plato-philosophy.respublica 8.559
δικαίως δὴ τοῦτο ἐπʼ αὐταῖς ἐροῦμεν , τὸ ἀναγκαῖον . δικαίως . τί δέ ; ἅς γέ τις ἀπαλλάξειεν ἄν , εἰ μελετῷ ἐκ νέου , καὶ πρὸς οὐδὲν ἀγαθὸν ἐνοῦσαι δρῶσιν , αἱ δὲ καὶ τοὐναντίον , πάσας ταύτας εἰ μὴ ἀναγκαίους φαῖμεν εἶναι , ἆρʼ οὐ καλῶς ἂν λέγοιμεν ; καλῶς μὲν οὖν . προελώμεθα δή τι παράδειγμα ἑκατέρων αἵ εἰσιν , ἵνα τύπῳ λάβωμεν αὐτάς ; οὐκοῦν χρή . ἆρʼ οὖν οὐχ ἡ τοῦ φαγεῖν μέχρι ὑγιείας τε καὶ εὐεξίας καὶ αὐτοῦ σίτου τε καὶ ὄψου ἀναγκαῖος ἂν εἴη ; οἶμαι . ἡ μέν γέ που τοῦ σίτου κατʼ ἀμφότερα ἀναγκαία , ᾗ τε ὠφέλιμος ᾗ τε μὴ παῦσαι ζῶντα δυνατή . ναί . ἡ δὲ ὄψου , εἴ πῄ τινα ὠφελίαν πρὸς εὐεξίαν παρέχεται , πάνυ μὲν οὖν . τί δὲ ἡ πέρα τούτων καὶ ἀλλοίων ἐδεσμάτων ἢ τοιούτων ἐπιθυμία , δυνατὴ δὲ κολαζομένη ἐκ νέων καὶ παιδευομένη ἐκ τῶν πολλῶν ἀπαλλάττεσθαι , καὶ βλαβερὰ μὲν σώματι , βλαβερὰ δὲ ψυχῇ πρός τε φρόνησιν καὶ τὸ σωφρονεῖν ; ἆρά γε ὀρθῶς οὐκ ἀναγκαία ἂν καλοῖτο ; ὀρθότατα μὲν οὖν . οὐκοῦν καὶ ἀναλωτικὰς φῶμεν εἶναι ταύτας , ἐκείνας δὲ χρηματιστικὰς διὰ τὸ χρησίμους πρὸς τὰ ἔργα εἶναι ; τί μήν ; οὕτω δὴ καὶ περὶ ἀφροδισίων καὶ τῶν ἄλλων φήσομεν ; οὕτω . ἆρʼ οὖν καὶ ὃν νυνδὴ κηφῆνα ὠνομάζομεν , τοῦτον ἐλέγομεν τὸν τῶν τοιούτων ἡδονῶν καὶ ἐπιθυμιῶν γέμοντα καὶ ἀρχόμενον ὑπὸ τῶν μὴ ἀναγκαίων , τὸν δὲ ὑπὸ τῶν ἀναγκαίων φειδωλόν τε καὶ ὀλιγαρχικόν ; ἀλλὰ τί μήν ; πάλιν τοίνυν , ἦν δʼ ἐγώ , λέγωμεν ὡς ἐξ ὀλιγαρχικοῦ δημοκρατικὸς γίγνεται . φαίνεται δέ μοι τά γε πολλὰ ὧδε γίγνεσθαι . πῶς ; ὅταν νέος , τεθραμμένος ὡς νυνδὴ ἐλέγομεν , ἀπαιδεύτως τε καὶ φειδωλῶς , γεύσηται κηφήνων μέλιτος , καὶ συγγένηται αἴθωσι θηρσὶ καὶ δεινοῖς , παντοδαπὰς ἡδονὰς καὶ ποικίλας καὶ παντοίως ἐχούσας δυναμένοις σκευάζειν , ἐνταῦθά που οἴου εἶναι ἀρχὴν αὐτῷ μεταβολῆς ὀλιγαρχικῆς τῆς ἑαυτῷ εἰς δημοκρατικήν . πολλὴ ἀνάγκη , ἔφη . ἆρʼ οὖν , ὥσπερ ἡ πόλις μετέβαλλε βοηθησάσης τῷ ἑτέρῳ μέρει συμμαχίας ἔξωθεν , ὁμοίας ὁμοίῳ , οὕτω καὶ ὁ νεανίας μεταβάλλει βοηθοῦντος αὖ εἴδους ἐπιθυμιῶν ἔξωθεν τῷ ἑτέρῳ τῶν παρʼ ἐκείνῳ , συγγενοῦς τε καὶ ὁμοίου ; παντάπασιν μὲν οὖν .
