plato-philosophy.symposium 177
φάναι δὴ πάντας καὶ βούλεσθαι καὶ κελεύειν αὐτὸν εἰσηγεῖσθαι . εἰπεῖν οὖν τὸν Ἐρυξίμαχον ὅτι ἡ μέν μοι ἀρχὴ τοῦ λόγου ἐστὶ κατὰ τὴν Εὐριπίδου Μελανίππην · οὐ γὰρ ἐμὸς ὁ μῦθος , ἀλλὰ Φαίδρου τοῦδε , ὃν μέλλω λέγειν . Φαῖδρος γὰρ ἑκάστοτε πρός με ἀγανακτῶν λέγει οὐ δεινόν , φησίν , ὦ Ἐρυξίμαχε , ἄλλοις μέν τισι θεῶν ὕμνους καὶ παίωνας εἶναι ὑπὸ τῶν ποιητῶν πεποιημένους , τῷ δὲ Ἔρωτι , τηλικούτῳ ὄντι καὶ τοσούτῳ θεῷ , μηδὲ ἕνα πώποτε τοσούτων γεγονότων ποιητῶν πεποιηκέναι μηδὲν ἐγκώμιον ; εἰ δὲ βούλει αὖ σκέψασθαι τοὺς χρηστοὺς σοφιστάς , Ἡρακλέους μὲν καὶ ἄλλων ἐπαίνους καταλογάδην συγγράφειν , ὥσπερ ὁ βέλτιστος Πρόδικος—καὶ τοῦτο μὲν ἧττον καὶ θαυμαστόν , ἀλλʼ ἔγωγε ἤδη τινὶ ἐνέτυχον βιβλίῳ ἀνδρὸς σοφοῦ , ἐν ᾧ ἐνῆσαν ἅλες ἔπαινον θαυμάσιον ἔχοντες πρὸς ὠφελίαν , καὶ ἄλλα τοιαῦτα συχνὰ ἴδοις ἂν ἐγκεκωμιασμένα—τὸ οὖν τοιούτων μὲν πέρι πολλὴν σπουδὴν ποιήσασθαι , ἔρωτα δὲ μηδένα πω ἀνθρώπων τετολμηκέναι εἰς ταυτηνὶ τὴν ἡμέραν ἀξίως ὑμνῆσαι · ἀλλʼ οὕτως ἠμέληται τοσοῦτος θεός . ταῦτα δή μοι δοκεῖ εὖ λέγειν Φαῖδρος . ἐγὼ οὖν ἐπιθυμῶ ἅμα μὲν τούτῳ ἔρανον εἰσενεγκεῖν καὶ χαρίσασθαι , ἅμα δʼ ἐν τῷ παρόντι πρέπον μοι δοκεῖ εἶναι ἡμῖν τοῖς παροῦσι κοσμῆσαι τὸν θεόν . εἰ οὖν συνδοκεῖ καὶ ὑμῖν , γένοιτʼ ἂν ἡμῖν ἐν λόγοις ἱκανὴ διατριβή · δοκεῖ γάρ μοι χρῆναι ἕκαστον ἡμῶν λόγον εἰπεῖν ἔπαινον Ἔρωτος ἐπὶ δεξιὰ ὡς ἂν δύνηται κάλλιστον , ἄρχειν δὲ Φαῖδρον πρῶτον , ἐπειδὴ καὶ πρῶτος κατάκειται καὶ ἔστιν ἅμα πατὴρ τοῦ λόγου . οὐδείς σοι , ὦ Ἐρυξίμαχε , φάναι τὸν Σωκράτη , ἐναντία ψηφιεῖται . οὔτε γὰρ ἄν που ἐγὼ ἀποφήσαιμι , ὃς οὐδέν φημι ἄλλο ἐπίστασθαι ἢ τὰ ἐρωτικά , οὔτε που Ἀγάθων καὶ Παυσανίας , οὐδὲ μὴν Ἀριστοφάνης , ᾧ περὶ Διόνυσον καὶ Ἀφροδίτην πᾶσα ἡ διατριβή , οὐδὲ ἄλλος οὐδεὶς τουτωνὶ ὧν ἐγὼ ὁρῶ . καίτοι οὐκ ἐξ ἴσου γίγνεται ἡμῖν τοῖς ὑστάτοις κατακειμένοις · ἀλλʼ ἐὰν οἱ πρόσθεν ἱκανῶς καὶ καλῶς εἴπωσιν , ἐξαρκέσει ἡμῖν . ἀλλὰ τύχῃ ἀγαθῇ καταρχέτω Φαῖδρος καὶ ἐγκωμιαζέτω τὸν ἔρωτα . ταῦτα δὴ καὶ οἱ ἄλλοι πάντες ἄρα συνέφασάν τε καὶ ἐκέλευον ἅπερ ὁ Σωκράτης . πάντων μὲν οὖν ἃ ἕκαστος εἶπεν , οὔτε πάνυ ὁ Ἀριστόδημος ἐμέμνητο οὔτʼ αὖ ἐγὼ ἃ ἐκεῖνος ἔλεγε πάντα · ἃ δὲ μάλιστα καὶ ὧν ἔδοξέ μοι ἀξιομνημόνευτον , τούτων ὑμῖν ἐρῶ ἑκάστου τὸν λόγον .
