plato-philosophy.sophista 231
τί δέ ; τοὺς ταύτῃ χρωμένους τῇ τέχνῃ τίνας φήσομεν ; ἐγὼ μὲν γὰρ φοβοῦμαι σοφιστὰς φάναι . τί δή ; μὴ μεῖζον αὐτοῖς προσάπτωμεν γέρας . ἀλλὰ μὴν προσέοικέ γε τοιούτῳ τινὶ τὰ νῦν εἰρημένα . καὶ γὰρ κυνὶ λύκος , ἀγριώτατον ἡμερωτάτῳ . τὸν δὲ ἀσφαλῆ δεῖ πάντων μάλιστα περὶ τὰς ὁμοιότητας ἀεὶ ποιεῖσθαι τὴν φυλακήν · ὀλισθηρότατον γὰρ τὸ γένος . ὅμως δὲ ἔστω · οὐ γὰρ περὶ σμικρῶν ὅρων τὴν ἀμφισβήτησιν οἴομαι γενήσεσθαι τότε ὁπόταν ἱκανῶς φυλάττωσιν . οὔκουν τό γε εἰκός . ἔστω δὴ διακριτικῆς τέχνης καθαρτική , καθαρτικῆς δὲ τὸ περὶ ψυχὴν μέρος ἀφωρίσθω , τούτου δὲ διδασκαλική , διδασκαλικῆς δὲ παιδευτική · τῆς δὲ παιδευτικῆς ὁ περὶ τὴν μάταιον δοξοσοφίαν γιγνόμενος ἔλεγχος ἐν τῷ νῦν λόγῳ παραφανέντι μηδὲν ἄλλʼ ἡμῖν εἶναι λεγέσθω πλὴν ἡ γένει γενναία σοφιστική . λεγέσθω μέν · ἀπορῶ δὲ ἔγωγε ἤδη διὰ τὸ πολλὰ πεφάνθαι , τί χρή ποτε ὡς ἀληθῆ λέγοντα καὶ διισχυριζόμενον εἰπεῖν ὄντως εἶναι τὸν σοφιστήν . εἰκότως γε σὺ ἀπορῶν . ἀλλά τοι κἀκεῖνον ἡγεῖσθαι χρὴ νῦν ἤδη σφόδρα ἀπορεῖν ὅπῃ ποτὲ ἔτι διαδύσεται τὸν λόγον · ὀρθὴ γὰρ ἡ παροιμία , τὸ τὰς ἁπάσας μὴ ῥᾴδιον εἶναι διαφεύγειν . νῦν οὖν καὶ μάλιστα ἐπιθετέον αὐτῷ . καλῶς λέγεις . πρῶτον δὴ στάντες οἷον ἐξαναπνεύσωμεν , καὶ πρὸς ἡμᾶς αὐτοὺς διαλογισώμεθα ἅμα ἀναπαυόμενοι , φέρε , ὁπόσα ἡμῖν ὁ σοφιστὴς πέφανται . δοκῶ μὲν γάρ , τὸ πρῶτον ηὑρέθη νέων καὶ πλουσίων ἔμμισθος θηρευτής . ναί . τὸ δέ γε δεύτερον ἔμπορός τις περὶ τὰ τῆς ψυχῆς μαθήματα . πάνυ γε . τρίτον δὲ ἆρα οὐ περὶ αὐτὰ ταῦτα κάπηλος ἀνεφάνη ; ναί , καὶ τέταρτόν γε αὐτοπώλης περὶ τὰ μαθήματα ἡμῖν ἦν . ὀρθῶς ἐμνημόνευσας . πέμπτον δʼ ἐγὼ πειράσομαι μνημονεύειν · τῆς γὰρ ἀγωνιστικῆς περὶ λόγους ἦν τις ἀθλητής , τὴν ἐριστικὴν τέχνην ἀφωρισμένος . ἦν γὰρ οὖν . τό γε μὴν ἕκτον ἀμφισβητήσιμον μέν , ὅμως δʼ ἔθεμεν αὐτῷ συγχωρήσαντες δοξῶν ἐμποδίων μαθήμασιν περὶ ψυχὴν καθαρτὴν αὐτὸν εἶναι . παντάπασι μὲν οὖν .
