plato-philosophy.respublica 1.343
ἐπειδὴ οὖν ἐνταῦθα ἦμεν τοῦ λόγου καὶ πᾶσι καταφανὲς ἦν ὅτι ὁ τοῦ δικαίου λόγος εἰς τοὐναντίον περιειστήκει , ὁ Θρασύμαχος ἀντὶ τοῦ ἀποκρίνεσθαι , εἰπέ μοι , ἔφη , ὦ Σώκρατες , τίτθη σοι ἔστιν ; τί δέ ; ἦν δʼ ἐγώ · οὐκ ἀποκρίνεσθαι χρῆν μᾶλλον ἢ τοιαῦτα ἐρωτᾶν ; ὅτι τοί σε , ἔφη , κορυζῶντα περιορᾷ καὶ οὐκ ἀπομύττει δεόμενον , ὅς γε αὐτῇ οὐδὲ πρόβατα οὐδὲ ποιμένα γιγνώσκεις . ὅτι δὴ τί μάλιστα ; ἦν δʼ ἐγώ . ὅτι οἴει τοὺς ποιμένας ἢ τοὺς βουκόλους τὸ τῶν προβάτων ἢ τὸ τῶν βοῶν ἀγαθὸν σκοπεῖν καὶ παχύνειν αὐτοὺς καὶ θεραπεύειν πρὸς ἄλλο τι βλέποντας ἢ τὸ τῶν δεσποτῶν ἀγαθὸν καὶ τὸ αὑτῶν , καὶ δὴ καὶ τοὺς ἐν ταῖς πόλεσιν ἄρχοντας , οἳ ὡς ἀληθῶς ἄρχουσιν , ἄλλως πως ἡγῇ διανοεῖσθαι πρὸς τοὺς ἀρχομένους ἢ ὥσπερ ἄν τις πρὸς πρόβατα διατεθείη , καὶ ἄλλο τι σκοπεῖν αὐτοὺς διὰ νυκτὸς καὶ ἡμέρας ἢ τοῦτο , ὅθεν αὐτοὶ ὠφελήσονται . καὶ οὕτω πόρρω εἶ περί τε τοῦ δικαίου καὶ δικαιοσύνης καὶ ἀδίκου τε καὶ ἀδικίας , ὥστε ἀγνοεῖς ὅτι ἡ μὲν δικαιοσύνη καὶ τὸ δίκαιον ἀλλότριον ἀγαθὸν τῷ ὄντι , τοῦ κρείττονός τε καὶ ἄρχοντος συμφέρον , οἰκεία δὲ τοῦ πειθομένου τε καὶ ὑπηρετοῦντος βλάβη , ἡ δὲ ἀδικία τοὐναντίον , καὶ ἄρχει τῶν ὡς ἀληθῶς εὐηθικῶν τε καὶ δικαίων , οἱ δʼ ἀρχόμενοι ποιοῦσιν τὸ ἐκείνου συμφέρον κρείττονος ὄντος , καὶ εὐδαίμονα ἐκεῖνον ποιοῦσιν ὑπηρετοῦντες αὐτῷ , ἑαυτοὺς δὲ οὐδʼ ὁπωστιοῦν . σκοπεῖσθαι δέ , ὦ εὐηθέστατε Σώκρατες , οὑτωσὶ χρή , ὅτι δίκαιος ἀνὴρ ἀδίκου πανταχοῦ ἔλαττον ἔχει . πρῶτον μὲν ἐν τοῖς πρὸς ἀλλήλους συμβολαίοις , ὅπου ἂν ὁ τοιοῦτος τῷ τοιούτῳ κοινωνήσῃ , οὐδαμοῦ ἂν εὕροις ἐν τῇ διαλύσει τῆς κοινωνίας πλέον ἔχοντα τὸν δίκαιον τοῦ ἀδίκου ἀλλʼ ἔλαττον · ἔπειτα ἐν τοῖς πρὸς τὴν πόλιν , ὅταν τέ τινες εἰσφοραὶ ὦσιν , ὁ μὲν δίκαιος ἀπὸ τῶν ἴσων πλέον εἰσφέρει , ὁ δʼ ἔλαττον , ὅταν τε λήψεις , ὁ μὲν οὐδέν , ὁ δὲ πολλὰ κερδαίνει . καὶ γὰρ ὅταν ἀρχήν τινα ἄρχῃ ἑκάτερος , τῷ μὲν δικαίῳ ὑπάρχει , καὶ εἰ μηδεμία ἄλλη ζημία , τά γε οἰκεῖα διʼ ἀμέλειαν μοχθηροτέρως ἔχειν , ἐκ δὲ τοῦ δημοσίου μηδὲν ὠφελεῖσθαι διὰ τὸ δίκαιον εἶναι , πρὸς δὲ τούτοις ἀπεχθέσθαι τοῖς τε οἰκείοις καὶ τοῖς γνωρίμοις , ὅταν μηδὲν ἐθέλῃ αὐτοῖς ὑπηρετεῖν παρὰ τὸ δίκαιον · τῷ δὲ ἀδίκῳ πάντα τούτων τἀναντία ὑπάρχει .
