plato-philosophy.sophista 262
τὸ μὲν ὀνόματα , τὸ δὲ ῥήματα κληθέν . εἰπὲ ἑκάτερον . τὸ μὲν ἐπὶ ταῖς πράξεσιν ὂν δήλωμα ῥῆμά που λέγομεν . ναί . τὸ δέ γʼ ἐπʼ αὐτοῖς τοῖς ἐκείνας πράττουσι σημεῖον τῆς φωνῆς ἐπιτεθὲν ὄνομα . κομιδῇ μὲν οὖν . οὐκοῦν ἐξ ὀνομάτων μὲν μόνων συνεχῶς λεγομένων οὐκ ἔστι ποτὲ λόγος , οὐδʼ αὖ ῥημάτων χωρὶς ὀνομάτων λεχθέντων . ταῦτʼ οὐκ ἔμαθον . δῆλον γὰρ ὡς πρὸς ἕτερόν τι βλέπων ἄρτι συνωμολόγεις · ἐπεὶ τοῦτʼ αὐτὸ ἐβουλόμην εἰπεῖν , ὅτι συνεχῶς ὧδε λεγόμενα ταῦτα οὐκ ἔστι λόγος . πῶς ; οἷον βαδίζει τρέχει καθεύδει , καὶ τἆλλα ὅσα πράξεις σημαίνει ῥήματα , κἂν πάντα τις ἐφεξῆς αὔτʼ εἴπῃ , λόγον οὐδέν τι μᾶλλον ἀπεργάζεται . πῶς γάρ ; οὐκοῦν καὶ πάλιν ὅταν λέγηται λέων ἔλαφος ἵππος , ὅσα τε ὀνόματα τῶν τὰς πράξεις αὖ πραττόντων ὠνομάσθη , καὶ κατὰ ταύτην δὴ τὴν συνέχειαν οὐδείς πω συνέστη λόγος · οὐδεμίαν γὰρ οὔτε οὕτως οὔτʼ ἐκείνως πρᾶξιν οὐδʼ ἀπραξίαν οὐδὲ οὐσίαν ὄντος οὐδὲ μὴ ὄντος δηλοῖ τὰ φωνηθέντα , πρὶν ἄν τις τοῖς ὀνόμασι τὰ ῥήματα κεράσῃ . τότε δʼ ἥρμοσέν τε καὶ λόγος ἐγένετο εὐθὺς ἡ πρώτη συμπλοκή , σχεδὸν τῶν λόγων ὁ πρῶτός τε καὶ σμικρότατος . πῶς ἄρʼ ὧδε λέγεις ; ὅταν εἴπῃ τις · ἄνθρωπος μανθάνει , λόγον εἶναι φῂς τοῦτον ἐλάχιστόν τε καὶ πρῶτον ; ἔγωγε . δηλοῖ γὰρ ἤδη που τότε περὶ τῶν ὄντων ἢ γιγνομένων ἢ γεγονότων ἢ μελλόντων , καὶ οὐκ ὀνομάζει μόνον ἀλλά τι περαίνει , συμπλέκων τὰ ῥήματα τοῖς ὀνόμασι . διὸ λέγειν τε αὐτὸν ἀλλʼ οὐ μόνον ὀνομάζειν εἴπομεν , καὶ δὴ καὶ τῷ πλέγματι τούτῳ τὸ ὄνομα ἐφθεγξάμεθα λόγον . ὀρθῶς . οὕτω δὴ καθάπερ τὰ πράγματα τὰ μὲν ἀλλήλοις ἥρμοττεν , τὰ δʼ οὔ , καὶ περὶ τὰ τῆς φωνῆς αὖ σημεῖα τὰ μὲν οὐχ ἁρμόττει , τὰ δὲ ἁρμόττοντα αὐτῶν λόγον ἀπηργάσατο . παντάπασι μὲν οὖν . ἔτι δὴ σμικρὸν τόδε . τὸ ποῖον ; λόγον ἀναγκαῖον , ὅτανπερ ᾖ , τινὸς εἶναι λόγον , μὴ δὲ τινὸς ἀδύνατον . οὕτως . οὐκοῦν καὶ ποιόν τινα αὐτὸν εἶναι δεῖ ; πῶς δʼ οὔ ; προσέχωμεν δὴ τὸν νοῦν ἡμῖν αὐτοῖς . δεῖ γοῦν . λέξω τοίνυν σοι λόγον συνθεὶς πρᾶγμα πράξει διʼ ὀνόματος καὶ ῥήματος · ὅτου δʼ ἂν ὁ λόγος ᾖ , σύ μοι φράζειν .
