plato-philosophy.sophista 258
ὁμοίως ἄρα τὸ μὴ μέγα καὶ τὸ μέγα αὐτὸ εἶναι λεκτέον ; ὁμοίως . οὐκοῦν καὶ τὸ μὴ δίκαιον τῷ δικαίῳ κατὰ ταὐτὰ θετέον πρὸς τὸ μηδέν τι μᾶλλον εἶναι θάτερον θατέρου ; τί μήν ; καὶ τἆλλα δὴ ταύτῃ λέξομεν , ἐπείπερ ἡ θατέρου φύσις ἐφάνη τῶν ὄντων οὖσα , ἐκείνης δὲ οὔσης ἀνάγκη δὴ καὶ τὰ μόρια αὐτῆς μηδενὸς ἧττον ὄντα τιθέναι . πῶς γὰρ οὔ ; οὐκοῦν , ὡς ἔοικεν , ἡ τῆς θατέρου μορίου φύσεως καὶ τῆς τοῦ ὄντος πρὸς ἄλληλα ἀντικειμένων ἀντίθεσις οὐδὲν ἧττον , εἰ θέμις εἰπεῖν , αὐτοῦ τοῦ ὄντος οὐσία ἐστίν , οὐκ ἐναντίον ἐκείνῳ σημαίνουσα ἀλλὰ τοσοῦτον μόνον , ἕτερον ἐκείνου . σαφέστατά γε . τίνʼ οὖν αὐτὴν προσείπωμεν ; δῆλον ὅτι τὸ μὴ ὄν , ὃ διὰ τὸν σοφιστὴν ἐζητοῦμεν , αὐτό ἐστι τοῦτο . πότερον οὖν , ὥσπερ εἶπες , ἔστιν οὐδενὸς τῶν ἄλλων οὐσίας ἐλλειπόμενον , καὶ δεῖ θαρροῦντα ἤδη λέγειν ὅτι τὸ μὴ ὂν βεβαίως ἐστὶ τὴν αὑτοῦ φύσιν ἔχον , ὥσπερ τὸ μέγα ἦν μέγα καὶ τὸ καλὸν ἦν καλὸν καὶ τὸ μὴ μέγα μὴ μέγα καὶ τὸ μὴ καλὸν μὴ καλόν , οὕτω δὲ καὶ τὸ μὴ ὂν κατὰ ταὐτὸν ἦν τε καὶ ἔστι μὴ ὄν , ἐνάριθμον τῶν πολλῶν ὄντων εἶδος ἕν ; ἤ τινα ἔτι πρὸς αὐτό , ὦ Θεαίτητε , ἀπιστίαν ἔχομεν ; οὐδεμίαν . οἶσθʼ οὖν ὅτι Παρμενίδῃ μακροτέρως τῆς ἀπορρήσεως ἠπιστήκαμεν ; τί δή ; πλεῖον ἢ ʼκεῖνος ἀπεῖπε σκοπεῖν , ἡμεῖς εἰς τὸ πρόσθεν ἔτι ζητήσαντες ἀπεδείξαμεν αὐτῷ . πῶς ; ὅτι ὁ μέν πού φησιν—οὐ γὰρ μήποτε τοῦτο δαμῇ , εἶναι μὴ ἐόντα,ἀλλὰ σὺ τῆσδʼ ἀφʼ ὁδοῦ διζήσιος εἶργε νόημα . λέγει γὰρ οὖν οὕτως . ἡμεῖς δέ γε οὐ μόνον τὰ μὴ ὄντα ὡς ἔστιν ἀπεδείξαμεν , ἀλλὰ καὶ τὸ εἶδος ὃ τυγχάνει ὂν τοῦ μὴ ὄντος ἀπεφηνάμεθα · τὴν γὰρ θατέρου φύσιν ἀποδείξαντες οὖσάν τε καὶ κατακεκερματισμένην ἐπὶ πάντα τὰ ὄντα πρὸς ἄλληλα , τὸ πρὸς τὸ ὂν ἕκαστον μόριον αὐτῆς ἀντιτιθέμενον ἐτολμήσαμεν εἰπεῖν ὡς αὐτὸ τοῦτό ἐστιν ὄντως τὸ μὴ ὄν . καὶ παντάπασί γε , ὦ ξένε , ἀληθέστατά μοι δοκοῦμεν εἰρηκέναι .
