plato-philosophy.respublica 7.539
ὅταν οὖν , ἦν δʼ ἐγώ , μήτε ταῦτα ἡγῆται τίμια καὶ οἰκεῖα ὥσπερ πρὸ τοῦ , τά τε ἀληθῆ μὴ εὑρίσκῃ , ἔστι πρὸς ὁποῖον βίον ἄλλον ἢ τὸν κολακεύοντα εἰκότως προσχωρήσεται ; οὐκ ἔστιν , ἔφη . παράνομος δὴ οἶμαι δόξει γεγονέναι ἐκ νομίμου . ἀνάγκη . οὐκοῦν , ἔφην , εἰκὸς τὸ πάθος τῶν οὕτω λόγων ἁπτομένων καί , ὃ ἄρτι ἔλεγον , πολλῆς συγγνώμης ἄξιον ; καὶ ἐλέου γʼ , ἔφη . οὐκοῦν ἵνα μὴ γίγνηται ὁ ἔλεος οὗτος περὶ τοὺς τριακοντούτας σοι , εὐλαβουμένῳ παντὶ τρόπῳ τῶν λόγων ἁπτέον ; καὶ μάλʼ , ἦ δʼ ὅς . ἆρʼ οὖν οὐ μία μὲν εὐλάβεια αὕτη συχνή , τὸ μὴ νέους ὄντας αὐτῶν γεύεσθαι ; οἶμαι γάρ σε οὐ λεληθέναι ὅτι οἱ μειρακίσκοι , ὅταν τὸ πρῶτον λόγων γεύωνται , ὡς παιδιᾷ αὐτοῖς καταχρῶνται , ἀεὶ εἰς ἀντιλογίαν χρώμενοι , καὶ μιμούμενοι τοὺς ἐξελέγχοντας αὐτοὶ ἄλλους ἐλέγχουσι , χαίροντες ὥσπερ σκυλάκια τῷ ἕλκειν τε καὶ σπαράττειν τῷ λόγῳ τοὺς πλησίον ἀεί . ὑπερφυῶς μὲν οὖν , ἔφη . οὐκοῦν ὅταν δὴ πολλοὺς μὲν αὐτοὶ ἐλέγξωσιν , ὑπὸ πολλῶν δὲ ἐλεγχθῶσι , σφόδρα καὶ ταχὺ ἐμπίπτουσιν εἰς τὸ μηδὲν ἡγεῖσθαι ὧνπερ πρότερον · καὶ ἐκ τούτων δὴ αὐτοί τε καὶ τὸ ὅλον φιλοσοφίας πέρι εἰς τοὺς ἄλλους διαβέβληνται . ἀληθέστατα , ἔφη . ὁ δὲ δὴ πρεσβύτερος , ἦν δʼ ἐγώ , τῆς μὲν τοιαύτης μανίας οὐκ ἂν ἐθέλοι μετέχειν , τὸν δὲ διαλέγεσθαι ἐθέλοντα καὶ σκοπεῖν τἀληθὲς μᾶλλον μιμήσεται ἢ τὸν παιδιᾶς χάριν παίζοντα καὶ ἀντιλέγοντα , καὶ αὐτός τε μετριώτερος ἔσται καὶ τὸ ἐπιτήδευμα τιμιώτερον ἀντὶ ἀτιμοτέρου ποιήσει . ὀρθῶς , ἔφη . οὐκοῦν καὶ τὰ προειρημένα τούτου ἐπʼ εὐλαβείᾳ πάντα προείρηται , τὸ τὰς φύσεις κοσμίους εἶναι καὶ στασίμους οἷς τις μεταδώσει τῶν λόγων , καὶ μὴ ὡς νῦν ὁ τυχὼν καὶ οὐδὲν προσήκων ἔρχεται ἐπʼ αὐτό ; πάνυ μὲν οὖν , ἔφη . ἀρκεῖ δὴ ἐπὶ λόγων μεταλήψει μεῖναι ἐνδελεχῶς καὶ συντόνως μηδὲν ἄλλο πράττοντι , ἀλλʼ ἀντιστρόφως γυμναζομένῳ τοῖς περὶ τὸ σῶμα γυμνασίοις , ἔτη διπλάσια ἢ τότε ; ἕξ , ἔφη , ἢ τέτταρα λέγεις ;
