plato-philosophy.respublica 10.603
τὸ παρὰ τὰ μέτρα ἄρα δοξάζον τῆς ψυχῆς τῷ κατὰ τὰ μέτρα οὐκ ἂν εἴη ταὐτόν . οὐ γὰρ οὖν . ἀλλὰ μὴν τὸ μέτρῳ γε καὶ λογισμῷ πιστεῦον βέλτιστον ἂν εἴη τῆς ψυχῆς . τί μήν ; τὸ ἄρα τούτῳ ἐναντιούμενον τῶν φαύλων ἄν τι εἴη ἐν ἡμῖν . ἀνάγκη . τοῦτο τοίνυν διομολογήσασθαι βουλόμενος ἔλεγον ὅτι ἡ γραφικὴ καὶ ὅλως ἡ μιμητικὴ πόρρω μὲν τῆς ἀληθείας ὂν τὸ αὑτῆς ἔργον ἀπεργάζεται , πόρρω δʼ αὖ φρονήσεως ὄντι τῷ ἐν ἡμῖν προσομιλεῖ τε καὶ ἑταίρα καὶ φίλη ἐστὶν ἐπʼ οὐδενὶ ὑγιεῖ οὐδʼ ἀληθεῖ . παντάπασιν , ἦ δʼ ὅς . φαύλη ἄρα φαύλῳ συγγιγνομένη φαῦλα γεννᾷ ἡ μιμητική . ἔοικεν . πότερον , ἦν δʼ ἐγώ , ἡ κατὰ τὴν ὄψιν μόνον , ἢ καὶ κατὰ τὴν ἀκοήν , ἣν δὴ ποίησιν ὀνομάζομεν ; εἰκός γʼ , ἔφη , καὶ ταύτην . μὴ τοίνυν , ἦν δʼ ἐγώ , τῷ εἰκότι μόνον πιστεύσωμεν ἐκ τῆς γραφικῆς , ἀλλὰ καὶ ἐπʼ αὐτὸ αὖ ἔλθωμεν τῆς διανοίας τοῦτο ᾧ προσομιλεῖ ἡ τῆς ποιήσεως μιμητική , καὶ ἴδωμεν φαῦλον ἢ σπουδαῖόν ἐστιν . ἀλλὰ χρή . ὧδε δὴ προθώμεθα · πράττοντας , φαμέν , ἀνθρώπους μιμεῖται ἡ μιμητικὴ βιαίους ἢ ἑκουσίας πράξεις , καὶ ἐκ τοῦ πράττειν ἢ εὖ οἰομένους ἢ κακῶς πεπραγέναι , καὶ ἐν τούτοις δὴ πᾶσιν ἢ λυπουμένους ἢ χαίροντας . μή τι ἄλλο ἦν παρὰ ταῦτα ; οὐδέν . ἆρʼ οὖν ἐν ἅπασι τούτοις ὁμονοητικῶς ἄνθρωπος διάκειται ; ἢ ὥσπερ κατὰ τὴν ὄψιν ἐστασίαζεν καὶ ἐναντίας εἶχεν ἐν ἑαυτῷ δόξας ἅμα περὶ τῶν αὐτῶν , οὕτω καὶ ἐν ταῖς πράξεσι στασιάζει τε καὶ μάχεται αὐτὸς αὑτῷ ; ἀναμιμνῄσκομαι δὲ ὅτι τοῦτό γε νῦν οὐδὲν δεῖ ἡμᾶς διομολογεῖσθαι · ἐν γὰρ τοῖς ἄνω λόγοις ἱκανῶς πάντα ταῦτα διωμολογησάμεθα , ὅτι μυρίων τοιούτων ἐναντιωμάτων ἅμα γιγνομένων ἡ ψυχὴ γέμει ἡμῶν . ὀρθῶς , ἔφη . ὀρθῶς γάρ , ἦν δʼ ἐγώ · ἀλλʼ ὃ τότε ἀπελίπομεν , νῦν μοι δοκεῖ ἀναγκαῖον εἶναι διεξελθεῖν . τὸ ποῖον ; ἔφη . ἀνήρ , ἦν δʼ ἐγώ , ἐπιεικὴς τοιᾶσδε τύχης μετασχών , ὑὸν ἀπολέσας ἤ τι ἄλλο ὧν περὶ πλείστου ποιεῖται , ἐλέγομέν που καὶ τότε ὅτι ῥᾷστα οἴσει τῶν ἄλλων . πάνυ γε . νῦν δέ γε τόδʼ ἐπισκεψώμεθα , πότερον οὐδὲν ἀχθέσεται , ἢ τοῦτο μὲν ἀδύνατον , μετριάσει δέ πως πρὸς λύπην . οὕτω μᾶλλον , ἔφη , τό γε ἀληθές .
