plato-philosophy.respublica 1.332
ἀλλὰ μέντοι , ἦν δʼ ἐγώ , Σιμωνίδῃ γε οὐ ῥᾴδιον ἀπιστεῖν—σοφὸς γὰρ καὶ θεῖος ἀνήρ—τοῦτο μέντοι ὅτι ποτὲ λέγει , σὺ μέν , ὦ Πολέμαρχε , ἴσως γιγνώσκεις , ἐγὼ δὲ ἀγνοῶ · δῆλον γὰρ ὅτι οὐ τοῦτο λέγει , ὅπερ ἄρτι ἐλέγομεν , τό τινος παρακαταθεμένου τι ὁτῳοῦν μὴ σωφρόνως ἀπαιτοῦντι ἀποδιδόναι . καίτοι γε ὀφειλόμενόν πού ἐστιν τοῦτο ὃ παρακατέθετο · ἦ γάρ ; ναί . ἀποδοτέον δέ γε οὐδʼ ὁπωστιοῦν τότε ὁπότε τις μὴ σωφρόνως ἀπαιτοῖ ; ἀληθῆ , ἦ δʼ ὅς . ἄλλο δή τι ἢ τὸ τοιοῦτον , ὡς ἔοικεν , λέγει Σιμωνίδης τὸ τὰ ὀφειλόμενα δίκαιον εἶναι ἀποδιδόναι . ἄλλο μέντοι νὴ Δίʼ , ἔφη · τοῖς γὰρ φίλοις οἴεται ὀφείλειν τοὺς φίλους ἀγαθὸν μέν τι δρᾶν , κακὸν δὲ μηδέν . μανθάνω , ἦν δʼ ἐγώ—ὅτι οὐ τὰ ὀφειλόμενα ἀποδίδωσιν ὃς ἄν τῳ χρυσίον ἀποδῷ παρακαταθεμένῳ , ἐάνπερ ἡ ἀπόδοσις καὶ ἡ λῆψις βλαβερὰ γίγνηται , φίλοι δὲ ὦσιν ὅ τε ἀπολαμβάνων καὶ ὁ ἀποδιδούς—οὐχ οὕτω λέγειν φῂς τὸν Σιμωνίδην ; πάνυ μὲν οὖν . τί δέ ; τοῖς ἐχθροῖς ἀποδοτέον ὅτι ἂν τύχῃ ὀφειλόμενον ; παντάπασι μὲν οὖν , ἔφη , ὅ γε ὀφείλεται αὐτοῖς , ὀφείλεται δέ γε οἶμαι παρά γε τοῦ ἐχθροῦ τῷ ἐχθρῷ ὅπερ καὶ προσήκει , κακόν τι . ἠινίξατο ἄρα , ἦν δʼ ἐγώ , ὡς ἔοικεν , ὁ Σιμωνίδης ποιητικῶς τὸ δίκαιον ὃ εἴη . διενοεῖτο μὲν γάρ , ὡς φαίνεται , ὅτι τοῦτʼ εἴη δίκαιον , τὸ προσῆκον ἑκάστῳ ἀποδιδόναι , τοῦτο δὲ ὠνόμασεν ὀφειλόμενον . ἀλλὰ τί οἴει ; ἔφη . ὦ πρὸς Διός , ἦν δʼ ἐγώ , εἰ οὖν τις αὐτὸν ἤρετο · ὦ Σιμωνίδη , ἡ τίσιν οὖν τί ἀποδιδοῦσα ὀφειλόμενον καὶ προσῆκον τέχνη ἰατρικὴ καλεῖται ; τί ἂν οἴει ἡμῖν αὐτὸν ἀποκρίνασθαι ; δῆλον ὅτι , ἔφη , ἡ σώμασιν φάρμακά τε καὶ σιτία καὶ ποτά . ἡ δὲ τίσιν τί ἀποδιδοῦσα ὀφειλόμενον καὶ προσῆκον τέχνη μαγειρικὴ καλεῖται ; ἡ τοῖς ὄψοις τὰ ἡδύσματα . εἶεν · ἡ οὖν δὴ τίσιν τί ἀποδιδοῦσα τέχνη δικαιοσύνη ἂν καλοῖτο ; εἰ μέν τι , ἔφη , δεῖ ἀκολουθεῖν , ὦ Σώκρατες , τοῖς ἔμπροσθεν εἰρημένοις , ἡ τοῖς φίλοις τε καὶ ἐχθροῖς ὠφελίας τε καὶ βλάβας ἀποδιδοῦσα . τὸ τοὺς φίλους ἄρα εὖ ποιεῖν καὶ τοὺς ἐχθροὺς κακῶς δικαιοσύνην λέγει ; δοκεῖ μοι . τίς οὖν δυνατώτατος κάμνοντας φίλους εὖ ποιεῖν καὶ ἐχθροὺς κακῶς πρὸς νόσον καὶ ὑγίειαν ; ἰατρός . τίς δὲ πλέοντας πρὸς τὸν τῆς θαλάττης κίνδυνον ; κυβερνήτης . τί δὲ ὁ δίκαιος ; ἐν τίνι πράξει καὶ πρὸς τί ἔργον δυνατώτατος φίλους ὠφελεῖν καὶ ἐχθροὺς βλάπτειν ; ἐν τῷ προσπολεμεῖν καὶ ἐν τῷ συμμαχεῖν , ἔμοιγε δοκεῖ . εἶεν · μὴ κάμνουσί γε μήν , ὦ φίλε Πολέμαρχε , ἰατρὸς ἄχρηστος . ἀληθῆ . καὶ μὴ πλέουσι δὴ κυβερνήτης . ναί . ἆρα καὶ τοῖς μὴ πολεμοῦσιν ὁ δίκαιος ἄχρηστος ; οὐ πάνυ μοι δοκεῖ τοῦτο . χρήσιμον ἄρα καὶ ἐν εἰρήνῃ δικαιοσύνη ;
