plato-philosophy.respublica 4.420
ἀλλʼ ἀτεχνῶς , φαίη ἄν , ὥσπερ ἐπίκουροι μισθωτοὶ ἐν τῇ πόλει φαίνονται καθῆσθαι οὐδὲν ἄλλο ἢ φρουροῦντες . ναί , ἦν δʼ ἐγώ , καὶ ταῦτά γε ἐπισίτιοι καὶ οὐδὲ μισθὸν πρὸς τοῖς σιτίοις λαμβάνοντες ὥσπερ οἱ ἄλλοι , ὥστε οὐδʼ ἂν ἀποδημῆσαι βούλωνται ἰδίᾳ , ἐξέσται αὐτοῖς , οὐδʼ ἑταίραις διδόναι , οὐδʼ ἀναλίσκειν ἄν ποι βούλωνται ἄλλοσε , οἷα δὴ οἱ εὐδαίμονες δοκοῦντες εἶναι ἀναλίσκουσι . ταῦτα καὶ ἄλλα τοιαῦτα συχνὰ τῆς κατηγορίας ἀπολείπεις . ἀλλʼ , ἦ δʼ ὅς , ἔστω καὶ ταῦτα κατηγορημένα . τί οὖν δὴ ἀπολογησόμεθα , φῄς ; ναί . τὸν αὐτὸν οἶμον , ἦν δʼ ἐγώ , πορευόμενοι εὑρήσομεν , ὡς ἐγᾦμαι , ἃ λεκτέα . ἐροῦμεν γὰρ ὅτι θαυμαστὸν μὲν ἂν οὐδὲν εἴη εἰ καὶ οὗτοι οὕτως εὐδαιμονέστατοί εἰσιν , οὐ μὴν πρὸς τοῦτο βλέποντες τὴν πόλιν οἰκίζομεν , ὅπως ἕν τι ἡμῖν ἔθνος ἔσται διαφερόντως εὔδαιμον , ἀλλʼ ὅπως ὅτι μάλιστα ὅλη ἡ πόλις . ᾠήθημεν γὰρ ἐν τῇ τοιαύτῃ μάλιστα ἂν εὑρεῖν δικαιοσύνην καὶ αὖ ἐν τῇ κάκιστα οἰκουμένῃ ἀδικίαν , κατιδόντες δὲ κρῖναι ἂν ὃ πάλαι ζητοῦμεν . νῦν μὲν οὖν , ὡς οἰόμεθα , τὴν εὐδαίμονα πλάττομεν οὐκ ἀπολαβόντες ὀλίγους ἐν αὐτῇ τοιούτους τινὰς τιθέντες , ἀλλʼ ὅλην · αὐτίκα δὲ τὴν ἐναντίαν σκεψόμεθα . ὥσπερ οὖν ἂν εἰ ἡμᾶς ἀνδριάντα γράφοντας προσελθών τις ἔψεγε λέγων ὅτι οὐ τοῖς καλλίστοις τοῦ ζῴου τὰ κάλλιστα φάρμακα προστίθεμεν—οἱ γὰρ ὀφθαλμοὶ κάλλιστον ὂν οὐκ ὀστρείῳ ἐναληλιμμένοι εἶεν ἀλλὰ μέλανι—μετρίως ἂν ἐδοκοῦμεν πρὸς αὐτὸν ἀπολογεῖσθαι λέγοντες · ὦ θαυμάσιε , μὴ οἴου δεῖν ἡμᾶς οὕτω καλοὺς ὀφθαλμοὺς γράφειν , ὥστε μηδὲ ὀφθαλμοὺς φαίνεσθαι , μηδʼ αὖ τἆλλα μέρη , ἀλλʼ ἄθρει εἰ τὰ προσήκοντα ἑκάστοις ἀποδιδόντες τὸ ὅλον καλὸν ποιοῦμεν · καὶ δὴ καὶ νῦν μὴ ἀνάγκαζε ἡμᾶς τοιαύτην εὐδαιμονίαν τοῖς φύλαξι προσάπτειν , ἣ ἐκείνους πᾶν μᾶλλον ἀπεργάσεται ἢ φύλακας . ἐπιστάμεθα γὰρ καὶ τοὺς γεωργοὺς ξυστίδας ἀμφιέσαντες καὶ χρυσὸν περιθέντες πρὸς ἡδονὴν ἐργάζεσθαι κελεύειν τὴν γῆν , καὶ τοὺς κεραμέας κατακλίναντες ἐπὶ δεξιὰ πρὸς τὸ πῦρ διαπίνοντάς τε καὶ εὐωχουμένους , τὸν τροχὸν παραθεμένους , ὅσον ἂν ἐπιθυμῶσι κεραμεύειν , καὶ τοὺς ἄλλους πάντας τοιούτῳ τρόπῳ μακαρίους ποιεῖν , ἵνα δὴ ὅλη ἡ πόλις εὐδαιμονῇ .
