ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plato-philosophy.sophista 216
κατὰ τὴν χθὲς ὁμολογίαν , ὦ Σώκρατες , ἥκομεν αὐτοί τε κοσμίως καὶ τόνδε τινὰ ξένον ἄγομεν , τὸ μὲν γένος ἐξ Ἐλέας , ἑταῖρον δὲ τῶν ἀμφὶ Παρμενίδην καὶ Ζήνωνα , μάλα δὲ ἄνδρα φιλόσοφον . ἆρʼ οὖν , ὦ Θεόδωρε , οὐ ξένον ἀλλά τινα θεὸν ἄγων κατὰ τὸν Ὁμήρου λόγον λέληθας ; ὅς φησιν ἄλλους τε θεοὺς τοῖς ἀνθρώποις ὁπόσοι μετέχουσιν αἰδοῦς δικαίας , καὶ δὴ καὶ τὸν ξένιον οὐχ ἥκιστα θεὸν συνοπαδὸν γιγνόμενον ὕβρεις τε καὶ εὐνομίας τῶν ἀνθρώπων καθορᾶν . τάχʼ οὖν ἂν καὶ σοί τις οὗτος τῶν κρειττόνων συνέποιτο , φαύλους ἡμᾶς ὄντας ἐν τοῖς λόγοις ἐποψόμενός τε καὶ ἐλέγξων , θεὸς ὤν τις ἐλεγκτικός . οὐχ οὗτος ὁ τρόπος , ὦ Σώκρατες , τοῦ ξένου , ἀλλὰ μετριώτερος τῶν περὶ τὰς ἔριδας ἐσπουδακότων . καί μοι δοκεῖ θεὸς μὲν ἁνὴρ οὐδαμῶς εἶναι , θεῖος μήν · πάντας γὰρ ἐγὼ τοὺς φιλοσόφους τοιούτους προσαγορεύω . καὶ καλῶς γε , ὦ φίλε . τοῦτο μέντοι κινδυνεύει τὸ γένος οὐ πολύ τι ῥᾷον ὡς ἔπος εἰπεῖν εἶναι διακρίνειν ἢ τὸ τοῦ θεοῦ · πάνυ γὰρ ἇνδρες οὗτοι παντοῖοι φανταζόμενοι διὰ τὴν τῶν ἄλλων ἄγνοιαν ἐπιστρωφῶσι πόληας , οἱ μὴ πλαστῶς ἀλλʼ ὄντως φιλόσοφοι , καθορῶντες ὑψόθεν τὸν τῶν κάτω βίον , καὶ τοῖς μὲν δοκοῦσιν εἶναι τοῦ μηδενὸς , τοῖς δʼ ἄξιοι τοῦ παντός · καὶ τοτὲ μὲν πολιτικοὶ φαντάζονται , τοτὲ δὲ σοφισταί , τοτὲ δʼ ἔστιν οἷς δόξαν παράσχοιντʼ ἂν ὡς παντάπασιν ἔχοντες μανικῶς . τοῦ μέντοι ξένου ἡμῖν ἡδέως ἂν πυνθανοίμην , εἰ φίλον αὐτῷ , τί ταῦθʼ οἱ περὶ τὸν ἐκεῖ τόπον ἡγοῦντο καὶ ὠνόμαζον .
Lemmas: κατά ὁ χθές ὁμολογία , ὦ Σωκράτης , ἥκω αὐτός τε κόσμιος καί ὅδε τις ξένος ἄγω , ὁ μέν γένος ἐκ Ἔλεος , ἑταῖρος δέ ὁ ἀμφί Παρμενίδης καί Ζήνων , μάλα δέ ἀνήρ φιλόσοφος . ἆρα οὖν , ὦ Θεόδωρος , οὐ ξένος ἀλλά τις θεός ἄγω κατά ὁ Ὅμηρος λόγος λανθάνω ; ὅς φημί ἄλλος τε θεός ὁ ἄνθρωπος ὁπόσος μετέχω αἰδώς δίκαιος , καί δή καί ὁ ξένιος οὐ ἦκα θεός συνοπαδός γίγνομαι ὕβρις τε καί εὐνομία ὁ ἄνθρωπος καθοράω . τάχα οὖν ἄν καί σύ τις οὗτος ὁ κρατύς συνεφίημι , φαῦλος ἐγώ εἰμί ἐν ὁ λόγος ἐφοράω τε καί ἐλέγχω , θεός εἰμί τις ἐλεγκτικός . οὐ οὗτος ὁ τρόπος , ὦ Σωκράτης , ὁ ξένος , ἀλλά μέτριος ὁ περί ὁ ἔρις σπουδάζω . καί ἐγώ δοκέω θεός μέν ἀνήρ οὐδαμῶς εἰμί , θεῖος μήν · πᾶς γάρ ἐγώ ὁ φιλόσοφος τοιοῦτος προσαγορεύω . καί καλός γε , ὦ φίλος . οὗτος μέντοι κινδυνεύω ὁ γένος οὐ πολύς τις ῥᾴδιος ὡς ἔπος λέγω εἰμί διακρίνω ἤ ὁ ὁ θεός · πάνυ γάρ ἀνήρ οὗτος παντοῖος φαντάζω διά ὁ ὁ ἄλλος ἄγνοια ἐπιστρωφάω πόλις , ὁ μή πλαστός ἀλλά ὄντως φιλόσοφος , καθοράω ὑψόθεν ὁ ὁ κάτω βίος , καί ὁ μέν δοκέω εἰμί ὁ μηδείς , ὁ δέ ἄξιος ὁ πᾶς · καί τότε μέν πολιτικός φαντάζω , τότε δέ σοφιστής , τότε δέ εἰμί ὅς δόξα παρέχω ἄν ὡς παντάπασι ἔχω μανικός . ὁ μέντοι ξένος ἐγώ ἡδύς ἄν πυνθάνομαι , εἰ φίλος αὐτός , τίς οὗτος ὁ περί ὁ ἐκεῖ τόπος ἡγέομαι καί ὀνομάζω .
