plato-philosophy.symposium 175
ὄπισθεν ἐμοῦ ἄρτι εἰσῄει · ἀλλὰ θαυμάζω καὶ αὐτὸς ποῦ ἂν εἴη . οὐ σκέψῃ , ἔφη , παῖ , φάναι τὸν Ἀγάθωνα , καὶ εἰσάξεις Σωκράτη ; σὺ δʼ , ἦ δʼ ὅς , Ἀριστόδημε , παρʼ Ἐρυξίμαχον κατακλίνου . καὶ ἓ μὲν ἔφη ἀπονίζειν τὸν παῖδα ἵνα κατακέοιτο · ἄλλον δέ τινα τῶν παίδων ἥκειν ἀγγέλλοντα ὅτι Σωκράτης οὗτος ἀναχωρήσας ἐν τῷ τῶν γειτόνων προθύρῳ ἕστηκεν , κἀμοῦ καλοῦντος οὐκ ἐθέλει εἰσιέναι . ἄτοπόν γʼ , ἔφη , λέγεις · οὔκουν καλεῖς αὐτὸν καὶ μὴ ἀφήσεις ; καὶ ὃς ἔφη εἰπεῖν μηδαμῶς , ἀλλʼ ἐᾶτε αὐτόν . ἔθος γάρ τι τοῦτʼ ἔχει · ἐνίοτε ἀποστὰς ὅποι ἂν τύχῃ ἕστηκεν . ἥξει δʼ αὐτίκα , ὡς ἐγὼ οἶμαι . μὴ οὖν κινεῖτε , ἀλλʼ ἐᾶτε . ἀλλʼ οὕτω χρὴ ποιεῖν , εἰ σοὶ δοκεῖ , ἔφη φάναι τὸν Ἀγάθωνα . ἀλλʼ ἡμᾶς , ὦ παῖδες , τοὺς ἄλλους ἑστιᾶτε . πάντως παρατίθετε ὅτι ἂν βούλησθε , ἐπειδάν τις ὑμῖν μὴ ἐφεστήκῃ—ὃ ἐγὼ οὐδεπώποτε ἐποίησα—νῦν οὖν , νομίζοντες καὶ ἐμὲ ὑφʼ ὑμῶν κεκλῆσθαι ἐπὶ δεῖπνον καὶ τούσδε τοὺς ἄλλους , θεραπεύετε , ἵνʼ ὑμᾶς ἐπαινῶμεν . μετὰ ταῦτα ἔφη σφᾶς μὲν δειπνεῖν , τὸν δὲ Σωκράτη οὐκ εἰσιέναι . τὸν οὖν Ἀγάθωνα πολλάκις κελεύειν μεταπέμψασθαι τὸν Σωκράτη , ἓ δὲ οὐκ ἐᾶν . ἥκειν οὖν αὐτὸν οὐ πολὺν χρόνον ὡς εἰώθει διατρίψαντα , ἀλλὰ μάλιστα σφᾶς μεσοῦν δειπνοῦντας . τὸν οὖν Ἀγάθωνα—τυγχάνειν γὰρ ἔσχατον κατακείμενον μόνον—δεῦρʼ , ἔφη φάναι , Σώκρατες , παρʼ ἐμὲ κατάκεισο , ἵνα καὶ τοῦ σοφοῦ ἁπτόμενός σου ἀπολαύσω , ὅ σοι προσέστη ἐν τοῖς προθύροις . δῆλον γὰρ ὅτι ηὗρες αὐτὸ καὶ ἔχεις · οὐ γὰρ ἂν προαπέστης . καὶ τὸν Σωκράτη καθίζεσθαι καὶ εἰπεῖν ὅτι εὖ ἂν ἔχοι , φάναι , ὦ Ἀγάθων , εἰ τοιοῦτον εἴη ἡ σοφία ὥστʼ ἐκ τοῦ πληρεστέρου εἰς τὸ κενώτερον ῥεῖν ἡμῶν , ἐὰν ἁπτώμεθα ἀλλήλων , ὥσπερ τὸ ἐν ταῖς κύλιξιν ὕδωρ τὸ διὰ τοῦ ἐρίου ῥέον ἐκ τῆς πληρεστέρας εἰς τὴν κενωτέραν . εἰ γὰρ οὕτως ἔχει καὶ ἡ σοφία , πολλοῦ τιμῶμαι τὴν παρὰ σοὶ κατάκλισιν · οἶμαι γάρ με παρὰ σοῦ πολλῆς καὶ καλῆς σοφίας πληρωθήσεσθαι . ἡ μὲν γὰρ ἐμὴ φαύλη τις ἂν εἴη , ἢ καὶ ἀμφισβητήσιμος ὥσπερ ὄναρ οὖσα , ἡ δὲ σὴ λαμπρά τε καὶ πολλὴν ἐπίδοσιν ἔχουσα , ἥ γε παρὰ σοῦ νέου ὄντος οὕτω σφόδρα ἐξέλαμψεν καὶ ἐκφανὴς ἐγένετο πρῴην ἐν μάρτυσι τῶν Ἑλλήνων πλέον ἢ τρισμυρίοις . ὑβριστὴς εἶ , ἔφη , ὦ Σώκρατες , ὁ Ἀγάθων . καὶ ταῦτα μὲν καὶ ὀλίγον ὕστερον διαδικασόμεθα ἐγώ τε καὶ σὺ περὶ τῆς σοφίας , δικαστῇ χρώμενοι τῷ Διονύσῳ · νῦν δὲ πρὸς τὸ δεῖπνον πρῶτα τρέπου .
