plato-philosophy.respublica 2.367
εἰ γὰρ οὕτως ἐλέγετο ἐξ ἀρχῆς ὑπὸ πάντων ὑμῶν καὶ ἐκ νέων ἡμᾶς ἐπείθετε , οὐκ ἂν ἀλλήλους ἐφυλάττομεν μὴ ἀδικεῖν , ἀλλʼ αὐτὸς αὑτοῦ ἦν ἕκαστος ἄριστος φύλαξ , δεδιὼς μὴ ἀδικῶν τῷ μεγίστῳ κακῷ σύνοικος ᾖ . ταῦτα , ὦ Σώκρατες , ἴσως δὲ καὶ ἔτι τούτων πλείω Θρασύμαχός τε καὶ ἄλλος πού τις ὑπὲρ δικαιοσύνης τε καὶ ἀδικίας λέγοιεν ἄν , μεταστρέφοντες αὐτοῖν τὴν δύναμιν φορτικῶς , ὥς γέ μοι δοκεῖ . ἀλλʼ ἐγώ , οὐδὲν γάρ σε δέομαι ἀποκρύπτεσθαι , σοῦ ἐπιθυμῶν ἀκοῦσαι τἀναντία , ὡς δύναμαι μάλιστα κατατείνας λέγω . μὴ οὖν ἡμῖν μόνον ἐνδείξῃ τῷ λόγῳ ὅτι δικαιοσύνη ἀδικίας κρεῖττον , ἀλλὰ τί ποιοῦσα ἑκατέρα τὸν ἔχοντα αὐτὴ διʼ αὑτὴν ἡ μὲν κακόν , ἡ δὲ ἀγαθόν ἐστιν · τὰς δὲ δόξας ἀφαίρει , ὥσπερ Γλαύκων διεκελεύσατο . εἰ γὰρ μὴ ἀφαιρήσεις ἑκατέρωθεν τὰς ἀληθεῖς , τὰς δὲ ψευδεῖς προσθήσεις , οὐ τὸ δίκαιον φήσομεν ἐπαινεῖν σε ἀλλὰ τὸ δοκεῖν , οὐδὲ τὸ ἄδικον εἶναι ψέγειν ἀλλὰ τὸ δοκεῖν , καὶ παρακελεύεσθαι ἄδικον ὄντα λανθάνειν , καὶ ὁμολογεῖν Θρασυμάχῳ ὅτι τὸ μὲν δίκαιον ἀλλότριον ἀγαθόν , συμφέρον τοῦ κρείττονος , τὸ δὲ ἄδικον αὑτῷ μὲν συμφέρον καὶ λυσιτελοῦν , τῷ δὲ ἥττονι ἀσύμφορον . ἐπειδὴ οὖν ὡμολόγησας τῶν μεγίστων ἀγαθῶν εἶναι δικαιοσύνην , ἃ τῶν τε ἀποβαινόντων ἀπʼ αὐτῶν ἕνεκα ἄξια κεκτῆσθαι , πολὺ δὲ μᾶλλον αὐτὰ αὑτῶν , οἷον ὁρᾶν , ἀκούειν , φρονεῖν , καὶ ὑγιαίνειν δή , καὶ ὅσʼ ἄλλα ἀγαθὰ γόνιμα τῇ αὑτῶν φύσει ἀλλʼ οὐ δόξῃ ἐστίν , τοῦτʼ οὖν αὐτὸ ἐπαίνεσον δικαιοσύνης , ὃ αὐτὴ διʼ αὑτὴν τὸν ἔχοντα ὀνίνησιν καὶ ἀδικία βλάπτει , μισθοὺς δὲ καὶ δόξας πάρες ἄλλοις ἐπαινεῖν · ὡς ἐγὼ τῶν μὲν ἄλλων ἀποδεχοίμην ἂν οὕτως ἐπαινούντων δικαιοσύνην καὶ ψεγόντων ἀδικίαν , δόξας τε περὶ αὐτῶν καὶ μισθοὺς ἐγκωμιαζόντων καὶ λοιδορούντων , σοῦ δὲ οὐκ ἄν , εἰ μὴ σὺ κελεύοις , διότι πάντα τὸν βίον οὐδὲν ἄλλο σκοπῶν διελήλυθας ἢ τοῦτο . μὴ οὖν ἡμῖν ἐνδείξῃ μόνον τῷ λόγῳ ὅτι δικαιοσύνη ἀδικίας κρεῖττον , ἀλλὰ καὶ τί ποιοῦσα ἑκατέρα τὸν ἔχοντα αὐτὴ διʼ αὑτήν , ἐάντε λανθάνῃ ἐάντε μὴ θεούς τε καὶ ἀνθρώπους , ἡ μὲν ἀγαθόν , ἡ δὲ κακόν ἐστι .
