plato-philosophy.symposium 208
πολὺ δὲ τούτων ἀτοπώτερον ἔτι , ὅτι καὶ αἱ ἐπιστῆμαι μὴ ὅτι αἱ μὲν γίγνονται , αἱ δὲ ἀπόλλυνται ἡμῖν , καὶ οὐδέποτε οἱ αὐτοί ἐσμεν οὐδὲ κατὰ τὰς ἐπιστήμας , ἀλλὰ καὶ μία ἑκάστη τῶν ἐπιστημῶν ταὐτὸν πάσχει . ὃ γὰρ καλεῖται μελετᾶν , ὡς ἐξιούσης ἐστὶ τῆς ἐπιστήμης · λήθη γὰρ ἐπιστήμης ἔξοδος , μελέτη δὲ πάλιν καινὴν ἐμποιοῦσα ἀντὶ τῆς ἀπιούσης μνήμην σῴζει τὴν ἐπιστήμην , ὥστε τὴν αὐτὴν δοκεῖν εἶναι . τούτῳ γὰρ τῷ τρόπῳ πᾶν τὸ θνητὸν σῴζεται , οὐ τῷ παντάπασιν τὸ αὐτὸ ἀεὶ εἶναι ὥσπερ τὸ θεῖον , ἀλλὰ τῷ τὸ ἀπιὸν καὶ παλαιούμενον ἕτερον νέον ἐγκαταλείπειν οἷον αὐτὸ ἦν . ταύτῃ τῇ μηχανῇ , ὦ Σώκρατες , ἔφη , θνητὸν ἀθανασίας μετέχει , καὶ σῶμα καὶ τἆλλα πάντα · ἀθάνατον δὲ ἄλλῃ . μὴ οὖν θαύμαζε εἰ τὸ αὑτοῦ ἀποβλάστημα φύσει πᾶν τιμᾷ · ἀθανασίας γὰρ χάριν παντὶ αὕτη ἡ σπουδὴ καὶ ὁ ἔρως ἕπεται . καὶ ἐγὼ ἀκούσας τὸν λόγον ἐθαύμασά τε καὶ εἶπον εἶεν , ἦν δʼ ἐγώ , ὦ σοφωτάτη Διοτίμα , ταῦτα ὡς ἀληθῶς οὕτως ἔχει ; καὶ ἥ , ὥσπερ οἱ τέλεοι σοφισταί , εὖ ἴσθι , ἔφη , ὦ Σώκρατες · ἐπεί γε καὶ τῶν ἀνθρώπων εἰ ἐθέλεις εἰς τὴν φιλοτιμίαν βλέψαι , θαυμάζοις ἂν τῆς ἀλογίας περὶ ἃ ἐγὼ εἴρηκα εἰ μὴ ἐννοεῖς , ἐνθυμηθεὶς ὡς δεινῶς διάκεινται ἔρωτι τοῦ ὀνομαστοὶ γενέσθαι καὶ κλέος ἐς τὸν ἀεὶ χρόνον ἀθάνατον καταθέσθαι , καὶ ὑπὲρ τούτου κινδύνους τε κινδυνεύειν ἕτοιμοί εἰσι πάντας ἔτι μᾶλλον ἢ ὑπὲρ τῶν παίδων , καὶ χρήματα ἀναλίσκειν καὶ πόνους πονεῖν οὑστινασοῦν καὶ ὑπεραποθνῄσκειν . ἐπεὶ οἴει σύ , ἔφη , Ἄλκηστιν ὑπὲρ Ἀδμήτου ἀποθανεῖν ἄν , ἢ Ἀχιλλέα Πατρόκλῳ ἐπαποθανεῖν , ἢ προαποθανεῖν τὸν ὑμέτερον Κόδρον ὑπὲρ τῆς βασιλείας τῶν παίδων , μὴ οἰομένους ἀθάνατον μνήμην ἀρετῆς πέρι ἑαυτῶν ἔσεσθαι , ἣν νῦν ἡμεῖς ἔχομεν ; πολλοῦ γε δεῖ , ἔφη , ἀλλʼ οἶμαι ὑπὲρ ἀρετῆς ἀθανάτου καὶ τοιαύτης δόξης εὐκλεοῦς πάντες πάντα ποιοῦσιν , ὅσῳ ἂν ἀμείνους ὦσι , τοσούτῳ μᾶλλον · τοῦ γὰρ ἀθανάτου ἐρῶσιν .
