plato-philosophy.symposium 173
πρὸ τοῦ δὲ περιτρέχων ὅπῃ τύχοιμι καὶ οἰόμενος τὶ ποιεῖν ἀθλιώτερος ἦ ὁτουοῦν , οὐχ ἧττον ἢ σὺ νυνί , οἰόμενος δεῖν πάντα μᾶλλον πράττειν ἢ φιλοσοφεῖν . καὶ ὅς , μὴ σκῶπτʼ , ἔφη , ἀλλʼ εἰπέ μοι πότε ἐγένετο ἡ συνουσία αὕτη . κἀγὼ εἶπον ὅτι παίδων ὄντων ἡμῶν ἔτι , ὅτε τῇ πρώτῃ τραγῳδίᾳ ἐνίκησεν Ἀγάθων , τῇ ὑστεραίᾳ ἢ ᾗ τὰ ἐπινίκια ἔθυεν αὐτός τε καὶ οἱ χορευταί . πάνυ , ἔφη , ἄρα πάλαι , ὡς ἔοικεν . ἀλλὰ τίς σοι διηγεῖτο ; ἢ αὐτὸς Σωκράτης ; οὐ μὰ τὸν Δία , ἦν δʼ ἐγώ , ἀλλʼ ὅσπερ Φοίνικι . Ἀριστόδημος ἦν τις , Κυδαθηναιεύς , σμικρός , ἀνυπόδητος ἀεί · παρεγεγόνει δʼ ἐν τῇ συνουσίᾳ , Σωκράτους ἐραστὴς ὢν ἐν τοῖς μάλιστα τῶν τότε , ὡς ἐμοὶ δοκεῖ . οὐ μέντοι ἀλλὰ καὶ Σωκράτη γε ἔνια ἤδη ἀνηρόμην ὧν ἐκείνου ἤκουσα , καί μοι ὡμολόγει καθάπερ ἐκεῖνος διηγεῖτο . τί οὖν , ἔφη , οὐ διηγήσω μοι ; πάντως δὲ ἡ ὁδὸς ἡ εἰς ἄστυ ἐπιτηδεία πορευομένοις καὶ λέγειν καὶ ἀκούειν . οὕτω δὴ ἰόντες ἅμα τοὺς λόγους περὶ αὐτῶν ἐποιούμεθα , ὥστε , ὅπερ ἀρχόμενος εἶπον , οὐκ ἀμελετήτως ἔχω . εἰ οὖν δεῖ καὶ ὑμῖν διηγήσασθαι , ταῦτα χρὴ ποιεῖν . καὶ γὰρ ἔγωγε καὶ ἄλλως , ὅταν μέν τινας περὶ φιλοσοφίας λόγους ἢ αὐτὸς ποιῶμαι ἢ ἄλλων ἀκούω , χωρὶς τοῦ οἴεσθαι ὠφελεῖσθαι ὑπερφυῶς ὡς χαίρω · ὅταν δὲ ἄλλους τινάς , ἄλλως τε καὶ τοὺς ὑμετέρους τοὺς τῶν πλουσίων καὶ χρηματιστικῶν , αὐτός τε ἄχθομαι ὑμᾶς τε τοὺς ἑταίρους ἐλεῶ , ὅτι οἴεσθε τὶ ποιεῖν οὐδὲν ποιοῦντες . καὶ ἴσως αὖ ὑμεῖς ἐμὲ ἡγεῖσθε κακοδαίμονα εἶναι , καὶ οἴομαι ὑμᾶς ἀληθῆ οἴεσθαι · ἐγὼ μέντοι ὑμᾶς οὐκ οἴομαι ἀλλʼ εὖ οἶδα . ἀεὶ ὅμοιος εἶ , ὦ Ἀπολλόδωρε · ἀεὶ γὰρ σαυτόν τε κακηγορεῖς καὶ τοὺς ἄλλους , καὶ δοκεῖς μοι ἀτεχνῶς πάντας ἀθλίους ἡγεῖσθαι πλὴν Σωκράτους , ἀπὸ σαυτοῦ ἀρξάμενος . καὶ ὁπόθεν ποτὲ ταύτην τὴν ἐπωνυμίαν ἔλαβες τὸ μαλακὸς καλεῖσθαι , οὐκ οἶδα ἔγωγε · ἐν μὲν γὰρ τοῖς λόγοις ἀεὶ τοιοῦτος εἶ , σαυτῷ τε καὶ τοῖς ἄλλοις ἀγριαίνεις πλὴν Σωκράτους . ὦ φίλτατε , καὶ δῆλόν γε δὴ ὅτι οὕτω διανοούμενος καὶ περὶ ἐμαυτοῦ καὶ περὶ ὑμῶν μαίνομαι καὶ παραπαίω ; οὐκ ἄξιον περὶ τούτων , Ἀπολλόδωρε , νῦν ἐρίζειν · ἀλλʼ ὅπερ ἐδεόμεθά σου , μὴ ἄλλως ποιήσῃς , ἀλλὰ διήγησαι τίνες ἦσαν οἱ λόγοι . ἦσαν τοίνυν ἐκεῖνοι τοιοίδε τινές—μᾶλλον δʼ ἐξ ἀρχῆς ὑμῖν ὡς ἐκεῖνος διηγεῖτο καὶ ἐγὼ πειράσομαι διηγήσασθαι .
