plato-philosophy.respublica 3.397
οὐκοῦν , ἦν δʼ ἐγώ , ὁ μὴ τοιοῦτος αὖ , ὅσῳ ἂν φαυλότερος ᾖ , πάντα τε μᾶλλον διηγήσεται καὶ οὐδὲν ἑαυτοῦ ἀνάξιον οἰήσεται εἶναι , ὥστε πάντα ἐπιχειρήσει μιμεῖσθαι σπουδῇ τε καὶ ἐναντίον πολλῶν , καὶ ἃ νυνδὴ ἐλέγομεν , βροντάς τε καὶ ψόφους ἀνέμων τε καὶ χαλαζῶν καὶ ἀξόνων τε καὶ τροχιλιῶν , καὶ σαλπίγγων καὶ αὐλῶν καὶ συρίγγων καὶ πάντων ὀργάνων φωνάς , καὶ ἔτι κυνῶν καὶ προβάτων καὶ ὀρνέων φθόγγους · καὶ ἔσται δὴ ἡ τούτου λέξις ἅπασα διὰ μιμήσεως φωναῖς τε καὶ σχήμασιν , ἢ σμικρόν τι διηγήσεως ἔχουσα ; ἀνάγκη , ἔφη , καὶ τοῦτο . ταῦτα τοίνυν , ἦν δʼ ἐγώ , ἔλεγον τὰ δύο εἴδη τῆς λέξεως . καὶ γὰρ ἔστιν , ἔφη . οὐκοῦν αὐτοῖν τὸ μὲν σμικρὰς τὰς μεταβολὰς ἔχει , καὶ ἐάν τις ἀποδιδῷ πρέπουσαν ἁρμονίαν καὶ ῥυθμὸν τῇ λέξει , ὀλίγου πρὸς τὴν αὐτὴν γίγνεται λέγειν τῷ ὀρθῶς λέγοντι καὶ ἐν μιᾷ ἁρμονίᾳ—σμικραὶ γὰρ αἱ μεταβολαί—καὶ δὴ καὶ ἐν ῥυθμῷ ὡσαύτως παραπλησίῳ τινί ; κομιδῇ μὲν οὖν , ἔφη , οὕτως ἔχει . τί δὲ τὸ τοῦ ἑτέρου εἶδος ; οὐ τῶν ἐναντίων δεῖται , πασῶν μὲν ἁρμονιῶν , πάντων δὲ ῥυθμῶν , εἰ μέλλει αὖ οἰκείως λέγεσθαι , διὰ τὸ παντοδαπὰς μορφὰς τῶν μεταβολῶν ἔχειν ; καὶ σφόδρα γε οὕτως ἔχει . ἆρʼ οὖν πάντες οἱ ποιηταὶ καὶ οἵ τι λέγοντες ἢ τῷ ἑτέρῳ τούτων ἐπιτυγχάνουσιν τύπῳ τῆς λέξεως ἢ τῷ ἑτέρῳ ἢ ἐξ ἀμφοτέρων τινὶ συγκεραννύντες ; ἀνάγκη , ἔφη . τί οὖν ποιήσομεν ; ἦν δʼ ἐγώ · πότερον εἰς τὴν πόλιν πάντας τούτους παραδεξόμεθα ἢ τῶν ἀκράτων τὸν ἕτερον ἢ τὸν κεκραμένον ; ἐὰν ἡ ἐμή , ἔφη , νικᾷ , τὸν τοῦ ἐπιεικοῦς μιμητὴν ἄκρατον . ἀλλὰ μήν , ὦ Ἀδείμαντε , ἡδύς γε καὶ ὁ κεκραμένος , πολὺ δὲ ἥδιστος παισί τε καὶ παιδαγωγοῖς ὁ ἐναντίος οὗ σὺ αἱρῇ καὶ τῷ πλείστῳ ὄχλῳ . ἥδιστος γάρ . ἀλλʼ ἴσως , ἦν δʼ ἐγώ , οὐκ ἂν αὐτὸν ἁρμόττειν φαίης τῇ ἡμετέρᾳ πολιτείᾳ , ὅτι οὐκ ἔστιν διπλοῦς ἀνὴρ παρʼ ἡμῖν οὐδὲ πολλαπλοῦς , ἐπειδὴ ἕκαστος ἓν πράττει . οὐ γὰρ οὖν ἁρμόττει . οὐκοῦν διὰ ταῦτα ἐν μόνῃ τῇ τοιαύτῃ πόλει τόν τε σκυτοτόμον σκυτοτόμον εὑρήσομεν καὶ οὐ κυβερνήτην πρὸς τῇ σκυτοτομίᾳ , καὶ τὸν γεωργὸν γεωργὸν καὶ οὐ δικαστὴν πρὸς τῇ γεωργίᾳ , καὶ τὸν πολεμικὸν πολεμικὸν καὶ οὐ χρηματιστὴν πρὸς τῇ πολεμικῇ , καὶ πάντας οὕτω ; ἀληθῆ , ἔφη .
