plato-philosophy.symposium 184
τούτους δὴ βούλεται ὁ ἡμέτερος νόμος εὖ καὶ καλῶς βασανίζειν , καὶ τοῖς μὲν χαρίσασθαι , τοὺς δὲ διαφεύγειν . διὰ ταῦτα οὖν τοῖς μὲν διώκειν παρακελεύεται , τοῖς δὲ φεύγειν , ἀγωνοθετῶν καὶ βασανίζων ποτέρων ποτέ ἐστιν ὁ ἐρῶν καὶ ποτέρων ὁ ἐρώμενος . οὕτω δὴ ὑπὸ ταύτης τῆς αἰτίας πρῶτον μὲν τὸ ἁλίσκεσθαι ταχὺ αἰσχρὸν νενόμισται , ἵνα χρόνος ἐγγένηται , ὃς δὴ δοκεῖ τὰ πολλὰ καλῶς βασανίζειν , ἔπειτα τὸ ὑπὸ χρημάτων καὶ ὑπὸ πολιτικῶν δυνάμεων ἁλῶναι αἰσχρόν , ἐάν τε κακῶς πάσχων πτήξῃ καὶ μὴ καρτερήσῃ , ἄν τʼ εὐεργετούμενος εἰς χρήματα ἢ εἰς διαπράξεις πολιτικὰς μὴ καταφρονήσῃ · οὐδὲν γὰρ δοκεῖ τούτων οὔτε βέβαιον οὔτε μόνιμον εἶναι , χωρὶς τοῦ μηδὲ πεφυκέναι ἀπʼ αὐτῶν γενναίαν φιλίαν . μία δὴ λείπεται τῷ ἡμετέρῳ νόμῳ ὁδός , εἰ μέλλει καλῶς χαριεῖσθαι ἐραστῇ παιδικά . ἔστι γὰρ ἡμῖν νόμος , ὥσπερ ἐπὶ τοῖς ἐρασταῖς ἦν δουλεύειν ἐθέλοντα ἡντινοῦν δουλείαν παιδικοῖς μὴ κολακείαν εἶναι μηδὲ ἐπονείδιστον , οὕτω δὴ καὶ ἄλλη μία μόνη δουλεία ἑκούσιος λείπεται οὐκ ἐπονείδιστος · αὕτη δʼ ἐστὶν ἡ περὶ τὴν ἀρετήν . νενόμισται γὰρ δὴ ἡμῖν , ἐάν τις ἐθέλῃ τινὰ θεραπεύειν ἡγούμενος διʼ ἐκεῖνον ἀμείνων ἔσεσθαι ἢ κατὰ σοφίαν τινὰ ἢ κατὰ ἄλλο ὁτιοῦν μέρος ἀρετῆς , αὕτη αὖ ἡ ἐθελοδουλεία οὐκ αἰσχρὰ εἶναι οὐδὲ κολακεία . δεῖ δὴ τὼ νόμω τούτω συμβαλεῖν εἰς ταὐτόν , τόν τε περὶ τὴν παιδεραστίαν καὶ τὸν περὶ τὴν φιλοσοφίαν τε καὶ τὴν ἄλλην ἀρετήν , εἰ μέλλει συμβῆναι καλὸν γενέσθαι τὸ ἐραστῇ παιδικὰ χαρίσασθαι . ὅταν γὰρ εἰς τὸ αὐτὸ ἔλθωσιν ἐραστής τε καὶ παιδικά , νόμον ἔχων ἑκάτερος , ὁ μὲν χαρισαμένοις παιδικοῖς ὑπηρετῶν ὁτιοῦν δικαίως ἂν ὑπηρετεῖν , ὁ δὲ τῷ ποιοῦντι αὐτὸν σοφόν τε καὶ ἀγαθὸν δικαίως αὖ ὁτιοῦν ἂν ὑπουργῶν ὑπουργεῖν , καὶ ὁ μὲν δυνάμενος εἰς φρόνησιν καὶ τὴν ἄλλην ἀρετὴν συμβάλλεσθαι , ὁ δὲ δεόμενος εἰς παίδευσιν καὶ τὴν ἄλλην σοφίαν κτᾶσθαι , τότε δὴ τούτων συνιόντων εἰς ταὐτὸν τῶν νόμων μοναχοῦ ἐνταῦθα συμπίπτει τὸ καλὸν εἶναι παιδικὰ ἐραστῇ χαρίσασθαι , ἄλλοθι δὲ οὐδαμοῦ . ἐπὶ τούτῳ καὶ ἐξαπατηθῆναι οὐδὲν αἰσχρόν · ἐπὶ δὲ τοῖς ἄλλοις πᾶσι καὶ ἐξαπατωμένῳ αἰσχύνην φέρει καὶ μή .
