plato-philosophy.protagoras 332
οὐ πάνυ , ἔφη , οὕτως , οὐ μέντοι οὐδὲ αὖ ὡς σύ μοι δοκεῖς οἴεσθαι.—ἀλλὰ μήν , ἔφην ἐγώ , ἐπειδὴ δυσχερῶς δοκεῖς μοι ἔχειν πρὸς τοῦτο , τοῦτο μὲν ἐάσωμεν , τόδε δὲ ἄλλο ὧν ἔλεγες ἐπισκεψώμεθα . ἀφροσύνην τι καλεῖς;—ἔφη.—τούτῳ τῷ πράγματι οὐ πᾶν τοὐναντίον ἐστὶν ἡ σοφία;—ἔμοιγε δοκεῖ , ἔφη.—πότερον δὲ ὅταν πράττωσιν ἅνθρωποι ὀρθῶς τε καὶ ὠφελίμως , τότε σωφρονεῖν σοι δοκοῦσιν οὕτω πράττοντες , ἢ τοὐναντίον ; — σωφρονεῖν , ἔφη.—οὐκοῦν σωφροσύνῃ σωφρονοῦσιν;—ἀνάγκη.—οὐκοῦν οἱ μὴ ὀρθῶς πράττοντες ἀφρόνως πράττουσιν καὶ οὐ σωφρονοῦσιν οὕτω πράττοντες;—συνδοκεῖ μοι , ἔφη.—τοὐναντίον ἄρα ἐστὶν τὸ ἀφρόνως πράττειν τῷ σωφρόνως;—ἔφη.—οὐκοῦν τὰ μὲν ἀφρόνως πραττόμενα ἀφροσύνῃ πράττεται , τὰ δὲ σωφρόνως σωφροσύνῃ;—ὡμολόγει.—οὐκοῦν εἴ τι ἰσχύϊ πράττεται , ἰσχυρῶς πράττεται , καὶ εἴ τι ἀσθενείᾳ , ἀσθενῶς;—ἐδόκει.—καὶ εἴ τι μετὰ τάχους , ταχέως , καὶ εἴ τι μετὰ βραδυτῆτος , βραδέως;—ἔφη.—καὶ εἴ τι δὴ ὡσαύτως πράττεται , ὑπὸ τοῦ αὐτοῦ πράττεται , καὶ εἴ τι ἐναντίως , ὑπὸ τοῦ ἐναντίου;—συνέφη.—φέρε δή , ἦν δʼ ἐγώ , ἔστιν τι καλόν;—συνεχώρει.—τούτῳ ἔστιν τι ἐναντίον πλὴν τὸ αἰσχρόν;—οὐκ ἔστιν.—τί δέ ; ἔστιν τι ἀγαθόν;—ἔστιν.—τούτῳ ἔστιν τι ἐναντίον πλὴν τὸ κακόν;—οὐκ ἔστιν.—τί δέ ; ἔστιν τι ὀξὺ ἐν φωνῇ;—ἔφη.—τούτῳ μὴ ἔστιν τι ἐναντίον ἄλλο πλὴν τὸ βαρύ;—οὐκ ἔφη.—οὐκοῦν , ἦν δʼ ἐγώ , ἑνὶ ἑκάστῳ τῶν ἐναντίων ἓν μόνον ἐστὶν ἐναντίον καὶ οὐ πολλά;—συνωμολόγει . ἴθι δή , ἦν δʼ ἐγώ , ἀναλογισώμεθα τὰ ὡμολογημένα ἡμῖν . ὡμολογήκαμεν ἓν ἑνὶ μόνον ἐναντίον εἶναι , πλείω δὲ μή;—ὡμολογήκαμεν.—τὸ δὲ ἐναντίως πραττόμενον ὑπὸ ἐναντίων πράττεσθαι;—ἔφη.—ὡμολογήκαμεν δὲ ἐναντίως πράττεσθαι ὃ ἂν ἀφρόνως πράττηται τῷ σωφρόνως πραττομένῳ;—ἔφη.—τὸ δὲ σωφρόνως πραττόμενον ὑπὸ σωφροσύνης πράττεσθαι , τὸ δὲ ἀφρόνως ὑπὸ ἀφροσύνης ; — συνεχώρει.—οὐκοῦν εἴπερ ἐναντίως πράττεται , ὑπὸ ἐναντίου πράττοιτʼ ἄν;—ναί.—πράττεται δὲ τὸ μὲν ὑπὸ σωφροσύνης , τὸ δὲ ὑπὸ ἀφροσύνης;—ναί.—ἐναντίως;—πάνυ γε.—οὐκοῦν ὑπὸ ἐναντίων ὄντων;—ναί.—ἐναντίον ἄρʼ ἐστὶν ἀφροσύνη σωφροσύνης;—φαίνεται.—μέμνησαι οὖν ὅτι ἐν τοῖς ἔμπροσθεν ὡμολόγηται ἡμῖν ἀφροσύνη σοφίᾳ ἐναντίον εἶναι;—συνωμολόγει . —
