plato-philosophy.respublica 1.336
ἀλλʼ οἶσθα , ἦν δʼ ἐγώ , οὗ μοι δοκεῖ εἶναι τὸ ῥῆμα , τὸ φάναι δίκαιον εἶναι τοὺς μὲν φίλους ὠφελεῖν , τοὺς δʼ ἐχθροὺς βλάπτειν ; τίνος ; ἔφη . οἶμαι αὐτὸ Περιάνδρου εἶναι ἢ Περδίκκου ἢ Ξέρξου ἢ Ἰσμηνίου τοῦ Θηβαίου ἤ τινος ἄλλου μέγα οἰομένου δύνασθαι πλουσίου ἀνδρός . ἀληθέστατα , ἔφη , λέγεις . εἶεν , ἦν δʼ ἐγώ · ἐπειδὴ δὲ οὐδὲ τοῦτο ἐφάνη ἡ δικαιοσύνη ὂν οὐδὲ τὸ δίκαιον , τί ἂν ἄλλο τις αὐτὸ φαίη εἶναι ; καὶ ὁ Θρασύμαχος πολλάκις μὲν καὶ διαλεγομένων ἡμῶν μεταξὺ ὥρμα ἀντιλαμβάνεσθαι τοῦ λόγου , ἔπειτα ὑπὸ τῶν παρακαθημένων διεκωλύετο βουλομένων διακοῦσαι τὸν λόγον · ὡς δὲ διεπαυσάμεθα καὶ ἐγὼ ταῦτʼ εἶπον , οὐκέτι ἡσυχίαν ἦγεν , ἀλλὰ συστρέψας ἑαυτὸν ὥσπερ θηρίον ἧκεν ἐφʼ ἡμᾶς ὡς διαρπασόμενος . καὶ ἐγώ τε καὶ ὁ Πολέμαρχος δείσαντες διεπτοήθημεν · ὁ δʼ εἰς τὸ μέσον φθεγξάμενος , τίς , ἔφη , ὑμᾶς πάλαι φλυαρία ἔχει , ὦ Σώκρατες ; καὶ τί εὐηθίζεσθε πρὸς ἀλλήλους ὑποκατακλινόμενοι ὑμῖν αὐτοῖς ; ἀλλʼ εἴπερ ὡς ἀληθῶς βούλει εἰδέναι τὸ δίκαιον ὅτι ἔστι , μὴ μόνον ἐρώτα μηδὲ φιλοτιμοῦ ἐλέγχων ἐπειδάν τίς τι ἀποκρίνηται , ἐγνωκὼς τοῦτο , ὅτι ῥᾷον ἐρωτᾶν ἢ ἀποκρίνεσθαι , ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ἀπόκριναι καὶ εἰπὲ τί φῂς εἶναι τὸ δίκαιον . καὶ ὅπως μοι μὴ ἐρεῖς ὅτι τὸ δέον ἐστὶν μηδʼ ὅτι τὸ ὠφέλιμον μηδʼ ὅτι τὸ λυσιτελοῦν μηδʼ ὅτι τὸ κερδαλέον μηδʼ ὅτι τὸ συμφέρον , ἀλλὰ σαφῶς μοι καὶ ἀκριβῶς λέγε ὅτι ἂν λέγῃς · ὡς ἐγὼ οὐκ ἀποδέξομαι ἐὰν ὕθλους τοιούτους λέγῃς . καὶ ἐγὼ ἀκούσας ἐξεπλάγην καὶ προσβλέπων αὐτὸν ἐφοβούμην , καί μοι δοκῶ , εἰ μὴ πρότερος ἑωράκη αὐτὸν ἢ ἐκεῖνος ἐμέ , ἄφωνος ἂν γενέσθαι . νῦν δὲ ἡνίκα ὑπὸ τοῦ λόγου ἤρχετο ἐξαγριαίνεσθαι , προσέβλεψα αὐτὸν πρότερος , ὥστε αὐτῷ οἷός τʼ ἐγενόμην ἀποκρίνασθαι , καὶ εἶπον ὑποτρέμων · ὦ Θρασύμαχε , μὴ χαλεπὸς ἡμῖν ἴσθι · εἰ γάρ τι ἐξαμαρτάνομεν ἐν τῇ τῶν λόγων σκέψει ἐγώ τε καὶ ὅδε , εὖ ἴσθι ὅτι ἄκοντες ἁμαρτάνομεν . μὴ γὰρ δὴ οἴου , εἰ μὲν χρυσίον ἐζητοῦμεν , οὐκ ἄν ποτε ἡμᾶς ἑκόντας εἶναι ὑποκατακλίνεσθαι ἀλλήλοις ἐν τῇ ζητήσει καὶ διαφθείρειν τὴν εὕρεσιν αὐτοῦ , δικαιοσύνην δὲ ζητοῦντας , πρᾶγμα πολλῶν χρυσίων τιμιώτερον , ἔπειθʼ οὕτως ἀνοήτως ὑπείκειν ἀλλήλοις καὶ οὐ σπουδάζειν ὅτι μάλιστα φανῆναι αὐτό .
