plato-philosophy.respublica 2.381
οἷον σῶμα ὑπὸ σιτίων τε καὶ ποτῶν καὶ πόνων , καὶ πᾶν φυτὸν ὑπὸ εἱλήσεών τε καὶ ἀνέμων καὶ τῶν τοιούτων παθημάτων , οὐ τὸ ὑγιέστατον καὶ ἰσχυρότατον ἥκιστα ἀλλοιοῦται ; πῶς δʼ οὔ ; ψυχὴν δὲ οὐ τὴν ἀνδρειοτάτην καὶ φρονιμωτάτην ἥκιστʼ ἄν τι ἔξωθεν πάθος ταράξειέν τε καὶ ἀλλοιώσειεν ; ναί . καὶ μήν που καὶ τά γε σύνθετα πάντα σκεύη τε καὶ οἰκοδομήματα καὶ ἀμφιέσματα κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον τὰ εὖ εἰργασμένα καὶ εὖ ἔχοντα ὑπὸ χρόνου τε καὶ τῶν ἄλλων παθημάτων ἥκιστα ἀλλοιοῦται . ἔστι δὴ ταῦτα . πᾶν δὴ τὸ καλῶς ἔχον ἢ φύσει ἢ τέχνῃ ἢ ἀμφοτέροις ἐλαχίστην μεταβολὴν ὑπʼ ἄλλου ἐνδέχεται . ἔοικεν . ἀλλὰ μὴν ὁ θεός γε καὶ τὰ τοῦ θεοῦ πάντῃ ἄριστα ἔχει . πῶς δʼ οὔ ; ταύτῃ μὲν δὴ ἥκιστα ἂν πολλὰς μορφὰς ἴσχοι ὁ θεός . ἥκιστα δῆτα . ἀλλʼ ἆρα αὐτὸς αὑτὸν μεταβάλλοι ἂν καὶ ἀλλοιοῖ ; δῆλον , ἔφη , ὅτι , εἴπερ ἀλλοιοῦται . πότερον οὖν ἐπὶ τὸ βέλτιόν τε καὶ κάλλιον μεταβάλλει ἑαυτὸν ἢ ἐπὶ τὸ χεῖρον καὶ τὸ αἴσχιον ἑαυτοῦ ; ἀνάγκη , ἔφη , ἐπὶ τὸ χεῖρον , εἴπερ ἀλλοιοῦται · οὐ γάρ που ἐνδεᾶ γε φήσομεν τὸν θεὸν κάλλους ἢ ἀρετῆς εἶναι . ὀρθότατα , ἦν δʼ ἐγώ , λέγεις . καὶ οὕτως ἔχοντος δοκεῖ ἄν τίς σοι , ὦ Ἀδείμαντε , ἑκὼν αὑτὸν χείρω ποιεῖν ὁπῃοῦν ἢ θεῶν ἢ ἀνθρώπων ; ἀδύνατον , ἔφη . ἀδύνατον ἄρα , ἔφην , καὶ θεῷ ἐθέλειν αὑτὸν ἀλλοιοῦν , ἀλλʼ ὡς ἔοικε , κάλλιστος καὶ ἄριστος ὢν εἰς τὸ δυνατὸν ἕκαστος αὐτῶν μένει ἀεὶ ἁπλῶς ἐν τῇ αὑτοῦ μορφῇ . ἅπασα , ἔφη , ἀνάγκη ἔμοιγε δοκεῖ . μηδεὶς ἄρα , ἦν δʼ ἐγώ , ὦ ἄριστε , λεγέτω ἡμῖν τῶν ποιητῶν , ὡς — θεοὶ ξείνοισιν ἐοικότες ἀλλοδαποῖσι , παντοῖοι τελέθοντες , ἐπιστρωφῶσι πόληας · μηδὲ Πρωτέως καὶ Θέτιδος καταψευδέσθω μηδείς , μηδʼ ἐν τραγῳδίαις μηδʼ ἐν τοῖς ἄλλοις ποιήμασιν εἰσαγέτω Ἥραν ἠλλοιωμένην , ὡς ἱέρειαν ἀγείρουσαν — Ἰνάχου Ἀργείου ποταμοῦ παισὶν βιοδώροις · καὶ ἄλλα τοιαῦτα πολλὰ μὴ ἡμῖν ψευδέσθων . μηδʼ αὖ ὑπὸ τούτων ἀναπειθόμεναι αἱ μητέρες τὰ παιδία ἐκδειματούντων , λέγουσαι τοὺς μύθους κακῶς , ὡς ἄρα θεοί τινες περιέρχονται νύκτωρ πολλοῖς ξένοις καὶ παντοδαποῖς ἰνδαλλόμενοι , ἵνα μὴ ἅμα μὲν εἰς θεοὺς βλασφημῶσιν , ἅμα δὲ τοὺς παῖδας ἀπεργάζωνται δειλοτέρους . μὴ γάρ , ἔφη . ἀλλʼ ἆρα , ἦν δʼ ἐγώ , αὐτοὶ μὲν οἱ θεοί εἰσιν οἷοι μὴ μεταβάλλειν , ἡμῖν δὲ ποιοῦσιν δοκεῖν σφᾶς παντοδαποὺς φαίνεσθαι , ἐξαπατῶντες καὶ γοητεύοντες ; ἴσως , ἔφη .
