plato-philosophy.sophista 221
τὸ τῆς ἐναντίας ταύτῃ πληγῆς , ἀγκίστρῳ τε γιγνόμενον καὶ τῶν ἰχθύων οὐχ ᾗ τις ἂν τύχῃ τοῦ σώματος , ὥσπερ τοῖς τριόδουσιν , ἀλλὰ περὶ τὴν κεφαλὴν καὶ τὸ στόμα τοῦ θηρευθέντος ἑκάστοτε , καὶ κάτωθεν εἰς τοὐναντίον ἄνω ῥάβδοις καὶ καλάμοις ἀνασπώμενον · οὗ τί φήσομεν , ὦ Θεαίτητε , δεῖν τοὔνομα λέγεσθαι ; δοκῶ μέν , ὅπερ ἄρτι προυθέμεθα δεῖν ἐξευρεῖν , τοῦτʼ αὐτὸ νῦν ἀποτετελέσθαι . νῦν ἄρα τῆς ἀσπαλιευτικῆς πέρι σύ τε κἀγὼ συνωμολογήκαμεν οὐ μόνον τοὔνομα , ἀλλὰ καὶ τὸν λόγον περὶ αὐτὸ τοὖργον εἰλήφαμεν ἱκανῶς . συμπάσης γὰρ τέχνης τὸ μὲν ἥμισυ μέρος κτητικὸν ἦν , κτητικοῦ δὲ χειρωτικόν , χειρωτικοῦ δὲ θηρευτικόν , τοῦ δὲ θηρευτικοῦ ζῳοθηρικόν , ζῳοθηρικοῦ δὲ ἐνυγροθηρικόν , ἐνυγροθηρικοῦ δὲ τὸ κάτωθεν τμῆμα ὅλον ἁλιευτικόν , ἁλιευτικῆς δὲ πληκτικόν , πληκτικῆς δὲ ἀγκιστρευτικόν · τούτου δὲ τὸ περὶ τὴν κάτωθεν ἄνω πληγὴν ἀνασπωμένην , ἀπʼ αὐτῆς τῆς πράξεως ἀφομοιωθὲν τοὔνομα , ἡ νῦν ἀσπαλιευτικὴ ζητηθεῖσα ἐπίκλην γέγονεν . παντάπασι μὲν οὖν τοῦτό γε ἱκανῶς δεδήλωται . φέρε δή , κατὰ τοῦτο τὸ παράδειγμα καὶ τὸν σοφιστὴν ἐπιχειρῶμεν εὑρεῖν ὅτι ποτʼ ἔστιν . κομιδῇ μὲν οὖν . καὶ μὴν ἐκεῖνό γʼ ἦν τὸ ζήτημα πρῶτον , πότερον ἰδιώτην ἤ τινα τέχνην ἔχοντα θετέον εἶναι τὸν ἀσπαλιευτήν . ναί . καὶ νῦν δὴ τοῦτον ἰδιώτην θήσομεν , ὦ Θεαίτητε , ἢ παντάπασιν ὡς ἀληθῶς σοφιστήν ; οὐδαμῶς ἰδιώτην · μανθάνω γὰρ ὃ λέγεις , ὡς παντὸς δεῖ τοιοῦτος εἶναι τό γε ὄνομα τοῦτο ἔχων . ἀλλά τινα τέχνην αὐτὸν ἡμῖν ἔχοντα , ὡς ἔοικε , θετέον . τίνα ποτʼ οὖν δὴ ταύτην ; ἆρʼ ὦ πρὸς θεῶν ἠγνοήκαμεν τἀνδρὸς τὸν ἄνδρα ὄντα συγγενῆ ; τίνα τοῦ ; τὸν ἀσπαλιευτὴν τοῦ σοφιστοῦ . πῇ ; θηρευτά τινε καταφαίνεσθον ἄμφω μοι . τίνος θήρας ἅτερος ; τὸν μὲν γὰρ ἕτερον εἴπομεν . δίχα που νυνδὴ διείλομεν τὴν ἄγραν πᾶσαν , νευστικοῦ μέρους , τὸ δὲ πεζοῦ τέμνοντες . ναί . καὶ τὸ μὲν διήλθομεν , ὅσον περὶ τὰ νευστικὰ τῶν ἐνύδρων · τὸ δὲ πεζὸν εἰάσαμεν ἄσχιστον , εἰπόντες ὅτι πολυειδὲς εἴη .
