plato-philosophy.respublica 9.577
ἆρʼ οὖν , ἦν δʼ ἐγώ , καὶ περὶ τῶν ἀνδρῶν τὰ αὐτὰ ταῦτα προκαλούμενος ὀρθῶς ἂν προκαλοίμην , ἀξιῶν κρίνειν περὶ αὐτῶν ἐκεῖνον , ὃς δύναται τῇ διανοίᾳ εἰς ἀνδρὸς ἦθος ἐνδὺς διιδεῖν καὶ μὴ καθάπερ παῖς ἔξωθεν ὁρῶν ἐκπλήττεται ὑπὸ τῆς τῶν τυραννικῶν προστάσεως ἣν πρὸς τοὺς ἔξω σχηματίζονται , ἀλλʼ ἱκανῶς διορᾷ ; εἰ οὖν οἰοίμην δεῖν ἐκείνου πάντας ἡμᾶς ἀκούειν , τοῦ δυνατοῦ μὲν κρῖναι , συνῳκηκότος δὲ ἐν τῷ αὐτῷ καὶ παραγεγονότος ἔν τε ταῖς κατʼ οἰκίαν πράξεσιν , ὡς πρὸς ἑκάστους τοὺς οἰκείους ἔχει , ἐν οἷς μάλιστα γυμνὸς ἂν ὀφθείη τῆς τραγικῆς σκευῆς , καὶ ἐν αὖ τοῖς δημοσίοις κινδύνοις , καὶ ταῦτα πάντα ἰδόντα κελεύοιμεν ἐξαγγέλλειν πῶς ἔχει εὐδαιμονίας καὶ ἀθλιότητος ὁ τύραννος πρὸς τοὺς ἄλλους ; ὀρθότατʼ ἄν , ἔφη , καὶ ταῦτα προκαλοῖο . βούλει οὖν , ἦν δʼ ἐγώ , προσποιησώμεθα ἡμεῖς εἶναι τῶν δυνατῶν ἂν κρῖναι καὶ ἤδη ἐντυχόντων τοιούτοις , ἵνα ἔχωμεν ὅστις ἀποκρινεῖται ἃ ἐρωτῶμεν ; πάνυ γε . ἴθι δή μοι , ἔφην , ὧδε σκόπει . τὴν ὁμοιότητα ἀναμιμνῃσκόμενος τῆς τε πόλεως καὶ τοῦ ἀνδρός , οὕτω καθʼ ἕκαστον ἐν μέρει ἀθρῶν , τὰ παθήματα ἑκατέρου λέγε . τὰ ποῖα ; ἔφη . πρῶτον μέν , ἦν δʼ ἐγώ , ὡς πόλιν εἰπεῖν , ἐλευθέραν ἢ δούλην τὴν τυραννουμένην ἐρεῖς ; ὡς οἷόν τʼ , ἔφη , μάλιστα δούλην . καὶ μὴν ὁρᾷς γε ἐν αὐτῇ δεσπότας καὶ ἐλευθέρους . ὁρῶ , ἔφη , σμικρόν γέ τι τοῦτο · τὸ δὲ ὅλον , ὡς ἔπος εἰπεῖν , ἐν αὐτῇ καὶ τὸ ἐπιεικέστατον ἀτίμως τε καὶ ἀθλίως δοῦλον . εἰ οὖν , εἶπον , ὅμοιος ἀνὴρ τῇ πόλει , οὐ καὶ ἐν ἐκείνῳ ἀνάγκη τὴν αὐτὴν τάξιν ἐνεῖναι , καὶ πολλῆς μὲν δουλείας τε καὶ ἀνελευθερίας γέμειν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ , καὶ ταῦτα αὐτῆς τὰ μέρη δουλεύειν , ἅπερ ἦν ἐπιεικέστατα , μικρὸν δὲ καὶ τὸ μοχθηρότατον καὶ μανικώτατον δεσπόζειν ; ἀνάγκη , ἔφη . τί οὖν ; δούλην ἢ ἐλευθέραν τὴν τοιαύτην φήσεις εἶναι ψυχήν ; δούλην δήπου ἔγωγε . οὐκοῦν ἥ γε αὖ δούλη καὶ τυραννουμένη πόλις ἥκιστα ποιεῖ ἃ βούλεται ; πολύ γε . καὶ ἡ τυραννουμένη ἄρα ψυχὴ ἥκιστα ποιήσει ἃ ἂν βουληθῇ , ὡς περὶ ὅλης εἰπεῖν ψυχῆς · ὑπὸ δὲ οἴστρου ἀεὶ ἑλκομένη βίᾳ ταραχῆς καὶ μεταμελείας μεστὴ ἔσται . πῶς γὰρ οὔ ; πλουσίαν δὲ ἢ πενομένην ἀνάγκη τὴν τυραννουμένην πόλιν εἶναι ; πενομένην .
