plato-philosophy.respublica 3.414
καὶ τὸν ἀεὶ ἔν τε παισὶ καὶ νεανίσκοις καὶ ἐν ἀνδράσι βασανιζόμενον καὶ ἀκήρατον ἐκβαίνοντα καταστατέον ἄρχοντα τῆς πόλεως καὶ φύλακα , καὶ τιμὰς δοτέον καὶ ζῶντι καὶ τελευτήσαντι , τάφων τε καὶ τῶν ἄλλων μνημείων μέγιστα γέρα λαγχάνοντα · τὸν δὲ μὴ τοιοῦτον ἀποκριτέον . τοιαύτη τις , ἦν δʼ ἐγώ , δοκεῖ μοι , ὦ Γλαύκων , ἡ ἐκλογὴ εἶναι καὶ κατάστασις τῶν ἀρχόντων τε καὶ φυλάκων , ὡς ἐν τύπῳ , μὴ διʼ ἀκριβείας , εἰρῆσθαι . καὶ ἐμοί , ἦ δʼ ὅς , οὕτως πῃ φαίνεται . ἆρʼ οὖν ὡς ἀληθῶς ὀρθότατον καλεῖν τούτους μὲν φύλακας παντελεῖς τῶν τε ἔξωθεν πολεμίων τῶν τε ἐντὸς φιλίων , ὅπως οἱ μὲν μὴ βουλήσονται , οἱ δὲ μὴ δυνήσονται κακουργεῖν , τοὺς δὲ νέους , οὓς δὴ νῦν φύλακας ἐκαλοῦμεν , ἐπικούρους τε καὶ βοηθοὺς τοῖς τῶν ἀρχόντων δόγμασιν ; ἔμοιγε δοκεῖ , ἔφη . τίς ἂν οὖν ἡμῖν , ἦν δʼ ἐγώ , μηχανὴ γένοιτο τῶν ψευδῶν τῶν ἐν δέοντι γιγνομένων , ὧν δὴ νῦν ἐλέγομεν , γενναῖόν τι ἓν ψευδομένους πεῖσαι μάλιστα μὲν καὶ αὐτοὺς τοὺς ἄρχοντας , εἰ δὲ μή , τὴν ἄλλην πόλιν ; ποῖόν τι ; ἔφη . μηδὲν καινόν , ἦν δʼ ἐγώ , ἀλλὰ Φοινικικόν τι , πρότερον μὲν ἤδη πολλαχοῦ γεγονός , ὥς φασιν οἱ ποιηταὶ καὶ πεπείκασιν , ἐφʼ ἡμῶν δὲ οὐ γεγονὸς οὐδʼ οἶδα εἰ γενόμενον ἄν , πεῖσαι δὲ συχνῆς πειθοῦς . ὡς ἔοικας , ἔφη , ὀκνοῦντι λέγειν . δόξω δέ σοι , ἦν δʼ ἐγώ , καὶ μάλʼ εἰκότως ὀκνεῖν , ἐπειδὰν εἴπω . λέγʼ , ἔφη , καὶ μὴ φοβοῦ . λέγω δή—καίτοι οὐκ οἶδα ὁποίᾳ τόλμῃ ἢ ποίοις λόγοις χρώμενος ἐρῶ—καὶ ἐπιχειρήσω πρῶτον μὲν αὐτοὺς τοὺς ἄρχοντας πείθειν καὶ τοὺς στρατιώτας , ἔπειτα δὲ καὶ τὴν ἄλλην πόλιν , ὡς ἄρʼ ἃ ἡμεῖς αὐτοὺς ἐτρέφομέν τε καὶ ἐπαιδεύομεν , ὥσπερ ὀνείρατα ἐδόκουν ταῦτα πάντα πάσχειν τε καὶ γίγνεσθαι περὶ αὐτούς , ἦσαν δὲ τότε τῇ ἀληθείᾳ ὑπὸ γῆς ἐντὸς πλαττόμενοι καὶ τρεφόμενοι καὶ αὐτοὶ καὶ τὰ ὅπλα αὐτῶν καὶ ἡ ἄλλη σκευὴ δημιουργουμένη , ἐπειδὴ δὲ παντελῶς ἐξειργασμένοι ἦσαν , καὶ ἡ γῆ αὐτοὺς μήτηρ οὖσα ἀνῆκεν , καὶ νῦν δεῖ ὡς περὶ μητρὸς καὶ τροφοῦ τῆς χώρας ἐν ᾗ εἰσι βουλεύεσθαί τε καὶ ἀμύνειν αὐτούς , ἐάν τις ἐπʼ αὐτὴν ἴῃ , καὶ ὑπὲρ τῶν ἄλλων πολιτῶν ὡς ἀδελφῶν ὄντων καὶ γηγενῶν διανοεῖσθαι . οὐκ ἐτός , ἔφη , πάλαι ᾐσχύνου τὸ ψεῦδος λέγειν .
