plato-philosophy.respublica 4.439
τὸ δὲ δὴ δίψος , ἦν δʼ ἐγώ , οὐ τούτων θήσεις τῶν τινὸς εἶναι τοῦτο ὅπερ ἐστίν ; ἔστι δὲ δήπου δίψος — ἔγωγε , ἦ δʼ ὅς · πώματός γε . οὐκοῦν ποιοῦ μέν τινος πώματος ποιόν τι καὶ δίψος , δίψος δʼ οὖν αὐτὸ οὔτε πολλοῦ οὔτε ὀλίγου , οὔτε ἀγαθοῦ οὔτε κακοῦ , οὐδʼ ἑνὶ λόγῳ ποιοῦ τινος , ἀλλʼ αὐτοῦ πώματος μόνον αὐτὸ δίψος πέφυκεν ; παντάπασι μὲν οὖν . τοῦ διψῶντος ἄρα ἡ ψυχή , καθʼ ὅσον διψῇ , οὐκ ἄλλο τι βούλεται ἢ πιεῖν , καὶ τούτου ὀρέγεται καὶ ἐπὶ τοῦτο ὁρμᾷ . δῆλον δή . οὐκοῦν εἴ ποτέ τι αὐτὴν ἀνθέλκει διψῶσαν , ἕτερον ἄν τι ἐν αὐτῇ εἴη αὐτοῦ τοῦ διψῶντος καὶ ἄγοντος ὥσπερ θηρίον ἐπὶ τὸ πιεῖν ; οὐ γὰρ δή , φαμέν , τό γε αὐτὸ τῷ αὐτῷ ἑαυτοῦ περὶ τὸ αὐτὸ ἅμʼ ἂν τἀναντία πράττοι . οὐ γὰρ οὖν . ὥσπερ γε οἶμαι τοῦ τοξότου οὐ καλῶς ἔχει λέγειν ὅτι αὐτοῦ ἅμα αἱ χεῖρες τὸ τόξον ἀπωθοῦνταί τε καὶ προσέλκονται , ἀλλʼ ὅτι ἄλλη μὲν ἡ ἀπωθοῦσα χείρ , ἑτέρα δὲ ἡ προσαγομένη . παντάπασι μὲν οὖν , ἔφη . πότερον δὴ φῶμέν τινας ἔστιν ὅτε διψῶντας οὐκ ἐθέλειν πιεῖν ; καὶ μάλα γʼ , ἔφη , πολλοὺς καὶ πολλάκις . τί οὖν , ἔφην ἐγώ , φαίη τις ἂν τούτων πέρι ; οὐκ ἐνεῖναι μὲν ἐν τῇ ψυχῇ αὐτῶν τὸ κελεῦον , ἐνεῖναι δὲ τὸ κωλῦον πιεῖν , ἄλλο ὂν καὶ κρατοῦν τοῦ κελεύοντος ; ἔμοιγε , ἔφη , δοκεῖ . ἆρʼ οὖν οὐ τὸ μὲν κωλῦον τὰ τοιαῦτα ἐγγίγνεται , ὅταν ἐγγένηται , ἐκ λογισμοῦ , τὰ δὲ ἄγοντα καὶ ἕλκοντα διὰ παθημάτων τε καὶ νοσημάτων παραγίγνεται ; φαίνεται . οὐ δὴ ἀλόγως , ἦν δʼ ἐγώ , ἀξιώσομεν αὐτὰ διττά τε καὶ ἕτερα ἀλλήλων εἶναι , τὸ μὲν ᾧ λογίζεται λογιστικὸν προσαγορεύοντες τῆς ψυχῆς , τὸ δὲ ᾧ ἐρᾷ τε καὶ πεινῇ καὶ διψῇ καὶ περὶ τὰς ἄλλας ἐπιθυμίας ἐπτόηται ἀλόγιστόν τε καὶ ἐπιθυμητικόν , πληρώσεών τινων καὶ ἡδονῶν ἑταῖρον . οὔκ , ἀλλʼ εἰκότως , ἔφη , ἡγοίμεθʼ ἂν οὕτως . ταῦτα μὲν τοίνυν , ἦν δʼ ἐγώ , δύο ἡμῖν ὡρίσθω εἴδη ἐν ψυχῇ ἐνόντα · τὸ δὲ δὴ τοῦ θυμοῦ καὶ ᾧ θυμούμεθα πότερον τρίτον , ἢ τούτων ποτέρῳ ἂν εἴη ὁμοφυές ; ἴσως , ἔφη , τῷ ἑτέρῳ , τῷ ἐπιθυμητικῷ .
