plato-philosophy.respublica 10.598
τὸν μὲν δὴ μιμητὴν ὡμολογήκαμεν . εἰπὲ δέ μοι περὶ τοῦ ζωγράφου τόδε · πότερα ἐκεῖνο αὐτὸ τὸ ἐν τῇ φύσει ἕκαστον δοκεῖ σοι ἐπιχειρεῖν μιμεῖσθαι ἢ τὰ τῶν δημιουργῶν ἔργα ; τὰ τῶν δημιουργῶν , ἔφη . ἆρα οἷα ἔστιν ἢ οἷα φαίνεται ; τοῦτο γὰρ ἔτι διόρισον . πῶς λέγεις ; ἔφη . ὧδε · κλίνη , ἐάντε ἐκ πλαγίου αὐτὴν θεᾷ ἐάντε καταντικρὺ ἢ ὁπῃοῦν , μή τι διαφέρει αὐτὴ ἑαυτῆς , ἢ διαφέρει μὲν οὐδέν , φαίνεται δὲ ἀλλοία ; καὶ τἆλλα ὡσαύτως ; οὕτως , ἔφη · φαίνεται , διαφέρει δʼ οὐδέν . τοῦτο δὴ αὐτὸ σκόπει · πρὸς πότερον ἡ γραφικὴ πεποίηται περὶ ἕκαστον ; πότερα πρὸς τὸ ὄν , ὡς ἔχει , μιμήσασθαι , ἢ πρὸς τὸ φαινόμενον , ὡς φαίνεται , φαντάσματος ἢ ἀληθείας οὖσα μίμησις ; φαντάσματος , ἔφη . πόρρω ἄρα που τοῦ ἀληθοῦς ἡ μιμητική ἐστιν καί , ὡς ἔοικεν , διὰ τοῦτο πάντα ἀπεργάζεται , ὅτι σμικρόν τι ἑκάστου ἐφάπτεται , καὶ τοῦτο εἴδωλον . οἷον ὁ ζωγράφος , φαμέν , ζωγραφήσει ἡμῖν σκυτοτόμον , τέκτονα , τοὺς ἄλλους δημιουργούς , περὶ οὐδενὸς τούτων ἐπαΐων τῶν τεχνῶν · ἀλλʼ ὅμως παῖδάς γε καὶ ἄφρονας ἀνθρώπους , εἰ ἀγαθὸς εἴη ζωγράφος , γράψας ἂν τέκτονα καὶ πόρρωθεν ἐπιδεικνὺς ἐξαπατῷ ἂν τῷ δοκεῖν ὡς ἀληθῶς τέκτονα εἶναι . τί δʼ οὔ ; ἀλλὰ γὰρ οἶμαι ὦ φίλε , τόδε δεῖ περὶ πάντων τῶν τοιούτων διανοεῖσθαι · ἐπειδάν τις ἡμῖν ἀπαγγέλλῃ περί του , ὡς ἐνέτυχεν ἀνθρώπῳ πάσας ἐπισταμένῳ τὰς δημιουργίας καὶ τἆλλα πάντα ὅσα εἷς ἕκαστος οἶδεν , οὐδὲν ὅτι οὐχὶ ἀκριβέστερον ὁτουοῦν ἐπισταμένῳ , ὑπολαμβάνειν δεῖ τῷ τοιούτῳ ὅτι εὐήθης τις ἄνθρωπος , καί , ὡς ἔοικεν , ἐντυχὼν γόητί τινι καὶ μιμητῇ ἐξηπατήθη , ὥστε ἔδοξεν αὐτῷ πάσσοφος εἶναι , διὰ τὸ αὐτὸς μὴ οἷός τʼ εἶναι ἐπιστήμην καὶ ἀνεπιστημοσύνην καὶ μίμησιν ἐξετάσαι . ἀληθέστατα , ἔφη . οὐκοῦν , ἦν δʼ ἐγώ , μετὰ τοῦτο ἐπισκεπτέον τήν τε τραγῳδίαν καὶ τὸν ἡγεμόνα αὐτῆς Ὅμηρον , ἐπειδή τινων ἀκούομεν ὅτι οὗτοι πάσας μὲν τέχνας ἐπίστανται , πάντα δὲ τὰ ἀνθρώπεια τὰ πρὸς ἀρετὴν καὶ κακίαν , καὶ τά γε θεῖα · ἀνάγκη γὰρ τὸν ἀγαθὸν ποιητήν , εἰ μέλλει περὶ ὧν ἂν ποιῇ καλῶς ποιήσειν , εἰδότα ἄρα ποιεῖν , ἢ μὴ οἷόν τε εἶναι ποιεῖν .
