plato-philosophy.respublica 2.369
ἴσως τοίνυν πλείων ἂν δικαιοσύνη ἐν τῷ μείζονι ἐνείη καὶ ῥᾴων καταμαθεῖν . εἰ οὖν βούλεσθε , πρῶτον ἐν ταῖς πόλεσι ζητήσωμεν ποῖόν τί ἐστιν · ἔπειτα οὕτως ἐπισκεψώμεθα καὶ ἐν ἑνὶ ἑκάστῳ , τὴν τοῦ μείζονος ὁμοιότητα ἐν τῇ τοῦ ἐλάττονος ἰδέᾳ ἐπισκοποῦντες . ἀλλά μοι δοκεῖς , ἔφη , καλῶς λέγειν . ἆρʼ οὖν , ἦν δʼ ἐγώ , εἰ γιγνομένην πόλιν θεασαίμεθα λόγῳ , καὶ τὴν δικαιοσύνην αὐτῆς ἴδοιμεν ἂν γιγνομένην καὶ τὴν ἀδικίαν ; τάχʼ ἄν , ἦ δʼ ὅς . οὐκοῦν γενομένου αὐτοῦ ἐλπὶς εὐπετέστερον ἰδεῖν ὃ ζητοῦμεν ; πολύ γε . δοκεῖ οὖν χρῆναι ἐπιχειρῆσαι περαίνειν ; οἶμαι μὲν γὰρ οὐκ ὀλίγον ἔργον αὐτὸ εἶναι · σκοπεῖτε οὖν . ἔσκεπται , ἔφη ὁ Ἀδείμαντος · ἀλλὰ μὴ ἄλλως ποίει . γίγνεται τοίνυν , ἦν δʼ ἐγώ , πόλις , ὡς ἐγᾦμαι , ἐπειδὴ τυγχάνει ἡμῶν ἕκαστος οὐκ αὐτάρκης , ἀλλὰ πολλῶν ὢν ἐνδεής · ἢ τίνʼ οἴει ἀρχὴν ἄλλην πόλιν οἰκίζειν ; οὐδεμίαν , ἦ δʼ ὅς . οὕτω δὴ ἄρα παραλαμβάνων ἄλλος ἄλλον , ἐπʼ ἄλλου , τὸν δʼ ἐπʼ ἄλλου χρείᾳ , πολλῶν δεόμενοι , πολλοὺς εἰς μίαν οἴκησιν ἀγείραντες κοινωνούς τε καὶ βοηθούς , ταύτῃ τῇ συνοικίᾳ ἐθέμεθα πόλιν ὄνομα · ἦ γάρ ; πάνυ μὲν οὖν . μεταδίδωσι δὴ ἄλλος ἄλλῳ , εἴ τι μεταδίδωσιν , ἢ μεταλαμβάνει , οἰόμενος αὑτῷ ἄμεινον εἶναι ; πάνυ γε . ἴθι δή , ἦν δʼ ἐγώ , τῷ λόγῳ ἐξ ἀρχῆς ποιῶμεν πόλιν · ποιήσει δὲ αὐτήν , ὡς ἔοικεν , ἡ ἡμετέρα χρεία . πῶς δʼ οὔ ; ἀλλὰ μὴν πρώτη γε καὶ μεγίστη τῶν χρειῶν ἡ τῆς τροφῆς παρασκευὴ τοῦ εἶναί τε καὶ ζῆν ἕνεκα . παντάπασί γε . δευτέρα δὴ οἰκήσεως , τρίτη δὲ ἐσθῆτος καὶ τῶν τοιούτων . ἔστι ταῦτα . φέρε δή , ἦν δʼ ἐγώ , πῶς ἡ πόλις ἀρκέσει ἐπὶ τοσαύτην παρασκευήν ; ἄλλο τι γεωργὸς μὲν εἷς , ὁ δὲ οἰκοδόμος , ἄλλος δέ τις ὑφάντης ; ἢ καὶ σκυτοτόμον αὐτόσε προσθήσομεν ἤ τινʼ ἄλλον τῶν περὶ τὸ σῶμα θεραπευτήν ; πάνυ γε . εἴη δʼ ἂν ἥ γε ἀναγκαιοτάτη πόλις ἐκ τεττάρων ἢ πέντε ἀνδρῶν . φαίνεται .
