plato-philosophy.respublica 3.405
ἀκολασίας δὲ καὶ νόσων πληθυουσῶν ἐν πόλει ἆρʼ οὐ δικαστήριά τε καὶ ἰατρεῖα πολλὰ ἀνοίγεται , καὶ δικανική τε καὶ ἰατρικὴ σεμνύνονται , ὅταν δὴ καὶ ἐλεύθεροι πολλοὶ καὶ σφόδρα περὶ αὐτὰ σπουδάζωσιν ; τί γὰρ οὐ μέλλει ; τῆς δὲ κακῆς τε καὶ αἰσχρᾶς παιδείας ἐν πόλει ἆρα μή τι μεῖζον ἕξεις λαβεῖν τεκμήριον ἢ τὸ δεῖσθαι ἰατρῶν καὶ δικαστῶν ἄκρων μὴ μόνον τοὺς φαύλους τε καὶ χειροτέχνας , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐν ἐλευθέρῳ σχήματι προσποιουμένους τεθράφθαι ; ἢ οὐκ αἰσχρὸν δοκεῖ καὶ ἀπαιδευσίας μέγα τεκμήριον τὸ ἐπακτῷ παρʼ ἄλλων , ὡς δεσποτῶν τε καὶ κριτῶν , τῷ δικαίῳ ἀναγκάζεσθαι χρῆσθαι , καὶ ἀπορίᾳ οἰκείων ; πάντων μὲν οὖν , ἔφη , αἴσχιστον . ἦ δοκεῖ σοι , ἦν δʼ ἐγώ , τούτου αἴσχιον εἶναι τοῦτο , ὅταν δή τις μὴ μόνον τὸ πολὺ τοῦ βίου ἐν δικαστηρίοις φεύγων τε καὶ διώκων κατατρίβηται , ἀλλὰ καὶ ὑπὸ ἀπειροκαλίας ἐπʼ αὐτῷ δὴ τούτῳ πεισθῇ καλλωπίζεσθαι , ὡς δεινὸς ὢν περὶ τὸ ἀδικεῖν καὶ ἱκανὸς πάσας μὲν στροφὰς στρέφεσθαι , πάσας δὲ διεξόδους διεξελθὼν ἀποστραφῆναι λυγιζόμενος , ὥστε μὴ παρασχεῖν δίκην , καὶ ταῦτα σμικρῶν τε καὶ οὐδενὸς ἀξίων ἕνεκα , ἀγνοῶν ὅσῳ κάλλιον καὶ ἄμεινον τὸ παρασκευάζειν τὸν βίον αὑτῷ μηδὲν δεῖσθαι νυστάζοντος δικαστοῦ ; οὔκ , ἀλλὰ τοῦτʼ , ἔφη , ἐκείνου ἔτι αἴσχιον . τὸ δὲ ἰατρικῆς , ἦν δʼ ἐγώ , δεῖσθαι ὅτι μὴ τραυμάτων ἕνεκα ἤ τινων ἐπετείων νοσημάτων ἐπιπεσόντων , ἀλλὰ διʼ ἀργίαν τε καὶ δίαιταν οἵαν διήλθομεν , ῥευμάτων τε καὶ πνευμάτων ὥσπερ λίμνας ἐμπιμπλαμένους φύσας τε καὶ κατάρρους νοσήμασιν ὀνόματα τίθεσθαι ἀναγκάζειν τοὺς κομψοὺς Ἀσκληπιάδας , οὐκ αἰσχρὸν δοκεῖ ; καὶ μάλʼ , ἔφη · ὡς ἀληθῶς καινὰ ταῦτα καὶ ἄτοπα νοσημάτων ὀνόματα . οἷα , ἦν δʼ ἐγώ , ὡς οἶμαι , οὐκ ἦν ἐπʼ Ἀσκληπιοῦ . τεκμαίρομαι δέ , ὅτι αὐτοῦ οἱ ὑεῖς ἐν Τροίᾳ Εὐρυπύλῳ τετρωμένῳ ἐπʼ οἶνον Πράμνειον ἄλφιτα πολλὰ ἐπιπασθέντα καὶ τυρὸν ἐπιξυσθέντα , ἃ δὴ δοκεῖ φλεγματώδη εἶναι , οὐκ ἐμέμψαντο τῇ δούσῃ πιεῖν , οὐδὲ Πατρόκλῳ τῷ ἰωμένῳ ἐπετίμησαν .
