plato-philosophy.sophista 248
καλῶς · ἴσως γὰρ ἂν εἰς ὕστερον ἡμῖν τε καὶ τούτοις ἕτερον ἂν φανείη . πρὸς μὲν οὖν τούτους τοῦτο ἡμῖν ἐνταῦθα μενέτω συνομολογηθέν . μένει . πρὸς δὴ τοὺς ἑτέρους ἴωμεν , τοὺς τῶν εἰδῶν φίλους · σὺ δʼ ἡμῖν καὶ τὰ παρὰ τούτων ἀφερμήνευε . ταῦτʼ ἔσται . γένεσιν , τὴν δὲ οὐσίαν χωρίς που διελόμενοι λέγετε ; ἦ γάρ ; ναί . καὶ σώματι μὲν ἡμᾶς γενέσει διʼ αἰσθήσεως κοινωνεῖν , διὰ λογισμοῦ δὲ ψυχῇ πρὸς τὴν ὄντως οὐσίαν , ἣν ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ ὡσαύτως ἔχειν φατέ , γένεσιν δὲ ἄλλοτε ἄλλως . φαμὲν γὰρ οὖν . τὸ δὲ δὴ κοινωνεῖν , ὦ πάντων ἄριστοι , τί τοῦθʼ ὑμᾶς ἐπʼ ἀμφοῖν λέγειν φῶμεν ; ἆρʼ οὐ τὸ νυνδὴ παρʼ ἡμῶν ῥηθέν ; τὸ ποῖον ; πάθημα ἢ ποίημα ἐκ δυνάμεώς τινος ἀπὸ τῶν πρὸς ἄλληλα συνιόντων γιγνόμενον . τάχʼ οὖν , ὦ Θεαίτητε , αὐτῶν τὴν πρὸς ταῦτα ἀπόκρισιν σὺ μὲν οὐ κατακούεις , ἐγὼ δὲ ἴσως διὰ συνήθειαν . τίνʼ οὖν δὴ λέγουσι λόγον ; οὐ συγχωροῦσιν ἡμῖν τὸ νυνδὴ ῥηθὲν πρὸς τοὺς γηγενεῖς οὐσίας πέρι . τὸ ποῖον ; ἱκανὸν ἔθεμεν ὅρον που τῶν ὄντων , ὅταν τῳ παρῇ ἡ τοῦ πάσχειν ἢ δρᾶν καὶ πρὸς τὸ σμικρότατον δύναμις ; ναί . πρὸς δὴ ταῦτα τόδε λέγουσιν , ὅτι γενέσει μὲν μέτεστι τοῦ πάσχειν καὶ ποιεῖν δυνάμεως , πρὸς δὲ οὐσίαν τούτων οὐδετέρου τὴν δύναμιν ἁρμόττειν φασίν . οὐκοῦν λέγουσί τι ; πρὸς ὅ γε λεκτέον ἡμῖν ὅτι δεόμεθα παρʼ αὐτῶν ἔτι πυθέσθαι σαφέστερον εἰ προσομολογοῦσι τὴν μὲν ψυχὴν γιγνώσκειν , τὴν δʼ οὐσίαν γιγνώσκεσθαι . φασὶ μὴν τοῦτό γε . τί δέ ; τὸ γιγνώσκειν ἢ τὸ γιγνώσκεσθαί φατε ποίημα ἢ πάθος ἢ ἀμφότερον ; ἢ τὸ μὲν πάθημα , τὸ δὲ θάτερον ; ἢ παντάπασιν οὐδέτερον οὐδετέρου τούτων μεταλαμβάνειν ; δῆλον ὡς οὐδέτερον οὐδετέρου · τἀναντία γὰρ ἂν τοῖς ἔμπροσθεν λέγοιεν . μανθάνω · τόδε γε , ὡς τὸ γιγνώσκειν εἴπερ ἔσται ποιεῖν τι , τὸ γιγνωσκόμενον ἀναγκαῖον αὖ συμβαίνει πάσχειν . τὴν οὐσίαν δὴ κατὰ τὸν λόγον τοῦτον γιγνωσκομένην ὑπὸ τῆς γνώσεως , καθʼ ὅσον γιγνώσκεται , κατὰ τοσοῦτον κινεῖσθαι διὰ τὸ πάσχειν , ὃ δή φαμεν οὐκ ἂν γενέσθαι περὶ τὸ ἠρεμοῦν . ὀρθῶς .
