plato-philosophy.theaetetus 174
πῶς τοῦτο λέγεις , ὦ Σώκρατες ; ὥσπερ καὶ Θαλῆν ἀστρονομοῦντα , ὦ Θεόδωρε , καὶ ἄνω βλέποντα , πεσόντα εἰς φρέαρ , Θρᾷττά τις ἐμμελὴς καὶ χαρίεσσα θεραπαινὶς ἀποσκῶψαι λέγεται ὡς τὰ μὲν ἐν οὐρανῷ προθυμοῖτο εἰδέναι , τὰ δʼ ἔμπροσθεν αὐτοῦ καὶ παρὰ πόδας λανθάνοι αὐτόν . ταὐτὸν δὲ ἀρκεῖ σκῶμμα ἐπὶ πάντας ὅσοι ἐν φιλοσοφίᾳ διάγουσι . τῷ γὰρ ὄντι τὸν τοιοῦτον ὁ μὲν πλησίον καὶ ὁ γείτων λέληθεν , οὐ μόνον ὅτι πράττει , ἀλλʼ ὀλίγου καὶ εἰ ἄνθρωπός ἐστιν ἤ τι ἄλλο θρέμμα · τί δέ ποτʼ ἐστὶν ἄνθρωπος καὶ τί τῇ τοιαύτῃ φύσει προσήκει διάφορον τῶν ἄλλων ποιεῖν ἢ πάσχειν , ζητεῖ τε καὶ πράγματʼ ἔχει διερευνώμενος . μανθάνεις γάρ που , ὦ Θεόδωρε · ἢ οὔ ; ἔγωγε · καὶ ἀληθῆ λέγεις . τοιγάρτοι , ὦ φίλε , ἰδίᾳ τε συγγιγνόμενος ὁ τοιοῦτος ἑκάστῳ καὶ δημοσίᾳ , ὅπερ ἀρχόμενος ἔλεγον , ὅταν ἐν δικαστηρίῳ ἤ που ἄλλοθι ἀναγκασθῇ περὶ τῶν παρὰ πόδας καὶ τῶν ἐν ὀφθαλμοῖς διαλέγεσθαι , γέλωτα παρέχει οὐ μόνον Θρᾴτταις ἀλλὰ καὶ τῷ ἄλλῳ ὄχλῳ , εἰς φρέατά τε καὶ πᾶσαν ἀπορίαν ἐμπίπτων ὑπὸ ἀπειρίας , καὶ ἡ ἀσχημοσύνη δεινή , δόξαν ἀβελτερίας παρεχομένη · ἔν τε γὰρ ταῖς λοιδορίαις ἴδιον ἔχει οὐδὲν οὐδένα λοιδορεῖν , ἅτʼ οὐκ εἰδὼς κακὸν οὐδὲν οὐδενὸς ἐκ τοῦ μὴ μεμελετηκέναι · ἀπορῶν οὖν γελοῖος φαίνεται . ἔν τε τοῖς ἐπαίνοις καὶ ταῖς τῶν ἄλλων μεγαλαυχίαις οὐ προσποιήτως ἀλλὰ τῷ ὄντι γελῶν ἔνδηλος γιγνόμενος ληρώδης δοκεῖ εἶναι . τύραννόν τε γὰρ ἢ βασιλέα ἐγκωμιαζόμενον , ἕνα τῶν νομέων , οἷον συβώτην ἢ ποιμένα ἤ τινα βουκόλον , ἡγεῖται ἀκούειν εὐδαιμονιζόμενον πολὺ βδάλλοντα · δυσκολώτερον δὲ ἐκείνων ζῷον καὶ ἐπιβουλότερον ποιμαίνειν τε καὶ βδάλλειν νομίζει αὐτούς , ἄγροικον δὲ καὶ ἀπαίδευτον ὑπὸ ἀσχολίας οὐδὲν ἧττον τῶν νομέων τὸν τοιοῦτον ἀναγκαῖον γίγνεσθαι , σηκὸν ἐν ὄρει τὸ τεῖχος περιβεβλημένον . γῆς δὲ ὅταν μυρία πλέθρα ἢ ἔτι πλείω ἀκούσῃ ὥς τις ἄρα κεκτημένος θαυμαστὰ πλήθει κέκτηται , πάνσμικρα δοκεῖ ἀκούειν εἰς ἅπασαν εἰωθὼς τὴν γῆν βλέπειν .
