plato-philosophy.respublica 2.365
βίβλων δὲ ὅμαδον παρέχονται Μουσαίου καὶ Ὀρφέως , Σελήνης τε καὶ Μουσῶν ἐκγόνων , ὥς φασι , καθʼ ἃς θυηπολοῦσιν , πείθοντες οὐ μόνον ἰδιώτας ἀλλὰ καὶ πόλεις , ὡς ἄρα λύσεις τε καὶ καθαρμοὶ ἀδικημάτων διὰ θυσιῶν καὶ παιδιᾶς ἡδονῶν εἰσι μὲν ἔτι ζῶσιν , εἰσὶ δὲ καὶ τελευτήσασιν , ἃς δὴ τελετὰς καλοῦσιν , αἳ τῶν ἐκεῖ κακῶν ἀπολύουσιν ἡμᾶς , μὴ θύσαντας δὲ δεινὰ περιμένει . ταῦτα πάντα , ἔφη , ὦ φίλε Σώκρατες , τοιαῦτα καὶ τοσαῦτα λεγόμενα ἀρετῆς πέρι καὶ κακίας , ὡς ἄνθρωποι καὶ θεοὶ περὶ αὐτὰ ἔχουσι τιμῆς , τί οἰόμεθα ἀκουούσας νέων ψυχὰς ποιεῖν , ὅσοι εὐφυεῖς καὶ ἱκανοὶ ἐπὶ πάντα τὰ λεγόμενα ὥσπερ ἐπιπτόμενοι συλλογίσασθαι ἐξ αὐτῶν ποῖός τις ἂν ὢν καὶ πῇ πορευθεὶς τὸν βίον ὡς ἄριστα διέλθοι ; λέγοι γὰρ ἂν ἐκ τῶν εἰκότων πρὸς αὑτὸν κατὰ Πίνδαρον ἐκεῖνο τὸ πότερον δίκᾳ τεῖχος ὕψιον ἢ σκολιαῖς ἀπάταις ἀναβὰς καὶ ἐμαυτὸν οὕτω περιφράξας διαβιῶ ; τὰ μὲν γὰρ λεγόμενα δικαίῳ μὲν ὄντι μοι , ἐὰν μὴ καὶ δοκῶ ὄφελος οὐδέν φασιν εἶναι , πόνους δὲ καὶ ζημίας φανεράς · ἀδίκῳ δὲ δόξαν δικαιοσύνης παρεσκευασμένῳ θεσπέσιος βίος λέγεται . οὐκοῦν , ἐπειδὴ τὸ δοκεῖν , ὡς δηλοῦσί μοι οἱ σοφοί , καὶ τὰν ἀλάθειαν βιᾶται καὶ κύριον εὐδαιμονίας , ἐπὶ τοῦτο δὴ τρεπτέον ὅλως · πρόθυρα μὲν καὶ σχῆμα κύκλῳ περὶ ἐμαυτὸν σκιαγραφίαν ἀρετῆς περιγραπτέον , τὴν δὲ τοῦ σοφωτάτου Ἀρχιλόχου ἀλώπεκα ἑλκτέον ἐξόπισθεν κερδαλέαν καὶ ποικίλην . ἀλλὰ γάρ , φησί τις , οὐ ῥᾴδιον ἀεὶ λανθάνειν κακὸν ὄντα . οὐδὲ γὰρ ἄλλο οὐδὲν εὐπετές , φήσομεν , τῶν μεγάλων · ἀλλʼ ὅμως , εἰ μέλλομεν εὐδαιμονήσειν , ταύτῃ ἰτέον , ὡς τὰ ἴχνη τῶν λόγων φέρει . ἐπὶ γὰρ τὸ λανθάνειν συνωμοσίας τε καὶ ἑταιρίας συνάξομεν , εἰσίν τε πειθοῦς διδάσκαλοι σοφίαν δημηγορικήν τε καὶ δικανικὴν διδόντες , ἐξ ὧν τὰ μὲν πείσομεν , τὰ δὲ βιασόμεθα , ὡς πλεονεκτοῦντες δίκην μὴ διδόναι . ἀλλὰ δὴ θεοὺς οὔτε λανθάνειν οὔτε βιάσασθαι δυνατόν . οὐκοῦν , εἰ μὲν μὴ εἰσὶν ἢ μηδὲν αὐτοῖς τῶν ἀνθρωπίνων μέλει , τί καὶ ἡμῖν μελητέον τοῦ λανθάνειν ; εἰ δὲ εἰσί τε καὶ ἐπιμελοῦνται , οὐκ ἄλλοθέν τοι αὐτοὺς ἴσμεν ἢ ἀκηκόαμεν ἢ ἔκ τε τῶν νόμων καὶ τῶν γενεαλογησάντων ποιητῶν , οἱ δὲ αὐτοὶ οὗτοι λέγουσιν ὡς εἰσὶν οἷοι θυσίαις τε καὶ εὐχωλαῖς ἀγανῇσιν καὶ ἀναθήμασιν παράγεσθαι ἀναπειθόμενοι , οἷς ἢ ἀμφότερα ἢ οὐδέτερα πειστέον .
