plato-philosophy.symposium 180
Αἰσχύλος δὲ φλυαρεῖ φάσκων Ἀχιλλέα Πατρόκλου ἐρᾶν , ὃς ἦν καλλίων οὐ μόνον Πατρόκλου ἀλλʼ ἅμα καὶ τῶν ἡρώων ἁπάντων , καὶ ἔτι ἀγένειος , ἔπειτα νεώτερος πολύ , ὥς φησιν Ὅμηρος . ἀλλὰ γὰρ τῷ ὄντι μάλιστα μὲν ταύτην τὴν ἀρετὴν οἱ θεοὶ τιμῶσιν τὴν περὶ τὸν ἔρωτα , μᾶλλον μέντοι θαυμάζουσιν καὶ ἄγανται καὶ εὖ ποιοῦσιν ὅταν ὁ ἐρώμενος τὸν ἐραστὴν ἀγαπᾷ , ἢ ὅταν ὁ ἐραστὴς τὰ παιδικά . θειότερον γὰρ ἐραστὴς παιδικῶν · ἔνθεος γάρ ἐστι . διὰ ταῦτα καὶ τὸν Ἀχιλλέα τῆς Ἀλκήστιδος μᾶλλον ἐτίμησαν , εἰς μακάρων νήσους ἀποπέμψαντες . οὕτω δὴ ἔγωγέ φημι ἔρωτα θεῶν καὶ πρεσβύτατον καὶ τιμιώτατον καὶ κυριώτατον εἶναι εἰς ἀρετῆς καὶ εὐδαιμονίας κτῆσιν ἀνθρώποις καὶ ζῶσι καὶ τελευτήσασιν . Φαῖδρον μὲν τοιοῦτόν τινα λόγον ἔφη εἰπεῖν , μετὰ δὲ Φαῖδρον ἄλλους τινὰς εἶναι ὧν οὐ πάνυ διεμνημόνευε · οὓς παρεὶς τὸν Παυσανίου λόγον διηγεῖτο . εἰπεῖν δʼ αὐτὸν ὅτι οὐ καλῶς μοι δοκεῖ , ὦ Φαῖδρε , προβεβλῆσθαι ἡμῖν ὁ λόγος , τὸ ἁπλῶς οὕτως παρηγγέλθαι ἐγκωμιάζειν ἔρωτα . εἰ μὲν γὰρ εἷς ἦν ὁ Ἔρως , καλῶς ἂν εἶχε , νῦν δὲ οὐ γάρ ἐστιν εἷς · μὴ ὄντος δὲ ἑνὸς ὀρθότερόν ἐστι πρότερον προρρηθῆναι ὁποῖον δεῖ ἐπαινεῖν . ἐγὼ οὖν πειράσομαι τοῦτο ἐπανορθώσασθαι , πρῶτον μὲν ἔρωτα φράσαι ὃν δεῖ ἐπαινεῖν , ἔπειτα ἐπαινέσαι ἀξίως τοῦ θεοῦ . πάντες γὰρ ἴσμεν ὅτι οὐκ ἔστιν ἄνευ Ἔρωτος Ἀφροδίτη . μιᾶς μὲν οὖν οὔσης εἷς ἂν ἦν Ἔρως · ἐπεὶ δὲ δὴ δύο ἐστόν , δύο ἀνάγκη καὶ Ἔρωτε εἶναι . πῶς δʼ οὐ δύο τὼ θεά ; ἡ μέν γέ που πρεσβυτέρα καὶ ἀμήτωρ Οὐρανοῦ θυγάτηρ , ἣν δὴ καὶ Οὐρανίαν ἐπονομάζομεν · ἡ δὲ νεωτέρα Διὸς καὶ Διώνης , ἣν δὴ Πάνδημον καλοῦμεν . ἀναγκαῖον δὴ καὶ ἔρωτα τὸν μὲν τῇ ἑτέρᾳ συνεργὸν Πάνδημον ὀρθῶς καλεῖσθαι , τὸν δὲ Οὐράνιον . ἐπαινεῖν μὲν οὖν δεῖ πάντας θεούς , ἃ δʼ οὖν ἑκάτερος εἴληχε πειρατέον εἰπεῖν . πᾶσα γὰρ πρᾶξις ὧδʼ ἔχει · αὐτὴ ἐφʼ ἑαυτῆς πραττομένη οὔτε καλὴ οὔτε αἰσχρά .