plato-philosophy.sophista 222
πάνυ γε . μέχρι μὲν τοίνυν ἐνταῦθα ὁ σοφιστὴς καὶ ἀσπαλιευτὴς ἅμα ἀπὸ τῆς κτητικῆς τέχνης πορεύεσθον . ἐοίκατον γοῦν . ἐκτρέπεσθον δέ γε ἀπὸ τῆς ζῳοθηρικῆς , ὁ μὲν ἐπὶ θάλαττάν που καὶ ποταμοὺς καὶ λίμνας , τὰ ἐν τούτοις ζῷα θηρευσόμενος . τί μήν ; ὁ δέ γε ἐπὶ γῆν καὶ ποταμοὺς ἑτέρους αὖ τινας , πλούτου καὶ νεότητος οἷον λειμῶνας ἀφθόνους , τἀν τούτοις θρέμματα χειρωσόμενος . πῶς λέγεις ; τῆς πεζῆς θήρας γίγνεσθον δύο μεγίστω τινὲ μέρει . ποῖον ἑκάτερον ; τὸ μὲν τῶν ἡμέρων , τὸ δὲ τῶν ἀγρίων . εἶτʼ ἔστι τις θήρα τῶν ἡμέρων ; εἴπερ γέ ἐστιν ἄνθρωπος ἥμερον ζῷον . θὲς δὲ ὅπῃ χαίρεις , εἴτε μηδὲν τιθεὶς ἥμερον , εἴτε ἄλλο μὲν ἥμερόν τι , τὸν δὲ ἄνθρωπον ἄγριον , εἴτε ἥμερον μὲν λέγεις αὖ τὸν ἄνθρωπον , ἀνθρώπων δὲ μηδεμίαν ἡγῇ θήραν · τούτων ὁπότερʼ ἂν ἡγῇ φίλον εἰρῆσθαί σοι , τοῦτο ἡμῖν διόρισον . ἀλλʼ ἡμᾶς τε ἥμερον , ὦ ξένε , ἡγοῦμαι ζῷον , θήραν τε ἀνθρώπων εἶναι λέγω . διττὴν τοίνυν καὶ τὴν ἡμεροθηρικὴν εἴπωμεν . κατὰ τί λέγοντες ; τὴν μὲν λῃστικὴν καὶ ἀνδραποδιστικὴν καὶ τυραννικὴν καὶ σύμπασαν τὴν πολεμικήν , ἓν πάντα , βίαιον θήραν , ὁρισάμενοι . καλῶς . τὴν δέ γε δικανικὴν καὶ δημηγορικὴν καὶ προσομιλητικήν , ἓν αὖ τὸ σύνολον , πιθανουργικήν τινα μίαν τέχνην προσειπόντες . ὀρθῶς . τῆς δὴ πιθανουργικῆς διττὰ λέγωμεν γένη . ποῖα ; τὸ μὲν ἕτερον ἰδίᾳ , τὸ δὲ δημοσίᾳ γιγνόμενον . γίγνεσθον γὰρ οὖν εἶδος ἑκάτερον . οὐκοῦν αὖ τῆς ἰδιοθηρευτικῆς τὸ μὲν μισθαρνητικόν ἐστιν , τὸ δὲ δωροφορικόν ; οὐ μανθάνω . τῇ τῶν ἐρώντων θήρᾳ τὸν νοῦν , ὡς ἔοικας , οὔπω προσέσχες . τοῦ πέρι ; ὅτι τοῖς θηρευθεῖσι δῶρα προσεπιδιδόασιν . ἀληθέστατα λέγεις . τοῦτο μὲν τοίνυν ἐρωτικῆς τέχνης ἔστω εἶδος . πάνυ γε .