Lemmas: βίβλος δέ ὅμαδος παρέχω Μουσαῖος καί Ὀρφεύς , Σελήνη τε καί Μοῦσα ἔκγονος , ὡς φημί , κατά ὅς θυηπολέω , πείθω οὐ μόνος ἰδιώτης ἀλλά καί πόλις , ὡς ἄρα λύσις τε καί καθαρμός ἀδίκημα διά θυσία καί παιδιά ἡδονή εἰμί μέν ἔτι ζάω , εἰμί δέ καί τελευτάω , ὅς δή τελετή καλέω , ὅς ὁ ἐκεῖ κακός ἀπολύω ἐγώ , μή θύω δέ δεινός περιμένω . οὗτος πᾶς , φημί , ὦ φίλος Σωκράτης , τοιοῦτος καί τοσοῦτος λέγω ἀρετή περί καί κακία , ὡς ἄνθρωπος καί θεός περί αὐτός ἔχω τιμή , τίς οἴομαι ἀκούω νέος ψυχή ποιέω , ὅσος εὐφυής καί ἱκανός ἐπί πᾶς ὁ λέγω ὥσπερ ἐπίπτομαι συλλογίζομαι ἐκ αὐτός ποῖος τις ἄν εἰμί καί πῇ πορεύω ὁ βίος ὡς ἀγαθός διέρχομαι ; λέγω γάρ ἄν ἐκ ὁ ἔοικα πρός ἑαυτοῦ κατά Πίνδαρος ἐκεῖνος ὁ πότερος δίκη τεῖχος ὑψίων ἤ σκολιός ἀπάτη ἀναβαίνω καί ἐμαυτοῦ οὕτως περιφράσσω διαβιόω ; ὁ μέν γάρ λέγω δίκαιος μέν εἰμί ἐγώ , ἐάν μή καί δοκέω ὄφελος οὐδείς φημί εἰμί , πόνος δέ καί ζημία φανερός · ἄδικος δέ δόξα δικαιοσύνη παρασκευάζω θεσπέσιος βίος λέγω . οὐκοῦν , ἐπειδή ὁ δοκέω , ὡς δηλόω ἐγώ ὁ σοφός , καί ὁ ἀλήθεια βιάζω καί κύριος εὐδαιμονία , ἐπί οὗτος δή τρεπτέον ὅλος · πρόθυρον μέν καί σχῆμα κύκλος περί ἐμαυτοῦ σκιαγραφία ἀρετή περιγραπτέον , ὁ δέ ὁ σοφός Ἀρχίλοχος ἀλώπηξ ἑλκτέον ἐξόπιθεν κερδαλέος καί ποικίλος . ἀλλά γάρ , φημί τις , οὐ ῥᾴδιος ἀεί λανθάνω κακός εἰμί . οὐδέ γάρ ἄλλος οὐδείς εὐπετής , φημί , ὁ μέγας · ἀλλά ὅμως , εἰ μέλλω εὐδαιμονέω , ταύτῃ ἔρχομαι , ὡς ὁ ἴχνος ὁ λόγος φέρω . ἐπί γάρ ὁ λανθάνω συνωμοσία τε καί ἑταιρεία συνάγω , εἰμί τε πειθώ διδάσκαλος σοφία δημηγορικός τε καί δικανικός δίδωμι , ἐκ ὅς ὁ μέν πείθω , ὁ δέ βιάζω , ὡς πλεονεκτέω δίκη μή δίδωμι . ἀλλά δή θεός οὔτε λανθάνω οὔτε βιάζω δυνατός . οὐκοῦν , εἰ μέν μή εἰμί ἤ μηδείς αὐτός ὁ ἀνθρώπινος μέλω , τίς καί ἐγώ μελητέον ὁ λανθάνω ; εἰ δέ εἰμί τε καί ἐπιμελέομαι , οὐ ἄλλοθεν σύ αὐτός οἶδα ἤ ἀκούω ἤ ἐκ τε ὁ νόμος καί ὁ γενεαλογέω ποιητής , ὁ δέ αὐτός οὗτος λέγω ὡς εἰμί οἷος θυσία τε καί εὐχωλή ἀγανός καί ἀνάθημα παράγω ἀναπείθω , ὅς ἤ ἀμφότερος ἤ οὐδέτερος πείθω .