plato-philosophy.sophista 227
τά τε τῶν ζῴων , ὅσα ἐντὸς σωμάτων ὑπὸ γυμναστικῆς ἰατρικῆς τε ὀρθῶς διακρινόμενα καθαίρεται καὶ περὶ τἀκτός , εἰπεῖν μὲν φαῦλα , ὅσα βαλανευτικὴ παρέχεται · καὶ τῶν ἀψύχων σωμάτων , ὧν γναφευτικὴ καὶ σύμπασα κοσμητικὴ τὴν ἐπιμέλειαν παρεχομένη κατὰ σμικρὰ πολλὰ καὶ γελοῖα δοκοῦντα ὀνόματα ἔσχεν . μάλα γε . παντάπασι μὲν οὖν , ὦ Θεαίτητε . ἀλλὰ γὰρ τῇ τῶν λόγων μεθόδῳ σπογγιστικῆς ἢ φαρμακοποσίας οὐδὲν ἧττον οὐδέ τι μᾶλλον τυγχάνει μέλον εἰ τὸ μὲν σμικρά , τὸ δὲ μεγάλα ἡμᾶς ὠφελεῖ καθαῖρον . τοῦ κτήσασθαι γὰρ ἕνεκα νοῦν πασῶν τεχνῶν τὸ συγγενὲς καὶ τὸ μὴ συγγενὲς κατανοεῖν πειρωμένη τιμᾷ πρὸς τοῦτο ἐξ ἴσου πάσας , καὶ θάτερα τῶν ἑτέρων κατὰ τὴν ὁμοιότητα οὐδὲν ἡγεῖται γελοιότερα , σεμνότερον δέ τι τὸν διὰ στρατηγικῆς ἢ φθειριστικῆς δηλοῦντα θηρευτικὴν οὐδὲν νενόμικεν , ἀλλʼ ὡς τὸ πολὺ χαυνότερον . καὶ δὴ καὶ νῦν , ὅπερ ἤρου , τί προσεροῦμεν ὄνομα συμπάσας δυνάμεις ὅσαι σῶμα εἴτε ἔμψυχον εἴτε ἄψυχον εἰλήχασι καθαίρειν , οὐδὲν αὐτῇ διοίσει ποῖόν τι λεχθὲν εὐπρεπέστατον εἶναι δόξει · μόνον ἐχέτω χωρὶς τῶν τῆς ψυχῆς καθάρσεων πάντα συνδῆσαν ὅσα ἄλλο τι καθαίρει . τὸν γὰρ περὶ τὴν διάνοιαν καθαρμὸν ἀπὸ τῶν ἄλλων ἐπικεχείρηκεν ἀφορίσασθαι τὰ νῦν , εἴ γε ὅπερ βούλεται μανθάνομεν . ἀλλὰ μεμάθηκα , καὶ συγχωρῶ δύο μὲν εἴδη καθάρσεως , ἓν δὲ τὸ περὶ τὴν ψυχὴν εἶδος εἶναι , τοῦ περὶ τὸ σῶμα χωρὶς ὄν . πάντων κάλλιστα . καί μοι τὸ μετὰ τοῦτο ἐπάκουε πειρώμενος αὖ τὸ λεχθὲν διχῇ τέμνειν . καθʼ ὁποῖʼ ἂν ὑφηγῇ πειράσομαί σοι συντέμνειν . πονηρίαν ἕτερον ἀρετῆς ἐν ψυχῇ λέγομέν τι ; πῶς γὰρ οὔ ; καὶ μὴν καθαρμός γʼ ἦν τὸ λείπειν μὲν θάτερον , ἐκβάλλειν δὲ ὅσον ἂν ᾖ πού τι φλαῦρον . ἦν γὰρ οὖν . καὶ ψυχῆς ἄρα , καθʼ ὅσον ἂν εὑρίσκωμεν κακίας ἀφαίρεσίν τινα , καθαρμὸν αὐτὸν λέγοντες ἐν μέλει φθεγξόμεθα . καὶ μάλα γε . δύο μὲν εἴδη κακίας περὶ ψυχὴν ῥητέον . ποῖα ;
Lemmas: ὁ τε ὁ ζῷον , ὅσος ἐντός σῶμα ὑπό γυμναστικός ἰατρικός τε ὀρθός διακρίνω καθαίρω καί περί ἐκτός , λέγω μέν φαῦλος , ὅσος βαλανευτικός παρέχω · καί ὁ ἄψυχος σῶμα , ὅς γναφευτικός καί σύμπας κοσμητικός ὁ ἐπιμέλεια παρέχω κατά μικρός πολύς καί γέλοιος δοκέω ὄνομα ἔχω . μάλα γε . παντάπασι μέν οὖν , ὦ Θεαίτητος . ἀλλά γάρ ὁ ὁ λόγος μέθοδος σπογγιστικός ἤ φαρμακοποσία οὐδείς ἥσσων οὐδέ τις μάλα τυγχάνω μέλω εἰ ὁ μέν μικρός , ὁ δέ μέγας ἐγώ ὠφελέω καθαίρω . ὁ κτάομαι γάρ ἕνεκα νόος πᾶς τέχνη ὁ συγγενής καί ὁ μή συγγενής κατανοέω πειράω τιμάω πρός οὗτος ἐκ ἴσος πᾶς , καί ἕτερος ὁ ἕτερος κατά ὁ ὁμοιότης οὐδείς ἡγέομαι γέλοιος , σεμνός δέ τις ὁ διά στρατηγικός ἤ φθειριστικός δηλόω θηρευτικός οὐδείς νομίζω , ἀλλά ὡς ὁ πολύς χαῦνος . καί δή καί νῦν , ὅς ἔρομαι , τίς προσλέγω ὄνομα σύμπας δύναμις ὅσος σῶμα εἴτε ἔμψυχος εἴτε ἄψυχος λαγχάνω καθαίρω , οὐδείς αὐτός διαφέρω ποῖος τις λέγω εὐπρεπής εἰμί δοκέω · μόνος ἔχω χωρίς ὁ ὁ ψυχή κάθαρσις πᾶς συνδέομαι ὅσος ἄλλος τις καθαίρω . ὁ γάρ περί ὁ διάνοια καθαρμός ἀπό ὁ ἄλλος ἐπιχειρέω ἀφορίζω ὁ νῦν , εἰ γε ὅς βούλομαι μανθάνω . ἀλλά μανθάνω , καί συγχωρέω δύο μέν εἶδος κάθαρσις , εἷς δέ ὁ περί ὁ ψυχή εἶδος εἰμί , ὁ περί ὁ σῶμα χωρίς εἰμί . πᾶς καλός . καί ἐγώ ὁ μετά οὗτος ἐπακούω πειράω αὖ ὁ λέγω διχή τέμνω . κατά ὁποῖος ἄν ὑφηγέομαι πειράω σύ συντέμνω . πονηρία ἕτερος ἀρετή ἐν ψυχή λέγω τις ; πῶς γάρ οὐ ; καί μήν καθαρμός γε εἰμί ὁ λείπω μέν ἕτερος , ἐκβάλλω δέ ὅσος ἄν εἰμί που τις φλαῦρος . εἰμί γάρ οὖν . καί ψυχή ἄρα , κατά ὅσος ἄν εὑρίσκω κακία ἀφαίρεσις τις , καθαρμός αὐτός λέγω ἐν μέλος φθέγγομαι . καί μάλα γε . δύο μέν εἶδος κακία περί ψυχή λέγω . ποῖος ;