plato-philosophy.respublica 4.427
καὶ μήν , ἔφη , οὐκ ἄλλο γέ τι ποιοῦσιν . ἐγὼ μὲν τοίνυν , ἦν δʼ ἐγώ , τὸ τοιοῦτον εἶδος νόμων πέρι καὶ πολιτείας οὔτʼ ἐν κακῶς οὔτʼ ἐν εὖ πολιτευομένῃ πόλει ᾤμην ἂν δεῖν τὸν ἀληθινὸν νομοθέτην πραγματεύεσθαι , ἐν τῇ μὲν ὅτι ἀνωφελῆ καὶ πλέον οὐδέν , ἐν δὲ τῇ ὅτι τὰ μὲν αὐτῶν κἂν ὁστισοῦν εὕροι , τὰ δὲ ὅτι αὐτόματα ἔπεισιν ἐκ τῶν ἔμπροσθεν ἐπιτηδευμάτων . τί οὖν , ἔφη , ἔτι ἂν ἡμῖν λοιπὸν τῆς νομοθεσίας εἴη ; καὶ ἐγὼ εἶπον ὅτι ἡμῖν μὲν οὐδέν , τῷ μέντοι Ἀπόλλωνι τῷ ἐν Δελφοῖς τά γε μέγιστα καὶ κάλλιστα καὶ πρῶτα τῶν νομοθετημάτων . τὰ ποῖα ; ἦ δʼ ὅς . ἱερῶν τε ἱδρύσεις καὶ θυσίαι καὶ ἄλλαι θεῶν τε καὶ δαιμόνων καὶ ἡρώων θεραπεῖαι · τελευτησάντων τε αὖ θῆκαι καὶ ὅσα τοῖς ἐκεῖ δεῖ ὑπηρετοῦντας ἵλεως αὐτοὺς ἔχειν . τὰ γὰρ δὴ τοιαῦτα οὔτʼ ἐπιστάμεθα ἡμεῖς οἰκίζοντές τε πόλιν οὐδενὶ ἄλλῳ πεισόμεθα , ἐὰν νοῦν ἔχωμεν , οὐδὲ χρησόμεθα ἐξηγητῇ ἀλλʼ ἢ τῷ πατρίῳ · οὗτος γὰρ δήπου ὁ θεὸς περὶ τὰ τοιαῦτα πᾶσιν ἀνθρώποις πάτριος ἐξηγητὴς τῆς γῆς ἐπὶ τοῦ ὀμφαλοῦ καθήμενος ἐξηγεῖται . καὶ καλῶς γʼ , ἔφη , λέγεις · καὶ ποιητέον οὕτω . ὠικισμένη μὲν τοίνυν , ἦν δʼ ἐγώ , ἤδη ἄν σοι εἴη , ὦ παῖ Ἀρίστωνος , ἡ πόλις · τὸ δὲ δὴ μετὰ τοῦτο σκόπει ἐν αὐτῇ , φῶς ποθὲν πορισάμενος ἱκανόν , αὐτός τε καὶ τὸν ἀδελφὸν παρακάλει καὶ Πολέμαρχον καὶ τοὺς ἄλλους , ἐάν πως ἴδωμεν ποῦ ποτʼ ἂν εἴη ἡ δικαιοσύνη καὶ ποῦ ἡ ἀδικία , καὶ τί ἀλλήλοιν διαφέρετον , καὶ πότερον δεῖ κεκτῆσθαι τὸν μέλλοντα εὐδαίμονα εἶναι , ἐάντε λανθάνῃ ἐάντε μὴ πάντας θεούς τε καὶ ἀνθρώπους . οὐδὲν λέγεις , ἔφη ὁ Γλαύκων · σὺ γὰρ ὑπέσχου ζητήσειν , ὡς οὐχ ὅσιόν σοι ὂν μὴ οὐ βοηθεῖν δικαιοσύνῃ εἰς δύναμιν παντὶ τρόπῳ . ἀληθῆ , ἔφην ἐγώ , ὑπομιμνῄσκεις , καὶ ποιητέον μέν γε οὕτως , χρὴ δὲ καὶ ὑμᾶς συλλαμβάνειν . ἀλλʼ , ἔφη , ποιήσομεν οὕτω . ἐλπίζω τοίνυν , ἦν δʼ ἐγώ , εὑρήσειν αὐτὸ ὧδε . οἶμαι ἡμῖν τὴν πόλιν , εἴπερ ὀρθῶς γε ᾤκισται , τελέως ἀγαθὴν εἶναι . ἀνάγκη γʼ , ἔφη . δῆλον δὴ ὅτι σοφή τʼ ἐστὶ καὶ ἀνδρεία καὶ σώφρων καὶ δικαία . δῆλον . οὐκοῦν ὅτι ἂν αὐτῶν εὕρωμεν ἐν αὐτῇ , τὸ ὑπόλοιπον ἔσται τὸ οὐχ ηὑρημένον ;
