plato-philosophy.theaetetus 192
δεῖ ὧδε λέγεσθαι περὶ αὐτῶν ἐξ ἀρχῆς διοριζομένους ὅτι ὃ μέν τις οἶδεν , σχὼν αὐτοῦ μνημεῖον ἐν τῇ ψυχῇ , αἰσθάνεται δὲ αὐτὸ μή , οἰηθῆναι ἕτερόν τι ὧν οἶδεν , ἔχοντα καὶ ἐκείνου τύπον , αἰσθανόμενον δὲ μή , ἀδύνατον . καὶ ὅ γε οἶδεν αὖ , οἰηθῆναι εἶναι ὃ μὴ οἶδε μηδʼ ἔχει αὐτοῦ σφραγῖδα · καὶ ὃ μὴ οἶδεν , ὃ μὴ οἶδεν αὖ · καὶ ὃ μὴ οἶδεν , ὃ οἶδε · καὶ ὃ αἰσθάνεταί γε , ἕτερόν τι ὧν αἰσθάνεται οἰηθῆναι εἶναι · καὶ ὃ αἰσθάνεται , ὧν τι μὴ αἰσθάνεται · καὶ ὃ μὴ αἰσθάνεται , ὧν μὴ αἰσθάνεται · καὶ ὃ μὴ αἰσθάνεται , ὧν αἰσθάνεται . καὶ ἔτι γε αὖ καὶ ὃ οἶδε καὶ αἰσθάνεται καὶ ἔχει τὸ σημεῖον κατὰ τὴν αἴσθησιν , οἰηθῆναι αὖ ἕτερόν τι ὧν οἶδε καὶ αἰσθάνεται καὶ ἔχει αὖ καὶ ἐκείνου τὸ σημεῖον κατὰ τὴν αἴσθησιν , ἀδυνατώτερον ἔτι ἐκείνων , εἰ οἷόν τε . καὶ ὃ οἶδε καὶ αἰσθάνεται ἔχων τὸ μνημεῖον ὀρθῶς , ὃ οἶδεν οἰηθῆναι ἀδύνατον · καὶ ὃ οἶδε καὶ αἰσθάνεται ἔχων κατὰ ταὐτά , ὃ αἰσθάνεται · καὶ ὃ αὖ μὴ οἶδε μηδὲ αἰσθάνεται , ὃ μὴ οἶδε μηδὲ αἰσθάνεται · καὶ ὃ μὴ οἶδε μηδὲ αἰσθάνεται , ὃ μὴ οἶδε · καὶ ὃ μὴ οἶδε μηδὲ αἰσθάνεται , ὃ μὴ αἰσθάνεται · πάντα ταῦτα ὑπερβάλλει ἀδυναμίᾳ τοῦ ἐν αὐτοῖς ψευδῆ τινα δοξάσαι . λείπεται δὴ ἐν τοῖς τοιοῖσδε , εἴπερ που ἄλλοθι , τὸ τοιοῦτον γενέσθαι . ἐν τίσι δή ; ἐὰν ἄρα ἐξ αὐτῶν τι μᾶλλον μάθω · νῦν μὲν γὰρ οὐχ ἕπομαι . ἐν οἷς οἶδεν , οἰηθῆναι αὐτὰ ἕτερʼ ἄττα εἶναι ὧν οἶδε καὶ αἰσθάνεται · ἢ ὧν μὴ οἶδεν , αἰσθάνεται δέ · ἢ ὧν οἶδε καὶ αἰσθάνεται , ὧν οἶδεν αὖ καὶ αἰσθάνεται . νῦν πολὺ πλέον ἀπελείφθην ἢ τότε . ὧδε δὴ ἀνάπαλιν ἄκουε . ἐγὼ εἰδὼς Θεόδωρον καὶ ἐν ἐμαυτῷ μεμνημένος οἷός ἐστι , καὶ Θεαίτητον κατὰ ταὐτά , ἄλλο τι ἐνίοτε μὲν ὁρῶ αὐτούς , ἐνίοτε δὲ οὔ , καὶ ἅπτομαί ποτʼ αὐτῶν , τοτὲ δʼ οὔ , καὶ ἀκούω ἤ τινα ἄλλην αἴσθησιν αἰσθάνομαι , τοτὲ δʼ αἴσθησιν μὲν οὐδεμίαν ἔχω περὶ ὑμῶν , μέμνημαι δὲ ὑμᾶς οὐδὲν ἧττον καὶ ἐπίσταμαι αὐτὸς ἐν ἐμαυτῷ ; πάνυ μὲν οὖν . τοῦτο τοίνυν πρῶτον μάθε ὧν βούλομαι δηλῶσαι , ὅτι ἔστι μὲν ἃ οἶδε μὴ αἰσθάνεσθαι , ἔστιν δὲ αἰσθάνεσθαι . ἀληθῆ . οὐκοῦν καὶ ἃ μὴ οἶδε , πολλάκις μὲν ἔστι μηδὲ αἰσθάνεσθαι , πολλάκις δὲ αἰσθάνεσθαι μόνον ; ἔστι καὶ τοῦτο .
