plato-philosophy.respublica 1.352
οὐκοῦν τοιάνδε τινὰ φαίνεται ἔχουσα τὴν δύναμιν , οἵαν , ᾧ ἂν ἐγγένηται , εἴτε πόλει τινὶ εἴτε γένει εἴτε στρατοπέδῳ εἴτε ἄλλῳ ὁτῳοῦν , πρῶτον μὲν ἀδύνατον αὐτὸ ποιεῖν πράττειν μεθʼ αὑτοῦ διὰ τὸ στασιάζειν καὶ διαφέρεσθαι , ἔτι δʼ ἐχθρὸν εἶναι ἑαυτῷ τε καὶ τῷ ἐναντίῳ παντὶ καὶ τῷ δικαίῳ ; οὐχ οὕτως ; πάνυ γε . καὶ ἐν ἑνὶ δὴ οἶμαι ἐνοῦσα ταὐτὰ ταῦτα ποιήσει ἅπερ πέφυκεν ἐργάζεσθαι · πρῶτον μὲν ἀδύνατον αὐτὸν πράττειν ποιήσει στασιάζοντα καὶ οὐχ ὁμονοοῦντα αὐτὸν ἑαυτῷ , ἔπειτα ἐχθρὸν καὶ ἑαυτῷ καὶ τοῖς δικαίοις · ἦ γάρ ; ναί . δίκαιοι δέ γʼ εἰσίν , ὦ φίλε , καὶ οἱ θεοί ; ἔστω , ἔφη . καὶ θεοῖς ἄρα ἐχθρὸς ἔσται ὁ ἄδικος , ὦ Θρασύμαχε , ὁ δὲ δίκαιος φίλος . εὐωχοῦ τοῦ λόγου , ἔφη , θαρρῶν · οὐ γὰρ ἔγωγέ σοι ἐναντιώσομαι , ἵνα μὴ τοῖσδε ἀπέχθωμαι . ἴθι δή , ἦν δʼ ἐγώ , καὶ τὰ λοιπά μοι τῆς ἑστιάσεως ἀποπλήρωσον ἀποκρινόμενος ὥσπερ καὶ νῦν . ὅτι μὲν γὰρ καὶ σοφώτεροι καὶ ἀμείνους καὶ δυνατώτεροι πράττειν οἱ δίκαιοι φαίνονται , οἱ δὲ ἄδικοι οὐδὲ πράττειν μετʼ ἀλλήλων οἷοί τε—ἀλλὰ δὴ καὶ οὕς φαμεν ἐρρωμένως πώποτέ τι μετʼ ἀλλήλων κοινῇ πρᾶξαι ἀδίκους ὄντας , τοῦτο οὐ παντάπασιν ἀληθὲς λέγομεν · οὐ γὰρ ἂν ἀπείχοντο ἀλλήλων κομιδῇ ὄντες ἄδικοι , ἀλλὰ δῆλον ὅτι ἐνῆν τις αὐτοῖς δικαιοσύνη , ἣ αὐτοὺς ἐποίει μήτοι καὶ ἀλλήλους γε καὶ ἐφʼ οὓς ᾖσαν ἅμα ἀδικεῖν , διʼ ἣν ἔπραξαν ἃ ἔπραξαν , ὥρμησαν δὲ ἐπὶ τὰ ἄδικα ἀδικίᾳ ἡμιμόχθηροι ὄντες , ἐπεὶ οἵ γε παμπόνηροι καὶ τελέως ἄδικοι τελέως εἰσὶ καὶ πράττειν ἀδύνατοι—ταῦτα μὲν οὖν ὅτι οὕτως ἔχει μανθάνω , ἀλλʼ οὐχ ὡς σὺ τὸ πρῶτον ἐτίθεσο · εἰ δὲ καὶ ἄμεινον ζῶσιν οἱ δίκαιοι τῶν ἀδίκων καὶ εὐδαιμονέστεροί εἰσιν , ὅπερ τὸ ὕστερον προυθέμεθα σκέψασθαι , σκεπτέον . φαίνονται μὲν οὖν καὶ νῦν , ὥς γέ μοι δοκεῖ , ἐξ ὧν εἰρήκαμεν · ὅμως δʼ ἔτι βέλτιον σκεπτέον . οὐ γὰρ περὶ τοῦ ἐπιτυχόντος ὁ λόγος , ἀλλὰ περὶ τοῦ ὅντινα τρόπον χρὴ ζῆν . σκόπει δή , ἔφη . σκοπῶ , ἦν δʼ ἐγώ . καί μοι λέγε · δοκεῖ τί σοι εἶναι ἵππου ἔργον ; ἔμοιγε . ἆρʼ οὖν τοῦτο ἂν θείης καὶ ἵππου καὶ ἄλλου ὁτουοῦν ἔργον , ὃ ἂν ἢ μόνῳ ἐκείνῳ ποιῇ τις ἢ ἄριστα ; οὐ μανθάνω , ἔφη . ἀλλʼ ὧδε · ἔσθʼ ὅτῳ ἂν ἄλλῳ ἴδοις ἢ ὀφθαλμοῖς ; οὐ δῆτα . τί δέ ; ἀκούσαις ἄλλῳ ἢ ὠσίν ; οὐδαμῶς . οὐκοῦν δικαίως ταῦτα τούτων φαμὲν ἔργα εἶναι ; πάνυ γε .
