plato-philosophy.protagoras 324
ὧν ἐστιν ἓν καὶ ἡ ἀδικία καὶ ἡ ἀσέβεια καὶ συλλήβδην πᾶν τὸ ἐναντίον τῆς πολιτικῆς ἀρετῆς · ἔνθα δὴ πᾶς παντὶ θυμοῦται καὶ νουθετεῖ , δῆλον ὅτι ὡς ἐξ ἐπιμελείας καὶ μαθήσεως κτητῆς οὔσης . εἰ γὰρ ἐθέλεις ἐννοῆσαι τὸ κολάζειν , ὦ Σώκρατες , τοὺς ἀδικοῦντας τί ποτε δύναται , αὐτό σε διδάξει ὅτι οἵ γε ἄνθρωποι ἡγοῦνται παρασκευαστὸν εἶναι ἀρετήν . οὐδεὶς γὰρ κολάζει τοὺς ἀδικοῦντας πρὸς τούτῳ τὸν νοῦν ἔχων καὶ τούτου ἕνεκα , ὅτι ἠδίκησεν , ὅστις μὴ ὥσπερ θηρίον ἀλογίστως τιμωρεῖται · ὁ δὲ μετὰ λόγου ἐπιχειρῶν κολάζειν οὐ τοῦ παρεληλυθότος ἕνεκα ἀδικήματος τιμωρεῖται—οὐ γὰρ ἂν τό γε πραχθὲν ἀγένητον θείη—ἀλλὰ τοῦ μέλλοντος χάριν , ἵνα μὴ αὖθις ἀδικήσῃ μήτε αὐτὸς οὗτος μήτε ἄλλος ὁ τοῦτον ἰδὼν κολασθέντα . καὶ τοιαύτην διάνοιαν ἔχων διανοεῖται παιδευτὴν εἶναι ἀρετήν · ἀποτροπῆς γοῦν ἕνεκα κολάζει . ταύτην οὖν τὴν δόξαν πάντες ἔχουσιν ὅσοιπερ τιμωροῦνται καὶ ἰδίᾳ καὶ δημοσίᾳ . τιμωροῦνται δὲ καὶ κολάζονται οἵ τε ἄλλοι ἄνθρωποι οὓς ἂν οἴωνται ἀδικεῖν , καὶ οὐχ ἥκιστα Ἀθηναῖοι οἱ σοὶ πολῖται · ὥστε κατὰ τοῦτον τὸν λόγον καὶ Ἀθηναῖοί εἰσι τῶν ἡγουμένων παρασκευαστὸν εἶναι καὶ διδακτὸν ἀρετήν . ὡς μὲν οὖν εἰκότως ἀποδέχονται οἱ σοὶ πολῖται καὶ χαλκέως καὶ σκυτοτόμου συμβουλεύοντος τὰ πολιτικά , καὶ ὅτι διδακτὸν καὶ παρασκευαστὸν ἡγοῦνται ἀρετήν , ἀποδέδεικταί σοι , ὦ Σώκρατες , ἱκανῶς , ὥς γέ μοι φαίνεται . ἔτι δὴ λοιπὴ ἀπορία ἐστίν , ἣν ἀπορεῖς περὶ τῶν ἀνδρῶν τῶν ἀγαθῶν , τί δήποτε οἱ ἄνδρες οἱ ἀγαθοὶ τὰ μὲν ἄλλα τοὺς αὑτῶν ὑεῖς διδάσκουσιν ἃ διδασκάλων ἔχεται καὶ σοφοὺς ποιοῦσιν , ἣν δὲ αὐτοὶ ἀρετὴν ἀγαθοὶ οὐδενὸς βελτίους ποιοῦσιν . τούτου δὴ πέρι , ὦ Σώκρατες , οὐκέτι μῦθόν σοι ἐρῶ ἀλλὰ λόγον . ὧδε γὰρ ἐννόησον · πότερον ἔστιν τι ἓν ἢ οὐκ ἔστιν οὗ ἀναγκαῖον πάντας τοὺς πολίτας μετέχειν , εἴπερ μέλλει πόλις εἶναι ; ἐν τούτῳ γὰρ αὕτη λύεται ἡ ἀπορία ἣν σὺ ἀπορεῖς ἢ ἄλλοθι οὐδαμοῦ .
