plato-philosophy.respublica 5.464
οὐκοῦν μετὰ τούτου τοῦ δόγματός τε καὶ ῥήματος ἔφαμεν συνακολουθεῖν τάς τε ἡδονὰς καὶ τὰς λύπας κοινῇ ; καὶ ὀρθῶς γε ἔφαμεν . οὐκοῦν μάλιστα τοῦ αὐτοῦ κοινωνήσουσιν ἡμῖν οἱ πολῖται , ὃ δὴ ἐμὸν ὀνομάσουσιν ; τούτου δὲ κοινωνοῦντες οὕτω δὴ λύπης τε καὶ ἡδονῆς μάλιστα κοινωνίαν ἕξουσιν ; πολύ γε . ἆρʼ οὖν τούτων αἰτία πρὸς τῇ ἄλλῃ καταστάσει ἡ τῶν γυναικῶν τε καὶ παίδων κοινωνία τοῖς φύλαξιν ; πολὺ μὲν οὖν μάλιστα , ἔφη . ἀλλὰ μὴν μέγιστόν γε πόλει αὐτὸ ὡμολογήσαμεν ἀγαθόν , ἀπεικάζοντες εὖ οἰκουμένην πόλιν σώματι πρὸς μέρος αὑτοῦ λύπης τε πέρι καὶ ἡδονῆς ὡς ἔχει . καὶ ὀρθῶς γʼ , ἔφη , ὡμολογήσαμεν . τοῦ μεγίστου ἄρα ἀγαθοῦ τῇ πόλει αἰτία ἡμῖν πέφανται ἡ κοινωνία τοῖς ἐπικούροις τῶν τε παίδων καὶ τῶν γυναικῶν . καὶ μάλʼ , ἔφη . καὶ μὲν δὴ καὶ τοῖς πρόσθεν γε ὁμολογοῦμεν · ἔφαμεν γάρ που οὔτε οἰκίας τούτοις ἰδίας δεῖν εἶναι οὔτε γῆν οὔτε τι κτῆμα , ἀλλὰ παρὰ τῶν ἄλλων τροφὴν λαμβάνοντας , μισθὸν τῆς φυλακῆς , κοινῇ πάντας ἀναλίσκειν , εἰ μέλλοιεν ὄντως φύλακες εἶναι . ὀρθῶς , ἔφη . ἆρʼ οὖν οὐχ , ὅπερ λέγω , τά τε πρόσθεν εἰρημένα καὶ τὰ νῦν λεγόμενα ἔτι μᾶλλον ἀπεργάζεται αὐτοὺς ἀληθινοὺς φύλακας , καὶ ποιεῖ μὴ διασπᾶν τὴν πόλιν τὸ ἐμὸν ὀνομάζοντας μὴ τὸ αὐτὸ ἀλλʼ ἄλλον ἄλλο , τὸν μὲν εἰς τὴν ἑαυτοῦ οἰκίαν ἕλκοντα ὅτι ἂν δύνηται χωρὶς τῶν ἄλλων κτήσασθαι , τὸν δὲ εἰς τὴν ἑαυτοῦ ἑτέραν οὖσαν , καὶ γυναῖκά τε καὶ παῖδας ἑτέρους , ἡδονάς τε καὶ ἀλγηδόνας ἐμποιοῦντας ἰδίων ὄντων ἰδίας , ἀλλʼ ἑνὶ δόγματι τοῦ οἰκείου πέρι ἐπὶ τὸ αὐτὸ τείνοντας πάντας εἰς τὸ δυνατὸν ὁμοπαθεῖς λύπης τε καὶ ἡδονῆς εἶναι ; κομιδῇ μὲν οὖν , ἔφη . τί δέ ; δίκαι τε καὶ ἐγκλήματα πρὸς ἀλλήλους οὐκ οἰχήσεται ἐξ αὐτῶν ὡς ἔπος εἰπεῖν διὰ τὸ μηδὲν ἴδιον ἐκτῆσθαι πλὴν τὸ σῶμα , τὰ δʼ ἄλλα κοινά ; ὅθεν δὴ ὑπάρχει τούτοις ἀστασιάστοις εἶναι , ὅσα γε διὰ χρημάτων ἢ παίδων καὶ συγγενῶν κτῆσιν ἄνθρωποι στασιάζουσιν ; πολλὴ ἀνάγκη , ἔφη , ἀπηλλάχθαι . καὶ μὴν οὐδὲ βιαίων γε οὐδʼ αἰκίας δίκαι δικαίως ἂν εἶεν ἐν αὐτοῖς · ἥλιξι μὲν γὰρ ἥλικας ἀμύνεσθαι καλὸν καὶ δίκαιόν που φήσομεν , ἀνάγκην σωμάτων ἐπιμελείᾳ τιθέντες . ὀρθῶς , ἔφη .
