plato-philosophy.protagoras 359
οὕτω δὴ τούτων ὑποκειμένων , ἦν δʼ ἐγώ , Πρόδικέ τε καὶ Ἱππία , ἀπολογείσθω ἡμῖν Πρωταγόρας ὅδε ἃ τὸ πρῶτον ἀπεκρίνατο πῶς ὀρθῶς ἔχει—μὴ ἃ τὸ πρῶτον παντάπασι · τότε μὲν γὰρ δὴ πέντε ὄντων μορίων τῆς ἀρετῆς οὐδὲν ἔφη εἶναι τὸ ἕτερον οἷον τὸ ἕτερον , ἰδίαν δὲ αὑτοῦ ἕκαστον ἔχειν δύναμιν · ἀλλʼ οὐ ταῦτα λέγω , ἀλλʼ ἃ τὸ ὕστερον εἶπεν . τὸ γὰρ ὕστερον ἔφη τὰ μὲν τέτταρα ἐπιεικῶς παραπλήσια ἀλλήλοις εἶναι , τὸ δὲ ἓν πάνυ πολὺ διαφέρειν τῶν ἄλλων , τὴν ἀνδρείαν , γνώσεσθαι δέ μʼ ἔφη τεκμηρίῳ τῷδε · εὑρήσεις γάρ , ὦ Σώκρατες , ἀνθρώπους ἀνοσιωτάτους μὲν ὄντας καὶ ἀδικωτάτους καὶ ἀκολαστοτάτους καὶ ἀμαθεστάτους , ἀνδρειοτάτους δέ · ᾧ γνώσῃ ὅτι πολὺ διαφέρει ἡ ἀνδρεία τῶν ἄλλων μορίων τῆς ἀρετῆς . καὶ ἐγὼ εὐθὺς τότε πάνυ ἐθαύμασα τὴν ἀπόκρισιν , καὶ ἔτι μᾶλλον ἐπειδὴ ταῦτα μεθʼ ὑμῶν διεξῆλθον . ἠρόμην δʼ οὖν τοῦτον εἰ τοὺς ἀνδρείους λέγοι θαρραλέους · ὁ δέ , καὶ ἴτας γʼ , ἔφη . μέμνησαι , ἦν δʼ ἐγώ , ὦ Πρωταγόρα , ταῦτα ἀποκρινόμενος;—ὡμολόγει.—ἴθι δή , ἔφην ἐγώ , εἰπὲ ἡμῖν , ἐπὶ τί λέγεις ἴτας εἶναι τοὺς ἀνδρείους ; ἦ ἐφʼ ἅπερ οἱ δειλοί;—οὐκ ἔφη.—οὐκοῦν ἐφʼ ἕτερα.—ναί , ἦ δʼ ὅς.—πότερον οἱ μὲν δειλοὶ ἐπὶ τὰ θαρραλέα ἔρχονται , οἱ δὲ ἀνδρεῖοι ἐπὶ τὰ δεινά;—λέγεται δή , ὦ Σώκρατες , οὕτως ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων.—ἀληθῆ , ἔφην ἐγώ , λέγεις · ἀλλʼ οὐ τοῦτο ἐρωτῶ , ἀλλὰ σὺ ἐπὶ τί φῂς ἴτας εἶναι τοὺς ἀνδρείους ; ἆρʼ ἐπὶ τὰ δεινά , ἡγουμένους δεινὰ εἶναι , ἢ ἐπὶ τὰ μή;—ἀλλὰ τοῦτό γʼ , ἔφη , ἐν οἷς σὺ ἔλεγες τοῖς λόγοις ἀπεδείχθη ἄρτι ὅτι ἀδύνατον.—καὶ τοῦτο , ἔφην ἐγώ , ἀληθὲς λέγεις · ὥστʼ εἰ τοῦτο ὀρθῶς ἀπεδείχθη , ἐπὶ μὲν ἃ δεινὰ ἡγεῖται εἶναι οὐδεὶς ἔρχεται , ἐπειδὴ τὸ ἥττω εἶναι ἑαυτοῦ ηὑρέθη ἀμαθία οὖσα.—ὡμολόγει.—ἀλλὰ μὴν ἐπὶ ἅ γε θαρροῦσι πάντες αὖ ἔρχονται , καὶ δειλοὶ καὶ ἀνδρεῖοι , καὶ ταύτῃ γε ἐπὶ τὰ αὐτὰ ἔρχονται οἱ δειλοί τε καὶ οἱ ἀνδρεῖοι.—ἀλλὰ μέντοι , ἔφη , ὦ Σώκρατες , πᾶν γε τοὐναντίον ἐστὶν ἐπὶ ἃ οἵ τε δειλοὶ ἔρχονται καὶ οἱ ἀνδρεῖοι . αὐτίκα εἰς τὸν πόλεμον οἱ μὲν ἐθέλουσιν ἰέναι , οἱ δὲ οὐκ ἐθέλουσιν.—πότερον , ἔφην ἐγώ , καλὸν ὂν ἰέναι ἢ αἰσχρόν;—καλόν , ἔφη.—οὐκοῦν εἴπερ καλόν , καὶ ἀγαθὸν ὡμολογήσαμεν ἐν τοῖς ἔμπροσθεν · τὰς γὰρ καλὰς πράξεις ἁπάσας ἀγαθὰς ὡμολογήσαμεν.—ἀληθῆ λέγεις , καὶ ἀεὶ ἔμοιγε δοκεῖ οὕτως . —
