plato-philosophy.respublica 6.493
οὔτε γὰρ γίγνεται οὔτε γέγονεν οὐδὲ οὖν μὴ γένηται ἀλλοῖον ἦθος πρὸς ἀρετὴν παρὰ τὴν τούτων παιδείαν πεπαιδευμένον , ἀνθρώπειον , ὦ ἑταῖρε—θεῖον μέντοι κατὰ τὴν παροιμίαν ἐξαιρῶμεν λόγου · εὖ γὰρ χρὴ εἰδέναι , ὅτιπερ ἂν σωθῇ τε καὶ γένηται οἷον δεῖ ἐν τοιαύτῃ καταστάσει πολιτειῶν , θεοῦ μοῖραν αὐτὸ σῶσαι λέγων οὐ κακῶς ἐρεῖς . οὐδʼ ἐμοὶ ἄλλως , ἔφη , δοκεῖ . ἔτι τοίνυν σοι , ἦν δʼ ἐγώ , πρὸς τούτοις καὶ τόδε δοξάτω . τὸ ποῖον ; ἕκαστος τῶν μισθαρνούντων ἰδιωτῶν , οὓς δὴ οὗτοι σοφιστὰς καλοῦσι καὶ ἀντιτέχνους ἡγοῦνται , μὴ ἄλλα παιδεύειν ἢ ταῦτα τὰ τῶν πολλῶν δόγματα , ἃ δοξάζουσιν ὅταν ἁθροισθῶσιν , καὶ σοφίαν ταύτην καλεῖν · οἷόνπερ ἂν εἰ θρέμματος μεγάλου καὶ ἰσχυροῦ τρεφομένου τὰς ὀργάς τις καὶ ἐπιθυμίας κατεμάνθανεν , ὅπῃ τε προσελθεῖν χρὴ καὶ ὅπῃ ἅψασθαι αὐτοῦ , καὶ ὁπότε χαλεπώτατον ἢ πρᾳότατον καὶ ἐκ τίνων γίγνεται , καὶ φωνὰς δὴ ἐφʼ οἷς ἑκάστας εἴωθεν φθέγγεσθαι , καὶ οἵας αὖ ἄλλου φθεγγομένου ἡμεροῦταί τε καὶ ἀγριαίνει , καταμαθὼν δὲ ταῦτα πάντα συνουσίᾳ τε καὶ χρόνου τριβῇ σοφίαν τε καλέσειεν καὶ ὡς τέχνην συστησάμενος ἐπὶ διδασκαλίαν τρέποιτο , μηδὲν εἰδὼς τῇ ἀληθείᾳ τούτων τῶν δογμάτων τε καὶ ἐπιθυμιῶν ὅτι καλὸν ἢ αἰσχρὸν ἢ ἀγαθὸν ἢ κακὸν ἢ δίκαιον ἢ ἄδικον , ὀνομάζοι δὲ πάντα ταῦτα ἐπὶ ταῖς τοῦ μεγάλου ζῴου δόξαις , οἷς μὲν χαίροι ἐκεῖνο ἀγαθὰ καλῶν , οἷς δὲ ἄχθοιτο κακά , ἄλλον δὲ μηδένα ἔχοι λόγον περὶ αὐτῶν , ἀλλὰ τἀναγκαῖα δίκαια καλοῖ καὶ καλά , τὴν δὲ τοῦ ἀναγκαίου καὶ ἀγαθοῦ φύσιν , ὅσον διαφέρει τῷ ὄντι , μήτε ἑωρακὼς εἴη μήτε ἄλλῳ δυνατὸς δεῖξαι . τοιοῦτος δὴ ὢν πρὸς Διὸς οὐκ ἄτοπος ἄν σοι δοκεῖ εἶναι παιδευτής ; ἔμοιγʼ , ἔφη . ἦ οὖν τι τούτου δοκεῖ διαφέρειν ὁ τὴν τῶν πολλῶν καὶ παντοδαπῶν συνιόντων ὀργὴν καὶ ἡδονὰς κατανενοηκέναι σοφίαν ἡγούμενος , εἴτʼ ἐν γραφικῇ εἴτʼ ἐν μουσικῇ εἴτε δὴ ἐν πολιτικῇ ; ὅτι μὲν γὰρ ἄν τις τούτοις ὁμιλῇ ἐπιδεικνύμενος , ἢ ποίησιν ἤ τινα ἄλλην δημιουργίαν ἢ πόλει διακονίαν , κυρίους αὑτοῦ ποιῶν τοὺς πολλούς , πέρα τῶν ἀναγκαίων , ἡ Διομηδεία λεγομένη ἀνάγκη ποιεῖν αὐτῷ ταῦτα ἃ ἂν οὗτοι ἐπαινῶσιν · ὡς δὲ καὶ ἀγαθὰ καὶ καλὰ ταῦτα τῇ ἀληθείᾳ , ἤδη πώποτέ του ἤκουσας αὐτῶν λόγον διδόντος οὐ καταγέλαστον ; οἶμαι δέ γε , ἦ δʼ ὅς , οὐδʼ ἀκούσομαι .
