plato-philosophy.respublica 5.450
νῦν οὖν , ἐπειδὴ ἄλλης ἐπιλαμβάνῃ πολιτείας πρὶν ταῦτα ἱκανῶς διελέσθαι , δέδοκται ἡμῖν τοῦτο ὃ σὺ ἤκουσας , τὸ σὲ μὴ μεθιέναι πρὶν ἂν ταῦτα πάντα ὥσπερ τἆλλα διέλθῃς . καὶ ἐμὲ τοίνυν , ὁ Γλαύκων ἔφη , κοινωνὸν τῆς ψήφου ταύτης τίθετε . ἀμέλει , ἔφη ὁ Θρασύμαχος , πᾶσι ταῦτα δεδογμένα ἡμῖν νόμιζε , ὦ Σώκρατες . οἷον , ἦν δʼ ἐγώ , εἰργάσασθε ἐπιλαβόμενοί μου . ὅσον λόγον πάλιν , ὥσπερ ἐξ ἀρχῆς , κινεῖτε περὶ τῆς πολιτείας · ἣν ὡς ἤδη διεληλυθὼς ἔγωγε ἔχαιρον , ἀγαπῶν εἴ τις ἐάσοι ταῦτα ἀποδεξάμενος ὡς τότε ἐρρήθη . ἃ νῦν ὑμεῖς παρακαλοῦντες οὐκ ἴστε ὅσον ἑσμὸν λόγων ἐπεγείρετε · ὃν ὁρῶν ἐγὼ παρῆκα τότε , μὴ παράσχοι πολὺν ὄχλον . τί δέ ; ἦ δʼ ὃς ὁ Θρασύμαχος · χρυσοχοήσοντας οἴει τούσδε νῦν ἐνθάδε ἀφῖχθαι , ἀλλʼ οὐ λόγων ἀκουσομένους ; ναί , εἶπον , μετρίων γε . μέτρον δέ γʼ , ἔφη , ὦ Σώκρατες , ὁ Γλαύκων , τοιούτων λόγων ἀκούειν ὅλος ὁ βίος νοῦν ἔχουσιν . ἀλλὰ τὸ μὲν ἡμέτερον ἔα · σὺ δὲ περὶ ὧν ἐρωτῶμεν μηδαμῶς ἀποκάμῃς ᾗ σοι δοκεῖ διεξιών , τίς ἡ κοινωνία τοῖς φύλαξιν ἡμῖν παίδων τε πέρι καὶ γυναικῶν ἔσται καὶ τροφῆς νέων ἔτι ὄντων , τῆς ἐν τῷ μεταξὺ χρόνῳ γιγνομένης γενέσεώς τε καὶ παιδείας , ἣ δὴ ἐπιπονωτάτη δοκεῖ εἶναι . πειρῶ οὖν εἰπεῖν τίνα τρόπον δεῖ γίγνεσθαι αὐτήν . οὐ ῥᾴδιον , ὦ εὔδαιμον , ἦν δʼ ἐγώ , διελθεῖν · πολλὰς γὰρ ἀπιστίας ἔχει ἔτι μᾶλλον τῶν ἔμπροσθεν ὧν διήλθομεν . καὶ γὰρ ὡς δυνατὰ λέγεται , ἀπιστοῖτʼ ἄν , καὶ εἰ ὅτι μάλιστα γένοιτο , ὡς ἄριστʼ ἂν εἴη ταῦτα , καὶ ταύτῃ ἀπιστήσεται . διὸ δὴ καὶ ὄκνος τις αὐτῶν ἅπτεσθαι , μὴ εὐχὴ δοκῇ εἶναι ὁ λόγος , ὦ φίλε ἑταῖρε . μηδέν , ἦ δʼ ὅς , ὄκνει · οὔτε γὰρ ἀγνώμονες οὔτε ἄπιστοι οὔτε δύσνοι οἱ ἀκουσόμενοι . καὶ ἐγὼ εἶπον · ὦ ἄριστε , ἦ που βουλόμενός με παραθαρρύνειν λέγεις ; ἔγωγʼ , ἔφη . πᾶν τοίνυν , ἦν δʼ ἐγώ , τοὐναντίον ποιεῖς . πιστεύοντος μὲν γὰρ ἐμοῦ ἐμοὶ εἰδέναι ἃ λέγω , καλῶς εἶχεν ἡ παραμυθία · ἐν γὰρ φρονίμοις τε καὶ φίλοις περὶ τῶν μεγίστων τε καὶ φίλων τἀληθῆ εἰδότα λέγειν ἀσφαλὲς καὶ θαρραλέον ,
