plato-philosophy.sophista 254
τὸν μὲν δὴ φιλόσοφον ἐν τοιούτῳ τινὶ τόπῳ καὶ νῦν καὶ ἔπειτα ἀνευρήσομεν ἐὰν ζητῶμεν , ἰδεῖν μὲν χαλεπὸν ἐναργῶς καὶ τοῦτον , ἕτερον μὴν τρόπον ἥ τε τοῦ σοφιστοῦ χαλεπότης ἥ τε τούτου . πῶς ; ὁ μὲν ἀποδιδράσκων εἰς τὴν τοῦ μὴ ὄντος σκοτεινότητα , τριβῇ προσαπτόμενος αὐτῆς , διὰ τὸ σκοτεινὸν τοῦ τόπου κατανοῆσαι χαλεπός · ἦ γάρ ; ἔοικεν . ὁ δέ γε φιλόσοφος , τῇ τοῦ ὄντος ἀεὶ διὰ λογισμῶν προσκείμενος ἰδέᾳ , διὰ τὸ λαμπρὸν αὖ τῆς χώρας οὐδαμῶς εὐπετὴς ὀφθῆναι · τὰ γὰρ τῆς τῶν πολλῶν ψυχῆς ὄμματα καρτερεῖν πρὸς τὸ θεῖον ἀφορῶντα ἀδύνατα . καὶ ταῦτα εἰκὸς οὐχ ἧττον ἐκείνων οὕτως ἔχειν . οὐκοῦν περὶ μὲν τούτου καὶ τάχα ἐπισκεψόμεθα σαφέστερον , ἂν ἔτι βουλομένοις ἡμῖν ᾖ · περὶ δὲ τοῦ σοφιστοῦ που δῆλον ὡς οὐκ ἀνετέον πρὶν ἂν ἱκανῶς αὐτὸν θεασώμεθα . καλῶς εἶπες . ὅτʼ οὖν δὴ τὰ μὲν ἡμῖν τῶν γενῶν ὡμολόγηται κοινωνεῖν ἐθέλειν ἀλλήλοις , τὰ δὲ μή , καὶ τὰ μὲν ἐπʼ ὀλίγον , τὰ δʼ ἐπὶ πολλά , τὰ δὲ καὶ διὰ πάντων οὐδὲν κωλύειν τοῖς πᾶσι κεκοινωνηκέναι , τὸ δὴ μετὰ τοῦτο συνεπισπώμεθα τῷ λόγῳ τῇδε σκοποῦντες , μὴ περὶ πάντων τῶν εἰδῶν , ἵνα μὴ ταραττώμεθα ἐν πολλοῖς , ἀλλὰ προελόμενοι τῶν μεγίστων λεγομένων ἄττα , πρῶτον μὲν ποῖα ἕκαστά ἐστιν , ἔπειτα κοινωνίας ἀλλήλων πῶς ἔχει δυνάμεως , ἵνα τό τε ὂν καὶ μὴ ὂν εἰ μὴ πάσῃ σαφηνείᾳ δυνάμεθα λαβεῖν , ἀλλʼ οὖν λόγου γε ἐνδεεῖς μηδὲν γιγνώμεθα περὶ αὐτῶν , καθʼ ὅσον ὁ τρόπος ἐνδέχεται τῆς νῦν σκέψεως , ἐὰν ἄρα ἡμῖν πῃ παρεικάθῃ τὸ μὴ ὂν λέγουσιν ὡς ἔστιν ὄντως μὴ ὂν ἀθῴοις ἀπαλλάττειν . οὐκοῦν χρή . μέγιστα μὴν τῶν γενῶν ἃ νυνδὴ διῇμεν τό τε ὂν αὐτὸ καὶ στάσις καὶ κίνησις . πολύ γε . καὶ μὴν τώ γε δύο φαμὲν αὐτοῖν ἀμείκτω πρὸς ἀλλήλω . σφόδρα γε . τὸ δέ γε ὂν μεικτὸν ἀμφοῖν · ἐστὸν γὰρ ἄμφω που . πῶς δʼ οὔ ; τρία δὴ γίγνεται ταῦτα . τί μήν ; οὐκοῦν αὐτῶν ἕκαστον τοῖν μὲν δυοῖν ἕτερόν ἐστιν , αὐτὸ δʼ ἑαυτῷ ταὐτόν . οὕτως .
