plato-philosophy.respublica 9.573
ὅταν δʼ ἐλπίσωσιν οἱ δεινοὶ μάγοι τε καὶ τυραννοποιοὶ οὗτοι μὴ ἄλλως τὸν νέον καθέξειν , ἔρωτά τινα αὐτῷ μηχανωμένους ἐμποιῆσαι προστάτην τῶν ἀργῶν καὶ τὰ ἕτοιμα διανεμομένων ἐπιθυμιῶν , ὑπόπτερον καὶ μέγαν κηφῆνά τινα—ἢ τί ἄλλο οἴει εἶναι τὸν τῶν τοιούτων ἔρωτα ; — οὐδὲν ἔγωγε , ἦ δʼ ὅς , ἄλλʼ ἢ τοῦτο . οὐκοῦν ὅταν δὴ περὶ αὐτὸν βομβοῦσαι αἱ ἄλλαι ἐπιθυμίαι , θυμιαμάτων τε γέμουσαι καὶ μύρων καὶ στεφάνων καὶ οἴνων καὶ τῶν ἐν ταῖς τοιαύταις συνουσίαις ἡδονῶν ἀνειμένων , ἐπὶ τὸ ἔσχατον αὔξουσαί τε καὶ τρέφουσαι πόθου κέντρον ἐμποιήσωσι τῷ κηφῆνι , τότε δὴ δορυφορεῖταί τε ὑπὸ μανίας καὶ οἰστρᾷ οὗτος ὁ προστάτης τῆς ψυχῆς , καὶ ἐάν τινας ἐν αὐτῷ δόξας ἢ ἐπιθυμίας λάβῃ ποιουμένας χρηστὰς καὶ ἔτι ἐπαισχυνομένας , ἀποκτείνει τε καὶ ἔξω ὠθεῖ παρʼ αὑτοῦ , ἕως ἂν καθήρῃ σωφροσύνης , μανίας δὲ πληρώσῃ ἐπακτοῦ . παντελῶς , ἔφη , τυραννικοῦ ἀνδρὸς λέγεις γένεσιν . ἆρʼ οὖν , ἦν δʼ ἐγώ , καὶ τὸ πάλαι διὰ τὸ τοιοῦτον τύραννος ὁ Ἔρως λέγεται ; κινδυνεύει , ἔφη . οὐκοῦν , ὦ φίλε , εἶπον , καὶ μεθυσθεὶς ἀνὴρ τυραννικόν τι φρόνημα ἴσχει ; ἴσχει γάρ . καὶ μὴν ὅ γε μαινόμενος καὶ ὑποκεκινηκὼς οὐ μόνον ἀνθρώπων ἀλλὰ καὶ θεῶν ἐπιχειρεῖ τε καὶ ἐλπίζει δυνατὸς εἶναι ἄρχειν . καὶ μάλʼ , ἔφη . τυραννικὸς δέ , ἦν δʼ ἐγώ , ὦ δαιμόνιε , ἀνὴρ ἀκριβῶς γίγνεται , ὅταν ἢ φύσει ἢ ἐπιτηδεύμασιν ἢ ἀμφοτέροις μεθυστικός τε καὶ ἐρωτικὸς καὶ μελαγχολικὸς γένηται . παντελῶς μὲν οὖν . γίγνεται μέν , ὡς ἔοικεν , οὕτω καὶ τοιοῦτος ἁνήρ · ζῇ δὲ δὴ πῶς ; τὸ τῶν παιζόντων , ἔφη , τοῦτο σὺ καὶ ἐμοὶ ἐρεῖς . λέγω δή , ἔφην . οἶμαι γὰρ τὸ μετὰ τοῦτο ἑορταὶ γίγνονται παρʼ αὐτοῖς καὶ κῶμοι καὶ θάλειαι καὶ ἑταῖραι καὶ τὰ τοιαῦτα πάντα , ὧν ἂν Ἔρως τύραννος ἔνδον οἰκῶν διακυβερνᾷ τὰ τῆς ψυχῆς ἅπαντα . ἀνάγκη , ἔφη . ἆρʼ οὖν οὐ πολλαὶ καὶ δειναὶ παραβλαστάνουσιν ἐπιθυμίαι ἡμέρας τε καὶ νυκτὸς ἑκάστης , πολλῶν δεόμεναι ; πολλαὶ μέντοι . ταχὺ ἄρα ἀναλίσκονται ἐάν τινες ὦσι πρόσοδοι . πῶς δʼ οὔ ; καὶ μετὰ τοῦτο δὴ δανεισμοὶ καὶ τῆς οὐσίας παραιρέσεις . τί μήν ;
