plato-philosophy.respublica 6.508
οὐ σμικρᾷ ἄρα ἰδέᾳ ἡ τοῦ ὁρᾶν αἴσθησις καὶ ἡ τοῦ ὁρᾶσθαι δύναμις τῶν ἄλλων συζεύξεων τιμιωτέρῳ ζυγῷ ἐζύγησαν , εἴπερ μὴ ἄτιμον τὸ φῶς . ἀλλὰ μήν , ἔφη , πολλοῦ γε δεῖ ἄτιμον εἶναι . τίνα οὖν ἔχεις αἰτιάσασθαι τῶν ἐν οὐρανῷ θεῶν τούτου κύριον , οὗ ἡμῖν τὸ φῶς ὄψιν τε ποιεῖ ὁρᾶν ὅτι κάλλιστα καὶ τὰ ὁρώμενα ὁρᾶσθαι ; ὅνπερ καὶ σύ , ἔφη , καὶ οἱ ἄλλοι · τὸν ἥλιον γὰρ δῆλον ὅτι ἐρωτᾷς . ἆρʼ οὖν ὧδε πέφυκεν ὄψις πρὸς τοῦτον τὸν θεόν ; πῶς ; οὐκ ἔστιν ἥλιος ἡ ὄψις οὔτε αὐτὴ οὔτʼ ἐν ᾧ ἐγγίγνεται , ὃ δὴ καλοῦμεν ὄμμα . οὐ γὰρ οὖν . ἀλλʼ ἡλιοειδέστατόν γε οἶμαι τῶν περὶ τὰς αἰσθήσεις ὀργάνων . πολύ γε . οὐκοῦν καὶ τὴν δύναμιν ἣν ἔχει ἐκ τούτου ταμιευομένην ὥσπερ ἐπίρρυτον κέκτηται ; πάνυ μὲν οὖν . ἆρʼ οὖν οὐ καὶ ὁ ἥλιος ὄψις μὲν οὐκ ἔστιν , αἴτιος δʼ ὢν αὐτῆς ὁρᾶται ὑπʼ αὐτῆς ταύτης ; οὕτως , ἦ δʼ ὅς . τοῦτον τοίνυν , ἦν δʼ ἐγώ , φάναι με λέγειν τὸν τοῦ ἀγαθοῦ ἔκγονον , ὃν τἀγαθὸν ἐγέννησεν ἀνάλογον ἑαυτῷ , ὅτιπερ αὐτὸ ἐν τῷ νοητῷ τόπῳ πρός τε νοῦν καὶ τὰ νοούμενα , τοῦτο τοῦτον ἐν τῷ ὁρατῷ πρός τε ὄψιν καὶ τὰ ὁρώμενα . πῶς ; ἔφη · ἔτι δίελθέ μοι . ὀφθαλμοί , ἦν δʼ ἐγώ , οἶσθʼ ὅτι , ὅταν μηκέτι ἐπʼ ἐκεῖνά τις αὐτοὺς τρέπῃ ὧν ἂν τὰς χρόας τὸ ἡμερινὸν φῶς ἐπέχῃ , ἀλλὰ ὧν νυκτερινὰ φέγγη , ἀμβλυώττουσί τε καὶ ἐγγὺς φαίνονται τυφλῶν , ὥσπερ οὐκ ἐνούσης καθαρᾶς ὄψεως ; καὶ μάλα , ἔφη . ὅταν δέ γʼ οἶμαι ὧν ὁ ἥλιος καταλάμπει , σαφῶς ὁρῶσι , καὶ τοῖς αὐτοῖς τούτοις ὄμμασιν ἐνοῦσα φαίνεται . τί μήν ; οὕτω τοίνυν καὶ τὸ τῆς ψυχῆς ὧδε νόει · ὅταν μὲν οὗ καταλάμπει ἀλήθειά τε καὶ τὸ ὄν , εἰς τοῦτο ἀπερείσηται , ἐνόησέν τε καὶ ἔγνω αὐτὸ καὶ νοῦν ἔχειν φαίνεται · ὅταν δὲ εἰς τὸ τῷ σκότῳ κεκραμένον , τὸ γιγνόμενόν τε καὶ ἀπολλύμενον , δοξάζει τε καὶ ἀμβλυώττει ἄνω καὶ κάτω τὰς δόξας μεταβάλλον , καὶ ἔοικεν αὖ νοῦν οὐκ ἔχοντι . ἔοικε γάρ . τοῦτο τοίνυν τὸ τὴν ἀλήθειαν παρέχον τοῖς γιγνωσκομένοις καὶ τῷ γιγνώσκοντι τὴν δύναμιν ἀποδιδὸν τὴν τοῦ ἀγαθοῦ ἰδέαν φάθι εἶναι · αἰτίαν δʼ ἐπιστήμης οὖσαν καὶ ἀληθείας , ὡς γιγνωσκομένης μὲν διανοοῦ , οὕτω δὲ καλῶν ἀμφοτέρων ὄντων , γνώσεώς τε καὶ ἀληθείας , ἄλλο καὶ κάλλιον ἔτι τούτων ἡγούμενος αὐτὸ ὀρθῶς ἡγήσῃ ·
