plato-philosophy.respublica 5.477
ὄν · πῶς γὰρ ἂν μὴ ὄν γέ τι γνωσθείη ; ἱκανῶς οὖν τοῦτο ἔχομεν , κἂν εἰ πλεοναχῇ σκοποῖμεν , ὅτι τὸ μὲν παντελῶς ὂν παντελῶς γνωστόν , μὴ ὂν δὲ μηδαμῇ πάντῃ ἄγνωστον ; ἱκανώτατα . εἶεν · εἰ δὲ δή τι οὕτως ἔχει ὡς εἶναί τε καὶ μὴ εἶναι , οὐ μεταξὺ ἂν κέοιτο τοῦ εἰλικρινῶς ὄντος καὶ τοῦ αὖ μηδαμῇ ὄντος ; μεταξύ . οὐκοῦν ἐπὶ μὲν τῷ ὄντι γνῶσις ἦν , ἀγνωσία δʼ ἐξ ἀνάγκης ἐπὶ μὴ ὄντι , ἐπὶ δὲ τῷ μεταξὺ τούτῳ μεταξύ τι καὶ ζητητέον ἀγνοίας τε καὶ ἐπιστήμης , εἴ τι τυγχάνει ὂν τοιοῦτον ; πάνυ μὲν οὖν . ἆρʼ οὖν λέγομέν τι δόξαν εἶναι ; πῶς γὰρ οὔ ; πότερον ἄλλην δύναμιν ἐπιστήμης ἢ τὴν αὐτήν ; ἄλλην . ἐπʼ ἄλλῳ ἄρα τέτακται δόξα καὶ ἐπʼ ἄλλῳ ἐπιστήμη , κατὰ τὴν δύναμιν ἑκατέρα τὴν αὑτῆς . οὕτω . οὐκοῦν ἐπιστήμη μὲν ἐπὶ τῷ ὄντι πέφυκε , γνῶναι ὡς ἔστι τὸ ὄν ; — μᾶλλον δὲ ὧδέ μοι δοκεῖ πρότερον ἀναγκαῖον εἶναι διελέσθαι . πῶς ; φήσομεν δυνάμεις εἶναι γένος τι τῶν ὄντων , αἷς δὴ καὶ ἡμεῖς δυνάμεθα ἃ δυνάμεθα καὶ ἄλλο πᾶν ὅτι περ ἂν δύνηται , οἷον λέγω ὄψιν καὶ ἀκοὴν τῶν δυνάμεων εἶναι , εἰ ἄρα μανθάνεις ὃ βούλομαι λέγειν τὸ εἶδος . ἀλλὰ μανθάνω , ἔφη . ἄκουσον δὴ ὅ μοι φαίνεται περὶ αὐτῶν . δυνάμεως γὰρ ἐγὼ οὔτε τινὰ χρόαν ὁρῶ οὔτε σχῆμα οὔτε τι τῶν τοιούτων οἷον καὶ ἄλλων πολλῶν , πρὸς ἃ ἀποβλέπων ἔνια διορίζομαι παρʼ ἐμαυτῷ τὰ μὲν ἄλλα εἶναι , τὰ δὲ ἄλλα · δυνάμεως δʼ εἰς ἐκεῖνο μόνον βλέπω ἐφʼ ᾧ τε ἔστι καὶ ὃ ἀπεργάζεται , καὶ ταύτῃ ἑκάστην αὐτῶν δύναμιν ἐκάλεσα , καὶ τὴν μὲν ἐπὶ τῷ αὐτῷ τεταγμένην καὶ τὸ αὐτὸ ἀπεργαζομένην τὴν αὐτὴν καλῶ , τὴν δὲ ἐπὶ ἑτέρῳ καὶ ἕτερον ἀπεργαζομένην ἄλλην . τί δὲ σύ ; πῶς ποιεῖς ; οὕτως , ἔφη . δεῦρο δὴ πάλιν , ἦν δʼ ἐγώ , ὦ ἄριστε . ἐπιστήμην πότερον δύναμίν τινα φῂς εἶναι αὐτήν , ἢ εἰς τί γένος τιθεῖς ; εἰς τοῦτο , ἔφη , πασῶν γε δυνάμεων ἐρρωμενεστάτην . τί δέ , δόξαν εἰς δύναμιν ἢ εἰς ἄλλο εἶδος οἴσομεν ; οὐδαμῶς , ἔφη · ᾧ γὰρ δοξάζειν δυνάμεθα , οὐκ ἄλλο τι ἢ δόξα ἐστίν . ἀλλὰ μὲν δὴ ὀλίγον γε πρότερον ὡμολόγεις μὴ τὸ αὐτὸ εἶναι ἐπιστήμην τε καὶ δόξαν . πῶς γὰρ ἄν , ἔφη , τό γε ἀναμάρτητον τῷ μὴ ἀναμαρτήτῳ ταὐτόν τις νοῦν ἔχων τιθείη ;
