plato-philosophy.theaetetus 203
βασανίζωμεν δὴ αὐτὰ ἀναλαμβάνοντες , μᾶλλον δὲ ἡμᾶς αὐτούς , οὕτως ἢ οὐχ οὕτως γράμματα ἐμάθομεν . φέρε πρῶτον · ἆρʼ αἱ μὲν συλλαβαὶ λόγον ἔχουσι , τὰ δὲ στοιχεῖα ἄλογα ; ἴσως . πάνυ μὲν οὖν καὶ ἐμοὶ φαίνεται . Σωκράτους γοῦν εἴ τις ἔροιτο τὴν πρώτην συλλαβὴν οὑτωσί · ὦ Θεαίτητε , λέγε τί ἐστι ΣΩ ; τί ἀποκρινῇ ; ὅτι σῖγμα καὶ ὦ . οὐκοῦν τοῦτον ἔχεις λόγον τῆς συλλαβῆς ; ἔγωγε . ἴθι δή , οὕτως εἰπὲ καὶ τὸν τοῦ σῖγμα λόγον . καὶ πῶς τοῦ στοιχείου τις ἐρεῖ στοιχεῖα ; καὶ γὰρ δή , ὦ Σώκρατες , τό τε σῖγμα τῶν ἀφώνων ἐστί , ψόφος τις μόνον , οἷον συριττούσης τῆς γλώττης · τοῦ δʼ αὖ βῆτα οὔτε φωνὴ οὔτε ψόφος , οὐδὲ τῶν πλείστων στοιχείων . ὥστε πάνυ εὖ ἔχει τὸ λέγεσθαι αὐτὰ ἄλογα , ὧν γε τὰ ἐναργέστατα αὐτὰ τὰ ἑπτὰ φωνὴν μόνον ἔχει , λόγον δὲ οὐδʼ ὁντινοῦν . τουτὶ μὲν ἄρα , ὦ ἑταῖρε , κατωρθώκαμεν περὶ ἐπιστήμης . φαινόμεθα . τί δέ ; τὸ μὴ γνωστὸν εἶναι τὸ στοιχεῖον ἀλλὰ τὴν συλλαβὴν ἆρʼ ὀρθῶς ἀποδεδείγμεθα ; εἰκός γε . φέρε δή , τὴν συλλαβὴν πότερον λέγομεν τὰ ἀμφότερα στοιχεῖα , καὶ ἐὰν πλείω ᾖ ἢ δύο , τὰ πάντα , ἢ μίαν τινὰ ἰδέαν γεγονυῖαν συντεθέντων αὐτῶν ; τὰ ἅπαντα ἔμοιγε δοκοῦμεν . ὅρα δὴ ἐπὶ δυοῖν , σῖγμα καὶ ὦ . ἀμφότερά ἐστιν ἡ πρώτη συλλαβὴ τοῦ ἐμοῦ ὀνόματος . ἄλλο τι ὁ γιγνώσκων αὐτὴν τὰ ἀμφότερα γιγνώσκει ; τί μήν ; τὸ σῖγμα καὶ τὸ ὦ ἄρα γιγνώσκει . ναί . τί δʼ ; ἑκάτερον ἄρʼ ἀγνοεῖ καὶ οὐδέτερον εἰδὼς ἀμφότερα γιγνώσκει ; ἀλλὰ δεινὸν καὶ ἄλογον , ὦ Σώκρατες . ἀλλὰ μέντοι εἴ γε ἀνάγκη ἑκάτερον γιγνώσκειν , εἴπερ ἀμφότερά τις γνώσεται , προγιγνώσκειν τὰ στοιχεῖα ἅπασα ἀνάγκη τῷ μέλλοντί ποτε γνώσεσθαι συλλαβήν , καὶ οὕτως ἡμῖν ὁ καλὸς λόγος ἀποδεδρακὼς οἰχήσεται . καὶ μάλα γε ἐξαίφνης . οὐ γὰρ καλῶς αὐτὸν φυλάττομεν . χρῆν γὰρ ἴσως τὴν συλλαβὴν τίθεσθαι μὴ τὰ στοιχεῖα ἀλλʼ ἐξ ἐκείνων ἕν τι γεγονὸς εἶδος , ἰδέαν μίαν αὐτὸ αὑτοῦ ἔχον , ἕτερον δὲ τῶν στοιχείων . πάνυ μὲν οὖν · καὶ τάχα γʼ ἂν μᾶλλον οὕτως ἢ ʼκείνως ἔχοι . σκεπτέον καὶ οὐ προδοτέον οὕτως ἀνάνδρως μέγαν τε καὶ σεμνὸν λόγον . οὐ γὰρ οὖν .
