plato-philosophy.respublica 1.348
ἤκουσας , ἦν δʼ ἐγώ , ὅσα ἄρτι Θρασύμαχος ἀγαθὰ διῆλθεν τῷ τοῦ ἀδίκου ; ἤκουσα , ἔφη , ἀλλʼ οὐ πείθομαι . βούλει οὖν αὐτὸν πείθωμεν , ἂν δυνώμεθά πῃ ἐξευρεῖν , ὡς οὐκ ἀληθῆ λέγει ; πῶς γὰρ οὐ βούλομαι ; ἦ δʼ ὅς . ἂν μὲν τοίνυν , ἦν δʼ ἐγώ , ἀντικατατείναντες λέγωμεν αὐτῷ λόγον παρὰ λόγον , ὅσα αὖ ἀγαθὰ ἔχει τὸ δίκαιον εἶναι , καὶ αὖθις οὗτος , καὶ ἄλλον ἡμεῖς , ἀριθμεῖν δεήσει τἀγαθὰ καὶ μετρεῖν ὅσα ἑκάτεροι ἐν ἑκατέρῳ λέγομεν , καὶ ἤδη δικαστῶν τινων τῶν διακρινούντων δεησόμεθα · ἂν δὲ ὥσπερ ἄρτι ἀνομολογούμενοι πρὸς ἀλλήλους σκοπῶμεν , ἅμα αὐτοί τε δικασταὶ καὶ ῥήτορες ἐσόμεθα . πάνυ μὲν οὖν , ἔφη . ὁποτέρως οὖν σοι , ἦν δʼ ἐγώ , ἀρέσκει . οὕτως , ἔφη . ἴθι δή , ἦν δʼ ἐγώ , ὦ Θρασύμαχε , ἀπόκριναι ἡμῖν ἐξ ἀρχῆς . τὴν τελέαν ἀδικίαν τελέας οὔσης δικαιοσύνης λυσιτελεστέραν φῂς εἶναι ; πάνυ μὲν οὖν καὶ φημί , ἔφη , καὶ διʼ ἅ , εἴρηκα . φέρε δή , τὸ τοιόνδε περὶ αὐτῶν πῶς λέγεις ; τὸ μέν που ἀρετὴν αὐτοῖν καλεῖς , τὸ δὲ κακίαν ; πῶς γὰρ οὔ ; οὐκοῦν τὴν μὲν δικαιοσύνην ἀρετήν , τὴν δὲ ἀδικίαν κακίαν ; εἰκός γʼ , ἔφη , ὦ ἥδιστε , ἐπειδή γε καὶ λέγω ἀδικίαν μὲν λυσιτελεῖν , δικαιοσύνην δʼ οὔ . ἀλλὰ τί μήν ; τοὐναντίον , ἦ δʼ ὅς . ἦ τὴν δικαιοσύνην κακίαν ; οὔκ , ἀλλὰ πάνυ γενναίαν εὐήθειαν . τὴν ἀδικίαν ἄρα κακοήθειαν καλεῖς ; οὔκ , ἀλλʼ εὐβουλίαν , ἔφη . ἦ καὶ φρόνιμοί σοι , ὦ Θρασύμαχε , δοκοῦσιν εἶναι καὶ ἀγαθοὶ οἱ ἄδικοι ; οἵ γε τελέως , ἔφη , οἷοί τε ἀδικεῖν , πόλεις τε καὶ ἔθνη δυνάμενοι ἀνθρώπων ὑφʼ ἑαυτοὺς ποιεῖσθαι · σὺ δὲ οἴει με ἴσως τοὺς τὰ βαλλάντια ἀποτέμνοντας λέγειν . λυσιτελεῖ μὲν οὖν , ἦ δʼ ὅς , καὶ τὰ τοιαῦτα , ἐάνπερ λανθάνῃ · ἔστι δὲ οὐκ ἄξια λόγου , ἀλλʼ ἃ νυνδὴ ἔλεγον . τοῦτο μέν , ἔφην , οὐκ ἀγνοῶ ὃ βούλει λέγειν , ἀλλὰ τόδε ἐθαύμασα , εἰ ἐν ἀρετῆς καὶ σοφίας τιθεῖς μέρει τὴν ἀδικίαν , τὴν δὲ δικαιοσύνην ἐν τοῖς ἐναντίοις . ἀλλὰ πάνυ οὕτω τίθημι . τοῦτο , ἦν δʼ ἐγώ , ἤδη στερεώτερον , ὦ ἑταῖρε , καὶ οὐκέτι ῥᾴδιον ἔχειν ὅτι τις εἴπῃ .
