plato-philosophy.respublica 8.549
αὐθαδέστερόν τε δεῖ αὐτόν , ἦν δʼ ἐγώ , εἶναι καὶ ὑποαμουσότερον , φιλόμουσον δέ , καὶ φιλήκοον μέν , ῥητορικὸν δʼ οὐδαμῶς . καὶ δούλοις μέν τις ἂν ἄγριος εἴη ὁ τοιοῦτος , οὐ καταφρονῶν δούλων , ὥσπερ ὁ ἱκανῶς πεπαιδευμένος , ἐλευθέροις δὲ ἥμερος , ἀρχόντων δὲ σφόδρα ὑπήκοος , φίλαρχος δὲ καὶ φιλότιμος , οὐκ ἀπὸ τοῦ λέγειν ἀξιῶν ἄρχειν οὐδʼ ἀπὸ τοιούτου οὐδενός , ἀλλʼ ἀπὸ ἔργων τῶν τε πολεμικῶν καὶ τῶν περὶ τὰ πολεμικά , φιλογυμναστής τέ τις ὢν καὶ φιλόθηρος . ἔστι γάρ , ἔφη , τοῦτο τὸ ἦθος ἐκείνης τῆς πολιτείας . οὐκοῦν καὶ χρημάτων , ἦν δʼ ἐγώ , ὁ τοιοῦτος νέος μὲν ὢν καταφρονοῖ ἄν , ὅσῳ δὲ πρεσβύτερος γίγνοιτο , μᾶλλον ἀεὶ ἀσπάζοιτο ἂν τῷ τε μετέχειν τῆς τοῦ φιλοχρημάτου φύσεως καὶ μὴ εἶναι εἰλικρινὴς πρὸς ἀρετὴν διὰ τὸ ἀπολειφθῆναι τοῦ ἀρίστου φύλακος ; τίνος ; ἦ δʼ ὃς ὁ Ἀδείμαντος . λόγου , ἦν δʼ ἐγώ , μουσικῇ κεκραμένου · ὃς μόνος ἐγγενόμενος σωτὴρ ἀρετῆς διὰ βίου ἐνοικεῖ τῷ ἔχοντι . καλῶς , ἔφη , λέγεις . καὶ ἔστι μέν γʼ , ἦν δʼ ἐγώ , τοιοῦτος ὁ τιμοκρατικὸς νεανίας , τῇ τοιαύτῃ πόλει ἐοικώς . πάνυ μὲν οὖν . γίγνεται δέ γʼ , εἶπον , οὗτος ὧδέ πως · ἐνίοτε πατρὸς ἀγαθοῦ ὢν νέος ὑὸς ἐν πόλει οἰκοῦντος οὐκ εὖ πολιτευομένῃ , φεύγοντος τάς τε τιμὰς καὶ ἀρχὰς καὶ δίκας καὶ τὴν τοιαύτην πᾶσαν φιλοπραγμοσύνην καὶ ἐθέλοντος ἐλαττοῦσθαι ὥστε πράγματα μὴ ἔχειν — πῇ δή , ἔφη , γίγνεται ; ὅταν , ἦν δʼ ἐγώ , πρῶτον μὲν τῆς μητρὸς ἀκούῃ ἀχθομένης ὅτι οὐ τῶν ἀρχόντων αὐτῇ ὁ ἀνήρ ἐστιν , καὶ ἐλαττουμένης διὰ ταῦτα ἐν ταῖς ἄλλαις γυναιξίν , ἔπειτα ὁρώσης μὴ σφόδρα περὶ χρήματα σπουδάζοντα μηδὲ μαχόμενον καὶ λοιδορούμενον ἰδίᾳ τε ἐν δικαστηρίοις καὶ δημοσίᾳ , ἀλλὰ ῥᾳθύμως πάντα τὰ τοιαῦτα φέροντα , καὶ ἑαυτῷ μὲν τὸν νοῦν προσέχοντα ἀεὶ αἰσθάνηται , ἑαυτὴν δὲ μήτε πάνυ τιμῶντα μήτε ἀτιμάζοντα , ἐξ ἁπάντων τούτων ἀχθομένης τε καὶ λεγούσης ὡς ἄνανδρός τε αὐτῷ ὁ πατὴρ καὶ λίαν ἀνειμένος , καὶ ἄλλα δὴ ὅσα καὶ οἷα φιλοῦσιν αἱ γυναῖκες περὶ τῶν τοιούτων ὑμνεῖν . καὶ μάλʼ , ἔφη ὁ Ἀδείμαντος , πολλά τε καὶ ὅμοια ἑαυταῖς .
