plato-philosophy.symposium 221
ἔτι τοίνυν , ὦ ἄνδρες , ἄξιον ἦν θεάσασθαι Σωκράτη , ὅτε ἀπὸ Δηλίου φυγῇ ἀνεχώρει τὸ στρατόπεδον · ἔτυχον γὰρ παραγενόμενος ἵππον ἔχων , οὗτος δὲ ὅπλα . ἀνεχώρει οὖν ἐσκεδασμένων ἤδη τῶν ἀνθρώπων οὗτός τε ἅμα καὶ Λάχης · καὶ ἐγὼ περιτυγχάνω , καὶ ἰδὼν εὐθὺς παρακελεύομαί τε αὐτοῖν θαρρεῖν , καὶ ἔλεγον ὅτι οὐκ ἀπολείψω αὐτώ . ἐνταῦθα δὴ καὶ κάλλιον ἐθεασάμην Σωκράτη ἢ ἐν Ποτειδαίᾳ—αὐτὸς γὰρ ἧττον ἐν φόβῳ ἦ διὰ τὸ ἐφʼ ἵππου εἶναι—πρῶτον μὲν ὅσον περιῆν Λάχητος τῷ ἔμφρων εἶναι · ἔπειτα ἔμοιγʼ ἐδόκει , ὦ Ἀριστόφανες , τὸ σὸν δὴ τοῦτο , καὶ ἐκεῖ διαπορεύεσθαι ὥσπερ καὶ ἐνθάδε , βρενθυόμενος καὶ τὠφθαλμὼ παραβάλλων , ἠρέμα παρασκοπῶν καὶ τοὺς φιλίους καὶ τοὺς πολεμίους , δῆλος ὢν παντὶ καὶ πάνυ πόρρωθεν ὅτι εἴ τις ἅψεται τούτου τοῦ ἀνδρός , μάλα ἐρρωμένως ἀμυνεῖται . διὸ καὶ ἀσφαλῶς ἀπῄει καὶ οὗτος καὶ ὁ ἑταῖρος · σχεδὸν γάρ τι τῶν οὕτω διακειμένων ἐν τῷ πολέμῳ οὐδὲ ἅπτονται , ἀλλὰ τοὺς προτροπάδην φεύγοντας διώκουσιν . πολλὰ μὲν οὖν ἄν τις καὶ ἄλλα ἔχοι Σωκράτη ἐπαινέσαι καὶ θαυμάσια · ἀλλὰ τῶν μὲν ἄλλων ἐπιτηδευμάτων τάχʼ ἄν τις καὶ περὶ ἄλλου τοιαῦτα εἴποι , τὸ δὲ μηδενὶ ἀνθρώπων ὅμοιον εἶναι , μήτε τῶν παλαιῶν μήτε τῶν νῦν ὄντων , τοῦτο ἄξιον παντὸς θαύματος . οἷος γὰρ Ἀχιλλεὺς ἐγένετο , ἀπεικάσειεν ἄν τις καὶ Βρασίδαν καὶ ἄλλους , καὶ οἷος αὖ Περικλῆς , καὶ Νέστορα καὶ Ἀντήνορα—εἰσὶ δὲ καὶ ἕτεροι — καὶ τοὺς ἄλλους κατὰ ταὔτʼ ἄν τις ἀπεικάζοι · οἷος δὲ οὑτοσὶ γέγονε τὴν ἀτοπίαν ἅνθρωπος , καὶ αὐτὸς καὶ οἱ λόγοι αὐτοῦ , οὐδʼ ἐγγὺς ἂν εὕροι τις ζητῶν , οὔτε τῶν νῦν οὔτε τῶν παλαιῶν , εἰ μὴ ἄρα εἰ οἷς ἐγὼ λέγω ἀπεικάζοι τις αὐτόν , ἀνθρώπων μὲν μηδενί , τοῖς δὲ σιληνοῖς καὶ σατύροις , αὐτὸν καὶ τοὺς λόγους . καὶ γὰρ οὖν καὶ τοῦτο ἐν τοῖς πρώτοις παρέλιπον , ὅτι καὶ οἱ λόγοι αὐτοῦ ὁμοιότατοί εἰσι τοῖς σιληνοῖς τοῖς διοιγομένοις . εἰ γὰρ ἐθέλοι τις τῶν Σωκράτους ἀκούειν λόγων , φανεῖεν ἂν πάνυ γελοῖοι τὸ πρῶτον · τοιαῦτα καὶ ὀνόματα καὶ ῥήματα ἔξωθεν περιαμπέχονται , σατύρου δή τινα ὑβριστοῦ δοράν .
