plato-philosophy.respublica 6.488
εἶεν , εἶπον · σκώπτεις ἐμβεβληκώς με εἰς λόγον οὕτω δυσαπόδεικτον ; ἄκουε δʼ οὖν τῆς εἰκόνος , ἵνʼ ἔτι μᾶλλον ἴδῃς ὡς γλίσχρως εἰκάζω . οὕτω γὰρ χαλεπὸν τὸ πάθος τῶν ἐπιεικεστάτων , ὃ πρὸς τὰς πόλεις πεπόνθασιν , ὥστε οὐδʼ ἔστιν ἓν οὐδὲν ἄλλο τοιοῦτον πεπονθός , ἀλλὰ δεῖ ἐκ πολλῶν αὐτὸ συναγαγεῖν εἰκάζοντα καὶ ἀπολογούμενον ὑπὲρ αὐτῶν , οἷον οἱ γραφῆς τραγελάφους καὶ τὰ τοιαῦτα μειγνύντες γράφουσιν . νόησον γὰρ τοιουτονὶ γενόμενον εἴτε πολλῶν νεῶν πέρι εἴτε μιᾶς · ναύκληρον μεγέθει μὲν καὶ ῥώμῃ ὑπὲρ τοὺς ἐν τῇ νηὶ πάντας , ὑπόκωφον δὲ καὶ ὁρῶντα ὡσαύτως βραχύ τι καὶ γιγνώσκοντα περὶ ναυτικῶν ἕτερα τοιαῦτα , τοὺς δὲ ναύτας στασιάζοντας πρὸς ἀλλήλους περὶ τῆς κυβερνήσεως , ἕκαστον οἰόμενον δεῖν κυβερνᾶν , μήτε μαθόντα πώποτε τὴν τέχνην μέτε ἔχοντα ἀποδεῖξαι διδάσκαλον ἑαυτοῦ μηδὲ χρόνον ἐν ᾧ ἐμάνθανεν , πρὸς δὲ τούτοις φάσκοντας μηδὲ διδακτὸν εἶναι , ἀλλὰ καὶ τὸν λέγοντα ὡς διδακτὸν ἑτοίμους κατατέμνειν , αὐτοὺς δὲ αὐτῷ ἀεὶ τῷ ναυκλήρῳ περικεχύσθαι δεομένους καὶ πάντα ποιοῦντας ὅπως ἂν σφίσι τὸ πηδάλιον ἐπιτρέψῃ , ἐνίοτε δʼ ἂν μὴ πείθωσιν ἀλλὰ ἄλλοι μᾶλλον , τοὺς μὲν ἄλλους ἢ ἀποκτεινύντας ἢ ἐκβάλλοντας ἐκ τῆς νεώς , τὸν δὲ γενναῖον ναύκληρον μανδραγόρᾳ ἢ μέθῃ ἤ τινι ἄλλῳ συμποδίσαντας τῆς νεὼς ἄρχειν χρωμένους τοῖς ἐνοῦσι , καὶ πίνοντάς τε καὶ εὐωχουμένους πλεῖν ὡς τὸ εἰκὸς τοὺς τοιούτους , πρὸς δὲ τούτοις ἐπαινοῦντας ναυτικὸν μὲν καλοῦντας καὶ κυβερνητικὸν καὶ ἐπιστάμενον τὰ κατὰ ναῦν , ὃς ἂν συλλαμβάνειν δεινὸς ᾖ ὅπως ἄρξουσιν ἢ πείθοντες ἢ βιαζόμενοι τὸν ναύκληρον , τὸν δὲ μὴ τοιοῦτον ψέγοντας ὡς ἄχρηστον , τοῦ δὲ ἀληθινοῦ κυβερνήτου πέρι μηδʼ ἐπαΐοντες , ὅτι ἀνάγκη αὐτῷ τὴν ἐπιμέλειαν ποιεῖσθαι ἐνιαυτοῦ καὶ ὡρῶν καὶ οὐρανοῦ καὶ ἄστρων καὶ πνευμάτων καὶ πάντων τῶν τῇ τέχνῃ προσηκόντων , εἰ μέλλει τῷ ὄντι νεὼς ἀρχικὸς ἔσεσθαι , ὅπως δὲ κυβερνήσει ἐάντε τινες βούλωνται ἐάντε μή , μήτε τέχνην τούτου μήτε μελέτην οἰόμενοι δυνατὸν εἶναι λαβεῖν ἅμα καὶ τὴν κυβερνητικήν .