Lemmas: ὁ ὁ ἐναντίος οὗτος πληγή , ἄγκιστρον τε γίγνομαι καί ὁ ἰχθῦς οὐ ᾗ τις ἄν τυγχάνω ὁ σῶμα , ὥσπερ ὁ τριόδους , ἀλλά περί ὁ κεφαλή καί ὁ στόμα ὁ θηρεύω ἑκάστοτε , καί κάτωθεν εἰς ἐναντίος ἄνω ῥάβδος καί κάλαμος ἀνασπάω · ὅς τίς φημί , ὦ Θεαίτητος , δέω ὄνομα λέγω ; δοκέω μέν , ὅς ἄρτι προτίθημι δέω ἐξευρίσκω , οὗτος αὐτός νῦν ἀποτελέω . νῦν ἄρα ὁ ἀσπαλιευτικός περί σύ τε ἐγώ συνομολογέω οὐ μόνος ὄνομα , ἀλλά καί ὁ λόγος περί αὐτός ἔργον λαμβάνω ἱκανός . σύμπας γάρ τέχνη ὁ μέν ἥμισυς μέρος κτητικός εἰμί , κτητικός δέ χειρωτικός , χειρωτικός δέ θηρευτικός , ὁ δέ θηρευτικός ζῳοθηρικός , ζῳοθηρικός δέ ἐνυγροθηρικός , ἐνυγροθηρικός δέ ὁ κάτωθεν τμῆμα ὅλος ἁλιευτικός , ἁλιευτικός δέ πληκτικός , πληκτικός δέ ἀγκιστρευτικός · οὗτος δέ ὁ περί ὁ κάτωθεν ἄνω πληγή ἀνασπάω , ἀπό αὐτός ὁ πρᾶξις ἀφομοιόω ὄνομα , ὁ νῦν ἀσπαλιευτικός ζητέω ἐπίκλην γίγνομαι . παντάπασι μέν οὖν οὗτος γε ἱκανός δηλόω . φέρω δή , κατά οὗτος ὁ παράδειγμα καί ὁ σοφιστής ἐπιχειρέω εὑρίσκω ὅστις ποτέ εἰμί . κομιδῇ μέν οὖν . καί μήν ἐκεῖνος γε εἰμί ὁ ζήτημα πρῶτος , πότερος ἰδιώτης ἤ τις τέχνη ἔχω τίθημι εἰμί ὁ ἀσπαλιευτής . ναί . καί νῦν δή οὗτος ἰδιώτης τίθημι , ὦ Θεαίτητος , ἤ παντάπασι ὡς ἀληθής σοφιστής ; οὐδαμῶς ἰδιώτης · μανθάνω γάρ ὅς λέγω , ὡς πᾶς δέω τοιοῦτος εἰμί ὁ γε ὄνομα οὗτος ἔχω . ἀλλά τις τέχνη αὐτός ἐγώ ἔχω , ὡς ἔοικα , τίθημι . τίς ποτέ οὖν δή οὗτος ; ἆρα ὦ πρός θεός ἀγνοέω ἀνήρ ὁ ἀνήρ εἰμί συγγενής ; τίς τίς ; ὁ ἀσπαλιευτής ὁ σοφιστής . πῇ ; θηρευτής τις καταφαίνω ἄμφω ἐγώ . τίς θήρα ἕτερος ; ὁ μέν γάρ ἕτερος λέγω . δίχα που νυνδί διείλω ὁ ἄγρα πᾶς , νευστικός μέρος , ὁ δέ πεζός τέμνω . ναί . καί ὁ μέν διέρχομαι , ὅσος περί ὁ νευστικός ὁ ἔνυδρος · ὁ δέ πεζός ἐάω ἄσχιστος , λέγω ὅτι πολυειδής εἰμί .