plato-philosophy.sophista 267
τὸ τοίνυν φανταστικὸν αὖθις διορίζωμεν δίχα . πῇ ; τὸ μὲν διʼ ὀργάνων γιγνόμενον , τὸ δὲ αὐτοῦ παρέχοντος ἑαυτὸν ὄργανον τοῦ ποιοῦντος τὸ φάντασμα . πῶς φῄς ; ὅταν οἶμαι τὸ σὸν σχῆμά τις τῷ ἑαυτοῦ χρώμενος σώματι προσόμοιον ἢ φωνὴν φωνῇ φαίνεσθαι ποιῇ , μίμησις τοῦτο τῆς φανταστικῆς μάλιστα κέκληταί που . ναί . μιμητικὸν δὴ τοῦτο αὐτῆς προσειπόντες ἀπονειμώμεθα · τὸ δʼ ἄλλο πᾶν ἀφῶμεν μαλακισθέντες καὶ παρέντες ἑτέρῳ συναγαγεῖν τε εἰς ἓν καὶ πρέπουσαν ἐπωνυμίαν ἀποδοῦναί τινʼ αὐτῷ . νενεμήσθω , τὸ δὲ μεθείσθω . καὶ μὴν καὶ τοῦτο ἔτι διπλοῦν , ὦ Θεαίτητε , ἄξιον ἡγεῖσθαι · διʼ ἃ δέ , σκόπει . λέγε . τῶν μιμουμένων οἱ μὲν εἰδότες ὃ μιμοῦνται τοῦτο πράττουσιν , οἱ δʼ οὐκ εἰδότες . καίτοι τίνα μείζω διαίρεσιν ἀγνωσίας τε καὶ γνώσεως θήσομεν ; οὐδεμίαν . οὐκοῦν τό γε ἄρτι λεχθὲν εἰδότων ἦν μίμημα ; τὸ γὰρ σὸν σχῆμα καὶ σὲ γιγνώσκων ἄν τις μιμήσαιτο . πῶς δʼ οὔ ; τί δὲ δικαιοσύνης τὸ σχῆμα καὶ ὅλης συλλήβδην ἀρετῆς ; ἆρʼ οὐκ ἀγνοοῦντες μέν , δοξάζοντες δέ πῃ , σφόδρα ἐπιχειροῦσιν πολλοὶ τὸ δοκοῦν σφίσιν τοῦτο ὡς ἐνὸν αὐτοῖς προθυμεῖσθαι φαίνεσθαι ποιεῖν , ὅτι μάλιστα ἔργοις τε καὶ λόγοις μιμούμενοι ; καὶ πάνυ γε πολλοί . μῶν οὖν πάντες ἀποτυγχάνουσι τοῦ δοκεῖν εἶναι δίκαιοι μηδαμῶς ὄντες ; ἢ τούτου πᾶν τοὐναντίον ; πᾶν . μιμητὴν δὴ τοῦτόν γε ἕτερον ἐκείνου λεκτέον οἶμαι , τὸν ἀγνοοῦντα τοῦ γιγνώσκοντος . ναί . πόθεν οὖν ὄνομα ἑκατέρῳ τις αὐτῶν λήψεται πρέπον ; ἢ δῆλον δὴ χαλεπὸν ὄν , διότι τῆς τῶν γενῶν κατʼ εἴδη διαιρέσεως παλαιά τις , ὡς ἔοικεν , ἀργία τοῖς ἔμπροσθεν καὶ ἀσύννους παρῆν , ὥστε μηδʼ ἐπιχειρεῖν μηδένα διαιρεῖσθαι · καθὸ δὴ τῶν ὀνομάτων ἀνάγκη μὴ σφόδρα εὐπορεῖν . ὅμως δέ , κἂν εἰ τολμηρότερον εἰρῆσθαι , διαγνώσεως ἕνεκα τὴν μὲν μετὰ δόξης μίμησιν δοξομιμητικὴν προσείπωμεν , τὴν δὲ μετʼ ἐπιστήμης ἱστορικήν τινα μίμησιν . ἔστω . θατέρῳ τοίνυν χρηστέον · ὁ γὰρ σοφιστὴς οὐκ ἐν τοῖς εἰδόσιν ἦν ἀλλʼ ἐν τοῖς μιμουμένοις δή . καὶ μάλα . τὸν δοξομιμητὴν δὴ σκοπώμεθα ὥσπερ σίδηρον , εἴτε ὑγιὴς εἴτε διπλόην ἔτʼ ἔχων τινά ἐστιν ἐν αὑτῷ . σκοπῶμεν .
