ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
plato-philosophy.respublica 1.327
κατέβην χθὲς εἰς Πειραιᾶ μετὰ Γλαύκωνος τοῦ Ἀρίστωνος προσευξόμενός τε τῇ θεῷ καὶ ἅμα τὴν ἑορτὴν βουλόμενος θεάσασθαι τίνα τρόπον ποιήσουσιν ἅτε νῦν πρῶτον ἄγοντες . καλὴ μὲν οὖν μοι καὶ ἡ τῶν ἐπιχωρίων πομπὴ ἔδοξεν εἶναι , οὐ μέντοι ἧττον ἐφαίνετο πρέπειν ἣν οἱ Θρᾷκες ἔπεμπον . προσευξάμενοι δὲ καὶ θεωρήσαντες ἀπῇμεν πρὸς τὸ ἄστυ . κατιδὼν οὖν πόρρωθεν ἡμᾶς οἴκαδε ὡρμημένους Πολέμαρχος ὁ Κεφάλου ἐκέλευσε δραμόντα τὸν παῖδα περιμεῖναί ἑ κελεῦσαι . καί μου ὄπισθεν ὁ παῖς λαβόμενος τοῦ ἱματίου , κελεύει ὑμᾶς , ἔφη , Πολέμαρχος περιμεῖναι . καὶ ἐγὼ μετεστράφην τε καὶ ἠρόμην ὅπου αὐτὸς εἴη . οὗτος , ἔφη , ὄπισθεν προσέρχεται · ἀλλὰ περιμένετε . ἀλλὰ περιμενοῦμεν , ἦ δʼ ὃς ὁ Γλαύκων . καὶ ὀλίγῳ ὕστερον ὅ τε Πολέμαρχος ἧκε καὶ Ἀδείμαντος ὁ τοῦ Γλαύκωνος ἀδελφὸς καὶ Νικήρατος ὁ Νικίου καὶ ἄλλοι τινὲς ὡς ἀπὸ τῆς πομπῆς . ὁ οὖν Πολέμαρχος ἔφη · ὦ Σώκρατες , δοκεῖτέ μοι πρὸς ἄστυ ὡρμῆσθαι ὡς ἀπιόντες . οὐ γὰρ κακῶς δοξάζεις , ἦν δʼ ἐγώ . ὁρᾷς οὖν ἡμᾶς , ἔφη , ὅσοι ἐσμέν ; πῶς γὰρ οὔ ; ἢ τοίνυν τούτων , ἔφη , κρείττους γένεσθε ἢ μένετʼ αὐτοῦ . οὐκοῦν , ἦν δʼ ἐγώ , ἔτι ἓν λείπεται , τὸ ἢν πείσωμεν ὑμᾶς ὡς χρὴ ἡμᾶς ἀφεῖναι ; ἦ καὶ δύναισθʼ ἄν , ἦ δʼ ὅς , πεῖσαι μὴ ἀκούοντας ; οὐδαμῶς , ἔφη ὁ Γλαύκων . ὡς τοίνυν μὴ ἀκουσομένων , οὕτω διανοεῖσθε .
Lemmas: καταβαίνω χθές εἰς Πειραιεύς μετά Γλαύκων ὁ Ἀρίστων προσεύχομαι τε ὁ θεός καί ἅμα ὁ ἑορτή βούλομαι θεάομαι τίς τρόπος ποιέω ἅτε νῦν πρῶτος ἄγω . καλός μέν οὖν ἐγώ καί ὁ ὁ ἐπιχώριος πομπή δοκέω εἰμί , οὐ μέντοι ἥσσων φαίνω πρέπω ὅς ὁ Θρᾷξ πέμπω . προσεύχομαι δέ καί θεωρέω ἀπέρχομαι πρός ὁ ἄστυ . κατοράω οὖν πρόσωθεν ἐγώ οἴκαδε ὁρμάω Πολέμαρχος ὁ Κέφαλος κελεύω τρέχω ὁ παῖς περιμένω ἕ κελεύω . καί ἐγώ ὄπισθεν ὁ παῖς λαμβάνω ὁ ἱμάτιον , κελεύω σύ , φημί , Πολέμαρχος περιμένω . καί ἐγώ μεταστρέφω τε καί ἔρομαι ὅπου αὐτός εἰμί . οὗτος , φημί , ὄπισθεν προσέρχομαι · ἀλλά περιμένω . ἀλλά περιμένω , ἠμί δέ ὅς ὁ Γλαύκων . καί ὀλίγος ὕστερον ὁ τε Πολέμαρχος ἵημι καί Ἀδείμαντος ὁ ὁ Γλαύκων ἀδελφός καί Νικήρατος ὁ Νικίας καί ἄλλος τις ὡς ἀπό ὁ πομπή . ὁ οὖν Πολέμαρχος φημί · ὦ Σωκράτης , δοκέω ἐγώ πρός ἄστυ ὁρμάω ὡς ἀπέρχομαι . οὐ γάρ κακός δοξάζω , εἰμί δέ ἐγώ . ὁράω οὖν ἐγώ , φημί , ὅσος εἰμί ; πῶς γάρ οὐ ; ἤ τοίνυν οὗτος , φημί , κρατύς γίγνομαι ἤ μένω αὐτός . οὐκοῦν , εἰμί δέ ἐγώ , ἔτι εἷς λείπω , ὁ ἐάν πείθω σύ ὡς χρή ἐγώ ἀφίημι ; ἦ καί δύναμαι ἄν , ἠμί δέ ὅς , πείθω μή ἀκούω ; οὐδαμῶς , φημί ὁ Γλαύκων . ὡς τοίνυν μή ἀκούω , οὕτως διανοέω .
plato-philosophy.respublica 1.354
ἀλλὰ μὴν ὅ γε εὖ ζῶν μακάριός τε καὶ εὐδαίμων , ὁ δὲ μὴ τἀναντία . πῶς γὰρ οὔ ; ὁ μὲν δίκαιος ἄρα εὐδαίμων , ὁ δʼ ἄδικος ἄθλιος . ἔστω , ἔφη . ἀλλὰ μὴν ἄθλιόν γε εἶναι οὐ λυσιτελεῖ , εὐδαίμονα δέ . πῶς γὰρ οὔ ; οὐδέποτʼ ἄρα , ὦ μακάριε Θρασύμαχε , λυσιτελέστερον ἀδικία δικαιοσύνης . ταῦτα δή σοι , ἔφη , ὦ Σώκρατες , εἱστιάσθω ἐν τοῖς Βενδιδίοις . ὑπὸ σοῦ γε , ἦν δʼ ἐγώ , ὦ Θρασύμαχε , ἐπειδή μοι πρᾷος ἐγένου καὶ χαλεπαίνων ἐπαύσω . οὐ μέντοι καλῶς γε εἱστίαμαι , διʼ ἐμαυτὸν ἀλλʼ οὐ διὰ σέ · ἀλλʼ ὥσπερ οἱ λίχνοι τοῦ ἀεὶ παραφερομένου ἀπογεύονται ἁρπάζοντες , πρὶν τοῦ προτέρου μετρίως ἀπολαῦσαι , καὶ ἐγώ μοι δοκῶ οὕτω , πρὶν ὃ τὸ πρῶτον ἐσκοποῦμεν εὑρεῖν , τὸ δίκαιον ὅτι ποτʼ ἐστίν , ἀφέμενος ἐκείνου ὁρμῆσαι ἐπὶ τὸ σκέψασθαι περὶ αὐτοῦ εἴτε κακία ἐστὶν καὶ ἀμαθία , εἴτε σοφία καὶ ἀρετή , καὶ ἐμπεσόντος αὖ ὕστερον λόγου , ὅτι λυσιτελέστερον ἡ ἀδικία τῆς δικαιοσύνης , οὐκ ἀπεσχόμην τὸ μὴ οὐκ ἐπὶ τοῦτο ἐλθεῖν ἀπʼ ἐκείνου , ὥστε μοι νυνὶ γέγονεν ἐκ τοῦ διαλόγου μηδὲν εἰδέναι · ὁπότε γὰρ τὸ δίκαιον μὴ οἶδα ὅ ἐστιν , σχολῇ εἴσομαι εἴτε ἀρετή τις οὖσα τυγχάνει εἴτε καὶ οὔ , καὶ πότερον ὁ ἔχων αὐτὸ οὐκ εὐδαίμων ἐστὶν ἢ εὐδαίμων .
Lemmas: ἀλλά μήν ὁ γε εὖ ζάω μακάριος τε καί εὐδαίμων , ὁ δέ μή ἐναντίος . πῶς γάρ οὐ ; ὁ μέν δίκαιος ἄρα εὐδαίμων , ὁ δέ ἄδικος ἄθλιος . εἰμί , φημί . ἀλλά μήν ἄθλιος γε εἰμί οὐ λυσιτελέω , εὐδαίμων δέ . πῶς γάρ οὐ ; οὐδέποτε ἄρα , ὦ μακάριος Θρασύμαχος , λυσιτελής ἀδικία δικαιοσύνη . οὗτος δή σύ , φημί , ὦ Σωκράτης , ἑστιάω ἐν ὁ Βενδίδεια . ὑπό σύ γε , εἰμί δέ ἐγώ , ὦ Θρασύμαχος , ἐπειδή ἐγώ πρᾶος γίγνομαι καί χαλεπαίνω παύω . οὐ μέντοι καλός γε ἑστιάω , διά ἐμαυτοῦ ἀλλά οὐ διά σύ · ἀλλά ὥσπερ ὁ λίχνος ὁ ἀεί παραφέρω ἀπογεύω ἁρπάζω , πρίν ὁ πρότερος μέτριος ἀπολαύω , καί ἐγώ ἐγώ δοκέω οὕτως , πρίν ὅς ὁ πρῶτος εἰσκοπόω εὑρίσκω , ὁ δίκαιος ὅστις ποτέ εἰμί , ἀφίημι ἐκεῖνος ὁρμάω ἐπί ὁ σκοπέω περί αὐτός εἴτε κακία εἰμί καί ἀμαθία , εἴτε σοφία καί ἀρετή , καί ἐμπίπτω αὖ ὕστερον λόγος , ὅτι λυσιτελής ὁ ἀδικία ὁ δικαιοσύνη , οὐ ἀπέχω ὁ μή οὐ ἐπί οὗτος ἔρχομαι ἀπό ἐκεῖνος , ὥστε ἐγώ νυνί γίγνομαι ἐκ ὁ διάλογος μηδείς οἶδα · ὁπότε γάρ ὁ δίκαιος μή οἶδα ὅς εἰμί , σχολή οἶδα εἴτε ἀρετή τις εἰμί τυγχάνω εἴτε καί οὐ , καί πότερος ὁ ἔχω αὐτός οὐ εὐδαίμων εἰμί ἤ εὐδαίμων .