Lemmas: ἀκούω , εἰμί δέ ἐγώ , ὅσος ἄρτι Θρασύμαχος ἀγαθός διέρχομαι ὁ ὁ ἄδικος ; ἀκούω , φημί , ἀλλά οὐ πείθω . βούλομαι οὖν αὐτός πείθω , ἐάν δύναμαι πη ἐξευρίσκω , ὡς οὐ ἀληθής λέγω ; πῶς γάρ οὐ βούλομαι ; ἠμί δέ ὅς . ἐάν μέν τοίνυν , εἰμί δέ ἐγώ , ἀντικατατείνω λέγω αὐτός λόγος παρά λόγος , ὅσος αὖ ἀγαθός ἔχω ὁ δίκαιος εἰμί , καί αὖθις οὗτος , καί ἄλλος ἐγώ , ἀριθμέω δέω ἀγαθός καί μετρέω ὅσος ἑκάτερος ἐν ἑκάτερος λέγω , καί ἤδη δικαστής τις ὁ διακρίνω δέω · ἐάν δέ ὥσπερ ἄρτι ἀνομολογέομαι πρός ἀλλήλων σκοπέω , ἅμα αὐτός τε δικαστής καί ῥήτωρ εἰμί . πάνυ μέν οὖν , φημί . ὁπότερος οὖν σύ , εἰμί δέ ἐγώ , ἀρέσκω . οὕτως , φημί . ἔρχομαι δή , εἰμί δέ ἐγώ , ὦ Θρασύμαχος , ἀποκρίνω ἐγώ ἐκ ἀρχή . ὁ τέλειος ἀδικία τέλειος εἰμί δικαιοσύνη λυσιτελής φημί εἰμί ; πάνυ μέν οὖν καί φημί , φημί , καί διά ὅς , λέγω . φέρω δή , ὁ τοιόσδε περί αὐτός πῶς λέγω ; ὁ μέν που ἀρετή αὐτός καλέω , ὁ δέ κακία ; πῶς γάρ οὐ ; οὐκοῦν ὁ μέν δικαιοσύνη ἀρετή , ὁ δέ ἀδικία κακία ; ἔοικα γε , φημί , ὦ ἡδύς , ἐπειδή γε καί λέγω ἀδικία μέν λυσιτελέω , δικαιοσύνη δέ οὐ . ἀλλά τίς μήν ; ἐναντίος , ἠμί δέ ὅς . ἦ ὁ δικαιοσύνη κακία ; οὐ , ἀλλά πάνυ γενναῖος εὐήθεια . ὁ ἀδικία ἄρα κακοήθεια καλέω ; οὐ , ἀλλά εὐβουλία , φημί . ἦ καί φρόνιμος σύ , ὦ Θρασύμαχος , δοκέω εἰμί καί ἀγαθός ὁ ἄδικος ; ὁ γε τέλειος , φημί , οἷος τε ἀδικέω , πόλις τε καί ἔθνος δύναμαι ἄνθρωπος ὑπό ἑαυτοῦ ποιέω · σύ δέ οἴομαι ἐγώ ἴσως ὁ ὁ βαλλάντιον ἀποτέμνω λέγω . λυσιτελέω μέν οὖν , ἠμί δέ ὅς , καί ὁ τοιοῦτος , ἐάν λανθάνω · εἰμί δέ οὐ ἄξιος λόγος , ἀλλά ὅς νυνδί λέγω . οὗτος μέν , φημί , οὐ ἀγνοέω ὅς βούλομαι λέγω , ἀλλά ὅδε θαυμάζω , εἰ ἐν ἀρετή καί σοφία τίθημι μέρος ὁ ἀδικία , ὁ δέ δικαιοσύνη ἐν ὁ ἐναντίος . ἀλλά πάνυ οὕτως τίθημι . οὗτος , εἰμί δέ ἐγώ , ἤδη στερεός , ὦ ἑταῖρος , καί οὐκέτι ῥᾴδιος ἔχω ὅστις τις λέγω .