plato-philosophy.theaetetus 163
ἀλλʼ οὐ δίκαιον , ὦ Σώκρατες , οὔτε σὺ οὔτε ἂν ἡμεῖς φαῖμεν . ἄλλῃ δὴ σκεπτέον , ὡς ἔοικεν , ὡς ὅ τε σὸς καὶ ὁ Θεοδώρου λόγος . πάνυ μὲν οὖν ἄλλῃ . τῇδε δὴ σκοπῶμεν εἰ ἄρα ἐστὶν ἐπιστήμη τε καὶ αἴσθησις ταὐτὸν ἢ ἕτερον . εἰς γὰρ τοῦτό που πᾶς ὁ λόγος ἡμῖν ἔτεινεν , καὶ τούτου χάριν τὰ πολλὰ καὶ ἄτοπα ταῦτα ἐκινήσαμεν . οὐ γάρ ; παντάπασι μὲν οὖν . ἦ οὖν ὁμολογήσομεν , ἃ τῷ ὁρᾶν αἰσθανόμεθα ἢ τῷ ἀκούειν , πάντα ταῦτα ἅμα καὶ ἐπίστασθαι ; οἷον τῶν βαρβάρων πρὶν μαθεῖν τὴν φωνὴν πότερον οὐ φήσομεν ἀκούειν ὅταν φθέγγωνται , ἢ ἀκούειν τε καὶ ἐπίστασθαι ἃ λέγουσι ; καὶ αὖ γράμματα μὴ ἐπιστάμενοι , βλέποντες εἰς αὐτὰ πότερον οὐχ ὁρᾶν ἢ ἐπίστασθαι εἴπερ ὁρῶμεν διισχυριούμεθα ; αὐτό γε , ὦ Σώκρατες , τοῦτο αὐτῶν , ὅπερ ὁρῶμέν τε καὶ ἀκούομεν , ἐπίστασθαι φήσομεν · τῶν μὲν γὰρ τὸ σχῆμα καὶ τὸ χρῶμα ὁρᾶν τε καὶ ἐπίστασθαι , τῶν δὲ τὴν ὀξύτητα καὶ βαρύτητα ἀκούειν τε ἅμα καὶ εἰδέναι · ἃ δὲ οἵ τε γραμματισταὶ περὶ αὐτῶν καὶ οἱ ἑρμηνῆς διδάσκουσιν , οὔτε αἰσθάνεσθαι τῷ ὁρᾶν ἢ ἀκούειν οὔτε ἐπίστασθαι . ἄριστά γʼ , ὦ Θεαίτητε , καὶ οὐκ ἄξιόν σοι πρὸς ταῦτα ἀμφισβητῆσαι , ἵνα καὶ αὐξάνῃ . ἀλλʼ ὅρα δὴ καὶ τόδε ἄλλο προσιόν , καὶ σκόπει πῇ αὐτὸ διωσόμεθα . τὸ ποῖον δή ; τὸ τοιόνδε · εἴ τις ἔροιτο · ἆρα δυνατὸν ὅτου τις ἐπιστήμων γένοιτό ποτε , ἔτι ἔχοντα μνήμην αὐτοῦ τούτου καὶ σῳζόμενον , τότε ὅτε μέμνηται μὴ ἐπίστασθαι αὐτὸ τοῦτο ὃ μέμνηται ; μακρολογῶ δέ , ὡς ἔοικε , βουλόμενος ἐρέσθαι εἰ μαθών τίς τι μεμνημένος μὴ οἶδε . καὶ πῶς , ὦ Σώκρατες ; τέρας γὰρ ἂν εἴη ὃ λέγεις . μὴ οὖν ἐγὼ ληρῶ ; σκόπει δέ . ἆρα τὸ ὁρᾶν οὐκ αἰσθάνεσθαι λέγεις καὶ τὴν ὄψιν αἴσθησιν ; ἔγωγε . οὐκοῦν ὁ ἰδών τι ἐπιστήμων ἐκείνου γέγονεν ὃ εἶδεν κατὰ τὸν ἄρτι λόγον ; ναί . τί δέ ; μνήμην οὐ λέγεις μέντοι τι ; ναί . πότερον οὐδενὸς ἢ τινός ; τινὸς δήπου . οὐκοῦν ὧν ἔμαθε καὶ ὧν ᾔσθετο , τοιουτωνί τινων ; τί μήν ; ὃ δὴ εἶδέ τις , μέμνηταί που ἐνίοτε ; μέμνηται . ἦ καὶ μύσας ; ἢ τοῦτο δράσας ἐπελάθετο ; ἀλλὰ δεινόν , ὦ Σώκρατες , τοῦτό γε φάναι .
