plato-philosophy.respublica 7.523
κινδυνεύει τῶν πρὸς τὴν νόησιν ἀγόντων φύσει εἶναι ὧν ζητοῦμεν , χρῆσθαι δʼ οὐδεὶς αὐτῷ ὀρθῶς , ἑλκτικῷ ὄντι παντάπασι πρὸς οὐσίαν . πῶς , ἔφη , λέγεις ; ἐγὼ πειράσομαι , ἦν δʼ ἐγώ , τό γʼ ἐμοὶ δοκοῦν δηλῶσαι . ἃ γὰρ διαιροῦμαι παρʼ ἐμαυτῷ ἀγωγά τε εἶναι οἷ λέγομεν καὶ μή , συνθεατὴς γενόμενος σύμφαθι ἢ ἄπειπε , ἵνα καὶ τοῦτο σαφέστερον ἴδωμεν εἰ ἔστιν οἷον μαντεύομαι . δείκνυʼ , ἔφη . δείκνυμι δή , εἶπον , εἰ καθορᾷς , τὰ μὲν ἐν ταῖς αἰσθήσεσιν οὐ παρακαλοῦντα τὴν νόησιν εἰς ἐπίσκεψιν , ὡς ἱκανῶς ὑπὸ τῆς αἰσθήσεως κρινόμενα , τὰ δὲ παντάπασι διακελευόμενα ἐκείνην ἐπισκέψασθαι , ὡς τῆς αἰσθήσεως οὐδὲν ὑγιὲς ποιούσης . τὰ πόρρωθεν , ἔφη , φαινόμενα δῆλον ὅτι λέγεις καὶ τὰ ἐσκιαγραφημένα . οὐ πάνυ , ἦν δʼ ἐγώ , ἔτυχες οὗ λέγω . ποῖα μήν , ἔφη , λέγεις ; τὰ μὲν οὐ παρακαλοῦντα , ἦν δʼ ἐγώ , ὅσα μὴ ἐκβαίνει εἰς ἐναντίαν αἴσθησιν ἅμα · τὰ δʼ ἐκβαίνοντα ὡς παρακαλοῦντα τίθημι , ἐπειδὰν ἡ αἴσθησις μηδὲν μᾶλλον τοῦτο ἢ τὸ ἐναντίον δηλοῖ , εἴτʼ ἐγγύθεν προσπίπτουσα εἴτε πόρρωθεν . ὧδε δὲ ἃ λέγω σαφέστερον εἴσῃ . οὗτοί φαμεν τρεῖς ἂν εἶεν δάκτυλοι , ὅ τε σμικρότατος καὶ ὁ δεύτερος καὶ ὁ μέσος . πάνυ γʼ , ἔφη . ὡς ἐγγύθεν τοίνυν ὁρωμένους λέγοντός μου διανοοῦ . ἀλλά μοι περὶ αὐτῶν τόδε σκόπει . τὸ ποῖον ; δάκτυλος μέν που αὐτῶν φαίνεται ὁμοίως ἕκαστος , καὶ ταύτῃ γε οὐδὲν διαφέρει , ἐάντε ἐν μέσῳ ὁρᾶται ἐάντʼ ἐπʼ ἐσχάτῳ , ἐάντε λευκὸς ἐάντε μέλας , ἐάντε παχὺς ἐάντε λεπτός , καὶ πᾶν ὅτι τοιοῦτον . ἐν πᾶσι γὰρ τούτοις οὐκ ἀναγκάζεται τῶν πολλῶν ἡ ψυχὴ τὴν νόησιν ἐπερέσθαι τί ποτʼ ἐστὶ δάκτυλος · οὐδαμοῦ γὰρ ἡ ὄψις αὐτῇ ἅμα ἐσήμηνεν τὸ δάκτυλον τοὐναντίον ἢ δάκτυλον εἶναι . οὐ γὰρ οὖν , ἔφη . οὐκοῦν , ἦν δʼ ἐγώ , εἰκότως τό γε τοιοῦτον νοήσεως οὐκ ἂν παρακλητικὸν οὐδʼ ἐγερτικὸν εἴη . εἰκότως . τί δὲ δή ; τὸ μέγεθος αὐτῶν καὶ τὴν σμικρότητα ἡ ὄψις ἆρα ἱκανῶς ὁρᾷ , καὶ οὐδὲν αὐτῇ διαφέρει ἐν μέσῳ τινὰ αὐτῶν κεῖσθαι ἢ ἐπʼ ἐσχάτῳ ; καὶ ὡσαύτως πάχος καὶ λεπτότητα ἢ μαλακότητα καὶ σκληρότητα ἡ ἁφή ; καὶ αἱ ἄλλαι αἰσθήσεις ἆρʼ οὐκ ἐνδεῶς τὰ τοιαῦτα δηλοῦσιν ;
