plato-philosophy.symposium 218
ἔτι δὲ τὸ τοῦ δηχθέντος ὑπὸ τοῦ ἔχεως πάθος κἄμʼ ἔχει . φασὶ γάρ πού τινα τοῦτο παθόντα οὐκ ἐθέλειν λέγειν οἷον ἦν πλὴν τοῖς δεδηγμένοις , ὡς μόνοις γνωσομένοις τε καὶ συγγνωσομένοις εἰ πᾶν ἐτόλμα δρᾶν τε καὶ λέγειν ὑπὸ τῆς ὀδύνης . ἐγὼ οὖν δεδηγμένος τε ὑπὸ ἀλγεινοτέρου καὶ τὸ ἀλγεινότατον ὧν ἄν τις δηχθείη—τὴν καρδίαν γὰρ ἢ ψυχὴν ἢ ὅτι δεῖ αὐτὸ ὀνομάσαι πληγείς τε καὶ δηχθεὶς ὑπὸ τῶν ἐν φιλοσοφίᾳ λόγων , οἳ ἔχονται ἐχίδνης ἀγριώτερον , νέου ψυχῆς μὴ ἀφυοῦς ὅταν λάβωνται , καὶ ποιοῦσι δρᾶν τε καὶ λέγειν ὁτιοῦν—καὶ ὁρῶν αὖ Φαίδρους , Ἀγάθωνας , Ἐρυξιμάχους , Παυσανίας , Ἀριστοδήμους τε καὶ Ἀριστοφάνας · Σωκράτη δὲ αὐτὸν τί δεῖ λέγειν , καὶ ὅσοι ἄλλοι ; πάντες γὰρ κεκοινωνήκατε τῆς φιλοσόφου μανίας τε καὶ βακχείας—διὸ πάντες ἀκούσεσθε · συγγνώσεσθε γὰρ τοῖς τε τότε πραχθεῖσι καὶ τοῖς νῦν λεγομένοις . οἱ δὲ οἰκέται , καὶ εἴ τις ἄλλος ἐστὶν βέβηλός τε καὶ ἄγροικος , πύλας πάνυ μεγάλας τοῖς ὠσὶν ἐπίθεσθε . ἐπειδὴ γὰρ οὖν , ὦ ἄνδρες , ὅ τε λύχνος ἀπεσβήκει καὶ οἱ παῖδες ἔξω ἦσαν , ἔδοξέ μοι χρῆναι μηδὲν ποικίλλειν πρὸς αὐτόν , ἀλλʼ ἐλευθέρως εἰπεῖν ἅ μοι ἐδόκει · καὶ εἶπον κινήσας αὐτόν , Σώκρατες , καθεύδεις ; οὐ δῆτα , ἦ δʼ ὅς . οἶσθα οὖν ἅ μοι δέδοκται;τί μάλιστα , ἔφη . σὺ ἐμοὶ δοκεῖς , ἦν δʼ ἐγώ , ἐμοῦ ἐραστὴς ἄξιος γεγονέναι μόνος , καί μοι φαίνῃ ὀκνεῖν μνησθῆναι πρός με . ἐγὼ δὲ οὑτωσὶ ἔχω · πάνυ ἀνόητον ἡγοῦμαι εἶναι σοὶ μὴ οὐ καὶ τοῦτο χαρίζεσθαι καὶ εἴ τι ἄλλο ἢ τῆς οὐσίας τῆς ἐμῆς δέοιο ἢ τῶν φίλων τῶν ἐμῶν . ἐμοὶ μὲν γὰρ οὐδέν ἐστι πρεσβύτερον τοῦ ὡς ὅτι βέλτιστον ἐμὲ γενέσθαι , τούτου δὲ οἶμαί μοι συλλήπτορα οὐδένα κυριώτερον εἶναι σοῦ . ἐγὼ δὴ τοιούτῳ ἀνδρὶ πολὺ μᾶλλον ἂν μὴ χαριζόμενος αἰσχυνοίμην τοὺς φρονίμους , ἢ χαριζόμενος τούς τε πολλοὺς καὶ ἄφρονας . καὶ οὗτος ἀκούσας μάλα εἰρωνικῶς καὶ σφόδρα ἑαυτοῦ τε καὶ εἰωθότως ἔλεξεν ὦ φίλε Ἀλκιβιάδη , κινδυνεύεις τῷ ὄντι οὐ φαῦλος εἶναι , εἴπερ ἀληθῆ τυγχάνει ὄντα ἃ λέγεις περὶ ἐμοῦ , καί τις ἔστʼ ἐν ἐμοὶ δύναμις διʼ ἧς ἂν σὺ γένοιο ἀμείνων · ἀμήχανόν τοι κάλλος ὁρῴης ἂν ἐν ἐμοὶ καὶ τῆς παρὰ σοὶ εὐμορφίας πάμπολυ διαφέρον .
