plato-philosophy.respublica 10.608
εἰ δέ γε μή , ὦ φίλε ἑταῖρε , ὥσπερ οἱ ποτέ του ἐρασθέντες , ἐὰν ἡγήσωνται μὴ ὠφέλιμον εἶναι τὸν ἔρωτα , βίᾳ μέν , ὅμως δὲ ἀπέχονται , καὶ ἡμεῖς οὕτως , διὰ τὸν ἐγγεγονότα μὲν ἔρωτα τῆς τοιαύτης ποιήσεως ὑπὸ τῆς τῶν καλῶν πολιτειῶν τροφῆς , εὖνοι μὲν ἐσόμεθα φανῆναι αὐτὴν ὡς βελτίστην καὶ ἀληθεστάτην , ἕως δʼ ἂν μὴ οἵα τʼ ᾖ ἀπολογήσασθαι , ἀκροασόμεθʼ αὐτῆς ἐπᾴδοντες ἡμῖν αὐτοῖς τοῦτον τὸν λόγον , ὃν λέγομεν , καὶ ταύτην τὴν ἐπῳδήν , εὐλαβούμενοι πάλιν ἐμπεσεῖν εἰς τὸν παιδικόν τε καὶ τὸν τῶν πολλῶν ἔρωτα . ᾀσόμεθα δʼ οὖν ὡς οὐ σπουδαστέον ἐπὶ τῇ τοιαύτῃ ποιήσει ὡς ἀληθείας τε ἁπτομένῃ καὶ σπουδαίᾳ , ἀλλʼ εὐλαβητέον αὐτὴν ὂν τῷ ἀκροωμένῳ , περὶ τῆς ἐν αὑτῷ πολιτείας δεδιότι , καὶ νομιστέα ἅπερ εἰρήκαμεν περὶ ποιήσεως . παντάπασιν , ἦ δʼ ὅς , σύμφημι . μέγας γάρ , ἔφην , ὁ ἀγών , ὦ φίλε Γλαύκων , μέγας , οὐχ ὅσος δοκεῖ , τὸ χρηστὸν ἢ κακὸν γενέσθαι , ὥστε οὔτε τιμῇ ἐπαρθέντα οὔτε χρήμασιν οὔτε ἀρχῇ οὐδεμιᾷ οὐδέ γε ποιητικῇ ἄξιον ἀμελῆσαι δικαιοσύνης τε καὶ τῆς ἄλλης ἀρετῆς . σύμφημί σοι , ἔφη , ἐξ ὧν διεληλύθαμεν · οἶμαι δὲ καὶ ἄλλον ὁντινοῦν . καὶ μήν , ἦν δʼ ἐγώ , τά γε μέγιστα ἐπίχειρα ἀρετῆς καὶ προκείμενα ἆθλα οὐ διεληλύθαμεν . ἀμήχανόν τι , ἔφη , λέγεις μέγεθος , εἰ τῶν εἰρημένων μείζω ἐστὶν ἄλλα . τί δʼ ἄν , ἦν δʼ ἐγώ , ἔν γε ὀλίγῳ χρόνῳ μέγα γένοιτο ; πᾶς γὰρ οὗτός γε ὁ ἐκ παιδὸς μέχρι πρεσβύτου χρόνος πρὸς πάντα ὀλίγος πού τις ἂν εἴη . οὐδὲν μὲν οὖν , ἔφη . τί οὖν ; οἴει ἀθανάτῳ πράγματι ὑπὲρ τοσούτου δεῖν χρόνου ἐσπουδακέναι , ἀλλʼ οὐχ ὑπὲρ τοῦ παντός ; οἶμαι ἔγωγʼ , ἔφη · ἀλλὰ τί τοῦτο λέγεις ; οὐκ ᾔσθησαι , ἦν δʼ ἐγώ , ὅτι ἀθάνατος ἡμῶν ἡ ψυχὴ καὶ οὐδέποτε ἀπόλλυται ; καὶ ὃς ἐμβλέψας μοι καὶ θαυμάσας εἶπε · μὰ Δίʼ , οὐκ ἔγωγε · σὺ δὲ τοῦτʼ ἔχεις λέγειν ; εἰ μὴ ἀδικῶ γʼ , ἔφην . οἶμαι δὲ καὶ σύ · οὐδὲν γὰρ χαλεπόν . ἔμοιγʼ , ἔφη · σοῦ δʼ ἂν ἡδέως ἀκούσαιμι τὸ οὐ χαλεπὸν τοῦτο . ἀκούοις ἄν , ἦν δʼ ἐγώ . λέγε μόνον , ἔφη . ἀγαθόν τι , εἶπον , καὶ κακὸν καλεῖς ; ἔγωγε . ἆρʼ οὖν ὥσπερ ἐγὼ περὶ αὐτῶν διανοῇ ; τὸ ποῖον ; τὸ μὲν ἀπολλύον καὶ διαφθεῖρον πᾶν τὸ κακὸν εἶναι , τὸ δὲ σῷζον καὶ ὠφελοῦν τὸ ἀγαθόν . ἔγωγʼ , ἔφη .
