plato-philosophy.respublica 6.504
πρέπει γέ τοι δή , ἔφη , οὕτω σκοπεῖν . ἀλλὰ ποῖα δὴ λέγεις μαθήματα μέγιστα ; μνημονεύεις μέν που , ἦν δʼ ἐγώ , ὅτι τριττὰ εἴδη ψυχῆς διαστησάμενοι συνεβιβάζομεν δικαιοσύνης τε πέρι καὶ σωφροσύνης καὶ ἀνδρείας καὶ σοφίας ὃ ἕκαστον εἴη . μὴ γὰρ μνημονεύων , ἔφη , τὰ λοιπὰ ἂν εἴην δίκαιος μὴ ἀκούειν . ἦ καὶ τὸ προρρηθὲν αὐτῶν ; τὸ ποῖον δή ; ἐλέγομέν που ὅτι ὡς μὲν δυνατὸν ἦν κάλλιστα αὐτὰ κατιδεῖν ἄλλη μακροτέρα εἴη περίοδος , ἣν περιελθόντι καταφανῆ γίγνοιτο , τῶν μέντοι ἔμπροσθεν προειρημένων ἑπομένας ἀποδείξεις οἷόν τʼ εἴη προσάψαι . καὶ ὑμεῖς ἐξαρκεῖν ἔφατε , καὶ οὕτω δὴ ἐρρήθη τὰ τότε τῆς μὲν ἀκριβείας , ὡς ἐμοὶ ἐφαίνετο , ἐλλιπῆ , εἰ δὲ ὑμῖν ἀρεσκόντως , ὑμεῖς ἂν τοῦτο εἴποιτε . ἀλλʼ ἔμοιγε , ἔφη , μετρίως · ἐφαίνετο μὴν καὶ τοῖς ἄλλοις . ἀλλʼ , ὦ φίλε , ἦν δʼ ἐγώ , μέτρον τῶν τοιούτων ἀπολεῖπον καὶ ὁτιοῦν τοῦ ὄντος οὐ πάνυ μετρίως γίγνεται · ἀτελὲς γὰρ οὐδὲν οὐδενὸς μέτρον . δοκεῖ δʼ ἐνίοτέ τισιν ἱκανῶς ἤδη ἔχειν καὶ οὐδὲν δεῖν περαιτέρω ζητεῖν . καὶ μάλʼ , ἔφη , συχνοὶ πάσχουσιν αὐτὸ διὰ ῥᾳθυμίαν . τούτου δέ γε , ἦν δʼ ἐγώ , τοῦ παθήματος ἥκιστα προσδεῖ φύλακι πόλεώς τε καὶ νόμων . εἰκός , ἦ δʼ ὅς . τὴν μακροτέραν τοίνυν , ὦ ἑταῖρε , ἔφην , περιιτέον τῷ τοιούτῳ , καὶ οὐχ ἧττον μανθάνοντι πονητέον ἢ γυμναζομένῳ · ἤ , ὃ νυνδὴ ἐλέγομεν , τοῦ μεγίστου τε καὶ μάλιστα προσήκοντος μαθήματος ἐπὶ τέλος οὔποτε ἥξει . οὐ γὰρ ταῦτα , ἔφη , μέγιστα , ἀλλʼ ἔτι τι μεῖζον δικαιοσύνης τε καὶ ὧν διήλθομεν ; καὶ μεῖζον , ἦν δʼ ἐγώ , καὶ αὐτῶν τούτων οὐχ ὑπογραφὴν δεῖ ὥσπερ νῦν θεάσασθαι , ἀλλὰ τὴν τελεωτάτην ἀπεργασίαν μὴ παριέναι . ἢ οὐ γελοῖον ἐπὶ μὲν ἄλλοις σμικροῦ ἀξίοις πᾶν ποιεῖν συντεινομένους ὅπως ὅτι ἀκριβέστατα καὶ καθαρώτατα ἕξει , τῶν δὲ μεγίστων μὴ μεγίστας ἀξιοῦν εἶναι καὶ τὰς ἀκριβείας ; καὶ μάλα , ἔφη , · ὃ μέντοι μέγιστον μάθημα καὶ περὶ ὅτι αὐτὸ λέγεις , οἴει τινʼ ἄν σε , ἔφη , ἀφεῖναι μὴ ἐρωτήσαντα τί ἐστιν ; οὐ πάνυ , ἦν δʼ ἐγώ , ἀλλὰ καὶ σὺ ἐρώτα .
