plato-philosophy.sophista 247
ναί . τί δέ ; ψυχὴν οὐ τὴν μὲν δικαίαν , τὴν δὲ ἄδικόν φασιν εἶναι , καὶ τὴν μὲν φρόνιμον , τὴν δὲ ἄφρονα ; τί μήν ; ἀλλʼ οὐ δικαιοσύνης ἕξει καὶ παρουσίᾳ τοιαύτην αὐτῶν ἑκάστην γίγνεσθαι , καὶ τῶν ἐναντίων τὴν ἐναντίαν ; ναί , καὶ ταῦτα σύμφασιν . ἀλλὰ μὴν τό γε δυνατόν τῳ παραγίγνεσθαι καὶ ἀπογίγνεσθαι πάντως εἶναί τι φήσουσιν . φασὶ μὲν οὖν . οὔσης οὖν δικαιοσύνης καὶ φρονήσεως καὶ τῆς ἄλλης ἀρετῆς καὶ τῶν ἐναντίων , καὶ δὴ καὶ ψυχῆς ἐν ᾗ ταῦτα ἐγγίγνεται , πότερον ὁρατὸν καὶ ἁπτὸν εἶναί φασί τι αὐτῶν ἢ πάντα ἀόρατα ; σχεδὸν οὐδὲν τούτων γε ὁρατόν . τί δὲ τῶν τοιούτων ; μῶν σῶμά τι λέγουσιν ἴσχειν ; τοῦτο οὐκέτι κατὰ ταὐτὰ ἀποκρίνονται πᾶν , ἀλλὰ τὴν μὲν ψυχὴν αὐτὴν δοκεῖν σφίσι σῶμά τι κεκτῆσθαι , φρόνησιν δὲ καὶ τῶν ἄλλων ἕκαστον ὧν ἠρώτηκας , αἰσχύνονται τὸ τολμᾶν ἢ μηδὲν τῶν ὄντων αὐτὰ ὁμολογεῖν ἢ πάντʼ εἶναι σώματα διισχυρίζεσθαι . σαφῶς γὰρ ἡμῖν , ὦ Θεαίτητε , βελτίους γεγόνασιν ἇνδρες · ἐπεὶ τούτων οὐδʼ ἂν ἓν ἐπαισχυνθεῖεν οἵ γε αὐτῶν σπαρτοί τε καὶ αὐτόχθονες , ἀλλὰ διατείνοιντʼ ἂν πᾶν ὃ μὴ δυνατοὶ ταῖς χερσὶ συμπιέζειν εἰσίν , ὡς ἄρα τοῦτο οὐδὲν τὸ παράπαν ἐστίν . σχεδὸν οἷα διανοοῦνται λέγεις . πάλιν τοίνυν ἀνερωτῶμεν αὐτούς · εἰ γάρ τι καὶ σμικρὸν ἐθέλουσι τῶν ὄντων συγχωρεῖν ἀσώματον , ἐξαρκεῖ . τὸ γὰρ ἐπί τε τούτοις ἅμα καὶ ἐπʼ ἐκείνοις ὅσα ἔχει σῶμα συμφυὲς γεγονός , εἰς ὃ βλέποντες ἀμφότερα εἶναι λέγουσι , τοῦτο αὐτοῖς ῥητέον . τάχʼ οὖν ἴσως ἂν ἀποροῖεν · εἰ δή τι τοιοῦτον πεπόνθασι , σκόπει , προτεινομένων ἡμῶν , ἆρʼ ἐθέλοιεν ἂν δέχεσθαι καὶ ὁμολογεῖν τοιόνδʼ εἶναι τὸ ὄν . τὸ ποῖον δή ; λέγε , καὶ τάχα εἰσόμεθα . λέγω δὴ τὸ καὶ ὁποιανοῦν κεκτημένον δύναμιν εἴτʼ εἰς τὸ ποιεῖν ἕτερον ὁτιοῦν πεφυκὸς εἴτʼ εἰς τὸ παθεῖν καὶ σμικρότατον ὑπὸ τοῦ φαυλοτάτου , κἂν εἰ μόνον εἰς ἅπαξ , πᾶν τοῦτο ὄντως εἶναι · τίθεμαι γὰρ ὅρον τὰ ὄντα ὡς ἔστιν οὐκ ἄλλο τι πλὴν δύναμις . ἀλλʼ ἐπείπερ αὐτοί γε οὐκ ἔχουσιν ἐν τῷ παρόντι τούτου βέλτιον λέγειν , δέχονται τοῦτο .
