plato-philosophy.theaetetus 188
οὐκοῦν τόδε γʼ ἔσθʼ ἡμῖν περὶ πάντα καὶ καθʼ ἕκαστον , ἤτοι εἰδέναι ἢ μὴ εἰδέναι ; μανθάνειν γὰρ καὶ ἐπιλανθάνεσθαι μεταξὺ τούτων ὡς ὄντα χαίρειν λέγω ἐν τῷ παρόντι · νῦν γὰρ ἡμῖν πρὸς λόγον ἐστὶν οὐδέν . ἀλλὰ μήν , ὦ Σώκρατες , ἄλλο γʼ οὐδὲν λείπεται περὶ ἕκαστον πλὴν εἰδέναι ἢ μὴ εἰδέναι . οὐκοῦν ἤδη ἀνάγκη τὸν δοξάζοντα δοξάζειν ἢ ὧν τι οἶδεν ἢ μὴ οἶδεν ; ἀνάγκη . καὶ μὴν εἰδότα γε μὴ εἰδέναι τὸ αὐτὸ ἢ μὴ εἰδότα εἰδέναι ἀδύνατον . πῶς δʼ οὔ ; ἆρʼ οὖν ὁ τὰ ψευδῆ δοξάζων , ἃ οἶδε , ταῦτα οἴεται οὐ ταῦτα εἶναι ἀλλὰ ἕτερα ἄττα ὧν οἶδε , καὶ ἀμφότερα εἰδὼς ἀγνοεῖ αὖ ἀμφότερα ; ἀλλʼ ἀδύνατον , ὦ Σώκρατες . ἀλλʼ ἆρα , ἃ μὴ οἶδεν , ἡγεῖται αὐτὰ εἶναι ἕτερα ἄττα ὧν μὴ οἶδε , καὶ τοῦτʼ ἔστι τῷ μήτε Θεαίτητον μήτε Σωκράτη εἰδότι εἰς τὴν διάνοιαν λαβεῖν ὡς ὁ Σωκράτης Θεαίτητος ἢ Θεαίτητος Σωκράτης ; καὶ πῶς ἄν ; ἀλλʼ οὐ μήν , ἅ γέ τις οἶδεν , οἴεταί που ἃ μὴ οἶδεν αὐτὰ εἶναι , οὐδʼ αὖ ἃ μὴ οἶδεν , ἃ οἶδεν . τέρας γὰρ ἔσται . πῶς οὖν ἂν ἔτι ψευδῆ δοξάσειεν ; ἐκτὸς γὰρ τούτων ἀδύνατόν που δοξάζειν , ἐπείπερ πάντʼ ἢ ἴσμεν ἢ οὐκ ἴσμεν , ἐν δὲ τούτοις οὐδαμοῦ φαίνεται δυνατὸν ψευδῆ δοξάσαι . ἀληθέστατα . ἆρʼ οὖν οὐ ταύτῃ σκεπτέον ὃ ζητοῦμεν , κατὰ τὸ εἰδέναι καὶ μὴ εἰδέναι ἰόντας , ἀλλὰ κατὰ τὸ εἶναι καὶ μή ; πῶς λέγεις ; μὴ ἁπλοῦν ᾖ ὅτι ὁ τὰ μὴ ὄντα περὶ ὁτουοῦν δοξάζων οὐκ ἔσθʼ ὡς οὐ ψευδῆ δοξάσει , κἂν ὁπωσοῦν ἄλλως τὰ τῆς διανοίας ἔχῃ . εἰκός γʼ αὖ , ὦ Σώκρατες . πῶς οὖν ; τί ἐροῦμεν , ὦ Θεαίτητε , ἐάν τις ἡμᾶς ἀνακρίνῃ · δυνατὸν δὲ ὁτῳοῦν ὃ λέγεται , καί τις ἀνθρώπων τὸ μὴ ὂν δοξάσει , εἴτε περὶ τῶν ὄντων του εἴτε αὐτὸ καθʼ αὑτό ; καὶ ἡμεῖς δή , ὡς ἔοικεν , πρὸς ταῦτα φήσομεν · ὅταν γε μὴ ἀληθῆ οἴηται οἰόμενος · ἢ πῶς ἐροῦμεν ; οὕτως . ἦ οὖν καὶ ἄλλοθί που τὸ τοιοῦτόν ἐστιν ; τὸ ποῖον ; εἴ τις ὁρᾷ μέν τι , ὁρᾷ δὲ οὐδέν . καὶ πῶς ; ἀλλὰ μὴν εἰ ἕν γέ τι ὁρᾷ , τῶν ὄντων τι ὁρᾷ . ἢ σὺ οἴει ποτὲ τὸ ἓν ἐν τοῖς μὴ οὖσιν εἶναι ; οὐκ ἔγωγε . ὁ ἄρα ἕν γέ τι ὁρῶν ὄν τι ὁρᾷ . φαίνεται .
