plato-philosophy.protagoras 323
ὅταν δὲ εἰς συμβουλὴν πολιτικῆς ἀρετῆς ἴωσιν , ἣν δεῖ διὰ δικαιοσύνης πᾶσαν ἰέναι καὶ σωφροσύνης , εἰκότως ἅπαντος ἀνδρὸς ἀνέχονται , ὡς παντὶ προσῆκον ταύτης γε μετέχειν τῆς ἀρετῆς ἢ μὴ εἶναι πόλεις . αὕτη , ὦ Σώκρατες , τούτου αἰτία . ἵνα δὲ μὴ οἴῃ ἀπατᾶσθαι ὡς τῷ ὄντι ἡγοῦνται πάντες ἄνθρωποι πάντα ἄνδρα μετέχειν δικαιοσύνης τε καὶ τῆς ἄλλης πολιτικῆς ἀρετῆς , τόδε αὖ λαβὲ τεκμήριον . ἐν γὰρ ταῖς ἄλλαις ἀρεταῖς , ὥσπερ σὺ λέγεις , ἐάν τις φῇ ἀγαθὸς αὐλητὴς εἶναι , ἢ ἄλλην ἡντινοῦν τέχνην ἣν μή ἐστιν , ἢ καταγελῶσιν ἢ χαλεπαίνουσιν , καὶ οἱ οἰκεῖοι προσιόντες νουθετοῦσιν ὡς μαινόμενον · ἐν δὲ δικαιοσύνῃ καὶ ἐν τῇ ἄλλῃ πολιτικῇ ἀρετῇ , ἐάν τινα καὶ εἰδῶσιν ὅτι ἄδικός ἐστιν , ἐὰν οὗτος αὐτὸς καθʼ αὑτοῦ τἀληθῆ λέγῃ ἐναντίον πολλῶν , ὃ ἐκεῖ σωφροσύνην ἡγοῦντο εἶναι , τἀληθῆ λέγειν , ἐνταῦθα μανίαν , καί φασιν πάντας δεῖν φάναι εἶναι δικαίους , ἐάντε ὦσιν ἐάντε μή , ἢ μαίνεσθαι τὸν μὴ προσποιούμενον · ὡς ἀναγκαῖον οὐδένα ὅντινʼ οὐχὶ ἁμῶς γέ πως μετέχειν αὐτῆς , ἢ μὴ εἶναι ἐν ἀνθρώποις . ὅτι μὲν οὖν πάντʼ ἄνδρα εἰκότως ἀποδέχονται περὶ ταύτης τῆς ἀρετῆς σύμβουλον διὰ τὸ ἡγεῖσθαι παντὶ μετεῖναι αὐτῆς , ταῦτα λέγω · ὅτι δὲ αὐτὴν οὐ φύσει ἡγοῦνται εἶναι οὐδʼ ἀπὸ τοῦ αὐτομάτου , ἀλλὰ διδακτόν τε καὶ ἐξ ἐπιμελείας παραγίγνεσθαι ᾧ ἂν παραγίγνηται , τοῦτό σοι μετὰ τοῦτο πειράσομαι ἀποδεῖξαι . ὅσα γὰρ ἡγοῦνται ἀλλήλους κακὰ ἔχειν ἄνθρωποι φύσει ἢ τύχῃ , οὐδεὶς θυμοῦται οὐδὲ νουθετεῖ οὐδὲ διδάσκει οὐδὲ κολάζει τοὺς ταῦτα ἔχοντας , ἵνα μὴ τοιοῦτοι ὦσιν , ἀλλʼ ἐλεοῦσιν · οἷον τοὺς αἰσχροὺς ἢ σμικροὺς ἢ ἀσθενεῖς τίς οὕτως ἀνόητος ὥστε τι τούτων ἐπιχειρεῖν ποιεῖν ; ταῦτα μὲν γὰρ οἶμαι ἴσασιν ὅτι φύσει τε καὶ τύχῃ τοῖς ἀνθρώποις γίγνεται , τὰ καλὰ καὶ τἀναντία τούτοις · ὅσα δὲ ἐξ ἐπιμελείας καὶ ἀσκήσεως καὶ διδαχῆς οἴονται γίγνεσθαι ἀγαθὰ ἀνθρώποις , ἐάν τις ταῦτα μὴ ἔχῃ , ἀλλὰ τἀναντία τούτων κακά , ἐπὶ τούτοις που οἵ τε θυμοὶ γίγνονται καὶ αἱ κολάσεις καὶ αἱ νουθετήσεις .
