plato-philosophy.theaetetus 187
ἀλλʼ οὔ τι μὲν δὴ τούτου γε ἕνεκα ἠρχόμεθα διαλεγόμενοι , ἵνα εὕρωμεν τί ποτʼ οὐκ ἔστʼ ἐπιστήμη , ἀλλὰ τί ἔστιν . ὅμως δὲ τοσοῦτόν γε προβεβήκαμεν , ὥστε μὴ ζητεῖν αὐτὴν ἐν αἰσθήσει τὸ παράπαν ἀλλʼ ἐν ἐκείνῳ τῷ ὀνόματι , ὅτι ποτʼ ἔχει ἡ ψυχή , ὅταν αὐτὴ καθʼ αὑτὴν πραγματεύηται περὶ τὰ ὄντα . ἀλλὰ μὴν τοῦτό γε καλεῖται , ὦ Σώκρατες , ὡς ἐγᾦμαι , δοξάζειν . ὀρθῶς γὰρ οἴει , ὦ φίλε . καὶ ὅρα δὴ νῦν πάλιν ἐξ ἀρχῆς , πάντα τὰ πρόσθεν ἐξαλείψας , εἴ τι μᾶλλον καθορᾷς , ἐπειδὴ ἐνταῦθα προελήλυθας . καὶ λέγε αὖθις τί ποτʼ ἐστὶν ἐπιστήμη . δόξαν μὲν πᾶσαν εἰπεῖν , ὦ Σώκρατες , ἀδύνατον , ἐπειδὴ καὶ ψευδής ἐστι δόξα · κινδυνεύει δὲ ἡ ἀληθὴς δόξα ἐπιστήμη εἶναι , καί μοι τοῦτο ἀποκεκρίσθω . ἐὰν γὰρ μὴ φανῇ προϊοῦσιν ὥσπερ τὸ νῦν , ἄλλο τι πειρασόμεθα λέγειν . οὕτω μέντοι χρή , ὦ Θεαίτητε , λέγειν προθύμως μᾶλλον , ἢ ὡς τὸ πρῶτον ὤκνεις ἀποκρίνεσθαι . ἐὰν γὰρ οὕτω δρῶμεν , δυοῖν θάτερα , ἢ εὑρήσομεν ἐφʼ ὃ ἐρχόμεθα , ἢ ἧττον οἰησόμεθα εἰδέναι ὃ μηδαμῇ ἴσμεν · καίτοι οὐκ ἂν εἴη μεμπτὸς μισθὸς ὁ τοιοῦτος . καὶ δὴ καὶ νῦν τί φῄς ; δυοῖν ὄντοιν ἰδέαιν δόξης , τοῦ μὲν ἀληθινοῦ , ψευδοῦς δὲ τοῦ ἑτέρου , τὴν ἀληθῆ δόξαν ἐπιστήμην ὁρίζῃ ; ἔγωγε · τοῦτο γὰρ αὖ νῦν μοι φαίνεται . ἆρʼ οὖν ἔτʼ ἄξιον περὶ δόξης ἀναλαβεῖν πάλιν — τὸ ποῖον δὴ λέγεις ; θράττει μέ πως νῦν τε καὶ ἄλλοτε δὴ πολλάκις , ὥστʼ ἐν ἀπορίᾳ πολλῇ πρὸς ἐμαυτὸν καὶ πρὸς ἄλλον γεγονέναι , οὐκ ἔχοντα εἰπεῖν τί ποτʼ ἐστὶ τοῦτο τὸ πάθος παρʼ ἡμῖν καὶ τίνα τρόπον ἐγγιγνόμενον . τὸ ποῖον δή ; τὸ δοξάζειν τινὰ ψευδῆ . σκοπῶ δὴ καὶ νῦν ἔτι διστάζων , πότερον ἐάσωμεν αὐτὸ ἢ ἐπισκεψώμεθα ἄλλον τρόπον ἢ ὀλίγον πρότερον . τί μήν , ὦ Σώκρατες , εἴπερ γε καὶ ὁπῃτιοῦν φαίνεται δεῖν ; ἄρτι γὰρ οὐ κακῶς γε σὺ καὶ Θεόδωρος ἐλέγετε σχολῆς πέρι , ὡς οὐδὲν ἐν τοῖς τοιοῖσδε κατεπείγει . ὀρθῶς ὑπέμνησας · ἴσως γὰρ οὐκ ἀπὸ καιροῦ πάλιν ὥσπερ ἴχνος μετελθεῖν . κρεῖττον γάρ που σμικρὸν εὖ ἢ πολὺ μὴ ἱκανῶς περᾶναι . τί μήν ; πῶς οὖν ; τί δὴ καὶ λέγομεν ; ψευδῆ φαμεν ἑκάστοτε εἶναι δόξαν , καί τινα ἡμῶν δοξάζειν ψευδῆ , τὸν δʼ αὖ ἀληθῆ , ὡς φύσει οὕτως ἐχόντων ; φαμὲν γὰρ δή .
