plato-philosophy.respublica 4.440
ἀλλʼ , ἦν δʼ ἐγώ , ποτὲ ἀκούσας τι πιστεύω τούτῳ · ὡς ἄρα Λεόντιος ὁ Ἀγλαΐωνος ἀνιὼν ἐκ Πειραιῶς ὑπὸ τὸ βόρειον τεῖχος ἐκτός , αἰσθόμενος νεκροὺς παρὰ τῷ δημίῳ κειμένους , ἅμα μὲν ἰδεῖν ἐπιθυμοῖ , ἅμα δὲ αὖ δυσχεραίνοι καὶ ἀποτρέποι ἑαυτόν , καὶ τέως μὲν μάχοιτό τε καὶ παρακαλύπτοιτο , κρατούμενος δʼ οὖν ὑπὸ τῆς ἐπιθυμίας , διελκύσας τοὺς ὀφθαλμούς , προσδραμὼν πρὸς τοὺς νεκρούς , ἰδοὺ ὑμῖν , ἔφη , ὦ κακοδαίμονες , ἐμπλήσθητε τοῦ καλοῦ θεάματος . ἤκουσα , ἔφη , καὶ αὐτός . οὗτος μέντοι , ἔφην , ὁ λόγος σημαίνει τὴν ὀργὴν πολεμεῖν ἐνίοτε ταῖς ἐπιθυμίαις ὡς ἄλλο ὂν ἄλλῳ . σημαίνει γάρ , ἔφη . οὐκοῦν καὶ ἄλλοθι , ἔφην , πολλαχοῦ αἰσθανόμεθα , ὅταν βιάζωνταί τινα παρὰ τὸν λογισμὸν ἐπιθυμίαι , λοιδοροῦντά τε αὑτὸν καὶ θυμούμενον τῷ βιαζομένῳ ἐν αὑτῷ , καὶ ὥσπερ δυοῖν στασιαζόντοιν σύμμαχον τῷ λόγῳ γιγνόμενον τὸν θυμὸν τοῦ τοιούτου ; ταῖς δʼ ἐπιθυμίαις αὐτὸν κοινωνήσαντα , αἱροῦντος λόγου μὴ δεῖν ἀντιπράττειν , οἶμαί σε οὐκ ἂν φάναι γενομένου ποτὲ ἐν σαυτῷ τοῦ τοιούτου αἰσθέσθαι , οἶμαι δʼ οὐδʼ ἐν ἄλλῳ . οὐ μὰ τὸν Δία , ἔφη . τί δέ , ἦν δʼ ἐγώ , ὅταν τις οἴηται ἀδικεῖν ; οὐχ ὅσῳ ἂν γενναιότερος ᾖ , τοσούτῳ ἧττον δύναται ὀργίζεσθαι καὶ πεινῶν καὶ ῥιγῶν καὶ ἄλλο ὁτιοῦν τῶν τοιούτων πάσχων ὑπʼ ἐκείνου ὃν ἂν οἴηται δικαίως ταῦτα δρᾶν , καί , ὃ λέγω , οὐκ ἐθέλει πρὸς τοῦτον αὐτοῦ ἐγείρεσθαι ὁ θυμός ; ἀληθῆ , ἔφη . τί δὲ ὅταν ἀδικεῖσθαί τις ἡγῆται ; οὐκ ἐν τούτῳ ζεῖ τε καὶ χαλεπαίνει καὶ συμμαχεῖ τῷ δοκοῦντι δικαίῳ καί , διὰ τὸ πεινῆν καὶ διὰ τὸ ῥιγοῦν καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα πάσχειν , ὑπομένων καὶ νικᾷ καὶ οὐ λήγει τῶν γενναίων , πρὶν ἂν ἢ διαπράξηται ἢ τελευτήσῃ ἢ ὥσπερ κύων ὑπὸ νομέως ὑπὸ τοῦ λόγου τοῦ παρʼ αὑτῷ ἀνακληθεὶς πραϋνθῇ ; πάνυ μὲν οὖν , ἔφη , ἔοικε τούτῳ ᾧ λέγεις · καίτοι γʼ ἐν τῇ ἡμετέρᾳ πόλει τοὺς ἐπικούρους ὥσπερ κύνας ἐθέμεθα ὑπηκόους τῶν ἀρχόντων ὥσπερ ποιμένων πόλεως . καλῶς γάρ , ἦν δʼ ἐγώ , νοεῖς ὃ βούλομαι λέγειν . ἀλλʼ ἦ πρὸς τούτῳ καὶ τόδε ἐνθυμῇ ; τὸ ποῖον ; ὅτι τοὐναντίον ἢ ἀρτίως ἡμῖν φαίνεται περὶ τοῦ θυμοειδοῦς . τότε μὲν γὰρ ἐπιθυμητικόν τι αὐτὸ ᾠόμεθα εἶναι , νῦν δὲ πολλοῦ δεῖν φαμεν , ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον αὐτὸ ἐν τῇ τῆς ψυχῆς στάσει τίθεσθαι τὰ ὅπλα πρὸς τὸ λογιστικόν . παντάπασιν , ἔφη .
