plato-philosophy.respublica 10.615
διηγεῖσθαι δὲ ἀλλήλαις τὰς μὲν ὀδυρομένας τε καὶ κλαούσας , ἀναμιμνῃσκομένας ὅσα τε καὶ οἷα πάθοιεν καὶ ἴδοιεν ἐν τῇ ὑπὸ γῆς πορείᾳ—εἶναι δὲ τὴν πορείαν χιλιέτη—τὰς δʼ αὖ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ εὐπαθείας διηγεῖσθαι καὶ θέας ἀμηχάνους τὸ κάλλος . τὰ μὲν οὖν πολλά , ὦ Γλαύκων , πολλοῦ χρόνου διηγήσασθαι · τὸ δʼ οὖν κεφάλαιον ἔφη τόδε εἶναι , ὅσα πώποτέ τινα ἠδίκησαν καὶ ὅσους ἕκαστοι , ὑπὲρ ἁπάντων δίκην δεδωκέναι ἐν μέρει , ὑπὲρ ἑκάστου δεκάκις—τοῦτο δʼ εἶναι κατὰ ἑκατονταετηρίδα ἑκάστην , ὡς βίου ὄντος τοσούτου τοῦ ἀνθρωπίνου—ἵνα δεκαπλάσιον τὸ ἔκτεισμα τοῦ ἀδικήματος ἐκτίνοιεν , καὶ οἷον εἴ τινες πολλοῖς θανάτων ἦσαν αἴτιοι , ἢ πόλεις προδόντες ἢ στρατόπεδα , καὶ εἰς δουλείας ἐμβεβληκότες ἤ τινος ἄλλης κακουχίας μεταίτιοι , πάντων τούτων δεκαπλασίας ἀλγηδόνας ὑπὲρ ἑκάστου κομίσαιντο , καὶ αὖ εἴ τινας εὐεργεσίας εὐεργετηκότες καὶ δίκαιοι καὶ ὅσιοι γεγονότες εἶεν , κατὰ ταὐτὰ τὴν ἀξίαν κομίζοιντο . τῶν δὲ εὐθὺς γενομένων καὶ ὀλίγον χρόνον βιούντων πέρι ἄλλα ἔλεγεν οὐκ ἄξια μνήμης . εἰς δὲ θεοὺς ἀσεβείας τε καὶ εὐσεβείας καὶ γονέας καὶ αὐτόχειρος φόνου μείζους ἔτι τοὺς μισθοὺς διηγεῖτο . ἔφη γὰρ δὴ παραγενέσθαι ἐρωτωμένῳ ἑτέρῳ ὑπὸ ἑτέρου ὅπου εἴη Ἀρδιαῖος ὁ μέγας . ὁ δὲ Ἀρδιαῖος οὗτος τῆς Παμφυλίας ἔν τινι πόλει τύραννος ἐγεγόνει , ἤδη χιλιοστὸν ἔτος εἰς ἐκεῖνον τὸν χρόνον , γέροντά τε πατέρα ἀποκτείνας καὶ πρεσβύτερον ἀδελφόν , καὶ ἄλλα δὴ πολλά τε καὶ ἀνόσια εἰργασμένος , ὡς ἐλέγετο . ἔφη οὖν τὸν ἐρωτώμενον εἰπεῖν , οὐχ ἥκει , φάναι , οὐδʼ ἂν ἥξει δεῦρο . ἐθεασάμεθα γὰρ οὖν δὴ καὶ τοῦτο τῶν δεινῶν θεαμάτων · ἐπειδὴ ἐγγὺς τοῦ στομίου ἦμεν μέλλοντες ἀνιέναι καὶ τἆλλα πάντα πεπονθότες , ἐκεῖνόν τε κατείδομεν ἐξαίφνης καὶ ἄλλους—σχεδόν τι αὐτῶν τοὺς πλείστους τυράννους · ἦσαν δὲ καὶ ἰδιῶταί τινες τῶν μεγάλα ἡμαρτηκότων—οὓς οἰομένους ἤδη ἀναβήσεσθαι οὐκ ἐδέχετο τὸ στόμιον , ἀλλʼ ἐμυκᾶτο ὁπότε τις τῶν οὕτως ἀνιάτως ἐχόντων εἰς πονηρίαν ἢ μὴ ἱκανῶς δεδωκὼς δίκην ἐπιχειροῖ ἀνιέναι .