plato-philosophy.respublica 2.357
ἐγὼ μὲν οὖν ταῦτα εἰπὼν ᾤμην λόγου ἀπηλλάχθαι · τὸ δʼ ἦν ἄρα , ὡς ἔοικε , προοίμιον . ὁ γὰρ Γλαύκων ἀεί τε δὴ ἀνδρειότατος ὢν τυγχάνει πρὸς ἅπαντα , καὶ δὴ καὶ τότε τοῦ Θρασυμάχου τὴν ἀπόρρησιν οὐκ ἀπεδέξατο , ἀλλʼ ἔφη · ὦ Σώκρατες , πότερον ἡμᾶς βούλει δοκεῖν πεπεικέναι ἢ ὡς ἀληθῶς πεῖσαι ὅτι παντὶ τρόπῳ ἄμεινόν ἐστιν δίκαιον εἶναι ἢ ἄδικον ; ὡς ἀληθῶς , εἶπον , ἔγωγʼ ἂν ἑλοίμην , εἰ ἐπʼ ἐμοὶ εἴη . οὐ τοίνυν , ἔφη , ποιεῖς ὃ βούλει . λέγε γάρ μοι · ἆρά σοι δοκεῖ τοιόνδε τι εἶναι ἀγαθόν , ὃ δεξαίμεθʼ ἂν ἔχειν οὐ τῶν ἀποβαινόντων ἐφιέμενοι , ἀλλʼ αὐτὸ αὑτοῦ ἕνεκα ἀσπαζόμενοι , οἷον τὸ χαίρειν καὶ αἱ ἡδοναὶ ὅσαι ἀβλαβεῖς καὶ μηδὲν εἰς τὸν ἔπειτα χρόνον διὰ ταύτας γίγνεται ἄλλο ἢ χαίρειν ἔχοντα ; ἔμοιγε , ἦν δʼ ἐγώ , δοκεῖ τι εἶναι τοιοῦτον . τί δέ ; ὃ αὐτό τε αὑτοῦ χάριν ἀγαπῶμεν καὶ τῶν ἀπʼ αὐτοῦ γιγνομένων , οἷον αὖ τὸ φρονεῖν καὶ τὸ ὁρᾶν καὶ τὸ ὑγιαίνειν ; τὰ γὰρ τοιαῦτά που διʼ ἀμφότερα ἀσπαζόμεθα . ναί , εἶπον . τρίτον δὲ ὁρᾷς τι , ἔφη , εἶδος ἀγαθοῦ , ἐν ᾧ τὸ γυμνάζεσθαι καὶ τὸ κάμνοντα ἰατρεύεσθαι καὶ ἰάτρευσίς τε καὶ ὁ ἄλλος χρηματισμός ; ταῦτα γὰρ ἐπίπονα φαῖμεν ἄν , ὠφελεῖν δὲ ἡμᾶς , καὶ αὐτὰ μὲν ἑαυτῶν ἕνεκα οὐκ ἂν δεξαίμεθα ἔχειν , τῶν δὲ μισθῶν τε χάριν καὶ τῶν ἄλλων ὅσα γίγνεται ἀπʼ αὐτῶν . ἔστιν γὰρ οὖν , ἔφην , καὶ τοῦτο τρίτον . ἀλλὰ τί δή ; ἐν ποίῳ , ἔφη , τούτων τὴν δικαιοσύνην τιθεῖς ;
Lemmas: ἐγώ μέν οὖν οὗτος λέγω οἴομαι λόγος ἀπαλλάσσω · ὁ δέ εἰμί ἄρα , ὡς ἔοικα , προοίμιον . ὁ γάρ Γλαύκων ἀεί τε δή ἀνδρεῖος εἰμί τυγχάνω πρός ἅπας , καί δή καί τότε ὁ Θρασύμαχος ὁ ἀπόρρησις οὐ ἀποδέχομαι , ἀλλά φημί · ὦ Σωκράτης , πότερος ἐγώ βούλομαι δοκέω πείθω ἤ ὡς ἀληθής πείθω ὅτι πᾶς τρόπος ἀγαθός εἰμί δίκαιος εἰμί ἤ ἄδικος ; ὡς ἀληθής , λέγω , ἐγώ ἄν αἱρέω , εἰ ἐπί ἐγώ εἰμί . οὐ τοίνυν , φημί , ποιέω ὅς βούλομαι . λέγω γάρ ἐγώ · ἆρα σύ δοκέω τοιόσδε τις εἰμί ἀγαθός , ὅς δέχομαι ἄν ἔχω οὐ ὁ ἀποβαίνω ἐφίημι , ἀλλά αὐτός ἑαυτοῦ ἕνεκα ἀσπάζομαι , οἷος ὁ χαίρω καί ὁ ἡδονή ὅσος ἀβλαβής καί μηδείς εἰς ὁ ἔπειτα χρόνος διά οὗτος γίγνομαι ἄλλος ἤ χαίρω ἔχω ; ἐγώ , εἰμί δέ ἐγώ , δοκέω τις εἰμί τοιοῦτος . τίς δέ ; ὅς αὐτός τε ἑαυτοῦ χάριν ἀγαπάω καί ὁ ἀπό αὐτός γίγνομαι , οἷος αὖ ὁ φρονέω καί ὁ ὁράω καί ὁ ὑγιαίνω ; ὁ γάρ τοιοῦτος που διά ἀμφότερος ἀσπάζομαι . ναί , λέγω . τρίτος δέ ὁράω τις , φημί , εἶδος ἀγαθός , ἐν ὅς ὁ γυμνάζω καί ὁ κάμνω ἰατρεύω καί ἰάτρευσις τε καί ὁ ἄλλος χρηματισμός ; οὗτος γάρ ἐπίπονος φημί ἄν , ὠφελέω δέ ἐγώ , καί αὐτός μέν ἑαυτοῦ ἕνεκα οὐ ἄν δέχομαι ἔχω , ὁ δέ μισθός τε χάριν καί ὁ ἄλλος ὅσος γίγνομαι ἀπό αὐτός . εἰμί γάρ οὖν , φημί , καί οὗτος τρίτος . ἀλλά τίς δή ; ἐν ποῖος , φημί , οὗτος ὁ δικαιοσύνη τίθημι ;
plato-philosophy.respublica 2.383
κομιδῇ ἄρα ὁ θεὸς ἁπλοῦν καὶ ἀληθὲς ἔν τε ἔργῳ καὶ λόγῳ , καὶ οὔτε αὐτὸς μεθίσταται οὔτε ἄλλους ἐξαπατᾷ , οὔτε κατὰ φαντασίας οὔτε κατὰ λόγους οὔτε κατὰ σημείων πομπάς , οὔθʼ ὕπαρ οὐδʼ ὄναρ . οὕτως , ἔφη , ἔμοιγε καὶ αὐτῷ φαίνεται σοῦ λέγοντος . συγχωρεῖς ἄρα , ἔφην , τοῦτον δεύτερον τύπον εἶναι ἐν ᾧ δεῖ περὶ θεῶν καὶ λέγειν καὶ ποιεῖν , ὡς μήτε αὐτοὺς γόητας ὄντας τῷ μεταβάλλειν ἑαυτοὺς μήτε ἡμᾶς ψεύδεσι παράγειν ἐν λόγῳ ἢ ἐν ἔργῳ ; συγχωρῶ . πολλὰ ἄρα Ὁμήρου ἐπαινοῦντες , ἀλλὰ τοῦτο οὐκ ἐπαινεσόμεθα , τὴν τοῦ ἐνυπνίου πομπὴν ὑπὸ Διὸς τῷ Ἀγαμέμνονι · οὐδὲ Αἰσχύλου , ὅταν φῇ ἡ Θέτις τὸν Ἀπόλλω ἐν τοῖς αὑτῆς γάμοις ᾄδοντα ἐνδατεῖσθαι τὰς ἑὰς εὐπαιδίας — νόσων τʼ ἀπείρους καὶ μακραίωνας βίους , ξύμπαντά τʼ εἰπὼν θεοφιλεῖς ἐμὰς τύχας παιᾶνʼ ἐπηυφήμησεν , εὐθυμῶν ἐμέ . κἀγὼ τὸ Φοίβου θεῖον ἀψευδὲς στόμα ἤλπιζον εἶναι , μαντικῇ βρύον τέχνῃ · ὁ δʼ , αὐτὸς ὑμνῶν , αὐτὸς ἐν θοίνῃ παρών , αὐτὸς τάδʼ εἰπών , αὐτός ἐστιν ὁ κτανὼν τὸν παῖδα τὸν ἐμόν — ὅταν τις τοιαῦτα λέγῃ περὶ θεῶν , χαλεπανοῦμέν τε καὶ χορὸν οὐ δώσομεν , οὐδὲ τοὺς διδασκάλους ἐάσομεν ἐπὶ παιδείᾳ χρῆσθαι τῶν νέων , εἰ μέλλουσιν ἡμῖν οἱ φύλακες θεοσεβεῖς τε καὶ θεῖοι γίγνεσθαι , καθʼ ὅσον ἀνθρώπῳ ἐπὶ πλεῖστον οἷόν τε . παντάπασιν , ἔφη , ἔγωγε τοὺς τύπους τούτους συγχωρῶ , καὶ ὡς νόμοις ἂν χρῴμην .
Lemmas: κομιδῇ ἄρα ὁ θεός ἁπλόος καί ἀληθής ἐν τε ἔργον καί λόγος , καί οὔτε αὐτός μεθίστημι οὔτε ἄλλος ἐξαπατάω , οὔτε κατά φαντασία οὔτε κατά λόγος οὔτε κατά σημεῖον πομπή , οὔτε ὕπαρ οὐδέ ὄναρ . οὕτως , φημί , ἐγώ καί αὐτός φαίνω σύ λέγω . συγχωρέω ἄρα , φημί , οὗτος δεύτερος τύπος εἰμί ἐν ὅς δέω περί θεός καί λέγω καί ποιέω , ὡς μήτε αὐτός γόης εἰμί ὁ μεταβάλλω ἑαυτοῦ μήτε ἐγώ ψεῦδος παράγω ἐν λόγος ἤ ἐν ἔργον ; συγχωρέω . πολύς ἄρα Ὅμηρος ἐπαινέω , ἀλλά οὗτος οὐ ἐπαινέω , ὁ ὁ ἐνύπνιον πομπή ὑπό Ζεύς ὁ Ἀγαμέμνων · οὐδέ Αἰσχύλος , ὅταν φημί ὁ Θέτις ὁ Ἀπόλλων ἐν ὁ ἑαυτοῦ γάμος ἀείδω ἐνδατέομαι ὁ ἑός εὐπαιδία — νόσος τε ἄπειρος καί μακραίων βίος , σύμπας τε λέγω θεοφιλής ἐμός τύχη παιάν ἐπευφημέω , εὐθυμέω ἐγώ . ἐγώ ὁ Φοῖβος θεῖος ἀψευδής στόμα ἐλπίζω εἰμί , μαντικός βρύον τέχνη · ὁ δέ , αὐτός ὑμνέω , αὐτός ἐν θοίνη πάρειμι , αὐτός ὅδε λέγω , αὐτός εἰμί ὁ κτείνω ὁ παῖς ὁ ἐμός — ὅταν τις τοιοῦτος λέγω περί θεός , χαλεπαίνω τε καί χορός οὐ δίδωμι , οὐδέ ὁ διδάσκαλος ἐάω ἐπί παιδεία χράω ὁ νέος , εἰ μέλλω ἐγώ ὁ φύλαξ θεοσεβής τε καί θεῖος γίγνομαι , κατά ὅσος ἄνθρωπος ἐπί πολύς οἷος τε . παντάπασι , φημί , ἐγώ ὁ τύπος οὗτος συγχωρέω , καί ὡς νόμος ἄν χράω .
