plato-philosophy.respublica 6.485
οὐκοῦν τοῦτο δὴ λέγωμεν , τίνα τρόπον οἷοί τʼ ἔσονται οἱ αὐτοὶ κἀκεῖνα καὶ ταῦτα ἔχειν ; πάνυ μὲν οὖν . ὃ τοίνυν ἀρχόμενοι τούτου τοῦ λόγου ἐλέγομεν , τὴν φύσιν αὐτῶν πρῶτον δεῖ καταμαθεῖν · καὶ οἶμαι , ἐὰν ἐκείνην ἱκανῶς ὁμολογήσωμεν , ὁμολογήσειν καὶ ὅτι οἷοί τε ταῦτα ἔχειν οἱ αὐτοί , ὅτι τε οὐκ ἄλλους πόλεων ἡγεμόνας δεῖ εἶναι ἢ τούτους . πῶς ; τοῦτο μὲν δὴ τῶν φιλοσόφων φύσεων πέρι ὡμολογήσθω ἡμῖν ὅτι μαθήματός γε ἀεὶ ἐρῶσιν ὃ ἂν αὐτοῖς δηλοῖ ἐκείνης τῆς οὐσίας τῆς ἀεὶ οὔσης καὶ μὴ πλανωμένης ὑπὸ γενέσεως καὶ φθορᾶς . ὡμολογήσθω . καὶ μήν , ἦν δʼ ἐγώ , καὶ ὅτι πάσης αὐτῆς , καὶ οὔτε σμικροῦ οὔτε μείζονος οὔτε τιμιωτέρου οὔτε ἀτιμοτέρου μέρους ἑκόντες ἀφίενται , ὥσπερ ἐν τοῖς πρόσθεν περί τε τῶν φιλοτίμων καὶ ἐρωτικῶν διήλθομεν . ὀρθῶς , ἔφη , λέγεις . τόδε τοίνυν μετὰ τοῦτο σκόπει εἰ ἀνάγκη ἔχειν πρὸς τούτῳ ἐν τῇ φύσει οἳ ἂν μέλλωσιν ἔσεσθαι οἵους ἐλέγομεν . τὸ ποῖον ; τὴν ἀψεύδειαν καὶ τὸ ἑκόντας εἶναι μηδαμῇ προσδέχεσθαι τὸ ψεῦδος ἀλλὰ μισεῖν , τὴν δʼ ἀλήθειαν στέργειν . εἰκός γʼ , ἔφη . οὐ μόνον γε , ὦ φίλε , εἰκός , ἀλλὰ καὶ πᾶσα ἀνάγκη τὸν ἐρωτικῶς του φύσει ἔχοντα πᾶν τὸ συγγενές τε καὶ οἰκεῖον τῶν παιδικῶν ἀγαπᾶν . ὀρθῶς , ἔφη . ἦ οὖν οἰκειότερον σοφίᾳ τι ἀληθείας ἂν εὕροις ; καὶ πῶς ; ἦ δʼ ὅς . ἦ οὖν δυνατὸν εἶναι τὴν αὐτὴν φύσιν φιλόσοφόν τε καὶ φιλοψευδῆ ; οὐδαμῶς γε . τὸν ἄρα τῷ ὄντι φιλομαθῆ πάσης ἀληθείας δεῖ εὐθὺς ἐκ νέου ὅτι μάλιστα ὀρέγεσθαι . παντελῶς γε . ἀλλὰ μὴν ὅτῳ γε εἰς ἕν τι αἱ ἐπιθυμίαι σφόδρα ῥέπουσιν , ἴσμεν που ὅτι εἰς τἆλλα τούτῳ ἀσθενέστεραι , ὥσπερ ῥεῦμα ἐκεῖσε ἀπωχετευμένον . τί μήν ; ὧι δὴ πρὸς τὰ μαθήματα καὶ πᾶν τὸ τοιοῦτον ἐρρυήκασιν , περὶ τὴν τῆς ψυχῆς οἶμαι ἡδονὴν αὐτῆς καθʼ αὑτὴν εἶεν ἄν , τὰς δὲ διὰ τοῦ σώματος ἐκλείποιεν , εἰ μὴ πεπλασμένως ἀλλʼ ἀληθῶς φιλόσοφός τις εἴη . μεγάλη ἀνάγκη . σώφρων μὴν ὅ γε τοιοῦτος καὶ οὐδαμῇ φιλοχρήματος · ὧν γὰρ ἕνεκα χρήματα μετὰ πολλῆς δαπάνης σπουδάζεται , ἄλλῳ τινὶ μᾶλλον ἢ τούτῳ προσήκει σπουδάζειν . οὕτω .
