plato-philosophy.respublica 4.425
οὐκοῦν , ὃ ἐξ ἀρχῆς ἐλέγομεν , τοῖς ἡμετέροις παισὶν ἐννομωτέρου εὐθὺς παιδιᾶς μεθεκτέον , ὡς παρανόμου γιγνομένης αὐτῆς καὶ παίδων τοιούτων ἐννόμους τε καὶ σπουδαίους ἐξ αὐτῶν ἄνδρας αὐξάνεσθαι ἀδύνατον ὄν ; πῶς δʼ οὐχί ; ἔφη . ὅταν δὴ ἄρα καλῶς ἀρξάμενοι παῖδες παίζειν εὐνομίαν διὰ τῆς μουσικῆς εἰσδέξωνται , πάλιν τοὐναντίον ἢ ʼκείνοις εἰς πάντα συνέπεταί τε καὶ αὔξει , ἐπανορθοῦσα εἴ τι καὶ πρότερον τῆς πόλεως ἔκειτο . ἀληθῆ μέντοι , ἔφη . καὶ τὰ σμικρὰ ἄρα , εἶπον , δοκοῦντα εἶναι νόμιμα ἐξευρίσκουσιν οὗτοι , ἃ οἱ πρότερον ἀπώλλυσαν πάντα . τὰ ποῖα ; τὰ τοιάδε · σιγάς τε τῶν νεωτέρων παρὰ πρεσβυτέροις ἃς πρέπει , καὶ κατακλίσεις καὶ ὑπαναστάσεις καὶ γονέων θεραπείας , καὶ κουράς γε καὶ ἀμπεχόνας καὶ ὑποδέσεις καὶ ὅλον τὸν τοῦ σώματος σχηματισμὸν καὶ τἆλλα ὅσα τοιαῦτα . ἢ οὐκ οἴει ; ἔγωγε . νομοθετεῖν δʼ αὐτὰ οἶμαι εὔηθες · οὔτε γάρ που γίγνεται οὔτʼ ἂν μείνειεν λόγῳ τε καὶ γράμμασιν νομοθετηθέντα . πῶς γάρ ; κινδυνεύει γοῦν , ἦν δʼ ἐγώ , ὦ Ἀδείμαντε , ἐκ τῆς παιδείας ὅποι ἄν τις ὁρμήσῃ , τοιαῦτα καὶ τὰ ἑπόμενα εἶναι . ἢ οὐκ ἀεὶ τὸ ὅμοιον ὂν ὅμοιον παρακαλεῖ ; τί μήν ; καὶ τελευτῶν δὴ οἶμαι φαῖμεν ἂν εἰς ἕν τι τέλεον καὶ νεανικὸν ἀποβαίνειν αὐτὸ ἢ ἀγαθὸν ἢ καὶ τοὐναντίον . τί γὰρ οὔκ ; ἦ δʼ ὅς . ἐγὼ μὲν τοίνυν , εἶπον , διὰ ταῦτα οὐκ ἂν ἔτι τὰ τοιαῦτα ἐπιχειρήσαιμι νομοθετεῖν . εἰκότως γʼ , ἔφη . τί δέ , ὦ πρὸς θεῶν , ἔφην , τάδε τὰ ἀγοραῖα , συμβολαίων τε πέρι κατʼ ἀγορὰν ἕκαστοι ἃ πρὸς ἀλλήλους συμβάλλουσιν , εἰ δὲ βούλει , καὶ χειροτεχνικῶν περὶ συμβολαίων καὶ λοιδοριῶν καὶ αἰκίας καὶ δικῶν λήξεως καὶ δικαστῶν καταστάσεως , καὶ εἴ που τελῶν τινες ἢ πράξεις ἢ θέσεις ἀναγκαῖοί εἰσιν ἢ κατʼ ἀγορὰς ἢ λιμένας , ἢ καὶ τὸ παράπαν ἀγορανομικὰ ἄττα ἢ ἀστυνομικὰ ἢ ἐλλιμενικὰ ἢ ὅσα ἄλλα τοιαῦτα , τούτων τολμήσομέν τι νομοθετεῖν ; ἀλλʼ οὐκ ἄξιον , ἔφη , ἀνδράσι καλοῖς κἀγαθοῖς ἐπιτάττειν · τὰ πολλὰ γὰρ αὐτῶν , ὅσα δεῖ νομοθετήσασθαι , ῥᾳδίως που εὑρήσουσιν . ναί , ὦ φίλε , εἶπον , ἐάν γε θεὸς αὐτοῖς διδῷ σωτηρίαν τῶν νόμων ὧν ἔμπροσθεν διήλθομεν . εἰ δὲ μή γε , ἦ δʼ ὅς , πολλὰ τοιαῦτα τιθέμενοι ἀεὶ καὶ ἐπανορθούμενοι τὸν βίον διατελοῦσιν , οἰόμενοι ἐπιλήψεσθαι τοῦ βελτίστου . λέγεις , ἔφην ἐγώ , βιώσεσθαι τοὺς τοιούτους ὥσπερ τοὺς κάμνοντάς τε καὶ οὐκ ἐθέλοντας ὑπὸ ἀκολασίας ἐκβῆναι πονηρᾶς διαίτης .
