plato-philosophy.respublica 4.443
οἷον εἰ δέοι ἡμᾶς ἀνομολογεῖσθαι περί τε ἐκείνης τῆς πόλεως καὶ τοῦ ἐκείνῃ ὁμοίως πεφυκότος τε καὶ τεθραμμένου ἀνδρός , εἰ δοκεῖ ἂν παρακαταθήκην χρυσίου ἢ ἀργυρίου δεξάμενος ὁ τοιοῦτος ἀποστερῆσαι , τίνʼ ἂν οἴει οἰηθῆναι τοῦτον αὐτὸ δρᾶσαι μᾶλλον ἢ ὅσοι μὴ τοιοῦτοι ; οὐδένʼ ἄν , ἔφη . οὐκοῦν καὶ ἱεροσυλιῶν καὶ κλοπῶν καὶ προδοσιῶν , ἢ ἰδίᾳ ἑταίρων ἢ δημοσίᾳ πόλεων , ἐκτὸς ἂν οὗτος εἴη ; ἐκτός . καὶ μὴν οὐδʼ ὁπωστιοῦν γʼ ἂν ἄπιστος ἢ κατὰ ὅρκους ἢ κατὰ τὰς ἄλλας ὁμολογίας . πῶς γὰρ ἄν ; μοιχεῖαί γε μὴν καὶ γονέων ἀμέλειαι καὶ θεῶν ἀθεραπευσίαι παντὶ ἄλλῳ μᾶλλον ἢ τῷ τοιούτῳ προσήκουσι . παντὶ μέντοι , ἔφη . οὐκοῦν τούτων πάντων αἴτιον ὅτι αὐτοῦ τῶν ἐν αὐτῷ ἕκαστον τὰ αὑτοῦ πράττει ἀρχῆς τε πέρι καὶ τοῦ ἄρχεσθαι ; τοῦτο μὲν οὖν , καὶ οὐδὲν ἄλλο . ἔτι τι οὖν ἕτερον ζητεῖς δικαιοσύνην εἶναι ἢ ταύτην τὴν δύναμιν ἣ τοὺς τοιούτους ἄνδρας τε παρέχεται καὶ πόλεις ; μὰ Δία , ἦ δʼ ὅς , οὐκ ἔγωγε . τέλεον ἄρα ἡμῖν τὸ ἐνύπνιον ἀποτετέλεσται , ὃ ἔφαμεν ὑποπτεῦσαι ὡς εὐθὺς ἀρχόμενοι τῆς πόλεως οἰκίζειν κατὰ θεόν τινα εἰς ἀρχήν τε καὶ τύπον τινὰ τῆς δικαιοσύνης κινδυνεύομεν ἐμβεβηκέναι . παντάπασιν μὲν οὖν . τὸ δέ γε ἦν ἄρα , ὦ Γλαύκων—διʼ ὃ καὶ ὠφελεῖ—εἴδωλόν τι τῆς δικαιοσύνης , τὸ τὸν μὲν σκυτοτομικὸν φύσει ὀρθῶς ἔχειν σκυτοτομεῖν καὶ ἄλλο μηδὲν πράττειν , τὸν δὲ τεκτονικὸν τεκταίνεσθαι , καὶ τἆλλα δὴ οὕτως . φαίνεται . τὸ δέ γε ἀληθές , τοιοῦτόν τι ἦν , ὡς ἔοικεν , ἡ δικαιοσύνη ἀλλʼ οὐ περὶ τὴν ἔξω πρᾶξιν τῶν αὑτοῦ , ἀλλὰ περὶ τὴν ἐντός , ὡς ἀληθῶς περὶ ἑαυτὸν καὶ τὰ ἑαυτοῦ , μὴ ἐάσαντα τἀλλότρια πράττειν ἕκαστον ἐν αὑτῷ μηδὲ πολυπραγμονεῖν πρὸς ἄλληλα τὰ ἐν τῇ ψυχῇ γένη , ἀλλὰ τῷ ὄντι τὰ οἰκεῖα εὖ θέμενον καὶ ἄρξαντα αὐτὸν αὑτοῦ καὶ κοσμήσαντα καὶ φίλον γενόμενον ἑαυτῷ καὶ συναρμόσαντα τρία ὄντα , ὥσπερ ὅρους τρεῖς ἁρμονίας ἀτεχνῶς , νεάτης τε καὶ ὑπάτης καὶ μέσης , καὶ εἰ ἄλλα ἄττα μεταξὺ τυγχάνει ὄντα , πάντα ταῦτα συνδήσαντα καὶ παντάπασιν ἕνα γενόμενον ἐκ πολλῶν , σώφρονα καὶ ἡρμοσμένον , οὕτω δὴ πράττειν ἤδη , ἐάν τι πράττῃ ἢ περὶ χρημάτων κτῆσιν ἢ περὶ σώματος θεραπείαν ἢ καὶ πολιτικόν τι ἢ περὶ τὰ ἴδια συμβόλαια , ἐν πᾶσι τούτοις ἡγούμενον καὶ ὀνομάζοντα δικαίαν μὲν καὶ καλὴν πρᾶξιν ἣ ἂν ταύτην τὴν ἕξιν σῴζῃ τε καὶ συναπεργάζηται , σοφίαν δὲ τὴν ἐπιστατοῦσαν ταύτῃ τῇ πράξει ἐπιστήμην , ἄδικον δὲ πρᾶξιν ἣ ἂν ἀεὶ ταύτην λύῃ , ἀμαθίαν δὲ τὴν ταύτῃ αὖ ἐπιστατοῦσαν δόξαν .
