plato-philosophy.respublica 2.368
καὶ ἐγὼ ἀκούσας , ἀεὶ μὲν δὴ τὴν φύσιν τοῦ τε Γλαύκωνος καὶ τοῦ Ἀδειμάντου ἠγάμην , ἀτὰρ οὖν καὶ τότε πάνυ γε ἥσθην καὶ εἶπον · οὐ κακῶς εἰς ὑμᾶς , ὦ παῖδες ἐκείνου τοῦ ἀνδρός , τὴν ἀρχὴν τῶν ἐλεγείων ἐποίησεν ὁ Γλαύκωνος ἐραστής , εὐδοκιμήσαντας περὶ τὴν Μεγαροῖ μάχην , εἰπών — παῖδες Ἀρίστωνος , κλεινοῦ θεῖον γένος ἀνδρός · τοῦτό μοι , ὦ φίλοι , εὖ δοκεῖ ἔχειν · πάνυ γὰρ θεῖον πεπόνθατε , εἰ μὴ πέπεισθε ἀδικίαν δικαιοσύνης ἄμεινον εἶναι , οὕτω δυνάμενοι εἰπεῖν ὑπὲρ αὐτοῦ . δοκεῖτε δή μοι ὡς ἀληθῶς οὐ πεπεῖσθαι—τεκμαίρομαι δὲ ἐκ τοῦ ἄλλου τοῦ ὑμετέρου τρόπου , ἐπεὶ κατά γε αὐτοὺς τοὺς λόγους ἠπίστουν ἂν ὑμῖν—ὅσῳ δὲ μᾶλλον πιστεύω , τοσούτῳ μᾶλλον ἀπορῶ ὅτι χρήσωμαι . οὔτε γὰρ ὅπως βοηθῶ ἔχω · δοκῶ γάρ μοι ἀδύνατος εἶναι—σημεῖον δέ μοι , ὅτι ἃ πρὸς Θρασύμαχον λέγων ᾤμην ἀποφαίνειν ὡς ἄμεινον δικαιοσύνη ἀδικίας , οὐκ ἀπεδέξασθέ μου—οὔτʼ αὖ ὅπως μὴ βοηθήσω ἔχω · δέδοικα γὰρ μὴ οὐδʼ ὅσιον ᾖ παραγενόμενον δικαιοσύνῃ κακηγορουμένῃ ἀπαγορεύειν καὶ μὴ βοηθεῖν ἔτι ἐμπνέοντα καὶ δυνάμενον φθέγγεσθαι . κράτιστον οὖν οὕτως ὅπως δύναμαι ἐπικουρεῖν αὐτῇ . ὅ τε οὖν Γλαύκων καὶ οἱ ἄλλοι ἐδέοντο παντὶ τρόπῳ βοηθῆσαι καὶ μὴ ἀνεῖναι τὸν λόγον , ἀλλὰ διερευνήσασθαι τί τέ ἐστιν ἑκάτερον καὶ περὶ τῆς ὠφελίας αὐτοῖν τἀληθὲς ποτέρως ἔχει . εἶπον οὖν ὅπερ ἐμοὶ ἔδοξεν , ὅτι τὸ ζήτημα ᾧ ἐπιχειροῦμεν οὐ φαῦλον ἀλλʼ ὀξὺ βλέποντος , ὡς ἐμοὶ φαίνεται . ἐπειδὴ οὖν ἡμεῖς οὐ δεινοί , δοκῶ μοι , ἦν δʼ ἐγώ , τοιαύτην ποιήσασθαι ζήτησιν αὐτοῦ , οἵανπερ ἂν εἰ προσέταξέ τις γράμματα σμικρὰ πόρρωθεν ἀναγνῶναι μὴ πάνυ ὀξὺ βλέπουσιν , ἔπειτά τις ἐνενόησεν , ὅτι τὰ αὐτὰ γράμματα ἔστι που καὶ ἄλλοθι μείζω τε καὶ ἐν μείζονι , ἕρμαιον ἂν ἐφάνη οἶμαι ἐκεῖνα πρῶτον ἀναγνόντας οὕτως ἐπισκοπεῖν τὰ ἐλάττω , εἰ τὰ αὐτὰ ὄντα τυγχάνει . πάνυ μὲν οὖν , ἔφη ὁ Ἀδείμαντος · ἀλλὰ τί τοιοῦτον , ὦ Σώκρατες , ἐν τῇ περὶ τὸ δίκαιον ζητήσει καθορᾷς ; ἐγώ σοι , ἔφην , ἐρῶ . δικαιοσύνη , φαμέν , ἔστι μὲν ἀνδρὸς ἑνός , ἔστι δέ που καὶ ὅλης πόλεως ; πάνυ γε , ἦ δʼ ὅς . οὐκοῦν μεῖζον πόλις ἑνὸς ἀνδρός ; μεῖζον , ἔφη .
