plato-philosophy.respublica 5.468
τί δὲ δή , εἶπον , τὰ περὶ τὸν πόλεμον ; πῶς ἑκτέον σοι τοὺς στρατιώτας πρὸς αὑτούς τε καὶ τοὺς πολεμίους ; ἆρʼ ὀρθῶς μοι καταφαίνεται ἢ οὔ ; λέγʼ , ἔφη , ποῖʼ αὖ . αὐτῶν μέν , εἶπον , τὸν λιπόντα τάξιν ἢ ὅπλα ἀποβαλόντα ἤ τι τῶν τοιούτων ποιήσαντα διὰ κάκην ἆρα οὐ δημιουργόν τινα δεῖ καθιστάναι ἢ γεωργόν ; πάνυ μὲν οὖν . τὸν δὲ ζῶντα εἰς τοὺς πολεμίους ἁλόντα ἆρʼ οὐ δωρεὰν διδόναι τοῖς ἑλοῦσι χρῆσθαι τῇ ἄγρᾳ ὅτι ἂν βούλωνται ; κομιδῇ γε . τὸν δὲ ἀριστεύσαντά τε καὶ εὐδοκιμήσαντα οὐ πρῶτον μὲν ἐπὶ στρατιᾶς ὑπὸ τῶν συστρατευομένων μειρακίων τε καὶ παίδων ἐν μέρει ὑπὸ ἑκάστου δοκεῖ σοι χρῆναι στεφανωθῆναι ; ἢ οὔ ; ἔμοιγε . τί δέ ; δεξιωθῆναι ; καὶ τοῦτο . ἀλλὰ τόδʼ οἶμαι , ἦν δʼ ἐγώ , οὐκέτι σοι δοκεῖ . τὸ ποῖον ; τὸ φιλῆσαί τε καὶ φιληθῆναι ὑπὸ ἑκάστου . πάντων , ἔφη , μάλιστα · καὶ προστίθημί γε τῷ νόμῳ , ἕως ἂν ἐπὶ ταύτης ὦσι τῆς στρατιᾶς , καὶ μηδενὶ ἐξεῖναι ἀπαρνηθῆναι ὃν ἂν βούληται φιλεῖν , ἵνα καί , ἐάν τίς του τύχῃ ἐρῶν ἢ ἄρρενος ἢ θηλείας , προθυμότερος ᾖ πρὸς τὸ τἀριστεῖα φέρειν . καλῶς , ἦν δʼ ἐγώ . ὅτι μὲν γὰρ ἀγαθῷ ὄντι γάμοι τε ἕτοιμοι πλείους ἢ τοῖς ἄλλοις καὶ αἱρέσεις τῶν τοιούτων πολλάκις παρὰ τοὺς ἄλλους ἔσονται , ἵνʼ ὅτι πλεῖστοι ἐκ τοῦ τοιούτου γίγνωνται , εἴρηται ἤδη . εἴπομεν γάρ , ἔφη . ἀλλὰ μὴν καὶ καθʼ Ὅμηρον τοῖς τοιοῖσδε δίκαιον τιμᾶν τῶν νέων ὅσοι ἀγαθοί . καὶ γὰρ Ὅμηρος τὸν εὐδοκιμήσαντα ἐν τῷ πολέμῳ νώτοισιν Αἴαντα ἔφη διηνεκέεσσι γεραίρεσθαι , ὡς ταύτην οἰκείαν οὖσαν τιμὴν τῷ ἡβῶντί τε καὶ ἀνδρείῳ , ἐξ ἧς ἅμα τῷ τιμᾶσθαι καὶ τὴν ἰσχὺν αὐξήσει . ὀρθότατα , ἔφη . πεισόμεθα ἄρα , ἦν δʼ ἐγώ , ταῦτά γε Ὁμήρῳ . καὶ γὰρ ἡμεῖς ἔν τε θυσίαις καὶ τοῖς τοιούτοις πᾶσι τοὺς ἀγαθούς , καθʼ ὅσον ἂν ἀγαθοὶ φαίνωνται , καὶ ὕμνοις καὶ οἷς νυνδὴ ἐλέγομεν τιμήσομεν , πρὸς δὲ τούτοις ἕδραις τε καὶ κρέασιν ἰδὲ πλείοις δεπάεσσιν , ἵνα ἅμα τῷ τιμᾶν ἀσκῶμεν τοὺς ἀγαθοὺς ἄνδρας τε καὶ γυναῖκας . κάλλιστα , ἔφη , λέγεις . εἶεν · τῶν δὲ δὴ ἀποθανόντων ἐπὶ στρατιᾶς ὃς ἂν εὐδοκιμήσας τελευτήσῃ ἆρʼ οὐ πρῶτον μὲν φήσομεν τοῦ χρυσοῦ γένους εἶναι ; πάντων γε μάλιστα .