Lemmas: οὗτος δή βούλομαι ὁ ἡμέτερος νόμος εὖ καί καλός βασανίζω , καί ὁ μέν χαρίζω , ὁ δέ διαφεύγω . διά οὗτος οὖν ὁ μέν διώκω παρακελεύομαι , ὁ δέ φεύγω , ἀγωνοθετέω καί βασανίζω πός ποτέ εἰμί ὁ ἐράω καί πός ὁ ἐράω . οὕτως δή ὑπό οὗτος ὁ αἰτία πρῶτος μέν ὁ ἁλίσκομαι ταχύς αἰσχρός νομίζω , ἵνα χρόνος ἐγγίγνομαι , ὅς δή δοκέω ὁ πολύς καλός βασανίζω , ἔπειτα ὁ ὑπό χρῆμα καί ὑπό πολιτικός δύναμις ἁλίσκομαι αἰσχρός , ἐάν τε κακός πάσχω πτήσσω καί μή καρτερέω , ἐάν τε εὐεργετέω εἰς χρῆμα ἤ εἰς διάπραξις πολιτικός μή καταφρονέω · οὐδείς γάρ δοκέω οὗτος οὔτε βέβαιος οὔτε μόνιμος εἰμί , χωρίς ὁ μηδέ φύω ἀπό αὐτός γενναῖος φιλία . εἷς δή λείπω ὁ ἡμέτερος νόμος ὁδός , εἰ μέλλω καλός χαρίζω ἐραστής παιδικός . εἰμί γάρ ἐγώ νόμος , ὥσπερ ἐπί ὁ ἐραστής εἰμί δουλεύω ἐθέλω ὅστις δουλεία παιδικός μή κολακεία εἰμί μηδέ ἐπονείδιστος , οὕτως δή καί ἄλλος εἷς μόνος δουλεία ἑκούσιος λείπω οὐ ἐπονείδιστος · οὗτος δέ εἰμί ὁ περί ὁ ἀρετή . νομίζω γάρ δή ἐγώ , ἐάν τις ἐθέλω τις θεραπεύω ἡγέομαι διά ἐκεῖνος ἀγαθός εἰμί ἤ κατά σοφία τις ἤ κατά ἄλλος ὁστισοῦν μέρος ἀρετή , οὗτος αὖ ὁ ἐθελοδουλεία οὐ αἰσχρός εἰμί οὐδέ κολακεία . δέω δή ὁ νόμος οὗτος συμβάλλω εἰς αὐτός , ὁ τε περί ὁ παιδεραστία καί ὁ περί ὁ φιλοσοφία τε καί ὁ ἄλλος ἀρετή , εἰ μέλλω συμβαίνω καλός γίγνομαι ὁ ἐραστής παιδικός χαρίζω . ὅταν γάρ εἰς ὁ αὐτός ἔρχομαι ἐραστής τε καί παιδικός , νόμος ἔχω ἑκάτερος , ὁ μέν χαρίζω παιδικός ὑπηρετέω ὁστισοῦν δίκαιος ἄν ὑπηρετέω , ὁ δέ ὁ ποιέω αὐτός σοφός τε καί ἀγαθός δίκαιος αὖ ὁστισοῦν ἄν ὑπουργέω ὑπουργέω , καί ὁ μέν δύναμαι εἰς φρόνησις καί ὁ ἄλλος ἀρετή συμβάλλω , ὁ δέ δέω εἰς παίδευσις καί ὁ ἄλλος σοφία κτάομαι , τότε δή οὗτος συνέρχομαι εἰς αὐτός ὁ νόμος μοναχοῦ ἐνταῦθα συμπίπτω ὁ καλός εἰμί παιδικός ἐραστής χαρίζω , ἄλλοθι δέ οὐδαμοῦ . ἐπί οὗτος καί ἐξαπατάω οὐδείς αἰσχρός · ἐπί δέ ὁ ἄλλος πᾶς καί ἐξαπατάω αἰσχύνη φέρω καί μή .