plato-philosophy.respublica 10.596
οὐδέν γε , ἦν δʼ ἐγώ , ἄτοπον , ἐπεὶ πολλά τοι ὀξύτερον βλεπόντων ἀμβλύτερον ὁρῶντες πρότεροι εἶδον . ἔστιν , ἔφη , οὕτως · ἀλλὰ σοῦ παρόντος οὐδʼ ἂν προθυμηθῆναι οἷός τε εἴην εἰπεῖν , εἴ τί μοι καταφαίνεται , ἀλλʼ αὐτὸς ὅρα . βούλει οὖν ἐνθένδε ἀρξώμεθα ἐπισκοποῦντες , ἐκ τῆς εἰωθυίας μεθόδου ; εἶδος γάρ πού τι ἓν ἕκαστον εἰώθαμεν τίθεσθαι περὶ ἕκαστα τὰ πολλά , οἷς ταὐτὸν ὄνομα ἐπιφέρομεν . ἢ οὐ μανθάνεις ; μανθάνω . θῶμεν δὴ καὶ νῦν ὅτι βούλει τῶν πολλῶν . οἷον , εἰ ʼθʼέλεις , πολλαί πού εἰσι κλῖναι καὶ τράπεζαι . πῶς δʼ οὔ ; ἀλλὰ ἰδέαι γέ που περὶ ταῦτα τὰ σκεύη δύο , μία μὲν κλίνης , μία δὲ τραπέζης . ναί . οὐκοῦν καὶ εἰώθαμεν λέγειν ὅτι ὁ δημιουργὸς ἑκατέρου τοῦ σκεύους πρὸς τὴν ἰδέαν βλέπων οὕτω ποιεῖ ὁ μὲν τὰς κλίνας , ὁ δὲ τὰς τραπέζας , αἷς ἡμεῖς χρώμεθα , καὶ τἆλλα κατὰ ταὐτά ; οὐ γάρ που τήν γε ἰδέαν αὐτὴν δημιουργεῖ οὐδεὶς τῶν δημιουργῶν · πῶς γάρ ; οὐδαμῶς . ἀλλʼ ὅρα δὴ καὶ τόνδε τίνα καλεῖς τὸν δημιουργόν . τὸν ποῖον ; ὃς πάντα ποιεῖ , ὅσαπερ εἷς ἕκαστος τῶν χειροτεχνῶν . δεινόν τινα λέγεις καὶ θαυμαστὸν ἄνδρα . οὔπω γε , ἀλλὰ τάχα μᾶλλον φήσεις . ὁ αὐτὸς γὰρ οὗτος χειροτέχνης οὐ μόνον πάντα οἷός τε σκεύη ποιῆσαι , ἀλλὰ καὶ τὰ ἐκ τῆς γῆς φυόμενα ἅπαντα ποιεῖ καὶ ζῷα πάντα ἐργάζεται , τά τε ἄλλα καὶ ἑαυτόν , καὶ πρὸς τούτοις γῆν καὶ οὐρανὸν καὶ θεοὺς καὶ πάντα τὰ ἐν οὐρανῷ καὶ τὰ ἐν Ἅιδου ὑπὸ γῆς ἅπαντα ἐργάζεται . πάνυ θαυμαστόν , ἔφη , λέγεις σοφιστήν . ἀπιστεῖς ; ἦν δʼ ἐγώ . καί μοι εἰπέ , τὸ παράπαν οὐκ ἄν σοι δοκεῖ εἶναι τοιοῦτος δημιουργός , ἢ τινὶ μὲν τρόπῳ γενέσθαι ἂν τούτων ἁπάντων ποιητής , τινὶ δὲ οὐκ ἄν ; ἢ οὐκ αἰσθάνῃ ὅτι κἂν αὐτὸς οἷός τʼ εἴης πάντα ταῦτα ποιῆσαι τρόπῳ γέ τινι ; καὶ τίς , ἔφη , ὁ τρόπος οὗτος ; οὐ χαλεπός , ἦν δʼ ἐγώ , ἀλλὰ πολλαχῇ καὶ ταχὺ δημιουργούμενος , τάχιστα δέ που , εἰ ʼθέλεις λαβὼν κάτοπτρον περιφέρειν πανταχῇ · ταχὺ μὲν ἥλιον ποιήσεις καὶ τὰ ἐν τῷ οὐρανῷ , ταχὺ δὲ γῆν , ταχὺ δὲ σαυτόν τε καὶ τἆλλα ζῷα καὶ σκεύη καὶ φυτὰ καὶ πάντα ὅσα νυνδὴ ἐλέγετο . ναί , ἔφη , φαινόμενα , οὐ μέντοι ὄντα γέ που τῇ ἀληθείᾳ . καλῶς , ἦν δʼ ἐγώ , καὶ εἰς δέον ἔρχῃ τῷ λόγῳ . τῶν τοιούτων γὰρ οἶμαι δημιουργῶν καὶ ὁ ζωγράφος ἐστίν . ἦ γάρ ; πῶς γὰρ οὔ ; ἀλλὰ φήσεις οὐκ ἀληθῆ οἶμαι αὐτὸν ποιεῖν ἃ ποιεῖ . καίτοι τρόπῳ γέ τινι καὶ ὁ ζωγράφος κλίνην ποιεῖ · ἢ οὔ ; ναί , ἔφη , φαινομένην γε καὶ οὗτος .
