plato-philosophy.respublica 1.335
τὸν δοκοῦντά τε , ἦ δʼ ὅς , καὶ τὸν ὄντα χρηστὸν φίλον · τὸν δὲ δοκοῦντα μέν , ὄντα δὲ μή , δοκεῖν ἀλλὰ μὴ εἶναι φίλον . καὶ περὶ τοῦ ἐχθροῦ δὲ ἡ αὐτὴ θέσις . φίλος μὲν δή , ὡς ἔοικε , τούτῳ τῷ λόγῳ ὁ ἀγαθὸς ἔσται , ἐχθρὸς δὲ ὁ πονηρός . ναί . κελεύεις δὴ ἡμᾶς προσθεῖναι τῷ δικαίῳ ἢ ὡς τὸ πρῶτον ἐλέγομεν , λέγοντες δίκαιον εἶναι τὸν μὲν φίλον εὖ ποιεῖν , τὸν δʼ ἐχθρὸν κακῶς · νῦν πρὸς τούτῳ ὧδε λέγειν , ὅτι ἔστιν δίκαιον τὸν μὲν φίλον ἀγαθὸν ὄντα εὖ ποιεῖν , τὸν δʼ ἐχθρὸν κακὸν ὄντα βλάπτειν ; πάνυ μὲν οὖν , ἔφη , οὕτως ἄν μοι δοκεῖ καλῶς λέγεσθαι . ἔστιν ἄρα , ἦν δʼ ἐγώ , δικαίου ἀνδρὸς βλάπτειν καὶ ὁντινοῦν ἀνθρώπων ; καὶ πάνυ γε , ἔφη · τούς γε πονηρούς τε καὶ ἐχθροὺς δεῖ βλάπτειν . βλαπτόμενοι δʼ ἵπποι βελτίους ἢ χείρους γίγνονται ; χείρους . ἆρα εἰς τὴν τῶν κυνῶν ἀρετήν , ἢ εἰς τὴν τῶν ἵππων ; εἰς τὴν τῶν ἵππων . ἆρʼ οὖν καὶ κύνες βλαπτόμενοι χείρους γίγνονται εἰς τὴν τῶν κυνῶν ἀλλʼ οὐκ εἰς τὴν τῶν ἵππων ἀρετήν ; ἀνάγκη . ἀνθρώπους δέ , ὦ ἑταῖρε , μὴ οὕτω φῶμεν , βλαπτομένους εἰς τὴν ἀνθρωπείαν ἀρετὴν χείρους γίγνεσθαι ; πάνυ μὲν οὖν . ἀλλʼ ἡ δικαιοσύνη οὐκ ἀνθρωπεία ἀρετή ; καὶ τοῦτʼ ἀνάγκη . καὶ τοὺς βλαπτομένους ἄρα , ὦ φίλε , τῶν ἀνθρώπων ἀνάγκη ἀδικωτέρους γίγνεσθαι . ἔοικεν . ἆρʼ οὖν τῇ μουσικῇ οἱ μουσικοὶ ἀμούσους δύνανται ποιεῖν ; ἀδύνατον . ἀλλὰ τῇ ἱππικῇ οἱ ἱππικοὶ ἀφίππους ; οὐκ ἔστιν . ἀλλὰ τῇ δικαιοσύνῃ δὴ οἱ δίκαιοι ἀδίκους ; ἢ καὶ συλλήβδην ἀρετῇ οἱ ἀγαθοὶ κακούς ; ἀλλὰ ἀδύνατον . οὐ γὰρ θερμότητος οἶμαι ἔργον ψύχειν ἀλλὰ τοῦ ἐναντίου . ναί . οὐδὲ ξηρότητος ὑγραίνειν ἀλλὰ τοῦ ἐναντίου . πάνυ γε . οὐδὲ δὴ τοῦ ἀγαθοῦ βλάπτειν ἀλλὰ τοῦ ἐναντίου . φαίνεται . ὁ δέ γε δίκαιος ἀγαθός ; πάνυ γε . οὐκ ἄρα τοῦ δικαίου βλάπτειν ἔργον , ὦ Πολέμαρχε , οὔτε φίλον οὔτʼ ἄλλον οὐδένα , ἀλλὰ τοῦ ἐναντίου , τοῦ ἀδίκου . παντάπασί μοι δοκεῖς ἀληθῆ λέγειν , ἔφη , ὦ Σώκρατες . εἰ ἄρα τὰ ὀφειλόμενα ἑκάστῳ ἀποδιδόναι φησίν τις δίκαιον εἶναι , τοῦτο δὲ δὴ νοεῖ αὐτῷ τοῖς μὲν ἐχθροῖς βλάβην ὀφείλεσθαι παρὰ τοῦ δικαίου ἀνδρός , τοῖς δὲ φίλοις ὠφελίαν , οὐκ ἦν σοφὸς ὁ ταῦτα εἰπών . οὐ γὰρ ἀληθῆ ἔλεγεν · οὐδαμοῦ γὰρ δίκαιον οὐδένα ἡμῖν ἐφάνη ὂν βλάπτειν . συγχωρῶ , ἦ δʼ ὅς . μαχούμεθα ἄρα , ἦν δʼ ἐγώ , κοινῇ ἐγώ τε καὶ σύ , ἐάν τις αὐτὸ φῇ ἢ Σιμωνίδην ἢ Βίαντα ἢ Πιττακὸν εἰρηκέναι ἤ τινʼ ἄλλον τῶν σοφῶν τε καὶ μακαρίων ἀνδρῶν . ἐγὼ γοῦν , ἔφη , ἕτοιμός εἰμι κοινωνεῖν τῆς μάχης .
