plato-philosophy.respublica 6.509
ἐπιστήμην δὲ καὶ ἀλήθειαν , ὥσπερ ἐκεῖ φῶς τε καὶ ὄψιν ἡλιοειδῆ μὲν νομίζειν ὀρθόν , ἥλιον δʼ ἡγεῖσθαι οὐκ ὀρθῶς ἔχει , οὕτω καὶ ἐνταῦθα ἀγαθοειδῆ μὲν νομίζειν ταῦτʼ ἀμφότερα ὀρθόν , ἀγαθὸν δὲ ἡγεῖσθαι ὁπότερον αὐτῶν οὐκ ὀρθόν , ἀλλʼ ἔτι μειζόνως τιμητέον τὴν τοῦ ἀγαθοῦ ἕξιν . ἀμήχανον κάλλος , ἔφη , λέγεις , εἰ ἐπιστήμην μὲν καὶ ἀλήθειαν παρέχει , αὐτὸ δʼ ὑπὲρ ταῦτα κάλλει ἐστίν · οὐ γὰρ δήπου σύ γε ἡδονὴν αὐτὸ λέγεις . εὐφήμει , ἦν δʼ ἐγώ · ἀλλʼ ὧδε μᾶλλον τὴν εἰκόνα αὐτοῦ ἔτι ἐπισκόπει . πῶς ; τὸν ἥλιον τοῖς ὁρωμένοις οὐ μόνον οἶμαι τὴν τοῦ ὁρᾶσθαι δύναμιν παρέχειν φήσεις , ἀλλὰ καὶ τὴν γένεσιν καὶ αὔξην καὶ τροφήν , οὐ γένεσιν αὐτὸν ὄντα . πῶς γάρ ; καὶ τοῖς γιγνωσκομένοις τοίνυν μὴ μόνον τὸ γιγνώσκεσθαι φάναι ὑπὸ τοῦ ἀγαθοῦ παρεῖναι , ἀλλὰ καὶ τὸ εἶναί τε καὶ τὴν οὐσίαν ὑπʼ ἐκείνου αὐτοῖς προσεῖναι , οὐκ οὐσίας ὄντος τοῦ ἀγαθοῦ , ἀλλʼ ἔτι ἐπέκεινα τῆς οὐσίας πρεσβείᾳ καὶ δυνάμει ὑπερέχοντος . καὶ ὁ Γλαύκων μάλα γελοίως , Ἄπολλον , ἔφη , δαιμονίας ὑπερβολῆς . σὺ γάρ , ἦν δʼ ἐγώ , αἴτιος , ἀναγκάζων τὰ ἐμοὶ δοκοῦντα περὶ αὐτοῦ λέγειν . καὶ μηδαμῶς γʼ , ἔφη , παύσῃ , εἰ μή τι , ἀλλὰ τὴν περὶ τὸν ἥλιον ὁμοιότητα αὖ διεξιών , εἴ πῃ ἀπολείπεις . ἀλλὰ μήν , εἶπον , συχνά γε ἀπολείπω . μηδὲ σμικρὸν τοίνυν , ἔφη , παραλίπῃς . οἶμαι μέν , ἦν δʼ ἐγώ , καὶ πολύ · ὅμως δέ , ὅσα γʼ ἐν τῷ παρόντι δυνατόν , ἑκὼν οὐκ ἀπολείψω . μὴ γάρ , ἔφη . νόησον τοίνυν , ἦν δʼ ἐγώ , ὥσπερ λέγομεν , δύο αὐτὼ εἶναι , καὶ βασιλεύειν τὸ μὲν νοητοῦ γένους τε καὶ τόπου , τὸ δʼ αὖ ὁρατοῦ , ἵνα μὴ οὐρανοῦ εἰπὼν δόξω σοι σοφίζεσθαι περὶ τὸ ὄνομα . ἀλλʼ οὖν ἔχεις ταῦτα διττὰ εἴδη , ὁρατόν , νοητόν ; ἔχω . ὥσπερ τοίνυν γραμμὴν δίχα τετμημένην λαβὼν ἄνισα τμήματα , πάλιν τέμνε ἑκάτερον τὸ τμῆμα ἀνὰ τὸν αὐτὸν λόγον , τό τε τοῦ ὁρωμένου γένους καὶ τὸ τοῦ νοουμένου , καί σοι ἔσται σαφηνείᾳ καὶ ἀσαφείᾳ πρὸς ἄλληλα ἐν μὲν τῷ ὁρωμένῳ τὸ μὲν ἕτερον τμῆμα εἰκόνες —
