plato-philosophy.theaetetus 159
ἀδύνατον τοίνυν ταὐτόν τι ἔχειν ἢ ἐν δυνάμει ἢ ἐν ἄλλῳ ὁτῳοῦν , ὅταν ᾖ κομιδῇ ἕτερον . ἆρʼ οὖν οὐ καὶ ἀνόμοιον ἀναγκαῖον τὸ τοιοῦτον ὁμολογεῖν ; ἔμοιγε δοκεῖ . εἰ ἄρα τι συμβαίνει ὅμοιόν τῳ γίγνεσθαι ἢ ἀνόμοιον , εἴτε ἑαυτῷ εἴτε ἄλλῳ , ὁμοιούμενον μὲν ταὐτὸν φήσομεν γίγνεσθαι , ἀνομοιούμενον δὲ ἕτερον ; ἀνάγκη . οὐκοῦν πρόσθεν ἐλέγομεν ὡς πολλὰ μὲν εἴη τὰ ποιοῦντα καὶ ἄπειρα , ὡσαύτως δέ γε τὰ πάσχοντα ; ναί . καὶ μὴν ὅτι γε ἄλλο ἄλλῳ συμμειγνύμενον καὶ ἄλλῳ οὐ ταὐτὰ ἀλλʼ ἕτερα γεννήσει ; πάνυ μὲν οὖν . λέγωμεν δὴ ἐμέ τε καὶ σὲ καὶ τἆλλα ἤδη κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον , Σωκράτη ὑγιαίνοντα καὶ Σωκράτη αὖ ἀσθενοῦντα . πότερον ὅμοιον τοῦτʼ ἐκείνῳ ἢ ἀνόμοιον φήσομεν ; ἆρα τὸν ἀσθενοῦντα Σωκράτη , ὅλον τοῦτο λέγεις ὅλῳ ἐκείνῳ , τῷ ὑγιαίνοντι Σωκράτει ; κάλλιστα ὑπέλαβες · αὐτὸ τοῦτο λέγω . ἀνόμοιον δήπου . καὶ ἕτερον ἄρα οὕτως ὥσπερ ἀνόμοιον ; ἀνάγκη . καὶ καθεύδοντα δὴ καὶ πάντα ἃ νυνδὴ διήλθομεν , ὡσαύτως φήσεις ; ἔγωγε . ἕκαστον δὴ τῶν πεφυκότων τι ποιεῖν , ἄλλο τι , ὅταν μὲν λάβῃ ὑγιαίνοντα Σωκράτη , ὡς ἑτέρῳ μοι χρήσεται , ὅταν δὲ ἀσθενοῦντα , ὡς ἑτέρῳ ; τί δʼ οὐ μέλλει ; καὶ ἕτερα δὴ ἐφʼ ἑκατέρου γεννήσομεν ἐγώ τε ὁ πάσχων καὶ ἐκεῖνο τὸ ποιοῦν ; τί μήν ; ὅταν δὴ οἶνον πίνω ὑγιαίνων , ἡδύς μοι φαίνεται καὶ γλυκύς ; ναί . ἐγέννησε γὰρ δὴ ἐκ τῶν προωμολογημένων τό τε ποιοῦν καὶ τὸ πάσχον γλυκύτητά τε καὶ αἴσθησιν , ἅμα φερόμενα ἀμφότερα , καὶ ἡ μὲν αἴσθησις πρὸς τοῦ πάσχοντος οὖσα αἰσθανομένην τὴν γλῶτταν ἀπηργάσατο , ἡ δὲ γλυκύτης πρὸς τοῦ οἴνου περὶ αὐτὸν φερομένη γλυκὺν τὸν οἶνον τῇ ὑγιαινούσῃ γλώττῃ ἐποίησεν καὶ εἶναι καὶ φαίνεσθαι . πάνυ μὲν οὖν τὰ πρότερα ἡμῖν οὕτως ὡμολόγητο . ὅταν δὲ ἀσθενοῦντα , ἄλλο τι πρῶτον μὲν τῇ ἀληθείᾳ οὐ τὸν αὐτὸν ἔλαβεν ; ἀνομοίῳ γὰρ δὴ προσῆλθεν . ναί . ἕτερα δὴ αὖ ἐγεννησάτην ὅ τε τοιοῦτος Σωκράτης καὶ ἡ τοῦ οἴνου πόσις , περὶ μὲν τὴν γλῶτταν αἴσθησιν πικρότητος , περὶ δὲ τὸν οἶνον γιγνομένην καὶ φερομένην πικρότητα , καὶ τὸν μὲν οὐ πικρότητα ἀλλὰ πικρόν , ἐμὲ δὲ οὐκ αἴσθησιν ἀλλʼ αἰσθανόμενον ; κομιδῇ μὲν οὖν .