Lemmas: οὕτως δή οὗτος ὑπόκειμαι , εἰμί δέ ἐγώ , Πρόδικος τε καί Ἱππίας , ἀπολογέομαι ἐγώ Πρωταγόρας ὅδε ὅς ὁ πρῶτος ἀποκρίνω πῶς ὀρθός ἔχει—μὴ ὅς ὁ πρῶτος παντάπασι · τότε μέν γάρ δή πέντε εἰμί μόριον ὁ ἀρετή οὐδείς φημί εἰμί ὁ ἕτερος οἷος ὁ ἕτερος , ἴδιος δέ ἑαυτοῦ ἕκαστος ἔχω δύναμις · ἀλλά οὐ οὗτος λέγω , ἀλλά ὅς ὁ ὕστερον λέγω . ὁ γάρ ὕστερον φημί ὁ μέν τέσσαρες ἐπιεικής παραπλήσιος ἀλλήλων εἰμί , ὁ δέ εἷς πάνυ πολύς διαφέρω ὁ ἄλλος , ὁ ἀνδρεία , γιγνώσκω δέ ἐγώ φημί τεκμήριον ὅδε · εὑρίσκω γάρ , ὦ Σωκράτης , ἄνθρωπος ἀνόσιος μέν εἰμί καί ἄδικος καί ἀκόλαστος καί ἀμαθής , ἀνδρεῖος δέ · ὅς γιγνώσκω ὅτι πολύς διαφέρω ὁ ἀνδρεία ὁ ἄλλος μόριον ὁ ἀρετή . καί ἐγώ εὐθύς τότε πάνυ θαυμάζω ὁ ἀπόκρισις , καί ἔτι μάλα ἐπειδή οὗτος μετά σύ διεξέρχομαι . ἔρομαι δέ οὖν οὗτος εἰ ὁ ἀνδρεῖος λέγω θαρσαλέος · ὁ δέ , καί ἴτης γε , φημί . μιμνῄσκω , εἰμί δέ ἐγώ , ὦ Πρωταγόρας , οὗτος ἀποκρινόμενος;—ὡμολόγει.—ἴθι δή , φημί ἐγώ , λέγω ἐγώ , ἐπί τίς λέγω ἴτης εἰμί ὁ ἀνδρεῖος ; ἦ ἐπί ὅς ὁ δειλοί;—οὐκ εφη.—ουκεω ἐπί ἕτερα.—ναί , ἠμί δέ ος.—ποτερος ὁ μέν δειλός ἐπί ὁ θαρσαλέος ἔρχομαι , ὁ δέ ἀνδρεῖος ἐπί ὁ δεινά;—λέγεται δή , ὦ Σωκράτης , οὕτως ὑπό ὁ ἀνθρώπων.—ἀληθῆ , φημί ἐγώ , λέγω · ἀλλά οὐ οὗτος ἐρωτάω , ἀλλά σύ ἐπί τίς φημί ἴτης εἰμί ὁ ἀνδρεῖος ; ἆρα ἐπί ὁ δεινός , ἡγέομαι δεινός εἰμί , ἤ ἐπί ὁ μή;—ἀλλὰ οὗτος γε , φημί , ἐν ὅς σύ λέγω ὁ λόγος ἀποδείκνυμι ἄρτι ὅτι ἀδύνατος οὗτος , φημί ἐγώ , ἀληθής λέγω · ὥστε εἰ οὗτος ὀρθός ἀποδείκνυμι , ἐπί μέν ὅς δεινός ἡγέομαι εἰμί οὐδείς ἔρχομαι , ἐπειδή ὁ ἥσσων εἰμί ἑαυτοῦ εὑρίσκω ἀμαθία οὖσα.—ὡμολόγει.—ἀλλὰ μήν ἐπί ὅς γε θαρσέω πᾶς αὖ ἔρχομαι , καί δειλός καί ἀνδρεῖος , καί ταύτῃ γε ἐπί ὁ αὐτός ἔρχομαι ὁ δειλός τε καί ὁ ἀνδρεῖος μέντοι , φημί , ὦ Σωκράτης , πᾶς γε ἐναντίος εἰμί ἐπί ὅς ὁ τε δειλός ἔρχομαι καί ὁ ἀνδρεῖος . αὐτίκα εἰς ὁ πόλεμος ὁ μέν ἐθέλω ἔρχομαι , ὁ δέ οὐ ἐθέλω , φημί ἐγώ , καλός εἰμί ἔρχομαι ἤ αἰσχρόν;—καλόν , εφη.—ουκεω εἴπερ καλός , καί ἀγαθός ὁμολογέω ἐν ὁ ἔμπροσθεν · ὁ γάρ καλός πρᾶξις ἅπας ἀγαθός ὁμολογέω λέγω , καί ἀεί ἐγώ δοκέω οὕτως . —