plato-philosophy.respublica 3.386
τὰ μὲν δὴ περὶ θεούς , ἦν δʼ ἐγώ , τοιαῦτʼ ἄττα , ὡς ἔοικεν , ἀκουστέον τε καὶ οὐκ ἀκουστέον εὐθὺς ἐκ παίδων τοῖς θεούς τε τιμήσουσιν καὶ γονέας τήν τε ἀλλήλων φιλίαν μὴ περὶ σμικροῦ ποιησομένοις . καὶ οἶμαί γʼ , ἔφη , ὀρθῶς ἡμῖν φαίνεσθαι . τί δὲ δὴ εἰ μέλλουσιν εἶναι ἀνδρεῖοι ; ἆρα οὐ ταῦτά τε λεκτέον καὶ οἷα αὐτοὺς ποιῆσαι ἥκιστα τὸν θάνατον δεδιέναι ; ἢ ἡγῇ τινά ποτʼ ἂν γενέσθαι ἀνδρεῖον ἔχοντα ἐν αὑτῷ τοῦτο τὸ δεῖμα ; μὰ Δία , ἦ δʼ ὅς , οὐκ ἔγωγε . τί δέ ; τἀν Ἅιδου ἡγούμενον εἶναί τε καὶ δεινὰ εἶναι οἴει τινὰ θανάτου ἀδεῆ ἔσεσθαι καὶ ἐν ταῖς μάχαις αἱρήσεσθαι πρὸ ἥττης τε καὶ δουλείας θάνατον ; οὐδαμῶς . δεῖ δή , ὡς ἔοικεν , ἡμᾶς ἐπιστατεῖν καὶ περὶ τούτων τῶν μύθων τοῖς ἐπιχειροῦσιν λέγειν , καὶ δεῖσθαι μὴ λοιδορεῖν ἁπλῶς οὕτως τὰ ἐν Ἅιδου ἀλλὰ μᾶλλον ἐπαινεῖν , ὡς οὔτε ἀληθῆ ἂν λέγοντας οὔτε ὠφέλιμα τοῖς μέλλουσιν μαχίμοις ἔσεσθαι . δεῖ μέντοι , ἔφη . ἐξαλείψομεν ἄρα , ἦν δʼ ἐγώ , ἀπὸ τοῦδε τοῦ ἔπους ἀρξάμενοι πάντα τὰ τοιαῦτα — βουλοίμην κʼ ἐπάρουρος ἐὼν θητευέμεν ἄλλῳ ἀνδρὶ παρʼ ἀκλήρῳ , ᾧ μὴ βίοτος πολὺς εἴη ἢ πᾶσιν νεκύεσσι καταφθιμένοισιν ἀνάσσειν καὶ τὸ — οἰκία δὲ θνητοῖσι καὶ ἀθανάτοισι φανείη σμερδαλέʼ , εὐρώεντα , τά τε στυγέουσι θεοί περ καὶ — ὢ πόποι , ἦ ῥά τις ἔστι καὶ εἰν Ἀΐδαο δόμοισιν ψυχὴ καὶ εἴδωλον , ἀτὰρ φρένες οὐκ ἔνι πάμπαν καὶ τὸ — οἴῳ πεπνῦσθαι , ταὶ δὲ σκιαὶ ἀΐσσουσι καὶ — ψυχὴ δʼ ἐκ ῥεθέων πταμένη Ἄϊδόσδε βεβήκει , ὃν πότμον γοόωσα , λιποῦσʼ ἀνδροτῆτα καὶ ἥβην
Lemmas: ὁ μέν δή περί θεός , εἰμί δέ ἐγώ , τοιοῦτος τις , ὡς ἔοικα , ἀκούω τε καί οὐ ἀκούω εὐθύς ἐκ παῖς ὁ θεός τε τιμάω καί γονεύς ὁ τε ἀλλήλων φιλία μή περί μικρός ποιέω . καί οἴομαι γε , φημί , ὀρθός ἐγώ φαίνω . τίς δέ δή εἰ μέλλω εἰμί ἀνδρεῖος ; ἆρα οὐ οὗτος τε λεκτέος καί οἷος αὐτός ποιέω ἦκα ὁ θάνατος δείδω ; ἤ ἡγέομαι τις ποτέ ἄν γίγνομαι ἀνδρεῖος ἔχω ἐν ἑαυτοῦ οὗτος ὁ δεῖμα ; μά Ζεύς , ἠμί δέ ὅς , οὐ ἐγώ . τίς δέ ; ἐν ᾍδης ἡγέομαι εἰμί τε καί δεινός εἰμί οἴομαι τις θάνατος ἀδεής εἰμί καί ἐν ὁ μάχη αἱρέω πρό ἧσσα τε καί δουλεία θάνατος ; οὐδαμῶς . δέω δή , ὡς ἔοικα , ἐγώ ἐπιστατέω καί περί οὗτος ὁ μῦθος ὁ ἐπιχειρέω λέγω , καί δέω μή λοιδορέω ἁπλῶς οὕτως ὁ ἐν ᾍδης ἀλλά μάλα ἐπαινέω , ὡς οὔτε ἀληθής ἄν λέγω οὔτε ὠφέλιμος ὁ μέλλω μάχιμος εἰμί . δέω μέντοι , φημί . ἐξαλείφω ἄρα , εἰμί δέ ἐγώ , ἀπό ὅδε ὁ ἔπος ἄρχω πᾶς ὁ τοιοῦτος — βούλομαι ἄν ἐπάρουρος εἰμί θητεύω ἄλλος ἀνήρ παρά ἄκληρος , ὅς μή βίοτος πολύς εἰμί ἤ πᾶς νέκυς καταφθίω ἀνάσσω καί ὁ — οἰκίον δέ θνητός καί ἀθάνατος φαίνω σμερδαλέος , εὐρώεις , ὁ τε στυγέω θεός περ καί — ὦ πόποι , ἦ ἄρα τις εἰμί καί ἐν ᾍδης δόμος ψυχή καί εἴδωλον , ἀτάρ φρήν οὐ ἐν πάμπαν καί ὁ — οἶος πνέω , ὁ δέ σκιά ἀΐσσω καί — ψυχή δέ ἐκ ῥέθος πέτομαι ᾍδης βαίνω , ὅς πότμος γοάω , λιπάω ἀνδρότης καί ἥβη
plato-philosophy.respublica 3.417
χρυσίον δὲ καὶ ἀργύριον εἰπεῖν αὐτοῖς ὅτι θεῖον παρὰ θεῶν ἀεὶ ἐν τῇ ψυχῇ ἔχουσι καὶ οὐδὲν προσδέονται τοῦ ἀνθρωπείου , οὐδὲ ὅσια τὴν ἐκείνου κτῆσιν τῇ τοῦ θνητοῦ χρυσοῦ κτήσει συμμειγνύντας μιαίνειν , διότι πολλὰ καὶ ἀνόσια περὶ τὸ τῶν πολλῶν νόμισμα γέγονεν , τὸ παρʼ ἐκείνοις δὲ ἀκήρατον · ἀλλὰ μόνοις αὐτοῖς τῶν ἐν τῇ πόλει μεταχειρίζεσθαι καὶ ἅπτεσθαι χρυσοῦ καὶ ἀργύρου οὐ θέμις , οὐδʼ ὑπὸ τὸν αὐτὸν ὄροφον ἰέναι οὐδὲ περιάψασθαι οὐδὲ πίνειν ἐξ ἀργύρου ἢ χρυσοῦ . καὶ οὕτω μὲν σῴζοιντό τʼ ἂν καὶ σῴζοιεν τὴν πόλιν · ὁπότε δʼ αὐτοὶ γῆν τε ἰδίαν καὶ οἰκίας καὶ νομίσματα κτήσονται , οἰκονόμοι μὲν καὶ γεωργοὶ ἀντὶ φυλάκων ἔσονται , δεσπόται δʼ ἐχθροὶ ἀντὶ συμμάχων τῶν ἄλλων πολιτῶν γενήσονται , μισοῦντες δὲ δὴ καὶ μισούμενοι καὶ ἐπιβουλεύοντες καὶ ἐπιβουλευόμενοι διάξουσι πάντα τὸν βίον , πολὺ πλείω καὶ μᾶλλον δεδιότες τοὺς ἔνδον ἢ τοὺς ἔξωθεν πολεμίους , θέοντες ἤδη τότε ἐγγύτατα ὀλέθρου αὐτοί τε καὶ ἡ ἄλλη πόλις . τούτων οὖν πάντων ἕνεκα , ἦν δʼ ἐγώ , φῶμεν οὕτω δεῖν κατεσκευάσθαι τοὺς φύλακας οἰκήσεώς τε πέρι καὶ τῶν ἄλλων , καὶ ταῦτα νομοθετήσωμεν , ἢ μή ; πάνυ γε , ἦ δʼ ὃς ὁ Γλαύκων .
Lemmas: χρυσίον δέ καί ἀργύριον λέγω αὐτός ὅτι θεῖος παρά θεός ἀεί ἐν ὁ ψυχή ἔχω καί οὐδείς προσδέω ὁ ἀνθρώπειος , οὐδέ ὅσιος ὁ ἐκεῖνος κτῆσις ὁ ὁ θνητός χρυσός κτῆσις συμμείγνυμι μιαίνω , διότι πολύς καί ἀνόσιος περί ὁ ὁ πολύς νόμισμα γίγνομαι , ὁ παρά ἐκεῖνος δέ ἀκήρατος · ἀλλά μόνος αὐτός ὁ ἐν ὁ πόλις μεταχειρίζω καί ἅπτω χρυσός καί ἄργυρος οὐ θέμις , οὐδέ ὑπό ὁ αὐτός ὄροφος ἔρχομαι οὐδέ περιάπτω οὐδέ πίνω ἐκ ἄργυρος ἤ χρυσός . καί οὕτως μέν σῴζω τε ἄν καί σῴζω ὁ πόλις · ὁπότε δέ αὐτός γῆ τε ἴδιος καί οἰκία καί νόμισμα κτάομαι , οἰκονόμος μέν καί γεωργός ἀντί φύλαξ εἰμί , δεσπότης δέ ἐχθρός ἀντί σύμμαχος ὁ ἄλλος πολίτης γίγνομαι , μισέω δέ δή καί μισέω καί ἐπιβουλεύω καί ἐπιβουλεύω διάγω πᾶς ὁ βίος , πολύς πολύς καί μάλα δείδω ὁ ἔνδον ἤ ὁ ἔξωθεν πολέμιος , θέω ἤδη τότε ἐγγύς ὄλεθρος αὐτός τε καί ὁ ἄλλος πόλις . οὗτος οὖν πᾶς ἕνεκα , εἰμί δέ ἐγώ , φημί οὕτως δέω κατασκευάζω ὁ φύλαξ οἴκησις τε περί καί ὁ ἄλλος , καί οὗτος νομοθετέω , ἤ μή ; πάνυ γε , ἠμί δέ ὅς ὁ Γλαύκων .
plato-philosophy.respublica 4.419
καὶ ὁ Ἀδείμαντος ὑπολαβών , τί οὖν , ἔφη , ὦ Σώκρατες , ἀπολογήσῃ , ἐάν τίς σε φῇ μὴ πάνυ τι εὐδαίμονας ποιεῖν τούτους τοὺς ἄνδρας , καὶ ταῦτα διʼ ἑαυτούς , ὧν ἔστι μὲν ἡ πόλις τῇ ἀληθείᾳ , οἱ δὲ μηδὲν ἀπολαύουσιν ἀγαθὸν τῆς πόλεως , οἷον ἄλλοι ἀγρούς τε κεκτημένοι καὶ οἰκίας οἰκοδομούμενοι καλὰς καὶ μεγάλας , καὶ ταύταις πρέπουσαν κατασκευὴν κτώμενοι , καὶ θυσίας θεοῖς ἰδίας θύοντες , καὶ ξενοδοκοῦντες , καὶ δὴ καὶ ἃ νυνδὴ σὺ ἔλεγες , χρυσόν τε καὶ ἄργυρον κεκτημένοι καὶ πάντα ὅσα νομίζεται τοῖς μέλλουσιν μακαρίοις εἶναι ;
Lemmas: καί ὁ Ἀδείμαντος ὑπολαμβάνω , τίς οὖν , φημί , ὦ Σωκράτης , ἀπολογέομαι , ἐάν τις σύ φημί μή πάνυ τις εὐδαίμων ποιέω οὗτος ὁ ἀνήρ , καί οὗτος διά ἑαυτοῦ , ὅς εἰμί μέν ὁ πόλις ὁ ἀλήθεια , ὁ δέ μηδείς ἀπολαύω ἀγαθός ὁ πόλις , οἷος ἄλλος ἀγρός τε κτάομαι καί οἰκία οἰκοδομέω καλός καί μέγας , καί οὗτος πρέπω κατασκευή κτάομαι , καί θυσία θεός ἴδιος θύω , καί ξενοδοκέω , καί δή καί ὅς νυνδί σύ λέγω , χρυσός τε καί ἄργυρος κτάομαι καί πᾶς ὅσος νομίζω ὁ μέλλω μακάριος εἰμί ;
plato-philosophy.respublica 5.449
ἀγαθὴν μὲν τοίνυν τὴν τοιαύτην πόλιν τε καὶ πολιτείαν καὶ ὀρθὴν καλῶ , καὶ ἄνδρα τὸν τοιοῦτον · κακὰς δὲ τὰς ἄλλας καὶ ἡμαρτημένας , εἴπερ αὕτη ὀρθή , περί τε πόλεων διοικήσεις καὶ περὶ ἰδιωτῶν ψυχῆς τρόπου κατασκευήν , ἐν τέτταρσι πονηρίας εἴδεσιν οὔσας . ποίας δὴ ταύτας ; ἔφη . καὶ ἐγὼ μὲν ᾖα τὰς ἐφεξῆς ἐρῶν , ὥς μοι ἐφαίνοντο ἕκασται ἐξ ἀλλήλων μεταβαίνειν · ὁ δὲ Πολέμαρχος — σμικρὸν γὰρ ἀπωτέρω τοῦ Ἀδειμάντου καθῆστο—ἐκτείνας τὴν χεῖρα καὶ λαβόμενος τοῦ ἱματίου ἄνωθεν αὐτοῦ παρὰ τὸν ὦμον , ἐκεῖνόν τε προσηγάγετο καὶ προτείνας ἑαυτὸν ἔλεγεν ἄττα προσκεκυφώς , ὧν ἄλλο μὲν οὐδὲν κατηκούσαμεν , τόδε δέ · Ἀφήσομεν οὖν , ἔφη , ἢ τί δράσομεν ; ἥκιστά γε , ἔφη ὁ Ἀδείμαντος μέγα ἤδη λέγων . καὶ ἐγώ , τί μάλιστα , ἔφην , ὑμεῖς οὐκ ἀφίετε ; σέ , ἦ δʼ ὅς . ὅτι , ἐγὼ εἶπον , τί μάλιστα ; ἀπορρᾳθυμεῖν ἡμῖν δοκεῖς , ἔφη , καὶ εἶδος ὅλον οὐ τὸ ἐλάχιστον ἐκκλέπτειν τοῦ λόγου ἵνα μὴ διέλθῃς , καὶ λήσειν οἰηθῆναι εἰπὼν αὐτὸ φαύλως , ὡς ἄρα περὶ γυναικῶν τε καὶ παίδων παντὶ δῆλον ὅτι κοινὰ τὰ φίλων ἔσται . οὐκοῦν ὀρθῶς , ἔφην , ὦ Ἀδείμαντε ; ναί , ἦ δʼ ὅς . ἀλλὰ τὸ ὀρθῶς τοῦτο , ὥσπερ τἆλλα , λόγου δεῖται τίς ὁ τρόπος τῆς κοινωνίας · πολλοὶ γὰρ ἂν γένοιντο . μὴ οὖν παρῇς ὅντινα σὺ λέγεις · ὡς ἡμεῖς πάλαι περιμένομεν οἰόμενοί σέ που μνησθήσεσθαι παιδοποιίας τε πέρι , πῶς παιδοποιήσονται , καὶ γενομένους πῶς θρέψουσιν , καὶ ὅλην ταύτην ἣν λέγεις κοινωνίαν γυναικῶν τε καὶ παίδων · μέγα γάρ τι οἰόμεθα φέρειν καὶ ὅλον εἰς πολιτείαν ὀρθῶς ἢ μὴ ὀρθῶς γιγνόμενον .
