plato-philosophy.theaetetus 195
ἀσαφῆ δὲ καὶ οἱ τὰ σκληρά · βάθος γὰρ οὐκ ἔνι . ἀσαφῆ δὲ καὶ οἱ τὰ ὑγρά · ὑπὸ γὰρ τοῦ συγχεῖσθαι ταχὺ γίγνεται ἀμυδρά . ἐὰν δὲ πρὸς πᾶσι τούτοις ἐπʼ ἀλλήλων συμπεπτωκότα ᾖ ὑπὸ στενοχωρίας , ἐάν του σμικρὸν ᾖ τὸ ψυχάριον , ἔτι ἀσαφέστερα ἐκείνων . πάντες οὖν οὗτοι γίγνονται οἷοι δοξάζειν ψευδῆ . ὅταν γάρ τι ὁρῶσιν ἢ ἀκούωσιν ἢ ἐπινοῶσιν , ἕκαστα ἀπονέμειν ταχὺ ἑκάστοις οὐ δυνάμενοι βραδεῖς τέ εἰσι καὶ ἀλλοτριονομοῦντες παρορῶσί τε καὶ παρακούουσι καὶ παρανοοῦσι πλεῖστα , καὶ καλοῦνται αὖ οὗτοι ἐψευσμένοι τε δὴ τῶν ὄντων καὶ ἀμαθεῖς . ὀρθότατα ἀνθρώπων λέγεις , ὦ Σώκρατες . φῶμεν ἄρα ἐν ἡμῖν ψευδεῖς δόξας εἶναι ; σφόδρα γε . καὶ ἀληθεῖς δή ; καὶ ἀληθεῖς . ἤδη οὖν οἰόμεθα ἱκανῶς ὡμολογῆσθαι ὅτι παντὸς μᾶλλον ἐστὸν ἀμφοτέρα τούτω τὼ δόξα ; ὑπερφυῶς μὲν οὖν . δεινόν τε , ὦ Θεαίτητε , ὡς ἀληθῶς κινδυνεύει καὶ ἀηδὲς εἶναι ἀνὴρ ἀδολέσχης . τί δέ ; πρὸς τί τοῦτʼ εἶπες ; τὴν ἐμαυτοῦ δυσμαθίαν δυσχεράνας καὶ ὡς ἀληθῶς ἀδολεσχίαν . τί γὰρ ἄν τις ἄλλο θεῖτο ὄνομα , ὅταν ἄνω κάτω τοὺς λόγους ἕλκῃ τις ὑπὸ νωθείας οὐ δυνάμενος πεισθῆναι , καὶ ᾖ δυσαπάλλακτος ἀφʼ ἑκάστου λόγου ; σὺ δὲ δὴ τί δυσχεραίνεις ; οὐ δυσχεραίνω μόνον ἀλλὰ καὶ δέδοικα ὅτι ἀποκρινοῦμαι ἄν τις ἔρηταί με · ὦ Σώκρατες , ηὕρηκας δὴ ψευδῆ δόξαν , ὅτι οὔτε ἐν ταῖς αἰσθήσεσίν ἐστι πρὸς ἀλλήλας οὔτʼ ἐν ταῖς διανοίαις ἀλλʼ ἐν τῇ συνάψει αἰσθήσεως πρὸς διάνοιαν ; φήσω δὲ ἐγὼ οἶμαι καλλωπιζόμενος ὥς τι ηὑρηκότων ἡμῶν καλόν . ἔμοιγε δοκεῖ , ὦ Σώκρατες , οὐκ αἰσχρὸν εἶναι τὸ νῦν ἀποδεδειγμένον . οὐκοῦν , φησί , λέγεις ὅτι αὖ τὸν ἄνθρωπον ὃν διανοούμεθα μόνον , ὁρῶμεν δʼ οὔ , ἵππον οὐκ ἄν ποτε οἰηθείημεν εἶναι , ὃν αὖ οὔτε ὁρῶμεν οὔτε ἁπτόμεθα , διανοούμεθα δὲ μόνον καὶ ἄλλʼ οὐδὲν αἰσθανόμεθα περὶ αὐτοῦ ; ταῦτα οἶμαι φήσω λέγειν . καὶ ὀρθῶς γε . τί οὖν , φησί , τὰ ἕνδεκα ἃ μηδὲν ἄλλο ἢ διανοεῖταί τις , ἄλλο τι ἐκ τούτου τοῦ λόγου οὐκ ἄν ποτε οἰηθείη δώδεκα εἶναι ἃ μόνον αὖ διανοεῖται ; ἴθι οὖν δή , σὺ ἀποκρίνου . ἀλλʼ ἀποκρινοῦμαι ὅτι ὁρῶν μὲν ἄν τις ἢ ἐφαπτόμενος οἰηθείη τὰ ἕνδεκα δώδεκα εἶναι , ἃ μέντοι ἐν τῇ διανοίᾳ ἔχει , οὐκ ἄν ποτε περὶ αὐτῶν ταῦτα δοξάσειεν οὕτως .
