plato-philosophy.respublica 3.408
δῆλον , ἦν δʼ ἐγώ · καὶ οἱ παῖδες αὐτοῦ , ὅτι τοιοῦτος ἦν , οὐχ ὁρᾷς ὡς καὶ ἐν Τροίᾳ ἀγαθοὶ πρὸς τὸν πόλεμον ἐφάνησαν , καὶ τῇ ἰατρικῇ , ὡς ἐγὼ λέγω , ἐχρῶντο ; ἢ οὐ μέμνησαι ὅτι καὶ τῷ Μενέλεῳ ἐκ τοῦ τραύματος οὗ ὁ Πάνδαρος ἔβαλεν — αἷμʼ ἐκμυζήσαντες ἐπʼ ἤπια φάρμακʼ ἔπασσον , ὅτι δʼ ἐχρῆν μετὰ τοῦτο ἢ πιεῖν ἢ φαγεῖν οὐδὲν μᾶλλον ἢ τῷ Εὐρυπύλῳ προσέταττον , ὡς ἱκανῶν ὄντων τῶν φαρμάκων ἰάσασθαι ἄνδρας πρὸ τῶν τραυμάτων ὑγιεινούς τε καὶ κοσμίους ἐν διαίτῃ , κἂν εἰ τύχοιεν ἐν τῷ παραχρῆμα κυκεῶνα πιόντες , νοσώδη δὲ φύσει τε καὶ ἀκόλαστον οὔτε αὐτοῖς οὔτε τοῖς ἄλλοις ᾤοντο λυσιτελεῖν ζῆν , οὐδʼ ἐπὶ τούτοις τὴν τέχνην δεῖν εἶναι , οὐδὲ θεραπευτέον αὐτούς , οὐδʼ εἰ Μίδου πλουσιώτεροι εἶεν . πάνυ κομψούς , ἔφη , λέγεις Ἀσκληπιοῦ παῖδας . πρέπει , ἦν δʼ ἐγώ , καίτοι ἀπειθοῦντές γε ἡμῖν οἱ τραγῳδοποιοί τε καὶ Πίνδαρος Ἀπόλλωνος μέν φασιν Ἀσκληπιὸν εἶναι , ὑπὸ δὲ χρυσοῦ πεισθῆναι πλούσιον ἄνδρα θανάσιμον ἤδη ὄντα ἰάσασθαι , ὅθεν δὴ καὶ κεραυνωθῆναι αὐτόν . ἡμεῖς δὲ κατὰ τὰ προειρημένα οὐ πεισόμεθα αὐτοῖς ἀμφότερα , ἀλλʼ εἰ μὲν θεοῦ ἦν , οὐκ ἦν , φήσομεν , αἰσχροκερδής · εἰ δʼ αἰσχροκερδής , οὐκ ἦν θεοῦ . ὀρθότατα , ἦ δʼ ὅς , ταῦτά γε . ἀλλὰ περὶ τοῦδε τί λέγεις , ὦ Σώκρατες ; ἆρʼ οὐκ ἀγαθοὺς δεῖ ἐν τῇ πόλει κεκτῆσθαι ἰατρούς ; εἶεν δʼ ἄν που μάλιστα τοιοῦτοι ὅσοι πλείστους μὲν ὑγιεινούς , πλείστους δὲ νοσώδεις μετεχειρίσαντο , καὶ δικασταὶ αὖ ὡσαύτως οἱ παντοδαπαῖς φύσεσιν ὡμιληκότες . καὶ μάλα , εἶπον , ἀγαθοὺς λέγω . ἀλλʼ οἶσθα οὓς ἡγοῦμαι τοιούτους ; ἂν εἴπῃς , ἔφη . ἀλλὰ πειράσομαι , ἦν δʼ ἐγώ · σὺ μέντοι οὐχ ὅμοιον πρᾶγμα τῷ αὐτῷ λόγῳ ἤρου . πῶς ; ἔφη . ἰατροὶ μέν , εἶπον , δεινότατοι ἂν γένοιντο , εἰ ἐκ παίδων ἀρξάμενοι πρὸς τῷ μανθάνειν τὴν τέχνην ὡς πλείστοις τε καὶ πονηροτάτοις σώμασιν ὁμιλήσειαν καὶ αὐτοὶ πάσας νόσους κάμοιεν καὶ εἶεν μὴ πάνυ ὑγιεινοὶ φύσει . οὐ γὰρ οἶμαι σώματι σῶμα θεραπεύουσιν—οὐ γὰρ ἂν αὐτὰ ἐνεχώρει κακὰ εἶναί ποτε καὶ γενέσθαι—ἀλλὰ ψυχῇ σῶμα , ᾗ οὐκ ἐγχωρεῖ κακὴν γενομένην τε καὶ οὖσαν εὖ τι θεραπεύειν . ὀρθῶς , ἔφη .