Lemmas: πῶς οὗτος λέγω , ὦ Σωκράτης ; ὥσπερ καί Θαλῆς ἀστρονομέω , ὦ Θεόδωρος , καί ἄνω βλέπω , πίπτω εἰς φρέαρ , Θρᾷσσα τις ἐμμελής καί χαρίεις θεραπαινίς ἀποσκώπτω λέγω ὡς ὁ μέν ἐν οὐρανός προθυμέομαι οἶδα , ὁ δέ ἔμπροσθεν αὐτός καί παρά πούς λανθάνω αὐτός . αὐτός δέ ἀρκέω σκῶμμα ἐπί πᾶς ὅσος ἐν φιλοσοφία διάγω . ὁ γάρ εἰμί ὁ τοιοῦτος ὁ μέν πλησίος καί ὁ γείτων λανθάνω , οὐ μόνος ὅτι πράσσω , ἀλλά ὀλίγος καί εἰ ἄνθρωπος εἰμί ἤ τις ἄλλος θρέμμα · τίς δέ ποτέ εἰμί ἄνθρωπος καί τίς ὁ τοιοῦτος φύσις προσήκω διάφορος ὁ ἄλλος ποιέω ἤ πάσχω , ζητέω τε καί πρᾶγμα ἔχω διερευνάω . μανθάνω γάρ που , ὦ Θεόδωρος · ἤ οὐ ; ἐγώ · καί ἀληθής λέγω . τοιγάρ , ὦ φίλος , ἴδιος τε συγγίγνομαι ὁ τοιοῦτος ἕκαστος καί δημοσίᾳ , ὅς ἄρχω λέγω , ὅταν ἐν δικαστήριον ἤ που ἄλλοθι ἀναγκάζω περί ὁ παρά πούς καί ὁ ἐν ὀφθαλμός διαλέγω , γέλως παρέχω οὐ μόνος Θρᾷσσα ἀλλά καί ὁ ἄλλος ὄχλος , εἰς φρέαρ τε καί πᾶς ἀπορία ἐμπίπτω ὑπό ἀπειρία , καί ὁ ἀσχημοσύνη δεινός , δόξα ἀβελτερία παρέχω · ἐν τε γάρ ὁ λοιδορία ἴδιος ἔχω οὐδείς οὐδείς λοιδορέω , ὅστε οὐ οἶδα κακός οὐδείς οὐδείς ἐκ ὁ μή μελετάω · ἀπορέω οὖν γέλοιος φαίνω . ἐν τε ὁ ἔπαινος καί ὁ ὁ ἄλλος μεγαλαυχία οὐ προσποίητος ἀλλά ὁ εἰμί γελάω ἔνδηλος γίγνομαι ληρώδης δοκέω εἰμί . τύραννος τε γάρ ἤ βασιλεύς ἐγκωμιάζω , εἷς ὁ νομεύς , οἷος συβώτης ἤ ποιμήν ἤ τις βούκολος , ἡγέομαι ἀκούω εὐδαιμονίζω πολύς βδάλλω · δύσκολος δέ ἐκεῖνος ζῷον καί ἐπίβουλος ποιμαίνω τε καί βδάλλω νομίζω αὐτός , ἄγροικος δέ καί ἀπαίδευτος ὑπό ἀσχολία οὐδείς ἥσσων ὁ νομεύς ὁ τοιοῦτος ἀναγκαῖος γίγνομαι , σηκός ἐν ὄρος ὁ τεῖχος περιβάλλω . γῆ δέ ὅταν μυρίος πλέθρον ἤ ἔτι πολύς ἀκούω ὡς τις ἄρα κτάομαι θαυμαστός πλῆθος κτάομαι , πάνσμικρος δοκέω ἀκούω εἰς ἅπας εἴωθα ὁ γῆ βλέπω .