Lemmas: πάνυ γε . μέχρι μέν τοίνυν ἐνταῦθα ὁ σοφιστής καί ἀσπαλιευτής ἅμα ἀπό ὁ κτητικός τέχνη πορεύω . ἔοικα γοῦν . ἐκτρέπω δέ γε ἀπό ὁ ζῳοθηρικός , ὁ μέν ἐπί θάλασσα που καί ποταμός καί λίμνη , ὁ ἐν οὗτος ζῷον θηρεύω . τίς μήν ; ὁ δέ γε ἐπί γῆ καί ποταμός ἕτερος αὖ τις , πλοῦτος καί νεότης οἷος λειμών ἄφθονος , ἐν οὗτος θρέμμα χειρόω . πῶς λέγω ; ὁ πεζός θήρα γίγνομαι δύο μέγας τί μέρος . ποῖος ἑκάτερος ; ὁ μέν ὁ ἥμερος , ὁ δέ ὁ ἄγριος . εἶτα εἰμί τις θήρα ὁ ἥμερος ; εἴπερ γε εἰμί ἄνθρωπος ἥμερος ζῷον . τίθημι δέ ὅπῃ χαίρω , εἴτε μηδείς τίθημι ἥμερος , εἴτε ἄλλος μέν ἥμερος τις , ὁ δέ ἄνθρωπος ἄγριος , εἴτε ἥμερος μέν λέγω αὖ ὁ ἄνθρωπος , ἄνθρωπος δέ μηδείς ἡγέομαι θήρα · οὗτος ὁπότερος ἄν ἡγέομαι φίλος λέγω σύ , οὗτος ἐγώ διορίζω . ἀλλά ἐγώ τε ἥμερος , ὦ ξένος , ἡγέομαι ζῷον , θήρα τε ἄνθρωπος εἰμί λέγω . δισσός τοίνυν καί ὁ ἡμεροθηρικός λέγω . κατά τίς λέγω ; ὁ μέν λῃστικός καί ἀνδραποδιστικός καί τυραννικός καί σύμπας ὁ πολεμικός , εἷς πᾶς , βίαιος θήρα , ὁρίζω . καλός . ὁ δέ γε δικανικός καί δημηγορικός καί προσομιλητικός , εἷς αὖ ὁ σύνολος , πιθανουργικός τις εἷς τέχνη προσλέγω . ὀρθός . ὁ δή πιθανουργικός δισσός λέγω γένος . ποῖος ; ὁ μέν ἕτερος ἴδιος , ὁ δέ δημοσίᾳ γίγνομαι . γίγνομαι γάρ οὖν εἶδος ἑκάτερος . οὐκοῦν αὖ ὁ ἰδιοθηρευτικός ὁ μέν μισθαρνητικός εἰμί , ὁ δέ δωροφορικός ; οὐ μανθάνω . ὁ ὁ ἐράω θήρα ὁ νόος , ὡς ἔοικα , οὔπω προσέχω . τίς περί ; ὅτι ὁ θηρεύω δῶρον προσεπιδίδωμι . ἀληθής λέγω . οὗτος μέν τοίνυν ἐρωτικός τέχνη εἰμί εἶδος . πάνυ γε .
plato-philosophy.sophista 229
περὶ μὲν αἶσχος γυμναστική , περὶ δὲ νόσον ἰατρική . φαίνεσθον . οὐκοῦν καὶ περὶ μὲν ὕβριν καὶ ἀδικίαν καὶ δειλίαν ἡ κολαστικὴ πέφυκε τεχνῶν μάλιστα δὴ πασῶν προσήκουσα Δίκῃ . τὸ γοῦν εἰκός , ὡς εἰπεῖν κατὰ τὴν ἀνθρωπίνην δόξαν . τί δέ ; περὶ σύμπασαν ἄγνοιαν μῶν ἄλλην τινὰ ἢ διδασκαλικὴν ὀρθότερον εἴποι τις ἄν ; οὐδεμίαν . φέρε δή · διδασκαλικῆς δὲ ἆρα ἓν μόνον γένος φατέον ἢ πλείω , δύο δέ τινε αὐτῆς εἶναι μεγίστω ; σκόπει . σκοπῶ . καί μοι δοκοῦμεν τῇδε ἄν πῃ τάχιστα εὑρεῖν . πῇ ; τὴν ἄγνοιαν ἰδόντες εἴ πῃ κατὰ μέσον αὑτῆς τομὴν ἔχει τινά . διπλῆ γὰρ αὕτη γιγνομένη δῆλον ὅτι καὶ τὴν διδασκαλικὴν δύο ἀναγκάζει μόρια ἔχειν , ἓν ἐφʼ ἑνὶ τῶν αὑτῆς ἑκατέρῳ . τί οὖν ; καταφανές πῄ σοι τὸ νῦν ζητούμενον ; ἀγνοίας γοῦν μέγα τί μοι δοκῶ καὶ χαλεπὸν ἀφωρισμένον ὁρᾶν εἶδος , πᾶσι τοῖς ἄλλοις αὐτῆς ἀντίσταθμον μέρεσιν . ποῖον δή ; τὸ μὴ κατειδότα τι δοκεῖν εἰδέναι · διʼ οὗ κινδυνεύει πάντα ὅσα διανοίᾳ σφαλλόμεθα γίγνεσθαι πᾶσιν . ἀληθῆ . καὶ δὴ καὶ τούτῳ γε οἶμαι μόνῳ τῆς ἀγνοίας ἀμαθίαν τοὔνομα προσρηθῆναι . πάνυ γε . τί δὲ δὴ τῷ τῆς διδασκαλικῆς ἄρα μέρει τῷ τοῦτο ἀπαλλάττοντι λεκτέον ; οἶμαι μὲν , ὦ ξένε , τὸ μὲν ἄλλο δημιουργικὰς διδασκαλίας , τοῦτο δὲ ἐνθάδε γε παιδείαν διʼ ἡμῶν κεκλῆσθαι . καὶ γὰρ σχεδόν , ὦ Θεαίτητε , ἐν πᾶσιν Ἕλλησιν . ἀλλὰ γὰρ ἡμῖν ἔτι καὶ τοῦτο σκεπτέον , ἆρʼ ἄτομον ἤδη ἐστὶ πᾶν ἤ τινα ἔχον διαίρεσιν ἀξίαν ἐπωνυμίας . οὐκοῦν χρὴ σκοπεῖν . δοκεῖ τοίνυν μοι καὶ τοῦτο ἔτι πῃ σχίζεσθαι . κατὰ τί ; τῆς ἐν τοῖς λόγοις διδασκαλικῆς ἡ μὲν τραχυτέρα τις ἔοικεν ὁδὸς εἶναι , τὸ δʼ ἕτερον αὐτῆς μόριον λειότερον . τὸ ποῖον δὴ τούτων ἑκάτερον λέγομεν ;
Lemmas: περί μέν αἶσχος γυμναστικός , περί δέ νόσος ἰατρικός . φαίνω . οὐκοῦν καί περί μέν ὕβρις καί ἀδικία καί δειλία ὁ κολαστικός φύω τέχνη μάλα δή πᾶς προσήκω Δίκη . ὁ γοῦν ἔοικα , ὡς λέγω κατά ὁ ἀνθρώπινος δόξα . τίς δέ ; περί σύμπας ἄγνοια μῶν ἄλλος τις ἤ διδασκαλικός ὀρθός λέγω τις ἄν ; οὐδείς . φέρω δή · διδασκαλικός δέ ἆρα εἷς μόνος γένος φημί ἤ πολύς , δύο δέ τις αὐτός εἰμί μέγας ; σκοπέω . σκοπέω . καί ἐγώ δοκέω τῇδε ἄν πη ταχύς εὑρίσκω . πῇ ; ὁ ἄγνοια ὁράω εἰ πη κατά μέσος ἑαυτοῦ τομή ἔχω τις . διπλόος γάρ οὗτος γίγνομαι δῆλος ὅτι καί ὁ διδασκαλικός δύο ἀναγκάζω μόριον ἔχω , εἷς ἐπί εἷς ὁ ἑαυτοῦ ἑκάτερος . τίς οὖν ; καταφανής πη σύ ὁ νῦν ζητέω ; ἄγνοια γοῦν μέγας τις ἐγώ δοκέω καί χαλεπός ἀφορίζω ὁράω εἶδος , πᾶς ὁ ἄλλος αὐτός ἀντίσταθμος μέρος . ποῖος δή ; ὁ μή κάτοιδα τις δοκέω οἶδα · διά ὅς κινδυνεύω πᾶς ὅσος διάνοια σφάλλω γίγνομαι πᾶς . ἀληθής . καί δή καί οὗτος γε οἴομαι μόνος ὁ ἄγνοια ἀμαθία ὄνομα προσλέγω . πάνυ γε . τίς δέ δή ὁ ὁ διδασκαλικός ἄρα μέρος ὁ οὗτος ἀπαλλάσσω λεκτέος ; οἴομαι μέν , ὦ ξένος , ὁ μέν ἄλλος