plato-philosophy.sophista 261
διὰ ταῦτʼ οὖν λόγον πρῶτον καὶ δόξαν καὶ φαντασίαν διερευνητέον ὅτι ποτʼ ἔστιν , ἵνα φανέντων καὶ τὴν κοινωνίαν αὐτῶν τῷ μὴ ὄντι κατίδωμεν , κατιδόντες δὲ τὸ ψεῦδος ὂν ἀποδείξωμεν , ἀποδείξαντες δὲ τὸν σοφιστὴν εἰς αὐτὸ ἐνδήσωμεν , εἴπερ ἔνοχός ἐστιν , ἢ καὶ ἀπολύσαντες ἐν ἄλλῳ γένει ζητῶμεν . κομιδῇ δέ γε , ὦ ξένε , ἔοικεν ἀληθὲς εἶναι τὸ περὶ τὸν σοφιστὴν κατʼ ἀρχὰς λεχθέν , ὅτι δυσθήρευτον εἴη τὸ γένος . φαίνεται γὰρ οὖν προβλημάτων γέμειν , ὧν ἐπειδάν τι προβάλῃ , τοῦτο πρότερον ἀναγκαῖον διαμάχεσθαι πρὶν ἐπʼ αὐτὸν ἐκεῖνον ἀφικέσθαι . νῦν γὰρ μόγις μὲν τὸ μὴ ὂν ὡς οὐκ ἔστι προβληθὲν διεπεράσαμεν , ἕτερον δὲ προβέβληται , καὶ δεῖ δὴ ψεῦδος ὡς ἔστι καὶ περὶ λόγον καὶ περὶ δόξαν ἀποδεῖξαι , καὶ μετὰ τοῦτο ἴσως ἕτερον , καὶ ἔτʼ ἄλλο μετʼ ἐκεῖνο · καὶ πέρας , ὡς ἔοικεν , οὐδὲν φανήσεταί ποτε . θαρρεῖν , ὦ Θεαίτητε , χρὴ τὸν καὶ σμικρόν τι δυνάμενον εἰς τὸ πρόσθεν ἀεὶ προϊέναι . τί γὰρ ὅ γʼ ἀθυμῶν ἐν τούτοις δράσειεν ἂν ἐν ἄλλοις , ἢ μηδὲν ἐν ἐκείνοις ἀνύτων ἢ καὶ πάλιν εἰς τοὔπισθεν ἀπωσθείς ; σχολῇ που , τὸ κατὰ τὴν παροιμίαν λεγόμενον , ὅ γε τοιοῦτος ἄν ποτε ἕλοι πόλιν . νῦν δʼ ἐπεί , ὠγαθέ , τοῦτο ὃ λέγεις διαπεπέρανται , τό τοι μέγιστον ἡμῖν τεῖχος ᾑρημένον ἂν εἴη , τὰ δʼ ἄλλα ἤδη ῥᾴω καὶ σμικρότερα . καλῶς εἶπες . λόγον δὴ πρῶτον καὶ δόξαν , καθάπερ ἐρρήθη νυνδή , λάβωμεν , ἵνα ἐναργέστερον ἀπολογισώμεθα πότερον αὐτῶν ἅπτεται τὸ μὴ ὂν ἢ παντάπασιν ἀληθῆ μέν ἐστιν ἀμφότερα ταῦτα , ψεῦδος δὲ οὐδέποτε οὐδέτερον . ὀρθῶς . φέρε δή , καθάπερ περὶ τῶν εἰδῶν καὶ τῶν γραμμάτων ἐλέγομεν , περὶ τῶν ὀνομάτων πάλιν ὡσαύτως ἐπισκεψώμεθα . φαίνεται γάρ πῃ ταύτῃ τὸ νῦν ζητούμενον . τὸ ποῖον οὖν δὴ περὶ τῶν ὀνομάτων ὑπακουστέον ; εἴτε πάντα ἀλλήλοις συναρμόττει εἴτε μηδέν , εἴτε τὰ μὲν ἐθέλει , τὰ δὲ μή . δῆλον τοῦτό γε , ὅτι τὰ μὲν ἐθέλει , τὰ δʼ οὔ . τὸ τοιόνδε λέγεις ἴσως , ὅτι τὰ μὲν ἐφεξῆς λεγόμενα καὶ δηλοῦντά τι συναρμόττει , τὰ δὲ τῇ συνεχείᾳ μηδὲν σημαίνοντα ἀναρμοστεῖ . πῶς τί τοῦτʼ εἶπας ; ὅπερ ᾠήθην ὑπολαβόντα σε προσομολογεῖν . ἔστι γὰρ ἡμῖν που τῶν τῇ φωνῇ περὶ τὴν οὐσίαν δηλωμάτων διττὸν γένος . πῶς ;
