plato-philosophy.symposium 201
ναί , φάναι . ἐπὶ δὴ τούτοις ἀναμνήσθητι τίνων ἔφησθα ἐν τῷ λόγῳ εἶναι τὸν ἔρωτα · εἰ δὲ βούλει , ἐγώ σε ἀναμνήσω . οἶμαι γάρ σε οὑτωσί πως εἰπεῖν , ὅτι τοῖς θεοῖς κατεσκευάσθη τὰ πράγματα διʼ ἔρωτα καλῶν · αἰσχρῶν γὰρ οὐκ εἴη ἔρως . οὐχ οὑτωσί πως ἔλεγες ; εἶπον γάρ , φάναι τὸν Ἀγάθωνα . καὶ ἐπιεικῶς γε λέγεις , ὦ ἑταῖρε , φάναι τὸν Σωκράτη · καὶ εἰ τοῦτο οὕτως ἔχει , ἄλλο τι ὁ Ἔρως κάλλους ἂν εἴη ἔρως , αἴσχους δὲ οὔ ; ὡμολόγει . οὐκοῦν ὡμολόγηται , οὗ ἐνδεής ἐστι καὶ μὴ ἔχει , τούτου ἐρᾶν ; ναί , εἰπεῖν . ἐνδεὴς ἄρʼ ἐστὶ καὶ οὐκ ἔχει ὁ Ἔρως κάλλος . ἀνάγκη , φάναι . τί δέ ; τὸ ἐνδεὲς κάλλους καὶ μηδαμῇ κεκτημένον κάλλος ἆρα λέγεις σὺ καλὸν εἶναι ; οὐ δῆτα . ἔτι οὖν ὁμολογεῖς ἔρωτα καλὸν εἶναι , εἰ ταῦτα οὕτως ἔχει ; καὶ τὸν Ἀγάθωνα εἰπεῖν κινδυνεύω , ὦ Σώκρατες , οὐδὲν εἰδέναι ὧν τότε εἶπον . καὶ μὴν καλῶς γε εἶπες , φάναι , ὦ Ἀγάθων . ἀλλὰ σμικρὸν ἔτι εἰπέ · τἀγαθὰ οὐ καὶ καλὰ δοκεῖ σοι εἶναι ; ἔμοιγε . εἰ ἄρα ὁ Ἔρως τῶν καλῶν ἐνδεής ἐστι , τὰ δὲ ἀγαθὰ καλά , κἂν τῶν ἀγαθῶν ἐνδεὴς εἴη . ἐγώ , φάναι , ὦ Σώκρατες , σοὶ οὐκ ἂν δυναίμην ἀντιλέγειν , ἀλλʼ οὕτως ἐχέτω ὡς σὺ λέγεις . οὐ μὲν οὖν τῇ ἀληθείᾳ , φάναι , ὦ φιλούμενε Ἀγάθων , δύνασαι ἀντιλέγειν , ἐπεὶ Σωκράτει γε οὐδὲν χαλεπόν . καὶ σὲ μέν γε ἤδη ἐάσω · τὸν δὲ λόγον τὸν περὶ τοῦ Ἔρωτος , ὅν ποτʼ ἤκουσα γυναικὸς Μαντινικῆς Διοτίμας , ἣ ταῦτά τε σοφὴ ἦν καὶ ἄλλα πολλά—καὶ Ἀθηναίοις ποτὲ θυσαμένοις πρὸ τοῦ λοιμοῦ δέκα ἔτη ἀναβολὴν ἐποίησε τῆς νόσου , ἣ δὴ καὶ ἐμὲ τὰ ἐρωτικὰ ἐδίδαξεν—ὃν οὖν ἐκείνη ἔλεγε λόγον , πειράσομαι ὑμῖν διελθεῖν ἐκ τῶν ὡμολογημένων ἐμοὶ καὶ Ἀγάθωνι , αὐτὸς ἐπʼ ἐμαυτοῦ , ὅπως ἂν δύνωμαι . δεῖ δή , ὦ Ἀγάθων , ὥσπερ σὺ διηγήσω , διελθεῖν αὐτὸν πρῶτον , τίς ἐστιν ὁ Ἔρως καὶ ποῖός τις , ἔπειτα τὰ ἔργα αὐτοῦ . δοκεῖ οὖν μοι ῥᾷστον εἶναι οὕτω διελθεῖν , ὥς ποτέ με ἡ ξένη ἀνακρίνουσα διῄει . σχεδὸν γάρ τι καὶ ἐγὼ πρὸς αὐτὴν ἕτερα τοιαῦτα ἔλεγον οἷάπερ νῦν πρὸς ἐμὲ Ἀγάθων , ὡς εἴη ὁ Ἔρως μέγας θεός , εἴη δὲ τῶν καλῶν · ἤλεγχε δή με τούτοις τοῖς λόγοις οἷσπερ ἐγὼ τοῦτον , ὡς οὔτε καλὸς εἴη κατὰ τὸν ἐμὸν λόγον οὔτε ἀγαθός . καὶ ἐγώ , πῶς λέγεις , ἔφην , ὦ Διοτίμα ; αἰσχρὸς ἄρα ὁ Ἔρως ἐστὶ καὶ κακός ; καὶ ἥ , οὐκ εὐφημήσεις ; ἔφη · ἢ οἴει , ὅτι ἂν μὴ καλὸν ᾖ , ἀναγκαῖον αὐτὸ εἶναι αἰσχρόν ;