δημιουργικός διδασκαλία , οὗτος δέ ἐνθάδε γε παιδεία διά ἐγώ καλέω . καί γάρ σχεδόν , ὦ Θεαίτητος , ἐν πᾶς Ἕλλην . ἀλλά γάρ ἐγώ ἔτι καί οὗτος σκοπέω , ἆρα ἄτομος ἤδη εἰμί πᾶς ἤ τις ἔχω διαίρεσις ἄξιος ἐπωνυμία . οὐκοῦν χρή σκοπέω . δοκέω τοίνυν ἐγώ καί οὗτος ἔτι πη σχίζω . κατά τίς ; ὁ ἐν ὁ λόγος διδασκαλικός ὁ μέν τραχύς τις ἔοικα ὁδός εἰμί , ὁ δέ ἕτερος αὐτός μόριον λεῖος . ὁ ποῖος δή οὗτος ἑκάτερος λέγω ;
plato-philosophy.sophista 250
σκόπει δὴ σαφέστερον εἰ τὰ νῦν συνομολογοῦντες δικαίως ἂν ἐπερωτηθεῖμεν ἅπερ αὐτοὶ τότε ἠρωτῶμεν τοὺς λέγοντας εἶναι τὸ πᾶν θερμὸν καὶ ψυχρόν . ποῖα ; ὑπόμνησόν με . πάνυ μὲν οὖν · καὶ πειράσομαί γε δρᾶν τοῦτο ἐρωτῶν σὲ καθάπερ ἐκείνους τότε , ἵνα ἅμα τι καὶ προΐωμεν . ὀρθῶς . εἶεν δή , κίνησιν καὶ στάσιν ἆρʼ οὐκ ἐναντιώτατα λέγεις ἀλλήλοις ; πῶς γὰρ οὔ ; καὶ μὴν εἶναί γε ὁμοίως φῂς ἀμφότερα αὐτὰ καὶ ἑκάτερον ; φημὶ γὰρ οὖν . ἆρα κινεῖσθαι λέγων ἀμφότερα καὶ ἑκάτερον , ὅταν εἶναι συγχωρῇς ; οὐδαμῶς . ἀλλʼ ἑστάναι σημαίνεις λέγων αὐτὰ ἀμφότερα εἶναι ; καὶ πῶς ; τρίτον ἄρα τι παρὰ ταῦτα τὸ ὂν ἐν τῇ ψυχῇ τιθείς , ὡς ὑπʼ ἐκείνου τήν τε στάσιν καὶ τὴν κίνησιν περιεχομένην , συλλαβὼν καὶ ἀπιδὼν αὐτῶν πρὸς τὴν τῆς οὐσίας κοινωνίαν , οὕτως εἶναι προσεῖπας ἀμφότερα ; κινδυνεύομεν ὡς ἀληθῶς τρίτον ἀπομαντεύεσθαί τι τὸ ὄν , ὅταν κίνησιν καὶ στάσιν εἶναι λέγωμεν . οὐκ ἄρα κίνησις καὶ στάσις ἐστὶ συναμφότερον τὸ ὂν ἀλλʼ ἕτερον δή τι τούτων . ἔοικεν . κατὰ τὴν αὑτοῦ φύσιν ἄρα τὸ ὂν οὔτε ἕστηκεν οὔτε κινεῖται . σχεδόν . ποῖ δὴ χρὴ τὴν διάνοιαν ἔτι τρέπειν τὸν βουλόμενον ἐναργές τι περὶ αὐτοῦ παρʼ ἑαυτῷ βεβαιώσασθαι ; ποῖ γάρ ; οἶμαι μὲν οὐδαμόσε ἔτι ῥᾴδιον . εἰ γάρ τι μὴ κινεῖται , πῶς οὐχ ἕστηκεν ; ἢ τὸ μηδαμῶς ἑστὸς πῶς οὐκ αὖ κινεῖται ; τὸ δὲ ὂν ἡμῖν νῦν ἐκτὸς τούτων ἀμφοτέρων ἀναπέφανται . ἦ δυνατὸν οὖν τοῦτο ; πάντων μὲν οὖν ἀδυνατώτατον . τόδε τοίνυν μνησθῆναι δίκαιον ἐπὶ τούτοις . τὸ ποῖον ; ὅτι τοῦ μὴ ὄντος ἐρωτηθέντες τοὔνομα ἐφʼ ὅτι ποτὲ δεῖ φέρειν , πάσῃ συνεσχόμεθα ἀπορίᾳ . μέμνησαι ; πῶς γὰρ οὔ ; μῶν οὖν ἐν ἐλάττονί τινι νῦν ἐσμεν ἀπορίᾳ περὶ τὸ ὄν ; ἐμοὶ μέν , ὦ ξένε , εἰ δυνατὸν εἰπεῖν , ἐν πλείονι φαινόμεθα .
