plato-philosophy.protagoras 336
νῦν δʼ ἐστὶν ὥσπερ ἂν εἰ δέοιό μου Κρίσωνι τῷ Ἱμεραίῳ δρομεῖ ἀκμάζοντι ἕπεσθαι , ἢ τῶν δολιχοδρόμων τῳ ἢ τῶν ἡμεροδρόμων διαθεῖν τε καὶ ἕπεσθαι , εἴποιμι ἄν σοι ὅτι πολὺ σοῦ μᾶλλον ἐγὼ ἐμαυτοῦ δέομαι θέουσιν τούτοις ἀκολουθεῖν , ἀλλʼ οὐ γὰρ δύναμαι , ἀλλʼ εἴ τι δέῃ θεάσασθαι ἐν τῷ αὐτῷ ἐμέ τε καὶ Κρίσωνα θέοντας , τούτου δέου συγκαθεῖναι · ἐγὼ μὲν γὰρ οὐ δύναμαι ταχὺ θεῖν , οὗτος δὲ δύναται βραδέως . εἰ οὖν ἐπιθυμεῖς ἐμοῦ καὶ Πρωταγόρου ἀκούειν , τούτου δέου , ὥσπερ τὸ πρῶτόν μοι ἀπεκρίνατο διὰ βραχέων τε καὶ αὐτὰ τὰ ἐρωτώμενα , οὕτω καὶ νῦν ἀποκρίνεσθαι · εἰ δὲ μή , τίς ὁ τρόπος ἔσται τῶν διαλόγων ; χωρὶς γὰρ ἔγωγʼ ᾤμην εἶναι τὸ συνεῖναί τε ἀλλήλοις διαλεγομένους καὶ τὸ δημηγορεῖν . ἀλλʼ—ὁρᾷς ; — ἔφη , ὦ Σώκρατες , δίκαια δοκεῖ λέγειν Πρωταγόρας ἀξιῶν αὑτῷ τε ἐξεῖναι διαλέγεσθαι ὅπως βούλεται , καὶ σὺ ὅπως ἂν αὖ σὺ βούλῃ . ὑπολαβὼν οὖν ὁ Ἀλκιβιάδης , οὐ καλῶς λέγεις , ἔφη , ὦ Καλλία · Σωκράτης μὲν γὰρ ὅδε ὁμολογεῖ μὴ μετεῖναί οἱ μακρολογίας καὶ παραχωρεῖ Πρωταγόρᾳ , τοῦ δὲ διαλέγεσθαι οἷός τʼ εἶναι καὶ ἐπίστασθαι λόγον τε δοῦναι καὶ δέξασθαι θαυμάζοιμʼ ἂν εἴ τῳ ἀνθρώπων παραχωρεῖ . εἰ μὲν οὖν καὶ Πρωταγόρας ὁμολογεῖ φαυλότερος εἶναι Σωκράτους διαλεχθῆναι , ἐξαρκεῖ Σωκράτει · εἰ δὲ ἀντιποιεῖται , διαλεγέσθω ἐρωτῶν τε καὶ ἀποκρινόμενος , μὴ ἐφʼ ἑκάστῃ ἐρωτήσει μακρὸν λόγον ἀποτείνων , ἐκκρούων τοὺς λόγους καὶ οὐκ ἐθέλων διδόναι λόγον , ἀλλʼ ἀπομηκύνων ἕως ἂν ἐπιλάθωνται περὶ ὅτου τὸ ἐρώτημα ἦν οἱ πολλοὶ τῶν ἀκουόντων · ἐπεὶ Σωκράτη γε ἐγὼ ἐγγυῶμαι μὴ ἐπιλήσεσθαι , οὐχ ὅτι παίζει καί φησιν ἐπιλήσμων εἶναι . ἐμοὶ μὲν οὖν δοκεῖ ἐπιεικέστερα Σωκράτης λέγειν · χρὴ γὰρ ἕκαστον τὴν ἑαυτοῦ γνώμην ἀποφαίνεσθαι . μετὰ δὲ τὸν Ἀλκιβιάδην , ὡς ἐγᾦμαι , Κριτίας ἦν ὁ εἰπών · ὦ Πρόδικε καὶ Ἱππία , Καλλίας μὲν δοκεῖ μοι μάλα πρὸς Πρωταγόρου εἶναι , Ἀλκιβιάδης δὲ ἀεὶ φιλόνικός ἐστι πρὸς ὃ ἂν ὁρμήσῃ · ἡμᾶς δὲ οὐδὲν δεῖ συμφιλονικεῖν οὔτε Σωκράτει οὔτε Πρωταγόρᾳ , ἀλλὰ κοινῇ ἀμφοτέρων δεῖσθαι μὴ μεταξὺ διαλῦσαι τὴν συνουσίαν .
