plato-philosophy.protagoras 348
ἀλλὰ τὰς μὲν τοιαύτας συνουσίας ἐῶσιν χαίρειν , αὐτοὶ δʼ ἑαυτοῖς σύνεισιν διʼ ἑαυτῶν , ἐν τοῖς ἑαυτῶν λόγοις πεῖραν ἀλλήλων λαμβάνοντες καὶ διδόντες . τοὺς τοιούτους μοι δοκεῖ χρῆναι μᾶλλον μιμεῖσθαι ἐμέ τε καὶ σέ , καταθεμένους τοὺς ποιητὰς αὐτοὺς διʼ ἡμῶν αὐτῶν πρὸς ἀλλήλους τοὺς λόγους ποιεῖσθαι , τῆς ἀληθείας καὶ ἡμῶν αὐτῶν πεῖραν λαμβάνοντας · κἂν μὲν βούλῃ ἔτι ἐρωτᾶν , ἕτοιμός εἰμί σοι παρέχειν ἀποκρινόμενος · ἐὰν δὲ βούλῃ , σὺ ἐμοὶ παράσχες , περὶ ὧν μεταξὺ ἐπαυσάμεθα διεξιόντες , τούτοις τέλος ἐπιθεῖναι . λέγοντος οὖν ἐμοῦ ταῦτα καὶ τοιαῦτα ἄλλα οὐδὲν ἀπεσάφει ὁ Πρωταγόρας ὁπότερα ποιήσοι . εἶπεν οὖν ὁ Ἀλκιβιάδης πρὸς τὸν Καλλίαν βλέψας , ὦ Καλλία , δοκεῖ σοι , ἔφη , καὶ νῦν καλῶς Πρωταγόρας ποιεῖν , οὐκ ἐθέλων εἴτε δώσει λόγον εἴτε μὴ διασαφεῖν ; ἐμοὶ γὰρ οὐ δοκεῖ · ἀλλʼ ἤτοι διαλεγέσθω ἢ εἰπέτω ὅτι οὐκ ἐθέλει διαλέγεσθαι , ἵνα τούτῳ μὲν ταῦτα συνειδῶμεν , Σωκράτης δὲ ἄλλῳ τῳ διαλέγηται ἢ ἄλλος ὅστις ἂν βούληται ἄλλῳ . καὶ ὁ Πρωταγόρας αἰσχυνθείς , ὥς γέ μοι ἔδοξεν , τοῦ τε Ἀλκιβιάδου ταῦτα λέγοντος καὶ τοῦ Καλλίου δεομένου καὶ τῶν ἄλλων σχεδόν τι τῶν παρόντων , μόγις προυτράπετο εἰς τὸ διαλέγεσθαι καὶ ἐκέλευεν ἐρωτᾶν αὑτὸν ὡς ἀποκρινούμενος . εἶπον δὴ ἐγώ · ὦ Πρωταγόρα , μὴ οἴου διαλέγεσθαί μέ σοι ἄλλο τι βουλόμενον ἢ ἃ αὐτὸς ἀπορῶ ἑκάστοτε , ταῦτα διασκέψασθαι . ἡγοῦμαι γὰρ πάνυ λέγειν τι τὸν Ὅμηρον τὸ — σύν τε δύʼ ἐρχομένω , καί τε πρὸ ὃ τοῦ ἐνόησεν.εὐπορώτεροι γάρ πως ἅπαντές ἐσμεν οἱ ἄνθρωποι πρὸς ἅπαν ἔργον καὶ λόγον καὶ διανόημα · μοῦνος δʼ εἴπερ τε νοήσῃ , αὐτίκα περιιὼν ζητεῖ ὅτῳ ἐπιδείξηται καὶ μεθʼ ὅτου βεβαιώσηται , ἕως ἂν ἐντύχῃ . ὥσπερ καὶ ἐγὼ ἕνεκα τούτου σοὶ ἡδέως διαλέγομαι μᾶλλον ἢ ἄλλῳ τινί , ἡγούμενός σε βέλτιστʼ ἂν ἐπισκέψασθαι καὶ περὶ τῶν ἄλλων περὶ ὧν εἰκὸς σκοπεῖσθαι τὸν ἐπιεικῆ , καὶ δὴ καὶ περὶ ἀρετῆς . τίνα γὰρ ἄλλον ἢ σέ ; ὅς γε οὐ μόνον αὐτὸς οἴει καλὸς κἀγαθὸς εἶναι , ὥσπερ τινὲς ἄλλοι αὐτοὶ μὲν ἐπιεικεῖς εἰσιν , ἄλλους δὲ οὐ δύνανται ποιεῖν ·
