plato-philosophy.protagoras 349
σὺ δὲ καὶ αὐτὸς ἀγαθὸς εἶ καὶ ἄλλους οἷός τʼ εἶ ποιεῖν ἀγαθούς , καὶ οὕτω πεπίστευκας σαυτῷ , ὥστε καὶ ἄλλων ταύτην τὴν τέχνην ἀποκρυπτομένων σύ γʼ ἀναφανδὸν σεαυτὸν ὑποκηρυξάμενος εἰς πάντας τοὺς Ἕλληνας , σοφιστὴν ἐπονομάσας σεαυτόν , ἀπέφηνας παιδεύσεως καὶ ἀρετῆς διδάσκαλον , πρῶτος τούτου μισθὸν ἀξιώσας ἄρνυσθαι . πῶς οὖν οὐ σὲ χρῆν παρακαλεῖν ἐπὶ τὴν τούτων σκέψιν καὶ ἐρωτᾶν καὶ ἀνακοινοῦσθαι ; οὐκ ἔσθʼ ὅπως οὔ . καὶ νῦν δὴ ἐγὼ ἐκεῖνα , ἅπερ τὸ πρῶτον ἠρώτων περὶ τούτων , πάλιν ἐπιθυμῶ ἐξ ἀρχῆς τὰ μὲν ἀναμνησθῆναι παρὰ σοῦ , τὰ δὲ συνδιασκέψασθαι . ἦν δέ , ὡς ἐγᾦμαι , τὸ ἐρώτημα τόδε · σοφία καὶ σωφροσύνη καὶ ἀνδρεία καὶ δικαιοσύνη καὶ ὁσιότης , πότερον ταῦτα , πέντε ὄντα ὀνόματα , ἐπὶ ἑνὶ πράγματί ἐστιν , ἢ ἑκάστῳ τῶν ὀνομάτων τούτων ὑπόκειταί τις ἴδιος οὐσία καὶ πρᾶγμα ἔχον ἑαυτοῦ δύναμιν ἕκαστον , οὐκ ὂν οἷον τὸ ἕτερον αὐτῶν τὸ ἕτερον ; ἔφησθα οὖν σὺ οὐκ ὀνόματα ἐπὶ ἑνὶ εἶναι , ἀλλὰ ἕκαστον ἰδίῳ πράγματι τῶν ὀνομάτων τούτων ἐπικεῖσθαι , πάντα δὲ ταῦτα μόρια εἶναι ἀρετῆς , οὐχ ὡς τὰ τοῦ χρυσοῦ μόρια ὅμοιά ἐστιν ἀλλήλοις καὶ τῷ ὅλῳ οὗ μόριά ἐστιν , ἀλλʼ ὡς τὰ τοῦ προσώπου μόρια καὶ τῷ ὅλῳ οὗ μόριά ἐστιν καὶ ἀλλήλοις ἀνόμοια , ἰδίαν ἕκαστα δύναμιν ἔχοντα . ταῦτα εἰ μέν σοι δοκεῖ ἔτι ὥσπερ τότε , φάθι · εἰ δὲ ἄλλως πως , τοῦτο διόρισαι , ὡς ἔγωγε οὐδέν σοι ὑπόλογον τίθεμαι , ἐάν πῃ ἄλλῃ νῦν φήσῃς · οὐ γὰρ ἂν θαυμάζοιμι εἰ τότε ἀποπειρώμενός μου ταῦτα ἔλεγες . ἀλλʼ ἐγώ σοι , ἔφη , λέγω , ὦ Σώκρατες , ὅτι ταῦτα πάντα μόρια μέν ἐστιν ἀρετῆς , καὶ τὰ μὲν τέτταρα αὐτῶν ἐπιεικῶς παραπλήσια ἀλλήλοις ἐστίν , ἡ δὲ ἀνδρεία πάνυ πολὺ διαφέρον πάντων τούτων . ὧδε δὲ γνώσῃ ὅτι ἐγὼ ἀληθῆ λέγω · εὑρήσεις γὰρ πολλοὺς τῶν ἀνθρώπων ἀδικωτάτους μὲν ὄντας καὶ ἀνοσιωτάτους καὶ ἀκολαστοτάτους καὶ ἀμαθεστάτους , ἀνδρειοτάτους δὲ διαφερόντως . ἔχε δή , ἔφην ἐγώ · ἄξιον γάρ τοι ἐπισκέψασθαι ὃ λέγεις . πότερον τοὺς ἀνδρείους θαρραλέους λέγεις ἢ ἄλλο τι;—καὶ ἴτας γε , ἔφη , ἐφʼ ἃ οἱ πολλοὶ φοβοῦνται ἰέναι.—φέρε δή , τὴν ἀρετὴν καλόν τι φῂς εἶναι , καὶ ὡς καλοῦ ὄντος αὐτοῦ σὺ διδάσκαλον σαυτὸν παρέχεις;—κάλλιστον μὲν οὖν , ἔφη , εἰ μὴ μαίνομαί γε.—πότερον οὖν , ἦν δʼ ἐγώ , τὸ μέν τι αὐτοῦ αἰσχρόν , τὸ δέ τι καλόν , ἢ ὅλον καλόν;—ὅλον που καλὸν ὡς οἷόν τε μάλιστα . —
