plato-philosophy.respublica 1.345
ἀλλʼ , ὠγαθέ , προθυμοῦ καὶ ἡμῖν ἐνδείξασθαι—οὔτοι κακῶς σοι κείσεται ὅτι ἂν ἡμᾶς τοσούσδε ὄντας εὐεργετήσῃς—ἐγὼ γὰρ δή σοι λέγω τό γʼ ἐμόν , ὅτι οὐ πείθομαι οὐδʼ οἶμαι ἀδικίαν δικαιοσύνης κερδαλεώτερον εἶναι , οὐδʼ ἐὰν ἐᾷ τις αὐτὴν καὶ μὴ διακωλύῃ πράττειν ἃ βούλεται . ἀλλʼ , ὠγαθέ , ἔστω μὲν ἄδικος , δυνάσθω δὲ ἀδικεῖν ἢ τῷ λανθάνειν ἢ τῷ διαμάχεσθαι , ὅμως ἐμέ γε οὐ πείθει ὡς ἔστι τῆς δικαιοσύνης κερδαλεώτερον . ταῦτʼ οὖν καὶ ἕτερος ἴσως τις ἡμῶν πέπονθεν , οὐ μόνος ἐγώ · πεῖσον οὖν , ὦ μακάριε , ἱκανῶς ἡμᾶς ὅτι οὐκ ὀρθῶς βουλευόμεθα δικαιοσύνην ἀδικίας περὶ πλείονος ποιούμενοι . καὶ πῶς , ἔφη , σὲ πείσω ; εἰ γὰρ οἷς νυνδὴ ἔλεγον μὴ πέπεισαι , τί σοι ἔτι ποιήσω ; ἢ εἰς τὴν ψυχὴν φέρων ἐνθῶ τὸν λόγον ; μὰ Δίʼ , ἦν δʼ ἐγώ , μὴ σύ γε · ἀλλὰ πρῶτον μέν , ἃ ἂν εἴπῃς , ἔμμενε τούτοις , ἢ ἐὰν μετατιθῇ , φανερῶς μετατίθεσο καὶ ἡμᾶς μὴ ἐξαπάτα . νῦν δὲ ὁρᾷς , ὦ Θρασύμαχε—ἔτι γὰρ τὰ ἔμπροσθεν ἐπισκεψώμεθα—ὅτι τὸν ὡς ἀληθῶς ἰατρὸν τὸ πρῶτον ὁριζόμενος τὸν ὡς ἀληθῶς ποιμένα οὐκέτι ᾤου δεῖν ὕστερον ἀκριβῶς φυλάξαι , ἀλλὰ πιαίνειν οἴει αὐτὸν τὰ πρόβατα , καθʼ ὅσον ποιμήν ἐστιν , οὐ πρὸς τὸ τῶν προβάτων βέλτιστον βλέποντα ἀλλʼ , ὥσπερ δαιτυμόνα τινὰ καὶ μέλλοντα ἑστιάσεσθαι , πρὸς τὴν εὐωχίαν , ἢ αὖ πρὸς τὸ ἀποδόσθαι , ὥσπερ χρηματιστὴν ἀλλʼ οὐ ποιμένα . τῇ δὲ ποιμενικῇ οὐ δήπου ἄλλου του μέλει ἢ ἐφʼ ᾧ τέτακται , ὅπως τούτῳ τὸ βέλτιστον ἐκποριεῖ—ἐπεὶ τά γε αὑτῆς ὥστʼ εἶναι βελτίστη ἱκανῶς δήπου ἐκπεπόρισται , ἕως γʼ ἂν μηδὲν ἐνδέῃ τοῦ ποιμενικὴ εἶναι—οὕτω δὲ ᾤμην ἔγωγε νυνδὴ ἀναγκαῖον εἶναι ἡμῖν ὁμολογεῖν πᾶσαν ἀρχήν , καθʼ ὅσον ἀρχή , μηδενὶ ἄλλῳ τὸ βέλτιστον σκοπεῖσθαι ἢ ἐκείνῳ , τῷ ἀρχομένῳ τε καὶ θεραπευομένῳ , ἔν τε πολιτικῇ καὶ ἰδιωτικῇ ἀρχῇ . σὺ δὲ τοὺς ἄρχοντας ἐν ταῖς πόλεσιν , τοὺς ὡς ἀληθῶς ἄρχοντας , ἑκόντας οἴει ἄρχειν ; μὰ Δίʼ οὔκ , ἔφη , ἀλλʼ εὖ οἶδα .
