plato-philosophy.respublica 9.589
λέγωμεν δὴ τῷ λέγοντι ὡς λυσιτελεῖ τούτῳ ἀδικεῖν τῷ ἀνθρώπῳ , δίκαια δὲ πράττειν οὐ συμφέρει , ὅτι οὐδὲν ἄλλο φησὶν ἢ λυσιτελεῖν αὐτῷ τὸ παντοδαπὸν θηρίον εὐωχοῦντι ποιεῖν ἰσχυρὸν καὶ τὸν λέοντα καὶ τὰ περὶ τὸν λέοντα , τὸν δὲ ἄνθρωπον λιμοκτονεῖν καὶ ποιεῖν ἀσθενῆ , ὥστε ἕλκεσθαι ὅπῃ ἂν ἐκείνων ὁπότερον ἄγῃ , καὶ μηδὲν ἕτερον ἑτέρῳ συνεθίζειν μηδὲ φίλον ποιεῖν , ἀλλʼ ἐᾶν αὐτὰ ἐν αὑτοῖς δάκνεσθαί τε καὶ μαχόμενα ἐσθίειν ἄλληλα . παντάπασι γάρ , ἔφη , ταῦτʼ ἂν λέγοι ὁ τὸ ἀδικεῖν ἐπαινῶν . οὐκοῦν αὖ ὁ τὰ δίκαια λέγων λυσιτελεῖν φαίη ἂν δεῖν ταῦτα πράττειν καὶ ταῦτα λέγειν , ὅθεν τοῦ ἀνθρώπου ὁ ἐντὸς ἄνθρωπος ἔσται ἐγκρατέστατος , καὶ τοῦ πολυκεφάλου θρέμματος ἐπιμελήσεται ὥσπερ γεωργός , τὰ μὲν ἥμερα τρέφων καὶ τιθασεύων , τὰ δὲ ἄγρια ἀποκωλύων φύεσθαι , σύμμαχον ποιησάμενος τὴν τοῦ λέοντος φύσιν , καὶ κοινῇ πάντων κηδόμενος , φίλα ποιησάμενος ἀλλήλοις τε καὶ αὑτῷ , οὕτω θρέψει ; κομιδῇ γὰρ αὖ λέγει ταῦτα ὁ τὸ δίκαιον ἐπαινῶν . κατὰ πάντα τρόπον δὴ ὁ μὲν τὰ δίκαια ἐγκωμιάζων ἀληθῆ ἂν λέγοι , ὁ δὲ τὰ ἄδικα ψεύδοιτο . πρός τε γὰρ ἡδονὴν καὶ πρὸς εὐδοξίαν καὶ ὠφελίαν σκοπουμένῳ ὁ μὲν ἐπαινέτης τοῦ δικαίου ἀληθεύει , ὁ δὲ ψέκτης οὐδὲν ὑγιὲς οὐδʼ εἰδὼς ψέγει ὅτι ψέγει . οὔ μοι δοκεῖ , ἦ δʼ ὅς , οὐδαμῇ γε . πείθωμεν τοίνυν αὐτὸν πρᾴως—οὐ γὰρ ἑκὼν ἁμαρτάνει — ἐρωτῶντες · ὦ μακάριε , οὐ καὶ τὰ καλὰ καὶ αἰσχρὰ νόμιμα διὰ τὰ τοιαῦτʼ ἂν φαῖμεν γεγονέναι · τὰ μὲν καλὰ τὰ ὑπὸ τῷ ἀνθρώπῳ , μᾶλλον δὲ ἴσως τὰ ὑπὸ τῷ θείῳ τὰ θηριώδη ποιοῦντα τῆς φύσεως , αἰσχρὰ δὲ τὰ ὑπὸ τῷ ἀγρίῳ τὸ ἥμερον δουλούμενα ; συμφήσει · ἢ πῶς ; ἐάν μοι , ἔφη , πείθηται . ἔστιν οὖν , εἶπον , ὅτῳ λυσιτελεῖ ἐκ τούτου τοῦ λόγου χρυσίον λαμβάνειν ἀδίκως , εἴπερ τοιόνδε τι γίγνεται , λαμβάνων τὸ χρυσίον ἅμα καταδουλοῦται τὸ βέλτιστον ἑαυτοῦ τῷ μοχθηροτάτῳ ; ἢ εἰ μὲν λαβὼν χρυσίον ὑὸν ἢ θυγατέρα ἐδουλοῦτο , καὶ ταῦτʼ εἰς ἀγρίων τε καὶ κακῶν ἀνδρῶν , οὐκ ἂν αὐτῷ ἐλυσιτέλει οὐδʼ ἂν πάμπολυ ἐπὶ τούτῳ λαμβάνειν , εἰ δὲ τὸ ἑαυτοῦ θειότατον ὑπὸ τῷ ἀθεωτάτῳ τε καὶ μιαρωτάτῳ δουλοῦται καὶ μηδὲν ἐλεεῖ , οὐκ ἄρα ἄθλιός ἐστι καὶ πολὺ ἐπὶ δεινοτέρῳ ὀλέθρῳ χρυσὸν δωροδοκεῖ ἢ Ἐριφύλη ἐπὶ τῇ τοῦ ἀνδρὸς ψυχῇ τὸν ὅρμον δεξαμένη ;
