plato-philosophy.sophista 266
οἷον τότε μὲν κατὰ πλάτος τέμνων τὴν ποιητικὴν πᾶσαν , νῦν δὲ αὖ κατὰ μῆκος . τετμήσθω . τέτταρα μὴν αὐτῆς οὕτω τὰ πάντα μέρη γίγνεται , δύο μὲν τὰ πρὸς ἡμῶν , ἀνθρώπεια , δύο δʼ αὖ τὰ πρὸς θεῶν , θεῖα . ναί . τὰ δέ γʼ ὡς ἑτέρως αὖ διῃρημένα , μέρος μὲν ἓν ἀφʼ ἑκατέρας τῆς μερίδος αὐτοποιητικόν , τὼ δʼ ὑπολοίπω σχεδὸν μάλιστʼ ἂν λεγοίσθην εἰδωλοποιικώ · καὶ κατὰ ταῦτα δὴ πάλιν ἡ ποιητικὴ διχῇ διαιρεῖται . λέγε ὅπῃ ἑκατέρα αὖθις . ἡμεῖς μέν που καὶ τἆλλα ζῷα καὶ ἐξ ὧν τὰ πεφυκότʼ ἐστίν , πῦρ καὶ ὕδωρ καὶ τὰ τούτων ἀδελφά , θεοῦ γεννήματα πάντα ἴσμεν αὐτὰ ἀπειργασμένα ἕκαστα · ἢ πῶς ; οὕτως . τούτων δέ γε ἑκάστων εἴδωλα ἀλλʼ οὐκ αὐτὰ παρέπεται , δαιμονίᾳ καὶ ταῦτα μηχανῇ γεγονότα . ποῖα ; τά τε ἐν τοῖς ὕπνοις καὶ ὅσα μεθʼ ἡμέραν φαντάσματα αὐτοφυῆ λέγεται , σκιὰ μὲν ὅταν ἐν τῷ πυρὶ σκότος ἐγγίγνηται , διπλοῦν δὲ ἡνίκʼ ἂν φῶς οἰκεῖόν τε καὶ ἀλλότριον περὶ τὰ λαμπρὰ καὶ λεῖα εἰς ἓν συνελθὸν τῆς ἔμπροσθεν εἰωθυίας ὄψεως ἐναντίαν αἴσθησιν παρέχον εἶδος ἀπεργάζηται . δύο γὰρ οὖν ἐστι ταῦτα θείας ἔργα ποιήσεως , αὐτό τε καὶ τὸ παρακολουθοῦν εἴδωλον ἑκάστῳ . τί δὲ τὴν ἡμετέραν τέχνην ; ἆρʼ οὐκ αὐτὴν μὲν οἰκίαν οἰκοδομικῇ φήσομεν ποιεῖν , γραφικῇ δέ τινʼ ἑτέραν , οἷον ὄναρ ἀνθρώπινον ἐγρηγορόσιν ἀπειργασμένην ; πάνυ μὲν οὖν . οὐκοῦν καὶ τἆλλα οὕτω κατὰ δύο διττὰ ἔργα τῆς ἡμετέρας αὖ ποιητικῆς πράξεως , τὸ μὲν αὐτό , φαμέν , , τὸ δὲ εἴδωλον . νῦν μᾶλλον ἔμαθον , καὶ τίθημι δύο διχῇ ποιητικῆς εἴδει · θείαν μὲν καὶ ἀνθρωπίνην κατὰ θάτερον τμῆμα , κατὰ δὲ θάτερον τὸ μὲν αὐτῶν ὄν , τὸ δὲ ὁμοιωμάτων τινῶν γέννημα . τῆς τοίνυν εἰδωλουργικῆς ἀναμνησθῶμεν ὅτι τὸ μὲν εἰκαστικόν , τὸ δὲ φανταστικὸν ἔμελλεν εἶναι γένος , εἰ τὸ ψεῦδος ὄντως ὂν ψεῦδος καὶ τῶν ὄντων ἕν τι φανείη πεφυκός . ἦν γὰρ οὖν . οὐκοῦν ἐφάνη τε καὶ διὰ ταῦτα δὴ καταριθμήσομεν αὐτὼ νῦν ἀναμφισβητήτως εἴδη δύο ; ναί .
