plato-philosophy.symposium 206
οὐ γὰρ τὸ ἑαυτῶν οἶμαι ἕκαστοι ἀσπάζονται , εἰ μὴ εἴ τις τὸ μὲν ἀγαθὸν οἰκεῖον καλεῖ καὶ ἑαυτοῦ , τὸ δὲ κακὸν ἀλλότριον · ὡς οὐδέν γε ἄλλο ἐστὶν οὗ ἐρῶσιν ἅνθρωποι ἢ τοῦ ἀγαθοῦ . ἢ σοὶ δοκοῦσιν ; μὰ Δίʼ οὐκ ἔμοιγε , ἦν δʼ ἐγώ . ἆρʼ οὖν , ἦ δʼ ἥ , οὕτως ἁπλοῦν ἐστι λέγειν ὅτι οἱ ἄνθρωποι τἀγαθοῦ ἐρῶσιν ; ναί , ἔφην . τί δέ ; οὐ προσθετέον , ἔφη , ὅτι καὶ εἶναι τὸ ἀγαθὸν αὑτοῖς ἐρῶσιν ; προσθετέον . ἆρʼ οὖν , ἔφη , καὶ οὐ μόνον εἶναι , ἀλλὰ καὶ ἀεὶ εἶναι ; καὶ τοῦτο προσθετέον . ἔστιν ἄρα συλλήβδην , ἔφη , ὁ ἔρως τοῦ τὸ ἀγαθὸν αὑτῷ εἶναι ἀεί . ἀληθέστατα , ἔφην ἐγώ , λέγεις . ὅτε δὴ τοῦτο ὁ ἔρως ἐστὶν ἀεί , ἦ δʼ ἥ , τῶν τίνα τρόπον διωκόντων αὐτὸ καὶ ἐν τίνι πράξει ἡ σπουδὴ καὶ ἡ σύντασις ἔρως ἂν καλοῖτο ; τί τοῦτο τυγχάνει ὂν τὸ ἔργον ; ἔχεις εἰπεῖν ; οὐ μεντἂν σέ , ἔφην ἐγώ , ὦ Διοτίμα , ἐθαύμαζον ἐπὶ σοφίᾳ καὶ ἐφοίτων παρὰ σὲ αὐτὰ ταῦτα μαθησόμενος . ἀλλὰ ἐγώ σοι , ἔφη , ἐρῶ . ἔστι γὰρ τοῦτο τόκος ἐν καλῷ καὶ κατὰ τὸ σῶμα καὶ κατὰ τὴν ψυχήν . μαντείας , ἦν δʼ ἐγώ , δεῖται ὅτι ποτε λέγεις , καὶ οὐ μανθάνω . ἀλλʼ ἐγώ , ἦ δʼ ἥ , σαφέστερον ἐρῶ . κυοῦσιν γάρ , ἔφη , ὦ Σώκρατες , πάντες ἄνθρωποι καὶ κατὰ τὸ σῶμα καὶ κατὰ τὴν ψυχήν , καὶ ἐπειδὰν ἔν τινι ἡλικίᾳ γένωνται , τίκτειν ἐπιθυμεῖ ἡμῶν ἡ φύσις . τίκτειν δὲ ἐν μὲν αἰσχρῷ οὐ δύναται , ἐν δὲ τῷ καλῷ . ἡ γὰρ ἀνδρὸς καὶ γυναικὸς συνουσία τόκος ἐστίν . ἔστι δὲ τοῦτο θεῖον τὸ πρᾶγμα , καὶ τοῦτο ἐν θνητῷ ὄντι τῷ ζῴῳ ἀθάνατον ἔνεστιν , ἡ κύησις καὶ ἡ γέννησις . τὰ δὲ ἐν τῷ ἀναρμόστῳ ἀδύνατον γενέσθαι . ἀνάρμοστον δʼ ἐστὶ τὸ αἰσχρὸν παντὶ τῷ θείῳ , τὸ δὲ καλὸν ἁρμόττον . Μοῖρα οὖν καὶ Εἰλείθυια ἡ Καλλονή ἐστι τῇ γενέσει . διὰ ταῦτα ὅταν μὲν καλῷ προσπελάζῃ τὸ κυοῦν , ἵλεών τε γίγνεται καὶ εὐφραινόμενον διαχεῖται καὶ τίκτει τε καὶ γεννᾷ · ὅταν δὲ αἰσχρῷ , σκυθρωπόν τε καὶ λυπούμενον συσπειρᾶται καὶ ἀποτρέπεται καὶ ἀνείλλεται καὶ οὐ γεννᾷ , ἀλλὰ ἴσχον τὸ κύημα χαλεπῶς φέρει . ὅθεν δὴ τῷ κυοῦντί τε καὶ ἤδη σπαργῶντι πολλὴ ἡ πτοίησις γέγονε περὶ τὸ καλὸν διὰ τὸ μεγάλης ὠδῖνος ἀπολύειν τὸν ἔχοντα . ἔστιν γάρ , ὦ Σώκρατες , ἔφη , οὐ τοῦ καλοῦ ὁ ἔρως , ὡς σὺ οἴει . ἀλλὰ τί μήν ; τῆς γεννήσεως καὶ τοῦ τόκου ἐν τῷ καλῷ . εἶεν , ἦν δʼ ἐγώ .
