plato-philosophy.respublica 2.377
παιδευτέον δʼ ἐν ἀμφοτέροις , πρότερον δʼ ἐν τοῖς ψευδέσιν ; οὐ μανθάνω , ἔφη , πῶς λέγεις . οὐ μανθάνεις , ἦν δʼ ἐγώ , ὅτι πρῶτον τοῖς παιδίοις μύθους λέγομεν ; τοῦτο δέ που ὡς τὸ ὅλον εἰπεῖν ψεῦδος , ἔνι δὲ καὶ ἀληθῆ . πρότερον δὲ μύθοις πρὸς τὰ παιδία ἢ γυμνασίοις χρώμεθα . ἔστι ταῦτα . τοῦτο δὴ ἔλεγον , ὅτι μουσικῆς πρότερον ἁπτέον ἢ γυμναστικῆς . ὀρθῶς , ἔφη . οὐκοῦν οἶσθʼ ὅτι ἀρχὴ παντὸς ἔργου μέγιστον , ἄλλως τε δὴ καὶ νέῳ καὶ ἁπαλῷ ὁτῳοῦν ; μάλιστα γὰρ δὴ τότε πλάττεται , καὶ ἐνδύεται τύπος ὃν ἄν τις βούληται ἐνσημήνασθαι ἑκάστῳ . κομιδῇ μὲν οὖν . ἆρʼ οὖν ῥᾳδίως οὕτω παρήσομεν τοὺς ἐπιτυχόντας ὑπὸ τῶν ἐπιτυχόντων μύθους πλασθέντας ἀκούειν τοὺς παῖδας καὶ λαμβάνειν ἐν ταῖς ψυχαῖς ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἐναντίας δόξας ἐκείναις ἅς , ἐπειδὰν τελεωθῶσιν , ἔχειν οἰησόμεθα δεῖν αὐτούς ; οὐδʼ ὁπωστιοῦν παρήσομεν . πρῶτον δὴ ἡμῖν , ὡς ἔοικεν , ἐπιστατητέον τοῖς μυθοποιοῖς , καὶ ὃν μὲν ἂν καλὸν ποιήσωσιν , ἐγκριτέον , ὃν δʼ ἂν μή , ἀποκριτέον . τοὺς δʼ ἐγκριθέντας πείσομεν τὰς τροφούς τε καὶ μητέρας λέγειν τοῖς παισίν , καὶ πλάττειν τὰς ψυχὰς αὐτῶν τοῖς μύθοις πολὺ μᾶλλον ἢ τὰ σώματα ταῖς χερσίν · ὧν δὲ νῦν λέγουσι τοὺς πολλοὺς ἐκβλητέον . ποίους δή ; ἔφη . ἐν τοῖς μείζοσιν , ἦν δʼ ἐγώ , μύθοις ὀψόμεθα καὶ τοὺς ἐλάττους . δεῖ γὰρ δὴ τὸν αὐτὸν τύπον εἶναι καὶ ταὐτὸν δύνασθαι τούς τε μείζους καὶ τοὺς ἐλάττους . ἢ οὐκ οἴει ; ἔγωγʼ , ἔφη · ἀλλʼ οὐκ ἐννοῶ οὐδὲ τοὺς μείζους τίνας λέγεις . οὓς Ἡσίοδός τε , εἶπον , καὶ Ὅμηρος ἡμῖν ἐλεγέτην καὶ οἱ ἄλλοι ποιηταί . οὗτοι γάρ που μύθους τοῖς ἀνθρώποις ψευδεῖς συντιθέντες ἔλεγόν τε καὶ λέγουσι . ποίους δή , ἦ δʼ ὅς , καὶ τί αὐτῶν μεμφόμενος λέγεις ; ὅπερ , ἦν δʼ ἐγώ , χρὴ καὶ πρῶτον καὶ μάλιστα μέμφεσθαι , ἄλλως τε καὶ ἐάν τις μὴ καλῶς ψεύδηται . τί τοῦτο ; ὅταν εἰκάζῃ τις κακῶς τῷ λόγῳ , περὶ θεῶν τε καὶ ἡρώων οἷοί εἰσιν , ὥσπερ γραφεὺς μηδὲν ἐοικότα γράφων οἷς ἂν ὅμοια βουληθῇ γράψαι . καὶ γάρ , ἔφη , ὀρθῶς ἔχει τά γε τοιαῦτα μέμφεσθαι . ἀλλὰ πῶς δὴ λέγομεν καὶ ποῖα ;