Lemmas: οὐκοῦν τοιόσδε τις φαίνω ἔχω ὁ δύναμις , οἷος , ὅς ἄν ἐγγίγνομαι , εἴτε πόλις τις εἴτε γένος εἴτε στρατόπεδον εἴτε ἄλλος ὅστις , πρῶτος μέν ἀδύνατος αὐτός ποιέω πράσσω μετά ἑαυτοῦ διά ὁ στασιάζω καί διαφέρω , ἔτι δέ ἐχθρός εἰμί ἑαυτοῦ τε καί ὁ ἐναντίος πᾶς καί ὁ δίκαιος ; οὐ οὕτως ; πάνυ γε . καί ἐν εἷς δή οἴομαι ἔνειμι αὐτός οὗτος ποιέω ὅς φύω ἐργάζομαι · πρῶτος μέν ἀδύνατος αὐτός πράσσω ποιέω στασιάζω καί οὐ ὁμονοέω αὐτός ἑαυτοῦ , ἔπειτα ἐχθρός καί ἑαυτοῦ καί ὁ δίκαιος · ἦ γάρ ; ναί . δίκαιος δέ γε εἰμί , ὦ φίλος , καί ὁ θεός ; εἰμί , φημί . καί θεός ἄρα ἐχθρός εἰμί ὁ ἄδικος , ὦ Θρασύμαχος , ὁ δέ δίκαιος φίλος . εὐωχέω ὁ λόγος , φημί , θαρσέω · οὐ γάρ ἐγώ σύ ἐναντιόομαι , ἵνα μή ὅδε ἀπέχθομαι . ἔρχομαι δή , εἰμί δέ ἐγώ , καί ὁ λοιπός ἐγώ ὁ ἑστίασις ἀποπληρόω ἀποκρίνω ὥσπερ καί νῦν . ὅτι μέν γάρ καί σοφός καί ἀγαθός καί δυνατός πράσσω ὁ δίκαιος φαίνω , ὁ δέ ἄδικος οὐδέ πράσσω μετά ἀλλήλων οἷος τε—ἀλλὰ δή καί ὅς φημί ἐρρωμένος πώποτε τις μετά ἀλλήλων κοινῇ πράσσω ἄδικος εἰμί , οὗτος οὐ παντάπασι ἀληθής λέγω · οὐ γάρ ἄν ἀπέχω ἀλλήλων κομιδῇ εἰμί ἄδικος , ἀλλά δῆλος ὅτι ἔνειμι τις αὐτός δικαιοσύνη , ὅς αὐτός ποιέω μήτοι καί ἀλλήλων γε καί ἐπί ὅς ἔρχομαι ἅμα ἀδικέω , διά ὅς πράσσω ὅς πράσσω , ὁρμάω δέ ἐπί ὁ ἄδικος ἀδικία ἡμιμόχθηρος εἰμί , ἐπεί ὁ γε παμπόνηρος καί τέλειος ἄδικος τέλειος εἰμί καί πράσσω ἀδύνατος μέν οὖν ὅτι οὕτως ἔχω μανθάνω , ἀλλά οὐ ὡς σύ ὁ πρῶτος τίθημι · εἰ δέ καί ἀγαθός ζάω ὁ δίκαιος ὁ ἄδικος καί εὐδαίμων εἰμί , ὅς ὁ ὕστερον προτίθημι σκοπέω , σκοπέω . φαίνω μέν οὖν καί νῦν , ὡς γε ἐγώ δοκέω , ἐκ ὅς λέγω · ὅμως δέ ἔτι ἀγαθός σκοπέω . οὐ γάρ περί ὁ ἐπιτυγχάνω ὁ λόγος , ἀλλά περί ὁ ὅστις τρόπος χρή ζάω . σκοπέω δή , φημί . σκοπέω , εἰμί δέ ἐγώ . καί ἐγώ λέγω · δοκέω τίς σύ εἰμί ἵππος ἔργον ; ἐγώ . ἆρα οὖν οὗτος ἄν τίθημι καί ἵππος καί ἄλλος ὅστις ἔργον , ὅς ἄν ἤ μόνος ἐκεῖνος ποιέω τις ἤ ἀγαθός ; οὐ μανθάνω , φημί . ἀλλά ὧδε · εἰμί ὅστις ἄν ἄλλος ὁράω ἤ ὀφθαλμός ; οὐ δῆτα . τίς δέ ; ἀκούω ἄλλος ἤ οὖς ; οὐδαμῶς . οὐκοῦν δίκαιος οὗτος οὗτος φημί ἔργον εἰμί ; πάνυ γε .