Lemmas: ἀλλά , ἀγαθός , προθυμέομαι καί ἐγώ ἐνδείκνυμι κακός σύ κεῖμαι ὅτι ἄν ἐγώ τοσόσδε εἰμί εὐεργετέω γάρ δή σύ λέγω ὁ γε ἐμός , ὅτι οὐ πείθω οὐδέ οἴομαι ἀδικία δικαιοσύνη κερδαλέος εἰμί , οὐδέ ἐάν ἐάω τις αὐτός καί μή διακωλύω πράσσω ὅς βούλομαι . ἀλλά , ἀγαθός , εἰμί μέν ἄδικος , δύναμαι δέ ἀδικέω ἤ ὁ λανθάνω ἤ ὁ διαμάχομαι , ὅμως ἐγώ γε οὐ πείθω ὡς εἰμί ὁ δικαιοσύνη κερδαλέος . οὗτος οὖν καί ἕτερος ἴσως τις ἐγώ πάσχω , οὐ μόνος ἐγώ · πείθω οὖν , ὦ μακάριος , ἱκανός ἐγώ ὅτι οὐ ὀρθός βουλεύω δικαιοσύνη ἀδικία περί πολύς ποιέω . καί πῶς , φημί , σύ πείθω ; εἰ γάρ ὅς νυνδί λέγω μή πείθω , τίς σύ ἔτι ποιέω ; ἤ εἰς ὁ ψυχή φέρω ἐνθάζω ὁ λόγος ; μά Ζεύς , εἰμί δέ ἐγώ , μή σύ γε · ἀλλά πρῶτος μέν , ὅς ἄν λέγω , ἐμμένω οὗτος , ἤ ἐάν μετατίθημι , φανερός μετατίθημι καί ἐγώ μή ἐξαπατάω . νῦν δέ ὁράω , ὦ Θρασύμαχος γάρ ὁ ἔμπροσθεν ἐπισκοπέω ὁ ὡς ἀληθής ἰατρός ὁ πρῶτος ὁρίζω ὁ ὡς ἀληθής ποιμήν οὐκέτι οἴομαι δέω ὕστερον ἀκριβής φυλάσσω , ἀλλά πιαίνω οἴομαι αὐτός ὁ πρόβατον , κατά ὅσος ποιμήν εἰμί , οὐ πρός ὁ ὁ πρόβατον ἀγαθός βλέπω ἀλλά , ὥσπερ δαιτυμών τις καί μέλλω ἑστιάω , πρός ὁ εὐωχία , ἤ αὖ πρός ὁ ἀποδίδωμι , ὥσπερ χρηματιστής ἀλλά οὐ ποιμήν . ὁ δέ ποιμενικός οὐ δήπου ἄλλος τις μέλω ἤ ἐπί ὅς τάσσω , ὅπως οὗτος ὁ ἀγαθός ἐκπορίζω ὁ γε ἑαυτοῦ ὥστε εἰμί ἀγαθός ἱκανός δήπου ἐκπορίζω , ἕως γε ἄν μηδείς ἐνδέω ὁ ποιμενικός εἶναι—οὕτω δέ οἴομαι ἐγώ νυνδί ἀναγκαῖος εἰμί ἐγώ ὁμολογέω πᾶς ἀρχή , κατά ὅσος ἀρχή , μηδείς ἄλλος ὁ ἀγαθός σκοπέω ἤ ἐκεῖνος , ὁ ἄρχω τε καί θεραπεύω , ἐν τε πολιτικός καί ἰδιωτικός ἀρχή . σύ δέ ὁ ἄρχω ἐν ὁ πόλις , ὁ ὡς ἀληθής ἄρχω , ἑκών οἴομαι ἄρχω ; μά Ζεύς οὐ , φημί , ἀλλά εὖ οἶδα .