plato-philosophy.respublica 1.329
ἐγώ σοι , ἔφη , νὴ τὸν Δία ἐρῶ , ὦ Σώκρατες , οἷόν γέ μοι φαίνεται . πολλάκις γὰρ συνερχόμεθά τινες εἰς ταὐτὸν παραπλησίαν ἡλικίαν ἔχοντες , διασῴζοντες τὴν παλαιὰν παροιμίαν · οἱ οὖν πλεῖστοι ἡμῶν ὀλοφύρονται συνιόντες , τὰς ἐν τῇ νεότητι ἡδονὰς ποθοῦντες καὶ ἀναμιμνῃσκόμενοι περί τε τἀφροδίσια καὶ περὶ πότους τε καὶ εὐωχίας καὶ ἄλλʼ ἄττα ἃ τῶν τοιούτων ἔχεται , καὶ ἀγανακτοῦσιν ὡς μεγάλων τινῶν ἀπεστερημένοι καὶ τότε μὲν εὖ ζῶντες , νῦν δὲ οὐδὲ ζῶντες . ἔνιοι δὲ καὶ τὰς τῶν οἰκείων προπηλακίσεις τοῦ γήρως ὀδύρονται , καὶ ἐπὶ τούτῳ δὴ τὸ γῆρας ὑμνοῦσιν ὅσων κακῶν σφίσιν αἴτιον . ἐμοὶ δὲ δοκοῦσιν , ὦ Σώκρατες , οὗτοι οὐ τὸ αἴτιον αἰτιᾶσθαι . εἰ γὰρ ἦν τοῦτʼ αἴτιον , κἂν ἐγὼ τὰ αὐτὰ ταῦτα ἐπεπόνθη , ἕνεκά γε γήρως , καὶ οἱ ἄλλοι πάντες ὅσοι ἐνταῦθα ἦλθον ἡλικίας . νῦν δʼ ἔγωγε ἤδη ἐντετύχηκα οὐχ οὕτως ἔχουσιν καὶ ἄλλοις , καὶ δὴ καὶ Σοφοκλεῖ ποτε τῷ ποιητῇ παρεγενόμην ἐρωτωμένῳ ὑπό τινος · πῶς , ἔφη , ὦ Σοφόκλεις , ἔχεις πρὸς τἀφροδίσια ; ἔτι οἷός τε εἶ γυναικὶ συγγίγνεσθαι ; καὶ ὅς , εὐφήμει , ἔφη , ὦ ἄνθρωπε · ἁσμενέστατα μέντοι αὐτὸ ἀπέφυγον , ὥσπερ λυττῶντά τινα καὶ ἄγριον δεσπότην ἀποδράς . εὖ οὖν μοι καὶ τότε ἔδοξεν ἐκεῖνος εἰπεῖν , καὶ νῦν οὐχ ἧττον . παντάπασι γὰρ τῶν γε τοιούτων ἐν τῷ γήρᾳ πολλὴ εἰρήνη γίγνεται καὶ ἐλευθερία · ἐπειδὰν αἱ ἐπιθυμίαι παύσωνται κατατείνουσαι καὶ χαλάσωσιν , παντάπασιν τὸ τοῦ Σοφοκλέους γίγνεται , δεσποτῶν πάνυ πολλῶν ἐστι καὶ μαινομένων ἀπηλλάχθαι . ἀλλὰ καὶ τούτων πέρι καὶ τῶν γε πρὸς τοὺς οἰκείους μία τις αἰτία ἐστίν , οὐ τὸ γῆρας , ὦ Σώκρατες , ἀλλʼ ὁ τρόπος τῶν ἀνθρώπων . ἂν μὲν γὰρ κόσμιοι καὶ εὔκολοι ὦσιν , καὶ τὸ γῆρας μετρίως ἐστὶν ἐπίπονον · εἰ δὲ μή , καὶ γῆρας , ὦ Σώκρατες , καὶ νεότης χαλεπὴ τῷ τοιούτῳ συμβαίνει . καὶ ἐγὼ ἀγασθεὶς αὐτοῦ εἰπόντος ταῦτα , βουλόμενος ἔτι λέγειν αὐτὸν ἐκίνουν καὶ εἶπον · ὦ Κέφαλε , οἶμαί σου τοὺς πολλούς , ὅταν ταῦτα λέγῃς , οὐκ ἀποδέχεσθαι ἀλλʼ ἡγεῖσθαί σε ῥᾳδίως τὸ γῆρας φέρειν οὐ διὰ τὸν τρόπον ἀλλὰ διὰ τὸ πολλὴν οὐσίαν κεκτῆσθαι · τοῖς γὰρ πλουσίοις πολλὰ παραμύθιά φασιν εἶναι .