Lemmas: ἀγαθός μέν τοίνυν ὁ τοιοῦτος πόλις τε καί πολιτεία καί ὀρθός καλέω , καί ἀνήρ ὁ τοιοῦτος · κακός δέ ὁ ἄλλος καί ἁμαρτάνω , εἴπερ οὗτος ὀρθός , περί τε πόλις διοίκησις καί περί ἰδιώτης ψυχή τρόπος κατασκευή , ἐν τέσσαρες πονηρία εἶδος εἰμί . ποῖος δή οὗτος ; φημί . καί ἐγώ μέν ἔρχομαι ὁ ἐφεξῆς ἐράω , ὡς ἐγώ φαίνω ἕκαστος ἐκ ἀλλήλων μεταβαίνω · ὁ δέ Πολέμαρχος — μικρός γάρ ἀπωτέρω ὁ Ἀδείμαντος καθηστο—εκτειναω ὁ χείρ καί λαμβάνω ὁ ἱμάτιον ἄνωθεν αὐτός παρά ὁ ὦμος , ἐκεῖνος τε προσάγω καί προτείνω ἑαυτοῦ λέγω τις προσκύπτω , ὅς ἄλλος μέν οὐδείς κατακούω , ὅδε δέ · ἀφίημι οὖν , φημί , ἤ τίς δράω ; ἦκα γε , φημί ὁ Ἀδείμαντος μέγας ἤδη λέγω . καί ἐγώ , τίς μάλα , φημί , σύ οὐ ἀφίημι ; σύ , ἠμί δέ ὅς . ὅτι , ἐγώ λέγω , τίς μάλα ; ἀπορρᾳθυμέω ἐγώ δοκέω , φημί , καί εἶδος ὅλος οὐ ὁ ἐλαχύς ἐκκλέπτω ὁ λόγος ἵνα μή διέρχομαι , καί λανθάνω οἴομαι λέγω αὐτός φαῦλος , ὡς ἄρα περί γυνή τε καί παῖς πᾶς δῆλος ὅτι κοινός ὁ φίλος εἰμί . οὐκοῦν ὀρθός , φημί , ὦ Ἀδείμαντος ; ναί , ἠμί δέ ὅς . ἀλλά ὁ ὀρθός οὗτος , ὥσπερ ἄλλος , λόγος δέω τίς ὁ τρόπος ὁ κοινωνία · πολύς γάρ ἄν γίγνομαι . μή οὖν παρίημι ὅστις σύ λέγω · ὡς ἐγώ πάλαι περιμένω οἴομαι σύ που μιμνῄσκω παιδοποιΐα τε περί , πῶς παιδοποιέω , καί γίγνομαι πῶς τρέφω , καί ὅλος οὗτος ὅς λέγω κοινωνία γυνή τε καί παῖς · μέγας γάρ τις οἴομαι φέρω καί ὅλος εἰς πολιτεία ὀρθός ἤ μή ὀρθός γίγνομαι .
plato-philosophy.respublica 5.480
οὐκοῦν καὶ ἀσπάζεσθαί τε καὶ φιλεῖν τούτους μὲν ταῦτα φήσομεν ἐφʼ οἷς γνῶσίς ἐστιν , ἐκείνους δὲ ἐφʼ οἷς δόξα ; ἢ οὐ μνημονεύομεν ὅτι φωνάς τε καὶ χρόας καλὰς καὶ τὰ τοιαῦτʼ ἔφαμεν τούτους φιλεῖν τε καὶ θεᾶσθαι , αὐτὸ δὲ τὸ καλὸν οὐδʼ ἀνέχεσθαι ὥς τι ὄν ; μεμνήμεθα . μὴ οὖν τι πλημμελήσομεν φιλοδόξους καλοῦντες αὐτοὺς μᾶλλον ἢ φιλοσόφους ; καὶ ἆρα ἡμῖν σφόδρα χαλεπανοῦσιν ἂν οὕτω λέγωμεν ; οὔκ , ἄν γέ μοι πείθωνται , ἔφη · τῷ γὰρ ἀληθεῖ χαλεπαίνειν οὐ θέμις . τοὺς αὐτὸ ἄρα ἕκαστον τὸ ὂν ἀσπαζομένους φιλοσόφους ἀλλʼ οὐ φιλοδόξους κλητέον ; παντάπασι μὲν οὖν .
Lemmas: οὐκοῦν καί ἀσπάζομαι τε καί φιλέω οὗτος μέν οὗτος φημί ἐπί ὅς γνῶσις εἰμί , ἐκεῖνος δέ ἐπί ὅς δόξα ; ἤ οὐ μνημονεύω ὅτι φωνή τε καί χροιά καλός καί ὁ τοιοῦτος φημί οὗτος φιλέω τε καί θεάομαι , αὐτός δέ ὁ καλός οὐδέ ἀνέχω ὡς τις εἰμί ; μιμνῄσκω . μή οὖν τις πλημμελέω φιλόδοξος καλέω αὐτός μάλα ἤ φιλόσοφος ; καί ἆρα ἐγώ σφόδρα χαλεπαίνω ἐάν οὕτως λέγω ; οὐ , ἐάν γε ἐγώ πείθω , φημί · ὁ γάρ ἀληθής χαλεπαίνω οὐ θέμις . ὁ αὐτός ἄρα ἕκαστος ὁ εἰμί ἀσπάζομαι φιλόσοφος ἀλλά οὐ φιλόδοξος κλητέος ; παντάπασι μέν οὖν .
plato-philosophy.respublica 7.514
μετὰ ταῦτα δή , εἶπον , ἀπείκασον τοιούτῳ πάθει τὴν ἡμετέραν φύσιν παιδείας τε πέρι καὶ ἀπαιδευσίας . ἰδὲ γὰρ ἀνθρώπους οἷον ἐν καταγείῳ οἰκήσει σπηλαιώδει , ἀναπεπταμένην πρὸς τὸ φῶς τὴν εἴσοδον ἐχούσῃ μακρὰν παρὰ πᾶν τὸ σπήλαιον , ἐν ταύτῃ ἐκ παίδων ὄντας ἐν δεσμοῖς καὶ τὰ σκέλη καὶ τοὺς αὐχένας , ὥστε μένειν τε αὐτοὺς εἴς τε τὸ πρόσθεν μόνον ὁρᾶν , κύκλῳ δὲ τὰς κεφαλὰς ὑπὸ τοῦ δεσμοῦ ἀδυνάτους περιάγειν , φῶς δὲ αὐτοῖς πυρὸς ἄνωθεν καὶ πόρρωθεν καόμενον ὄπισθεν αὐτῶν , μεταξὺ δὲ τοῦ πυρὸς καὶ τῶν δεσμωτῶν ἐπάνω ὁδόν , παρʼ ἣν ἰδὲ τειχίον παρῳκοδομημένον , ὥσπερ τοῖς θαυματοποιοῖς πρὸ τῶν ἀνθρώπων πρόκειται τὰ παραφράγματα , ὑπὲρ ὧν τὰ θαύματα δεικνύασιν . ὁρῶ , ἔφη . ὅρα τοίνυν παρὰ τοῦτο τὸ τειχίον φέροντας ἀνθρώπους σκεύη τε παντοδαπὰ ὑπερέχοντα τοῦ τειχίου καὶ ἀνδριάντας καὶ ἄλλα ζῷα λίθινά τε καὶ ξύλινα καὶ παντοῖα εἰργασμένα , οἷον εἰκὸς τοὺς μὲν φθεγγομένους , τοὺς δὲ σιγῶντας τῶν παραφερόντων .
Lemmas: μετά οὗτος δή , λέγω , ἀπεικάζω τοιοῦτος πάθος ὁ ἡμέτερος φύσις παιδεία τε περί καί ἀπαιδευσία . ὁράω γάρ ἄνθρωπος οἷος ἐν κατάγειος οἴκησις σπηλαιώδης , ἀναπετάννυμι πρός ὁ φάος ὁ εἴσοδος ἔχω μακρός παρά πᾶς ὁ σπήλαιον , ἐν οὗτος ἐκ παῖς εἰμί ἐν δεσμός καί ὁ σκέλος καί ὁ αὐχήν , ὥστε μένω τε αὐτός εἰς τε ὁ πρόσθεν μόνος ὁράω , κύκλος δέ ὁ κεφαλή ὑπό ὁ δεσμός ἀδύνατος περιάγω , φάος δέ αὐτός πῦρ ἄνωθεν καί πρόσωθεν καίω ὄπισθεν αὐτός , μεταξύ δέ ὁ πῦρ καί ὁ δεσμώτης ἐπάνω ὁδός , παρά ὅς ὁράω τειχίον παροικοδομέω , ὥσπερ ὁ θαυματοποιός πρό ὁ ἄνθρωπος πρόκειμαι ὁ παράφραγμα , ὑπέρ ὅς ὁ θαῦμα δείκνυμι . ὁράω , φημί . ὁράω τοίνυν παρά οὗτος ὁ τειχίον φέρω ἄνθρωπος σκεῦος τε παντοδαπός ὑπερέχω ὁ τειχίον καί ἀνδριάς καί ἄλλος ζῷον λίθινος τε καί ξύλινος καί παντοῖος ἐργάζομαι , οἷος ἔοικα ὁ μέν φθέγγομαι , ὁ δέ σιγάω ὁ παραφέρω .
plato-philosophy.respublica 7.520
ἀληθῆ , ἔφη · ἐπελαθόμην γάρ . σκέψαι τοίνυν , εἶπον , ὦ Γλαύκων , ὅτι οὐδʼ ἀδικήσομεν τοὺς παρʼ ἡμῖν φιλοσόφους γιγνομένους , ἀλλὰ δίκαια πρὸς αὐτοὺς ἐροῦμεν , προσαναγκάζοντες τῶν ἄλλων ἐπιμελεῖσθαί τε καὶ φυλάττειν . ἐροῦμεν γὰρ ὅτι οἱ μὲν ἐν ταῖς ἄλλαις πόλεσι τοιοῦτοι γιγνόμενοι εἰκότως οὐ μετέχουσι τῶν ἐν αὐταῖς πόνων · αὐτόματοι γὰρ ἐμφύονται ἀκούσης τῆς ἐν ἑκάστῃ πολιτείας , δίκην δʼ ἔχει τό γε αὐτοφυὲς μηδενὶ τροφὴν ὀφεῖλον μηδʼ ἐκτίνειν τῳ προθυμεῖσθαι τὰ τροφεῖα · ὑμᾶς δʼ ἡμεῖς ὑμῖν τε αὐτοῖς τῇ τε ἄλλῃ πόλει ὥσπερ ἐν σμήνεσιν ἡγεμόνας τε καὶ βασιλέας ἐγεννήσαμεν , ἄμεινόν τε καὶ τελεώτερον ἐκείνων πεπαιδευμένους καὶ μᾶλλον δυνατοὺς ἀμφοτέρων μετέχειν . καταβατέον οὖν ἐν μέρει ἑκάστῳ εἰς τὴν τῶν ἄλλων συνοίκησιν καὶ συνεθιστέον τὰ σκοτεινὰ θεάσασθαι · συνεθιζόμενοι γὰρ μυρίῳ βέλτιον ὄψεσθε τῶν ἐκεῖ καὶ γνώσεσθε ἕκαστα τὰ εἴδωλα ἅττα ἐστὶ καὶ ὧν , διὰ τὸ τἀληθῆ ἑωρακέναι καλῶν τε καὶ δικαίων καὶ ἀγαθῶν πέρι . καὶ οὕτω ὕπαρ ἡμῖν καὶ ὑμῖν ἡ πόλις οἰκήσεται ἀλλʼ οὐκ ὄναρ , ὡς νῦν αἱ πολλαὶ ὑπὸ σκιαμαχούντων τε πρὸς ἀλλήλους καὶ στασιαζόντων περὶ τοῦ ἄρχειν οἰκοῦνται , ὡς μεγάλου τινὸς ἀγαθοῦ ὄντος . τὸ δέ που ἀληθὲς ὧδʼ ἔχει · ἐν πόλει ᾗ ἥκιστα πρόθυμοι ἄρχειν οἱ μέλλοντες ἄρξειν , ταύτην ἄριστα καὶ ἀστασιαστότατα ἀνάγκη οἰκεῖσθαι , τὴν δʼ ἐναντίους ἄρχοντας σχοῦσαν ἐναντίως . πάνυ μὲν οὖν , ἔφη . ἀπειθήσουσιν οὖν ἡμῖν οἴει οἱ τρόφιμοι ταῦτʼ ἀκούοντες , καὶ οὐκ ἐθελήσουσιν συμπονεῖν ἐν τῇ πόλει ἕκαστοι ἐν μέρει , τὸν δὲ πολὺν χρόνον μετʼ ἀλλήλων οἰκεῖν ἐν τῷ καθαρῷ ; ἀδύνατον , ἔφη · δίκαια γὰρ δὴ δικαίοις ἐπιτάξομεν . παντὸς μὴν μᾶλλον ὡς ἐπʼ ἀναγκαῖον αὐτῶν ἕκαστος εἶσι τὸ ἄρχειν , τοὐναντίον τῶν νῦν ἐν ἑκάστῃ πόλει ἀρχόντων .
