plato-philosophy.respublica 2.358
ἐγὼ μὲν οἶμαι , ἦν δʼ ἐγώ , ἐν τῷ καλλίστῳ , ὃ καὶ διʼ αὑτὸ καὶ διὰ τὰ γιγνόμενα ἀπʼ αὐτοῦ ἀγαπητέον τῷ μέλλοντι μακαρίῳ ἔσεσθαι . οὐ τοίνυν δοκεῖ , ἔφη , τοῖς πολλοῖς , ἀλλὰ τοῦ ἐπιπόνου εἴδους , ὃ μισθῶν θʼ ἕνεκα καὶ εὐδοκιμήσεων διὰ δόξαν ἐπιτηδευτέον , αὐτὸ δὲ διʼ αὑτὸ φευκτέον ὡς ὂν χαλεπόν . οἶδα , ἦν δʼ ἐγώ , ὅτι δοκεῖ οὕτω καὶ πάλαι ὑπὸ Θρασυμάχου ὡς τοιοῦτον ὂν ψέγεται , ἀδικία δʼ ἐπαινεῖται · ἀλλʼ ἐγώ τις , ὡς ἔοικε , δυσμαθής . ἴθι δή , ἔφη , ἄκουσον καὶ ἐμοῦ , ἐάν σοι ἔτι ταὐτὰ δοκῇ . Θρασύμαχος γάρ μοι φαίνεται πρῳαίτερον τοῦ δέοντος ὑπὸ σοῦ ὥσπερ ὄφις κηληθῆναι , ἐμοὶ δὲ οὔπω κατὰ νοῦν ἡ ἀπόδειξις γέγονεν περὶ ἑκατέρου · ἐπιθυμῶ γὰρ ἀκοῦσαι τί τʼ ἔστιν ἑκάτερον καὶ τίνα ἔχει δύναμιν αὐτὸ καθʼ αὑτὸ ἐνὸν ἐν τῇ ψυχῇ , τοὺς δὲ μισθοὺς καὶ τὰ γιγνόμενα ἀπʼ αὐτῶν ἐᾶσαι χαίρειν . οὑτωσὶ οὖν ποιήσω , ἐὰν καὶ σοὶ δοκῇ · ἐπανανεώσομαι τὸν Θρασυμάχου λόγον , καὶ πρῶτον μὲν ἐρῶ δικαιοσύνην οἷον εἶναί φασιν καὶ ὅθεν γεγονέναι , δεύτερον δὲ ὅτι πάντες αὐτὸ οἱ ἐπιτηδεύοντες ἄκοντες ἐπιτηδεύουσιν ὡς ἀναγκαῖον ἀλλʼ οὐχ ὡς ἀγαθόν , τρίτον δὲ ὅτι εἰκότως αὐτὸ δρῶσι · πολὺ γὰρ ἀμείνων ἄρα ὁ τοῦ ἀδίκου ἢ ὁ τοῦ δικαίου βίος , ὡς λέγουσιν . ἐπεὶ ἔμοιγε , ὦ Σώκρατες , οὔ τι δοκεῖ οὕτως · ἀπορῶ μέντοι διατεθρυλημένος τὰ ὦτα ἀκούων Θρασυμάχου καὶ μυρίων ἄλλων , τὸν δὲ ὑπὲρ τῆς δικαιοσύνης λόγον , ὡς ἄμεινον ἀδικίας , οὐδενός πω ἀκήκοα ὡς βούλομαι—βούλομαι δὲ αὐτὸ καθʼ αὑτὸ ἐγκωμιαζόμενον ἀκοῦσαι—μάλιστα δʼ οἶμαι ἂν σοῦ πυθέσθαι . διὸ κατατείνας ἐρῶ τὸν ἄδικον βίον ἐπαινῶν , εἰπὼν δὲ ἐνδείξομαί σοι ὃν τρόπον αὖ βούλομαι καὶ σοῦ ἀκούειν ἀδικίαν μὲν ψέγοντος , δικαιοσύνην δὲ ἐπαινοῦντος . ἀλλʼ ὅρα εἴ σοι βουλομένῳ ἃ λέγω . πάντων μάλιστα , ἦν δʼ ἐγώ · περὶ γὰρ τίνος ἂν μᾶλλον πολλάκις τις νοῦν ἔχων χαίροι λέγων καὶ ἀκούων ; κάλλιστα , ἔφη , λέγεις · καὶ ὃ πρῶτον ἔφην ἐρεῖν , περὶ τούτου ἄκουε , τί ὄν τε καὶ ὅθεν γέγονε δικαιοσύνη .
