plato-philosophy.respublica 3.395
σχολῇ ἄρα ἐπιτηδεύσει γέ τι ἅμα τῶν ἀξίων λόγου ἐπιτηδευμάτων καὶ πολλὰ μιμήσεται καὶ ἔσται μιμητικός , ἐπεί που οὐδὲ τὰ δοκοῦντα ἐγγὺς ἀλλήλων εἶναι δύο μιμήματα δύνανται οἱ αὐτοὶ ἅμα εὖ μιμεῖσθαι , οἷον κωμῳδίαν καὶ τραγῳδίαν ποιοῦντες . ἢ οὐ μιμήματε ἄρτι τούτω ἐκάλεις ; ἔγωγε · καὶ ἀληθῆ γε λέγεις , ὅτι οὐ δύνανται οἱ αὐτοί . οὐδὲ μὴν ῥαψῳδοί γε καὶ ὑποκριταὶ ἅμα . ἀληθῆ . ἀλλʼ οὐδέ τοι ὑποκριταὶ κωμῳδοῖς τε καὶ τραγῳδοῖς οἱ αὐτοί · πάντα δὲ ταῦτα μιμήματα . ἢ οὔ ; μιμήματα . καὶ ἔτι γε τούτων , ὦ Ἀδείμαντε , φαίνεταί μοι εἰς σμικρότερα κατακεκερματίσθαι ἡ τοῦ ἀνθρώπου φύσις , ὥστε ἀδύνατος εἶναι πολλὰ καλῶς μιμεῖσθαι ἢ αὐτὰ ἐκεῖνα πράττειν ὧν δὴ καὶ τὰ μιμήματά ἐστιν ἀφομοιώματα . ἀληθέστατα , ἦ δʼ ὅς . εἰ ἄρα τὸν πρῶτον λόγον διασώσομεν , τοὺς φύλακας ἡμῖν τῶν ἄλλων πασῶν δημιουργιῶν ἀφειμένους δεῖν εἶναι δημιουργοὺς ἐλευθερίας τῆς πόλεως πάνυ ἀκριβεῖς καὶ μηδὲν ἄλλο ἐπιτηδεύειν ὅτι μὴ εἰς τοῦτο φέρει , οὐδὲν δὴ δέοι ἂν αὐτοὺς ἄλλο πράττειν οὐδὲ μιμεῖσθαι · ἐὰν δὲ μιμῶνται , μιμεῖσθαι τὰ τούτοις προσήκοντα εὐθὺς ἐκ παίδων , ἀνδρείους , σώφρονας , ὁσίους , ἐλευθέρους , καὶ τὰ τοιαῦτα πάντα , τὰ δὲ ἀνελεύθερα μήτε ποιεῖν μήτε δεινοὺς εἶναι μιμήσασθαι , μηδὲ ἄλλο μηδὲν τῶν αἰσχρῶν , ἵνα μὴ ἐκ τῆς μιμήσεως τοῦ εἶναι ἀπολαύσωσιν . ἢ οὐκ ᾔσθησαι ὅτι αἱ μιμήσεις , ἐὰν ἐκ νέων πόρρω διατελέσωσιν , εἰς ἔθη τε καὶ φύσιν καθίστανται καὶ κατὰ σῶμα καὶ φωνὰς καὶ κατὰ τὴν διάνοιαν ; καὶ μάλα , ἦ δʼ ὅς . οὐ δὴ ἐπιτρέψομεν , ἦν δʼ ἐγώ , ὧν φαμὲν κήδεσθαι καὶ δεῖν αὐτοὺς ἄνδρας ἀγαθοὺς γενέσθαι , γυναῖκα μιμεῖσθαι ἄνδρας ὄντας , ἢ νέαν ἢ πρεσβυτέραν , ἢ ἀνδρὶ λοιδορουμένην ἢ πρὸς θεοὺς ἐρίζουσάν τε καὶ μεγαλαυχουμένην , οἰομένην εὐδαίμονα εἶναι , ἢ ἐν συμφοραῖς τε καὶ πένθεσιν καὶ θρήνοις ἐχομένην · κάμνουσαν δὲ ἢ ἐρῶσαν ἢ ὠδίνουσαν , πολλοῦ καὶ δεήσομεν . παντάπασι μὲν οὖν , ἦ δʼ ὅς . οὐδέ γε δούλας τε καὶ δούλους πράττοντας ὅσα δούλων . οὐδὲ τοῦτο .