Lemmas: διά οὗτος οὖν λόγος πρῶτος καί δόξα καί φαντασία διερευνητέον ὅστις ποτέ εἰμί , ἵνα φαίνω καί ὁ κοινωνία αὐτός ὁ μή εἰμί κατοράω , καθοράω δέ ὁ ψεῦδος εἰμί ἀποδείκνυμι , ἀποδείκνυμι δέ ὁ σοφιστής εἰς αὐτός ἐνδέω , εἴπερ ἔνοχος εἰμί , ἤ καί ἀπολύω ἐν ἄλλος γένος ζητέω . κομιδῇ δέ γε , ὦ ξένος , ἔοικα ἀληθής εἰμί ὁ περί ὁ σοφιστής κατά ἀρχή λέγω , ὅτι δυσθήρευτος εἰμί ὁ γένος . φαίνω γάρ οὖν πρόβλημα γέμω , ὅς ἐπειδάν τις προβάλλω , οὗτος πρότερος ἀναγκαῖος διαμάχομαι πρίν ἐπί αὐτός ἐκεῖνος ἀφικνέομαι . νῦν γάρ μόγις μέν ὁ μή εἰμί ὡς οὐ εἰμί προβάλλω διαπεράω , ἕτερος δέ προβάλλω , καί δέω δή ψεῦδος ὡς εἰμί καί περί λόγος καί περί δόξα ἀποδείκνυμι , καί μετά οὗτος ἴσως ἕτερος , καί ἔτι ἄλλος μετά ἐκεῖνος · καί πέρας , ὡς ἔοικα , οὐδείς φαίνω ποτέ . θαρσέω , ὦ Θεαίτητος , χρή ὁ καί μικρός τις δύναμαι εἰς ὁ πρόσθεν ἀεί προέρχομαι . τίς γάρ ὁ γε ἀθυμόω ἐν οὗτος δράω ἄν ἐν ἄλλος , ἤ μηδείς ἐν ἐκεῖνος ἀνύω ἤ καί πάλιν εἰς ὄπισθεν ἀπωθέω ; σχολή που , ὁ κατά ὁ παροιμία λέγω , ὁ γε τοιοῦτος ἄν ποτέ αἱρέω πόλις . νῦν δέ ἐπεί , ἀγαθός , οὗτος ὅς λέγω διαπεράω , ὁ τοι μέγας ἐγώ τεῖχος αἱρέω ἄν εἰμί , ὁ δέ ἄλλος ἤδη ῥᾴδιος καί μικρός . καλός λέγω . λόγος δή πρῶτος καί δόξα , καθά λέγω νυνδί , λαμβάνω , ἵνα ἐναργής ἀπολογίζομαι πότερος αὐτός ἅπτω ὁ μή εἰμί ἤ παντάπασι ἀληθής μέν εἰμί ἀμφότερος οὗτος , ψεῦδος δέ οὐδέποτε οὐδέτερος . ὀρθός . φέρω δή , καθά περί ὁ εἶδος καί ὁ γράμμα λέγω , περί ὁ ὄνομα πάλιν ὡσαύτως ἐπισκοπέω . φαίνω γάρ πη ταύτῃ ὁ νῦν ζητέω . ὁ ποῖος οὖν δή περί ὁ ὄνομα ὑπακουστέον ; εἴτε πᾶς ἀλλήλων συναρμόζω εἴτε μηδείς , εἴτε ὁ μέν ἐθέλω , ὁ δέ μή . δῆλος οὗτος γε , ὅτι ὁ μέν ἐθέλω , ὁ δέ οὐ . ὁ τοιόσδε λέγω ἴσως , ὅτι ὁ μέν ἐφεξῆς λέγω καί δηλόω τις συναρμόζω , ὁ δέ ὁ συνέχεια μηδείς σημαίνω ἀναρμοστέω . πῶς τίς οὗτος λέγω ; ὅς οἴομαι ὑπολαμβάνω σύ προσομολογέω . εἰμί γάρ ἐγώ που ὁ ὁ φωνή περί ὁ οὐσία δήλωμα δισσός γένος . πῶς ;