plato-philosophy.respublica 5.452
εἰ ἄρα ταῖς γυναιξὶν ἐπὶ ταὐτὰ χρησόμεθα καὶ τοῖς ἀνδράσι , ταὐτὰ καὶ διδακτέον αὐτάς . ναί . μουσικὴ μὴν ἐκείνοις γε καὶ γυμναστικὴ ἐδόθη . ναί . καὶ ταῖς γυναιξὶν ἄρα τούτω τὼ τέχνα καὶ τὰ περὶ τὸν πόλεμον ἀποδοτέον καὶ χρηστέον κατὰ ταὐτά . εἰκὸς ἐξ ὧν λέγεις , ἔφη . ἴσως δή , εἶπον , παρὰ τὸ ἔθος γελοῖα ἂν φαίνοιτο πολλὰ περὶ τὰ νῦν λεγόμενα , εἰ πράξεται ᾗ λέγεται . καὶ μάλα , ἔφη . τί , ἦν δʼ ἐγώ , γελοιότατον αὐτῶν ὁρᾷς ; ἢ δῆλα δὴ ὅτι γυμνὰς τὰς γυναῖκας ἐν ταῖς παλαίστραις γυμναζομένας μετὰ τῶν ἀνδρῶν , οὐ μόνον τὰς νέας , ἀλλὰ καὶ ἤδη τὰς πρεσβυτέρας , ὥσπερ τοὺς γέροντας ἐν τοῖς γυμνασίοις , ὅταν ῥυσοὶ καὶ μὴ ἡδεῖς τὴν ὄψιν ὅμως φιλογυμναστῶσιν ; νὴ τὸν Δία , ἔφη · γελοῖον γὰρ ἄν , ὥς γε ἐν τῷ παρεστῶτι , φανείη . οὐκοῦν , ἦν δʼ ἐγώ , ἐπείπερ ὡρμήσαμεν λέγειν , οὐ φοβητέον τὰ τῶν χαριέντων σκώμματα , ὅσα καὶ οἷα ἂν εἴποιεν εἰς τὴν τοιαύτην μεταβολὴν γενομένην καὶ περὶ τὰ γυμνάσια καὶ περὶ μουσικὴν καὶ οὐκ ἐλάχιστα περὶ τὴν τῶν ὅπλων σχέσιν καὶ ἵππων ὀχήσεις . ὀρθῶς , ἔφη , λέγεις . ἀλλʼ ἐπείπερ λέγειν ἠρξάμεθα , πορευτέον πρὸς τὸ τραχὺ τοῦ νόμου , δεηθεῖσίν τε τούτων μὴ τὰ αὑτῶν πράττειν ἀλλὰ σπουδάζειν , καὶ ὑπομνήσασιν ὅτι οὐ πολὺς χρόνος ἐξ οὗ τοῖς Ἕλλησιν ἐδόκει αἰσχρὰ εἶναι καὶ γελοῖα ἅπερ νῦν τοῖς πολλοῖς τῶν βαρβάρων , γυμνοὺς ἄνδρας ὁρᾶσθαι , καὶ ὅτε ἤρχοντο τῶν γυμνασίων πρῶτοι μὲν Κρῆτες , ἔπειτα Λακεδαιμόνιοι , ἐξῆν τοῖς τότε ἀστείοις πάντα ταῦτα κωμῳδεῖν . ἢ οὐκ οἴει ; ἔγωγε . ἀλλʼ ἐπειδὴ οἶμαι χρωμένοις ἄμεινον τὸ ἀποδύεσθαι τοῦ συγκαλύπτειν πάντα τὰ τοιαῦτα ἐφάνη , καὶ τὸ ἐν τοῖς ὀφθαλμοῖς δὴ γελοῖον ἐξερρύη ὑπὸ τοῦ ἐν τοῖς λόγοις μηνυθέντος ἀρίστου · καὶ τοῦτο ἐνεδείξατο , ὅτι μάταιος ὃς γελοῖον ἄλλο τι ἡγεῖται ἢ τὸ κακόν , καὶ ὁ γελωτοποιεῖν ἐπιχειρῶν πρὸς ἄλλην τινὰ ὄψιν ἀποβλέπων ὡς γελοίου ἢ τὴν τοῦ ἄφρονός τε καὶ κακοῦ , καὶ καλοῦ αὖ σπουδάζει πρὸς ἄλλον τινὰ σκοπὸν στησάμενος ἢ τὸν τοῦ ἀγαθοῦ . παντάπασι μὲν οὖν , ἔφη .