Lemmas: νῦν δέ εἰμί ὥσπερ ἄν εἰ δέω ἐγώ Κρίσων ὁ Ἱμεραῖος δρομεύς ἀκμάζω ἕπομαι , ἤ ὁ δολιχοδρόμος τις ἤ ὁ ἡμεροδρόμος διαθέω τε καί ἕπομαι , λέγω ἄν σύ ὅτι πολύς σύ μάλα ἐγώ ἐμαυτοῦ δέω θέω οὗτος ἀκολουθέω , ἀλλά οὐ γάρ δύναμαι , ἀλλά εἰ τις δέω θεάομαι ἐν ὁ αὐτός ἐγώ τε καί Κρίσων θέω , οὗτος δέω συγκαθίημι · ἐγώ μέν γάρ οὐ δύναμαι ταχύς θέω , οὗτος δέ δύναμαι βραδύς . εἰ οὖν ἐπιθυμέω ἐγώ καί Πρωταγόρας ἀκούω , οὗτος δέω , ὥσπερ ὁ πρῶτος ἐγώ ἀποκρίνω διά βραχύς τε καί αὐτός ὁ ἐρωτάω , οὕτως καί νῦν ἀποκρίνω · εἰ δέ μή , τίς ὁ τρόπος εἰμί ὁ διάλογος ; χωρίς γάρ ἐγώ οἴομαι εἰμί ὁ σύνειμι τε ἀλλήλων διαλέγω καί ὁ δημηγορέω . ἁλίσκομαι ; — φημί , ὦ Σωκράτης , δίκαιος δοκέω λέγω Πρωταγόρας ἀξιόω ἑαυτοῦ τε ἔξεστι διαλέγω ὅπως βούλομαι , καί σύ ὅπως ἄν αὖ σύ βούλομαι . ὑπολαμβάνω οὖν ὁ Ἀλκιβιάδης , οὐ καλός λέγω , φημί , ὦ Καλλίας · Σωκράτης μέν γάρ ὅδε ὁμολογέω μή μέτειμι ἕ μακρολογία καί παραχωρέω Πρωταγόρας , ὁ δέ διαλέγω οἷος τε εἰμί καί ἐπίσταμαι λόγος τε δίδωμι καί δέχομαι θαυμάζω ἄν εἰ τις ἄνθρωπος παραχωρέω . εἰ μέν οὖν καί Πρωταγόρας ὁμολογέω φαῦλος εἰμί Σωκράτης διαλέγω , ἐξαρκέω Σωκράτης · εἰ δέ ἀντιποιέω , διαλέγω ἐρωτάω τε καί ἀποκρίνω , μή ἐπί ἕκαστος ἐρώτησις μακρός λόγος ἀποτείνω , ἐκκρούω ὁ λόγος καί οὐ ἐθέλω δίδωμι λόγος , ἀλλά ἀπομηκύνω ἕως ἄν ἐπιλανθάνομαι περί ὅστις ὁ ἐρώτημα εἰμί ὁ πολύς ὁ ἀκούω · ἐπεί Σωκράτης γε ἐγώ ἐγγυάω μή ἐπιλανθάνομαι , οὐ ὅτι παίζω καί φημί ἐπιλήσμων εἰμί . ἐγώ μέν οὖν δοκέω ἐπιεικής Σωκράτης λέγω · χρή γάρ ἕκαστος ὁ ἑαυτοῦ γνώμη ἀποφαίνω . μετά δέ ὁ Ἀλκιβιάδης , ὡς οἴομαι , Κριτίας εἰμί ὁ λέγω · ὦ Πρόδικος καί Ἱππίας , Καλλίας μέν δοκέω ἐγώ μάλα πρός Πρωταγόρας εἰμί , Ἀλκιβιάδης δέ ἀεί φιλόνικος εἰμί πρός ὅς ἄν ὁρμάω · ἐγώ δέ οὐδείς δέω συμφιλονικέω οὔτε Σωκράτης οὔτε Πρωταγόρας , ἀλλά κοινῇ ἀμφότερος δέω μή μεταξύ διαλύω ὁ συνουσία .