plato-philosophy.symposium 189
ἐκδεξάμενον οὖν ἔφη εἰπεῖν τὸν Ἀριστοφάνη ὅτι καὶ μάλʼ ἐπαύσατο , οὐ μέντοι πρίν γε τὸν πταρμὸν προσενεχθῆναι αὐτῇ , ὥστε με θαυμάζειν εἰ τὸ κόσμιον τοῦ σώματος ἐπιθυμεῖ τοιούτων ψόφων καὶ γαργαλισμῶν , οἷον καὶ ὁ πταρμός ἐστιν · πάνυ γὰρ εὐθὺς ἐπαύσατο , ἐπειδὴ αὐτῷ τὸν πταρμὸν προσήνεγκα . καὶ τὸν Ἐρυξίμαχον , ὠγαθέ , φάναι , Ἀριστόφανες , ὅρα τί ποιεῖς . γελωτοποιεῖς μέλλων λέγειν , καὶ φύλακά με τοῦ λόγου ἀναγκάζεις γίγνεσθαι τοῦ σεαυτοῦ , ἐάν τι γελοῖον εἴπῃς , ἐξόν σοι ἐν εἰρήνῃ λέγειν . καὶ τὸν Ἀριστοφάνη γελάσαντα εἰπεῖν εὖ λέγεις , ὦ Ἐρυξίμαχε , καί μοι ἔστω ἄρρητα τὰ εἰρημένα . ἀλλὰ μή με φύλαττε , ὡς ἐγὼ φοβοῦμαι περὶ τῶν μελλόντων ῥηθήσεσθαι , οὔ τι μὴ γελοῖα εἴπω — τοῦτο μὲν γὰρ ἂν κέρδος εἴη καὶ τῆς ἡμετέρας μούσης ἐπιχώριον — ἀλλὰ μὴ καταγέλαστα . βαλών γε , φάναι , ὦ Ἀριστόφανες , οἴει ἐκφεύξεσθαι · ἀλλὰ πρόσεχε τὸν νοῦν καὶ οὕτως λέγε ὡς δώσων λόγον . ἴσως μέντοι , ἂν δόξῃ μοι , ἀφήσω σε . καὶ μήν , ὦ Ἐρυξίμαχε , εἰπεῖν τὸν Ἀριστοφάνη , ἄλλῃ γέ πῃ ἐν νῷ ἔχω λέγειν ἢ ᾗ σύ τε καὶ Παυσανίας εἰπέτην . ἐμοὶ γὰρ δοκοῦσιν ἅνθρωποι παντάπασι τὴν τοῦ ἔρωτος δύναμιν οὐκ ᾐσθῆσθαι , ἐπεὶ αἰσθανόμενοί γε μέγιστʼ ἂν αὐτοῦ ἱερὰ κατασκευάσαι καὶ βωμούς , καὶ θυσίας ἂν ποιεῖν μεγίστας , οὐχ ὥσπερ νῦν τούτων οὐδὲν γίγνεται περὶ αὐτόν , δέον πάντων μάλιστα γίγνεσθαι . ἔστι γὰρ θεῶν φιλανθρωπότατος , ἐπίκουρός τε ὢν τῶν ἀνθρώπων καὶ ἰατρὸς τούτων ὧν ἰαθέντων μεγίστη εὐδαιμονία ἂν τῷ ἀνθρωπείῳ γένει εἴη . ἐγὼ οὖν πειράσομαι ὑμῖν εἰσηγήσασθαι τὴν δύναμιν αὐτοῦ , ὑμεῖς δὲ τῶν ἄλλων διδάσκαλοι ἔσεσθε . δεῖ δὲ πρῶτον ὑμᾶς μαθεῖν τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν καὶ τὰ παθήματα αὐτῆς . ἡ γὰρ πάλαι ἡμῶν φύσις οὐχ αὑτὴ ἦν ἥπερ νῦν , ἀλλʼ ἀλλοία . πρῶτον μὲν γὰρ τρία ἦν τὰ γένη τὰ τῶν ἀνθρώπων , οὐχ ὥσπερ νῦν δύο , ἄρρεν καὶ θῆλυ , ἀλλὰ καὶ τρίτον προσῆν κοινὸν ὂν ἀμφοτέρων τούτων , οὗ νῦν ὄνομα λοιπόν , αὐτὸ δὲ ἠφάνισται · ἀνδρόγυνον γὰρ ἓν τότε μὲν ἦν καὶ εἶδος καὶ ὄνομα ἐξ ἀμφοτέρων κοινὸν τοῦ τε ἄρρενος καὶ θήλεος , νῦν δὲ οὐκ ἔστιν ἀλλʼ ἢ ἐν ὀνείδει ὄνομα κείμενον .