Lemmas: εἰ γάρ οὕτως λέγω ἐκ ἀρχή ὑπό πᾶς σύ καί ἐκ νέος ἐγώ πείθω , οὐ ἄν ἀλλήλων φυλάσσω μή ἀδικέω , ἀλλά αὐτός ἑαυτοῦ εἰμί ἕκαστος ἀγαθός φύλαξ , δείδω μή ἀδικέω ὁ μέγας κακός σύνοικος εἰμί . οὗτος , ὦ Σωκράτης , ἴσως δέ καί ἔτι οὗτος πολύς Θρασύμαχος τε καί ἄλλος που τις ὑπέρ δικαιοσύνη τε καί ἀδικία λέγω ἄν , μεταστρέφω αὐτός ὁ δύναμις φορτικός , ὡς γε ἐγώ δοκέω . ἀλλά ἐγώ , οὐδείς γάρ σύ δέω ἀποκρύπτω , σύ ἐπιθυμέω ἀκούω ἐναντίος , ὡς δύναμαι μάλα κατατείνω λέγω . μή οὖν ἐγώ μόνος ἐνδείκνυμι ὁ λόγος ὅτι δικαιοσύνη ἀδικία κρατύς , ἀλλά τίς ποιέω ἑκάτερος ὁ ἔχω αὐτός διά ἑαυτοῦ ὁ μέν κακός , ὁ δέ ἀγαθός εἰμί · ὁ δέ δόξα ἀφαιρέω , ὥσπερ Γλαύκων διακελεύομαι . εἰ γάρ μή ἀφαιρέω ἑκατέρωθεν ὁ ἀληθής , ὁ δέ ψευδής προστίθημι , οὐ ὁ δίκαιος φημί ἐπαινέω σύ ἀλλά ὁ δοκέω , οὐδέ ὁ ἄδικος εἰμί ψέγω ἀλλά ὁ δοκέω , καί παρακελεύομαι ἄδικος εἰμί λανθάνω , καί ὁμολογέω Θρασύμαχος ὅτι ὁ μέν δίκαιος ἀλλότριος ἀγαθός , συμφέρω ὁ κρατύς , ὁ δέ ἄδικος ἑαυτοῦ μέν συμφέρω καί λυσιτελέω , ὁ δέ ἥσσων ἀσύμφορος . ἐπειδή οὖν ὁμολογέω ὁ μέγας ἀγαθός εἰμί δικαιοσύνη , ὅς ὁ τε ἀποβαίνω ἀπό αὐτός ἕνεκα ἄξιος κτάομαι , πολύς δέ μάλα αὐτός ἑαυτοῦ , οἷος ὁράω , ἀκούω , φρονέω , καί ὑγιαίνω δή , καί ὅσος ἄλλος ἀγαθός γόνιμος ὁ ἑαυτοῦ φύσις ἀλλά οὐ δόξα εἰμί , οὗτος οὖν αὐτός ἐπαινέω δικαιοσύνη , ὅς αὐτός διά ἑαυτοῦ ὁ ἔχω ὀνίνημι καί ἀδικία βλάπτω , μισθός δέ καί δόξα παρίημι ἄλλος ἐπαινέω · ὡς ἐγώ ὁ μέν ἄλλος ἀποδέχομαι ἄν οὕτως ἐπαινέω δικαιοσύνη καί ψέγω ἀδικία , δόξα τε περί αὐτός καί μισθός ἐγκωμιάζω καί λοιδορέω , σύ δέ οὐ ἄν , εἰ μή σύ κελεύω , διότι πᾶς ὁ βίος οὐδείς ἄλλος σκοπέω διέρχομαι ἤ οὗτος . μή οὖν ἐγώ ἐνδείκνυμι μόνος ὁ λόγος ὅτι δικαιοσύνη ἀδικία κρατύς , ἀλλά καί τίς ποιέω ἑκάτερος ὁ ἔχω αὐτός διά ἑαυτοῦ , ἐάν λανθάνω ἐάν μή θεός τε καί ἄνθρωπος , ὁ μέν ἀγαθός , ὁ δέ κακός εἰμί .