plato-philosophy.protagoras 334
πότερον , ἦν δʼ ἐγώ , λέγεις , ὦ Πρωταγόρα , ἃ μηδενὶ ἀνθρώπων ὠφέλιμά ἐστιν , ἢ ἃ μηδὲ τὸ παράπαν ὠφέλιμα ; καὶ τὰ τοιαῦτα σὺ ἀγαθὰ καλεῖς;—οὐδαμῶς , ἔφη · ἀλλʼ ἔγωγε πολλὰ οἶδʼ ἃ ἀνθρώποις μὲν ἀνωφελῆ ἐστι , καὶ σιτία καὶ ποτὰ καὶ φάρμακα καὶ ἄλλα μυρία , τὰ δέ γε ὠφέλιμα · τὰ δὲ ἀνθρώποις μὲν οὐδέτερα , ἵπποις δέ · τὰ δὲ βουσὶν μόνον , τὰ δὲ κυσίν · τὰ δέ γε τούτων μὲν οὐδενί , δένδροις δέ · τὰ δὲ τοῦ δένδρου ταῖς μὲν ῥίζαις ἀγαθά , ταῖς δὲ βλάσταις πονηρά , οἷον καὶ ἡ κόπρος πάντων τῶν φυτῶν ταῖς μὲν ῥίζαις ἀγαθὸν παραβαλλομένη , εἰ δʼ ἐθέλοις ἐπὶ τοὺς πτόρθους καὶ τοὺς νέους κλῶνας ἐπιβάλλειν , πάντα ἀπόλλυσιν · ἐπεὶ καὶ τὸ ἔλαιον τοῖς μὲν φυτοῖς ἅπασίν ἐστιν πάγκακον καὶ ταῖς θριξὶν πολεμιώτατον ταῖς τῶν ἄλλων ζῴων πλὴν ταῖς τοῦ ἀνθρώπου , ταῖς δὲ τοῦ ἀνθρώπου ἀρωγὸν καὶ τῷ ἄλλῳ σώματι . οὕτω δὲ ποικίλον τί ἐστιν τὸ ἀγαθὸν καὶ παντοδαπόν , ὥστε καὶ ἐνταῦθα τοῖς μὲν ἔξωθεν τοῦ σώματος ἀγαθόν ἐστιν τῷ ἀνθρώπῳ , τοῖς δʼ ἐντὸς ταὐτὸν τοῦτο κάκιστον · καὶ διὰ τοῦτο οἱ ἰατροὶ πάντες ἀπαγορεύουσιν τοῖς ἀσθενοῦσιν μὴ χρῆσθαι ἐλαίῳ ἀλλʼ ἢ ὅτι σμικροτάτῳ ἐν τούτοις οἷς μέλλει ἔδεσθαι , ὅσον μόνον τὴν δυσχέρειαν κατασβέσαι τὴν ἐπὶ ταῖς αἰσθήσεσι ταῖς διὰ τῶν ῥινῶν γιγνομένην ἐν τοῖς σιτίοις τε καὶ ὄψοις . εἰπόντος οὖν ταῦτα αὐτοῦ οἱ παρόντες ἀνεθορύβησαν ὡς εὖ λέγοι , καὶ ἐγὼ εἶπον · ὦ Πρωταγόρα , ἐγὼ τυγχάνω ἐπιλήσμων τις ὢν ἄνθρωπος , καὶ ἐάν τίς μοι μακρὰ λέγῃ , ἐπιλανθάνομαι περὶ οὗ ἂν ᾖ ὁ λόγος . ὥσπερ οὖν εἰ ἐτύγχανον ὑπόκωφος ὤν , ᾤου ἂν χρῆναι , εἴπερ ἔμελλές μοι διαλέξεσθαι , μεῖζον φθέγγεσθαι ἢ πρὸς τοὺς ἄλλους , οὕτω καὶ νῦν , ἐπειδὴ ἐπιλήσμονι ἐνέτυχες , σύντεμνέ μοι τὰς ἀποκρίσεις καὶ βραχυτέρας ποίει , εἰ μέλλω σοι ἕπεσθαι . πῶς οὖν κελεύεις με βραχέα ἀποκρίνεσθαι ; ἢ βραχύτερά σοι , ἔφη , ἀποκρίνωμαι ἢ δεῖ ; μηδαμῶς , ἦν δʼ ἐγώ . ἀλλʼ ὅσα δεῖ ; ἔφη . ναί , ἦν δʼ ἐγώ . πότερα οὖν ὅσα ἐμοὶ δοκεῖ δεῖν ἀποκρίνεσθαι , τοσαῦτά σοι ἀποκρίνωμαι , ἢ ὅσα σοί ;