Lemmas: τίς δέ ; ὁ οὗτος χράω ὁ τέχνη τίς φημί ; ἐγώ μέν γάρ φοβέω σοφιστής φημί . τίς δή ; μή μέγας αὐτός προσάπτω γέρας . ἀλλά μήν προσέοικα γε τοιοῦτος τις ὁ νῦν λέγω . καί γάρ κύων λύκος , ἄγριος ἥμερος . ὁ δέ ἀσφαλής δέω πᾶς μάλα περί ὁ ὁμοιότης ἀεί ποιέω ὁ φυλακή · ὀλισθήεις γάρ ὁ γένος . ὅμως δέ εἰμί · οὐ γάρ περί μικρός ὅρος ὁ ἀμφισβήτησις οἴομαι γίγνομαι τότε ὁπόταν ἱκανός φυλάσσω . οὔκουν ὁ γε ἔοικα . εἰμί δή διακριτικός τέχνη καθαρτικός , καθαρτικός δέ ὁ περί ψυχή μέρος ἀφορίζω , οὗτος δέ διδασκαλικός , διδασκαλικός δέ παιδευτικός · ὁ δέ παιδευτικός ὁ περί ὁ μάταιος δοξοσοφία γίγνομαι ἔλεγχος ἐν ὁ νῦν λόγος παραφαίνω μηδείς ἄλλος ἐγώ εἰμί λέγω πλήν ὁ γένος γενναῖος σοφιστικός . λέγω μέν · ἀπορέω δέ ἐγώ ἤδη διά ὁ πολύς φαίνω , τίς χρή ποτέ ὡς ἀληθής λέγω καί διισχυρίζομαι λέγω ὄντως εἰμί ὁ σοφιστής . ἔοικα γε σύ ἀπορέω . ἀλλά τοι ἐκεῖνος ἡγέομαι χρή νῦν ἤδη σφόδρα ἀπορέω ὅπῃ ποτέ ἔτι διαδύνω ὁ λόγος · ὀρθός γάρ ὁ παροιμία , ὁ ὁ ἅπας μή ῥᾴδιος εἰμί διαφεύγω . νῦν οὖν καί μάλα ἐπιθετέον αὐτός . καλός λέγω . πρῶτος δή ἵστημι οἷος ἐξαναπνέω , καί πρός ἐγώ αὐτός διαλογίζομαι ἅμα ἀναπαύω , φέρω , ὁπόσος ἐγώ ὁ σοφιστής φαίνω . δοκέω μέν γάρ , ὁ πρῶτος εὑρίσκω νέος καί πλούσιος ἔμμισθος θηρευτής . ναί . ὁ δέ γε δεύτερος ἔμπορος τις περί ὁ ὁ ψυχή μάθημα . πάνυ γε . τρίτος δέ ἆρα οὐ περί αὐτός οὗτος κάπηλος ἀναφαίνω ; ναί , καί τέταρτος γε αὐτοπώλης περί ὁ μάθημα ἐγώ εἰμί . ὀρθός μνημονεύω . πέμπτος δέ ἐγώ πειράω μνημονεύω · ὁ γάρ ἀγωνιστικός περί λόγος εἰμί τις ἀθλητής , ὁ ἐριστικός τέχνη ἀφορίζω . εἰμί γάρ οὖν . ὁ γε μήν ἕκτος ἀμφισβητήσιμος μέν , ὅμως δέ τίθημι αὐτός συγχωρέω δόξα ἐμπόδιος μάθημα περί ψυχή καθαρτής αὐτός εἰμί . παντάπασι μέν οὖν .