plato-philosophy.respublica 6.501
ἀλλὰ δὴ τίνα λέγεις τρόπον τῆς διαγραφῆς ; λαβόντες , ἦν δʼ ἐγώ , ὥσπερ πίνακα πόλιν τε καὶ ἤθη ἀνθρώπων , πρῶτον μὲν καθαρὰν ποιήσειαν ἄν , ὃ οὐ πάνυ ῥᾴδιον · ἀλλʼ οὖν οἶσθʼ ὅτι τούτῳ ἂν εὐθὺς τῶν ἄλλων διενέγκοιεν , τῷ μήτε ἰδιώτου μήτε πόλεως ἐθελῆσαι ἂν ἅψασθαι μηδὲ γράφειν νόμους , πρὶν ἢ παραλαβεῖν καθαρὰν ἢ αὐτοὶ ποιῆσαι . καὶ ὀρθῶς γʼ , ἔφη . οὐκοῦν μετὰ ταῦτα οἴει ὑπογράψασθαι ἂν τὸ σχῆμα τῆς πολιτείας ; τί μήν ; ἔπειτα οἶμαι ἀπεργαζόμενοι πυκνὰ ἂν ἑκατέρωσʼ ἀποβλέποιεν , πρός τε τὸ φύσει δίκαιον καὶ καλὸν καὶ σῶφρον καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα , καὶ πρὸς ἐκεῖνʼ αὖ τὸ ἐν τοῖς ἀνθρώποις ἐμποιοῖεν , συμμειγνύντες τε καὶ κεραννύντες ἐκ τῶν ἐπιτηδευμάτων τὸ ἀνδρείκελον , ἀπʼ ἐκείνου τεκμαιρόμενοι , ὃ δὴ καὶ Ὅμηρος ἐκάλεσεν ἐν τοῖς ἀνθρώποις ἐγγιγνόμενον θεοειδές τε καὶ θεοείκελον . ὀρθῶς , ἔφη . καὶ τὸ μὲν ἂν οἶμαι ἐξαλείφοιεν , τὸ δὲ πάλιν ἐγγράφοιεν , ἕως ὅτι μάλιστα ἀνθρώπεια ἤθη εἰς ὅσον ἐνδέχεται θεοφιλῆ ποιήσειαν . καλλίστη γοῦν ἄν , ἔφη , ἡ γραφὴ γένοιτο . ἆρʼ οὖν , ἦν δʼ ἐγώ , πείθομέν πῃ ἐκείνους , οὓς διατεταμένους ἐφʼ ἡμᾶς ἔφησθα ἰέναι , ὡς τοιοῦτός ἐστι πολιτειῶν ζωγράφος ὃν τότʼ ἐπῃνοῦμεν πρὸς αὐτούς , διʼ ὃν ἐκεῖνοι ἐχαλέπαινον ὅτι τὰς πόλεις αὐτῷ παρεδίδομεν , καί τι μᾶλλον αὐτὸ νῦν ἀκούοντες πραΰνονται ; καὶ πολύ γε , ἦ δʼ ὅς , εἰ σωφρονοῦσιν . πῇ γὰρ δὴ ἕξουσιν ἀμφισβητῆσαι ; πότερον μὴ τοῦ ὄντος τε καὶ ἀληθείας ἐραστὰς εἶναι τοὺς φιλοσόφους ; ἄτοπον μεντἄν , ἔφη , εἴη . ἀλλὰ μὴ τὴν φύσιν αὐτῶν οἰκείαν εἶναι τοῦ ἀρίστου , ἣν ἡμεῖς διήλθομεν ; οὐδὲ τοῦτο . τί δέ ; τὴν τοιαύτην τυχοῦσαν τῶν προσηκόντων ἐπιτηδευμάτων οὐκ ἀγαθὴν τελέως ἔσεσθαι καὶ φιλόσοφον , εἴπερ τινὰ ἄλλην ; ἢ ἐκείνους φήσει μᾶλλον , οὓς ἡμεῖς ἀφωρίσαμεν ; οὐ δήπου . ἔτι οὖν ἀγριανοῦσι λεγόντων ἡμῶν ὅτι πρὶν ἂν πόλεως τὸ φιλόσοφον γένος ἐγκρατὲς γένηται , οὔτε πόλει οὔτε πολίταις κακῶν παῦλα ἔσται , οὐδὲ ἡ πολιτεία ἣν μυθολογοῦμεν λόγῳ ἔργῳ τέλος λήψεται ; ἴσως , ἔφη , ἧττον .
