plato-philosophy.respublica 6.487
ἀναγκαιότατα μὲν οὖν , ἔφη . ἔστιν οὖν ὅπῃ μέμψῃ τοιοῦτον ἐπιτήδευμα , ὃ μή ποτʼ ἄν τις οἷός τε γένοιτο ἱκανῶς ἐπιτηδεῦσαι , εἰ μὴ φύσει εἴη μνήμων , εὐμαθής , μεγαλοπρεπής , εὔχαρις , φίλος τε καὶ συγγενὴς ἀληθείας , δικαιοσύνης , ἀνδρείας , σωφροσύνης ; οὐδʼ ἂν ὁ Μῶμος , ἔφη , τό γε τοιοῦτον μέμψαιτο . ἀλλʼ , ἦν δʼ ἐγώ , τελειωθεῖσι τοῖς τοιούτοις παιδείᾳ τε καὶ ἡλικίᾳ ἆρα οὐ μόνοις ἂν τὴν πόλιν ἐπιτρέποις ; καὶ ὁ Ἀδείμαντος , ὦ Σώκρατες , ἔφη , πρὸς μὲν ταῦτά σοι οὐδεὶς ἂν οἷός τʼ εἴη ἀντειπεῖν . ἀλλὰ γὰρ τοιόνδε τι πάσχουσιν οἱ ἀκούοντες ἑκάστοτε ἃ νῦν λέγεις · ἡγοῦνται διʼ ἀπειρίαν τοῦ ἐρωτᾶν καὶ ἀποκρίνεσθαι ὑπὸ τοῦ λόγου παρʼ ἕκαστον τὸ ἐρώτημα σμικρὸν παραγόμενοι , ἁθροισθέντων τῶν σμικρῶν ἐπὶ τελευτῆς τῶν λόγων μέγα τὸ σφάλμα καὶ ἐναντίον τοῖς πρώτοις ἀναφαίνεσθαι , καὶ ὥσπερ ὑπὸ τῶν πεττεύειν δεινῶν οἱ μὴ τελευτῶντες ἀποκλείονται καὶ οὐκ ἔχουσιν ὅτι φέρωσιν , οὕτω καὶ σφεῖς τελευτῶντες ἀποκλείεσθαι καὶ οὐκ ἔχειν ὅτι λέγωσιν ὑπὸ πεττείας αὖ ταύτης τινὸς ἑτέρας , οὐκ ἐν ψήφοις ἀλλʼ ἐν λόγοις · ἐπεὶ τό γε ἀληθὲς οὐδέν τι μᾶλλον ταύτῃ ἔχειν . λέγω δʼ εἰς τὸ παρὸν ἀποβλέψας . νῦν γὰρ φαίη ἄν τίς σοι λόγῳ μὲν οὐκ ἔχειν καθʼ ἕκαστον τὸ ἐρωτώμενον ἐναντιοῦσθαι , ἔργῳ δὲ ὁρᾶν , ὅσοι ἂν ἐπὶ φιλοσοφίαν ὁρμήσαντες μὴ τοῦ πεπαιδεῦσθαι ἕνεκα ἁψάμενοι νέοι ὄντες ἀπαλλάττωνται , ἀλλὰ μακρότερον ἐνδιατρίψωσιν , τοὺς μὲν πλείστους καὶ πάνυ ἀλλοκότους γιγνομένους , ἵνα μὴ παμπονήρους εἴπωμεν , τοὺς δʼ ἐπιεικεστάτους δοκοῦντας ὅμως τοῦτό γε ὑπὸ τοῦ ἐπιτηδεύματος οὗ σὺ ἐπαινεῖς πάσχοντας , ἀχρήστους ταῖς πόλεσι γιγνομένους . καὶ ἐγὼ ἀκούσας , οἴει οὖν , εἶπον , τοὺς ταῦτα λέγοντας ψεύδεσθαι ; οὐκ οἶδα , ἦ δʼ ὅς , ἀλλὰ τὸ σοὶ δοκοῦν ἡδέως ἂν ἀκούοιμι . ἀκούοις ἂν ὅτι ἔμοιγε φαίνονται τἀληθῆ λέγειν . πῶς οὖν , ἔφη , εὖ ἔχει λέγειν ὅτι οὐ πρότερον κακῶν παύσονται αἱ πόλεις , πρὶν ἂν ἐν αὐταῖς οἱ φιλόσοφοι ἄρξωσιν , οὓς ἀχρήστους ὁμολογοῦμεν αὐταῖς εἶναι ; ἐρωτᾷς , ἦν δʼ ἐγώ , ἐρώτημα δεόμενον ἀποκρίσεως διʼ εἰκόνος λεγομένης . σὺ δέ γε , ἔφη , οἶμαι οὐκ εἴωθας διʼ εἰκόνων λέγειν .