Lemmas: ἀδύνατος τοίνυν αὐτός τις ἔχω ἤ ἐν δύναμις ἤ ἐν ἄλλος ὅστις , ὅταν εἰμί κομιδῇ ἕτερος . ἆρα οὖν οὐ καί ἀνόμοιος ἀναγκαῖος ὁ τοιοῦτος ὁμολογέω ; ἐγώ δοκέω . εἰ ἄρα τις συμβαίνω ὅμοιος τις γίγνομαι ἤ ἀνόμοιος , εἴτε ἑαυτοῦ εἴτε ἄλλος , ὁμοιόω μέν αὐτός φημί γίγνομαι , ἀνομοιόω δέ ἕτερος ; ἀνάγκη . οὐκοῦν πρόσθεν λέγω ὡς πολύς μέν εἰμί ὁ ποιέω καί ἄπειρος , ὡσαύτως δέ γε ὁ πάσχω ; ναί . καί μήν ὅτι γε ἄλλος ἄλλος συμμείγνυμι καί ἄλλος οὐ αὐτός ἀλλά ἕτερος γεννάω ; πάνυ μέν οὖν . λέγω δή ἐγώ τε καί σύ καί ἄλλος ἤδη κατά ὁ αὐτός λόγος , Σωκράτης ὑγιαίνω καί Σωκράτης αὖ ἀσθενέω . πότερος ὅμοιος οὗτος ἐκεῖνος ἤ ἀνόμοιος φημί ; ἆρα ὁ ἀσθενέω Σωκράτης , ὅλος οὗτος λέγω ὅλος ἐκεῖνος , ὁ ὑγιαίνω Σωκράτης ; καλός ὑπολαμβάνω · αὐτός οὗτος λέγω . ἀνόμοιος δήπου . καί ἕτερος ἄρα οὕτως ὥσπερ ἀνόμοιος ; ἀνάγκη . καί καθεύδω δή καί πᾶς ὅς νυνδί διέρχομαι , ὡσαύτως φημί ; ἐγώ . ἕκαστος δή ὁ φύζω τις ποιέω , ἄλλος τις , ὅταν μέν λαμβάνω ὑγιαίνω Σωκράτης , ὡς ἕτερος ἐγώ χράω , ὅταν δέ ἀσθενέω , ὡς ἕτερος ; τίς δέ οὐ μέλλω ; καί ἕτερος δή ἐπί ἑκάτερος γεννάω ἐγώ τε ὁ πάσχω καί ἐκεῖνος ὁ ποιέω ; τίς μήν ; ὅταν δή οἶνος πίνω ὑγιαίνω , ἡδύς ἐγώ φαίνω καί γλυκύς ; ναί . γεννάω γάρ δή ἐκ ὁ προομολογέω ὁ τε ποιέω καί ὁ πάσχω γλυκύτης τε καί αἴσθησις , ἅμα φέρω ἀμφότερος , καί ὁ μέν αἴσθησις πρός ὁ πάσχω εἰμί αἰσθάνομαι ὁ γλῶσσα ἀπεργάζομαι , ὁ δέ γλυκύτης πρός ὁ οἶνος περί αὐτός φέρω γλυκύς ὁ οἶνος ὁ ὑγιαίνω γλῶσσα ποιέω καί εἰμί καί φαίνω . πάνυ μέν οὖν ὁ πρότερος ἐγώ οὕτως ὁμολογέω . ὅταν δέ ἀσθενέω , ἄλλος τις πρῶτος μέν ὁ ἀλήθεια οὐ ὁ αὐτός λαμβάνω ; ἀνόμοιος γάρ δή προσέρχομαι . ναί . ἕτερος δή αὖ γεννάω ὁ τε τοιοῦτος Σωκράτης καί ὁ ὁ οἶνος πόσις , περί μέν ὁ γλῶσσα αἴσθησις πικρότης , περί δέ ὁ οἶνος γίγνομαι καί φέρω πικρότης , καί ὁ μέν οὐ πικρότης ἀλλά πικρός , ἐγώ δέ οὐ αἴσθησις ἀλλά αἰσθάνομαι ; κομιδῇ μέν οὖν .