plato-philosophy.theaetetus 206
τί δʼ αὖ ; τοὐναντίον λέγοντος ἆρʼ οὐ μᾶλλον ἂν ἀποδέξαιο ἐξ ὧν αὐτὸς σύνοισθα σαυτῷ ἐν τῇ τῶν γραμμάτων μαθήσει ; τὸ ποῖον ; ὡς οὐδὲν ἄλλο μανθάνων διετέλεσας ἢ τὰ στοιχεῖα ἔν τε τῇ ὄψει διαγιγνώσκειν πειρώμενος καὶ ἐν τῇ ἀκοῇ αὐτὸ καθʼ αὑτὸ ἕκαστον , ἵνα μὴ ἡ θέσις σε ταράττοι λεγομένων τε καὶ γραφομένων . ἀληθέστατα λέγεις . ἐν δὲ κιθαριστοῦ τελέως μεμαθηκέναι μῶν ἄλλο τι ἦν ἢ τὸ τῷ φθόγγῳ ἑκάστῳ δύνασθαι ἐπακολουθεῖν , ποίας χορδῆς εἴη · ἃ δὴ στοιχεῖα πᾶς ἂν ὁμολογήσειε μουσικῆς λέγεσθαι ; οὐδὲν ἄλλο . ὧν μὲν ἄρʼ αὐτοὶ ἔμπειροί ἐσμεν στοιχείων καὶ συλλαβῶν , εἰ δεῖ ἀπὸ τούτων τεκμαίρεσθαι καὶ εἰς τὰ ἄλλα , πολὺ τὸ τῶν στοιχείων γένος ἐναργεστέραν τε τὴν γνῶσιν ἔχειν φήσομεν καὶ κυριωτέραν τῆς συλλαβῆς πρὸς τὸ λαβεῖν τελέως ἕκαστον μάθημα , καὶ ἐάν τις φῇ συλλαβὴν μὲν γνωστόν , ἄγνωστον δὲ πεφυκέναι στοιχεῖον , ἑκόντα ἢ ἄκοντα παίζειν ἡγησόμεθʼ αὐτόν . κομιδῇ μὲν οὖν . ἀλλὰ δὴ τούτου μὲν ἔτι κἂν ἄλλαι φανεῖεν ἀποδείξεις , ὡς ἐμοὶ δοκεῖ · τὸ δὲ προκείμενον μὴ ἐπιλαθώμεθα διʼ αὐτὰ ἰδεῖν , ὅτι δή ποτε καὶ λέγεται τὸ μετὰ δόξης ἀληθοῦς λόγον προσγενόμενον τὴν τελεωτάτην ἐπιστήμην γεγονέναι . οὐκοῦν χρὴ ὁρᾶν . φέρε δή , τί ποτε βούλεται τὸν λόγον ἡμῖν σημαίνειν ; τριῶν γὰρ ἕν τί μοι δοκεῖ λέγειν . τίνων δή ; τὸ μὲν πρῶτον εἴη ἂν τὸ τὴν αὑτοῦ διάνοιαν ἐμφανῆ ποιεῖν διὰ φωνῆς μετὰ ῥημάτων τε καὶ ὀνομάτων , ὥσπερ εἰς κάτοπτρον ἢ ὕδωρ τὴν δόξαν ἐκτυπούμενον εἰς τὴν διὰ τοῦ στόματος ῥοήν . ἢ οὐ δοκεῖ σοι τὸ τοιοῦτον λόγος εἶναι ; ἔμοιγε . τὸν γοῦν αὐτὸ δρῶντα λέγειν φαμέν . οὐκοῦν αὖ τοῦτό γε πᾶς ποιεῖν δυνατὸς θᾶττον ἢ σχολαίτερον , τὸ ἐνδείξασθαι τί δοκεῖ περὶ ἑκάστου αὐτῷ , ὁ μὴ ἐνεὸς ἢ κωφὸς ἀπʼ ἀρχῆς · καὶ οὕτως ὅσοι τι ὀρθὸν δοξάζουσι , πάντες αὐτὸ μετὰ λόγου φανοῦνται ἔχοντες , καὶ οὐδαμοῦ ἔτι ὀρθὴ δόξα χωρὶς ἐπιστήμης γενήσεται . ἀληθῆ .
