plato-philosophy.theaetetus 156
καὶ μὲν δή , ὦ Σώκρατες , σκληρούς γε λέγεις καὶ ἀντιτύπους ἀνθρώπους . εἰσὶν γάρ , ὦ παῖ , μάλʼ εὖ ἄμουσοι · ἇλλοι δὲ πολὺ κομψότεροι , ὧν μέλλω σοι τὰ μυστήρια λέγειν . ἀρχὴ δέ , ἐξ ἧς καὶ ἃ νυνδὴ ἐλέγομεν πάντα ἤρτηται , ἥδε αὐτῶν , ὡς τὸ πᾶν κίνησις ἦν καὶ ἄλλο παρὰ τοῦτο οὐδέν , τῆς δὲ κινήσεως δύο εἴδη , πλήθει μὲν ἄπειρον ἑκάτερον , δύναμιν δὲ τὸ μὲν ποιεῖν ἔχον , τὸ δὲ πάσχειν . ἐκ δὲ τῆς τούτων ὁμιλίας τε καὶ τρίψεως πρὸς ἄλληλα γίγνεται ἔκγονα πλήθει μὲν ἄπειρα , δίδυμα δέ , τὸ μὲν αἰσθητόν , τὸ δὲ αἴσθησις , ἀεὶ συνεκπίπτουσα καὶ γεννωμένη μετὰ τοῦ αἰσθητοῦ . αἱ μὲν οὖν αἰσθήσεις τὰ τοιάδε ἡμῖν ἔχουσιν ὀνόματα , ὄψεις τε καὶ ἀκοαὶ καὶ ὀσφρήσεις καὶ ψύξεις τε καὶ καύσεις καὶ ἡδοναί γε δὴ καὶ λῦπαι καὶ ἐπιθυμίαι καὶ φόβοι κεκλημέναι καὶ ἄλλαι , ἀπέραντοι μὲν αἱ ἀνώνυμοι , παμπληθεῖς δὲ αἱ ὠνομασμέναι · τὸ δʼ αὖ αἰσθητὸν γένος τούτων ἑκάσταις ὁμόγονον , ὄψεσι μὲν χρώματα παντοδαπαῖς παντοδαπά , ἀκοαῖς δὲ ὡσαύτως φωναί , καὶ ταῖς ἄλλαις αἰσθήσεσι τὰ ἄλλα αἰσθητὰ συγγενῆ γιγνόμενα . τί δὴ οὖν ἡμῖν βούλεται οὗτος ὁ μῦθος , ὦ Θεαίτητε , πρὸς τὰ πρότερα ; ἆρα ἐννοεῖς ; οὐ πάνυ , ὦ Σώκρατες . ἀλλʼ ἄθρει ἐάν πως ἀποτελεσθῇ . βούλεται γὰρ δὴ λέγειν ὡς ταῦτα πάντα μὲν ὥσπερ λέγομεν κινεῖται , τάχος δὲ καὶ βραδυτὴς ἔνι τῇ κινήσει αὐτῶν . ὅσον μὲν οὖν βραδύ , ἐν τῷ αὐτῷ καὶ πρὸς τὰ πλησιάζοντα τὴν κίνησιν ἴσχει καὶ οὕτω δὴ γεννᾷ , τὰ δὲ γεννώμενα οὕτω δὴ θάττω ἐστίν . φέρεται γὰρ καὶ ἐν φορᾷ αὐτῶν ἡ κίνησις πέφυκεν . ἐπειδὰν οὖν ὄμμα καὶ ἄλλο τι τῶν τούτῳ συμμέτρων πλησιάσαν γεννήσῃ τὴν λευκότητά τε καὶ αἴσθησιν αὐτῇ σύμφυτον , ἃ οὐκ ἄν ποτε ἐγένετο ἑκατέρου ἐκείνων πρὸς ἄλλο ἐλθόντος , τότε δὴ μεταξὺ φερομένων τῆς μὲν ὄψεως πρὸς τῶν ὀφθαλμῶν , τῆς δὲ λευκότητος πρὸς τοῦ συναποτίκτοντος τὸ χρῶμα , ὁ μὲν ὀφθαλμὸς ἄρα ὄψεως ἔμπλεως ἐγένετο καὶ ὁρᾷ δὴ τότε καὶ ἐγένετο οὔ τι ὄψις ἀλλʼ ὀφθαλμὸς ὁρῶν , τὸ δὲ συγγεννῆσαν τὸ χρῶμα λευκότητος περιεπλήσθη καὶ ἐγένετο οὐ λευκότης αὖ ἀλλὰ λευκόν , εἴτε ξύλον εἴτε λίθος εἴτε ὁτῳοῦν συνέβη χρῆμα χρωσθῆναι τῷ τοιούτῳ χρώματι .