Lemmas: σκοπέω δή σαφής εἰ ὁ νῦν συνομολογέω δίκαιος ἄν ἐπερωτάω ὅς αὐτός τότε ἐρωτάω ὁ λέγω εἰμί ὁ πᾶς θερμός καί ψυχρός . ποῖος ; ὑπομιμνῄσκω ἐγώ . πάνυ μέν οὖν · καί πειράω γε δράω οὗτος ἐρωτάω σύ καθά ἐκεῖνος τότε , ἵνα ἅμα τις καί προέρχομαι . ὀρθός . εἶεν δή , κίνησις καί στάσις ἆρα οὐ ἐναντίος λέγω ἀλλήλων ; πῶς γάρ οὐ ; καί μήν εἰμί γε ὅμοιος φημί ἀμφότερος αὐτός καί ἑκάτερος ; φημί γάρ οὖν . ἆρα κινέω λέγω ἀμφότερος καί ἑκάτερος , ὅταν εἰμί συγχωρέω ; οὐδαμῶς . ἀλλά ἵστημι σημαίνω λέγω αὐτός ἀμφότερος εἰμί ; καί πῶς ; τρίτος ἄρα τις παρά οὗτος ὁ εἰμί ἐν ὁ ψυχή τίθημι , ὡς ὑπό ἐκεῖνος ὁ τε στάσις καί ὁ κίνησις περιέχω , συλλαμβάνω καί ἀφοράω αὐτός πρός ὁ ὁ οὐσία κοινωνία , οὕτως εἰμί προσλέγω ἀμφότερος ; κινδυνεύω ὡς ἀληθής τρίτος ἀπομαντεύομαι τις ὁ εἰμί , ὅταν κίνησις καί στάσις εἰμί λέγω . οὐ ἄρα κίνησις καί στάσις εἰμί συναμφότεροι ὁ εἰμί ἀλλά ἕτερος δή τις οὗτος . ἔοικα . κατά ὁ ἑαυτοῦ φύσις ἄρα ὁ εἰμί οὔτε ἵστημι οὔτε κινέω . σχεδόν . ποῖ δή χρή ὁ διάνοια ἔτι τρέπω ὁ βούλομαι ἐναργής τις περί αὐτός παρά ἑαυτοῦ βεβαιόω ; ποῖ γάρ ; οἴομαι μέν οὐδαμόσε ἔτι ῥᾴδιος . εἰ γάρ τις μή κινέω , πῶς οὐ ἵστημι ; ἤ ὁ μηδαμῶς ἵστημι πῶς οὐ αὖ κινέω ; ὁ δέ εἰμί ἐγώ νῦν ἐκτός οὗτος ἀμφότερος ἀναφαίνω . ἦ δυνατός οὖν οὗτος ; πᾶς μέν οὖν ἀδύνατος . ὅδε τοίνυν μιμνῄσκω δίκαιος ἐπί οὗτος . ὁ ποῖος ; ὅτι ὁ μή εἰμί ἐρωτάω ὄνομα ἐπί ὅστις ποτέ δέω φέρω , πᾶς συνέχω ἀπορία . μιμνῄσκω ; πῶς γάρ οὐ ; μῶν οὖν ἐν ἐλαχύς τις νῦν εἰμί ἀπορία περί ὁ εἰμί ; ἐγώ μέν , ὦ ξένος , εἰ δυνατός λέγω , ἐν πολύς φαίνω .
plato-philosophy.sophista 264
ὅταν οὖν τοῦτο ἐν ψυχῇ κατὰ διάνοιαν ἐγγίγνηται μετὰ σιγῆς , πλὴν δόξης ἔχεις ὅτι προσείπῃς αὐτό ; καὶ πῶς ; τί δʼ ὅταν μὴ καθʼ αὑτὸ ἀλλὰ διʼ αἰσθήσεως παρῇ τινι , τὸ τοιοῦτον αὖ πάθος ἆρʼ οἷόν τε ὀρθῶς εἰπεῖν ἕτερόν τι πλὴν φαντασίαν ; οὐδέν . οὐκοῦν ἐπείπερ λόγος ἀληθὴς ἦν καὶ ψευδής , τούτων δʼ ἐφάνη διάνοια μὲν αὐτῆς πρὸς ἑαυτὴν ψυχῆς διάλογος , δόξα δὲ διανοίας ἀποτελεύτησις , φαίνεται δὲ ὃ λέγομεν σύμμειξις αἰσθήσεως καὶ δόξης , ἀνάγκη δὴ καὶ τούτων τῷ λόγῳ συγγενῶν ὄντων ψευδῆ αὐτῶν ἔνια καὶ ἐνίοτε εἶναι . πῶς δʼ οὔ ; κατανοεῖς οὖν ὅτι πρότερον ηὑρέθη ψευδὴς δόξα καὶ λόγος ἢ κατὰ τὴν προσδοκίαν ἣν ἐφοβήθημεν ἄρτι , μὴ παντάπασιν ἀνήνυτον ἔργον ἐπιβαλλοίμεθα ζητοῦντες αὐτό ; κατανοῶ . μὴ τοίνυν μηδʼ εἰς τὰ λοιπὰ ἀθυμῶμεν . ἐπειδὴ γὰρ πέφανται ταῦτα , τῶν ἔμπροσθεν ἀναμνησθῶμεν κατʼ εἴδη διαιρέσεων . ποίων δή ; διειλόμεθα τῆς εἰδωλοποιικῆς εἴδη δύο , τὴν μὲν εἰκαστικήν , τὴν δὲ φανταστικήν . ναί . καὶ τὸν σοφιστὴν εἴπομεν ὡς ἀποροῖμεν εἰς ὁποτέραν θήσομεν . ἦν ταῦτα . καὶ τοῦθʼ ἡμῶν ἀπορουμένων ἔτι μείζων κατεχύθη σκοτοδινία , φανέντος τοῦ λόγου τοῦ πᾶσιν ἀμφισβητοῦντος ὡς οὔτε εἰκὼν οὔτε εἴδωλον οὔτε φάντασμʼ εἴη τὸ παράπαν οὐδὲν διὰ τὸ μηδαμῶς μηδέποτε μηδαμοῦ ψεῦδος εἶναι . λέγεις ἀληθῆ . νῦν δέ γʼ ἐπειδὴ πέφανται μὲν λόγος , πέφανται δʼ οὖσα δόξα ψευδής , ἐγχωρεῖ δὴ μιμήματα τῶν ὄντων εἶναι καὶ τέχνην ἐκ ταύτης γίγνεσθαι τῆς διαθέσεως ἀπατητικήν . ἐγχωρεῖ . καὶ μὴν ὅτι γʼ ἦν ὁ σοφιστὴς τούτων πότερον , διωμολογημένον ἡμῖν ἐν τοῖς πρόσθεν ἦν . ναί .
