plato-philosophy.respublica 6.507
βουλοίμην ἄν , εἶπον , ἐμέ τε δύνασθαι αὐτὴν ἀποδοῦναι καὶ ὑμᾶς κομίσασθαι , ἀλλὰ μὴ ὥσπερ νῦν τοὺς τόκους μόνον . τοῦτον δὲ δὴ οὖν τὸν τόκον τε καὶ ἔκγονον αὐτοῦ τοῦ ἀγαθοῦ κομίσασθε . εὐλαβεῖσθε μέντοι μή πῃ ἐξαπατήσω ὑμᾶς ἄκων , κίβδηλον ἀποδιδοὺς τὸν λόγον τοῦ τόκου . εὐλαβησόμεθα , ἔφη , κατὰ δύναμιν · ἀλλὰ μόνον λέγε . διομολογησάμενός γʼ ἔφην ἐγώ , καὶ ἀναμνήσας ὑμᾶς τά τʼ ἐν τοῖς ἔμπροσθεν ῥηθέντα καὶ ἄλλοτε ἤδη πολλάκις εἰρημένα . τὰ ποῖα ; ἦ δʼ ὅς . πολλὰ καλά , ἦν δʼ ἐγώ , καὶ πολλὰ ἀγαθὰ καὶ ἕκαστα οὕτως εἶναί φαμέν τε καὶ διορίζομεν τῷ λόγῳ . φαμὲν γάρ . καὶ αὐτὸ δὴ καλὸν καὶ αὐτὸ ἀγαθόν , καὶ οὕτω περὶ πάντων ἃ τότε ὡς πολλὰ ἐτίθεμεν , πάλιν αὖ κατʼ ἰδέαν μίαν ἑκάστου ὡς μιᾶς οὔσης τιθέντες , ὃ ἔστιν ἕκαστον προσαγορεύομεν . ἔστι ταῦτα . καὶ τὰ μὲν δὴ ὁρᾶσθαί φαμεν , νοεῖσθαι δʼ οὔ , τὰς δʼ αὖ ἰδέας νοεῖσθαι μέν , ὁρᾶσθαι δʼ οὔ . παντάπασι μὲν οὖν . τῷ οὖν ὁρῶμεν ἡμῶν αὐτῶν τὰ ὁρώμενα ; τῇ ὄψει , ἔφη . οὐκοῦν , ἦν δʼ ἐγώ , καὶ ἀκοῇ τὰ ἀκουόμενα , καὶ ταῖς ἄλλαις αἰσθήσεσι πάντα τὰ αἰσθητά ; τί μήν ; ἆρʼ οὖν , ἦν δʼ ἐγώ , ἐννενόηκας τὸν τῶν αἰσθήσεων δημιουργὸν ὅσῳ πολυτελεστάτην τὴν τοῦ ὁρᾶν τε καὶ ὁρᾶσθαι δύναμιν ἐδημιούργησεν ; οὐ πάνυ , ἔφη . ἀλλʼ ὧδε σκόπει . ἔστιν ὅτι προσδεῖ ἀκοῇ καὶ φωνῇ γένους ἄλλου εἰς τὸ τὴν μὲν ἀκούειν , τὴν δὲ ἀκούεσθαι , ὃ ἐὰν μὴ παραγένηται τρίτον , ἡ μὲν οὐκ ἀκούσεται , ἡ δὲ οὐκ ἀκουσθήσεται ; οὐδενός , ἔφη . οἶμαι δέ γε , ἦν δʼ ἐγώ , οὐδʼ ἄλλαις πολλαῖς , ἵνα μὴ εἴπω ὅτι οὐδεμιᾷ , τοιούτου προσδεῖ οὐδενός . ἢ σύ τινα ἔχεις εἰπεῖν ; οὐκ ἔγωγε , ἦ δʼ ὅς . τὴν δὲ τῆς ὄψεως καὶ τοῦ ὁρατοῦ οὐκ ἐννοεῖς ὅτι προσδεῖται ; πῶς ; ἐνούσης που ἐν ὄμμασιν ὄψεως καὶ ἐπιχειροῦντος τοῦ ἔχοντος χρῆσθαι αὐτῇ , παρούσης δὲ χρόας ἐν αὐτοῖς , ἐὰν μὴ παραγένηται γένος τρίτον ἰδίᾳ ἐπʼ αὐτὸ τοῦτο πεφυκός , οἶσθα ὅτι ἥ τε ὄψις οὐδὲν ὄψεται , τά τε χρώματα ἔσται ἀόρατα . τίνος δὴ λέγεις , ἔφη , τούτου ; ὃ δὴ σὺ καλεῖς , ἦν δʼ ἐγώ , φῶς . ἀληθῆ , ἔφη , λέγεις .
