plato-philosophy.respublica 3.401
ἔστιν δέ γέ που πλήρης μὲν γραφικὴ αὐτῶν καὶ πᾶσα ἡ τοιαύτη δημιουργία , πλήρης δὲ ὑφαντικὴ καὶ ποικιλία καὶ οἰκοδομία καὶ πᾶσα αὖ ἡ τῶν ἄλλων σκευῶν ἐργασία , ἔτι δὲ ἡ τῶν σωμάτων φύσις καὶ ἡ τῶν ἄλλων φυτῶν · ἐν πᾶσι γὰρ τούτοις ἔνεστιν εὐσχημοσύνη ἢ ἀσχημοσύνη . καὶ ἡ μὲν ἀσχημοσύνη καὶ ἀρρυθμία καὶ ἀναρμοστία κακολογίας καὶ κακοηθείας ἀδελφά , τὰ δʼ ἐναντία τοῦ ἐναντίου , σώφρονός τε καὶ ἀγαθοῦ ἤθους , ἀδελφά τε καὶ μιμήματα . παντελῶς μὲν οὖν , ἔφη . ἆρʼ οὖν τοῖς ποιηταῖς ἡμῖν μόνον ἐπιστατητέον καὶ προσαναγκαστέον τὴν τοῦ ἀγαθοῦ εἰκόνα ἤθους ἐμποιεῖν τοῖς ποιήμασιν ἢ μὴ παρʼ ἡμῖν ποιεῖν , ἢ καὶ τοῖς ἄλλοις δημιουργοῖς ἐπιστατητέον καὶ διακωλυτέον τὸ κακόηθες τοῦτο καὶ ἀκόλαστον καὶ ἀνελεύθερον καὶ ἄσχημον μήτε ἐν εἰκόσι ζῴων μήτε ἐν οἰκοδομήμασι μήτε ἐν ἄλλῳ μηδενὶ δημιουργουμένῳ ἐμποιεῖν , ἢ ὁ μὴ οἷός τε ὢν οὐκ ἐατέος παρʼ ἡμῖν δημιουργεῖν , ἵνα μὴ ἐν κακίας εἰκόσι τρεφόμενοι ἡμῖν οἱ φύλακες ὥσπερ ἐν κακῇ βοτάνῃ , πολλὰ ἑκάστης ἡμέρας κατὰ σμικρὸν ἀπὸ πολλῶν δρεπόμενοί τε καὶ νεμόμενοι , ἕν τι συνιστάντες λανθάνωσιν κακὸν μέγα ἐν τῇ αὑτῶν ψυχῇ , ἀλλʼ ἐκείνους ζητητέον τοὺς δημιουργοὺς τοὺς εὐφυῶς δυναμένους ἰχνεύειν τὴν τοῦ καλοῦ τε καὶ εὐσχήμονος φύσιν , ἵνα ὥσπερ ἐν ὑγιεινῷ τόπῳ οἰκοῦντες οἱ νέοι ἀπὸ παντὸς ὠφελῶνται , ὁπόθεν ἂν αὐτοῖς ἀπὸ τῶν καλῶν ἔργων ἢ πρὸς ὄψιν ἢ πρὸς ἀκοήν τι προσβάλῃ , ὥσπερ αὔρα φέρουσα ἀπὸ χρηστῶν τόπων ὑγίειαν , καὶ εὐθὺς ἐκ παίδων λανθάνῃ εἰς ὁμοιότητά τε καὶ φιλίαν καὶ συμφωνίαν τῷ καλῷ λόγῳ ἄγουσα ; πολὺ γὰρ ἄν , ἔφη , κάλλιστα οὕτω τραφεῖεν . ἆρʼ οὖν , ἦν δʼ ἐγώ , ὦ Γλαύκων , τούτων ἕνεκα κυριωτάτη ἐν μουσικῇ τροφή , ὅτι μάλιστα καταδύεται εἰς τὸ ἐντὸς τῆς ψυχῆς ὅ τε ῥυθμὸς καὶ ἁρμονία , καὶ ἐρρωμενέστατα ἅπτεται αὐτῆς φέροντα τὴν εὐσχημοσύνην , καὶ ποιεῖ εὐσχήμονα , ἐάν τις ὀρθῶς τραφῇ , εἰ δὲ μή , τοὐναντίον ;