Lemmas: ἀληθής , φημί · ἐπιλανθάνω γάρ . σκοπέω τοίνυν , λέγω , ὦ Γλαύκων , ὅτι οὐδέ ἀδικέω ὁ παρά ἐγώ φιλόσοφος γίγνομαι , ἀλλά δίκαιος πρός αὐτός λέγω , προσαναγκάζω ὁ ἄλλος ἐπιμελέομαι τε καί φυλάσσω . λέγω γάρ ὅτι ὁ μέν ἐν ὁ ἄλλος πόλις τοιοῦτος γίγνομαι ἔοικα οὐ μετέχω ὁ ἐν αὐτός πόνος · αὐτόματος γάρ ἐμφύω ἀκούω ὁ ἐν ἕκαστος πολιτεία , δίκη δέ ἔχω ὁ γε αὐτοφυής μηδείς τροφή ὀφείλω μηδέ ἐκτίνω τις προθυμέομαι ὁ τροφεῖα · σύ δέ ἐγώ σύ τε αὐτός ὁ τε ἄλλος πόλις ὥσπερ ἐν σμῆνος ἡγεμών τε καί βασιλεύς γεννάω , ἀγαθός τε καί τέλειος ἐκεῖνος παιδεύω καί μάλα δυνατός ἀμφότερος μετέχω . καταβατέω οὖν ἐν μέρος ἕκαστος εἰς ὁ ὁ ἄλλος συνοίκησις καί συνεθιστέον ὁ σκοτεινός θεάομαι · συνεθίζω γάρ μυρίος ἀγαθός ὁράω ὁ ἐκεῖ καί γιγνώσκω ἕκαστος ὁ εἴδωλον ὅστις εἰμί καί ὅς , διά ὁ ἀληθής ὁράω καλός τε καί δίκαιος καί ἀγαθός περί . καί οὕτως ὕπαρ ἐγώ καί σύ ὁ πόλις οἰκέω ἀλλά οὐ ὄναρ , ὡς νῦν ὁ πολύς ὑπό σκιαμαχέω τε πρός ἀλλήλων καί στασιάζω περί ὁ ἄρχω οἰκέω , ὡς μέγας τις ἀγαθός εἰμί . ὁ δέ που ἀληθής ὧδε ἔχω · ἐν πόλις ὅς ἦκα πρόθυμος ἄρχω ὁ μέλλω ἄρχω , οὗτος ἀγαθός καί ἀστασίαστος ἀνάγκη οἰκέω , ὁ δέ ἐναντίος ἄρχω ἔχω ἐναντίος . πάνυ μέν οὖν , φημί . ἀπειθέω οὖν ἐγώ οἴομαι ὁ τρόφιμος οὗτος ἀκούω , καί οὐ ἐθέλω συμπονέω ἐν ὁ πόλις ἕκαστος ἐν μέρος , ὁ δέ πολύς χρόνος μετά ἀλλήλων οἰκέω ἐν ὁ καθαρός ; ἀδύνατος , φημί · δίκαιος γάρ δή δίκαιος ἐπιτάσσω . πᾶς μήν μάλα ὡς ἐπί ἀναγκαῖος αὐτός ἕκαστος ἔρχομαι ὁ ἄρχω , ἐναντίος ὁ νῦν ἐν ἕκαστος πόλις ἄρχω .
plato-philosophy.respublica 7.541
ὅσοι μὲν ἄν , ἦν δʼ ἐγώ , πρεσβύτεροι τυγχάνωσι δεκετῶν ἐν τῇ πόλει , πάντας ἐκπέμψωσιν εἰς τοὺς ἀγρούς , τοὺς δὲ παῖδας αὐτῶν παραλαβόντες ἐκτὸς τῶν νῦν ἠθῶν , ἃ καὶ οἱ γονῆς ἔχουσι , θρέψωνται ἐν τοῖς σφετέροις τρόποισι καὶ νόμοις , οὖσιν οἵοις διεληλύθαμεν τότε · καὶ οὕτω τάχιστά τε καὶ ῥᾷστα πόλιν τε καὶ πολιτείαν , ἣν ἐλέγομεν , καταστᾶσαν αὐτήν τε εὐδαιμονήσειν καὶ τὸ ἔθνος ἐν ᾧ ἂν ἐγγένηται πλεῖστα ὀνήσειν ; πολύ γʼ , ἔφη · καὶ ὡς ἂν γένοιτο , εἴπερ ποτὲ γίγνοιτο , δοκεῖς μοι , ὦ Σώκρατες , εὖ εἰρηκέναι . οὐκοῦν ἅδην ἤδη , εἶπον ἐγώ , ἔχουσιν ἡμῖν οἱ λόγοι περί τε τῆς πόλεως ταύτης καὶ τοῦ ὁμοίου ταύτῃ ἀνδρός ; δῆλος γάρ που καὶ οὗτος οἷον φήσομεν δεῖν αὐτὸν εἶναι . δῆλος , ἔφη · καὶ ὅπερ ἐρωτᾷς , δοκεῖ μοι τέλος ἔχειν .
Lemmas: ὅσος μέν ἄν , εἰμί δέ ἐγώ , πρέσβυς τυγχάνω δεκέτης ἐν ὁ πόλις , πᾶς ἐκπέμπω εἰς ὁ ἀγρός , ὁ δέ παῖς αὐτός παραλαμβάνω ἐκτός ὁ νῦν ἦθος , ὅς καί ὁ γονή ἔχω , τρέφω ἐν ὁ σφέτερος τρόπος καί νόμος , εἰμί οἷος διέρχομαι τότε · καί οὕτως ταχύς τε καί ῥᾴδιος πόλις τε καί πολιτεία , ὅς λέγω , καθίστημι αὐτός τε εὐδαιμονέω καί ὁ ἔθνος ἐν ὅς ἄν ἐγγίγνομαι πολύς ὀνίνημι ; πολύς γε , φημί · καί ὡς ἄν γίγνομαι , εἴπερ ποτέ γίγνομαι , δοκέω ἐγώ , ὦ Σωκράτης , εὖ λέγω . οὐκοῦν ἅδην ἤδη , λέγω ἐγώ , ἔχω ἐγώ ὁ λόγος περί τε ὁ πόλις οὗτος καί ὁ ὅμοιος οὗτος ἀνήρ ; δῆλος γάρ που καί οὗτος οἷος φημί δέω αὐτός εἰμί . δῆλος , φημί · καί ὅς ἐρωτάω , δοκέω ἐγώ τέλος ἔχω .
plato-philosophy.respublica 8.543
εἶεν · ταῦτα μὲν δὴ ὡμολόγηται , ὦ Γλαύκων , τῇ μελλούσῃ ἄκρως οἰκεῖν πόλει κοινὰς μὲν γυναῖκας , κοινοὺς δὲ παῖδας εἶναι καὶ πᾶσαν παιδείαν , ὡσαύτως δὲ τὰ ἐπιτηδεύματα κοινὰ ἐν πολέμῳ τε καὶ εἰρήνῃ , βασιλέας δὲ αὐτῶν εἶναι τοὺς ἐν φιλοσοφίᾳ τε καὶ πρὸς τὸν πόλεμον γεγονότας ἀρίστους . ὡμολόγηται , ἔφη . καὶ μὴν καὶ τάδε συνεχωρήσαμεν , ὡς , ὅταν δὴ καταστῶσιν οἱ ἄρχοντες , ἄγοντες τοὺς στρατιώτας κατοικιοῦσιν εἰς οἰκήσεις οἵας προείπομεν , ἴδιον μὲν οὐδὲν οὐδενὶ ἐχούσας , κοινὰς δὲ πᾶσι · πρὸς δὲ ταῖς τοιαύταις οἰκήσεσι , καὶ τὰς κτήσεις , εἰ μνημονεύεις , διωμολογησάμεθά που οἷαι ἔσονται αὐτοῖς . ἀλλὰ μνημονεύω , ἔφη , ὅτι γε οὐδὲν οὐδένα ᾠόμεθα δεῖν κεκτῆσθαι ὧν νῦν οἱ ἄλλοι , ὥσπερ δὲ ἀθλητάς τε πολέμου καὶ φύλακας , μισθὸν τῆς φυλακῆς δεχομένους εἰς ἐνιαυτὸν τὴν εἰς ταῦτα τροφὴν παρὰ τῶν ἄλλων , αὑτῶν τε δεῖν καὶ τῆς ἄλλης πόλεως ἐπιμελεῖσθαι . ὀρθῶς , ἔφην , λέγεις . ἀλλʼ ἄγʼ , ἐπειδὴ τοῦτʼ ἀπετελέσαμεν , ἀναμνησθῶμεν πόθεν δεῦρο ἐξετραπόμεθα , ἵνα πάλιν τὴν αὐτὴν ἴωμεν . οὐ χαλεπόν , ἔφη . σχεδὸν γάρ , καθάπερ νῦν , ὡς διεληλυθὼς περὶ τῆς πόλεως τοὺς λόγους ἐποιοῦ , λέγων ὡς ἀγαθὴν μὲν τὴν τοιαύτην , οἵαν τότε διῆλθες , τιθείης πόλιν , καὶ ἄνδρα τὸν ἐκείνῃ ὅμοιον , καὶ ταῦτα , ὡς ἔοικας , καλλίω ἔτι ἔχων εἰπεῖν πόλιν τε καὶ ἄνδρα .
Lemmas: εἶεν · οὗτος μέν δή ὁμολογέω , ὦ Γλαύκων , ὁ μέλλω ἄκρος οἰκέω πόλις κοινός μέν γυνή , κοινός δέ παῖς εἰμί καί πᾶς παιδεία , ὡσαύτως δέ ὁ ἐπιτήδευμα κοινός ἐν πόλεμος τε καί εἰρήνη , βασιλεύς δέ αὐτός εἰμί ὁ ἐν φιλοσοφία τε καί πρός ὁ πόλεμος γίγνομαι ἀγαθός . ὁμολογέω , φημί . καί μήν καί ὅδε συγχωρέω , ὡς , ὅταν δή καθίστημι ὁ ἄρχων , ἄγω ὁ στρατιώτης κατοικίζω εἰς οἴκησις οἷος προλέγω , ἴδιος μέν οὐδείς οὐδείς ἔχω , κοινός δέ πᾶς · πρός δέ ὁ τοιοῦτος οἴκησις , καί ὁ κτῆσις , εἰ μνημονεύω , διομολογέω που οἷος εἰμί αὐτός . ἀλλά μνημονεύω , φημί , ὅτι γε οὐδείς οὐδείς οἴομαι δέω κτάομαι ὅς νῦν ὁ ἄλλος , ὥσπερ δέ ἀθλητής τε πόλεμος καί φύλαξ , μισθός ὁ φυλακή δέχομαι εἰς ἐνιαυτός ὁ εἰς οὗτος τροφή παρά ὁ ἄλλος , ἑαυτοῦ τε δέω καί ὁ ἄλλος πόλις ἐπιμελέομαι . ὀρθός , φημί , λέγω . ἀλλά ἄγε , ἐπειδή οὗτος ἀποτελέω , ἀναμιμνῄσκω πόθεν δεῦρο ἐκτρέπω , ἵνα πάλιν ὁ αὐτός ἔρχομαι . οὐ χαλεπός , φημί . σχεδόν γάρ , καθά νῦν , ὡς διέρχομαι περί ὁ πόλις ὁ λόγος ποιέω , λέγω ὡς ἀγαθός μέν ὁ τοιοῦτος , οἷος τότε διέρχομαι , τίθημι πόλις , καί ἀνήρ ὁ ἐκεῖνος ὅμοιος , καί οὗτος , ὡς ἔοικα , καλός ἔτι ἔχω λέγω πόλις τε καί ἀνήρ .
