plato-philosophy.respublica 1.341
τοιοῦτον οὖν δή σοι καὶ ἐμὲ ὑπόλαβε νυνδὴ ἀποκρίνεσθαι · τὸ δὲ ἀκριβέστατον ἐκεῖνο τυγχάνει ὄν , τὸν ἄρχοντα , καθʼ ὅσον ἄρχων ἐστίν , μὴ ἁμαρτάνειν , μὴ ἁμαρτάνοντα δὲ τὸ αὑτῷ βέλτιστον τίθεσθαι , τοῦτο δὲ τῷ ἀρχομένῳ ποιητέον . ὥστε ὅπερ ἐξ ἀρχῆς ἔλεγον δίκαιον λέγω , τὸ τοῦ κρείττονος ποιεῖν συμφέρον . εἶεν , ἦν δʼ ἐγώ , ὦ Θρασύμαχε · δοκῶ σοι συκοφαντεῖν ; πάνυ μὲν οὖν , ἔφη . οἴει γάρ με ἐξ ἐπιβουλῆς ἐν τοῖς λόγοις κακουργοῦντά σε ἐρέσθαι ὡς ἠρόμην ; εὖ μὲν οὖν οἶδα , ἔφη . καὶ οὐδέν γέ σοι πλέον ἔσται · οὔτε γὰρ ἄν με λάθοις κακουργῶν , οὔτε μὴ λαθὼν βιάσασθαι τῷ λόγῳ δύναιο . οὐδέ γʼ ἂν ἐπιχειρήσαιμι , ἦν δʼ ἐγώ , ὦ μακάριε . ἀλλʼ ἵνα μὴ αὖθις ἡμῖν τοιοῦτον ἐγγένηται , διόρισαι ποτέρως λέγεις τὸν ἄρχοντά τε καὶ τὸν κρείττονα , τὸν ὡς ἔπος εἰπεῖν ἢ τὸν ἀκριβεῖ λόγῳ , ὃ νυνδὴ ἔλεγες , οὗ τὸ συμφέρον κρείττονος ὄντος δίκαιον ἔσται τῷ ἥττονι ποιεῖν . τὸν τῷ ἀκριβεστάτῳ , ἔφη , λόγῳ ἄρχοντα ὄντα . πρὸς ταῦτα κακούργει καὶ συκοφάντει , εἴ τι δύνασαι—οὐδέν σου παρίεμαι—ἀλλʼ οὐ μὴ οἷός τʼ ᾖς . οἴει γὰρ ἄν με , εἶπον , οὕτω μανῆναι ὥστε ξυρεῖν ἐπιχειρεῖν λέοντα καὶ συκοφαντεῖν Θρασύμαχον ; νῦν γοῦν , ἔφη , ἐπεχείρησας , οὐδὲν ὢν καὶ ταῦτα . ἅδην , ἦν δʼ ἐγώ , τῶν τοιούτων . ἀλλʼ εἰπέ μοι · ὁ τῷ ἀκριβεῖ λόγῳ ἰατρός , ὃν ἄρτι ἔλεγες , πότερον χρηματιστής ἐστιν ἢ τῶν καμνόντων θεραπευτής ; καὶ λέγε τὸν τῷ ὄντι ἰατρὸν ὄντα . τῶν καμνόντων , ἔφη , θεραπευτής . τί δὲ κυβερνήτης ; ὁ ὀρθῶς κυβερνήτης ναυτῶν ἄρχων ἐστὶν ἢ ναύτης ; ναυτῶν ἄρχων . οὐδὲν οἶμαι τοῦτο ὑπολογιστέον , ὅτι πλεῖ ἐν τῇ νηί , οὐδʼ ἐστὶν κλητέος ναύτης · οὐ γὰρ κατὰ τὸ πλεῖν κυβερνήτης καλεῖται , ἀλλὰ κατὰ τὴν τέχνην καὶ τὴν τῶν ναυτῶν ἀρχήν . ἀληθῆ , ἔφη . οὐκοῦν ἑκάστῳ τούτων ἔστιν τι συμφέρον ; πάνυ γε . οὐ καὶ ἡ τέχνη , ἦν δʼ ἐγώ , ἐπὶ τούτῳ πέφυκεν , ἐπὶ τῷ τὸ συμφέρον ἑκάστῳ ζητεῖν τε καὶ ἐκπορίζειν ; ἐπὶ τούτῳ , ἔφη . ἆρʼ οὖν καὶ ἑκάστῃ τῶν τεχνῶν ἔστιν τι συμφέρον ἄλλο ἢ ὅτι μάλιστα τελέαν εἶναι ; πῶς τοῦτο ἐρωτᾷς ; ὥσπερ , ἔφην ἐγώ , εἴ με ἔροιο εἰ ἐξαρκεῖ σώματι εἶναι σώματι ἢ προσδεῖταί τινος , εἴποιμʼ ἂν ὅτι παντάπασι μὲν οὖν προσδεῖται . διὰ ταῦτα καὶ ἡ τέχνη ἐστὶν ἡ ἰατρικὴ νῦν ηὑρημένη , ὅτι σῶμά ἐστιν πονηρὸν καὶ οὐκ ἐξαρκεῖ αὐτῷ τοιούτῳ εἶναι . τούτῳ οὖν ὅπως ἐκπορίζῃ τὰ συμφέροντα , ἐπὶ τούτῳ παρεσκευάσθη ἡ τέχνη . ἦ ὀρθῶς σοι δοκῶ , ἔφην , ἂν εἰπεῖν οὕτω λέγων , ἢ οὔ ;
