plato-philosophy.respublica 5.470
οὐδὲ μήν που πρὸς τὰ ἱερὰ τὰ ὅπλα οἴσομεν ὡς ἀναθήσοντες , ἄλλως τε καὶ τὰ τῶν Ἑλλήνων , ἐάν τι ἡμῖν μέλῃ τῆς πρὸς τοὺς ἄλλους Ἕλληνας εὐνοίας · μᾶλλον δὲ καὶ φοβησόμεθα μή τι μίασμα ᾖ πρὸς ἱερὸν τὰ τοιαῦτα ἀπὸ τῶν οἰκείων φέρειν , ἐὰν μή τι δὴ ὁ θεὸς ἄλλο λέγῃ . ὀρθότατα , ἔφη . τί δὲ γῆς τε τμήσεως τῆς Ἑλληνικῆς καὶ οἰκιῶν ἐμπρήσεως ; ποῖόν τί σοι δράσουσιν οἱ στρατιῶται πρὸς τοὺς πολεμίους ; σοῦ , ἔφη , δόξαν ἀποφαινομένου ἡδέως ἂν ἀκούσαιμι . ἐμοὶ μὲν τοίνυν , ἦν δʼ ἐγώ , δοκεῖ τούτων μηδέτερα ποιεῖν , ἀλλὰ τὸν ἐπέτειον καρπὸν ἀφαιρεῖσθαι . καὶ ὧν ἕνεκα , βούλει σοι λέγω ; πάνυ γε . φαίνεταί μοι , ὥσπερ καὶ ὀνομάζεται δύο ταῦτα ὀνόματα , πόλεμός τε καὶ στάσις , οὕτω καὶ εἶναι δύο , ὄντα ἐπὶ δυοῖν τινοιν διαφοραῖν . λέγω δὲ τὰ δύο τὸ μὲν οἰκεῖον καὶ συγγενές , τὸ δὲ ἀλλότριον καὶ ὀθνεῖον . ἐπὶ μὲν οὖν τῇ τοῦ οἰκείου ἔχθρᾳ στάσις κέκληται , ἐπὶ δὲ τῇ τοῦ ἀλλοτρίου πόλεμος . καὶ οὐδέν γε , ἔφη , ἀπὸ τρόπου λέγεις . ὅρα δὴ καὶ εἰ τόδε πρὸς τρόπου λέγω . φημὶ γὰρ τὸ μὲν Ἑλληνικὸν γένος αὐτὸ αὑτῷ οἰκεῖον εἶναι καὶ συγγενές , τῷ δὲ βαρβαρικῷ ὀθνεῖόν τε καὶ ἀλλότριον . καλῶς γε , ἔφη . Ἕλληνας μὲν ἄρα βαρβάροις καὶ βαρβάρους Ἕλλησι πολεμεῖν μαχομένους τε φήσομεν καὶ πολεμίους φύσει εἶναι , καὶ πόλεμον τὴν ἔχθραν ταύτην κλητέον · Ἕλληνας δὲ Ἕλλησιν , ὅταν τι τοιοῦτον δρῶσιν , φύσει μὲν φίλους εἶναι , νοσεῖν δʼ ἐν τῷ τοιούτῳ τὴν Ἑλλάδα καὶ στασιάζειν , καὶ στάσιν τὴν τοιαύτην ἔχθραν κλητέον . ἐγὼ μέν , ἔφη , συγχωρῶ οὕτω νομίζειν . σκόπει δή , εἶπον , ὅτι ἐν τῇ νῦν ὁμολογουμένῃ στάσει , ὅπου ἄν τι τοιοῦτον γένηται καὶ διαστῇ πόλις , ἐὰν ἑκάτεροι ἑκατέρων τέμνωσιν ἀγροὺς καὶ οἰκίας ἐμπιμπρῶσιν , ὡς ἀλιτηριώδης τε δοκεῖ ἡ στάσις εἶναι καὶ οὐδέτεροι αὐτῶν φιλοπόλιδες—οὐ γὰρ ἄν ποτε ἐτόλμων τὴν τροφόν τε καὶ μητέρα κείρειν—ἀλλὰ μέτριον εἶναι τοὺς καρποὺς ἀφαιρεῖσθαι τοῖς κρατοῦσι τῶν κρατουμένων , καὶ διανοεῖσθαι ὡς διαλλαγησομένων καὶ οὐκ ἀεὶ πολεμησόντων . πολὺ γάρ , ἔφη , ἡμερωτέρων αὕτη ἡ διάνοια ἐκείνης . τί δὲ δή ; ἔφην · ἣν σὺ πόλιν οἰκίζεις , οὐχ Ἑλληνὶς ἔσται ; δεῖ γʼ αὐτήν , ἔφη . οὐκοῦν καὶ ἀγαθοί τε καὶ ἥμεροι ἔσονται ; σφόδρα γε . ἀλλʼ οὐ φιλέλληνες ; οὐδὲ οἰκείαν τὴν Ἑλλάδα ἡγήσονται , οὐδὲ κοινωνήσουσιν ὧνπερ οἱ ἄλλοι ἱερῶν ; καὶ σφόδρα γε .
