plato-philosophy.protagoras 321
ἃ μὲν γὰρ αὐτῶν σμικρότητι ἤμπισχεν , πτηνὸν φυγὴν ἢ κατάγειον οἴκησιν ἔνεμεν · ἃ δὲ ηὖξε μεγέθει , τῷδε αὐτῷ αὐτὰ ἔσῳζεν · καὶ τἆλλα οὕτως ἐπανισῶν ἔνεμεν . ταῦτα δὲ ἐμηχανᾶτο εὐλάβειαν ἔχων μή τι γένος ἀϊστωθείη · ἐπειδὴ δὲ αὐτοῖς ἀλληλοφθοριῶν διαφυγὰς ἐπήρκεσε , πρὸς τὰς ἐκ Διὸς ὥρας εὐμάρειαν ἐμηχανᾶτο ἀμφιεννὺς αὐτὰ πυκναῖς τε θριξὶν καὶ στερεοῖς δέρμασιν , ἱκανοῖς μὲν ἀμῦναι χειμῶνα , δυνατοῖς δὲ καὶ καύματα , καὶ εἰς εὐνὰς ἰοῦσιν ὅπως ὑπάρχοι τὰ αὐτὰ ταῦτα στρωμνὴ οἰκεία τε καὶ αὐτοφυὴς ἑκάστῳ · καὶ ὑποδῶν τὰ μὲν ὁπλαῖς , τὰ δὲ δέρμασιν στερεοῖς καὶ ἀναίμοις . τοὐντεῦθεν τροφὰς ἄλλοις ἄλλας ἐξεπόριζεν , τοῖς μὲν ἐκ γῆς βοτάνην , ἄλλοις δὲ δένδρων καρπούς , τοῖς δὲ ῥίζας · ἔστι δʼ οἷς ἔδωκεν εἶναι τροφὴν ζῴων ἄλλων βοράν · καὶ τοῖς μὲν ὀλιγογονίαν προσῆψε , τοῖς δʼ ἀναλισκομένοις ὑπὸ τούτων πολυγονίαν , σωτηρίαν τῷ γένει πορίζων . ἅτε δὴ οὖν οὐ πάνυ τι σοφὸς ὢν ὁ Ἐπιμηθεὺς ἔλαθεν αὑτὸν καταναλώσας τὰς δυνάμεις εἰς τὰ ἄλογα · λοιπὸν δὴ ἀκόσμητον ἔτι αὐτῷ ἦν τὸ ἀνθρώπων γένος , καὶ ἠπόρει ὅτι χρήσαιτο . ἀποροῦντι δὲ αὐτῷ ἔρχεται Προμηθεὺς ἐπισκεψόμενος τὴν νομήν , καὶ ὁρᾷ τὰ μὲν ἄλλα ζῷα ἐμμελῶς πάντων ἔχοντα , τὸν δὲ ἄνθρωπον γυμνόν τε καὶ ἀνυπόδητον καὶ ἄστρωτον καὶ ἄοπλον · ἤδη δὲ καὶ ἡ εἱμαρμένη ἡμέρα παρῆν , ἐν ᾗ ἔδει καὶ ἄνθρωπον ἐξιέναι ἐκ γῆς εἰς φῶς . ἀπορίᾳ οὖν σχόμενος ὁ Προμηθεὺς ἥντινα σωτηρίαν τῷ ἀνθρώπῳ εὕροι , κλέπτει Ἡφαίστου καὶ Ἀθηνᾶς τὴν ἔντεχνον σοφίαν σὺν πυρί—ἀμήχανον γὰρ ἦν ἄνευ πυρὸς αὐτὴν κτητήν τῳ ἢ χρησίμην γενέσθαι—καὶ οὕτω δὴ δωρεῖται ἀνθρώπῳ . τὴν μὲν οὖν περὶ τὸν βίον σοφίαν ἄνθρωπος ταύτῃ ἔσχεν , τὴν δὲ πολιτικὴν οὐκ εἶχεν · ἦν γὰρ παρὰ τῷ Διί . τῷ δὲ Προμηθεῖ εἰς μὲν τὴν ἀκρόπολιν τὴν τοῦ Διὸς οἴκησιν οὐκέτι ἐνεχώρει εἰσελθεῖν—πρὸς δὲ καὶ αἱ Διὸς φυλακαὶ φοβεραὶ ἦσαν—εἰς δὲ τὸ τῆς Ἀθηνᾶς καὶ Ἡφαίστου οἴκημα τὸ κοινόν , ἐν ᾧ ἐφιλοτεχνείτην , λαθὼν εἰσέρχεται , καὶ κλέψας τήν τε ἔμπυρον τέχνην τὴν τοῦ Ἡφαίστου καὶ τὴν ἄλλην τὴν τῆς Ἀθηνᾶς δίδωσιν ἀνθρώπῳ , καὶ ἐκ τούτου εὐπορία μὲν ἀνθρώπῳ τοῦ βίου γίγνεται , Προμηθέα δὲ διʼ Ἐπιμηθέα ὕστερον , ᾗπερ λέγεται , κλοπῆς δίκη μετῆλθεν .