Lemmas: ὁ μέν ὄνομα , ὁ δέ ῥῆμα καλέω . λέγω ἑκάτερος . ὁ μέν ἐπί ὁ πρᾶξις εἰμί δήλωμα ῥῆμα που λέγω . ναί . ὁ δέ γε ἐπί αὐτός ὁ ἐκεῖνος πράσσω σημεῖον ὁ φωνή ἐπιτίθημι ὄνομα . κομιδῇ μέν οὖν . οὐκοῦν ἐκ ὄνομα μέν μόνος συνεχής λέγω οὐ εἰμί ποτέ λόγος , οὐδέ αὖ ῥῆμα χωρίς ὄνομα λέγω . οὗτος οὐ μανθάνω . δῆλος γάρ ὡς πρός ἕτερος τις βλέπω ἄρτι συνομολογέω · ἐπεί οὗτος αὐτός βούλομαι λέγω , ὅτι συνεχής ὧδε λέγω οὗτος οὐ εἰμί λόγος . πῶς ; οἷος βαδίζω τρέχω καθεύδω , καί ἄλλος ὅσος πρᾶξις σημαίνω ῥῆμα , ἐάν πᾶς τις ἐφεξῆς αὐτός λέγω , λόγος οὐδείς τις μάλα ἀπεργάζομαι . πῶς γάρ ; οὐκοῦν καί πάλιν ὅταν λέγω λέων ἔλαφος ἵππος , ὅσος τε ὄνομα ὁ ὁ πρᾶξις αὖ πράσσω ὀνομάζω , καί κατά οὗτος δή ὁ συνέχεια οὐδείς πω συνίστημι λόγος · οὐδείς γάρ οὔτε οὕτως οὔτε ἐκεῖνος πρᾶξις οὐδέ ἀπραξία οὐδέ οὐσία εἰμί οὐδέ μή εἰμί δηλόω ὁ φωνέω , πρίν ἄν τις ὁ ὄνομα ὁ ῥῆμα κεράννυμι . τότε δέ ἁρμόζω τε καί λόγος γίγνομαι εὐθύς ὁ πρῶτος συμπλοκή , σχεδόν ὁ λόγος ὁ πρῶτος τε καί μικρός . πῶς ἄρα ὧδε λέγω ; ὅταν λέγω τις · ἄνθρωπος μανθάνω , λόγος εἰμί φημί οὗτος ἐλαχύς τε καί πρῶτος ; ἐγώ . δηλόω γάρ ἤδη που τότε περί ὁ εἰμί ἤ γίγνομαι ἤ γίγνομαι ἤ μέλλω , καί οὐ ὀνομάζω μόνος ἀλλά τις περαίνω , συμπλέκω ὁ ῥῆμα ὁ ὄνομα . διό λέγω τε αὐτός ἀλλά οὐ μόνος ὀνομάζω λέγω , καί δή καί ὁ πλέγμα οὗτος ὁ ὄνομα φθέγγομαι λόγος . ὀρθός . οὕτως δή καθά ὁ πρᾶγμα ὁ μέν ἀλλήλων ἁρμόζω , ὁ δέ οὐ , καί περί ὁ ὁ φωνή αὖ σημεῖον ὁ μέν οὐ ἁρμόζω , ὁ δέ ἁρμόζω αὐτός λόγος ἀπεργάζομαι . παντάπασι μέν οὖν . ἔτι δή μικρός ὅδε . ὁ ποῖος ; λόγος ἀναγκαῖος , ὅταν εἰμί , τις εἰμί λόγος , μή δέ τις ἀδύνατος . οὕτως . οὐκοῦν καί ποιός τις αὐτός εἰμί δέω ; πῶς δέ οὐ ; προσέχω δή ὁ νόος ἐγώ αὐτός . δέω γοῦν . λέγω τοίνυν σύ λόγος συντίθημι πρᾶγμα πράσσω διά ὄνομα καί ῥῆμα · ὅστις δέ ἄν ὁ λόγος εἰμί , σύ ἐγώ φράζω .