Lemmas: οὐκοῦν , ὅς ἐκ ἀρχή λέγω , ὁ ἡμέτερος παῖς ἔννομος εὐθύς παιδιά μεθεκτέος , ὡς παράνομος γίγνομαι αὐτός καί παῖς τοιοῦτος ἔννομος τε καί σπουδαῖος ἐκ αὐτός ἀνήρ αὐξάνω ἀδύνατος εἰμί ; πῶς δέ οὐ ; φημί . ὅταν δή ἄρα καλός ἄρχω παῖς παίζω εὐνομία διά ὁ μουσική εἰσδέχομαι , πάλιν ἐναντίος ἤ ’κέϊνος εἰς πᾶς συνέπομαι τε καί αὐξάνω , ἐπανορθόω εἰ τις καί πρότερος ὁ πόλις κεῖμαι . ἀληθής μέντοι , φημί . καί ὁ μικρός ἄρα , λέγω , δοκέω εἰμί νόμιμος ἐξευρίσκω οὗτος , ὅς ὁ πρότερος ἀπόλλυμι πᾶς . ὁ ποῖος ; ὁ τοιόσδε · σιγή τε ὁ νέος παρά πρέσβυς ὅς πρέπω , καί κατάκλισις καί ὑπανάστασις καί γονεύς θεραπεία , καί κουρά γε καί ἀμπεχόνη καί ὑπόδεσις καί ὅλος ὁ ὁ σῶμα σχηματισμός καί ἄλλος ὅσος τοιοῦτος . ἤ οὐ οἴομαι ; ἐγώ . νομοθετέω δέ αὐτός οἴομαι εὐήθης · οὔτε γάρ που γίγνομαι οὔτε ἄν μένω λόγος τε καί γράμμα νομοθετέω . πῶς γάρ ; κινδυνεύω γοῦν , εἰμί δέ ἐγώ , ὦ Ἀδείμαντος , ἐκ ὁ παιδεία ὅποι ἄν τις ὁρμάω , τοιοῦτος καί ὁ ἕπομαι εἰμί . ἤ οὐ ἀεί ὁ ὅμοιος εἰμί ὅμοιος παρακαλέω ; τίς μήν ; καί τελευτάω δή οἴομαι φημί ἄν εἰς εἷς τις τέλειος καί νεανικός ἀποβαίνω αὐτός ἤ ἀγαθός ἤ καί ἐναντίος . τίς γάρ οὐ ; ἠμί δέ ὅς . ἐγώ μέν τοίνυν , λέγω , διά οὗτος οὐ ἄν ἔτι ὁ τοιοῦτος ἐπιχειρέω νομοθετέω . ἔοικα γε , φημί . τίς δέ , ὦ πρός θεός , φημί , ὅδε ὁ ἀγοραῖος , συμβόλαιον τε περί κατά ἀγορά ἕκαστος ὅς πρός ἀλλήλων συμβάλλω , εἰ δέ βούλομαι , καί χειροτεχνικός περί συμβόλαιον καί λοιδορία καί αἰκία καί δίκη λῆξις καί δικαστής κατάστασις , καί εἰ που τέλος τις ἤ πρᾶξις ἤ θέσις ἀναγκαῖος εἰμί ἤ κατά ἀγορά ἤ λιμήν , ἤ καί ὁ παράπαν ἀγορανομικός τις ἤ ἀστυνομικός ἤ ἐλλιμενικός ἤ ὅσος ἄλλος τοιοῦτος , οὗτος τολμάω τις νομοθετέω ; ἀλλά οὐ ἄξιος , φημί , ἀνήρ καλός ἀγαθός ἐπιτάσσω · ὁ πολύς γάρ αὐτός , ὅσος δέω νομοθετέω , ῥᾴδιος που εὑρίσκω . ναί , ὦ φίλος , λέγω , ἐάν γε θεός αὐτός δίδωμι σωτηρία ὁ νόμος ὅς ἔμπροσθεν διέρχομαι . εἰ δέ μή γε , ἠμί δέ ὅς , πολύς τοιοῦτος τίθημι ἀεί καί ἐπανορθόω ὁ βίος διατελέω , οἴομαι ἐπιλαμβάνω ὁ ἀγαθός . λέγω , φημί ἐγώ , βιόω ὁ τοιοῦτος ὥσπερ ὁ κάμνω τε καί οὐ ἐθέλω ὑπό ἀκολασία ἐκβαίνω πονηρός δίαιτα .