plato-philosophy.protagoras 337
εἰπόντος δὲ αὐτοῦ ταῦτα , ὁ Πρόδικος , καλῶς μοι , ἔφη , δοκεῖς λέγειν , ὦ Κριτία · χρὴ γὰρ τοὺς ἐν τοιοῖσδε λόγοις παραγιγνομένους κοινοὺς μὲν εἶναι ἀμφοῖν τοῖν διαλεγομένοιν ἀκροατάς , ἴσους δὲ μή—ἔστιν γὰρ οὐ ταὐτόν · κοινῇ μὲν γὰρ ἀκοῦσαι δεῖ ἀμφοτέρων , μὴ ἴσον δὲ νεῖμαι ἑκατέρῳ , ἀλλὰ τῷ μὲν σοφωτέρῳ πλέον , τῷ δὲ ἀμαθεστέρῳ ἔλαττον . ἐγὼ μὲν καὶ αὐτός , ὦ Πρωταγόρα τε καὶ Σώκρατες , ἀξιῶ ὑμᾶς συγχωρεῖν καὶ ἀλλήλοις περὶ τῶν λόγων ἀμφισβητεῖν μέν , ἐρίζειν δὲ μή—ἀμφισβητοῦσι μὲν γὰρ καὶ διʼ εὔνοιαν οἱ φίλοι τοῖς φίλοις , ἐρίζουσιν δὲ οἱ διάφοροί τε καὶ ἐχθροὶ ἀλλήλοις—καὶ οὕτως ἂν καλλίστη ἡμῖν ἡ συνουσία γίγνοιτο · ὑμεῖς τε γὰρ οἱ λέγοντες μάλιστʼ ἂν οὕτως ἐν ἡμῖν τοῖς ἀκούουσιν εὐδοκιμοῖτε καὶ οὐκ ἐπαινοῖσθε—εὐδοκιμεῖν μὲν γὰρ ἔστιν παρὰ ταῖς ψυχαῖς τῶν ἀκουόντων ἄνευ ἀπάτης , ἐπαινεῖσθαι δὲ ἐν λόγῳ πολλάκις παρὰ δόξαν ψευδομένων — ἡμεῖς τʼ αὖ οἱ ἀκούοντες μάλιστʼ ἂν οὕτως εὐφραινοίμεθα , οὐχ ἡδοίμεσθα—εὐφραίνεσθαι μὲν γὰρ ἔστιν μανθάνοντά τι καὶ φρονήσεως μεταλαμβάνοντα αὐτῇ τῇ διανοίᾳ , ἥδεσθαι δὲ ἐσθίοντά τι ἢ ἄλλο ἡδὺ πάσχοντα αὐτῷ τῷ σώματι . ταῦτα οὖν εἰπόντος τοῦ Προδίκου πολλοὶ πάνυ τῶν παρόντων ἀπεδέξαντο · μετὰ δὲ τὸν πρόδικον Ἱππίας ὁ σοφὸς εἶπεν , ὦ ἄνδρες , ἔφη , οἱ παρόντες , ἡγοῦμαι ἐγὼ ὑμᾶς συγγενεῖς τε καὶ οἰκείους καὶ πολίτας ἅπαντας εἶναι — φύσει , οὐ νόμῳ · τὸ γὰρ ὅμοιον τῷ ὁμοίῳ φύσει συγγενές ἐστιν , ὁ δὲ νόμος , τύραννος ὢν τῶν ἀνθρώπων , πολλὰ παρὰ τὴν φύσιν βιάζεται—ἡμᾶς οὖν αἰσχρὸν τὴν μὲν φύσιν τῶν πραγμάτων εἰδέναι , σοφωτάτους δὲ ὄντας τῶν Ἑλλήνων , καὶ κατʼ αὐτὸ τοῦτο νῦν συνεληλυθότας τῆς τε Ἑλλάδος εἰς αὐτὸ τὸ πρυτανεῖον τῆς σοφίας καὶ αὐτῆς τῆς πόλεως εἰς τὸν μέγιστον καὶ ὀλβιώτατον οἶκον τόνδε , μηδὲν τούτου τοῦ ἀξιώματος ἄξιον ἀποφήνασθαι , ἀλλʼ ὥσπερ τοὺς φαυλοτάτους τῶν ἀνθρώπων διαφέρεσθαι ἀλλήλοις .
