plato-philosophy.respublica 2.362
ἐροῦσι δὲ τάδε , ὅτι οὕτω διακείμενος ὁ δίκαιος μαστιγώσεται , στρεβλώσεται , δεδήσεται , ἐκκαυθήσεται τὠφθαλμώ , τελευτῶν πάντα κακὰ παθὼν ἀνασχινδυλευθήσεται καὶ γνώσεται ὅτι οὐκ εἶναι δίκαιον ἀλλὰ δοκεῖν δεῖ ἐθέλειν . τὸ δὲ τοῦ Αἰσχύλου πολὺ ἦν ἄρα ὀρθότερον λέγειν κατὰ τοῦ ἀδίκου . τῷ ὄντι γὰρ φήσουσι τὸν ἄδικον , ἅτε ἐπιτηδεύοντα πρᾶγμα ἀληθείας ἐχόμενον καὶ οὐ πρὸς δόξαν ζῶντα , οὐ δοκεῖν ἄδικον ἀλλʼ εἶναι ἐθέλειν , βαθεῖαν ἄλοκα διὰ φρενὸς καρπούμενον , ἐξ ἧς τὰ κεδνὰ βλαστάνει βουλεύματα , πρῶτον μὲν ἄρχειν ἐν τῇ πόλει δοκοῦντι δικαίῳ εἶναι , ἔπειτα γαμεῖν ὁπόθεν ἂν βούληται , ἐκδιδόναι εἰς οὓς ἂν βούληται , συμβάλλειν , κοινωνεῖν οἷς ἂν ἐθέλῃ , καὶ παρὰ ταῦτα πάντα ὠφελεῖσθαι κερδαίνοντα τῷ μὴ δυσχεραίνειν τὸ ἀδικεῖν · εἰς ἀγῶνας τοίνυν ἰόντα καὶ ἰδίᾳ καὶ δημοσίᾳ περιγίγνεσθαι καὶ πλεονεκτεῖν τῶν ἐχθρῶν , πλεονεκτοῦντα δὲ πλουτεῖν καὶ τούς τε φίλους εὖ ποιεῖν καὶ τοὺς ἐχθροὺς βλάπτειν , καὶ θεοῖς θυσίας καὶ ἀναθήματα ἱκανῶς καὶ μεγαλοπρεπῶς θύειν τε καὶ ἀνατιθέναι , καὶ θεραπεύειν τοῦ δικαίου πολὺ ἄμεινον τοὺς θεοὺς καὶ τῶν ἀνθρώπων οὓς ἂν βούληται , ὥστε καὶ θεοφιλέστερον αὐτὸν εἶναι μᾶλλον προσήκειν ἐκ τῶν εἰκότων ἢ τὸν δίκαιον . οὕτω φασίν , ὦ Σώκρατες , παρὰ θεῶν καὶ παρʼ ἀνθρώπων τῷ ἀδίκῳ παρεσκευάσθαι τὸν βίον ἄμεινον ἢ τῷ δικαίῳ . ταῦτʼ εἰπόντος τοῦ Γλαύκωνος ἐγὼ μὲν αὖ ἐν νῷ εἶχόν τι λέγειν πρὸς ταῦτα , ὁ δὲ ἀδελφὸς αὐτοῦ Ἀδείμαντος , οὔ τί που οἴει , ἔφη , ὦ Σώκρατες , ἱκανῶς εἰρῆσθαι περὶ τοῦ λόγου ; ἀλλὰ τί μήν ; εἶπον . αὐτό , ἦ δʼ ὅς , οὐκ εἴρηται ὃ μάλιστα ἔδει ῥηθῆναι . οὐκοῦν , ἦν δʼ ἐγώ , τὸ λεγόμενον , ἀδελφὸς ἀνδρὶ παρείη · ὥστε καὶ σύ , εἴ τι ὅδε ἐλλείπει , ἐπάμυνε . καίτοι ἐμέ γε ἱκανὰ καὶ τὰ ὑπὸ τούτου ῥηθέντα καταπαλαῖσαι καὶ ἀδύνατον ποιῆσαι βοηθεῖν δικαιοσύνῃ . καὶ ὅς , οὐδέν , ἔφη , λέγεις · ἀλλʼ ἔτι καὶ τάδε ἄκουε . δεῖ γὰρ διελθεῖν ἡμᾶς καὶ τοὺς ἐναντίους λόγους ὧν ὅδε εἶπεν , οἳ δικαιοσύνην μὲν ἐπαινοῦσιν , ἀδικίαν δὲ ψέγουσιν , ἵνʼ ᾖ σαφέστερον ὅ μοι δοκεῖ βούλεσθαι Γλαύκων .