Lemmas: ὅταν οὖν οὗτος ἐν ψυχή κατά διάνοια ἐγγίγνομαι μετά σιγή , πλήν δόξα ἔχω ὅτι προσλέγω αὐτός ; καί πῶς ; τίς δέ ὅταν μή κατά ἑαυτοῦ ἀλλά διά αἴσθησις παρέρχομαι τις , ὁ τοιοῦτος αὖ πάθος ἆρα οἷος τε ὀρθός λέγω ἕτερος τις πλήν φαντασία ; οὐδείς . οὐκοῦν ἐπεί λόγος ἀληθής εἰμί καί ψευδής , οὗτος δέ φαίνω διάνοια μέν αὐτός πρός ἑαυτοῦ ψυχή διάλογος , δόξα δέ διάνοια ἀποτελεύτησις , φαίνω δέ ὅς λέγω σύμμειξις αἴσθησις καί δόξα , ἀνάγκη δή καί οὗτος ὁ λόγος συγγενής εἰμί ψευδής αὐτός ἔνιοι καί ἐνίοτε εἰμί . πῶς δέ οὐ ; κατανοέω οὖν ὅτι πρότερος εὑρίσκω ψευδής δόξα καί λόγος ἤ κατά ὁ προσδοκία ὅς φοβέω ἄρτι , μή παντάπασι ἀνήνυτος ἔργον ἐπιβάλλω ζητέω αὐτός ; κατανοέω . μή τοίνυν μηδέ εἰς ὁ λοιπός ἀθυμέω . ἐπειδή γάρ φαίνω οὗτος , ὁ ἔμπροσθεν ἀναμιμνῄσκω κατά εἶδος διαίρεσις . ποῖος δή ; διαιρέω ὁ εἰδωλοποιικός εἶδος δύο , ὁ μέν εἰκαστικός , ὁ δέ φανταστικός . ναί . καί ὁ σοφιστής λέγω ὡς ἀφοράω εἰς ὁπότερος τίθημι . εἰμί οὗτος . καί οὗτος ἐγώ ἀπορέω ἔτι μέγας καταχέω σκοτοδινία , φαίνω ὁ λόγος ὁ πᾶς ἀμφισβητέω ὡς οὔτε εἰκών οὔτε εἴδωλον οὔτε φάντασμα εἰμί ὁ παράπαν οὐδείς διά ὁ μηδαμῶς μηδέποτε μηδαμοῦ ψεῦδος εἰμί . λέγω ἀληθής . νῦν δέ γε ἐπειδή φαίνω μέν λόγος , φαίνω δέ εἰμί δόξα ψευδής , ἐγχωρέω δή μίμημα ὁ εἰμί εἰμί καί τέχνη ἐκ οὗτος γίγνομαι ὁ διάθεσις ἀπατητικός . ἐγχωρέω . καί μήν ὅτι γε εἰμί ὁ σοφιστής οὗτος πότερος , διομολογέω ἐγώ ἐν ὁ πρόσθεν εἰμί . ναί .