Lemmas: ἀλλά ἄτεχνος , φημί ἄν , ὥσπερ ἐπίκουρος μισθωτός ἐν ὁ πόλις φαίνω κάθημαι οὐδείς ἄλλος ἤ φρουρέω . ναί , εἰμί δέ ἐγώ , καί οὗτος γε ἐπισίτιος καί οὐδέ μισθός πρός ὁ σιτίον λαμβάνω ὥσπερ ὁ ἄλλος , ὥστε οὐδέ ἐάν ἀποδημέω βούλομαι ἴδιος , ἔξεστι αὐτός , οὐδέ ἑταίρα δίδωμι , οὐδέ ἀναλίσκω ἄν ποι βούλομαι ἄλλοτε , οἷος δή ὁ εὐδαίμων δοκέω εἰμί ἀναλίσκω . οὗτος καί ἄλλος τοιοῦτος συχνός ὁ κατηγορία ἀπολείπω . ἀλλά , ἠμί δέ ὅς , εἰμί καί οὗτος κατηγορέω . τίς οὖν δή ἀπολογέομαι , φημί ; ναί . ὁ αὐτός οἶμος , εἰμί δέ ἐγώ , πορεύω εὑρίσκω , ὡς οἴομαι , ὅς λεκτέος . λέγω γάρ ὅτι θαυμαστός μέν ἄν οὐδείς εἰμί εἰ καί οὗτος οὕτως εὐδαίμων εἰμί , οὐ μήν πρός οὗτος βλέπω ὁ πόλις οἰκίζω , ὅπως εἷς τις ἐγώ ἔθνος εἰμί διαφερόντως εὐδαίμων , ἀλλά ὅπως ὅτι μάλα ὅλος ὁ πόλις . οἴομαι γάρ ἐν ὁ τοιοῦτος μάλα ἄν εὑρίσκω δικαιοσύνη καί αὖ ἐν ὁ κακός οἰκέω ἀδικία , καθοράω δέ κρίνω ἄν ὅς πάλαι ζητέω . νῦν μέν οὖν , ὡς οἴομαι , ὁ εὐδαίμων πλήσσω οὐ ἀπολαμβάνω ὀλίγος ἐν αὐτός τοιοῦτος τις τίθημι , ἀλλά ὅλος · αὐτίκα δέ ὁ ἐναντίος σκοπέω . ὥσπερ οὖν ἄν εἰ ἐγώ ἀνδριάς γράφω προσέρχομαι τις ψέγω λέγω ὅτι οὐ ὁ καλός ὁ ζῷον ὁ καλός φάρμακον προστίθημι γάρ ὀφθαλμός καλός εἰμί οὐ ὄστρειον ἐναλείφω εἰμί ἀλλά μέλανι—μετρίως ἄν δοκέω πρός αὐτός ἀπολογέομαι λέγω · ὦ θαυμάσιος , μή οἴομαι δέω ἐγώ οὕτως καλός ὀφθαλμός γράφω , ὥστε μηδέ ὀφθαλμός φαίνω , μηδέ αὖ ἄλλος μέρος , ἀλλά ἀθρέω εἰ ὁ προσήκω ἕκαστος ἀποδίδωμι ὁ ὅλος καλός ποιέω · καί δή καί νῦν μή ἀναγκάζω ἐγώ τοιοῦτος εὐδαιμονία ὁ φύλαξ προσάπτω , ὅς ἐκεῖνος πᾶς μάλα ἀπεργάζομαι ἤ φύλαξ . ἐπίσταμαι γάρ καί ὁ γεωργός ξυστίς ἀμφιάζω καί χρυσός περιτίθημι πρός ἡδονή ἐργάζομαι κελεύω ὁ γῆ , καί ὁ κεραμεύς κατακλίνω ἐπί δεξιός πρός ὁ πῦρ διαπίνω τε καί εὐωχέω , ὁ τροχός παρατίθημι , ὅσος ἄν ἐπιθυμέω κεραμεύω , καί ὁ ἄλλος πᾶς τοιοῦτος τρόπος μακάριος ποιέω , ἵνα δή ὅλος ὁ πόλις εὐδαιμονέω .