Lemmas: ἀλλά μέντοι , εἰμί δέ ἐγώ , Σιμωνίδης γε οὐ ῥᾴδιος ἀπιστεῖν—σοφὸς γάρ καί θεῖος ἀναρτάω μέντοι ὅστις ποτέ λέγω , σύ μέν , ὦ Πολέμαρχος , ἴσως γιγνώσκω , ἐγώ δέ ἀγνοέω · δῆλος γάρ ὅτι οὐ οὗτος λέγω , ὅς ἄρτι λέγω , ὁ τις παρακατατίθεμαι τις ὅστις μή σώφρων ἀπαιτέω ἀποδίδωμι . καίτοι γε ὀφείλω που εἰμί οὗτος ὅς παρακατατίθημι · ἦ γάρ ; ναί . ἀποδοτέος δέ γε οὐδέ ὁπωσοῦν τότε ὁπότε τις μή σώφρων ἀπαιτέω ; ἀληθής , ἠμί δέ ὅς . ἄλλος δή τις ἤ ὁ τοιοῦτος , ὡς ἔοικα , λέγω Σιμωνίδης ὁ ὁ ὀφείλω δίκαιος εἰμί ἀποδίδωμι . ἄλλος μέντοι νή Ζεύς , φημί · ὁ γάρ φίλος οἴομαι ὀφείλω ὁ φίλος ἀγαθός μέν τις δράω , κακός δέ μηδείς . μανθάνω , εἰμί δέ οἴγω οὐ ὁ ὀφείλω ἀποδίδωμι ὅς ἄν τις χρυσίον ἀποδίδωμι παρακατατίθεμαι , ἐάν ὁ ἀπόδοσις καί ὁ λῆψις βλαβερός γίγνομαι , φίλος δέ εἰμί ὁ τε ἀπολαμβάνω καί ὁ ἀποδιδούς—οὐχ οὕτως λέγω φημί ὁ Σιμωνίδης ; πάνυ μέν οὖν . τίς δέ ; ὁ ἐχθρός ἀποδοτέος ὅστις ἄν τυγχάνω ὀφείλω ; παντάπασι μέν οὖν , φημί , ὅς γε ὀφείλω αὐτός , ὀφείλω δέ γε οἴομαι παρά γε ὁ ἐχθρός ὁ ἐχθρός ὅς καί προσήκω , κακός τις . αἰνίζομαι ἄρα , εἰμί δέ ἐγώ , ὡς ἔοικα , ὁ Σιμωνίδης ποιητικός ὁ δίκαιος ὅς εἰμί . διανοέω μέν γάρ , ὡς φαίνω , ὅτι οὗτος εἰμί δίκαιος , ὁ προσήκω ἕκαστος ἀποδίδωμι , οὗτος δέ ὀνομάζω ὀφείλω . ἀλλά τίς οἴομαι ; φημί . ὦ πρός Ζεύς , εἰμί δέ ἐγώ , εἰ οὖν τις αὐτός ἔρομαι · ὦ Σιμωνίδης , ὁ τίς οὖν τίς ἀποδίδωμι ὀφείλω καί προσήκω τέχνη ἰατρικός καλέω ; τίς ἄν οἴομαι ἐγώ αὐτός ἀποκρίνω ; δῆλος ὅτι , φημί , ὁ σῶμα φάρμακον τε καί σιτίον καί ποτός . ὁ δέ τίς τίς ἀποδίδωμι ὀφείλω καί προσήκω τέχνη μαγειρικός καλέω ; ὁ ὁ ὄψον ὁ ἥδυσμα . εἶεν · ὁ οὖν δή τίς τίς ἀποδίδωμι τέχνη δικαιοσύνη ἄν καλέω ; εἰ μέν τις , φημί , δέω ἀκολουθέω , ὦ Σωκράτης , ὁ ἔμπροσθεν λέγω , ὁ ὁ φίλος τε καί ἐχθρός ὠφέλεια τε καί βλάβη ἀποδίδωμι . ὁ ὁ φίλος ἄρα εὖ ποιέω καί ὁ ἐχθρός κακός δικαιοσύνη λέγω ; δοκέω ἐγώ . τίς οὖν δυνατός κάμνω φίλος εὖ ποιέω καί ἐχθρός κακός πρός νόσος καί ὑγίεια ; ἰατρός . τίς δέ πλέω πρός ὁ ὁ θάλασσα κίνδυνος ; κυβερνήτης . τίς δέ ὁ δίκαιος ; ἐν τίς πρᾶξις καί πρός τίς ἔργον δυνατός φίλος ὠφελέω καί ἐχθρός βλάπτω ; ἐν ὁ προσπολεμέω καί ἐν ὁ συμμαχέω , ἐγώ δοκέω . εἶεν · μή κάμνω γε μήν , ὦ φίλος Πολέμαρχος , ἰατρός ἄχρηστος . ἀληθής . καί μή πλέω δή κυβερνήτης . ναί . ἆρα καί ὁ μή πολεμόω ὁ δίκαιος ἄχρηστος ; οὐ πάνυ ἐγώ δοκέω οὗτος . χρήσιμος ἄρα καί ἐν εἰρήνη δικαιοσύνη ;