plato-philosophy.protagoras 320
ἐπεὶ Περικλῆς , ὁ τουτωνὶ τῶν νεανίσκων πατήρ , τούτους ἃ μὲν διδασκάλων εἴχετο καλῶς καὶ εὖ ἐπαίδευσεν , ἃ δὲ αὐτὸς σοφός ἐστιν οὔτε αὐτὸς παιδεύει οὔτε τῳ ἄλλῳ παραδίδωσιν , ἀλλʼ αὐτοὶ περιιόντες νέμονται ὥσπερ ἄφετοι , ἐάν που αὐτόματοι περιτύχωσιν τῇ ἀρετῇ . εἰ δὲ βούλει , Κλεινίαν , τὸν Ἀλκιβιάδου τουτουῒ νεώτερον ἀδελφόν , ἐπιτροπεύων ὁ αὐτὸς οὗτος ἀνὴρ Περικλῆς , δεδιὼς περὶ αὐτοῦ μὴ διαφθαρῇ δὴ ὑπὸ Ἀλκιβιάδου , ἀποσπάσας ἀπὸ τούτου , καταθέμενος ἐν Ἀρίφρονος ἐπαίδευε · καὶ πρὶν ἓξ μῆνας γεγονέναι , ἀπέδωκε τούτῳ οὐκ ἔχων ὅτι χρήσαιτο αὐτῷ . καὶ ἄλλους σοι παμπόλλους ἔχω λέγειν , οἳ αὐτοὶ ἀγαθοὶ ὄντες οὐδένα πώποτε βελτίω ἐποίησαν οὔτε τῶν οἰκείων οὔτε τῶν ἀλλοτρίων . ἐγὼ οὖν , ὦ Πρωταγόρα , εἰς ταῦτα ἀποβλέπων οὐχ ἡγοῦμαι διδακτὸν εἶναι ἀρετήν · ἐπειδὴ δέ σου ἀκούω ταῦτα λέγοντος , κάμπτομαι καὶ οἶμαί τί σε λέγειν διὰ τὸ ἡγεῖσθαί σε πολλῶν μὲν ἔμπειρον γεγονέναι , πολλὰ δὲ μεμαθηκέναι , τὰ δὲ αὐτὸν ἐξηυρηκέναι . εἰ οὖν ἔχεις ἐναργέστερον ἡμῖν ἐπιδεῖξαι ὡς διδακτόν ἐστιν ἡ ἀρετή , μὴ φθονήσῃς ἀλλʼ ἐπίδειξον . ἀλλʼ , ὦ Σώκρατες , ἔφη , οὐ φθονήσω · ἀλλὰ πότερον ὑμῖν , ὡς πρεσβύτερος νεωτέροις , μῦθον λέγων ἐπιδείξω ἢ λόγῳ διεξελθών ; πολλοὶ οὖν αὐτῷ ὑπέλαβον τῶν παρακαθημένων ὁποτέρως βούλοιτο οὕτως διεξιέναι . δοκεῖ τοίνυν μοι , ἔφη , χαριέστερον εἶναι μῦθον ὑμῖν λέγειν . ἦν γάρ ποτε χρόνος ὅτε θεοὶ μὲν ἦσαν , θνητὰ δὲ γένη οὐκ ἦν . ἐπειδὴ δὲ καὶ τούτοις χρόνος ἦλθεν εἱμαρμένος γενέσεως , τυποῦσιν αὐτὰ θεοὶ γῆς ἔνδον ἐκ γῆς καὶ πυρὸς μείξαντες καὶ τῶν ὅσα πυρὶ καὶ γῇ κεράννυται . ἐπειδὴ δʼ ἄγειν αὐτὰ πρὸς φῶς ἔμελλον , προσέταξαν Προμηθεῖ καὶ Ἐπιμηθεῖ κοσμῆσαί τε καὶ νεῖμαι δυνάμεις ἑκάστοις ὡς πρέπει . Προμηθέα δὲ παραιτεῖται Ἐπιμηθεὺς αὐτὸς νεῖμαι , νείμαντος δέ μου , ἔφη , ἐπίσκεψαι · καὶ οὕτω πείσας νέμει . νέμων δὲ τοῖς μὲν ἰσχὺν ἄνευ τάχους προσῆπτεν , τοὺς δʼ ἀσθενεστέρους τάχει ἐκόσμει · τοὺς δὲ ὥπλιζε , τοῖς δʼ ἄοπλον διδοὺς φύσιν ἄλλην τινʼ αὐτοῖς ἐμηχανᾶτο δύναμιν εἰς σωτηρίαν .