Lemmas: οὐκοῦν μετά οὗτος ὁ δόγμα τε καί ῥῆμα φημί συνακολουθέω ὁ τε ἡδονή καί ὁ λύπη κοινῇ ; καί ὀρθός γε φημί . οὐκοῦν μάλα ὁ αὐτός κοινωνέω ἐγώ ὁ πολίτης , ὅς δή ἐμός ὀνομάζω ; οὗτος δέ κοινωνέω οὕτως δή λύπη τε καί ἡδονή μάλα κοινωνία ἔχω ; πολύς γε . ἆρα οὖν οὗτος αἴτιος πρός ὁ ἄλλος κατάστασις ὁ ὁ γυνή τε καί παῖς κοινωνία ὁ φύλαξ ; πολύς μέν οὖν μάλα , φημί . ἀλλά μήν μέγας γε πόλις αὐτός ὁμολογέω ἀγαθός , ἀπεικάζω εὖ οἰκουμένη πόλις σῶμα πρός μέρος ἑαυτοῦ λύπη τε περί καί ἡδονή ὡς ἔχω . καί ὀρθός γε , φημί , ὁμολογέω . ὁ μέγας ἄρα ἀγαθός ὁ πόλις αἴτιος ἐγώ φαίνω ὁ κοινωνία ὁ ἐπίκουρος ὁ τε παῖς καί ὁ γυνή . καί μάλα , φημί . καί μέν δή καί ὁ πρόσθεν γε ὁμολογέω · φημί γάρ που οὔτε οἰκία οὗτος ἴδιος δέω εἰμί οὔτε γῆ οὔτε τις κτῆμα , ἀλλά παρά ὁ ἄλλος τροφή λαμβάνω , μισθός ὁ φυλακή , κοινῇ πᾶς ἀναλίσκω , εἰ μέλλω ὄντως φύλαξ εἰμί . ὀρθός , φημί . ἆρα οὖν οὐ , ὅς λέγω , ὁ τε πρόσθεν λέγω καί ὁ νῦν λέγω ἔτι μάλα ἀπεργάζομαι αὐτός ἀληθινός φύλαξ , καί ποιέω μή διασπάω ὁ πόλις ὁ ἐμός ὀνομάζω μή ὁ αὐτός ἀλλά ἄλλος ἄλλος , ὁ μέν εἰς ὁ ἑαυτοῦ οἰκία ἕλκω ὅστις ἄν δύναμαι χωρίς ὁ ἄλλος κτάομαι , ὁ δέ εἰς ὁ ἑαυτοῦ ἕτερος εἰμί , καί γυνή τε καί παῖς ἕτερος , ἡδονή τε καί ἀλγηδών ἐμποιέω ἴδιος εἰμί ἴδιος , ἀλλά εἷς δόγμα ὁ οἰκεῖος περί ἐπί ὁ αὐτός τείνω πᾶς εἰς ὁ δυνατός ὁμοπαθής λύπη τε καί ἡδονή εἰμί ; κομιδῇ μέν οὖν , φημί . τίς δέ ; δίκη τε καί ἔγκλημα πρός ἀλλήλων οὐ οἴχομαι ἐκ αὐτός ὡς ἔπος λέγω διά ὁ μηδείς ἴδιος κτάομαι πλήν ὁ σῶμα , ὁ δέ ἄλλος κοινός ; ὅθεν δή ὑπάρχω οὗτος ἀστασίαστος εἰμί , ὅσος γε διά χρῆμα ἤ παῖς καί συγγενής κτῆσις ἄνθρωπος στασιάζω ; πολύς ἀνάγκη , φημί , ἀπαλλάσσω . καί μήν οὐδέ βίαιος γε οὐδέ αἰκία δίκη δίκαιος ἄν εἰμί ἐν αὐτός · ἧλιξ μέν γάρ ἧλιξ ἀμύνω καλός καί δίκαιος που φημί , ἀνάγκη σῶμα ἐπιμέλεια τίθημι . ὀρθός , φημί .