Lemmas: ἐκδέχομαι οὖν φημί λέγω ὁ Ἀριστοφάνης ὅτι καί μάλα παύω , οὐ μέντοι πρίν γε ὁ πταρμός προσφέρω αὐτός , ὥστε ἐγώ θαυμάζω εἰ ὁ κόσμιος ὁ σῶμα ἐπιθυμέω τοιοῦτος ψόφος καί γαργαλισμός , οἷος καί ὁ πταρμός εἰμί · πάνυ γάρ εὐθύς παύω , ἐπειδή αὐτός ὁ πταρμός προσφέρω . καί ὁ Ἐρυξίμαχος , ἀγαθός , φημί , Ἀριστοφάνης , ὁράω τίς ποιέω . γελωτοποιέω μέλλω λέγω , καί φύλαξ ἐγώ ὁ λόγος ἀναγκάζω γίγνομαι ὁ σεαυτοῦ , ἐάν τις γέλοιος λέγω , ἔξεστι σύ ἐν εἰρήνη λέγω . καί ὁ Ἀριστοφάνης γελάω λέγω εὖ λέγω , ὦ Ἐρυξίμαχος , καί ἐγώ εἰμί ἄρρητος ὁ λέγω . ἀλλά μή ἐγώ φυλάσσω , ὡς ἐγώ φοβέω περί ὁ μέλλω λέγω , οὐ τις μή γέλοιος λέγω — οὗτος μέν γάρ ἄν κέρδος εἰμί καί ὁ ἡμέτερος μοῦσαι ἐπιχώριος — ἀλλά μή καταγέλαστος . βάλλω γε , φημί , ὦ Ἀριστοφάνης , οἴομαι ἐκφεύγω · ἀλλά προσέχω ὁ νόος καί οὕτως λέγω ὡς δίδωμι λόγος . ἴσως μέντοι , ἐάν δοκέω ἐγώ , ἀφίημι σύ . καί μήν , ὦ Ἐρυξίμαχος , λέγω ὁ Ἀριστοφάνης , ἄλλῃ γε πη ἐν νόος ἔχω λέγω ἤ ᾗ σύ τε καί Παυσανίας λέγω . ἐγώ γάρ δοκέω ἄνθρωπος παντάπασι ὁ ὁ ἔρως δύναμις οὐ αἰσθάνομαι , ἐπεί αἰσθάνομαι γε μέγας ἄν αὐτός ἱερόν κατασκευάζω καί βωμός , καί θυσία ἄν ποιέω μέγας , οὐ ὥσπερ νῦν οὗτος οὐδείς γίγνομαι περί αὐτός , δέω πᾶς μάλα γίγνομαι . εἰμί γάρ θεός φιλάνθρωπος , ἐπίκουρος τε εἰμί ὁ ἄνθρωπος καί ἰατρός οὗτος ὅς ἰάομαι μέγας εὐδαιμονία ἄν ὁ ἀνθρώπειος γένος εἰμί . ἐγώ οὖν πειράω σύ εἰσηγέομαι ὁ δύναμις αὐτός , σύ δέ ὁ ἄλλος διδάσκαλος εἰμί . δέω δέ πρῶτος σύ μανθάνω ὁ ἀνθρώπινος φύσις καί ὁ πάθημα αὐτός . ὁ γάρ πάλαι ἐγώ φύσις οὐ αὑτός εἰμί ὅς νῦν , ἀλλά ἀλλοῖος . πρῶτος μέν γάρ τρεῖς εἰμί ὁ γένος ὁ ὁ ἄνθρωπος , οὐ ὥσπερ νῦν δύο , ἄρσην καί θῆλυς , ἀλλά καί τρίτος πρόσειμι κοινός εἰμί ἀμφότερος οὗτος , ὅς νῦν ὄνομα λοιπός , αὐτός δέ ἀφανίζω · ἀνδρόγυνος γάρ εἷς τότε μέν εἰμί καί εἶδος καί ὄνομα ἐκ ἀμφότερος κοινός ὁ τε ἄρσην καί θῆλυς , νῦν δέ οὐ εἰμί ἀλλά ἤ ἐν ὄνειδος ὄνομα κεῖμαι .