Lemmas: ναί , φημί . ἐπί δή οὗτος ἀναμιμνῄσκω τίς φημί ἐν ὁ λόγος εἰμί ὁ ἔρως · εἰ δέ βούλομαι , ἐγώ σύ ἀναμιμνῄσκω . οἴομαι γάρ σύ οὕτως πως λέγω , ὅτι ὁ θεός κατασκευάζω ὁ πρᾶγμα διά ἔρως καλός · αἰσχρός γάρ οὐ εἰμί ἔρως . οὐ οὕτως πως λέγω ; λέγω γάρ , φημί ὁ Ἀγάθων . καί ἐπιεικής γε λέγω , ὦ ἑταῖρος , φημί ὁ Σωκράτης · καί εἰ οὗτος οὕτως ἔχω , ἄλλος τις ὁ Ἔρως κάλλος ἄν εἰμί ἔρως , αἶσχος δέ οὐ ; ὁμολογέω . οὐκοῦν ὁμολογέω , ὅς ἐνδεής εἰμί καί μή ἔχω , οὗτος ἐράω ; ναί , λέγω . ἐνδεής ἄρα εἰμί καί οὐ ἔχω ὁ Ἔρως κάλλος . ἀνάγκη , φημί . τίς δέ ; ὁ ἐνδεής κάλλος καί μηδαμῇ κτάομαι κάλλος ἆρα λέγω σύ καλός εἰμί ; οὐ δῆτα . ἔτι οὖν ὁμολογέω ἔρως καλός εἰμί , εἰ οὗτος οὕτως ἔχω ; καί ὁ Ἀγάθων λέγω κινδυνεύω , ὦ Σωκράτης , οὐδείς οἶδα ὅς τότε λέγω . καί μήν καλός γε λέγω , φημί , ὦ Ἀγάθων . ἀλλά μικρός ἔτι λέγω · ἀγαθός οὐ καί καλός δοκέω σύ εἰμί ; ἐγώ . εἰ ἄρα ὁ Ἔρως ὁ καλός ἐνδεής εἰμί , ὁ δέ ἀγαθός καλός , ἄν ὁ ἀγαθός ἐνδεής εἰμί . ἐγώ , φημί , ὦ Σωκράτης , σύ οὐ ἄν δύναμαι ἀντιλέγω , ἀλλά οὕτως ἔχω ὡς σύ λέγω . οὐ μέν οὖν ὁ ἀλήθεια , φημί , ὦ φιλέω Ἀγάθων , δύναμαι ἀντιλέγω , ἐπεί Σωκράτης γε οὐδείς χαλεπός . καί σύ μέν γε ἤδη ἐάω · ὁ δέ λόγος ὁ περί ὁ Ἔρως , ὅς ποτέ ἀκούω γυνή Μαντινέη Διοτίμα , ὅς οὗτος τε σοφός εἰμί καί ἄλλος πολλάκης Ἀθηναῖος ποτέ θύω πρό ὁ λοιμός δέκα ἔτος ἀναβολή ποιέω ὁ νόσος , ὅς δή καί ἐγώ ὁ ἐρωτικός διδάσκω οὖν ἐκεῖνος λέγω λόγος , πειράω σύ διέρχομαι ἐκ ὁ ὁμολογέω ἐγώ καί Ἀγάθων , αὐτός ἐπί ἐμαυτοῦ , ὅπως ἄν δύναμαι . δέω δή , ὦ Ἀγάθων , ὥσπερ σύ διηγέομαι , διέρχομαι αὐτός πρῶτος , τίς εἰμί ὁ Ἔρως καί ποῖος τις , ἔπειτα ὁ ἔργον αὐτός . δοκέω οὖν ἐγώ ῥᾴδιος εἰμί οὕτως διέρχομαι , ὡς ποτέ ἐγώ ὁ ξένος ἀνακρίνω διέρχομαι . σχεδόν γάρ τις καί ἐγώ πρός αὐτός ἕτερος τοιοῦτος λέγω οἷος νῦν πρός ἐγώ Ἀγάθων , ὡς εἰμί ὁ Ἔρως μέγας θεός , εἰμί δέ ὁ καλός · ἐλέγχω δή ἐγώ οὗτος ὁ λόγος ὅς ἐγώ οὗτος , ὡς οὔτε καλός εἰμί κατά ὁ ἐμός λόγος οὔτε ἀγαθός . καί ἐγώ , πῶς λέγω , φημί , ὦ Διοτίμα ; αἰσχρός ἄρα ὁ Ἔρως εἰμί καί κακός ; καί ὅς , οὐ εὐφημέω ; φημί · ἤ οἴομαι , ὅστις ἄν μή καλός εἰμί , ἀναγκαῖος αὐτός εἰμί αἰσχρός ;