Lemmas: ἔτι τοίνυν , ὦ ἀνήρ , ἄξιος εἰμί θεάομαι Σωκράτης , ὅτε ἀπό Δήλιος φυγή ἀναχωρέω ὁ στρατόπεδον · τυγχάνω γάρ παραγίγνομαι ἵππος ἔχω , οὗτος δέ ὅπλον . ἀναχωρέω οὖν σκεδάννυμι ἤδη ὁ ἄνθρωπος οὗτος τε ἅμα καί Λάχης · καί ἐγώ περιτυγχάνω , καί ὁράω εὐθύς παρακελεύομαι τε αὐτός θαρσέω , καί λέγω ὅτι οὐ ἀπολείπω αὐτός . ἐνταῦθα δή καί καλός θεάομαι Σωκράτης ἤ ἐν Ποτειδαῖος γάρ ἥσσων ἐν φόβος ἠμί διά ὁ ἐπί ἵππος εἶναι—πρῶτον μέν ὅσος περίειμι Λάχης ὁ ἔμφρων εἰμί · ἔπειτα ἐγώ δοκέω , ὦ Ἀριστοφάνης , ὁ σός δή οὗτος , καί ἐκεῖ διαπορεύω ὥσπερ καί ἐνθάδε , βρενθύομαι καί ὀφθαλμός παραβάλλω , ἠρέμα παρασκοπέω καί ὁ φίλιος καί ὁ πολέμιος , δῆλος εἰμί πᾶς καί πάνυ πρόσωθεν ὅτι εἰ τις ἅπτω οὗτος ὁ ἀνήρ , μάλα ἐρρωμένος ἀμύνω . διό καί ἀσφαλής ἀπέρχομαι καί οὗτος καί ὁ ἑταῖρος · σχεδόν γάρ τις ὁ οὕτως διάκειμαι ἐν ὁ πόλεμος οὐδέ ἅπτω , ἀλλά ὁ προτροπάδην φεύγω διώκω . πολύς μέν οὖν ἄν τις καί ἄλλος ἔχω Σωκράτης ἐπαινέω καί θαυμάσιος · ἀλλά ὁ μέν ἄλλος ἐπιτήδευμα τάχα ἄν τις καί περί ἄλλος τοιοῦτος λέγω , ὁ δέ μηδείς ἄνθρωπος ὅμοιος εἰμί , μήτε ὁ παλαιός μήτε ὁ νῦν εἰμί , οὗτος ἄξιος πᾶς θαῦμα . οἷος γάρ Ἀχιλλεύς γίγνομαι , ἀπεικάζω ἄν τις καί Βρασίδας καί ἄλλος , καί οἷος αὖ Περικλῆς , καί Νέστωρ καί Ἀντήνορας δέ καί ἕτερος — καί ὁ ἄλλος κατά αὐτός ἄν τις ἀπεικάζω · οἷος δέ οὗτος γίγνομαι ὁ ἀτοπία ἄνθρωπος , καί αὐτός καί ὁ λόγος αὐτός , οὐδέ ἐγγύς ἄν εὑρίσκω τις ζητέω , οὔτε ὁ νῦν οὔτε ὁ παλαιός , εἰ μή ἄρα εἰ ὅς ἐγώ λέγω ἀπεικάζω τις αὐτός , ἄνθρωπος μέν μηδείς , ὁ δέ σι—ληνός καί Σάτυρος , αὐτός καί ὁ λόγος . καί γάρ οὖν καί οὗτος ἐν ὁ πρῶτος παραλείπω , ὅτι καί ὁ λόγος αὐτός ὅμοιος εἰμί ὁ σι—ληνός ὁ διοίγνυμι . εἰ γάρ ἐθέλω τις ὁ Σωκράτης ἀκούω λόγος , φαίνω ἄν πάνυ γέλοιος ὁ πρῶτος · τοιοῦτος καί ὄνομα καί ῥῆμα ἔξωθεν περιαμπέχω , σάτυρος δή τις ὑβριστής δορά .