plato-philosophy.respublica 7.540
ἀμέλει , εἶπον , πέντε θές . μετὰ γὰρ τοῦτο καταβιβαστέοι ἔσονταί σοι εἰς τὸ σπήλαιον πάλιν ἐκεῖνο , καὶ ἀναγκαστέοι ἄρχειν τά τε περὶ τὸν πόλεμον καὶ ὅσαι νέων ἀρχαί , ἵνα μηδʼ ἐμπειρίᾳ ὑστερῶσι τῶν ἄλλων · καὶ ἔτι καὶ ἐν τούτοις βασανιστέοι εἰ ἐμμενοῦσιν ἑλκόμενοι πανταχόσε ἤ τι καὶ παρακινήσουσι . χρόνον δέ , ἦ δʼ ὅς , πόσον τοῦτον τιθεῖς ; πεντεκαίδεκα ἔτη , ἦν δʼ ἐγώ . γενομένων δὲ πεντηκοντουτῶν τοὺς διασωθέντας καὶ ἀριστεύσαντας πάντα πάντῃ ἐν ἔργοις τε καὶ ἐπιστήμαις πρὸς τέλος ἤδη ἀκτέον , καὶ ἀναγκαστέον ἀνακλίναντας τὴν τῆς ψυχῆς αὐγὴν εἰς αὐτὸ ἀποβλέψαι τὸ πᾶσι φῶς παρέχον , καὶ ἰδόντας τὸ ἀγαθὸν αὐτό , παραδείγματι χρωμένους ἐκείνῳ , καὶ πόλιν καὶ ἰδιώτας καὶ ἑαυτοὺς κοσμεῖν τὸν ἐπίλοιπον βίον ἐν μέρει ἑκάστους , τὸ μὲν πολὺ πρὸς φιλοσοφίᾳ διατρίβοντας , ὅταν δὲ τὸ μέρος ἥκῃ , πρὸς πολιτικοῖς ἐπιταλαιπωροῦντας καὶ ἄρχοντας ἑκάστους τῆς πόλεως ἕνεκα , οὐχ ὡς καλόν τι ἀλλʼ ὡς ἀναγκαῖον πράττοντας , καὶ οὕτως ἄλλους ἀεὶ παιδεύσαντας τοιούτους , ἀντικαταλιπόντας τῆς πόλεως φύλακας , εἰς μακάρων νήσους ἀπιόντας οἰκεῖν · μνημεῖα δʼ αὐτοῖς καὶ θυσίας τὴν πόλιν δημοσίᾳ ποιεῖν , ἐὰν καὶ ἡ Πυθία συναναιρῇ , ὡς δαίμοσιν , εἰ δὲ μή , ὡς εὐδαίμοσί τε καὶ θείοις . παγκάλους , ἔφη , τοὺς ἄρχοντας , ὦ Σώκρατες , ὥσπερ ἀνδριαντοποιὸς ἀπείργασαι . καὶ τὰς ἀρχούσας γε , ἦν δʼ ἐγώ , ὦ Γλαύκων · μηδὲν γάρ τι οἴου με περὶ ἀνδρῶν εἰρηκέναι μᾶλλον ἃ εἴρηκα ἢ περὶ γυναικῶν , ὅσαι ἂν αὐτῶν ἱκαναὶ τὰς φύσεις ἐγγίγνωνται . ὀρθῶς , ἔφη , εἴπερ ἴσα γε πάντα τοῖς ἀνδράσι κοινωνήσουσιν , ὡς διήλθομεν . τί οὖν ; ἔφην · συγχωρεῖτε περὶ τῆς πόλεώς τε καὶ πολιτείας μὴ παντάπασιν ἡμᾶς εὐχὰς εἰρηκέναι , ἀλλὰ χαλεπὰ μέν , δυνατὰ δέ πῃ , καὶ οὐκ ἄλλῃ ἢ εἴρηται , ὅταν οἱ ὡς ἀληθῶς φιλόσοφοι δυνάσται , ἢ πλείους ἢ εἷς , ἐν πόλει γενόμενοι τῶν μὲν νῦν τιμῶν καταφρονήσωσιν , ἡγησάμενοι ἀνελευθέρους εἶναι καὶ οὐδενὸς ἀξίας , τὸ δὲ ὀρθὸν περὶ πλείστου ποιησάμενοι καὶ τὰς ἀπὸ τούτου τιμάς , μέγιστον δὲ καὶ ἀναγκαιότατον τὸ δίκαιον , καὶ τούτῳ δὴ ὑπηρετοῦντές τε καὶ αὔξοντες αὐτὸ διασκευωρήσωνται τὴν ἑαυτῶν πόλιν ; πῶς ; ἔφη .
