plato-philosophy.symposium 205
κτήσει γάρ , ἔφη , ἀγαθῶν οἱ εὐδαίμονες εὐδαίμονες , καὶ οὐκέτι προσδεῖ ἐρέσθαι ἵνα τί δὲ βούλεται εὐδαίμων εἶναι ὁ βουλόμενος ; ἀλλὰ τέλος δοκεῖ ἔχειν ἡ ἀπόκρισις . ἀληθῆ λέγεις , εἶπον ἐγώ . ταύτην δὴ τὴν βούλησιν καὶ τὸν ἔρωτα τοῦτον πότερα κοινὸν οἴει εἶναι πάντων ἀνθρώπων , καὶ πάντας τἀγαθὰ βούλεσθαι αὑτοῖς εἶναι ἀεί , ἢ πῶς λέγεις ; οὕτως , ἦν δʼ ἐγώ · κοινὸν εἶναι πάντων . τί δὴ οὖν , ἔφη , ὦ Σώκρατες , οὐ πάντας ἐρᾶν φαμεν , εἴπερ γε πάντες τῶν αὐτῶν ἐρῶσι καὶ ἀεί , ἀλλά τινάς φαμεν ἐρᾶν , τοὺς δʼ οὔ ; θαυμάζω , ἦν δʼ ἐγώ , καὶ αὐτός . ἀλλὰ μὴ θαύμαζʼ , ἔφη · ἀφελόντες γὰρ ἄρα τοῦ ἔρωτός τι εἶδος ὀνομάζομεν , τὸ τοῦ ὅλου ἐπιτιθέντες ὄνομα , ἔρωτα , τὰ δὲ ἄλλα ἄλλοις καταχρώμεθα ὀνόμασιν . ὥσπερ τί ; ἦν δʼ ἐγώ . ὥσπερ τόδε . οἶσθʼ ὅτι ποίησίς ἐστί τι πολύ · ἡ γάρ τοι ἐκ τοῦ μὴ ὄντος εἰς τὸ ὂν ἰόντι ὁτῳοῦν αἰτία πᾶσά ἐστι ποίησις , ὥστε καὶ αἱ ὑπὸ πάσαις ταῖς τέχναις ἐργασίαι ποιήσεις εἰσὶ καὶ οἱ τούτων δημιουργοὶ πάντες ποιηταί . ἀληθῆ λέγεις . ἀλλʼ ὅμως , ἦ δʼ ἥ , οἶσθʼ ὅτι οὐ καλοῦνται ποιηταὶ ἀλλὰ ἄλλα ἔχουσιν ὀνόματα , ἀπὸ δὲ πάσης τῆς ποιήσεως ἓν μόριον ἀφορισθὲν τὸ περὶ τὴν μουσικὴν καὶ τὰ μέτρα τῷ τοῦ ὅλου ὀνόματι προσαγορεύεται . ποίησις γὰρ τοῦτο μόνον καλεῖται , καὶ οἱ ἔχοντες τοῦτο τὸ μόριον τῆς ποιήσεως ποιηταί . ἀληθῆ λέγεις , ἔφην . οὕτω τοίνυν καὶ περὶ τὸν ἔρωτα . τὸ μὲν κεφάλαιόν ἐστι πᾶσα ἡ τῶν ἀγαθῶν ἐπιθυμία καὶ τοῦ εὐδαιμονεῖν ὁ μέγιστός τε καὶ δολερὸς ἔρως παντί · ἀλλʼ οἱ μὲν ἄλλῃ τρεπόμενοι πολλαχῇ ἐπʼ αὐτόν , ἢ κατὰ χρηματισμὸν ἢ κατὰ φιλογυμναστίαν ἢ κατὰ φιλοσοφίαν , οὔτε ἐρᾶν καλοῦνται οὔτε ἐρασταί , οἱ δὲ κατὰ ἕν τι εἶδος ἰόντες τε καὶ ἐσπουδακότες τὸ τοῦ ὅλου ὄνομα ἴσχουσιν , ἔρωτά τε καὶ ἐρᾶν καὶ ἐρασταί . κινδυνεύεις ἀληθῆ , ἔφην ἐγώ , λέγειν . καὶ λέγεται μέν γέ τις , ἔφη , λόγος , ὡς οἳ ἂν τὸ ἥμισυ ἑαυτῶν ζητῶσιν , οὗτοι ἐρῶσιν · ὁ δʼ ἐμὸς λόγος οὔτε ἡμίσεός φησιν εἶναι τὸν ἔρωτα οὔτε ὅλου , ἐὰν μὴ τυγχάνῃ γέ που , ὦ ἑταῖρε , ἀγαθὸν ὄν , ἐπεὶ αὑτῶν γε καὶ πόδας καὶ χεῖρας ἐθέλουσιν ἀποτέμνεσθαι οἱ ἄνθρωποι , ἐὰν αὐτοῖς δοκῇ τὰ ἑαυτῶν πονηρὰ εἶναι .
