plato-philosophy.protagoras 360
ὀρθῶς γε , ἔφην ἐγώ . ἀλλὰ ποτέρους φῂς εἰς τὸν πόλεμον οὐκ ἐθέλειν ἰέναι , καλὸν ὂν καὶ ἀγαθόν;—τοὺς δειλούς , ἦ δʼ ὅς.—οὐκοῦν , ἦν δʼ ἐγώ , εἴπερ καλὸν καὶ ἀγαθόν , καὶ ἡδύ;—ὡμολόγηται γοῦν , ἔφη.—ἆρʼ οὖν γιγνώσκοντες οἱ δειλοὶ οὐκ ἐθέλουσιν ἰέναι ἐπὶ τὸ κάλλιόν τε καὶ ἄμεινον καὶ ἥδιον;—ἀλλὰ καὶ τοῦτο ἐὰν ὁμολογῶμεν , ἔφη , διαφθεροῦμεν τὰς ἔμπροσθεν ὁμολογίας.—τί δʼ ὁ ἀνδρεῖος ; οὐκ ἐπὶ τὸ κάλλιόν τε καὶ ἄμεινον καὶ ἥδιον ἔρχεται;—ἀνάγκη , ἔφη , ὁμολογεῖν.—οὐκοῦν ὅλως οἱ ἀνδρεῖοι οὐκ αἰσχροὺς φόβους φοβοῦνται , ὅταν φοβῶνται , οὐδὲ αἰσχρὰ θάρρη θαρροῦσιν;—ἀληθῆ , ἔφη.—εἰ δὲ μὴ αἰσχρά , ἆρʼ οὐ καλά;—ὡμολόγει.—εἰ δὲ καλά , καὶ ἀγαθά;—ναί.—οὐκοῦν καὶ οἱ δειλοὶ καὶ οἱ θρασεῖς καὶ οἱ μαινόμενοι τοὐναντίον αἰσχρούς τε φόβους φοβοῦνται καὶ αἰσχρὰ θάρρη θαρροῦσιν;—ὡμολόγει.—θαρροῦσιν δὲ τὰ αἰσχρὰ καὶ κακὰ διʼ ἄλλο τι ἢ διʼ ἄγνοιαν καὶ ἀμαθίαν;—οὕτως ἔχει , ἔφη.—τί οὖν ; τοῦτο διʼ ὃ δειλοί εἰσιν οἱ δειλοί , δειλίαν ἢ ἀνδρείαν καλεῖς;—δειλίαν ἔγωγʼ , ἔφη.—δειλοὶ δὲ οὐ διὰ τὴν τῶν δεινῶν ἀμαθίαν ἐφάνησαν ὄντες;—πάνυ γʼ , ἔφη.—διὰ ταύτην ἄρα τὴν ἀμαθίαν δειλοί εἰσιν;—ὡμολόγει.—διʼ ὃ δὲ δειλοί εἰσιν , δειλία ὁμολογεῖται παρὰ σοῦ;—συνέφη.—οὐκοῦν ἡ τῶν δεινῶν καὶ μὴ δεινῶν ἀμαθία δειλία ἂν εἴη;—ἐπένευσε.—ἀλλὰ μήν , ἦν δʼ ἐγώ , ἐναντίον ἀνδρεία δειλίᾳ.—ἔφη.—οὐκοῦν ἡ τῶν δεινῶν καὶ μὴ δεινῶν σοφία ἐναντία τῇ τούτων ἀμαθίᾳ ἐστίν;—καὶ ἐνταῦθα ἔτι ἐπένευσεν.—ἡ δὲ τούτων ἀμαθία δειλία;—πάνυ μόγις ἐνταῦθα ἐπένευσεν.—ἡ σοφία ἄρα τῶν δεινῶν καὶ μὴ δεινῶν ἀνδρεία ἐστίν , ἐναντία οὖσα τῇ τούτων ἀμαθίᾳ;—οὐκέτι ἐνταῦθα οὔτʼ ἐπινεῦσαι ἠθέλησεν ἐσίγα τε.—καὶ ἐγὼ εἶπον · τί δή , ὦ Πρωταγόρα , οὔτε σὺ φῂς ἃ ἐρωτῶ οὔτε ἀπόφῃς;—αὐτός , ἔφη , πέρανον.—ἕν γʼ , ἔφην ἐγώ , μόνον ἐρόμενος ἔτι σέ , εἴ σοι ὥσπερ τὸ πρῶτον ἔτι δοκοῦσιν εἶναί τινες ἄνθρωποι ἀμαθέστατοι μέν , ἀνδρειότατοι δέ.—φιλονικεῖν μοι , ἔφη , δοκεῖς , ὦ Σώκρατες , τὸ ἐμὲ εἶναι τὸν ἀποκρινόμενον · χαριοῦμαι οὖν σοι , καὶ λέγω ὅτι ἐκ τῶν ὡμολογημένων ἀδύνατόν μοι δοκεῖ εἶναι . οὔτοι , ἦν δʼ ἐγώ , ἄλλου ἕνεκα ἐρωτῶ πάντα ταῦτα ἢ σκέψασθαι βουλόμενος πῶς ποτʼ ἔχει τὰ περὶ τῆς ἀρετῆς καὶ τί ποτʼ ἐστὶν αὐτό , ἡ ἀρετή .