Lemmas: ἔτι δέ ὁ ὁ δάκνω ὑπό ὁ ἔχις πάθος ἐγώ ἔχω . φημί γάρ που τις οὗτος πάσχω οὐ ἐθέλω λέγω οἷος εἰμί πλήν ὁ δάκνω , ὡς μόνος γιγνώσκω τε καί συγγιγνώσκω εἰ πᾶς τολμάω δράω τε καί λέγω ὑπό ὁ ὀδύνη . ἐγώ οὖν δάκνω τε ὑπό ἀλγεινός καί ὁ ἀλγεινός ὅς ἄν τις δηχθείη—τὴν καρδία γάρ ἤ ψυχή ἤ ὅστις δέω αὐτός ὀνομάζω πλήσσω τε καί δάκνω ὑπό ὁ ἐν φιλοσοφία λόγος , ὅς ἔχω ἔχιδνα ἄγριος , νέος ψυχή μή ἀφυής ὅταν λαμβάνω , καί ποιέω δράω τε καί λέγω ὁτιοῦν—καὶ ὁράω αὖ Φαῖδρος , Ἀγάθων , Ἐρυξίμαχος , Παυσανίας , Ἀριστόδημος τε καί Ἀριστοφάνης · Σωκράτης δέ αὐτός τίς δέω λέγω , καί ὅσος ἄλλος ; πᾶς γάρ κοινωνέω ὁ φιλόσοφος μανία τε καί βακχείας—διὸ πᾶς ἀκούω · συγγιγνώσκω γάρ ὁ τε τότε πράσσω καί ὁ νῦν λέγω . ὁ δέ οἰκέτης , καί εἰ τις ἄλλος εἰμί βέβηλος τε καί ἄγροικος , πύλη πάνυ μέγας ὁ οὖς ἐπιτίθημι . ἐπειδή γάρ οὖν , ὦ ἀνήρ , ὁ τε λύχνος ἀποσβέννυμι καί ὁ παῖς ἔξω εἰμί , δοκέω ἐγώ χρή μηδείς ποικίλλω πρός αὐτός , ἀλλά ἐλεύθερος λέγω ὅς ἐγώ δοκέω · καί λέγω κινέω αὐτός , Σωκράτης , καθεύδω ; οὐ δῆτα , ἠμί δέ ὅς . οἶδα οὖν ὅς ἐγώ δέδοκται;τί μάλα , φημί . σύ ἐγώ δοκέω , εἰμί δέ ἐγώ , ἐγώ ἐραστής ἄξιος γίγνομαι μόνος , καί ἐγώ φαίνω ὀκνέω μιμνῄσκω πρός ἐγώ . ἐγώ δέ οὕτως ἔχω · πάνυ ἀνόητος ἡγέομαι εἰμί σύ μή οὐ καί οὗτος χαρίζω καί εἰ τις ἄλλος ἤ ὁ οὐσία ὁ ἐμός δέω ἤ ὁ φίλος ὁ ἐμός . ἐγώ μέν γάρ οὐδείς εἰμί πρέσβυς ὁ ὡς ὅτι ἀγαθός ἐγώ γίγνομαι , οὗτος δέ οἴομαι ἐγώ συλλήπτωρ οὐδείς κύριος εἰμί σύ . ἐγώ δή τοιοῦτος ἀνήρ πολύς μάλα ἄν μή χαρίζω αἰσχύνω ὁ φρόνιμος , ἤ χαρίζω ὁ τε πολύς καί ἄφρων . καί οὗτος ἀκούω μάλα εἰρωνικός καί σφόδρα ἑαυτοῦ τε καί εἰωθότως λέγω ὦ φίλος Ἀλκιβιάδης , κινδυνεύω ὁ εἰμί οὐ φαῦλος εἰμί , εἴπερ ἀληθής τυγχάνω εἰμί ὅς λέγω περί ἐγώ , καί τις εἰμί ἐν ἐγώ δύναμις διά ὅς ἄν σύ γίγνομαι ἀγαθός · ἀμήχανος τοι κάλλος ὁράω ἄν ἐν ἐγώ καί ὁ παρά σύ εὐμορφία πάμπολυς διαφέρω .