Lemmas: Αἰσχύλος δέ φλυαρέω φάσκω Ἀχιλλεύς Πάτροκλος ἐράω , ὅς εἰμί καλός οὐ μόνος Πάτροκλος ἀλλά ἅμα καί ὁ ἥρως ἅπας , καί ἔτι ἀγένειος , ἔπειτα νέος πολύς , ὡς φημί Ὅμηρος . ἀλλά γάρ ὁ εἰμί μάλα μέν οὗτος ὁ ἀρετή ὁ θεός τιμάω ὁ περί ὁ ἔρως , μάλα μέντοι θαυμάζω καί ἄγαμαι καί εὖ ποιέω ὅταν ὁ ἐρώμενος ὁ ἐραστής ἀγαπάω , ἤ ὅταν ὁ ἐραστής ὁ παιδικός . θεῖος γάρ ἐραστής παιδικός · ἔνθεος γάρ εἰμί . διά οὗτος καί ὁ Ἀχιλλεύς ὁ Ἄλκηστις μάλα τιμάω , εἰς μάκαρ νῆσος ἀποπέμπω . οὕτως δή ἐγώ φημί ἔρως θεός καί πρέσβυς καί τίμιος καί κύριος εἰμί εἰς ἀρετή καί εὐδαιμονία κτῆσις ἄνθρωπος καί ζάω καί τελευτάω . Φαῖδρος μέν τοιοῦτος τις λόγος φημί λέγω , μετά δέ Φαῖδρος ἄλλος τις εἰμί ὅς οὐ πάνυ διαμνημονεύω · ὅς παρίημι ὁ Παυσανίας λόγος διηγέομαι . λέγω δέ αὐτός ὅτι οὐ καλός ἐγώ δοκέω , ὦ Φαῖδρος , προβάλλω ἐγώ ὁ λόγος , ὁ ἁπλῶς οὕτως παραγγέλλω ἐγκωμιάζω ἔρως . εἰ μέν γάρ εἷς εἰμί ὁ Ἔρως , καλός ἄν ἔχω , νῦν δέ οὐ γάρ εἰμί εἷς · μή εἰμί δέ εἷς ὀρθός εἰμί πρότερος προλέγω ὁποῖος δέω ἐπαινέω . ἐγώ οὖν πειράω οὗτος ἐπανορθόω , πρῶτος μέν ἔρως φράζω ὅς δέω ἐπαινέω , ἔπειτα ἐπαινέω ἄξιος ὁ θεός . πᾶς γάρ οἶδα ὅτι οὐ εἰμί ἄνευ Ἔρως Ἀφροδίτη . εἷς μέν οὖν εἰμί εἷς ἄν εἰμί Ἔρως · ἐπεί δέ δή δύο εἰμί , δύο ἀνάγκη καί Ἔρως εἰμί . πῶς δέ οὐ δύο ὁ θεά ; ὁ μέν γε που πρέσβυς καί ἀμήτωρ Οὐρανός θυγάτηρ , ὅς δή καί Οὐρανία ἐπονομάζω · ὁ δέ νέος Ζεύς καί Διώνη , ὅς δή Πάνδημος καλέω . ἀναγκαῖος δή καί ἔρως ὁ μέν ὁ ἕτερος συνεργός Πάνδημος ὀρθός καλέω , ὁ δέ Οὐράνιος . ἐπαινέω μέν οὖν δέω πᾶς θεός , ὅς δέ οὖν ἑκάτερος λαγχάνω πειράω λέγω . πᾶς γάρ πρᾶξις ὧδε ἔχω · αὐτός ἐπί ἑαυτοῦ πράσσω οὔτε καλός οὔτε αἰσχρός .