Lemmas: οὐ γάρ ὁ ἑαυτοῦ οἴομαι ἕκαστος ἀσπάζομαι , εἰ μή εἰ τις ὁ μέν ἀγαθός οἰκεῖος καλέω καί ἑαυτοῦ , ὁ δέ κακός ἀλλότριος · ὡς οὐδείς γε ἄλλος εἰμί ὅς ἐράω ἄνθρωπος ἤ ὁ ἀγαθός . ἤ σύ δοκέω ; μά Ζεύς οὐ ἐγώ , εἰμί δέ ἐγώ . ἆρα οὖν , ἠμί δέ ὅς , οὕτως ἁπλόος εἰμί λέγω ὅτι ὁ ἄνθρωπος ἀγαθός ἐράω ; ναί , φημί . τίς δέ ; οὐ προστίθημι , φημί , ὅτι καί εἰμί ὁ ἀγαθός ἑαυτοῦ ἐράω ; προστίθημι . ἆρα οὖν , φημί , καί οὐ μόνος εἰμί , ἀλλά καί ἀεί εἰμί ; καί οὗτος προστίθημι . εἰμί ἄρα συλλήβδην , φημί , ὁ ἔρως ὁ ὁ ἀγαθός ἑαυτοῦ εἰμί ἀεί . ἀληθής , φημί ἐγώ , λέγω . ὅτε δή οὗτος ὁ ἔρως εἰμί ἀεί , ἠμί δέ ὁ , ὁ τίς τρόπος διώκω αὐτός καί ἐν τίς πρᾶξις ὁ σπουδή καί ὁ σύντασις ἔρως ἄν καλέω ; τίς οὗτος τυγχάνω εἰμί ὁ ἔργον ; ἔχω λέγω ; οὐ ἄν σύ , φημί ἐγώ , ὦ Διοτίμα , θαυμάζω ἐπί σοφία καί φοιτάω παρά σύ αὐτός οὗτος μανθάνω . ἀλλά ἐγώ σύ , φημί , λέγω . εἰμί γάρ οὗτος τόκος ἐν καλός καί κατά ὁ σῶμα καί κατά ὁ ψυχή . μαντεία , εἰμί δέ ἐγώ , δέω ὅστις ποτέ λέγω , καί οὐ μανθάνω . ἀλλά ἐγώ , ἠμί δέ ὁ , σαφής λέγω . κυέω γάρ , φημί , ὦ Σωκράτης , πᾶς ἄνθρωπος καί κατά ὁ σῶμα καί κατά ὁ ψυχή , καί ἐπειδάν ἐν τις ἡλικία γίγνομαι , τίκτω ἐπιθυμέω ἐγώ ὁ φύσις . τίκτω δέ ἐν μέν αἰσχρός οὐ δύναμαι , ἐν δέ ὁ καλός . ὁ γάρ ἀνήρ καί γυνή συνουσία τόκος εἰμί . εἰμί δέ οὗτος θεῖος ὁ πρᾶγμα , καί οὗτος ἐν θνητός εἰμί ὁ ζῷον ἀθάνατος ἔνειμι , ὁ κύησις καί ὁ γέννησις . ὁ δέ ἐν ὁ ἀνάρμοστος ἀδύνατος γίγνομαι . ἀνάρμοστος δέ εἰμί ὁ αἰσχρός πᾶς ὁ θεῖος , ὁ δέ καλός ἁρμόζω . μοῖρα οὖν καί Εἰλείθυια ὁ Καλλονή εἰμί ὁ γένεσις . διά οὗτος ὅταν μέν καλός προσπελάζω ὁ κυέω , ἵλαος τε γίγνομαι καί εὐφραίνω διαχέω καί τίκτω τε καί γεννάω · ὅταν δέ αἰσχρός , σκυθρωπός τε καί λυπέω συσπειράω καί ἀποτρέπω καί ἀνειλέω καί οὐ γεννάω , ἀλλά ἴσχω ὁ κύημα χαλεπός φέρω . ὅθεν δή ὁ κυέω τε καί ἤδη σπαργάω πολύς ὁ πτοίησις γίγνομαι περί ὁ καλός διά ὁ μέγας ὠδίς ἀπολύω ὁ ἔχω . εἰμί γάρ , ὦ Σωκράτης , φημί , οὐ ὁ καλός ὁ ἔρως , ὡς σύ οἴομαι . ἀλλά τίς μήν ; ὁ γέννησις καί ὁ τόκος ἐν ὁ καλός . εἰμί , εἰμί δέ ἐγώ .