plato-philosophy.symposium 220
πρῶτον μὲν οὖν τοῖς πόνοις οὐ μόνον ἐμοῦ περιῆν , ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων—ὁπότʼ ἀναγκασθεῖμεν ἀποληφθέντες που , οἷα δὴ ἐπὶ στρατείας , ἀσιτεῖν , οὐδὲν ἦσαν οἱ ἄλλοι πρὸς τὸ καρτερεῖν—ἔν τʼ αὖ ταῖς εὐωχίαις μόνος ἀπολαύειν οἷός τʼ ἦν τά τʼ ἄλλα καὶ πίνειν οὐκ ἐθέλων , ὁπότε ἀναγκασθείη , πάντας ἐκράτει , καὶ ὃ πάντων θαυμαστότατον , Σωκράτη μεθύοντα οὐδεὶς πώποτε ἑώρακεν ἀνθρώπων . τούτου μὲν οὖν μοι δοκεῖ καὶ αὐτίκα ὁ ἔλεγχος ἔσεσθαι . πρὸς δὲ αὖ τὰς τοῦ χειμῶνος καρτερήσεις — δεινοὶ γὰρ αὐτόθι χειμῶνες—θαυμάσια ἠργάζετο τά τε ἄλλα , καί ποτε ὄντος πάγου οἵου δεινοτάτου , καὶ πάντων ἢ οὐκ ἐξιόντων ἔνδοθεν , ἢ εἴ τις ἐξίοι , ἠμφιεσμένων τε θαυμαστὰ δὴ ὅσα καὶ ὑποδεδεμένων καὶ ἐνειλιγμένων τοὺς πόδας εἰς πίλους καὶ ἀρνακίδας , οὗτος δʼ ἐν τούτοις ἐξῄει ἔχων ἱμάτιον μὲν τοιοῦτον οἷόνπερ καὶ πρότερον εἰώθει φορεῖν , ἀνυπόδητος δὲ διὰ τοῦ κρυστάλλου ῥᾷον ἐπορεύετο ἢ οἱ ἄλλοι ὑποδεδεμένοι , οἱ δὲ στρατιῶται ὑπέβλεπον αὐτὸν ὡς καταφρονοῦντα σφῶν . καὶ ταῦτα μὲν δὴ ταῦτα·οἷον δʼ αὖ τόδʼ ἔρεξε καὶ ἔτλη καρτερὸς ἀνὴρ ἐκεῖ ποτε ἐπὶ στρατιᾶς , ἄξιον ἀκοῦσαι . συννοήσας γὰρ αὐτόθι ἕωθέν τι εἱστήκει σκοπῶν , καὶ ἐπειδὴ οὐ προυχώρει αὐτῷ , οὐκ ἀνίει ἀλλὰ εἱστήκει ζητῶν . καὶ ἤδη ἦν μεσημβρία , καὶ ἅνθρωποι ᾐσθάνοντο , καὶ θαυμάζοντες ἄλλος ἄλλῳ ἔλεγεν ὅτι Σωκράτης ἐξ ἑωθινοῦ φροντίζων τι ἕστηκε . τελευτῶντες δέ τινες τῶν Ἰώνων , ἐπειδὴ ἑσπέρα ἦν , δειπνήσαντες—καὶ γὰρ θέρος τότε γʼ ἦν—χαμεύνια ἐξενεγκάμενοι ἅμα μὲν ἐν τῷ ψύχει καθηῦδον , ἅμα δʼ ἐφύλαττον αὐτὸν εἰ καὶ τὴν νύκτα ἑστήξοι . ὁ δὲ εἱστήκει μέχρι ἕως ἐγένετο καὶ ἥλιος ἀνέσχεν · ἔπειτα ᾤχετʼ ἀπιὼν προσευξάμενος τῷ ἡλίῳ . εἰ δὲ βούλεσθε ἐν ταῖς μάχαις—τοῦτο γὰρ δὴ δίκαιόν γε αὐτῷ ἀποδοῦναι—ὅτε γὰρ ἡ μάχη ἦν ἐξ ἧς ἐμοὶ καὶ τἀριστεῖα ἔδοσαν οἱ στρατηγοί , οὐδεὶς ἄλλος ἐμὲ ἔσωσεν ἀνθρώπων ἢ οὗτος , τετρωμένον οὐκ ἐθέλων ἀπολιπεῖν , ἀλλὰ συνδιέσωσε καὶ τὰ ὅπλα καὶ αὐτὸν ἐμέ . καὶ ἐγὼ μέν , ὦ Σώκρατες , καὶ τότε ἐκέλευον σοὶ διδόναι τἀριστεῖα τοὺς στρατηγούς , καὶ τοῦτό γέ μοι οὔτε μέμψῃ οὔτε ἐρεῖς ὅτι ψεύδομαι · ἀλλὰ γὰρ τῶν στρατηγῶν πρὸς τὸ ἐμὸν ἀξίωμα ἀποβλεπόντων καὶ βουλομένων ἐμοὶ διδόναι τἀριστεῖα , αὐτὸς προθυμότερος ἐγένου τῶν στρατηγῶν ἐμὲ λαβεῖν ἢ σαυτόν .
