plato-philosophy.respublica 1.344
λέγω γὰρ ὅνπερ νυνδὴ ἔλεγον , τὸν μεγάλα δυνάμενον πλεονεκτεῖν · τοῦτον οὖν σκόπει , εἴπερ βούλει κρίνειν ὅσῳ μᾶλλον συμφέρει ἰδίᾳ αὑτῷ ἄδικον εἶναι ἢ τὸ δίκαιον . πάντων δὲ ῥᾷστα μαθήσῃ , ἐὰν ἐπὶ τὴν τελεωτάτην ἀδικίαν ἔλθῃς , ἣ τὸν μὲν ἀδικήσαντα εὐδαιμονέστατον ποιεῖ , τοὺς δὲ ἀδικηθέντας καὶ ἀδικῆσαι οὐκ ἂν ἐθέλοντας ἀθλιωτάτους . ἔστιν δὲ τοῦτο τυραννίς , ἣ οὐ κατὰ σμικρὸν τἀλλότρια καὶ λάθρᾳ καὶ βίᾳ ἀφαιρεῖται , καὶ ἱερὰ καὶ ὅσια καὶ ἴδια καὶ δημόσια , ἀλλὰ συλλήβδην · ὧν ἐφʼ ἑκάστῳ μέρει ὅταν τις ἀδικήσας μὴ λάθῃ , ζημιοῦταί τε καὶ ὀνείδη ἔχει τὰ μέγιστα—καὶ γὰρ ἱερόσυλοι καὶ ἀνδραποδισταὶ καὶ τοιχωρύχοι καὶ ἀποστερηταὶ καὶ κλέπται οἱ κατὰ μέρη ἀδικοῦντες τῶν τοιούτων κακουργημάτων καλοῦνται—ἐπειδὰν δέ τις πρὸς τοῖς τῶν πολιτῶν χρήμασιν καὶ αὐτοὺς ἀνδραποδισάμενος δουλώσηται , ἀντὶ τούτων τῶν αἰσχρῶν ὀνομάτων εὐδαίμονες καὶ μακάριοι κέκληνται , οὐ μόνον ὑπὸ τῶν πολιτῶν ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τῶν ἄλλων ὅσοι ἂν πύθωνται αὐτὸν τὴν ὅλην ἀδικίαν ἠδικηκότα · οὐ γὰρ τὸ ποιεῖν τὰ ἄδικα ἀλλὰ τὸ πάσχειν φοβούμενοι ὀνειδίζουσιν οἱ ὀνειδίζοντες τὴν ἀδικίαν . οὕτως , ὦ Σώκρατες , καὶ ἰσχυρότερον καὶ ἐλευθεριώτερον καὶ δεσποτικώτερον ἀδικία δικαιοσύνης ἐστὶν ἱκανῶς γιγνομένη , καὶ ὅπερ ἐξ ἀρχῆς ἔλεγον , τὸ μὲν τοῦ κρείττονος συμφέρον τὸ δίκαιον τυγχάνει ὄν , τὸ δʼ ἄδικον ἑαυτῷ λυσιτελοῦν τε καὶ συμφέρον . ταῦτα εἰπὼν ὁ Θρασύμαχος ἐν νῷ εἶχεν ἀπιέναι , ὥσπερ βαλανεὺς ἡμῶν καταντλήσας κατὰ τῶν ὤτων ἁθρόον καὶ πολὺν τὸν λόγον · οὐ μὴν εἴασάν γε αὐτὸν οἱ παρόντες , ἀλλʼ ἠνάγκασαν ὑπομεῖναί τε καὶ παρασχεῖν τῶν εἰρημένων λόγον . καὶ δὴ ἔγωγε καὶ αὐτὸς πάνυ ἐδεόμην τε καὶ εἶπον · ὦ δαιμόνιε Θρασύμαχε , οἷον ἐμβαλὼν λόγον ἐν νῷ ἔχεις ἀπιέναι πρὶν διδάξαι ἱκανῶς ἢ μαθεῖν εἴτε οὕτως εἴτε ἄλλως ἔχει ; ἢ σμικρὸν οἴει ἐπιχειρεῖν πρᾶγμα διορίζεσθαι ὅλου βίου διαγωγήν , ᾗ ἂν διαγόμενος ἕκαστος ἡμῶν λυσιτελεστάτην ζωὴν ζῴη ; ἐγὼ γὰρ οἶμαι , ἔφη ὁ Θρασύμαχος , τουτὶ ἄλλως ἔχειν ; ἔοικας , ἦν δʼ ἐγώ—ἤτοι ἡμῶν γε οὐδὲν κήδεσθαι , οὐδέ τι φροντίζειν εἴτε χεῖρον εἴτε βέλτιον βιωσόμεθα ἀγνοοῦντες ὃ σὺ φῂς εἰδέναι .
