plato-philosophy.theaetetus 162
ὦ Σώκρατες , φίλος ἁνήρ , ὥσπερ σὺ νυνδὴ εἶπες . οὐκ ἂν οὖν δεξαίμην διʼ ἐμοῦ ὁμολογοῦντος ἐλέγχεσθαι Πρωταγόραν , οὐδʼ αὖ σοὶ παρὰ δόξαν ἀντιτείνειν . τὸν οὖν Θεαίτητον πάλιν λαβέ · πάντως καὶ νυνδὴ μάλʼ ἐμμελῶς σοι ἐφαίνετο ὑπακούειν . ἆρα κἂν εἰς Λακεδαίμονα ἐλθών , ὦ Θεόδωρε , πρὸς τὰς παλαίστρας ἀξιοῖς ἂν ἄλλους θεώμενος γυμνούς , ἐνίους φαύλους , αὐτὸς μὴ ἀντεπιδεικνύναι τὸ εἶδος παραποδυόμενος ; ἀλλὰ τί μὴν δοκεῖς , εἴπερ μέλλοιέν μοι ἐπιτρέψειν καὶ πείσεσθαι ; ὥσπερ νῦν οἶμαι ὑμᾶς πείσειν ἐμὲ μὲν ἐᾶν θεᾶσθαι καὶ μὴ ἕλκειν πρὸς τὸ γυμνάσιον σκληρὸν ἤδη ὄντα , τῷ δὲ δὴ νεωτέρῳ τε καὶ ὑγροτέρῳ ὄντι προσπαλαίειν . ἀλλʼ εἰ οὕτως , ὦ Θεόδωρε , σοὶ φίλον , οὐδʼ ἐμοὶ ἐχθρόν , φασὶν οἱ παροιμιαζόμενοι . πάλιν δὴ οὖν ἐπὶ τὸν σοφὸν Θεαίτητον ἰτέον . λέγε δή , ὦ Θεαίτητε , πρῶτον μὲν ἃ νυνδὴ διήλθομεν , ἆρα οὐ σὺ θαυμάζεις εἰ ἐξαίφνης οὕτως ἀναφανήσῃ μηδὲν χείρων εἰς σοφίαν ὁτουοῦν ἀνθρώπων ἢ καὶ θεῶν ; ἢ ἧττόν τι οἴει τὸ Πρωταγόρειον μέτρον εἰς θεοὺς ἢ εἰς ἀνθρώπους λέγεσθαι ; μὰ Δίʼ οὐκ ἔγωγε · καὶ ὅπερ γε ἐρωτᾷς , πάνυ θαυμάζω . ἡνίκα γὰρ διῇμεν ὃν τρόπον λέγοιεν τὸ δοκοῦν ἑκάστῳ τοῦτο καὶ εἶναι τῷ δοκοῦντι , πάνυ μοι εὖ ἐφαίνετο λέγεσθαι · νῦν δὲ τοὐναντίον τάχα μεταπέπτωκεν . νέος γὰρ εἶ , ὦ φίλε παῖ · τῆς οὖν δημηγορίας ὀξέως ὑπακούεις καὶ πείθῃ . πρὸς γὰρ ταῦτα ἐρεῖ Πρωταγόρας ἤ τις ἄλλος ὑπὲρ αὐτοῦ · ὦ γενναῖοι παῖδές τε καὶ γέροντες , δημηγορεῖτε συγκαθεζόμενοι , θεούς τε εἰς τὸ μέσον ἄγοντες , οὓς ἐγὼ ἔκ τε τοῦ λέγειν καὶ τοῦ γράφειν περὶ αὐτῶν ὡς εἰσὶν ἢ ὡς οὐκ εἰσίν , ἐξαιρῶ , καὶ ἃ οἱ πολλοὶ ἂν ἀποδέχοιντο ἀκούοντες , λέγετε ταῦτα , ὡς δεινὸν εἰ μηδὲν διοίσει εἰς σοφίαν ἕκαστος τῶν ἀνθρώπων βοσκήματος ὁτουοῦν · ἀπόδειξιν δὲ καὶ ἀνάγκην οὐδʼ ἡντινοῦν λέγετε ἀλλὰ τῷ εἰκότι χρῆσθε , ᾧ εἰ ἐθέλοι Θεόδωρος ἢ ἄλλος τις τῶν γεωμετρῶν χρώμενος γεωμετρεῖν , ἄξιος οὐδʼ ἑνὸς μόνου ἂν εἴη . σκοπεῖτε οὖν σύ τε καὶ Θεόδωρος εἰ ἀποδέξεσθε πιθανολογίᾳ τε καὶ εἰκόσι περὶ τηλικούτων λεγομένους λόγους .