Lemmas: σύ δέ καί αὐτός ἀγαθός εἰμί καί ἄλλος οἷος τε εἰμί ποιέω ἀγαθός , καί οὕτως πιστεύω σεαυτοῦ , ὥστε καί ἄλλος οὗτος ὁ τέχνη ἀποκρύπτω σύ γε ἀναφανδόν σεαυτοῦ ὑποκηρύσσω εἰς πᾶς ὁ Ἕλλην , σοφιστής ἐπονομάζω σεαυτοῦ , ἀποφαίνω παίδευσις καί ἀρετή διδάσκαλος , πρῶτος οὗτος μισθός ἀξιόω ἄρνυμαι . πῶς οὖν οὐ σύ χρή παρακαλέω ἐπί ὁ οὗτος σκέψις καί ἐρωτάω καί ἀνακοινόω ; οὐ εἰμί ὅπως οὐ . καί νῦν δή ἐγώ ἐκεῖνος , ὅς ὁ πρῶτος ἐρωτάω περί οὗτος , πάλιν ἐπιθυμέω ἐκ ἀρχή ὁ μέν ἀναμιμνῄσκω παρά σύ , ὁ δέ συνδιασκέπτομαι . εἰμί δέ , ὡς οἴομαι , ὁ ἐρώτημα ὅδε · σοφία καί σωφροσύνη καί ἀνδρεία καί δικαιοσύνη καί ὁσιότης , πότερος οὗτος , πέντε εἰμί ὄνομα , ἐπί εἷς πρᾶγμα εἰμί , ἤ ἕκαστος ὁ ὄνομα οὗτος ὑπόκειμαι τις ἴδιος οὐσία καί πρᾶγμα ἔχω ἑαυτοῦ δύναμις ἕκαστος , οὐ εἰμί οἷος ὁ ἕτερος αὐτός ὁ ἕτερος ; φημί οὖν σύ οὐ ὄνομα ἐπί εἷς εἰμί , ἀλλά ἕκαστος ἴδιος πρᾶγμα ὁ ὄνομα οὗτος ἐπίκειμαι , πᾶς δέ οὗτος μόριον εἰμί ἀρετή , οὐ ὡς ὁ ὁ χρυσός μόριον ὅμοιος εἰμί ἀλλήλων καί ὁ ὅλος ὅς μόριον εἰμί , ἀλλά ὡς ὁ ὁ πρόσωπον μόριον καί ὁ ὅλος ὅς μόριον εἰμί καί ἀλλήλων ἀνόμοιος , ἴδιος ἕκαστος δύναμις ἔχω . οὗτος εἰ μέν σύ δοκέω ἔτι ὥσπερ τότε , φημί · εἰ δέ ἄλλος πως , οὗτος διορίζω , ὡς ἐγώ οὐδείς σύ ὑπόλογος τίθημι , ἐάν πη ἄλλῃ νῦν φημί · οὐ γάρ ἄν θαυμάζω εἰ τότε ἀποπειράομαι ἐγώ οὗτος λέγω . ἀλλά ἐγώ σύ , φημί , λέγω , ὦ Σωκράτης , ὅτι οὗτος πᾶς μόριον μέν εἰμί ἀρετή , καί ὁ μέν τέσσαρες αὐτός ἐπιεικής παραπλήσιος ἀλλήλων εἰμί , ὁ δέ ἀνδρεία πάνυ πολύς διαφέρω πᾶς οὗτος . ὧδε δέ γιγνώσκω ὅτι ἐγώ ἀληθής λέγω · εὑρίσκω γάρ πολύς ὁ ἄνθρωπος ἄδικος μέν εἰμί καί ἀνόσιος καί ἀκόλαστος καί ἀμαθής , ἀνδρεῖος δέ διαφερόντως . ἔχω δή , φημί ἐγώ · ἄξιος γάρ τοι ἐπισκοπέω ὅς λέγω . πότερος ὁ ἀνδρεῖος θαρσαλέος λέγω ἤ ἄλλος τιός ἴτης γε , φημί , ἐπί ὅς ὁ πολύς φοβέω ἰέναι.—φέρε δή , ὁ ἀρετή καλός τις φημί εἰμί , καί ὡς καλός εἰμί αὐτός σύ διδάσκαλος σεαυτοῦ παρέχεις;—κάλλιστον μέν οὖν , φημί , εἰ μή μαίνομαι γε.—ποτερος οὖν , εἰμί δέ ἐγώ , ὁ μέν τις αὐτός αἰσχρός , ὁ δέ τις καλός , ἤ ὅλος καλόν;—ὅλον που καλός ὡς οἷος τε μάλα . —