plato-philosophy.protagoras 342
ἀλλʼ ἅ μοι δοκεῖ διανοεῖσθαι Σιμωνίδης ἐν τούτῳ τῷ ᾁσματι , ἐθέλω σοι εἰπεῖν , εἰ βούλει λαβεῖν μου πεῖραν ὅπως ἔχω , ὃ σὺ λέγεις τοῦτο , περὶ ἐπῶν · ἐὰν δὲ βούλῃ , σοῦ ἀκούσομαι . ὁ μὲν οὖν Πρωταγόρας ἀκούσας μου ταῦτα λέγοντος , εἰ σὺ βούλει , ἔφη , ὦ Σώκρατες · ὁ δὲ Πρόδικός τε καὶ ὁ Ἱππίας ἐκελευέτην πάνυ , καὶ οἱ ἄλλοι . ἐγὼ τοίνυν , ἦν δʼ ἐγώ , ἅ γέ μοι δοκεῖ περὶ τοῦ ᾄσματος τούτου , πειράσομαι ὑμῖν διεξελθεῖν . φιλοσοφία γάρ ἐστιν παλαιοτάτη τε καὶ πλείστη τῶν Ἑλλήνων ἐν Κρήτῃ τε καὶ ἐν Λακεδαίμονι , καὶ σοφισταὶ πλεῖστοι γῆς ἐκεῖ εἰσιν · ἀλλʼ ἐξαρνοῦνται καὶ σχηματίζονται ἀμαθεῖς εἶναι , ἵνα μὴ κατάδηλοι ὦσιν ὅτι σοφίᾳ τῶν Ἑλλήνων περίεισιν , ὥσπερ οὓς Πρωταγόρας ἔλεγε τοὺς σοφιστάς , ἀλλὰ δοκῶσιν τῷ μάχεσθαι καὶ ἀνδρείᾳ περιεῖναι , ἡγούμενοι , εἰ γνωσθεῖεν ᾧ περίεισιν , πάντας τοῦτο ἀσκήσειν , τὴν σοφίαν . νῦν δὲ ἀποκρυψάμενοι ἐκεῖνο ἐξηπατήκασιν τοὺς ἐν ταῖς πόλεσι λακωνίζοντας , καὶ οἱ μὲν ὦτά τε κατάγνυνται μιμούμενοι αὐτούς , καὶ ἱμάντας περιειλίττονται καὶ φιλογυμναστοῦσιν καὶ βραχείας ἀναβολὰς φοροῦσιν , ὡς δὴ τούτοις κρατοῦντας τῶν Ἑλλήνων τοὺς Λακεδαιμονίους · οἱ δὲ Λακεδαιμόνιοι , ἐπειδὰν βούλωνται ἀνέδην τοῖς παρʼ αὑτοῖς συγγενέσθαι σοφισταῖς καὶ ἤδη ἄχθωνται λάθρᾳ συγγιγνόμενοι , ξενηλασίας ποιούμενοι τῶν τε λακωνιζόντων τούτων καὶ ἐάν τις ἄλλος ξένος ὢν ἐπιδημήσῃ , συγγίγνονται τοῖς σοφισταῖς λανθάνοντες τοὺς ξένους , καὶ αὐτοὶ οὐδένα ἐῶσιν τῶν νέων εἰς τὰς ἄλλας πόλεις ἐξιέναι , ὥσπερ οὐδὲ Κρῆτες , ἵνα μὴ ἀπομανθάνωσιν ἃ αὐτοὶ διδάσκουσιν . εἰσὶν δὲ ἐν ταύταις ταῖς πόλεσιν οὐ μόνον ἄνδρες ἐπὶ παιδεύσει μέγα φρονοῦντες , ἀλλὰ καὶ γυναῖκες . γνοῖτε δʼ ἂν ὅτι ἐγὼ ταῦτα ἀληθῆ λέγω καὶ Λακεδαιμόνιοι πρὸς φιλοσοφίαν καὶ λόγους ἄριστα πεπαίδευνται , ὧδε · εἰ γὰρ ἐθέλει τις Λακεδαιμονίων τῷ φαυλοτάτῳ συγγενέσθαι , τὰ μὲν πολλὰ ἐν τοῖς λόγοις εὑρήσει αὐτὸν φαῦλόν τινα φαινόμενον , ἔπειτα , ὅπου ἂν τύχῃ τῶν λεγομένων , ἐνέβαλεν ῥῆμα ἄξιον λόγου βραχὺ καὶ συνεστραμμένον ὥσπερ δεινὸς ἀκοντιστής , ὥστε φαίνεσθαι τὸν προσδιαλεγόμενον παιδὸς μηδὲν βελτίω .