Lemmas: κτῆσις γάρ , φημί , ἀγαθός ὁ εὐδαίμων εὐδαίμων , καί οὐκέτι προσδέω ἔρομαι ἵνα τίς δέ βούλομαι εὐδαίμων εἰμί ὁ βούλομαι ; ἀλλά τέλος δοκέω ἔχω ὁ ἀπόκρισις . ἀληθής λέγω , λέγω ἐγώ . οὗτος δή ὁ βούλησις καί ὁ ἔρως οὗτος πότερος κοινός οἴομαι εἰμί πᾶς ἄνθρωπος , καί πᾶς ἀγαθός βούλομαι ἑαυτοῦ εἰμί ἀεί , ἤ πῶς λέγω ; οὕτως , εἰμί δέ ἐγώ · κοινός εἰμί πᾶς . τίς δή οὖν , φημί , ὦ Σωκράτης , οὐ πᾶς ἐράω φημί , εἴπερ γε πᾶς ὁ αὐτός ἐράω καί ἀεί , ἀλλά τις φημί ἐράω , ὁ δέ οὐ ; θαυμάζω , εἰμί δέ ἐγώ , καί αὐτός . ἀλλά μή θαυμάζω , φημί · ἀφαιρέω γάρ ἄρα ὁ ἔρως τις εἶδος ὀνομάζω , ὁ ὁ ὅλος ἐπιτίθημι ὄνομα , ἔρως , ὁ δέ ἄλλος ἄλλος καταχράομαι ὄνομα . ὥσπερ τίς ; εἰμί δέ ἐγώ . ὥσπερ ὅδε . οἶδα ὅτι ποίησις εἰμί τις πολύς · ὁ γάρ τοι ἐκ ὁ μή εἰμί εἰς ὁ εἰμί ἔρχομαι ὅστις αἴτιος πᾶς εἰμί ποίησις , ὥστε καί ὁ ὑπό πᾶς ὁ τέχνη ἐργασία ποίησις εἰμί καί ὁ οὗτος δημιουργός πᾶς ποιητής . ἀληθής λέγω . ἀλλά ὅμως , ἠμί δέ ὅς , οἶδα ὅτι οὐ καλέω ποιητής ἀλλά ἄλλος ἔχω ὄνομα , ἀπό δέ πᾶς ὁ ποίησις εἷς μόριον ἀφορίζω ὁ περί ὁ μουσική καί ὁ μέτρον ὁ ὁ ὅλος ὄνομα προσαγορεύω . ποίησις γάρ οὗτος μόνος καλέω , καί ὁ ἔχω οὗτος ὁ μόριον ὁ ποίησις ποιητής . ἀληθής λέγω , φημί . οὕτως τοίνυν καί περί ὁ ἔρως . ὁ μέν κεφάλαιος εἰμί πᾶς ὁ ὁ ἀγαθός ἐπιθυμία καί ὁ εὐδαιμονέω ὁ μέγας τε καί δολερός ἔρως πᾶς · ἀλλά ὁ μέν ἄλλῃ τρέπω πολλαχῆ ἐπί αὐτός , ἤ κατά χρηματισμός ἤ κατά φιλογυμναστία ἤ κατά φιλοσοφία , οὔτε ἐράω καλέω οὔτε ἐραστής , ὁ δέ κατά εἷς τις εἶδος ἔρχομαι τε καί σπουδάζω ὁ ὁ ὅλος ὄνομα ἴσχω , ἔρως τε καί ἐράω καί ἐραστής . κινδυνεύω ἀληθής , φημί ἐγώ , λέγω . καί λέγω μέν γε τις , φημί , λόγος , ὡς ὅς ἄν ὁ ἥμισυς ἑαυτοῦ ζητέω , οὗτος ἐράω · ὁ δέ ἐμός λόγος οὔτε ἥμισυς φημί εἰμί ὁ ἔρως οὔτε ὅλος , ἐάν μή τυγχάνω γε που , ὦ ἑταῖρος , ἀγαθός εἰμί , ἐπεί ἑαυτοῦ γε καί πούς καί χείρ ἐθέλω ἀποτέμνω ὁ ἄνθρωπος , ἐάν αὐτός δοκέω ὁ ἑαυτοῦ πονηρός εἰμί .