Lemmas: οἷος σῶμα ὑπό σιτίον τε καί ποτόν καί πόνος , καί πᾶς φυτόν ὑπό εἵλησις τε καί ἄνεμος καί ὁ τοιοῦτος πάθημα , οὐ ὁ ὑγιής καί ἰσχυρός ἦκα ἀλλοιόω ; πῶς δέ οὐ ; ψυχή δέ οὐ ὁ ἀνδρεῖος καί φρόνιμος ἦκα ἄν τις ἔξωθεν πάθος ταράσσω τε καί ἀλλοιόω ; ναί . καί μήν που καί ὁ γε σύνθετος πᾶς σκεῦος τε καί οἰκοδόμημα καί ἀμφίεσμα κατά ὁ αὐτός λόγος ὁ εὖ ἐργάζομαι καί εὖ ἔχω ὑπό χρόνος τε καί ὁ ἄλλος πάθημα ἦκα ἀλλοιόω . εἰμί δή οὗτος . πᾶς δή ὁ καλός ἔχω ἤ φύσις ἤ τέχνη ἤ ἀμφότερος ἐλαχύς μεταβολή ὑπό ἄλλος ἐνδέχομαι . ἔοικα . ἀλλά μήν ὁ θεός γε καί ὁ ὁ θεός πάντῃ ἀγαθός ἔχω . πῶς δέ οὐ ; ταύτῃ μέν δή ἦκα ἄν πολύς μορφή ἴσχω ὁ θεός . ἦκα δῆτα . ἀλλά ἆρα αὐτός ἑαυτοῦ μεταβάλλω ἄν καί ἀλλοιόω ; δῆλος , φημί , ὅτι , εἴπερ ἀλλοιόω . πότερος οὖν ἐπί ὁ ἀγαθός τε καί καλός μεταβάλλω ἑαυτοῦ ἤ ἐπί ὁ κακός καί ὁ αἰσχρός ἑαυτοῦ ; ἀνάγκη , φημί , ἐπί ὁ κακός , εἴπερ ἀλλοιόω · οὐ γάρ που ἐνδεής γε φημί ὁ θεός κάλλος ἤ ἀρετή εἰμί . ὀρθός , εἰμί δέ ἐγώ , λέγω . καί οὕτως ἔχω δοκέω ἄν τίς σύ , ὦ Ἀδείμαντος , ἑκών ἑαυτοῦ κακός ποιέω ὅπῃ ἤ θεός ἤ ἄνθρωπος ; ἀδύνατος , φημί . ἀδύνατος ἄρα , φημί , καί θεός ἐθέλω ἑαυτοῦ ἀλλοιόω , ἀλλά ὡς ἔοικα , καλός καί ἀγαθός εἰμί εἰς ὁ δυνατός ἕκαστος αὐτός μένω ἀεί ἁπλῶς ἐν ὁ ἑαυτοῦ μορφή . ἅπας , φημί , ἀνάγκη ἐγώ δοκέω . μηδείς ἄρα , εἰμί δέ ἐγώ , ὦ ἀγαθός , λέγω ἐγώ ὁ ποιητής , ὡς — θεός ξένος ἔοικα ἀλλοδαπός , παντοῖος τελέθω , ἐπιστρωφάω πόλις · μηδέ Πρωτεύς καί Θέτις καταψεύδομαι μηδείς , μηδέ ἐν τραγῳδία μηδέ ἐν ὁ ἄλλος ποίημα εἰσάγω Ἥρα ἀλλοιόω , ὡς ἱέρεια ἀγείρω — Ἴναχος Ἀργεῖος ποταμός παῖς βιόδωρος · καί ἄλλος τοιοῦτος πολύς μή ἐγώ ψεύδω . μηδέ αὖ ὑπό οὗτος ἀναπείθω ὁ μήτηρ ὁ παιδίον ἐκδειματόω , λέγω ὁ μῦθος κακός , ὡς ἄρα θεός τις περιέρχομαι νύκτωρ πολύς ξένος καί παντοδαπός ἰνδάλλομαι , ἵνα μή ἅμα μέν εἰς θεός βλασφημέω , ἅμα δέ ὁ παῖς ἀπεργάζομαι δειλός . μή γάρ , φημί . ἀλλά ἆρα , εἰμί δέ ἐγώ , αὐτός μέν ὁ θεός εἰμί οἷος μή μεταβάλλω , ἐγώ δέ ποιέω δοκέω σφεῖς παντοδαπός φαίνω , ἐξαπατάω καί γοητεύω ; ἴσως , φημί .