Lemmas: ὄπισθεν ἐγώ ἄρτι εἰσέρχομαι · ἀλλά θαυμάζω καί αὐτός ποῦ ἄν εἰμί . οὐ σκοπέω , φημί , παῖς , φημί ὁ Ἀγάθων , καί εἰσάγω Σωκράτης ; σύ δέ , ἠμί δέ ὅς , Ἀριστόδημος , παρά Ἐρυξίμαχος κατακλίνω . καί ἕ μέν φημί ἀπονίζω ὁ παῖς ἵνα κατάκειμαι · ἄλλος δέ τις ὁ παῖς ἥκω ἀγγέλλω ὅτι Σωκράτης οὗτος ἀναχωρέω ἐν ὁ ὁ γείτων πρόθυρον ἵστημι , ἐγώ καλέω οὐ ἐθέλω εἰσέρχομαι . ἄτοπος γε , φημί , λέγω · οὔκουν καλέω αὐτός καί μή ἀφίημι ; καί ὅς φημί λέγω μηδαμῶς , ἀλλά ἐάω αὐτός . ἔθος γάρ τις οὗτος ἔχω · ἐνίοτε ἀφίστημι ὅποι ἄν τυγχάνω ἵστημι . ἥκω δέ αὐτίκα , ὡς ἐγώ οἴομαι . μή οὖν κινέω , ἀλλά ἐάω . ἀλλά οὕτως χρή ποιέω , εἰ σύ δοκέω , φημί φημί ὁ Ἀγάθων . ἀλλά ἐγώ , ὦ παῖς , ὁ ἄλλος ἑστιάω . πάντως παρατίθημι ὅστις ἄν βούλομαι , ἐπειδάν τις σύ μή ἐφίστημι ἐγώ οὐδεπώποτε ποιέω οὖν , νομίζω καί ἐγώ ὑπό σύ καλέω ἐπί δεῖπνον καί ὅδε ὁ ἄλλος , θεραπεύω , ἵνα σύ ἐπαινέω . μετά οὗτος φημί σφεῖς μέν δειπνέω , ὁ δέ Σωκράτης οὐ εἰσέρχομαι . ὁ οὖν Ἀγάθων πολλάκις κελεύω μεταπέμπομαι ὁ Σωκράτης , ἕ δέ οὐ ἐάω . ἥκω οὖν αὐτός οὐ πολύς χρόνος ὡς εἴωθα διατρίβω , ἀλλά μάλα σφεῖς μεσόω δειπνέω . ὁ οὖν Ἀγάθωνα—τυγχάνειν γάρ ἔσχατος κατάκειμαι μόνος , φημί φημί , Σωκράτης , παρά ἐγώ κατάκειμαι , ἵνα καί ὁ σοφός ἅπτω σύ ἀπολαύω , ὅς σύ προσίστημι ἐν ὁ πρόθυρον . δῆλος γάρ ὅτι εὑρίσκω αὐτός καί ἔχω · οὐ γάρ ἄν προαφίσταμαι . καί ὁ Σωκράτης καθίζω καί λέγω ὅτι εὖ ἄν ἔχω , φημί , ὦ Ἀγάθων , εἰ τοιοῦτος εἰμί ὁ σοφία ὥστε ἐκ ὁ πλήρης εἰς ὁ κενός ῥέω ἐγώ , ἐάν ἅπτω ἀλλήλων , ὥσπερ ὁ ἐν ὁ κύλιξ ὕδωρ ὁ διά ὁ ἔριον ῥέω ἐκ ὁ πλήρης εἰς ὁ κενός . εἰ γάρ οὕτως ἔχω καί ὁ σοφία , πολύς τιμάω ὁ παρά σύ κατάκλισις · οἴομαι γάρ ἐγώ παρά σύ πολύς καί καλός σοφία πληρόω . ὁ μέν γάρ ἐμός φαῦλος τις ἄν εἰμί , ἤ καί ἀμφισβητήσιμος ὥσπερ ὄναρ εἰμί , ὁ δέ σός λαμπρός τε καί πολύς ἐπίδοσις ἔχω , ὁ γε παρά σύ νέος εἰμί οὕτως σφόδρα ἐκλάμπω καί ἐκφανής γίγνομαι πρῴην ἐν μάρτυς ὁ Ἕλλην πολύς ἤ τρισμύριοι . ὑβριστής εἰμί , φημί , ὦ Σωκράτης , ὁ Ἀγάθων . καί οὗτος μέν καί ὀλίγος ὕστερον διαδικάζω ἐγώ τε καί σύ περί ὁ σοφία , δικαστής χράω ὁ Διόνυσος · νῦν δέ πρός ὁ δεῖπνον πρῶτος τρέπω .