plato-philosophy.respublica 1.353
τί δέ ; μαχαίρᾳ ἂν ἀμπέλου κλῆμα ἀποτέμοις καὶ σμίλῃ καὶ ἄλλοις πολλοῖς ; πῶς γὰρ οὔ ; ἀλλʼ οὐδενί γʼ ἂν οἶμαι οὕτω καλῶς ὡς δρεπάνῳ τῷ ἐπὶ τούτῳ ἐργασθέντι . ἀληθῆ . ἆρʼ οὖν οὐ τοῦτο τούτου ἔργον θήσομεν ; θήσομεν μὲν οὖν . νῦν δὴ οἶμαι ἄμεινον ἂν μάθοις ὃ ἄρτι ἠρώτων , πυνθανόμενος εἰ οὐ τοῦτο ἑκάστου εἴη ἔργον ὃ ἂν ἢ μόνον τι ἢ κάλλιστα τῶν ἄλλων ἀπεργάζηται . ἀλλά , ἔφη , μανθάνω τε καί μοι δοκεῖ τοῦτο ἑκάστου πράγματος ἔργον εἶναι . εἶεν , ἦν δʼ ἐγώ . οὐκοῦν καὶ ἀρετὴ δοκεῖ σοι εἶναι ἑκάστῳ ᾧπερ καὶ ἔργον τι προστέτακται ; ἴωμεν δὲ ἐπὶ τὰ αὐτὰ πάλιν · ὀφθαλμῶν , φαμέν , ἔστι τι ἔργον ; ἔστιν . ἆρʼ οὖν καὶ ἀρετὴ ὀφθαλμῶν ἔστιν ; καὶ ἀρετή . τί δέ ; ὤτων ἦν τι ἔργον ; ναί . οὐκοῦν καὶ ἀρετή ; καὶ ἀρετή . τί δὲ πάντων πέρι τῶν ἄλλων ; οὐχ οὕτω ; οὕτω . ἔχε δή · ἆρʼ ἄν ποτε ὄμματα τὸ αὑτῶν ἔργον καλῶς ἀπεργάσαιντο μὴ ἔχοντα τὴν αὑτῶν οἰκείαν ἀρετήν , ἀλλʼ ἀντὶ τῆς ἀρετῆς κακίαν ; καὶ πῶς ἄν ; ἔφη · τυφλότητα γὰρ ἴσως λέγεις ἀντὶ τῆς ὄψεως . ἥτις , ἦν δʼ ἐγώ , αὐτῶν ἡ ἀρετή · οὐ γάρ πω τοῦτο ἐρωτῶ , ἀλλʼ εἰ τῇ οἰκείᾳ μὲν ἀρετῇ τὸ αὑτῶν ἔργον εὖ ἐργάσεται τὰ ἐργαζόμενα , κακίᾳ δὲ κακῶς . ἀληθές , ἔφη , τοῦτό γε λέγεις . οὐκοῦν καὶ ὦτα στερόμενα τῆς αὑτῶν ἀρετῆς κακῶς τὸ αὑτῶν ἔργον ἀπεργάσεται ; πάνυ γε . τίθεμεν οὖν καὶ τἆλλα πάντα εἰς τὸν αὐτὸν λόγον ; ἔμοιγε δοκεῖ . ἴθι δή , μετὰ ταῦτα τόδε σκέψαι . ψυχῆς ἔστιν τι ἔργον ὃ ἄλλῳ τῶν ὄντων οὐδʼ ἂν ἑνὶ πράξαις , οἷον τὸ τοιόνδε · τὸ ἐπιμελεῖσθαι καὶ ἄρχειν καὶ βουλεύεσθαι καὶ τὰ τοιαῦτα πάντα , ἔσθʼ ὅτῳ ἄλλῳ ἢ ψυχῇ δικαίως ἂν αὐτὰ ἀποδοῖμεν καὶ φαῖμεν ἴδια ἐκείνης εἶναι ; οὐδενὶ ἄλλῳ . τί δʼ αὖ τὸ ζῆν ; οὐ ψυχῆς φήσομεν ἔργον εἶναι ; μάλιστά γʼ , ἔφη . οὐκοῦν καὶ ἀρετήν φαμέν τινα ψυχῆς εἶναι ; φαμέν . ἆρʼ οὖν ποτε , ὦ Θρασύμαχε , ψυχὴ τὰ αὑτῆς ἔργα εὖ ἀπεργάσεται στερομένη τῆς οἰκείας ἀρετῆς , ἢ ἀδύνατον ; ἀδύνατον . ἀνάγκη ἄρα κακῇ ψυχῇ κακῶς ἄρχειν καὶ ἐπιμελεῖσθαι , τῇ δὲ ἀγαθῇ πάντα ταῦτα εὖ πράττειν . ἀνάγκη . οὐκοῦν ἀρετήν γε συνεχωρήσαμεν ψυχῆς εἶναι δικαιοσύνην , κακίαν δὲ ἀδικίαν ; συνεχωρήσαμεν γάρ . ἡ μὲν ἄρα δικαία ψυχὴ καὶ ὁ δίκαιος ἀνὴρ εὖ βιώσεται , κακῶς δὲ ὁ ἄδικος . φαίνεται , ἔφη , κατὰ τὸν σὸν λόγον .
