plato-philosophy.sophista 251
τοῦτο μὲν τοίνυν ἐνταῦθα κείσθω διηπορημένον · ἐπειδὴ δὲ ἐξ ἴσου τό τε ὂν καὶ τὸ μὴ ὂν ἀπορίας μετειλήφατον , νῦν ἐλπὶς ἤδη καθάπερ ἂν αὐτῶν θάτερον εἴτε ἀμυδρότερον εἴτε σαφέστερον ἀναφαίνηται , καὶ θάτερον οὕτως ἀναφαίνεσθαι · καὶ ἐὰν αὖ μηδέτερον ἰδεῖν δυνώμεθα , τὸν γοῦν λόγον ὅπῃπερ ἂν οἷοί τε ὦμεν εὐπρεπέστατα διωσόμεθα οὕτως ἀμφοῖν ἅμα . καλῶς . λέγωμεν δὴ καθʼ ὅντινά ποτε τρόπον πολλοῖς ὀνόμασι ταὐτὸν τοῦτο ἑκάστοτε προσαγορεύομεν . οἷον δὴ τί ; παράδειγμα εἰπέ . λέγομεν ἄνθρωπον δήπου πόλλʼ ἄττα ἐπονομάζοντες , τά τε χρώματα ἐπιφέροντες αὐτῷ καὶ τὰ σχήματα καὶ μεγέθη καὶ κακίας καὶ ἀρετάς , ἐν οἷς πᾶσι καὶ ἑτέροις μυρίοις οὐ μόνον ἄνθρωπον αὐτὸν εἶναί φαμεν , ἀλλὰ καὶ ἀγαθὸν καὶ ἕτερα ἄπειρα , καὶ τἆλλα δὴ κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον οὕτως ἓν ἕκαστον ὑποθέμενοι πάλιν αὐτὸ πολλὰ καὶ πολλοῖς ὀνόμασι λέγομεν . ἀληθῆ λέγεις . ὅθεν γε οἶμαι τοῖς τε νέοις καὶ τῶν γερόντων τοῖς ὀψιμαθέσι θοίνην παρεσκευάκαμεν · εὐθὺς γὰρ ἀντιλαβέσθαι παντὶ πρόχειρον ὡς ἀδύνατον τά τε πολλὰ ἓν καὶ τὸ ἓν πολλὰ εἶναι , καὶ δήπου χαίρουσιν οὐκ ἐῶντες ἀγαθὸν λέγειν ἄνθρωπον , ἀλλὰ τὸ μὲν ἀγαθὸν ἀγαθόν , τὸν δὲ ἄνθρωπον ἄνθρωπον . ἐντυγχάνεις γάρ , ὦ Θεαίτητε , ὡς ἐγᾦμαι , πολλάκις τὰ τοιαῦτα ἐσπουδακόσιν , ἐνίοτε πρεσβυτέροις ἀνθρώποις , καὶ ὑπὸ πενίας τῆς περὶ φρόνησιν κτήσεως τὰ τοιαῦτα τεθαυμακόσι , καὶ δή τι καὶ πάσσοφον οἰομένοις τοῦτο αὐτὸ ἀνηυρηκέναι . πάνυ μὲν οὖν . ἵνα τοίνυν πρὸς ἅπαντας ἡμῖν ὁ λόγος ᾖ τοὺς πώποτε περὶ οὐσίας καὶ ὁτιοῦν διαλεχθέντας , ἔστω καὶ πρὸς τούτους καὶ πρὸς τοὺς ἄλλους , ὅσοις ἔμπροσθεν διειλέγμεθα , τὰ νῦν ὡς ἐν ἐρωτήσει λεχθησόμενα . τὰ ποῖα δή ; πότερον μήτε τὴν οὐσίαν κινήσει καὶ στάσει προσάπτωμεν μήτε ἄλλο ἄλλῳ μηδὲν μηδενί , ἀλλʼ ὡς ἄμεικτα ὄντα καὶ ἀδύνατον μεταλαμβάνειν ἀλλήλων οὕτως αὐτὰ ἐν τοῖς παρʼ ἡμῖν λόγοις τιθῶμεν ; ἢ πάντα εἰς ταὐτὸν συναγάγωμεν ὡς δυνατὰ ἐπικοινωνεῖν ἀλλήλοις ; ἢ τὰ μέν , τὰ δὲ μή ; τούτων , ὦ Θεαίτητε , τί ποτʼ ἂν αὐτοὺς προαιρεῖσθαι φήσομεν ; ἐγὼ μὲν ὑπὲρ αὐτῶν οὐδὲν ἔχω πρὸς ταῦτα ἀποκρίνασθαι . τί οὖν οὐ καθʼ ἓν ἀποκρινόμενος ἐφʼ ἑκάστου τὰ συμβαίνοντα ἐσκέψω ; καλῶς λέγεις . καὶ τιθῶμέν γε αὐτοὺς λέγειν , εἰ βούλει , πρῶτον μηδενὶ μηδὲν μηδεμίαν δύναμιν ἔχειν κοινωνίας εἰς μηδέν . οὐκοῦν κίνησίς τε καὶ στάσις οὐδαμῇ μεθέξετον οὐσίας ;