Lemmas: ἐπεί Περικλῆς , ὁ οὗτος ὁ νεανίσκος πατήρ , οὗτος ὅς μέν διδάσκαλος ἔχω καλός καί εὖ παιδεύω , ὅς δέ αὐτός σοφός εἰμί οὔτε αὐτός παιδεύω οὔτε τις ἄλλος παραδίδωμι , ἀλλά αὐτός περιέρχομαι νέμω ὥσπερ ἄφετος , ἐάν που αὐτόματος περιτυγχάνω ὁ ἀρετή . εἰ δέ βούλομαι , Κλεινίας , ὁ Ἀλκιβιάδης οὗτος νέος ἀδελφός , ἐπιτροπεύω ὁ αὐτός οὗτος ἀνήρ Περικλῆς , δείδω περί αὐτός μή διαφθείρω δή ὑπό Ἀλκιβιάδης , ἀποσπάω ἀπό οὗτος , κατατίθημι ἐν Ἀρίφρων παιδεύω · καί πρίν ἕξ μείς γίγνομαι , ἀποδίδωμι οὗτος οὐ ἔχω ὅτι χράω αὐτός . καί ἄλλος σύ πάμπολυς ἔχω λέγω , ὅς αὐτός ἀγαθός εἰμί οὐδείς πώποτε ἀγαθός ποιέω οὔτε ὁ οἰκεῖος οὔτε ὁ ἀλλότριος . ἐγώ οὖν , ὦ Πρωταγόρας , εἰς οὗτος ἀποβλέπω οὐ ἡγέομαι διδακτός εἰμί ἀρετή · ἐπειδή δέ σύ ἀκούω οὗτος λέγω , κάμπτω καί οἴομαι τίς σύ λέγω διά ὁ ἡγέομαι σύ πολύς μέν ἔμπειρος γίγνομαι , πολύς δέ μανθάνω , ὁ δέ αὐτός ἐξευρίσκω . εἰ οὖν ἔχω ἐναργής ἐγώ ἐπιδείκνυμι ὡς διδακτός εἰμί ὁ ἀρετή , μή φθονέω ἀλλά ἐπιδείκνυμι . ἀλλά , ὦ Σωκράτης , φημί , οὐ φθονέω · ἀλλά πότερος σύ , ὡς πρέσβυς νεώτερος , μῦθος λέγω ἐπιδείκνυμι ἤ λόγος διεξέρχομαι ; πολύς οὖν αὐτός ὑπολαμβάνω ὁ παρακάθημαι ὁπότερος βούλομαι οὕτως διεξέρχομαι . δοκέω τοίνυν ἐγώ , φημί , χαρίεις εἰμί μῦθος σύ λέγω . εἰμί γάρ ποτέ χρόνος ὅτε θεός μέν εἰμί , θνητός δέ γένος οὐ εἰμί . ἐπειδή δέ καί οὗτος χρόνος ἔρχομαι μείρομαι γένεσις , τυπόω αὐτός θεός γῆ ἔνδον ἐκ γῆ καί πῦρ μείγνυμι καί ὁ ὅσος πῦρ καί γῆ κεράννυμι . ἐπειδή δέ ἄγω αὐτός πρός φάος μέλλω , προστάσσω Προμηθεύς καί Ἐπιμηθεύς κοσμέω τε καί νέμω δύναμις ἕκαστος ὡς πρέπω . Προμηθεύς δέ παραιτέομαι Ἐπιμηθεύς αὐτός νέμω , νέμω δέ ἐγώ , φημί , ἐπισκοπέω · καί οὕτως πείθω νέμω . νέμω δέ ὁ μέν ἰσχύς ἄνευ τάχος προσάπτω , ὁ δέ ἀσθενής τάχος κοσμέω · ὁ δέ ὁπλίζω , ὁ δέ ἄοπλος δίδωμι φύσις ἄλλος τις αὐτός μηχανάομαι δύναμις εἰς σωτηρία .