plato-philosophy.respublica 8.554
σκοπῶμεν . οὐκοῦν πρῶτον μὲν τῷ χρήματα περὶ πλείστου ποιεῖσθαι ὅμοιος ἂν εἴη ; πῶς δʼ οὔ ; καὶ μὴν τῷ γε φειδωλὸς εἶναι καὶ ἐργάτης , τὰς ἀναγκαίους ἐπιθυμίας μόνον τῶν παρʼ αὑτῷ ἀποπιμπλάς , τὰ δὲ ἄλλα ἀναλώματα μὴ παρεχόμενος , ἀλλὰ δουλούμενος τὰς ἄλλας ἐπιθυμίας ὡς ματαίους . πάνυ μὲν οὖν . αὐχμηρός γέ τις , ἦν δʼ ἐγώ , ὢν καὶ ἀπὸ παντὸς περιουσίαν ποιούμενος , θησαυροποιὸς ἀνήρ—οὓς δὴ καὶ ἐπαινεῖ τὸ πλῆθος — ἢ οὐχ οὗτος ἂν εἴη ὁ τῇ τοιαύτῃ πολιτείᾳ ὅμοιος ; ἐμοὶ γοῦν , ἔφη , δοκεῖ · χρήματα γοῦν μάλιστα ἔντιμα τῇ τε πόλει καὶ παρὰ τῷ τοιούτῳ . οὐ γὰρ οἶμαι , ἦν δʼ ἐγώ , παιδείᾳ ὁ τοιοῦτος προσέσχηκεν . οὐ δοκῶ , ἔφη · οὐ γὰρ ἂν τυφλὸν ἡγεμόνα τοῦ χοροῦ ἐστήσατο καὶ ἐτίμα μάλιστα . εὖ , ἦν δʼ ἐγώ . τόδε δὲ σκόπει · κηφηνώδεις ἐπιθυμίας ἐν αὐτῷ διὰ τὴν ἀπαιδευσίαν μὴ φῶμεν ἐγγίγνεσθαι , τὰς μὲν πτωχικάς , τὰς δὲ κακούργους , κατεχομένας βίᾳ ὑπὸ τῆς ἄλλης ἐπιμελείας ; καὶ μάλʼ , ἔφη . οἶσθʼ οὖν , εἶπον , οἷ ἀποβλέψας κατόψει αὐτῶν τὰς κακουργίας ; ποῖ ; ἔφη . εἰς τὰς τῶν ὀρφανῶν ἐπιτροπεύσεις , καὶ εἴ πού τι αὐτοῖς τοιοῦτον συμβαίνει , ὥστε πολλῆς ἐξουσίας λαβέσθαι τοῦ ἀδικεῖν . ἀληθῆ . ἆρʼ οὖν οὐ τούτῳ δῆλον ὅτι ἐν τοῖς ἄλλοις συμβολαίοις ὁ τοιοῦτος , ἐν οἷς εὐδοκιμεῖ δοκῶν δίκαιος εἶναι , ἐπιεικεῖ τινὶ ἑαυτοῦ βίᾳ κατέχει ἄλλας κακὰς ἐπιθυμίας ἐνούσας , οὐ πείθων ὅτι οὐκ ἄμεινον , οὐδʼ ἡμερῶν λόγῳ , ἀλλʼ ἀνάγκῃ καὶ φόβῳ , περὶ τῆς ἄλλης οὐσίας τρέμων ; καὶ πάνυ γʼ , ἔφη . καὶ νὴ Δία , ἦν δʼ ἐγώ , ὦ φίλε , τοῖς πολλοῖς γε αὐτῶν ἐνευρήσεις , ὅταν δέῃ τἀλλότρια ἀναλίσκειν , τὰς τοῦ κηφῆνος συγγενεῖς ἐνούσας ἐπιθυμίας . καὶ μάλα , ἦ δʼ ὅς , σφόδρα . οὐκ ἄρʼ ἂν εἴη ἀστασίαστος ὁ τοιοῦτος ἐν ἑαυτῷ , οὐδὲ εἷς ἀλλὰ διπλοῦς τις , ἐπιθυμίας δὲ ἐπιθυμιῶν ὡς τὸ πολὺ κρατούσας ἂν ἔχοι βελτίους χειρόνων . ἔστιν οὕτω . διὰ ταῦτα δὴ οἶμαι εὐσχημονέστερος ἂν πολλῶν ὁ τοιοῦτος εἴη · ὁμονοητικῆς δὲ καὶ ἡρμοσμένης τῆς ψυχῆς ἀληθὴς ἀρετὴ πόρρω ποι ἐκφεύγοι ἂν αὐτόν . δοκεῖ μοι .