Lemmas: ἀλλά δή τίς λέγω τρόπος ὁ διαγραφή ; λαμβάνω , εἰμί δέ ἐγώ , ὥσπερ πίναξ πόλις τε καί ἦθος ἄνθρωπος , πρῶτος μέν καθαρός ποιέω ἄν , ὅς οὐ πάνυ ῥᾴδιος · ἀλλά οὖν οἶδα ὅτι οὗτος ἄν εὐθύς ὁ ἄλλος διαφέρω , ὁ μήτε ἰδιώτης μήτε πόλις ἐθέλω ἄν ἅπτω μηδέ γράφω νόμος , πρίν ἤ παραλαμβάνω καθαρός ἤ αὐτός ποιέω . καί ὀρθός γε , φημί . οὐκοῦν μετά οὗτος οἴομαι ὑπογράφω ἄν ὁ σχῆμα ὁ πολιτεία ; τίς μήν ; ἔπειτα οἴομαι ἀπεργάζομαι πυκνός ἄν ἑκατέρωσε ἀποβλέπω , πρός τε ὁ φύσις δίκαιος καί καλός καί σώφρων καί πᾶς ὁ τοιοῦτος , καί πρός ἐκεῖνος αὖ ὁ ἐν ὁ ἄνθρωπος ἐμποιέω , συμμείγνυμι τε καί κεράννυμι ἐκ ὁ ἐπιτήδευμα ὁ ἀνδρείκελος , ἀπό ἐκεῖνος τεκμαίρομαι , ὅς δή καί Ὅμηρος καλέω ἐν ὁ ἄνθρωπος ἐγγίγνομαι θεοειδής τε καί θεοείκελος . ὀρθός , φημί . καί ὁ μέν ἄν οἴομαι ἐξαλείφω , ὁ δέ πάλιν ἐγγράφω , ἕως ὅτι μάλα ἀνθρώπειος ἦθος εἰς ὅσος ἐνδέχομαι θεοφιλής ποιέω . καλός γοῦν ἄν , φημί , ὁ γραφή γίγνομαι . ἆρα οὖν , εἰμί δέ ἐγώ , πείθω πη ἐκεῖνος , ὅς διατείνω ἐπί ἐγώ φημί ἔρχομαι , ὡς τοιοῦτος εἰμί πολιτεία ζωγράφος ὅς τότε ἐπαινέω πρός αὐτός , διά ὅς ἐκεῖνος χαλεπαίνω ὅτι ὁ πόλις αὐτός παραδίδωμι , καί τις μάλα αὐτός νῦν ἀκούω πραύνω ; καί πολύς γε , ἠμί δέ ὅς , εἰ σωφρονέω . πῇ γάρ δή ἔχω ἀμφισβητέω ; πότερος μή ὁ εἰμί τε καί ἀλήθεια ἐραστής εἰμί ὁ φιλόσοφος ; ἄτοπος ἄν , φημί , εἰμί . ἀλλά μή ὁ φύσις αὐτός οἰκεῖος εἰμί ὁ ἀγαθός , ὅς ἐγώ διέρχομαι ; οὐδέ οὗτος . τίς δέ ; ὁ τοιοῦτος τυγχάνω ὁ προσήκω ἐπιτήδευμα οὐ ἀγαθός τέλειος εἰμί καί φιλόσοφος , εἴπερ τις ἄλλος ; ἤ ἐκεῖνος φημί μάλα , ὅς ἐγώ ἀφορίζω ; οὐ δήπου . ἔτι οὖν ἀγριαίνω λέγω ἐγώ ὅτι πρίν ἄν πόλις ὁ φιλόσοφος γένος ἐγκρατής γίγνομαι , οὔτε πόλις οὔτε πολίτης κακός παῦλα εἰμί , οὐδέ ὁ πολιτεία ὅς μυθολογέω λόγος ἔργον τέλος λαμβάνω ; ἴσως , φημί , ἥσσων .