plato-philosophy.sophista 240
τὴν ἀπόκρισιν ὅταν οὕτως αὐτῷ διδῷς ἐὰν ἐν κατόπτροις ἢ πλάσμασι λέγῃς τι , καταγελάσεταί σου τῶν λόγων , ὅταν ὡς βλέποντι λέγῃς αὐτῷ , προσποιούμενος οὔτε κάτοπτρα οὔτε ὕδατα γιγνώσκειν οὔτε τὸ παράπαν ὄψιν , τὸ δʼ ἐκ τῶν λόγων ἐρωτήσει σε μόνον . ποῖον ; τὸ διὰ πάντων τούτων ἃ πολλὰ εἰπὼν ἠξίωσας ἑνὶ προσειπεῖν ὀνόματι φθεγξάμενος εἴδωλον ἐπὶ πᾶσιν ὡς ἓν ὄν . λέγε οὖν καὶ ἀμύνου μηδὲν ὑποχωρῶν τὸν ἄνδρα . τί δῆτα , ὦ ξένε , εἴδωλον ἂν φαῖμεν εἶναι πλήν γε τὸ πρὸς τἀληθινὸν ἀφωμοιωμένον ἕτερον τοιοῦτον ; ἕτερον δὲ λέγεις τοιοῦτον ἀληθινόν , ἢ ἐπὶ τίνι τὸ τοιοῦτον εἶπες ; οὐδαμῶς ἀληθινόν γε , ἀλλʼ ἐοικὸς μέν . ἆρα τὸ ἀληθινὸν ὄντως ὂν λέγων ; οὕτως . τί δέ ; τὸ μὴ ἀληθινὸν ἆρʼ ἐναντίον ἀληθοῦς ; τί μήν ; οὐκ ὄντως ὂν ἄρα λέγεις τὸ ἐοικός , εἴπερ αὐτό γε μὴ ἀληθινὸν ἐρεῖς . ἀλλʼ ἔστι γε μήν πως . οὔκουν ἀληθῶς γε , φῄς . οὐ γὰρ οὖν · πλήν γʼ εἰκὼν ὄντως . οὐκ ὂν ἄρα ὄντως ἐστὶν ὄντως ἣν λέγομεν εἰκόνα ; κινδυνεύει τοιαύτην τινὰ πεπλέχθαι συμπλοκὴν τὸ μὴ ὂν τῷ ὄντι , καὶ μάλα ἄτοπον . πῶς γὰρ οὐκ ἄτοπον ; ὁρᾷς γοῦν ὅτι καὶ νῦν διὰ τῆς ἐπαλλάξεως ταύτης ὁ πολυκέφαλος σοφιστὴς ἠνάγκακεν ἡμᾶς τὸ μὴ ὂν οὐχ ἑκόντας ὁμολογεῖν εἶναί πως . ὁρῶ καὶ μάλα . τί δὲ δή ; τὴν τέχνην αὐτοῦ τίνα ἀφορίσαντες ἡμῖν αὐτοῖς συμφωνεῖν οἷοί τε ἐσόμεθα ; πῇ καὶ τὸ ποῖόν τι φοβούμενος οὕτω λέγεις ; ὅταν περὶ τὸ φάντασμα αὐτὸν ἀπατᾶν φῶμεν καὶ τὴν τέχνην εἶναί τινα ἀπατητικὴν αὐτοῦ , τότε πότερον ψευδῆ δοξάζειν τὴν ψυχὴν ἡμῶν φήσομεν ὑπὸ τῆς ἐκείνου τέχνης , ἢ τί ποτʼ ἐροῦμεν ; τοῦτο · τί γὰρ ἂν ἄλλο εἴπαιμεν ; ψευδὴς δʼ αὖ δόξα ἔσται τἀναντία τοῖς οὖσι δοξάζουσα , ἢ πῶς ; οὕτως · τἀναντία . λέγεις ἄρα τὰ μὴ ὄντα δοξάζειν τὴν ψευδῆ δόξαν ; ἀνάγκη . πότερον μὴ εἶναι τὰ μὴ ὄντα δοξάζουσαν , ἤ πως εἶναι τὰ μηδαμῶς ὄντα ; εἶναί πως τὰ μὴ ὄντα δεῖ γε , εἴπερ ψεύσεταί ποτέ τίς τι καὶ κατὰ βραχύ . τί δʼ ; οὐ καὶ μηδαμῶς εἶναι τὰ πάντως ὄντα δοξάζεται ; ναί . καὶ τοῦτο δὴ ψεῦδος ; καὶ τοῦτο .