Lemmas: ὁ δοκέω τε , ἠμί δέ ὅς , καί ὁ εἰμί χρηστός φίλος · ὁ δέ δοκέω μέν , εἰμί δέ μή , δοκέω ἀλλά μή εἰμί φίλος . καί περί ὁ ἐχθρός δέ ὁ αὐτός θέσις . φίλος μέν δή , ὡς ἔοικα , οὗτος ὁ λόγος ὁ ἀγαθός εἰμί , ἐχθρός δέ ὁ πονηρός . ναί . κελεύω δή ἐγώ προστίθημι ὁ δίκαιος ἤ ὡς ὁ πρῶτος λέγω , λέγω δίκαιος εἰμί ὁ μέν φίλος εὖ ποιέω , ὁ δέ ἐχθρός κακός · νῦν πρός οὗτος ὧδε λέγω , ὅτι εἰμί δίκαιος ὁ μέν φίλος ἀγαθός εἰμί εὖ ποιέω , ὁ δέ ἐχθρός κακός εἰμί βλάπτω ; πάνυ μέν οὖν , φημί , οὕτως ἄν ἐγώ δοκέω καλός λέγω . εἰμί ἄρα , εἰμί δέ ἐγώ , δίκαιος ἀνήρ βλάπτω καί ὅστις ἄνθρωπος ; καί πάνυ γε , φημί · ὁ γε πονηρός τε καί ἐχθρός δέω βλάπτω . βλάπτω δέ ἵππος ἀγαθός ἤ κακός γίγνομαι ; κακός . ἆρα εἰς ὁ ὁ κύων ἀρετή , ἤ εἰς ὁ ὁ ἵππος ; εἰς ὁ ὁ ἵππος . ἆρα οὖν καί κύων βλάπτω κακός γίγνομαι εἰς ὁ ὁ κύων ἀλλά οὐ εἰς ὁ ὁ ἵππος ἀρετή ; ἀνάγκη . ἄνθρωπος δέ , ὦ ἑταῖρος , μή οὕτως φημί , βλάπτω εἰς ὁ ἀνθρώπειος ἀρετή κακός γίγνομαι ; πάνυ μέν οὖν . ἀλλά ὁ δικαιοσύνη οὐ ἀνθρώπειος ἀρετή ; καί οὗτος ἀνάγκη . καί ὁ βλάπτω ἄρα , ὦ φίλος , ὁ ἄνθρωπος ἀνάγκη ἄδικος γίγνομαι . ἔοικα . ἆρα οὖν ὁ μουσική ὁ μουσικός ἄμουσος δύναμαι ποιέω ; ἀδύνατος . ἀλλά ὁ ἱππικός ὁ ἱππικός ἄφιππος ; οὐ εἰμί . ἀλλά ὁ δικαιοσύνη δή ὁ δίκαιος ἄδικος ; ἤ καί συλλήβδην ἀρετή ὁ ἀγαθός κακός ; ἀλλά ἀδύνατος . οὐ γάρ θερμότης οἴομαι ἔργον ψύχω ἀλλά ὁ ἐναντίος . ναί . οὐδέ ξηρότης ὑγραίνω ἀλλά ὁ ἐναντίος . πάνυ γε . οὐδέ δή ὁ ἀγαθός βλάπτω ἀλλά ὁ ἐναντίος . φαίνω . ὁ δέ γε δίκαιος ἀγαθός ; πάνυ γε . οὐ ἄρα ὁ δίκαιος βλάπτω ἔργον , ὦ Πολέμαρχος , οὔτε φίλος οὔτε ἄλλος οὐδείς , ἀλλά ὁ ἐναντίος , ὁ ἄδικος . παντάπασι ἐγώ δοκέω ἀληθής λέγω , φημί , ὦ Σωκράτης . εἰ ἄρα ὁ ὀφείλω ἕκαστος ἀποδίδωμι φημί τις δίκαιος εἰμί , οὗτος δέ δή νοέω αὐτός ὁ μέν ἐχθρός βλάβη ὀφείλω παρά ὁ δίκαιος ἀνήρ , ὁ δέ φίλος ὠφέλεια , οὐ εἰμί σοφός ὁ οὗτος λέγω . οὐ γάρ ἀληθής λέγω · οὐδαμοῦ γάρ δίκαιος οὐδείς ἐγώ φαίνω εἰμί βλάπτω . συγχωρέω , ἠμί δέ ὅς . μάχομαι ἄρα , εἰμί δέ ἐγώ , κοινῇ ἐγώ τε καί σύ , ἐάν τις αὐτός φημί ἤ Σιμωνίδης ἤ Βίας ἤ Πιττακός λέγω ἤ τις ἄλλος ὁ σοφός τε καί μακάριος ἀνήρ . ἐγώ γοῦν , φημί , ἑτοῖμος εἰμί κοινωνέω ὁ μάχη .