plato-philosophy.respublica 8.566
ἆρʼ οὖν οὕτω καὶ ὃς ἂν δήμου προεστώς , λαβὼν σφόδρα πειθόμενον ὄχλον , μὴ ἀπόσχηται ἐμφυλίου αἵματος , ἀλλʼ ἀδίκως ἐπαιτιώμενος , οἷα δὴ φιλοῦσιν , εἰς δικαστήρια ἄγων μιαιφονῇ , βίον ἀνδρὸς ἀφανίζων , γλώττῃ τε καὶ στόματι ἀνοσίῳ γευόμενος φόνου συγγενοῦς , καὶ ἀνδρηλατῇ καὶ ἀποκτεινύῃ καὶ ὑποσημαίνῃ χρεῶν τε ἀποκοπὰς καὶ γῆς ἀναδασμόν , ἆρα τῷ τοιούτῳ ἀνάγκη δὴ τὸ μετὰ τοῦτο καὶ εἵμαρται ἢ ἀπολωλέναι ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν ἢ τυραννεῖν καὶ λύκῳ ἐξ ἀνθρώπου γενέσθαι ; πολλὴ ἀνάγκη , ἔφη . οὗτος δή , ἔφην , ὁ στασιάζων γίγνεται πρὸς τοὺς ἔχοντας τὰς οὐσίας . οὗτος . ἆρʼ οὖν ἐκπεσὼν μὲν καὶ κατελθὼν βίᾳ τῶν ἐχθρῶν τύραννος ἀπειργασμένος κατέρχεται ; δῆλον . ἐὰν δὲ ἀδύνατοι ἐκβάλλειν αὐτὸν ὦσιν ἢ ἀποκτεῖναι διαβάλλοντες τῇ πόλει , βιαίῳ δὴ θανάτῳ ἐπιβουλεύουσιν ἀποκτεινύναι λάθρᾳ . φιλεῖ γοῦν , ἦ δʼ ὅς , οὕτω γίγνεσθαι . τὸ δὴ τυραννικὸν αἴτημα τὸ πολυθρύλητον ἐπὶ τούτῳ πάντες οἱ εἰς τοῦτο προβεβηκότες ἐξευρίσκουσιν , αἰτεῖν τὸν δῆμον φύλακάς τινας τοῦ σώματος , ἵνα σῶς αὐτοῖς ᾖ ὁ τοῦ δήμου βοηθός . καὶ μάλʼ , ἔφη . διδόασι δὴ οἶμαι δείσαντες μὲν ὑπὲρ ἐκείνου , θαρρήσαντες δὲ ὑπὲρ ἑαυτῶν . καὶ μάλα . οὐκοῦν τοῦτο ὅταν ἴδῃ ἀνὴρ χρήματα ἔχων καὶ μετὰ τῶν χρημάτων αἰτίαν μισόδημος εἶναι , τότε δὴ οὗτος , ὦ ἑταῖρε , κατὰ τὸν Κροίσῳ γενόμενον χρησμὸν — πολυψήφιδα παρʼ Ἕρμον φεύγει , οὐδὲ μένει , οὐδʼ αἰδεῖται κακὸς εἶναι . οὐ γὰρ ἄν , ἔφη , δεύτερον αὖθις αἰδεσθείη . ὁ δέ γε οἶμαι , ἦν δʼ ἐγώ , καταληφθεὶς θανάτῳ δίδοται . ἀνάγκη . ὁ δὲ δὴ προστάτης ἐκεῖνος αὐτὸς δῆλον δὴ ὅτι μέγας μεγαλωστὶ οὐ κεῖται , ἀλλὰ καταβαλὼν ἄλλους πολλοὺς ἕστηκεν ἐν τῷ δίφρῳ τῆς πόλεως , τύραννος ἀντὶ προστάτου ἀποτετελεσμένος . τί δʼ οὐ μέλλει ; ἔφη . διέλθωμεν δὴ τὴν εὐδαιμονίαν , ἦν δʼ ἐγώ , τοῦ τε ἀνδρὸς καὶ τῆς πόλεως , ἐν ᾗ ἂν ὁ τοιοῦτος βροτὸς ἐγγένηται ; πάνυ μὲν οὖν , ἔφη , διέλθωμεν . ἆρʼ οὖν , εἶπον , οὐ ταῖς μὲν πρώταις ἡμέραις τε καὶ χρόνῳ προσγελᾷ τε καὶ ἀσπάζεται πάντας , ᾧ ἂν περιτυγχάνῃ , καὶ οὔτε τύραννός φησιν εἶναι ὑπισχνεῖταί τε πολλὰ καὶ ἰδίᾳ καὶ δημοσίᾳ , χρεῶν τε ἠλευθέρωσε καὶ γῆν διένειμε δήμῳ τε καὶ τοῖς περὶ ἑαυτὸν καὶ πᾶσιν ἵλεώς τε καὶ πρᾷος εἶναι προσποιεῖται ; ἀνάγκη , ἔφη . ὅταν δέ γε οἶμαι πρὸς τοὺς ἔξω ἐχθροὺς τοῖς μὲν καταλλαγῇ , τοὺς δὲ καὶ διαφθείρῃ , καὶ ἡσυχία ἐκείνων γένηται , πρῶτον μὲν πολέμους τινὰς ἀεὶ κινεῖ , ἵνʼ ἐν χρείᾳ ἡγεμόνος ὁ δῆμος ᾖ . εἰκός γε .
