plato-philosophy.respublica 1.350
τί δὲ ἰατρικός ; ἐν τῇ ἐδωδῇ ἢ πόσει ἐθέλειν ἄν τι ἰατρικοῦ πλεονεκτεῖν ἢ ἀνδρὸς ἢ πράγματος ; οὐ δῆτα . μὴ ἰατρικοῦ δέ ; ναί . περὶ πάσης δὴ ὅρα ἐπιστήμης τε καὶ ἀνεπιστημοσύνης εἴ τίς σοι δοκεῖ ἐπιστήμων ὁστισοῦν πλείω ἂν ἐθέλειν αἱρεῖσθαι ἢ ὅσα ἄλλος ἐπιστήμων ἢ πράττειν ἢ λέγειν , καὶ οὐ ταὐτὰ τῷ ὁμοίῳ ἑαυτῷ εἰς τὴν αὐτὴν πρᾶξιν . ἀλλʼ ἴσως , ἔφη , ἀνάγκη τοῦτό γε οὕτως ἔχειν . τί δὲ ὁ ἀνεπιστήμων ; οὐχὶ ὁμοίως μὲν ἐπιστήμονος πλεονεκτήσειεν ἄν , ὁμοίως δὲ ἀνεπιστήμονος ; ἴσως . ὁ δὲ ἐπιστήμων σοφός ; φημί . ὁ δὲ σοφὸς ἀγαθός ; φημί . ὁ ἄρα ἀγαθός τε καὶ σοφὸς τοῦ μὲν ὁμοίου οὐκ ἐθελήσει πλεονεκτεῖν , τοῦ δὲ ἀνομοίου τε καὶ ἐναντίου . ἔοικεν , ἔφη . ὁ δὲ κακός τε καὶ ἀμαθὴς τοῦ τε ὁμοίου καὶ τοῦ ἐναντίου . φαίνεται . οὐκοῦν , ὦ Θρασύμαχε , ἦν δʼ ἐγώ , ὁ ἄδικος ἡμῖν τοῦ ἀνομοίου τε καὶ ὁμοίου πλεονεκτεῖ ; ἢ οὐχ οὕτως ἔλεγες ; ἔγωγε , ἔφη . ὁ δέ γε δίκαιος τοῦ μὲν ὁμοίου οὐ πλεονεκτήσει , τοῦ δὲ ἀνομοίου ; ναί . ἔοικεν ἄρα , ἦν δʼ ἐγώ , ὁ μὲν δίκαιος τῷ σοφῷ καὶ ἀγαθῷ , ὁ δὲ ἄδικος τῷ κακῷ καὶ ἀμαθεῖ . κινδυνεύει . ἀλλὰ μὴν ὡμολογοῦμεν , ᾧ γε ὅμοιος ἑκάτερος εἴη , τοιοῦτον καὶ ἑκάτερον εἶναι . ὡμολογοῦμεν γάρ . ὁ μὲν ἄρα δίκαιος ἡμῖν ἀναπέφανται ὢν ἀγαθός τε καὶ σοφός , ὁ δὲ ἄδικος ἀμαθής τε καὶ κακός . ὁ δὴ Θρασύμαχος ὡμολόγησε μὲν πάντα ταῦτα , οὐχ ὡς ἐγὼ νῦν ῥᾳδίως λέγω , ἀλλʼ ἑλκόμενος καὶ μόγις , μετὰ ἱδρῶτος θαυμαστοῦ ὅσου , ἅτε καὶ θέρους ὄντος—τότε καὶ εἶδον ἐγώ , πρότερον δὲ οὔπω , Θρασύμαχον ἐρυθριῶντα — ἐπειδὴ δὲ οὖν διωμολογησάμεθα τὴν δικαιοσύνην ἀρετὴν εἶναι καὶ σοφίαν , τὴν δὲ ἀδικίαν κακίαν τε καὶ ἀμαθίαν , εἶεν , ἦν δʼ ἐγώ , τοῦτο μὲν ἡμῖν οὕτω κείσθω , ἔφαμεν δὲ δὴ καὶ ἰσχυρὸν εἶναι τὴν ἀδικίαν . ἢ οὐ μέμνησαι , ὦ Θρασύμαχε ; μέμνημαι , ἔφη · ἀλλʼ ἔμοιγε οὐδὲ ἃ νῦν λέγεις ἀρέσκει , καὶ ἔχω περὶ αὐτῶν λέγειν . εἰ οὖν λέγοιμι , εὖ οἶδʼ ὅτι δημηγορεῖν ἄν με φαίης . ἢ οὖν ἔα με εἰπεῖν ὅσα βούλομαι , ἤ , εἰ βούλει ἐρωτᾶν , ἐρώτα · ἐγὼ δέ σοι , ὥσπερ ταῖς γραυσὶν ταῖς τοὺς μύθους λεγούσαις , εἶεν ἐρῶ καὶ κατανεύσομαι καὶ ἀνανεύσομαι . μηδαμῶς , ἦν δʼ ἐγώ , παρά γε τὴν σαυτοῦ δόξαν . ὥστε σοί , ἔφη , ἀρέσκειν , ἐπειδήπερ οὐκ ἐᾷς λέγειν . καίτοι τί ἄλλο βούλει ; οὐδὲν μὰ Δία , ἦν δʼ ἐγώ , ἀλλʼ εἴπερ τοῦτο ποιήσεις , ποίει · ἐγὼ δὲ ἐρωτήσω . ἐρώτα δή .
