plato-philosophy.respublica 6.497
ἀλλά τοι , ἦ δʼ ὅς , οὐ τὰ ἐλάχιστα ἂν διαπραξάμενος ἀπαλλάττοιτο . οὐδέ γε , εἶπον , τὰ μέγιστα , μὴ τυχὼν πολιτείας προσηκούσης · ἐν γὰρ προσηκούσῃ αὐτός τε μᾶλλον αὐξήσεται καὶ μετὰ τῶν ἰδίων τὰ κοινὰ σώσει . τὸ μὲν οὖν τῆς φιλοσοφίας ὧν ἕνεκα διαβολὴν εἴληφεν καὶ ὅτι οὐ δικαίως , ἐμοὶ μὲν δοκεῖ μετρίως εἰρῆσθαι , εἰ μὴ ἔτʼ ἄλλο λέγεις τι σύ . ἀλλʼ οὐδέν , ἦ δʼ ὅς , ἔτι λέγω περὶ τούτου · ἀλλὰ τὴν προσήκουσαν αὐτῇ τίνα τῶν νῦν λέγεις πολιτειῶν ; οὐδʼ ἡντινοῦν , εἶπον , ἀλλὰ τοῦτο καὶ ἐπαιτιῶμαι , μηδεμίαν ἀξίαν εἶναι τῶν νῦν κατάστασιν πόλεως φιλοσόφου φύσεως · διὸ καὶ στρέφεσθαί τε καὶ ἀλλοιοῦσθαι αὐτήν , ὥσπερ ξενικὸν σπέρμα ἐν γῇ ἄλλῃ σπειρόμενον ἐξίτηλον εἰς τὸ ἐπιχώριον φιλεῖ κρατούμενον ἰέναι , οὕτω καὶ τοῦτο τὸ γένος νῦν μὲν οὐκ ἴσχειν τὴν αὑτοῦ δύναμιν , ἀλλʼ εἰς ἀλλότριον ἦθος ἐκπίπτειν · εἰ δὲ λήψεται τὴν ἀρίστην πολιτείαν , ὥσπερ καὶ αὐτὸ ἄριστόν ἐστιν , τότε δηλώσει ὅτι τοῦτο μὲν τῷ ὄντι θεῖον ἦν , τὰ δὲ ἄλλα ἀνθρώπινα , τά τε τῶν φύσεων καὶ τῶν ἐπιτηδευμάτων . δῆλος δὴ οὖν εἶ ὅτι μετὰ τοῦτο ἐρήσῃ τίς αὕτη ἡ πολιτεία . οὐκ ἔγνως , ἔφη · οὐ γὰρ τοῦτο ἔμελλον , ἀλλʼ εἰ αὑτὴ ἣν ἡμεῖς διεληλύθαμεν οἰκίζοντες τὴν πόλιν ἢ ἄλλη . τὰ μὲν ἄλλα , ἦν δʼ ἐγώ , αὕτη · τοῦτο δὲ αὐτὸ ἐρρήθη μὲν καὶ τότε , ὅτι δεήσοι τι ἀεὶ ἐνεῖναι ἐν τῇ πόλει λόγον ἔχον τῆς πολιτείας τὸν αὐτὸν ὅνπερ καὶ σὺ ὁ νομοθέτης ἔχων τοὺς νόμους ἐτίθεις . ἐρρήθη γάρ , ἔφη . ἀλλʼ οὐχ ἱκανῶς , εἶπον , ἐδηλώθη , φόβῳ ὧν ὑμεῖς ἀντιλαμβανόμενοι δεδηλώκατε μακρὰν καὶ χαλεπὴν αὐτοῦ τὴν ἀπόδειξιν · ἐπεὶ καὶ τὸ λοιπὸν οὐ πάντων ῥᾷστον διελθεῖν . τὸ ποῖον ; τίνα τρόπον μεταχειριζομένη πόλις φιλοσοφίαν οὐ διολεῖται . τὰ γὰρ δὴ μεγάλα πάντα ἐπισφαλῆ , καὶ τὸ λεγόμενον τὰ καλὰ τῷ ὄντι χαλεπά . ἀλλʼ ὅμως , ἔφη , λαβέτω τέλος ἡ ἀπόδειξις τούτου φανεροῦ γενομένου . οὐ τὸ μὴ βούλεσθαι , ἦν δʼ ἐγώ , ἀλλʼ εἴπερ , τὸ μὴ δύνασθαι διακωλύσει · παρὼν δὲ τήν γʼ ἐμὴν προθυμίαν εἴσῃ . σκόπει δὲ καὶ νῦν ὡς προθύμως καὶ παρακινδυνευτικῶς μέλλω λέγειν , ὅτι τοὐναντίον ἢ νῦν δεῖ τοῦ ἐπιτηδεύματος τούτου πόλιν ἅπτεσθαι . πῶς ;
