plato-philosophy.respublica 9.584
τὸ δὲ μήτε λυπηρὸν μήτε ἡδὺ οὐχὶ ἡσυχία μέντοι καὶ ἐν μέσῳ τούτοιν ἐφάνη ἄρτι ; ἐφάνη γάρ . πῶς οὖν ὀρθῶς ἔστι τὸ μὴ ἀλγεῖν ἡδὺ ἡγεῖσθαι ἢ τὸ μὴ χαίρειν ἀνιαρόν ; οὐδαμῶς . οὐκ ἔστιν ἄρα τοῦτο , ἀλλὰ φαίνεται , ἦν δʼ ἐγώ , παρὰ τὸ ἀλγεινὸν ἡδὺ καὶ παρὰ τὸ ἡδὺ ἀλγεινὸν τότε ἡ ἡσυχία , καὶ οὐδὲν ὑγιὲς τούτων τῶν φαντασμάτων πρὸς ἡδονῆς ἀλήθειαν , ἀλλὰ γοητεία τις . ὡς γοῦν ὁ λόγος , ἔφη , σημαίνει . ἰδὲ τοίνυν , ἔφην ἐγώ , ἡδονάς , αἳ οὐκ ἐκ λυπῶν εἰσίν , ἵνα μὴ πολλάκις οἰηθῇς ἐν τῷ παρόντι οὕτω τοῦτο πεφυκέναι , ἡδονὴν μὲν παῦλαν λύπης εἶναι , λύπην δὲ ἡδονῆς . ποῦ δή , ἔφη , καὶ ποίας λέγεις ; πολλαὶ μέν , εἶπον , καὶ ἄλλαι , μάλιστα δʼ εἰ ʼθέλεις ἐννοῆσαι τὰς περὶ τὰς ὀσμὰς ἡδονάς . αὗται γὰρ οὐ προλυπηθέντι ἐξαίφνης ἀμήχανοι τὸ μέγεθος γίγνονται , παυσάμεναί τε λύπην οὐδεμίαν καταλείπουσιν . ἀληθέστατα , ἔφη . μὴ ἄρα πειθώμεθα καθαρὰν ἡδονὴν εἶναι τὴν λύπης ἀπαλλαγήν , μηδὲ λύπην τὴν ἡδονῆς . μὴ γάρ . ἀλλὰ μέντοι , εἶπον , αἵ γε διὰ τοῦ σώματος ἐπὶ τὴν ψυχὴν τείνουσαι καὶ λεγόμεναι ἡδοναί , σχεδὸν αἱ πλεῖσταί τε καὶ μέγισται , τούτου τοῦ εἴδους εἰσί , λυπῶν τινες ἀπαλλαγαί . εἰσὶ γάρ . οὐκοῦν καὶ αἱ πρὸ μελλόντων τούτων ἐκ προσδοκίας γιγνόμεναι προησθήσεις τε καὶ προλυπήσεις κατὰ ταὐτὰ ἔχουσιν ; κατὰ ταὐτά . οἶσθʼ οὖν , ἦν δʼ ἐγώ , οἷαί εἰσιν καὶ ᾧ μάλιστα ἐοίκασιν ; τῷ ; ἔφη . νομίζεις τι , εἶπον , ἐν τῇ φύσει εἶναι τὸ μὲν ἄνω , τὸ δὲ κάτω , τὸ δὲ μέσον ; ἔγωγε . οἴει οὖν ἄν τινα ἐκ τοῦ κάτω φερόμενον πρὸς μέσον ἄλλο τι οἴεσθαι ἢ ἄνω φέρεσθαι ; καὶ ἐν μέσῳ στάντα , ἀφορῶντα ὅθεν ἐνήνεκται , ἄλλοθί που ἂν ἡγεῖσθαι εἶναι ἢ ἐν τῷ ἄνω , μὴ ἑωρακότα τὸ ἀληθῶς ἄνω ; μὰ Δίʼ , οὐκ ἔγωγε , ἔφη , ἄλλως οἶμαι οἰηθῆναι ἂν τὸν τοιοῦτον . ἀλλʼ εἰ πάλιν γʼ , ἔφην , φέροιτο , κάτω τʼ ἂν οἴοιτο φέρεσθαι καὶ ἀληθῆ οἴοιτο ; πῶς γὰρ οὔ ; οὐκοῦν ταῦτα πάσχοι ἂν πάντα διὰ τὸ μὴ ἔμπειρος εἶναι τοῦ ἀληθινῶς ἄνω τε ὄντος καὶ ἐν μέσῳ καὶ κάτω ; δῆλον δή .