Lemmas: τίς δέ ; μάχαιρα ἄν ἄμπελος κλῆμα ἀποτέμνω καί σμίλη καί ἄλλος πολύς ; πῶς γάρ οὐ ; ἀλλά οὐδείς γε ἄν οἴομαι οὕτως καλός ὡς δρέπανον ὁ ἐπί οὗτος ἐργάζομαι . ἀληθής . ἆρα οὖν οὐ οὗτος οὗτος ἔργον τίθημι ; τίθημι μέν οὖν . νῦν δή οἴομαι ἀγαθός ἄν μανθάνω ὅς ἄρτι ἐρωτάω , πυνθάνομαι εἰ οὐ οὗτος ἕκαστος εἰμί ἔργον ὅς ἄν ἤ μόνος τις ἤ καλός ὁ ἄλλος ἀπεργάζομαι . ἀλλά , φημί , μανθάνω τε καί ἐγώ δοκέω οὗτος ἕκαστος πρᾶγμα ἔργον εἰμί . εἰμί , εἰμί δέ ἐγώ . οὐκοῦν καί ἀρετή δοκέω σύ εἰμί ἕκαστος ὅς καί ἔργον τις προστάσσω ; ἔρχομαι δέ ἐπί ὁ αὐτός πάλιν · ὀφθαλμός , φημί , εἰμί τις ἔργον ; εἰμί . ἆρα οὖν καί ἀρετή ὀφθαλμός εἰμί ; καί ἀρετή . τίς δέ ; οὖς εἰμί τις ἔργον ; ναί . οὐκοῦν καί ἀρετή ; καί ἀρετή . τίς δέ πᾶς περί ὁ ἄλλος ; οὐ οὕτως ; οὕτως . ἔχω δή · ἆρα ἄν ποτέ ὄμμα ὁ ἑαυτοῦ ἔργον καλός ἀπεργάζομαι μή ἔχω ὁ ἑαυτοῦ οἰκεῖος ἀρετή , ἀλλά ἀντί ὁ ἀρετή κακία ; καί πῶς ἄν ; φημί · τυφλότης γάρ ἴσως λέγω ἀντί ὁ ὄψις . ὅστις , εἰμί δέ ἐγώ , αὐτός ὁ ἀρετή · οὐ γάρ πω οὗτος ἐρωτάω , ἀλλά εἰ ὁ οἰκεῖος μέν ἀρετή ὁ ἑαυτοῦ ἔργον εὖ ἐργάζομαι ὁ ἐργάζομαι , κακία δέ κακός . ἀληθής , φημί , οὗτος γε λέγω . οὐκοῦν καί οὖς στέρομαι ὁ ἑαυτοῦ ἀρετή κακός ὁ ἑαυτοῦ ἔργον ἀπεργάζομαι ; πάνυ γε . τίθημι οὖν καί ἄλλος πᾶς εἰς ὁ αὐτός λόγος ; ἐγώ δοκέω . ἔρχομαι δή , μετά οὗτος ὅδε σκοπέω . ψυχή εἰμί τις ἔργον ὅς ἄλλος ὁ εἰμί οὐδέ ἄν εἷς πράσσω , οἷος ὁ τοιόσδε · ὁ ἐπιμελέομαι καί ἄρχω καί βουλεύω καί ὁ τοιοῦτος πᾶς , εἰμί ὅστις ἄλλος ἤ ψυχή δίκαιος ἄν αὐτός ἀποδέω καί φημί ἴδιος ἐκεῖνος εἰμί ; οὐδείς ἄλλος . τίς δέ αὖ ὁ ζάω ; οὐ ψυχή φημί ἔργον εἰμί ; μάλα γε , φημί . οὐκοῦν καί ἀρετή φημί τις ψυχή εἰμί ; φημί . ἆρα οὖν ποτέ , ὦ Θρασύμαχος , ψυχή ὁ ἑαυτοῦ ἔργον εὖ ἀπεργάζομαι στέρομαι ὁ οἰκεῖος ἀρετή , ἤ ἀδύνατος ; ἀδύνατος . ἀνάγκη ἄρα κακός ψυχή κακός ἄρχω καί ἐπιμελέομαι , ὁ δέ ἀγαθός πᾶς οὗτος εὖ πράσσω . ἀνάγκη . οὐκοῦν ἀρετή γε συγχωρέω ψυχή εἰμί δικαιοσύνη , κακία δέ ἀδικία ; συγχωρέω γάρ . ὁ μέν ἄρα δίκαιος ψυχή καί ὁ δίκαιος ἀνήρ εὖ βιόω , κακός δέ ὁ ἄδικος . φαίνω , φημί , κατά ὁ σός λόγος .