plato-philosophy.respublica 5.458
ὑφεκτέον , ἦν δʼ ἐγώ , δίκην . τοσόνδε μέντοι χάρισαί μοι · ἔασόν με ἑορτάσαι , ὥσπερ οἱ ἀργοὶ τὴν διάνοιαν εἰώθασιν ἑστιᾶσθαι ὑφʼ ἑαυτῶν , ὅταν μόνοι πορεύωνται . καὶ γὰρ οἱ τοιοῦτοί που , πρὶν ἐξευρεῖν τίνα τρόπον ἔσται τι ὧν ἐπιθυμοῦσι , τοῦτο παρέντες , ἵνα μὴ κάμνωσι βουλευόμενοι περὶ τοῦ δυνατοῦ καὶ μή , θέντες ὡς ὑπάρχον εἶναι ὃ βούλονται , ἤδη τὰ λοιπὰ διατάττουσιν καὶ χαίρουσιν διεξιόντες οἷα δράσουσι γενομένου , ἀργὸν καὶ ἄλλως ψυχὴν ἔτι ἀργοτέραν ποιοῦντες . ἤδη οὖν καὶ αὐτὸς μαλθακίζομαι , καὶ ἐκεῖνα μὲν ἐπιθυμῶ ἀναβαλέσθαι καὶ ὕστερον ἐπισκέψασθαι , ᾗ δυνατά , νῦν δὲ ὡς δυνατῶν ὄντων θεὶς σκέψομαι , ἄν μοι παριῇς , πῶς διατάξουσιν αὐτὰ οἱ ἄρχοντες γιγνόμενα , καὶ ὅτι πάντων συμφορώτατʼ ἂν εἴη πραχθέντα τῇ τε πόλει καὶ τοῖς φύλαξιν . ταῦτα πειράσομαί σοι πρότερα συνδιασκοπεῖσθαι , ὕστερα δʼ ἐκεῖνα , εἴπερ παριεῖς . ἀλλὰ παρίημι , ἔφη , καὶ σκόπει . οἶμαι τοίνυν , ἦν δʼ ἐγώ , εἴπερ ἔσονται οἱ ἄρχοντες ἄξιοι τούτου τοῦ ὀνόματος , οἵ τε τούτοις ἐπίκουροι κατὰ ταὐτά , τοὺς μὲν ἐθελήσειν ποιεῖν τὰ ἐπιταττόμενα , τοὺς δὲ ἐπιτάξειν , τὰ μὲν αὐτοὺς πειθομένους τοῖς νόμοις , τὰ δὲ καὶ μιμουμένους , ὅσα ἂν ἐκείνοις ἐπιτρέψωμεν . εἰκός , ἔφη . σὺ μὲν τοίνυν , ἦν δʼ ἐγώ , ὁ νομοθέτης αὐτοῖς , ὥσπερ τοὺς ἄνδρας ἐξέλεξας , οὕτω καὶ τὰς γυναῖκας ἐκλέξας παραδώσεις καθʼ ὅσον οἷόν τε ὁμοφυεῖς · οἱ δέ , ἅτε οἰκίας τε καὶ συσσίτια κοινὰ ἔχοντες , ἰδίᾳ δὲ οὐδενὸς οὐδὲν τοιοῦτον κεκτημένου , ὁμοῦ δὴ ἔσονται , ὁμοῦ δὲ ἀναμεμειγμένων καὶ ἐν γυμνασίοις καὶ ἐν τῇ ἄλλῃ τροφῇ ὑπʼ ἀνάγκης οἶμαι τῆς ἐμφύτου ἄξονται πρὸς τὴν ἀλλήλων μεῖξιν . ἢ οὐκ ἀναγκαῖά σοι δοκῶ λέγειν ; οὐ γεωμετρικαῖς γε , ἦ δʼ ὅς , ἀλλʼ ἐρωτικαῖς ἀνάγκαις , αἳ κινδυνεύουσιν ἐκείνων δριμύτεραι εἶναι πρὸς τὸ πείθειν τε καὶ ἕλκειν τὸν πολὺν λεών . καὶ μάλα , εἶπον . ἀλλὰ μετὰ δὴ ταῦτα , ὦ Γλαύκων , ἀτάκτως μὲν μείγνυσθαι ἀλλήλοις ἢ ἄλλο ὁτιοῦν ποιεῖν οὔτε ὅσιον ἐν εὐδαιμόνων πόλει οὔτʼ ἐάσουσιν οἱ ἄρχοντες . οὐ γὰρ δίκαιον , ἔφη . δῆλον δὴ ὅτι γάμους τὸ μετὰ τοῦτο ποιήσομεν ἱεροὺς εἰς δύναμιν ὅτι μάλιστα · εἶεν δʼ ἂν ἱεροὶ οἱ ὠφελιμώτατοι .