Lemmas: σχολή ἄρα ἐπιτηδεύω γε τις ἅμα ὁ ἄξιος λόγος ἐπιτήδευμα καί πολύς μιμέομαι καί εἰμί μιμητικός , ἐπεί που οὐδέ ὁ δοκέω ἐγγύς ἀλλήλων εἰμί δύο μίμημα δύναμαι ὁ αὐτός ἅμα εὖ μιμέομαι , οἷος κωμῳδία καί τραγῳδία ποιέω . ἤ οὐ μίμημα ἄρτι οὗτος καλέω ; ἐγώ · καί ἀληθής γε λέγω , ὅτι οὐ δύναμαι ὁ αὐτός . οὐδέ μήν ῥαψῳδός γε καί ὑποκριτής ἅμα . ἀληθής . ἀλλά οὐδέ τοι ὑποκριτής κωμῳδός τε καί τραγῳδός ὁ αὐτός · πᾶς δέ οὗτος μίμημα . ἤ οὐ ; μίμημα . καί ἔτι γε οὗτος , ὦ Ἀδείμαντος , φαίνω ἐγώ εἰς μικρός κατακερματίζω ὁ ὁ ἄνθρωπος φύσις , ὥστε ἀδύνατος εἰμί πολύς καλός μιμέομαι ἤ αὐτός ἐκεῖνος πράσσω ὅς δή καί ὁ μίμημα εἰμί ἀφομοίωμα . ἀληθής , ἠμί δέ ὅς . εἰ ἄρα ὁ πρῶτος λόγος διασῴζω , ὁ φύλαξ ἐγώ ὁ ἄλλος πᾶς δημιουργία ἀφίημι δέω εἰμί δημιουργός ἐλευθερία ὁ πόλις πάνυ ἀκριβής καί μηδείς ἄλλος ἐπιτηδεύω ὅστις μή εἰς οὗτος φέρω , οὐδείς δή δέω ἄν αὐτός ἄλλος πράσσω οὐδέ μιμέομαι · ἐάν δέ μιμέομαι , μιμέομαι ὁ οὗτος προσήκω εὐθύς ἐκ παῖς , ἀνδρεῖος , σώφρων , ὅσιος , ἐλεύθερος , καί ὁ τοιοῦτος πᾶς , ὁ δέ ἀνελεύθερος μήτε ποιέω μήτε δεινός εἰμί μιμέομαι , μηδέ ἄλλος μηδείς ὁ αἰσχρός , ἵνα μή ἐκ ὁ μίμησις ὁ εἰμί ἀπολαύω . ἤ οὐ αἰσθάνομαι ὅτι ὁ μίμησις , ἐάν ἐκ νέος πρόσω διατελέω , εἰς ἔθος τε καί φύσις καθίστημι καί κατά σῶμα καί φωνή καί κατά ὁ διάνοια ; καί μάλα , ἠμί δέ ὅς . οὐ δή ἐπιτρέπω , εἰμί δέ ἐγώ , ὅς φημί κήδω καί δέω αὐτός ἀνήρ ἀγαθός γίγνομαι , γυνή μιμέομαι ἀνήρ εἰμί , ἤ νέος ἤ πρέσβυς , ἤ ἀνήρ λοιδορέω ἤ πρός θεός ἐρίζω τε καί μεγαλαυχέω , οἴομαι εὐδαίμων εἰμί , ἤ ἐν συμφορά τε καί πένθος καί θρῆνος ἔχω · κάμνω δέ ἤ ἐράω ἤ ὠδίνω , πολύς καί δέω . παντάπασι μέν οὖν , ἠμί δέ ὅς . οὐδέ γε δούλη τε καί δοῦλος πράσσω ὅσος δοῦλος . οὐδέ οὗτος .