plato-philosophy.protagoras 312
εἰ οὖν καὶ τοῦτό τίς σε προσέροιτο · αὐτὸς δὲ δὴ ὡς τίς γενησόμενος ἔρχῃ παρὰ τὸν Πρωταγόραν;—καὶ ὃς εἶπεν ἐρυθριάσας—ἤδη γὰρ ὑπέφαινέν τι ἡμέρας , ὥστε καταφανῆ αὐτὸν γενέσθαι—εἰ μέν τι τοῖς ἔμπροσθεν ἔοικεν , δῆλον ὅτι σοφιστὴς γενησόμενος.—σὺ δέ , ἦν δʼ ἐγώ , πρὸς θεῶν , οὐκ ἂν αἰσχύνοιο εἰς τοὺς Ἕλληνας σαυτὸν σοφιστὴν παρέχων;—νὴ τὸν Δία , ὦ Σώκρατες , εἴπερ γε ἃ διανοοῦμαι χρὴ λέγειν.—ἀλλʼ ἄρα , ὦ Ἱππόκρατες , μὴ οὐ τοιαύτην ὑπολαμβάνεις σου τὴν παρὰ Πρωταγόρου μάθησιν ἔσεσθαι , ἀλλʼ οἵαπερ ἡ παρὰ τοῦ γραμματιστοῦ ἐγένετο καὶ κιθαριστοῦ καὶ παιδοτρίβου ; τούτων γὰρ σὺ ἑκάστην οὐκ ἐπὶ τέχνῃ ἔμαθες , ὡς δημιουργὸς ἐσόμενος , ἀλλʼ ἐπὶ παιδείᾳ , ὡς τὸν ἰδιώτην καὶ τὸν ἐλεύθερον πρέπει.—πάνυ μὲν οὖν μοι δοκεῖ , ἔφη , τοιαύτη μᾶλλον εἶναι ἡ παρὰ Πρωταγόρου μάθησις . οἶσθα οὖν ὃ μέλλεις νῦν πράττειν , ἤ σε λανθάνει ; ἦν δʼ ἐγώ.—τοῦ πέρι;—ὅτι μέλλεις τὴν ψυχὴν τὴν σαυτοῦ παρασχεῖν θεραπεῦσαι ἀνδρί , ὡς φῄς , σοφιστῇ · ὅτι δέ ποτε ὁ σοφιστής ἐστιν , θαυμάζοιμʼ ἂν εἰ οἶσθα . καίτοι εἰ τοῦτʼ ἀγνοεῖς , οὐδὲ ὅτῳ παραδίδως τὴν ψυχὴν οἶσθα , οὔτʼ εἰ ἀγαθῷ οὔτʼ εἰ κακῷ πράγματι.—οἶμαί γʼ , ἔφη , εἰδέναι.—λέγε δή , τί ἡγῇ εἶναι τὸν σοφιστήν;—ἐγὼ μέν , ἦ δʼ ὅς , ὥσπερ τοὔνομα λέγει , τοῦτον εἶναι τὸν τῶν σοφῶν ἐπιστήμονα.—οὐκοῦν , ἦν δʼ ἐγώ , τοῦτο μὲν ἔξεστι λέγειν καὶ περὶ ζωγράφων καὶ περὶ τεκτόνων , ὅτι οὗτοί εἰσιν οἱ τῶν σοφῶν ἐπιστήμονες · ἀλλʼ εἴ τις ἔροιτο ἡμᾶς , τῶν τί σοφῶν εἰσιν οἱ ζωγράφοι ἐπιστήμονες , εἴποιμεν ἄν που αὐτῷ ὅτι τῶν πρὸς τὴν ἀπεργασίαν τὴν τῶν εἰκόνων , καὶ τἆλλα οὕτως . εἰ δέ τις ἐκεῖνο ἔροιτο , ὁ δὲ σοφιστὴς τῶν τί σοφῶν ἐστιν ; τί ἂν ἀποκρινοίμεθα αὐτῷ ; ποίας ἐργασίας ἐπιστάτης;—τί ἂν εἴποιμεν αὐτὸν εἶναι , ὦ Σώκρατες , ἢ ἐπιστάτην τοῦ ποιῆσαι δεινὸν λέγειν;—ἴσως ἄν , ἦν δʼ ἐγώ , ἀληθῆ λέγοιμεν , οὐ μέντοι ἱκανῶς γε · ἐρωτήσεως γὰρ ἔτι ἡ ἀπόκρισις ἡμῖν δεῖται , περὶ ὅτου ὁ σοφιστὴς δεινὸν ποιεῖ λέγειν · ὥσπερ ὁ κιθαριστὴς δεινὸν δήπου ποιεῖ λέγειν περὶ οὗπερ καὶ ἐπιστήμονα , περὶ κιθαρίσεως · ἦ γάρ;—ναί.—εἶεν · ὁ δὲ δὴ σοφιστὴς περὶ τίνος δεινὸν ποιεῖ λέγειν;—δῆλον ὅτι περὶ οὗπερ καὶ ἐπίστασθαι;—εἰκός γε . τί δή ἐστιν τοῦτο περὶ οὗ αὐτός τε ἐπιστήμων ἐστὶν ὁ σοφιστὴς καὶ τὸν μαθητὴν ποιεῖ;—μὰ Δίʼ , ἔφη , οὐκέτι ἔχω σοι λέγειν .