Lemmas: ὁ μέν δή φιλόσοφος ἐν τοιοῦτος τις τόπος καί νῦν καί ἔπειτα ἀνευρίσκω ἐάν ζητέω , ὁράω μέν χαλεπός ἐναργής καί οὗτος , ἕτερος μήν τρόπος ὁ τε ὁ σοφιστής χαλεπότης ὁ τε οὗτος . πῶς ; ὁ μέν ἀποδιδράσκω εἰς ὁ ὁ μή εἰμί σκοτεινότης , τριβή προσάπτω αὐτός , διά ὁ σκοτεινός ὁ τόπος κατανοέω χαλεπός · ἦ γάρ ; ἔοικα . ὁ δέ γε φιλόσοφος , ὁ ὁ εἰμί ἀεί διά λογισμός πρόσκειμαι ἰδέα , διά ὁ λαμπρός αὖ ὁ χώρα οὐδαμῶς εὐπετής ὁράω · ὁ γάρ ὁ ὁ πολύς ψυχή ὄμμα καρτερέω πρός ὁ θεῖος ἀφοράω ἀδύνατος . καί οὗτος ἔοικα οὐ ἥσσων ἐκεῖνος οὕτως ἔχω . οὐκοῦν περί μέν οὗτος καί τάχα ἐπισκοπέω σαφής , ἐάν ἔτι βούλομαι ἐγώ εἰμί · περί δέ ὁ σοφιστής που δῆλος ὡς οὐ ἀνετέον πρίν ἄν ἱκανός αὐτός θεάομαι . καλός λέγω . ὅτε οὖν δή ὁ μέν ἐγώ ὁ γένος ὁμολογέω κοινωνέω ἐθέλω ἀλλήλων , ὁ δέ μή , καί ὁ μέν ἐπί ὀλίγος , ὁ δέ ἐπί πολύς , ὁ δέ καί διά πᾶς οὐδείς κωλύω ὁ πᾶς κοινωνέω , ὁ δή μετά οὗτος συνεπισπάω ὁ λόγος τῇδε σκοπέω , μή περί πᾶς ὁ εἶδος , ἵνα μή ταράσσω ἐν πολύς , ἀλλά προαιρέω ὁ μέγας λέγω τις , πρῶτος μέν ποῖος ἕκαστος εἰμί , ἔπειτα κοινωνία ἀλλήλων πῶς ἔχω δύναμις , ἵνα ὁ τε εἰμί καί μή εἰμί εἰ μή πᾶς σαφήνεια δύναμαι λαμβάνω , ἀλλά οὖν λόγος γε ἐνδεής μηδείς γίγνομαι περί αὐτός , κατά ὅσος ὁ τρόπος ἐνδέχομαι ὁ νῦν σκέψις , ἐάν ἄρα ἐγώ πη παρείκω ὁ μή εἰμί λέγω ὡς εἰμί ὄντως μή εἰμί ἀθῷος ἀπαλλάσσω . οὐκοῦν χρή . μέγας μήν ὁ γένος ὅς νυνδί δίειμι ὁ τε εἰμί αὐτός καί στάσις καί κίνησις . πολύς γε . καί μήν ὁ γε δύο φημί αὐτός ἄμεικτος πρός ἀλλήλων . σφόδρα γε . ὁ δέ γε εἰμί μικτός ἄμφω · εἰμί γάρ ἄμφω που . πῶς δέ οὐ ; τρεῖς δή γίγνομαι οὗτος . τίς μήν ; οὐκοῦν αὐτός ἕκαστος ὁ μέν δύο ἕτερος εἰμί , αὐτός δέ ἑαυτοῦ αὐτός . οὕτως .