Lemmas: πρό ὁ δέ περιτρέχω ὅπῃ τυγχάνω καί οἴομαι τίς ποιέω ἄθλιος ἠμί ὅστις , οὐ ἥσσων ἤ σύ νυνί , οἴομαι δέω πᾶς μάλα πράσσω ἤ φιλοσοφέω . καί ὅς , μή σκώπτω , φημί , ἀλλά λέγω ἐγώ πότε γίγνομαι ὁ συνουσία οὗτος . ἐγώ λέγω ὅτι παῖς εἰμί ἐγώ ἔτι , ὅτε ὁ πρῶτος τραγῳδία νικάω Ἀγάθων , ὁ ὑστεραῖος ἤ ὅς ὁ ἐπινίκιος θύω αὐτός τε καί ὁ χορευτής . πάνυ , φημί , ἄρα πάλαι , ὡς ἔοικα . ἀλλά τίς σύ διηγέομαι ; ἤ αὐτός Σωκράτης ; οὐ μά ὁ Ζεύς , εἰμί δέ ἐγώ , ἀλλά ὅς Φοῖνιξ . Ἀριστόδημος εἰμί τις , Κυδαθηναιεύς , μικρός , ἀνυπόδητος ἀεί · παραγίγνομαι δέ ἐν ὁ συνουσία , Σωκράτης ἐραστής εἰμί ἐν ὁ μάλα ὁ τότε , ὡς ἐγώ δοκέω . οὐ μέντοι ἀλλά καί Σωκράτης γε ἔνιοι ἤδη ἀναίρω ὅς ἐκεῖνος ἀκούω , καί ἐγώ ὁμολογέω καθά ἐκεῖνος διηγέομαι . τίς οὖν , φημί , οὐ διηγέομαι ἐγώ ; πάντως δέ ὁ ὁδός ὁ εἰς ἄστυ ἐπιτήδειος πορεύω καί λέγω καί ἀκούω . οὕτως δή ἔρχομαι ἅμα ὁ λόγος περί αὐτός ποιέω , ὥστε , ὅς ἄρχω λέγω , οὐ ἀμελέτητος ἔχω . εἰ οὖν δέω καί σύ διηγέομαι , οὗτος χρή ποιέω . καί γάρ ἐγώ καί ἄλλος , ὅταν μέν τις περί φιλοσοφία λόγος ἤ αὐτός ποιέω ἤ ἄλλος ἀκούω , χωρίς ὁ οἴομαι ὠφελέω ὑπερφυής ὡς χαίρω · ὅταν δέ ἄλλος τις , ἄλλος τε καί ὁ ὑμέτερος ὁ ὁ πλούσιος καί χρηματιστικός , αὐτός τε ἄχθομαι σύ τε ὁ ἑταῖρος ἐλεέω , ὅτι οἴομαι τίς ποιέω οὐδείς ποιέω . καί ἴσως αὖ σύ ἐγώ ἡγέομαι κακοδαίμων εἰμί , καί οἴομαι σύ ἀληθής οἴομαι · ἐγώ μέντοι σύ οὐ οἴομαι ἀλλά εὖ οἶδα . ἀεί ὅμοιος εἰμί , ὦ Ἀπολλόδωρος · ἀεί γάρ σεαυτοῦ τε κακηγορέω καί ὁ ἄλλος , καί δοκέω ἐγώ ἄτεχνος πᾶς ἄθλιος ἡγέομαι πλήν Σωκράτης , ἀπό σεαυτοῦ ἄρχω . καί ὁπόθεν ποτέ οὗτος ὁ ἐπωνυμία λαμβάνω ὁ μαλακός καλέω , οὐ οἶδα ἐγώ · ἐν μέν γάρ ὁ λόγος ἀεί τοιοῦτος εἰμί , σεαυτοῦ τε καί ὁ ἄλλος ἀγριαίνω πλήν Σωκράτης . ὦ φίλος , καί δῆλος γε δή ὅτι οὕτως διανοέω καί περί ἐμαυτοῦ καί περί σύ μαίνομαι καί παραπαίω ; οὐ ἄξιος περί οὗτος , Ἀπολλόδωρος , νῦν ἐρίζω · ἀλλά ὅς δέω σύ , μή ἄλλος ποιέω , ἀλλά διηγέομαι τίς εἰμί ὁ λόγος . εἰμί τοίνυν ἐκεῖνος τοιόσδε τινές—μᾶλλον δέ ἐκ ἀρχή σύ ὡς ἐκεῖνος διηγέομαι καί ἐγώ πειράω διηγέομαι .