Lemmas: καί ὁ ἀεί ἐν τε παῖς καί νεανίσκος καί ἐν ἀνήρ βασανίζω καί ἀκήρατος ἐκβαίνω καταστατέον ἄρχω ὁ πόλις καί φύλαξ , καί τιμή δίδωμι καί ζάω καί τελευτάω , τάφος τε καί ὁ ἄλλος μνημεῖον μέγας γέρας λαγχάνω · ὁ δέ μή τοιοῦτος ἀποκριτέον . τοιοῦτος τις , εἰμί δέ ἐγώ , δοκέω ἐγώ , ὦ Γλαύκων , ὁ ἐκλογή εἰμί καί κατάστασις ὁ ἄρχων τε καί φύλαξ , ὡς ἐν τύπος , μή διά ἀκρίβεια , λέγω . καί ἐγώ , ἠμί δέ ὅς , οὕτως πη φαίνω . ἆρα οὖν ὡς ἀληθής ὀρθός καλέω οὗτος μέν φύλαξ παντελής ὁ τε ἔξωθεν πολέμιος ὁ τε ἐντός φίλος , ὅπως ὁ μέν μή βούλομαι , ὁ δέ μή δύναμαι κακουργέω , ὁ δέ νέος , ὅς δή νῦν φύλαξ καλέω , ἐπίκουρος τε καί βοηθός ὁ ὁ ἄρχων δόγμα ; ἐγώ δοκέω , φημί . τίς ἄν οὖν ἐγώ , εἰμί δέ ἐγώ , μηχανή γίγνομαι ὁ ψευδής ὁ ἐν δέον γίγνομαι , ὅς δή νῦν λέγω , γενναῖος τις εἷς ψεύδω πείθω μάλα μέν καί αὐτός ὁ ἄρχω , εἰ δέ μή , ὁ ἄλλος πόλις ; ποῖος τις ; φημί . μηδείς καινός , εἰμί δέ ἐγώ , ἀλλά Φοινικικός τις , πρότερος μέν ἤδη πολλαχοῦ γίγνομαι , ὡς φημί ὁ ποιητής καί πείθω , ἐπί ἐγώ δέ οὐ γίγνομαι οὐδέ οἶδα εἰ γίγνομαι ἄν , πείθω δέ συχνός πειθώ . ὡς ἔοικα , φημί , ὀκνέω λέγω . δοκέω δέ σύ , εἰμί δέ ἐγώ , καί μάλα ἔοικα ὀκνέω , ἐπειδάν λέγω . λέγω , φημί , καί μή φοβέω . λέγω δη—καιος οὐ οἶδα ὁποῖος τόλμα ἤ ποῖος λόγος χράω ἐρῶ—καὶ ἐπιχειρέω πρῶτος μέν αὐτός ὁ ἄρχων πείθω καί ὁ στρατιώτης , ἔπειτα δέ καί ὁ ἄλλος πόλις , ὡς ἄρα ὅς ἐγώ αὐτός τρέφω τε καί παιδεύω , ὥσπερ ὄνειρος δοκέω οὗτος πᾶς πάσχω τε καί γίγνομαι περί αὐτός , εἰμί δέ τότε ὁ ἀλήθεια ὑπό γῆ ἐντός πλήσσω καί τρέφω καί αὐτός καί ὁ ὅπλον αὐτός καί ὁ ἄλλος σκευή δημιουργέω , ἐπειδή δέ παντελής ἐξεργάζομαι εἰμί , καί ὁ γῆ αὐτός μήτηρ εἰμί ἀνίημι , καί νῦν δέω ὡς περί μήτηρ καί τροφός ὁ χώρα ἐν ὅς εἰμί βουλεύω τε καί ἀμύνω αὐτός , ἐάν τις ἐπί αὐτός ἔρχομαι , καί ὑπέρ ὁ ἄλλος πολίτης ὡς ἀδελφός εἰμί καί γηγενής διανοέω . οὐ ἐτός , φημί , πάλαι αἰσχύνω ὁ ψεῦδος λέγω .