Lemmas: λέγω γάρ ὅς νυνδί λέγω , ὁ μέγας δύναμαι πλεονεκτέω · οὗτος οὖν σκοπέω , εἴπερ βούλομαι κρίνω ὅσος μάλα συμφέρω ἴδιος ἑαυτοῦ ἄδικος εἰμί ἤ ὁ δίκαιος . πᾶς δέ ῥᾴδιος μανθάνω , ἐάν ἐπί ὁ τέλειος ἀδικία ἔρχομαι , ὅς ὁ μέν ἀδικέω εὐδαίμων ποιέω , ὁ δέ ἀδικέω καί ἀδικέω οὐ ἄν ἐθέλω ἄθλιος . εἰμί δέ οὗτος τυραννίς , ὅς οὐ κατά μικρός ἀλλότριος καί λάθρῃ καί βία ἀφαιρέω , καί ἱερός καί ὅσιος καί ἴδιος καί δημόσιος , ἀλλά συλλήβδην · ὅς ἐπί ἕκαστος μέρος ὅταν τις ἀδικέω μή λανθάνω , ζημιόω τε καί ὄνειδος ἔχω ὁ μέγιστος γάρ ἱερόσυλος καί ἀνδραποδιστής καί τοιχωρύχος καί ἀποστερητής καί κλέπτης ὁ κατά μέρος ἀδικέω ὁ τοιοῦτος κακούργημα καλοῦνται—ἐπειδὰν δέ τις πρός ὁ ὁ πολίτης χρῆμα καί αὐτός ἀνδραποδίζω δουλόω , ἀντί οὗτος ὁ αἰσχρός ὄνομα εὐδαίμων καί μακάριος καλέω , οὐ μόνος ὑπό ὁ πολίτης ἀλλά καί ὑπό ὁ ἄλλος ὅσος ἄν πυνθάνομαι αὐτός ὁ ὅλος ἀδικία ἀδικέω · οὐ γάρ ὁ ποιέω ὁ ἄδικος ἀλλά ὁ πάσχω φοβέω ὀνειδίζω ὁ ὀνειδίζω ὁ ἀδικία . οὕτως , ὦ Σωκράτης , καί ἰσχυρός καί ἐλευθέριος καί δεσποτικός ἀδικία δικαιοσύνη εἰμί ἱκανός γίγνομαι , καί ὅς ἐκ ἀρχή λέγω , ὁ μέν ὁ κρατύς συμφέρω ὁ δίκαιος τυγχάνω εἰμί , ὁ δέ ἄδικος ἑαυτοῦ λυσιτελέω τε καί συμφέρω . οὗτος λέγω ὁ Θρασύμαχος ἐν νόος ἔχω ἀπέρχομαι , ὥσπερ βαλανεύς ἐγώ καταντλέω κατά ὁ οὖς ἀθρόος καί πολύς ὁ λόγος · οὐ μήν ἐάω γε αὐτός ὁ πάρειμι , ἀλλά ἀναγκάζω ὑπομένω τε καί παρέχω ὁ λέγω λόγος . καί δή ἐγώ καί αὐτός πάνυ δέω τε καί λέγω · ὦ δαιμόνιος Θρασύμαχος , οἷος ἐμβάλλω λόγος ἐν νόος ἔχω ἀπέρχομαι πρίν διδάσκω ἱκανός ἤ μανθάνω εἴτε οὕτως εἴτε ἄλλος ἔχω ; ἤ μικρός οἴομαι ἐπιχειρέω πρᾶγμα διορίζω ὅλος βίος διαγωγή , ὅς ἄν διάγω ἕκαστος ἐγώ λυσιτελής ζωή ζάω ; ἐγώ γάρ οἴομαι , φημί ὁ Θρασύμαχος , οὗτος ἄλλος ἔχω ; ἔοικα , εἰμί δέ ἐγώ ἐγώ γε οὐδείς κήδω , οὐδέ τις φροντίζω εἴτε κακός εἴτε ἀγαθός βιόω ἀγνοέω ὅς σύ φημί οἶδα .