Lemmas: ἴσως τοίνυν πολύς ἄν δικαιοσύνη ἐν ὁ μέγας ἔνειμι καί ῥᾴδιος καταμανθάνω . εἰ οὖν βούλομαι , πρῶτος ἐν ὁ πόλις ζητέω ποῖος τίς εἰμί · ἔπειτα οὕτως ἐπισκοπέω καί ἐν εἷς ἕκαστος , ὁ ὁ μέγας ὁμοιότης ἐν ὁ ὁ ἐλαχύς ἰδέα ἐπισκοπέω . ἀλλά ἐγώ δοκέω , φημί , καλός λέγω . ἆρα οὖν , εἰμί δέ ἐγώ , εἰ γίγνομαι πόλις θεάομαι λόγος , καί ὁ δικαιοσύνη αὐτός ὁράω ἄν γίγνομαι καί ὁ ἀδικία ; τάχα ἄν , ἠμί δέ ὅς . οὐκοῦν γίγνομαι αὐτός ἐλπίς εὐπετής ὁράω ὅς ζητέω ; πολύς γε . δοκέω οὖν χρή ἐπιχειρέω περαίνω ; οἴομαι μέν γάρ οὐ ὀλίγος ἔργον αὐτός εἰμί · σκοπέω οὖν . σκοπέω , φημί ὁ Ἀδείμαντος · ἀλλά μή ἄλλος ποιέω . γίγνομαι τοίνυν , εἰμί δέ ἐγώ , πόλις , ὡς οἴομαι , ἐπειδή τυγχάνω ἐγώ ἕκαστος οὐ αὐτάρκης , ἀλλά πολύς εἰμί ἐνδεής · ἤ τίς οἴομαι ἀρχή ἄλλος πόλις οἰκίζω ; οὐδείς , ἠμί δέ ὅς . οὕτως δή ἄρα παραλαμβάνω ἄλλος ἄλλος , ἐπί ἄλλος , ὁ δέ ἐπί ἄλλος χρεία , πολύς δέω , πολύς εἰς εἷς οἴκησις ἀγείρω κοινωνός τε καί βοηθός , οὗτος ὁ συνοικία τίθημι πόλις ὄνομα · ἦ γάρ ; πάνυ μέν οὖν . μεταδίδωμι δή ἄλλος ἄλλος , εἰ τις μεταδίδωμι , ἤ μεταλαμβάνω , οἴομαι ἑαυτοῦ ἀγαθός εἰμί ; πάνυ γε . ἔρχομαι δή , εἰμί δέ ἐγώ , ὁ λόγος ἐκ ἀρχή ποιέω πόλις · ποιέω δέ αὐτός , ὡς ἔοικα , ὁ ἡμέτερος χρεία . πῶς δέ οὐ ; ἀλλά μήν πρῶτος γε καί μέγας ὁ χρεώ ὁ ὁ τροφή παρασκευή ὁ εἰμί τε καί ζάω ἕνεκα . παντάπασι γε . δεύτερος δή οἴκησις , τρίτος δέ ἐσθής καί ὁ τοιοῦτος . εἰμί οὗτος . φέρω δή , εἰμί δέ ἐγώ , πῶς ὁ πόλις ἀρκέω ἐπί τοσοῦτος παρασκευή ; ἄλλος τις γεωργός μέν εἷς , ὁ δέ οἰκοδόμος , ἄλλος δέ τις ὑφάντης ; ἤ καί σκυτοτόμος αὐτόσε προστίθημι ἤ τις ἄλλος ὁ περί ὁ σῶμα θεραπευτής ; πάνυ γε . εἰμί δέ ἄν ὁ γε ἀναγκαῖος πόλις ἐκ τέσσαρες ἤ πέντε ἀνήρ . φαίνω .