plato-philosophy.respublica 8.548
ναί . ἐπιθυμηταὶ δέ γε , ἦν δʼ ἐγώ , χρημάτων οἱ τοιοῦτοι ἔσονται , ὥσπερ οἱ ἐν ταῖς ὀλιγαρχίαις , καὶ τιμῶντες ἀγρίως ὑπὸ σκότου χρυσόν τε καὶ ἄργυρον , ἅτε κεκτημένοι ταμιεῖα καὶ οἰκείους θησαυρούς , οἷ θέμενοι ἂν αὐτὰ κρύψειαν , καὶ αὖ περιβόλους οἰκήσεων , ἀτεχνῶς νεοττιὰς ἰδίας , ἐν αἷς ἀναλίσκοντες γυναιξί τε καὶ οἷς ἐθέλοιεν ἄλλοις πολλὰ ἂν δαπανῷντο . ἀληθέστατα , ἔφη . οὐκοῦν καὶ φειδωλοὶ χρημάτων , ἅτε τιμῶντες καὶ οὐ φανερῶς κτώμενοι , φιλαναλωταὶ δὲ ἀλλοτρίων διʼ ἐπιθυμίαν , καὶ λάθρᾳ τὰς ἡδονὰς καρπούμενοι , ὥσπερ παῖδες πατέρα τὸν νόμον ἀποδιδράσκοντες , οὐχ ὑπὸ πειθοῦς ἀλλʼ ὑπὸ βίας πεπαιδευμένοι διὰ τὸ τῆς ἀληθινῆς Μούσης τῆς μετὰ λόγων τε καὶ φιλοσοφίας ἠμεληκέναι καὶ πρεσβυτέρως γυμναστικὴν μουσικῆς τετιμηκέναι . παντάπασιν , ἔφη , λέγεις μεμειγμένην πολιτείαν ἐκ κακοῦ τε καὶ ἀγαθοῦ . μέμεικται γάρ , ἦν δʼ ἐγώ · διαφανέστατον δʼ ἐν αὐτῇ ἐστὶν ἕν τι μόνον ὑπὸ τοῦ θυμοειδοῦς κρατοῦντος , φιλονικίαι καὶ φιλοτιμίαι . σφόδρα γε , ἦ δʼ ὅς . οὐκοῦν , ἦν δʼ ἐγώ , αὕτη μὲν ἡ πολιτεία οὕτω γεγονυῖα καὶ τοιαύτη ἄν τις εἴη , ὡς λόγῳ σχῆμα πολιτείας ὑπογράψαντα μὴ ἀκριβῶς ἀπεργάσασθαι διὰ τὸ ἐξαρκεῖν μὲν ἰδεῖν καὶ ἐκ τῆς ὑπογραφῆς τόν τε δικαιότατον καὶ τὸν ἀδικώτατον , ἀμήχανον δὲ μήκει ἔργον εἶναι πάσας μὲν πολιτείας , πάντα δὲ ἤθη μηδὲν παραλιπόντα διελθεῖν . καὶ ὀρθῶς , ἔφη . τίς οὖν ὁ κατὰ ταύτην τὴν πολιτείαν ἀνήρ ; πῶς τε γενόμενος ποῖός τέ τις ὤν ; οἶμαι μέν , ἔφη ὁ Ἀδείμαντος , ἐγγύς τι αὐτὸν Γλαύκωνος τουτουὶ τείνειν ἕνεκά γε φιλονικίας . ἴσως , ἦν δʼ ἐγώ , τοῦτό γε · ἀλλά μοι δοκεῖ τάδε οὐ κατὰ τοῦτον πεφυκέναι . τὰ ποῖα ;
Lemmas: ναί . ἐπιθυμητής δέ γε , εἰμί δέ ἐγώ , χρῆμα ὁ τοιοῦτος εἰμί , ὥσπερ ὁ ἐν ὁ ὀλιγαρχία , καί τιμάω ἄγριος ὑπό σκότος χρυσός τε καί ἄργυρος , ἅτε κτάομαι ταμιεῖον καί οἰκεῖος θησαυρός , οἷ τίθημι ἄν αὐτός κρύπτω , καί αὖ περίβολος οἴκησις , ἄτεχνος νεοσσιά ἴδιος , ἐν ὅς ἀναλίσκω γυνή τε καί ὅς ἐθέλω ἄλλος πολύς ἄν δαπανάω . ἀληθής , φημί . οὐκοῦν καί φειδωλός χρῆμα , ἅτε τιμάω καί οὐ φανερός κτάομαι , φιλαναλωτής δέ ἀλλότριος διά ἐπιθυμία , καί λάθρῃ ὁ ἡδονή καρπόω , ὥσπερ παῖς πατήρ ὁ νόμος ἀποδιδράσκω , οὐ ὑπό πειθώ ἀλλά ὑπό βία παιδεύω διά ὁ ὁ ἀληθινός Μοῦσα ὁ μετά λόγος τε καί φιλοσοφία ἀμελέω καί πρέσβυς γυμναστικός μουσική τιμάω . παντάπασι , φημί , λέγω μείγνυμι πολιτεία ἐκ κακός τε καί ἀγαθός . μείγνυμι γάρ , εἰμί δέ ἐγώ · διαφανής δέ ἐν αὐτός εἰμί εἷς τις μόνος ὑπό ὁ θυμοειδής κρατέω , φιλονικία καί φιλοτιμία . σφόδρα γε , ἠμί δέ ὅς . οὐκοῦν , εἰμί δέ ἐγώ , οὗτος μέν ὁ πολιτεία οὕτως γίγνομαι καί τοιοῦτος ἄν τις εἰμί , ὡς λόγος σχῆμα πολιτεία ὑπογράφω μή ἀκριβής ἀπεργάζομαι διά ὁ ἐξαρκέω μέν ὁράω καί ἐκ ὁ ὑπογραφή ὁ τε δίκαιος καί ὁ ἄδικος , ἀμήχανος δέ μῆκος ἔργον εἰμί πᾶς μέν πολιτεία , πᾶς δέ ἦθος μηδείς παραλείπω διέρχομαι . καί ὀρθός , φημί . τίς οὖν ὁ κατά οὗτος ὁ πολιτεία ἀνήρ ; πῶς τε γίγνομαι ποῖος τε τις εἰμί ; οἴομαι μέν , φημί ὁ Ἀδείμαντος , ἐγγύς τις αὐτός Γλαύκων οὗτος τείνω ἕνεκα γε φιλονικία . ἴσως , εἰμί δέ ἐγώ , οὗτος γε · ἀλλά ἐγώ δοκέω ὅδε οὐ κατά οὗτος φύω . ὁ ποῖος ;
plato-philosophy.respublica 8.569
πῶς λέγεις ; εἶπον · ἐὰν δὲ ἀγανακτῇ τε καὶ λέγῃ ὁ δῆμος ὅτι οὔτε δίκαιον τρέφεσθαι ὑπὸ πατρὸς ὑὸν ἡβῶντα , ἀλλὰ τοὐναντίον ὑπὸ ὑέος πατέρα , οὔτε τούτου αὐτὸν ἕνεκα ἐγέννησέν τε καὶ κατέστησεν , ἵνα , ἐπειδὴ μέγας γένοιτο , τότε αὐτὸς δουλεύων τοῖς αὑτοῦ δούλοις τρέφοι ἐκεῖνόν τε καὶ τοὺς δούλους μετὰ συγκλύδων ἄλλων , ἀλλʼ ἵνα ἀπὸ τῶν πλουσίων τε καὶ καλῶν κἀγαθῶν λεγομένων ἐν τῇ πόλει ἐλευθερωθείη ἐκείνου προστάντος , καὶ νῦν κελεύει ἀπιέναι ἐκ τῆς πόλεως αὐτόν τε καὶ τοὺς ἑταίρους , ὥσπερ πατὴρ ὑὸν ἐξ οἰκίας μετὰ ὀχληρῶν συμποτῶν ἐξελαύνων ; γνώσεταί γε , νὴ Δία , ἦ δʼ ὅς , τότʼ ἤδη ὁ δῆμος οἷος οἷον θρέμμα γεννῶν ἠσπάζετό τε καὶ ηὖξεν , καὶ ὅτι ἀσθενέστερος ὢν ἰσχυροτέρους ἐξελαύνει . πῶς , ἦν δʼ ἐγώ , λέγεις ; τολμήσει τὸν πατέρα βιάζεσθαι , κἂν μὴ πείθηται , τύπτειν ὁ τύραννος ; ναί , ἔφη , ἀφελόμενός γε τὰ ὅπλα . πατραλοίαν , ἦν δʼ ἐγώ , λέγεις τύραννον καὶ χαλεπὸν γηροτρόφον , καὶ ὡς ἔοικε τοῦτο δὴ ὁμολογουμένη ἂν ἤδη τυραννὶς εἴη , καί , τὸ λεγόμενον , ὁ δῆμος φεύγων ἂν καπνὸν δουλείας ἐλευθέρων εἰς πῦρ δούλων δεσποτείας ἂν ἐμπεπτωκὼς εἴη , ἀντὶ τῆς πολλῆς ἐκείνης καὶ ἀκαίρου ἐλευθερίας τὴν χαλεπωτάτην τε καὶ πικροτάτην δούλων δουλείαν μεταμπισχόμενος . καὶ μάλα , ἔφη , ταῦτα οὕτω γίγνεται . τί οὖν ; εἶπον · οὐκ ἐμμελῶς ἡμῖν εἰρήσεται , ἐὰν φῶμεν ἱκανῶς διεληλυθέναι ὡς μεταβαίνει τυραννὶς ἐκ δημοκρατίας , γενομένη τε οἵα ἐστίν ; πάνυ μὲν οὖν ἱκανῶς , ἔφη .
Lemmas: πῶς λέγω ; λέγω · ἐάν δέ ἀγανακτέω τε καί λέγω ὁ δῆμος ὅτι οὔτε δίκαιος τρέφω ὑπό πατήρ υἱός ἡβάω , ἀλλά ἐναντίος ὑπό υἱός πατήρ , οὔτε οὗτος αὐτός ἕνεκα γεννάω τε καί καθίστημι , ἵνα , ἐπειδή μέγας γίγνομαι , τότε αὐτός δουλεύω ὁ ἑαυτοῦ δοῦλος τρέφω ἐκεῖνος τε καί ὁ δοῦλος μετά σύγκλυς ἄλλος , ἀλλά ἵνα ἀπό ὁ πλούσιος τε καί καλός ἀγαθός λέγω ἐν ὁ πόλις ἐλευθερόω ἐκεῖνος προΐστημι , καί νῦν κελεύω ἀπέρχομαι ἐκ ὁ πόλις αὐτός τε καί ὁ ἑταῖρος , ὥσπερ πατήρ υἱός ἐκ οἰκία μετά ὀχληρός συμπότης ἐξελαύνω ; γιγνώσκω γε , νή Ζεύς , ἠμί δέ ὅς , τότε ἤδη ὁ δῆμος οἷος οἷος θρέμμα γεννάω ἀσπάζομαι τε καί αὐξάνω , καί ὅτι ἀσθενής εἰμί ἰσχυρός ἐξελαύνω . πῶς , εἰμί δέ ἐγώ , λέγω ; τολμάω ὁ πατήρ βιάζω , ἐάν μή πείθω , τύπτω ὁ τύραννος ; ναί , φημί , ἀφαιρέω γε ὁ ὅπλον . πατραλοίας , εἰμί δέ ἐγώ , λέγω τύραννος καί χαλεπός γηροβοσκός , καί ὡς ἔοικα οὗτος δή ὁμολογέω ἄν ἤδη τυραννίς εἰμί , καί , ὁ λέγω , ὁ δῆμος φεύγω ἄν καπνός δουλεία ἐλεύθερος εἰς πῦρ δοῦλος δεσποτεία ἄν ἐμπίπτω εἰμί , ἀντί ὁ πολύς ἐκεῖνος καί ἄκαιρος ἐλευθερία ὁ χαλεπός τε καί πικρός δοῦλος δουλεία μεταμφιίσχω . καί μάλα , φημί , οὗτος οὕτως γίγνομαι . τίς οὖν ; λέγω · οὐ ἐμμελής ἐγώ λέγω , ἐάν φημί ἱκανός διέρχομαι ὡς μεταβαίνω τυραννίς ἐκ δημοκρατία , γίγνομαι τε οἷος εἰμί ; πάνυ μέν οὖν ἱκανός , φημί .