Lemmas: κινδυνεύω ὁ πρός ὁ νόησις ἄγω φύσις εἰμί ὅς ζητέω , χράω δέ οὐδείς αὐτός ὀρθός , ἑλκτικός εἰμί παντάπασι πρός οὐσία . πῶς , φημί , λέγω ; ἐγώ πειράω , εἰμί δέ ἐγώ , ὁ γε ἐγώ δοκέω δηλόω . ὅς γάρ διαιρέω παρά ἐμαυτοῦ ἀγωγός τε εἰμί οἷ λέγω καί μή , συνθεατής γίγνομαι σύμφημι ἤ ἀπολέγω , ἵνα καί οὗτος σαφής ὁράω εἰ εἰμί οἷος μαντεύομαι . δείκνυμι , φημί . δείκνυμι δή , λέγω , εἰ καθοράω , ὁ μέν ἐν ὁ αἴσθησις οὐ παρακαλέω ὁ νόησις εἰς ἐπίσκεψις , ὡς ἱκανός ὑπό ὁ αἴσθησις κρίνω , ὁ δέ παντάπασι διακελεύομαι ἐκεῖνος ἐπισκοπέω , ὡς ὁ αἴσθησις οὐδείς ὑγιής ποιέω . ὁ πρόσωθεν , φημί , φαίνω δῆλος ὅτι λέγω καί ὁ σκιαγραφέω . οὐ πάνυ , εἰμί δέ ἐγώ , τυγχάνω ὅς λέγω . ποῖος μήν , φημί , λέγω ; ὁ μέν οὐ παρακαλέω , εἰμί δέ ἐγώ , ὅσος μή ἐκβαίνω εἰς ἐναντίος αἴσθησις ἅμα · ὁ δέ ἐκβαίνω ὡς παρακαλέω τίθημι , ἐπειδάν ὁ αἴσθησις μηδείς μάλα οὗτος ἤ ὁ ἐναντίος δηλόω , εἴτε ἐγγύθεν προσπίπτω εἴτε πρόσωθεν . ὧδε δέ ὅς λέγω σαφής οἶδα . οὗτος φημί τρεῖς ἄν εἰμί δάκτυλος , ὁ τε μικρός καί ὁ δεύτερος καί ὁ μέσος . πάνυ γε , φημί . ὡς ἐγγύθεν τοίνυν ὁράω λέγω ἐγώ διανοόω . ἀλλά ἐγώ περί αὐτός ὅδε σκοπέω . ὁ ποῖος ; δάκτυλος μέν που αὐτός φαίνω ὅμοιος ἕκαστος , καί οὗτος γε οὐδείς διαφέρω , ἐάν ἐν μέσος ὁράω ἐάν ἐπί ἔσχατος , ἐάν λευκός ἐάν μέλας , ἐάν παχύς ἐάν λεπτός , καί πᾶς ὅστις τοιοῦτος . ἐν πᾶς γάρ οὗτος οὐ ἀναγκάζω ὁ πολύς ὁ ψυχή ὁ νόησις ἐπέρομαι τίς ποτέ εἰμί δάκτυλος · οὐδαμοῦ γάρ ὁ ὄψις αὐτός ἅμα σημαίνω ὁ δάκτυλος ἐναντίος ἤ δάκτυλος εἰμί . οὐ γάρ οὖν , φημί . οὐκοῦν , εἰμί δέ ἐγώ , ἔοικα ὁ γε τοιοῦτος νόησις οὐ ἄν παρακλητικός οὐδέ ἐγερτικός εἰμί . ἔοικα . τίς δέ δή ; ὁ μέγεθος αὐτός καί ὁ μικρότης ὁ ὄψις ἆρα ἱκανός ὁράω , καί οὐδείς αὐτός διαφέρω ἐν μέσος τις αὐτός κεῖμαι ἤ ἐπί ἔσχατος ; καί ὡσαύτως πάχος καί λεπτότης ἤ μαλακότης καί σκληρότης ὁ ἁφή ; καί ὁ ἄλλος αἴσθησις ἆρα οὐ ἐνδεής ὁ τοιοῦτος δηλόω ;