plato-philosophy.symposium 212
ἆρʼ οἴει , ἔφη , φαῦλον βίον γίγνεσθαι ἐκεῖσε βλέποντος ἀνθρώπου καὶ ἐκεῖνο ᾧ δεῖ θεωμένου καὶ συνόντος αὐτῷ ; ἢ οὐκ ἐνθυμῇ , ἔφη , ὅτι ἐνταῦθα αὐτῷ μοναχοῦ γενήσεται , ὁρῶντι ᾧ ὁρατὸν τὸ καλόν , τίκτειν οὐκ εἴδωλα ἀρετῆς , ἅτε οὐκ εἰδώλου ἐφαπτομένῳ , ἀλλὰ ἀληθῆ , ἅτε τοῦ ἀληθοῦς ἐφαπτομένῳ · τεκόντι δὲ ἀρετὴν ἀληθῆ καὶ θρεψαμένῳ ὑπάρχει θεοφιλεῖ γενέσθαι , καὶ εἴπέρ τῳ ἄλλῳ ἀνθρώπων ἀθανάτῳ καὶ ἐκείνῳ ; ταῦτα δή , ὦ Φαῖδρέ τε καὶ οἱ ἄλλοι , ἔφη μὲν Διοτίμα , πέπεισμαι δʼ ἐγώ · πεπεισμένος δὲ πειρῶμαι καὶ τοὺς ἄλλους πείθειν ὅτι τούτου τοῦ κτήματος τῇ ἀνθρωπείᾳ φύσει συνεργὸν ἀμείνω Ἔρωτος οὐκ ἄν τις ῥᾳδίως λάβοι . διὸ δὴ ἔγωγέ φημι χρῆναι πάντα ἄνδρα τὸν ἔρωτα τιμᾶν , καὶ αὐτὸς τιμῶ τὰ ἐρωτικὰ καὶ διαφερόντως ἀσκῶ , καὶ τοῖς ἄλλοις παρακελεύομαι , καὶ νῦν τε καὶ ἀεὶ ἐγκωμιάζω τὴν δύναμιν καὶ ἀνδρείαν τοῦ Ἔρωτος καθʼ ὅσον οἷός τʼ εἰμί . τοῦτον οὖν τὸν λόγον , ὦ Φαῖδρε , εἰ μὲν βούλει , ὡς ἐγκώμιον εἰς ἔρωτα νόμισον εἰρῆσθαι , εἰ δέ , ὅτι καὶ ὅπῃ χαίρεις ὀνομάζων , τοῦτο ὀνόμαζε . εἰπόντος δὲ ταῦτα τοῦ Σωκράτους τοὺς μὲν ἐπαινεῖν , τὸν δὲ Ἀριστοφάνη λέγειν τι ἐπιχειρεῖν , ὅτι ἐμνήσθη αὐτοῦ λέγων ὁ Σωκράτης περὶ τοῦ λόγου · καὶ ἐξαίφνης τὴν αὔλειον θύραν κρουομένην πολὺν ψόφον παρασχεῖν ὡς κωμαστῶν , καὶ αὐλητρίδος φωνὴν ἀκούειν . τὸν οὖν Ἀγάθωνα , παῖδες , φάναι , οὐ σκέψεσθε ; καὶ ἐὰν μέν τις τῶν ἐπιτηδείων ᾖ , καλεῖτε · εἰ δὲ μή , λέγετε ὅτι οὐ πίνομεν ἀλλʼ ἀναπαυόμεθα ἤδη . καὶ οὐ πολὺ ὕστερον Ἀλκιβιάδου τὴν φωνὴν ἀκούειν ἐν τῇ αὐλῇ σφόδρα μεθύοντος καὶ μέγα βοῶντος , ἐρωτῶντος ὅπου Ἀγάθων καὶ κελεύοντος ἄγειν παρʼ Ἀγάθωνα . ἄγειν οὖν αὐτὸν παρὰ σφᾶς τήν τε αὐλητρίδα ὑπολαβοῦσαν καὶ ἄλλους τινὰς τῶν ἀκολούθων , καὶ ἐπιστῆναι ἐπὶ τὰς θύρας ἐστεφανωμένον αὐτὸν κιττοῦ τέ τινι στεφάνῳ δασεῖ καὶ ἴων , καὶ ταινίας ἔχοντα ἐπὶ τῆς κεφαλῆς πάνυ πολλάς , καὶ εἰπεῖν · ἄνδρες , χαίρετε · μεθύοντα ἄνδρα πάνυ σφόδρα δέξεσθε συμπότην , ἢ ἀπίωμεν ἀναδήσαντες μόνον Ἀγάθωνα , ἐφʼ ᾧπερ ἤλθομεν ; ἐγὼ γάρ τοι , φάναι , χθὲς μὲν οὐχ οἷός τʼ ἐγενόμην ἀφικέσθαι , νῦν δὲ ἥκω ἐπὶ τῇ κεφαλῇ ἔχων τὰς ταινίας , ἵνα ἀπὸ τῆς ἐμῆς κεφαλῆς τὴν τοῦ σοφωτάτου καὶ καλλίστου κεφαλὴν ἐὰν εἴπω οὑτωσὶ ἀναδήσω .
