plato-philosophy.respublica 9.580
οὐκοῦν καὶ πρὸς τούτοις ἔτι ἀποδώσομεν τῷ ἀνδρὶ καὶ ἃ τὸ πρότερον εἴπομεν , ὅτι ἀνάγκη καὶ εἶναι καὶ ἔτι μᾶλλον γίγνεσθαι αὐτῷ ἢ πρότερον διὰ τὴν ἀρχὴν φθονερῷ , ἀπίστῳ , ἀδίκῳ , ἀφίλῳ , ἀνοσίῳ καὶ πάσης κακίας πανδοκεῖ τε καὶ τροφεῖ , καὶ ἐξ ἁπάντων τούτων μάλιστα μὲν αὐτῷ δυστυχεῖ εἶναι , ἔπειτα δὲ καὶ τοὺς πλησίον αὑτῷ τοιούτους ἀπεργάζεσθαι . οὐδείς σοι , ἔφη , τῶν νοῦν ἐχόντων ἀντερεῖ . ἴθι δή μοι , ἔφην ἐγώ , νῦν ἤδη ὥσπερ ὁ διὰ πάντων κριτὴς ἀποφαίνεται , καὶ σὺ οὕτω , τίς πρῶτος κατὰ τὴν σὴν δόξαν εὐδαιμονίᾳ καὶ τίς δεύτερος , καὶ τοὺς ἄλλους ἑξῆς πέντε ὄντας κρῖνε , βασιλικόν , τιμοκρατικόν , ὀλιγαρχικόν , δημοκρατικόν , τυραννικόν . ἀλλὰ ῥᾳδία , ἔφη , ἡ κρίσις . καθάπερ γὰρ εἰσῆλθον ἔγωγε ὥσπερ χοροὺς κρίνω ἀρετῇ καὶ κακίᾳ καὶ εὐδαιμονίᾳ καὶ τῷ ἐναντίῳ . μισθωσώμεθα οὖν κήρυκα , ἦν δʼ ἐγώ , ἢ αὐτὸς ἀνείπω ὅτι ὁ Ἀρίστωνος ὑὸς τὸν ἄριστόν τε καὶ δικαιότατον εὐδαιμονέστατον ἔκρινε , τοῦτον δʼ εἶναι τὸν βασιλικώτατον καὶ βασιλεύοντα αὑτοῦ , τὸν δὲ κάκιστόν τε καὶ ἀδικώτατον ἀθλιώτατον , τοῦτον δὲ αὖ τυγχάνειν ὄντα ὃς ἂν τυραννικώτατος ὢν ἑαυτοῦ τε ὅτι μάλιστα τυραννῇ καὶ τῆς πόλεως ; ἀνειρήσθω σοι , ἔφη . ἦ οὖν προσαναγορεύω , εἶπον , ἐάντε λανθάνωσιν τοιοῦτοι ὄντες ἐάντε μὴ πάντας ἀνθρώπους τε καὶ θεούς ; προσαναγόρευε , ἔφη . εἶεν δή , εἶπον · αὕτη μὲν ἡμῖν ἡ ἀπόδειξις μία ἂν εἴη , δευτέραν δὲ ἰδὲ τήνδε , ἐάν τι δόξῃ εἶναι . τίς αὕτη ; ἐπειδή , ὥσπερ πόλις , ἦν δʼ ἐγώ , διῄρηται κατὰ τρία εἴδη , οὕτω καὶ ψυχὴ ἑνὸς ἑκάστου τριχῇ , δέξεται , ὡς ἐμοὶ δοκεῖ , καὶ ἑτέραν ἀπόδειξιν . τίνα ταύτην ; τήνδε . τριῶν ὄντων τριτταὶ καὶ ἡδοναί μοι φαίνονται , ἑνὸς ἑκάστου μία ἰδία · ἐπιθυμίαι τε ὡσαύτως καὶ ἀρχαί . πῶς λέγεις ; ἔφη . τὸ μέν , φαμέν , ἦν ᾧ μανθάνει ἄνθρωπος , τὸ δὲ ᾧ θυμοῦται , τὸ δὲ τρίτον διὰ πολυειδίαν ἑνὶ οὐκ ἔσχομεν ὀνόματι προσειπεῖν ἰδίῳ αὐτοῦ , ἀλλὰ ὃ μέγιστον καὶ ἰσχυρότατον εἶχεν ἐν αὑτῷ , τούτῳ ἐπωνομάσαμεν ·