plato-philosophy.sophista 268
ἔχει τοίνυν καὶ μάλα συχνήν . ὁ μὲν γὰρ εὐήθης αὐτῶν ἐστιν , οἰόμενος εἰδέναι ταῦτα ἃ δοξάζει · τὸ δὲ θατέρου σχῆμα διὰ τὴν ἐν τοῖς λόγοις κυλίνδησιν ἔχει πολλὴν ὑποψίαν καὶ φόβον ὡς ἀγνοεῖ ταῦτα ἃ πρὸς τοὺς ἄλλους ὡς εἰδὼς ἐσχημάτισται . πάνυ μὲν οὖν ἔστιν ἑκατέρου γένος ὧν εἴρηκας . οὐκοῦν τὸν μὲν ἁπλοῦν μιμητήν τινα , τὸν δὲ εἰρωνικὸν μιμητὴν θήσομεν ; εἰκὸς γοῦν . τούτου δʼ αὖ τὸ γένος ἓν ἢ δύο φῶμεν ; ὅρα σύ . σκοπῶ , καί μοι διττὼ καταφαίνεσθόν τινε · τὸν μὲν δημοσίᾳ τε καὶ μακροῖς λόγοις πρὸς πλήθη δυνατὸν εἰρωνεύεσθαι καθορῶ , τὸν δὲ ἰδίᾳ τε καὶ βραχέσι λόγοις ἀναγκάζοντα τὸν προσδιαλεγόμενον ἐναντιολογεῖν αὐτὸν αὑτῷ . λέγεις ὀρθότατα . τίνα οὖν ἀποφαινώμεθα τὸν μακρολογώτερον εἶναι ; πότερα πολιτικὸν ἢ δημολογικόν ; δημολογικόν . τί δὲ τὸν ἕτερον ἐροῦμεν ; σοφὸν ἢ σοφιστικόν ; τὸ μέν που σοφὸν ἀδύνατον , ἐπείπερ οὐκ εἰδότα αὐτὸν ἔθεμεν · μιμητὴς δʼ ὢν τοῦ σοφοῦ δῆλον ὅτι παρωνύμιον αὐτοῦ τι λήψεται , καὶ σχεδὸν ἤδη μεμάθηκα ὅτι τοῦτον δεῖ προσειπεῖν ἀληθῶς αὐτὸν ἐκεῖνον τὸν παντάπασιν ὄντως σοφιστήν . οὐκοῦν συνδήσομεν αὐτοῦ , καθάπερ ἔμπροσθεν , τοὔνομα συμπλέξαντες ἀπὸ τελευτῆς ἐπʼ ἀρχήν ; πάνυ μὲν οὖν . τὸ δὴ τῆς ἐναντιοποιολογικῆς εἰρωνικοῦ μέρους τῆς δοξαστικῆς μιμητικόν , τοῦ φανταστικοῦ γένους ἀπὸ τῆς εἰδωλοποιικῆς οὐ θεῖον ἀλλʼ ἀνθρωπικὸν τῆς ποιήσεως ἀφωρισμένον ἐν λόγοις τὸ θαυματοποιικὸν μόριον , ταύτης τῆς γενεᾶς τε καὶ αἵματος ὃς ἂν φῇ τὸν ὄντως σοφιστὴν εἶναι , τἀληθέστατα , ὡς ἔοικεν , ἐρεῖ . παντάπασι μὲν οὖν .
Lemmas: ἔχω τοίνυν καί μάλα συχνός . ὁ μέν γάρ εὐήθης αὐτός εἰμί , οἴομαι οἶδα οὗτος ὅς δοξάζω · ὁ δέ ἕτερος σχῆμα διά ὁ ἐν ὁ λόγος κυλίνδησις ἔχω πολύς ὑποψία καί φόβος ὡς ἀγνοέω οὗτος ὅς πρός ὁ ἄλλος ὡς οἶδα σχηματίζω . πάνυ μέν οὖν εἰμί ἑκάτερος γένος ὅς λέγω . οὐκοῦν ὁ μέν ἁπλόος μιμητής τις , ὁ δέ εἰρωνικός μιμητής τίθημι ; ἔοικα γοῦν . οὗτος δέ αὖ ὁ γένος εἷς ἤ δύο φημί ; ὁράω σύ . σκοπέω , καί ἐγώ δισσός καταφαίνω τις · ὁ μέν δημόσιος τε καί μακρός λόγος πρός πλῆθος δυνατός εἰρωνεύομαι καθοράω , ὁ δέ ἴδιος τε καί βραχύς λόγος ἀναγκάζω ὁ προσδιαλέγομαι ἐναντιολογέω αὐτός ἑαυτοῦ . λέγω ὀρθός . τίς οὖν ἀποφαίνω ὁ μακρολόγος εἰμί ; πότερος πολιτικός ἤ δημολογικός ; δημολογικός . τίς δέ ὁ ἕτερος λέγω ; σοφός ἤ σοφιστικός ; ὁ μέν που σοφός ἀδύνατος , ἐπεί οὐ οἶδα αὐτός τίθημι · μιμητής δέ εἰμί ὁ σοφός δῆλος ὅτι παρωνύμιος αὐτός τις λαμβάνω , καί σχεδόν ἤδη μανθάνω ὅτι οὗτος δέω προσλέγω ἀληθής αὐτός ἐκεῖνος ὁ παντάπασι ὄντως σοφιστής . οὐκοῦν συνδέω αὐτός , καθά ἔμπροσθεν , ὄνομα συμπλέκω ἀπό τελευτή ἐπί ἀρχή ; πάνυ μέν οὖν . ὁ δή ὁ ἐναντιοποιολογικός εἰρωνικός μέρος ὁ δοξαστικός μιμητικός , ὁ φανταστικός γένος ἀπό ὁ εἰδωλοποιικός οὐ θεῖος ἀλλά ἀνθρωπικός ὁ ποίησις ἀφορίζω ἐν λόγος ὁ θαυματοποιικός μόριον , οὗτος ὁ γενεά τε καί αἷμα ὅς ἄν φημί ὁ ὄντως σοφιστής εἰμί , ἀληθής , ὡς ἔοικα , λέγω . παντάπασι μέν οὖν .