plato-philosophy.protagoras 333
ἓν δὲ ἑνὶ μόνον ἐναντίον εἶναι;—φημί.—πότερον οὖν , ὦ Πρωταγόρα , λύσωμεν τῶν λόγων ; τὸ ἓν ἑνὶ μόνον ἐναντίον εἶναι , ἢ ἐκεῖνον ἐν ᾧ ἐλέγετο ἕτερον εἶναι σωφροσύνης σοφία , μόριον δὲ ἑκάτερον ἀρετῆς , καὶ πρὸς τῷ ἕτερον εἶναι καὶ ἀνόμοια καὶ αὐτὰ καὶ αἱ δυνάμεις αὐτῶν , ὥσπερ τὰ τοῦ προσώπου μόρια ; πότερον οὖν δὴ λύσωμεν ; οὗτοι γὰρ οἱ λόγοι ἀμφότεροι οὐ πάνυ μουσικῶς λέγονται · οὐ γὰρ συνᾴδουσιν οὐδὲ συναρμόττουσιν ἀλλήλοις . πῶς γὰρ ἂν συνᾴδοιεν , εἴπερ γε ἀνάγκη ἑνὶ μὲν ἓν μόνον ἐναντίον εἶναι , πλείοσιν δὲ μή , τῇ δὲ ἀφροσύνῃ ἑνὶ ὄντι σοφία ἐναντία καὶ σωφροσύνη αὖ φαίνεται · ἦ γάρ , ὦ Πρωταγόρα , ἔφην ἐγώ , ἢ ἄλλως πως;—ὡμολόγησεν καὶ μάλʼ ἀκόντως.—οὐκοῦν ἓν ἂν εἴη ἡ σωφροσύνη καὶ ἡ σοφία ; τὸ δὲ πρότερον αὖ ἐφάνη ἡμῖν ἡ δικαιοσύνη καὶ ἡ ὁσιότης σχεδόν τι ταὐτὸν ὄν . ἴθι δή , ἦν δʼ ἐγώ , ὦ Πρωταγόρα , μὴ ἀποκάμωμεν ἀλλὰ καὶ τὰ λοιπὰ διασκεψώμεθα . ἆρά τίς σοι δοκεῖ ἀδικῶν ἄνθρωπος σωφρονεῖν , ὅτι ἀδικεῖ;—αἰσχυνοίμην ἂν ἔγωγʼ , ἔφη , ὦ Σώκρατες , τοῦτο ὁμολογεῖν , ἐπεὶ πολλοί γέ φασιν τῶν ἀνθρώπων.—πότερον οὖν πρὸς ἐκείνους τὸν λόγον ποιήσομαι , ἔφην , ἢ πρὸς σέ;—εἰ βούλει , ἔφη , πρὸς τοῦτον πρῶτον τὸν λόγον διαλέχθητι τὸν τῶν πολλῶν.—ἀλλʼ οὐδέν μοι διαφέρει , ἐὰν μόνον σύ γε ἀποκρίνῃ , εἴτʼ οὖν δοκεῖ σοι ταῦτα εἴτε μή · τὸν γὰρ λόγον ἔγωγε μάλιστα ἐξετάζω , συμβαίνει μέντοι ἴσως καὶ ἐμὲ τὸν ἐρωτῶντα καὶ τὸν ἀποκρινόμενον ἐξετάζεσθαι . τὸ μὲν οὖν πρῶτον ἐκαλλωπίζετο ἡμῖν ὁ Πρωταγόρας—τὸν γὰρ λόγον ᾐτιᾶτο δυσχερῆ εἶναι—ἔπειτα μέντοι συνεχώρησεν ἀποκρίνεσθαι.—ἴθι δή , ἔφην ἐγώ , ἐξ ἀρχῆς μοι ἀπόκριναι . δοκοῦσί τινές σοι σωφρονεῖν ἀδικοῦντες;—ἔστω , ἔφη.—τὸ δὲ σωφρονεῖν λέγεις εὖ φρονεῖν;—ἔφη.—τὸ δʼ εὖ φρονεῖν εὖ βουλεύεσθαι , ὅτι ἀδικοῦσιν;—ἔστω , ἔφη.—πότερον , ἦν δʼ ἐγώ , εἰ εὖ πράττουσιν ἀδικοῦντες ἢ εἰ κακῶς;—εἰ εὖ.—λέγεις οὖν ἀγαθὰ ἄττα εἶναι;—λέγω.—ἆρʼ οὖν , ἦν δʼ ἐγώ , ταῦτʼ ἐστὶν ἀγαθὰ ἅ ἐστιν ὠφέλιμα τοῖς ἀνθρώποις ; — καὶ ναὶ μὰ Δίʼ , ἔφη , κἂν μὴ τοῖς ἀνθρώποις ὠφέλιμα ᾖ , ἔγωγε καλῶ ἀγαθά.—καί μοι ἐδόκει ὁ Πρωταγόρας ἤδη τετραχύνθαι τε καὶ ἀγωνιᾶν καὶ παρατετάχθαι πρὸς τὸ ἀποκρίνεσθαι · ἐπειδὴ οὖν ἑώρων αὐτὸν οὕτως ἔχοντα , εὐλαβούμενος ἠρέμα ἠρόμην .