Lemmas: λέγω δέ ὅδε , ὅτι οὕτως διάκειμαι ὁ δίκαιος μαστιγόω , στρεβλόω , δέομαι , ἐκκαίω ὀφθαλμός , τελευτάω πᾶς κακός πάσχω ἀνασχινδυλεύω καί γιγνώσκω ὅτι οὐ εἰμί δίκαιος ἀλλά δοκέω δέω ἐθέλω . ὁ δέ ὁ Αἰσχύλος πολύς εἰμί ἄρα ὀρθός λέγω κατά ὁ ἄδικος . ὁ εἰμί γάρ φημί ὁ ἄδικος , ἅτε ἐπιτηδεύω πρᾶγμα ἀλήθεια ἔχω καί οὐ πρός δόξα ζάω , οὐ δοκέω ἄδικος ἀλλά εἰμί ἐθέλω , βαθύς αὖλαξ διά φρήν καρπόω , ἐκ ὅς ὁ κεδνός βλαστάνω βούλευμα , πρῶτος μέν ἄρχω ἐν ὁ πόλις δοκέω δίκαιος εἰμί , ἔπειτα γαμέω ὁπόθεν ἄν βούλομαι , ἐκδίδωμι εἰς ὅς ἄν βούλομαι , συμβάλλω , κοινωνέω ὅς ἄν ἐθέλω , καί παρά οὗτος πᾶς ὠφελέω κερδαίνω ὁ μή δυσχεραίνω ὁ ἀδικέω · εἰς ἀγών τοίνυν ἔρχομαι καί ἴδιος καί δημοσίᾳ περιγίγνομαι καί πλεονεκτέω ὁ ἐχθρός , πλεονεκτέω δέ πλουτέω καί ὁ τε φίλος εὖ ποιέω καί ὁ ἐχθρός βλάπτω , καί θεός θυσία καί ἀνάθημα ἱκανός καί μεγαλοπρεπής θύω τε καί ἀνατίθημι , καί θεραπεύω ὁ δίκαιος πολύς ἀγαθός ὁ θεός καί ὁ ἄνθρωπος ὅς ἄν βούλομαι , ὥστε καί θεοφιλής αὐτός εἰμί μάλα προσήκω ἐκ ὁ ἔοικα ἤ ὁ δίκαιος . οὕτως φημί , ὦ Σωκράτης , παρά θεός καί παρά ἄνθρωπος ὁ ἄδικος παρασκευάζω ὁ βίος ἀγαθός ἤ ὁ δίκαιος . οὗτος λέγω ὁ Γλαύκων ἐγώ μέν αὖ ἐν νόος ἔχω τις λέγω πρός οὗτος , ὁ δέ ἀδελφός αὐτός Ἀδείμαντος , οὐ τίς που οἴομαι , φημί , ὦ Σωκράτης , ἱκανός λέγω περί ὁ λόγος ; ἀλλά τίς μήν ; λέγω . αὐτός , ἠμί δέ ὅς , οὐ λέγω ὅς μάλα δέω λέγω . οὐκοῦν , εἰμί δέ ἐγώ , ὁ λέγω , ἀδελφός ἀνήρ πάρειμι · ὥστε καί σύ , εἰ τις ὅδε ἐλλείπω , ἐπαμύνω . καίτοι ἐγώ γε ἱκανός καί ὁ ὑπό οὗτος λέγω καταπαλαίω καί ἀδύνατος ποιέω βοηθέω δικαιοσύνη . καί ὅς , οὐδείς , φημί , λέγω · ἀλλά ἔτι καί ὅδε ἀκούω . δέω γάρ διέρχομαι ἐγώ καί ὁ ἐναντίος λόγος ὅς ὅδε λέγω , ὅς δικαιοσύνη μέν ἐπαινέω , ἀδικία δέ ψέγω , ἵνα εἰμί σαφής ὅς ἐγώ δοκέω βούλομαι Γλαύκων .