plato-philosophy.symposium 193
τοῦτο γάρ ἐστι τὸ αἴτιον , ὅτι ἡ ἀρχαία φύσις ἡμῶν ἦν αὕτη καὶ ἦμεν ὅλοι · τοῦ ὅλου οὖν τῇ ἐπιθυμίᾳ καὶ διώξει ἔρως ὄνομα . καὶ πρὸ τοῦ , ὥσπερ λέγω , ἓν ἦμεν , νυνὶ δὲ διὰ τὴν ἀδικίαν διῳκίσθημεν ὑπὸ τοῦ θεοῦ , καθάπερ Ἀρκάδες ὑπὸ Λακεδαιμονίων · φόβος οὖν ἔστιν , ἐὰν μὴ κόσμιοι ὦμεν πρὸς τοὺς θεούς , ὅπως μὴ καὶ αὖθις διασχισθησόμεθα , καὶ περίιμεν ἔχοντες ὥσπερ οἱ ἐν ταῖς στήλαις καταγραφὴν ἐκτετυπωμένοι , διαπεπρισμένοι κατὰ τὰς ῥῖνας , γεγονότες ὥσπερ λίσπαι . ἀλλὰ τούτων ἕνεκα πάντʼ ἄνδρα χρὴ ἅπαντα παρακελεύεσθαι εὐσεβεῖν περὶ θεούς , ἵνα τὰ μὲν ἐκφύγωμεν , τῶν δὲ τύχωμεν , ὡς ὁ Ἔρως ἡμῖν ἡγεμὼν καὶ στρατηγός . ᾧ μηδεὶς ἐναντία πραττέτω — πράττει δʼ ἐναντία ὅστις θεοῖς ἀπεχθάνεται—φίλοι γὰρ γενόμενοι καὶ διαλλαγέντες τῷ θεῷ ἐξευρήσομέν τε καὶ ἐντευξόμεθα τοῖς παιδικοῖς τοῖς ἡμετέροις αὐτῶν , ὃ τῶν νῦν ὀλίγοι ποιοῦσι . καὶ μή μοι ὑπολάβῃ Ἐρυξίμαχος , κωμῳδῶν τὸν λόγον , ὡς Παυσανίαν καὶ Ἀγάθωνα λέγω—ἴσως μὲν γὰρ καὶ οὗτοι τούτων τυγχάνουσιν ὄντες καί εἰσιν ἀμφότεροι τὴν φύσιν ἄρρενες—λέγω δὲ οὖν ἔγωγε καθʼ ἁπάντων καὶ ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν , ὅτι οὕτως ἂν ἡμῶν τὸ γένος εὔδαιμον γένοιτο , εἰ ἐκτελέσαιμεν τὸν ἔρωτα καὶ τῶν παιδικῶν τῶν αὑτοῦ ἕκαστος τύχοι εἰς τὴν ἀρχαίαν ἀπελθὼν φύσιν . εἰ δὲ τοῦτο ἄριστον , ἀναγκαῖον καὶ τῶν νῦν παρόντων τὸ τούτου ἐγγυτάτω ἄριστον εἶναι · τοῦτο δʼ ἐστὶ παιδικῶν τυχεῖν κατὰ νοῦν αὐτῷ πεφυκότων · οὗ δὴ τὸν αἴτιον θεὸν ὑμνοῦντες δικαίως ἂν ὑμνοῖμεν ἔρωτα , ὃς ἔν τε τῷ παρόντι ἡμᾶς πλεῖστα ὀνίνησιν εἰς τὸ οἰκεῖον ἄγων , καὶ εἰς τὸ ἔπειτα ἐλπίδας μεγίστας παρέχεται , ἡμῶν παρεχομένων πρὸς θεοὺς εὐσέβειαν , καταστήσας ἡμᾶς εἰς τὴν ἀρχαίαν φύσιν καὶ ἰασάμενος μακαρίους καὶ εὐδαίμονας ποιῆσαι . οὗτος , ἔφη , ὦ Ἐρυξίμαχε , ὁ ἐμὸς λόγος ἐστὶ περὶ Ἔρωτος , ἀλλοῖος ἢ ὁ σός . ὥσπερ οὖν ἐδεήθην σου , μὴ κωμῳδήσῃς αὐτόν , ἵνα καὶ τῶν λοιπῶν ἀκούσωμεν τί ἕκαστος ἐρεῖ , μᾶλλον δὲ τί ἑκάτερος · Ἀγάθων γὰρ καὶ Σωκράτης λοιποί . ἀλλὰ πείσομαί σοι , ἔφη φάναι τὸν Ἐρυξίμαχον · καὶ γάρ μοι ὁ λόγος ἡδέως ἐρρήθη . καὶ εἰ μὴ συνῄδη Σωκράτει τε καὶ Ἀγάθωνι δεινοῖς οὖσι περὶ τὰ ἐρωτικά , πάνυ ἂν ἐφοβούμην μὴ ἀπορήσωσι λόγων διὰ τὸ πολλὰ καὶ παντοδαπὰ εἰρῆσθαι · νῦν δὲ ὅμως θαρρῶ .