Lemmas: ἀλλά οὐ τις μέν δή οὗτος γε ἕνεκα ἄρχω διαλέγω , ἵνα εὑρίσκω τίς ποτέ οὐ εἰμί ἐπιστήμη , ἀλλά τίς εἰμί . ὅμως δέ τοσοῦτος γε προβαίνω , ὥστε μή ζητέω αὐτός ἐν αἴσθησις ὁ παράπαν ἀλλά ἐν ἐκεῖνος ὁ ὄνομα , ὅστις ποτέ ἔχω ὁ ψυχή , ὅταν αὐτός κατά ἑαυτοῦ πραγματεύομαι περί ὁ εἰμί . ἀλλά μήν οὗτος γε καλέω , ὦ Σωκράτης , ὡς οἴομαι , δοξάζω . ὀρθός γάρ οἴομαι , ὦ φίλος . καί ὁράω δή νῦν πάλιν ἐκ ἀρχή , πᾶς ὁ πρόσθεν ἐξαλείφω , εἰ τις μάλα καθοράω , ἐπειδή ἐνταῦθα προέρχομαι . καί λέγω αὖθις τίς ποτέ εἰμί ἐπιστήμη . δόξα μέν πᾶς λέγω , ὦ Σωκράτης , ἀδύνατος , ἐπειδή καί ψευδής εἰμί δόξα · κινδυνεύω δέ ὁ ἀληθής δόξα ἐπιστήμη εἰμί , καί ἐγώ οὗτος ἀποκρίνω . ἐάν γάρ μή φαίνω προέρχομαι ὥσπερ ὁ νῦν , ἄλλος τις πειράω λέγω . οὕτως μέντοι χρή , ὦ Θεαίτητος , λέγω πρόθυμος μάλα , ἤ ὡς ὁ πρῶτος ὀκνέω ἀποκρίνω . ἐάν γάρ οὕτως δράω , δύο ἕτερος , ἤ εὑρίσκω ἐπί ὅς ἔρχομαι , ἤ ἥσσων οἴομαι οἶδα ὅς μηδαμῇ οἶδα · καίτοι οὐ ἄν εἰμί μεμπτός μισθός ὁ τοιοῦτος . καί δή καί νῦν τίς φημί ; δύο εἰμί ἰδέα δόξα , ὁ μέν ἀληθινός , ψευδής δέ ὁ ἕτερος , ὁ ἀληθής δόξα ἐπιστήμη ὁρίζω ; ἐγώ · οὗτος γάρ αὖ νῦν ἐγώ φαίνω . ἆρα οὖν ἔτι ἄξιος περί δόξα ἀναλαμβάνω πάλιν — ὁ ποῖος δή λέγω ; θράσσω ἐγώ πως νῦν τε καί ἄλλοτε δή πολλάκις , ὥστε ἐν ἀπορία πολύς πρός ἐμαυτοῦ καί πρός ἄλλος γίγνομαι , οὐ ἔχω λέγω τίς ποτέ εἰμί οὗτος ὁ πάθος παρά ἐγώ καί τίς τρόπος ἐγγίγνομαι . ὁ ποῖος δή ; ὁ δοξάζω τις ψευδής . σκοπέω δή καί νῦν ἔτι διστάζω , πότερος ἐάω αὐτός ἤ ἐπισκοπέω ἄλλος τρόπος ἤ ὀλίγος πρότερος . τίς μήν , ὦ Σωκράτης , εἴπερ γε καί ὅπῃ φαίνω δέω ; ἄρτι γάρ οὐ κακός γε σύ καί Θεόδωρος λέγω σχολή περί , ὡς οὐδείς ἐν ὁ τοιόσδε κατεπείγω . ὀρθός ὑπομιμνῄσκω · ἴσως γάρ οὐ ἀπό καιρός πάλιν ὥσπερ ἴχνος μετέρχομαι . κρατύς γάρ που μικρός εὖ ἤ πολύς μή ἱκανός περαίνω . τίς μήν ; πῶς οὖν ; τίς δή καί λέγω ; ψευδής φημί ἑκάστοτε εἰμί δόξα , καί τις ἐγώ δοξάζω ψευδής , ὁ δέ αὖ ἀληθής , ὡς φύσις οὕτως ἔχω ; φημί γάρ δή .