Lemmas: οὐ μικρός ἄρα ἰδέα ὁ ὁ ὁράω αἴσθησις καί ὁ ὁ ὁράω δύναμις ὁ ἄλλος σύζευξις τίμιος ζυγόν ζεύγνυμι , εἴπερ μή ἄτιμος ὁ φάος . ἀλλά μήν , φημί , πολύς γε δέω ἄτιμος εἰμί . τίς οὖν ἔχω αἰτιάομαι ὁ ἐν οὐρανός θεός οὗτος κύριος , ὅς ἐγώ ὁ φάος ὄψις τε ποιέω ὁράω ὅτι καλός καί ὁ ὁράω ὁράω ; ὅς καί σύ , φημί , καί ὁ ἄλλος · ὁ ἥλιος γάρ δῆλος ὅτι ἐρωτάω . ἆρα οὖν ὧδε φύω ὄψις πρός οὗτος ὁ θεός ; πῶς ; οὐ εἰμί ἥλιος ὁ ὄψις οὔτε αὐτός οὔτε ἐν ὅς ἐγγίγνομαι , ὅς δή καλέω ὄμμα . οὐ γάρ οὖν . ἀλλά ἡλιοειδής γε οἴομαι ὁ περί ὁ αἴσθησις ὄργανον . πολύς γε . οὐκοῦν καί ὁ δύναμις ὅς ἔχω ἐκ οὗτος ταμιεύω ὥσπερ ἐπίρρυτος κτάομαι ; πάνυ μέν οὖν . ἆρα οὖν οὐ καί ὁ ἥλιος ὄψις μέν οὐ εἰμί , αἴτιος δέ εἰμί αὐτός ὁράω ὑπό αὐτός οὗτος ; οὕτως , ἠμί δέ ὅς . οὗτος τοίνυν , εἰμί δέ ἐγώ , φημί ἐγώ λέγω ὁ ὁ ἀγαθός ἔκγονος , ὅς ἀγαθός γεννάω ἀνάλογος ἑαυτοῦ , ὅστις αὐτός ἐν ὁ νοητός τόπος πρός τε νόος καί ὁ νοέω , οὗτος οὗτος ἐν ὁ ὁρατός πρός τε ὄψις καί ὁ ὁράω . πῶς ; φημί · ἔτι διέρχομαι ἐγώ . ὀφθαλμός , εἰμί δέ ἐγώ , οἶδα ὅτι , ὅταν μηκέτι ἐπί ἐκεῖνος τις αὐτός τρέπω ὅς ἄν ὁ χροιά ὁ ἡμερινός φάος ἐπέχω , ἀλλά ὅς νυκτερινός φέγγος , ἀμβλυώσσω τε καί ἐγγύς φαίνω τυφλός , ὥσπερ οὐ ἔνειμι καθαρός ὄψις ; καί μάλα , φημί . ὅταν δέ γε οἴομαι ὅς ὁ ἥλιος καταλάμπω , σαφής ὁράω , καί ὁ αὐτός οὗτος ὄμμα ἔνειμι φαίνω . τίς μήν ; οὕτως τοίνυν καί ὁ ὁ ψυχή ὧδε νοέω · ὅταν μέν οὗ καταλάμπω ἀλήθεια τε καί ὁ εἰμί , εἰς οὗτος ἀπερείδω , νοέω τε καί γιγνώσκω αὐτός καί νόος ἔχω φαίνω · ὅταν δέ εἰς ὁ ὁ σκότος κεράννυμι , ὁ γίγνομαι τε καί ἀπόλλυμι , δοξάζω τε καί ἀμβλυώσσω ἄνω καί κάτω ὁ δόξα μεταβάλλω , καί ἔοικα αὖ νόος οὐ ἔχω . ἔοικα γάρ . οὗτος τοίνυν ὁ ὁ ἀλήθεια παρέχω ὁ γιγνώσκω καί ὁ γιγνώσκω ὁ δύναμις ἀποδίδωμι ὁ ὁ ἀγαθός ἰδέα φημί εἰμί · αἰτία δέ ἐπιστήμη εἰμί καί ἀλήθεια , ὡς γιγνώσκω μέν διανοόω , οὕτως δέ καλός ἀμφότερος εἰμί , γνῶσις τε καί ἀλήθεια , ἄλλος καί καλός ἔτι οὗτος ἡγέομαι αὐτός ὀρθός ἡγέομαι ·