plato-philosophy.respublica 5.479
τούτων δὴ ὑποκειμένων λεγέτω μοι , φήσω , καὶ ἀποκρινέσθω ὁ χρηστὸς ὃς αὐτὸ μὲν καλὸν καὶ ἰδέαν τινὰ αὐτοῦ κάλλους μηδεμίαν ἡγεῖται ἀεὶ μὲν κατὰ ταὐτὰ ὡσαύτως ἔχουσαν , πολλὰ δὲ τὰ καλὰ νομίζει , ἐκεῖνος ὁ φιλοθεάμων καὶ οὐδαμῇ ἀνεχόμενος ἄν τις ἓν τὸ καλὸν φῇ εἶναι καὶ δίκαιον καὶ τἆλλα οὕτω . τούτων γὰρ δή , ὦ ἄριστε , φήσομεν , τῶν πολλῶν καλῶν μῶν τι ἔστιν ὃ οὐκ αἰσχρὸν φανήσεται ; καὶ τῶν δικαίων , ὃ οὐκ ἄδικον ; καὶ τῶν ὁσίων , ὃ οὐκ ἀνόσιον ; οὔκ , ἀλλʼ ἀνάγκη , ἔφη , καὶ καλά πως αὐτὰ καὶ αἰσχρὰ φανῆναι , καὶ ὅσα ἄλλα ἐρωτᾷς . τί δὲ τὰ πολλὰ διπλάσια ; ἧττόν τι ἡμίσεα ἢ διπλάσια φαίνεται ; οὐδέν . καὶ μεγάλα δὴ καὶ σμικρὰ καὶ κοῦφα καὶ βαρέα μή τι μᾶλλον ἃ ἂν φήσωμεν , ταῦτα προσρηθήσεται ἢ τἀναντία ; οὔκ , ἀλλʼ ἀεί , ἔφη , ἕκαστον ἀμφοτέρων ἕξεται . πότερον οὖν ἔστι μᾶλλον ἢ οὐκ ἔστιν ἕκαστον τῶν πολλῶν τοῦτο ὃ ἄν τις φῇ αὐτὸ εἶναι ; τοῖς ἐν ταῖς ἑστιάσεσιν , ἔφη , ἐπαμφοτερίζουσιν ἔοικεν , καὶ τῷ τῶν παίδων αἰνίγματι τῷ περὶ τοῦ εὐνούχου , τῆς βολῆς πέρι τῆς νυκτερίδος , ᾧ καὶ ἐφʼ οὗ αὐτὸν αὐτὴν αἰνίττονται βαλεῖν · καὶ γὰρ ταῦτα ἐπαμφοτερίζειν , καὶ οὔτʼ εἶναι οὔτε μὴ εἶναι οὐδὲν αὐτῶν δυνατὸν παγίως νοῆσαι , οὔτε ἀμφότερα οὔτε οὐδέτερον . ἔχεις οὖν αὐτοῖς , ἦν δʼ ἐγώ , ὅτι χρήσῃ , ἢ ὅποι θήσεις καλλίω θέσιν τῆς μεταξὺ οὐσίας τε καὶ τοῦ μὴ εἶναι ; οὔτε γάρ που σκοτωδέστερα μὴ ὄντος πρὸς τὸ μᾶλλον μὴ εἶναι φανήσεται , οὔτε φανότερα ὄντος πρὸς τὸ μᾶλλον εἶναι . ἀληθέστατα , ἔφη . ηὑρήκαμεν ἄρα , ὡς ἔοικεν , ὅτι τὰ τῶν πολλῶν πολλὰ νόμιμα καλοῦ τε πέρι καὶ τῶν ἄλλων μεταξύ που κυλινδεῖται τοῦ τε μὴ ὄντος καὶ τοῦ ὄντος εἰλικρινῶς . ηὑρήκαμεν . προωμολογήσαμεν δέ γε , εἴ τι τοιοῦτον φανείη , δοξαστὸν αὐτὸ ἀλλʼ οὐ γνωστὸν δεῖν λέγεσθαι , τῇ μεταξὺ δυνάμει τὸ μεταξὺ πλανητὸν ἁλισκόμενον . ὡμολογήκαμεν . τοὺς ἄρα πολλὰ καλὰ θεωμένους , αὐτὸ δὲ τὸ καλὸν μὴ ὁρῶντας μηδʼ ἄλλῳ ἐπʼ αὐτὸ ἄγοντι δυναμένους ἕπεσθαι , καὶ πολλὰ δίκαια , αὐτὸ δὲ τὸ δίκαιον μή , καὶ πάντα οὕτω , δοξάζειν φήσομεν ἅπαντα , γιγνώσκειν δὲ ὧν δοξάζουσιν οὐδέν . ἀνάγκη , ἔφη . τί δὲ αὖ τοὺς αὐτὰ ἕκαστα θεωμένους καὶ ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ ὡσαύτως ὄντα ; ἆρʼ οὐ γιγνώσκειν ἀλλʼ οὐ δοξάζειν ; ἀνάγκη καὶ ταῦτα .