Lemmas: οἷος τότε μέν κατά πλάτος τέμνω ὁ ποιητικός πᾶς , νῦν δέ αὖ κατά μῆκος . τέμνω . τέσσαρες μήν αὐτός οὕτως ὁ πᾶς μέρος γίγνομαι , δύο μέν ὁ πρός ἐγώ , ἀνθρώπειος , δύο δέ αὖ ὁ πρός θεός , θεῖος . ναί . ὁ δέ γε ὡς ἕτερος αὖ διαιρέω , μέρος μέν εἷς ἀπό ἑκάτερος ὁ μερίς αὐτοποιητικός , ὁ δέ ὑπόλοιπος σχεδόν μάλα ἄν λέγω εἰδωλοποιικός · καί κατά οὗτος δή πάλιν ὁ ποιητικός διχή διαιρέω . λέγω ὅπῃ ἑκάτερος αὖθις . ἐγώ μέν που καί ἄλλος ζῷον καί ἐκ ὅς ὁ φύω εἰμί , πῦρ καί ὕδωρ καί ὁ οὗτος ἀδελφός , θεός γέννημα πᾶς οἶδα αὐτός ἀπεργάζομαι ἕκαστος · ἤ πῶς ; οὕτως . οὗτος δέ γε ἕκαστος εἴδωλον ἀλλά οὐ αὐτός παρέπομαι , δαιμόνιος καί οὗτος μηχανή γίγνομαι . ποῖος ; ὁ τε ἐν ὁ ὕπνος καί ὅσος μετά ἡμέρα φάντασμα αὐτοφυής λέγω , σκιά μέν ὅταν ἐν ὁ πῦρ σκότος ἐγγίγνομαι , διπλόος δέ ἡνίκα ἄν φάος οἰκεῖος τε καί ἀλλότριος περί ὁ λαμπρός καί λεῖος εἰς εἷς συνέρχομαι ὁ ἔμπροσθεν εἴωθα ὄψις ἐναντίος αἴσθησις παρέχω εἶδος ἀπεργάζομαι . δύο γάρ οὖν εἰμί οὗτος θεῖος ἔργον ποίησις , αὐτός τε καί ὁ παρακολουθέω εἴδωλον ἕκαστος . τίς δέ ὁ ἡμέτερος τέχνη ; ἆρα οὐ αὐτός μέν οἰκία οἰκοδομικός φημί ποιέω , γραφικός δέ τις ἕτερος , οἷος ὄναρ ἀνθρώπινος ἐγείρω ἀπεργάζομαι ; πάνυ μέν οὖν . οὐκοῦν καί ἄλλος οὕτως κατά δύο δισσός ἔργον ὁ ἡμέτερος αὖ ποιητικός πρᾶξις , ὁ μέν αὐτός , φημί , , ὁ δέ εἴδωλον . νῦν μάλα μανθάνω , καί τίθημι δύο διχή ποιητικός εἶδος · θεῖος μέν καί ἀνθρώπινος κατά ἕτερος τμῆμα , κατά δέ ἕτερος ὁ μέν αὐτός εἰμί , ὁ δέ ὁμοίωμα τις γέννημα . ὁ τοίνυν εἰδωλουργικός ἀναμιμνῄσκω ὅτι ὁ μέν εἰκαστικός , ὁ δέ φανταστικός μέλλω εἰμί γένος , εἰ ὁ ψεῦδος ὄντως εἰμί ψεῦδος καί ὁ εἰμί εἷς τις φαίνω φύω . εἰμί γάρ οὖν . οὐκοῦν φαίνω τε καί διά οὗτος δή καταριθμέω αὐτός νῦν ἀναμφισβήτητος εἶδος δύο ; ναί .