Lemmas: ὁ παρά ὁ μέτρον ἄρα δοξάζω ὁ ψυχή ὁ κατά ὁ μέτρον οὐ ἄν εἰμί αὐτός . οὐ γάρ οὖν . ἀλλά μήν ὁ μέτρον γε καί λογισμός πιστεύω ἀγαθός ἄν εἰμί ὁ ψυχή . τίς μήν ; ὁ ἄρα οὗτος ἐναντιόομαι ὁ φαῦλος ἄν τις εἰμί ἐν ἐγώ . ἀνάγκη . οὗτος τοίνυν διομολογέω βούλομαι λέγω ὅτι ὁ γραφικός καί ὅλος ὁ μιμητικός πρόσω μέν ὁ ἀλήθεια εἰμί ὁ ἑαυτοῦ ἔργον ἀπεργάζομαι , πρόσω δέ αὖ φρόνησις εἰμί ὁ ἐν ἐγώ προσομιλέω τε καί ἑταίρα καί φίλος εἰμί ἐπί οὐδείς ὑγιής οὐδέ ἀληθής . παντάπασι , ἠμί δέ ὅς . φαῦλος ἄρα φαῦλος συγγίγνομαι φαῦλος γεννάω ὁ μιμητικός . ἔοικα . πότερος , εἰμί δέ ἐγώ , ὁ κατά ὁ ὄψις μόνος , ἤ καί κατά ὁ ἀκοή , ὅς δή ποίησις ὀνομάζω ; ἔοικα γε , φημί , καί οὗτος . μή τοίνυν , εἰμί δέ ἐγώ , ὁ ἔοικα μόνος πιστεύω ἐκ ὁ γραφικός , ἀλλά καί ἐπί αὐτός αὖ ἔρχομαι ὁ διάνοια οὗτος ὅς προσομιλέω ὁ ὁ ποίησις μιμητικός , καί ὁράω φαῦλος ἤ σπουδαῖος εἰμί . ἀλλά χρή . ὧδε δή προθέω · πράσσω , φημί , ἄνθρωπος μιμέομαι ὁ μιμητικός βίαιος ἤ ἑκούσιος πρᾶξις , καί ἐκ ὁ πράσσω ἤ εὖ οἴομαι ἤ κακός πράσσω , καί ἐν οὗτος δή πᾶς ἤ λυπέω ἤ χαίρω . μή τις ἄλλος εἰμί παρά οὗτος ; οὐδείς . ἆρα οὖν ἐν ἅπας οὗτος ὁμονοητικός ἄνθρωπος διάκειμαι ; ἤ ὥσπερ κατά ὁ ὄψις στασιάζω καί ἐναντίος ἔχω ἐν ἑαυτοῦ δόξα ἅμα περί ὁ αὐτός , οὕτως καί ἐν ὁ πρᾶξις στασιάζω τε καί μάχομαι αὐτός ἑαυτοῦ ; ἀναμιμνῄσκω δέ ὅτι οὗτος γε νῦν οὐδείς δέω ἐγώ διομολογέω · ἐν γάρ ὁ ἄνω λόγος ἱκανός πᾶς οὗτος διομολογέω , ὅτι μυρίος τοιοῦτος ἐναντίωμα ἅμα γίγνομαι ὁ ψυχή γέμω ἐγώ . ὀρθός , φημί . ὀρθός γάρ , εἰμί δέ ἐγώ · ἀλλά ὅς τότε ἀπολείπω , νῦν ἐγώ δοκέω ἀναγκαῖος εἰμί διεξέρχομαι . ὁ ποῖος ; φημί . ἀνήρ , εἰμί δέ ἐγώ , ἐπιεικής τοιόσδε τύχη μετέχω , υἱός ἀπόλλυμι ἤ τις ἄλλος ὅς περί πολύς ποιέω , λέγω που καί τότε ὅτι ῥᾴδιος φέρω ὁ ἄλλος . πάνυ γε . νῦν δέ γε ὅδε ἐπισκοπέω , πότερος οὐδείς ἄχθομαι , ἤ οὗτος μέν ἀδύνατος , μετριάζω δέ πως πρός λύπη . οὕτως μάλα , φημί , ὁ γε ἀληθής .