Lemmas: τίς δέ αὖ ; ἐναντίος λέγω ἆρα οὐ μάλα ἄν ἀποδέχομαι ἐκ ὅς αὐτός σύνοιδα σεαυτοῦ ἐν ὁ ὁ γράμμα μάθησις ; ὁ ποῖος ; ὡς οὐδείς ἄλλος μανθάνω διατελέω ἤ ὁ στοιχεῖον ἐν τε ὁ ὄψις διαγιγνώσκω πειράω καί ἐν ὁ ἀκοή αὐτός κατά ἑαυτοῦ ἕκαστος , ἵνα μή ὁ θέσις σύ ταράσσω λέγω τε καί γράφω . ἀληθής λέγω . ἐν δέ κιθαριστής τέλειος μανθάνω μῶν ἄλλος τις εἰμί ἤ ὁ ὁ φθόγγος ἕκαστος δύναμαι ἐπακολουθέω , ποῖος χορδή εἰμί · ὅς δή στοιχεῖον πᾶς ἄν ὁμολογέω μουσική λέγω ; οὐδείς ἄλλος . ὅς μέν ἄρα αὐτός ἔμπειρος εἰμί στοιχεῖον καί συλλαβή , εἰ δέω ἀπό οὗτος τεκμαίρομαι καί εἰς ὁ ἄλλος , πολύς ὁ ὁ στοιχεῖον γένος ἐναργής τε ὁ γνῶσις ἔχω φημί καί κύριος ὁ συλλαβή πρός ὁ λαμβάνω τέλειος ἕκαστος μάθημα , καί ἐάν τις φημί συλλαβή μέν γνωστός , ἄγνωστος δέ φύω στοιχεῖον , ἑκών ἤ ἄκων παίζω ἡγέομαι αὐτός . κομιδῇ μέν οὖν . ἀλλά δή οὗτος μέν ἔτι ἄν ἄλλος φαίνω ἀπόδειξις , ὡς ἐγώ δοκέω · ὁ δέ πρόκειμαι μή ἐπιλανθάνομαι διά αὐτός ὁράω , ὅτι δή ποτέ καί λέγω ὁ μετά δόξα ἀληθής λόγος προσγίγνομαι ὁ τέλειος ἐπιστήμη γίγνομαι . οὐκοῦν χρή ὁράω . φέρω δή , τίς ποτέ βούλομαι ὁ λόγος ἐγώ σημαίνω ; τρεῖς γάρ εἷς τις ἐγώ δοκέω λέγω . τίς δή ; ὁ μέν πρῶτος εἰμί ἄν ὁ ὁ ἑαυτοῦ διάνοια ἐμφανής ποιέω διά φωνή μετά ῥῆμα τε καί ὄνομα , ὥσπερ εἰς κάτοπτρον ἤ ὕδωρ ὁ δόξα ἐκτυπόω εἰς ὁ διά ὁ στόμα ῥοή . ἤ οὐ δοκέω σύ ὁ τοιοῦτος λόγος εἰμί ; ἐγώ . ὁ γοῦν αὐτός δράω λέγω φημί . οὐκοῦν αὖ οὗτος γε πᾶς ποιέω δυνατός ταχύς ἤ σχολαῖος , ὁ ἐνδείκνυμι τίς δοκέω περί ἕκαστος αὐτός , ὁ μή ἐνεός ἤ κωφός ἀπό ἀρχή · καί οὕτως ὅσος τις ὀρθός δοξάζω , πᾶς αὐτός μετά λόγος φαίνω ἔχω , καί οὐδαμοῦ ἔτι ὀρθός δόξα χωρίς ἐπιστήμη γίγνομαι . ἀληθής .