plato-philosophy.respublica 9.579
οὐκοῦν ἀναγκάζοιτο ἄν τινας ἤδη θωπεύειν αὐτῶν τῶν δούλων καὶ ὑπισχνεῖσθαι πολλὰ καὶ ἐλευθεροῦν οὐδὲν δεόμενος , καὶ κόλαξ αὐτὸς ἂν θεραπόντων ἀναφανείη ; πολλὴ ἀνάγκη , ἔφη , αὐτῷ , ἢ ἀπολωλέναι . τί δʼ , εἰ καὶ ἄλλους , ἦν δʼ ἐγώ , ὁ θεὸς κύκλῳ κατοικίσειεν γείτονας πολλοὺς αὐτῷ , οἳ μὴ ἀνέχοιντο εἴ τις ἄλλος ἄλλου δεσπόζειν ἀξιοῖ , ἀλλʼ εἴ πού τινα τοιοῦτον λαμβάνοιεν , ταῖς ἐσχάταις τιμωροῖντο τιμωρίαις ; ἔτι ἄν , ἔφη , οἶμαι , μᾶλλον ἐν παντὶ κακοῦ εἴη , κύκλῳ φρουρούμενος ὑπὸ πάντων πολεμίων . ἆρʼ οὖν οὐκ ἐν τοιούτῳ μὲν δεσμωτηρίῳ δέδεται ὁ τύραννος , φύσει ὢν οἷον διεληλύθαμεν , πολλῶν καὶ παντοδαπῶν φόβων καὶ ἐρώτων μεστός · λίχνῳ δὲ ὄντι αὐτῷ τὴν ψυχὴν μόνῳ τῶν ἐν τῇ πόλει οὔτε ἀποδημῆσαι ἔξεστιν οὐδαμόσε , οὔτε θεωρῆσαι ὅσων δὴ καὶ οἱ ἄλλοι ἐλεύθεροι ἐπιθυμηταί εἰσιν , καταδεδυκὼς δὲ ἐν τῇ οἰκίᾳ τὰ πολλὰ ὡς γυνὴ ζῇ , φθονῶν καὶ τοῖς ἄλλοις πολίταις , ἐάν τις ἔξω ἀποδημῇ καί τι ἀγαθὸν ὁρᾷ ; παντάπασιν μὲν οὖν , ἔφη . οὐκοῦν τοῖς τοιούτοις κακοῖς πλείω καρποῦται ἀνὴρ ὃς ἂν κακῶς ἐν ἑαυτῷ πολιτευόμενος , ὃν νυνδὴ σὺ ἀθλιώτατον ἔκρινας , τὸν τυραννικόν , ὡς μὴ ἰδιώτης καταβιῷ , ἀλλὰ ἀναγκασθῇ ὑπό τινος τύχης τυραννεῦσαι καὶ ἑαυτοῦ ὢν ἀκράτωρ ἄλλων ἐπιχειρήσῃ ἄρχειν , ὥσπερ εἴ τις κάμνοντι σώματι καὶ ἀκράτορι ἑαυτοῦ μὴ ἰδιωτεύων ἀλλʼ ἀγωνιζόμενος πρὸς ἄλλα σώματα καὶ μαχόμενος ἀναγκάζοιτο διάγειν τὸν βίον . παντάπασιν , ἔφη , ὁμοιότατά τε καὶ ἀληθέστατα λέγεις , ὦ Σώκρατες . οὐκοῦν , ἦν δʼ ἐγώ , ὦ φίλε Γλαύκων , παντελῶς τὸ πάθος ἄθλιον , καὶ τοῦ ὑπὸ σοῦ κριθέντος χαλεπώτατα ζῆν χαλεπώτερον ἔτι ζῇ ὁ τυραννῶν ; κομιδῇ γʼ , ἔφη . ἔστιν ἄρα τῇ ἀληθείᾳ , κἂν εἰ μή τῳ δοκεῖ , ὁ τῷ ὄντι τύραννος τῷ ὄντι δοῦλος τὰς μεγίστας θωπείας καὶ δουλείας καὶ κόλαξ τῶν πονηροτάτων , καὶ τὰς ἐπιθυμίας οὐδʼ ὁπωστιοῦν ἀποπιμπλάς , ἀλλὰ πλείστων ἐπιδεέστατος καὶ πένης τῇ ἀληθείᾳ φαίνεται , ἐάν τις ὅλην ψυχὴν ἐπίστηται θεάσασθαι , καὶ φόβου γέμων διὰ παντὸς τοῦ βίου , σφαδᾳσμῶν τε καὶ ὀδυνῶν πλήρης , εἴπερ τῇ τῆς πόλεως διαθέσει ἧς ἄρχει ἔοικεν . ἔοικεν δέ · ἦ γάρ ; καὶ μάλα , ἔφη .