Lemmas: καί μέν δή , ὦ Σωκράτης , σκληρός γε λέγω καί ἀντίτυπος ἄνθρωπος . εἰμί γάρ , ὦ παῖς , μάλα εὖ ἄμουσος · ἆλλος δέ πολύς κομψός , ὅς μέλλω σύ ὁ μυστήριον λέγω . ἀρχή δέ , ἐκ ὅς καί ὅς νυνδί λέγω πᾶς ἀρτέομαι , ὅδε αὐτός , ὡς ὁ πᾶς κίνησις εἰμί καί ἄλλος παρά οὗτος οὐδείς , ὁ δέ κίνησις δύο εἶδος , πλῆθος μέν ἄπειρος ἑκάτερος , δύναμις δέ ὁ μέν ποιέω ἔχω , ὁ δέ πάσχω . ἐκ δέ ὁ οὗτος ὁμιλία τε καί τρῖψις πρός ἀλλήλων γίγνομαι ἔκγονος πλῆθος μέν ἄπειρος , δίδυμος δέ , ὁ μέν αἰσθητός , ὁ δέ αἴσθησις , ἀεί συνεκπίπτω καί γεννάω μετά ὁ αἰσθητός . ὁ μέν οὖν αἴσθησις ὁ τοιόσδε ἐγώ ἔχω ὄνομα , ὄψις τε καί ἀκοή καί ὄσφρησις καί ψῦξις τε καί καῦσις καί ἡδονή γε δή καί λύπη καί ἐπιθυμία καί φόβος καλέω καί ἄλλος , ἀπέραντος μέν ὁ ἀνώνυμος , παμπληθής δέ ὁ ὀνομάζω · ὁ δέ αὖ αἰσθητός γένος οὗτος ἑκαστός ὁμόγονος , ὄψις μέν χρῶμα παντοδαπός παντοδαπός , ἀκοή δέ ὡσαύτως φωνή , καί ὁ ἄλλος αἴσθησις ὁ ἄλλος αἰσθητός συγγενής γίγνομαι . τίς δή οὖν ἐγώ βούλομαι οὗτος ὁ μῦθος , ὦ Θεαίτητος , πρός ὁ πρότερος ; ἆρα ἐννοέω ; οὐ πάνυ , ὦ Σωκράτης . ἀλλά ἀθρέω ἐάν πως ἀποτελέω . βούλομαι γάρ δή λέγω ὡς οὗτος πᾶς μέν ὥσπερ λέγω κινέω , τάχος δέ καί βραδυτής ἔνειμι ὁ κίνησις αὐτός . ὅσος μέν οὖν βραδύς , ἐν ὁ αὐτός καί πρός ὁ πλησιάζω ὁ κίνησις ἴσχω καί οὕτως δή γεννάω , ὁ δέ γεννάω οὕτως δή ταχύς εἰμί . φέρω γάρ καί ἐν φορά αὐτός ὁ κίνησις φύω . ἐπειδάν οὖν ὄμμα καί ἄλλος τις ὁ οὗτος σύμμετρος πλησιάζω γεννάω ὁ λευκότης τε καί αἴσθησις αὐτός σύμφυτος , ὅς οὐ ἄν ποτέ γίγνομαι ἑκάτερος ἐκεῖνος πρός ἄλλος ἔρχομαι , τότε δή μεταξύ φέρω ὁ μέν ὄψις πρός ὁ ὀφθαλμός , ὁ δέ λευκότης πρός ὁ συναποτίκτω ὁ χρῶμα , ὁ μέν ὀφθαλμός ἄρα ὄψις ἔμπλεος γίγνομαι καί ὁράω δή τότε καί γίγνομαι οὐ τις ὄψις ἀλλά ὀφθαλμός ὁράω , ὁ δέ συγγεννάω ὁ χρῶμα λευκότης περιπίμπλαμαι καί γίγνομαι οὐ λευκότης αὖ ἀλλά λευκός , εἴτε ξύλον εἴτε λίθος εἴτε ὅστις συμβαίνω χρῆμα χρώννυμι ὁ τοιοῦτος χρῶμα .