plato-philosophy.symposium 203
διὰ τούτου καὶ ἡ μαντικὴ πᾶσα χωρεῖ καὶ ἡ τῶν ἱερέων τέχνη τῶν τε περὶ τὰς θυσίας καὶ τελετὰς καὶ τὰς ἐπῳδὰς καὶ τὴν μαντείαν πᾶσαν καὶ γοητείαν . θεὸς δὲ ἀνθρώπῳ οὐ μείγνυται , ἀλλὰ διὰ τούτου πᾶσά ἐστιν ἡ ὁμιλία καὶ ἡ διάλεκτος θεοῖς πρὸς ἀνθρώπους , καὶ ἐγρηγορόσι καὶ καθεύδουσι · καὶ ὁ μὲν περὶ τὰ τοιαῦτα σοφὸς δαιμόνιος ἀνήρ , ὁ δὲ ἄλλο τι σοφὸς ὢν ἢ περὶ τέχνας ἢ χειρουργίας τινὰς βάναυσος . οὗτοι δὴ οἱ δαίμονες πολλοὶ καὶ παντοδαποί εἰσιν , εἷς δὲ τούτων ἐστὶ καὶ ὁ Ἔρως . πατρὸς δέ , ἦν δʼ ἐγώ , τίνος ἐστὶ καὶ μητρός ; μακρότερον μέν , ἔφη , διηγήσασθαι · ὅμως δέ σοι ἐρῶ . ὅτε γὰρ ἐγένετο ἡ Ἀφροδίτη , ἡστιῶντο οἱ θεοὶ οἵ τε ἄλλοι καὶ ὁ τῆς Μήτιδος ὑὸς Πόρος . ἐπειδὴ δὲ ἐδείπνησαν , προσαιτήσουσα οἷον δὴ εὐωχίας οὔσης ἀφίκετο ἡ Πενία , καὶ ἦν περὶ τὰς θύρας . ὁ οὖν Πόρος μεθυσθεὶς τοῦ νέκταρος — οἶνος γὰρ οὔπω ἦν—εἰς τὸν τοῦ Διὸς κῆπον εἰσελθὼν βεβαρημένος ηὗδεν . ἡ οὖν Πενία ἐπιβουλεύουσα διὰ τὴν αὑτῆς ἀπορίαν παιδίον ποιήσασθαι ἐκ τοῦ Πόρου , κατακλίνεταί τε παρʼ αὐτῷ καὶ ἐκύησε τὸν ἔρωτα . διὸ δὴ καὶ τῆς Ἀφροδίτης ἀκόλουθος καὶ θεράπων γέγονεν ὁ Ἔρως , γεννηθεὶς ἐν τοῖς ἐκείνης γενεθλίοις , καὶ ἅμα φύσει ἐραστὴς ὢν περὶ τὸ καλὸν καὶ τῆς Ἀφροδίτης καλῆς οὔσης . ἅτε οὖν Πόρου καὶ Πενίας ὑὸς ὢν ὁ Ἔρως ἐν τοιαύτῃ τύχῃ καθέστηκεν . πρῶτον μὲν πένης ἀεί ἐστι , καὶ πολλοῦ δεῖ ἁπαλός τε καὶ καλός , οἷον οἱ πολλοὶ οἴονται , ἀλλὰ σκληρὸς καὶ αὐχμηρὸς καὶ ἀνυπόδητος καὶ ἄοικος , χαμαιπετὴς ἀεὶ ὢν καὶ ἄστρωτος , ἐπὶ θύραις καὶ ἐν ὁδοῖς ὑπαίθριος κοιμώμενος , τὴν τῆς μητρὸς φύσιν ἔχων , ἀεὶ ἐνδείᾳ σύνοικος . κατὰ δὲ αὖ τὸν πατέρα ἐπίβουλός ἐστι τοῖς καλοῖς καὶ τοῖς ἀγαθοῖς , ἀνδρεῖος ὢν καὶ ἴτης καὶ σύντονος , θηρευτὴς δεινός , ἀεί τινας πλέκων μηχανάς , καὶ φρονήσεως ἐπιθυμητὴς καὶ πόριμος , φιλοσοφῶν διὰ παντὸς τοῦ βίου , δεινὸς γόης καὶ φαρμακεὺς καὶ σοφιστής · καὶ οὔτε ὡς ἀθάνατος πέφυκεν οὔτε ὡς θνητός , ἀλλὰ τοτὲ μὲν τῆς αὐτῆς ἡμέρας θάλλει τε καὶ ζῇ , ὅταν εὐπορήσῃ , τοτὲ δὲ ἀποθνῄσκει , πάλιν δὲ ἀναβιώσκεται διὰ τὴν τοῦ πατρὸς φύσιν , τὸ δὲ ποριζόμενον ἀεὶ ὑπεκρεῖ , ὥστε οὔτε ἀπορεῖ Ἔρως ποτὲ οὔτε πλουτεῖ , σοφίας τε αὖ καὶ ἀμαθίας ἐν μέσῳ ἐστίν .