Lemmas: ναί . τίς δέ ; ψυχή οὐ ὁ μέν δίκαιος , ὁ δέ ἄδικος φημί εἰμί , καί ὁ μέν φρόνιμος , ὁ δέ ἄφρων ; τίς μήν ; ἀλλά οὐ δικαιοσύνη ἕξις καί παρουσία τοιοῦτος αὐτός ἕκαστος γίγνομαι , καί ὁ ἐναντίος ὁ ἐναντίος ; ναί , καί οὗτος σύμφημι . ἀλλά μήν ὁ γε δυνατός τις παραγίγνομαι καί ἀπογίγνομαι πάντως εἰμί τις φημί . φημί μέν οὖν . εἰμί οὖν δικαιοσύνη καί φρόνησις καί ὁ ἄλλος ἀρετή καί ὁ ἐναντίος , καί δή καί ψυχή ἐν ὅς οὗτος ἐγγίγνομαι , πότερος ὁρατός καί ἁπτός εἰμί φημί τις αὐτός ἤ πᾶς ἀόρατος ; σχεδόν οὐδείς οὗτος γε ὁρατός . τίς δέ ὁ τοιοῦτος ; μῶν σῶμα τις λέγω ἴσχω ; οὗτος οὐκέτι κατά αὐτός ἀποκρίνω πᾶς , ἀλλά ὁ μέν ψυχή αὐτός δοκέω σφεῖς σῶμα τις κτάομαι , φρόνησις δέ καί ὁ ἄλλος ἕκαστος ὅς ἐρωτάω , αἰσχύνω ὁ τολμάω ἤ μηδείς ὁ εἰμί αὐτός ὁμολογέω ἤ πᾶς εἰμί σῶμα διϊσχυρίζομαι . σαφής γάρ ἐγώ , ὦ Θεαίτητος , ἀγαθός γίγνομαι ἀνήρ · ἐπεί οὗτος οὐδέ ἄν εἷς ἐπαισχύνομαι ὁ γε αὐτός σπαρτός τε καί αὐτόχθων , ἀλλά διατείνω ἄν πᾶς ὅς μή δυνατός ὁ χείρ συμπιέζω εἰμί , ὡς ἄρα οὗτος οὐδείς ὁ παράπαν εἰμί . σχεδόν οἷος διανοέω λέγω . πάλιν τοίνυν ἀνερωτάω αὐτός · εἰ γάρ τις καί μικρός ἐθέλω ὁ εἰμί συγχωρέω ἀσώματος , ἐξαρκέω . ὁ γάρ ἐπί τε οὗτος ἅμα καί ἐπί ἐκεῖνος ὅσος ἔχω σῶμα συμφυής γίγνομαι , εἰς ὅς βλέπω ἀμφότερος εἰμί λέγω , οὗτος αὐτός λέγω . τάχα οὖν ἴσως ἄν ἀφοράω · εἰ δή τις τοιοῦτος πάσχω , σκοπέω , προτείνω ἐγώ , ἆρα ἐθέλω ἄν δέχομαι καί ὁμολογέω τοιόσδε εἰμί ὁ εἰμί . ὁ ποῖος δή ; λέγω , καί τάχα οἶδα . λέγω δή ὁ καί ὁποῖος κτάομαι δύναμις εἴτε εἰς ὁ ποιέω ἕτερος ὁστισοῦν φύω εἴτε εἰς ὁ πάσχω καί μικρός ὑπό ὁ φαῦλος , ἄν εἰ μόνος εἰς ἅπαξ , πᾶς οὗτος ὄντως εἰμί · τίθημι γάρ ὅρος ὁ εἰμί ὡς εἰμί οὐ ἄλλος τις πλήν δύναμις . ἀλλά ἐπεί αὐτός γε οὐ ἔχω ἐν ὁ πάρειμι οὗτος ἀγαθός λέγω , δέχομαι οὗτος .