Lemmas: οὔτε γάρ γίγνομαι οὔτε γίγνομαι οὐδέ οὖν μή γίγνομαι ἀλλοῖος ἦθος πρός ἀρετή παρά ὁ οὗτος παιδεία παιδεύω , ἀνθρώπειος , ὦ ἑταῖρος μέντοι κατά ὁ παροιμία ἐξαιρέω λόγος · εὖ γάρ χρή οἶδα , ὅστις ἄν σῴζω τε καί γίγνομαι οἷος δέω ἐν τοιοῦτος κατάστασις πολιτεία , θεός μοῖρα αὐτός σῴζω λέγω οὐ κακός λέγω . οὐδέ ἐγώ ἄλλος , φημί , δοκέω . ἔτι τοίνυν σύ , εἰμί δέ ἐγώ , πρός οὗτος καί ὅδε δοκέω . ὁ ποῖος ; ἕκαστος ὁ μισθαρνέω ἰδιώτης , ὅς δή οὗτος σοφιστής καλέω καί ἀντίτεχνος ἡγέομαι , μή ἄλλος παιδεύω ἤ οὗτος ὁ ὁ πολύς δόγμα , ὅς δοξάζω ὅταν ἀθροίζω , καί σοφία οὗτος καλέω · οἷος ἄν εἰ θρέμμα μέγας καί ἰσχυρός τρέφω ὁ ὀργή τις καί ἐπιθυμία καταμανθάνω , ὅπῃ τε προσέρχομαι χρή καί ὅπῃ ἅπτω αὐτός , καί ὁπότε χαλεπός ἤ πρᾶος καί ἐκ τίς γίγνομαι , καί φωνή δή ἐπί ὅς ἕκαστος εἴωθα φθέγγομαι , καί οἷος αὖ ἄλλος φθέγγομαι ἡμερόω τε καί ἀγριαίνω , καταμανθάνω δέ οὗτος πᾶς συνουσία τε καί χρόνος τριβή σοφία τε καλέω καί ὡς τέχνη συνίστημι ἐπί διδασκαλία τρέπω , μηδείς οἶδα ὁ ἀλήθεια οὗτος ὁ δόγμα τε καί ἐπιθυμία ὅτι καλός ἤ αἰσχρός ἤ ἀγαθός ἤ κακός ἤ δίκαιος ἤ ἄδικος , ὀνομάζω δέ πᾶς οὗτος ἐπί ὁ ὁ μέγας ζῷον δόξα , ὅς μέν χαίρω ἐκεῖνος ἀγαθός καλός , ὅς δέ ἄχθομαι κακός , ἄλλος δέ μηδείς ἔχω λόγος περί αὐτός , ἀλλά ἀναγκαῖος δίκαιος καλέω καί καλός , ὁ δέ ὁ ἀναγκαῖος καί ἀγαθός φύσις , ὅσος διαφέρω ὁ εἰμί , μήτε ὁράω εἰμί μήτε ἄλλος δυνατός δείκνυμι . τοιοῦτος δή εἰμί πρός Ζεύς οὐ ἄτοπος ἄν σύ δοκέω εἰμί παιδευτής ; ἐγώ , φημί . ἦ οὖν τις οὗτος δοκέω διαφέρω ὁ ὁ ὁ πολύς καί παντοδαπής συνέρχομαι ὀργή καί ἡδονή κατανοέω σοφία ἡγέομαι , εἴτε ἐν γραφικός εἴτε ἐν μουσικός εἴτε δή ἐν πολιτικός ; ὅτι μέν γάρ ἄν τις οὗτος ὁμιλέω ἐπιδείκνυμι , ἤ ποίησις ἤ τις ἄλλος δημιουργία ἤ πόλις διακονία , κύριος ἑαυτοῦ ποιέω ὁ πολύς , πέρα ὁ ἀναγκαῖος , ὁ Διομήδειος λέγω ἀνάγκη ποιέω αὐτός οὗτος ὅς ἄν οὗτος ἐπαινέω · ὡς δέ καί ἀγαθός καί καλός οὗτος ὁ ἀλήθεια , ἤδη πώποτε τις ἀκούω αὐτός λόγος δίδωμι οὐ καταγέλαστος ; οἴομαι δέ γε , ἠμί δέ ὅς , οὐδέ ἀκούω .