plato-philosophy.respublica 6.500
ἢ οἴει τινὰ χαλεπαίνειν τῷ μὴ χαλεπῷ ἢ φθονεῖν τῷ μὴ φθονερῷ ἄφθονόν τε καὶ πρᾷον ὄντα ; ἐγὼ μὲν γάρ σε προφθάσας λέγω ὅτι ἐν ὀλίγοις τισὶν ἡγοῦμαι , ἀλλʼ οὐκ ἐν τῷ πλήθει , χαλεπὴν οὕτω φύσιν γίγνεσθαι . καὶ ἐγὼ ἀμέλει , ἔφη , συνοίομαι . οὐκοῦν καὶ αὐτὸ τοῦτο συνοίει , τοῦ χαλεπῶς πρὸς φιλοσοφίαν τοὺς πολλοὺς διακεῖσθαι ἐκείνους αἰτίους εἶναι τοὺς ἔξωθεν οὐ προσῆκον ἐπεισκεκωμακότας , λοιδορουμένους τε αὑτοῖς καὶ φιλαπεχθημόνως ἔχοντας καὶ ἀεὶ περὶ ἀνθρώπων τοὺς λόγους ποιουμένους , ἥκιστα φιλοσοφίᾳ πρέπον ποιοῦντας ; πολύ γʼ , ἔφη . οὐδὲ γάρ που , ὦ Ἀδείμαντε , σχολὴ τῷ γε ὡς ἀληθῶς πρὸς τοῖς οὖσι τὴν διάνοιαν ἔχοντι κάτω βλέπειν εἰς ἀνθρώπων πραγματείας , καὶ μαχόμενον αὐτοῖς φθόνου τε καὶ δυσμενείας ἐμπίμπλασθαι , ἀλλʼ εἰς τεταγμένα ἄττα καὶ κατὰ ταὐτὰ ἀεὶ ἔχοντα ὁρῶντας καὶ θεωμένους οὔτʼ ἀδικοῦντα οὔτʼ ἀδικούμενα ὑπʼ ἀλλήλων , κόσμῳ δὲ πάντα καὶ κατὰ λόγον ἔχοντα , ταῦτα μιμεῖσθαί τε καὶ ὅτι μάλιστα ἀφομοιοῦσθαι . ἢ οἴει τινὰ μηχανὴν εἶναι , ὅτῳ τις ὁμιλεῖ ἀγάμενος , μὴ μιμεῖσθαι ἐκεῖνο ; ἀδύνατον , ἔφη . θείῳ δὴ καὶ κοσμίῳ ὅ γε φιλόσοφος ὁμιλῶν κόσμιός τε καὶ θεῖος εἰς τὸ δυνατὸν ἀνθρώπῳ γίγνεται · διαβολὴ δʼ ἐν πᾶσι πολλή . παντάπασι μὲν οὖν . ἂν οὖν τις , εἶπον , αὐτῷ ἀνάγκη γένηται ἃ ἐκεῖ ὁρᾷ μελετῆσαι εἰς ἀνθρώπων ἤθη καὶ ἰδίᾳ καὶ δημοσίᾳ τιθέναι καὶ μὴ μόνον ἑαυτὸν πλάττειν , ἆρα κακὸν δημιουργὸν αὐτὸν οἴει γενήσεσθαι σωφροσύνης τε καὶ δικαιοσύνης καὶ συμπάσης τῆς δημοτικῆς ἀρετῆς ; ἥκιστά γε , ἦ δʼ ὅς . ἀλλʼ ἐὰν δὴ αἴσθωνται οἱ πολλοὶ ὅτι ἀληθῆ περὶ αὐτοῦ λέγομεν , χαλεπανοῦσι δὴ τοῖς φιλοσόφοις καὶ ἀπιστήσουσιν ἡμῖν λέγουσιν ὡς οὐκ ἄν ποτε ἄλλως εὐδαιμονήσειε πόλις , εἰ μὴ αὐτὴν διαγράψειαν οἱ τῷ θείῳ παραδείγματι χρώμενοι ζωγράφοι ; οὐ χαλεπανοῦσιν , ἦ δʼ ὅς , ἐάνπερ αἴσθωνται .
Lemmas: ἤ οἴομαι τις χαλεπαίνω ὁ μή χαλεπός ἤ φθονέω ὁ μή φθονερός ἄφθονος τε καί πρᾶος εἰμί ; ἐγώ μέν γάρ σύ προφθάνω λέγω ὅτι ἐν ὀλίγος τις ἡγέομαι , ἀλλά οὐ ἐν ὁ πλῆθος , χαλεπός οὕτως φύσις γίγνομαι . καί ἐγώ ἀμέλει , φημί , συνοίομαι . οὐκοῦν καί αὐτός οὗτος συνοιάω , ὁ χαλεπός πρός φιλοσοφία ὁ πολύς διάκειμαι ἐκεῖνος αἴτιος εἰμί ὁ ἔξωθεν οὐ προσήκω ἐπεισκωμάζω , λοιδορέω τε ἑαυτοῦ καί φιλαπεχθήμων ἔχω καί ἀεί περί ἄνθρωπος ὁ λόγος ποιέω , ἦκα φιλοσοφία πρέπω ποιέω ; πολύς γε , φημί . οὐδέ γάρ που , ὦ Ἀδείμαντος , σχολή ὁ γε ὡς ἀληθής πρός ὁ εἰμί ὁ διάνοια ἔχω κάτω βλέπω εἰς ἄνθρωπος πραγματεία , καί μάχομαι αὐτός φθόνος τε καί δυσμένεια ἐμπίμπλημι , ἀλλά εἰς τάσσω τις καί κατά αὐτός ἀεί ἔχω ὁράω καί θεάομαι οὔτε ἀδικέω οὔτε ἀδικέω ὑπό ἀλλήλων , κόσμος δέ πᾶς καί κατά λόγος ἔχω , οὗτος μιμέομαι τε καί ὅτι μάλα ἀφομοιόω . ἤ οἴομαι τις μηχανή εἰμί , ὅστις τις ὁμιλέω ἄγαμαι , μή μιμέομαι ἐκεῖνος ; ἀδύνατος , φημί . θεῖος δή καί κόσμιος ὁ γε φιλόσοφος ὁμιλέω κόσμιος τε καί θεῖος εἰς ὁ δυνατός ἄνθρωπος γίγνομαι · διαβολή δέ ἐν πᾶς πολύς . παντάπασι μέν οὖν . ἐάν οὖν τις , λέγω , αὐτός ἀνάγκη γίγνομαι ὅς ἐκεῖ ὁράω μελετάω εἰς ἄνθρωπος ἦθος καί ἴδιος καί δημοσίᾳ τίθημι καί μή μόνος ἑαυτοῦ πλάσσω , ἆρα κακός δημιουργός αὐτός οἴομαι γίγνομαι σωφροσύνη τε καί δικαιοσύνη καί σύμπας ὁ δημοτικός ἀρετή ; ἦκα γε , ἠμί δέ ὅς . ἀλλά ἐάν δή αἰσθάνομαι ὁ πολύς ὅτι ἀληθής περί αὐτός λέγω , χαλεπαίνω δή ὁ φιλόσοφος καί ἀπιστέω ἐγώ λέγω ὡς οὐ ἄν ποτέ ἄλλος εὐδαιμονέω πόλις , εἰ μή αὐτός διαγράφω ὁ ὁ θεῖος παράδειγμα χράω ζωγράφος ; οὐ χαλεπαίνω , ἠμί δέ ὅς , ἐάν αἰσθάνομαι .