ἀποδέξασθαι , ὅτι τὸ λαμπρότατόν ἐστι τῶν κατὰ τὸν οὐρανὸν ἰόντων περὶ γῆν . πάνυ μὲν οὖν . λαβὲ δὴ οὗ χάριν εἴρηται . ἔστι δὲ ὅπερ ἄρτι ἐλέγομεν , ὡς ἄρα τὴν διαφορὰν ἑκάστου ἂν λαμβάνῃς ᾗ τῶν ἄλλων διαφέρει , λόγον , ὥς φασί τινες , λήψῃ · ἕως δʼ ἂν κοινοῦ τινος ἐφάπτῃ , ἐκείνων πέρι σοι ἔσται ὁ λόγος ὧν ἂν ἡ κοινότης ᾖ . μανθάνω · καί μοι δοκεῖ καλῶς ἔχειν λόγον τὸ τοιοῦτον καλεῖν . ὃς δʼ ἂν μετʼ ὀρθῆς δόξης περὶ ὁτουοῦν τῶν ὄντων τὴν διαφορὰν τῶν ἄλλων προσλάβῃ , αὐτοῦ ἐπιστήμων γεγονὼς ἔσται οὗ πρότερον ἦν δοξαστής . φαμέν γε μὴν οὕτω . νῦν δῆτα , ὦ Θεαίτητε , παντάπασιν ἔγωγε , ἐπειδὴ ἐγγὺς ὥσπερ σκιαγραφήματος γέγονα τοῦ λεγομένου , συνίημι οὐδὲ σμικρόν · ἕως δὲ ἀφειστήκη πόρρωθεν , ἐφαίνετό τί μοι λέγεσθαι . πῶς τί τοῦτο ;
Lemmas: τίς οὖν ; ὅταν ἐν ὁ τοιοῦτος καιρός Θεαίτητος γράφω τις θῆτα καί εἰμί οἴομαι τε δέω γράφω καί γράφω , καί αὖ Θεόδωρος ἐπιχειρέω γράφω ταῦ καί εἰμί οἴομαι τε δέω γράφω καί γράφω , ἆρα ἐπίσταμαι φημί αὐτός ὁ πρῶτος ὁ ὑμέτερος ὄνομα συλλαβή ; ἀλλά ἄρτι ὁμολογέω ὁ οὕτως ἔχω μήπω οἶδα . κωλύω οὖν τις καί περί ὁ δεύτερος συλλαβή καί τρίτος καί τέταρτος οὕτως ἔχω ὁ αὐτός ; οὐδείς γε . ἆρα οὖν τότε ὁ διά στοιχεῖον διέξοδος ἔχω γράφω Θεαίτητος μετά ὀρθός δόξα , ὅταν ἑξῆς γράφω ; δῆλος δή . οὐκοῦν ἔτι ἀνεπιστήμων εἰμί , ὀρθός δέ δοξάζω , ὡς φημί ; ναί . λόγος γε ἔχω μετά ὀρθός δόξα . ὁ γάρ διά ὁ στοιχεῖον ὁδός ἔχω γράφω , ὅς δή λόγος ὁμολογέω . ἀληθής . εἰμί ἄρα , ὦ ἑταῖρος , μετά λόγος ὀρθός δόξα , ὅς οὔπω δέω ἐπιστήμη καλέω . κινδυνεύω . ὄναρ δή , ὡς ἔοικα , πλουτέω οἴομαι ἔχω ὁ ἀληθής ἐπιστήμη λόγος . ἤ μήπω κατηγορέω ; ἴσως γάρ οὐ οὗτος τις αὐτός ὁρίζω , ἀλλά ὁ λοιπός εἶδος ὁ τρεῖς , ὅς εἷς γε τις φημί λόγος τίθημι ὁ ἐπιστήμη ὁρίζω δόξα εἰμί ὀρθός μετά λόγος . ὀρθός ὑπομιμνῄσκω · ἔτι γάρ εἷς λοιπός . ὁ μέν γάρ εἰμί διάνοια ἐν φωνή ὥσπερ εἴδωλον , ὁ δέ ἄρτι λέγω διά στοιχεῖον ὁδός ἐπί ὁ ὅλος · ὁ δέ δή τρίτος τίς λέγω ; ὅς ἄν ὁ πολύς λέγω , ὁ ἔχω τις σημεῖον λέγω ὅς ὁ ἅπας διαφέρω ὁ ἐρωτάω . οἷον τίς τίς ἔχω ἐγώ λόγος λέγω ; οἷος , εἰ βούλομαι , ἥλιος περί ἱκανός οἴομαι σύ εἰμί ἀποδέχομαι , ὅτι ὁ λαμπρός εἰμί ὁ κατά ὁ οὐρανός ἔρχομαι περί γῆ . πάνυ μέν οὖν . λαμβάνω δή ὅς χάριν λέγω . εἰμί δέ ὅς ἄρτι λέγω , ὡς ἄρα ὁ διαφορά ἕκαστος ἄν λαμβάνω ὅς ὁ ἄλλος διαφέρω , λόγος , ὡς φημί τις , λαμβάνω · ἕως δέ ἄν κοινός τις ἐφάπτω , ἐκεῖνος περί σύ εἰμί ὁ λόγος ὅς ἄν ὁ κοινότης εἰμί . μανθάνω · καί ἐγώ δοκέω καλός ἔχω λόγος ὁ τοιοῦτος καλέω . ὅς δέ ἄν μετά ὀρθός δόξα περί ὅστις ὁ εἰμί ὁ διαφορά ὁ ἄλλος προσλαμβάνω , αὐτός ἐπιστήμων γίγνομαι εἰμί ὅς πρότερος εἰμί δοξαστής . φημί γε μήν οὕτως . νῦν δῆτα , ὦ Θεαίτητος , παντάπασι ἐγώ , ἐπειδή ἐγγύς ὥσπερ σκιαγράφημα γίγνομαι ὁ λέγω , συνίημι οὐδέ μικρός · ἕως δέ ἀφίστημι πρόσωθεν , φαίνω τις ἐγώ λέγω . πῶς τίς οὗτος ;