Lemmas: τίς δέ ἰατρικός ; ἐν ὁ ἐδωδή ἤ πόσις ἐθέλω ἄν τις ἰατρικός πλεονεκτέω ἤ ἀνήρ ἤ πρᾶγμα ; οὐ δῆτα . μή ἰατρικός δέ ; ναί . περί πᾶς δή ὁράω ἐπιστήμη τε καί ἀνεπιστημοσύνη εἰ τις σύ δοκέω ἐπιστήμων ὅστις πολύς ἄν ἐθέλω αἱρέω ἤ ὅσος ἄλλος ἐπιστήμων ἤ πράσσω ἤ λέγω , καί οὐ αὐτός ὁ ὅμοιος ἑαυτοῦ εἰς ὁ αὐτός πρᾶξις . ἀλλά ἴσως , φημί , ἀνάγκη οὗτος γε οὕτως ἔχω . τίς δέ ὁ ἀνεπιστήμων ; οὐ ὅμοιος μέν ἐπιστήμων πλεονεκτέω ἄν , ὅμοιος δέ ἀνεπιστήμων ; ἴσως . ὁ δέ ἐπιστήμων σοφός ; φημί . ὁ δέ σοφός ἀγαθός ; φημί . ὁ ἄρα ἀγαθός τε καί σοφός ὁ μέν ὅμοιος οὐ ἐθέλω πλεονεκτέω , ὁ δέ ἀνόμοιος τε καί ἐναντίος . ἔοικα , φημί . ὁ δέ κακός τε καί ἀμαθής ὁ τε ὅμοιος καί ὁ ἐναντίος . φαίνω . οὐκοῦν , ὦ Θρασύμαχος , εἰμί δέ ἐγώ , ὁ ἄδικος ἐγώ ὁ ἀνόμοιος τε καί ὅμοιος πλεονεκτέω ; ἤ οὐ οὕτως λέγω ; ἐγώ , φημί . ὁ δέ γε δίκαιος ὁ μέν ὅμοιος οὐ πλεονεκτέω , ὁ δέ ἀνόμοιος ; ναί . ἔοικα ἄρα , εἰμί δέ ἐγώ , ὁ μέν δίκαιος ὁ σοφός καί ἀγαθός , ὁ δέ ἄδικος ὁ κακός καί ἀμαθής . κινδυνεύω . ἀλλά μήν ὁμολογέω , ὅς γε ὅμοιος ἑκάτερος εἰμί , τοιοῦτος καί ἑκάτερος εἰμί . ὁμολογέω γάρ . ὁ μέν ἄρα δίκαιος ἐγώ ἀναφαίνω εἰμί ἀγαθός τε καί σοφός , ὁ δέ ἄδικος ἀμαθής τε καί κακός . ὁ δή Θρασύμαχος ὁμολογέω μέν πᾶς οὗτος , οὐ ὡς ἐγώ νῦν ῥᾴδιος λέγω , ἀλλά ἕλκω καί μόγις , μετά ἱδρώς θαυμαστός ὅσος , ἅτε καί θέρος ὄντος—τότε καί ὁράω ἐγώ , πρότερος δέ οὔπω , Θρασύμαχος ἐρυθριάω — ἐπειδή δέ οὖν διομολογέω ὁ δικαιοσύνη ἀρετή εἰμί καί σοφία , ὁ δέ ἀδικία κακία τε καί ἀμαθία , εἰμί , εἰμί δέ ἐγώ , οὗτος μέν ἐγώ οὕτως κεῖμαι , φημί δέ δή καί ἰσχυρός εἰμί ὁ ἀδικία . ἤ οὐ μιμνῄσκω , ὦ Θρασύμαχος ; μιμνῄσκω , φημί · ἀλλά ἐγώ οὐδέ ὅς νῦν λέγω ἀρέσκω , καί ἔχω περί αὐτός λέγω . εἰ οὖν λέγω , εὖ οἶδα ὅτι δημηγορέω ἄν ἐγώ φημί . ἤ οὖν ἐάω ἐγώ λέγω ὅσος βούλομαι , ἤ , εἰ βούλομαι ἐρωτάω , ἐρωτάω · ἐγώ δέ σύ , ὥσπερ ὁ γραῦς ὁ ὁ μῦθος λέγω , εἶεν λέγω καί κατανεύω καί ἀνανεύω . μηδαμῶς , εἰμί δέ ἐγώ , παρά γε ὁ σεαυτοῦ δόξα . ὥστε σύ , φημί , ἀρέσκω , ἐπειδή οὐ ἐάω λέγω . καίτοι τίς ἄλλος βούλομαι ; οὐδείς μά Ζεύς , εἰμί δέ ἐγώ , ἀλλά εἴπερ οὗτος ποιέω , ποιέω · ἐγώ δέ ἐρωτάω . ἐρωτάω δή .