plato-philosophy.protagoras 353
ἴθι δὴ μετʼ ἐμοῦ ἐπιχείρησον πείθειν τοὺς ἀνθρώπους καὶ διδάσκειν ὅ ἐστιν αὐτοῖς τοῦτο τὸ πάθος , ὅ φασιν ὑπὸ τῶν ἡδονῶν ἡττᾶσθαι καὶ οὐ πράττειν διὰ ταῦτα τὰ βέλτιστα , ἐπεὶ γιγνώσκειν γε αὐτά . ἴσως γὰρ ἂν λεγόντων ἡμῶν ὅτι οὐκ ὀρθῶς λέγετε , ὦ ἄνθρωποι , ἀλλὰ ψεύδεσθε , ἔροιντʼ ἂν ἡμᾶς · ὦ Πρωταγόρα τε καὶ Σώκρατες , εἰ μὴ ἔστιν τοῦτο τὸ πάθημα ἡδονῆς ἡττᾶσθαι , ἀλλὰ τί ποτʼ ἐστίν , καὶ τί ὑμεῖς αὐτό φατε εἶναι ; εἴπατον ἡμῖν . τί δέ , ὦ Σώκρατες , δεῖ ἡμᾶς σκοπεῖσθαι τὴν τῶν πολλῶν δόξαν ἀνθρώπων , οἳ ὅτι ἂν τύχωσι τοῦτο λέγουσιν ; οἶμαι , ἦν δʼ ἐγώ , εἶναί τι ἡμῖν τοῦτο πρὸς τὸ ἐξευρεῖν περὶ ἀνδρείας , πρὸς τἆλλα μόρια τὰ τῆς ἀρετῆς πῶς ποτʼ ἔχει . εἰ οὖν σοι δοκεῖ ἐμμένειν οἷς ἄρτι ἔδοξεν ἡμῖν , ἐμὲ ἡγήσασθαι ᾗ οἶμαι ἂν ἔγωγε κάλλιστα φανερὸν γενέσθαι , ἕπου · εἰ δὲ μὴ βούλει , εἴ σοι φίλον , ἐῶ χαίρειν . ἀλλʼ , ἔφη , ὀρθῶς λέγεις · καὶ πέραινε ὥσπερ ἤρξω . πάλιν τοίνυν , ἔφην ἐγώ , εἰ ἔροιντο ἡμᾶς · τί οὖν φατε τοῦτο εἶναι , ὃ ἡμεῖς ἥττω εἶναι τῶν ἡδονῶν ἐλέγομεν ; εἴποιμʼ ἂν ἔγωγε πρὸς αὐτοὺς ὡδί · Ἀκούετε δή · πειρασόμεθα γὰρ ὑμῖν ἐγώ τε καὶ Πρωταγόρας φράσαι . ἄλλο τι γάρ , ὦ ἄνθρωποι , φατὲ ὑμῖν τοῦτο γίγνεσθαι ἐν τοῖσδε , οἷον πολλάκις ὑπὸ σίτων καὶ ποτῶν καὶ ἀφροδισίων κρατούμενοι ἡδέων ὄντων , γιγνώσκοντες ὅτι πονηρά ἐστιν , ὅμως αὐτὰ πράττειν;—φαῖεν ἄν.—οὐκοῦν ἐροίμεθʼ ἂν αὐτοὺς ἐγώ τε καὶ σὺ πάλιν · Πονηρὰ δὲ αὐτὰ πῇ φατε εἶναι ; πότερον ὅτι τὴν ἡδονὴν ταύτην ἐν τῷ παραχρῆμα παρέχει καὶ ἡδύ ἐστιν ἕκαστον αὐτῶν , ἢ ὅτι εἰς τὸν ὕστερον χρόνον νόσους τε ποιεῖ καὶ πενίας καὶ ἄλλα τοιαῦτα πολλὰ παρασκευάζει ; ἢ κἂν εἴ τι τούτων εἰς τὸ ὕστερον μηδὲν παρασκευάζει , χαίρειν δὲ μόνον ποιεῖ , ὅμως δʼ ἂν κακὰ ἦν , ὅτι μαθόντα χαίρειν ποιεῖ καὶ ὁπῃοῦν ; ἆρʼ οἰόμεθʼ ἂν αὐτούς , ὦ Πρωταγόρα , ἄλλο τι ἀποκρίνασθαι ἢ ὅτι οὐ κατὰ τὴν αὐτῆς τῆς ἡδονῆς τῆς παραχρῆμα ἐργασίαν κακά ἐστιν , ἀλλὰ διὰ τὰ ὕστερον γιγνόμενα , νόσους τε καὶ τἆλλα.—ἐγὼ μὲν οἶμαι , ἔφη ὁ Πρωταγόρας , τοὺς πολλοὺς ἂν ταῦτα ἀποκρίνασθαι.—οὐκοῦν νόσους ποιοῦντα ἀνίας ποιεῖ , καὶ πενίας ποιοῦντα ἀνίας ποιεῖ ; Ὁμολογοῖεν ἄν , ὡς ἐγᾦμαι.—συνέφη ὁ Πρωταγόρας . —