Lemmas: σκοπέω . οὐκοῦν πρῶτος μέν ὁ χρῆμα περί πολύς ποιέω ὅμοιος ἄν εἰμί ; πῶς δέ οὐ ; καί μήν ὁ γε φειδωλός εἰμί καί ἐργάτης , ὁ ἀναγκαῖος ἐπιθυμία μόνος ὁ παρά ἑαυτοῦ ἀποπίμπλημι , ὁ δέ ἄλλος ἀνάλωμα μή παρέχω , ἀλλά δουλόω ὁ ἄλλος ἐπιθυμία ὡς μάταιος . πάνυ μέν οὖν . αὐχμηρός γε τις , εἰμί δέ ἐγώ , εἰμί καί ἀπό πᾶς περιουσία ποιέω , θησαυροποιός ἀνήρ δή καί ἐπαινέω ὁ πλῆθος — ἤ οὐ οὗτος ἄν εἰμί ὁ ὁ τοιοῦτος πολιτεία ὅμοιος ; ἐγώ γοῦν , φημί , δοκέω · χρῆμα γοῦν μάλα ἔντιμος ὁ τε πόλις καί παρά ὁ τοιοῦτος . οὐ γάρ οἴομαι , εἰμί δέ ἐγώ , παιδεία ὁ τοιοῦτος προσέχω . οὐ δοκέω , φημί · οὐ γάρ ἄν τυφλός ἡγεμών ὁ χορός ἵστημι καί τιμάω μάλα . εὖ , εἰμί δέ ἐγώ . ὅδε δέ σκοπέω · κηφηνώδης ἐπιθυμία ἐν αὐτός διά ὁ ἀπαιδευσία μή φημί ἐγγίγνομαι , ὁ μέν πτωχικός , ὁ δέ κακοῦργος , κατέχω βία ὑπό ὁ ἄλλος ἐπιμέλεια ; καί μάλα , φημί . οἶδα οὖν , λέγω , οἷ ἀποβλέπω καθοράω αὐτός ὁ κακουργία ; ποῖ ; φημί . εἰς ὁ ὁ ὀρφανός ἐπιτρόπευσις , καί εἰ που τις αὐτός τοιοῦτος συμβαίνω , ὥστε πολύς ἐξουσία λαμβάνω ὁ ἀδικέω . ἀληθής . ἆρα οὖν οὐ οὗτος δῆλος ὅτι ἐν ὁ ἄλλος συμβόλαιον ὁ τοιοῦτος , ἐν ὅς εὐδοκιμέω δοκέω δίκαιος εἰμί , ἐπιεικής τις ἑαυτοῦ βία κατέχω ἄλλος κακός ἐπιθυμία ἔνειμι , οὐ πείθω ὅτι οὐ ἀγαθός , οὐδέ ἡμέρα λόγος , ἀλλά ἀνάγκη καί φόβος , περί ὁ ἄλλος οὐσία τρέμω ; καί πάνυ γε , φημί . καί νή Ζεύς , εἰμί δέ ἐγώ , ὦ φίλος , ὁ πολύς γε αὐτός ἐνευρίσκω , ὅταν δέω ἀλλότριος ἀναλίσκω , ὁ ὁ κηφήν συγγενής ἔνειμι ἐπιθυμία . καί μάλα , ἠμί δέ ὅς , σφόδρα . οὐ ἄρα ἄν εἰμί ἀστασίαστος ὁ τοιοῦτος ἐν ἑαυτοῦ , οὐδέ εἷς ἀλλά διπλόος τις , ἐπιθυμία δέ ἐπιθυμία ὡς ὁ πολύς κρατέω ἄν ἔχω ἀγαθός κακός . εἰμί οὕτως . διά οὗτος δή οἴομαι εὐσχήμων ἄν πολύς ὁ τοιοῦτος εἰμί · ὁμονοητικός δέ καί ἁρμόζω ὁ ψυχή ἀληθής ἀρετή πρόσω ποι ἐκφεύγω ἄν αὐτός . δοκέω ἐγώ .