Lemmas: ὑφεκτέον , εἰμί δέ ἐγώ , δίκη . τοσόσδε μέντοι χαρίζω ἐγώ · ἐάω ἐγώ ἑορτάζω , ὥσπερ ὁ ἀργός ὁ διάνοια εἴωθα ἑστιάω ὑπό ἑαυτοῦ , ὅταν μόνος πορεύω . καί γάρ ὁ τοιοῦτος που , πρίν ἐξευρίσκω τίς τρόπος εἰμί τις ὅς ἐπιθυμέω , οὗτος παρίημι , ἵνα μή κάμνω βουλεύω περί ὁ δυνατός καί μή , τίθημι ὡς ὑπάρχω εἰμί ὅς βούλομαι , ἤδη ὁ λοιπός διατάσσω καί χαίρω διεξέρχομαι οἷος δράω γίγνομαι , ἀργός καί ἄλλος ψυχή ἔτι ἀργός ποιέω . ἤδη οὖν καί αὐτός μαλθακίζομαι , καί ἐκεῖνος μέν ἐπιθυμέω ἀναβάλλω καί ὕστερον ἐπισκοπέω , ᾗ δυνατός , νῦν δέ ὡς δυνατός εἰμί τίθημι σκοπέω , ἐάν ἐγώ παριέω , πῶς διατάσσω αὐτός ὁ ἄρχων γίγνομαι , καί ὅτι πᾶς σύμφορος ἄν εἰμί πράσσω ὁ τε πόλις καί ὁ φύλαξ . οὗτος πειράω σύ πρότερος συνδιασκοπέω , ὕστερος δέ ἐκεῖνος , εἴπερ παρίημι . ἀλλά παρίημι , φημί , καί σκοπέω . οἴομαι τοίνυν , εἰμί δέ ἐγώ , εἴπερ εἰμί ὁ ἄρχω ἄξιος οὗτος ὁ ὄνομα , ὁ τε οὗτος ἐπίκουρος κατά αὐτός , ὁ μέν ἐθέλω ποιέω ὁ ἐπιτάσσω , ὁ δέ ἐπιτήκω , ὁ μέν αὐτός πείθω ὁ νόμος , ὁ δέ καί μιμέομαι , ὅσος ἄν ἐκεῖνος ἐπιτρέπω . ἔοικα , φημί . σύ μέν τοίνυν , εἰμί δέ ἐγώ , ὁ νομοθέτης αὐτός , ὥσπερ ὁ ἀνήρ ἐκλέγω , οὕτως καί ὁ γυνή ἐκλέγω παραδίδωμι κατά ὅσος οἷος τε ὁμοφυής · ὁ δέ , ἅτε οἰκία τε καί συσσίτιον κοινός ἔχω , ἴδιος δέ οὐδείς οὐδείς τοιοῦτος κτάομαι , ὁμοῦ δή εἰμί , ὁμοῦ δέ ἀναμίσγω καί ἐν γυμνάσιον καί ἐν ὁ ἄλλος τροφή ὑπό ἀνάγκη οἴομαι ὁ ἔμφυτος ἄγω πρός ὁ ἀλλήλων μεῖξις . ἤ οὐ ἀναγκαῖος σύ δοκέω λέγω ; οὐ γεωμετρικός γε , ἠμί δέ ὅς , ἀλλά ἐρωτικός ἀνάγκη , ὅς κινδυνεύω ἐκεῖνος δριμύς εἰμί πρός ὁ πείθω τε καί ἕλκω ὁ πολύς λαός . καί μάλα , λέγω . ἀλλά μετά δή οὗτος , ὦ Γλαύκων , ἄτακτος μέν μείγνυμι ἀλλήλων ἤ ἄλλος ὁστισοῦν ποιέω οὔτε ὅσιος ἐν εὐδαίμων πόλις οὔτε ἐάω ὁ ἄρχω . οὐ γάρ δίκαιος , φημί . δῆλος δή ὅτι γάμος ὁ μετά οὗτος ποιέω ἱερός εἰς δύναμις ὅτι μάλα · εἰμί δέ ἄν ἱερός ὁ ὠφέλιμος .