Lemmas: δίκαιος δή οὗτος ἐπί αὐτός λέγω , ὁ ἀναγκαῖος . δίκαιος . τίς δέ ; ὅς γε τις ἀπαλλάσσω ἄν , εἰ μελετάω ἐκ νέος , καί πρός οὐδείς ἀγαθός ἔνειμι δράω , ὁ δέ καί ἐναντίος , πᾶς οὗτος εἰ μή ἀναγκαῖος φημί εἰμί , ἆρα οὐ καλός ἄν λέγω ; καλός μέν οὖν . προαιρέω δή τις παράδειγμα ἑκάτερος ὅς εἰμί , ἵνα τύπος λαμβάνω αὐτός ; οὐκοῦν χρή . ἆρα οὖν οὐ ὁ ὁ ἐσθίω μέχρι ὑγίεια τε καί εὐεξία καί αὐτός σῖτος τε καί ὄψον ἀναγκαῖος ἄν εἰμί ; οἴομαι . ὁ μέν γε που ὁ σῖτος κατά ἀμφότερος ἀναγκαῖος , ὅς τε ὠφέλιμος ὅς τε μή παύω ζάω δυνατός . ναί . ὁ δέ ὄψον , εἰ πη τις ὠφέλεια πρός εὐεξία παρέχω , πάνυ μέν οὖν . τίς δέ ὁ πέρα οὗτος καί ἀλλοῖος ἔδεσμα ἤ τοιοῦτος ἐπιθυμία , δυνατός δέ κολάζω ἐκ νέος καί παιδεύω ἐκ ὁ πολύς ἀπαλλάσσω , καί βλαβερός μέν σῶμα , βλαβερός δέ ψυχή πρός τε φρόνησις καί ὁ σωφρονέω ; ἆρα γε ὀρθός οὐ ἀναγκαῖος ἄν καλέω ; ὀρθός μέν οὖν . οὐκοῦν καί ἀναλωτικός φημί εἰμί οὗτος , ἐκεῖνος δέ χρηματιστικός διά ὁ χρήσιμος πρός ὁ ἔργον εἰμί ; τίς μήν ; οὕτως δή καί περί ἀφροδίσιος καί ὁ ἄλλος φημί ; οὕτως . ἆρα οὖν καί ὅς νυνδί κηφήν ὀνομάζω , οὗτος λέγω ὁ ὁ τοιοῦτος ἡδονή καί ἐπιθυμία γέμω καί ἄρχω ὑπό ὁ μή ἀναγκαῖος , ὁ δέ ὑπό ὁ ἀναγκαῖος φειδωλός τε καί ὀλιγαρχικός ; ἀλλά τίς μήν ; πάλιν τοίνυν , εἰμί δέ ἐγώ , λέγω ὡς ἐκ ὀλιγαρχικός δημοκρατικός γίγνομαι . φαίνω δέ ἐγώ ὁ γε πολύς ὧδε γίγνομαι . πῶς ; ὅταν νέος , τρέφω ὡς νυνδί λέγω , ἀπαίδευτος τε καί φειδωλός , γεύω κηφήν μέλι , καί συγγίγνομαι αἴθων θήρ καί δεινός , παντοδαπός ἡδονή καί ποικίλος καί παντοίως ἔχω δύναμαι σκευάζω , ἐνταῦθα που οἴομαι εἰμί ἀρχή αὐτός μεταβολή ὀλιγαρχικός ὁ ἑαυτοῦ εἰς δημοκρατικός . πολύς ἀνάγκη , φημί . ἆρα οὖν , ὥσπερ ὁ πόλις μεταβάλλω βοηθέω ὁ ἕτερος μέρος συμμαχία ἔξωθεν , ὅμοιος ὅμοιος , οὕτως καί ὁ νεανίας μεταβάλλω βοηθέω αὖ εἶδος ἐπιθυμία ἔξωθεν ὁ ἕτερος ὁ παρά ἐκεῖνος , συγγενής τε καί ὅμοιος ; παντάπασι μέν οὖν .