Lemmas: ὅμοιος ἄρα ὁ μή μέγας καί ὁ μέγας αὐτός εἰμί λεκτέος ; ὅμοιος . οὐκοῦν καί ὁ μή δίκαιος ὁ δίκαιος κατά αὐτός τίθημι πρός ὁ μηδείς τις μάλα εἰμί ἕτερος ἕτερος ; τίς μήν ; καί ἄλλος δή ταύτῃ λέγω , ἐπεί ὁ ἕτερος φύσις φαίνω ὁ εἰμί εἰμί , ἐκεῖνος δέ εἰμί ἀνάγκη δή καί ὁ μόριον αὐτός μηδείς ἥσσων εἰμί τίθημι . πῶς γάρ οὐ ; οὐκοῦν , ὡς ἔοικα , ὁ ὁ ἕτερος μόριον φύσις καί ὁ ὁ εἰμί πρός ἀλλήλων ἀντίκειμαι ἀντίθεσις οὐδείς ἥσσων , εἰ θέμις λέγω , αὐτός ὁ εἰμί οὐσία εἰμί , οὐ ἐναντίος ἐκεῖνος σημαίνω ἀλλά τοσοῦτος μόνος , ἕτερος ἐκεῖνος . σαφής γε . τίς οὖν αὐτός προσλέγω ; δῆλος ὅτι ὁ μή εἰμί , ὅς διά ὁ σοφιστής ζητέω , αὐτός εἰμί οὗτος . πότερος οὖν , ὥσπερ λέγω , εἰμί οὐδείς ὁ ἄλλος οὐσία ἐλλείπω , καί δέω θαρσέω ἤδη λέγω ὅτι ὁ μή εἰμί βέβαιος εἰμί ὁ ἑαυτοῦ φύσις ἔχω , ὥσπερ ὁ μέγας εἰμί μέγας καί ὁ καλός εἰμί καλός καί ὁ μή μέγας μή μέγας καί ὁ μή καλός μή καλός , οὕτως δέ καί ὁ μή εἰμί κατά αὐτός εἰμί τε καί εἰμί μή εἰμί , ἐνάριθμος ὁ πολύς εἰμί εἶδος εἷς ; ἤ τις ἔτι πρός αὐτός , ὦ Θεαίτητος , ἀπιστία ἔχω ; οὐδείς . οἶδα οὖν ὅτι Παρμενίδης μακροτέρως ὁ ἀπόρρησις ἀπιστέω ; τίς δή ; πολύς ἤ ἐκεῖνος ἀπολέγω σκοπέω , ἐγώ εἰς ὁ πρόσθεν ἔτι ζητέω ἀποδείκνυμι αὐτός . πῶς ; ὅτι ὁ μέν που φησιν—οὐ γάρ μήποτε οὗτος δαμάζω , εἰμί μή ἐόντα,ἀλλὰ σύ ὅδε ἀπό ὁδός δίζησις ἔργω νόημα . λέγω γάρ οὖν οὕτως . ἐγώ δέ γε οὐ μόνος ὁ μή εἰμί ὡς εἰμί ἀποδείκνυμι , ἀλλά καί ὁ εἶδος ὅς τυγχάνω εἰμί ὁ μή εἰμί ἀποφαίνω · ὁ γάρ ἕτερος φύσις ἀποδείκνυμι εἰμί τε καί κατακερματίζω ἐπί πᾶς ὁ εἰμί πρός ἀλλήλων , ὁ πρός ὁ εἰμί ἕκαστος μόριον αὐτός ἀντιτίθημι τολμάω λέγω ὡς αὐτός οὗτος εἰμί ὄντως ὁ μή εἰμί . καί παντάπασι γε , ὦ ξένος , ἀληθής ἐγώ δοκέω λέγω .