plato-philosophy.sophista 265
πάλιν τοίνυν ἐπιχειρῶμεν , σχίζοντες διχῇ τὸ προτεθὲν γένος , πορεύεσθαι κατὰ τοὐπὶ δεξιὰ ἀεὶ μέρος τοῦ τμηθέντος , ἐχόμενοι τῆς τοῦ σοφιστοῦ κοινωνίας , ἕως ἂν αὐτοῦ τὰ κοινὰ πάντα περιελόντες , τὴν οἰκείαν λιπόντες φύσιν ἐπιδείξωμεν μάλιστα μὲν ἡμῖν αὐτοῖς , ἔπειτα καὶ τοῖς ἐγγυτάτω γένει τῆς τοιαύτης μεθόδου πεφυκόσιν . ὀρθῶς . οὐκοῦν τότε μὲν ἠρχόμεθα ποιητικὴν καὶ κτητικὴν τέχνην διαιρούμενοι ; ναί . καὶ τῆς κτητικῆς ἐν θηρευτικῇ καὶ ἀγωνίᾳ καὶ ἐμπορικῇ καί τισιν ἐν τοιούτοις εἴδεσιν ἐφαντάζεθʼ ἡμῖν ; πάνυ μὲν οὖν . νῦν δέ γʼ ἐπειδὴ μιμητικὴ περιείληφεν αὐτὸν τέχνη , δῆλον ὡς αὐτὴν τὴν ποιητικὴν δίχα διαιρετέον πρώτην . ἡ γάρ που μίμησις ποίησίς τίς ἐστιν , εἰδώλων μέντοι , φαμέν , ἀλλʼ οὐκ αὐτῶν ἑκάστων · ἦ γάρ ; παντάπασι μὲν οὖν . ποιητικῆς δὴ πρῶτον δύʼ ἔστω μέρη . ποίω ; τὸ μὲν θεῖον , τὸ δʼ ἀνθρώπινον . οὔπω μεμάθηκα . ποιητικήν , εἴπερ μεμνήμεθα τὰ κατʼ ἀρχὰς λεχθέντα , πᾶσαν ἔφαμεν εἶναι δύναμιν ἥτις ἂν αἰτία γίγνηται τοῖς μὴ πρότερον οὖσιν ὕστερον γίγνεσθαι . μεμνήμεθα . ζῷα δὴ πάντα θνητά , καὶ δὴ καὶ φυτὰ ὅσα τʼ ἐπὶ γῆς ἐκ σπερμάτων καὶ ῥιζῶν φύεται , καὶ ὅσα ἄψυχα ἐν γῇ συνίσταται σώματα τηκτὰ καὶ ἄτηκτα , μῶν ἄλλου τινὸς ἢ θεοῦ δημιουργοῦντος φήσομεν ὕστερον γίγνεσθαι πρότερον οὐκ ὄντα ; ἢ τῷ τῶν πολλῶν δόγματι καὶ ῥήματι χρώμενοι — ποίῳ τῳ ; τὴν φύσιν αὐτὰ γεννᾶν ἀπό τινος αἰτίας αὐτομάτης καὶ ἄνευ διανοίας φυούσης , ἢ μετὰ λόγου τε καὶ ἐπιστήμης θείας ἀπὸ θεοῦ γιγνομένης ; ἐγὼ μὲν ἴσως διὰ τὴν ἡλικίαν πολλάκις ἀμφότερα μεταδοξάζω · νῦν μὴν βλέπων εἰς σὲ καὶ ὑπολαμβάνων οἴεσθαί σε κατά γε θεὸν αὐτὰ γίγνεσθαι , ταύτῃ καὶ αὐτὸς νενόμικα . καλῶς γε , ὦ Θεαίτητε . καὶ εἰ μέν γέ σε ἡγούμεθα τῶν εἰς τὸν ἔπειτʼ ἂν χρόνον ἄλλως πως δοξαζόντων εἶναι , νῦν ἂν τῷ λόγῳ μετὰ πειθοῦς ἀναγκαίας ἐπεχειροῦμεν ποιεῖν ὁμολογεῖν · ἐπειδὴ δέ σου καταμανθάνω τὴν φύσιν , ὅτι καὶ ἄνευ τῶν παρʼ ἡμῶν λόγων αὐτὴ πρόσεισιν ἐφʼ ἅπερ νῦν ἕλκεσθαι φῄς , ἐάσω · χρόνος γὰρ ἐκ περιττοῦ γίγνοιτʼ ἄν . ἀλλὰ θήσω τὰ μὲν φύσει λεγόμενα ποιεῖσθαι θείᾳ τέχνῃ , τὰ δʼ ἐκ τούτων ὑπʼ ἀνθρώπων συνιστάμενα ἀνθρωπίνῃ , καὶ κατὰ τοῦτον δὴ τὸν λόγον δύο ποιητικῆς γένη , τὸ μὲν ἀνθρώπινον εἶναι , τὸ δὲ θεῖον . ὀρθῶς . τέμνε δὴ δυοῖν οὔσαιν δίχα ἑκατέραν αὖθις . πῶς ;