Lemmas: οὐ πάνυ , φημί , οὕτως , οὐ μέντοι οὐδέ αὖ ὡς σύ ἐγώ δοκέω οἴεσθαι.—ἀλλὰ μήν , φημί ἐγώ , ἐπειδή δυσχερής δοκέω ἐγώ ἔχω πρός οὗτος , οὗτος μέν ἐάω , ὅδε δέ ἄλλος ὅς λέγω ἐπισκοπέω . ἀφροσύνη τις καλεῖς;—ἔφη.—τούτῳ ὁ πρᾶγμα οὐ πᾶς ἐναντίος εἰμί ὁ σοφία;—ἔμοιγε δοκέω , εφη.—ποτερος δέ ὅταν πράσσω ἄνθρωπος ὀρθός τε καί ὠφέλιμος , τότε σωφρονέω σύ δοκέω οὕτως πράσσω , ἤ ἐναντίος ; — σωφρονέω , εφη.—ουκεω σωφροσύνη εὐφρονέω ὁ μή ὀρθός πράσσω ἀφρόνως πράσσω καί οὐ σωφρονέω οὕτως πράσσω ἐγώ , ἔφη.—τοὐναντίον ἄρα εἰμί ὁ ἀφρόνως πράσσω ὁ σωφρονως;—εφη.—ουκεω ὁ μέν ἀφρόνως πράσσω ἀφροσύνη πράσσω , ὁ δέ σώφρων σωφροσυνη;—ωμολογει.—ουκεω εἰ τις ἰσχύς πράσσω , ἰσχυρός πράσσω , καί εἰ τις ἀσθένεια , ἀσθενῶς;—ἐδόκει.—καὶ εἰ τις μετά τάχος , ταχύς , καί εἰ τις μετά βραδυτής , βραδέως;—ἔφη.—καὶ εἰ τις δή ὡσαύτως πράσσω , ὑπό ὁ αὐτός πράσσω , καί εἰ τις ἐναντίος , ὑπό ὁ ἐναντίου;—συνέφη.—φέρε δή , εἰμί δέ ἐγώ , εἰμί τις καλόν;—συνεχώρει.—τούτῳ εἰμί τις ἐναντίος πλήν ὁ αἰσχρόν;—οὐκ ἔστιν.—τί δέ ; εἰμί τις ἀγαθόν;—ἔστιν.—τούτῳ εἰμί τις ἐναντίος πλήν ὁ κακόν;—οὐκ ἔστιν.—τί δέ ; εἰμί τις ὀξύς ἐν φωνή μή εἰμί τις ἐναντίος ἄλλος πλήν ὁ βαρύ;—οὐκ εφη.—ουκεω , εἰμί δέ ἐγώ , εἷς ἕκαστος ὁ ἐναντίος εἷς μόνος εἰμί ἐναντίος καί οὐ πολλα;—συνωμολογευς . ἔρχομαι δή , εἰμί δέ ἐγώ , ἀναλογίζομαι ὁ ὁμολογέω ἐγώ . ὁμολογέω εἷς εἷς μόνος ἐναντίος εἰμί , πολύς δέ μή;—ὡμολογήκαμεν.—τὸ δέ ἐναντίος πράσσω ὑπό ἐναντίος πράττεσθαι;—ἔφη.—ὡμολογήκαμεν δέ ἐναντίος πράσσω ὅς ἄν ἀφρόνως πράσσω ὁ σώφρων πραττομένῳ;—ἔφη.—τὸ δέ σώφρων πράσσω ὑπό σωφροσύνη πράσσω , ὁ δέ ἀφρόνως ὑπό ἀφροσύνη ; — συνεχωρει.—ουκεω εἴπερ ἐναντίος πράσσω , ὑπό ἐναντίος πράσσω ἀναπίμπρημι δέ ὁ μέν ὑπό σωφροσύνη , ὁ δέ ὑπό ἀφροσύνης;—ναί.—ἐναντίως;—πάνυ γε.—ουκεω ὑπό ἐναντίος ὄντων;—ναί.—ἐναντίον ἄρα εἰμί ἀφροσύνη σωφροσύνης;—φαίνεται.—μέμνησαι οὖν ὅτι ἐν ὁ ἔμπροσθεν ὁμολογέω ἐγώ ἀφροσύνη σοφία ἐναντίον ειναι;—συνωμολογευς . —