Lemmas: λέγω δή ὁ λέγω ὡς λυσιτελέω οὗτος ἀδικέω ὁ ἄνθρωπος , δίκαιος δέ πράσσω οὐ συμφέρω , ὅτι οὐδείς ἄλλος φημί ἤ λυσιτελέω αὐτός ὁ παντοδαπός θηρίον εὐωχέω ποιέω ἰσχυρός καί ὁ λέων καί ὁ περί ὁ λέων , ὁ δέ ἄνθρωπος λιμοκτονέω καί ποιέω ἀσθενής , ὥστε ἕλκω ὅπῃ ἄν ἐκεῖνος ὁπότερος ἄγω , καί μηδείς ἕτερος ἕτερος συνεθίζω μηδέ φίλος ποιέω , ἀλλά ἐάω αὐτός ἐν ἑαυτοῦ δάκνω τε καί μάχομαι ἐσθίω ἀλλήλων . παντάπασι γάρ , φημί , οὗτος ἄν λέγω ὁ ὁ ἀδικέω ἐπαινέω . οὐκοῦν αὖ ὁ ὁ δίκαιος λέγω λυσιτελέω φημί ἄν δέω οὗτος πράσσω καί οὗτος λέγω , ὅθεν ὁ ἄνθρωπος ὁ ἐντός ἄνθρωπος εἰμί ἐγκρατής , καί ὁ πολυκέφαλος θρέμμα ἐπιμελέομαι ὥσπερ γεωργός , ὁ μέν ἥμερος τρέφω καί τιθασεύω , ὁ δέ ἄγριος ἀποκωλύω φύω , σύμμαχος ποιέω ὁ ὁ λέων φύσις , καί κοινῇ πᾶς κήδω , φίλος ποιέω ἀλλήλων τε καί ἑαυτοῦ , οὕτως τρέφω ; κομιδῇ γάρ αὖ λέγω οὗτος ὁ ὁ δίκαιος ἐπαινέω . κατά πᾶς τρόπος δή ὁ μέν ὁ δίκαιος ἐγκωμιάζω ἀληθής ἄν λέγω , ὁ δέ ὁ ἄδικος ψεύδω . πρός τε γάρ ἡδονή καί πρός εὐδοξία καί ὠφέλεια σκοπέω ὁ μέν ἐπαινέτης ὁ δίκαιος ἀληθεύω , ὁ δέ ψέκτης οὐδείς ὑγιής οὐδέ οἶδα ψέγω ὅτι ψέγω . οὐ ἐγώ δοκέω , ἠμί δέ ὅς , οὐδαμῇ γε . πείθω τοίνυν αὐτός πρῷος γάρ ἑκών ἁμαρτάνω — ἐρωτάω · ὦ μακάριος , οὐ καί ὁ καλός καί αἰσχρός νόμιμος διά ὁ τοιοῦτος ἄν φημί γίγνομαι · ὁ μέν καλός ὁ ὑπό ὁ ἄνθρωπος , μάλα δέ ἴσως ὁ ὑπό ὁ θεῖος ὁ θηριώδης ποιέω ὁ φύσις , αἰσχρός δέ ὁ ὑπό ὁ ἄγριος ὁ ἥμερος δουλόω ; σύμφημι · ἤ πῶς ; ἐάν ἐγώ , φημί , πείθω . εἰμί οὖν , λέγω , ὅστις λυσιτελέω ἐκ οὗτος ὁ λόγος χρυσίον λαμβάνω ἄδικος , εἴπερ τοιόσδε τις γίγνομαι , λαμβάνω ὁ χρυσίον ἅμα καταδουλόω ὁ ἀγαθός ἑαυτοῦ ὁ μοχθηρός ; ἤ εἰ μέν λαμβάνω χρυσίον υἱός ἤ θυγάτηρ δουλόω , καί οὗτος εἰς ἄγριος τε καί κακός ἀνήρ , οὐ ἄν αὐτός λυσιτελέω οὐδέ ἄν πάμπολυς ἐπί οὗτος λαμβάνω , εἰ δέ ὁ ἑαυτοῦ θεῖος ὑπό ὁ ἄθεος τε καί μιαρός δουλόω καί μηδείς ἐλεέω , οὐ ἄρα ἄθλιος εἰμί καί πολύς ἐπί δεινός ὄλεθρος χρυσός δωροδοκέω ἤ Ἐριφύλη ἐπί ὁ ὁ ἀνήρ ψυχή ὁ ὅρμος δέχομαι ;