Lemmas: διά οὗτος καί ὁ μαντικός πᾶς χωρέω καί ὁ ὁ ἱερεύς τέχνη ὁ τε περί ὁ θυσία καί τελετή καί ὁ ἐπῳδή καί ὁ μαντεία πᾶς καί γοητεία . θεός δέ ἄνθρωπος οὐ μείγνυμι , ἀλλά διά οὗτος πᾶς εἰμί ὁ ὁμιλία καί ὁ διάλεκτος θεός πρός ἄνθρωπος , καί ἐγείρω καί καθεύδω · καί ὁ μέν περί ὁ τοιοῦτος σοφός δαιμόνιος ἀνήρ , ὁ δέ ἄλλος τις σοφός εἰμί ἤ περί τέχνη ἤ χειρουργία τις βάναυσος . οὗτος δή ὁ δαίμων πολύς καί παντοδαπός εἰμί , εἷς δέ οὗτος εἰμί καί ὁ Ἔρως . πατήρ δέ , εἰμί δέ ἐγώ , τίς εἰμί καί μήτηρ ; μακρός μέν , φημί , διηγέομαι · ὅμως δέ σύ λέγω . ὅτε γάρ γίγνομαι ὁ Ἀφροδίτη , ἑστιόομαι ὁ θεός ὁ τε ἄλλος καί ὁ ὁ Μῆτις ὗς Πόρος . ἐπειδή δέ δειπνέω , προσαιτέω οἷος δή εὐωχία εἰμί ἀφικνέομαι ὁ Πενία , καί εἰμί περί ὁ θύρα . ὁ οὖν Πόρος μεθύσκω ὁ νέκταρ — οἶνος γάρ οὔπω ἰνέω ὁ ὁ Ζεύς κῆπος εἰσέρχομαι βαρέω εὕδω . ὁ οὖν Πενία ἐπιβουλεύω διά ὁ ἑαυτοῦ ἀπορία παιδίον ποιέω ἐκ ὁ Πόρος , κατακλίνω τε παρά αὐτός καί κυέω ὁ ἔρως . διό δή καί ὁ Ἀφροδίτη ἀκόλουθος καί θεράπων γίγνομαι ὁ Ἔρως , γεννάω ἐν ὁ ἐκεῖνος γενέθλιος , καί ἅμα φύσις ἐραστής εἰμί περί ὁ καλός καί ὁ Ἀφροδίτη καλός εἰμί . ἅτε οὖν Πόρος καί Πενία ὗς εἰμί ὁ Ἔρως ἐν τοιοῦτος τύχη καθίστημι . πρῶτος μέν πένης ἀεί εἰμί , καί πολύς δέω ἁπαλός τε καί καλός , οἷος ὁ πολύς οἴομαι , ἀλλά σκληρός καί αὐχμηρός καί ἀνυπόδητος καί ἄοικος , χαμαιπετής ἀεί εἰμί καί ἄστρωτος , ἐπί θύρα καί ἐν ὁδός ὑπαίθριος κοιμάω , ὁ ὁ μήτηρ φύσις ἔχω , ἀεί ἔνδεια σύνοικος . κατά δέ αὖ ὁ πατήρ ἐπίβουλος εἰμί ὁ καλός καί ὁ ἀγαθός , ἀνδρεῖος εἰμί καί ἴτης καί σύντονος , θηρευτής δεινός , ἀεί τις πλέκω μηχανή , καί φρόνησις ἐπιθυμητής καί πόριμος , φιλοσοφέω διά πᾶς ὁ βίος , δεινός γόης καί φαρμακεύς καί σοφιστής · καί οὔτε ὡς ἀθάνατος φύω οὔτε ὡς θνητός , ἀλλά τότε μέν ὁ αὐτός ἡμέρα θάλλω τε καί ζάω , ὅταν εὐπορέω , τότε δέ ἀποθνῄσκω , πάλιν δέ ἀναβιώσκομαι διά ὁ ὁ πατήρ φύσις , ὁ δέ πορίζω ἀεί ὑπεκρέω , ὥστε οὔτε ἀπορέω Ἔρως ποτέ οὔτε πλουτέω , σοφία τε αὖ καί ἀμαθία ἐν μέσος εἰμί .