plato-philosophy.theaetetus 171
τί δὲ αὐτῷ Πρωταγόρᾳ ; ἆρʼ οὐχὶ ἀνάγκη , εἰ μὲν μηδὲ αὐτὸς ᾤετο μέτρον εἶναι ἄνθρωπον μηδὲ οἱ πολλοί , ὥσπερ οὐδὲ οἴονται , μηδενὶ δὴ εἶναι ταύτην τὴν ἀλήθειαν ἣν ἐκεῖνος ἔγραψεν ; εἰ δὲ αὐτὸς μὲν ᾤετο , τὸ δὲ πλῆθος μὴ συνοίεται , οἶσθʼ ὅτι πρῶτον μὲν ὅσῳ πλείους οἷς μὴ δοκεῖ ἢ οἷς δοκεῖ , τοσούτῳ μᾶλλον οὐκ ἔστιν ἢ ἔστιν . ἀνάγκη , εἴπερ γε καθʼ ἑκάστην δόξαν ἔσται καὶ οὐκ ἔσται . ἔπειτά γε τοῦτʼ ἔχει κομψότατον · ἐκεῖνος μὲν περὶ τῆς αὑτοῦ οἰήσεως τὴν τῶν ἀντιδοξαζόντων οἴησιν , ᾗ ἐκεῖνον ἡγοῦνται ψεύδεσθαι , συγχωρεῖ που ἀληθῆ εἶναι ὁμολογῶν τὰ ὄντα δοξάζειν ἅπαντας . πάνυ μὲν οὖν . οὐκοῦν τὴν αὑτοῦ ἂν ψευδῆ συγχωροῖ , εἰ τὴν τῶν ἡγουμένων αὐτὸν ψεύδεσθαι ὁμολογεῖ ἀληθῆ εἶναι ; ἀνάγκη . οἱ δέ γʼ ἄλλοι οὐ συγχωροῦσιν ἑαυτοῖς ψεύδεσθαι ; οὐ γὰρ οὖν . ὁ δέ γʼ αὖ ὁμολογεῖ καὶ ταύτην ἀληθῆ τὴν δόξαν ἐξ ὧν γέγραφεν . φαίνεται . ἐξ ἁπάντων ἄρα ἀπὸ Πρωταγόρου ἀρξαμένων ἀμφισβητήσεται , μᾶλλον δὲ ὑπό γε ἐκείνου ὁμολογήσεται , ὅταν τῷ τἀναντία λέγοντι συγχωρῇ ἀληθῆ αὐτὸν δοξάζειν , τότε καὶ ὁ Πρωταγόρας αὐτὸς συγχωρήσεται μήτε κύνα μήτε τὸν ἐπιτυχόντα ἄνθρωπον μέτρον εἶναι μηδὲ περὶ ἑνὸς οὗ ἂν μὴ μάθῃ . οὐχ οὕτως ; οὕτως . οὐκοῦν ἐπειδὴ ἀμφισβητεῖται ὑπὸ πάντων , οὐδενὶ ἂν εἴη ἡ Πρωταγόρου Ἀλήθεια ἀληθής , οὔτε τινὶ ἄλλῳ οὔτʼ αὐτῷ ἐκείνῳ . ἄγαν , ὦ Σώκρατες , τὸν ἑταῖρόν μου καταθέομεν . ἀλλά τοι , ὦ φίλε , ἄδηλον εἰ καὶ παραθέομεν τὸ ὀρθόν . εἰκός γε ἄρα ἐκεῖνον πρεσβύτερον ὄντα σοφώτερον ἡμῶν εἶναι · καὶ εἰ αὐτίκα ἐντεῦθεν ἀνακύψειε μέχρι τοῦ αὐχένος , πολλὰ ἂν ἐμέ τε ἐλέγξας ληροῦντα , ὡς τὸ εἰκός , καὶ σὲ ὁμολογοῦντα , καταδὺς ἂν οἴχοιτο ἀποτρέχων . ἀλλʼ ἡμῖν ἀνάγκη οἶμαι χρῆσθαι ἡμῖν αὐτοῖς ὁποῖοί τινές ἐσμεν , καὶ τὰ δοκοῦντα ἀεὶ ταῦτα λέγειν . καὶ δῆτα καὶ νῦν ἄλλο τι φῶμεν ὁμολογεῖν ἂν τοῦτό γε ὁντινοῦν , τὸ εἶναι σοφώτερον ἕτερον ἑτέρου , εἶναι δὲ καὶ ἀμαθέστερον ; ἐμοὶ γοῦν δοκεῖ . ἦ καὶ ταύτῃ ἂν μάλιστα ἵστασθαι τὸν λόγον , ᾗ ἡμεῖς ὑπεγράψαμεν βοηθοῦντες Πρωταγόρᾳ , ὡς τὰ μὲν πολλὰ ᾗ δοκεῖ , ταύτῃ καὶ ἔστιν ἑκάστῳ , θερμά , ξηρά , γλυκέα , πάντα ὅσα τοῦ τύπου τούτου · εἰ δέ που ἔν τισι συγχωρήσεται διαφέρειν ἄλλον ἄλλου , περὶ τὰ ὑγιεινὰ καὶ νοσώδη ἐθελῆσαι ἂν φάναι μὴ πᾶν γύναιον καὶ παιδίον , καὶ θηρίον δέ , ἱκανὸν εἶναι ἰᾶσθαι αὑτὸ γιγνῶσκον ἑαυτῷ τὸ ὑγιεινόν , ἀλλὰ ἐνταῦθα δὴ ἄλλον ἄλλου διαφέρειν , εἴπερ που ; ἔμοιγε δοκεῖ οὕτως .
