plato-philosophy.respublica 6.495
πολλή , ἦ δʼ ὅς , ἀνάγκη . ἔστιν οὖν ὅπως ὁ τοιοῦτος φιλοσοφήσει ; οὐ πάνυ . ὁρᾷς οὖν , ἦν δʼ ἐγώ , ὅτι οὐ κακῶς ἐλέγομεν ὡς ἄρα καὶ αὐτὰ τὰ τῆς φιλοσόφου φύσεως μέρη , ὅταν ἐν κακῇ τροφῇ γένηται , αἴτια τρόπον τινὰ τοῦ ἐκπεσεῖν ἐκ τοῦ ἐπιτηδεύματος , καὶ τὰ λεγόμενα ἀγαθά , πλοῦτοί τε καὶ πᾶσα ἡ τοιαύτη παρασκευή ; οὐ γάρ , ἀλλʼ ὀρθῶς , ἔφη , ἐλέχθη . οὗτος δή , εἶπον , ὦ θαυμάσιε , ὄλεθρός τε καὶ διαφθορὰ τοσαύτη τε καὶ τοιαύτη τῆς βελτίστης φύσεως εἰς τὸ ἄριστον ἐπιτήδευμα , ὀλίγης καὶ ἄλλως γιγνομένης , ὡς ἡμεῖς φαμεν . καὶ ἐκ τούτων δὴ τῶν ἀνδρῶν καὶ οἱ τὰ μέγιστα κακὰ ἐργαζόμενοι τὰς πόλεις γίγνονται καὶ τοὺς ἰδιώτας , καὶ οἱ τἀγαθά , οἳ ἂν ταύτῃ τύχωσι ῥυέντες · σμικρὰ δὲ φύσις οὐδὲν μέγα οὐδέποτε οὐδένα οὔτε ἰδιώτην οὔτε πόλιν δρᾷ . ἀληθέστατα , ἦ δʼ ὅς . οὗτοι μὲν δὴ οὕτως ἐκπίπτοντες , οἷς μάλιστα προσήκει , ἔρημον καὶ ἀτελῆ φιλοσοφίαν λείποντες αὐτοί τε βίον οὐ προσήκοντα οὐδʼ ἀληθῆ ζῶσιν , τὴν δέ , ὥσπερ ὀρφανὴν συγγενῶν , ἄλλοι ἐπεισελθόντες ἀνάξιοι ᾔσχυνάν τε καὶ ὀνείδη περιῆψαν , οἷα καὶ σὺ φῂς ὀνειδίζειν τοὺς ὀνειδίζοντας , ὡς οἱ συνόντες αὐτῇ οἱ μὲν οὐδενός , οἱ δὲ πολλοὶ πολλῶν κακῶν ἄξιοί εἰσιν . καὶ γὰρ οὖν , ἔφη , τά γε λεγόμενα ταῦτα . εἰκότως γε , ἦν δʼ ἐγώ , λεγόμενα . καθορῶντες γὰρ ἄλλοι ἀνθρωπίσκοι κενὴν τὴν χώραν ταύτην γιγνομένην , καλῶν δὲ ὀνομάτων καὶ προσχημάτων μεστήν , ὥσπερ οἱ ἐκ τῶν εἱργμῶν εἰς τὰ ἱερὰ ἀποδιδράσκοντες , ἅσμενοι καὶ οὗτοι ἐκ τῶν τεχνῶν ἐκπηδῶσιν εἰς τὴν φιλοσοφίαν , οἳ ἂν κομψότατοι ὄντες τυγχάνωσι περὶ τὸ αὑτῶν τεχνίον . ὅμως γὰρ δὴ πρός γε τὰς ἄλλας τέχνας καίπερ οὕτω πραττούσης φιλοσοφίας τὸ ἀξίωμα μεγαλοπρεπέστερον λείπεται , οὗ δὴ ἐφιέμενοι πολλοὶ ἀτελεῖς μὲν τὰς φύσεις , ὑπὸ δὲ τῶν τεχνῶν τε καὶ δημιουργιῶν ὥσπερ τὰ σώματα λελώβηνται , οὕτω καὶ τὰς ψυχὰς συγκεκλασμένοι τε καὶ ἀποτεθρυμμένοι διὰ τὰς βαναυσίας τυγχάνουσιν—ἢ οὐκ ἀνάγκη ; καὶ μάλα , ἔφη . δοκεῖς οὖν τι , ἦν δʼ ἐγώ , διαφέρειν αὐτοὺς ἰδεῖν ἀργύριον κτησαμένου χαλκέως φαλακροῦ καὶ σμικροῦ , νεωστὶ μὲν ἐκ δεσμῶν λελυμένου , ἐν βαλανείῳ δὲ λελουμένου , νεουογὸν ἱμάτιον ἔχοντος , ὡς νυμφίου παρεσκευασμένου , διὰ πενίαν καὶ ἐρημίαν τοῦ δεσπότου τὴν θυγατέρα μέλλοντος γαμεῖν ;