Lemmas: πρέπω γε τοι δή , φημί , οὕτως σκοπέω . ἀλλά ποῖος δή λέγω μάθημα μέγας ; μνημονεύω μέν που , εἰμί δέ ἐγώ , ὅτι τρισσός εἶδος ψυχή διίστημι συμβιβάζω δικαιοσύνη τε περί καί σωφροσύνη καί ἀνδρεία καί σοφία ὅς ἕκαστος εἰμί . μή γάρ μνημονεύω , φημί , ὁ λοιπός ἄν εἰμί δίκαιος μή ἀκούω . ἦ καί ὁ προλέγω αὐτός ; ὁ ποῖος δή ; λέγω που ὅτι ὡς μέν δυνατός εἰμί καλός αὐτός κατοράω ἄλλος μακρός εἰμί περίοδος , ὅς περιέρχομαι καταφανής γίγνομαι , ὁ μέντοι ἔμπροσθεν προλέγω ἕπομαι ἀπόδειξις οἷος τε εἰμί προσάπτω . καί σύ ἐξαρκέω φημί , καί οὕτως δή λέγω ὁ τότε ὁ μέν ἀκρίβεια , ὡς ἐγώ φαίνω , ἐλλιπής , εἰ δέ σύ ἀρεσκόντως , σύ ἄν οὗτος λέγω . ἀλλά ἐγώ , φημί , μέτριος · φαίνω μήν καί ὁ ἄλλος . ἀλλά , ὦ φίλος , εἰμί δέ ἐγώ , μέτρον ὁ τοιοῦτος ἀπολείπω καί ὁστισοῦν ὁ εἰμί οὐ πάνυ μέτριος γίγνομαι · ἀτελής γάρ οὐδείς οὐδείς μέτρον . δοκέω δέ ἐνίοτε τις ἱκανός ἤδη ἔχω καί οὐδείς δέω περαιτέρω ζητέω . καί μάλα , φημί , συχνός πάσχω αὐτός διά ῥαθυμία . οὗτος δέ γε , εἰμί δέ ἐγώ , ὁ πάθημα ἦκα προσδέω φύλαξ πόλις τε καί νόμος . ἔοικα , ἠμί δέ ὅς . ὁ μακρός τοίνυν , ὦ ἑταῖρος , φημί , περιιτέον ὁ τοιοῦτος , καί οὐ ἥσσων μανθάνω πονέω ἤ γυμνάζω · ἤ , ὅς νυνδί λέγω , ὁ μέγας τε καί μάλα προσήκω μάθημα ἐπί τέλος οὔποτε ἥκω . οὐ γάρ οὗτος , φημί , μέγας , ἀλλά ἔτι τις μέγας δικαιοσύνη τε καί ὅς διέρχομαι ; καί μέγας , εἰμί δέ ἐγώ , καί αὐτός οὗτος οὐ ὑπογραφή δέω ὥσπερ νῦν θεάομαι , ἀλλά ὁ τέλειος ἀπεργασία μή παρέρχομαι . ἤ οὐ γέλοιος ἐπί μέν ἄλλος μικρός ἄξιος πᾶς ποιέω συντείνω ὅπως ὅτι ἀκριβής καί καθαρός ἔχω , ὁ δέ μέγας μή μέγας ἀξιόω εἰμί καί ὁ ἀκρίβεια ; καί μάλα , φημί , · ὅς μέντοι μέγας μάθημα καί περί ὅστις αὐτός λέγω , οἴομαι τις ἄν σύ , φημί , ἀφίημι μή ἐρωτάω τίς εἰμί ; οὐ πάνυ , εἰμί δέ ἐγώ , ἀλλά καί σύ ἐρωτάω .