Lemmas: ἆρα οὖν οὕτως καί ὅς ἄν δῆμος προΐστημι , λαμβάνω σφόδρα πείθω ὄχλος , μή ἀπέχω ἐμφύλιος αἷμα , ἀλλά ἄδικος ἐπαιτιάομαι , οἷος δή φιλέω , εἰς δικαστήριον ἄγω μιαιφονέω , βίος ἀνήρ ἀφανίζω , γλῶσσα τε καί στόμα ἀνόσιος γεύω φόνος συγγενής , καί ἀνδρηλατέω καί ἀποκτείνω καί ὑποσημαίνω χρέος τε ἀποκοπή καί γῆ ἀναδασμός , ἆρα ὁ τοιοῦτος ἀνάγκη δή ὁ μετά οὗτος καί μείρομαι ἤ ἀπόλλυμι ὑπό ὁ ἐχθρός ἤ τυραννεύω καί λύκος ἐκ ἄνθρωπος γίγνομαι ; πολύς ἀνάγκη , φημί . οὗτος δή , φημί , ὁ στασιάζω γίγνομαι πρός ὁ ἔχω ὁ οὐσία . οὗτος . ἆρα οὖν ἐκπίπτω μέν καί κατέρχομαι βία ὁ ἐχθρός τύραννος ἀπεργάζομαι κατέρχομαι ; δῆλος . ἐάν δέ ἀδύνατος ἐκβάλλω αὐτός εἰμί ἤ ἀποκτείνω διαβάλλω ὁ πόλις , βίαιος δή θάνατος ἐπιβουλεύω ἀποκτείνω λάθρῃ . φιλέω γοῦν , ἠμί δέ ὅς , οὕτως γίγνομαι . ὁ δή τυραννικός αἴτημα ὁ πολυθρύλητος ἐπί οὗτος πᾶς ὁ εἰς οὗτος προβαίνω ἐξευρίσκω , αἰτέω ὁ δῆμος φύλαξ τις ὁ σῶμα , ἵνα σῶς αὐτός εἰμί ὁ ὁ δῆμος βοηθός . καί μάλα , φημί . δίδωμι δή οἴομαι δείδω μέν ὑπέρ ἐκεῖνος , θαρσέω δέ ὑπέρ ἑαυτοῦ . καί μάλα . οὐκοῦν οὗτος ὅταν ὁράω ἀνήρ χρῆμα ἔχω καί μετά ὁ χρῆμα αἰτία μισόδημος εἰμί , τότε δή οὗτος , ὦ ἑταῖρος , κατά ὁ Κροῖσος γίγνομαι χρησμός — πολυψήφις παρά Ἕρμος φεύγω , οὐδέ μένω , οὐδέ αἰδέομαι κακός εἰμί . οὐ γάρ ἄν , φημί , δεύτερος αὖθις αἰδέομαι . ὁ δέ γε οἴομαι , εἰμί δέ ἐγώ , καταλαμβάνω θάνατος δίδωμι . ἀνάγκη . ὁ δέ δή προστάτης ἐκεῖνος αὐτός δῆλος δή ὅτι μέγας μεγαλωστί οὐ κεῖμαι , ἀλλά καταβάλλω ἄλλος πολύς ἵστημι ἐν ὁ δίφρος ὁ πόλις , τύραννος ἀντί προστάτης ἀποτελέω . τίς δέ οὐ μέλλω ; φημί . διέρχομαι δή ὁ εὐδαιμονία , εἰμί δέ ἐγώ , ὁ τε ἀνήρ καί ὁ πόλις , ἐν ὅς ἄν ὁ τοιοῦτος βροτός ἐγγίγνομαι ; πάνυ μέν οὖν , φημί , διέρχομαι . ἆρα οὖν , λέγω , οὐ ὁ μέν πρῶτος ἡμέρα τε καί χρόνος προσγελάω τε καί ἀσπάζομαι πᾶς , ὅς ἄν περιτυγχάνω , καί οὔτε τύραννος φημί εἰμί ὑπισχνέομαι τε πολύς καί ἴδιος καί δημοσίᾳ , χρέος τε ἐλευθερόω καί γῆ διανέμω δῆμος τε καί ὁ περί ἑαυτοῦ καί πᾶς ἵλαος τε καί πρᾶος εἰμί προσποιέω ; ἀνάγκη , φημί . ὅταν δέ γε οἴομαι πρός ὁ ἔξω ἐχθρός ὁ μέν καταλλάσσω , ὁ δέ καί διαφθείρω , καί ἡσυχία ἐκεῖνος γίγνομαι , πρῶτος μέν πόλεμος τις ἀεί κινέω , ἵνα ἐν χρεία ἡγεμών ὁ δῆμος εἰμί . ἔοικα γε .