plato-philosophy.respublica 5.473
ἆρʼ οἷόν τέ τι πραχθῆναι ὡς λέγεται , ἢ φύσιν ἔχει πρᾶξιν λέξεως ἧττον ἀληθείας ἐφάπτεσθαι , κἂν εἰ μή τῳ δοκεῖ ; ἀλλὰ σὺ πότερον ὁμολογεῖς οὕτως ἢ οὔ ; ὁμολογῶ , ἔφη . τοῦτο μὲν δὴ μὴ ἀνάγκαζέ με , οἷα τῷ λόγῳ διήλθομεν , τοιαῦτα παντάπασι καὶ τῷ ἔργῳ δεῖν γιγνόμενα ἂν ἀποφαίνειν · ἀλλʼ , ἐὰν οἷοί τε γενώμεθα εὑρεῖν ὡς ἂν ἐγγύτατα τῶν εἰρημένων πόλις οἰκήσειεν , φάναι ἡμᾶς ἐξηυρηκέναι ὡς δυνατὰ ταῦτα γίγνεσθαι ἃ σὺ ἐπιτάττεις . ἢ οὐκ ἀγαπήσεις τούτων τυγχάνων ; ἐγὼ μὲν γὰρ ἂν ἀγαπῴην . καὶ γὰρ ἐγώ , ἔφη . τὸ δὲ δὴ μετὰ τοῦτο , ὡς ἔοικε , πειρώμεθα ζητεῖν τε καὶ ἀποδεικνύναι τί ποτε νῦν κακῶς ἐν ταῖς πόλεσι πράττεται διʼ ὃ οὐχ οὕτως οἰκοῦνται , καὶ τίνος ἂν σμικροτάτου μεταβαλόντος ἔλθοι εἰς τοῦτον τὸν τρόπον τῆς πολιτείας πόλις , μάλιστα μὲν ἑνός , εἰ δὲ μή , δυοῖν , εἰ δὲ μή , ὅτι ὀλιγίστων τὸν ἀριθμὸν καὶ σμικροτάτων τὴν δύναμιν . παντάπασι μὲν οὖν , ἔφη . ἑνὸς μὲν τοίνυν , ἦν δʼ ἐγώ , μεταβαλόντος δοκοῦμέν μοι ἔχειν δεῖξαι ὅτι μεταπέσοι ἄν , οὐ μέντοι σμικροῦ γε οὐδὲ ῥᾳδίου , δυνατοῦ δέ . τίνος ; ἔφη . ἐπʼ αὐτῷ δή , ἦν δʼ ἐγώ , εἰμὶ ὃ τῷ μεγίστῳ προσῃκάζομεν κύματι . εἰρήσεται δʼ οὖν , εἰ καὶ μέλλει γέλωτί τε ἀτεχνῶς ὥσπερ κῦμα ἐκγελῶν καὶ ἀδοξίᾳ κατακλύσειν . σκόπει δὲ ὃ μέλλω λέγειν . λέγε , ἔφη . ἐὰν μή , ἦν δʼ ἐγώ , ἢ οἱ φιλόσοφοι βασιλεύσωσιν ἐν ταῖς πόλεσιν ἢ οἱ βασιλῆς τε νῦν λεγόμενοι καὶ δυνάσται φιλοσοφήσωσι γνησίως τε καὶ ἱκανῶς , καὶ τοῦτο εἰς ταὐτὸν συμπέσῃ , δύναμίς τε πολιτικὴ καὶ φιλοσοφία , τῶν δὲ νῦν πορευομένων χωρὶς ἐφʼ ἑκάτερον αἱ πολλαὶ φύσεις ἐξ ἀνάγκης ἀποκλεισθῶσιν , οὐκ ἔστι κακῶν παῦλα , ὦ φίλε Γλαύκων , ταῖς πόλεσι , δοκῶ δʼ οὐδὲ τῷ ἀνθρωπίνῳ γένει , οὐδὲ αὕτη ἡ πολιτεία μή ποτε πρότερον φυῇ τε εἰς τὸ δυνατὸν καὶ φῶς ἡλίου ἴδῃ , ἣν νῦν λόγῳ διεληλύθαμεν . ἀλλὰ τοῦτό ἐστιν ὃ ἐμοὶ πάλαι ὄκνον ἐντίθησι λέγειν , ὁρῶντι ὡς πολὺ παρὰ δόξαν ῥηθήσεται · χαλεπὸν γὰρ ἰδεῖν ὅτι οὐκ ἂν ἄλλη τις εὐδαιμονήσειεν οὔτε ἰδίᾳ οὔτε δημοσίᾳ .
