plato-philosophy.theaetetus 164
δεῖ γε μέντοι , εἰ σώσομεν τὸν πρόσθε λόγον · εἰ δὲ μή , οἴχεται . καὶ ἐγώ , νὴ τὸν Δία , ὑποπτεύω , οὐ μὴν ἱκανῶς γε συννοῶ · ἀλλʼ εἰπὲ πῇ . τῇδε · ὁ μὲν ὁρῶν ἐπιστήμων , φαμέν , τούτου γέγονεν οὗπερ ὁρῶν · ὄψις γὰρ καὶ αἴσθησις καὶ ἐπιστήμη ταὐτὸν ὡμολόγηται . πάνυ γε . ὁ δέ γε ὁρῶν καὶ ἐπιστήμων γεγονὼς οὗ ἑώρα , ἐὰν μύσῃ , μέμνηται μέν , οὐχ ὁρᾷ δὲ αὐτό . ἦ γάρ ; ναί . τὸ δέ γε οὐχ ὁρᾷ οὐκ ἐπίσταταί ἐστιν , εἴπερ καὶ τὸ ὁρᾷ ἐπίσταται . ἀληθῆ . συμβαίνει ἄρα , οὗ τις ἐπιστήμων ἐγένετο , ἔτι μεμνημένον αὐτὸν μὴ ἐπίστασθαι , ἐπειδὴ οὐχ ὁρᾷ · ὃ τέρας ἔφαμεν ἂν εἶναι εἰ γίγνοιτο . ἀληθέστατα λέγεις . τῶν ἀδυνάτων δή τι συμβαίνειν φαίνεται ἐάν τις ἐπιστήμην καὶ αἴσθησιν ταὐτὸν φῇ εἶναι . ἔοικεν . ἄλλο ἄρα ἑκάτερον φατέον . κινδυνεύει . τί οὖν δῆτʼ ἂν εἴη ἐπιστήμη ; πάλιν ἐξ ἀρχῆς , ὡς ἔοικεν , λεκτέον . καίτοι τί ποτε μέλλομεν , ὦ Θεαίτητε , δρᾶν ; τίνος πέρι ; φαινόμεθά μοι ἀλεκτρυόνος ἀγεννοῦς δίκην πρὶν νενικηκέναι ἀποπηδήσαντες ἀπὸ τοῦ λόγου ᾁδειν . πῶς δή ; ἀντιλογικῶς ἐοίκαμεν πρὸς τὰς τῶν ὀνομάτων ὁμολογίας ἀνομολογησάμενοι καὶ τοιούτῳ τινὶ περιγενόμενοι τοῦ λόγου ἀγαπᾶν , καὶ οὐ φάσκοντες ἀγωνισταὶ ἀλλὰ φιλόσοφοι εἶναι λανθάνομεν ταὐτὰ ἐκείνοις τοῖς δεινοῖς ἀνδράσιν ποιοῦντες . οὔπω μανθάνω ὅπως λέγεις . ἀλλʼ ἐγὼ πειράσομαι δηλῶσαι περὶ αὐτῶν ὅ γε δὴ νοῶ . ἠρόμεθα γὰρ δὴ εἰ μαθὼν καὶ μεμνημένος τίς τι μὴ ἐπίσταται , καὶ τὸν ἰδόντα καὶ μύσαντα μεμνημένον ὁρῶντα δὲ οὒ ἀποδείξαντες , οὐκ εἰδότα ἀπεδείξαμεν καὶ ἅμα μεμνημένον · τοῦτο δʼ εἶναι ἀδύνατον . καὶ οὕτω δὴ μῦθος ἀπώλετο ὁ Πρωταγόρειος , καὶ ὁ σὸς ἅμα ὁ τῆς ἐπιστήμης καὶ αἰσθήσεως ὅτι ταὐτόν ἐστιν . φαίνεται . οὔ τι ἄν , οἶμαι , ὦ φίλε , εἴπερ γε ὁ πατὴρ τοῦ ἑτέρου μύθου ἔζη , ἀλλὰ πολλὰ ἂν ἤμυνε · νῦν δὲ ὀρφανὸν αὐτὸν ἡμεῖς προπηλακίζομεν . καὶ γὰρ οὐδʼ οἱ ἐπίτροποι , οὓς Πρωταγόρας κατέλιπεν , βοηθεῖν ἐθέλουσιν , ὧν Θεόδωρος εἷς ὅδε . ἀλλὰ δὴ αὐτοὶ κινδυνεύσομεν τοῦ δικαίου ἕνεκʼ αὐτῷ βοηθεῖν .
