plato-philosophy.respublica 3.396
οὐδέ γε ἄνδρας κακούς , ὡς ἔοικεν , δειλούς τε καὶ τὰ ἐναντία πράττοντας ὧν νυνδὴ εἴπομεν , κακηγοροῦντάς τε καὶ κωμῳδοῦντας ἀλλήλους καὶ αἰσχρολογοῦντας , μεθύοντας ἢ καὶ νήφοντας , ἢ καὶ ἄλλα ὅσα οἱ τοιοῦτοι καὶ ἐν λόγοις καὶ ἐν ἔργοις ἁμαρτάνουσιν εἰς αὑτούς τε καὶ εἰς ἄλλους , οἶμαι δὲ οὐδὲ μαινομένοις ἐθιστέον ἀφομοιοῦν αὑτοὺς ἐν λόγοις οὐδὲ ἐν ἔργοις · γνωστέον μὲν γὰρ καὶ μαινομένους καὶ πονηροὺς ἄνδρας τε καὶ γυναῖκας , ποιητέον δὲ οὐδὲν τούτων οὐδὲ μιμητέον . ἀληθέστατα , ἔφη . τί δέ ; ἦν δʼ ἐγώ · χαλκεύοντας ἤ τι ἄλλο δημιουργοῦντας , ἢ ἐλαύνοντας τριήρεις ἢ κελεύοντας τούτοις , ἤ τι ἄλλο τῶν περὶ ταῦτα μιμητέον ; καὶ πῶς ; ἔφη , οἷς γε οὐδὲ προσέχειν τὸν νοῦν τούτων οὐδενὶ ἐξέσται ; τί δέ ; ἵππους χρεμετίζοντας καὶ ταύρους μυκωμένους καὶ ποταμοὺς ψοφοῦντας καὶ θάλατταν κτυποῦσαν καὶ βροντὰς καὶ πάντα αὖ τὰ τοιαῦτα ἦ μιμήσονται ; ἀλλʼ ἀπείρηται αὐτοῖς , ἔφη , μήτε μαίνεσθαι μήτε μαινομένοις ἀφομοιοῦσθαι . εἰ ἄρα , ἦν δʼ ἐγώ , μανθάνω ἃ σὺ λέγεις , ἔστιν τι εἶδος λέξεώς τε καὶ διηγήσεως ἐν ᾧ ἂν διηγοῖτο ὁ τῷ ὄντι καλὸς κἀγαθός , ὁπότε τι δέοι αὐτὸν λέγειν , καὶ ἕτερον αὖ ἀνόμοιον τούτῳ εἶδος , οὗ ἂν ἔχοιτο ἀεὶ καὶ ἐν ᾧ διηγοῖτο ὁ ἐναντίως ἐκείνῳ φύς τε καὶ τραφείς . ποῖα δή , ἔφη , ταῦτα ; ὁ μέν μοι δοκεῖ , ἦν δʼ ἐγώ , μέτριος ἀνήρ , ἐπειδὰν ἀφίκηται ἐν τῇ διηγήσει ἐπὶ λέξιν τινὰ ἢ πρᾶξιν ἀνδρὸς ἀγαθοῦ , ἐθελήσειν ὡς αὐτὸς ὢν ἐκεῖνος ἀπαγγέλλειν καὶ οὐκ αἰσχυνεῖσθαι ἐπὶ τῇ τοιαύτῃ μιμήσει , μάλιστα μὲν μιμούμενος τὸν ἀγαθὸν ἀσφαλῶς τε καὶ ἐμφρόνως πράττοντα , ἐλάττω δὲ καὶ ἧττον ἢ ὑπὸ νόσων ἢ ὑπὸ ἐρώτων ἐσφαλμένον ἢ καὶ ὑπὸ μέθης ἤ τινος ἄλλης συμφορᾶς · ὅταν δὲ γίγνηται κατά τινα ἑαυτοῦ ἀνάξιον , οὐκ ἐθελήσειν σπουδῇ ἀπεικάζειν ἑαυτὸν τῷ χείρονι , εἰ μὴ ἄρα κατὰ βραχύ , ὅταν τι χρηστὸν ποιῇ , ἀλλʼ αἰσχυνεῖσθαι , ἅμα μὲν ἀγύμναστος ὢν τοῦ μιμεῖσθαι τοὺς τοιούτους , ἅμα δὲ καὶ δυσχεραίνων αὑτὸν ἐκμάττειν τε καὶ ἐνιστάναι εἰς τοὺς τῶν κακιόνων τύπους , ἀτιμάζων τῇ διανοίᾳ , ὅτι μὴ παιδιᾶς χάριν . εἰκός , ἔφη . οὐκοῦν διηγήσει χρήσεται οἵᾳ ἡμεῖς ὀλίγον πρότερον διήλθομεν περὶ τὰ τοῦ Ὁμήρου ἔπη , καὶ ἔσται αὐτοῦ ἡ λέξις μετέχουσα μὲν ἀμφοτέρων , μιμήσεώς τε καὶ τῆς ἄλλης διηγήσεως , σμικρὸν δέ τι μέρος ἐν πολλῷ λόγῳ τῆς μιμήσεως ; ἢ οὐδὲν λέγω ; καὶ μάλα , ἔφη , οἷόν γε ἀνάγκη τὸν τύπον εἶναι τοῦ τοιούτου ῥήτορος .