Lemmas: βασανίζω δή αὐτός ἀναλαμβάνω , μάλα δέ ἐγώ αὐτός , οὕτως ἤ οὐ οὕτως γράμμα μανθάνω . φέρω πρῶτος · ἆρα ὁ μέν συλλαβή λόγος ἔχω , ὁ δέ στοιχεῖον ἄλογος ; ἴσως . πάνυ μέν οὖν καί ἐγώ φαίνω . Σωκράτης γοῦν εἰ τις ἔρομαι ὁ πρῶτος συλλαβή οὕτως · ὦ Θεαίτητος , λέγω τίς εἰμί ΣΩ ; τίς ἀποκρίνω ; ὅτι σῖγμα καί εἰμί . οὐκοῦν οὗτος ἔχω λόγος ὁ συλλαβή ; ἐγώ . ἔρχομαι δή , οὕτως λέγω καί ὁ ὁ σῖγμα λόγος . καί πῶς ὁ στοιχεῖον τις λέγω στοιχεῖον ; καί γάρ δή , ὦ Σωκράτης , ὁ τε σῖγμα ὁ ἄφωνος εἰμί , ψόφος τις μόνος , οἷος συρίζω ὁ γλῶσσα · ὁ δέ αὖ βῆτα οὔτε φωνή οὔτε ψόφος , οὐδέ ὁ πολύς στοιχεῖον . ὥστε πάνυ εὖ ἔχω ὁ λέγω αὐτός ἄλογος , ὅς γε ὁ ἐναργής αὐτός ὁ ἑπτά φωνή μόνος ἔχω , λόγος δέ οὐδέ ὅστις . οὗτος μέν ἄρα , ὦ ἑταῖρος , κατορθόω περί ἐπιστήμη . φαίνω . τίς δέ ; ὁ μή γνωστός εἰμί ὁ στοιχεῖον ἀλλά ὁ συλλαβή ἆρα ὀρθός ἀποδείκνυμι ; ἔοικα γε . φέρω δή , ὁ συλλαβή πότερος λέγω ὁ ἀμφότερος στοιχεῖον , καί ἐάν πολύς εἰμί ἤ δύο , ὁ πᾶς , ἤ εἷς τις ἰδέα γίγνομαι συντίθημι αὐτός ; ὁ ἅπας ἐγώ δοκέω . ὁράω δή ἐπί δύο , σῖγμα καί ὦ . ἀμφότερος εἰμί ὁ πρῶτος συλλαβή ὁ ἐμός ὄνομα . ἄλλος τις ὁ γιγνώσκω αὐτός ὁ ἀμφότερος γιγνώσκω ; τίς μήν ; ὁ σῖγμα καί ὁ ὦ ἄρα γιγνώσκω . ναί . τίς δέ ; ἑκάτερος ἄρα ἀγνοέω καί οὐδέτερος οἶδα ἀμφότερος γιγνώσκω ; ἀλλά δεινός καί ἄλογος , ὦ Σωκράτης . ἀλλά μέντοι εἰ γε ἀνάγκη ἑκάτερος γιγνώσκω , εἴπερ ἀμφότερος τις γιγνώσκω , προγιγνώσκω ὁ στοιχεῖον ἅπας ἀνάγκη ὁ μέλλω ποτέ γιγνώσκω συλλαβή , καί οὕτως ἐγώ ὁ καλός λόγος ἀποδιδράσκω οἴχομαι . καί μάλα γε ἐξαίφνης . οὐ γάρ καλός αὐτός φυλάσσω . χρή γάρ ἴσως ὁ συλλαβή τίθημι μή ὁ στοιχεῖον ἀλλά ἐκ ἐκεῖνος εἷς τις γίγνομαι εἶδος , ἰδέα εἷς αὐτός ἑαυτοῦ ἔχω , ἕτερος δέ ὁ στοιχεῖον . πάνυ μέν οὖν · καί τάχα γε ἄν μάλα οὕτως ἤ ’κεῖνος ἔχω . σκοπέω καί οὐ προδοτέον οὕτως ἄνανδρος μέγας τε καί σεμνός λόγος . οὐ γάρ οὖν .