plato-philosophy.respublica 10.601
οὐκοῦν τιθῶμεν ἀπὸ Ὁμήρου ἀρξαμένους πάντας τοὺς ποιητικοὺς μιμητὰς εἰδώλων ἀρετῆς εἶναι καὶ τῶν ἄλλων περὶ ὧν ποιοῦσιν , τῆς δὲ ἀληθείας οὐχ ἅπτεσθαι , ἀλλʼ ὥσπερ νυνδὴ ἐλέγομεν , ὁ ζωγράφος σκυτοτόμον ποιήσει δοκοῦντα εἶναι , αὐτός τε οὐκ ἐπαΐων περὶ σκυτοτομίας καὶ τοῖς μὴ ἐπαΐουσιν , ἐκ τῶν χρωμάτων δὲ καὶ σχημάτων θεωροῦσιν ; πάνυ μὲν οὖν . οὕτω δὴ οἶμαι καὶ τὸν ποιητικὸν φήσομεν χρώματα ἄττα ἑκάστων τῶν τεχνῶν τοῖς ὀνόμασι καὶ ῥήμασιν ἐπιχρωματίζειν αὐτὸν οὐκ ἐπαΐοντα ἀλλʼ ἢ μιμεῖσθαι , ὥστε ἑτέροις τοιούτοις ἐκ τῶν λόγων θεωροῦσι δοκεῖν , ἐάντε περὶ σκυτοτομίας τις λέγῃ ἐν μέτρῳ καὶ ῥυθμῷ καὶ ἁρμονίᾳ , πάνυ εὖ δοκεῖν λέγεσθαι , ἐάντε περὶ στρατηγίας ἐάντε περὶ ἄλλου ὁτουοῦν · οὕτω φύσει αὐτὰ ταῦτα μεγάλην τινὰ κήλησιν ἔχειν . ἐπεὶ γυμνωθέντα γε τῶν τῆς μουσικῆς χρωμάτων τὰ τῶν ποιητῶν , αὐτὰ ἐφʼ αὑτῶν λεγόμενα , οἶμαί σε εἰδέναι οἷα φαίνεται . τεθέασαι γάρ που . ἔγωγʼ , ἔφη . οὐκοῦν , ἦν δʼ ἐγώ , ἔοικεν τοῖς τῶν ὡραίων προσώποις , καλῶν δὲ μή , οἷα γίγνεται ἰδεῖν ὅταν αὐτὰ τὸ ἄνθος προλίπῃ ; παντάπασιν , ἦ δʼ ὅς . ἴθι δή , τόδε ἄθρει · ὁ τοῦ εἰδώλου ποιητής , ὁ μιμητής , φαμέν , τοῦ μὲν ὄντος οὐδὲν ἐπαΐει , τοῦ δὲ φαινομένου · οὐχ οὕτως ; ναί . μὴ τοίνυν ἡμίσεως αὐτὸ καταλίπωμεν ῥηθέν , ἀλλʼ ἱκανῶς ἴδωμεν . λέγε , ἔφη . ζωγράφος , φαμέν , ἡνίας τε γράψει καὶ χαλινόν ; ναί . ποιήσει δέ γε σκυτοτόμος καὶ χαλκεύς ; πάνυ γε . ἆρʼ οὖν ἐπαΐει οἵας δεῖ τὰς ἡνίας εἶναι καὶ τὸν χαλινὸν ὁ γραφεύς ; ἢ οὐδʼ ὁ ποιήσας , ὅ τε χαλκεὺς καὶ ὁ σκυτεύς , ἀλλʼ ἐκεῖνος ὅσπερ τούτοις ἐπίσταται χρῆσθαι , μόνος ὁ ἱππικός ; ἀληθέστατα . ἆρʼ οὖν οὐ περὶ πάντα οὕτω φήσομεν ἔχειν ; πῶς ; περὶ ἕκαστον ταύτας τινὰς τρεῖς τέχνας εἶναι , χρησομένην , ποιήσουσαν , μιμησομένην ; ναί . οὐκοῦν ἀρετὴ καὶ κάλλος καὶ ὀρθότης ἑκάστου σκεύους καὶ ζῴου καὶ πράξεως οὐ πρὸς ἄλλο τι ἢ τὴν χρείαν ἐστίν , πρὸς ἣν ἂν ἕκαστον ᾖ πεποιημένον ἢ πεφυκός ; οὕτως . πολλὴ ἄρα ἀνάγκη τὸν χρώμενον ἑκάστῳ ἐμπειρότατόν τε εἶναι καὶ ἄγγελον γίγνεσθαι τῷ ποιητῇ οἷα ἀγαθὰ ἢ κακὰ ποιεῖ ἐν τῇ χρείᾳ ᾧ χρῆται · οἷον αὐλητής που αὐλοποιῷ ἐξαγγέλλει περὶ τῶν αὐλῶν , οἳ ἂν ὑπηρετῶσιν ἐν τῷ αὐλεῖν , καὶ ἐπιτάξει οἵους δεῖ ποιεῖν , ὁ δʼ ὑπηρετήσει . πῶς δʼ οὔ ; οὐκοῦν ὁ μὲν εἰδὼς ἐξαγγέλλει περὶ χρηστῶν καὶ πονηρῶν αὐλῶν , ὁ δὲ πιστεύων ποιήσει ; ναί .