Lemmas: ὁ δέ μήτε λυπηρός μήτε ἡδύς οὐ ἡσυχία μέντοι καί ἐν μέσος οὗτος φαίνω ἄρτι ; φαίνω γάρ . πῶς οὖν ὀρθός εἰμί ὁ μή ἀλγέω ἡδύς ἡγέομαι ἤ ὁ μή χαίρω ἀνιαρός ; οὐδαμῶς . οὐ εἰμί ἄρα οὗτος , ἀλλά φαίνω , εἰμί δέ ἐγώ , παρά ὁ ἀλγεινός ἡδύς καί παρά ὁ ἡδύς ἀλγεινός τότε ὁ ἡσυχία , καί οὐδείς ὑγιής οὗτος ὁ φάντασμα πρός ἡδονή ἀλήθεια , ἀλλά γοητεία τις . ὡς γοῦν ὁ λόγος , φημί , σημαίνω . ὁράω τοίνυν , φημί ἐγώ , ἡδονή , ὅς οὐ ἐκ λύπη εἰμί , ἵνα μή πολλάκις οἴομαι ἐν ὁ πάρειμι οὕτως οὗτος φύω , ἡδονή μέν παῦλα λύπη εἰμί , λύπη δέ ἡδονή . ποῦ δή , φημί , καί ποῖος λέγω ; πολύς μέν , λέγω , καί ἄλλος , μάλα δέ εἰ ἐθέλω ἐννοέω ὁ περί ὁ ὀσμή ἡδονή . οὗτος γάρ οὐ προλυπέομαι ἐξαίφνης ἀμήχανος ὁ μέγεθος γίγνομαι , παύω τε λύπη οὐδείς καταλείπω . ἀληθής , φημί . μή ἄρα πείθω καθαρός ἡδονή εἰμί ὁ λύπη ἀπαλλαγή , μηδέ λύπη ὁ ἡδονή . μή γάρ . ἀλλά μέντοι , λέγω , ὁ γε διά ὁ σῶμα ἐπί ὁ ψυχή τείνω καί λέγω ἡδονή , σχεδόν ὁ πολύς τε καί μέγας , οὗτος ὁ εἶδος εἰμί , λύπη τις ἀπαλλαγή . εἰμί γάρ . οὐκοῦν καί ὁ πρό μέλλω οὗτος ἐκ προσδοκία γίγνομαι προήσθησις τε καί προλύπησις κατά αὐτός ἔχω ; κατά αὐτός . οἶδα οὖν , εἰμί δέ ἐγώ , οἷος εἰμί καί ὅς μάλα ἔοικα ; τίς ; φημί . νομίζω τις , λέγω , ἐν ὁ φύσις εἰμί ὁ μέν ἄνω , ὁ δέ κάτω , ὁ δέ μέσος ; ἐγώ . οἴομαι οὖν ἄν τις ἐκ ὁ κάτω φέρω πρός μέσος ἄλλος τις οἴομαι ἤ ἄνω φέρω ; καί ἐν μέσος ἵστημι , ἀφοράω ὅθεν φέρω , ἄλλοθι που ἄν ἡγέομαι εἰμί ἤ ἐν ὁ ἄνω , μή ὁράω ὁ ἀληθής ἄνω ; μά Ζεύς , οὐ ἐγώ , φημί , ἄλλος οἴομαι οἴομαι ἄν ὁ τοιοῦτος . ἀλλά εἰ πάλιν γε , φημί , φέρω , κάτω τε ἄν οἴομαι φέρω καί ἀληθής οἴομαι ; πῶς γάρ οὐ ; οὐκοῦν οὗτος πάσχω ἄν πᾶς διά ὁ μή ἔμπειρος εἰμί ὁ ἀληθινός ἄνω τε εἰμί καί ἐν μέσος καί κάτω ; δῆλος δή .