Lemmas: ἐγώ μέν οἴομαι , εἰμί δέ ἐγώ , ἐν ὁ καλός , ὅς καί διά ἑαυτοῦ καί διά ὁ γίγνομαι ἀπό αὐτός ἀγαπητέος ὁ μέλλω μακάριος εἰμί . οὐ τοίνυν δοκέω , φημί , ὁ πολύς , ἀλλά ὁ ἐπίπονος εἶδος , ὅς μισθός τε ἕνεκα καί εὐδοκίμησις διά δόξα ἐπιτηδευτέος , αὐτός δέ διά ἑαυτοῦ φεύγω ὡς εἰμί χαλεπός . οἶδα , εἰμί δέ ἐγώ , ὅτι δοκέω οὕτως καί πάλαι ὑπό Θρασύμαχος ὡς τοιοῦτος εἰμί ψέγω , ἀδικία δέ ἐπαινέω · ἀλλά ἐγώ τις , ὡς ἔοικα , δυσμαθής . ἔρχομαι δή , φημί , ἀκούω καί ἐγώ , ἐάν σύ ἔτι αὐτός δοκέω . Θρασύμαχος γάρ ἐγώ φαίνω πρωΐ ὁ δέω ὑπό σύ ὥσπερ ὄφις κηλέω , ἐγώ δέ οὔπω κατά νόος ὁ ἀπόδειξις γίγνομαι περί ἑκάτερος · ἐπιθυμέω γάρ ἀκούω τίς τε εἰμί ἑκάτερος καί τίς ἔχω δύναμις αὐτός κατά ἑαυτοῦ ἔνειμι ἐν ὁ ψυχή , ὁ δέ μισθός καί ὁ γίγνομαι ἀπό αὐτός ἐάω χαίρω . οὕτως οὖν ποιέω , ἐάν καί σύ δοκέω · ἐπανανεόομαι ὁ Θρασύμαχος λόγος , καί πρῶτος μέν λέγω δικαιοσύνη οἷος εἰμί φημί καί ὅθεν γίγνομαι , δεύτερος δέ ὅτι πᾶς αὐτός ὁ ἐπιτηδεύω ἄκων ἐπιτηδεύω ὡς ἀναγκαῖος ἀλλά οὐ ὡς ἀγαθός , τρίτος δέ ὅτι ἔοικα αὐτός δράω · πολύς γάρ ἀγαθός ἄρα ὁ ὁ ἄδικος ἤ ὁ ὁ δίκαιος βίος , ὡς λέγω . ἐπεί ἐγώ , ὦ Σωκράτης , οὐ τις δοκέω οὕτως · ἀπορέω μέντοι διαθρυλέω ὁ οὖς ἀκούω Θρασύμαχος καί μυρίος ἄλλος , ὁ δέ ὑπέρ ὁ δικαιοσύνη λόγος , ὡς ἀγαθός ἀδικία , οὐδείς πω ἀκούω ὡς βουλομαι—βουλομης δέ αὐτός κατά ἑαυτοῦ ἐγκωμιάζω ἀκοῦσαι—μάλιστα δέ οἴομαι ἄν σύ πυνθάνομαι . διό κατατείνω λέγω ὁ ἄδικος βίος ἐπαινέω , λέγω δέ ἐνδείκνυμι σύ ὅς τρόπος αὖ βούλομαι καί σύ ἀκούω ἀδικία μέν ψέγω , δικαιοσύνη δέ ἐπαινέω . ἀλλά ὁράω εἰ σύ βούλομαι ὅς λέγω . πᾶς μάλα , εἰμί δέ ἐγώ · περί γάρ τίς ἄν μάλα πολλάκις τις νόος ἔχω χαίρω λέγω καί ἀκούω ; καλός , φημί , λέγω · καί ὅς πρῶτος φημί λέγω , περί οὗτος ἀκούω , τίς εἰμί τε καί ὅθεν γίγνομαι δικαιοσύνη .