plato-philosophy.respublica 6.498
νῦν μέν , ἦν δʼ ἐγώ , οἱ καὶ ἁπτόμενοι μειράκια ὄντα ἄρτι ἐκ παίδων τὸ μεταξὺ οἰκονομίας καὶ χρηματισμοῦ πλησιάσαντες αὐτοῦ τῷ χαλεπωτάτῳ ἀπαλλάττονται , οἱ φιλοσοφώτατοι ποιούμενοι—λέγω δὲ χαλεπώτατον τὸ περὶ τοὺς λόγους — ἐν δὲ τῷ ἔπειτα , ἐὰν καὶ ἄλλων τοῦτο πραττόντων παρακαλούμενοι ἐθέλωσιν ἀκροαταὶ γίγνεσθαι , μεγάλα ἡγοῦνται , πάρεργον οἰόμενοι αὐτὸ δεῖν πράττειν · πρὸς δὲ τὸ γῆρας ἐκτὸς δή τινων ὀλίγων ἀποσβέννυνται πολὺ μᾶλλον τοῦ Ἡρακλειτείου ἡλίου , ὅσον αὖθις οὐκ ἐξάπτονται . δεῖ δὲ πῶς ; ἔφη . πᾶν τοὐναντίον · μειράκια μὲν ὄντα καὶ παῖδας μειρακιώδη παιδείαν καὶ φιλοσοφίαν μεταχειρίζεσθαι , τῶν τε σωμάτων , ἐν ᾧ βλαστάνει τε καὶ ἀνδροῦται , εὖ μάλα ἐπιμελεῖσθαι , ὑπηρεσίαν φιλοσοφίᾳ κτωμένους · προϊούσης δὲ τῆς ἡλικίας , ἐν ᾗ ἡ ψυχὴ τελεοῦσθαι ἄρχεται , ἐπιτείνειν τὰ ἐκείνης γυμνάσια · ὅταν δὲ λήγῃ μὲν ἡ ῥώμη , πολιτικῶν δὲ καὶ στρατειῶν ἐκτὸς γίγνηται , τότε ἤδη ἀφέτους νέμεσθαι καὶ μηδὲν ἄλλο πράττειν , ὅτι μὴ πάρεργον , τοὺς μέλλοντας εὐδαιμόνως βιώσεσθαι καὶ τελευτήσαντας τῷ βίῳ τῷ βεβιωμένῳ τὴν ἐκεῖ μοῖραν ἐπιστήσειν πρέπουσαν . ὡς ἀληθῶς μοι δοκεῖς , ἔφη , λέγειν γε προθύμως , ὦ Σώκρατες · οἶμαι μέντοι τοὺς πολλοὺς τῶν ἀκουόντων προθυμότερον ἔτι ἀντιτείνειν οὐδʼ ὁπωστιοῦν πεισομένους , ἀπὸ Θρασυμάχου ἀρξαμένους . μὴ διάβαλλε , ἦν δʼ ἐγώ , ἐμὲ καὶ Θρασύμαχον ἄρτι φίλους γεγονότας , οὐδὲ πρὸ τοῦ ἐχθροὺς ὄντας . πείρας γὰρ οὐδὲν ἀνήσομεν , ἕως ἂν ἢ πείσωμεν καὶ τοῦτον καὶ τοὺς ἄλλους , ἢ προὔργου τι ποιήσωμεν εἰς ἐκεῖνον τὸν βίον , ὅταν αὖθις γενόμενοι τοῖς τοιούτοις ἐντύχωσι λόγοις . εἰς μικρόν γʼ , ἔφη , χρόνον εἴρηκας . εἰς οὐδὲν μὲν οὖν , ἔφην , ὥς γε πρὸς τὸν ἅπαντα . τὸ μέντοι μὴ πείθεσθαι τοῖς λεγομένοις τοὺς πολλοὺς θαῦμα οὐδέν · οὐ γὰρ πώποτε εἶδον γενόμενον τὸ νῦν λεγόμενον , ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον τοιαῦτʼ ἄττα ῥήματα ἐξεπίτηδες ἀλλήλοις ὡμοιωμένα , ἀλλʼ οὐκ ἀπὸ τοῦ αὐτομάτου ὥσπερ νῦν συμπεσόντα .
