plato-philosophy.respublica 5.467
πρὸς δὲ τῇ θέᾳ διακονεῖν καὶ ὑπηρετεῖν πάντα τὰ περὶ τὸν πόλεμον , καὶ θεραπεύειν πατέρας τε καὶ μητέρας . ἢ οὐκ ᾔσθησαι τὰ περὶ τὰς τέχνας , οἷον τοὺς τῶν κεραμέων παῖδας , ὡς πολὺν χρόνον διακονοῦντες θεωροῦσι πρὶν ἅπτεσθαι τοῦ κεραμεύειν ; καὶ μάλα . ἦ οὖν ἐκείνοις ἐπιμελέστερον παιδευτέον ἢ τοῖς φύλαξι τοὺς αὑτῶν ἐμπειρίᾳ τε καὶ θέᾳ τῶν προσηκόντων ; καταγέλαστον μεντἄν , ἔφη , εἴη . ἀλλὰ μὴν καὶ μαχεῖταί γε πᾶν ζῷον διαφερόντως παρόντων ὧν ἂν τέκῃ . ἔστιν οὕτω . κίνδυνος δέ , ὦ Σώκρατες , οὐ σμικρὸς σφαλεῖσιν , οἷα δὴ ἐν πολέμῳ φιλεῖ , πρὸς ἑαυτοῖς παῖδας ἀπολέσαντας ποιῆσαι καὶ τὴν ἄλλην πόλιν ἀδύνατον ἀναλαβεῖν . ἀληθῆ , ἦν δʼ ἐγώ , λέγεις . ἀλλὰ σὺ πρῶτον μὲν ἡγῇ παρασκευαστέον τὸ μή ποτε κινδυνεῦσαι ; οὐδαμῶς . τί δʼ ; εἴ που κινδυνευτέον , οὐκ ἐν ᾧ βελτίους ἔσονται κατορθοῦντες ; δῆλον δή . ἀλλὰ σμικρὸν οἴει διαφέρειν καὶ οὐκ ἄξιον κινδύνου θεωρεῖν ἢ μὴ τὰ περὶ τὸν πόλεμον παῖδας τοὺς ἄνδρας πολεμικοὺς ἐσομένους ; οὔκ , ἀλλὰ διαφέρει πρὸς ὃ λέγεις . τοῦτο μὲν ἄρα ὑπαρκτέον , θεωροὺς πολέμου τοὺς παῖδας ποιεῖν , προσμηχανᾶσθαι δʼ αὐτοῖς ἀσφάλειαν , καὶ καλῶς ἕξει · ἦ γάρ ; ναί . οὐκοῦν , ἦν δʼ ἐγώ , πρῶτον μὲν αὐτῶν οἱ πατέρες , ὅσα ἄνθρωποι , οὐκ ἀμαθεῖς ἔσονται ἀλλὰ γνωμονικοὶ τῶν στρατειῶν ὅσαι τε καὶ μὴ ἐπικίνδυνοι ; εἰκός , ἔφη . εἰς μὲν ἄρα τὰς ἄξουσιν , εἰς δὲ τὰς εὐλαβήσονται . ὀρθῶς . καὶ ἄρχοντάς γέ που , ἦν δʼ ἐγώ , οὐ τοὺς φαυλοτάτους αὐτοῖς ἐπιστήσουσιν ἀλλὰ τοὺς ἐμπειρίᾳ τε καὶ ἡλικίᾳ ἱκανοὺς ἡγεμόνας τε καὶ παιδαγωγοὺς εἶναι . πρέπει γάρ . ἀλλὰ γάρ , φήσομεν , καὶ παρὰ δόξαν πολλὰ πολλοῖς δὴ ἐγένετο . καὶ μάλα . πρὸς τοίνυν τὰ τοιαῦτα , ὦ φίλε , πτεροῦν χρὴ παιδία ὄντα εὐθύς , ἵνʼ , ἄν τι δέῃ , πετόμενοι ἀποφεύγωσιν . πῶς λέγεις ; ἔφη . ἐπὶ τοὺς ἵππους , ἦν δʼ ἐγώ , ἀναβιβαστέον ὡς νεωτάτους , καὶ διδαξαμένους ἱππεύειν ἐφʼ ἵππων ἀκτέον ἐπὶ τὴν θέαν , μὴ θυμοειδῶν μηδὲ μαχητικῶν , ἀλλʼ ὅτι ποδωκεστάτων καὶ εὐηνιωτάτων . οὕτω γὰρ κάλλιστά τε θεάσονται τὸ αὑτῶν ἔργον , καὶ ἀσφαλέστατα , ἄν τι δέῃ , σωθήσονται μετὰ πρεσβυτέρων ἡγεμόνων ἑπόμενοι . ὀρθῶς , ἔφη , μοι δοκεῖς λέγειν .
