plato-philosophy.respublica 1.328
καὶ ὁ Ἀδείμαντος , ἆρά γε , ἦ δʼ ὅς , οὐδʼ ἴστε ὅτι λαμπὰς ἔσται πρὸς ἑσπέραν ἀφʼ ἵππων τῇ θεῷ ; ἀφʼ ἵππων ; ἦν δʼ ἐγώ · καινόν γε τοῦτο . λαμπάδια ἔχοντες διαδώσουσιν ἀλλήλοις ἁμιλλώμενοι τοῖς ἵπποις ; ἢ πῶς λέγεις ; οὕτως , ἔφη ὁ Πολέμαρχος . καὶ πρός γε παννυχίδα ποιήσουσιν , ἣν ἄξιον θεάσασθαι · ἐξαναστησόμεθα γὰρ μετὰ τὸ δεῖπνον καὶ τὴν παννυχίδα θεασόμεθα . καὶ συνεσόμεθά τε πολλοῖς τῶν νέων αὐτόθι καὶ διαλεξόμεθα . ἀλλὰ μένετε καὶ μὴ ἄλλως ποιεῖτε . καὶ ὁ Γλαύκων , ἔοικεν , ἔφη , μενετέον εἶναι . ἀλλʼ εἰ δοκεῖ , ἦν δʼ ἐγώ , οὕτω χρὴ ποιεῖν . ἦιμεν οὖν οἴκαδε εἰς τοῦ Πολεμάρχου , καὶ Λυσίαν τε αὐτόθι κατελάβομεν καὶ Εὐθύδημον , τοὺς τοῦ Πολεμάρχου ἀδελφούς , καὶ δὴ καὶ Θρασύμαχον τὸν Καλχηδόνιον καὶ Χαρμαντίδην τὸν Παιανιᾶ καὶ Κλειτοφῶντα τὸν Ἀριστωνύμου · ἦν δʼ ἔνδον καὶ ὁ πατὴρ ὁ τοῦ Πολεμάρχου Κέφαλος . καὶ μάλα πρεσβύτης μοι ἔδοξεν εἶναι · διὰ χρόνου γὰρ καὶ ἑωράκη αὐτόν . καθῆστο δὲ ἐστεφανωμένος ἐπί τινος προσκεφαλαίου τε καὶ δίφρου · τεθυκὼς γὰρ ἐτύγχανεν ἐν τῇ αὐλῇ . ἐκαθεζόμεθα οὖν παρʼ αὐτόν · ἔκειντο γὰρ δίφροι τινὲς αὐτόθι κύκλῳ . εὐθὺς οὖν με ἰδὼν ὁ Κέφαλος ἠσπάζετό τε καὶ εἶπεν · ὦ Σώκρατες , οὐ δὲ θαμίζεις ἡμῖν καταβαίνων εἰς τὸν Πειραιᾶ . χρῆν μέντοι . εἰ μὲν γὰρ ἐγὼ ἔτι ἐν δυνάμει ἦ τοῦ ῥᾳδίως πορεύεσθαι πρὸς τὸ ἄστυ , οὐδὲν ἂν σὲ ἔδει δεῦρο ἰέναι , ἀλλʼ ἡμεῖς ἂν παρὰ σὲ ᾖμεν · νῦν δέ σε χρὴ πυκνότερον δεῦρο ἰέναι . ὡς εὖ ἴσθι ὅτι ἔμοιγε ὅσον αἱ ἄλλαι αἱ κατὰ τὸ σῶμα ἡδοναὶ ἀπομαραίνονται , τοσοῦτον αὔξονται αἱ περὶ τοὺς λόγους ἐπιθυμίαι τε καὶ ἡδοναί . μὴ οὖν ἄλλως ποίει , ἀλλὰ τοῖσδέ τε τοῖς νεανίσκοις σύνισθι καὶ δεῦρο παρʼ ἡμᾶς φοίτα ὡς παρὰ φίλους τε καὶ πάνυ οἰκείους . καὶ μήν , ἦν δʼ ἐγώ , ὦ Κέφαλε , χαίρω γε διαλεγόμενος τοῖς σφόδρα πρεσβύταις · δοκεῖ γάρ μοι χρῆναι παρʼ αὐτῶν πυνθάνεσθαι , ὥσπερ τινὰ ὁδὸν προεληλυθότων ἣν καὶ ἡμᾶς ἴσως δεήσει πορεύεσθαι , ποία τίς ἐστιν , τραχεῖα καὶ χαλεπή , ἢ ῥᾳδία καὶ εὔπορος . καὶ δὴ καὶ σοῦ ἡδέως ἂν πυθοίμην ὅτι σοι φαίνεται τοῦτο , ἐπειδὴ ἐνταῦθα ἤδη εἶ τῆς ἡλικίας ὃ δὴ ἐπὶ γήραος οὐδῷ φασιν εἶναι οἱ ποιηταί , πότερον χαλεπὸν τοῦ βίου , ἢ πῶς σὺ αὐτὸ ἐξαγγέλλεις .
