plato-philosophy.sophista 233
τὸ ποῖον , καὶ πρὸς τί μάλιστα λέγεις ; οὐ γάρ που κατανοῶ τὸ νῦν ἐρωτώμενον . εἰ πάντα ἐπίστασθαί τινα ἀνθρώπων ἐστὶ δυνατόν . μακάριον μεντἂν ἡμῶν , ὦ ξένε , ἦν τὸ γένος . πῶς οὖν ἄν ποτέ τις πρός γε τὸν ἐπιστάμενον αὐτὸς ἀνεπιστήμων ὢν δύναιτʼ ἂν ὑγιές τι λέγων ἀντειπεῖν ; οὐδαμῶς . τί ποτʼ οὖν ἂν εἴη τὸ τῆς σοφιστικῆς δυνάμεως θαῦμα ; τοῦ δὴ πέρι ; καθʼ ὅντινα τρόπον ποτὲ δυνατοὶ τοῖς νέοις δόξαν παρασκευάζειν ὡς εἰσὶ πάντα πάντων αὐτοὶ σοφώτατοι . δῆλον γὰρ ὡς εἰ μήτε ἀντέλεγον ὀρθῶς μήτε ἐκείνοις ἐφαίνοντο , φαινόμενοί τε εἰ μηδὲν αὖ μᾶλλον ἐδόκουν διὰ τὴν ἀμφισβήτησιν εἶναι φρόνιμοι , τὸ σὸν δὴ τοῦτο , σχολῇ ποτʼ ἂν αὐτοῖς τις χρήματα διδοὺς ἤθελεν ἂν τούτων αὐτῶν μαθητὴς γίγνεσθαι . σχολῇ μεντἄν . νῦν δέ γʼ ἐθέλουσιν ; καὶ μάλα . δοκοῦσι γὰρ οἶμαι πρὸς ταῦτα ἐπιστημόνως ἔχειν αὐτοὶ πρὸς ἅπερ ἀντιλέγουσιν . πῶς γὰρ οὔ ; δρῶσι δέ γε τοῦτο πρὸς ἅπαντα , φαμέν ; ναί . πάντα ἄρα σοφοὶ τοῖς μαθηταῖς φαίνονται . τί μήν ; οὐκ ὄντες γε · ἀδύνατον γὰρ τοῦτό γε ἐφάνη . πῶς γὰρ οὐκ ἀδύνατον ; δοξαστικὴν ἄρα τινὰ περὶ πάντων ἐπιστήμην ὁ σοφιστὴς ἡμῖν ἀλλʼ οὐκ ἀλήθειαν ἔχων ἀναπέφανται . παντάπασι μὲν οὖν , καὶ κινδυνεύει γε τὸ νῦν εἰρημένον ὀρθότατα περὶ αὐτῶν εἰρῆσθαι . λάβωμεν τοίνυν σαφέστερόν τι παράδειγμα περὶ τούτων . τὸ ποῖον δή ; τόδε . καί μοι πειρῶ προσέχων τὸν νοῦν εὖ μάλα ἀποκρίνασθαι . τὸ ποῖον ; εἴ τις φαίη μὴ λέγειν μηδʼ ἀντιλέγειν , ἀλλὰ ποιεῖν καὶ δρᾶν μιᾷ τέχνῃ συνάπαντα ἐπίστασθαι πράγματα — πῶς πάντα εἶπες ; τὴν ἀρχὴν τοῦ ῥηθέντος σύ γʼ ἡμῖν εὐθὺς ἀγνοεῖς · τὰ γὰρ σύμπαντα , ὡς ἔοικας , οὐ μανθάνεις . οὐ γὰρ οὖν . λέγω τοίνυν σὲ καὶ ἐμὲ τῶν πάντων καὶ πρὸς ἡμῖν τἆλλα ζῷα καὶ δένδρα . πῶς λέγεις ; εἴ τις ἐμὲ καὶ σὲ καὶ τἆλλα φυτὰ πάντα ποιήσειν φαίη —
Lemmas: ὁ ποῖος , καί πρός τίς μάλα λέγω ; οὐ γάρ που κατανοέω ὁ νῦν ἐρωτάω . εἰ πᾶς ἐπίσταμαι τις ἄνθρωπος εἰμί δυνατός . μακάριος ἄν ἐγώ , ὦ ξένος , εἰμί ὁ γένος . πῶς οὖν ἄν ποτέ τις πρός γε ὁ ἐπίσταμαι αὐτός ἀνεπιστήμων εἰμί δύναμαι ἄν ὑγιής τις λέγω ἀντιλέγω ; οὐδαμῶς . τίς ποτέ οὖν ἄν εἰμί ὁ ὁ σοφιστικός δύναμις θαῦμα ; τίς δή περί ; κατά ὅστις τρόπος ποτέ δυνατός ὁ νέος δόξα παρασκευάζω ὡς εἰμί πᾶς πᾶς αὐτός σοφός . δῆλος γάρ ὡς εἰ μήτε ἀντιλέγω ὀρθός μήτε ἐκεῖνος φαίνω , φαίνω τε εἰ μηδείς αὖ μάλα δοκέω διά ὁ ἀμφισβήτησις εἰμί φρόνιμος , ὁ σός δή οὗτος , σχολή ποτέ ἄν αὐτός τις χρῆμα δίδωμι ἐθέλω ἄν οὗτος αὐτός μαθητής γίγνομαι . σχολή ἄν . νῦν δέ γε ἐθέλω ; καί μάλα . δοκέω γάρ οἴομαι πρός οὗτος ἐπιστήμων ἔχω αὐτός πρός ὅς ἀντιλέγω . πῶς γάρ οὐ ; δράω δέ γε οὗτος πρός ἅπας , φημί ; ναί . πᾶς ἄρα σοφός ὁ μαθητής φαίνω . τίς μήν ; οὐ εἰμί γε · ἀδύνατος γάρ οὗτος γε φαίνω . πῶς γάρ οὐ ἀδύνατος ; δοξαστικός ἄρα τις περί πᾶς ἐπιστήμη ὁ σοφιστής ἐγώ ἀλλά οὐ ἀλήθεια ἔχω ἀναφαίνω . παντάπασι μέν οὖν , καί κινδυνεύω γε ὁ νῦν λέγω ὀρθός περί αὐτός λέγω . λαμβάνω τοίνυν σαφής τις παράδειγμα περί οὗτος . ὁ ποῖος δή ; ὅδε . καί ἐγώ πειράω προσέχω ὁ νόος εὖ μάλα ἀποκρίνω . ὁ ποῖος ; εἰ τις φημί μή λέγω μηδέ ἀντιλέγω , ἀλλά ποιέω καί δράω εἷς τέχνη συνάπας ἐπίσταμαι πρᾶγμα — πῶς πᾶς λέγω ; ὁ ἀρχή ὁ λέγω σύ γε ἐγώ εὐθύς ἀγνοέω · ὁ γάρ σύμπας , ὡς ἔοικα , οὐ μανθάνω . οὐ γάρ οὖν . λέγω τοίνυν σύ καί ἐγώ ὁ πᾶς καί πρός ἐγώ ἄλλος ζῷον καί δένδρον . πῶς λέγω ; εἰ τις ἐγώ καί σύ καί ἄλλος φυτόν πᾶς ποιέω φημί —