Lemmas: δέω ὧδε λέγω περί αὐτός ἐκ ἀρχή διορίζω ὅτι ὅς μέν τις οἶδα , ἔχω αὐτός μνημεῖον ἐν ὁ ψυχή , αἰσθάνομαι δέ αὐτός μή , οἴομαι ἕτερος τις ὅς οἶδα , ἔχω καί ἐκεῖνος τύπος , αἰσθάνομαι δέ μή , ἀδύνατος . καί ὁ γε οἶδα αὖ , οἴομαι εἰμί ὅς μή οἶδα μηδέ ἔχω αὐτός σφραγίς · καί ὅς μή οἶδα , ὅς μή οἶδα αὖ · καί ὅς μή οἶδα , ὅς οἶδα · καί ὅς αἰσθάνομαι γε , ἕτερος τις ὅς αἰσθάνομαι οἴομαι εἰμί · καί ὅς αἰσθάνομαι , ὅς τις μή αἰσθάνομαι · καί ὅς μή αἰσθάνομαι , ὅς μή αἰσθάνομαι · καί ὅς μή αἰσθάνομαι , ὅς αἰσθάνομαι . καί ἔτι γε αὖ καί ὅς οἶδα καί αἰσθάνομαι καί ἔχω ὁ σημεῖον κατά ὁ αἴσθησις , οἴομαι αὖ ἕτερος τις ὅς οἶδα καί αἰσθάνομαι καί ἔχω αὖ καί ἐκεῖνος ὁ σημεῖον κατά ὁ αἴσθησις , ἀδύνατος ἔτι ἐκεῖνος , εἰ οἷος τε . καί ὅς οἶδα καί αἰσθάνομαι ἔχω ὁ μνημεῖον ὀρθός , ὅς οἶδα οἴομαι ἀδύνατος · καί ὅς οἶδα καί αἰσθάνομαι ἔχω κατά αὐτός , ὅς αἰσθάνομαι · καί ὅς αὖ μή οἶδα μηδέ αἰσθάνομαι , ὅς μή οἶδα μηδέ αἰσθάνομαι · καί ὅς μή οἶδα μηδέ αἰσθάνομαι , ὅς μή οἶδα · καί ὅς μή οἶδα μηδέ αἰσθάνομαι , ὅς μή αἰσθάνομαι · πᾶς οὗτος ὑπερβάλλω ἀδυναμία ὁ ἐν αὐτός ψευδής τις δοξάζω . λείπω δή ἐν ὁ τοιόσδε , εἴπερ που ἄλλοθι , ὁ τοιοῦτος γίγνομαι . ἐν τίς δή ; ἐάν ἄρα ἐκ αὐτός τις μάλα μανθάνω · νῦν μέν γάρ οὐ ἕπομαι . ἐν ὅς οἶδα , οἴομαι αὐτός ἕτερος τις εἰμί ὅς οἶδα καί αἰσθάνομαι · ἤ ὅς μή οἶδα , αἰσθάνομαι δέ · ἤ ὅς οἶδα καί αἰσθάνομαι , ὅς οἶδα αὖ καί αἰσθάνομαι . νῦν πολύς πολύς ἀπολείπω ἤ τότε . ὧδε δή ἀνάπαλιν ἀκούω . ἐγώ οἶδα Θεόδωρος καί ἐν ἐμαυτοῦ μιμνῄσκω οἷος εἰμί , καί Θεαίτητος κατά αὐτός , ἄλλος τις ἐνίοτε μέν ὁράω αὐτός , ἐνίοτε δέ οὐ , καί ἅπτω ποτέ αὐτός , τότε δέ οὐ , καί ἀκούω ἤ τις ἄλλος αἴσθησις αἰσθάνομαι , τότε δέ αἴσθησις μέν οὐδείς ἔχω περί σύ , μιμνῄσκω δέ σύ οὐδείς ἥσσων καί ἐπίσταμαι αὐτός ἐν ἐμαυτοῦ ; πάνυ μέν οὖν . οὗτος τοίνυν πρῶτος μανθάνω ὅς βούλομαι δηλόω , ὅτι εἰμί μέν ὅς οἶδα μή αἰσθάνομαι , εἰμί δέ αἰσθάνομαι . ἀληθής . οὐκοῦν καί ὅς μή οἶδα , πολλάκις μέν εἰμί μηδέ αἰσθάνομαι , πολλάκις δέ αἰσθάνομαι μόνος ; εἰμί καί οὗτος .