Lemmas: ὦ Σωκράτης , φίλος ἀνήρ , ὥσπερ σύ νυνδί λέγω . οὐ ἄν οὖν δέχομαι διά ἐγώ ὁμολογέω ἐλέγχω Πρωταγόρας , οὐδέ αὖ σύ παρά δόξα ἀντιτείνω . ὁ οὖν Θεαίτητος πάλιν λαμβάνω · πάντως καί νυνδί μάλα ἐμμελής σύ φαίνω ὑπακούω . ἆρα ἄν εἰς Λακεδαίμων ἔρχομαι , ὦ Θεόδωρος , πρός ὁ παλαίστρα ἀξιόω ἄν ἄλλος θεάομαι γυμνός , ἔνιοι φαῦλος , αὐτός μή ἀντεπιδείκνυμι ὁ εἶδος παραποδύω ; ἀλλά τίς μήν δοκέω , εἴπερ μέλλω ἐγώ ἐπιτρέπω καί πάσχω ; ὥσπερ νῦν οἴομαι σύ πείθω ἐγώ μέν ἐάω θεάομαι καί μή ἕλκω πρός ὁ γυμνάσιον σκληρός ἤδη εἰμί , ὁ δέ δή νέος τε καί ὑγρός εἰμί προσπαλαίω . ἀλλά εἰ οὕτως , ὦ Θεόδωρος , σύ φίλος , οὐδέ ἐγώ ἐχθρός , φημί ὁ παροιμιάζω . πάλιν δή οὖν ἐπί ὁ σοφός Θεαίτητος ἔρχομαι . λέγω δή , ὦ Θεαίτητος , πρῶτος μέν ὅς νυνδί διέρχομαι , ἆρα οὐ σύ θαυμάζω εἰ ἐξαίφνης οὕτως ἀναφαίνω μηδείς κακός εἰς σοφία ὅστις ἄνθρωπος ἤ καί θεός ; ἤ ἥσσων τις οἴομαι ὁ Πρωταγόρειος μέτρον εἰς θεός ἤ εἰς ἄνθρωπος λέγω ; μά Ζεύς οὐ ἐγώ · καί ὅς γε ἐρωτάω , πάνυ θαυμάζω . ἡνίκα γάρ δίειμι ὅς τρόπος λέγω ὁ δοκέω ἕκαστος οὗτος καί εἰμί ὁ δοκέω , πάνυ ἐγώ εὖ φαίνω λέγω · νῦν δέ ἐναντίος τάχα μεταπίπτω . νέος γάρ εἰμί , ὦ φίλος παῖς · ὁ οὖν δημηγορία ὀξύς ὑπακούω καί πείθω . πρός γάρ οὗτος λέγω Πρωταγόρας ἤ τις ἄλλος ὑπέρ αὐτός · ὦ γενναῖος παῖς τε καί γέρων , δημηγορέω συγκαθέζομαι , θεός τε εἰς ὁ μέσος ἄγω , ὅς ἐγώ ἐκ τε ὁ λέγω καί ὁ γράφω περί αὐτός ὡς εἰμί ἤ ὡς οὐ εἰμί , ἐξαιρέω , καί ὅς ὁ πολύς ἄν ἀποδέχομαι ἀκούω , λέγω οὗτος , ὡς δεινός εἰ μηδείς διαφέρω εἰς σοφία ἕκαστος ὁ ἄνθρωπος βόσκημα ὅστις · ἀπόδειξις δέ καί ἀνάγκη οὐδέ ὅστις λέγω ἀλλά ὁ ἔοικα χράω , ὅς εἰ ἐθέλω Θεόδωρος ἤ ἄλλος τις ὁ γεωμέτρης χράω γεωμετρέω , ἄξιος οὐδέ εἷς μόνος ἄν εἰμί . σκοπέω οὖν σύ τε καί Θεόδωρος εἰ ἀποδέχομαι πιθανολογία τε καί εἰκών περί τηλικοῦτος λέγω λόγος .