Lemmas: ὅταν δέ εἰς συμβουλή πολιτικός ἀρετή ἔρχομαι , ὅς δέω διά δικαιοσύνη πᾶς ἔρχομαι καί σωφροσύνη , ἔοικα ἅπας ἀνήρ ἀνέχω , ὡς πᾶς προσήκω οὗτος γε μετέχω ὁ ἀρετή ἤ μή εἰμί πόλις . οὗτος , ὦ Σωκράτης , οὗτος αἰτία . ἵνα δέ μή οἴομαι ἀπατάω ὡς ὁ εἰμί ἡγέομαι πᾶς ἄνθρωπος πᾶς ἀνήρ μετέχω δικαιοσύνη τε καί ὁ ἄλλος πολιτικός ἀρετή , ὅδε αὖ λαμβάνω τεκμήριον . ἐν γάρ ὁ ἄλλος ἀρετή , ὥσπερ σύ λέγω , ἐάν τις φημί ἀγαθός αὐλητής εἰμί , ἤ ἄλλος ὅστις τέχνη ὅς μή εἰμί , ἤ καταγελάω ἤ χαλεπαίνω , καί ὁ οἰκεῖος προσέρχομαι νουθετέω ὡς μαίνομαι · ἐν δέ δικαιοσύνη καί ἐν ὁ ἄλλος πολιτικός ἀρετή , ἐάν τις καί οἶδα ὅτι ἄδικος εἰμί , ἐάν οὗτος αὐτός κατά ἑαυτοῦ ἀληθής λέγω ἐναντίον πολύς , ὅς ἐκεῖ σωφροσύνη ἡγέομαι εἰμί , ἀληθής λέγω , ἐνταῦθα μανία , καί φημί πᾶς δέω φημί εἰμί δίκαιος , ἐάν εἰμί ἐάν μή , ἤ μαίνομαι ὁ μή προσποιέω · ὡς ἀναγκαῖος οὐδείς ὅστις οὐ ἀμῶς γε πως μετέχω αὐτός , ἤ μή εἰμί ἐν ἄνθρωπος . ὅτι μέν οὖν πᾶς ἀνήρ ἔοικα ἀποδέχομαι περί οὗτος ὁ ἀρετή σύμβουλος διά ὁ ἡγέομαι πᾶς μέτειμι αὐτός , οὗτος λέγω · ὅτι δέ αὐτός οὐ φύσις ἡγέομαι εἰμί οὐδέ ἀπό ὁ αὐτόματος , ἀλλά διδακτός τε καί ἐκ ἐπιμέλεια παραγίγνομαι ὅς ἄν παραγίγνομαι , οὗτος σύ μετά οὗτος πειράω ἀποδείκνυμι . ὅσος γάρ ἡγέομαι ἀλλήλων κακός ἔχω ἄνθρωπος φύσις ἤ τύχη , οὐδείς θυμόω οὐδέ νουθετέω οὐδέ διδάσκω οὐδέ κολάζω ὁ οὗτος ἔχω , ἵνα μή τοιοῦτος εἰμί , ἀλλά ἐλεέω · οἷος ὁ αἰσχρός ἤ μικρός ἤ ἀσθενής τίς οὕτως ἀνόητος ὥστε τις οὗτος ἐπιχειρέω ποιέω ; οὗτος μέν γάρ οἴομαι οἶδα ὅτι φύσις τε καί τύχη ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι , ὁ καλός καί ἐναντίος οὗτος · ὅσος δέ ἐκ ἐπιμέλεια καί ἄσκησις καί διδαχή οἴομαι γίγνομαι ἀγαθός ἄνθρωπος , ἐάν τις οὗτος μή ἔχω , ἀλλά ἐναντίος οὗτος κακός , ἐπί οὗτος που ὁ τε θυμός γίγνομαι καί ὁ κόλασις καί ὁ νουθέτησις .