Lemmas: ἔρχομαι δή μετά ἐγώ ἐπιχειρέω πείθω ὁ ἄνθρωπος καί διδάσκω ὅς εἰμί αὐτός οὗτος ὁ πάθος , ὅς φημί ὑπό ὁ ἡδονή ἡσσάομαι καί οὐ πράσσω διά οὗτος ὁ ἀγαθός , ἐπεί γιγνώσκω γε αὐτός . ἴσως γάρ ἄν λέγω ἐγώ ὅτι οὐ ὀρθός λέγω , ὦ ἄνθρωπος , ἀλλά ψεύδω , ἔρομαι ἄν ἐγώ · ὦ Πρωταγόρας τε καί Σωκράτης , εἰ μή εἰμί οὗτος ὁ πάθημα ἡδονή ἡσσάομαι , ἀλλά τίς ποτέ εἰμί , καί τίς σύ αὐτός φημί εἰμί ; λέγω ἐγώ . τίς δέ , ὦ Σωκράτης , δέω ἐγώ σκοπέω ὁ ὁ πολύς δόξα ἄνθρωπος , ὅς ὅστις ἄν τυγχάνω οὗτος λέγω ; οἴομαι , εἰμί δέ ἐγώ , εἰμί τις ἐγώ οὗτος πρός ὁ ἐξευρίσκω περί ἀνδρεία , πρός ἄλλος μόριον ὁ ὁ ἀρετή πῶς ποτέ ἔχω . εἰ οὖν σύ δοκέω ἐμμένω ὅς ἄρτι δοκέω ἐγώ , ἐγώ ἡγέομαι ᾗ οἴομαι ἄν ἐγώ καλός φανερός γίγνομαι , ἕπομαι · εἰ δέ μή βούλομαι , εἰ σύ φίλος , ἐάω χαίρω . ἀλλά , φημί , ὀρθός λέγω · καί περαίνω ὥσπερ ἄρχω . πάλιν τοίνυν , φημί ἐγώ , εἰ ἔρομαι ἐγώ · τίς οὖν φημί οὗτος εἰμί , ὅς ἐγώ ἥσσων εἰμί ὁ ἡδονή λέγω ; λέγω ἄν ἐγώ πρός αὐτός ὡδί · ἀκούω δή · πειράω γάρ σύ ἐγώ τε καί Πρωταγόρας φράζω . ἄλλος τις γάρ , ὦ ἄνθρωπος , φημί σύ οὗτος γίγνομαι ἐν ὅδε , οἷος πολλάκις ὑπό σῖτος καί ποτόν καί ἀφροδίσιος κρατέω ἡδύς εἰμί , γιγνώσκω ὅτι πονηρός εἰμί , ὅμως αὐτός πράττειν;—φαῖεν ἀνύω ἐρέω ἄν αὐτός ἐγώ τε καί σύ πάλιν · πονηρός δέ αὐτός πῇ φημί εἰμί ; πότερος ὅτι ὁ ἡδονή οὗτος ἐν ὁ παραχρῆμα παρέχω καί ἡδύς εἰμί ἕκαστος αὐτός , ἤ ὅτι εἰς ὁ ὕστερον χρόνος νόσος τε ποιέω καί πενία καί ἄλλος τοιοῦτος πολύς παρασκευάζω ; ἤ ἄν εἰ τις οὗτος εἰς ὁ ὕστερον μηδείς παρασκευάζω , χαίρω δέ μόνος ποιέω , ὅμως δέ ἄν κακός εἰμί , ὅτι μανθάνω χαίρω ποιέω καί ὅπῃ ; ἆρα οἴομαι ἄν αὐτός , ὦ Πρωταγόρας , ἄλλος τις ἀποκρίνω ἤ ὅτι οὐ κατά ὁ αὐτός ὁ ἡδονή ὁ παραχρῆμα ἐργασία κακός εἰμί , ἀλλά διά ὁ ὕστερον γίγνομαι , νόσος τε καί ἔρχομαι μέν οἴομαι , φημί ὁ Πρωταγόρας , ὁ πολύς ἄν οὗτος ἀποκρίνω νόσος ποιέω ἀνία ποιέω , καί πενία ποιέω ἀνία ποιέω ; ὁμολογέω ἄν , ὡς εγωμαι.—συνεφος ὁ Πρωταγόρας . —