plato-philosophy.respublica 6.502
βούλει οὖν , ἦν δʼ ἐγώ , μὴ ἧττον φῶμεν αὐτοὺς ἀλλὰ παντάπασι πρᾴους γεγονέναι καὶ πεπεῖσθαι , ἵνα , εἰ μή τι , ἀλλὰ αἰσχυνθέντες ὁμολογήσωσιν ; πάνυ μὲν οὖν , ἔφη . οὗτοι μὲν τοίνυν , ἦν δʼ ἐγώ , τοῦτο πεπεισμένοι ἔστων · τοῦδε δὲ πέρι τις ἀμφισβητήσει , ὡς οὐκ ἂν τύχοιεν γενόμενοι βασιλέων ἔκγονοι ἢ δυναστῶν τὰς φύσεις φιλόσοφοι ; οὐδʼ ἂν εἷς , ἔφη . τοιούτους δὲ γενομένους ὡς πολλὴ ἀνάγκη διαφθαρῆναι , ἔχει τις λέγειν ; ὡς μὲν γὰρ χαλεπὸν σωθῆναι , καὶ ἡμεῖς συγχωροῦμεν · ὡς δὲ ἐν παντὶ τῷ χρόνῳ τῶν πάντων οὐδέποτε οὐδʼ ἂν εἷς σωθείη , ἔσθʼ ὅστις ἀμφισβητήσειε ; καὶ πῶς ; ἀλλὰ μήν , ἦν δʼ ἐγώ , εἷς ἱκανὸς γενόμενος , πόλιν ἔχων πειθομένην , πάντʼ ἐπιτελέσαι τὰ νῦν ἀπιστούμενα . ἱκανὸς γάρ , ἔφη . ἄρχοντος γάρ που , ἦν δʼ ἐγώ , τιθέντος τοὺς νόμους καὶ τὰ ἐπιτηδεύματα ἃ διεληλύθαμεν , οὐ δήπου ἀδύνατον ἐθέλειν ποιεῖν τοὺς πολίτας . οὐδʼ ὁπωστιοῦν . ἀλλὰ δή , ἅπερ ἡμῖν δοκεῖ , δόξαι καὶ ἄλλοις θαυμαστόν τι καὶ ἀδύνατον ; οὐκ οἶμαι ἔγωγε , ἦ δʼ ὅς . καὶ μὴν ὅτι γε βέλτιστα , εἴπερ δυνατά , ἱκανῶς ἐν τοῖς ἔμπροσθεν , ὡς ἐγᾦμαι , διήλθομεν . ἱκανῶς γάρ . νῦν δή , ὡς ἔοικεν , συμβαίνει ἡμῖν περὶ τῆς νομοθεσίας ἄριστα μὲν εἶναι ἃ λέγομεν , εἰ γένοιτο , χαλεπὰ δὲ γενέσθαι , οὐ μέντοι ἀδύνατά γε . συμβαίνει γάρ , ἔφη . οὐκοῦν ἐπειδὴ τοῦτο μόγις τέλος ἔσχεν , τὰ ἐπίλοιπα δὴ μετὰ τοῦτο λεκτέον , τίνα τρόπον ἡμῖν καὶ ἐκ τίνων μαθημάτων τε καὶ ἐπιτηδευμάτων οἱ σωτῆρες ἐνέσονται τῆς πολιτείας , καὶ κατὰ ποίας ἡλικίας ἕκαστοι ἑκάστων ἁπτόμενοι ; λεκτέον μέντοι , ἔφη . οὐδέν , ἦν δʼ ἐγώ , τὸ σοφόν μοι ἐγένετο τήν τε τῶν γυναικῶν τῆς κτήσεως δυσχέρειαν ἐν τῷ πρόσθεν παραλιπόντι καὶ παιδογονίαν καὶ τὴν τῶν ἀρχόντων κατάστασιν , εἰδότι ὡς ἐπίφθονός τε καὶ χαλεπὴ γίγνεσθαι ἡ παντελῶς ἀληθής · νῦν γὰρ οὐδὲν ἧττον ἦλθεν τὸ δεῖν αὐτὰ διελθεῖν . καὶ τὰ μὲν δὴ τῶν γυναικῶν τε καὶ παίδων πεπέρανται , τὸ δὲ τῶν ἀρχόντων ὥσπερ ἐξ ἀρχῆς μετελθεῖν δεῖ .