Lemmas: οὗτος δή ὑπόκειμαι λέγω ἐγώ , φημί , καί ἀποκρίνω ὁ χρηστός ὅς αὐτός μέν καλός καί ἰδέα τις αὐτός κάλλος μηδείς ἡγέομαι ἀεί μέν κατά αὐτός ὡσαύτως ἔχω , πολύς δέ ὁ καλός νομίζω , ἐκεῖνος ὁ φιλοθεάμων καί οὐδαμῇ ἀνέχω ἄν τις εἷς ὁ καλός φημί εἰμί καί δίκαιος καί ἄλλος οὕτως . οὗτος γάρ δή , ὦ ἀγαθός , φημί , ὁ πολύς καλός μῶν τις εἰμί ὅς οὐ αἰσχρός φαίνω ; καί ὁ δίκαιος , ὅς οὐ ἄδικος ; καί ὁ ὅσιος , ὅς οὐ ἀνόσιος ; οὐ , ἀλλά ἀνάγκη , φημί , καί καλός πως αὐτός καί αἰσχρός φαίνω , καί ὅσος ἄλλος ἐρωτάω . τίς δέ ὁ πολύς διπλάσιος ; ἥσσων τις ἥμισυς ἤ διπλάσιος φαίνω ; οὐδείς . καί μέγας δή καί μικρός καί κοῦφος καί βαρύς μή τις μάλα ὅς ἄν φημί , οὗτος προσλέγω ἤ ἐναντίος ; οὐ , ἀλλά ἀεί , φημί , ἕκαστος ἀμφότερος ἔχω . πότερος οὖν εἰμί μάλα ἤ οὐ εἰμί ἕκαστος ὁ πολύς οὗτος ὅς ἄν τις φημί αὐτός εἰμί ; ὁ ἐν ὁ ἑστίασις , φημί , ἐπαμφοτερίζω ἔοικα , καί ὁ ὁ παῖς αἴνιγμα ὁ περί ὁ εὐνοῦχος , ὁ βολή περί ὁ νυκτερίς , ὅς καί ἐπί ὅς αὐτός αὐτός αἰνίσσομαι βάλλω · καί γάρ οὗτος ἐπαμφοτερίζω , καί οὔτε εἰμί οὔτε μή εἰμί οὐδείς αὐτός δυνατός πάγιος νοέω , οὔτε ἀμφότερος οὔτε οὐδέτερος . ἔχω οὖν αὐτός , εἰμί δέ ἐγώ , ὅτι χράω , ἤ ὅποι τίθημι καλός θέσις ὁ μεταξύ οὐσία τε καί ὁ μή εἰμί ; οὔτε γάρ που σκοτώδης μή εἰμί πρός ὁ μάλα μή εἰμί φαίνω , οὔτε φανός εἰμί πρός ὁ μάλα εἰμί . ἀληθής , φημί . εὑρίσκω ἄρα , ὡς ἔοικα , ὅτι ὁ ὁ πολύς πολύς νόμιμος καλός τε περί καί ὁ ἄλλος μεταξύ που κυλινδέω ὁ τε μή εἰμί καί ὁ εἰμί εἰλικρινής . εὑρίσκω . προομολογέω δέ γε , εἰ τις τοιοῦτος φαίνω , δοξαστός αὐτός ἀλλά οὐ γνωστός δέω λέγω , ὁ μεταξύ δύναμις ὁ μεταξύ πλανητός ἁλίσκομαι . ὁμολογέω . ὁ ἄρα πολύς καλός θεάομαι , αὐτός δέ ὁ καλός μή ὁράω μηδέ ἄλλος ἐπί αὐτός ἄγω δύναμαι ἕπομαι , καί πολύς δίκαιος , αὐτός δέ ὁ δίκαιος μή , καί πᾶς οὕτως , δοξάζω φημί ἅπας , γιγνώσκω δέ ὅς δοξάζω οὐδείς . ἀνάγκη , φημί . τίς δέ αὖ ὁ αὐτός ἕκαστος θεάομαι καί ἀεί κατά αὐτός ὡσαύτως εἰμί ; ἆρα οὐ γιγνώσκω ἀλλά οὐ δοξάζω ; ἀνάγκη καί οὗτος .