plato-philosophy.theaetetus 184
μέλισσον μὲν καὶ τοὺς ἄλλους , οἳ ἓν ἑστὸς λέγουσι τὸ πᾶν , αἰσχυνόμενος μὴ φορτικῶς σκοπῶμεν , ἧττον αἰσχύνομαι ἢ ἕνα ὄντα Παρμενίδην . Παρμενίδης δέ μοι φαίνεται , τὸ τοῦ Ὁμήρου , αἰδοῖός τέ μοι εἶναι ἅμα δεινός τε . συμπροσέμειξα γὰρ δὴ τῷ ἀνδρὶ πάνυ νέος πάνυ πρεσβύτῃ , καί μοι ἐφάνη βάθος τι ἔχειν παντάπασι γενναῖον . φοβοῦμαι οὖν μὴ οὔτε τὰ λεγόμενα συνιῶμεν , τί τε διανοούμενος εἶπε πολὺ πλέον λειπώμεθα , καὶ τὸ μέγιστον , οὗ ἕνεκα ὁ λόγος ὥρμηται , ἐπιστήμης πέρι τί ποτʼ ἐστίν , ἄσκεπτον γένηται ὑπὸ τῶν ἐπεισκωμαζόντων λόγων , εἴ τις αὐτοῖς πείσεται · ἄλλως τε καὶ ὃν νῦν ἐγείρομεν πλήθει ἀμήχανον , εἴτε τις ἐν παρέργῳ σκέψεται , ἀνάξιʼ ἂν πάθοι , εἴτε ἱκανῶς , μηκυνόμενος τὸ τῆς ἐπιστήμης ἀφανιεῖ . δεῖ δὲ οὐδέτερα , ἀλλὰ Θεαίτητον ὧν κυεῖ περὶ ἐπιστήμης πειρᾶσθαι ἡμᾶς τῇ μαιευτικῇ τέχνῃ ἀπολῦσαι . ἀλλὰ χρή , εἰ δοκεῖ , οὕτω ποιεῖν . ἔτι τοίνυν , ὦ Θεαίτητε , τοσόνδε περὶ τῶν εἰρημένων ἐπίσκεψαι . αἴσθησιν γὰρ δὴ ἐπιστήμην ἀπεκρίνω · ἦ γάρ ; ναί . εἰ οὖν τίς σε ὧδʼ ἐρωτῴη · τῷ τὰ λευκὰ καὶ μέλανα ὁρᾷ ἄνθρωπος καὶ τῷ τὰ ὀξέα καὶ βαρέα ἀκούει ; εἴποις ἂν οἶμαι ὄμμασί τε καὶ ὠσίν . ἔγωγε . τὸ δὲ εὐχερὲς τῶν ὀνομάτων τε καὶ ῥημάτων καὶ μὴ διʼ ἀκριβείας ἐξεταζόμενον τὰ μὲν πολλὰ οὐκ ἀγεννές , ἀλλὰ μᾶλλον τὸ τούτου ἐναντίον ἀνελεύθερον , ἔστι δὲ ὅτε ἀναγκαῖον , οἷον καὶ νῦν ἀνάγκη ἐπιλαβέσθαι τῆς ἀποκρίσεως ἣν ἀποκρίνῃ , ᾗ οὐκ ὀρθή . σκόπει γάρ · ἀπόκρισις ποτέρα ὀρθοτέρα , ᾧ ὁρῶμεν τοῦτο εἶναι ὀφθαλμούς , ἢ διʼ οὗ ὁρῶμεν , καὶ ᾧ ἀκούομεν ὦτα , ἢ διʼ οὗ ἀκούομεν ; διʼ ὧν ἕκαστα αἰσθανόμεθα , ἔμοιγε δοκεῖ , ὦ Σώκρατες , μᾶλλον ἢ οἷς . δεινὸν γάρ που , ὦ παῖ , εἰ πολλαί τινες ἐν ἡμῖν ὥσπερ ἐν δουρείοις ἵπποις αἰσθήσεις ἐγκάθηνται , ἀλλὰ μὴ εἰς μίαν τινὰ ἰδέαν , εἴτε ψυχὴν εἴτε ὅτι δεῖ καλεῖν , πάντα ταῦτα συντείνει , ᾗ διὰ τούτων οἷον ὀργάνων αἰσθανόμεθα ὅσα αἰσθητά . ἀλλά μοι δοκεῖ οὕτω μᾶλλον ἢ ἐκείνως . τοῦδέ τοι ἕνεκα αὐτά σοι διακριβοῦμαι , εἴ τινι ἡμῶν αὐτῶν τῷ αὐτῷ διὰ μὲν ὀφθαλμῶν ἐφικνούμεθα λευκῶν τε καὶ μελάνων , διὰ δὲ τῶν ἄλλων ἑτέρων αὖ τινῶν · καὶ ἕξεις ἐρωτώμενος πάντα τὰ τοιαῦτα εἰς τὸ σῶμα ἀναφέρειν ; ἴσως δὲ βέλτιον σὲ λέγειν αὐτὰ ἀποκρινόμενον μᾶλλον ἢ ἐμὲ ὑπὲρ σοῦ πολυπραγμονεῖν . καί μοι λέγε · θερμὰ καὶ σκληρὰ καὶ κοῦφα καὶ γλυκέα διʼ ὧν αἰσθάνῃ , ἆρα οὐ τοῦ σώματος ἕκαστα τίθης ; ἢ ἄλλου τινός ; οὐδενὸς ἄλλου .