Lemmas: εἰμί δέ γε που πλήρης μέν γραφικός αὐτός καί πᾶς ὁ τοιοῦτος δημιουργία , πλήρης δέ ὑφαντικός καί ποικιλία καί οἰκοδομία καί πᾶς αὖ ὁ ὁ ἄλλος σκεῦος ἐργασία , ἔτι δέ ὁ ὁ σῶμα φύσις καί ὁ ὁ ἄλλος φυτόν · ἐν πᾶς γάρ οὗτος ἔνειμι εὐσχημοσύνη ἤ ἀσχημοσύνη . καί ὁ μέν ἀσχημοσύνη καί ἀρρυθμία καί ἀναρμοστία κακολογία καί κακοήθεια ἀδελφός , ὁ δέ ἐναντίος ὁ ἐναντίος , σώφρων τε καί ἀγαθός ἦθος , ἀδελφός τε καί μίμημα . παντελής μέν οὖν , φημί . ἆρα οὖν ὁ ποιητής ἐγώ μόνος ἐπιστατητέον καί προσαναγκαστέον ὁ ὁ ἀγαθός εἰκών ἦθος ἐμποιέω ὁ ποίημα ἤ μή παρά ἐγώ ποιέω , ἤ καί ὁ ἄλλος δημιουργός ἐπιστατητέον καί διακωλυτέον ὁ κακοήθης οὗτος καί ἀκόλαστος καί ἀνελεύθερος καί ἄσχημος μήτε ἐν εἰκών ζῷον μήτε ἐν οἰκοδόμημα μήτε ἐν ἄλλος μηδείς δημιουργέω ἐμποιέω , ἤ ὁ μή οἷος τε εἰμί οὐ ἐατέος παρά ἐγώ δημιουργέω , ἵνα μή ἐν κακία εἰκών τρέφω ἐγώ ὁ φύλαξ ὥσπερ ἐν κακός βοτάνη , πολύς ἕκαστος ἡμέρα κατά μικρός ἀπό πολύς δρέπω τε καί νέμω , εἷς τις συνίστημι λανθάνω κακός μέγας ἐν ὁ ἑαυτοῦ ψυχή , ἀλλά ἐκεῖνος ζητέω ὁ δημιουργός ὁ εὐφυής δύναμαι ἰχνεύω ὁ ὁ καλός τε καί εὐσχήμων φύσις , ἵνα ὥσπερ ἐν ὑγιεινός τόπος οἰκέω ὁ νέος ἀπό πᾶς ὠφελέω , ὁπόθεν ἄν αὐτός ἀπό ὁ καλός ἔργον ἤ πρός ὄψις ἤ πρός ἀκοή τις προσβάλλω , ὥσπερ αὔρα φέρω ἀπό χρηστός τόπος ὑγίεια , καί εὐθύς ἐκ παῖς λανθάνω εἰς ὁμοιότης τε καί φιλία καί συμφωνία ὁ καλός λόγος ἄγω ; πολύς γάρ ἄν , φημί , καλός οὕτως τρέφω . ἆρα οὖν , εἰμί δέ ἐγώ , ὦ Γλαύκων , οὗτος ἕνεκα κύριος ἐν μουσική τροφή , ὅτι μάλα καταδύω εἰς ὁ ἐντός ὁ ψυχή ὁ τε ῥυθμός καί ἁρμονία , καί ἐρρωμένος ἅπτω αὐτός φέρω ὁ εὐσχημοσύνη , καί ποιέω εὐσχήμων , ἐάν τις ὀρθός τρέφω , εἰ δέ μή , ἐναντίος ;