Lemmas: νῦν οὖν , ἐπειδή ἄλλος ἐπιλαμβάνω πολιτεία πρίν οὗτος ἱκανός διαιρέω , δοκέω ἐγώ οὗτος ὅς σύ ἀκούω , ὁ σύ μή μεθίημι πρίν ἄν οὗτος πᾶς ὥσπερ ἄλλος διέρχομαι . καί ἐγώ τοίνυν , ὁ Γλαύκων φημί , κοινωνός ὁ ψῆφος οὗτος τίθημι . ἀμέλει , φημί ὁ Θρασύμαχος , πᾶς οὗτος δοκέω ἐγώ νομίζω , ὦ Σωκράτης . οἷος , εἰμί δέ ἐγώ , ἐργάζομαι ἐπιλαμβάνω ἐγώ . ὅσος λόγος πάλιν , ὥσπερ ἐκ ἀρχή , κινέω περί ὁ πολιτεία · ὅς ὡς ἤδη διέρχομαι ἐγώ χαίρω , ἀγαπάω εἰ τις ἐάω οὗτος ἀποδέχομαι ὡς τότε λέγω . ὅς νῦν σύ παρακαλέω οὐ οἶδα ὅσος ἑσμός λόγος ἐπεγείρω · ὅς ὁράω ἐγώ παρίημι τότε , μή παρέχω πολύς ὄχλος . τίς δέ ; ἠμί δέ ὅς ὁ Θρασύμαχος · χρυσοχοέω οἴομαι ὅδε νῦν ἐνθάδε ἀφικνέομαι , ἀλλά οὐ λόγος ἀκούω ; ναί , λέγω , μέτριος γε . μέτρον δέ γε , φημί , ὦ Σωκράτης , ὁ Γλαύκων , τοιοῦτος λόγος ἀκούω ὅλος ὁ βίος νόος ἔχω . ἀλλά ὁ μέν ἡμέτερος ἐάω · σύ δέ περί ὅς ἐρωτάω μηδαμῶς ἀποκάμνω ᾗ σύ δοκέω διεξέρχομαι , τίς ὁ κοινωνία ὁ φύλαξ ἐγώ παῖς τε περί καί γυνή εἰμί καί τροφή νέος ἔτι εἰμί , ὁ ἐν ὁ μεταξύ χρόνος γίγνομαι γένεσις τε καί παιδεία , ὅς δή ἐπίπονος δοκέω εἰμί . πειράω οὖν λέγω τίς τρόπος δέω γίγνομαι αὐτός . οὐ ῥᾴδιος , ὦ εὐδαίμων , εἰμί δέ ἐγώ , διέρχομαι · πολύς γάρ ἀπιστία ἔχω ἔτι μάλα ὁ ἔμπροσθεν ὅς διέρχομαι . καί γάρ ὡς δυνατός λέγω , ἀπιστέω ἄν , καί εἰ ὅστις μάλα γίγνομαι , ὡς ἀγαθός ἄν εἰμί οὗτος , καί οὗτος ἀπιστέω . διό δή καί ὄκνος τις αὐτός ἅπτω , μή εὐχή δοκέω εἰμί ὁ λόγος , ὦ φίλος ἑταῖρος . μηδείς , ἠμί δέ ὅς , ὀκνέω · οὔτε γάρ ἀγνώμων οὔτε ἄπιστος οὔτε δύσνους ὁ ἀκούω . καί ἐγώ λέγω · ὦ ἀγαθός , ἦ που βούλομαι ἐγώ παραθαρσύνω λέγω ; ἐγώ , φημί . πᾶς τοίνυν , εἰμί δέ ἐγώ , ἐναντίος ποιέω . πιστεύω μέν γάρ ἐγώ ἐγώ οἶδα ὅς λέγω , καλός ἔχω ὁ παραμυθία · ἐν γάρ φρόνιμος τε καί φίλος περί ὁ μέγας τε καί φίλος ἀληθής οἶδα λέγω ἀσφαλής καί θαρσαλέος ,