plato-philosophy.respublica 3.403
οὐδαμῶς . τί δέ ; ὕβρει τε καὶ ἀκολασίᾳ ; πάντων μάλιστα . μείζω δέ τινα καὶ ὀξυτέραν ἔχεις εἰπεῖν ἡδονὴν τῆς περὶ τὰ ἀφροδίσια ; οὐκ ἔχω , ἦ δʼ ὅς , οὐδέ γε μανικωτέραν . ὁ δὲ ὀρθὸς ἔρως πέφυκε κοσμίου τε καὶ καλοῦ σωφρόνως τε καὶ μουσικῶς ἐρᾶν ; καὶ μάλα , ἦ δʼ ὅς . οὐδὲν ἄρα προσοιστέον μανικὸν οὐδὲ συγγενὲς ἀκολασίας τῷ ὀρθῷ ἔρωτι ; οὐ προσοιστέον . οὐ προσοιστέον ἄρα αὕτη ἡ ἡδονή , οὐδὲ κοινωνητέον αὐτῆς ἐραστῇ τε καὶ παιδικοῖς ὀρθῶς ἐρῶσί τε καὶ ἐρωμένοις ; οὐ μέντοι μὰ Δίʼ , ἔφη , ὦ Σώκρατες , προσοιστέον . οὕτω δή , ὡς ἔοικε , νομοθετήσεις ἐν τῇ οἰκιζομένῃ πόλει φιλεῖν μὲν καὶ συνεῖναι καὶ ἅπτεσθαι ὥσπερ ὑέος παιδικῶν ἐραστήν , τῶν καλῶν χάριν , ἐὰν πείθῃ , τὰ δʼ ἄλλα οὕτως ὁμιλεῖν πρὸς ὅν τις σπουδάζοι , ὅπως μηδέποτε δόξει μακρότερα τούτων συγγίγνεσθαι · εἰ δὲ μή , ψόγον ἀμουσίας καὶ ἀπειροκαλίας ὑφέξοντα . οὕτως , ἔφη . ἆρʼ οὖν , ἦν δʼ ἐγώ , καὶ σοὶ φαίνεται τέλος ἡμῖν ἔχειν ὁ περὶ μουσικῆς λόγος ; οἷ γοῦν δεῖ τελευτᾶν , τετελεύτηκεν · δεῖ δέ που τελευτᾶν τὰ μουσικὰ εἰς τὰ τοῦ καλοῦ ἐρωτικά . σύμφημι , ἦ δʼ ὅς . μετὰ δὴ μουσικὴν γυμναστικῇ θρεπτέοι οἱ νεανίαι . τί μήν ; δεῖ μὲν δὴ καὶ ταύτῃ ἀκριβῶς τρέφεσθαι ἐκ παίδων διὰ βίου . ἔχει δέ πως , ὡς ἐγᾦμαι , ὧδε · σκόπει δὲ καὶ σύ . ἐμοὶ μὲν γὰρ οὐ φαίνεται , ὃ ἂν χρηστὸν ᾖ σῶμα , τοῦτο τῇ αὑτοῦ ἀρετῇ ψυχὴν ἀγαθὴν ποιεῖν , ἀλλὰ τοὐναντίον ψυχὴ ἀγαθὴ τῇ αὑτῆς ἀρετῇ σῶμα παρέχειν ὡς οἷόν τε βέλτιστον · σοὶ δὲ πῶς φαίνεται ; καὶ ἐμοί , ἔφη , οὕτως . οὐκοῦν εἰ τὴν διάνοιαν ἱκανῶς θεραπεύσαντες παραδοῖμεν αὐτῇ τὰ περὶ τὸ σῶμα ἀκριβολογεῖσθαι , ἡμεῖς δὲ ὅσον τοὺς τύπους ὑφηγησαίμεθα , ἵνα μὴ μακρολογῶμεν , ὀρθῶς ἂν ποιοῖμεν ; πάνυ μὲν οὖν . μέθης μὲν δὴ εἴπομεν ὅτι ἀφεκτέον αὐτοῖς · παντὶ γάρ που μᾶλλον ἐγχωρεῖ ἢ φύλακι μεθυσθέντι μὴ εἰδέναι ὅπου γῆς ἐστιν . γελοῖον γάρ , ἦ δʼ ὅς , τόν γε φύλακα φύλακος δεῖσθαι . τί δὲ δὴ σίτων πέρι ; ἀθληταὶ μὲν γὰρ οἱ ἄνδρες τοῦ μεγίστου ἀγῶνος . ἢ οὐχί ; ναί .