Lemmas: εἰ ἄρα ὁ γυνή ἐπί αὐτός χράω καί ὁ ἀνήρ , αὐτός καί διδακτέον αὐτός . ναί . μουσικός μήν ἐκεῖνος γε καί γυμναστικός δίδωμι . ναί . καί ὁ γυνή ἄρα οὗτος ὁ τέχνη καί ὁ περί ὁ πόλεμος ἀποδοτέος καί χράω κατά αὐτός . ἔοικα ἐκ ὅς λέγω , φημί . ἴσως δή , λέγω , παρά ὁ ἔθος γέλοιος ἄν φαίνω πολύς περί ὁ νῦν λέγω , εἰ πράσσω ᾗ λέγω . καί μάλα , φημί . τίς , εἰμί δέ ἐγώ , γέλοιος αὐτός ὁράω ; ἤ δῆλος δή ὅτι γυμνός ὁ γυνή ἐν ὁ παλαίστρα γυμνάζω μετά ὁ ἀνήρ , οὐ μόνος ὁ νέος , ἀλλά καί ἤδη ὁ πρέσβυς , ὥσπερ ὁ γέρων ἐν ὁ γυμνάσιον , ὅταν ῥυσός καί μή ἡδύς ὁ ὄψις ὅμως φιλογυμναστέω ; νή ὁ Ζεύς , φημί · γέλοιος γάρ ἄν , ὡς γε ἐν ὁ παρίστημι , φαίνω . οὐκοῦν , εἰμί δέ ἐγώ , ἐπεί ὁρμάω λέγω , οὐ φοβητέος ὁ ὁ χαρίεις σκῶμμα , ὅσος καί οἷος ἄν λέγω εἰς ὁ τοιοῦτος μεταβολή γίγνομαι καί περί ὁ γυμνάσιον καί περί μουσική καί οὐ ἐλαχύς περί ὁ ὁ ὅπλον σχέσις καί ἵππος ὄχησις . ὀρθός , φημί , λέγω . ἀλλά ἐπεί λέγω ἄρχω , πορεύω πρός ὁ τραχύς ὁ νόμος , δέω τε οὗτος μή ὁ ἑαυτοῦ πράσσω ἀλλά σπουδάζω , καί ὑπομιμνῄσκω ὅτι οὐ πολύς χρόνος ἐκ ὅς ὁ Ἕλλην δοκέω αἰσχρός εἰμί καί γέλοιος ὅς νῦν ὁ πολύς ὁ βάρβαρος , γυμνός ἀνήρ ὁράω , καί ὅτε ἔρχομαι ὁ γυμνάσιον πρῶτος μέν Κρής , ἔπειτα Λακεδαιμόνιος , ἔξεστι ὁ τότε ἀστεῖος πᾶς οὗτος κωμῳδέω . ἤ οὐ οἴομαι ; ἐγώ . ἀλλά ἐπειδή οἴομαι χράω ἀγαθός ὁ ἀποδύω ὁ συγκαλύπτω πᾶς ὁ τοιοῦτος φαίνω , καί ὁ ἐν ὁ ὀφθαλμός δή γέλοιος ἐκρέω ὑπό ὁ ἐν ὁ λόγος μηνύω ἀγαθός · καί οὗτος ἐνδείκνυμι , ὅτι μάταιος ὅς γέλοιος ἄλλος τις ἡγέομαι ἤ ὁ κακός , καί ὁ γελωτοποιέω ἐπιχειρέω πρός ἄλλος τις ὄψις ἀποβλέπω ὡς γέλοιος ἤ ὁ ὁ ἄφρων τε καί κακός , καί καλός αὖ σπουδάζω πρός ἄλλος τις σκοπός ἵστημι ἤ ὁ ὁ ἀγαθός . παντάπασι μέν οὖν , φημί .