Lemmas: ὁ δέ δή δίψος , εἰμί δέ ἐγώ , οὐ οὗτος τίθημι ὁ τις εἰμί οὗτος ὅς εἰμί ; εἰμί δέ δήπου δίψος — ἐγώ , ἠμί δέ ὅς · πῶμα γε . οὐκοῦν ποιός μέν τις πῶμα ποιός τις καί δίψος , δίψος δέ οὖν αὐτός οὔτε πολύς οὔτε ὀλίγος , οὔτε ἀγαθός οὔτε κακός , οὐδέ εἷς λόγος ποιός τις , ἀλλά αὐτός πῶμα μόνος αὐτός δίψος φύω ; παντάπασι μέν οὖν . ὁ διψάω ἄρα ὁ ψυχή , κατά ὅσος διψάω , οὐ ἄλλος τις βούλομαι ἤ πίνω , καί οὗτος ὀρέγω καί ἐπί οὗτος ὁρμάω . δῆλος δή . οὐκοῦν εἰ ποτέ τις αὐτός ἀνθέλκω διψάω , ἕτερος ἄν τις ἐν αὐτός εἰμί αὐτός ὁ διψάω καί ἄγω ὥσπερ θηρίον ἐπί ὁ πίνω ; οὐ γάρ δή , φημί , ὁ γε αὐτός ὁ αὐτός ἑαυτοῦ περί ὁ αὐτός ἅμα ἄν ἐναντίος πράσσω . οὐ γάρ οὖν . ὥσπερ γε οἴομαι ὁ τοξότης οὐ καλός ἔχω λέγω ὅτι αὐτός ἅμα ὁ χείρ ὁ τόξον ἀπωθέω τε καί προσέλκω , ἀλλά ὅτι ἄλλος μέν ὁ ἀπωθέω χείρ , ἕτερος δέ ὁ προσάγω . παντάπασι μέν οὖν , φημί . πότερος δή φημί τις εἰμί ὅτε διψάω οὐ ἐθέλω πίνω ; καί μάλα γε , φημί , πολύς καί πολλάκις . τίς οὖν , φημί ἐγώ , φημί τις ἄν οὗτος περί ; οὐ ἔνειμι μέν ἐν ὁ ψυχή αὐτός ὁ κελεύω , ἔνειμι δέ ὁ κωλύω πίνω , ἄλλος εἰμί καί κρατέω ὁ κελεύω ; ἐγώ , φημί , δοκέω . ἆρα οὖν οὐ ὁ μέν κωλύω ὁ τοιοῦτος ἐγγίγνομαι , ὅταν ἐγγίγνομαι , ἐκ λογισμός , ὁ δέ ἄγω καί ἕλκω διά πάθημα τε καί νόσημα παραγίγνομαι ; φαίνω . οὐ δή ἄλογος , εἰμί δέ ἐγώ , ἀξιόω αὐτός δισσός τε καί ἕτερος ἀλλήλων εἰμί , ὁ μέν ὅς λογίζομαι λογιστικός προσαγορεύω ὁ ψυχή , ὁ δέ ὅς ἐράω τε καί πεινάω καί διψάω καί περί ὁ ἄλλος ἐπιθυμία πτοέω ἀλόγιστος τε καί ἐπιθυμητικός , πλήρωσις τις καί ἡδονή ἑταῖρος . οὐ , ἀλλά ἔοικα , φημί , ἡγέομαι ἄν οὕτως . οὗτος μέν τοίνυν , εἰμί δέ ἐγώ , δύο ἐγώ ὁρίζω εἶδος ἐν ψυχή ἔνειμι · ὁ δέ δή ὁ θυμός καί ὅς θυμόω πότερος τρίτος , ἤ οὗτος πότερος ἄν εἰμί ὁμοφυής ; ἴσως , φημί , ὁ ἕτερος , ὁ ἐπιθυμητικός .