Lemmas: πρός δέ ὁ θέα διακονέω καί ὑπηρετέω πᾶς ὁ περί ὁ πόλεμος , καί θεραπεύω πατήρ τε καί μήτηρ . ἤ οὐ αἰσθάνομαι ὁ περί ὁ τέχνη , οἷος ὁ ὁ κεραμεῖς παῖς , ὡς πολύς χρόνος διακονέω θεωρέω πρίν ἅπτω ὁ κεραμεύω ; καί μάλα . ἦ οὖν ἐκεῖνος ἐπιμελής παιδευτέος ἤ ὁ φύλαξ ὁ ἑαυτοῦ ἐμπειρία τε καί θέα ὁ προσήκω ; καταγέλαστος ἄν , φημί , εἰμί . ἀλλά μήν καί μάχομαι γε πᾶς ζῷον διαφερόντως πάρειμι ὅς ἄν τίκτω . εἰμί οὕτως . κίνδυνος δέ , ὦ Σωκράτης , οὐ μικρός σφάλλω , οἷος δή ἐν πόλεμος φιλέω , πρός ἑαυτοῦ παῖς ἀπόλλυμι ποιέω καί ὁ ἄλλος πόλις ἀδύνατος ἀναλαμβάνω . ἀληθής , εἰμί δέ ἐγώ , λέγω . ἀλλά σύ πρῶτος μέν ἡγέομαι παρασκευάζω ὁ μή ποτέ κινδυνεύω ; οὐδαμῶς . τίς δέ ; εἰ που κινδυνευτέος , οὐ ἐν ὅς ἀγαθός εἰμί κατορθόω ; δῆλος δή . ἀλλά μικρός οἴομαι διαφέρω καί οὐ ἄξιος κίνδυνος θεωρέω ἤ μή ὁ περί ὁ πόλεμος παῖς ὁ ἀνήρ πολεμικός εἰμί ; οὐ , ἀλλά διαφέρω πρός ὅς λέγω . οὗτος μέν ἄρα ὑπαρκτέος , θεωρός πόλεμος ὁ παῖς ποιέω , προσμηχανάομαι δέ αὐτός ἀσφάλεια , καί καλός ἔχω · ἦ γάρ ; ναί . οὐκοῦν , εἰμί δέ ἐγώ , πρῶτος μέν αὐτός ὁ πατήρ , ὅσος ἄνθρωπος , οὐ ἀμαθής εἰμί ἀλλά γνωμονικός ὁ στρατεία ὅσος τε καί μή ἐπικίνδυνος ; ἔοικα , φημί . εἰς μέν ἄρα ὁ ἄγω , εἰς δέ ὁ εὐλαβέομαι . ὀρθός . καί ἄρχων γε που , εἰμί δέ ἐγώ , οὐ ὁ φαῦλος αὐτός ἐφίστημι ἀλλά ὁ ἐμπειρία τε καί ἡλικία ἱκανός ἡγεμών τε καί παιδαγωγός εἰμί . πρέπω γάρ . ἀλλά γάρ , φημί , καί παρά δόξα πολύς πολύς δή γίγνομαι . καί μάλα . πρός τοίνυν ὁ τοιοῦτος , ὦ φίλος , πτερόω χρή παιδίον εἰμί εὐθύς , ἵνα , ἐάν τις δέω , πέτομαι ἀποφεύγω . πῶς λέγω ; φημί . ἐπί ὁ ἵππος , εἰμί δέ ἐγώ , ἀναβιβαστέον ὡς νέος , καί διδάσκω ἱππεύω ἐπί ἵππος ἀκτέος ἐπί ὁ θέα , μή θυμοειδής μηδέ μαχητικός , ἀλλά ὅτι ποδώκης καί εὐήνιος . οὕτως γάρ καλός τε θεάομαι ὁ ἑαυτοῦ ἔργον , καί ἀσφαλής , ἐάν τις δέω , σῴζω μετά πρέσβυς ἡγεμών ἕπομαι . ὀρθός , φημί , ἐγώ δοκέω λέγω .