Lemmas: οὐκοῦν τίθημι ἀπό Ὅμηρος ἄρχω πᾶς ὁ ποιητικός μιμητής εἴδωλον ἀρετή εἰμί καί ὁ ἄλλος περί ὅς ποιέω , ὁ δέ ἀλήθεια οὐ ἅπτω , ἀλλά ὥσπερ νυνδί λέγω , ὁ ζωγράφος σκυτοτόμος ποιέω δοκέω εἰμί , αὐτός τε οὐ ἐπαΐω περί σκυτοτομία καί ὁ μή ἐπαίω , ἐκ ὁ χρῶμα δέ καί σχῆμα θεωρέω ; πάνυ μέν οὖν . οὕτως δή οἴομαι καί ὁ ποιητικός φημί χρῶμα τις ἕκαστος ὁ τέχνη ὁ ὄνομα καί ῥῆμα ἐπιχρωματίζω αὐτός οὐ ἐπαίω ἀλλά ἤ μιμέομαι , ὥστε ἕτερος τοιοῦτος ἐκ ὁ λόγος θεωρέω δοκέω , ἐάν περί σκυτοτομία τις λέγω ἐν μέτρον καί ῥυθμός καί ἁρμονία , πάνυ εὖ δοκέω λέγω , ἐάν περί στρατηγία ἐάν περί ἄλλος ὅστις · οὕτως φύσις αὐτός οὗτος μέγας τις κήλησις ἔχω . ἐπεί γυμνόω γε ὁ ὁ μουσική χρῶμα ὁ ὁ ποιητής , αὐτός ἐπί ἑαυτοῦ λέγω , οἴομαι σύ οἶδα οἷος φαίνω . θεάομαι γάρ που . ἐγώ , φημί . οὐκοῦν , εἰμί δέ ἐγώ , ἔοικα ὁ ὁ ὡραῖος πρόσωπον , καλός δέ μή , οἷος γίγνομαι ὁράω ὅταν αὐτός ὁ ἄνθος προλείπω ; παντάπασι , ἠμί δέ ὅς . ἔρχομαι δή , ὅδε ἀθρέω · ὁ ὁ εἴδωλον ποιητής , ὁ μιμητής , φημί , ὁ μέν εἰμί οὐδείς ἐπαίω , ὁ δέ φαίνω · οὐ οὕτως ; ναί . μή τοίνυν ἥμισυς αὐτός καταλείπω λέγω , ἀλλά ἱκανός ὁράω . λέγω , φημί . ζωγράφος , φημί , ἡνία τε γράφω καί χαλινός ; ναί . ποιέω δέ γε σκυτοτόμος καί χαλκεύς ; πάνυ γε . ἆρα οὖν ἐπαίω οἷος δέω ὁ ἡνία εἰμί καί ὁ χαλινός ὁ γραφεύς ; ἤ οὐδέ ὁ ποιέω , ὁ τε χαλκεύς καί ὁ σκυτεύς , ἀλλά ἐκεῖνος ὅς οὗτος ἐπίσταμαι χράω , μόνος ὁ ἱππικός ; ἀληθής . ἆρα οὖν οὐ περί πᾶς οὕτως φημί ἔχω ; πῶς ; περί ἕκαστος οὗτος τις τρεῖς τέχνη εἰμί , χράω , ποιέω , μιμέομαι ; ναί . οὐκοῦν ἀρετή καί κάλλος καί ὀρθότης ἕκαστος σκεῦος καί ζῷον καί πρᾶξις οὐ πρός ἄλλος τις ἤ ὁ χρεία εἰμί , πρός ὅς ἄν ἕκαστος εἰμί ποιέω ἤ φύω ; οὕτως . πολύς ἄρα ἀνάγκη ὁ χράω ἕκαστος ἔμπειρος τε εἰμί καί ἄγγελος γίγνομαι ὁ ποιητής οἷος ἀγαθός ἤ κακός ποιέω ἐν ὁ χρεία ὅς χράω · οἷος αὐλητής που αὐλοποιός ἐξαγγέλλω περί ὁ αὐλός , ὅς ἄν ὑπηρετέω ἐν ὁ αὐλέω , καί ἐπιτάσσω οἷος δέω ποιέω , ὁ δέ ὑπηρετέω . πῶς δέ οὐ ; οὐκοῦν ὁ μέν οἶδα ἐξαγγέλλω περί χρηστός καί πονηρός αὐλός , ὁ δέ πιστεύω ποιέω ; ναί .