Lemmas: ἆρα οἴομαι , φημί , φαῦλος βίος γίγνομαι ἐκεῖσε βλέπω ἄνθρωπος καί ἐκεῖνος ὅς δέω θεάομαι καί σύνειμι αὐτός ; ἤ οὐ ἐνθυμέομαι , φημί , ὅτι ἐνταῦθα αὐτός μοναχοῦ γίγνομαι , ὁράω ὅς ὁρατός ὁ καλός , τίκτω οὐ εἴδωλον ἀρετή , ἅτε οὐ εἴδωλον ἐφάπτω , ἀλλά ἀληθής , ἅτε ὁ ἀληθής ἐφάπτω · τίκτω δέ ἀρετή ἀληθής καί τρέφω ὑπάρχω θεοφιλής γίγνομαι , καί εἴπερ τις ἄλλος ἄνθρωπος ἀθάνατος καί ἐκεῖνος ; οὗτος δή , ὦ Φαῖδρος τε καί ὁ ἄλλος , φημί μέν Διοτίμα , πείθω δέ ἐγώ · πείθω δέ πειράω καί ὁ ἄλλος πείθω ὅτι οὗτος ὁ κτῆμα ὁ ἀνθρώπειος φύσις συνεργός ἀγαθός Ἔρως οὐ ἄν τις ῥᾴδιος λαμβάνω . διό δή ἐγώ φημί χρή πᾶς ἀνήρ ὁ ἔρως τιμάω , καί αὐτός τιμάω ὁ ἐρωτικός καί διαφερόντως ἀσκέω , καί ὁ ἄλλος παρακελεύομαι , καί νῦν τε καί ἀεί ἐγκωμιάζω ὁ δύναμις καί ἀνδρεία ὁ Ἔρως κατά ὅσος οἷος τε εἰμί . οὗτος οὖν ὁ λόγος , ὦ Φαῖδρος , εἰ μέν βούλομαι , ὡς ἐγκώμιον εἰς ἔρως νομίζω λέγω , εἰ δέ , ὅτι καί ὅπῃ χαίρω ὀνομάζω , οὗτος ὀνομάζω . λέγω δέ οὗτος ὁ Σωκράτης ὁ μέν ἐπαινέω , ὁ δέ Ἀριστοφάνης λέγω τις ἐπιχειρέω , ὅτι μιμνῄσκω αὐτός λέγω ὁ Σωκράτης περί ὁ λόγος · καί ἐξαίφνης ὁ αὔλειος θύρα κρούω πολύς ψόφος παρέχω ὡς κωμαστής , καί αὐλητρίς φωνή ἀκούω . ὁ οὖν Ἀγάθων , παῖς , φημί , οὐ σκοπέω ; καί ἐάν μέν τις ὁ ἐπιτήδειος εἰμί , καλέω · εἰ δέ μή , λέγω ὅτι οὐ πίνω ἀλλά ἀναπαύω ἤδη . καί οὐ πολύς ὕστερον Ἀλκιβιάδης ὁ φωνή ἀκούω ἐν ὁ αὐλή σφόδρα μεθύω καί μέγας βοάω , ἐρωτάω ὅπου Ἀγάθων καί κελεύω ἄγω παρά Ἀγάθων . ἄγω οὖν αὐτός παρά σφεῖς ὁ τε αὐλητρίς ὑπολαμβάνω καί ἄλλος τις ὁ ἀκόλουθος , καί ἐφίστημι ἐπί ὁ θύρα στεφανόω αὐτός κισσός τε τις στέφανος δασύς καί ἴων , καί ταινία ἔχω ἐπί ὁ κεφαλή πάνυ πολύς , καί λέγω · ἀνήρ , χαίρω · μεθύω ἀνήρ πάνυ σφόδρα δέχομαι συμπότης , ἤ ἀπέρχομαι ἀναδέω μόνος Ἀγάθων , ἐπί ὅς ἔρχομαι ; ἐγώ γάρ τοι , φημί , χθές μέν οὐ οἷος τε γίγνομαι ἀφικνέομαι , νῦν δέ ἥκω ἐπί ὁ κεφαλή ἔχω ὁ ταινία , ἵνα ἀπό ὁ ἐμός κεφαλή ὁ ὁ σοφός καί καλός κεφαλή ἐάν λέγω οὕτως ἀναδέω .