Lemmas: τίς δέ δή , λέγω , ὁ περί ὁ πόλεμος ; πῶς ἔχω σύ ὁ στρατιώτης πρός ἑαυτοῦ τε καί ὁ πολέμιος ; ἆρα ὀρθός ἐγώ καταφαίνω ἤ οὐ ; λέγω , φημί , ποῖος αὖ . αὐτός μέν , λέγω , ὁ λείπω τάξις ἤ ὅπλον ἀποβάλλω ἤ τις ὁ τοιοῦτος ποιέω διά κάκη ἆρα οὐ δημιουργός τις δέω καθίστημι ἤ γεωργός ; πάνυ μέν οὖν . ὁ δέ ζάω εἰς ὁ πολέμιος ἁλίσκομαι ἆρα οὐ δωρεά δίδωμι ὁ αἱρέω χράω ὁ ἄγρα ὅστις ἄν βούλομαι ; κομιδῇ γε . ὁ δέ ἀριστεύω τε καί εὐδοκιμέω οὐ πρῶτος μέν ἐπί στρατιά ὑπό ὁ συστραεύω μειράκιον τε καί παῖς ἐν μέρος ὑπό ἕκαστος δοκέω σύ χρή στεφανόω ; ἤ οὐ ; ἐγώ . τίς δέ ; δεξιόομαι ; καί οὗτος . ἀλλά ὅδε οἴομαι , εἰμί δέ ἐγώ , οὐκέτι σύ δοκέω . ὁ ποῖος ; ὁ φιλέω τε καί φιλέω ὑπό ἕκαστος . πᾶς , φημί , μάλα · καί προστίθημι γε ὁ νόμος , ἕως ἄν ἐπί οὗτος εἰμί ὁ στρατιά , καί μηδείς ἔξεστι ἀπαρνέομαι ὅς ἄν βούλομαι φιλέω , ἵνα καί , ἐάν τις τις τυγχάνω ἐράω ἤ ἄρσην ἤ θῆλυς , πρόθυμος εἰμί πρός ὁ ἀριστεῖος φέρω . καλός , εἰμί δέ ἐγώ . ὅτι μέν γάρ ἀγαθός εἰμί γάμος τε ἑτοῖμος πολύς ἤ ὁ ἄλλος καί αἵρεσις ὁ τοιοῦτος πολλάκις παρά ὁ ἄλλος εἰμί , ἵνα ὅτι πολύς ἐκ ὁ τοιοῦτος γίγνομαι , λέγω ἤδη . λέγω γάρ , φημί . ἀλλά μήν καί κατά Ὅμηρος ὁ τοιόσδε δίκαιος τιμάω ὁ νέος ὅσος ἀγαθός . καί γάρ Ὅμηρος ὁ εὐδοκιμέω ἐν ὁ πόλεμος νῶτον Αἴας φημί διηνεκής γεραίρω , ὡς οὗτος οἰκεῖος εἰμί τιμή ὁ ἡβάω τε καί ἀνδρεῖος , ἐκ ὅς ἅμα ὁ τιμάω καί ὁ ἰσχύς αὐξάνω . ὀρθός , φημί . πείθω ἄρα , εἰμί δέ ἐγώ , οὗτος γε Ὅμηρος . καί γάρ ἐγώ ἐν τε θυσία καί ὁ τοιοῦτος πᾶς ὁ ἀγαθός , κατά ὅσος ἄν ἀγαθός φαίνω , καί ὕμνος καί ὅς νυνδί λέγω τιμάω , πρός δέ οὗτος ἕδρα τε καί κρέας ἰδέ πολύς δέπας , ἵνα ἅμα ὁ τιμάω ἀσκέω ὁ ἀγαθός ἀνήρ τε καί γυνή . καλός , φημί , λέγω . εἶεν · ὁ δέ δή ἀποθνῄσκω ἐπί στρατιά ὅς ἄν εὐδοκιμέω τελευτάω ἆρα οὐ πρῶτος μέν φημί ὁ χρυσός γένος εἰμί ; πᾶς γε μάλα .