Lemmas: οὗτος γάρ εἰμί ὁ αἴτιος , ὅτι ὁ ἀρχαῖος φύσις ἐγώ εἰμί οὗτος καί εἰμί ὅλος · ὁ ὅλος οὖν ὁ ἐπιθυμία καί δίωξις ἔρως ὄνομα . καί πρό ὁ , ὥσπερ λέγω , εἷς εἰμί , νυνί δέ διά ὁ ἀδικία διοικίζω ὑπό ὁ θεός , καθά Ἀρκάς ὑπό Λακεδαιμόνιος · φόβος οὖν εἰμί , ἐάν μή κόσμιος εἰμί πρός ὁ θεός , ὅπως μή καί αὖθις διασχίζω , καί περίειμι ἔχω ὥσπερ ὁ ἐν ὁ στήλη καταγραφή ἐκτυπόω , διαπρίω κατά ὁ ῥίς , γίγνομαι ὥσπερ λίσπη . ἀλλά οὗτος ἕνεκα πᾶς ἀνήρ χρή ἅπας παρακελεύομαι εὐσεβέω περί θεός , ἵνα ὁ μέν ἐκφεύγω , ὁ δέ τυγχάνω , ὡς ὁ Ἔρως ἐγώ ἡγεμών καί στρατηγός . ὅς μηδείς ἐναντίος πράσσω — πράσσω δέ ἐναντίος ὅστις θεός ἀπεχθάνεται—φίλοι γάρ γίγνομαι καί διαλλάσσω ὁ θεός ἐξευρίσκω τε καί ἐντυγχάνω ὁ παιδικός ὁ ἡμέτερος αὐτός , ὅς ὁ νῦν ὀλίγος ποιέω . καί μή ἐγώ ὑπολαμβάνω Ἐρυξίμαχος , κωμῳδέω ὁ λόγος , ὡς Παυσανίας καί Ἀγάθων λέγω—ἴσως μέν γάρ καί οὗτος οὗτος τυγχάνω εἰμί καί εἰμί ἀμφότερος ὁ φύσις ἄρρενες—λέγω δέ οὖν ἐγώ κατά ἅπας καί ἀνήρ καί γυνή , ὅτι οὕτως ἄν ἐγώ ὁ γένος εὐδαίμων γίγνομαι , εἰ ἐκτελέω ὁ ἔρως καί ὁ παιδικός ὁ ἑαυτοῦ ἕκαστος τυγχάνω εἰς ὁ ἀρχαῖος ἀπέρχομαι φύσις . εἰ δέ οὗτος ἀγαθός , ἀναγκαῖος καί ὁ νῦν πάρειμι ὁ οὗτος ἐγγύς ἄριστον εἰμί · οὗτος δέ εἰμί παιδικός τυγχάνω κατά νόος αὐτός φύζω · ὅς δή ὁ αἴτιος θεός ὑμνέω δίκαιος ἄν ὑμνέω ἔρως , ὅς ἐν τε ὁ πάρειμι ἐγώ πολύς ὀνίνημι εἰς ὁ οἰκεῖος ἄγω , καί εἰς ὁ ἔπειτα ἐλπίς μέγας παρέχω , ἐγώ παρέχω πρός θεός εὐσέβεια , καθίστημι ἐγώ εἰς ὁ ἀρχαῖος φύσις καί ἰάομαι μακάριος καί εὐδαίμων ποιέω . οὗτος , φημί , ὦ Ἐρυξίμαχος , ὁ ἐμός λόγος εἰμί περί Ἔρως , ἀλλοῖος ἤ ὁ σός . ὥσπερ οὖν δέω σύ , μή κωμῳδέω αὐτός , ἵνα καί ὁ λοιπός ἀκούω τίς ἕκαστος λέγω , μάλα δέ τίς ἑκάτερος · Ἀγάθων γάρ καί Σωκράτης λοιπός . ἀλλά πείθω σύ , φημί φημί ὁ Ἐρυξίμαχος · καί γάρ ἐγώ ὁ λόγος ἡδύς λέγω . καί εἰ μή σύνοιδα Σωκράτης τε καί Ἀγάθων δεινός εἰμί περί ὁ ἐρωτικός , πάνυ ἄν φοβέω μή ἀπορέω λόγος διά ὁ πολύς καί παντοδαπός λέγω · νῦν δέ ὅμως θαρσέω .