Lemmas: πάλιν τοίνυν ἐπιχειρέω , σχίζω διχή ὁ προτίθημι γένος , πορεύω κατά ἐπί δεξιός ἀεί μέρος ὁ τέμνω , ἔχω ὁ ὁ σοφιστής κοινωνία , ἕως ἄν αὐτός ὁ κοινός πᾶς περιαιρέω , ὁ οἰκεῖος λείπω φύσις ἐπιδείκνυμι μάλα μέν ἐγώ αὐτός , ἔπειτα καί ὁ ἐγγύς γένος ὁ τοιοῦτος μέθοδος φύω . ὀρθός . οὐκοῦν τότε μέν ἄρχω ποιητικός καί κτητικός τέχνη διαιρέω ; ναί . καί ὁ κτητικός ἐν θηρευτικός καί ἀγωνία καί ἐμπορικός καί τις ἐν τοιοῦτος εἶδος φαντάζω ἐγώ ; πάνυ μέν οὖν . νῦν δέ γε ἐπειδή μιμητικός περιλαμβάνω αὐτός τέχνη , δῆλος ὡς αὐτός ὁ ποιητικός δίχα διαιρετέον πρῶτος . ὁ γάρ που μίμησις ποίησις τις εἰμί , εἴδωλον μέντοι , φημί , ἀλλά οὐ αὐτός ἕκαστος · ἦ γάρ ; παντάπασι μέν οὖν . ποιητικός δή πρῶτος δύο εἰμί μέρος . ποῖος ; ὁ μέν θεῖος , ὁ δέ ἀνθρώπινος . οὔπω μανθάνω . ποιητικός , εἴπερ μιμνῄσκω ὁ κατά ἀρχή λέγω , πᾶς φημί εἰμί δύναμις ὅστις ἄν αἰτία γίγνομαι ὁ μή πρότερος εἰμί ὕστερον γίγνομαι . μιμνῄσκω . ζῷον δή πᾶς θνητός , καί δή καί φυτόν ὅσος τε ἐπί γῆ ἐκ σπέρμα καί ῥίζα φύω , καί ὅσος ἄψυχος ἐν γῆ συνίστημι σῶμα τηκτός καί ἄτηκτος , μῶν ἄλλος τις ἤ θεός δημιουργέω φημί ὕστερον γίγνομαι πρότερος οὐ εἰμί ; ἤ ὁ ὁ πολύς δόγμα καί ῥῆμα χράω — ποῖος τις ; ὁ φύσις αὐτός γεννάω ἀπό τις αἰτία αὐτόματος καί ἄνευ διάνοια φύω , ἤ μετά λόγος τε καί ἐπιστήμη θεῖος ἀπό θεός γίγνομαι ; ἐγώ μέν ἴσως διά ὁ ἡλικία πολλάκις ἀμφότερος μεταδοξάζω · νῦν μήν βλέπω εἰς σύ καί ὑπολαμβάνω οἴομαι σύ κατά γε θεός αὐτός γίγνομαι , ταύτῃ καί αὐτός νομίζω . καλός γε , ὦ Θεαίτητος . καί εἰ μέν γε σύ ἡγέομαι ὁ εἰς ὁ ἔπειτα ἄν χρόνος ἄλλος πως δοξάζω εἰμί , νῦν ἄν ὁ λόγος μετά πειθώ ἀναγκαῖος ἐπιχειρέω ποιέω ὁμολογέω · ἐπειδή δέ σύ καταμανθάνω ὁ φύσις , ὅτι καί ἄνευ ὁ παρά ἐγώ λόγος αὐτός πρόσειμι ἐπί ὅς νῦν ἕλκω φημί , ἐάω · χρόνος γάρ ἐκ περισσός γίγνομαι ἄν . ἀλλά τίθημι ὁ μέν φύσις λέγω ποιέω θεῖος τέχνη , ὁ δέ ἐκ οὗτος ὑπό ἄνθρωπος συνιστάω ἀνθρώπινος , καί κατά οὗτος δή ὁ λόγος δύο ποιητικός γένος , ὁ μέν ἀνθρώπινος εἰμί , ὁ δέ θεῖος . ὀρθός . τέμνω δή δύο εἰμί δίχα ἑκάτερος αὖθις . πῶς ;