Lemmas: ἐπειδή οὖν ἐνταῦθα εἰμί ὁ λόγος καί πᾶς καταφανής εἰμί ὅτι ὁ ὁ δίκαιος λόγος εἰς ἐναντίος περιειστήκω , ὁ Θρασύμαχος ἀντί ὁ ἀποκρίνω , λέγω ἐγώ , φημί , ὦ Σωκράτης , τίτθη σύ εἰμί ; τίς δέ ; εἰμί δέ ἐγώ · οὐ ἀποκρίνω χρή μάλα ἤ τοιοῦτος ἐρωτάω ; ὅτι τοι σύ , φημί , κορυζάω περιοράω καί οὐ ἀπομύσσω δέω , ὅς γε αὐτός οὐδέ πρόβατον οὐδέ ποιμήν γιγνώσκω . ὅτι δή τίς μάλα ; εἰμί δέ ἐγώ . ὅτι οἴομαι ὁ ποιμήν ἤ ὁ βουκόλος ὁ ὁ πρόβατον ἤ ὁ ὁ βοῦς ἀγαθός σκοπέω καί παχύνω αὐτός καί θεραπεύω πρός ἄλλος τις βλέπω ἤ ὁ ὁ δεσπότης ἀγαθός καί ὁ ἑαυτοῦ , καί δή καί ὁ ἐν ὁ πόλις ἄρχω , ὅς ὡς ἀληθής ἄρχω , ἄλλος πως ἡγέομαι διανοέω πρός ὁ ἄρχω ἤ ὥσπερ ἄν τις πρός πρόβατον διατίθημι , καί ἄλλος τις σκοπέω αὐτός διά νύξ καί ἡμέρα ἤ οὗτος , ὅθεν αὐτός ὠφελέω . καί οὕτως πρόσω εἰμί περί τε ὁ δίκαιος καί δικαιοσύνη καί ἄδικος τε καί ἀδικία , ὥστε ἀγνοέω ὅτι ὁ μέν δικαιοσύνη καί ὁ δίκαιος ἀλλότριος ἀγαθός ὁ εἰμί , ὁ κρατύς τε καί ἄρχω συμφέρω , οἰκεῖος δέ ὁ πείθω τε καί ὑπηρετέω βλάβη , ὁ δέ ἀδικία ἐναντίος , καί ἄρχω ὁ ὡς ἀληθής εὐηθικός τε καί δίκαιος , ὁ δέ ἄρχω ποιέω ὁ ἐκεῖνος συμφέρω κρατύς εἰμί , καί εὐδαίμων ἐκεῖνος ποιέω ὑπηρετέω αὐτός , ἑαυτοῦ δέ οὐδέ ὁπωσοῦν . σκοπέω δέ , ὦ εὐήθης Σωκράτης , οὕτως χρή , ὅτι δίκαιος ἀνήρ ἄδικος πανταχοῦ ἐλαχύς ἔχω . πρῶτος μέν ἐν ὁ πρός ἀλλήλων συμβόλαιον , ὅπου ἄν ὁ τοιοῦτος ὁ τοιοῦτος κοινωνέω , οὐδαμοῦ ἄν εὑρίσκω ἐν ὁ διάλυσις ὁ κοινωνία πολύς ἔχω ὁ δίκαιος ὁ ἄδικος ἀλλά ἐλαχύς · ἔπειτα ἐν ὁ πρός ὁ πόλις , ὅταν τε τις εἰσφορά εἰμί , ὁ μέν δίκαιος ἀπό ὁ ἴσος πολύς εἰσφέρω , ὁ δέ ἐλαχύς , ὅταν τε λῆψις , ὁ μέν οὐδείς , ὁ δέ πολύς κερδαίνω . καί γάρ ὅταν ἀρχή τις ἄρχω ἑκάτερος , ὁ μέν δίκαιος ὑπάρχω , καί εἰ μηδείς ἄλλος ζημία , ὁ γε οἰκεῖος διά ἀμέλεια μοχθηρός ἔχω , ἐκ δέ ὁ δημόσιος μηδείς ὠφελέω διά ὁ δίκαιος εἰμί , πρός δέ οὗτος ἀπεχθάνομαι ὁ τε οἰκεῖος καί ὁ γνώριμος , ὅταν μηδείς ἐθέλω αὐτός ὑπηρετέω παρά ὁ δίκαιος · ὁ δέ ἄδικος πᾶς οὗτος ἐναντίος ὑπάρχω .