Lemmas: ἀμέλει , λέγω , πέντε τίθημι . μετά γάρ οὗτος καταβιβαστέος εἰμί σύ εἰς ὁ σπήλαιον πάλιν ἐκεῖνος , καί ἀναγκαστέος ἄρχω ὁ τε περί ὁ πόλεμος καί ὅσος νέος ἀρχή , ἵνα μηδέ ἐμπειρία ὑστερέω ὁ ἄλλος · καί ἔτι καί ἐν οὗτος βασανιστέος εἰ ἐμμένω ἕλκω πανταχοῦ ἤ τις καί παρακινέω . χρόνος δέ , ἠμί δέ ὅς , πόσος οὗτος τίθημι ; πεντεκαίδεκα ἔτος , εἰμί δέ ἐγώ . γίγνομαι δέ πεντηκοντούτης ὁ διασῴζω καί ἀριστεύω πᾶς πάντῃ ἐν ἔργον τε καί ἐπιστήμη πρός τέλος ἤδη ἀκτέος , καί ἀναγκαστέος ἀνακλίνω ὁ ὁ ψυχή αὐγή εἰς αὐτός ἀποβλέπω ὁ πᾶς φάος παρέχω , καί ὁράω ὁ ἀγαθός αὐτός , παράδειγμα χράω ἐκεῖνος , καί πόλις καί ἰδιώτης καί ἑαυτοῦ κοσμέω ὁ ἐπίλοιπος βίος ἐν μέρος ἕκαστος , ὁ μέν πολύς πρός φιλοσοφία διατρίβω , ὅταν δέ ὁ μέρος ἥκω , πρός πολιτικός ἐπιταλαιπωρέω καί ἄρχω ἕκαστος ὁ πόλις ἕνεκα , οὐ ὡς καλός τις ἀλλά ὡς ἀναγκαῖος πράσσω , καί οὕτως ἄλλος ἀεί παιδεύω τοιοῦτος , ἀντικαταλείπω ὁ πόλις φύλαξ , εἰς μάκαρ νῆσος ἀπέρχομαι οἰκέω · μνημεῖον δέ αὐτός καί θυσία ὁ πόλις δημοσίᾳ ποιέω , ἐάν καί ὁ Πυθία συναναιρέω , ὡς δαίμων , εἰ δέ μή , ὡς εὐδαίμων τε καί θεῖος . πάγκαλος , φημί , ὁ ἄρχων , ὦ Σωκράτης , ὥσπερ ἀνδριαντοποιός ἀπεργάζομαι . καί ὁ ἄρχω γε , εἰμί δέ ἐγώ , ὦ Γλαύκων · μηδείς γάρ τις οἴομαι ἐγώ περί ἀνήρ λέγω μάλα ὅς λέγω ἤ περί γυνή , ὅσος ἄν αὐτός ἱκανός ὁ φύσις ἐγγίγνομαι . ὀρθός , φημί , εἴπερ ἴσος γε πᾶς ὁ ἀνήρ κοινωνέω , ὡς διέρχομαι . τίς οὖν ; φημί · συγχωρέω περί ὁ πόλις τε καί πολιτεία μή παντάπασι ἐγώ εὐχή λέγω , ἀλλά χαλεπός μέν , δυνατός δέ πη , καί οὐ ἄλλῃ ἤ λέγω , ὅταν ὁ ὡς ἀληθής φιλόσοφος δυνάστης , ἤ πολύς ἤ εἷς , ἐν πόλις γίγνομαι ὁ μέν νῦν τιμή καταφρονέω , ἡγέομαι ἀνελεύθερος εἰμί καί οὐδείς ἄξιος , ὁ δέ ὀρθός περί πολύς ποιέω καί ὁ ἀπό οὗτος τιμή , μέγας δέ καί ἀναγκαῖος ὁ δίκαιος , καί οὗτος δή ὑπηρετέω τε καί αὐξάνω αὐτός διασκευωρέω ὁ ἑαυτοῦ πόλις ; πῶς ; φημί .