Lemmas: πολύς , ἠμί δέ ὅς , ἀνάγκη . εἰμί οὖν ὅπως ὁ τοιοῦτος φιλοσοφέω ; οὐ πάνυ . ὁράω οὖν , εἰμί δέ ἐγώ , ὅτι οὐ κακός λέγω ὡς ἄρα καί αὐτός ὁ ὁ φιλόσοφος φύσις μέρος , ὅταν ἐν κακός τροφή γίγνομαι , αἴτιος τρόπος τις ὁ ἐκπίπτω ἐκ ὁ ἐπιτήδευμα , καί ὁ λέγω ἀγαθός , πλοῦτος τε καί πᾶς ὁ τοιοῦτος παρασκευή ; οὐ γάρ , ἀλλά ὀρθός , φημί , λέγω . οὗτος δή , λέγω , ὦ θαυμάσιος , ὄλεθρος τε καί διαφθορά τοσοῦτος τε καί τοιοῦτος ὁ ἀγαθός φύσις εἰς ὁ ἀγαθός ἐπιτήδευμα , ὀλίγος καί ἄλλος γίγνομαι , ὡς ἐγώ φημί . καί ἐκ οὗτος δή ὁ ἀνήρ καί ὁ ὁ μέγας κακός ἐργάζομαι ὁ πόλις γίγνομαι καί ὁ ἰδιώτης , καί ὁ ἀγαθός , ὅς ἄν οὗτος τυγχάνω ῥέω · μικρός δέ φύσις οὐδείς μέγας οὐδέποτε οὐδείς οὔτε ἰδιώτης οὔτε πόλις δράω . ἀληθής , ἠμί δέ ὅς . οὗτος μέν δή οὕτως ἐκπίπτω , ὅς μάλα προσήκω , ἐρῆμος καί ἀτελής φιλοσοφία λείπω αὐτός τε βίος οὐ προσήκω οὐδέ ἀληθής ζάω , ὁ δέ , ὥσπερ ὀρφανός συγγενής , ἄλλος ἐπεισέρχομαι ἀνάξιος αἰσχύνω τε καί ὄνειδος περιάπτω , οἷος καί σύ φημί ὀνειδίζω ὁ ὀνειδίζω , ὡς ὁ σύνειμι αὐτός ὁ μέν οὐδείς , ὁ δέ πολύς πολύς κακός ἄξιος εἰμί . καί γάρ οὖν , φημί , ὁ γε λέγω οὗτος . ἔοικα γε , εἰμί δέ ἐγώ , λέγω . καθοράω γάρ ἄλλος ἀνθρώπιον κενός ὁ χώρα οὗτος γίγνομαι , καλός δέ ὄνομα καί πρόσχημα μεστός , ὥσπερ ὁ ἐκ ὁ εἱργμός εἰς ὁ ἱερόν ἀποδιδράσκω , ἄσμενος καί οὗτος ἐκ ὁ τέχνη ἐκπηδάω εἰς ὁ φιλοσοφία , ὅς ἄν κομψός εἰμί τυγχάνω περί ὁ ἑαυτοῦ τεχνίον . ὅμως γάρ δή πρός γε ὁ ἄλλος τέχνη καίπερ οὕτως πράσσω φιλοσοφία ὁ ἀξίωμα μεγαλοπρεπής λείπω , ὅς δή ἐφίημι πολύς ἀτελής μέν ὁ φύσις , ὑπό δέ ὁ τέχνη τε καί δημιουργία ὥσπερ ὁ σῶμα λωβάομαι , οὕτως καί ὁ ψυχή συγκλάω τε καί ἀποθρύπτω διά ὁ βαναυσία τυγχάνω οὐ ἀνάγκη ; καί μάλα , φημί . δοκέω οὖν τις , εἰμί δέ ἐγώ , διαφέρω αὐτός ὁράω ἀργύριον κτάομαι χαλκεύς φαλακρός καί μικρός , νεωστί μέν ἐκ δεσμός λύω , ἐν βαλανεῖον δέ λούω , νεουογός ἱμάτιον ἔχω , ὡς νυμφίος παρασκευάζω , διά πενία καί ἐρημία ὁ δεσπότης ὁ θυγάτηρ μέλλω γαμέω ;