Lemmas: εἰ δέ γε μή , ὦ φίλος ἑταῖρος , ὥσπερ ὁ ποτέ τις ἔραμαι , ἐάν ἡγέομαι μή ὠφέλιμος εἰμί ὁ ἔρως , βία μέν , ὅμως δέ ἀπέχω , καί ἐγώ οὕτως , διά ὁ ἐγγίγνομαι μέν ἔρως ὁ τοιοῦτος ποίησις ὑπό ὁ ὁ καλός πολιτεία τροφή , εὔνους μέν εἰμί φαίνω αὐτός ὡς ἀγαθός καί ἀληθής , ἕως δέ ἄν μή οἷος τε εἰμί ἀπολογέομαι , ἀκροάζομαι αὐτός ἐπαείδω ἐγώ αὐτός οὗτος ὁ λόγος , ὅς λέγω , καί οὗτος ὁ ἐπῳδή , εὐλαβέομαι πάλιν ἐμπίπτω εἰς ὁ παιδικός τε καί ὁ ὁ πολύς ἔρως . ἀείδω δέ οὖν ὡς οὐ σπουδαστέος ἐπί ὁ τοιοῦτος ποίησις ὡς ἀλήθεια τε ἅπτω καί σπουδαῖος , ἀλλά εὐλαβέομαι αὐτός εἰμί ὁ ἀκροάομαι , περί ὁ ἐν ἑαυτοῦ πολιτεία δείδω , καί νομιστέος ὅς λέγω περί ποίησις . παντάπασι , ἠμί δέ ὅς , σύμφημι . μέγας γάρ , φημί , ὁ ἀγών , ὦ φίλος Γλαύκων , μέγας , οὐ ὅσος δοκέω , ὁ χρηστός ἤ κακός γίγνομαι , ὥστε οὔτε τιμή ἐπαίρω οὔτε χρῆμα οὔτε ἀρχή οὐδείς οὐδέ γε ποιητικός ἄξιος ἀμελέω δικαιοσύνη τε καί ὁ ἄλλος ἀρετή . σύμφημι σύ , φημί , ἐκ ὅς διέρχομαι · οἴομαι δέ καί ἄλλος ὅστις . καί μήν , εἰμί δέ ἐγώ , ὁ γε μέγας ἐπίχειρα ἀρετή καί πρόκειμαι ἆθλον οὐ διέρχομαι . ἀμήχανος τις , φημί , λέγω μέγεθος , εἰ ὁ λέγω μέγας εἰμί ἄλλος . τίς δέ ἄν , εἰμί δέ ἐγώ , ἐν γε ὀλίγος χρόνος μέγας γίγνομαι ; πᾶς γάρ οὗτος γε ὁ ἐκ παῖς μέχρι πρεσβύτης χρόνος πρός πᾶς ὀλίγος που τις ἄν εἰμί . οὐδείς μέν οὖν , φημί . τίς οὖν ; οἴομαι ἀθάνατος πρᾶγμα ὑπέρ τοσοῦτος δέω χρόνος σπουδάζω , ἀλλά οὐ ὑπέρ ὁ πᾶς ; οἴομαι ἐγώ , φημί · ἀλλά τίς οὗτος λέγω ; οὐ αἰσθάνομαι , εἰμί δέ ἐγώ , ὅτι ἀθάνατος ἐγώ ὁ ψυχή καί οὐδέποτε ἀπόλλυμι ; καί ὅς ἐμβλέπω ἐγώ καί θαυμάζω λέγω · μά Ζεύς , οὐ ἐγώ · σύ δέ οὗτος ἔχω λέγω ; εἰ μή ἀδικέω γε , φημί . οἴομαι δέ καί σύ · οὐδείς γάρ χαλεπός . ἐγώ , φημί · σύ δέ ἄν ἡδύς ἀκούω ὁ οὐ χαλεπός οὗτος . ἀκούω ἄν , εἰμί δέ ἐγώ . λέγω μόνος , φημί . ἀγαθός τις , λέγω , καί κακός καλέω ; ἐγώ . ἆρα οὖν ὥσπερ ἐγώ περί αὐτός διανοέω ; ὁ ποῖος ; ὁ μέν ἀπολύω καί διαφθείρω πᾶς ὁ κακός εἰμί , ὁ δέ σῴζω καί ὠφελέω ὁ ἀγαθός . ἐγώ , φημί .