Lemmas: ὅταν δέ ἐλπίζω ὁ δεινός μάγος τε καί τυραννοποιός οὗτος μή ἄλλος ὁ νέος κατέχω , ἔρως τις αὐτός μηχανάομαι ἐμποιέω προστάτης ὁ ἀργός καί ὁ ἑτοῖμος διανέμω ἐπιθυμία , ὑπόπτερος καί μέγας κηφήν ὅς τίς ἄλλος οἴομαι εἰμί ὁ ὁ τοιοῦτος ἔρως ; — οὐδείς ἐγώ , ἠμί δέ ὅς , ἄλλος ἤ οὗτος . οὐκοῦν ὅταν δή περί αὐτός βομβέω ὁ ἄλλος ἐπιθυμία , θυμίαμα τε γέμω καί μύρον καί στέφανος καί οἶνος καί ὁ ἐν ὁ τοιοῦτος συνουσία ἡδονή ἀνίημι , ἐπί ὁ ἔσχατος αὐξάνω τε καί τρέφω πόθος κέντρον ἐμποιέω ὁ κηφήν , τότε δή δορυφορέω τε ὑπό μανία καί οἰστράω οὗτος ὁ προστάτης ὁ ψυχή , καί ἐάν τις ἐν αὐτός δόξα ἤ ἐπιθυμία λαμβάνω ποιέω χρηστός καί ἔτι ἐπαισχύνομαι , ἀποκτείνω τε καί ἔξω ὠθέω παρά ἑαυτοῦ , ἕως ἄν καθαίρω σωφροσύνη , μανία δέ πληρόω ἐπακτός . παντελής , φημί , τυραννικός ἀνήρ λέγω γένεσις . ἆρα οὖν , εἰμί δέ ἐγώ , καί ὁ πάλαι διά ὁ τοιοῦτος τύραννος ὁ Ἔρως λέγω ; κινδυνεύω , φημί . οὐκοῦν , ὦ φίλος , λέγω , καί μεθύσκω ἀνήρ τυραννικός τις φρόνημα ἴσχω ; ἴσχω γάρ . καί μήν ὁ γε μαίνομαι καί ὑποκινέω οὐ μόνος ἄνθρωπος ἀλλά καί θεός ἐπιχειρέω τε καί ἐλπίζω δυνατός εἰμί ἄρχω . καί μάλα , φημί . τυραννικός δέ , εἰμί δέ ἐγώ , ὦ δαιμόνιος , ἀνήρ ἀκριβής γίγνομαι , ὅταν ἤ φύσις ἤ ἐπιτήδευμα ἤ ἀμφότερος μεθυστικός τε καί ἐρωτικός καί μελαγχολικός γίγνομαι . παντελής μέν οὖν . γίγνομαι μέν , ὡς ἔοικα , οὕτως καί τοιοῦτος ἀνήρ · ζάω δέ δή πῶς ; ὁ ὁ παίζω , φημί , οὗτος σύ καί ἐγώ λέγω . λέγω δή , φημί . οἴομαι γάρ ὁ μετά οὗτος ἑορτή γίγνομαι παρά αὐτός καί κῶμος καί θάλεια καί ἑταίρα καί ὁ τοιοῦτος πᾶς , ὅς ἄν Ἔρως τύραννος ἔνδον οἰκέω διακυβερνάω ὁ ὁ ψυχή ἅπας . ἀνάγκη , φημί . ἆρα οὖν οὐ πολύς καί δεινός παραβλαστάνω ἐπιθυμία ἡμέρα τε καί νύξ ἕκαστος , πολύς δέω ; πολύς μέντοι . ταχύς ἄρα ἀναλίσκω ἐάν τις εἰμί πρόσοδος . πῶς δέ οὐ ; καί μετά οὗτος δή δανεισμός καί ὁ οὐσία παραίρεσις . τίς μήν ;