Lemmas: τοιοῦτος οὖν δή σύ καί ἐγώ ὑπολαμβάνω νυνδί ἀποκρίνω · ὁ δέ ἀκριβής ἐκεῖνος τυγχάνω εἰμί , ὁ ἄρχω , κατά ὅσος ἄρχω εἰμί , μή ἁμαρτάνω , μή ἁμαρτάνω δέ ὁ ἑαυτοῦ ἀγαθός τίθημι , οὗτος δέ ὁ ἄρχω ποιέω . ὥστε ὅς ἐκ ἀρχή λέγω δίκαιος λέγω , ὁ ὁ κρατύς ποιέω συμφέρω . εἰμί , εἰμί δέ ἐγώ , ὦ Θρασύμαχος · δοκέω σύ συκοφαντέω ; πάνυ μέν οὖν , φημί . οἴομαι γάρ ἐγώ ἐκ ἐπιβουλή ἐν ὁ λόγος κακουργέω σύ ἔρομαι ὡς ἔρομαι ; εὖ μέν οὖν οἶδα , φημί . καί οὐδείς γε σύ πολύς εἰμί · οὔτε γάρ ἄν ἐγώ λανθάνω κακουργέω , οὔτε μή λανθάνω βιάζω ὁ λόγος δύναμαι . οὐδέ γε ἄν ἐπιχειρέω , εἰμί δέ ἐγώ , ὦ μακάριος . ἀλλά ἵνα μή αὖθις ἐγώ τοιοῦτος ἐγγίγνομαι , διορίζω ποτέρως λέγω ὁ ἄρχω τε καί ὁ κρατύς , ὁ ὡς ἔπος λέγω ἤ ὁ ἀκριβής λόγος , ὅς νυνδί λέγω , ὅς ὁ συμφέρω κρατύς εἰμί δίκαιος εἰμί ὁ ἥσσων ποιέω . ὁ ὁ ἀκριβής , φημί , λόγος ἄρχω εἰμί . πρός οὗτος κακουργέω καί συκοφαντέω , εἰ τις δύνασαι—οὐδέν σύ παρίεμαι—ἀλλʼ οὐ μή οἷος τε εἰμί . οἴομαι γάρ ἄν ἐγώ , λέγω , οὕτως μαίνομαι ὥστε ξυρέω ἐπιχειρέω λέων καί συκοφαντέω Θρασύμαχος ; νῦν γοῦν , φημί , ἐπιχειρέω , οὐδείς εἰμί καί οὗτος . ἅδην , εἰμί δέ ἐγώ , ὁ τοιοῦτος . ἀλλά λέγω ἐγώ · ὁ ὁ ἀκριβής λόγος ἰατρός , ὅς ἄρτι λέγω , πότερος χρηματιστής εἰμί ἤ ὁ κάμνω θεραπευτής ; καί λέγω ὁ ὁ εἰμί ἰατρός εἰμί . ὁ κάμνω , φημί , θεραπευτής . τίς δέ κυβερνήτης ; ὁ ὀρθός κυβερνήτης ναύτης ἄρχων εἰμί ἤ ναύτης ; ναύτης ἄρχων . οὐδείς οἴομαι οὗτος ὑπολογιστέον , ὅτι πλέω ἐν ὁ ναῦς , οὐδέ εἰμί κλητέος ναύτης · οὐ γάρ κατά ὁ πλέω κυβερνήτης καλέω , ἀλλά κατά ὁ τέχνη καί ὁ ὁ ναύτης ἀρχή . ἀληθής , φημί . οὐκοῦν ἕκαστος οὗτος εἰμί τις συμφέρω ; πάνυ γε . οὐ καί ὁ τέχνη , εἰμί δέ ἐγώ , ἐπί οὗτος φύω , ἐπί ὁ ὁ συμφέρω ἕκαστος ζητέω τε καί ἐκπορίζω ; ἐπί οὗτος , φημί . ἆρα οὖν καί ἕκαστος ὁ τέχνη εἰμί τις συμφέρω ἄλλος ἤ ὅτι μάλα τέλειος εἰμί ; πῶς οὗτος ἐρωτάω ; ὥσπερ , φημί ἐγώ , εἰ ἐγώ ἔρομαι εἰ ἐξαρκέω σῶμα εἰμί σῶμα ἤ προσδέω τις , λέγω ἄν ὅτι παντάπασι μέν οὖν προσδέω . διά οὗτος καί ὁ τέχνη εἰμί ὁ ἰατρικός νῦν εὑρίσκω , ὅτι σῶμα εἰμί πονηρός καί οὐ ἐξαρκέω αὐτός τοιοῦτος εἰμί . οὗτος οὖν ὅπως ἐκπορίζω ὁ συμφέρω , ἐπί οὗτος παρασκευάζω ὁ τέχνη . ἦ ὀρθός σύ δοκέω , φημί , ἐάν λέγω οὕτως λέγω , ἤ οὐ ;