plato-philosophy.protagoras 354
οὐκοῦν φαίνεται , ὦ ἄνθρωποι , ὑμῖν , ὥς φαμεν ἐγώ τε καὶ Πρωταγόρας , διʼ οὐδὲν ἄλλο ταῦτα κακὰ ὄντα ἢ διότι εἰς ἀνίας τε ἀποτελευτᾷ καὶ ἄλλων ἡδονῶν ἀποστερεῖ ; Ὁμολογοῖεν ἄν;—συνεδόκει ἡμῖν ἀμφοῖν.—οὐκοῦν πάλιν ἂν αὐτοὺς τὸ ἐναντίον εἰ ἐροίμεθα · ὦ ἄνθρωποι οἱ λέγοντες αὖ ἀγαθὰ ἀνιαρὰ εἶναι , ἆρα οὐ τὰ τοιάδε λέγετε , οἷον τά τε γυμνάσια καὶ τὰς στρατείας καὶ τὰς ὑπὸ τῶν ἰατρῶν θεραπείας τὰς διὰ καύσεών τε καὶ τομῶν καὶ φαρμακειῶν καὶ λιμοκτονιῶν γιγνομένας , ὅτι ταῦτα ἀγαθὰ μέν ἐστιν , ἀνιαρὰ δέ ; φαῖεν ἄν;—συνεδόκει.—πότερον οὖν κατὰ τόδε ἀγαθὰ αὐτὰ καλεῖτε , ὅτι ἐν τῷ παραχρῆμα ὀδύνας τὰς ἐσχάτας παρέχει καὶ ἀλγηδόνας , ἢ ὅτι εἰς τὸν ὕστερον χρόνον ὑγίειαί τε ἀπʼ αὐτῶν γίγνονται καὶ εὐεξίαι τῶν σωμάτων καὶ τῶν πόλεων σωτηρίαι καὶ ἄλλων ἀρχαὶ καὶ πλοῦτοι ; φαῖεν ἄν , ὡς ἐγᾦμαι.—συνεδόκει.—ταῦτα δὲ ἀγαθά ἐστι διʼ ἄλλο τι ἢ ὅτι εἰς ἡδονὰς ἀποτελευτᾷ καὶ λυπῶν ἀπαλλαγάς τε καὶ ἀποτροπάς ; ἢ ἔχετέ τι ἄλλο τέλος λέγειν , εἰς ὃ ἀποβλέψαντες αὐτὰ ἀγαθὰ καλεῖτε , ἀλλʼ ἢ ἡδονάς τε καὶ λύπας ; οὐκ ἂν φαῖεν , ὡς ἐγᾦμαι.—οὐδʼ ἐμοὶ δοκεῖ , ἔφη ὁ Πρωταγόρας.—οὐκοῦν τὴν μὲν ἡδονὴν διώκετε ὡς ἀγαθὸν ὄν , τὴν δὲ λύπην φεύγετε ὡς κακόν;—συνεδόκει.—τοῦτʼ ἄρα ἡγεῖσθʼ εἶναι κακόν , τὴν λύπην , καὶ ἀγαθὸν τὴν ἡδονήν , ἐπεὶ καὶ αὐτὸ τὸ χαίρειν τότε λέγετε κακὸν εἶναι , ὅταν μειζόνων ἡδονῶν ἀποστερῇ ἢ ὅσας αὐτὸ ἔχει , ἢ λύπας μείζους παρασκευάζῃ τῶν ἐν αὐτῷ ἡδονῶν · ἐπεὶ εἰ κατʼ ἄλλο τι αὐτὸ τὸ χαίρειν κακὸν καλεῖτε καὶ εἰς ἄλλο τι τέλος ἀποβλέψαντες , ἔχοιτε ἂν καὶ ἡμῖν εἰπεῖν · ἀλλʼ οὐχ ἕξετε.—οὐδʼ ἐμοὶ δοκοῦσιν , ἔφη ὁ Πρωταγόρας.—ἄλλο τι οὖν πάλιν καὶ περὶ αὐτοῦ τοῦ λυπεῖσθαι ὁ αὐτὸς τρόπος ; τότε καλεῖτε αὐτὸ τὸ λυπεῖσθαι ἀγαθόν , ὅταν ἢ μείζους λύπας τῶν ἐν αὐτῷ οὐσῶν ἀπαλλάττῃ ἢ μείζους ἡδονὰς τῶν λυπῶν παρασκευάζῃ ; ἐπεὶ εἰ πρὸς ἄλλο τι τέλος ἀποβλέπετε , ὅταν καλῆτε αὐτὸ τὸ λυπεῖσθαι ἀγαθόν , ἢ πρὸς ὃ ἐγὼ λέγω , ἔχετε ἡμῖν εἰπεῖν · ἀλλʼ οὐχ ἕξετε.—ἀληθῆ , ἔφη , λέγεις , ὁ Πρωταγόρας . πάλιν τοίνυν , ἔφην ἐγώ , εἴ με ἀνέροισθε , ὦ ἄνθρωποι , τίνος οὖν δήποτε ἕνεκα πολλὰ περὶ τούτου λέγεις καὶ πολλαχῇ ; Συγγιγνώσκετέ μοι , φαίην ἂν ἔγωγε . πρῶτον μὲν γὰρ οὐ ῥᾴδιον ἀποδεῖξαι τί ἐστίν ποτε τοῦτο ὃ ὑμεῖς καλεῖτε τῶν ἡδονῶν ἥττω εἶναι · ἔπειτα ἐν τούτῳ εἰσὶν πᾶσαι αἱ ἀποδείξεις .
