plato-philosophy.respublica 9.588
ἀμήχανον , ἔφη , λογισμὸν καταπεφόρηκας τῆς διαφορότητος τοῖν ἀνδροῖν , τοῦ τε δικαίου καὶ τοῦ ἀδίκου , πρὸς ἡδονήν τε καὶ λύπην . καὶ μέντοι καὶ ἀληθῆ καὶ προσήκοντά γε , ἦν δʼ ἐγώ , βίοις ἀριθμόν , εἴπερ αὐτοῖς προσήκουσιν ἡμέραι καὶ νύκτες καὶ μῆνες καὶ ἐνιαυτοί . ἀλλὰ μήν , ἔφη , προσήκουσιν . οὐκοῦν εἰ τοσοῦτον ἡδονῇ νικᾷ ὁ ἀγαθός τε καὶ δίκαιος τὸν κακόν τε καὶ ἄδικον , ἀμηχάνῳ δὴ ὅσῳ πλείονι νικήσει εὐσχημοσύνῃ τε βίου καὶ κάλλει καὶ ἀρετῇ ; ἀμηχάνῳ μέντοι νὴ Δία , ἔφη . εἶεν δή , εἶπον · ἐπειδὴ ἐνταῦθα λόγου γεγόναμεν , ἀναλάβωμεν τὰ πρῶτα λεχθέντα , διʼ ἃ δεῦρʼ ἥκομεν . ἦν δέ που λεγόμενον λυσιτελεῖν ἀδικεῖν τῷ τελέως μὲν ἀδίκῳ , δοξαζομένῳ δὲ δικαίῳ · ἢ οὐχ οὕτως ἐλέχθη ; οὕτω μὲν οὖν . νῦν δή , ἔφην , αὐτῷ διαλεγώμεθα , ἐπειδὴ διωμολογησάμεθα τό τε ἀδικεῖν καὶ τὸ δίκαια πράττειν ἣν ἑκάτερον ἔχει δύναμιν . πῶς ; ἔφη . εἰκόνα πλάσαντες τῆς ψυχῆς λόγῳ , ἵνα εἰδῇ ὁ ἐκεῖνα λέγων οἷα ἔλεγεν . ποίαν τινά ; ἦ δʼ ὅς . τῶν τοιούτων τινά , ἦν δʼ ἐγώ , οἷαι μυθολογοῦνται παλαιαὶ γενέσθαι φύσεις , ἥ τε Χιμαίρας καὶ ἡ Σκύλλης καὶ Κερβέρου , καὶ ἄλλαι τινὲς συχναὶ λέγονται συμπεφυκυῖαι ἰδέαι πολλαὶ εἰς ἓν γενέσθαι . λέγονται γάρ , ἔφη . πλάττε τοίνυν μίαν μὲν ἰδέαν θηρίου ποικίλου καὶ πολυκεφάλου , ἡμέρων δὲ θηρίων ἔχοντος κεφαλὰς κύκλῳ καὶ ἀγρίων , καὶ δυνατοῦ μεταβάλλειν καὶ φύειν ἐξ αὑτοῦ πάντα ταῦτα . δεινοῦ πλάστου , ἔφη , τὸ ἔργον · ὅμως δέ , ἐπειδὴ εὐπλαστότερον κηροῦ καὶ τῶν τοιούτων λόγος , πεπλάσθω . μίαν δὴ τοίνυν ἄλλην ἰδέαν λέοντος , μίαν δὲ ἀνθρώπου · πολὺ δὲ μέγιστον ἔστω τὸ πρῶτον καὶ δεύτερον τὸ δεύτερον . ταῦτα , ἔφη , ῥᾴω , καὶ πέπλασται . σύναπτε τοίνυν αὐτὰ εἰς ἓν τρία ὄντα , ὥστε πῃ συμπεφυκέναι ἀλλήλοις . συνῆπται , ἔφη . περίπλασον δὴ αὐτοῖς ἔξωθεν ἑνὸς εἰκόνα , τὴν τοῦ ἀνθρώπου , ὥστε τῷ μὴ δυναμένῳ τὰ ἐντὸς ὁρᾶν , ἀλλὰ τὸ ἔξω μόνον ἔλυτρον ὁρῶντι , ἓν ζῷον φαίνεσθαι , ἄνθρωπον . περιπέπλασται , ἔφη .
