plato-philosophy.respublica 10.604
τόδε νῦν μοι περὶ αὐτοῦ εἰπέ · πότερον μᾶλλον αὐτὸν οἴει τῇ λύπῃ μαχεῖσθαί τε καὶ ἀντιτείνειν , ὅταν ὁρᾶται ὑπὸ τῶν ὁμοίων , ἢ ὅταν ἐν ἐρημίᾳ μόνος αὐτὸς καθʼ αὑτὸν γίγνηται ; πολύ που , ἔφη , διοίσει , ὅταν ὁρᾶται . μονωθεὶς δέ γε οἶμαι πολλὰ μὲν τολμήσει φθέγξασθαι , ἃ εἴ τις αὐτοῦ ἀκούοι αἰσχύνοιτʼ ἄν , πολλὰ δὲ ποιήσει , ἃ οὐκ ἂν δέξαιτό τινα ἰδεῖν δρῶντα . οὕτως ἔχει , ἔφη . οὐκοῦν τὸ μὲν ἀντιτείνειν διακελευόμενον λόγος καὶ νόμος ἐστίν , τὸ δὲ ἕλκον ἐπὶ τὰς λύπας αὐτὸ τὸ πάθος ; ἀληθῆ . ἐναντίας δὲ ἀγωγῆς γιγνομένης ἐν τῷ ἀνθρώπῳ περὶ τὸ αὐτὸ ἅμα , δύο φαμὲν αὐτὼ ἀναγκαῖον εἶναι . πῶς δʼ οὔ ; οὐκοῦν τὸ μὲν ἕτερον τῷ νόμῳ ἕτοιμον πείθεσθαι , ᾗ ὁ νόμος ἐξηγεῖται ; πῶς ; λέγει που ὁ νόμος ὅτι κάλλιστον ὅτι μάλιστα ἡσυχίαν ἄγειν ἐν ταῖς συμφοραῖς καὶ μὴ ἀγανακτεῖν , ὡς οὔτε δήλου ὄντος τοῦ ἀγαθοῦ τε καὶ κακοῦ τῶν τοιούτων , οὔτε εἰς τὸ πρόσθεν οὐδὲν προβαῖνον τῷ χαλεπῶς φέροντι , οὔτε τι τῶν ἀνθρωπίνων ἄξιον ὂν μεγάλης σπουδῆς , ὅ τε δεῖ ἐν αὐτοῖς ὅτι τάχιστα παραγίγνεσθαι ἡμῖν , τούτῳ ἐμποδὼν γιγνόμενον τὸ λυπεῖσθαι . τίνι , ἦ δʼ ὅς , λέγεις ; τῷ βουλεύεσθαι , ἦν δʼ ἐγώ , περὶ τὸ γεγονὸς καὶ ὥσπερ ἐν πτώσει κύβων πρὸς τὰ πεπτωκότα τίθεσθαι τὰ αὑτοῦ πράγματα , ὅπῃ ὁ λόγος αἱρεῖ βέλτιστʼ ἂν ἔχειν , ἀλλὰ μὴ προσπταίσαντας καθάπερ παῖδας ἐχομένους τοῦ πληγέντος ἐν τῷ βοᾶν διατρίβειν , ἀλλʼ ἀεὶ ἐθίζειν τὴν ψυχὴν ὅτι τάχιστα γίγνεσθαι πρὸς τὸ ἰᾶσθαί τε καὶ ἐπανορθοῦν τὸ πεσόν τε καὶ νοσῆσαν , ἰατρικῇ θρηνῳδίαν ἀφανίζοντα . ὀρθότατα γοῦν ἄν τις , ἔφη , πρὸς τὰς τύχας οὕτω προσφέροιτο . οὐκοῦν , φαμέν , τὸ μὲν βέλτιστον τούτῳ τῷ λογισμῷ ἐθέλει ἕπεσθαι . δῆλον δή . τὸ δὲ πρὸς τὰς ἀναμνήσεις τε τοῦ πάθους καὶ πρὸς τοὺς ὀδυρμοὺς ἄγον καὶ ἀπλήστως ἔχον αὐτῶν ἆρʼ οὐκ ἀλόγιστόν τε φήσομεν εἶναι καὶ ἀργὸν καὶ δειλίας φίλον ; φήσομεν μὲν οὖν . οὐκοῦν τὸ μὲν πολλὴν μίμησιν καὶ ποικίλην ἔχει , τὸ ἀγανακτητικόν , τὸ δὲ φρόνιμόν τε καὶ ἡσύχιον ἦθος , παραπλήσιον ὂν ἀεὶ αὐτὸ αὑτῷ , οὔτε ῥᾴδιον μιμήσασθαι οὔτε μιμουμένου εὐπετὲς καταμαθεῖν , ἄλλως τε καὶ πανηγύρει καὶ παντοδαποῖς ἀνθρώποις εἰς θέατρα συλλεγομένοις · ἀλλοτρίου γάρ που πάθους ἡ μίμησις αὐτοῖς γίγνεται .