Lemmas: τίς δέ αὐτός Πρωταγόρας ; ἆρα οὐ ἀνάγκη , εἰ μέν μηδέ αὐτός οἴομαι μέτρον εἰμί ἄνθρωπος μηδέ ὁ πολύς , ὥσπερ οὐδέ οἴομαι , μηδείς δή εἰμί οὗτος ὁ ἀλήθεια ὅς ἐκεῖνος γράφω ; εἰ δέ αὐτός μέν οἴομαι , ὁ δέ πλῆθος μή συνοίομαι , οἶδα ὅτι πρῶτος μέν ὅσος πολύς ὅς μή δοκέω ἤ ὅς δοκέω , τοσοῦτος μάλα οὐ εἰμί ἤ εἰμί . ἀνάγκη , εἴπερ γε κατά ἕκαστος δόξα εἰμί καί οὐ εἰμί . ἔπειτα γε οὗτος ἔχω κομψός · ἐκεῖνος μέν περί ὁ ἑαυτοῦ οἴησις ὁ ὁ ἀντιδοξάζω οἴησις , ὅς ἐκεῖνος ἡγέομαι ψεύδω , συγχωρέω που ἀληθής εἰμί ὁμολογέω ὁ εἰμί δοξάζω ἅπας . πάνυ μέν οὖν . οὐκοῦν ὁ ἑαυτοῦ ἄν ψευδής συγχωρέω , εἰ ὁ ὁ ἡγέομαι αὐτός ψεύδω ὁμολογέω ἀληθής εἰμί ; ἀνάγκη . ὁ δέ γε ἄλλος οὐ συγχωρέω ἑαυτοῦ ψεύδω ; οὐ γάρ οὖν . ὁ δέ γε αὖ ὁμολογέω καί οὗτος ἀληθής ὁ δόξα ἐκ ὅς γράφω . φαίνω . ἐκ ἅπας ἄρα ἀπό Πρωταγόρας ἄρχω ἀμφισβητέω , μάλα δέ ὑπό γε ἐκεῖνος ὁμολογέω , ὅταν ὁ ἐναντίος λέγω συγχωρέω ἀληθής αὐτός δοξάζω , τότε καί ὁ Πρωταγόρας αὐτός συγχωρέω μήτε κύων μήτε ὁ ἐπιτυγχάνω ἄνθρωπος μέτρον εἰμί μηδέ περί εἷς ὅς ἄν μή μανθάνω . οὐ οὕτως ; οὕτως . οὐκοῦν ἐπειδή ἀμφισβητέω ὑπό πᾶς , οὐδείς ἄν εἰμί ὁ Πρωταγόρας Ἀλήθεια ἀληθής , οὔτε τις ἄλλος οὔτε αὐτός ἐκεῖνος . ἄγαν , ὦ Σωκράτης , ὁ ἑταῖρος ἐγώ καταθέω . ἀλλά τοι , ὦ φίλος , ἄδηλος εἰ καί παραθέω ὁ ὀρθός . ἔοικα γε ἄρα ἐκεῖνος πρέσβυς εἰμί σοφός ἐγώ εἰμί · καί εἰ αὐτίκα ἐντεῦθεν ἀνακύπτω μέχρι ὁ αὐχήν , πολύς ἄν ἐγώ τε ἐλέγχω ληρέω , ὡς ὁ ἔοικα , καί σύ ὁμολογέω , καταδύω ἄν οἴχομαι ἀποτρέχω . ἀλλά ἐγώ ἀνάγκη οἴομαι χράω ἐγώ αὐτός ὁποῖος τις εἰμί , καί ὁ δοκέω ἀεί οὗτος λέγω . καί δῆτα καί νῦν ἄλλος τις φημί ὁμολογέω ἄν οὗτος γε ὅστις , ὁ εἰμί σοφός ἕτερος ἕτερος , εἰμί δέ καί ἀμαθής ; ἐγώ γοῦν δοκέω . ἦ καί ταύτῃ ἄν μάλα ἵστημι ὁ λόγος , ᾗ ἐγώ ὑπογράφω βοηθέω Πρωταγόρας , ὡς ὁ μέν πολύς ᾗ δοκέω , ταύτῃ καί εἰμί ἕκαστος , θερμός , ξηρός , γλυκύς , πᾶς ὅσος ὁ τύπος οὗτος · εἰ δέ που ἐν τις συγχωρέω διαφέρω ἄλλος ἄλλος , περί ὁ ὑγιεινός καί νοσώδης ἐθέλω ἄν φημί μή πᾶς γύναιον καί παιδίον , καί θηρίον δέ , ἱκανός εἰμί ἰάομαι ἑαυτοῦ γιγνώσκω ἑαυτοῦ ὁ ὑγιεινός , ἀλλά ἐνταῦθα δή ἄλλος ἄλλος διαφέρω , εἴπερ που ; ἐγώ δοκέω οὕτως .