Lemmas: νῦν μέν , εἰμί δέ ἐγώ , ὁ καί ἅπτω μειράκιον εἰμί ἄρτι ἐκ παῖς ὁ μεταξύ οἰκονομία καί χρηματισμός πλησιάζω αὐτός ὁ χαλεπός ἀπαλλάσσω , ὁ φιλόσοφος ποιούμενοι—λέγω δέ χαλεπός ὁ περί ὁ λόγος — ἐν δέ ὁ ἔπειτα , ἐάν καί ἄλλος οὗτος πράσσω παρακαλέω ἐθέλω ἀκροατής γίγνομαι , μέγας ἡγέομαι , πάρεργον οἴομαι αὐτός δέω πράσσω · πρός δέ ὁ γῆρας ἐκτός δή τις ὀλίγος ἀποσβέννυμι πολύς μάλα ὁ Ἡρακλείτειος ἥλιος , ὅσος αὖθις οὐ ἐξάπτω . δέω δέ πῶς ; φημί . πᾶς ἐναντίος · μειράκιον μέν εἰμί καί παῖς μειρακιώδης παιδεία καί φιλοσοφία μεταχειρίζω , ὁ τε σῶμα , ἐν ὅς βλαστάνω τε καί ἀνδρόω , εὖ μάλα ἐπιμελέομαι , ὑπηρεσία φιλοσοφία κτάομαι · προέρχομαι δέ ὁ ἡλικία , ἐν ὅς ὁ ψυχή τελειόω ἄρχω , ἐπιτείνω ὁ ἐκεῖνος γυμνάσιον · ὅταν δέ λήγω μέν ὁ ῥώμη , πολιτικός δέ καί στρατεία ἐκτός γίγνομαι , τότε ἤδη ἄφετος νέμω καί μηδείς ἄλλος πράσσω , ὅτι μή πάρεργον , ὁ μέλλω εὐδαίμων βιόω καί τελευτάω ὁ βίος ὁ βιόω ὁ ἐκεῖ μοῖρα ἐφίστημι πρέπω . ὡς ἀληθής ἐγώ δοκέω , φημί , λέγω γε πρόθυμος , ὦ Σωκράτης · οἴομαι μέντοι ὁ πολύς ὁ ἀκούω πρόθυμος ἔτι ἀντιτείνω οὐδέ ὁπωσοῦν πάσχω , ἀπό Θρασύμαχος ἄρχω . μή διαβάλλω , εἰμί δέ ἐγώ , ἐγώ καί Θρασύμαχος ἄρτι φίλος γίγνομαι , οὐδέ πρό ὁ ἐχθρός εἰμί . πεῖρα γάρ οὐδείς ἀνίημι , ἕως ἄν ἤ πείθω καί οὗτος καί ὁ ἄλλος , ἤ προὔργου τις ποιέω εἰς ἐκεῖνος ὁ βίος , ὅταν αὖθις γίγνομαι ὁ τοιοῦτος ἐντυγχάνω λόγος . εἰς μικρός γε , φημί , χρόνος λέγω . εἰς οὐδείς μέν οὖν , φημί , ὡς γε πρός ὁ ἅπας . ὁ μέντοι μή πείθω ὁ λέγω ὁ πολύς θαῦμα οὐδείς · οὐ γάρ πώποτε ὁράω γίγνομαι ὁ νῦν λέγω , ἀλλά πολύς μάλα τοιοῦτος τις ῥῆμα ἐξεπίτηδες ἀλλήλων ὁμοιόω , ἀλλά οὐ ἀπό ὁ αὐτόματος ὥσπερ νῦν συμπίπτω .