Lemmas: οὐκοῦν καί πρός οὗτος ἔτι ἀποδίδωμι ὁ ἀνήρ καί ὅς ὁ πρότερος λέγω , ὅτι ἀνάγκη καί εἰμί καί ἔτι μάλα γίγνομαι αὐτός ἤ πρότερος διά ὁ ἀρχή φθονερός , ἄπιστος , ἄδικος , ἄφιλος , ἀνόσιος καί πᾶς κακία πανδοκεύς τε καί τροφεύς , καί ἐκ ἅπας οὗτος μάλα μέν αὐτός δυστυχής εἰμί , ἔπειτα δέ καί ὁ πλησίος ἑαυτοῦ τοιοῦτος ἀπεργάζομαι . οὐδείς σύ , φημί , ὁ νόος ἔχω ἀντιλέγω . ἔρχομαι δή ἐγώ , φημί ἐγώ , νῦν ἤδη ὥσπερ ὁ διά πᾶς κριτής ἀποφαίνω , καί σύ οὕτως , τίς πρῶτος κατά ὁ σός δόξα εὐδαιμονία καί τίς δεύτερος , καί ὁ ἄλλος ἑξῆς πέντε εἰμί κρίνω , βασιλικός , τιμοκρατικός , ὀλιγαρχικός , δημοκρατικός , τυραννικός . ἀλλά ῥᾴδιος , φημί , ὁ κρίσις . καθά γάρ εἰσέρχομαι ἐγώ ὥσπερ χορός κρίνω ἀρετή καί κακία καί εὐδαιμονία καί ὁ ἐναντίος . μισθόω οὖν κῆρυξ , εἰμί δέ ἐγώ , ἤ αὐτός ἀνειπεῖν ὅτι ὁ Ἀρίστων ὗς ὁ ἀγαθός τε καί δίκαιος εὐδαίμων κρίνω , οὗτος δέ εἰμί ὁ βασιλικός καί βασιλεύω ἑαυτοῦ , ὁ δέ κακός τε καί ἄδικος ἄθλιος , οὗτος δέ αὖ τυγχάνω εἰμί ὅς ἄν τυραννικός εἰμί ἑαυτοῦ τε ὅτι μάλα τυραννεύω καί ὁ πόλις ; ἀναλέγω σύ , φημί . ἦ οὖν προσαναγορεύω , λέγω , ἐάν λανθάνω τοιοῦτος εἰμί ἐάν μή πᾶς ἄνθρωπος τε καί θεός ; προσαναγορεύω , φημί . εἰμί δή , λέγω · οὗτος μέν ἐγώ ὁ ἀπόδειξις εἷς ἄν εἰμί , δεύτερος δέ ὁράω ὅδε , ἐάν τις δοκέω εἰμί . τίς οὗτος ; ἐπειδή , ὥσπερ πόλις , εἰμί δέ ἐγώ , διαιρέω κατά τρεῖς εἶδος , οὕτως καί ψυχή εἷς ἕκαστος τριχῆ , δέχομαι , ὡς ἐγώ δοκέω , καί ἕτερος ἀπόδειξις . τίς οὗτος ; ὅδε . τρεῖς εἰμί τρισσός καί ἡδονή ἐγώ φαίνω , εἷς ἕκαστος εἷς ἴδιος · ἐπιθυμία τε ὡσαύτως καί ἀρχή . πῶς λέγω ; φημί . ὁ μέν , φημί , εἰμί ὅς μανθάνω ἄνθρωπος , ὁ δέ ὅς θυμόω , ὁ δέ τρίτος διά πολυειδία εἷς οὐ ἔχω ὄνομα προσλέγω ἴδιος αὐτός , ἀλλά ὅς μέγας καί ἰσχυρός ἔχω ἐν ἑαυτοῦ , οὗτος ἐπονομάζω ·