Lemmas: ὅταν οὖν , εἰμί δέ ἐγώ , μήτε οὗτος ἡγέομαι τίμιος καί οἰκεῖος ὥσπερ πρό ὁ , ὁ τε ἀληθής μή εὑρίσκω , εἰμί πρός ὁποῖος βίος ἄλλος ἤ ὁ κολακεύω ἔοικα προσχωρέω ; οὐ εἰμί , φημί . παράνομος δή οἴομαι δοκέω γίγνομαι ἐκ νόμιμος . ἀνάγκη . οὐκοῦν , φημί , ἔοικα ὁ πάθος ὁ οὕτως λόγος ἅπτω καί , ὅς ἄρτι λέγω , πολύς συγγνώμη ἄξιος ; καί ἔλεος γε , φημί . οὐκοῦν ἵνα μή γίγνομαι ὁ ἔλεος οὗτος περί ὁ τριακονταετής σύ , εὐλαβέομαι πᾶς τρόπος ὁ λόγος ἁπτέον ; καί μάλα , ἠμί δέ ὅς . ἆρα οὖν οὐ εἷς μέν εὐλάβεια οὗτος συχνός , ὁ μή νέος εἰμί αὐτός γεύω ; οἴομαι γάρ σύ οὐ λανθάνω ὅτι ὁ μειρακίσκος , ὅταν ὁ πρῶτος λόγος γεύω , ὡς παιδιά αὐτός καταχράω , ἀεί εἰς ἀντιλογία χράω , καί μιμέομαι ὁ ἐξελέγχω αὐτός ἄλλος ἐλέγχω , χαίρω ὥσπερ σκυλάκιον ὁ ἕλκω τε καί σπαράσσω ὁ λόγος ὁ πλησίος ἀεί . ὑπερφυής μέν οὖν , φημί . οὐκοῦν ὅταν δή πολύς μέν αὐτός ἐλέγχω , ὑπό πολύς δέ ἐλέγχω , σφόδρα καί ταχύς ἐμπίπτω εἰς ὁ μηδείς ἡγέομαι ὅς πρότερος · καί ἐκ οὗτος δή αὐτός τε καί ὁ ὅλος φιλοσοφία περί εἰς ὁ ἄλλος διαβάλλω . ἀληθής , φημί . ὁ δέ δή πρέσβυς , εἰμί δέ ἐγώ , ὁ μέν τοιοῦτος μανία οὐ ἄν ἐθέλω μετέχω , ὁ δέ διαλέγω ἐθέλω καί σκοπέω ἀληθής μάλα μιμέομαι ἤ ὁ παιδιά χάριν παίζω καί ἀντιλέγω , καί αὐτός τε μέτριος εἰμί καί ὁ ἐπιτήδευμα τίμιος ἀντί ἄτιμος ποιέω . ὀρθός , φημί . οὐκοῦν καί ὁ προλέγω οὗτος ἐπί εὐλάβεια πᾶς προλέγω , ὁ ὁ φύσις κόσμιος εἰμί καί στάσιμος ὅς τις μεταδίδωμι ὁ λόγος , καί μή ὡς νῦν ὁ τυγχάνω καί οὐδείς προσήκω ἔρχομαι ἐπί αὐτός ; πάνυ μέν οὖν , φημί . ἀρκέω δή ἐπί λόγος μετάληψις μένω ἐνδελεχής καί σύντονος μηδείς ἄλλος πράσσω , ἀλλά ἀντίστροφος γυμνάζω ὁ περί ὁ σῶμα γυμνάσιον , ἔτος διπλάσιος ἤ τότε ; ἕξ , φημί , ἤ τέσσαρες λέγω ;