plato-philosophy.respublica 9.590
πολὺ μέντοι , ἦ δʼ ὃς ὁ Γλαύκων · ἐγὼ γάρ σοι ὑπὲρ ἐκείνου ἀποκρινοῦμαι . οὐκοῦν καὶ τὸ ἀκολασταίνειν οἴει διὰ τοιαῦτα πάλαι ψέγεσθαι , ὅτι ἀνίεται ἐν τῷ τοιούτῳ τὸ δεινόν , τὸ μέγα ἐκεῖνο καὶ πολυειδὲς θρέμμα , πέρα τοῦ δέοντος ; δῆλον , ἔφη . ἡ δʼ αὐθάδεια καὶ δυσκολία ψέγεται οὐχ ὅταν τὸ λεοντῶδές τε καὶ ὀφεῶδες αὔξηται καὶ συντείνηται ἀναρμόστως ; πάνυ μὲν οὖν . τρυφὴ δὲ καὶ μαλθακία οὐκ ἐπὶ τῇ αὐτοῦ τούτου χαλάσει τε καὶ ἀνέσει ψέγεται , ὅταν ἐν αὐτῷ δειλίαν ἐμποιῇ ; τί μήν ; κολακεία δὲ καὶ ἀνελευθερία οὐχ ὅταν τις τὸ αὐτὸ τοῦτο , τὸ θυμοειδές , ὑπὸ τῷ ὀχλώδει θηρίῳ ποιῇ καὶ ἕνεκα χρημάτων καὶ τῆς ἐκείνου ἀπληστίας προπηλακιζόμενον ἐθίζῃ ἐκ νέου ἀντὶ λέοντος πίθηκον γίγνεσθαι ; καὶ μάλα , ἔφη . βαναυσία δὲ καὶ χειροτεχνία διὰ τί οἴει ὄνειδος φέρει ; ἢ διʼ ἄλλο τι φήσομεν ἢ ὅταν τις ἀσθενὲς φύσει ἔχῃ τὸ τοῦ βελτίστου εἶδος , ὥστε μὴ ἂν δύνασθαι ἄρχειν τῶν ἐν αὑτῷ θρεμμάτων , ἀλλὰ θεραπεύειν ἐκεῖνα , καὶ τὰ θωπεύματα αὐτῶν μόνον δύνηται μανθάνειν ; ἔοικεν , ἔφη . οὐκοῦν ἵνα καὶ ὁ τοιοῦτος ὑπὸ ὁμοίου ἄρχηται οἵουπερ ὁ βέλτιστος , δοῦλον αὐτόν φαμεν δεῖν εἶναι ἐκείνου τοῦ βελτίστου καὶ ἔχοντος ἐν αὑτῷ τὸ θεῖον ἄρχον , οὐκ ἐπὶ βλάβῃ τῇ τοῦ δούλου οἰόμενοι δεῖν ἄρχεσθαι αὐτόν , ὥσπερ Θρασύμαχος ᾤετο τοὺς ἀρχομένους , ἀλλʼ ὡς ἄμεινον ὂν παντὶ ὑπὸ θείου καὶ φρονίμου ἄρχεσθαι , μάλιστα μὲν οἰκεῖον ἔχοντος ἐν αὑτῷ , εἰ δὲ μή , ἔξωθεν ἐφεστῶτος , ἵνα εἰς δύναμιν πάντες ὅμοιοι ὦμεν καὶ φίλοι , τῷ αὐτῷ κυβερνώμενοι ; καὶ ὀρθῶς γʼ , ἔφη . δηλοῖ δέ γε , ἦν δʼ ἐγώ , καὶ ὁ νόμος ὅτι τοιοῦτον βούλεται , πᾶσι τοῖς ἐν τῇ πόλει σύμμαχος ὤν ·
Lemmas: πολύς μέντοι , ἠμί δέ ὅς ὁ Γλαύκων · ἐγώ γάρ σύ ὑπέρ ἐκεῖνος ἀποκρίνω . οὐκοῦν καί ὁ ἀκολασταίνω οἴομαι διά τοιοῦτος πάλαι ψέγω , ὅτι ἀνίημι ἐν ὁ τοιοῦτος ὁ δεινός , ὁ μέγας ἐκεῖνος καί πολυειδής θρέμμα , πέρα ὁ δέω ; δῆλος , φημί . ὁ δέ αὐθάδεια καί δυσκολία ψέγω οὐ ὅταν ὁ λεοντώδης τε καί ὀφεώδης αὐξάνω καί συντείνω ἀνάρμοστος ; πάνυ μέν οὖν . τρυφή δέ καί μαλθακία οὐ ἐπί ὁ αὐτός οὗτος χάλασις τε καί ἄνεσις ψέγω , ὅταν ἐν αὐτός δειλία ἐμποιέω ; τίς μήν ; κολακεία δέ καί ἀνελευθερία οὐ ὅταν τις ὁ αὐτός οὗτος , ὁ θυμοειδής , ὑπό ὁ ὀχλώδης θηρίον ποιέω καί ἕνεκα χρῆμα καί ὁ ἐκεῖνος ἀπληστία προπηλακίζω ἐθίζω ἐκ νέος ἀντί λέων πίθηκος γίγνομαι ; καί μάλα , φημί . βαναυσία δέ καί χειροτεχνία διά τίς οἴομαι ὄνειδος φέρω ; ἤ διά ἄλλος τις φημί ἤ ὅταν τις ἀσθενής φύσις ἔχω ὁ ὁ ἀγαθός εἶδος , ὥστε μή ἄν δύναμαι ἄρχω ὁ ἐν ἑαυτοῦ θρέμμα , ἀλλά θεραπεύω ἐκεῖνος , καί ὁ θώπευμα αὐτός μόνος δύναμαι μανθάνω ; ἔοικα , φημί . οὐκοῦν ἵνα καί ὁ τοιοῦτος ὑπό ὅμοιος ἄρχω οἵοσπερ ὁ ἀγαθός , δοῦλος αὐτός φημί δέω εἰμί ἐκεῖνος ὁ ἀγαθός καί ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ θεῖος ἄρχω , οὐ ἐπί βλάβη ὁ ὁ δοῦλος οἴομαι δέω ἄρχω αὐτός , ὥσπερ Θρασύμαχος οἴομαι ὁ ἄρχω , ἀλλά ὡς ἀγαθός εἰμί πᾶς ὑπό θεῖος καί φρόνιμος ἄρχω , μάλα μέν οἰκεῖος ἔχω ἐν ἑαυτοῦ , εἰ δέ μή , ἔξωθεν ἐφίστημι , ἵνα εἰς δύναμις πᾶς ὅμοιος εἰμί καί φίλος , ὁ αὐτός κυβερνάω ; καί ὀρθός γε , φημί . δηλόω δέ γε , εἰμί δέ ἐγώ , καί ὁ νόμος ὅτι τοιοῦτος βούλομαι , πᾶς ὁ ἐν ὁ πόλις σύμμαχος εἰμί ·
plato-philosophy.respublica 9.592
ἀλλὰ μὴν καὶ τιμάς γε , εἰς ταὐτὸν ἀποβλέπων , τῶν μὲν μεθέξει καὶ γεύσεται ἑκών , ἃς ἂν ἡγῆται ἀμείνω αὑτὸν ποιήσειν , ἃς δʼ ἂν λύσειν τὴν ὑπάρχουσαν ἕξιν , φεύξεται ἰδίᾳ καὶ δημοσίᾳ . οὐκ ἄρα , ἔφη , τά γε πολιτικὰ ἐθελήσει πράττειν , ἐάνπερ τούτου κήδηται . νὴ τὸν κύνα , ἦν δʼ ἐγώ , ἔν γε τῇ ἑαυτοῦ πόλει καὶ μάλα , οὐ μέντοι ἴσως ἔν γε τῇ πατρίδι , ἐὰν μὴ θεία τις συμβῇ τύχη . μανθάνω , ἔφη · ἐν ᾗ νῦν διήλθομεν οἰκίζοντες πόλει λέγεις , τῇ ἐν λόγοις κειμένῃ , ἐπεὶ γῆς γε οὐδαμοῦ οἶμαι αὐτὴν εἶναι . ἀλλʼ , ἦν δʼ ἐγώ , ἐν οὐρανῷ ἴσως παράδειγμα ἀνάκειται τῷ βουλομένῳ ὁρᾶν καὶ ὁρῶντι ἑαυτὸν κατοικίζειν . διαφέρει δὲ οὐδὲν εἴτε που ἔστιν εἴτε ἔσται · τὰ γὰρ ταύτης μόνης ἂν πράξειεν , ἄλλης δὲ οὐδεμιᾶς . εἰκός γʼ , ἔφη .
Lemmas: ἀλλά μήν καί τιμή γε , εἰς αὐτός ἀποβλέπω , ὁ μέν μετέχω καί γεύω ἑκών , ὅς ἄν ἡγέομαι ἀγαθός ἑαυτοῦ ποιέω , ὅς δέ ἄν λύω ὁ ὑπάρχω ἕξις , φεύγω ἴδιος καί δημοσίᾳ . οὐ ἄρα , φημί , ὁ γε πολιτικός ἐθέλω πράσσω , ἐάν οὗτος κήδω . νή ὁ κύων , εἰμί δέ ἐγώ , ἐν γε ὁ ἑαυτοῦ πόλις καί μάλα , οὐ μέντοι ἴσως ἐν γε ὁ πατρίς , ἐάν μή θεῖος τις συμβαίνω τύχη . μανθάνω , φημί · ἐν ὅς νῦν διέρχομαι οἰκίζω πόλις λέγω , ὁ ἐν λόγος κεῖμαι , ἐπεί γῆ γε οὐδαμοῦ οἴομαι αὐτός εἰμί . ἀλλά , εἰμί δέ ἐγώ , ἐν οὐρανός ἴσως παράδειγμα ἀνάκειμαι ὁ βούλομαι ὁράω καί ὁράω ἑαυτοῦ κατοικίζω . διαφέρω δέ οὐδείς εἴτε που εἰμί εἴτε εἰμί · ὁ γάρ οὗτος μόνος ἄν πράσσω , ἄλλος δέ οὐδείς . ἔοικα γε , φημί .
plato-philosophy.respublica 10.595
καὶ μήν , ἦν δʼ ἐγώ , πολλὰ μὲν καὶ ἄλλα περὶ αὐτῆς ἐννοῶ , ὡς παντὸς ἄρα μᾶλλον ὀρθῶς ᾠκίζομεν τὴν πόλιν , οὐχ ἥκιστα δὲ ἐνθυμηθεὶς περὶ ποιήσεως λέγω . τὸ ποῖον ; ἔφη . τὸ μηδαμῇ παραδέχεσθαι αὐτῆς ὅση μιμητική · παντὸς γὰρ μᾶλλον οὐ παραδεκτέα νῦν καὶ ἐναργέστερον , ὡς ἐμοὶ δοκεῖ , φαίνεται , ἐπειδὴ χωρὶς ἕκαστα διῄρηται τὰ τῆς ψυχῆς εἴδη . πῶς λέγεις ; ὡς μὲν πρὸς ὑμᾶς εἰρῆσθαι—οὐ γάρ μου κατερεῖτε πρὸς τοὺς τῆς τραγῳδίας ποιητὰς καὶ τοὺς ἄλλους ἅπαντας τοὺς μιμητικούς—λώβη ἔοικεν εἶναι πάντα τὰ τοιαῦτα τῆς τῶν ἀκουόντων διανοίας , ὅσοι μὴ ἔχουσι φάρμακον τὸ εἰδέναι αὐτὰ οἷα τυγχάνει ὄντα . πῇ δή , ἔφη , διανοούμενος λέγεις ; ῥητέον , ἦν δʼ ἐγώ · καίτοι φιλία γέ τίς με καὶ αἰδὼς ἐκ παιδὸς ἔχουσα περὶ Ὁμήρου ἀποκωλύει λέγειν . ἔοικε μὲν γὰρ τῶν καλῶν ἁπάντων τούτων τῶν τραγικῶν πρῶτος διδάσκαλός τε καὶ ἡγεμὼν γενέσθαι . ἀλλʼ οὐ γὰρ πρό γε τῆς ἀληθείας τιμητέος ἀνήρ , ἀλλʼ , ὃ λέγω , ῥητέον . πάνυ μὲν οὖν , ἔφη . ἄκουε δή , μᾶλλον δὲ ἀποκρίνου . Ἐρώτα . μίμησιν ὅλως ἔχοις ἄν μοι εἰπεῖν ὅτι ποτʼ ἐστίν ; οὐδὲ γάρ τοι αὐτὸς πάνυ τι συννοῶ τί βούλεται εἶναι . ἦ που ἄρʼ , ἔφη , ἐγὼ συννοήσω .