Lemmas: καί ὁ Ἀδείμαντος , ἆρα γε , ἠμί δέ ὅς , οὐδέ οἶδα ὅτι λαμπάς εἰμί πρός ἑσπέρα ἀπό ἵππος ὁ θεός ; ἀπό ἵππος ; εἰμί δέ ἐγώ · καινός γε οὗτος . λαμπάδιον ἔχω διαδίδωμι ἀλλήλων ἁμιλλάομαι ὁ ἵππος ; ἤ πῶς λέγω ; οὕτως , φημί ὁ Πολέμαρχος . καί πρός γε παννυχίς ποιέω , ὅς ἄξιος θεάομαι · ἐξανίστημι γάρ μετά ὁ δεῖπνον καί ὁ παννυχίς θεάομαι . καί σύνειμι τε πολύς ὁ νέος αὐτόθι καί διαλέγω . ἀλλά μένω καί μή ἄλλος ποιέω . καί ὁ Γλαύκων , ἔοικα , φημί , μένω εἰμί . ἀλλά εἰ δοκέω , εἰμί δέ ἐγώ , οὕτως χρή ποιέω . ἔρχομαι οὖν οἴκαδε εἰς ὁ Πολέμαρχος , καί Λυσίας τε αὐτόθι καταλαμβάνω καί Εὐθύδημος , ὁ ὁ Πολέμαρχος ἀδελφός , καί δή καί Θρασύμαχος ὁ Καλχηδόνιος καί Χαρμαντίδης ὁ Παιανιεύς καί Κλειτοφῶν ὁ Ἀριστώνυμος · εἰμί δέ ἔνδον καί ὁ πατήρ ὁ ὁ Πολέμαρχος Κέφαλος . καί μάλα πρεσβύτης ἐγώ δοκέω εἰμί · διά χρόνος γάρ καί ὁράω αὐτός . κάθημαι δέ στεφανόω ἐπί τις προσκεφάλαιον τε καί δίφρος · θύω γάρ τυγχάνω ἐν ὁ αὐλή . καθέζομαι οὖν παρά αὐτός · κεῖμαι γάρ δίφρος τις αὐτόθι κύκλος . εὐθύς οὖν ἐγώ ὁράω ὁ Κέφαλος ἀσπάζομαι τε καί λέγω · ὦ Σωκράτης , οὐ δέ θαμίζω ἐγώ καταβαίνω εἰς ὁ Πειραιεύς . χρή μέντοι . εἰ μέν γάρ ἐγώ ἔτι ἐν δύναμις ἠμί ὁ ῥᾴδιος πορεύω πρός ὁ ἄστυ , οὐδείς ἄν σύ δέω δεῦρο ἔρχομαι , ἀλλά ἐγώ ἄν παρά σύ ἔρχομαι · νῦν δέ σύ χρή πυκνός δεῦρο ἔρχομαι . ὡς εὖ οἶδα ὅτι ἐγώ ὅσος ὁ ἄλλος ὁ κατά ὁ σῶμα ἡδονή ἀπομαραίνομαι , τοσοῦτος αὐξάνω ὁ περί ὁ λόγος ἐπιθυμία τε καί ἡδονή . μή οὖν ἄλλος ποιέω , ἀλλά ὅδε τε ὁ νεανίσκος σύνοιδα καί δεῦρο παρά ἐγώ φοιτάω ὡς παρά φίλος τε καί πάνυ οἰκεῖος . καί μήν , εἰμί δέ ἐγώ , ὦ Κέφαλος , χαίρω γε διαλέγω ὁ σφόδρα πρεσβύτης · δοκέω γάρ ἐγώ χρή παρά αὐτός πυνθάνομαι , ὥσπερ τις ὁδός προέρχομαι ὅς καί ἐγώ ἴσως δέω πορεύω , ποῖος τις εἰμί , τραχύς καί χαλεπός , ἤ ῥᾴδιος καί εὔπορος . καί δή καί σύ ἡδύς ἄν πυνθάνομαι ὅτι σύ φαίνω οὗτος , ἐπειδή ἐνταῦθα ἤδη εἰμί ὁ ἡλικία ὅς δή ἐπί γῆρας οὐδός φημί εἰμί ὁ ποιητής , πότερος χαλεπός ὁ βίος , ἤ πῶς σύ αὐτός ἐξαγγέλλω .