Lemmas: λέγω δέ αὐτός οὗτος , ὁ Πρόδικος , καλός ἐγώ , φημί , δοκέω λέγω , ὦ Κριτίας · χρή γάρ ὁ ἐν τοιόσδε λόγος παραγίγνομαι κοινός μέν εἰμί ἄμφω ὁ διαλέγω ἀκροατής , ἴσος δέ μή—ἔστιν γάρ οὐ αὐτός · κοινῇ μέν γάρ ἀκούω δέω ἀμφότερος , μή ἴσος δέ νέμω ἑκάτερος , ἀλλά ὁ μέν σοφός πολύς , ὁ δέ ἀμαθής ἐλαχύς . ἐγώ μέν καί αὐτός , ὦ Πρωταγόρας τε καί Σωκράτης , ἀξιόω σύ συγχωρέω καί ἀλλήλων περί ὁ λόγος ἀμφισβητέω μέν , ἐρίζω δέ ἀμφισβητέω μέν γάρ καί διά εὔνοια ὁ φίλος ὁ φίλος , ἐρίζω δέ ὁ διάφορος τε καί ἐχθρός ἀλλήλοις—καὶ οὕτως ἄν καλός ἐγώ ὁ συνουσία γίγνομαι · σύ τε γάρ ὁ λέγω μάλα ἄν οὕτως ἐν ἐγώ ὁ ἀκούω εὐδοκιμέω καί οὐ ἐπαινοῖσθε—εὐδοκιμεῖν μέν γάρ εἰμί παρά ὁ ψυχή ὁ ἀκούω ἄνευ ἀπάτη , ἐπαινέω δέ ἐν λόγος πολλάκις παρά δόξα ψεύδω — ἐγώ τε αὖ ὁ ἀκούω μάλα ἄν οὕτως εὐφραίνω , οὐ ηδοιμεσθα—ευφραινω μέν γάρ εἰμί μανθάνω τις καί φρόνησις μεταλαμβάνω αὐτός ὁ διάνοια , ἥδομαι δέ ἐσθίω τις ἤ ἄλλος ἡδύς πάσχω αὐτός ὁ σῶμα . οὗτος οὖν λέγω ὁ Πρόδικος πολύς πάνυ ὁ πάρειμι ἀποδέχομαι · μετά δέ ὁ πρόδικος Ἱππίας ὁ σοφός λέγω , ὦ ἀνήρ , φημί , ὁ πάρειμι , ἡγέομαι ἐγώ σύ συγγενής τε καί οἰκεῖος καί πολίτης ἅπας εἰμί — φύσις , οὐ νόμος · ὁ γάρ ὅμοιος ὁ ὅμοιος φύσις συγγενής εἰμί , ὁ δέ νόμος , τύραννος εἰμί ὁ ἄνθρωπος , πολύς παρά ὁ φύσις βιάζεται—ἡμᾶς οὖν αἰσχρός ὁ μέν φύσις ὁ πρᾶγμα οἶδα , σοφός δέ εἰμί ὁ Ἕλλην , καί κατά αὐτός οὗτος νῦν συνέρχομαι ὁ τε Ἑλλάς εἰς αὐτός ὁ πρυτανεῖον ὁ σοφία καί αὐτός ὁ πόλις εἰς ὁ μέγας καί ὄλβιος οἶκος ὅδε , μηδείς οὗτος ὁ ἀξίωμα ἄξιος ἀποφαίνω , ἀλλά ὥσπερ ὁ φαῦλος ὁ ἄνθρωπος διαφέρω ἀλλήλων .