Lemmas: ὅδε νῦν ἐγώ περί αὐτός λέγω · πότερος μάλα αὐτός οἴομαι ὁ λύπη μάχομαι τε καί ἀντιτείνω , ὅταν ὁράω ὑπό ὁ ὅμοιος , ἤ ὅταν ἐν ἐρημία μόνος αὐτός κατά ἑαυτοῦ γίγνομαι ; πολύς που , φημί , διαφέρω , ὅταν ὁράω . μονόω δέ γε οἴομαι πολύς μέν τολμάω φθέγγομαι , ὅς εἰ τις αὐτός ἀκούω αἰσχύνω ἄν , πολύς δέ ποιέω , ὅς οὐ ἄν δέχομαι τις ὁράω δράω . οὕτως ἔχω , φημί . οὐκοῦν ὁ μέν ἀντιτείνω διακελεύομαι λόγος καί νόμος εἰμί , ὁ δέ ἕλκω ἐπί ὁ λύπη αὐτός ὁ πάθος ; ἀληθής . ἐναντίος δέ ἀγωγή γίγνομαι ἐν ὁ ἄνθρωπος περί ὁ αὐτός ἅμα , δύο φημί αὐτός ἀναγκαῖος εἰμί . πῶς δέ οὐ ; οὐκοῦν ὁ μέν ἕτερος ὁ νόμος ἑτοῖμος πείθω , ᾗ ὁ νόμος ἐξηγέομαι ; πῶς ; λέγω που ὁ νόμος ὅτι καλός ὅτι μάλα ἡσυχία ἄγω ἐν ὁ συμφορά καί μή ἀγανακτέω , ὡς οὔτε δῆλος εἰμί ὁ ἀγαθός τε καί κακός ὁ τοιοῦτος , οὔτε εἰς ὁ πρόσθεν οὐδείς προβαίνω ὁ χαλεπός φέρω , οὔτε τις ὁ ἀνθρώπινος ἄξιος εἰμί μέγας σπουδή , ὅς τε δέω ἐν αὐτός ὅτι ταχύς παραγίγνομαι ἐγώ , οὗτος ἐμποδών γίγνομαι ὁ λυπέω . τίς , ἠμί δέ ὅς , λέγω ; ὁ βουλεύω , εἰμί δέ ἐγώ , περί ὁ γίγνομαι καί ὥσπερ ἐν πτῶσις κύβος πρός ὁ πίπτω τίθημι ὁ ἑαυτοῦ πρᾶγμα , ὅπῃ ὁ λόγος αἱρέω ἀγαθός ἄν ἔχω , ἀλλά μή προσπταίω καθά παῖς ἔχω ὁ πλήσσω ἐν ὁ βοάω διατρίβω , ἀλλά ἀεί ἐθίζω ὁ ψυχή ὅτι ταχύς γίγνομαι πρός ὁ ἰάομαι τε καί ἐπανορθόω ὁ πίπτω τε καί νοσέω , ἰατρικός θρηνῳδία ἀφανίζω . ὀρθός γοῦν ἄν τις , φημί , πρός ὁ τύχη οὕτως προσφέρω . οὐκοῦν , φημί , ὁ μέν ἀγαθός οὗτος ὁ λογισμός ἐθέλω ἕπομαι . δῆλος δή . ὁ δέ πρός ὁ ἀνάμνησις τε ὁ πάθος καί πρός ὁ ὀδυρμός ἄγω καί ἄπληστος ἔχω αὐτός ἆρα οὐ ἀλόγιστος τε φημί εἰμί καί ἀργός καί δειλία φίλος ; φημί μέν οὖν . οὐκοῦν ὁ μέν πολύς μίμησις καί ποικίλος ἔχω , ὁ ἀγανακτητικός , ὁ δέ φρόνιμος τε καί ἡσύχιος ἦθος , παραπλήσιος εἰμί ἀεί αὐτός ἑαυτοῦ , οὔτε ῥᾴδιος μιμέομαι οὔτε μιμέομαι εὐπετής καταμανθάνω , ἄλλος τε καί πανήγυρις καί παντοδαπός ἄνθρωπος εἰς θέατρον συλλέγω · ἀλλότριος γάρ που πάθος ὁ μίμησις αὐτός γίγνομαι .