plato-philosophy.respublica 4.426
πάνυ μὲν οὖν . καὶ μὴν οὗτοί γε χαριέντως διατελοῦσιν · ἰατρευόμενοι γὰρ οὐδὲν περαίνουσιν , πλήν γε ποικιλώτερα καὶ μείζω ποιοῦσι τὰ νοσήματα , καὶ ἀεὶ ἐλπίζοντες , ἐάν τις φάρμακον συμβουλεύσῃ , ὑπὸ τούτου ἔσεσθαι ὑγιεῖς . πάνυ γάρ , ἔφη , τῶν οὕτω καμνόντων τὰ τοιαῦτα πάθη . τί δέ ; ἦν δʼ ἐγώ · τόδε αὐτῶν οὐ χαρίεν , τὸ πάντων ἔχθιστον ἡγεῖσθαι τὸν τἀληθῆ λέγοντα , ὅτι πρὶν ἂν μεθύων καὶ ἐμπιμπλάμενος καὶ ἀφροδισιάζων καὶ ἀργῶν παύσηται , οὔτε φάρμακα οὔτε καύσεις οὔτε τομαὶ οὐδʼ αὖ ἐπῳδαὶ αὐτὸν οὐδὲ περίαπτα οὐδὲ ἄλλο τῶν τοιούτων οὐδὲν ὀνήσει ; οὐ πάνυ χαρίεν , ἔφη · τὸ γὰρ τῷ εὖ λέγοντι χαλεπαίνειν οὐκ ἔχει χάριν . οὐκ ἐπαινέτης εἶ , ἔφην ἐγώ , ὡς ἔοικας , τῶν τοιούτων ἀνδρῶν . οὐ μέντοι μὰ Δία . οὐδʼ ἂν ἡ πόλις ἄρα , ὅπερ ἄρτι ἐλέγομεν , ὅλη τοιοῦτον ποιῇ , οὐκ ἐπαινέσῃ . ἢ οὐ φαίνονταί σοι ταὐτὸν ἐργάζεσθαι τούτοις τῶν πόλεων ὅσαι κακῶς πολιτευόμεναι προαγορεύουσι τοῖς πολίταις τὴν μὲν κατάστασιν τῆς πόλεως ὅλην μὴ κινεῖν , ὡς ἀποθανουμένους , ὃς ἂν τοῦτο δρᾷ · ὃς δʼ ἂν σφᾶς οὕτω πολιτευομένους ἥδιστα θεραπεύῃ καὶ χαρίζηται ὑποτρέχων καὶ προγιγνώσκων τὰς σφετέρας βουλήσεις καὶ ταύτας δεινὸς ᾖ ἀποπληροῦν , οὗτος ἄρα ἀγαθός τε ἔσται ἀνὴρ καὶ σοφὸς τὰ μεγάλα καὶ τιμήσεται ὑπὸ σφῶν ; ταὐτὸν μὲν οὖν , ἔφη , ἔμοιγε δοκοῦσι δρᾶν , καὶ οὐδʼ ὁπωστιοῦν ἐπαινῶ . τί δʼ αὖ τοὺς ἐθέλοντας θεραπεύειν τὰς τοιαύτας πόλεις καὶ προθυμουμένους ; οὐκ ἄγασαι τῆς ἀνδρείας τε καὶ εὐχερείας ; ἔγωγʼ , ἔφη , πλήν γʼ ὅσοι ἐξηπάτηνται ὑπʼ αὐτῶν καὶ οἴονται τῇ ἀληθείᾳ πολιτικοὶ εἶναι , ὅτι ἐπαινοῦνται ὑπὸ τῶν πολλῶν . πῶς λέγεις ; οὐ συγγιγνώσκεις , ἦν δʼ ἐγώ , τοῖς ἀνδράσιν ; ἢ οἴει οἷόν τʼ εἶναι ἀνδρὶ μὴ ἐπισταμένῳ μετρεῖν , ἑτέρων τοιούτων πολλῶν λεγόντων ὅτι τετράπηχύς ἐστιν , αὐτὸν ταῦτα μὴ ἡγεῖσθαι περὶ αὑτοῦ ; οὐκ αὖ , ἔφη , τοῦτό γε . μὴ τοίνυν χαλέπαινε · καὶ γάρ πού εἰσι πάντων χαριέστατοι οἱ τοιοῦτοι , νομοθετοῦντές τε οἷα ἄρτι διήλθομεν καὶ ἐπανορθοῦντες , ἀεὶ οἰόμενοί τι πέρας εὑρήσειν περὶ τὰ ἐν τοῖς συμβολαίοις κακουργήματα καὶ περὶ ἃ νυνδὴ ἐγὼ ἔλεγον , ἀγνοοῦντες ὅτι τῷ ὄντι ὥσπερ Ὕδραν τέμνουσιν .
