plato-philosophy.protagoras 352
ἆρʼ οὖν , ἦν δʼ ἐγώ , τῇδέ πῃ καταφανὲς ἂν ἡμῖν γένοιτο ; ὥσπερ εἴ τις ἄνθρωπον σκοπῶν ἐκ τοῦ εἴδους ἢ πρὸς ὑγίειαν ἢ πρὸς ἄλλο τι τῶν τοῦ σώματος ἔργων , ἰδὼν τὸ πρόσωπον καὶ τὰς χεῖρας ἄκρας εἴποι · ἴθι δή μοι ἀποκαλύψας καὶ τὰ στήθη καὶ τὸ μετάφρενον ἐπίδειξον , ἵνα ἐπισκέψωμαι σαφέστερον , καὶ ἐγὼ τοιοῦτόν τι ποθῶ πρὸς τὴν σκέψιν · θεασάμενος ὅτι οὕτως ἔχεις πρὸς τὸ ἀγαθὸν καὶ τὸ ἡδὺ ὡς φῄς , δέομαι τοιοῦτόν τι εἰπεῖν · ἴθι δή μοι , ὦ Πρωταγόρα , καὶ τόδε τῆς διανοίας ἀποκάλυψον · πῶς ἔχεις πρὸς ἐπιστήμην ; πότερον καὶ τοῦτό σοι δοκεῖ ὥσπερ τοῖς πολλοῖς ἀνθρώποις , ἢ ἄλλως ; δοκεῖ δὲ τοῖς πολλοῖς περὶ ἐπιστήμης τοιοῦτόν τι , οὐκ ἰσχυρὸν οὐδʼ ἡγεμονικὸν οὐδʼ ἀρχικὸν εἶναι · οὐδὲ ὡς περὶ τοιούτου αὐτοῦ ὄντος διανοοῦνται , ἀλλʼ ἐνούσης πολλάκις ἀνθρώπῳ ἐπιστήμης οὐ τὴν ἐπιστήμην αὐτοῦ ἄρχειν ἀλλʼ ἄλλο τι , τοτὲ μὲν θυμόν , τοτὲ δὲ ἡδονήν , τοτὲ δὲ λύπην , ἐνίοτε δὲ ἔρωτα , πολλάκις δὲ φόβον , ἀτεχνῶς διανοούμενοι περὶ τῆς ἐπιστήμης ὥσπερ περὶ ἀνδραπόδου , περιελκομένης ὑπὸ τῶν ἄλλων ἁπάντων . ἆρʼ οὖν καὶ σοὶ τοιοῦτόν τι περὶ αὐτῆς δοκεῖ , ἢ καλόν τε εἶναι ἡ ἐπιστήμη καὶ οἷον ἄρχειν τοῦ ἀνθρώπου , καὶ ἐάνπερ γιγνώσκῃ τις τἀγαθὰ καὶ τὰ κακά , μὴ ἂν κρατηθῆναι ὑπὸ μηδενὸς ὥστε ἄλλʼ ἄττα πράττειν ἢ ἃν ἐπιστήμη κελεύῃ , ἀλλʼ ἱκανὴν εἶναι τὴν φρόνησιν βοηθεῖν τῷ ἀνθρώπῳ ; καὶ δοκεῖ , ἔφη , ὥσπερ σὺ λέγεις , ὦ Σώκρατες , καὶ ἅμα , εἴπερ τῳ ἄλλῳ , αἰσχρόν ἐστι καὶ ἐμοὶ σοφίαν καὶ ἐπιστήμην μὴ οὐχὶ πάντων κράτιστον φάναι εἶναι τῶν ἀνθρωπείων πραγμάτων . καλῶς γε , ἔφην ἐγώ , σὺ λέγων καὶ ἀληθῆ . οἶσθα οὖν ὅτι οἱ πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων ἐμοί τε καὶ σοὶ οὐ πείθονται , ἀλλὰ πολλούς φασι γιγνώσκοντας τὰ βέλτιστα οὐκ ἐθέλειν πράττειν , ἐξὸν αὐτοῖς , ἀλλὰ ἄλλα πράττειν · καὶ ὅσους δὴ ἐγὼ ἠρόμην ὅτι ποτε αἴτιόν ἐστι τούτου , ὑπὸ ἡδονῆς φασιν ἡττωμένους ἢ λύπης ἢ ὧν νυνδὴ ἐγὼ ἔλεγον ὑπό τινος τούτων κρατουμένους ταῦτα ποιεῖν τοὺς ποιοῦντας . πολλὰ γὰρ οἶμαι , ἔφη , ὦ Σώκρατες , καὶ ἄλλα οὐκ ὀρθῶς λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι .
Lemmas: ἆρα οὖν , εἰμί δέ ἐγώ , τῇδε πη καταφανής ἄν ἐγώ γίγνομαι ; ὥσπερ εἰ τις ἄνθρωπος σκοπέω ἐκ ὁ εἶδος ἤ πρός ὑγίεια ἤ πρός ἄλλος τις ὁ ὁ σῶμα ἔργον , ὁράω ὁ πρόσωπον καί ὁ χείρ ἄκρος λέγω · ἔρχομαι δή ἐγώ ἀποκαλύπτω καί ὁ στῆθος καί ὁ μετάφρενον ἐπιδείκνυμι , ἵνα ἐπισκοπέω σαφής , καί ἐγώ τοιοῦτος τις ποθέω πρός ὁ σκέψις · θεάομαι ὅτι οὕτως ἔχω πρός ὁ ἀγαθός καί ὁ ἡδύς ὡς φημί , δέω τοιοῦτος τις λέγω · ἔρχομαι δή ἐγώ , ὦ Πρωταγόρας , καί ὅδε ὁ διάνοια ἀποκαλύπτω · πῶς ἔχω πρός ἐπιστήμη ; πότερος καί οὗτος σύ δοκέω ὥσπερ ὁ πολύς ἄνθρωπος , ἤ ἄλλος ; δοκέω δέ ὁ πολύς περί ἐπιστήμη τοιοῦτος τις , οὐ ἰσχυρός οὐδέ ἡγεμονικός οὐδέ ἀρχικός εἰμί · οὐδέ ὡς περί τοιοῦτος αὐτός εἰμί διανοέω , ἀλλά ἔνειμι πολλάκις ἄνθρωπος ἐπιστήμη οὐ ὁ ἐπιστήμη αὐτός ἄρχω ἀλλά ἄλλος τις , τότε μέν θυμός , τότε δέ ἡδονή , τότε δέ λύπη , ἐνίοτε δέ ἔρως , πολλάκις δέ φόβος , ἄτεχνος διανοέω περί ὁ ἐπιστήμη ὥσπερ περί ἀνδράποδον , περιέλκω ὑπό ὁ ἄλλος ἅπας . ἆρα οὖν καί σύ τοιοῦτος τις περί αὐτός δοκέω , ἤ καλός τε εἰμί ὁ ἐπιστήμη καί οἷος ἄρχω ὁ ἄνθρωπος , καί ἐάν γιγνώσκω τις ἀγαθός καί ὁ κακός , μή ἄν κρατέω ὑπό μηδείς ὥστε ἄλλος τις πράσσω ἤ ὅς ἐπιστήμη κελεύω , ἀλλά ἱκανός εἰμί ὁ φρόνησις βοηθέω ὁ ἄνθρωπος ; καί δοκέω , φημί , ὥσπερ σύ λέγω , ὦ Σωκράτης , καί ἅμα , εἴπερ τις ἄλλος , αἰσχρός εἰμί καί ἐγώ σοφία καί ἐπιστήμη μή οὐ πᾶς κρατύς φημί εἰμί ὁ ἀνθρώπειος πρᾶγμα . καλός γε , φημί ἐγώ , σύ λέγω καί ἀληθής . οἶδα οὖν ὅτι ὁ πολύς ὁ ἄνθρωπος ἐγώ τε καί σύ οὐ πείθω , ἀλλά πολύς φημί γιγνώσκω ὁ ἀγαθός οὐ ἐθέλω πράσσω , ἔξεστι αὐτός , ἀλλά ἄλλος πράσσω · καί ὅσος δή ἐγώ ἔρομαι ὅτι ποτέ αἴτιος εἰμί οὗτος , ὑπό ἡδονή φημί ἡσσάομαι ἤ λύπη ἤ ὅς νυνδί ἐγώ λέγω ὑπό τις οὗτος κρατέω οὗτος ποιέω ὁ ποιέω . πολύς γάρ οἴομαι , φημί , ὦ Σωκράτης , καί ἄλλος οὐ ὀρθός λέγω ὁ ἄνθρωπος .