Lemmas: δῆλος , εἰμί δέ ἐγώ · καί ὁ παῖς αὐτός , ὅτι τοιοῦτος εἰμί , οὐ ὁράω ὡς καί ἐν Τροία ἀγαθός πρός ὁ πόλεμος φαίνω , καί ὁ ἰατρικός , ὡς ἐγώ λέγω , χράω ; ἤ οὐ μιμνῄσκω ὅτι καί ὁ Μενέλαος ἐκ ὁ τραῦμα ὅς ὁ Πάνδαρος βάλλω — αἷμα ἐκμυζάω ἐπί ἤπιος φάρμακον πάσσω , ὅτι δέ χρή μετά οὗτος ἤ πίνω ἤ ἐσθίω οὐδείς μάλα ἤ ὁ Εὐρύπυλος προστάσσω , ὡς ἱκανός εἰμί ὁ φάρμακον ἰάομαι ἀνήρ πρό ὁ τραῦμα ὑγιεινός τε καί κόσμιος ἐν δίαιτα , ἄν εἰ τυγχάνω ἐν ὁ παραχρῆμα κυκεών πίνω , νοσώδης δέ φύσις τε καί ἀκόλαστος οὔτε αὐτός οὔτε ὁ ἄλλος οἴομαι λυσιτελέω ζάω , οὐδέ ἐπί οὗτος ὁ τέχνη δέω εἰμί , οὐδέ θεραπεύω αὐτός , οὐδέ εἰ Μίδας πλούσιος εἰμί . πάνυ κομψός , φημί , λέγω Ἀσκληπιός παῖς . πρέπω , εἰμί δέ ἐγώ , καίτοι ἀπειθέω γε ἐγώ ὁ τραγῳδοποιός τε καί Πίνδαρος Ἀπόλλων μέν φημί Ἀσκληπιός εἰμί , ὑπό δέ χρυσός πείθω πλούσιος ἀνήρ θανάσιμος ἤδη εἰμί ἰάομαι , ὅθεν δή καί κεραυνόω αὐτός . ἐγώ δέ κατά ὁ προλέγω οὐ πείθω αὐτός ἀμφότερος , ἀλλά εἰ μέν θεός εἰμί , οὐ εἰμί , φημί , αἰσχροκερδής · εἰ δέ αἰσχροκερδής , οὐ εἰμί θεός . ὀρθός , ἠμί δέ ὅς , οὗτος γε . ἀλλά περί ὅδε τίς λέγω , ὦ Σωκράτης ; ἆρα οὐ ἀγαθός δέω ἐν ὁ πόλις κτάομαι ἰατρός ; εἰμί δέ ἄν που μάλα τοιοῦτος ὅσος πολύς μέν ὑγιεινός , πολύς δέ νοσώδης μεταχειρίζω , καί δικαστής αὖ ὡσαύτως ὁ παντοδαπός φύσις ὁμιλέω . καί μάλα , λέγω , ἀγαθός λέγω . ἀλλά οἶδα ὅς ἡγέομαι τοιοῦτος ; ἐάν λέγω , φημί . ἀλλά πειράω , εἰμί δέ ἐγώ · σύ μέντοι οὐ ὅμοιος πρᾶγμα ὁ αὐτός λόγος ἔρομαι . πῶς ; φημί . ἰατρός μέν , λέγω , δεινός ἄν γίγνομαι , εἰ ἐκ παῖς ἄρχω πρός ὁ μανθάνω ὁ τέχνη ὡς πολύς τε καί πονηρός σῶμα ὁμιλέω καί αὐτός πᾶς νόσος κάμνω καί εἰμί μή πάνυ ὑγιεινός φύσις . οὐ γάρ οἴομαι σῶμα σῶμα θεραπεύω γάρ ἄν αὐτός ἐγχωρέω κακός εἰμί ποτέ καί γενέσθαι—ἀλλὰ ψυχή σῶμα , ὅς οὐ ἐγχωρέω κακός γίγνομαι τε καί εἰμί εὖ τις θεραπεύω . ὀρθός , φημί .