Lemmas: οὐδαμῶς . τίς δέ ; ὕβρις τε καί ἀκολασία ; πᾶς μάλα . μέγας δέ τις καί ὀξύς ἔχω λέγω ἡδονή ὁ περί ὁ ἀφροδίσιος ; οὐ ἔχω , ἠμί δέ ὅς , οὐδέ γε μανικός . ὁ δέ ὀρθός ἔρως φύω κόσμιος τε καί καλός σώφρων τε καί μουσικός ἐράω ; καί μάλα , ἠμί δέ ὅς . οὐδείς ἄρα προσφέρω μανικός οὐδέ συγγενής ἀκολασία ὁ ὀρθός ἔρως ; οὐ προσφέρω . οὐ προσφέρω ἄρα οὗτος ὁ ἡδονή , οὐδέ κοινωνητέον αὐτός ἐραστής τε καί παιδικός ὀρθός ἐράω τε καί ἐράω ; οὐ μέντοι μά Ζεύς , φημί , ὦ Σωκράτης , προσφέρω . οὕτως δή , ὡς ἔοικα , νομοθετέω ἐν ὁ οἰκίζω πόλις φιλέω μέν καί σύνειμι καί ἅπτω ὥσπερ υἱός παιδικός ἐραστής , ὁ καλός χάριν , ἐάν πείθω , ὁ δέ ἄλλος οὕτως ὁμιλέω πρός ὅς τις σπουδάζω , ὅπως μηδέποτε δοκέω μακρός οὗτος συγγίγνομαι · εἰ δέ μή , ψόγος ἀμουσία καί ἀπειροκαλία ὑπέχω . οὕτως , φημί . ἆρα οὖν , εἰμί δέ ἐγώ , καί σύ φαίνω τέλος ἐγώ ἔχω ὁ περί μουσική λόγος ; οἷ γοῦν δέω τελευτάω , τελευτάω · δέω δέ που τελευτάω ὁ μουσικός εἰς ὁ ὁ καλός ἐρωτικός . σύμφημι , ἠμί δέ ὅς . μετά δή μουσική γυμναστικός θρεπτέος ὁ νεανίας . τίς μήν ; δέω μέν δή καί οὗτος ἀκριβής τρέφω ἐκ παῖς διά βίος . ἔχω δέ πως , ὡς οἴομαι , ὧδε · σκοπέω δέ καί σύ . ἐγώ μέν γάρ οὐ φαίνω , ὅς ἄν χρηστός εἰμί σῶμα , οὗτος ὁ ἑαυτοῦ ἀρετή ψυχή ἀγαθός ποιέω , ἀλλά ἐναντίος ψυχή ἀγαθός ὁ ἑαυτοῦ ἀρετή σῶμα παρέχω ὡς οἷος τε ἀγαθός · σύ δέ πῶς φαίνω ; καί ἐγώ , φημί , οὕτως . οὐκοῦν εἰ ὁ διάνοια ἱκανός θεραπεύω παραδίδωμι αὐτός ὁ περί ὁ σῶμα ἀκριβολογέομαι , ἐγώ δέ ὅσος ὁ τύπος ὑφηγέομαι , ἵνα μή μακρολογέω , ὀρθός ἄν ποιέω ; πάνυ μέν οὖν . μέθη μέν δή λέγω ὅτι ἀπέχω αὐτός · πᾶς γάρ που μάλα ἐγχωρέω ἤ φύλαξ μεθύσκω μή οἶδα ὅπου γῆ εἰμί . γέλοιος γάρ , ἠμί δέ ὅς , ὁ γε φύλαξ φύλαξ δέω . τίς δέ δή σῖτος περί ; ἀθλητής μέν γάρ ὁ ἀνήρ ὁ μέγας ἀγών . ἤ οὐ ; ναί .