Lemmas: οἷος εἰ δέω ἐγώ ἀνομολογέομαι περί τε ἐκεῖνος ὁ πόλις καί ὁ ἐκεῖνος ὅμοιος φύω τε καί τρέφω ἀνήρ , εἰ δοκέω ἄν παρακαταθήκη χρυσίον ἤ ἀργύριον δέχομαι ὁ τοιοῦτος ἀποστερέω , τίς ἄν οἴομαι οἴομαι οὗτος αὐτός δράω μάλα ἤ ὅσος μή τοιοῦτος ; οὐδείς ἄν , φημί . οὐκοῦν καί ἱεροσυλία καί κλοπή καί προδοσία , ἤ ἴδιος ἑταῖρος ἤ δημοσίᾳ πόλις , ἐκτός ἄν οὗτος εἰμί ; ἐκτός . καί μήν οὐδέ ὁπωσοῦν γε ἄν ἄπιστος ἤ κατά ὅρκος ἤ κατά ὁ ἄλλος ὁμολογία . πῶς γάρ ἄν ; μοιχεία γε μήν καί γονεύς ἀμέλεια καί θεός ἀθεραπευσία πᾶς ἄλλος μάλα ἤ ὁ τοιοῦτος προσήκω . πᾶς μέντοι , φημί . οὐκοῦν οὗτος πᾶς αἴτιος ὅτι αὐτός ὁ ἐν αὐτός ἕκαστος ὁ ἑαυτοῦ πράσσω ἀρχή τε περί καί ὁ ἄρχω ; οὗτος μέν οὖν , καί οὐδείς ἄλλος . ἔτι τις οὖν ἕτερος ζητέω δικαιοσύνη εἰμί ἤ οὗτος ὁ δύναμις ὅς ὁ τοιοῦτος ἀνήρ τε παρέχω καί πόλις ; μά Ζεύς , ἠμί δέ ὅς , οὐ ἐγώ . τέλειος ἄρα ἐγώ ὁ ἐνύπνιον ἀποτελέω , ὅς φημί ὑποπτεύω ὡς εὐθύς ἄρχω ὁ πόλις οἰκίζω κατά θεός τις εἰς ἀρχή τε καί τύπος τις ὁ δικαιοσύνη κινδυνεύω ἐμβαίνω . παντάπασι μέν οὖν . ὁ δέ γε εἰμί ἄρα , ὦ Γλαύκων ὅς καί ὠφελεῖ—εἴδωλόν τις ὁ δικαιοσύνη , ὁ ὁ μέν σκυτοτομικός φύσις ὀρθός ἔχω σκυτοτομέω καί ἄλλος μηδείς πράσσω , ὁ δέ τεκτονικός τεκταίνομαι , καί ἄλλος δή οὕτως . φαίνω . ὁ δέ γε ἀληθής , τοιοῦτος τις εἰμί , ὡς ἔοικα , ὁ δικαιοσύνη ἀλλά οὐ περί ὁ ἔξω πρᾶξις ὁ ἑαυτοῦ , ἀλλά περί ὁ ἐντός , ὡς ἀληθής περί ἑαυτοῦ καί ὁ ἑαυτοῦ , μή ἐάω ἀλλότριος πράσσω ἕκαστος ἐν ἑαυτοῦ μηδέ πολυπραγμονέω πρός ἀλλήλων ὁ ἐν ὁ ψυχή γένος , ἀλλά ὁ εἰμί ὁ οἰκεῖος εὖ τίθημι καί ἄρχω αὐτός ἑαυτοῦ καί κοσμέω καί φίλος γίγνομαι ἑαυτοῦ καί συναρμόζω τρεῖς εἰμί , ὥσπερ ὅρος τρεῖς ἁρμονία ἄτεχνος , νεάτη τε καί ὑπάτη καί μέσος , καί εἰ ἄλλος τις μεταξύ τυγχάνω εἰμί , πᾶς οὗτος συνδέω καί παντάπασι εἷς γίγνομαι ἐκ πολύς , σώφρων καί ἁρμόζω , οὕτως δή πράσσω ἤδη , ἐάν τις πράσσω ἤ περί χρῆμα κτῆσις ἤ περί σῶμα θεραπεία ἤ καί πολιτικός τις ἤ περί ὁ ἴδιος συμβόλαιος , ἐν πᾶς οὗτος ἡγέομαι καί ὀνομάζω δίκαιος μέν καί καλός πρᾶξις ὅς ἄν οὗτος ὁ ἕξις σῴζω τε καί συναπεργάζομαι , σοφία δέ ὁ ἐπιστατέω οὗτος ὁ πράσσω ἐπιστήμη , ἄδικος δέ πρᾶξις ὅς ἄν ἀεί οὗτος λύω , ἀμαθία δέ ὁ οὗτος αὖ ἐπιστατέω δόξα .