Lemmas: οὐκοῦν οὗτος δή λέγω , τίς τρόπος οἷος τε εἰμί ὁ αὐτός ἐκεῖνος καί οὗτος ἔχω ; πάνυ μέν οὖν . ὅς τοίνυν ἄρχω οὗτος ὁ λόγος λέγω , ὁ φύσις αὐτός πρῶτος δέω καταμανθάνω · καί οἴομαι , ἐάν ἐκεῖνος ἱκανός ὁμολογέω , ὁμολογέω καί ὅτι οἷος τε οὗτος ἔχω ὁ αὐτός , ὅτι τε οὐ ἄλλος πόλις ἡγεμών δέω εἰμί ἤ οὗτος . πῶς ; οὗτος μέν δή ὁ φιλόσοφος φύσις περί ὁμολογέω ἐγώ ὅτι μάθημα γε ἀεί ἐράω ὅς ἄν αὐτός δηλόω ἐκεῖνος ὁ οὐσία ὁ ἀεί εἰμί καί μή πλανάω ὑπό γένεσις καί φθορά . ὁμολογέω . καί μήν , εἰμί δέ ἐγώ , καί ὅτι πᾶς αὐτός , καί οὔτε μικρός οὔτε μέγας οὔτε τίμιος οὔτε ἄτιμος μέρος ἑκών ἀφίημι , ὥσπερ ἐν ὁ πρόσθεν περί τε ὁ φιλότιμος καί ἐρωτικός διέρχομαι . ὀρθός , φημί , λέγω . ὅδε τοίνυν μετά οὗτος σκοπέω εἰ ἀνάγκη ἔχω πρός οὗτος ἐν ὁ φύσις ὅς ἄν μέλλω εἰμί οἷος λέγω . ὁ ποῖος ; ὁ ἀψεύδεια καί ὁ ἑκών εἰμί μηδαμῇ προσδέχομαι ὁ ψεῦδος ἀλλά μισέω , ὁ δέ ἀλήθεια στέργω . ἔοικα γε , φημί . οὐ μόνος γε , ὦ φίλος , ἔοικα , ἀλλά καί πᾶς ἀνάγκη ὁ ἐρωτικός τις φύσις ἔχω πᾶς ὁ συγγενής τε καί οἰκεῖος ὁ παιδικός ἀγαπάω . ὀρθός , φημί . ἦ οὖν οἰκεῖος σοφία τις ἀλήθεια ἄν εὑρίσκω ; καί πῶς ; ἠμί δέ ὅς . ἦ οὖν δυνατός εἰμί ὁ αὐτός φύσις φιλόσοφος τε καί φιλοψευδής ; οὐδαμῶς γε . ὁ ἄρα ὁ εἰμί φιλομαθής πᾶς ἀλήθεια δέω εὐθύς ἐκ νέος ὅτι μάλα ὀρέγω . παντελής γε . ἀλλά μήν ὅστις γε εἰς εἷς τις ὁ ἐπιθυμία σφόδρα ῥέπω , οἶδα που ὅτι εἰς ἄλλος οὗτος ἀσθενής , ὥσπερ ῥεῦμα ἐκεῖσε ἀποχετεύω . τίς μήν ; ὅς δή πρός ὁ μάθημα καί πᾶς ὁ τοιοῦτος ῥέω , περί ὁ ὁ ψυχή οἴομαι ἡδονή αὐτός κατά ἑαυτοῦ εἰμί ἄν , ὁ δέ διά ὁ σῶμα ἐκλείπω , εἰ μή πεπλασμένως ἀλλά ἀληθής φιλόσοφος τις εἰμί . μέγας ἀνάγκη . σώφρων μήν ὁ γε τοιοῦτος καί οὐδαμῇ φιλοχρήματος · ὅς γάρ ἕνεκα χρῆμα μετά πολύς δαπάνη σπουδάζω , ἄλλος τις μάλα ἤ οὗτος προσήκω σπουδάζω . οὕτως .