Lemmas: ἀλλά οὐ δίκαιος , ὦ Σωκράτης , οὔτε σύ οὔτε ἄν ἐγώ φημί . ἄλλῃ δή σκοπέω , ὡς ἔοικα , ὡς ὁ τε σός καί ὁ Θεόδωρος λόγος . πάνυ μέν οὖν ἄλλῃ . τῇδε δή σκοπέω εἰ ἄρα εἰμί ἐπιστήμη τε καί αἴσθησις αὐτός ἤ ἕτερος . εἰς γάρ οὗτος που πᾶς ὁ λόγος ἐγώ τείνω , καί οὗτος χάριν ὁ πολύς καί ἄτοπος οὗτος κινέω . οὐ γάρ ; παντάπασι μέν οὖν . ἦ οὖν ὁμολογέω , ὅς ὁ ὁράω αἰσθάνομαι ἤ ὁ ἀκούω , πᾶς οὗτος ἅμα καί ἐπίσταμαι ; οἷος ὁ βάρβαρος πρίν μανθάνω ὁ φωνή πότερος οὐ φημί ἀκούω ὅταν φθέγγομαι , ἤ ἀκούω τε καί ἐπίσταμαι ὅς λέγω ; καί αὖ γράμμα μή ἐπίσταμαι , βλέπω εἰς αὐτός πότερος οὐ ὁράω ἤ ἐπίσταμαι εἴπερ ὁράω διισχυρίζομαι ; αὐτός γε , ὦ Σωκράτης , οὗτος αὐτός , ὅς ὁράω τε καί ἀκούω , ἐπίσταμαι φημί · ὁ μέν γάρ ὁ σχῆμα καί ὁ χρῶμα ὁράω τε καί ἐπίσταμαι , ὁ δέ ὁ ὀξύτης καί βαρύτης ἀκούω τε ἅμα καί οἶδα · ὅς δέ ὁ τε γραμματιστής περί αὐτός καί ὁ ἑρμηνεύς διδάσκω , οὔτε αἰσθάνομαι ὁ ὁράω ἤ ἀκούω οὔτε ἐπίσταμαι . ἀγαθός γε , ὦ Θεαίτητος , καί οὐ ἄξιος σύ πρός οὗτος ἀμφισβητέω , ἵνα καί αὐξάνω . ἀλλά ὁράω δή καί ὅδε ἄλλος προσέρχομαι , καί σκοπέω πῇ αὐτός διωθέω . ὁ ποῖος δή ; ὁ τοιόσδε · εἰ τις ἔρομαι · ἆρα δυνατός ὅστις τις ἐπιστήμων γίγνομαι ποτέ , ἔτι ἔχω μνήμη αὐτός οὗτος καί σῴζω , τότε ὅτε μιμνῄσκω μή ἐπίσταμαι αὐτός οὗτος ὅς μιμνῄσκω ; μακρολογέω δέ , ὡς ἔοικα , βούλομαι ἔρομαι εἰ μανθάνω τις τις μιμνῄσκω μή οἶδα . καί πῶς , ὦ Σωκράτης ; τέρας γάρ ἄν εἰμί ὅς λέγω . μή οὖν ἐγώ ληρέω ; σκοπέω δέ . ἆρα ὁ ὁράω οὐ αἰσθάνομαι λέγω καί ὁ ὄψις αἴσθησις ; ἐγώ . οὐκοῦν ὁ ὁράω τις ἐπιστήμων ἐκεῖνος γίγνομαι ὅς ὁράω κατά ὁ ἄρτι λόγος ; ναί . τίς δέ ; μνήμη οὐ λέγω μέντοι τις ; ναί . πότερος οὐδείς ἤ τις ; τις δήπου . οὐκοῦν ὅς μανθάνω καί ὅς αἰσθάνομαι , τοιουτῶν τις ; τίς μήν ; ὅς δή ὁράω τις , μιμνῄσκω που ἐνίοτε ; μιμνῄσκω . ἦ καί μύω ; ἤ οὗτος δράω ἐπιλανθάνω ; ἀλλά δεινός , ὦ Σωκράτης , οὗτος γε φημί .