Lemmas: ἀσαφής δέ καί ὁ ὁ σκληρός · βάθος γάρ οὐ ἔνειμι . ἀσαφής δέ καί ὁ ὁ ὑγρός · ὑπό γάρ ὁ συγχέω ταχύς γίγνομαι ἀμυδρός . ἐάν δέ πρός πᾶς οὗτος ἐπί ἀλλήλων συμπίπτω εἰμί ὑπό στενοχωρία , ἐάν τις μικρός εἰμί ὁ ψυχάριον , ἔτι ἀσαφής ἐκεῖνος . πᾶς οὖν οὗτος γίγνομαι οἷος δοξάζω ψευδής . ὅταν γάρ τις ὁράω ἤ ἀκούω ἤ ἐπινοέω , ἕκαστος ἀπονέμω ταχύς ἕκαστος οὐ δύναμαι βραδύς τε εἰμί καί ἀλλοτριονομέω παροράω τε καί παρακούω καί παρανοέω πολύς , καί καλέω αὖ οὗτος ψεύδω τε δή ὁ εἰμί καί ἀμαθής . ὀρθός ἄνθρωπος λέγω , ὦ Σωκράτης . φημί ἄρα ἐν ἐγώ ψευδής δόξα εἰμί ; σφόδρα γε . καί ἀληθής δή ; καί ἀληθής . ἤδη οὖν οἴομαι ἱκανός ὁμολογέω ὅτι πᾶς μάλα εἰμί ἀμφότερος οὗτος ὁ δόξα ; ὑπερφυής μέν οὖν . δεινός τε , ὦ Θεαίτητος , ὡς ἀληθής κινδυνεύω καί ἀηδής εἰμί ἀνήρ ἀδολέσχης . τίς δέ ; πρός τίς οὗτος λέγω ; ὁ ἐμαυτοῦ δυσμαθία δυσχεραίνω καί ὡς ἀληθής ἀδολεσχία . τίς γάρ ἄν τις ἄλλος θέω ὄνομα , ὅταν ἄνω κάτω ὁ λόγος ἕλκω τις ὑπό νώθεια οὐ δύναμαι πείθω , καί εἰμί δυσαπάλλακτος ἀπό ἕκαστος λόγος ; σύ δέ δή τίς δυσχεραίνω ; οὐ δυσχεραίνω μόνος ἀλλά καί δείδω ὅτι ἀποκρίνω ἐάν τις ἔρομαι ἐγώ · ὦ Σωκράτης , εὑρίσκω δή ψευδής δόξα , ὅτι οὔτε ἐν ὁ αἴσθησις εἰμί πρός ἀλλήλων οὔτε ἐν ὁ διάνοια ἀλλά ἐν ὁ σύναψις αἴσθησις πρός διάνοια ; φημί δέ ἐγώ οἴομαι καλλωπίζω ὡς τις εὑρίσκω ἐγώ καλός . ἐγώ δοκέω , ὦ Σωκράτης , οὐ αἰσχρός εἰμί ὁ νῦν ἀποδείκνυμι . οὐκοῦν , φημί , λέγω ὅτι αὖ ὁ ἄνθρωπος ὅς διανοέω μόνος , ὁράω δέ οὐ , ἵππος οὐ ἄν ποτέ οἴομαι εἰμί , ὅς αὖ οὔτε ὁράω οὔτε ἅπτω , διανοέω δέ μόνος καί ἄλλος οὐδείς αἰσθάνομαι περί αὐτός ; οὗτος οἴομαι φημί λέγω . καί ὀρθός γε . τίς οὖν , φημί , ὁ ἕνδεκα ὅς μηδείς ἄλλος ἤ διανοέω τις , ἄλλος τις ἐκ οὗτος ὁ λόγος οὐ ἄν ποτέ οἴομαι δώδεκα εἰμί ὅς μόνος αὖ διανοέω ; ἔρχομαι οὖν δή , σύ ἀποκρίνω . ἀλλά ἀποκρίνω ὅτι ὁράω μέν ἄν τις ἤ ἐφάπτω οἴομαι ὁ ἕνδεκα δώδεκα εἰμί , ὅς μέντοι ἐν ὁ διάνοια ἔχω , οὐ ἄν ποτέ περί αὐτός οὗτος δοξάζω οὕτως .