Lemmas: ἀλλά , εἰμί δέ ἐγώ , ποτέ ἀκούω τις πιστεύω οὗτος · ὡς ἄρα Λεόντιος ὁ Ἀγλαΐων ἀνέρχομαι ἐκ Πειραιεύς ὑπό ὁ βόρειος τεῖχος ἐκτός , αἰσθάνομαι νεκρός παρά ὁ δήμιος κεῖμαι , ἅμα μέν ὁράω ἐπιθυμέω , ἅμα δέ αὖ δυσχεραίνω καί ἀποτρέπω ἑαυτοῦ , καί τέως μέν μάχομαι τε καί παρακαλύπτω , κρατέω δέ οὖν ὑπό ὁ ἐπιθυμία , διέλκω ὁ ὀφθαλμός , προστρέχω πρός ὁ νεκρός , ἰδού σύ , φημί , ὦ κακοδαίμων , ἐμπίμπλημι ὁ καλός θέαμα . ἀκούω , φημί , καί αὐτός . οὗτος μέντοι , φημί , ὁ λόγος σημαίνω ὁ ὀργή πολεμέω ἐνίοτε ὁ ἐπιθυμία ὡς ἄλλος εἰμί ἄλλος . σημαίνω γάρ , φημί . οὐκοῦν καί ἄλλοθι , φημί , πολλαχοῦ αἰσθάνομαι , ὅταν βιάζω τις παρά ὁ λογισμός ἐπιθυμία , λοιδορέω τε ἑαυτοῦ καί θυμόω ὁ βιάζω ἐν ἑαυτοῦ , καί ὥσπερ δύο στασιάζω σύμμαχος ὁ λόγος γίγνομαι ὁ θυμός ὁ τοιοῦτος ; ὁ δέ ἐπιθυμία αὐτός κοινωνέω , αἱρέω λόγος μή δέω ἀντιπράσσω , οἴομαι σύ οὐ ἄν φημί γίγνομαι ποτέ ἐν σεαυτοῦ ὁ τοιοῦτος αἰσθάνομαι , οἴομαι δέ οὐδέ ἐν ἄλλος . οὐ μά ὁ Ζεύς , φημί . τίς δέ , εἰμί δέ ἐγώ , ὅταν τις οἴομαι ἀδικέω ; οὐ ὅσος ἄν γενναῖος εἰμί , τοσοῦτος ἥσσων δύναμαι ὀργίζω καί πεινάω καί ῥιγόω καί ἄλλος ὁστισοῦν ὁ τοιοῦτος πάσχω ὑπό ἐκεῖνος ὅς ἄν οἴομαι δίκαιος οὗτος δράω , καί , ὅς λέγω , οὐ ἐθέλω πρός οὗτος αὐτός ἐγείρω ὁ θυμός ; ἀληθής , φημί . τίς δέ ὅταν ἀδικέω τις ἡγέομαι ; οὐ ἐν οὗτος ζέω τε καί χαλεπαίνω καί συμμαχέω ὁ δοκέω δίκαιος καί , διά ὁ πεινάω καί διά ὁ ῥιγόω καί πᾶς ὁ τοιοῦτος πάσχω , ὑπομένω καί νικάω καί οὐ λήγω ὁ γενναῖος , πρίν ἄν ἤ διαπράσσω ἤ τελευτάω ἤ ὥσπερ κύων ὑπό νομεύς ὑπό ὁ λόγος ὁ παρά ἑαυτοῦ ἀνακαλέω πραύνω ; πάνυ μέν οὖν , φημί , ἔοικα οὗτος ὅς λέγω · καίτοι γε ἐν ὁ ἡμέτερος πόλις ὁ ἐπίκουρος ὥσπερ κύων τίθημι ὑπήκοος ὁ ἄρχων ὥσπερ ποιμήν πόλις . καλός γάρ , εἰμί δέ ἐγώ , νοέω ὅς βούλομαι λέγω . ἀλλά ἦ πρός οὗτος καί ὅδε ἐνθυμέομαι ; ὁ ποῖος ; ὅτι ἐναντίος ἤ ἄρτιος ἐγώ φαίνω περί ὁ θυμοειδής . τότε μέν γάρ ἐπιθυμητικός τις αὐτός οἴομαι εἰμί , νῦν δέ πολύς δέω φημί , ἀλλά πολύς μάλα αὐτός ἐν ὁ ὁ ψυχή στάσις τίθημι ὁ ὅπλον πρός ὁ λογιστικός . παντάπασι , φημί .