plato-philosophy.respublica 4.435
ἐὰν δέ τι ἄλλο ἐν τῷ ἑνὶ ἐμφαίνηται , πάλιν ἐπανιόντες ἐπὶ τὴν πόλιν βασανιοῦμεν , καὶ τάχʼ ἂν παρʼ ἄλληλα σκοποῦντες καὶ τρίβοντες , ὥσπερ ἐκ πυρείων ἐκλάμψαι ποιήσαιμεν τὴν δικαιοσύνην · καὶ φανερὰν γενομένην βεβαιωσόμεθα αὐτὴν παρʼ ἡμῖν αὐτοῖς . ἀλλʼ , ἔφη , καθʼ ὁδόν τε λέγεις καὶ ποιεῖν χρὴ οὕτως . ἆρʼ οὖν , ἦν δʼ ἐγώ , ὅ γε ταὐτὸν ἄν τις προσείποι μεῖζόν τε καὶ ἔλαττον , ἀνόμοιον τυγχάνει ὂν ταύτῃ ᾗ ταὐτὸν προσαγορεύεται , ἢ ὅμοιον ; ὅμοιον , ἔφη . καὶ δίκαιος ἄρα ἀνὴρ δικαίας πόλεως κατʼ αὐτὸ τὸ τῆς δικαιοσύνης εἶδος οὐδὲν διοίσει , ἀλλʼ ὅμοιος ἔσται . ὅμοιος , ἔφη . ἀλλὰ μέντοι πόλις γε ἔδοξεν εἶναι δικαία ὅτε ἐν αὐτῇ τριττὰ γένη φύσεων ἐνόντα τὸ αὑτῶν ἕκαστον ἔπραττεν , σώφρων δὲ αὖ καὶ ἀνδρεία καὶ σοφὴ διὰ τῶν αὐτῶν τούτων γενῶν ἄλλʼ ἄττα πάθη τε καὶ ἕξεις . ἀληθῆ , ἔφη . καὶ τὸν ἕνα ἄρα , ὦ φίλε , οὕτως ἀξιώσομεν , τὰ αὐτὰ ταῦτα εἴδη ἐν τῇ αὑτοῦ ψυχῇ ἔχοντα , διὰ τὰ αὐτὰ πάθη ἐκείνοις τῶν αὐτῶν ὀνομάτων ὀρθῶς ἀξιοῦσθαι τῇ πόλει . πᾶσα ἀνάγκη , ἔφη . εἰς φαῦλόν γε αὖ , ἦν δʼ ἐγώ , ὦ θαυμάσιε , σκέμμα ἐμπεπτώκαμεν περὶ ψυχῆς , εἴτε ἔχει τὰ τρία εἴδη ταῦτα ἐν αὑτῇ εἴτε μή . οὐ πάνυ μοι δοκοῦμεν , ἔφη , εἰς φαῦλον · ἴσως γάρ , ὦ Σώκρατες , τὸ λεγόμενον ἀληθές , ὅτι χαλεπὰ τὰ καλά . φαίνεται , ἦν δʼ ἐγώ . καὶ εὖ γʼ ἴσθι , ὦ Γλαύκων , ὡς ἡ ἐμὴ δόξα , ἀκριβῶς μὲν τοῦτο ἐκ τοιούτων μεθόδων , οἵαις νῦν ἐν τοῖς λόγοις χρώμεθα , οὐ μή ποτε λάβωμεν — ἄλλη γὰρ μακροτέρα καὶ πλείων ὁδὸς ἡ ἐπὶ τοῦτο ἄγουσα — ἴσως μέντοι τῶν γε προειρημένων τε καὶ προεσκεμμένων ἀξίως . οὐκοῦν ἀγαπητόν ; ἔφη · ἐμοὶ μὲν γὰρ ἔν γε τῷ παρόντι ἱκανῶς ἂν ἔχοι . ἀλλὰ μέντοι , εἶπον , ἔμοιγε καὶ πάνυ ἐξαρκέσει . μὴ τοίνυν ἀποκάμῃς , ἔφη , ἀλλὰ σκόπει . ἆρʼ οὖν ἡμῖν , ἦν δʼ ἐγώ , πολλὴ ἀνάγκη ὁμολογεῖν ὅτι γε τὰ αὐτὰ ἐν ἑκάστῳ ἔνεστιν ἡμῶν εἴδη τε καὶ ἤθη ἅπερ ἐν τῇ πόλει ; οὐ γάρ που ἄλλοθεν ἐκεῖσε ἀφῖκται .
