plato-philosophy.respublica 2.363
λέγουσι δέ που καὶ παρακελεύονται πατέρες τε ὑέσιν , καὶ πάντες οἱ τινῶν κηδόμενοι , ὡς χρὴ δίκαιον εἶναι , οὐκ αὐτὸ δικαιοσύνην ἐπαινοῦντες ἀλλὰ τὰς ἀπʼ αὐτῆς εὐδοκιμήσεις , ἵνα δοκοῦντι δικαίῳ εἶναι γίγνηται ἀπὸ τῆς δόξης ἀρχαί τε καὶ γάμοι καὶ ὅσαπερ Γλαύκων διῆλθεν ἄρτι , ἀπὸ τοῦ εὐδοκιμεῖν ὄντα τῷ δικαίῳ . ἐπὶ πλέον δὲ οὗτοι τὰ τῶν δοξῶν λέγουσιν . τὰς γὰρ παρὰ θεῶν εὐδοκιμήσεις ἐμβάλλοντες ἄφθονα ἔχουσι λέγειν ἀγαθά , τοῖς ὁσίοις ἅ φασι θεοὺς διδόναι · ὥσπερ ὁ γενναῖος Ἡσίοδός τε καὶ Ὅμηρός φασιν , ὁ μὲν τὰς δρῦς τοῖς δικαίοις τοὺς θεοὺς ποιεῖν ἄκρας μέν τε φέρειν βαλάνους , μέσσας δὲ μελίσσας · εἰροπόκοι δʼ ὄιες , φησίν , μαλλοῖς καταβεβρίθασι , καὶ ἄλλα δὴ πολλὰ ἀγαθὰ τούτων ἐχόμενα . παραπλήσια δὲ καὶ ὁ ἕτερος · ὥς τέ τευ γάρ φησιν ἢ βασιλῆος ἀμύμονος ὅς τε θεουδὴς εὐδικίας ἀνέχῃσι , φέρῃσι δὲ γαῖα μέλαινα πυροὺς καὶ κριθάς , βρίθῃσι δὲ δένδρεα καρπῷ , τίκτῃ δʼ ἔμπεδα μῆλα , θάλασσα δὲ παρέχῃ ἰχθῦς . Μουσαῖος δὲ τούτων νεανικώτερα τἀγαθὰ καὶ ὁ ὑὸς αὐτοῦ παρὰ θεῶν διδόασιν τοῖς δικαίοις · εἰς Ἅιδου γὰρ ἀγαγόντες τῷ λόγῳ καὶ κατακλίναντες καὶ συμπόσιον τῶν ὁσίων κατασκευάσαντες ἐστεφανωμένους ποιοῦσιν τὸν ἅπαντα χρόνον ἤδη διάγειν μεθύοντας , ἡγησάμενοι κάλλιστον ἀρετῆς μισθὸν μέθην αἰώνιον . οἱ δʼ ἔτι τούτων μακροτέρους ἀποτείνουσιν μισθοὺς παρὰ θεῶν · παῖδας γὰρ παίδων φασὶ καὶ γένος κατόπισθεν λείπεσθαι τοῦ ὁσίου καὶ εὐόρκου . ταῦτα δὴ καὶ ἄλλα τοιαῦτα ἐγκωμιάζουσιν δικαιοσύνην · τοὺς δὲ ἀνοσίους αὖ καὶ ἀδίκους εἰς πηλόν τινα κατορύττουσιν ἐν Ἅιδου καὶ κοσκίνῳ ὕδωρ ἀναγκάζουσι φέρειν , ἔτι τε ζῶντας εἰς κακὰς δόξας ἄγοντες , ἅπερ Γλαύκων περὶ τῶν δικαίων δοξαζομένων δὲ ἀδίκων διῆλθε τιμωρήματα , ταῦτα περὶ τῶν ἀδίκων λέγουσιν , ἄλλα δὲ οὐκ ἔχουσιν . ὁ μὲν οὖν ἔπαινος καὶ ὁ ψόγος οὗτος ἑκατέρων .
Lemmas: λέγω δέ που καί παρακελεύομαι πατήρ τε υἱός , καί πᾶς ὁ τις κήδω , ὡς χρή δίκαιος εἰμί , οὐ αὐτός δικαιοσύνη ἐπαινέω ἀλλά ὁ ἀπό αὐτός εὐδοκίμησις , ἵνα δοκέω δίκαιος εἰμί γίγνομαι ἀπό ὁ δόξα ἀρχή τε καί γάμος καί ὅσος Γλαύκων διέρχομαι ἄρτι , ἀπό ὁ εὐδοκιμέω εἰμί ὁ δίκαιος . ἐπί πολύς δέ οὗτος ὁ ὁ δόξα λέγω . ὁ γάρ παρά θεός εὐδοκίμησις ἐμβάλλω ἄφθονος ἔχω λέγω ἀγαθός , ὁ ὅσιος ὅς φημί θεός δίδωμι · ὥσπερ ὁ γενναῖος Ἡσίοδος τε καί Ὅμηρος φημί , ὁ μέν ὁ δρῦς ὁ δίκαιος ὁ θεός ποιέω ἄκρος μέν τε φέρω βάλανος , μέσος δέ μέλισσα · εἰροπόκος δέ ὄις , φημί , μαλλός καταβρίθω , καί ἄλλος δή πολύς ἀγαθός οὗτος ἔχω . παραπλήσιος δέ καί ὁ ἕτερος · ὡς τε τις γάρ φημί ἤ βασιλεύς ἀμύμων ὅς τε θεουδής εὐδικία ἀνέχω , φέρω δέ γῆ μέλας πυρός καί κριθή , βρίθω δέ δένδρον καρπός , τίκτω δέ ἔμπεδος μῆλον , θάλασσα δέ παρέχω ἰχθῦς . Μουσαῖος δέ οὗτος νεανικός ἀγαθός καί ὁ ὗς αὐτός παρά θεός δίδωμι ὁ δίκαιος · εἰς ᾍδης γάρ ἄγω ὁ λόγος καί κατακλίνω καί συμπόσιον ὁ ὅσιος κατασκευάζω στεφανόω ποιέω ὁ ἅπας χρόνος ἤδη διάγω μεθύω , ἡγέομαι καλός ἀρετή μισθός μέθη αἰώνιος . ὁ δέ ἔτι οὗτος μακρός ἀποτείνω μισθός παρά θεός · παῖς γάρ παῖς φημί καί γένος κατόπισθεν λείπω ὁ ὅσιος καί εὔορκος . οὗτος δή καί ἄλλος τοιοῦτος ἐγκωμιάζω δικαιοσύνη · ὁ δέ ἀνόσιος αὖ καί ἄδικος εἰς πηλός τις κατορύσσω ἐν ᾍδης καί κόσκινον ὕδωρ ἀναγκάζω φέρω , ἔτι τε ζάω εἰς κακός δόξα ἄγω , ὅς Γλαύκων περί ὁ δίκαιος δοξάζω δέ ἄδικος διέρχομαι τιμώρημα , οὗτος περί ὁ ἄδικος λέγω , ἄλλος δέ οὐ ἔχω . ὁ μέν οὖν ἔπαινος καί ὁ ψόγος οὗτος ἑκάτερος .