Lemmas: πολύς δέ οὗτος ἄτοπος ἔτι , ὅτι καί ὁ ἐπιστήμη μή ὅτι ὁ μέν γίγνομαι , ὁ δέ ἀπόλλυμι ἐγώ , καί οὐδέποτε ὁ αὐτός εἰμί οὐδέ κατά ὁ ἐπιστήμη , ἀλλά καί εἷς ἕκαστος ὁ ἐπιστήμη αὐτός πάσχω . ὅς γάρ καλέω μελετάω , ὡς ἐξέρχομαι εἰμί ὁ ἐπιστήμη · λήθη γάρ ἐπιστήμη ἔξοδος , μελέτη δέ πάλιν καινός ἐμποιέω ἀντί ὁ ἀπέρχομαι μνήμη σῴζω ὁ ἐπιστήμη , ὥστε ὁ αὐτός δοκέω εἰμί . οὗτος γάρ ὁ τρόπος πᾶς ὁ θνητός σῴζω , οὐ ὁ παντάπασι ὁ αὐτός ἀεί εἰμί ὥσπερ ὁ θεῖος , ἀλλά ὁ ὁ ἀπέρχομαι καί παλαιόω ἕτερος νέος ἐγκαταλείπω οἷος αὐτός εἰμί . οὗτος ὁ μηχανή , ὦ Σωκράτης , φημί , θνητός ἀθανασία μετέχω , καί σῶμα καί ἄλλος πᾶς · ἀθάνατος δέ ἄλλῃ . μή οὖν θαυμάζω εἰ ὁ ἑαυτοῦ ἀποβλάστημα φύσις πᾶς τιμάω · ἀθανασία γάρ χάριν πᾶς οὗτος ὁ σπουδή καί ὁ ἔρως ἕπομαι . καί ἐγώ ἀκούω ὁ λόγος θαυμάζω τε καί λέγω εἶεν , εἰμί δέ ἐγώ , ὦ σοφός Διοτίμα , οὗτος ὡς ἀληθής οὕτως ἔχω ; καί ὁ , ὥσπερ ὁ τέλειος σοφιστής , εὖ οἶδα , φημί , ὦ Σωκράτης · ἐπεί γε καί ὁ ἄνθρωπος εἰ ἐθέλω εἰς ὁ φιλοτιμία βλέπω , θαυμάζω ἄν ὁ ἀλογία περί ὅς ἐγώ λέγω εἰ μή ἐννοέω , ἐνθυμέομαι ὡς δεινός διάκειμαι ἔρως ὁ ὀνομαστός γίγνομαι καί κλέος εἰς ὁ ἀεί χρόνος ἀθάνατος κατατίθημι , καί ὑπέρ οὗτος κίνδυνος τε κινδυνεύω ἑτοῖμος εἰμί πᾶς ἔτι μάλα ἤ ὑπέρ ὁ παῖς , καί χρῆμα ἀναλίσκω καί πόνος πονέω ὅστις καί ὑπεραποθνῄσκω . ἐπεί οἴομαι σύ , φημί , Ἄλκηστις ὑπέρ Ἄδμητος ἀποθνῄσκω ἄν , ἤ Ἀχιλλεύς Πάτροκλος ἐπαποθνῄσκω , ἤ προαποθνῄσκω ὁ ὑμέτερος Κόδρος ὑπέρ ὁ βασιλεία ὁ παῖς , μή οἴομαι ἀθάνατος μνήμη ἀρετή περί ἑαυτοῦ εἰμί , ὅς νῦν ἐγώ ἔχω ; πολύς γε δέω , φημί , ἀλλά οἴομαι ὑπέρ ἀρετή ἀθάνατος καί τοιοῦτος δόξα εὐκλεής πᾶς πᾶς ποιέω , ὅσος ἄν ἀγαθός εἰμί , τοσοῦτος μάλα · ὁ γάρ ἀθάνατος ἐράω .