Lemmas: οὐδέ γε ἀνήρ κακός , ὡς ἔοικα , δειλός τε καί ὁ ἐναντίος πράσσω ὅς νυνδί λέγω , κακηγορέω τε καί κωμῳδέω ἀλλήλων καί αἰσχρολογέω , μεθύω ἤ καί νήφω , ἤ καί ἄλλος ὅσος ὁ τοιοῦτος καί ἐν λόγος καί ἐν ἔργον ἁμαρτάνω εἰς ἑαυτοῦ τε καί εἰς ἄλλος , οἴομαι δέ οὐδέ μαίνομαι ἐθίζω ἀφομοιόω ἑαυτοῦ ἐν λόγος οὐδέ ἐν ἔργον · γνωστέος μέν γάρ καί μαίνομαι καί πονηρός ἀνήρ τε καί γυνή , ποιέω δέ οὐδείς οὗτος οὐδέ μιμέω . ἀληθής , φημί . τίς δέ ; εἰμί δέ ἐγώ · χαλκεύω ἤ τις ἄλλος δημιουργέω , ἤ ἐλαύνω τριήρης ἤ κελεύω οὗτος , ἤ τις ἄλλος ὁ περί οὗτος μιμέω ; καί πῶς ; φημί , ὅς γε οὐδέ προσέχω ὁ νόος οὗτος οὐδείς ἔξεστι ; τίς δέ ; ἵππος χρεμετίζω καί ταῦρος μυκάομαι καί ποταμός ψοφέω καί θάλασσα κτυπέω καί βροντή καί πᾶς αὖ ὁ τοιοῦτος ἦ μιμέομαι ; ἀλλά ἀπολέγω αὐτός , φημί , μήτε μαίνομαι μήτε μαίνομαι ἀφομοιόω . εἰ ἄρα , εἰμί δέ ἐγώ , μανθάνω ὅς σύ λέγω , εἰμί τις εἶδος λέξις τε καί διήγησις ἐν ὅς ἄν διηγέομαι ὁ ὁ εἰμί καλός ἀγαθός , ὁπότε τις δέω αὐτός λέγω , καί ἕτερος αὖ ἀνόμοιος οὗτος εἶδος , ὅς ἄν ἔχω ἀεί καί ἐν ὅς διηγέομαι ὁ ἐναντίος ἐκεῖνος φύω τε καί τρέφω . ποῖος δή , φημί , οὗτος ; ὁ μέν ἐγώ δοκέω , εἰμί δέ ἐγώ , μέτριος ἀνήρ , ἐπειδάν ἀφικνέομαι ἐν ὁ διήγησις ἐπί λέξις τις ἤ πρᾶξις ἀνήρ ἀγαθός , ἐθέλω ὡς αὐτός εἰμί ἐκεῖνος ἀπαγγέλλω καί οὐ αἰσχύνω ἐπί ὁ τοιοῦτος μίμησις , μάλα μέν μιμέομαι ὁ ἀγαθός ἀσφαλής τε καί ἔμφρων πράσσω , ἐλαχύς δέ καί ἥσσων ἤ ὑπό νόσος ἤ ὑπό ἔρως σφάλλω ἤ καί ὑπό μέθη ἤ τις ἄλλος συμφορά · ὅταν δέ γίγνομαι κατά τις ἑαυτοῦ ἀνάξιος , οὐ ἐθέλω σπουδή ἀπεικάζω ἑαυτοῦ ὁ κακός , εἰ μή ἄρα κατά βραχύς , ὅταν τις χρηστός ποιέω , ἀλλά αἰσχύνω , ἅμα μέν ἀγύμναστος εἰμί ὁ μιμέομαι ὁ τοιοῦτος , ἅμα δέ καί δυσχεραίνω ἑαυτοῦ ἐκμάσσω τε καί ἐνίστημι εἰς ὁ ὁ κακός τύπος , ἀτιμάζω ὁ διάνοια , ὅτι μή παιδιά χάριν . ἔοικα , φημί . οὐκοῦν διήγησις χράω οἷος ἐγώ ὀλίγος πρότερος διέρχομαι περί ὁ ὁ Ὅμηρος ἔπος , καί εἰμί αὐτός ὁ λέξις μετέχω μέν ἀμφότερος , μίμησις τε καί ὁ ἄλλος διήγησις , μικρός δέ τις μέρος ἐν πολύς λόγος ὁ μίμησις ; ἤ οὐδείς λέγω ; καί μάλα , φημί , οἷος γε ἀνάγκη ὁ τύπος εἰμί ὁ τοιοῦτος ῥήτωρ .