Lemmas: ἀλλά τοι , ἠμί δέ ὅς , οὐ ὁ ἐλαχύς ἄν διαπράσσω ἀπαλλάσσω . οὐδέ γε , λέγω , ὁ μέγας , μή τυγχάνω πολιτεία προσήκω · ἐν γάρ προσήκω αὐτός τε μάλα αὐξάνω καί μετά ὁ ἴδιος ὁ κοινός σῴζω . ὁ μέν οὖν ὁ φιλοσοφία ὅς ἕνεκα διαβολή λαμβάνω καί ὅτι οὐ δίκαιος , ἐγώ μέν δοκέω μέτριος λέγω , εἰ μή ἔτι ἄλλος λέγω τις σύ . ἀλλά οὐδείς , ἠμί δέ ὅς , ἔτι λέγω περί οὗτος · ἀλλά ὁ προσήκω αὐτός τίς ὁ νῦν λέγω πολιτεία ; οὐδέ ὅστις , λέγω , ἀλλά οὗτος καί ἐπαιτιάομαι , μηδείς ἄξιος εἰμί ὁ νῦν κατάστασις πόλις φιλόσοφος φύσις · διό καί στρέφω τε καί ἀλλοιόω αὐτός , ὥσπερ ξενικός σπέρμα ἐν γῆ ἄλλος σπείρω ἐξίτηλος εἰς ὁ ἐπιχώριος φιλέω κρατέω ἔρχομαι , οὕτως καί οὗτος ὁ γένος νῦν μέν οὐ ἴσχω ὁ ἑαυτοῦ δύναμις , ἀλλά εἰς ἀλλότριος ἦθος ἐκπίπτω · εἰ δέ λαμβάνω ὁ ἀγαθός πολιτεία , ὥσπερ καί αὐτός ἀγαθός εἰμί , τότε δηλόω ὅτι οὗτος μέν ὁ εἰμί θεῖος εἰμί , ὁ δέ ἄλλος ἀνθρώπινος , ὁ τε ὁ φύσις καί ὁ ἐπιτήδευμα . δῆλος δή οὖν εἰμί ὅτι μετά οὗτος ἔρομαι τίς οὗτος ὁ πολιτεία . οὐ γιγνώσκω , φημί · οὐ γάρ οὗτος μέλλω , ἀλλά εἰ αὑτός ὅς ἐγώ διέρχομαι οἰκίζω ὁ πόλις ἤ ἄλλος . ὁ μέν ἄλλος , εἰμί δέ ἐγώ , οὗτος · οὗτος δέ αὐτός λέγω μέν καί τότε , ὅτι δέω τις ἀεί ἔνειμι ἐν ὁ πόλις λόγος ἔχω ὁ πολιτεία ὁ αὐτός ὅς καί σύ ὁ νομοθέτης ἔχω ὁ νόμος τίθημι . λέγω γάρ , φημί . ἀλλά οὐ ἱκανός , λέγω , δηλόω , φόβος ὅς σύ ἀντιλαμβάνω δηλόω μακρός καί χαλεπός αὐτός ὁ ἀπόδειξις · ἐπεί καί ὁ λοιπός οὐ πᾶς ῥᾴδιος διέρχομαι . ὁ ποῖος ; τίς τρόπος μεταχειρίζω πόλις φιλοσοφία οὐ διόλλυμι . ὁ γάρ δή μέγας πᾶς ἐπισφαλής , καί ὁ λέγω ὁ καλός ὁ εἰμί χαλεπός . ἀλλά ὅμως , φημί , λαμβάνω τέλος ὁ ἀπόδειξις οὗτος φανερός γίγνομαι . οὐ ὁ μή βούλομαι , εἰμί δέ ἐγώ , ἀλλά εἴπερ , ὁ μή δύναμαι διακωλύω · πάρειμι δέ ὁ γε ἐμός προθυμία οἶδα . σκοπέω δέ καί νῦν ὡς πρόθυμος καί παρακινδυνευτικός μέλλω λέγω , ὅτι ἐναντίος ἤ νῦν δέω ὁ ἐπιτήδευμα οὗτος πόλις ἅπτω . πῶς ;