Lemmas: ἐγώ σύ , φημί , νή ὁ Ζεύς λέγω , ὦ Σωκράτης , οἷος γε ἐγώ φαίνω . πολλάκις γάρ συνέρχομαι τις εἰς αὐτός παραπλήσιος ἡλικία ἔχω , διασῴζω ὁ παλαιός παροιμία · ὁ οὖν πολύς ἐγώ ὀλοφύρομαι συνέρχομαι , ὁ ἐν ὁ νεότης ἡδονή ποθέω καί ἀναμιμνῄσκω περί τε ἀφροδίσιος καί περί πότος τε καί εὐωχία καί ἄλλος τις ὅς ὁ τοιοῦτος ἔχω , καί ἀγανακτέω ὡς μέγας τις ἀποστερέω καί τότε μέν εὖ ζάω , νῦν δέ οὐδέ ζάω . ἔνιοι δέ καί ὁ ὁ οἰκεῖος προπηλάκισις ὁ γῆρας ὀδύρομαι , καί ἐπί οὗτος δή ὁ γῆρας ὑμνέω ὅσος κακός σφεῖς αἴτιος . ἐγώ δέ δοκέω , ὦ Σωκράτης , οὗτος οὐ ὁ αἴτιος αἰτιάομαι . εἰ γάρ εἰμί οὗτος αἴτιος , ἄν ἐγώ ὁ αὐτός οὗτος πεπονθέω , ἕνεκα γε γῆρας , καί ὁ ἄλλος πᾶς ὅσος ἐνταῦθα ἔρχομαι ἡλικία . νῦν δέ ἐγώ ἤδη ἐντυγχάνω οὐ οὕτως ἔχω καί ἄλλος , καί δή καί Σοφοκλῆς ποτέ ὁ ποιητής παραγίγνομαι ἐρωτάω ὑπό τις · πῶς , φημί , ὦ Σοφοκλῆς , ἔχω πρός ἀφροδίσιος ; ἔτι οἷος τε εἰμί γυνή συγγίγνομαι ; καί ὅς , εὐφημέω , φημί , ὦ ἄνθρωπος · ἀσμενής μέντοι αὐτός ἀποφεύγω , ὥσπερ λυσσάω τις καί ἄγριος δεσπότης ἀποδιδράσκω . εὖ οὖν ἐγώ καί τότε δοκέω ἐκεῖνος λέγω , καί νῦν οὐ ἥσσων . παντάπασι γάρ ὁ γε τοιοῦτος ἐν ὁ γῆρας πολύς εἰρήνη γίγνομαι καί ἐλευθερία · ἐπειδάν ὁ ἐπιθυμία παύω κατατείνω καί χαλάω , παντάπασι ὁ ὁ Σοφοκλῆς γίγνομαι , δεσπότης πάνυ πολύς εἰμί καί μαίνομαι ἀπαλλάσσω . ἀλλά καί οὗτος περί καί ὁ γε πρός ὁ οἰκεῖος εἷς τις αἰτία εἰμί , οὐ ὁ γῆρας , ὦ Σωκράτης , ἀλλά ὁ τρόπος ὁ ἄνθρωπος . ἐάν μέν γάρ κόσμιος καί εὔκολος εἰμί , καί ὁ γῆρας μέτριος εἰμί ἐπίπονος · εἰ δέ μή , καί γῆρας , ὦ Σωκράτης , καί νεότης χαλεπός ὁ τοιοῦτος συμβαίνω . καί ἐγώ ἄγαμαι αὐτός λέγω οὗτος , βούλομαι ἔτι λέγω αὐτός κινέω καί λέγω · ὦ Κέφαλος , οἴομαι σύ ὁ πολύς , ὅταν οὗτος λέγω , οὐ ἀποδέχομαι ἀλλά ἡγέομαι σύ ῥᾴδιος ὁ γῆρας φέρω οὐ διά ὁ τρόπος ἀλλά διά ὁ πολύς οὐσία κτάομαι · ὁ γάρ πλούσιος πολύς παραμύθιον φημί εἰμί .