Lemmas: πότερος , εἰμί δέ ἐγώ , λέγω , ὦ Πρωταγόρας , ὅς μηδείς ἄνθρωπος ὠφέλιμος εἰμί , ἤ ὅς μηδέ ὁ παράπαν ὠφέλιμος ; καί ὁ τοιοῦτος σύ ἀγαθός καλεις;—ουδημος , φημί · ἀλλά ἐγώ πολύς οἶδα ὅς ἄνθρωπος μέν ἀνωφελής εἰμί , καί σιτίον καί ποτός καί φάρμακον καί ἄλλος μυρίος , ὁ δέ γε ὠφέλιμος · ὁ δέ ἄνθρωπος μέν οὐδέτερος , ἵππος δέ · ὁ δέ βοῦς μόνος , ὁ δέ κύων · ὁ δέ γε οὗτος μέν οὐδείς , δένδρον δέ · ὁ δέ ὁ δένδρον ὁ μέν ῥίζα ἀγαθός , ὁ δέ βλάστη πονηρός , οἷος καί ὁ κόπρος πᾶς ὁ φυτόν ὁ μέν ῥίζα ἀγαθός παραβάλλω , εἰ δέ ἐθέλω ἐπί ὁ πτόρθος καί ὁ νέος κλών ἐπιβάλλω , πᾶς ἀπόλλυμι · ἐπεί καί ὁ ἔλαιον ὁ μέν φυτόν ἅπας εἰμί πάγκακος καί ὁ θρίξ πολέμιος ὁ ὁ ἄλλος ζῷον πλήν ὁ ὁ ἄνθρωπος , ὁ δέ ὁ ἄνθρωπος ἀρωγός καί ὁ ἄλλος σῶμα . οὕτως δέ ποικίλος τις εἰμί ὁ ἀγαθός καί παντοδαπός , ὥστε καί ἐνταῦθα ὁ μέν ἔξωθεν ὁ σῶμα ἀγαθός εἰμί ὁ ἄνθρωπος , ὁ δέ ἐντός αὐτός οὗτος κακός · καί διά οὗτος ὁ ἰατρός πᾶς ἀπαγορεύω ὁ ἀσθενέω μή χράω ἔλαιον ἀλλά ἤ ὅτι μικρός ἐν οὗτος ὅς μέλλω ἐσθίω , ὅσος μόνος ὁ δυσχέρεια κατασβέννυμι ὁ ἐπί ὁ αἴσθησις ὁ διά ὁ ῥίς γίγνομαι ἐν ὁ σιτίον τε καί ὄψον . λέγω οὖν οὗτος αὐτός ὁ πάρειμι ἀναθορυβέω ὡς εὖ λέγω , καί ἐγώ λέγω · ὦ Πρωταγόρας , ἐγώ τυγχάνω ἐπιλήσμων τις εἰμί ἄνθρωπος , καί ἐάν τις ἐγώ μακρός λέγω , ἐπιλανθάνω περί ὅς ἄν εἰμί ὁ λόγος . ὥσπερ οὖν εἰ τυγχάνω ὑπόκωφος εἰμί , οἴομαι ἄν χρή , εἴπερ μέλλω ἐγώ διαλέγω , μέγας φθέγγομαι ἤ πρός ὁ ἄλλος , οὕτως καί νῦν , ἐπειδή ἐπιλήσμων ἐντυγχάνω , συντέμνω ἐγώ ὁ ἀπόκρισις καί βραχύς ποιέω , εἰ μέλλω σύ ἕπομαι . πῶς οὖν κελεύω ἐγώ βραχύς ἀποκρίνω ; ἤ βραχύς σύ , φημί , ἀποκρίνω ἤ δέω ; μηδαμῶς , εἰμί δέ ἐγώ . ἀλλά ὅσος δέω ; φημί . ναί , εἰμί δέ ἐγώ . πότερος οὖν ὅσος ἐγώ δοκέω δέω ἀποκρίνω , τοσοῦτος σύ ἀποκρίνω , ἤ ὅσος σύ ;