plato-philosophy.respublica 5.469
ἀλλʼ οὐ πεισόμεθα Ἡσιόδῳ , ἐπειδάν τινες τοῦ τοιούτου γένους τελευτήσωσιν , ὡς ἄρα — οἱ μὲν δαίμονες ἁγνοὶ ἐπιχθόνιοι τελέθουσιν , ἐσθλοί , ἀλεξίκακοι , φύλακες μερόπων ἀνθρώπων ; πεισόμεθα μὲν οὖν . διαπυθόμενοι ἄρα τοῦ θεοῦ πῶς χρὴ τοὺς δαιμονίους τε καὶ θείους τιθέναι καὶ τίνι διαφόρῳ , οὕτω καὶ ταύτῃ θήσομεν ᾗ ἂν ἐξηγῆται ; τί δʼ οὐ μέλλομεν ; καὶ τὸν λοιπὸν δὴ χρόνον ὡς δαιμόνων , οὕτω θεραπεύσομέν τε καὶ προσκυνήσομεν αὐτῶν τὰς θήκας ; ταὐτὰ δὲ ταῦτα νομιοῦμεν ὅταν τις γήρᾳ ἤ τινι ἄλλῳ τρόπῳ τελευτήσῃ τῶν ὅσοι ἂν διαφερόντως ἐν τῷ βίῳ ἀγαθοὶ κριθῶσιν ; δίκαιον γοῦν , ἔφη . τί δέ ; πρὸς τοὺς πολεμίους πῶς ποιήσουσιν ἡμῖν οἱ στρατιῶται ; τὸ ποῖον δή ; πρῶτον μὲν ἀνδραποδισμοῦ πέρι , δοκεῖ δίκαιον Ἕλληνας Ἑλληνίδας πόλεις ἀνδραποδίζεσθαι , ἢ μηδʼ ἄλλῃ ἐπιτρέπειν κατὰ τὸ δυνατὸν καὶ τοῦτο ἐθίζειν , τοῦ Ἑλληνικοῦ γένους φείδεσθαι , εὐλαβουμένους τὴν ὑπὸ τῶν βαρβάρων δουλείαν ; ὅλῳ καὶ παντί , ἔφη , διαφέρει τὸ φείδεσθαι . μηδὲ Ἕλληνα ἄρα δοῦλον ἐκτῆσθαι μήτε αὐτούς , τοῖς τε ἄλλοις Ἕλλησιν οὕτω συμβουλεύειν ; πάνυ μὲν οὖν , ἔφη · μᾶλλόν γʼ ἂν οὖν οὕτω πρὸς τοὺς βαρβάρους τρέποιντο , ἑαυτῶν δʼ ἀπέχοιντο . τί δέ ; σκυλεύειν , ἦν δʼ ἐγώ , τοὺς τελευτήσαντας πλὴν ὅπλων , ἐπειδὰν νικήσωσιν , ἦ καλῶς ἔχει ; ἢ οὐ πρόφασιν μὲν τοῖς δειλοῖς ἔχει μὴ πρὸς τὸν μαχόμενον ἰέναι , ὥς τι τῶν δεόντων δρῶντας ὅταν περὶ τὸν τεθνεῶτα κυπτάζωσι , πολλὰ δὲ ἤδη στρατόπεδα διὰ τὴν τοιαύτην ἁρπαγὴν ἀπώλετο ; καὶ μάλα . ἀνελεύθερον δὲ οὐ δοκεῖ καὶ φιλοχρήματον νεκρὸν συλᾶν , καὶ γυναικείας τε καὶ σμικρᾶς διανοίας τὸ πολέμιον νομίζειν τὸ σῶμα τοῦ τεθνεῶτος ἀποπταμένου τοῦ ἐχθροῦ , λελοιπότος δὲ ᾧ ἐπολέμει ; ἢ οἴει τι διάφορον δρᾶν τοὺς τοῦτο ποιοῦντας τῶν κυνῶν , αἳ τοῖς λίθοις οἷς ἂν βληθῶσι χαλεπαίνουσι , τοῦ βάλλοντος οὐχ ἁπτόμεναι ; οὐδὲ σμικρόν , ἔφη . ἐατέον ἄρα τὰς νεκροσυλίας καὶ τὰς τῶν ἀναιρέσεων διακωλύσεις ; ἐατέον μέντοι , ἔφη , νὴ Δία .