Lemmas: ἀκολασία δέ καί νόσος πληθύω ἐν πόλις ἆρα οὐ δικαστήριον τε καί ἰατρεῖον πολύς ἀνοίγνυμι , καί δικανικός τε καί ἰατρικός σεμνύνω , ὅταν δή καί ἐλεύθερος πολύς καί σφόδρα περί αὐτός σπουδάζω ; τίς γάρ οὐ μέλλω ; ὁ δέ κακός τε καί αἰσχρός παιδεία ἐν πόλις ἆρα μή τις μέγας ἔχω λαμβάνω τεκμήριον ἤ ὁ δέω ἰατρός καί δικαστής ἄκρος μή μόνος ὁ φαῦλος τε καί χειροτέχνης , ἀλλά καί ὁ ἐν ἐλεύθερος σχῆμα προσποιέω τρέφω ; ἤ οὐ αἰσχρός δοκέω καί ἀπαιδευσία μέγας τεκμήριον ὁ ἐπακτός παρά ἄλλος , ὡς δεσπότης τε καί κριτής , ὁ δίκαιος ἀναγκάζω χράω , καί ἀπορία οἰκεῖος ; πᾶς μέν οὖν , φημί , αἰσχρός . ἦ δοκέω σύ , εἰμί δέ ἐγώ , οὗτος αἰσχρός εἰμί οὗτος , ὅταν δή τις μή μόνος ὁ πολύς ὁ βίος ἐν δικαστήριον φεύγω τε καί διώκω κατατρίβω , ἀλλά καί ὑπό ἀπειροκαλία ἐπί αὐτός δή οὗτος πείθω καλλωπίζω , ὡς δεινός εἰμί περί ὁ ἀδικέω καί ἱκανός πᾶς μέν στροφή στρέφω , πᾶς δέ διέξοδος διεξέρχομαι ἀποστρέφω λυγίζω , ὥστε μή παρέχω δίκη , καί οὗτος μικρός τε καί οὐδείς ἄξιος ἕνεκα , ἀγνοέω ὅσος καλός καί ἀγαθός ὁ παρασκευάζω ὁ βίος ἑαυτοῦ μηδείς δέω νυστάζω δικαστής ; οὐ , ἀλλά οὗτος , φημί , ἐκεῖνος ἔτι αἰσχρός . ὁ δέ ἰατρικός , εἰμί δέ ἐγώ , δέω ὅτι μή τραῦμα ἕνεκα ἤ τις ἐπέτειος νόσημα ἐπιπίπτω , ἀλλά διά ἀργία τε καί δίαιτα οἷος διέρχομαι , ῥεῦμα τε καί πνεῦμα ὥσπερ λίμνη ἐμπίμπλημι φῦσα τε καί κατάρροος νόσημα ὄνομα τίθημι ἀναγκάζω ὁ κομψός Ἀσκληπιάδης , οὐ αἰσχρός δοκέω ; καί μάλα , φημί · ὡς ἀληθής καινός οὗτος καί ἄτοπος νόσημα ὄνομα . οἷος , εἰμί δέ ἐγώ , ὡς οἴομαι , οὐ εἰμί ἐπί Ἀσκληπιός . τεκμαίρομαι δέ , ὅτι αὐτός ὁ υἱός ἐν Τροία Εὐρύπυλος τιτρώσκω ἐπί οἶνος Πράμνειος ἄλφιτον πολύς ἐπιπάσσω καί τυρός ἐπιξύω , ὅς δή δοκέω φλεγματώδης εἰμί , οὐ μέμφομαι ὁ δίδωμι πίνω , οὐδέ Πάτροκλος ὁ ἰάομαι ἐπιτιμάω .