Lemmas: ἆρα οἷος τε τις πράσσω ὡς λέγω , ἤ φύσις ἔχω πρᾶξις λέξις ἥσσων ἀλήθεια ἐφάπτω , ἄν εἰ μή τις δοκέω ; ἀλλά σύ πότερος ὁμολογέω οὕτως ἤ οὐ ; ὁμολογέω , φημί . οὗτος μέν δή μή ἀναγκάζω ἐγώ , οἷος ὁ λόγος διέρχομαι , τοιοῦτος παντάπασι καί ὁ ἔργον δέω γίγνομαι ἄν ἀποφαίνω · ἀλλά , ἐάν οἷος τε γίγνομαι εὑρίσκω ὡς ἄν ἐγγύς ὁ λέγω πόλις οἰκέω , φημί ἐγώ ἐξευρίσκω ὡς δυνατός οὗτος γίγνομαι ὅς σύ ἐπιτάσσω . ἤ οὐ ἀγαπάω οὗτος τυγχάνω ; ἐγώ μέν γάρ ἄν ἀγαπάω . καί γάρ ἐγώ , φημί . ὁ δέ δή μετά οὗτος , ὡς ἔοικα , πειράω ζητέω τε καί ἀποδείκνυμι τίς ποτέ νῦν κακός ἐν ὁ πόλις πράσσω διά ὅς οὐ οὕτως οἰκέω , καί τίς ἄν μικρός μεταβάλλω ἔρχομαι εἰς οὗτος ὁ τρόπος ὁ πολιτεία πόλις , μάλα μέν εἷς , εἰ δέ μή , δύο , εἰ δέ μή , ὅτι ὀλίγιστος ὁ ἀριθμός καί μικρός ὁ δύναμις . παντάπασι μέν οὖν , φημί . εἷς μέν τοίνυν , εἰμί δέ ἐγώ , μεταβάλλω δοκέω ἐγώ ἔχω δείκνυμι ὅτι μεταπίπτω ἄν , οὐ μέντοι μικρός γε οὐδέ ῥᾴδιος , δυνατός δέ . τίς ; φημί . ἐπί αὐτός δή , εἰμί δέ ἐγώ , εἰμί ὅς ὁ μέγας προσεικάζω κῦμα . λέγω δέ οὖν , εἰ καί μέλλω γέλως τε ἄτεχνος ὥσπερ κῦμα ἐκγελάω καί ἀδοξία κατακλύζω . σκοπέω δέ ὅς μέλλω λέγω . λέγω , φημί . ἐάν μή , εἰμί δέ ἐγώ , ἤ ὁ φιλόσοφος βασιλεύω ἐν ὁ πόλις ἤ ὁ βασιλεύς τε νῦν λέγω καί δυνάστης φιλοσοφέω γνήσιος τε καί ἱκανός , καί οὗτος εἰς αὐτός συμπίπτω , δύναμις τε πολιτικός καί φιλοσοφία , ὁ δέ νῦν πορεύω χωρίς ἐπί ἑκάτερος ὁ πολύς φύσις ἐκ ἀνάγκη ἀποκλείω , οὐ εἰμί κακός παῦλα , ὦ φίλος Γλαύκων , ὁ πόλις , δοκέω δέ οὐδέ ὁ ἀνθρώπινος γένος , οὐδέ οὗτος ὁ πολιτεία μή ποτέ πρότερος φύω τε εἰς ὁ δυνατός καί φάος ἥλιος ὁράω , ὅς νῦν λόγος διέρχομαι . ἀλλά οὗτος εἰμί ὅς ἐγώ πάλαι ὄκνος ἐντίθημι λέγω , ὁράω ὡς πολύς παρά δόξα λέγω · χαλεπός γάρ ὁράω ὅτι οὐ ἄν ἄλλος τις εὐδαιμονέω οὔτε ἴδιος οὔτε δημοσίᾳ .