plato-philosophy.respublica 6.490
ἀκούωμεν δὴ καὶ λέγωμεν ἐκεῖθεν ἀναμνησθέντες , ὅθεν διῇμεν τὴν φύσιν οἷον ἀνάγκη φῦναι τὸν καλόν τε κἀγαθὸν ἐσόμενον . ἡγεῖτο δʼ αὐτῷ , εἰ νῷ ἔχεις , πρῶτον μὲν ἀλήθεια , ἣν διώκειν αὐτὸν πάντως καὶ πάντῃ ἔδει ἢ ἀλαζόνι ὄντι μηδαμῇ μετεῖναι φιλοσοφίας ἀληθινῆς . ἦν γὰρ οὕτω λεγόμενον . οὐκοῦν ἓν μὲν τοῦτο σφόδρα οὕτω παρὰ δόξαν τοῖς νῦν δοκουμένοις περὶ αὐτοῦ ; καὶ μάλα , ἔφη . ἆρʼ οὖν δὴ οὐ μετρίως ἀπολογησόμεθα ὅτι πρὸς τὸ ὂν πεφυκὼς εἴη ἁμιλλᾶσθαι ὅ γε ὄντως φιλομαθής , καὶ οὐκ ἐπιμένοι ἐπὶ τοῖς δοξαζομένοις εἶναι πολλοῖς ἑκάστοις , ἀλλʼ ἴοι καὶ οὐκ ἀμβλύνοιτο οὐδʼ ἀπολήγοι τοῦ ἔρωτος , πρὶν αὐτοῦ ὃ ἔστιν ἑκάστου τῆς φύσεως ἅψασθαι ᾧ προσήκει ψυχῆς ἐφάπτεσθαι τοῦ τοιούτου—προσήκει δὲ συγγενεῖ — ᾧ πλησιάσας καὶ μιγεὶς τῷ ὄντι ὄντως , γεννήσας νοῦν καὶ ἀλήθειαν , γνοίη τε καὶ ἀληθῶς ζῴη καὶ τρέφοιτο καὶ οὕτω λήγοι ὠδῖνος , πρὶν δʼ οὔ ; ὡς οἷόν τʼ , ἔφη , μετριώτατα . τί οὖν ; τούτῳ τι μετέσται ψεῦδος ἀγαπᾶν ἢ πᾶν τοὐναντίον μισεῖν ; μισεῖν , ἔφη . ἡγουμένης δὴ ἀληθείας οὐκ ἄν ποτε οἶμαι φαμὲν αὐτῇ χορὸν κακῶν ἀκολουθῆσαι . πῶς γάρ ; ἀλλʼ ὑγιές τε καὶ δίκαιον ἦθος , ᾧ καὶ σωφροσύνην ἕπεσθαι . ὀρθῶς , ἔφη . καὶ δὴ τὸν ἄλλον τῆς φιλοσόφου φύσεως χορὸν τί δεῖ πάλιν ἐξ ἀρχῆς ἀναγκάζοντα τάττειν ; μέμνησαι γάρ που ὅτι συνέβη προσῆκον τούτοις ἀνδρεία , μεγαλοπρέπεια , εὐμάθεια , μνήμη · καὶ σοῦ ἐπιλαβομένου ὅτι πᾶς μὲν ἀναγκασθήσεται ὁμολογεῖν οἷς λέγομεν , ἐάσας δὲ τοὺς λόγους , εἰς αὐτοὺς ἀποβλέψας περὶ ὧν ὁ λόγος , φαίη ὁρᾶν αὐτῶν τοὺς μὲν ἀχρήστους , τοὺς δὲ πολλοὺς κακοὺς πᾶσαν κακίαν , τῆς διαβολῆς τὴν αἰτίαν ἐπισκοποῦντες ἐπὶ τούτῳ νῦν γεγόναμεν , τί ποθʼ οἱ πολλοὶ κακοί , καὶ τούτου δὴ ἕνεκα πάλιν ἀνειλήφαμεν τὴν τῶν ἀληθῶς φιλοσόφων φύσιν καὶ ἐξ ἀνάγκης ὡρισάμεθα . ἔστιν , ἔφη , ταῦτα .
Lemmas: ἀκούω δή καί λέγω ἐκεῖθεν ἀναμιμνῄσκω , ὅθεν δίειμι ὁ φύσις οἷος ἀνάγκη φύω ὁ καλός τε ἀγαθός εἰμί . ἡγέομαι δέ αὐτός , εἰ νόος ἔχω , πρῶτος μέν ἀλήθεια , ὅς διώκω αὐτός πάντως καί πάντῃ δέω ἤ ἀλαζών εἰμί μηδαμῇ μέτειμι φιλοσοφία ἀληθινός . εἰμί γάρ οὕτως λέγω . οὐκοῦν εἷς μέν οὗτος σφόδρα οὕτως παρά δόξα ὁ νῦν δοκέω περί αὐτός ; καί μάλα , φημί . ἆρα οὖν δή οὐ μέτριος ἀπολογέομαι ὅτι πρός ὁ εἰμί φύω εἰμί ἁμιλλάομαι ὅς γε ὄντως φιλομαθής , καί οὐ ἐπιμένω ἐπί ὁ δοξάζω εἰμί πολύς ἕκαστος , ἀλλά ἔρχομαι καί οὐ ἀμβλύνω οὐδέ ἀπολήγω ὁ ἔρως , πρίν αὐτός ὅς εἰμί ἕκαστος ὁ φύσις ἅπτω ὅς προσήκω ψυχή ἐφάπτω ὁ τοιούτου—προσήκει δέ συγγενής — ὅς πλησιάζω καί μείγνυμι ὁ εἰμί ὄντως , γεννάω νόος καί ἀλήθεια , γιγνώσκω τε καί ἀληθής ζάω καί τρέφω καί οὕτως λήγω ὠδίς , πρίν δέ οὐ ; ὡς οἷος τε , φημί , μέτριος . τίς οὖν ; οὗτος τις μέτειμι ψεῦδος ἀγαπάω ἤ πᾶς ἐναντίος μισέω ; μισέω , φημί . ἡγέομαι δή ἀλήθεια οὐ ἄν ποτέ οἴομαι φημί αὐτός χορός κακός ἀκολουθέω . πῶς γάρ ; ἀλλά ὑγιής τε καί δίκαιος ἦθος , ὅς καί σωφροσύνη ἕπομαι . ὀρθός , φημί . καί δή ὁ ἄλλος ὁ φιλόσοφος φύσις χορός τίς δέω πάλιν ἐκ ἀρχή ἀναγκάζω τάσσω ; μιμνῄσκω γάρ που ὅτι συμβαίνω προσήκω οὗτος ἀνδρεία , μεγαλοπρέπεια , εὐμάθεια , μνήμη · καί σύ ἐπιλαμβάνω ὅτι πᾶς μέν ἀναγκάζω ὁμολογέω ὅς λέγω , ἐάω δέ ὁ λόγος , εἰς αὐτός ἀποβλέπω περί ὅς ὁ λόγος , φημί ὁράω αὐτός ὁ μέν ἄχρηστος , ὁ δέ πολύς κακός πᾶς κακία , ὁ διαβολή ὁ αἰτία ἐπισκοπέω ἐπί οὗτος νῦν γίγνομαι , τίς ποτέ ὁ πολύς κακός , καί οὗτος δή ἕνεκα πάλιν ἀναλαμβάνω ὁ ὁ ἀληθής φιλόσοφος φύσις καί ἐκ ἀνάγκη ὁρίζω . εἰμί , φημί , οὗτος .