Lemmas: δέω γε μέντοι , εἰ σῴζω ὁ πρόσθεν λόγος · εἰ δέ μή , οἴχομαι . καί ἐγώ , νή ὁ Ζεύς , ὑποπτεύω , οὐ μήν ἱκανός γε συννοέω · ἀλλά λέγω πῇ . τῇδε · ὁ μέν ὁράω ἐπιστήμων , φημί , οὗτος γίγνομαι οὗπερ ὁράω · ὄψις γάρ καί αἴσθησις καί ἐπιστήμη αὐτός ὁμολογέω . πάνυ γε . ὁ δέ γε ὁράω καί ἐπιστήμων γίγνομαι ὅς ὁράω , ἐάν μύω , μιμνῄσκω μέν , οὐ ὁράω δέ αὐτός . ἦ γάρ ; ναί . ὁ δέ γε οὐ ὁράω οὐ ἐπίσταμαι εἰμί , εἴπερ καί ὁ ὁράω ἐπίσταμαι . ἀληθής . συμβαίνω ἄρα , ὅς τις ἐπιστήμων γίγνομαι , ἔτι μιμνῄσκω αὐτός μή ἐπίσταμαι , ἐπειδή οὐ ὁράω · ὅς τέρας φημί ἄν εἰμί εἰ γίγνομαι . ἀληθής λέγω . ὁ ἀδύνατος δή τις συμβαίνω φαίνω ἐάν τις ἐπιστήμη καί αἴσθησις αὐτός φημί εἰμί . ἔοικα . ἄλλος ἄρα ἑκάτερος φημί . κινδυνεύω . τίς οὖν δῆτα ἄν εἰμί ἐπιστήμη ; πάλιν ἐκ ἀρχή , ὡς ἔοικα , λεκτέος . καίτοι τίς ποτέ μέλλω , ὦ Θεαίτητος , δράω ; τίς περί ; φαίνω ἐγώ ἀλεκτρυών ἀγεννής δίκη πρίν νικάω ἀποπηδάω ἀπό ὁ λόγος ᾁδω . πῶς δή ; ἀντιλογικός ἔοικα πρός ὁ ὁ ὄνομα ὁμολογία ἀνομολογέομαι καί τοιοῦτος τις περιγίγνομαι ὁ λόγος ἀγαπάω , καί οὐ φάσκω ἀγωνιστής ἀλλά φιλόσοφος εἰμί λανθάνω αὐτός ἐκεῖνος ὁ δεινός ἀνήρ ποιέω . οὔπω μανθάνω ὅπως λέγω . ἀλλά ἐγώ πειράω δηλόω περί αὐτός ὅς γε δή νοέω . ἔρομαι γάρ δή εἰ μανθάνω καί μιμνῄσκω τίς τις μή ἐπίσταμαι , καί ὁ ὁράω καί μύω μιμνῄσκω ὁράω δέ οὐ ἀποδείκνυμι , οὐ οἶδα ἀποδείκνυμι καί ἅμα μιμνῄσκω · οὗτος δέ εἰμί ἀδύνατος . καί οὕτως δή μῦθος ἀπόλλυμι ὁ Πρωταγόρειος , καί ὁ σός ἅμα ὁ ὁ ἐπιστήμη καί αἴσθησις ὅτι αὐτός εἰμί . φαίνω . οὐ τις ἄν , οἴομαι , ὦ φίλος , εἴπερ γε ὁ πατήρ ὁ ἕτερος μῦθος ζάω , ἀλλά πολύς ἄν ἀμύνω · νῦν δέ ὀρφανός αὐτός ἐγώ προπηλακίζω . καί γάρ οὐδέ ὁ ἐπίτροπος , ὅς Πρωταγόρας καταλείπω , βοηθέω ἐθέλω , ὅς Θεόδωρος εἷς ὅδε . ἀλλά δή αὐτός κινδυνεύω ὁ δίκαιος ἕνεκα αὐτός βοηθέω .