plato-philosophy.sophista 218
δρᾶ τοίνυν , ὦ ξένε , οὕτω καὶ καθάπερ εἶπε Σωκράτης πᾶσιν κεχαρισμένος ἔσῃ . κινδυνεύει πρὸς μὲν ταῦτα οὐδὲν ἔτι λεκτέον εἶναι , Θεαίτητε · πρὸς δὲ σὲ ἤδη τὸ μετὰ τοῦτο , ὡς ἔοικε , γίγνοιτο ἂν ὁ λόγος . ἂν δʼ ἄρα τι τῷ μήκει πονῶν ἄχθῃ , μὴ ἐμὲ αἰτιᾶσθαι τούτων , ἀλλὰ τούσδε τοὺς σοὺς ἑταίρους . ἀλλʼ οἶμαι μὲν δὴ νῦν οὕτως οὐκ ἀπερεῖν · ἂν δʼ ἄρα τι τοιοῦτον γίγνηται , καὶ τόνδε παραληψόμεθα Σωκράτη , τὸν Σωκράτους μὲν ὁμώνυμον , ἐμὸν δὲ ἡλικιώτην καὶ συγγυμναστήν , ᾧ συνδιαπονεῖν μετʼ ἐμοῦ τὰ πολλὰ οὐκ ἄηθες . εὖ λέγεις , καὶ ταῦτα μὲν ἰδίᾳ βουλεύσῃ προϊόντος τοῦ λόγου · κοινῇ δὲ μετʼ ἐμοῦ σοι συσκεπτέον ἀρχομένῳ πρῶτον , ὡς ἐμοὶ φαίνεται , νῦν ἀπὸ τοῦ σοφιστοῦ , ζητοῦντι καὶ ἐμφανίζοντι λόγῳ τί ποτʼ ἔστι . νῦν γὰρ δὴ σύ τε κἀγὼ τούτου πέρι τοὔνομα μόνον ἔχομεν κοινῇ , τὸ δὲ ἔργον ἐφʼ ᾧ καλοῦμεν ἑκάτερος τάχʼ ἂν ἰδίᾳ παρʼ ἡμῖν αὐτοῖς ἔχοιμεν · δεῖ δὲ ἀεὶ παντὸς πέρι τὸ πρᾶγμα αὐτὸ μᾶλλον διὰ λόγων ἢ τοὔνομα μόνον συνωμολογῆσθαι χωρὶς λόγου . τὸ δὲ φῦλον ὃ νῦν ἐπινοοῦμεν ζητεῖν οὐ πάντων ῥᾷστον συλλαβεῖν τί ποτʼ ἔστιν , ὁ σοφιστής · ὅσα δʼ αὖ τῶν μεγάλων δεῖ διαπονεῖσθαι καλῶς , περὶ τῶν τοιούτων δέδοκται πᾶσιν καὶ πάλαι τὸ πρότερον ἐν σμικροῖς καὶ ῥᾴοσιν αὐτὰ δεῖν μελετᾶν , πρὶν ἐν αὐτοῖς τοῖς μεγίστοις . νῦν οὖν , ὦ Θεαίτητε , ἔγωγε καὶ νῷν οὕτω συμβουλεύω , χαλεπὸν καὶ δυσθήρευτον ἡγησαμένοις εἶναι τὸ τοῦ σοφιστοῦ γένος πρότερον ἐν ἄλλῳ ῥᾴονι τὴν μέθοδον αὐτοῦ προμελετᾶν , εἰ μὴ σύ ποθεν εὐπετεστέραν ἔχεις εἰπεῖν ἄλλην ὁδόν . ἀλλʼ οὐκ ἔχω . βούλει δῆτα περί τινος τῶν φαύλων μετιόντες πειραθῶμεν παράδειγμα αὐτὸ θέσθαι τοῦ μείζονος ; ναί . τί δῆτα προταξαίμεθʼ ἂν εὔγνωστον μὲν καὶ σμικρόν , λόγον δὲ μηδενὸς ἐλάττονα ἔχον τῶν μειζόνων ; οἷον ἀσπαλιευτής · ἆρʼ οὐ πᾶσί τε γνώριμον καὶ σπουδῆς οὐ πάνυ τι πολλῆς τινος ἐπάξιον ;