Lemmas: οὗτος μέν τοίνυν ἐνταῦθα κεῖμαι διαπορέω · ἐπειδή δέ ἐκ ἴσος ὁ τε εἰμί καί ὁ μή εἰμί ἀπορία μεταλαμβάνω , νῦν ἐλπίς ἤδη καθά ἄν αὐτός ἕτερος εἴτε ἀμυδρός εἴτε σαφής ἀναφαίνω , καί ἕτερος οὕτως ἀναφαίνω · καί ἐάν αὖ μηδέτερος ὁράω δύναμαι , ὁ γοῦν λόγος ὅπῃ ἄν οἷος τε εἰμί εὐπρεπής διωθέω οὕτως ἄμφω ἅμα . καλός . λέγω δή κατά ὅστις ποτέ τρόπος πολύς ὄνομα αὐτός οὗτος ἑκάστοτε προσαγορεύω . οἷος δή τίς ; παράδειγμα λέγω . λέγω ἄνθρωπος δήπου πολύς τις ἐπονομάζω , ὁ τε χρῶμα ἐπιφέρω αὐτός καί ὁ σχῆμα καί μέγεθος καί κακία καί ἀρετή , ἐν ὅς πᾶς καί ἕτερος μυρίος οὐ μόνος ἄνθρωπος αὐτός εἰμί φημί , ἀλλά καί ἀγαθός καί ἕτερος ἄπειρος , καί ἄλλος δή κατά ὁ αὐτός λόγος οὕτως εἷς ἕκαστος ὑποτίθημι πάλιν αὐτός πολύς καί πολύς ὄνομα λέγω . ἀληθής λέγω . ὅθεν γε οἴομαι ὁ τε νέος καί ὁ γέρων ὁ ὀψιμαθής θοίνη παρασκευάζω · εὐθύς γάρ ἀντιλαμβάνω πᾶς πρόχειρος ὡς ἀδύνατος ὁ τε πολύς εἷς καί ὁ εἷς πολύς εἰμί , καί δήπου χαίρω οὐ ἐάω ἀγαθός λέγω ἄνθρωπος , ἀλλά ὁ μέν ἀγαθός ἀγαθός , ὁ δέ ἄνθρωπος ἄνθρωπος . ἐντυγχάνω γάρ , ὦ Θεαίτητος , ὡς οἴομαι , πολλάκις ὁ τοιοῦτος σπουδάζω , ἐνίοτε πρέσβυς ἄνθρωπος , καί ὑπό πενία ὁ περί φρόνησις κτῆσις ὁ τοιοῦτος θαυμάζω , καί δή τις καί πάνσοφος οἴομαι οὗτος αὐτός ἀνευρίσκω . πάνυ μέν οὖν . ἵνα τοίνυν πρός ἅπας ἐγώ ὁ λόγος εἰμί ὁ πώποτε περί οὐσία καί ὁστισοῦν διαλέγω , εἰμί καί πρός οὗτος καί πρός ὁ ἄλλος , ὅσος ἔμπροσθεν διαλέγω , ὁ νῦν ὡς ἐν ἐρώτησις λέγω . ὁ ποῖος δή ; πότερος μήτε ὁ οὐσία κίνησις καί στάσις προσάπτω μήτε ἄλλος ἄλλος μηδείς μηδείς , ἀλλά ὡς ἄμεικτος εἰμί καί ἀδύνατος μεταλαμβάνω ἀλλήλων οὕτως αὐτός ἐν ὁ παρά ἐγώ λόγος τίθημι ; ἤ πᾶς εἰς αὐτός συνάγω ὡς δυνατός ἐπικοινωνέω ἀλλήλων ; ἤ ὁ μέν , ὁ δέ μή ; οὗτος , ὦ Θεαίτητος , τίς ποτέ ἄν αὐτός προαιρέω φημί ; ἐγώ μέν ὑπέρ αὐτός οὐδείς ἔχω πρός οὗτος ἀποκρίνω . τίς οὖν οὐ κατά εἷς ἀποκρίνω ἐπί ἕκαστος ὁ συμβαίνω σκοπέω ; καλός λέγω . καί τίθημι γε αὐτός λέγω , εἰ βούλομαι , πρῶτος μηδείς μηδείς μηδείς δύναμις ἔχω κοινωνία εἰς μηδείς . οὐκοῦν κίνησις τε καί στάσις οὐδαμῇ μετέχω οὐσία ;