Lemmas: πρῶτος μέν οὖν ὁ πόνος οὐ μόνος ἐγώ περίειμι , ἀλλά καί ὁ ἄλλος ἁπάντων—ὁπότʼ ἀναγκάζω ἀπολαμβάνω που , οἷος δή ἐπί στρατεία , ἀσιτέω , οὐδείς εἰμί ὁ ἄλλος πρός ὁ καρτερέω τε αὖ ὁ εὐωχία μόνος ἀπολαύω οἷος τε εἰμί ὁ τε ἄλλος καί πίνω οὐ ἐθέλω , ὁπότε ἀναγκάζω , πᾶς κρατέω , καί ὅς πᾶς θαυμαστός , Σωκράτης μεθύω οὐδείς πώποτε ὁράω ἄνθρωπος . οὗτος μέν οὖν ἐγώ δοκέω καί αὐτίκα ὁ ἔλεγχος εἰμί . πρός δέ αὖ ὁ ὁ χειμών καρτέρησις — δεινός γάρ αὐτόθι χειμῶνες—θαυμάσια ἐργάζομαι ὁ τε ἄλλος , καί ποτέ εἰμί πάγος οἷος δεινός , καί πᾶς ἤ οὐ ἐξέρχομαι ἔνδοθεν , ἤ εἰ τις ἐξέρχομαι , ἀμφιέννυμι τε θαυμαστός δή ὅσος καί ὑποδέω καί ἐνελίσσω ὁ πούς εἰς πῖλος καί ἀρνακίς , οὗτος δέ ἐν οὗτος ἐξέρχομαι ἔχω ἱμάτιον μέν τοιοῦτος οἷος καί πρότερος εἴωθα φορέω , ἀνυπόδητος δέ διά ὁ κρύσταλλος ῥᾴδιος πορεύω ἤ ὁ ἄλλος ὑποδέω , ὁ δέ στρατιώτης ὑποβλέπω αὐτός ὡς καταφρονέω σφεῖς . καί οὗτος μέν δή ταῦτα·οἷον δέ αὖ ὅδε ῥέζω καί τλάω καρτερός ἀνήρ ἐκεῖ ποτέ ἐπί στρατιά , ἄξιος ἀκούω . συννοέω γάρ αὐτόθι ἕωθεν τις ἵστημι σκοπέω , καί ἐπειδή οὐ προχωρέω αὐτός , οὐ ἀνίημι ἀλλά ἵστημι ζητέω . καί ἤδη εἰμί μεσημβρία , καί ἄνθρωπος αἰσθάνομαι , καί θαυμάζω ἄλλος ἄλλος λέγω ὅτι Σωκράτης ἐκ ἑωθινός φροντίζω τις ἵστημι . τελευτάω δέ τις ὁ Ἴων , ἐπειδή ἑσπέρα εἰμί , δειπνέω γάρ θέρος τότε γε ἦν—χαμεύνια ἐκφέρω ἅμα μέν ἐν ὁ ψῦχος καθεύδω , ἅμα δέ φυλάσσω αὐτός εἰ καί ὁ νύξ ἵστημι . ὁ δέ ἵστημι μέχρι ἕως γίγνομαι καί ἥλιος ἀνέχω · ἔπειτα οἴχομαι ἀπέρχομαι προσεύχομαι ὁ ἥλιος . εἰ δέ βούλομαι ἐν ὁ μάχαιος γάρ δή δίκαιος γε αὐτός ἀποδοῦναι—ὅτε γάρ ὁ μάχη εἰμί ἐκ ὅς ἐγώ καί ἀριστεῖος δίδωμι ὁ στρατηγός , οὐδείς ἄλλος ἐγώ σῴζω ἄνθρωπος ἤ οὗτος , τιτρώσκω οὐ ἐθέλω ἀπολείπω , ἀλλά συνδιασῴζω καί ὁ ὅπλον καί αὐτός ἐγώ . καί ἐγώ μέν , ὦ Σωκράτης , καί τότε κελεύω σύ δίδωμι ἀριστεῖος ὁ στρατηγός , καί οὗτος γε ἐγώ οὔτε μέμφομαι οὔτε λέγω ὅτι ψεύδω · ἀλλά γάρ ὁ στρατηγός πρός ὁ ἐμός ἀξίωμα ἀποβλέπω καί βούλομαι ἐγώ δίδωμι ἀριστεῖος , αὐτός πρόθυμος γίγνομαι ὁ στρατηγός ἐγώ λαμβάνω ἤ σεαυτοῦ .