Lemmas: εἰμί · πῶς γάρ ἄν μή εἰμί γε τις γιγνώσκω ; ἱκανός οὖν οὗτος ἔχω , ἄν εἰ πλεοναχός σκοπέω , ὅτι ὁ μέν παντελής εἰμί παντελής γνωστός , μή εἰμί δέ μηδαμῇ πάντῃ ἄγνωστος ; ἱκανός . εἶεν · εἰ δέ δή τις οὕτως ἔχω ὡς εἰμί τε καί μή εἰμί , οὐ μεταξύ ἄν κεῖμαι ὁ εἰλικρινής εἰμί καί ὁ αὖ μηδαμῇ εἰμί ; μεταξύ . οὐκοῦν ἐπί μέν ὁ εἰμί γνῶσις εἰμί , ἀγνωσία δέ ἐκ ἀνάγκη ἐπί μή εἰμί , ἐπί δέ ὁ μεταξύ οὗτος μεταξύ τις καί ζητέω ἄγνοια τε καί ἐπιστήμη , εἰ τις τυγχάνω εἰμί τοιοῦτος ; πάνυ μέν οὖν . ἆρα οὖν λέγω τις δόξα εἰμί ; πῶς γάρ οὐ ; πότερος ἄλλος δύναμις ἐπιστήμη ἤ ὁ αὐτός ; ἄλλος . ἐπί ἄλλος ἄρα τάσσω δόξα καί ἐπί ἄλλος ἐπιστήμη , κατά ὁ δύναμις ἑκάτερος ὁ ἑαυτοῦ . οὕτως . οὐκοῦν ἐπιστήμη μέν ἐπί ὁ εἰμί φύω , γιγνώσκω ὡς εἰμί ὁ εἰμί ; — μάλα δέ ὧδε ἐγώ δοκέω πρότερος ἀναγκαῖος εἰμί διαιρέω . πῶς ; φημί δύναμις εἰμί γένος τις ὁ εἰμί , ὅς δή καί ἐγώ δύναμαι ὅς δύναμαι καί ἄλλος πᾶς ὅστις περ ἄν δύναμαι , οἷος λέγω ὄψις καί ἀκοή ὁ δύναμις εἰμί , εἰ ἄρα μανθάνω ὅς βούλομαι λέγω ὁ εἶδος . ἀλλά μανθάνω , φημί . ἀκούω δή ὅς ἐγώ φαίνω περί αὐτός . δύναμις γάρ ἐγώ οὔτε τις χροιά ὁράω οὔτε σχῆμα οὔτε τις ὁ τοιοῦτος οἷος καί ἄλλος πολύς , πρός ὅς ἀποβλέπω ἔνιοι διορίζω παρά ἐμαυτοῦ ὁ μέν ἄλλος εἰμί , ὁ δέ ἄλλος · δύναμις δέ εἰς ἐκεῖνος μόνος βλέπω ἐπί ὅς τε εἰμί καί ὅς ἀπεργάζομαι , καί οὗτος ἕκαστος αὐτός δύναμις καλέω , καί ὁ μέν ἐπί ὁ αὐτός τάσσω καί ὁ αὐτός ἀπεργάζομαι ὁ αὐτός καλέω , ὁ δέ ἐπί ἕτερος καί ἕτερος ἀπεργάζομαι ἄλλος . τίς δέ σύ ; πῶς ποιέω ; οὕτως , φημί . δεῦρο δή πάλιν , εἰμί δέ ἐγώ , ὦ ἀγαθός . ἐπιστήμη πότερος δύναμις τις φημί εἰμί αὐτός , ἤ εἰς τίς γένος τίθημι ; εἰς οὗτος , φημί , πᾶς γε δύναμις ἐρρωμένος . τίς δέ , δόξα εἰς δύναμις ἤ εἰς ἄλλος εἶδος φέρω ; οὐδαμῶς , φημί · ὅς γάρ δοξάζω δύναμαι , οὐ ἄλλος τις ἤ δόξα εἰμί . ἀλλά μέν δή ὀλίγος γε πρότερος ὁμολογέω μή ὁ αὐτός εἰμί ἐπιστήμη τε καί δόξα . πῶς γάρ ἄν , φημί , ὁ γε ἀναμάρτητος ὁ μή ἀναμάρτητος αὐτός τις νόος ἔχω τίθημι ;