Lemmas: φημί δή πᾶς καί βούλομαι καί κελεύω αὐτός εἰσηγέομαι . λέγω οὖν ὁ Ἐρυξίμαχος ὅτι ὁ μέν ἐγώ ἀρχή ὁ λόγος εἰμί κατά ὁ Εὐριπίδης Μελανίππη · οὐ γάρ ἐμός ὁ μῦθος , ἀλλά Φαῖδρας ὅδε , ὅς μέλλω λέγω . Φαῖδρος γάρ ἑκάστοτε πρός ἐγώ ἀγανακτέω λέγω οὐ δεινός , φημί , ὦ Ἐρυξίμαχος , ἄλλος μέν τις θεός ὕμνος καί παίων εἰμί ὑπό ὁ ποιητής ποιέω , ὁ δέ Ἔρως , τηλικοῦτος εἰμί καί τοσοῦτος θεός , μηδέ εἷς πώποτε τοσοῦτος γίγνομαι ποιητής ποιέω μηδείς ἐγκώμιον ; εἰ δέ βούλομαι αὖ σκοπέω ὁ χρηστός σοφιστής , Ἡρακλῆς μέν καί ἄλλος ἔπαινος καταλογάδην συγγράφω , ὥσπερ ὁ ἀγαθός Πρόδικος οὗτος μέν ἥσσων καί θαυμαστός , ἀλλά ἐγώ ἤδη τις ἐντυγχάνω βιβλίον ἀνήρ σοφός , ἐν ὅς ἔνειμι ἅλς ἔπαινος θαυμάσιος ἔχω πρός ὠφέλεια , καί ἄλλος τοιοῦτος συχνός ὁράω ἄν ἐγκωμιάζω οὖν τοιοῦτος μέν περί πολύς σπουδή ποιέω , ἔρως δέ μηδείς πω ἄνθρωπος τολμάω εἰς οὗτος ὁ ἡμέρα ἄξιος ὑμνέω · ἀλλά οὕτως ἀμελέω τοσοῦτος θεός . οὗτος δή ἐγώ δοκέω εὖ λέγω Φαῖδρος . ἐγώ οὖν ἐπιθυμέω ἅμα μέν οὗτος ἔρανος εἰσφέρω καί χαρίζω , ἅμα δέ ἐν ὁ πάρειμι πρέπω ἐγώ δοκέω εἰμί ἐγώ ὁ πάρειμι κοσμέω ὁ θεός . εἰ οὖν συνδοκέω καί σύ , γίγνομαι ἄν ἐγώ ἐν λόγος ἱκανός διατριβή · δοκέω γάρ ἐγώ χρή ἕκαστος ἐγώ λόγος λέγω ἔπαινος Ἔρως ἐπί δεξιός ὡς ἄν δύναμαι καλός , ἄρχω δέ Φαῖδρος πρῶτος , ἐπειδή καί πρῶτος κατάκειμαι καί εἰμί ἅμα πατήρ ὁ λόγος . οὐδείς σύ , ὦ Ἐρυξίμαχος , φημί ὁ Σωκράτης , ἐναντίος ψηφίζω . οὔτε γάρ ἄν που ἐγώ ἀπόφημι , ὅς οὐδείς φημί ἄλλος ἐπίσταμαι ἤ ὁ ἐρωτικός , οὔτε που Ἀγάθων καί Παυσανίας , οὐδέ μήν Ἀριστοφάνης , ὅς περί Διόνυσος καί Ἀφροδίτη πᾶς ὁ διατριβή , οὐδέ ἄλλος οὐδείς οὗτος ὅς ἐγώ ὁράω . καίτοι οὐ ἐκ ἴσος γίγνομαι ἐγώ ὁ ὕστερος κατάκειμαι · ἀλλά ἐάν ὁ πρόσθεν ἱκανός καί καλός λέγω , ἐξαρκέω ἐγώ . ἀλλά τύχη ἀγαθός κατάρχω Φαῖδρος καί ἐγκωμιάζω ὁ ἔρως . οὗτος δή καί ὁ ἄλλος πᾶς ἄρα σύμφημι τε καί κελεύω ὅς ὁ Σωκράτης . πᾶς μέν οὖν ὅς ἕκαστος λέγω , οὔτε πάνυ ὁ Ἀριστόδημος μιμνῄσκω οὔτε αὖ ἐγώ ὅς ἐκεῖνος λέγω πᾶς · ὅς δέ μάλα καί ὅς δοκέω ἐγώ ἀξιομνημόνευτος , οὗτος σύ λέγω ἕκαστος ὁ λόγος .