Lemmas: ἀλλά οἶδα , εἰμί δέ ἐγώ , οὗ ἐγώ δοκέω εἰμί ὁ ῥῆμα , ὁ φημί δίκαιος εἰμί ὁ μέν φίλος ὠφελέω , ὁ δέ ἐχθρός βλάπτω ; τίς ; φημί . οἴομαι αὐτός Περίανδρος εἰμί ἤ Περδίκκας ἤ Ξέρξης ἤ Ἰσμηνίας ὁ Θηβαῖος ἤ τις ἄλλος μέγας οἴομαι δύναμαι πλούσιος ἀνήρ . ἀληθής , φημί , λέγω . εἶεν , εἰμί δέ ἐγώ · ἐπειδή δέ οὐδέ οὗτος φαίνω ὁ δικαιοσύνη εἰμί οὐδέ ὁ δίκαιος , τίς ἄν ἄλλος τις αὐτός φημί εἰμί ; καί ὁ Θρασύμαχος πολλάκις μέν καί διαλέγω ἐγώ μεταξύ ὁρμάω ἀντιλαμβάνω ὁ λόγος , ἔπειτα ὑπό ὁ παρακάθημαι διακωλύω βούλομαι διακούω ὁ λόγος · ὡς δέ διαπαύω καί ἐγώ οὗτος λέγω , οὐκέτι ἡσυχία ἄγω , ἀλλά συστρέφω ἑαυτοῦ ὥσπερ θηρίον ἥκω ἐπί ἐγώ ὡς διαρπάζω . καί ἐγώ τε καί ὁ Πολέμαρχος δείδω διαπτοέω · ὁ δέ εἰς ὁ μέσος φθέγγομαι , τίς , φημί , σύ πάλαι φλυαρία ἔχω , ὦ Σωκράτης ; καί τίς εὐηθίζομαι πρός ἀλλήλων ὑποκατακλίνομαι σύ αὐτός ; ἀλλά εἴπερ ὡς ἀληθής βούλομαι οἶδα ὁ δίκαιος ὅστις εἰμί , μή μόνος ἐρωτάω μηδέ φιλοτιμέομαι ἐλέγχω ἐπειδάν τις τις ἀποκρίνω , γιγνώσκω οὗτος , ὅτι ῥᾴδιος ἐρωτάω ἤ ἀποκρίνω , ἀλλά καί αὐτός ἀποκρίνω καί λέγω τίς φημί εἰμί ὁ δίκαιος . καί ὅπως ἐγώ μή λέγω ὅτι ὁ δέω εἰμί μηδέ ὅτι ὁ ὠφέλιμος μηδέ ὅτι ὁ λυσιτελέω μηδέ ὅτι ὁ κερδαλέος μηδέ ὅτι ὁ συμφέρω , ἀλλά σαφής ἐγώ καί ἀκριβής λέγω ὅστις ἄν λέγω · ὡς ἐγώ οὐ ἀποδέχομαι ἐάν ὕθλος τοιοῦτος λέγω . καί ἐγώ ἀκούω ἐκπλήσσω καί προσβλέπω αὐτός φοβέω , καί ἐγώ δοκέω , εἰ μή πρότερος ὁράω αὐτός ἤ ἐκεῖνος ἐγώ , ἄφωνος ἄν γίγνομαι . νῦν δέ ἡνίκα ὑπό ὁ λόγος ἄρχω ἐξαγριαίνω , προσβλέπω αὐτός πρότερος , ὥστε αὐτός οἷος τε γίγνομαι ἀποκρίνω , καί λέγω ὑποτρέμω · ὦ Θρασύμαχος , μή χαλεπός ἐγώ οἶδα · εἰ γάρ τις ἐξαμαρτάνω ἐν ὁ ὁ λόγος σκέψις ἐγώ τε καί ὅδε , εὖ οἶδα ὅτι ἄκων ἁμαρτάνω . μή γάρ δή οἴομαι , εἰ μέν χρυσίον ζητέω , οὐ ἄν ποτέ ἐγώ ἑκών εἰμί ὑποκατακλίνομαι ἀλλήλων ἐν ὁ ζήτησις καί διαφθείρω ὁ εὕρεσις αὐτός , δικαιοσύνη δέ ζητέω , πρᾶγμα πολύς χρυσίον τίμιος , ἔπειτα οὕτως ἀνόητος ὑπείκω ἀλλήλων καί οὐ σπουδάζω ὅτι μάλα φαίνω αὐτός .