Lemmas: ἀναγκαῖος μέν οὖν , φημί . εἰμί οὖν ὅπῃ μέμφομαι τοιοῦτος ἐπιτήδευμα , ὅς μή ποτέ ἄν τις οἷος τε γίγνομαι ἱκανός ἐπιτηδεύω , εἰ μή φύσις εἰμί μνήμων , εὐμαθής , μεγαλοπρεπής , εὔχαρις , φίλος τε καί συγγενής ἀλήθεια , δικαιοσύνη , ἀνδρεία , σωφροσύνη ; οὐδέ ἄν ὁ Μῶμος , φημί , ὁ γε τοιοῦτος μέμφομαι . ἀλλά , εἰμί δέ ἐγώ , τελειόω ὁ τοιοῦτος παιδεία τε καί ἡλικία ἆρα οὐ μόνος ἄν ὁ πόλις ἐπιτρέπω ; καί ὁ Ἀδείμαντος , ὦ Σωκράτης , φημί , πρός μέν οὗτος σύ οὐδείς ἄν οἷος τε εἰμί ἀντιλέγω . ἀλλά γάρ τοιόσδε τις πάσχω ὁ ἀκούω ἑκάστοτε ὅς νῦν λέγω · ἡγέομαι διά ἀπειρία ὁ ἐρωτάω καί ἀποκρίνω ὑπό ὁ λόγος παρά ἕκαστος ὁ ἐρώτημα μικρός παράγω , ἀθροίζω ὁ μικρός ἐπί τελευτή ὁ λόγος μέγας ὁ σφάλμα καί ἐναντίος ὁ πρῶτος ἀναφαίνω , καί ὥσπερ ὑπό ὁ πεσσεύω δεινός ὁ μή τελευτάω ἀποκλείω καί οὐ ἔχω ὅτι φέρω , οὕτως καί σφεῖς τελευτάω ἀποκλείω καί οὐ ἔχω ὅτι λέγω ὑπό πεσσεία αὖ οὗτος τις ἕτερος , οὐ ἐν ψῆφος ἀλλά ἐν λόγος · ἐπεί ὁ γε ἀληθής οὐδείς τις μάλα ταύτῃ ἔχω . λέγω δέ εἰς ὁ πάρειμι ἀποβλέπω . νῦν γάρ φημί ἄν τις σύ λόγος μέν οὐ ἔχω κατά ἕκαστος ὁ ἐρωτάω ἐναντιόομαι , ἔργον δέ ὁράω , ὅσος ἄν ἐπί φιλοσοφία ὁρμάω μή ὁ παιδεύω ἕνεκα ἅπτω νέος εἰμί ἀπαλλάσσω , ἀλλά μακρός ἐνδιατρίβω , ὁ μέν πολύς καί πάνυ ἀλλόκοτος γίγνομαι , ἵνα μή παμπόνηρος λέγω , ὁ δέ ἐπιεικής δοκέω ὅμως οὗτος γε ὑπό ὁ ἐπιτήδευμα ὅς σύ ἐπαινέω πάσχω , ἄχρηστος ὁ πόλις γίγνομαι . καί ἐγώ ἀκούω , οἴομαι οὖν , λέγω , ὁ οὗτος λέγω ψεύδω ; οὐ οἶδα , ἠμί δέ ὅς , ἀλλά ὁ σύ δοκέω ἡδύς ἄν ἀκούω . ἀκούω ἄν ὅτι ἐγώ φαίνω ἀληθής λέγω . πῶς οὖν , φημί , εὖ ἔχω λέγω ὅτι οὐ πρότερος κακός παύω ὁ πόλις , πρίν ἄν ἐν αὐτός ὁ φιλόσοφος ἄρχω , ὅς ἄχρηστος ὁμολογέω αὐτός εἰμί ; ἐρωτάω , εἰμί δέ ἐγώ , ἐρώτημα δέω ἀπόκρισις διά εἰκών λέγω . σύ δέ γε , φημί , οἴομαι οὐ εἴωθα διά εἰκών λέγω .