Lemmas: οὐδείς γε , εἰμί δέ ἐγώ , ἄτοπος , ἐπεί πολύς τοι ὀξύς βλέπω ἀμβλύς ὁράω πρότερος ὁράω . εἰμί , φημί , οὕτως · ἀλλά σύ πάρειμι οὐδέ ἄν προθυμέομαι οἷος τε εἰμί λέγω , εἰ τις ἐγώ καταφαίνω , ἀλλά αὐτός ὁράω . βούλομαι οὖν ἐνθένδε ἄρχω ἐπισκοπέω , ἐκ ὁ εἴωθα μέθοδος ; εἶδος γάρ που τις εἷς ἕκαστος εἴωθα τίθημι περί ἕκαστος ὁ πολύς , ὅς αὐτός ὄνομα ἐπιφέρω . ἤ οὐ μανθάνω ; μανθάνω . τίθημι δή καί νῦν ὅστις βούλομαι ὁ πολύς . οἷος , εἰ ἐθ’έλω , πολύς που εἰμί κλίνη καί τράπεζα . πῶς δέ οὐ ; ἀλλά ἰδέα γε που περί οὗτος ὁ σκεῦος δύο , εἷς μέν κλίνη , εἷς δέ τράπεζα . ναί . οὐκοῦν καί εἴωθα λέγω ὅτι ὁ δημιουργός ἑκάτερος ὁ σκεῦος πρός ὁ ἰδέα βλέπω οὕτως ποιέω ὁ μέν ὁ κλίνη , ὁ δέ ὁ τράπεζα , ὅς ἐγώ χράω , καί ἄλλος κατά αὐτός ; οὐ γάρ που ὁ γε ἰδέα αὐτός δημιουργέω οὐδείς ὁ δημιουργός · πῶς γάρ ; οὐδαμῶς . ἀλλά ὁράω δή καί ὅδε τίς καλέω ὁ δημιουργός . ὁ ποῖος ; ὅς πᾶς ποιέω , ὅσος εἷς ἕκαστος ὁ χειροτέχνης . δεινός τις λέγω καί θαυμαστός ἀνήρ . οὔπω γε , ἀλλά τάχα μάλα φημί . ὁ αὐτός γάρ οὗτος χειροτέχνης οὐ μόνος πᾶς οἷος τε σκεῦος ποιέω , ἀλλά καί ὁ ἐκ ὁ γῆ φύω ἅπας ποιέω καί ζῷον πᾶς ἐργάζομαι , ὁ τε ἄλλος καί ἑαυτοῦ , καί πρός οὗτος γῆ καί οὐρανός καί θεός καί πᾶς ὁ ἐν οὐρανός καί ὁ ἐν ᾍδης ὑπό γῆ ἅπας ἐργάζομαι . πάνυ θαυμαστός , φημί , λέγω σοφιστής . ἀπιστέω ; εἰμί δέ ἐγώ . καί ἐγώ λέγω , ὁ παράπαν οὐ ἄν σύ δοκέω εἰμί τοιοῦτος δημιουργός , ἤ τις μέν τρόπος γίγνομαι ἄν οὗτος ἅπας ποιητής , τις δέ οὐ ἄν ; ἤ οὐ αἰσθάνομαι ὅτι ἄν αὐτός οἷος τε εἰμί πᾶς οὗτος ποιέω τρόπος γε τις ; καί τίς , φημί , ὁ τρόπος οὗτος ; οὐ χαλεπός , εἰμί δέ ἐγώ , ἀλλά πολλαχῆ καί ταχύς δημιουργέω , ταχύς δέ που , εἰ ἐθέλω λαμβάνω κάτοπτρον περιφέρω πανταχῇ · ταχύς μέν ἥλιος ποιέω καί ὁ ἐν ὁ οὐρανός , ταχύς δέ γῆ , ταχύς δέ σεαυτοῦ τε καί ἄλλος ζῷον καί σκεῦος καί φυτόν καί πᾶς ὅσος νυνδί λέγω . ναί , φημί , φαίνω , οὐ μέντοι εἰμί γε που ὁ ἀλήθεια . καλός , εἰμί δέ ἐγώ , καί εἰς δέον ἔρχομαι ὁ λόγος . ὁ τοιοῦτος γάρ οἴομαι δημιουργός καί ὁ ζωγράφος εἰμί . ἦ γάρ ; πῶς γάρ οὐ ; ἀλλά φημί οὐ ἀληθής οἴομαι αὐτός ποιέω ὅς ποιέω . καίτοι τρόπος γε τις καί ὁ ζωγράφος κλίνη ποιέω · ἤ οὐ ; ναί , φημί , φαίνω γε καί οὗτος .