Lemmas: ὁ ἀπόκρισις ὅταν οὕτως αὐτός δίδωμι ἐάν ἐν κάτοπτρον ἤ πλάσμα λέγω τις , καταγελάω σύ ὁ λόγος , ὅταν ὡς βλέπω λέγω αὐτός , προσποιέω οὔτε κάτοπτρον οὔτε ὕδωρ γιγνώσκω οὔτε ὁ παράπαν ὄψις , ὁ δέ ἐκ ὁ λόγος ἐρωτάω σύ μόνος . ποῖος ; ὁ διά πᾶς οὗτος ὅς πολύς λέγω ἀξιόω εἷς προσλέγω ὄνομα φθέγγομαι εἴδωλον ἐπί πᾶς ὡς εἷς εἰμί . λέγω οὖν καί ἀμύνω μηδείς ὑποχωρέω ὁ ἀνήρ . τίς δῆτα , ὦ ξένος , εἴδωλον ἄν φημί εἰμί πλήν γε ὁ πρός ἀληθινός ἀφομοιόω ἕτερος τοιοῦτος ; ἕτερος δέ λέγω τοιοῦτος ἀληθινός , ἤ ἐπί τίς ὁ τοιοῦτος λέγω ; οὐδαμῶς ἀληθινός γε , ἀλλά ἔοικα μέν . ἆρα ὁ ἀληθινός ὄντως εἰμί λέγω ; οὕτως . τίς δέ ; ὁ μή ἀληθινός ἆρα ἐναντίον ἀληθής ; τίς μήν ; οὐ ὄντως εἰμί ἄρα λέγω ὁ ἔοικα , εἴπερ αὐτός γε μή ἀληθινός λέγω . ἀλλά εἰμί γε μήν πως . οὔκουν ἀληθής γε , φημί . οὐ γάρ οὖν · πλήν γε εἰκών ὄντως . οὐ εἰμί ἄρα ὄντως εἰμί ὄντως ὅς λέγω εἰκών ; κινδυνεύω τοιοῦτος τις πλέκω συμπλοκή ὁ μή εἰμί ὁ εἰμί , καί μάλα ἄτοπος . πῶς γάρ οὐ ἄτοπος ; ὁράω γοῦν ὅτι καί νῦν διά ὁ ἐπάλλαξις οὗτος ὁ πολυκέφαλος σοφιστής ἀναγκάζω ἐγώ ὁ μή εἰμί οὐ ἑκών ὁμολογέω εἰμί πως . ὁράω καί μάλα . τίς δέ δή ; ὁ τέχνη αὐτός τίς ἀφορίζω ἐγώ αὐτός συμφωνέω οἷος τε εἰμί ; πῇ καί ὁ ποῖος τις φοβέω οὕτως λέγω ; ὅταν περί ὁ φάντασμα αὐτός ἀπατάω φημί καί ὁ τέχνη εἰμί τις ἀπατητικός αὐτός , τότε πότερος ψευδής δοξάζω ὁ ψυχή ἐγώ φημί ὑπό ὁ ἐκεῖνος τέχνη , ἤ τίς ποτέ λέγω ; οὗτος · τίς γάρ ἄν ἄλλος λέγω ; ψευδής δέ αὖ δόξα εἰμί ἐναντίος ὁ εἰμί δοξάζω , ἤ πῶς ; οὕτως · ἐναντίος . λέγω ἄρα ὁ μή εἰμί δοξάζω ὁ ψευδής δόξα ; ἀνάγκη . πότερος μή εἰμί ὁ μή εἰμί δοξάζω , ἤ πως εἰμί ὁ μηδαμῶς εἰμί ; εἰμί πως ὁ μή εἰμί δέω γε , εἴπερ ψεύδω ποτέ τις τις καί κατά βραχύς . τίς δέ ; οὐ καί μηδαμῶς εἰμί ὁ πάντως εἰμί δοξάζω ; ναί . καί οὗτος δή ψεῦδος ; καί οὗτος .