Lemmas: οὐδέ μήν που πρός ὁ ἱερόν ὁ ὅπλον φέρω ὡς ἀναθέω , ἄλλος τε καί ὁ ὁ Ἕλλην , ἐάν τις ἐγώ μέλω ὁ πρός ὁ ἄλλος Ἕλλην εὔνοια · μάλα δέ καί φοβέω μή τις μίασμα εἰμί πρός ἱερός ὁ τοιοῦτος ἀπό ὁ οἰκεῖος φέρω , ἐάν μή τις δή ὁ θεός ἄλλος λέγω . ὀρθός , φημί . τίς δέ γῆ τε τμῆσις ὁ Ἑλληνικός καί οἰκία ἔμπρησις ; ποῖος τίς σύ δράω ὁ στρατιώτης πρός ὁ πολέμιος ; σύ , φημί , δόξα ἀποφαίνω ἡδύς ἄν ἀκούω . ἐγώ μέν τοίνυν , εἰμί δέ ἐγώ , δοκέω οὗτος μηδέτερος ποιέω , ἀλλά ὁ ἐπέτειος καρπός ἀφαιρέω . καί ὅς ἕνεκα , βούλομαι σύ λέγω ; πάνυ γε . φαίνω ἐγώ , ὥσπερ καί ὀνομάζω δύο οὗτος ὄνομα , πόλεμος τε καί στάσις , οὕτως καί εἰμί δύο , εἰμί ἐπί δύο τητηνν διαφορά . λέγω δέ ὁ δύο ὁ μέν οἰκεῖος καί συγγενής , ὁ δέ ἀλλότριος καί ὀθνεῖος . ἐπί μέν οὖν ὁ ὁ οἰκεῖος ἔχθρα στάσις καλέω , ἐπί δέ ὁ ὁ ἀλλότριος πόλεμος . καί οὐδείς γε , φημί , ἀπό τρόπος λέγω . ὁράω δή καί εἰ ὅδε πρός τρόπος λέγω . φημί γάρ ὁ μέν Ἑλληνικός γένος αὐτός ἑαυτοῦ οἰκεῖος εἰμί καί συγγενής , ὁ δέ βαρβαρικός ὀθνεῖος τε καί ἀλλότριος . καλός γε , φημί . Ἕλλην μέν ἄρα βάρβαρος καί βάρβαρος Ἕλλην πολεμέω μάχομαι τε φημί καί πολέμιος φύσις εἰμί , καί πόλεμος ὁ ἔχθρα οὗτος κλητέος · Ἕλλην δέ Ἕλλην , ὅταν τις τοιοῦτος δράω , φύσις μέν φίλος εἰμί , νοσέω δέ ἐν ὁ τοιοῦτος ὁ Ἑλλάς καί στασιάζω , καί στάσις ὁ τοιοῦτος ἔχθρα κλητέος . ἐγώ μέν , φημί , συγχωρέω οὕτως νομίζω . σκοπέω δή , λέγω , ὅτι ἐν ὁ νῦν ὁμολογέω στάσις , ὅπου ἄν τις τοιοῦτος γίγνομαι καί διίστημι πόλις , ἐάν ἑκάτερος ἑκάτερος τέμνω ἀγρός καί οἰκία ἐμπίμπρημι , ὡς ἀλιτηριώδης τε δοκέω ὁ στάσις εἰμί καί οὐδέτερος αὐτός φιλοπόλιδες—οὐ γάρ ἄν ποτέ τολμάω ὁ τροφός τε καί μήτηρ κείρειν—ἀλλὰ μέτριος εἰμί ὁ καρπός ἀφαιρέω ὁ κρατέω ὁ κρατέω , καί διανοέω ὡς διαλλάσσω καί οὐ ἀεί πολεμέω . πολύς γάρ , φημί , ἥμερος οὗτος ὁ διάνοια ἐκεῖνος . τίς δέ δή ; φημί · ὅς σύ πόλις οἰκίζω , οὐ Ἑλληνίς εἰμί ; δέω γε αὐτός , φημί . οὐκοῦν καί ἀγαθός τε καί ἥμερος εἰμί ; σφόδρα γε . ἀλλά οὐ φιλέλλην ; οὐδέ οἰκεῖος ὁ Ἑλλάς ἡγέομαι , οὐδέ κοινωνέω ὅς ὁ ἄλλος ἱερός ; καί σφόδρα γε .