Lemmas: παιδευτέος δέ ἐν ἀμφότερος , πρότερος δέ ἐν ὁ ψευδής ; οὐ μανθάνω , φημί , πῶς λέγω . οὐ μανθάνω , εἰμί δέ ἐγώ , ὅτι πρῶτος ὁ παιδίον μῦθος λέγω ; οὗτος δέ που ὡς ὁ ὅλος λέγω ψεῦδος , ἔνειμι δέ καί ἀληθής . πρότερος δέ μῦθος πρός ὁ παιδίον ἤ γυμνάσιον χράω . εἰμί οὗτος . οὗτος δή λέγω , ὅτι μουσικός πρότερος ἁπτέον ἤ γυμναστικός . ὀρθός , φημί . οὐκοῦν οἶδα ὅτι ἀρχή πᾶς ἔργον μέγας , ἄλλος τε δή καί νέος καί ἁπαλός ὅστις ; μάλα γάρ δή τότε πλήσσω , καί ἐνδύω τύπος ὅς ἄν τις βούλομαι ἐνσημαίνομαι ἕκαστος . κομιδῇ μέν οὖν . ἆρα οὖν ῥᾴδιος οὕτως παρίημι ὁ ἐπιτυγχάνω ὑπό ὁ ἐπιτυγχάνω μῦθος πλάσσω ἀκούω ὁ παῖς καί λαμβάνω ἐν ὁ ψυχή ὡς ἐπί ὁ πολύς ἐναντίος δόξα ἐκεῖνος ὅς , ἐπειδάν τελειόω , ἔχω οἴομαι δέω αὐτός ; οὐδέ ὁπωσοῦν παρίημι . πρῶτος δή ἐγώ , ὡς ἔοικα , ἐπιστατητέον ὁ μυθοποιός , καί ὅς μέν ἄν καλός ποιέω , ἐγκριτέος , ὅς δέ ἄν μή , ἀποκριτέον . ὁ δέ ἐγκρίνω πείθω ὁ τροφός τε καί μήτηρ λέγω ὁ παῖς , καί πλάσσω ὁ ψυχή αὐτός ὁ μῦθος πολύς μάλα ἤ ὁ σῶμα ὁ χείρ · ὅς δέ νῦν λέγω ὁ πολύς ἐκβλητέον . ποῖος δή ; φημί . ἐν ὁ μέγας , εἰμί δέ ἐγώ , μῦθος ὁράω καί ὁ ἐλαχύς . δέω γάρ δή ὁ αὐτός τύπος εἰμί καί αὐτός δύναμαι ὁ τε μέγας καί ὁ ἐλαχύς . ἤ οὐ οἴομαι ; ἐγώ , φημί · ἀλλά οὐ ἐννοέω οὐδέ ὁ μέγας τίς λέγω . ὅς Ἡσίοδος τε , λέγω , καί Ὅμηρος ἐγώ λέγω καί ὁ ἄλλος ποιητής . οὗτος γάρ που μῦθος ὁ ἄνθρωπος ψευδής συντίθημι λέγω τε καί λέγω . ποῖος δή , ἠμί δέ ὅς , καί τίς αὐτός μέμφομαι λέγω ; ὅς , εἰμί δέ ἐγώ , χρή καί πρῶτος καί μάλα μέμφομαι , ἄλλος τε καί ἐάν τις μή καλός ψεύδω . τίς οὗτος ; ὅταν εἰκάζω τις κακός ὁ λόγος , περί θεός τε καί ἥρως οἷος εἰμί , ὥσπερ γραφεύς μηδείς ἔοικα γράφω ὅς ἄν ὅμοιος βούλομαι γράφω . καί γάρ , φημί , ὀρθός ἔχω ὁ γε τοιοῦτος μέμφομαι . ἀλλά πῶς δή λέγω καί ποῖος ;