Lemmas: εἶεν , λέγω · σκώπτω ἐμβάλλω ἐγώ εἰς λόγος οὕτως δυσαπόδεικτος ; ἀκούω δέ οὖν ὁ εἰκών , ἵνα ἔτι μάλα ὁράω ὡς γλίσχρος εἰκάζω . οὕτως γάρ χαλεπός ὁ πάθος ὁ ἐπιεικής , ὅς πρός ὁ πόλις πάσχω , ὥστε οὐδέ εἰμί εἷς οὐδείς ἄλλος τοιοῦτος πάσχω , ἀλλά δέω ἐκ πολύς αὐτός συνάγω εἰκάζω καί ἀπολογέομαι ὑπέρ αὐτός , οἷος ὁ γραφή τραγέλαφος καί ὁ τοιοῦτος μείγνυμι γράφω . νοέω γάρ τοουτον́ς γίγνομαι εἴτε πολύς ναῦς περί εἴτε εἷς · ναύκληρος μέγεθος μέν καί ῥώμη ὑπέρ ὁ ἐν ὁ ναῦς πᾶς , ὑπόκωφος δέ καί ὁράω ὡσαύτως βραχύς τις καί γιγνώσκω περί ναυτικός ἕτερος τοιοῦτος , ὁ δέ ναύτης στασιάζω πρός ἀλλήλων περί ὁ κυβέρνησις , ἕκαστος οἴομαι δέω κυβερνάω , μήτε μανθάνω πώποτε ὁ τέχνη μέστε ἔχω ἀποδείκνυμι διδάσκαλος ἑαυτοῦ μηδέ χρόνος ἐν ὅς μανθάνω , πρός δέ οὗτος φάσκω μηδέ διδακτός εἰμί , ἀλλά καί ὁ λέγω ὡς διδακτός ἑτοῖμος κατατέμνω , αὐτός δέ αὐτός ἀεί ὁ ναύκληρος περιχέω δέω καί πᾶς ποιέω ὅπως ἄν σφεῖς ὁ πηδάλιον ἐπιτρέπω , ἐνίοτε δέ ἄν μή πείθω ἀλλά ἄλλος μάλα , ὁ μέν ἄλλος ἤ ἀποκτείνω ἤ ἐκβάλλω ἐκ ὁ ναῦς , ὁ δέ γενναῖος ναύκληρος μανδραγόρας ἤ μεθίημι ἤ τις ἄλλος συμποδίζω ὁ ναῦς ἄρχω χράω ὁ ἔνειμι , καί πίνω τε καί εὐωχέω πλέω ὡς ὁ ἔοικα ὁ τοιοῦτος , πρός δέ οὗτος ἐπαινέω ναυτικός μέν καλέω καί κυβερνητικός καί ἐπίσταμαι ὁ κατά ναῦς , ὅς ἄν συλλαμβάνω δεινός εἰμί ὅπως ἄρχω ἤ πείθω ἤ βιάζω ὁ ναύκληρος , ὁ δέ μή τοιοῦτος ψέγω ὡς ἄχρηστος , ὁ δέ ἀληθινός κυβερνήτης περί μηδέ ἐπαΐω , ὅτι ἀνάγκη αὐτός ὁ ἐπιμέλεια ποιέω ἐνιαυτός καί ὥρα καί οὐρανός καί ἄστρον καί πνεῦμα καί πᾶς ὁ ὁ τέχνη προσήκω , εἰ μέλλω ὁ εἰμί ναῦς ἀρχικός εἰμί , ὅπως δέ κυβέρνησις ἐάν τις βούλομαι ἐάν μή , μήτε τέχνη οὗτος μήτε μελέτη οἴομαι δυνατός εἰμί λαμβάνω ἅμα καί ὁ κυβερνητικός .