Lemmas: ἀμήχανος , φημί , λογισμός καταφορέω ὁ διαφορότης ὁ ἀνήρ , ὁ τε δίκαιος καί ὁ ἄδικος , πρός ἡδονή τε καί λύπη . καί μέντοι καί ἀληθής καί προσήκω γε , εἰμί δέ ἐγώ , βίος ἀριθμός , εἴπερ αὐτός προσήκω ἡμέρα καί νύξ καί μείς καί ἐνιαυτός . ἀλλά μήν , φημί , προσήκω . οὐκοῦν εἰ τοσοῦτος ἡδονή νικάω ὁ ἀγαθός τε καί δίκαιος ὁ κακός τε καί ἄδικος , ἀμήχανος δή ὅσος πολύς νικάω εὐσχημοσύνη τε βίος καί κάλλος καί ἀρετή ; ἀμήχανος μέντοι νή Ζεύς , φημί . εἰμί δή , λέγω · ἐπειδή ἐνταῦθα λόγος γίγνομαι , ἀναλαμβάνω ὁ πρῶτος λέγω , διά ὅς δεῦρο ἥκω . εἰμί δέ που λέγω λυσιτελέω ἀδικέω ὁ τέλειος μέν ἄδικος , δοξάζω δέ δίκαιος · ἤ οὐ οὕτως λέγω ; οὕτως μέν οὖν . νῦν δή , φημί , αὐτός διαλέγω , ἐπειδή διομολογέω ὁ τε ἀδικέω καί ὁ δίκαιος πράσσω ὅς ἑκάτερος ἔχω δύναμις . πῶς ; φημί . εἰκών πλάσσω ὁ ψυχή λόγος , ἵνα οἶδα ὁ ἐκεῖνος λέγω οἷος λέγω . ποῖος τις ; ἠμί δέ ὅς . ὁ τοιοῦτος τις , εἰμί δέ ἐγώ , οἷος μυθολογέω παλαιός γίγνομαι φύσις , ὁ τε Χίμαιρα καί ὁ Σκύλλα καί Κέρβερος , καί ἄλλος τις συχνός λέγω συμφύω ἰδέα πολύς εἰς εἷς γίγνομαι . λέγω γάρ , φημί . πλάσσω τοίνυν εἷς μέν ἰδέα θηρίον ποικίλος καί πολυκέφαλος , ἥμερος δέ θηρίον ἔχω κεφαλή κύκλος καί ἄγριος , καί δυνατός μεταβάλλω καί φύω ἐκ ἑαυτοῦ πᾶς οὗτος . δεινός πλάστης , φημί , ὁ ἔργον · ὅμως δέ , ἐπειδή εὔπλαστος κηρός καί ὁ τοιοῦτος λόγος , πλάσσω . εἷς δή τοίνυν ἄλλος ἰδέα λέων , εἷς δέ ἄνθρωπος · πολύς δέ μέγας εἰμί ὁ πρῶτος καί δεύτερος ὁ δεύτερος . οὗτος , φημί , ῥᾴδιος , καί πλάσσω . συνάπτω τοίνυν αὐτός εἰς εἷς τρεῖς εἰμί , ὥστε πη συμφύω ἀλλήλων . συνάπτω , φημί . περιπλάσσω δή αὐτός ἔξωθεν εἷς εἰκών , ὁ ὁ ἄνθρωπος , ὥστε ὁ μή δύναμαι ὁ ἐντός ὁράω , ἀλλά ὁ ἔξω μόνος ἔλυτρον ὁράω , εἷς ζῷον φαίνω , ἄνθρωπος . περιπλάσσω , φημί .