Lemmas: ὅς εἰμί εἷς καί ὁ ἀδικία καί ὁ ἀσέβεια καί συλλήβδην πᾶς ὁ ἐναντίος ὁ πολιτικός ἀρετή · ἔνθα δή πᾶς πᾶς θυμόω καί νουθετέω , δῆλος ὅτι ὡς ἐκ ἐπιμέλεια καί μάθησις κτητός εἰμί . εἰ γάρ ἐθέλω ἐννοέω ὁ κολάζω , ὦ Σωκράτης , ὁ ἀδικέω τίς ποτέ δύναμαι , αὐτός σύ διδάσκω ὅτι ὁ γε ἄνθρωπος ἡγέομαι παρασκευαστός εἰμί ἀρετή . οὐδείς γάρ κολάζω ὁ ἀδικέω πρός οὗτος ὁ νόος ἔχω καί οὗτος ἕνεκα , ὅτι ἀδικέω , ὅστις μή ὥσπερ θηρίον ἀλόγιστος τιμωρέω · ὁ δέ μετά λόγος ἐπιχειρέω κολάζω οὐ ὁ παρέρχομαι ἕνεκα ἀδίκημα τιμωρέω γάρ ἄν ὁ γε πράσσω ἀγένητος θείη—ἀλλὰ ὁ μέλλω χάριν , ἵνα μή αὖθις ἀδικέω μήτε αὐτός οὗτος μήτε ἄλλος ὁ οὗτος ὁράω κολάζω . καί τοιοῦτος διάνοια ἔχω διανοέω παιδευτός εἰμί ἀρετή · ἀποτροπή γοῦν ἕνεκα κολάζω . οὗτος οὖν ὁ δόξα πᾶς ἔχω ὅσος τιμωρέω καί ἴδιος καί δημοσίᾳ . τιμωρέω δέ καί κολάζω ὁ τε ἄλλος ἄνθρωπος ὅς ἄν οἴομαι ἀδικέω , καί οὐ ἦκα Ἀθηναῖος ὁ σός πολίτης · ὥστε κατά οὗτος ὁ λόγος καί Ἀθηναῖος εἰμί ὁ ἡγέομαι παρασκευαστός εἰμί καί διδακτός ἀρετή . ὡς μέν οὖν ἔοικα ἀποδέχομαι ὁ σύ πολίτης καί χαλκεύς καί σκυτότομος συμβουλεύω ὁ πολιτικός , καί ὅτι διδακτός καί παρασκευαστός ἡγέομαι ἀρετή , ἀποδείκνυμι σύ , ὦ Σωκράτης , ἱκανός , ὡς γε ἐγώ φαίνω . ἔτι δή λοιπός ἀπορία εἰμί , ὅς ἀπορέω περί ὁ ἀνήρ ὁ ἀγαθός , τίς δήποτε ὁ ἀνήρ ὁ ἀγαθός ὁ μέν ἄλλος ὁ ἑαυτοῦ υἱός διδάσκω ὅς διδάσκαλος ἔχω καί σοφός ποιέω , ὅς δέ αὐτός ἀρετή ἀγαθός οὐδείς ἀγαθός ποιέω . οὗτος δή περί , ὦ Σωκράτης , οὐκέτι μῦθος σύ λέγω ἀλλά λόγος . ὧδε γάρ ἐννοέω · πότερος εἰμί τις εἷς ἤ οὐ εἰμί ὅς ἀναγκαῖος πᾶς ὁ πολίτης μετέχω , εἴπερ μέλλω πόλις εἰμί ; ἐν οὗτος γάρ οὗτος λύω ὁ ἀπορία ὅς σύ ἀπορέω ἤ ἄλλοθι οὐδαμοῦ .