Lemmas: καί μήν , φημί , οὐ ἄλλος γε τις ποιέω . ἐγώ μέν τοίνυν , εἰμί δέ ἐγώ , ὁ τοιοῦτος εἶδος νόμος περί καί πολιτεία οὔτε ἐν κακός οὔτε ἐν εὖ πολιτεύω πόλις οἴομαι ἄν δέω ὁ ἀληθινός νομοθέτης πραγματεύομαι , ἐν ὁ μέν ὅτι ἀνωφελής καί πολύς οὐδείς , ἐν δέ ὁ ὅτι ὁ μέν αὐτός ἄν ὅστις εὑρίσκω , ὁ δέ ὅτι αὐτόματος ἐπέρχομαι ἐκ ὁ ἔμπροσθεν ἐπιτήδευμα . τίς οὖν , φημί , ἔτι ἄν ἐγώ λοιπός ὁ νομοθεσία εἰμί ; καί ἐγώ λέγω ὅτι ἐγώ μέν οὐδείς , ὁ μέντοι Ἀπόλλων ὁ ἐν Δελφοί ὁ γε μέγας καί καλός καί πρῶτος ὁ νομοθέτημα . ὁ ποῖος ; ἠμί δέ ὅς . ἱερός τε ἵδρυσις καί θυσία καί ἄλλος θεός τε καί δαίμων καί ἥρως θεραπεία · τελευτάω τε αὖ θήκη καί ὅσος ὁ ἐκεῖ δέω ὑπηρετέω ἵλαος αὐτός ἔχω . ὁ γάρ δή τοιοῦτος οὔτε ἐπίσταμαι ἐγώ οἰκίζω τε πόλις οὐδείς ἄλλος πείθω , ἐάν νόος ἔχω , οὐδέ χράω ἐξηγητής ἀλλά ἤ ὁ πάτριος · οὗτος γάρ δήπου ὁ θεός περί ὁ τοιοῦτος πᾶς ἄνθρωπος πάτριος ἐξηγητής ὁ γῆ ἐπί ὁ ὀμφαλός κάθημαι ἐξηγέομαι . καί καλός γε , φημί , λέγω · καί ποιέω οὕτως . οἰκίζω μέν τοίνυν , εἰμί δέ ἐγώ , ἤδη ἄν σύ εἰμί , ὦ παῖς Ἀρίστων , ὁ πόλις · ὁ δέ δή μετά οὗτος σκοπέω ἐν αὐτός , φάος ποθεν πορίζω ἱκανός , αὐτός τε καί ὁ ἀδελφός παρακαλέω καί Πολέμαρχος καί ὁ ἄλλος , ἐάν πως ὁράω ποῦ ποτέ ἄν εἰμί ὁ δικαιοσύνη καί ποῦ ὁ ἀδικία , καί τίς ἀλλήλων διαφέρω , καί πότερος δέω κτάομαι ὁ μέλλω εὐδαίμων εἰμί , ἐάν λανθάνω ἐάν μή πᾶς θεός τε καί ἄνθρωπος . οὐδείς λέγω , φημί ὁ Γλαύκων · σύ γάρ ὑπισχνέομαι ζητέω , ὡς οὐ ὅσιος σύ εἰμί μή οὐ βοηθέω δικαιοσύνη εἰς δύναμις πᾶς τρόπος . ἀληθής , φημί ἐγώ , ὑπομιμνῄσκω , καί ποιέω μέν γε οὕτως , χρή δέ καί σύ συλλαμβάνω . ἀλλά , φημί , ποιέω οὕτως . ἐλπίζω τοίνυν , εἰμί δέ ἐγώ , εὑρίσκω αὐτός ὧδε . οἴομαι ἐγώ ὁ πόλις , εἴπερ ὀρθός γε οἰκίζω , τέλειος ἀγαθός εἰμί . ἀνάγκη γε , φημί . δῆλος δή ὅτι σοφός τε εἰμί καί ἀνδρεία καί σώφρων καί δίκαιος . δῆλος . οὐκοῦν ὅστις ἄν αὐτός εὑρίσκω ἐν αὐτός , ὁ ὑπόλοιπος εἰμί ὁ οὐ εὑρίσκω ;