Lemmas: εἷς δέ εἷς μόνος ἐναντίος ειναι;—φημι.—ποτερος οὖν , ὦ Πρωταγόρας , λύω ὁ λόγος ; ὁ εἷς εἷς μόνος ἐναντίος εἰμί , ἤ ἐκεῖνος ἐν ὅς λέγω ἕτερος εἰμί σωφροσύνη σοφία , μόριον δέ ἑκάτερος ἀρετή , καί πρός ὁ ἕτερος εἰμί καί ἀνόμοιος καί αὐτός καί ὁ δύναμις αὐτός , ὥσπερ ὁ ὁ πρόσωπον μόριον ; πότερος οὖν δή λύω ; οὗτος γάρ ὁ λόγος ἀμφότερος οὐ πάνυ μουσικός λέγω · οὐ γάρ συνᾴδω οὐδέ συναρμόζω ἀλλήλων . πῶς γάρ ἄν συνᾴδω , εἴπερ γε ἀνάγκη εἷς μέν εἷς μόνος ἐναντίος εἰμί , πολύς δέ μή , ὁ δέ ἀφροσύνη εἷς εἰμί σοφία ἐναντίος καί σωφροσύνη αὖ φαίνω · ἦ γάρ , ὦ Πρωταγόρας , φημί ἐγώ , ἤ ἄλλος πως;—ὡμολόγησεν καί μάλα ακοντως.—ουκεω εἷς ἄν εἰμί ὁ σωφροσύνη καί ὁ σοφία ; ὁ δέ πρότερος αὖ φαίνω ἐγώ ὁ δικαιοσύνη καί ὁ ὁσιότης σχεδόν τις αὐτός εἰμί . ἔρχομαι δή , εἰμί δέ ἐγώ , ὦ Πρωταγόρας , μή ἀποκάμνω ἀλλά καί ὁ λοιπός διασκοπέω . ἆρα τίς σύ δοκέω ἀδικέω ἄνθρωπος σωφρονέω , ὅτι αδικει;—αισχυνεομαι ἄν ἐγώ , φημί , ὦ Σωκράτης , οὗτος ὁμολογέω , ἐπεί πολύς γε φημί ὁ ανθρωπων.—ποτερος οὖν πρός ἐκεῖνος ὁ λόγος ποιέω , φημί , ἤ πρός σείω βούλομαι , φημί , πρός οὗτος πρῶτος ὁ λόγος διαλέγω ὁ ὁ πολλῶν.—ἀλλʼ οὐδείς ἐγώ διαφέρω , ἐάν μόνος σύ γε ἀποκρίνω , εἴτε οὖν δοκέω σύ οὗτος εἴτε μή · ὁ γάρ λόγος ἐγώ μάλα ἐξετάζω , συμβαίνω μέντοι ἴσως καί ἐγώ ὁ ἐρωτάω καί ὁ ἀποκρίνω ἐξετάζω . ὁ μέν οὖν πρῶτος καλλωπίζω ἐγώ ὁ Πρωταγόρας γάρ λόγος αἰτιάομαι δυσχερής εἶναι—ἔπειτα μέντοι συγχωρέω ἀποκρίνω δή , φημί ἐγώ , ἐκ ἀρχή ἐγώ ἀποκρίνω . δοκέω τις σύ σωφρονέω ἀδικέω , ἐφίημι δέ σωφρονέω λέγω εὖ φρονέω δέ εὖ φρονέω εὖ βουλεύω , ὅτι ἀδικέω , εφη.—ποτερος , εἰμί δέ ἐγώ , εἰ εὖ πράσσω ἀδικέω ἤ εἰ κακόω εὖ.—λέγεις οὖν ἀγαθός τις εἶναι;—λέγω.—ἆρʼ οὖν , εἰμί δέ ἐγώ , οὗτος εἰμί ἀγαθός ὅς εἰμί ὠφέλιμος ὁ ἄνθρωπος ; — καί ναί μά Ζεύς , φημί , ἐάν μή ὁ ἄνθρωπος ὠφέλιμος εἰμί , ἐγώ καλέω ἀγαθά.—καί ἐγώ δοκέω ὁ Πρωταγόρας ἤδη τραχύνω τε καί ἀγωνιάω καί παρατάσσω πρός ὁ ἀποκρίνω · ἐπειδή οὖν ὁράω αὐτός οὕτως ἔχω , εὐλαβέομαι ἠρέμα ἔρομαι .