Lemmas: βούλομαι οὖν , εἰμί δέ ἐγώ , μή ἥσσων φημί αὐτός ἀλλά παντάπασι πρᾶος γίγνομαι καί πείθω , ἵνα , εἰ μή τις , ἀλλά αἰσχύνω ὁμολογέω ; πάνυ μέν οὖν , φημί . οὗτος μέν τοίνυν , εἰμί δέ ἐγώ , οὗτος πείθω εἰμί · ὅδε δέ περί τις ἀμφισβητέω , ὡς οὐ ἄν τυγχάνω γίγνομαι βασιλεύς ἔκγονος ἤ δυνάστης ὁ φύσις φιλόσοφος ; οὐδέ ἄν εἷς , φημί . τοιοῦτος δέ γίγνομαι ὡς πολύς ἀνάγκη διαφθείρω , ἔχω τις λέγω ; ὡς μέν γάρ χαλεπός σῴζω , καί ἐγώ συγχωρέω · ὡς δέ ἐν πᾶς ὁ χρόνος ὁ πᾶς οὐδέποτε οὐδέ ἄν εἷς σῴζω , εἰμί ὅστις ἀμφισβητέω ; καί πῶς ; ἀλλά μήν , εἰμί δέ ἐγώ , εἷς ἱκανός γίγνομαι , πόλις ἔχω πείθω , πᾶς ἐπιτελέω ὁ νῦν ἀπιστέω . ἱκανός γάρ , φημί . ἄρχω γάρ που , εἰμί δέ ἐγώ , τίθημι ὁ νόμος καί ὁ ἐπιτήδευμα ὅς διέρχομαι , οὐ δήπου ἀδύνατος ἐθέλω ποιέω ὁ πολίτης . οὐδέ ὁπωσοῦν . ἀλλά δή , ὅς ἐγώ δοκέω , δοκέω καί ἄλλος θαυμαστός τις καί ἀδύνατος ; οὐ οἴομαι ἐγώ , ἠμί δέ ὅς . καί μήν ὅτι γε ἀγαθός , εἴπερ δυνατός , ἱκανός ἐν ὁ ἔμπροσθεν , ὡς οἴομαι , διέρχομαι . ἱκανός γάρ . νῦν δή , ὡς ἔοικα , συμβαίνω ἐγώ περί ὁ νομοθεσία ἀγαθός μέν εἰμί ὅς λέγω , εἰ γίγνομαι , χαλεπός δέ γίγνομαι , οὐ μέντοι ἀδύνατος γε . συμβαίνω γάρ , φημί . οὐκοῦν ἐπειδή οὗτος μόγις τέλος ἔχω , ὁ ἐπίλοιπος δή μετά οὗτος λεκτέος , τίς τρόπος ἐγώ καί ἐκ τίς μάθημα τε καί ἐπιτήδευμα ὁ σωτήρ ἔνειμι ὁ πολιτεία , καί κατά ποῖος ἡλικία ἕκαστος ἕκαστος ἅπτω ; λεκτέος μέντοι , φημί . οὐδείς , εἰμί δέ ἐγώ , ὁ σοφός ἐγώ γίγνομαι ὁ τε ὁ γυνή ὁ κτῆσις δυσχέρεια ἐν ὁ πρόσθεν παραλείπω καί παιδογονία καί ὁ ὁ ἄρχων κατάστασις , οἶδα ὡς ἐπίφθονος τε καί χαλεπός γίγνομαι ὁ παντελής ἀληθής · νῦν γάρ οὐδείς ἥσσων ἔρχομαι ὁ δέω αὐτός διέρχομαι . καί ὁ μέν δή ὁ γυνή τε καί παῖς περαίνω , ὁ δέ ὁ ἄρχων ὥσπερ ἐκ ἀρχή μετέρχομαι δέω .