Lemmas: καλός · ἴσως γάρ ἄν εἰς ὕστερον ἐγώ τε καί οὗτος ἕτερος ἄν φαίνω . πρός μέν οὖν οὗτος οὗτος ἐγώ ἐνταῦθα μένω συνομολογέω . μένω . πρός δή ὁ ἕτερος ἔρχομαι , ὁ ὁ εἶδος φίλος · σύ δέ ἐγώ καί ὁ παρά οὗτος ἀφερμηνεύω . οὗτος εἰμί . γένεσις , ὁ δέ οὐσία χωρίς που διαιρέω λέγω ; ἦ γάρ ; ναί . καί σῶμα μέν ἐγώ γένεσις διά αἴσθησις κοινωνέω , διά λογισμός δέ ψυχή πρός ὁ ὄντως οὐσία , ὅς ἀεί κατά αὐτός ὡσαύτως ἔχω φημί , γένεσις δέ ἄλλοτε ἄλλος . φημί γάρ οὖν . ὁ δέ δή κοινωνέω , ὦ πᾶς ἀγαθός , τίς οὗτος σύ ἐπί ἄμφω λέγω φημί ; ἆρα οὐ ὁ νυνδί παρά ἐγώ λέγω ; ὁ ποῖος ; πάθημα ἤ ποίημα ἐκ δύναμις τις ἀπό ὁ πρός ἀλλήλων συνέρχομαι γίγνομαι . τάχα οὖν , ὦ Θεαίτητος , αὐτός ὁ πρός οὗτος ἀπόκρισις σύ μέν οὐ κατακούω , ἐγώ δέ ἴσως διά συνήθεια . τίς οὖν δή λέγω λόγος ; οὐ συγχωρέω ἐγώ ὁ νυνδί λέγω πρός ὁ γηγενής οὐσία περί . ὁ ποῖος ; ἱκανός τίθημι ὅρος που ὁ εἰμί , ὅταν τις παρέρχομαι ὁ ὁ πάσχω ἤ δράω καί πρός ὁ μικρός δύναμις ; ναί . πρός δή οὗτος ὅδε λέγω , ὅτι γένεσις μέν μέτειμι ὁ πάσχω καί ποιέω δύναμις , πρός δέ οὐσία οὗτος οὐδέτερος ὁ δύναμις ἁρμόζω φημί . οὐκοῦν λέγω τις ; πρός ὅς γε λεκτέος ἐγώ ὅτι δέω παρά αὐτός ἔτι πυνθάνομαι σαφής εἰ προσομολογέω ὁ μέν ψυχή γιγνώσκω , ὁ δέ οὐσία γιγνώσκω . φημί μήν οὗτος γε . τίς δέ ; ὁ γιγνώσκω ἤ ὁ γιγνώσκω φημί ποίημα ἤ πάθος ἤ ἀμφότερος ; ἤ ὁ μέν πάθημα , ὁ δέ ἕτερος ; ἤ παντάπασι οὐδέτερος οὐδέτερος οὗτος μεταλαμβάνω ; δῆλος ὡς οὐδέτερος οὐδέτερος · ἐναντίος γάρ ἄν ὁ ἔμπροσθεν λέγω . μανθάνω · ὅδε γε , ὡς ὁ γιγνώσκω εἴπερ εἰμί ποιέω τις , ὁ γιγνώσκω ἀναγκαῖος αὖ συμβαίνω πάσχω . ὁ οὐσία δή κατά ὁ λόγος οὗτος γιγνώσκω ὑπό ὁ γνῶσις , κατά ὅσος γιγνώσκω , κατά τοσοῦτος κινέω διά ὁ πάσχω , ὅς δή φημί οὐ ἄν γίγνομαι περί ὁ ἠρεμέω . ὀρθός .