Lemmas: καί μήν , εἰμί δέ ἐγώ , πολύς μέν καί ἄλλος περί αὐτός ἐννοέω , ὡς πᾶς ἄρα μάλα ὀρθός οἰκίζω ὁ πόλις , οὐ ἦκα δέ ἐνθυμέομαι περί ποίησις λέγω . ὁ ποῖος ; φημί . ὁ μηδαμῇ παραδέχομαι αὐτός ὅσος μιμητικός · πᾶς γάρ μάλα οὐ παραδεκτέος νῦν καί ἐναργής , ὡς ἐγώ δοκέω , φαίνω , ἐπειδή χωρίς ἕκαστος διαιρέω ὁ ὁ ψυχή εἶδος . πῶς λέγω ; ὡς μέν πρός σύ εἰρῆσθαι—οὐ γάρ ἐγώ κατερῶ πρός ὁ ὁ τραγῳδία ποιητής καί ὁ ἄλλος ἅπας ὁ μιμητικούς—λώβη ἔοικα εἰμί πᾶς ὁ τοιοῦτος ὁ ὁ ἀκούω διάνοια , ὅσος μή ἔχω φάρμακον ὁ οἶδα αὐτός οἷος τυγχάνω εἰμί . πῇ δή , φημί , διανοέω λέγω ; λέγω , εἰμί δέ ἐγώ · καίτοι φιλία γε τις ἐγώ καί αἰδώς ἐκ παῖς ἔχω περί Ὅμηρος ἀποκωλύω λέγω . ἔοικα μέν γάρ ὁ καλός ἅπας οὗτος ὁ τραγικός πρῶτος διδάσκαλος τε καί ἡγεμών γίγνομαι . ἀλλά οὐ γάρ πρό γε ὁ ἀλήθεια τιμητέος ἀνήρ , ἀλλά , ὅς λέγω , λέγω . πάνυ μέν οὖν , φημί . ἀκούω δή , μάλα δέ ἀποκρίνω . ἐρωτάω . μίμησις ὅλος ἔχω ἄν ἐγώ λέγω ὅστις ποτέ εἰμί ; οὐδέ γάρ τοι αὐτός πάνυ τις συννοέω τίς βούλομαι εἰμί . ἦ που ἄρα , φημί , ἐγώ συννοέω .
plato-philosophy.respublica 10.607
εἰ δὲ τὴν ἡδυσμένην Μοῦσαν παραδέξῃ ἐν μέλεσιν ἢ ἔπεσιν , ἡδονή σοι καὶ λύπη ἐν τῇ πόλει βασιλεύσετον ἀντὶ νόμου τε καὶ τοῦ κοινῇ ἀεὶ δόξαντος εἶναι βελτίστου λόγου . ἀληθέστατα , ἔφη . ταῦτα δή , ἔφην , ἀπολελογήσθω ἡμῖν ἀναμνησθεῖσιν περὶ ποιήσεως , ὅτι εἰκότως ἄρα τότε αὐτὴν ἐκ τῆς πόλεως ἀπεστέλλομεν τοιαύτην οὖσαν · ὁ γὰρ λόγος ἡμᾶς ᾕρει . προσείπωμεν δὲ αὐτῇ , μὴ καί τινα σκληρότητα ἡμῶν καὶ ἀγροικίαν καταγνῷ , ὅτι παλαιὰ μέν τις διαφορὰ φιλοσοφίᾳ τε καὶ ποιητικῇ · καὶ γὰρ ἡ λακέρυζα πρὸς δεσπόταν κύων ἐκείνη κραυγάζουσα καὶ μέγας ἐν ἀφρόνων κενεαγορίαισι καὶ ὁ τῶν διασόφων ὄχλος κρατῶν καὶ οἱ λεπτῶς μεριμνῶντες , ὅτι ἄρα πένονται , καὶ ἄλλα μυρία σημεῖα παλαιᾶς ἐναντιώσεως τούτων . ὅμως δὲ εἰρήσθω ὅτι ἡμεῖς γε , εἴ τινα ἔχοι λόγον εἰπεῖν ἡ πρὸς ἡδονὴν ποιητικὴ καὶ ἡ μίμησις , ὡς χρὴ αὐτὴν εἶναι ἐν πόλει εὐνομουμένῃ , ἅσμενοι ἂν καταδεχοίμεθα , ὡς σύνισμέν γε ἡμῖν αὐτοῖς κηλουμένοις ὑπʼ αὐτῆς · ἀλλὰ γὰρ τὸ δοκοῦν ἀληθὲς οὐχ ὅσιον προδιδόναι . ἦ γάρ , ὦ φίλε , οὐ κηλῇ ὑπʼ αὐτῆς καὶ σύ , καὶ μάλιστα ὅταν διʼ Ὁμήρου θεωρῇς αὐτήν ; πολύ γε . οὐκοῦν δικαία ἐστὶν οὕτω κατιέναι , ἀπολογησαμένη ἐν μέλει ἤ τινι ἄλλῳ μέτρῳ ; πάνυ μὲν οὖν . δοῖμεν δέ γέ που ἂν καὶ τοῖς προστάταις αὐτῆς , ὅσοι μὴ ποιητικοί , φιλοποιηταὶ δέ , ἄνευ μέτρου λόγον ὑπὲρ αὐτῆς εἰπεῖν , ὡς οὐ μόνον ἡδεῖα ἀλλὰ καὶ ὠφελίμη πρὸς τὰς πολιτείας καὶ τὸν βίον τὸν ἀνθρώπινόν ἐστιν · καὶ εὐμενῶς ἀκουσόμεθα . κερδανοῦμεν γάρ που ἐὰν μὴ μόνον ἡδεῖα φανῇ ἀλλὰ καὶ ὠφελίμη . πῶς δʼ οὐ μέλλομεν , ἔφη , κερδαίνειν ;
Lemmas: εἰ δέ ὁ ἡδύνω Μοῦσα παραδέχομαι ἐν μέλος ἤ ἔπος , ἡδονή σύ καί λύπη ἐν ὁ πόλις βασιλεύω ἀντί νόμος τε καί ὁ κοινῇ ἀεί δοκέω εἰμί ἀγαθός λόγος . ἀληθής , φημί . οὗτος δή , φημί , ἀπολογέομαι ἐγώ ἀναμιμνῄσκω περί ποίησις , ὅτι ἔοικα ἄρα τότε αὐτός ἐκ ὁ πόλις ἀποστέλλω τοιοῦτος εἰμί · ὁ γάρ λόγος ἐγώ αἱρέω . προσλέγω δέ αὐτός , μή καί τις σκληρότης ἐγώ καί ἀγροικία καταγιγνώσκω , ὅτι παλαιός μέν τις διαφορά φιλοσοφία τε καί ποιητικός · καί γάρ ὁ λακέρυζα πρός δεσπότης κύων ἐκεῖνος κραυγάζω καί μέγας ἐν ἄφρων κενεαγορία καί ὁ ὁ διάσοφος ὄχλος κρατέω καί ὁ λεπτός μεριμνάω , ὅτι ἄρα πένομαι , καί ἄλλος μυρίος σημεῖον παλαιός ἐναντίωσις οὗτος . ὅμως δέ λέγω ὅτι ἐγώ γε , εἰ τις ἔχω λόγος λέγω ὁ πρός ἡδονή ποιητικός καί ὁ μίμησις , ὡς χρή αὐτός εἰμί ἐν πόλις εὐνομέομαι , ἄσμενος ἄν καταδέχομαι , ὡς σύνοιδα γε ἐγώ αὐτός κηλέω ὑπό αὐτός · ἀλλά γάρ ὁ δοκέω ἀληθής οὐ ὅσιος προδίδωμι . ἦ γάρ , ὦ φίλος , οὐ κηλέω ὑπό αὐτός καί σύ , καί μάλα ὅταν διά Ὅμηρος θεωρέω αὐτός ; πολύς γε . οὐκοῦν δίκαιος εἰμί οὕτως κατέρχομαι , ἀπολογέομαι ἐν μέλος ἤ τις ἄλλος μέτρον ; πάνυ μέν οὖν . δίδωμι δέ γε που ἄν καί ὁ προστάτης αὐτός , ὅσος μή ποιητικός , φιλοποιητής δέ , ἄνευ μέτρον λόγος ὑπέρ αὐτός λέγω , ὡς οὐ μόνος ἡδύς ἀλλά καί ὠφέλιμος πρός ὁ πολιτεία καί ὁ βίος ὁ ἀνθρώπινος εἰμί · καί εὐμενής ἀκούω . κερδαίνω γάρ που ἐάν μή μόνος ἡδύς φαίνω ἀλλά καί ὠφέλιμος . πῶς δέ οὐ μέλλω , φημί , κερδαίνω ;
plato-philosophy.respublica 10.621
ἐντεῦθεν δὲ δὴ ἀμεταστρεπτὶ ὑπὸ τὸν τῆς ἀνάγκης ἰέναι θρόνον , καὶ διʼ ἐκείνου διεξελθόντα , ἐπειδὴ καὶ οἱ ἄλλοι διῆλθον , πορεύεσθαι ἅπαντας εἰς τὸ τῆς Λήθης πεδίον διὰ καύματός τε καὶ πνίγους δεινοῦ · καὶ γὰρ εἶναι αὐτὸ κενὸν δένδρων τε καὶ ὅσα γῆ φύει . σκηνᾶσθαι οὖν σφᾶς ἤδη ἑσπέρας γιγνομένης παρὰ τὸν Ἀμέλητα ποταμόν , οὗ τὸ ὕδωρ ἀγγεῖον οὐδὲν στέγειν . μέτρον μὲν οὖν τι τοῦ ὕδατος πᾶσιν ἀναγκαῖον εἶναι πιεῖν , τοὺς δὲ φρονήσει μὴ σῳζομένους πλέον πίνειν τοῦ μέτρου · τὸν δὲ ἀεὶ πιόντα πάντων ἐπιλανθάνεσθαι . ἐπειδὴ δὲ κοιμηθῆναι καὶ μέσας νύκτας γενέσθαι , βροντήν τε καὶ σεισμὸν γενέσθαι , καὶ ἐντεῦθεν ἐξαπίνης ἄλλον ἄλλῃ φέρεσθαι ἄνω εἰς τὴν γένεσιν , ᾄττοντας ὥσπερ ἀστέρας . αὐτὸς δὲ τοῦ μὲν ὕδατος κωλυθῆναι πιεῖν · ὅπῃ μέντοι καὶ ὅπως εἰς τὸ σῶμα ἀφίκοιτο , οὐκ εἰδέναι , ἀλλʼ ἐξαίφνης ἀναβλέψας ἰδεῖν ἕωθεν αὑτὸν κείμενον ἐπὶ τῇ πυρᾷ . καὶ οὕτως , ὦ Γλαύκων , μῦθος ἐσώθη καὶ οὐκ ἀπώλετο , καὶ ἡμᾶς ἂν σώσειεν , ἂν πειθώμεθα αὐτῷ , καὶ τὸν τῆς Λήθης ποταμὸν εὖ διαβησόμεθα καὶ τὴν ψυχὴν οὐ μιανθησόμεθα . ἀλλʼ ἂν ἐμοὶ πειθώμεθα , νομίζοντες ἀθάνατον ψυχὴν καὶ δυνατὴν πάντα μὲν κακὰ ἀνέχεσθαι , πάντα δὲ ἀγαθά , τῆς ἄνω ὁδοῦ ἀεὶ ἑξόμεθα καὶ δικαιοσύνην μετὰ φρονήσεως παντὶ τρόπῳ ἐπιτηδεύσομεν , ἵνα καὶ ἡμῖν αὐτοῖς φίλοι ὦμεν καὶ τοῖς θεοῖς , αὐτοῦ τε μένοντες ἐνθάδε , καὶ ἐπειδὰν τὰ ἆθλα αὐτῆς κομιζώμεθα , ὥσπερ οἱ νικηφόροι περιαγειρόμενοι , καὶ ἐνθάδε καὶ ἐν τῇ χιλιέτει πορείᾳ , ἣν διεληλύθαμεν , εὖ πράττωμεν .
Lemmas: ἐντεῦθεν δέ δή ἀμεταστρεπτί ὑπό ὁ ὁ ἀνάγκη ἔρχομαι θρόνος , καί διά ἐκεῖνος διεξέρχομαι , ἐπειδή καί ὁ ἄλλος διέρχομαι , πορεύω ἅπας εἰς ὁ ὁ Λήθη πεδίον διά καῦμα τε καί πνῖγος δεινός · καί γάρ εἰμί αὐτός κενός δένδρον τε καί ὅσος γῆ φύω . σκηνάω οὖν σφεῖς ἤδη ἑσπέρα γίγνομαι παρά ὁ Ἀμέλης ποταμός , ὅς ὁ ὕδωρ ἀγγεῖον οὐδείς στέγω . μέτρον μέν οὖν τις ὁ ὕδωρ πᾶς ἀναγκαῖος εἰμί πίνω , ὁ δέ φρόνησις μή σῴζω πολύς πίνω ὁ μέτρον · ὁ δέ ἀεί πίνω πᾶς ἐπιλανθάνω . ἐπειδή δέ κοιμάω καί μέσος νύξ γίγνομαι , βροντή τε καί σεισμός γίγνομαι , καί ἐντεῦθεν ἐξαπίνης ἄλλος ἄλλῃ φέρω ἄνω εἰς ὁ γένεσις , ἀίσσω ὥσπερ ἀστήρ . αὐτός δέ ὁ μέν ὕδωρ κωλύω πίνω · ὅπῃ μέντοι καί ὅπως εἰς ὁ σῶμα ἀφικνέομαι , οὐ οἶδα , ἀλλά ἐξαίφνης ἀναβλέπω ὁράω ἕωθεν ἑαυτοῦ κεῖμαι ἐπί ὁ πυρή . καί οὕτως , ὦ Γλαύκων , μῦθος σῴζω καί οὐ ἀπόλλυμι , καί ἐγώ ἄν σῴζω , ἐάν πείθω αὐτός , καί ὁ ὁ Λήθη ποταμός εὖ διαβαίνω καί ὁ ψυχή οὐ μιαίνω . ἀλλά ἐάν ἐγώ πείθω , νομίζω ἀθάνατος ψυχή καί δυνατός πᾶς μέν κακός ἀνέχω , πᾶς δέ ἀγαθός , ὁ ἄνω ὁδός ἀεί ἔχω καί δικαιοσύνη μετά φρόνησις πᾶς τρόπος ἐπιτηδεύω , ἵνα καί ἐγώ αὐτός φίλος εἰμί καί ὁ θεός , αὐτοῦ τε μένω ἐνθάδε , καί ἐπειδάν ὁ ἆθλον αὐτός κομίζω , ὥσπερ ὁ νικηφόρος περιαγείρω , καί ἐνθάδε καί ἐν ὁ χιλιέτης πορεία , ὅς διέρχομαι , εὖ πράσσω .