Lemmas: ὁ μέν δή μιμητής ὁμολογέω . λέγω δέ ἐγώ περί ὁ ζωγράφος ὅδε · πότερος ἐκεῖνος αὐτός ὁ ἐν ὁ φύσις ἕκαστος δοκέω σύ ἐπιχειρέω μιμέομαι ἤ ὁ ὁ δημιουργός ἔργον ; ὁ ὁ δημιουργός , φημί . ἆρα οἷος εἰμί ἤ οἷος φαίνω ; οὗτος γάρ ἔτι διορίζω . πῶς λέγω ; φημί . ὧδε · κλίνη , ἐάν ἐκ πλάγιος αὐτός θεάομαι ἐάν καταντικρύ ἤ ὅπῃ , μή τις διαφέρω αὐτός ἑαυτοῦ , ἤ διαφέρω μέν οὐδείς , φαίνω δέ ἀλλοῖος ; καί ἄλλος ὡσαύτως ; οὕτως , φημί · φαίνω , διαφέρω δέ οὐδείς . οὗτος δή αὐτός σκοπέω · πρός πότερος ὁ γραφικός ποιέω περί ἕκαστος ; πότερος πρός ὁ εἰμί , ὡς ἔχω , μιμέομαι , ἤ πρός ὁ φαίνω , ὡς φαίνω , φάντασμα ἤ ἀλήθεια εἰμί μίμησις ; φάντασμα , φημί . πρόσω ἄρα που ὁ ἀληθής ὁ μιμητικός εἰμί καί , ὡς ἔοικα , διά οὗτος πᾶς ἀπεργάζομαι , ὅτι μικρός τις ἕκαστος ἐφάπτω , καί οὗτος εἴδωλον . οἷος ὁ ζωγράφος , φημί , ζωγραφέω ἐγώ σκυτοτόμος , τέκτων , ὁ ἄλλος δημιουργός , περί οὐδείς οὗτος ἐπαΐω ὁ τέχνη · ἀλλά ὅμως παῖς γε καί ἄφρων ἄνθρωπος , εἰ ἀγαθός εἰμί ζωγράφος , γράφω ἄν τέκτων καί πρόσωθεν ἐπιδείκνυμι ἐξαπατάω ἄν ὁ δοκέω ὡς ἀληθής τέκτων εἰμί . τίς δέ οὐ ; ἀλλά γάρ οἴομαι ὦ φίλος , ὅδε δέω περί πᾶς ὁ τοιοῦτος διανοέω · ἐπειδάν τις ἐγώ ἀπαγγέλλω περί τις , ὡς ἐντυγχάνω ἄνθρωπος πᾶς ἐπίσταμαι ὁ δημιουργία καί ἄλλος πᾶς ὅσος εἷς ἕκαστος οἶδα , οὐδείς ὅτι οὐ ἀκριβής ὅστις ἐπίσταμαι , ὑπολαμβάνω δέω ὁ τοιοῦτος ὅτι εὐήθης τις ἄνθρωπος , καί , ὡς ἔοικα , ἐντυγχάνω γόης τις καί μιμητής ἐξαπατάω , ὥστε δοκέω αὐτός πάνσοφος εἰμί , διά ὁ αὐτός μή οἷος τε εἰμί ἐπιστήμη καί ἀνεπιστημοσύνη καί μίμησις ἐξετάζω . ἀληθής , φημί . οὐκοῦν , εἰμί δέ ἐγώ , μετά οὗτος ἐπισκοπέω ὁ τε τραγῳδία καί ὁ ἡγεμών αὐτός Ὅμηρος , ἐπειδή τις ἀκούω ὅτι οὗτος πᾶς μέν τέχνη ἐπίσταμαι , πᾶς δέ ὁ ἀνθρώπειος ὁ πρός ἀρετή καί κακία , καί ὁ γε θεῖος · ἀνάγκη γάρ ὁ ἀγαθός ποιητής , εἰ μέλλω περί ὅς ἄν ποιέω καλός ποιέω , οἶδα ἄρα ποιέω , ἤ μή οἷος τε εἰμί ποιέω .