Lemmas: εἰ οὖν καί οὗτος τίς σύ προσερέσθαι · αὐτός δέ δή ὡς τίς γίγνομαι ἔρχομαι παρά ὁ Πρωταγόρας ὅς λέγω ἐρυθριάω γάρ ὑποφαίνω τις ἡμέρα , ὥστε καταφανής αὐτός γενέσθαι—εἰ μέν τις ὁ ἔμπροσθεν ἔοικα , δῆλος ὅτι σοφιστής γεννάω δέ , εἰμί δέ ἐγώ , πρός θεός , οὐ ἄν αἰσχύνω εἰς ὁ Ἕλλην σεαυτοῦ σοφιστής παρέχω ὁ Ζεύς , ὦ Σωκράτης , εἴπερ γε ὅς διανοέω χρή ἀλγεινός ἄρα , ὦ Ἱπποκράτης , μή οὐ τοιοῦτος ὑπολαμβάνω σύ ὁ παρά Πρωταγόρας μάθησις εἰμί , ἀλλά οἵαπερ ὁ παρά ὁ γραμματιστής γίγνομαι καί κιθαριστής καί παιδοτρίβης ; οὗτος γάρ σύ ἕκαστος οὐ ἐπί τέχνη μανθάνω , ὡς δημιουργός εἰμί , ἀλλά ἐπί παιδεία , ὡς ὁ ἰδιώτης καί ὁ ἐλεύθερος πρέπει.—πάνυ μέν οὖν ἐγώ δοκέω , φημί , τοιοῦτος μάλα εἰμί ὁ παρά Πρωταγόρας μάθησις . οἶδα οὖν ὅς μέλλω νῦν πράσσω , ἤ σύ λανθάνω ; εἰμί δέ ἐγώ περιοράω μέλλω ὁ ψυχή ὁ σεαυτοῦ παρέχω θεραπεύω ἀνήρ , ὡς φημί , σοφιστής · ὅτι δέ ποτέ ὁ σοφιστής εἰμί , θαυμάζω ἄν εἰ οἶδα . καίτοι εἰ οὗτος ἀγνοέω , οὐδέ ὅστις παραδίδωμι ὁ ψυχή οἶδα , οὔτε εἰ ἀγαθός οὔτε εἰ κακός πραγματίζω γε , φημί , εἰδέναι.—λέγε δή , τίς ἡγέομαι εἰμί ὁ σοφιστήν;—ἐγὼ μέν , ἠμί δέ ὅς , ὥσπερ ὄνομα λέγω , οὗτος εἰμί ὁ ὁ σοφός ἐπιστήμων , εἰμί δέ ἐγώ , οὗτος μέν ἔξεστι λέγω καί περί ζωγράφος καί περί τέκτων , ὅτι οὗτος εἰμί ὁ ὁ σοφός ἐπιστήμων · ἀλλά εἰ τις ἔρομαι ἐγώ , ὁ τίς σοφός εἰμί ὁ ζωγράφος ἐπιστήμων , λέγω ἄν που αὐτός ὅτι ὁ πρός ὁ ἀπεργασία ὁ ὁ εἰκών , καί ἄλλος οὕτως . εἰ δέ τις ἐκεῖνος ἔρομαι , ὁ δέ σοφιστής ὁ τίς σοφός εἰμί ; τίς ἄν ἀποκρίνω αὐτός ; ποῖος ἐργασία ἐπιστάτης ἄν λέγω αὐτός εἰμί , ὦ Σωκράτης , ἤ ἐπιστάτης ὁ ποιέω δεινός λέγειν;—ἴσως ἄν , εἰμί δέ ἐγώ , ἀληθής λέγω , οὐ μέντοι ἱκανός γε · ἐρώτησις γάρ ἔτι ὁ ἀπόκρισις ἐγώ δέω , περί ὅστις ὁ σοφιστής δεινός ποιέω λέγω · ὥσπερ ὁ κιθαριστής δεινός δήπου ποιέω λέγω περί ὅς καί ἐπιστήμων , περί κιθάρισις · ἦ γάρ;—ναί.—εἶεν · ὁ δέ δή σοφιστής περί τίς δεινός ποιέω λέγειν;—δῆλον ὅτι περί ὅς καί ἐπίστασθαι;—εἰκός γε . τίς δή εἰμί οὗτος περί ὅς αὐτός τε ἐπιστήμων εἰμί ὁ σοφιστής καί ὁ μαθητής ποιέω Ζεύς , φημί , οὐκέτι ἔχω σύ λέγω .