plato-philosophy.respublica 8.545
διεληλύθαμεν . ἆρʼ οὖν τὸ μετὰ τοῦτο διιτέον τοὺς χείρους , τὸν φιλόνικόν τε καὶ φιλότιμον , κατὰ τὴν Λακωνικὴν ἑστῶτα πολιτείαν , καὶ ὀλιγαρχικὸν αὖ καὶ δημοκρατικὸν καὶ τὸν τυραννικόν , ἵνα τὸν ἀδικώτατον ἰδόντες ἀντιθῶμεν τῷ δικαιοτάτῳ καὶ ἡμῖν τελέα ἡ σκέψις ᾖ , πῶς ποτε ἡ ἄκρατος δικαιοσύνη πρὸς ἀδικίαν τὴν ἄκρατον ἔχει εὐδαιμονίας τε πέρι τοῦ ἔχοντος καὶ ἀθλιότητος , ἵνα ἢ Θρασυμάχῳ πειθόμενοι διώκωμεν ἀδικίαν ἢ τῷ νῦν προφαινομένῳ λόγῳ δικαιοσύνην ; παντάπασι μὲν οὖν , ἔφη , οὕτω ποιητέον . ἆρʼ οὖν , ὥσπερ ἠρξάμεθα ἐν ταῖς πολιτείαις πρότερον σκοπεῖν τὰ ἤθη ἢ ἐν τοῖς ἰδιώταις , ὡς ἐναργέστερον ὄν , καὶ νῦν οὕτω πρῶτον μὲν τὴν φιλότιμον σκεπτέον πολιτείαν — ὄνομα γὰρ οὐκ ἔχω λεγόμενον ἄλλο · ἢ τιμοκρατίαν ἢ τιμαρχίαν αὐτὴν κλητέον—πρὸς δὲ ταύτην τὸν τοιοῦτον ἄνδρα σκεψόμεθα , ἔπειτα ὀλιγαρχίαν καὶ ἄνδρα ὀλιγαρχικόν , αὖθις δὲ εἰς δημοκρατίαν ἀποβλέψαντες θεασόμεθα ἄνδρα δημοκρατικόν , τὸ δὲ τέταρτον εἰς τυραννουμένην πόλιν ἐλθόντες καὶ ἰδόντες , πάλιν εἰς τυραννικὴν ψυχὴν βλέποντες , πειρασόμεθα περὶ ὧν προυθέμεθα ἱκανοὶ κριταὶ γενέσθαι ; κατὰ λόγον γέ τοι ἄν , ἔφη , οὕτω γίγνοιτο ἥ τε θέα καὶ ἡ κρίσις . φέρε τοίνυν , ἦν δʼ ἐγώ , πειρώμεθα λέγειν τίνα τρόπον τιμοκρατία γένοιτʼ ἂν ἐξ ἀριστοκρατίας . ἢ τόδε μὲν ἁπλοῦν , ὅτι πᾶσα πολιτεία μεταβάλλει ἐξ αὐτοῦ τοῦ ἔχοντος τὰς ἀρχάς , ὅταν ἐν αὐτῷ τούτῳ στάσις ἐγγένηται · ὁμονοοῦντος δέ , κἂν πάνυ ὀλίγον ᾖ , ἀδύνατον κινηθῆναι ; ἔστι γὰρ οὕτω . πῶς οὖν δή , εἶπον , ὦ Γλαύκων , ἡ πόλις ἡμῖν κινηθήσεται , καὶ πῇ στασιάσουσιν οἱ ἐπίκουροι καὶ οἱ ἄρχοντες πρὸς ἀλλήλους τε καὶ πρὸς ἑαυτούς ; ἢ βούλει , ὥσπερ Ὅμηρος , εὐχώμεθα ταῖς Μούσαις εἰπεῖν ἡμῖν ὅπως δὴ πρῶτον στάσις ἔμπεσε , καὶ φῶμεν αὐτὰς τραγικῶς ὡς πρὸς παῖδας ἡμᾶς παιζούσας καὶ ἐρεσχηλούσας , ὡς δὴ σπουδῇ λεγούσας , ὑψηλολογουμένας λέγειν ; πῶς ;
Lemmas: διέρχομαι . ἆρα οὖν ὁ μετά οὗτος διιτέος ὁ κακός , ὁ φιλόνικος τε καί φιλότιμος , κατά ὁ Λακωνικός ἵστημι πολιτεία , καί ὀλιγαρχικός αὖ καί δημοκρατικός καί ὁ τυραννικός , ἵνα ὁ ἄδικος ὁράω ἀντιτίθημι ὁ δίκαιος καί ἐγώ τέλειος ὁ σκέψις εἰμί , πῶς ποτέ ὁ ἄκρατος δικαιοσύνη πρός ἀδικία ὁ ἄκρατος ἔχω εὐδαιμονία τε περί ὁ ἔχω καί ἀθλιότης , ἵνα ἤ Θρασύμαχος πείθω διώκω ἀδικία ἤ ὁ νῦν προφαίνω λόγος δικαιοσύνη ; παντάπασι μέν οὖν , φημί , οὕτως ποιέω . ἆρα οὖν , ὥσπερ ἄρχω ἐν ὁ πολιτεία πρότερος σκοπέω ὁ ἦθος ἤ ἐν ὁ ἰδιώτης , ὡς ἐναργής εἰμί , καί νῦν οὕτως πρῶτος μέν ὁ φιλότιμος σκοπέω πολιτεία — ὄνομα γάρ οὐ ἔχω λέγω ἄλλος · ἤ τιμοκρατία ἤ τιμαρχία αὐτός κλητέον—πρὸς δέ οὗτος ὁ τοιοῦτος ἀνήρ σκοπέω , ἔπειτα ὀλιγαρχία καί ἀνήρ ὀλιγαρχικός , αὖθις δέ εἰς δημοκρατία ἀποβλέπω θεάομαι ἀνήρ δημοκρατικός , ὁ δέ τέταρτος εἰς τυραννεύω πόλις ἔρχομαι καί ὁράω , πάλιν εἰς τυραννικός ψυχή βλέπω , πειράω περί ὅς προτίθημι ἱκανός κριτής γίγνομαι ; κατά λόγος γε τοι ἄν , φημί , οὕτως γίγνομαι ὁ τε θέα καί ὁ κρίσις . φέρω τοίνυν , εἰμί δέ ἐγώ , πειράω λέγω τίς τρόπος τιμοκρατία γίγνομαι ἄν ἐκ ἀριστοκρατία . ἤ ὅδε μέν ἁπλόος , ὅτι πᾶς πολιτεία μεταβάλλω ἐκ αὐτός ὁ ἔχω ὁ ἀρχή , ὅταν ἐν αὐτός οὗτος στάσις ἐγγίγνομαι · ὁμονοέω δέ , ἐάν πάνυ ὀλίγος εἰμί , ἀδύνατος κινέω ; εἰμί γάρ οὕτως . πῶς οὖν δή , λέγω , ὦ Γλαύκων , ὁ πόλις ἐγώ κινέω , καί πῇ στασιάζω ὁ ἐπίκουρος καί ὁ ἄρχων πρός ἀλλήλων τε καί πρός ἑαυτοῦ ; ἤ βούλομαι , ὥσπερ Ὅμηρος , εὔχομαι ὁ Μοῦσα λέγω ἐγώ ὅπως δή πρῶτος στάσις ἐμπίπτω , καί φημί αὐτός τραγικός ὡς πρός παῖς ἐγώ παίζω καί ἐρεσχηλέω , ὡς δή σπουδή λέγω , ὑψηλολογέομαι λέγω ; πῶς ;