Lemmas: οὐκοῦν ἀναγκάζω ἄν τις ἤδη θωπεύω αὐτός ὁ δοῦλος καί ὑπισχνέομαι πολύς καί ἐλευθερόω οὐδείς δέω , καί κόλαξ αὐτός ἄν θεράπων ἀναφαίνω ; πολύς ἀνάγκη , φημί , αὐτός , ἤ ἀπόλλυμι . τίς δέ , εἰ καί ἄλλος , εἰμί δέ ἐγώ , ὁ θεός κύκλος κατοικίζω γείτων πολύς αὐτός , ὅς μή ἀνέχω εἰ τις ἄλλος ἄλλος δεσπόζω ἀξιόω , ἀλλά εἰ που τις τοιοῦτος λαμβάνω , ὁ ἔσχατος τιμωρέω τιμωρία ; ἔτι ἄν , φημί , οἴομαι , μάλα ἐν πᾶς κακός εἰμί , κύκλος φρουρέω ὑπό πᾶς πολέμιος . ἆρα οὖν οὐ ἐν τοιοῦτος μέν δεσμωτήριον δέω ὁ τύραννος , φύσις εἰμί οἷος διέρχομαι , πολύς καί παντοδαπής φόβος καί ἔρως μεστός · λίχνος δέ εἰμί αὐτός ὁ ψυχή μόνος ὁ ἐν ὁ πόλις οὔτε ἀποδημέω ἔξεστι οὐδαμόσε , οὔτε θεωρέω ὅσος δή καί ὁ ἄλλος ἐλεύθερος ἐπιθυμητής εἰμί , καταδύω δέ ἐν ὁ οἰκία ὁ πολύς ὡς γυνή ζάω , φθονέω καί ὁ ἄλλος πολίτης , ἐάν τις ἔξω ἀποδημέω καί τις ἀγαθός ὁράω ; παντάπασι μέν οὖν , φημί . οὐκοῦν ὁ τοιοῦτος κακός πολύς καρπόω ἀνήρ ὅς ἄν κακός ἐν ἑαυτοῦ πολιτεύω , ὅς νυνδί σύ ἄθλιος κρίνω , ὁ τυραννικός , ὡς μή ἰδιώτης καταβιόω , ἀλλά ἀναγκάζω ὑπό τις τύχη τυραννεύω καί ἑαυτοῦ εἰμί ἀκράτωρ ἄλλος ἐπιχειρέω ἄρχω , ὥσπερ εἰ τις κάμνω σῶμα καί ἀκράτωρ ἑαυτοῦ μή ἰδιωτεύω ἀλλά ἀγωνίζομαι πρός ἄλλος σῶμα καί μάχομαι ἀναγκάζω διάγω ὁ βίος . παντάπασι , φημί , ὅμοιος τε καί ἀληθής λέγω , ὦ Σωκράτης . οὐκοῦν , εἰμί δέ ἐγώ , ὦ φίλος Γλαύκων , παντελής ὁ πάθος ἄθλιος , καί ὁ ὑπό σύ κρίνω χαλεπός ζάω χαλεπός ἔτι ζάω ὁ τυραννεύω ; κομιδῇ γε , φημί . εἰμί ἄρα ὁ ἀλήθεια , ἄν εἰ μή τις δοκέω , ὁ ὁ εἰμί τύραννος ὁ εἰμί δοῦλος ὁ μέγας θωπεία καί δουλεία καί κόλαξ ὁ πονηρός , καί ὁ ἐπιθυμία οὐδέ ὁπωσοῦν ἀποπίμπλημι , ἀλλά πολύς ἐπιδεής καί πένης ὁ ἀλήθεια φαίνω , ἐάν τις ὅλος ψυχή ἐπίσταμαι θεάομαι , καί φόβος γέμω διά πᾶς ὁ βίος , σφαδᾳσμός τε καί ὀδύνη πλήρης , εἴπερ ὁ ὁ πόλις διάθεσις ὅς ἄρχω ἔοικα . ἔοικα δέ · ἦ γάρ ; καί μάλα , φημί .