Lemmas: ὅς μέν γάρ αὐτός μικρότης ἀμφιίσχω , πτηνός φυγή ἤ κατάγειος οἴκησις νέμω · ὅς δέ αὐξάνω μέγεθος , ὅδε αὐτός αὐτός σῴζω · καί ἄλλος οὕτως ἐπανισόω νέμω . οὗτος δέ μηχανάομαι εὐλάβεια ἔχω μή τις γένος ἀιστόω · ἐπειδή δέ αὐτός ἀλληλοφθορία διαφυγή ἐπαρκέω , πρός ὁ ἐκ Ζεύς ὥρα εὐμάρεια μηχανάομαι ἀμφιέννυμι αὐτός πυκνός τε θρίξ καί στερεός δέρμα , ἱκανός μέν ἀμύνω χειμών , δυνατός δέ καί καῦμα , καί εἰς εὐνή ἔρχομαι ὅπως ὑπάρχω ὁ αὐτός οὗτος στρωμνή οἰκεῖος τε καί αὐτοφυής ἕκαστος · καί ὑποδέω ὁ μέν ὁπλή , ὁ δέ δέρμα στερεός καί ἄναιμος . ἐντεῦθεν τροφή ἄλλος ἄλλος ἐκπορίζω , ὁ μέν ἐκ γῆ βοτάνη , ἄλλος δέ δένδρον καρπός , ὁ δέ ῥίζα · εἰμί δέ ὅς δίδωμι εἰμί τροφή ζῷον ἄλλος βορά · καί ὁ μέν ὀλιγογονία προσάπτω , ὁ δέ ἀναλίσκω ὑπό οὗτος πολυγονία , σωτηρία ὁ γένος πορίζω . ἅτε δή οὖν οὐ πάνυ τις σοφός εἰμί ὁ Ἐπιμηθεύς λανθάνω ἑαυτοῦ καταναλίσκω ὁ δύναμις εἰς ὁ ἄλογος · λοιπός δή ἀκόσμητος ἔτι αὐτός εἰμί ὁ ἄνθρωπος γένος , καί ἀπορέω ὅτι χράω . ἀφοράω δέ αὐτός ἔρχομαι Προμηθεύς ἐπισκοπέω ὁ νομή , καί ὁράω ὁ μέν ἄλλος ζῷον ἐμμελής πᾶς ἔχω , ὁ δέ ἄνθρωπος γυμνός τε καί ἀνυπόδητος καί ἄστρωτος καί ἄοπλος · ἤδη δέ καί ὁ μείρομαι ἡμέρα πάρειμι , ἐν ὅς δέω καί ἄνθρωπος ἐξέρχομαι ἐκ γῆ εἰς φάος . ἀπορία οὖν ἔχω ὁ Προμηθεύς ὅστις σωτηρία ὁ ἄνθρωπος εὑρίσκω , κλέπτω Ἥφαιστος καί Ἀθήνη ὁ ἔντεχνος σοφία σύν πυρί—ἀμήχανον γάρ εἰμί ἄνευ πῦρ αὐτός κτητός τις ἤ χρήσιμος γενέσθαι—καὶ οὕτως δή δωρέω ἄνθρωπος . ὁ μέν οὖν περί ὁ βίος σοφία ἄνθρωπος ταύτῃ ἔχω , ὁ δέ πολιτικός οὐ ἔχω · εἰμί γάρ παρά ὁ Ζεύς . ὁ δέ Προμηθεύς εἰς μέν ὁ ἀκρόπολις ὁ ὁ Ζεύς οἴκησις οὐκέτι ἐγχωρέω εἰσέρχομαι δέ καί ὁ Ζεύς φυλακή φοβερός ἦσαν—εἰς δέ ὁ ὁ Ἀθήνη καί Ἥφαιστος οἴκημα ὁ κοινός , ἐν ὅς φιλοτεχνέω , λανθάνω εἰσέρχομαι , καί κλέπτω ὁ τε ἔμπυρος τέχνη ὁ ὁ Ἥφαιστος καί ὁ ἄλλος ὁ ὁ Ἀθήνη δίδωμι ἄνθρωπος , καί ἐκ οὗτος εὐπορία μέν ἄνθρωπος ὁ βίος γίγνομαι , Προμηθεύς δέ διά Ἐπιμηθεύς ὕστερον , ὅς λέγω , κλοπή δίκη μετέρχομαι .