Lemmas: ἆρα οὖν , εἰμί δέ ἐγώ , καί περί ὁ ἀνήρ ὁ αὐτός οὗτος προκαλέω ὀρθός ἄν προκαλέω , ἀξιόω κρίνω περί αὐτός ἐκεῖνος , ὅς δύναμαι ὁ διάνοια εἰς ἀνήρ ἦθος ἐνδύω διοράω καί μή καθά παῖς ἔξωθεν ὁράω ἐκπλήσσω ὑπό ὁ ὁ τυραννικός πρόστασις ὅς πρός ὁ ἔξω σχηματίζω , ἀλλά ἱκανός διοράω ; εἰ οὖν οἴομαι δέω ἐκεῖνος πᾶς ἐγώ ἀκούω , ὁ δυνατός μέν κρίνω , συνοικέω δέ ἐν ὁ αὐτός καί παραγίγνομαι ἐν τε ὁ κατά οἰκία πρᾶξις , ὡς πρός ἕκαστος ὁ οἰκεῖος ἔχω , ἐν ὅς μάλα γυμνός ἄν ὁράω ὁ τραγικός σκευή , καί ἐν αὖ ὁ δημόσιος κίνδυνος , καί οὗτος πᾶς ὁράω κελεύω ἐξαγγέλλω πῶς ἔχω εὐδαιμονία καί ἀθλιότης ὁ τύραννος πρός ὁ ἄλλος ; ὀρθός ἄν , φημί , καί οὗτος προκαλέω . βούλομαι οὖν , εἰμί δέ ἐγώ , προσποιέω ἐγώ εἰμί ὁ δυνατός ἄν κρίνω καί ἤδη ἐντυγχάνω τοιοῦτος , ἵνα ἔχω ὅστις ἀποκρίνω ὅς ἐρωτάω ; πάνυ γε . ἔρχομαι δή ἐγώ , φημί , ὧδε σκοπέω . ὁ ὁμοιότης ἀναμιμνῄσκω ὁ τε πόλις καί ὁ ἀνήρ , οὕτως κατά ἕκαστος ἐν μέρος ἀθρέω , ὁ πάθημα ἑκάτερος λέγω . ὁ ποῖος ; φημί . πρῶτος μέν , εἰμί δέ ἐγώ , ὡς πόλις λέγω , ἐλεύθερος ἤ δούλη ὁ τυραννεύω λέγω ; ὡς οἷος τε , φημί , μάλα δούλη . καί μήν ὁράω γε ἐν αὐτός δεσπότης καί ἐλεύθερος . ὁράω , φημί , μικρός γε τις οὗτος · ὁ δέ ὅλος , ὡς ἔπος λέγω , ἐν αὐτός καί ὁ ἐπιεικής ἄτιμος τε καί ἄθλιος δοῦλος . εἰ οὖν , λέγω , ὅμοιος ἀνήρ ὁ πόλις , οὐ καί ἐν ἐκεῖνος ἀνάγκη ὁ αὐτός τάξις ἔνειμι , καί πολύς μέν δουλεία τε καί ἀνελευθερία γέμω ὁ ψυχή αὐτός , καί οὗτος αὐτός ὁ μέρος δουλεύω , ὅς εἰμί ἐπιεικής , μικρός δέ καί ὁ μοχθηρός καί μανικός δεσπόζω ; ἀνάγκη , φημί . τίς οὖν ; δοῦλος ἤ ἐλεύθερος ὁ τοιοῦτος φημί εἰμί ψυχή ; δούλη δήπου ἐγώ . οὐκοῦν ὁ γε αὖ δούλη καί τυραννεύω πόλις ἦκα ποιέω ὅς βούλομαι ; πολύς γε . καί ὁ τυραννεύω ἄρα ψυχή ἦκα ποιέω ὅς ἄν βούλομαι , ὡς περί ὅλος λέγω ψυχή · ὑπό δέ οἶστρος ἀεί ἕλκω βία ταραχή καί μεταμέλεια μεστός εἰμί . πῶς γάρ οὐ ; πλούσιος δέ ἤ πένομαι ἀνάγκη ὁ τυραννεύω πόλις εἰμί ; πένομαι .