Lemmas: καί ἐγώ ἀκούω , ἀεί μέν δή ὁ φύσις ὁ τε Γλαύκων καί ὁ Ἀδείμαντος ἄγαμαι , ἀτάρ οὖν καί τότε πάνυ γε ἥδομαι καί λέγω · οὐ κακός εἰς σύ , ὦ παῖς ἐκεῖνος ὁ ἀνήρ , ὁ ἀρχή ὁ ἐλεγεῖον ποιέω ὁ Γλαύκων ἐραστής , εὐδοκιμέω περί ὁ Μεγαροῖ μάχη , λέγω — παῖς Ἀρίστων , κλεινός θεῖος γένος ἀνήρ · οὗτος ἐγώ , ὦ φίλος , εὖ δοκέω ἔχω · πάνυ γάρ θεῖος πάσχω , εἰ μή πείθω ἀδικία δικαιοσύνη ἀγαθός εἰμί , οὕτως δύναμαι λέγω ὑπέρ αὐτός . δοκέω δή ἐγώ ὡς ἀληθής οὐ πείθω δέ ἐκ ὁ ἄλλος ὁ ὑμέτερος τρόπος , ἐπεί κατά γε αὐτός ὁ λόγος ἀπιστέω ἄν ὑμνέω δέ μάλα πιστεύω , τοσοῦτος μάλα ἀπορέω ὅτι χράω . οὔτε γάρ ὅπως βοηθέω ἔχω · δοκέω γάρ ἐγώ ἀδύνατος εἶναι—σημεῖον δέ ἐγώ , ὅτι ὅς πρός Θρασύμαχος λέγω οἴομαι ἀποφαίνω ὡς ἀγαθός δικαιοσύνη ἀδικία , οὐ ἀποδέχομαι μου αὖ ὅπως μή βοηθέω ἔχω · δείδω γάρ μή οὐδέ ὅσιος εἰμί παραγίγνομαι δικαιοσύνη κακηγορέω ἀπαγορεύω καί μή βοηθέω ἔτι ἐμπνέω καί δύναμαι φθέγγομαι . κρατύς οὖν οὕτως ὅπως δύναμαι ἐπικουρέω αὐτός . ὁ τε οὖν Γλαύκων καί ὁ ἄλλος δέω πᾶς τρόπος βοηθέω καί μή ἀνίημι ὁ λόγος , ἀλλά διερευνάω τίς τε εἰμί ἑκάτερος καί περί ὁ ὠφέλεια αὐτός ἀληθής ποτέρως ἔχω . λέγω οὖν ὅς ἐγώ δοκέω , ὅτι ὁ ζήτημα ὅς ἐπιχειρέω οὐ φαῦλος ἀλλά ὀξύς βλέπω , ὡς ἐγώ φαίνω . ἐπειδή οὖν ἐγώ οὐ δεινός , δοκέω ἐγώ , εἰμί δέ ἐγώ , τοιοῦτος ποιέω ζήτησις αὐτός , οἷος ἄν εἰ προστάσσω τις γράμμα μικρός πρόσωθεν ἀναγιγνώσκω μή πάνυ ὀξύς βλέπω , ἔπειτα τις ἐννοέω , ὅτι ὁ αὐτός γράμμα εἰμί που καί ἄλλοθι μέγας τε καί ἐν μέγας , ἕρμαιον ἄν φαίνω οἴομαι ἐκεῖνος πρῶτος ἀναγιγνώσκω οὕτως ἐπισκοπέω ὁ ἐλαχύς , εἰ ὁ αὐτός εἰμί τυγχάνω . πάνυ μέν οὖν , φημί ὁ Ἀδείμαντος · ἀλλά τίς τοιοῦτος , ὦ Σωκράτης , ἐν ὁ περί ὁ δίκαιος ζήτησις καθοράω ; ἐγώ σύ , φημί , λέγω . δικαιοσύνη , φημί , εἰμί μέν ἀνήρ εἷς , εἰμί δέ που καί ὅλος πόλις ; πάνυ γε , ἠμί δέ ὅς . οὐκοῦν μέγας πόλις εἷς ἀνήρ ; μέγας , φημί .