Lemmas: οὐκοῦν φαίνω , ὦ ἄνθρωπος , σύ , ὡς φημί ἐγώ τε καί Πρωταγόρας , διά οὐδείς ἄλλος οὗτος κακός εἰμί ἤ διότι εἰς ἀνία τε ἀποτελευτάω καί ἄλλος ἡδονή ἀποστερέω ; ὁμολογέω αν;—συνεδοκεω ἐγώ αμφοιν.—ουκεω πάλιν ἄν αὐτός ὁ ἐναντίος εἰ ἐρέω · ὦ ἄνθρωπος ὁ λέγω αὖ ἀγαθός ἀνιαρός εἰμί , ἆρα οὐ ὁ τοιόσδε λέγω , οἷος ὁ τε γυμνάσιον καί ὁ στρατεία καί ὁ ὑπό ὁ ἰατρός θεραπεία ὁ διά καῦσις τε καί τομή καί φαρμάκεια καί λιμοκτονία γίγνομαι , ὅτι οὗτος ἀγαθός μέν εἰμί , ἀνιαρός δέ ; φημί αν;—συνεδοκει.—ποτερος οὖν κατά ὅδε ἀγαθός αὐτός καλέω , ὅτι ἐν ὁ παραχρῆμα ὀδύνη ὁ ἔσχατος παρέχω καί ἀλγηδών , ἤ ὅτι εἰς ὁ ὕστερον χρόνος ὑγίεια τε ἀπό αὐτός γίγνομαι καί εὐεξία ὁ σῶμα καί ὁ πόλις σωτηρία καί ἄλλος ἀρχή καί πλοῦτος ; φημί ἄν , ὡς ἐγᾦμαι.—συνεδόκει.—ταῦτα δέ ἀγαθός εἰμί διά ἄλλος τις ἤ ὅτι εἰς ἡδονή ἀποτελευτάω καί λύπη ἀπαλλαγή τε καί ἀποτροπή ; ἤ ἔχω τις ἄλλος τέλος λέγω , εἰς ὅς ἀποβλέπω αὐτός ἀγαθός καλέω , ἀλλά ἤ ἡδονή τε καί λύπη ; οὐ ἄν φημί , ὡς ἐγᾦμαι.—οὐδʼ ἐγώ δοκέω , φημί ὁ Πρωταγόρας ὁ μέν ἡδονή διώκω ὡς ἀγαθός εἰμί , ὁ δέ λύπη φεύγω ὡς κακόν;—συνεδόκει.—τοῦτʼ ἄρα ἡγέομαι εἰμί κακός , ὁ λύπη , καί ἀγαθός ὁ ἡδονή , ἐπεί καί αὐτός ὁ χαίρω τότε λέγω κακός εἰμί , ὅταν μέγας ἡδονή ἀποστερέω ἤ ὅσος αὐτός ἔχω , ἤ λύπη μέγας παρασκευάζω ὁ ἐν αὐτός ἡδονή · ἐπεί εἰ κατά ἄλλος τις αὐτός ὁ χαίρω κακός καλέω καί εἰς ἄλλος τις τέλος ἀποβλέπω , ἔχω ἄν καί ἐγώ λέγω · ἀλλά οὐ ἕξετε.—οὐδʼ ἐγώ δοκέω , φημί ὁ Πρωταγόρας τις οὖν πάλιν καί περί αὐτός ὁ λυπέω ὁ αὐτός τρόπος ; τότε καλέω αὐτός ὁ λυπέω ἀγαθός , ὅταν ἤ μέγας λύπη ὁ ἐν αὐτός εἰμί ἀπαλλάσσω ἤ μέγας ἡδονή ὁ λύπη παρασκευάζω ; ἐπεί εἰ πρός ἄλλος τις τέλος ἀποβλέπω , ὅταν καλέω αὐτός ὁ λυπέω ἀγαθός , ἤ πρός ὅς ἐγώ λέγω , ἔχω ἐγώ λέγω · ἀλλά οὐ ἕξετε.—ἀληθῆ , φημί , λέγω , ὁ Πρωταγόρας . πάλιν τοίνυν , φημί ἐγώ , εἰ ἐγώ ἀνέρομαι , ὦ ἄνθρωπος , τίς οὖν δήποτε ἕνεκα πολύς περί οὗτος λέγω καί πολλαχῆ ; συγγιγνώσκω ἐγώ , φημί ἄν ἐγώ . πρῶτος μέν γάρ οὐ ῥᾴδιος ἀποδείκνυμι τίς εἰμί ποτέ οὗτος ὅς σύ καλέω ὁ ἡδονή ἥσσων εἰμί · ἔπειτα ἐν οὗτος εἰμί πᾶς ὁ ἀπόδειξις .