Lemmas: διηγέομαι δέ ἀλλήλων ὁ μέν ὀδύρομαι τε καί κλαίω , ἀναμιμνῄσκω ὅσος τε καί οἷος πάσχω καί ὁράω ἐν ὁ ὑπό γῆ πορεία δέ ὁ πορεία χιλιέτης δέ αὖ ἐκ ὁ οὐρανός εὐπάθεια διηγέομαι καί θέα ἀμήχανος ὁ κάλλος . ὁ μέν οὖν πολύς , ὦ Γλαύκων , πολύς χρόνος διηγέομαι · ὁ δέ οὖν κεφάλαιος φημί ὅδε εἰμί , ὅσος πώποτε τις ἀδικέω καί ὅσος ἕκαστος , ὑπέρ ἅπας δίκη δίδωμι ἐν μέρος , ὑπέρ ἕκαστος δεκάκις—τοῦτο δέ εἰμί κατά ἑκατονταετηρίς ἕκαστος , ὡς βίος εἰμί τοσοῦτος ὁ ἀνθρωπίνου—ἵνα δεκαπλάσιος ὁ ἔκτεισμα ὁ ἀδίκημα ἐκτίνω , καί οἷος εἰ τις πολύς θάνατος εἰμί αἴτιος , ἤ πόλις προδίδωμι ἤ στρατόπεδον , καί εἰς δουλεία ἐμβάλλω ἤ τις ἄλλος κακουχία μεταίτιος , πᾶς οὗτος δεκαπλάσιος ἀλγηδών ὑπέρ ἕκαστος κομίζω , καί αὖ εἰ τις εὐεργεσία εὐεργετέω καί δίκαιος καί ὅσιος γίγνομαι εἰμί , κατά αὐτός ὁ ἄξιος κομίζω . ὁ δέ εὐθύς γίγνομαι καί ὀλίγος χρόνος βιάζω περί ἄλλος λέγω οὐ ἄξιος μνήμη . εἰς δέ θεός ἀσέβεια τε καί εὐσέβεια καί γονεύς καί αὐτόχειρος φόνος μέγας ἔτι ὁ μισθός διηγέομαι . φημί γάρ δή παραγίγνομαι ἐρωτάω ἕτερος ὑπό ἕτερος ὅπου εἰμί Ἀρδιαῖος ὁ μέγας . ὁ δέ Ἀρδιαῖος οὗτος ὁ Παμφυλία ἐν τις πόλις τύραννος γίγνομαι , ἤδη χιλιοστός ἔτος εἰς ἐκεῖνος ὁ χρόνος , γέρων τε πατήρ ἀποκτείνω καί πρέσβυς ἀδελφός , καί ἄλλος δή πολύς τε καί ἀνόσιος ἐργάζομαι , ὡς λέγω . φημί οὖν ὁ ἐρωτάω λέγω , οὐ ἥκω , φημί , οὐδέ ἄν ἥκω δεῦρο . θεάομαι γάρ οὖν δή καί οὗτος ὁ δεινός θέαμα · ἐπειδή ἐγγύς ὁ στόμιον εἰμί μέλλω ἀνίημι καί ἄλλος πᾶς πάσχω , ἐκεῖνος τε κατοράω ἐξαίφνης καί ἄλλους—σχεδόν τις αὐτός ὁ πολύς τύραννος · εἰμί δέ καί ἰδιώτης τις ὁ μέγας ἁμαρτάνω οἴομαι ἤδη ἀναβαίνω οὐ δέχομαι ὁ στόμιον , ἀλλά μυκάομαι ὁπότε τις ὁ οὕτως ἀνίατος ἔχω εἰς πονηρία ἤ μή ἱκανός δίδωμι δίκη ἐπιχειρέω ἀνίημι .