Lemmas: οὐκοῦν , εἰμί δέ ἐγώ , ὁ μή τοιοῦτος αὖ , ὅσος ἄν φαῦλος εἰμί , πᾶς τε μάλα διηγέομαι καί οὐδείς ἑαυτοῦ ἀνάξιος οἴομαι εἰμί , ὥστε πᾶς ἐπιχειρέω μιμέομαι σπουδή τε καί ἐναντίος πολύς , καί ὅς νυνδί λέγω , βροντή τε καί ψόφος ἄνεμος τε καί χάλαζα καί ἄξων τε καί τροχιλία , καί σάλπιγξ καί αὐλός καί σῦριγξ καί πᾶς ὄργανον φωνή , καί ἔτι κύων καί πρόβατον καί ὄρνεον φθόγγος · καί εἰμί δή ὁ οὗτος λέξις ἅπας διά μίμησις φωνή τε καί σχῆμα , ἤ μικρός τις διήγησις ἔχω ; ἀνάγκη , φημί , καί οὗτος . οὗτος τοίνυν , εἰμί δέ ἐγώ , λέγω ὁ δύο εἶδος ὁ λέξις . καί γάρ εἰμί , φημί . οὐκοῦν αὐτός ὁ μέν μικρός ὁ μεταβολή ἔχω , καί ἐάν τις ἀποδίδωμι πρέπω ἁρμονία καί ῥυθμός ὁ λέξις , ὀλίγος πρός ὁ αὐτός γίγνομαι λέγω ὁ ὀρθός λέγω καί ἐν εἷς αρμονια—σμικρης γάρ ὁ μεταβολαί—καὶ δή καί ἐν ῥυθμός ὡσαύτως παραπλήσιος τις ; κομιδῇ μέν οὖν , φημί , οὕτως ἔχω . τίς δέ ὁ ὁ ἕτερος εἶδος ; οὐ ὁ ἐναντίος δέω , πᾶς μέν ἁρμονία , πᾶς δέ ῥυθμός , εἰ μέλλω αὖ οἰκεῖος λέγω , διά ὁ παντοδαπός μορφή ὁ μεταβολή ἔχω ; καί σφόδρα γε οὕτως ἔχω . ἆρα οὖν πᾶς ὁ ποιητής καί ὅς τις λέγω ἤ ὁ ἕτερος οὗτος ἐπιτυγχάνω τύπος ὁ λέξις ἤ ὁ ἕτερος ἤ ἐκ ἀμφότερος τις συγκεράννυμι ; ἀνάγκη , φημί . τίς οὖν ποιέω ; εἰμί δέ ἐγώ · πότερος εἰς ὁ πόλις πᾶς οὗτος παραδέχομαι ἤ ὁ ἄκρατος ὁ ἕτερος ἤ ὁ κεράννυμι ; ἐάν ὁ ἐμός , φημί , νικάω , ὁ ὁ ἐπιεικής μιμητής ἄκρατος . ἀλλά μήν , ὦ Ἀδείμαντος , ἡδύς γε καί ὁ κεράννυμι , πολύς δέ ἡδύς παῖς τε καί παιδαγωγός ὁ ἐναντίος ὅς σύ αἱρέω καί ὁ πολύς ὄχλος . ἡδύς γάρ . ἀλλά ἴσως , εἰμί δέ ἐγώ , οὐ ἄν αὐτός ἁρμόζω φημί ὁ ἡμέτερος πολιτεία , ὅτι οὐ εἰμί διπλόος ἀνήρ παρά ἐγώ οὐδέ πολλαπλόος , ἐπειδή ἕκαστος εἷς πράσσω . οὐ γάρ οὖν ἁρμόζω . οὐκοῦν διά οὗτος ἐν μόνος ὁ τοιοῦτος πόλις ὁ τε σκυτοτόμος σκυτοτόμος εὑρίσκω καί οὐ κυβερνήτης πρός ὁ σκυτοτομία , καί ὁ γεωργός γεωργός καί οὐ δικαστής πρός ὁ γεωργία , καί ὁ πολεμικός πολεμικός καί οὐ χρηματιστής πρός ὁ πολεμικός , καί πᾶς οὕτως ; ἀληθής , φημί .