Lemmas: αὐθάδης τε δέω αὐτός , εἰμί δέ ἐγώ , εἰμί καί ὑποάμουσος , φιλόμουσος δέ , καί φιλήκοος μέν , ῥητορικός δέ οὐδαμῶς . καί δοῦλος μέν τις ἄν ἄγριος εἰμί ὁ τοιοῦτος , οὐ καταφρονέω δοῦλος , ὥσπερ ὁ ἱκανός παιδεύω , ἐλεύθερος δέ ἥμερος , ἄρχων δέ σφόδρα ὑπήκοος , φίλαρχος δέ καί φιλότιμος , οὐ ἀπό ὁ λέγω ἀξιόω ἄρχω οὐδέ ἀπό τοιοῦτος οὐδείς , ἀλλά ἀπό ἔργον ὁ τε πολεμικός καί ὁ περί ὁ πολεμικός , φιλογυμναστής τε τις εἰμί καί φιλόθηρος . εἰμί γάρ , φημί , οὗτος ὁ ἦθος ἐκεῖνος ὁ πολιτεία . οὐκοῦν καί χρῆμα , εἰμί δέ ἐγώ , ὁ τοιοῦτος νέος μέν εἰμί καταφρονέω ἄν , ὅσος δέ πρέσβυς γίγνομαι , μάλα ἀεί ἀσπάζομαι ἄν ὁ τε μετέχω ὁ ὁ φιλοχρήματος φύσις καί μή εἰμί εἰλικρινής πρός ἀρετή διά ὁ ἀπολείπω ὁ ἀγαθός φύλαξ ; τίς ; ἠμί δέ ὅς ὁ Ἀδείμαντος . λόγος , εἰμί δέ ἐγώ , μουσική κεράννυμι · ὅς μόνος ἐγγίγνομαι σωτήρ ἀρετή διά βίος ἐνοικέω ὁ ἔχω . καλός , φημί , λέγω . καί εἰμί μέν γε , εἰμί δέ ἐγώ , τοιοῦτος ὁ τιμοκρατικός νεανίας , ὁ τοιοῦτος πόλις ἔοικα . πάνυ μέν οὖν . γίγνομαι δέ γε , λέγω , οὗτος ὧδε πως · ἐνίοτε πατήρ ἀγαθός εἰμί νέος ὗς ἐν πόλις οἰκέω οὐ εὖ πολιτεύω , φεύγω ὁ τε τιμή καί ἀρχή καί δίκη καί ὁ τοιοῦτος πᾶς φιλοπραγμοσύνη καί ἐθέλω ἐλασσόω ὥστε πρᾶγμα μή ἔχω — πῇ δή , φημί , γίγνομαι ; ὅταν , εἰμί δέ ἐγώ , πρῶτος μέν ὁ μήτηρ ἀκούω ἄχθομαι ὅτι οὐ ὁ ἄρχων αὐτός ὁ ἀνήρ εἰμί , καί ἐλασσόω διά οὗτος ἐν ὁ ἄλλος γυνή , ἔπειτα ὁράω μή σφόδρα περί χρῆμα σπουδάζω μηδέ μάχομαι καί λοιδορέω ἴδιος τε ἐν δικαστήριον καί δημοσίᾳ , ἀλλά ῥᾴθυμος πᾶς ὁ τοιοῦτος φέρω , καί ἑαυτοῦ μέν ὁ νόος προσέχω ἀεί αἰσθάνομαι , ἑαυτοῦ δέ μήτε πάνυ τιμάω μήτε ἀτιμάζω , ἐκ ἅπας οὗτος ἄχθομαι τε καί λέγω ὡς ἄνανδρος τε αὐτός ὁ πατήρ καί λίαν ἀνίημι , καί ἄλλος δή ὅσος καί οἷος φιλέω ὁ γυνή περί ὁ τοιοῦτος ὑμνέω . καί μάλα , φημί ὁ Ἀδείμαντος , πολύς τε καί ὅμοιος ἑαυτοῦ .