Lemmas: ἀλλά ὁ μέν τοιοῦτος συνουσία ἐάω χαίρω , αὐτός δέ ἑαυτοῦ σύνειμι διά ἑαυτοῦ , ἐν ὁ ἑαυτοῦ λόγος πεῖρα ἀλλήλων λαμβάνω καί δίδωμι . ὁ τοιοῦτος ἐγώ δοκέω χρή μάλα μιμέομαι ἐγώ τε καί σύ , κατατίθημι ὁ ποιητής αὐτός διά ἐγώ αὐτός πρός ἀλλήλων ὁ λόγος ποιέω , ὁ ἀλήθεια καί ἐγώ αὐτός πεῖρα λαμβάνω · ἐάν μέν βούλομαι ἔτι ἐρωτάω , ἑτοῖμος εἰμί σύ παρέχω ἀποκρίνω · ἐάν δέ βούλομαι , σύ ἐγώ παρέχω , περί ὅς μεταξύ παύω διεξέρχομαι , οὗτος τέλος ἐπιτίθημι . λέγω οὖν ἐγώ οὗτος καί τοιοῦτος ἄλλος οὐδείς ἀποσαφέω ὁ Πρωταγόρας ὁπότερος ποιέω . λέγω οὖν ὁ Ἀλκιβιάδης πρός ὁ Καλλίας βλέπω , ὦ Καλλίας , δοκέω σύ , φημί , καί νῦν καλός Πρωταγόρας ποιέω , οὐ ἐθέλω εἴτε δίδωμι λόγος εἴτε μή διασαφέω ; ἐγώ γάρ οὐ δοκέω · ἀλλά ἤτοι διαλέγω ἤ λέγω ὅτι οὐ ἐθέλω διαλέγω , ἵνα οὗτος μέν οὗτος σύνοιδα , Σωκράτης δέ ἄλλος τις διαλέγω ἤ ἄλλος ὅστις ἄν βούλομαι ἄλλος . καί ὁ Πρωταγόρας αἰσχύνω , ὡς γε ἐγώ δοκέω , ὁ τε Ἀλκιβιάδης οὗτος λέγω καί ὁ Καλλίας δέω καί ὁ ἄλλος σχεδόν τις ὁ πάρειμι , μόγις προτρέπω εἰς ὁ διαλέγω καί κελεύω ἐρωτάω ἑαυτοῦ ὡς ἀποκρίνω . λέγω δή ἐγώ · ὦ Πρωταγόρας , μή οἴομαι διαλέγω ἐγώ σύ ἄλλος τις βούλομαι ἤ ὅς αὐτός ἀπορέω ἑκάστοτε , οὗτος διασκοπέω . ἡγέομαι γάρ πάνυ λέγω τις ὁ Ὅμηρος ὁ — σύν τε δύο ἔρχομαι , καί τε πρό ὅς ὁ ἐνόησεν.εὐπορώτεροι γάρ πως ἅπας εἰμί ὁ ἄνθρωπος πρός ἅπας ἔργον καί λόγος καί διανόημα · μόνος δέ εἴπερ τε νοέω , αὐτίκα περιέρχομαι ζητέω ὅστις ἐπιδείκνυμι καί μετά ὅστις βεβαιόω , ἕως ἄν ἐντυγχάνω . ὥσπερ καί ἐγώ ἕνεκα οὗτος σύ ἡδύς διαλέγω μάλα ἤ ἄλλος τις , ἡγέομαι σύ ἀγαθός ἄν ἐπισκοπέω καί περί ὁ ἄλλος περί ὅς ἔοικα σκοπέω ὁ ἐπιεικής , καί δή καί περί ἀρετή . τίς γάρ ἄλλος ἤ σύ ; ὅς γε οὐ μόνος αὐτός οἴομαι καλός ἀγαθός εἰμί , ὥσπερ τις ἄλλος αὐτός μέν ἐπιεικής εἰμί , ἄλλος δέ οὐ δύναμαι ποιέω ·