Lemmas: οὐκοῦν ὅδε γε εἰμί ἐγώ περί πᾶς καί κατά ἕκαστος , ἤτοι οἶδα ἤ μή οἶδα ; μανθάνω γάρ καί ἐπιλανθάνω μεταξύ οὗτος ὡς εἰμί χαίρω λέγω ἐν ὁ πάρειμι · νῦν γάρ ἐγώ πρός λόγος εἰμί οὐδείς . ἀλλά μήν , ὦ Σωκράτης , ἄλλος γε οὐδείς λείπω περί ἕκαστος πλήν οἶδα ἤ μή οἶδα . οὐκοῦν ἤδη ἀνάγκη ὁ δοξάζω δοξάζω ἤ ὅς τις οἶδα ἤ μή οἶδα ; ἀνάγκη . καί μήν οἶδα γε μή οἶδα ὁ αὐτός ἤ μή οἶδα οἶδα ἀδύνατος . πῶς δέ οὐ ; ἆρα οὖν ὁ ὁ ψευδής δοξάζω , ὅς οἶδα , οὗτος οἴομαι οὐ οὗτος εἰμί ἀλλά ἕτερος τις ὅς οἶδα , καί ἀμφότερος οἶδα ἀγνοέω αὖ ἀμφότερος ; ἀλλά ἀδύνατος , ὦ Σωκράτης . ἀλλά ἆρα , ὅς μή οἶδα , ἡγέομαι αὐτός εἰμί ἕτερος τις ὅς μή οἶδα , καί οὗτος εἰμί ὁ μήτε Θεαίτητος μήτε Σωκράτης οἶδα εἰς ὁ διάνοια λαμβάνω ὡς ὁ Σωκράτης Θεαίτητος ἤ Θεαίτητος Σωκράτης ; καί πῶς ἄν ; ἀλλά οὐ μήν , ὅς γε τις οἶδα , οἴομαι που ὅς μή οἶδα αὐτός εἰμί , οὐδέ αὖ ὅς μή οἶδα , ὅς οἶδα . τέρας γάρ εἰμί . πῶς οὖν ἄν ἔτι ψευδής δοξάζω ; ἐκτός γάρ οὗτος ἀδύνατος που δοξάζω , ἐπεί πᾶς ἤ οἶδα ἤ οὐ οἶδα , ἐν δέ οὗτος οὐδαμοῦ φαίνω δυνατός ψευδής δοξάζω . ἀληθής . ἆρα οὖν οὐ οὗτος σκοπέω ὅς ζητέω , κατά ὁ οἶδα καί μή οἶδα ἔρχομαι , ἀλλά κατά ὁ εἰμί καί μή ; πῶς λέγω ; μή ἁπλόος εἰμί ὅτι ὁ ὁ μή εἰμί περί ὅστις δοξάζω οὐ εἰμί ὡς οὐ ψευδής δοξάζω , ἐάν ὁπωσοῦν ἄλλος ὁ ὁ διάνοια ἔχω . ἔοικα γε αὖ , ὦ Σωκράτης . πῶς οὖν ; τίς λέγω , ὦ Θεαίτητος , ἐάν τις ἐγώ ἀνακρίνω · δυνατός δέ ὅστις ὅς λέγω , καί τις ἄνθρωπος ὁ μή εἰμί δοξάζω , εἴτε περί ὁ εἰμί τις εἴτε αὐτός κατά ἑαυτοῦ ; καί ἐγώ δή , ὡς ἔοικα , πρός οὗτος φημί · ὅταν γε μή ἀληθής οἴομαι οἴομαι · ἤ πῶς λέγω ; οὕτως . ἦ οὖν καί ἄλλοθι που ὁ τοιοῦτος εἰμί ; ὁ ποῖος ; εἰ τις ὁράω μέν τις , ὁράω δέ οὐδείς . καί πῶς ; ἀλλά μήν εἰ εἷς γε τις ὁράω , ὁ εἰμί τις ὁράω . ἤ σύ οἴομαι ποτέ ὁ εἷς ἐν ὁ μή εἰμί εἰμί ; οὐ ἐγώ . ὁ ἄρα εἷς γε τις ὁράω εἰμί τις ὁράω . φαίνω .