Lemmas: δράω τοίνυν , ὦ ξένος , οὕτως καί καθά λέγω Σωκράτης πᾶς χαρίζω εἰμί . κινδυνεύω πρός μέν οὗτος οὐδείς ἔτι λεκτέος εἰμί , Θεαίτητος · πρός δέ σύ ἤδη ὁ μετά οὗτος , ὡς ἔοικα , γίγνομαι ἄν ὁ λόγος . ἐάν δέ ἄρα τις ὁ μῆκος πονέω ἄχθομαι , μή ἐγώ αἰτιάομαι οὗτος , ἀλλά ὅδε ὁ σός ἑταῖρος . ἀλλά οἴομαι μέν δή νῦν οὕτως οὐ ἀπεράω · ἐάν δέ ἄρα τις τοιοῦτος γίγνομαι , καί ὅδε παραλαμβάνω Σωκράτης , ὁ Σωκράτης μέν ὁμώνυμος , ἐμός δέ ἡλικιώτης καί συγγυμναστής , ὅς συνδιαπονέω μετά ἐγώ ὁ πολύς οὐ ἀήθης . εὖ λέγω , καί οὗτος μέν ἴδιος βουλεύω προέρχομαι ὁ λόγος · κοινῇ δέ μετά ἐγώ σύ συσκεπτέον ἄρχω πρῶτος , ὡς ἐγώ φαίνω , νῦν ἀπό ὁ σοφιστής , ζητέω καί ἐμφανίζω λόγος τίς ποτέ εἰμί . νῦν γάρ δή σύ τε ἐγώ οὗτος περί ὄνομα μόνος ἔχω κοινῇ , ὁ δέ ἔργον ἐπί ὅς καλέω ἑκάτερος τάχα ἄν ἴδιος παρά ἐγώ αὐτός ἔχω · δέω δέ ἀεί πᾶς περί ὁ πρᾶγμα αὐτός μάλα διά λόγος ἤ ὄνομα μόνος συνομολογέω χωρίς λόγος . ὁ δέ φῦλον ὅς νῦν ἐπινοέω ζητέω οὐ πᾶς ῥᾴδιος συλλαμβάνω τίς ποτέ εἰμί , ὁ σοφιστής · ὅσος δέ αὖ ὁ μέγας δέω διαπονέω καλός , περί ὁ τοιοῦτος δοκέω πᾶς καί πάλαι ὁ πρότερος ἐν μικρός καί ῥᾴδιος αὐτός δέω μελετάω , πρίν ἐν αὐτός ὁ μέγας . νῦν οὖν , ὦ Θεαίτητος , ἐγώ καί ἐγώ οὕτως συμβουλεύω , χαλεπός καί δυσθήρευτος ἡγέομαι εἰμί ὁ ὁ σοφιστής γένος πρότερος ἐν ἄλλος ῥᾴδιος ὁ μέθοδος αὐτός προμελετάω , εἰ μή σύ ποθεν εὐπετής ἔχω λέγω ἄλλος ὁδός . ἀλλά οὐ ἔχω . βούλομαι δῆτα περί τις ὁ φαῦλος μετέρχομαι πειράω παράδειγμα αὐτός τίθημι ὁ μέγας ; ναί . τίς δῆτα προσάγω ἄν εὔγνωστος μέν καί μικρός , λόγος δέ μηδείς ἐλαχύς ἔχω ὁ μέγας ; οἷος ἀσπαλιευτής · ἆρα οὐ πᾶς τε γνώριμος καί σπουδή οὐ πάνυ τις πολύς τις ἐπάξιος ;