Lemmas: βούλομαι ἄν , λέγω , ἐγώ τε δύναμαι αὐτός ἀποδίδωμι καί σύ κομίζω , ἀλλά μή ὥσπερ νῦν ὁ τόκος μόνος . οὗτος δέ δή οὖν ὁ τόκος τε καί ἔκγονος αὐτός ὁ ἀγαθός κομίζω . εὐλαβέομαι μέντοι μή πη ἐξαπατάω σύ ἄκων , κίβδηλος ἀποδίδωμι ὁ λόγος ὁ τόκος . εὐλαβέομαι , φημί , κατά δύναμις · ἀλλά μόνος λέγω . διομολογέω γε φημί ἐγώ , καί ἀναμιμνῄσκω σύ ὁ τε ἐν ὁ ἔμπροσθεν λέγω καί ἄλλοτε ἤδη πολλάκις λέγω . ὁ ποῖος ; ἠμί δέ ὅς . πολύς καλός , εἰμί δέ ἐγώ , καί πολύς ἀγαθός καί ἕκαστος οὕτως εἰμί φημί τε καί διορίζω ὁ λόγος . φημί γάρ . καί αὐτός δή καλός καί αὐτός ἀγαθός , καί οὕτως περί πᾶς ὅς τότε ὡς πολύς τίθημι , πάλιν αὖ κατά ἰδέα εἷς ἕκαστος ὡς εἷς εἰμί τίθημι , ὅς εἰμί ἕκαστος προσαγορεύω . εἰμί οὗτος . καί ὁ μέν δή ὁράω φημί , νοέω δέ οὐ , ὁ δέ αὖ ἰδέα νοέω μέν , ὁράω δέ οὐ . παντάπασι μέν οὖν . τίς οὖν ὁράω ἐγώ αὐτός ὁ ὁράω ; ὁ ὄψις , φημί . οὐκοῦν , εἰμί δέ ἐγώ , καί ἀκοή ὁ ἀκούω , καί ὁ ἄλλος αἴσθησις πᾶς ὁ αἰσθητός ; τίς μήν ; ἆρα οὖν , εἰμί δέ ἐγώ , ἐννοέω ὁ ὁ αἴσθησις δημιουργός ὅσος πολυτελής ὁ ὁ ὁράω τε καί ὁράω δύναμις δημιουργέω ; οὐ πάνυ , φημί . ἀλλά ὧδε σκοπέω . εἰμί ὅτι προσδέω ἀκοή καί φωνή γένος ἄλλος εἰς ὁ ὁ μέν ἀκούω , ὁ δέ ἀκούω , ὅς ἐάν μή παραγίγνομαι τρίτος , ὁ μέν οὐ ἀκούω , ὁ δέ οὐ ἀκούω ; οὐδείς , φημί . οἴομαι δέ γε , εἰμί δέ ἐγώ , οὐδέ ἄλλος πολύς , ἵνα μή λέγω ὅτι οὐδείς , τοιοῦτος προσδέω οὐδείς . ἤ σύ τις ἔχω λέγω ; οὐ ἐγώ , ἠμί δέ ὅς . ὁ δέ ὁ ὄψις καί ὁ ὁρατός οὐ ἐννοέω ὅτι προσδέω ; πῶς ; ἔνειμι που ἐν ὄμμα ὄψις καί ἐπιχειρέω ὁ ἔχω χράω αὐτός , πάρειμι δέ χροιά ἐν αὐτός , ἐάν μή παραγίγνομαι γένος τρίτος ἴδιος ἐπί αὐτός οὗτος φύω , οἶδα ὅτι ὁ τε ὄψις οὐδείς ὁράω , ὁ τε χρῶμα εἰμί ἀόρατος . τίς δή λέγω , φημί , οὗτος ; ὅς δή σύ καλέω , εἰμί δέ ἐγώ , φάος . ἀληθής , φημί , λέγω .