Lemmas: πάνυ μέν οὖν . καί μήν οὗτος γε χαρίεις διατελέω · ἰατρεύω γάρ οὐδείς περαίνω , πλήν γε ποικίλος καί μέγας ποιέω ὁ νόσημα , καί ἀεί ἐλπίζω , ἐάν τις φάρμακον συμβουλεύω , ὑπό οὗτος εἰμί ὑγιής . πάνυ γάρ , φημί , ὁ οὕτως κάμνω ὁ τοιοῦτος πάθος . τίς δέ ; εἰμί δέ ἐγώ · ὅδε αὐτός οὐ χαρίεις , ὁ πᾶς ἐχθρός ἡγέομαι ὁ ἀληθής λέγω , ὅτι πρίν ἄν μεθύω καί ἐμπίμπλημι καί ἀφροδισιάζω καί ἀργέω παύω , οὔτε φάρμακον οὔτε καῦσις οὔτε τομή οὐδέ αὖ ἐπῳδή αὐτός οὐδέ περίαπτος οὐδέ ἄλλος ὁ τοιοῦτος οὐδείς ὀνίνημι ; οὐ πάνυ χαρίεις , φημί · ὁ γάρ ὁ εὖ λέγω χαλεπαίνω οὐ ἔχω χάρις . οὐ ἐπαινέτης εἰμί , φημί ἐγώ , ὡς ἔοικα , ὁ τοιοῦτος ἀνήρ . οὐ μέντοι μά Ζεύς . οὐδέ ἐάν ὁ πόλις ἄρα , ὅς ἄρτι λέγω , ὅλος τοιοῦτος ποιέω , οὐ ἐπαινέω . ἤ οὐ φαίνω σύ αὐτός ἐργάζομαι οὗτος ὁ πόλις ὅσος κακός πολιτεύω προαγορεύω ὁ πολίτης ὁ μέν κατάστασις ὁ πόλις ὅλος μή κινέω , ὡς ἀποθνῄσκω , ὅς ἄν οὗτος δράω · ὅς δέ ἄν σφεῖς οὕτως πολιτεύω ἡδύς θεραπεύω καί χαρίζω ὑποτρέχω καί προγιγνώσκω ὁ σφέτερος βούλησις καί οὗτος δεινός εἰμί ἀποπληρόω , οὗτος ἄρα ἀγαθός τε εἰμί ἀνήρ καί σοφός ὁ μέγας καί τιμάω ὑπό σφεῖς ; αὐτός μέν οὖν , φημί , ἐγώ δοκέω δράω , καί οὐδέ ὁπωσοῦν ἐπαινέω . τίς δέ αὖ ὁ ἐθέλω θεραπεύω ὁ τοιοῦτος πόλις καί προθυμέομαι ; οὐ ἄγαμαι ὁ ἀνδρεία τε καί εὐχέρεια ; ἐγώ , φημί , πλήν γε ὅσος ἐξαπατάω ὑπό αὐτός καί οἴομαι ὁ ἀλήθεια πολιτικός εἰμί , ὅτι ἐπαινέω ὑπό ὁ πολύς . πῶς λέγω ; οὐ συγγιγνώσκω , εἰμί δέ ἐγώ , ὁ ἀνήρ ; ἤ οἴομαι οἷος τε εἰμί ἀνήρ μή ἐπίσταμαι μετρέω , ἕτερος τοιοῦτος πολύς λέγω ὅτι τετράπηχυς εἰμί , αὐτός οὗτος μή ἡγέομαι περί ἑαυτοῦ ; οὐ αὖ , φημί , οὗτος γε . μή τοίνυν χαλεπαίνω · καί γάρ που εἰμί πᾶς χαρίεις ὁ τοιοῦτος , νομοθετέω τε οἷος ἄρτι διέρχομαι καί ἐπανορθόω , ἀεί οἴομαι τις πέρας εὑρίσκω περί ὁ ἐν ὁ συμβόλαιον κακούργημα καί περί ὅς νυνδί ἐγώ λέγω , ἀγνοέω ὅτι ὁ εἰμί ὥσπερ Ὕδρα τέμνω .