Lemmas: ἀλλά οὐ πείθω Ἡσίοδος , ἐπειδάν τις ὁ τοιοῦτος γένος τελευτάω , ὡς ἄρα — ὁ μέν δαίμων ἁγνός ἐπιχθόνιος τελέθω , ἐσθλός , ἀλεξίκακος , φύλαξ μέροψ ἄνθρωπος ; πείθω μέν οὖν . διαπυνθάνομαι ἄρα ὁ θεός πῶς χρή ὁ δαιμόνιος τε καί θεῖος τίθημι καί τίς διάφορος , οὕτως καί οὗτος τίθημι ᾗ ἄν ἐξηγέομαι ; τίς δέ οὐ μέλλω ; καί ὁ λοιπός δή χρόνος ὡς δαίμων , οὕτως θεραπεύω τε καί προσκυνέω αὐτός ὁ θήκη ; αὐτός δέ οὗτος νομίζω ὅταν τις γῆρας ἤ τις ἄλλος τρόπος τελευτάω ὁ ὅσος ἄν διαφερόντως ἐν ὁ βίος ἀγαθός κρίνω ; δίκαιος γοῦν , φημί . τίς δέ ; πρός ὁ πολέμιος πῶς ποιέω ἐγώ ὁ στρατιώτης ; ὁ ποῖος δή ; πρῶτος μέν ἀνδραποδισμός περί , δοκέω δίκαιος Ἕλλην Ἑλληνίς πόλις ἀνδραποδίζω , ἤ μηδέ ἄλλῃ ἐπιτρέπω κατά ὁ δυνατός καί οὗτος ἐθίζω , ὁ Ἑλληνικός γένος φείδομαι , εὐλαβέομαι ὁ ὑπό ὁ βάρβαρος δουλεία ; ὅλος καί πᾶς , φημί , διαφέρω ὁ φείδομαι . μηδέ Ἕλλην ἄρα δοῦλος κτάομαι μήτε αὐτός , ὁ τε ἄλλος Ἕλλην οὕτως συμβουλεύω ; πάνυ μέν οὖν , φημί · μάλα γε ἄν οὖν οὕτως πρός ὁ βάρβαρος τρέπω , ἑαυτοῦ δέ ἀπέχω . τίς δέ ; σκυλεύω , εἰμί δέ ἐγώ , ὁ τελευτάω πλήν ὅπλον , ἐπειδάν νικάω , ἦ καλός ἔχω ; ἤ οὐ πρόφασις μέν ὁ δειλός ἔχω μή πρός ὁ μάχομαι ἔρχομαι , ὡς τις ὁ δέω δράω ὅταν περί ὁ θνῄσκω κυπτάζω , πολύς δέ ἤδη στρατόπεδον διά ὁ τοιοῦτος ἁρπαγή ἀπόλλυμι ; καί μάλα . ἀνελεύθερος δέ οὐ δοκέω καί φιλοχρήματος νεκρός συλάω , καί γυναικεῖος τε καί μικρός διάνοια ὁ πολέμιος νομίζω ὁ σῶμα ὁ θνῄσκω ἀποπέτομαι ὁ ἐχθρός , λείπω δέ ὅς πολεμέω ; ἤ οἴομαι τις διάφορος δράω ὁ οὗτος ποιέω ὁ κύων , ὅς ὁ λίθος ὅς ἄν βάλλω χαλεπαίνω , ὁ βάλλω οὐ ἅπτω ; οὐδέ μικρός , φημί . ἐάω ἄρα ὁ νεκροσυλία καί ὁ ὁ ἀναίρεσις διακώλυσις ; ἐάω μέντοι , φημί , νή Ζεύς .