Lemmas: μελίζω μέν καί ὁ ἄλλος , ὅς εἷς ἵστημι λέγω ὁ πᾶς , αἰσχύνω μή φορτικός σκοπέω , ἥσσων αἰσχύνω ἤ εἷς εἰμί Παρμενίδης . Παρμενίδης δέ ἐγώ φαίνω , ὁ ὁ Ὅμηρος , αἰδοῖος τε ἐγώ εἰμί ἅμα δεινός τε . συμπροσμείγνυμι γάρ δή ὁ ἀνήρ πάνυ νέος πάνυ πρεσβύτης , καί ἐγώ φαίνω βάθος τις ἔχω παντάπασι γενναῖος . φοβέω οὖν μή οὔτε ὁ λέγω συνιέω , τίς τε διανοέω λέγω πολύς πολύς λείπω , καί ὁ μέγας , ὅς ἕνεκα ὁ λόγος ὁρμάω , ἐπιστήμη περί τίς ποτέ εἰμί , ἄσκεπτος γίγνομαι ὑπό ὁ ἐπεισκωμάζω λόγος , εἰ τις αὐτός πάσχω · ἄλλος τε καί ὅς νῦν ἐγείρω πλῆθος ἀμήχανος , εἴτε τις ἐν πάρεργος σκοπέω , ἀνάξιος ἄν πάσχω , εἴτε ἱκανός , μηκύνω ὁ ὁ ἐπιστήμη ἀφανίζω . δέω δέ οὐδέτερος , ἀλλά Θεαίτητος ὅς κυέω περί ἐπιστήμη πειράω ἐγώ ὁ μαιευτικός τέχνη ἀπολύω . ἀλλά χρή , εἰ δοκέω , οὕτως ποιέω . ἔτι τοίνυν , ὦ Θεαίτητος , τοσόσδε περί ὁ λέγω ἐπισκοπέω . αἴσθησις γάρ δή ἐπιστήμη ἀποκρίνω · ἦ γάρ ; ναί . εἰ οὖν τις σύ ὧδε ἐρωτάω · τίς ὁ λευκός καί μέλας ὁράω ἄνθρωπος καί ὁ ὁ ὀξύς καί βαρύς ἀκούω ; λέγω ἄν οἴομαι ὄμμα τε καί οὖς . ἐγώ . ὁ δέ εὐχερής ὁ ὄνομα τε καί ῥῆμα καί μή διά ἀκρίβεια ἐξετάζω ὁ μέν πολύς οὐ ἀγεννής , ἀλλά μάλα ὁ οὗτος ἐναντίος ἀνελεύθερος , εἰμί δέ ὅτε ἀναγκαῖος , οἷος καί νῦν ἀνάγκη ἐπιλαμβάνω ὁ ἀπόκρισις ὅς ἀποκρίνω , ᾗ οὐ ὀρθός . σκοπέω γάρ · ἀπόκρισις πότερος ὀρθός , ὅς ὁράω οὗτος εἰμί ὀφθαλμός , ἤ διά ὅς ὁράω , καί ὅς ἀκούω οὖς , ἤ διά ὅς ἀκούω ; διά ὅς ἕκαστος αἰσθάνομαι , ἐγώ δοκέω , ὦ Σωκράτης , μάλα ἤ ὅς . δεινός γάρ που , ὦ παῖς , εἰ πολύς τις ἐν ἐγώ ὥσπερ ἐν δούρειος ἵππος αἴσθησις ἐγκάθημαι , ἀλλά μή εἰς εἷς τις ἰδέα , εἴτε ψυχή εἴτε ὅτι δέω καλέω , πᾶς οὗτος συντείνω , ᾗ διά οὗτος οἷος ὄργανον αἰσθάνομαι ὅσος αἰσθητός . ἀλλά ἐγώ δοκέω οὕτως μάλα ἤ ἐκεῖνος . ὅδε τοι ἕνεκα αὐτός σύ διακριβόω , εἰ τις ἐγώ αὐτός ὁ αὐτός διά μέν ὀφθαλμός ἐφικνέομαι λευκός τε καί μέλας , διά δέ ὁ ἄλλος ἕτερος αὖ τις · καί ἔχω ἐρωτάω πᾶς ὁ τοιοῦτος εἰς ὁ σῶμα ἀναφέρω ; ἴσως δέ ἀγαθός σύ λέγω αὐτός ἀποκρίνω μάλα ἤ ἐγώ ὑπέρ σύ πολυπραγμονέω . καί ἐγώ λέγω · θερμός καί σκληρός καί κοῦφος καί γλυκύς διά ὅς αἰσθάνομαι , ἆρα οὐ ὁ σῶμα ἕκαστος τίθημι ; ἤ ἄλλος τις ; οὐδείς ἄλλος .