Lemmas: ὁ τοίνυν φανταστικός αὖθις διορίζω δίχα . πῇ ; ὁ μέν διά ὄργανον γίγνομαι , ὁ δέ αὐτός παρέχω ἑαυτοῦ ὄργανον ὁ ποιέω ὁ φάντασμα . πῶς φημί ; ὅταν οἴομαι ὁ σός σχῆμα τις ὁ ἑαυτοῦ χράω σῶμα προσόμοιος ἤ φωνή φωνή φαίνω ποιέω , μίμησις οὗτος ὁ φανταστικός μάλα καλέω που . ναί . μιμητικός δή οὗτος αὐτός προσλέγω ἀπονέμω · ὁ δέ ἄλλος πᾶς ἀφίημι μαλακίζομαι καί παρίημι ἕτερος συνάγω τε εἰς εἷς καί πρέπω ἐπωνυμία ἀποδίδωμι τις αὐτός . νέμω , ὁ δέ μεθίημι . καί μήν καί οὗτος ἔτι διπλόος , ὦ Θεαίτητος , ἄξιος ἡγέομαι · διά ὅς δέ , σκοπέω . λέγω . ὁ μιμέομαι ὁ μέν οἶδα ὅς μιμέομαι οὗτος πράσσω , ὁ δέ οὐ οἶδα . καίτοι τίς μέγας διαίρεσις ἀγνωσία τε καί γνῶσις τίθημι ; οὐδείς . οὐκοῦν ὁ γε ἄρτι λέγω οἶδα εἰμί μίμημα ; ὁ γάρ σός σχῆμα καί σύ γιγνώσκω ἄν τις μιμέομαι . πῶς δέ οὐ ; τίς δέ δικαιοσύνη ὁ σχῆμα καί ὅλος συλλήβδην ἀρετή ; ἆρα οὐ ἀγνοέω μέν , δοξάζω δέ πη , σφόδρα ἐπιχειρέω πολύς ὁ δοκέω σφεῖς οὗτος ὡς ἔνειμι αὐτός προθυμέομαι φαίνω ποιέω , ὅτι μάλα ἔργον τε καί λόγος μιμέομαι ; καί πάνυ γε πολύς . μῶν οὖν πᾶς ἀποτυγχάνω ὁ δοκέω εἰμί δίκαιος μηδαμῶς εἰμί ; ἤ οὗτος πᾶς ἐναντίος ; πᾶς . μιμητής δή οὗτος γε ἕτερος ἐκεῖνος λεκτέος οἴομαι , ὁ ἀγνοέω ὁ γιγνώσκω . ναί . πόθεν οὖν ὄνομα ἑκάτερος τις αὐτός λαμβάνω πρέπω ; ἤ δῆλος δή χαλεπός εἰμί , διότι ὁ ὁ γένος κατά εἶδος διαίρεσις παλαιός τις , ὡς ἔοικα , ἀργία ὁ ἔμπροσθεν καί ἀσύννους πάρειμι , ὥστε μηδέ ἐπιχειρέω μηδείς διαιρέω · καθό δή ὁ ὄνομα ἀνάγκη μή σφόδρα εὐπορέω . ὅμως δέ , ἄν εἰ τολμηρός λέγω , διάγνωσις ἕνεκα ὁ μέν μετά δόξα μίμησις δοξομιμητική προσλέγω , ὁ δέ μετά ἐπιστήμη ἱστορικός τις μίμησις . εἰμί . ἕτερος τοίνυν χράω · ὁ γάρ σοφιστής οὐ ἐν ὁ οἶδα εἰμί ἀλλά ἐν ὁ μιμέομαι δή . καί μάλα . ὁ δοξομιμητής δή σκοπέω ὥσπερ σίδηρος , εἴτε ὑγιής εἴτε διπλόη ἔτι ἔχω τις εἰμί ἐν ἑαυτοῦ . σκοπέω .