Lemmas: ἐπιστήμη δέ καί ἀλήθεια , ὥσπερ ἐκεῖ φάος τε καί ὄψις ἡλιοειδής μέν νομίζω ὀρθός , ἥλιος δέ ἡγέομαι οὐ ὀρθός ἔχω , οὕτως καί ἐνταῦθα ἀγαθοειδής μέν νομίζω οὗτος ἀμφότερος ὀρθός , ἀγαθός δέ ἡγέομαι ὁπότερος αὐτός οὐ ὀρθός , ἀλλά ἔτι μέγας τιμάω ὁ ὁ ἀγαθός ἕξις . ἀμήχανος κάλλος , φημί , λέγω , εἰ ἐπιστήμη μέν καί ἀλήθεια παρέχω , αὐτός δέ ὑπέρ οὗτος κάλλος εἰμί · οὐ γάρ δήπου σύ γε ἡδονή αὐτός λέγω . εὐφημέω , εἰμί δέ ἐγώ · ἀλλά ὧδε μάλα ὁ εἰκών αὐτός ἔτι ἐπισκοπέω . πῶς ; ὁ ἥλιος ὁ ὁράω οὐ μόνος οἴομαι ὁ ὁ ὁράω δύναμις παρέχω φημί , ἀλλά καί ὁ γένεσις καί αὔξη καί τροφή , οὐ γένεσις αὐτός εἰμί . πῶς γάρ ; καί ὁ γιγνώσκω τοίνυν μή μόνος ὁ γιγνώσκω φημί ὑπό ὁ ἀγαθός πάρειμι , ἀλλά καί ὁ εἰμί τε καί ὁ οὐσία ὑπό ἐκεῖνος αὐτός πρόσειμι , οὐ οὐσία εἰμί ὁ ἀγαθός , ἀλλά ἔτι ἐπέκεινα ὁ οὐσία πρεσβεία καί δύναμις ὑπερέχω . καί ὁ Γλαύκων μάλα γέλοιος , Ἀπόλλων , φημί , δαιμόνιος ὑπερβολή . σύ γάρ , εἰμί δέ ἐγώ , αἴτιος , ἀναγκάζω ὁ ἐγώ δοκέω περί αὐτός λέγω . καί μηδαμῶς γε , φημί , παύω , εἰ μή τις , ἀλλά ὁ περί ὁ ἥλιος ὁμοιότης αὖ διεξέρχομαι , εἰ πη ἀπολείπω . ἀλλά μήν , λέγω , συχνός γε ἀπολείπω . μηδέ μικρός τοίνυν , φημί , παραλείπω . οἴομαι μέν , εἰμί δέ ἐγώ , καί πολύς · ὅμως δέ , ὅσος γε ἐν ὁ πάρειμι δυνατός , ἑκών οὐ ἀπολείπω . μή γάρ , φημί . νοέω τοίνυν , εἰμί δέ ἐγώ , ὥσπερ λέγω , δύο αὐτός εἰμί , καί βασιλεύω ὁ μέν νοητός γένος τε καί τόπος , ὁ δέ αὖ ὁρατός , ἵνα μή οὐρανός λέγω δοκέω σύ σοφίζω περί ὁ ὄνομα . ἀλλά οὖν ἔχω οὗτος δισσός εἶδος , ὁρατός , νοητός ; ἔχω . ὥσπερ τοίνυν γραμμή δίχα τέμνω λαμβάνω ἄνισος τμῆμα , πάλιν τέμνω ἑκάτερος ὁ τμῆμα ἀνά ὁ αὐτός λόγος , ὁ τε ὁ ὁράω γένος καί ὁ ὁ νοέω , καί σύ εἰμί σαφήνεια καί ἀσάφεια πρός ἀλλήλων ἐν μέν ὁ ὁράω ὁ μέν ἕτερος τμῆμα εἰκών —