Lemmas: ἐάν δέ τις ἄλλος ἐν ὁ εἷς ἐμφαίνω , πάλιν ἐπανέρχομαι ἐπί ὁ πόλις βασανίζω , καί τάχα ἄν παρά ἀλλήλων σκοπέω καί τρίβω , ὥσπερ ἐκ πυρεῖον ἐκλάμπω ποιέω ὁ δικαιοσύνη · καί φανερός γίγνομαι βεβαιόω αὐτός παρά ἐγώ αὐτός . ἀλλά , φημί , κατά ὁδός τε λέγω καί ποιέω χρή οὕτως . ἆρα οὖν , εἰμί δέ ἐγώ , ὅς γε αὐτός ἄν τις προσλέγω μέγας τε καί ἐλαχύς , ἀνόμοιος τυγχάνω εἰμί οὗτος ὅς αὐτός προσαγορεύω , ἤ ὅμοιος ; ὅμοιος , φημί . καί δίκαιος ἄρα ἀνήρ δίκαιος πόλις κατά αὐτός ὁ ὁ δικαιοσύνη εἶδος οὐδείς διαφέρω , ἀλλά ὅμοιος εἰμί . ὅμοιος , φημί . ἀλλά μέντοι πόλις γε δοκέω εἰμί δίκαιος ὅτε ἐν αὐτός τρισσός γένος φύσις ἔνειμι ὁ ἑαυτοῦ ἕκαστος πράσσω , σώφρων δέ αὖ καί ἀνδρεία καί σοφός διά ὁ αὐτός οὗτος γένος ἄλλος τις πάθος τε καί ἕξις . ἀληθής , φημί . καί ὁ εἷς ἄρα , ὦ φίλος , οὕτως ἀξιόω , ὁ αὐτός οὗτος εἶδος ἐν ὁ ἑαυτοῦ ψυχή ἔχω , διά ὁ αὐτός πάθος ἐκεῖνος ὁ αὐτός ὄνομα ὀρθός ἀξιόω ὁ πόλις . πᾶς ἀνάγκη , φημί . εἰς φαῦλος γε αὖ , εἰμί δέ ἐγώ , ὦ θαυμάσιος , σκέμμα ἐμπίπτω περί ψυχή , εἴτε ἔχω ὁ τρεῖς εἶδος οὗτος ἐν ἑαυτοῦ εἴτε μή . οὐ πάνυ ἐγώ δοκέω , φημί , εἰς φαῦλος · ἴσως γάρ , ὦ Σωκράτης , ὁ λέγω ἀληθής , ὅτι χαλεπός ὁ καλός . φαίνω , εἰμί δέ ἐγώ . καί εὖ γε οἶδα , ὦ Γλαύκων , ὡς ὁ ἐμός δόξα , ἀκριβής μέν οὗτος ἐκ τοιοῦτος μέθοδος , οἷος νῦν ἐν ὁ λόγος χράω , οὐ μή ποτέ λαμβάνω — ἄλλος γάρ μακρός καί πολύς ὁδός ὁ ἐπί οὗτος ἄγω — ἴσως μέντοι ὁ γε προλέγω τε καί προσκέπτομαι ἄξιος . οὐκοῦν ἀγαπητός ; φημί · ἐγώ μέν γάρ ἐν γε ὁ πάρειμι ἱκανός ἄν ἔχω . ἀλλά μέντοι , λέγω , ἐγώ καί πάνυ ἐξαρκέω . μή τοίνυν ἀποκάμνω , φημί , ἀλλά σκοπέω . ἆρα οὖν ἐγώ , εἰμί δέ ἐγώ , πολύς ἀνάγκη ὁμολογέω ὅτι γε ὁ αὐτός ἐν ἕκαστος ἔνειμι ἐγώ εἶδος τε καί ἦθος ὅς ἐν ὁ πόλις ; οὐ γάρ που ἄλλοθεν ἐκεῖσε ἀφικνέομαι .