Lemmas: ὀρθός γε , φημί ἐγώ . ἀλλά πότερος φημί εἰς ὁ πόλεμος οὐ ἐθέλω ἔρχομαι , καλός εἰμί καί ἀγαθός δειλός , ἠμί δέ ος.—ουκεω , εἰμί δέ ἐγώ , εἴπερ καλός καί ἀγαθός , καί ηδυ;—ωμολογεω γοῦν , ὅς οὖν γιγνώσκω ὁ δειλός οὐ ἐθέλω ἔρχομαι ἐπί ὁ καλός τε καί ἀγαθός καί ἥδιον;—ἀλλὰ καί οὗτος ἐάν ὁμολογέω , φημί , διαφθείρω ὁ ἔμπροσθεν ὁμολογίας.—τί δέ ὁ ἀνδρεῖος ; οὐ ἐπί ὁ καλός τε καί ἀγαθός καί ἡδύς ἔρχεται;—ἀνάγκη , φημί , ομολογειν.—ουκεω ὅλος ὁ ἀνδρεῖος οὐ αἰσχρός φόβος φοβέω , ὅταν φοβέω , οὐδέ αἰσχρός θάρσος θαρροῦσιν;—ἀληθῆ , ἐφίημι δέ μή αἰσχρός , ἆρα οὐ ὁλάω δέ καλός , καί αγαθα;—ναι.—ουκεω καί ὁ δειλός καί ὁ θρασύς καί ὁ μαίνομαι ἐναντίος αἰσχρός τε φόβος φοβέω καί αἰσχρός θάρσος θαρρουσιν;—ωμολογει.—θαρρους δέ ὁ αἰσχρός καί κακός διά ἄλλος τις ἤ διά ἄγνοια καί αμαθιαν;—ουος ἔχω , ἐφίημι οὖν ; οὗτος διά ὅς δειλός εἰμί ὁ δειλός , δειλία ἤ ἀνδρεία καλεῖς;—δειλίαν ἐγώ , ἔφη.—δειλοὶ δέ οὐ διά ὁ ὁ δεινός ἀμαθία φαίνω ὄντες;—πάνυ γε , ἔφη.—διὰ οὗτος ἄρα ὁ ἀμαθία δειλός εἰσοράω ὅς δέ δειλός εἰμί , δειλία ὁμολογέω παρά σου;—συνεφη.—ουκεω ὁ ὁ δεινός καί μή δεινός ἀμαθία δειλία ἄν εἴη;—ἐπένευσε.—ἀλλὰ μήν , εἰμί δέ ἐγώ , ἐναντίον ἀνδρεία δειλια.—εφη.—ουκεω ὁ ὁ δεινός καί μή δεινός σοφία ἐναντίος ὁ οὗτος ἀμαθία ἐστίν;—καὶ ἐνταῦθα ἔτι ἐπινεύω δέ οὗτος ἀμαθία δειλία;—πάνυ μόγις ἐνταῦθα ἐπινεύω σοφία ἄρα ὁ δεινός καί μή δεινός ἀνδρεία εἰμί , ἐναντίος εἰμί ὁ οὗτος ἀμαθίᾳ;—οὐκέτι ἐνταῦθα οὔτε ἐπινεύω ἐθέλω σιγάω τε.—καὶ ἐγώ λέγω · τίς δή , ὦ Πρωταγόρας , οὔτε σύ φημί ὅς ἐρωτάω οὔτε ἀπόφημι , φημί , πέρας γε , φημί ἐγώ , μόνος ἔρομαι ἔτι σύ , εἰ σύ ὥσπερ ὁ πρῶτος ἔτι δοκέω εἰμί τις ἄνθρωπος ἀμαθής μέν , ἀνδρεῖος δε.—φιλονικαω ἐγώ , φημί , δοκέω , ὦ Σωκράτης , ὁ ἐγώ εἰμί ὁ ἀποκρίνω · χαρίζω οὖν σύ , καί λέγω ὅτι ἐκ ὁ ὁμολογέω ἀδύνατος ἐγώ δοκέω εἰμί . οὔτοι , εἰμί δέ ἐγώ , ἄλλος ἕνεκα ἐρωτάω πᾶς οὗτος ἤ σκοπέω βούλομαι πῶς ποτέ ἔχω ὁ περί ὁ ἀρετή καί τίς ποτέ εἰμί αὐτός , ὁ ἀρετή .