Lemmas: ἀλλά ὅς ἐγώ δοκέω διανοέω Σιμωνίδης ἐν οὗτος ὁ ᾁσμα , ἐθέλω σύ λέγω , εἰ βούλομαι λαμβάνω ἐγώ πεῖρα ὅπως ἔχω , ὅς σύ λέγω οὗτος , περί ἔπος · ἐάν δέ βούλομαι , σύ ἀκούω . ὁ μέν οὖν Πρωταγόρας ἀκούω ἐγώ οὗτος λέγω , εἰ σύ βούλομαι , φημί , ὦ Σωκράτης · ὁ δέ Πρόδικος τε καί ὁ Ἱππίας κελεύω πάνυ , καί ὁ ἄλλος . ἐγώ τοίνυν , εἰμί δέ ἐγώ , ὅς γε ἐγώ δοκέω περί ὁ ᾁσμα οὗτος , πειράω σύ διεξέρχομαι . φιλοσοφία γάρ εἰμί παλαιός τε καί πολύς ὁ Ἕλλην ἐν Κρήτη τε καί ἐν Λακεδαίμων , καί σοφιστής πολύς γῆ ἐκεῖ εἰμί · ἀλλά ἐξαρνέομαι καί σχηματίζω ἀμαθής εἰμί , ἵνα μή κατάδηλος εἰμί ὅτι σοφία ὁ Ἕλλην περίειμι , ὥσπερ ὅς Πρωταγόρας λέγω ὁ σοφιστής , ἀλλά δοκέω ὁ μάχομαι καί ἀνδρεία περίειμι , ἡγέομαι , εἰ γιγνώσκω ὅς περίειμι , πᾶς οὗτος ἀσκέω , ὁ σοφία . νῦν δέ ἀποκρύπτω ἐκεῖνος ἐξαπατάω ὁ ἐν ὁ πόλις Λακωνίζω , καί ὁ μέν οὖς τε κατάγνυμι μιμέομαι αὐτός , καί ἱμάς περιειλίσσω καί φιλογυμναστέω καί βραχύς ἀναβολή φορέω , ὡς δή οὗτος κρατέω ὁ Ἕλλην ὁ Λακεδαιμόνιος · ὁ δέ Λακεδαιμόνιος , ἐπειδάν βούλομαι ἀνέδην ὁ παρά ἑαυτοῦ συγγίγνομαι σοφιστής καί ἤδη ἄχθομαι λάθρῃ συγγίγνομαι , ξενηλασία ποιέω ὁ τε Λακωνίζω οὗτος καί ἐάν τις ἄλλος ξένος εἰμί ἐπιδημέω , συγγίγνομαι ὁ σοφιστής λανθάνω ὁ ξένος , καί αὐτός οὐδείς ἐάω ὁ νέος εἰς ὁ ἄλλος πόλις ἐξέρχομαι , ὥσπερ οὐδέ Κρής , ἵνα μή ἀπομανθάνω ὅς αὐτός διδάσκω . εἰμί δέ ἐν οὗτος ὁ πόλις οὐ μόνος ἀνήρ ἐπί παίδευσις μέγας φρονέω , ἀλλά καί γυνή . γιγνώσκω δέ ἄν ὅτι ἐγώ οὗτος ἀληθής λέγω καί Λακεδαιμόνιος πρός φιλοσοφία καί λόγος ἀγαθός παιδεύω , ὧδε · εἰ γάρ ἐθέλω τις Λακεδαιμόνιος ὁ φαῦλος συγγίγνομαι , ὁ μέν πολύς ἐν ὁ λόγος εὑρίσκω αὐτός φαῦλος τις φαίνω , ἔπειτα , ὅπου ἄν τυγχάνω ὁ λέγω , ἐμβάλλω ῥῆμα ἄξιος λόγος βραχύς καί συστρέφω ὥσπερ δεινός ἀκοντιστής , ὥστε φαίνω ὁ προσδιαλέγομαι παῖς μηδείς ἀγαθός .